Αρχική Blog Σελίδα 807

Φραγκίσκος-Βαρθολομαίος: Δύο ιεροί φίλοι

Από
anixneuseis
-
0

Αριάνα Φερεντίνου, Κωνσταντινούπολη

Μεταξύ του Πάπα Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχη εξελίχθηκε μία στενή σχέση φιλίας και αμοιβαίας κατανόησης. Μία αποτίμηση της Αριάνας Φερεντίνου.

Ο Πάπας Φραγκίσκος με τον Πατριάρχη ΒαρθολομαίοΕικόνα: picture alliance/dpa/epa/T. Bozoglu 

Ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη

Για πάνω από 1.3 δισεκατομμύρια πιστούς του σε όλο τον κόσμο, η χθεσινή ημέρα ήταν ημέρα πένθους για την απώλεια ενός θρησκευτικού ηγέτη, που χαρακτήριζε η ταπεινότητα, η απλότητα και ο ανθρωπισμός. Ο φυσικός του θάνατος συνέβη την επομένη της εορτής του Πάσχα, που φέτος εορτάστηκε από κοινού από τους Ορθόδοξους και του Καθολικούς, σε μια χρονιά που ο Πάπας Φραγκίσκος είχε εκφράσει την επιθυμία να βρίσκεται στην Τουρκία για να εορτάσει μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο την 1400 επέτειο της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία έγινε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ.

H παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη στην τελετή ενθρόνισης του Πάπα Φραγκίσκου στις 19 Μαρτίου του 2013 στη Ρώμη είχε ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν ο πρώτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως που παραβρέθηκε σε ενθρόνιση Πάπα μετά το Σχίσμα των Εκκλησιών το 1054.

Για εμάς που παρακολουθούμε από κοντά τη ζωή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η εμφάνιση ενός τόσο καλόκαρδου και προσηνή ιεράρχη, που χαμογελούσε συχνά και χαιρετούσε τους πάντες, μας είχε εντυπωσιάσει. Κάθε επίσκεψή του στο Φανάρι προσέλκυε πλήθος δημοσιογράφων, Τούρκων και ξένων, που κάλυπταν κάθε του κίνηση.

Στενή φιλία και αμοιβαία κατανόηση

Ο Πάπας Φραγκίσκος με τον Ερντογάν
Ο Πάπας Φραγκίσκος με τον Ερντογάν στη διάσκεψη κορυφής G7 το 2024Εικόνα: Presidency of Turkey

Όσοι γνωρίζαμε από κοντά τον Οικουμενικό Πατριάρχη είδαμε από νωρίς στο πρόσωπο του Πάπα Φραγκίσκου την απαρχή μιας πολύ στενής σχέσης φιλίας μεταξύ τους και μιας αμοιβαίας κατανόησης για σοβαρούς κοινούς θρησκευτικούς στόχους, επίκεντρο των οποίων ήταν η πλήρης κοινωνία μεταξύ Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Η στενή αυτή σχέση φάνηκε στις κοινές δράσεις τους. Το 2014 ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισκέφτηκαν μαζί τον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, προσευχήθηκαν στον Πανάγιο Τάφο και υπέγραψαν Κοινή Διακήρυξη για την πλήρη κοινωνία Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Πάπας Φραγκίσκος ήταν ο πρώτος αρχηγός κράτους, που έγινε δεκτός στην Άγκυρα από τον νεοεκλεγμένο τότε πρόεδρο Ερντογάν! Την επόμενη ημέρα όμως τον είδαμε να φτάνει στο Φανάρι μαζί με την ακολουθία του για να παρακολουθήσει το συλλείτουργο στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου – ανήμερα της εορτής του Αγίου Ανδρέα, του προστάτη της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Ήταν μια σημαντική ημέρα για τις σχέσεις των δυο Εκκλησιών. Όλοι μας είδαμε τους δυο ποιμενάρχες στον Εξώστη του Οικουμενικού Πατριαρχείου να καταχειροκροτούνται από πλήθος πιστών.

Μία ιστορική επίσκεψη στη Μόρια

Το 2016, μέσα στη δίνη του μεταναστευτικού, ο Πάπας Φραγκίσκος, μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, βρίσκονται στην Μόρια της Λέσβου, όπου ευλογούν εκατοντάδες μετανάστες, ασυνόδευτα παιδιά, γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά, απελπισμένους άνδρες, που κατόρθωσαν να φτάσουν στα παράλια του νησιού και να επιβιώσουν. Την μεγάλη συγκίνησή του από την επίσκεψη στη Μόρια μας περιέγραψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατά την επιστροφή του στο Φανάρι: «Δεν είχα τι να πω σε αυτά τα παλληκαράκια που δεν ήξεραν τι θα απογίνουν», μας είπε.

Ο Πάπας Φραγκίσκος με πρόσφυγες
Στιγμιότυπο από την επίσκεψη του Πάπα στη Μόρια της ΛέσβουΕικόνα: Orestis Panagiotou/ANA-MPA/dpa/picture alliance

Πέντε χρόνια αργότερα ο Πάπας Φραγκίσκος θα επιστρέψει στη Λέσβο, χωρίς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, με την πρόσκληση της τότε προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Με την ευθύτητα και την ειλικρίνεια που τον χαρακτήριζε επέκρινε την αδιαφορία των ευρωπαϊκών χωρών, την εκμετάλλευση των προσφύγων και ότι «μετά από πέντε χρόνια ελάχιστα έχουν αλλάξει».

Ποια είναι η κληρονομιά του Πάπα Φραγκίσκου;

Η σχέση του Καθολικού ποιμενάρχη με τον Οικουμενικό Πατριάρχη ήταν στενότατη. Ο Πάπας Φραγκίσκος προσκαλούσε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον είχε στο πλευρό του σε όλες τις πρωτοβουλίες διαθρησκειακού διαλόγου, αποκαλώντας τον «αγαπητό αδελφό». Τον περασμένο Μάιο, παρά την ασθενή του υγεία, ο Πάπας Φραγκίσκος εκδήλωσε την ισχυρή επιθυμία να επισκεφτεί το Φανάρι το 2025. Από τον Ιανουάριο άρχισαν οι προετοιμασίες για την επίσκεψη και για τον εορτασμό της επετείου των 1.700 χρόνων από την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας.

Βαθιά του επιθυμία, όπως και του Οικουμενικού Πατριάρχη, ήταν να επιστρέψουν σύντομα οι δυο Εκκλησίες σε μόνιμο, κοινό εορτασμό του Πάσχα. Στο χθεσινό συγκινητικό μήνυμα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την εκδημία του Πάπα Φραγκίσκου, διαβάζουμε για το «μοιραίο άγγελμα της κοιμήσεώς του μέσα στην ατμόσφαιρα της πασχαλινής χαράς» και για μια «αδελφική φιλία και συνεργασία για το καλό των δυο εκκλησιών» που ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή της ανόδου του στον παπικό θρόνο. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης μιλά για έναν πιστό φίλο, συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη, ένα γνήσιο φίλο της Ορθοδοξίας, αλλά και έναν προσωπικό φίλο. «Θα τον ενθυμούμεθα πάντοτε», καταλήγει με έντονη την αίσθηση της προσωπικής απώλειας.

Θα δώσουν τα πολεμικά πλοία ζωή στα ελληνικά ναυπηγεία;

Από
anixneuseis
-
0
Γιώργος Πασσάς

Το RND γράφει για την αναγέννηση των ελληνικών ναυπηγείων και τις προοπτικές που θα προσέφερε η ναυπήγηση πολεμικών πλοίων. Το Stern αναφέρεται στην απόφαση έκδοσης Αφγανού από τη Γερμανία στην Ελλάδα.

Ναυτική Βάση στον ΣκαραμαγκάΕικόνα: Thanassis Stavrakis/AP/picture alliance

Το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND) φιλοξενεί αφιέρωμα για την αναγέννηση των ελληνικών ναυπηγείων, κάνοντας μεταξύ άλλων και ειδική μνεία για τις δυνατότητες αυτών να συμβάλλουν τα μέγιστα στην ανάπτυξη του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

«Για δεκαετίες τα ιστορικά ελληνικά ναυπηγεία αποτελούσαν σύμβολο της οικονομικής παρακμής, χάνοντας ολοένα περισσότερες παραγγελίες για νέες κατασκευές και επισκευές πλοίων από τα φθηνότερα ναυπηγεία της γειτονικής Τουρκίας και της Ασίας. Κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης τη δεκαετία του 2010 το πλήγμα που δέχθηκαν ήταν μεγάλο. Τώρα όμως τα ελληνικά ναυπηγεία αναγεννιούνται: πέρυσι ανέλαβαν διπλάσιες παραγγελίες για επισκευές πλοίων σε σύγκριση με μία δεκαετία πριν».

Όπως γράφει το γερμανικό δίκτυο, η επιστροφή των ελληνικών ναυπηγείων «οφείλεται πρωτίστως σε δύο ιδιώτες επενδυτές. Το 2018 η ONEX Technology Systems πήρε το ιστορικό ναυπηγείο του Νεωρίου της Σύρου. Επικεφαλής της ONEX είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας Πάνος Ξενοκώστας. Το 2020 ο όμιλος ανέλαβε και τα ναυπηγεία της Ελευσίνας. Στα δύο αυτά ναυπηγεία η ONEX έχει επισκευάσει και συντηρήσει από το 2019 περισσότερα από 500 πλοία – και το επιχειρηματικό σχέδιο του ομίλου προβλέπει επενδύσεις ύψους 550 εκατομμυρίων δολαρίων.

[…] Παράλληλα το 2023 ο Γεώργιος Προκοπίου, ένας από τους πλουσιότερους Έλληνες εφοπλιστές, αγόρασε τα Ελληνικά Ναυπηγεία έναντι 37,3 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία έπειτα από 14 χρόνια αδράνειας λειτουργούν πλέον υπό την επωνυμία Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Το περασμένο έτος η εταιρεία ανέλαβε 37 παραγγελίες επισκευής πλοίων, ενώ το 2025 ο όγκος των παραγγελιών αναμένεται να διπλασιαστεί».

Πέραν των παραγγελιών που θα μπορούσαν να προκύψουν από Έλληνες εφοπλιστές, «τα ελληνικά ναυπηγεία στρέφουν την προσοχή τους και στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού κλάδου εξοπλισμών. Το τρέχον διάστημα η Ελλάδα ξεκινά εξάλλου το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της ιστορίας της». Στο πλαίσιο του εν λόγω προγράμματος προβλέπονται επενδύσεις «έως και 7 δισεκατομμυρίων ευρώ στο Πολεμικό Ναυτικό της χώρας. Aναμένεται να παραλάβει νέες φρεγάτες, κορβέτες, υποβρύχια. Τα υπάρχοντα πολεμικά πλοία αναβαθμίζονται, για να βελτιώσουν την ισχύ τους». Και εδώ ακριβώς είναι που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο τα ελληνικά ναυπηγεία, σημειώνει το ρεπορτάζ του RND, παραπέποντας σε σχετικές δηλώσεις του υπ. Άμυνας Νίκου Δένδια.

Γαλλικές φρεγάτες Belharra
Για την ώρα η Ελλάδα εστιάζει στις γαλλικές φρεγάτες BelharraΕικόνα: HO/DCNS/AFP

Όπως επισημαίνει το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο, «οι ελληνικές ναυπηγικές επιχειρήσεις έχουν μακρά εμπειρία στις στρατιωτικές παραγγελίες. Τα νυν Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ιδρύθηκαν το 1937, προκειμένου να κατασκευάσουν πλοία για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Όπως ανέφερε προσφάτως ο διευθύνων σύμβουλος των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, τα ναυπηγεία αυτά αποτελούν “ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο για την εθνική μας άμυνα”. Τον Ιούλιο του 2023 τα Ναυπηγεία υπέγραψαν και μία δήλωση προθέσεων με την Thyssenkrupp Marine Systems για το ενδεχόμενο συνεργασίας στον εκσυγχρονισμό των φρεγατών και των υποβρυχίων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού».

Ο Ξενοκώστας ζήτησε από την πλευρά του πρότινος «να συσπειρωθούν οι ελληνικές ναυπηγικές επιχειρήσεις στο εγχείρημα της κατασκευής πολεμικών πλοίων», αναφέρει τέλος το RND. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ξενοκώστας, «με αυτόν τον τρόπο τα ναυπηγεία θα μπορούν να αποτελέσουν το επίκεντρο της εγχώριας εξοπλιστικής βιομηχανίας».

Γερμανία: «Πράσινο φως» για έκδοση Αφγανού στην Ελλάδα

Έπειτα από την πρόσφατη απόφαση του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου της Γερμανίας, η οποία άναψε το πράσινο φως για τις απελάσεις προσφύγων από τη Γερμανία στην Ελλάδα, το Εφετείο της Φρανκφούρτης έκρινε χθες πως η Γερμανία δύναται να εκδώσει Αφγανό πρόσφυγα στην Ελλάδα, προκειμένου αυτός να εκτελέσει εκεί την ποινή φυλάκισης που του έχει επιβληθεί, εκτιμώντας μεταξύ άλλων πως δεν υπάρχουν ανθρωπιστικοί λόγοι που να επιτάσσουν το αντίθετο.

Αφγανός πρόσφυγας στη Θεσσαλονίκη
Το Εφετείο της Φρανκφούρτης έκρινε πως η Γερμανία δύναται να εκδώσει Αφγανό πρόσφυγα στην ΕλλάδαΕικόνα: Nicolas Economou/NurPhoto/picture alliance

«Ο Αφγανός βρίσκεται στη Γερμανία από το 2015 και η αίτηση ασύλου του απορρίφθηκε», γράφει σε σχετικό ρεπορτάζ το Stern. «Χάριν όμως στην απαγόρευση για απελάσεις προς την Ελλάδα, είχε λάβει άδεια παραμονής στη Γερμανία. Με τα έγγραφα αυτά και το αφγανικό διαβατήριο συγγενικού προσώπου θέλησε τον Οκτώβριο του 2024 να φέρει στη Γερμανία έναν άλλον Αφγανό, ο οποίος είχε έρθει παράνομα από την Τουρκία στην Ελλάδα – και εν τέλει τον σταμάτησε η Ελληνική Αστυνομία στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, επειδή αντιλήφθηκε την απάτη».

Εξαιτίας της κατάχρησης των εγγράφων «ο άνδρας καταδικάστηκε ερήμην στην Ελλάδα σε έξι χρόνια φυλάκιση. Η Ελλάδα εξέδωσε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τον Φεβρουάριο του 2025 ο Αφγανός συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης.

Σύμφωνα με την απόφαση του Εφετείου Φρανκφούρτης, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο στην έκδοσή του στην Ελλάδα. Ο άνδρας δεν έχει σταθερή «συνήθη διαμονή» στη Γερμανία, ενώ η κατάχρηση εγγράφων ταυτότητας είναι αξιόποινη πράξη και στη Γερμανία. «Επιπλέον, η απαγόρευση απέλασης Αφγανών αφορά κατά κύριο λόγο απελάσεις προς το Αφγανιστάν. Το ότι είναι σε θέση να ταξιδέψει σε άλλες χώρες, το απέδειξε ο ίδιος ο Αφγανός με τις πράξεις του», καταλήγει το Stern.

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και απόφοιτος νομικής.
DW

Για πρώτη φορά, ο Βρετανικός Στρατός χρησιμοποιεί όπλο ραδιοκυμάτων για να εξουδετερώσει σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών

Από
anixneuseis
-
0

 

Του Rudy Ruitenberg

Οι στρατιώτες σε όλο τον κόσμο εφαρμόζουν νέα συστήματα για να βελτιώσουν τις δικές τους τακτικές σμήνους drone, ενώ προσπαθούν επίσης να αναχαιτίσουν σχηματισμούς αντιπάλου. (Saab)

ΠΑΡΙΣΙ — Ο Βρετανικός Στρατός πραγματοποίησε με επιτυχία δοκιμή ενός όπλου ραδιοκυμάτων για την εξουδετέρωση σμηνών drone, καθώς οι ένοπλες δυνάμεις αναζητούν νέους τρόπους για την αντιμετώπιση μιας από τις μεγαλύτερες απειλές στο σύγχρονο πεδίο μάχης.

Στρατιώτες του 106ου Συντάγματος Πυροβολικού Βασιλικού Στρατού κατέρριψαν δύο σμήνη drone σε μία μόνο εμπλοκή με χρήση του όπλου, ενώ συνολικά πάνω από 100 drones εξουδετερώθηκαν σε όλες τις δοκιμές, σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας (MoD). Το όπλο κατευθυνόμενης ενέργειας ραδιοσυχνοτήτων είχε τη δυνατότητα να εξουδετερώνει ταυτόχρονα πολλαπλούς στόχους με σχεδόν άμεση επίδραση.

Η Βρετανία έχει επενδύσει μέχρι σήμερα πάνω από 40 εκατομμύρια λίρες (περίπου 53 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) στην έρευνα και ανάπτυξη των όπλων αυτών. Με εκτιμώμενο κόστος μόλις 10 πένες ανά βολή, «αν ενταχθεί επιχειρησιακά, θα μπορούσε να αποτελέσει μια οικονομικά αποδοτική συμπληρωματική λύση στα παραδοσιακά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας με πυραύλους», ανέφερε η κυβέρνηση.

Τα όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας ραδιοσυχνοτήτων μπορούν να πλήττουν εναέριους στόχους σε αποστάσεις έως και 1 χιλιόμετρο και είναι αποτελεσματικά εναντίον στόχων που δεν μπορούν να παρεμβληθούν μέσω ηλεκτρονικού πολέμου, σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας. Τέτοια συστήματα θα μπορούσαν να συμβάλουν στην προστασία ευαίσθητων περιοχών ασφαλείας, όπως στρατιωτικές βάσεις, από άγνωστα drones, καθώς και να βοηθήσουν στην αποτροπή διακοπών λειτουργίας σε αεροδρόμια, πρόβλημα που έχει παρατηρηθεί παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια.

Ο Βρετανικός Στρατός δοκίμασε το όπλο κατά drone στο Πεδία Βολής Αεράμυνας Manorbier, ένα πεδίο ζωντανών βολών στη νοτιοδυτική Ουαλία, τον Απρίλιο του 2025. (Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας)

Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2025 στο Πεδία Βολής Αεράμυνας Manorbier, στη νοτιοδυτική Ουαλία, με το όπλο να χαρακτηρίζεται ως «εύκολο στη χρήση και ταχύ στην εκμάθηση», σύμφωνα με τη μαρτυρία του λοχία Mayers, έμπειρου χειριστή μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων του 106ου Συντάγματος Πυροβολικού. Ο ίδιος έγινε ο πρώτος Βρετανός στρατιώτης που κατάφερε να καταρρίψει drones με χρήση όπλου ραδιοσυχνοτήτων.

Ο σκοπός του προγράμματος είναι η ανάπτυξη ενός όπλου που θα επιτρέπει στον Στρατό να δοκιμάζει τις προκλήσεις ενσωμάτωσης και επιχειρησιακής χρήσης τέτοιων συστημάτων κατευθυνόμενης ενέργειας ραδιοσυχνοτήτων (RF DEW), ανέφερε η κυβέρνηση.

Η Thales απασχολεί περίπου 100 μηχανικούς και τεχνικό προσωπικό στη Βόρεια Ιρλανδία για το έργο αυτό, με επιπλέον 30 έως 35 θέσεις εργασίας στην εφοδιαστική αλυσίδα στο Έσσεξ της ανατολικής Αγγλίας, σύμφωνα με το Υπουργείο. Ο Στρατός κατάφερε να εξουδετερώσει σμήνη drones για πρώτη φορά στη διάρκεια αυτής της πρόσφατης δοκιμής του όπλου-πρωτοτύπου. Το όπλο, το οποίο έχει αναπτυχθεί από κοινοπραξία υπό την ηγεσία της Thales UK, χρησιμοποιεί ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας για να πλήξει τα εσωτερικά των drones, προκαλώντας καταστροφή ή δυσλειτουργία σε κρίσιμα ηλεκτρονικά εξαρτήματα, με αποτέλεσμα την πτώση ή τον αποπροσανατολισμό τους.

«Η Thales συνεχίζει να βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της καινοτόμου τεχνολογίας και είμαστε υπερήφανοι που συνεχίζουμε την έρευνα και ανάπτυξη στον τομέα αυτό σε συνεργασία με τους κυβερνητικούς μας εταίρους», δήλωσε ο Nigel MacVean, γενικός διευθυντής των Thales Integrated Airspace-protection Systems.

Το Υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι συνεργάζεται με μια σειρά βιομηχανικών εταίρων για την παροχή μελλοντικών δυνατοτήτων RF DEW στις ένοπλες δυνάμεις του Ηνωμένου Βασιλείου.

defensenews.com

Πότε έδωσε το πράσινο φως ο Μητσοτάκης για τα μέτρα, η σκληρή «αριθμητική» αλήθεια για τα ενοίκια και την στέγη, ο αργοπορημένος Επιτάφιος της Τήνου και η «πασαρέλα» στην Σύρο

Από
anixneuseis
-
0

Δημοσίευσε ο X-Raytor την Τετάρτη 23.04.2025 στις 06:00

Αιφνιδιασμός με «θετικά μέτρα»

Δεν γύρισαν καλά-καλά οι υπουργοί και οι βουλευτές από τις πασχαλινές διακοπές τους και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έτρεξε να ανακοινώσει θετικά μέτρα για συνταξιούχους και ενοικιαστές. Καλή πηγή μου μού αποκάλυψε πως οι σχετικές επεξεργασίες είχαν ξεκινήσει πριν από μερικές εβδομάδες, αλλά το Μαξίμου «έκοβε» τον αέρα σε διάφορους «μαρτυριάρηδες» ώστε να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Στο οικονομικό επιτελείο, άλλωστε, και ιδιαίτερα ο Χατζηδάκης, έβλεπαν εδώ και καιρό τα στοιχεία από τα έσοδα και τους φόρους και χαμογελούσαν κρυφά. Όταν τα καλά μαντάτα από τις Βρυξέλλες έφτασαν ανεπίσημα πριν δέκα μέρες στην Αθήνα, στήθηκε και η επιχείρηση να μοιραστούν κάποια χρήματα στοχευμένα, με στόχο να ανατραπεί το κλίμα. Το τελικό “ok” το έδωσε ο ίδιος ο Μητσοτάκης πριν λίγα 24ωρα και ύστερα ανέλαβαν οι επικοινωνιολόγοι το «σερβίρισμα» στο κοινό.

Μύρισε εκλογές

Η σεναριολογία πάντως για το ενδεχόμενο να πάμε σε πρόωρες εκλογές ξαναφούσκωσε. Από το Μαξίμου μού λένε επίμονα πως δεν θα γίνουν εκλογές, αλλά είμαι επιφυλακτικός. Και για να με πείσουν παραπάνω, μου λένε πως ο Μητσοτάκης θέλει να δει τον αντίκτυπο που θα έχουν τα συγκεκριμένα μέτρα στις δημοσκοπήσεις. Αν «τσιμπήσει» κάτι η ΝΔ, οι παροχές θα έχουν και συνέχεια.

Τι θα μπορούσαμε να φτιάξουμε με τα ίδια λεφτά για την στέγη

Πάμε λίγο και στην ουσία. Φίλος μου με γνώση του θέματος έκανε τους υπολογισμούς και κατέληξε πως, αν το μέτρο των 230 εκατ. ευρώ κατ’ έτος αφορά 948.000 νοικοκυριά, τότε αναλογούν μόλις 242 ευρώ ανά δικαιούχο ετησίως – ποσό που δεν καλύπτει ούτε κατά προσέγγιση ένα μηνιαίο ενοίκιο. Αν συνυπολογίσουμε τον πληθωρισμό στα ενοίκια, που φτάνει το 9,7%, τέτοιες «ενέσεις» απλώς επιδοτούν την ακρίβεια και δεν επηρεάζουν τις τιμές των ενοικίων.

Ο φίλος μου με ειδίκευση στα στεγαστικά μου είπε πως με το ίδιο κονδύλι το κράτος θα μπορούσε να χτίζει ετησίως 2.045 κατοικίες 75 τ.μ. την καθεμιά ή 4.380 φοιτητικά διαμερίσματα μεγέθους 35 τ.μ., ή να προσφέρει φορολογικά κίνητρα για μειώσεις στα υφιστάμενα μισθώματα.

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν λοιπόν χτες για τα ενοίκια μου μοιάζουν περισσότερα με μια τρύπα στο νερό, που δεν αντιμετωπίζουν την στέγη ως πρωτεύον δικαίωμα και όχι σαν «πολυτέλεια».

Ποια μεσαία τάξη;

Άκουσα και διάβασα σε διάφορα μέσα και ιστοσελίδες πως τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση αφορούν τους «μεσαίους». Παιδιά, μην γελιόμαστε, τα μέτρα είναι για τους (πολύ) χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους. Και για όσους υποδηλώνουν το εισόδημά τους. Για να σας το εξηγήσω απλά, ένα ζευγάρι με ένα παιδί, για να πάρει ένα ενοίκιο πίσω, πρέπει να βγάζει μικτά το πολύ 32.000 ευρώ το χρόνο ή λιγότερα από 2.300 σε 14μηνη βάση. Άρα πρέπει να τους μένουν κάθε μήνα στην τσέπη περίπου 1.600 ευρώ. Μια οικογένεια που πρέπει να πληρώνει τα φουσκωμένα νοίκια δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα ζει με τέτοιο εισόδημα. Η ακρίβεια τσακίζει τους μισθούς και ένα μηνιάτικο τον χρόνο δεν θα κάνει τεράστια διαφορά.

Ένα εικοσάρικο σε συνταξιούχους

Μην μιλήσω, δε, για τους συνταξιούχους, που το μπαξίσι που θα τους δώσει η κυβέρνηση αντιστοιχεί σε κάτι περισσότερο από 20 ευρώ το μήνα. Κάποτε αυτό η ΝΔ το χαρακτήριζε κοροϊδία. Μιλώ για τότε που επί ΣΥΡΙΖΑ ο Τσίπρας ανακοίνωνε την περίφημη (και κακώς ονομασμένη) 13η σύνταξη, η οποία για να λέμε του στραβού το δίκιο, ήταν υψηλότερη από τα χρήματα που θα δώσει τον Νοέμβριο ο Μητσοτάκης.

13ο όνειρο

Θυμάμαι, δε, πως όταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζήτησαν να επιστρέψει ο 13ος μισθός στους δημόσιους υπαλλήλους, η κυβέρνηση το απέρριψε λέγοντας πως δεν υπάρχουν τόσα λεφτά και πως είναι δημοσιονομικά ανεύθυνο να κάνεις τέτοιες κινήσεις. Ρώτησα να μάθω τα σχετικά μεγέθη. Ο 13ος μισθός στο δημόσιο κοστίζει στα δημόσια ταμεία περίπου 800 εκατ. ευρώ αν βγάλεις τις εισφορές και τους φόρους. Τα μέτρα που ανακοίνωσε χτες ο Μητσοτάκης ανέρχονται σε 1 δισ. ευρώ. Οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να συνεχίσουν ονειρεύονται πως θα πάρουν τον έναν από τους μισθούς που έχασαν στην κρίση.

Το ώριμο φρούτο του ΠΑΣΟΚ

Μην σας ξεγελάνε τα χαμόγελα και το σιωπητήριο που επικρατούν στο ΠΑΣΟΚ τις τελευταίες μέρες, παρά την τιμωρία της Κατερίνας Μπατζελή. Τα στελέχη στα εκατέρωθεν στρατόπεδα, έμαθα από καλή πηγή στην Χαριλάου Τρικούπη, όργωσαν τα καφενεία τις μέρες του Πάσχα για να οργανώσουν από τώρα τη μάχη του συνεδρίου του φθινοπώρου. Όσο μιλάω, δε, με στελέχη του κόμματος που δεν βλέπουν θετικά τον Ανδρουλάκη, καταλαβαίνω ότι έχει αρχίσει να επικρατεί η λογική του ώριμου φρούτου. Δεν θα τον προκαλούν και θα περιμένουν υπομονετικά μέχρι να πέσει μόνος του.

Άργησε ο Επιτάφιος στην Τήνο

Έχω πολλούς φίλους Τηνιακούς, στους οποίους και τηλεφώνησα να μάθω πως κύλησε το Πάσχα μιας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέρασε τις διακοπές στο νησί. Όλοι τους παραπονέθηκαν ότι η περιφορά του Επιταφίου στην Χώρα καθυστέρησε τόσο που αναγκάστηκαν να γυρίσουν σπίτια τους κατά τις 12μιση το βράδυ. Ο δε Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από την σύζυγό του και μπόλικους αστυνομικούς και λιμενικούς, είχε φροντίσει να φύγει καμία ώρα νωρίτερα, πριν ακόμα βάλουν τους επιταφίους στη θάλασσα όπως συνηθίζουν να κάνουν στο όμορφο νησί των Κυκλάδων.

Πάσχα επωνύμων

«Συνωστισμός» επωνύμων καταγράφηκε, όπως μου μεταφέρουν, φέτος στα στενά της Ερμούπολης το Πάσχα. Δεν ξέρω αν πήγαν εκεί για να δουν από κοντά το τελετουργικό, που είναι, όντως μοναδικό, ή να ακούσουν ψαλμούς, από τη μοναδική χορωδία ψαλτών της Μεταμόρφωσης, ή από το Μανόλη Μητσιά, που εδώ και χρόνια δεν ξεχνά την βυζαντινή του αφετηρία, ψάλλοντας μαζί με το χορό των ψαλτών στον Άγιο Νικόλαο στα Βαπόρια. Ή να δουν τον ντόπιο Γιώργο Νταλάρα.

Πολιτικές παρουσίες

Κάποιοι, βέβαια, εκκλησιάστηκαν με σέβας παίρνοντας την ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας, Μυκόνου, Μήλου, Σίφνου, Σερίφου, Κιμώλου, Κύθνου, Φολεγάνδρου, Σίκινου, Δωροθέου του Β’. Επιμελής στην παρακολούθηση των λειτουργιών της Μεγάλης Εβδομάδας, ως εκπρόσωπος και της Κυβέρνησης ήταν ο Μανώλης Κουτουλάκης Γ.Γ, του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Στη Σύρο εθεάθη και η βουλευτής Ζωή Ράπτη.

Πάντως, το ΠΑΣΟΚ είχε την τιμητική του με παρουσίες του Πέτρου Ευθυμίου, αλλά και της «σε δυσμένεια» Κατερίνας Μπατζελή. Από την, αριστερά, στο νησί του Βαμβακάρη και του Μάνου Ελευθερίου βρέθηκε και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης με τη Ράνια Τζίμα. Εκεί ήταν και ο Γιάννης Πρετεντέρης.

…με θαλαμηγούς

Την παράσταση, πάντως, έκλεψε το μπλε κότερο του Μιχάλη Σάλλα, όπου έγιναν και τα σχετικά φιλόξενα τραπέζια για φίλους, επώνυμους και μη, του επιχειρηματία. Άλλωστε ο Μιχάλης Σάλλας πάντα συγκεντρώνει το ενδιαφέρον με τις αναλύσεις, τις «ατάκες» και την εμπειρία που μεταδίδει.

Στο νησί πάντως έκανε κι ένα γρήγορο πέρασμα και η θαλαμηγός της Μαριάννας Λάτση, δίνοντας, έτσι «ψήφο εμπιστοσύνης» στην «Αρχόντισσα» των Κυκλάδων.

Πάμε κι όπου βγούμε…

Πάντως, το νησί κάθε Πάσχα συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών, που έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά και το Καθολικό Πάσχα. Η δημοφιλία αυτή πάντως έφερε «φρακάρισμα» στην ακτοπλοΐα με το περιστατικό τη Δευτέρα του Πάσχα με 220 επιβάτες από την Ικαρία που έβγαλαν εισιτήριο για Σύρο ενώ είχαν τελικό προορισμό το λιμάνι του Πειραιά. Ακούστηκαν πολλά για το κατά πόσο υπήρχε πρόβλεψη κτλ. Εγώ έχω ένα ερώτημα να απευθύνω. Δεν υπάρχει κι ευθύνη των επιβατών, όπως ισχύει σε κάθε μέσο μεταφοράς, σε αεροπλάνα, λεωφορεία, τραίνα κτλ. Δηλαδή, γιατί οι επιβάτες, που έβγαλαν εισιτήρια για Ικαρία κτλ δεν ζήτησαν, όπως πρέπει, να δουν εάν υπάρχει τρόπος αναχώρησης την μέρα και την ώρα που ήθελαν; Και γιατί κατέφυγαν στη λύση της έκδοσης εισιτηρίων για Σύρο, με την ελπίδα λύσης «εν πλω». Πρακτική, όμως, που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και ως δέουσα. Πάμε κι όπου βγει, άραγε;

Τα νησάκια μας αλλιώς…

Μένω στο νησιωτικό κλίμα. Ο δήμος Σερίφου για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό διακρατικό πρόγραμμα CERV, πρεσβεύει πλήρως το project καθώς η συμμετοχή των νέων στα πολιτικά δρώμενα του δήμου είναι υψίστης σημασίας καθώς ο δήμαρχος Σερίφου κύριος Ρεβύνθης αποτέλεσε το 2019 τον πιο νέο δήμαρχο της Ελλάδας και της Ευρώπης, ενώ εξακολουθεί να είναι ένας από τους νεότερους. Ο δήμαρχος κ. Ρεβύνθης και οι αντιδήμαρχοι του αποτελούν επίσης παράδειγμα πως η νέα γενιά μπορεί να επιτελέσει σημαντικό πολιτικό ρόλο και να αναλάβουν σημαντικές θέσεις ευθύνης με γνώση, συνέπεια και όραμα .

E ναι, γιατί τα νησάκια μας δεν είναι μόνο για μπετά και real estate.

Θυμίζω πως από τις 24 έως τις 26 Απριλίου στον δήμο Vila Boa do Bispo της Πορτογαλίας νέοι από 13 χώρες θα συμμετάσχουν στο Πανευρωπαϊκό συνέδριο Πολιτικής, με στόχο την ενίσχυση της συμμετοχής των νέων στην δημοκρατία, ενώ επιδοτείται πλήρως από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα CERV.

Η Ευρώπη Holdings συγκεντρώνει κεφάλαια για εξαγορές στον ασφαλιστικό κλάδο

Λέγαμε πριν λίγες ημέρες ότι η Ευρώπη Holdings θα επιδιώξει περαιτέρω επέκταση στον ασφαλιστικό κλάδο και ήρθε το ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου να επιβεβαιώσει τη στήλη. Σε περίπτωση πλήρους κάλυψης της Αύξησης, τα συνολικά αντληθέντα κεφάλαια εκτιμάται ότι θα ανέλθουν σε ποσό €68.338.352,40 αναφέρει και προσθέτει ότι η εταιρεία μεταξύ άλλων θα χρησιμοποιήσει ποσό €17.000.000 για εξαγορές εταιριών στον ευρύτερο ασφαλιστικό κλάδο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η εταιρεία εξετάζει μια δυο περιπτώσεις στον ελληνικό χώρο. Για να δούμε γιατί η κινητικότητα στον ασφαλιστικό κλάδο καλά κρατεί…

Μια συμφωνία και με… ελληνικό χρώμα

Και μιας που είμαστε στον ασφαλιστικό κλάδο σημειώστε την συγχώνευση δυο ελβετικών ασφαλιστικών εταιρειών της Ελβετίας. Χθες ανακοινώθηκε ότι Helvetia και Baloise έσονται εις σάρκα μία. Το νέο σχήμα που θα ονομάζεται Helvetia Baloise Holding, θα γίνει ένας από τους δέκα μεγαλύτερους ασφαλιστές στην Ευρώπη, και θα έχει συνολικό όγκο εργασιών 20 δισεκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (24,69 δισεκατομμυρίων δολαρίων).

Το ενδιαφέρον είναι ότι η Helvetia ήταν κάποτε παρούσα στην ελληνική αγορά, στην συνέχεια αποχώρησε αλλά τώρα θα «ξαναβλέπει» Ελλάδα καθώς η Baloise συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της εγχώριας ασφαλιστικής εταιρείας «Ατλαντική Ένωση».

Καταγγελίες για το αγροτικό πετρέλαιο

Να αλλάξω κλίμα. τη μέρα των εξαγγελιών του Πρωθυπουργού για νέες παροχές, ο τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Λάρισας, Βασίλης Κόκκαλης με δήλωσή του αναφέρει ότι «είναι πολλές οι περιπτώσεις αγροτών στο νομό Λάρισας, οι οποίοι παρόλο που έστειλαν όλα τα απαιτούμενα παραστατικά στην ΑΑΔΕ, εντούτοις δεν έχουν πληρωθεί για το αγροτικό πετρέλαιο. Δε φτάνουν οι μισές επιδοτήσεις, οι μειωμένες συνδεδεμένες και οι ανύπαρκτες ενισχύσεις στους κτηνοτρόφους, τώρα έχουμε και το ζήτημα του αγροτικού πετρελαίου που είναι απλήρωτο. Πρέπει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και το υπουργείο Οικονομικών να δώσουν εξηγήσεις». Αναμένουμε τις απαντήσεις…

Βλέπει την Ιταλία

Ο Όμιλος Intrafashion, του Pink Woman, ανακοίνωσε συνολικές πωλήσεις για το 2024, που κατέγραψαν αύξηση +16.6% σε σχέση με το 2023, ξεπερνώντας τα 46.8 εκατ. ευρώ. Σε επίπεδο κερδοφορίας προ φόρων, σημειώθηκε αύξηση +38,0%, ήτοι +1,5 εκ Ευρώ έναντι του 2023, η οποία στηρίχθηκε και φέτος σε δύο στρατηγικούς πυλώνες: α) Τη βελτίωση του μικτού περιθωρίου κέρδους κατά +5,8 ποσοστιαίες μονάδες, ήτοι από 43,5% το 2023, σε 49,2% το 2024. β) Την ελεγχόμενη αύξηση -στα πλαίσια της έντονα αναπτυξιακής πολιτικής -των εξόδων, που επικεντρώθηκε στην διεύρυνση και βελτίωση του Δικτύου Εταιρικών καταστημάτων.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η Διοίκηση της Εταιρείας, παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τις γεωπολιτικές & οικονομικές αλλαγές που εξελίσσονται, τόσο για τον πλανήτη, όσο & για την χώρα. Μάλιστα όπως αναφέρει, ξεκινά να υλοποιεί εντός του τρέχοντος έτους ένα στρατηγικό αναπτυξιακό εγχείρημα, που αφορά την είσοδο & επέκταση του brand Pink Woman στην Ιταλική αγορά μέσω του ίδιου μοντέλου λιανικής πώλησης αποκλειστικά σε mono-brand καταστήματα. Με αυτήν την προοπτική, στοχεύει να τροφοδοτήσει την ανάπτυξή της στην κατεύθυνση της εξωστρέφειας & διεθνοποίησης του σήματος Pink Woman, με παράλληλη οργανική ενίσχυση της – ήδη κορυφαίας – θέσης της στην Ελληνική αγορά.

Οικογενειακές συμμαχίες high tech

Με ενδιαφέρον, πάντως, πασχαλινές μέρες που είναι διάβασα, ότι η Alter Ego Ventures επενδήει στην καινοτόμα εταιρεία eGaming Couch Heroes, όπου ιδρυτής και CEO της Couch Heroes είναι ο Βαρδής Βαρδινογιάννης, γιός του Προέδρου και CEO της Motor Oil, Γιάννη Βαρδινογιάννη. Μπορεί η ALTER EGO VENTURES, να απέκτησε δικαίωμα συμμετοχής με ποσοστό 1% στο κεφάλαιο της κυπριακής εταιρείας CH GAME DEVELOPMENT SOFTWARE LIMITED αντί ποσού 110.000€., ωστόσο οι συμβολισμοί είναι ηχηροί. Οψόμεθα.

Ηχηρά ονόματα

Πλώρη βάζει η Qualco για είσοδο στο Χρηματιστήριο Αθηνών με στόχο την άντληση 70 εκατ. ευρώ. Το ενδιαφέρον είναι ότι στο πελατολόγιο της εταιρείας ανήκουν (ενδεικτικά) εταιρείες και οργανισμοί όπως: Εθνική, Πειραιώς, Ιntrum, Ergo, Toyota Financial, Groupama, ΔΕΗ, Avis, British Gas, BNP Paribas, Dovalue, Carval, Eurobank, Pimco, Optima Βank κ.ά.

Κι ένα «καμπανάκι» για τον τουρισμό

Διαβάζω από την ΤτΕ και τα στοιχεία για το ταξιδιωτικό ισοζύγιο ότι πήγε καλά το δίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου ο τουρισμός. Ωστόσο, βλέπω, ότι το Φεβρουάριο του 2025, αν και οι ταξιδιωτικές εισπράξεις αυξήθηκαν κατά 0,5% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2024, υπήρξε μείωση κατά 11,8% στις εισπράξεις από κατοίκους των χωρών της ΕΕ των 27. Διαμορφώθηκαν στα 137,9 εκατ. ευρώ, ενώ οι εισπράξεις από κατοίκους των λοιπών χωρών αυξήθηκαν κατά 14,6% (Φεβρουάριος 2025: 154,9 εκατ. ευρώ, Φεβρουάριος 2024: 135,2 εκατ. ευρώ).

Η πτώση των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 ήταν αποτέλεσμα της μείωσης των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ζώνης του ευρώ κατά 13,0% (Φεβρουάριος 2025: 111,6 εκατ. ευρώ, Φεβρουάριος 2024: 128,3 εκατ. ευρώ), καθώς και των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ κατά 6,5%, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 26,3 εκατ. ευρώ.

Βασικές χώρες

Ειδικότερα, όσον αφορά τις σημαντικότερες χώρες προέλευσης ταξιδιωτών από τη ζώνη του ευρώ, οι εισπράξεις από τη Γερμανία μειώθηκαν κατά 22,7% και διαμορφώθηκαν στα 25,6 εκατ. ευρώ, καθώς και οι εισπράξεις από τη Γαλλία, που μειώθηκαν κατά 41,8% και διαμορφώθηκαν στα 8,1 εκατ. ευρώ. Άνοδο κατά 70,3% παρουσίασαν οι εισπράξεις από την Ιταλία, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 20,9 εκατ. ευρώ. Από τις λοιπές χώρες, αύξηση κατά 31,7% παρουσίασαν οι εισπράξεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 20,2 εκατ. ευρώ, όπως και αυτές από τις ΗΠΑ που αυξήθηκαν κατά 94,0% και διαμορφώθηκαν στα 47,2 εκατ. ευρώ. Κι ακόμη είμαστε στην αρχή…

Η Τουρκία εξασφαλίζει δικαιώματα στο 90% της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου στη συμφωνία με τη Σομαλία, αποκαλύπτει έγγραφο

Από
anixneuseis
-
0

23 Απριλίου 2025
Η Τουρκία ανέστειλε τα σχέδια εξερεύνησης φυσικού αερίου και πετρελαίου μετά από παρέμβαση των ΗΠΑ
Ανταπόκριση: Levent Kenez / Στοκχόλμη

Το πλήρες κείμενο μιας ευρείας συμφωνίας στον τομέα των υδρογονανθράκων μεταξύ Τουρκίας και Σομαλίας δημοσιοποιήθηκε έπειτα από την κατάθεσή του στην τουρκική Εθνοσυνέλευση για κύρωση, στις 22 Απριλίου. Η δημοσίευση του εγγράφου προσφέρει για πρώτη φορά λεπτομερή εικόνα για το εύρος, τους όρους και τις στρατηγικές επιδιώξεις πίσω από την εντεινόμενη ενεργειακή και αμυντική συνεργασία Άγκυρας–Μογκαντίσου. Η Τουρκία εξασφαλίζει εκτεταμένα λειτουργικά και οικονομικά προνόμια σύμφωνα με τη συμφωνία.

Το έγγραφο, με επίσημο τίτλο «Συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σομαλίας στον Τομέα των Υδρογονανθράκων», υπογράφηκε στις 7 Μαρτίου 2024 στην Κωνσταντινούπολη από τον Τούρκο υπουργό Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ και τον Σομαλό υπουργό Πετρελαίου Αμπντιριζάκ Ομάρ Μοχάμεντ. Το περιεχόμενο της συμφωνίας δημοσιοποιήθηκε μόλις πρόσφατα στο πλαίσιο κοινοβουλευτικών διαδικασιών.

Σύμφωνα με την επίσημη αιτιολόγηση της κατάθεσης, η συμφωνία αποτελεί βασικό στοιχείο της «Στρατηγικής Ανοίγματος στην Αφρική» της Τουρκίας, η οποία αναγνωρίζει τη Σομαλία ως χώρα-προτεραιότητα λόγω της στρατηγικής της ναυτιλιακής θέσης και των ανεκμετάλλευτων ενεργειακών της πόρων. Το σομαλικό έδαφος εκτιμάται πως διαθέτει 6 δισ. κυβικά μέτρα αποδεδειγμένων αποθεμάτων φυσικού αερίου, καθώς και έως και 30 δισεκατομμύρια βαρέλια υπεράκτιας δυναμικής υδρογονανθράκων.

Οι τουρκικές αρχές υποστηρίζουν ότι με τη βελτίωση της πολιτικής σταθερότητας στη Σομαλία, η χώρα προσφέρει ένα βιώσιμο περιβάλλον για επενδύσεις στον τομέα των υδρογονανθράκων. Η συμφωνία, λένε, θα ενισχύσει τη διμερή συνεργασία, θα επιτρέψει την ανταλλαγή τεχνικής τεχνογνωσίας και θα εξασφαλίσει πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους που ενισχύουν τις ευρύτερες στρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας στο εμπόριο και την ασφάλεια ενέργειας.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (δεξιά), συναντάται με τον Πρόεδρο της Σομαλίας, Χασάν Σέιχ Μοχάμουντ, στις 12 Απριλίου στην Αττάλεια.

Το αποκαλυφθέν κείμενο της συμφωνίας αποδεικνύει ότι έχουν συμπεριληφθεί διατάξεις οι οποίες ευνοούν ιδιαίτερα τη θέση της Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα της Σομαλίας.

Μια από τις πιο αξιοσημείωτες ρήτρες απαλλάσσει την Τουρκία από οποιοδήποτε αρχικό κόστος. Σύμφωνα με τη συμφωνία, δεν απαιτούνται μπόνους υπογραφής, ανάπτυξης ή παραγωγής από τουρκικές οντότητες, ούτε υποχρεούνται να πληρώσουν τέλη εδάφους ή διοικητικά έξοδα. Αυτές οι απαλλαγές, που περιλαμβάνονται στο Άρθρο 4.5, αποκλίνουν από τις καθιερωμένες πρακτικές της βιομηχανίας, όπου τα κράτη υποδοχής απαιτούν συνήθως σημαντικές προκαταβολές για τα δικαιώματα εξερεύνησης.

Ως προς τη δομή εσόδων, η Τουρκία εξασφάλισε εξαιρετικά ευνοϊκή ρύθμιση ανάκτησης κόστους. Σύμφωνα με το Άρθρο 4.7, η Τουρκία δικαιούται να ανακτά έως και το 90% του παραγόμενου πετρελαίου ή φυσικού αερίου κάθε έτος ως «πετρέλαιο κόστους», ένας μηχανισμός που επιτρέπει στον διαχειριστή να καλύπτει τα έξοδα εξερεύνησης και παραγωγής πριν τη διανομή των κερδών.

Η σομαλική πλευρά, από την άλλη, περιορίζεται από ανώτατο όριο δικαιωμάτων μόλις 5%. Τα δικαιώματα αυτά μπορούν να εισπραχθούν είτε σε είδος είτε σε μετρητά, και δεν εφαρμόζονται σε πετρέλαιο που επανεισάγεται στο κοίτασμα ή καταναλώνεται επί τόπου.

Η Τουρκία έχει επίσης απεριόριστο δικαίωμα εξαγωγής του μεριδίου της σε διεθνείς τιμές αγοράς. Όπως ορίζεται στο Άρθρο 4.8, τουρκικές οντότητες διατηρούν το σύνολο των εσόδων που προκύπτουν από πωλήσεις, είτε μέσω εξαγωγών είτε σε εγχώριες συναλλαγές — ρύθμιση που ουσιαστικά αποκλείει τη Σομαλία από τις ταμειακές ροές που σχετίζονται με το τουρκικό μερίδιο.

Επιπλέον, το Άρθρο 4.3 επιτρέπει στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (TPAO) ή σε άλλη ορισμένη τουρκική οντότητα να μεταβιβάσει τα δικαιώματά της σε τρίτους χωρίς την υποχρέωση σύστασης τοπικής εταιρείας ή μόνιμου γραφείου στη Σομαλία.

Η στρατιωτική σχολή της Τουρκικής Διοίκησης Δυνάμεων στη Σομαλία (STGK), η μεγαλύτερη τουρκική βάση στο εξωτερικό, καλύπτει τις ανάγκες αξιωματικών και υπαξιωματικών της Σομαλίας.

Η συμφωνία παρέχει επίσης ισχυρές εγγυήσεις επενδύσεων. Το Άρθρο 9 προβλέπει ότι οι τουρκικές επιχειρήσεις θα προστατεύονται βάσει της Σύμβασης ICSID του 1966. Διαφορές μπορούν να επιλυθούν μέσω διεθνούς διαιτησίας στην Κωνσταντινούπολη, διασφαλίζοντας ότι η Τουρκία επιλύει νομικές διαμάχες σε έδαφος φιλικό προς τα συμφέροντά της.

Η Άγκυρα διατηρεί το δικαίωμα να λαμβάνει επιπρόσθετα μέτρα ασφαλείας, με όλα τα έξοδα να καταχωρούνται ως επανακτήσιμα κόστη πετρελαίου (Άρθρο 6). Αυτό σχετίζεται άμεσα με προεδρικό διάταγμα που επίσης κατατέθηκε στη Βουλή και προβλέπει την ανάπτυξη ναυτικών και στρατιωτικών δυνάμεων στη Σομαλία για δύο έτη.

Η ανάπτυξη, σύμφωνα με τις τουρκικές αρχές, θα στηρίξει τις αντιτρομοκρατικές και αντιαεροπειρατικές επιχειρήσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα τις τουρκικές αποστολές εξερεύνησης. Από τον Σεπτέμβριο του 2025, το ερευνητικό σκάφος Oruç Reis, συνοδευόμενο από πέντε πολεμικά πλοία, θα ξεκινήσει δραστηριότητες στις σομαλικές θαλάσσιες ζώνες.

Το διάταγμα υπογραμμίζει τον στόχο της Τουρκίας να προστατεύσει τον φυσικό πλούτο της Σομαλίας συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην περιφερειακή ασφάλεια και τη σταθερότητα κρίσιμων εμπορικών διαδρομών, ιδίως στον Κόλπο του Άντεν και τη Θάλασσα της Αραβίας.

Η συμφωνία έρχεται να ενισχύσει το μνημόνιο κατανόησης του Φεβρουαρίου 2024, όπου η Σομαλία παραχώρησε προνομιακή πρόσβαση στη ζώνη αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης της χώρας στην Τουρκία, μαζί με μηχανισμούς επιμερισμού εσόδων. Η Τουρκία δεσμεύτηκε να υποστηρίξει την αμυντική ικανότητα της Σομαλίας, ιδίως στην ανάπτυξη και εκπαίδευση του ναυτικού.

Κείμενο της συμφωνίας υδρογονανθράκων μεταξύ Τουρκίας και Σομαλίας.

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2025/04/Somali-.pdf”]

Σύμφωνα με σομαλούς αξιωματούχους, η Τουρκία θα λαμβάνει έως και 30% των εσόδων από υδρογονάνθρακες που εξορύσσονται στα σομαλικά ύδατα, αναλόγως του επιπέδου συμμετοχής της.

Η συμφωνία επαναβεβαιώνει την κυριαρχία της Σομαλίας στους φυσικούς πόρους της, αναγνωρίζοντας παράλληλα τον ρόλο της Τουρκίας στην εξόρυξη, αξιοποίηση και εμπορευματοποίησή τους μέσω κοινών μακροπρόθεσμων έργων.

nordicmonitor.com

Ποιος κατέστρεψε και αφάνισε την Αρχαία Σπάρτη; – Η άγνωστη ιστορία

Από
pcuser
-
0

Ποιος ήταν ο απεσταλμένος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου IE’ που κατέστρεφε μνημεία

Η Σπάρτη (Σπάρτα στη Δωρική διάλεκτο) ήταν πόλη-κράτος στην Αρχαία Ελλάδα, χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ευρώτα στη Λακωνία, στο ΝΑ μέρος της Πελοποννήσου.

Θησαυροί της αρχαίας Ελληνικής τέχνης καταστραφήκαν και λεηλατηθήκαν, όπως είναι γνωστό, από Ρωμαίους, Φράγκους σταυροφόρους, από τον Ενετό στρατηγό Μοροζίνι και από τον Άγγλο (Σκώτο για την ακρίβεια) Έλγιν.

Εξίσου μεγάλη καταστροφή επήλθε από περιηγητές και απεσταλμένους μουσείων, πανεπιστημίων και βασιλιάδων της Ευρώπης, που ήλθαν στην Ελλάδα στους χρόνους της τουρκοκρατίας, για να αποθησαυρίσουν νομίσματα, χειρόγραφα, επιγραφές και έργα τέχνης.

Όλους αυτούς υπέρβαλε σε απληστία και σε καταστροφές που προκάλεσε στους προγονικούς θησαυρούς της Ελλάδας ο αββάς Michel Fourmont (1690/1746), απεσταλμένος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου IE’.

Ο αββάς Fourmont ξεπερνάει και τον Έλγιν όσο αφορά στο βάναυσο τρόπο της καταστροφής των μνημείων, που κυριολεκτικά αφάνισε, αλλά και στον απίστευτο αριθμό των αρχαιοτήτων που κατέστρεψε.

Στην προσπάθειά του να φανεί αρεστός στο βασιλιά του και να εξασφαλίσει αποκλειστικά για εκείνον μονό το δικαίωμα της μελέτης και της ερευνάς επιγραφών και μνημείων, μετά την καταγραφή τους επιδιδόταν με, παρανοϊκή στην κυριολεξία, μανία στην καταστροφή τους επιχαίροντας μάλιστα γι′ αυτήν.

Ο Fourmont αναζήτησε επιγραφές στην Αθηνά, στη Σαλαμίνα, στα Μέγαρα και στην Πελοπόννησο, οπού διείσδυσε ακόμη και στα αγριότερα μέρη της Μάνης.

Ο ίδιος ομολογεί σε χειρόγραφο του, που σώζεται μαζί με το ημερολόγιο του, ότι συγκέντρωσε πάνω από 1.500 επιγραφές στην περιήγηση του το 1729 στην Ελλάδα. Σε επιστολή του προς τον κόμη Maurepas, o Fourmont καυχιέται ότι κατέστρεψε(!) τις επιγραφές, για να μην αντιγραφούν από μελλοντικό περιηγητή!

Όσα γραφεί ο Fourmont για την καταστροφή που έκανε στη Σπαρτή εξηγούν και τη σπανιότητα των αρχαιοτήτων σήμερα στη φημισμένη πόλη.

Σημειώνει λοιπόν ο αββάς Fourmont τα εξής απίστευτα: «επί 30 μέρες και πλέον 30, 40 και 60 εργάτες εκθεμελιώνουν, καταστρέφουν, εξαφανίζουν την πόλη της Σπάρτης. Μου υπολείπονται 4 μονό πύργοι να καταστρέψω… Προς το παρόν ασχολούμαι με την καταστροφή των τελευταίων αρχαιοτήτων της Σπάρτης. Καταλαβαίνετε (αποτείνεται στο Maurepas) τι χαρά δοκιμάζω(!).

Αλλά να η Μαντινεία, η Στυμφαλία, η Τεγέα και ιδιαίτερα η Νεμέα και η Ολυμπία αξίζουν την εκ βάθους εκθεμελίωση. Έκανα πολλές πορείες αναζητώντας αρχαίες πόλεις αυτής της χωράς και έχω καταστρέψει μερικές. Ανάμεσα τους την Τροιζήνα, την Ερμιόνη, την Τύρινθα (tyrins στο χειρόγραφο αντί tiryns), τη μισή ακρόπολη του Άργους, τη Φλιασιά, το φενέο…

Εισέδυσα στη Μάνη.Εδώ και έξι εβδομάδες ασχολούμαι με την ολοκληρωτική καταστροφή της Σπάρτης! Γκρεμίζοντας τα τείχη, τους ναούς της, μην αφήνοντας πέτρα στην πέτρα θα κάνω και την τοποθεσία της άγνωστη στο μέλλον, για να την ξανακάνω εγώ γνωστή. Έτσι θα δοξάσω το ταξίδι μου. Δεν είναι αυτό κάτι;».

Και πιο κάτω: «η Σπάρτη είναι η πέμπτη πόλη που κατέσκαψα. Ασχολούμαι τώρα με την καταστροφή των βαθύτερων θεμελίων του ναού του Αμυκλαίου Απόλλωνα. Θα κατέστρεφα και άλλους αρχαίους τόπους το ίδιο εύκολα, αν με άφηναν. Τον πύργο τον γκρέμισα ολοκληρωτικά».

Για την Τροιζήνα αναφέρει: «γκρέμισα ότι απέμεινε από τα οχυρά και τους ναούς της.». Και με απίστευτη αφέλεια ομολογεί: «από τους περιηγητές που προηγήθηκαν δεν θυμάμαι να τόλμησε κανείς να κατεδαφίσει πύργους και άλλα μεγάλα κτίρια!».

Παρανοϊκός; ημιμαθής; φανατικός εχθρός του αρχαίου πνεύματος; δεν ξέρει κανείς την ακριβή απάντηση. Ίσως λίγο από όλα. Το βέβαιο ωστόσο είναι πως η καταστροφή που προκάλεσε είναι κολοσσιαία και σ” αυτήν οφείλεται η εξαφάνιση της αρχαίας Σπάρτης, της Τροιζήνας και της Ερμιόνης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, που ο ίδιος δίνει, μόνο στη Σπάρτη πλήρωσε 1.200 ημερομίσθια για το γκρέμισμα των μνημείων και των κτιρίων που σώζονταν ακόμη.

Ανατριχιάζει κανείς με τη σκέψη ότι θα μπορούσε ο Fourmont να μεταφέρει το βαρβαρικό μένος στην Ολυμπία, που την επίσκεψη της μάλιστα είχε προγραμματίσει. Αλλά ανακλήθηκε, ευτυχώς, στη Γαλλία λίγο αργότερα.

https://www.pronews.gr/istoria/poios-katestrepse-kai-afanise-tin-arxaia-sparti-i-agnosti-istoria-5/

«100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ»

Από
anixneuseis
-
0
Την Τετάρτη 30 Απριλίου, στις 18:30 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS διοργανώνει μεγάλο ΑΦΙΕΡΩΜΑ με τίτλο «100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ» .
Για το μεγάλο και πολυδιάστατο έργο του: Συμφωνικό, Συνθετικό, Θεατρικό, Κινηματογραφικό, Συγγραφικό καθώς και για την Οικουμενική σημασία της μεγάλης προσωπικότητάς του θα μιλήσουν οι:
ΗΛΙΑΣ  ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ, συνθέτης, συγγραφέας.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ, συγγραφέας
ΜΑΚΗΣ ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ, ηθοποιός, βιογράφος, δισκογραφικός παραγωγός
ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ, δημοσιογράφος κριτικός κινηματογράφου
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ  ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, συγγραφέας
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΡΚΟΛΗΣ, συνθέτης, διεθνής solist  πιάνου
ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΕΟΝΤΗΣ, συνθέτης
ΜΙΛΤΟΣ ΛΟΓΙΑΔΗΣ, συνθέτης
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΡΑΤΟΣ, ζωγράφος, διδάκτωρ φιλοσοφίας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΤΗΣ, συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός και ιστορικός μουσικής
ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ, σκηνοθέτης
ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ ΠΑΠΑΔΑΝΙΗΛ, ερμηνευτής, σκηνοθέτης
ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ, συγγραφέας
 
Τραγούδι: ΣΟΦΙΑ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ
Στο πιάνο : ΝΤΙΑΝΑ ΒΡΑΝΟΥΣΗ
 
Θα εκτίθενται 17 αντίγραφα με  παρτιτούρες από εμβληματικά έργα του Οικουμενικού Συνθέτη.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον ΙΑΝΟ της Αθήνας, Σταδίου 24 και θα προβάλλεται ζωντανά στο κανάλι YouTube του ΙΑΝΟΥ.

Δ. Μακροδημόπουλος: έχουμε μπει στο νέο Μεσοπόλεμο;

Από
anixneuseis
-
1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Με αφορμή τον παροξυσμό του προέδρου Τραμπ με τους δασμούς, τις ανακόλουθες αποφάσεις του, την μια μέρα απειλεί και εξαγγέλλει δασμούς την επομένη τις αναβάλλει, αλλά και τις αντιδράσεις που προκαλεί στον υπόλοιπο κόσμο, εύλογα προκύπτει το ερώτημα: Το ελεύθερο εμπόριο αποτελεί προοδευτική δύναμη ενώ οι δασμοί αντιδραστική, μήπως συμβαίνει το αντίθετο ή ανάλογα με τις συνθήκες σε μια χώρα, πότε ισχύει το ένα και πότε το άλλο; Την απάντηση μας τη δίνουν πάλι οι ΗΠΑ: Όπως σημειώνει ο Ντάνι Ρόντρικ, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στο Χάρβαρντ, oι εμπορικές πολιτικές των ΗΠΑ τον 19ο αιώνα συνδέονταν άμεσα με τη σημαντικότερη κοινωνική και πολιτική διαίρεσή τους, αυτή ανάμεσα στο Νότο και το Βορρά. Ο δουλοκτητικός Νότος, όπως γράφει, ήταν οργανωμένος γύρω από μια εξαγωγική οικονομία που βασιζόταν στα καπνά και στο βαμβάκι. Οι πολιτείες του Βορρά, όπου δεν υπήρχε δουλεία, βασίζονταν στον μεταποιητικό τομέα, στη βιομηχανία, που τότε έκανε τα πρώτα βήματα και υστερούσε ως προς την παραγωγικότητα έναντι της Βρετανίας, αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τα φθηνότερα εισαγόμενα προϊόντα. Ο Νότος εξαρτιόταν από το διεθνές εμπόριο για την ευημερία του, για την ευημερία δηλαδή της δουλοκτητικής κοινωνίας του. Ο Βορράς επιθυμούσε την προστασία από τις εισαγωγές, τουλάχιστον μέχρι να μπορέσει να γίνει ανταγωνιστικός. Δηλαδή αναφορικά με την εμπειρία των ΗΠΑ, το ελεύθερο εμπόριο δεν υπηρετούσε σε καμιά περίπτωση κάποιον “προοδευτικό” πολιτικό στόχο. Στην Αμερική του 19ου το ελεύθερο εμπόριο θα είχε ενισχύσει και εδραιώσει έτι περαιτέρω τη δουλεία ως κοινωνικό και πολιτικό θεσμό. Το δίδαγμα είναι σαφές για τον Ρόντρικ: Ανάλογα με το πού βρίσκεται μια χώρα στην παγκόσμια οικονομία και κατά πόσο συμπίπτουν οι εμπορικές πολιτικές με τις κοινωνικές και πολιτικές της διαιρέσεις, το ελεύθερο εμπόριο μπορεί να αποτελέσει είτε προοδευτική είτε αντιδραστική δύναμη.

Ο Εμφύλιος  Πόλεμος του 1861 – 1866 είχε εξίσου αίτιο το μέλλον της αμερικανικής εμπορικής πολιτικής και το μέλλον της δουλείας. Με το ξεκίνημα του Εμφυλίου, ο Αβραάμ Λίνκολν αύξησε τους δασμούς και ο εμπορικός προστατευτισμός ενισχύθηκε έτι περαιτέρω μετά την επικράτηση του Βορρά και δεν υποχώρησε μέχρι τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δηλαδή, οι ΗΠΑ ήταν μια έντονα προστατευτική χώρα. Όμως αυτή ήταν επίσης η περίοδος κατά την οποία συνέκλιναν και εν τέλει ξεπέρασαν ως βιομηχανική δύναμη τη Βρετανία. Επομένως για να προσφεύγει σήμερα ο πρόεδρος Τραμπ στον προστατευτισμό και τις απειλές, η πραγματική οικονομία των ΗΠΑ υπολείπεται των ανταγωνιστών  της. Αλλά και στον Μεσοπόλεμο, όπου υπήρξε μαζική κατάρρευση της διεθνούς εμπορικής συνεργασίας, οι ΗΠΑ υπήρξαν από τους μεγαλύτερους υπαίτιους αυτής της εξέλιξης, επειδή έθεσαν σε κίνηση το ντόμινο του προστατευτισμού επιβάλλοντας τους υψηλότερους δασμούς στην ιστορία τους το 1930.

Γιατί μεταπολεμικά εγκατέλειψαν την πολιτική του προστατευτισμού; Διότι η Ευρώπη μεταπολεμικά ήταν διαλυμένη και κατεστραμμένη, υπερχρεωμένη στις ΗΠΑ οι οποίες μάλιστα με την “αρχή των πολυμερών σχέσεων” που επέβαλαν υποχρέωσαν τις ευρωπαϊκές αποικιοκρατικές δυνάμεις να ανοίξουν τις αγορές των αποικιών τους στο αμερικανικό κεφάλαιο. Η αρχή των πολυμερών σχέσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ ενσαρκώθηκε στον τομέα του εμπορίου στη GATT (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου) στο Bretton Woods το 1944. Η GATT δεν συμπεριελάμβανε όλους τους τομείς, άφηνε εκτός τα γεωργικά προϊόντα και τις υπηρεσίες ενώ στόχος της ήταν να επιτύχει τον μέγιστο βαθμό εμπορίου που θα ήταν συμβατός με τις προτεραιότητες των εθνικών κυβερνήσεων. Έτσι μπόρεσαν να αναπτυχθούν διαφορετικού τύπου καπιταλισμοί: Το γερμανικό μοντέλο της οικονομίας της κοινωνικής αγοράς, το σκανδιναβικό κοινωνικό κράτος, το ιαπωνικό μοντέλο του υπερανταγωνιστικού εξαγωγικού τομέα, κ.α., άφηνε δηλαδή στα κράτη τα περιθώρια ώστε να αναπτύξουν της εσωτερική τους πολιτική. Όμως το 1995 την GATT διαδέχθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ), με υποβολέα και εμπνευστή τις ΗΠΑ. Ο ΠΟΕ οδήγησε στην υπερ – παγκοσμιοποίηση που συμπεριέλαβε πλέον όλους τους τομείς. και η εγχώρια οικονομική διαχείριση από τις κυβερνήσεις υποτάχθηκε στο διεθνές εμπόριο και στο διεθνές κεφάλαιο. Υπό τον ΠΟΕ η διάκριση ανάμεσα στην εγχώρια και την εμπορική πολιτική εξαφανίζεται και οι παγκόσμιοι κανόνες μετατρέπονται σε εγχώριους κανόνες. επισκιάζοντας τις προτεραιότητες των εθνικών κυβερνήσεων

Γιατί τότε ο πρόεδρος Τραμπ στρέφεται στον προστατευτισμό; Δύο γεγονότα ήσαν καθοριστικά για την αμερικανική πραγματική οικονομία, τη μεταποίηση και τη βιομηχανία, που τη μετέτρεψαν σε οικονομία “φούσκα”. Το τέλος του Ψυχρού πολέμου. Η διάλυση της ΕΣΣΔ και η εξάλειψη της επιρροής της και η ένταξη της Κίνας το 2001 στον ΠΟΕ. Η πρώτη δημιούργησε ξαφνικά ένα τεράστιο γεωοικονομικό κενό που έσπευσε το παγκόσμιο κεφάλαιο να το καλύψει και να αξιοποιήσει τις ιδιαιτερότητές του (φθηνές πρώτες ύλες και φθηνή εργασία), εγκαταλείποντας τις ευημερούσες δυτικές κοινωνίες. Εκεί ας αναζητηθεί η αποβιομηχάνιση των μεσοδυτικών πολιτειών των ΗΠΑ που ψήφισαν τον Τραμπ. Το ίδιο συνέβη και με την Κίνα που κατακλύστηκε από ξένες επιχειρήσεις του μεταποιητικού τομέα. Όταν ένα κράτος που επέβαλε την GATT και στη συνέχεια προώθησε τον ΠΟΕ, επιβάλλει σήμερα τον άκρατο προστατευτισμό, αυτό δεν αποτελεί ομολογία αποτυχίας; Η επιβολή τελών υψηλού κόστους σε ιδιοκτήτες ή διαχειριστές πλοίων κατασκευασμένων στην Κίνα που θα ελλιμενίζονται στις ΗΠΑ αποκαλύπτει τον βαθμό ένδειας της αμερικανικής μεταποίησης. Σύμφωνα με την Ένωση των εφοπλιστικ’ων φορέων της Ευρώπης (ECSA) οι παραγγελίες πλοίων σε κινεζικά ναυπηγεία αντιπροσωπεύουν το 61% των νέων εμπορικών πλοίων που έχουν παραγγελθεί παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του 73% των κοντέινερ, του 71% των δεξαμενοπλοίων, του 69% των φορτηγών, του 30% των πλοίων μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου και του 84% των carcarriers (μεταφέρουν οχήματα). Σημειώνεται ότι τα πλοία που έχουν παραγγελθεί σε αμερικανικά ναυπηγεία αντιστοιχούν μόλις στο 0,4% των νέων εμπορικών πλοίων που έχουν παραγγελθεί παγκοσμίως (Καθημερινή 18/4/2025).. Σύντομα θα διαπιστώσουμε αν ο ορυμαγδός των μέτρων που εξαγγέλλει καθημερινά ο πρόεδρος Τραμπ θα συνεχίζει να προκαλεί φόβο ή θα αρχίσει να προκαλεί θυμηδία.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

18/4/2025

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Xιλιάδες ιδιοκτησίες μένουν εκτός σχεδίου με το νέο Προεδρικό Διάταγμα – Κινήσεις διάσωσης σχεδιάζει το ΥΠΕΝ

Από
anixneuseis
-
0

23-04-2025

Τέθηκε σε ισχύ το Προεδρικό Διάταγμα του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που αναοριοθετεί πάνω από 10.000  οικισμούς της χώρας. Η απόφαση αναγνωρίζει τρεις ζώνες για τους οικισμούς και χαρακτηρίζει ως οικοδομήσιμα τα οικόπεδα άνω των δύο στρεμμάτων με πρόσωπο σε υφιστάμενο χώρο, καθιστώντας παράλληλα ως «γκρίζες» ζώνες τις επεκτάσεις των μικρών οικισμών που διαμορφώθηκαν από το 1983 και μετά.

Η απόφαση εδράζεται στην ακύρωση του ΣτΕ, που αφορά τις περιπτώσεις όπου τα όρια οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων είχαν διευρυνθεί με αποφάσεις των νομαρχών από τη δεκαετία του 1980, ακύρωση που δεν μπορεί πια να αναστραφεί, δεδομένου πως το ΣτΕ έκρινε ότι οι νομάρχες δεν είχαν την δικαιοδοσία για τέτοιου είδους ενέργειες.

Συνεπώς, στο πλαίσιο της οριζόντιας αναθεώρησης των ορίων των οικισμών σε όλη την Ελλάδα, χιλιάδες άρτιες και οικοδομήσιμες ιδιοκτησίες που μέχρι πρότινος είχαν το δικαίωμα δόμησης θα βγουν εκτός ορίων, χάνοντας την οικοδομησιμότητά τους και κατ΄επέκταση μεγάλο μέρος της αξίας τους, ενώ ταυτόχρονα, αποκλείεται κάθε μελλοντική διεύρυνση των ορίων των οικισμών, καθώς σύμφωνα με την απόφαση κατά τη διαδικασία επανέγκρισης ή αναοριοθέτησης, απαγορεύεται η διεύρυνση του ορίου του οικισμού με βάση νέα πραγματική κατάσταση, που προέκυψε μετά τον καθορισμό του.

Ωστόσο το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας επεξεργάζεται το πρόβλημα της απώλειας του δικαιώματος δόμησης, που δημιουργείται για χιλιάδες ιδιοκτήτες. Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Ευθύμιος Μπακογιάννης, «για όσους θέλουν να χτίσουν από εδώ και στο εξής, η κυβέρνηση σκοπεύει να θεσπίσει ειδικό καθεστώς όπου θα ισχύουν οι ίδιες προϋποθέσεις με την εκτός σχεδίου δόμηση, τα περίφημα 4 στρέμματα, αλλά με λιγότερα στρέμματα».

Ειδικότερα, το προεδρικό διάταγμα αφορά στον καθορισμό των κριτηρίων, του τρόπου και των διαδικασιών οριοθέτησης των οικισμών της χώρας που φέρονται απογεγραμμένοι ως αυτοτελείς οικισμοί, σε απογραφή προ του έτους 1983 με πληθυσμό κάτω 2.000 κατοίκων. Πρόκειται για οικισμούς που είτε δεν έχουν οριοθετηθεί, είτε το όριό τους επανεγκρίνεται βάσει των εν λόγω διατάξεων, λόγω καθορισμού του ορίου τους από αναρμόδια όργανα, είτε αναοριοθετείται, στις περιπτώσεις που αυτό κρίνεται αναγκαίο.

Παράλληλα, προβλέπονται 15 κατηγορίες εξαιρέσεων που αφορούν προστατευόμενες περιοχές  γεωργικής γης, υψηλής παραγωγικότητας και εκτάσεις γεωλογικά ακατάλληλες για δόμηση, αλλά και μεταβατικές διατάξεις για οικοδομικές άδειες που έχουν ήδη εγκριθεί.

Σημειώνεται ότι τα παραπάνω δεν εφαρμόζονται σε οικισμούς:

Με πληθυσμό άνω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, ανεξαρτήτως του χρόνου δημιουργίας τους.

Σε οικισμούς οι οποίοι δημιουργήθηκαν μετά την έναρξη εφαρμογής του ν. 1337/1983.

Και σε οικισμούς οι οποίοι εμπίπτουν σε παραθεριστικές παραλιακές περιοχές, οι οποίες έχουν καθοριστεί μέσα σε Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) των νομών Αττικής, Εύβοιας, Κορινθίας, Θεσσαλονίκης, Πιερίας και Χαλκιδικής.

Ειδικό καθεστώς για όσους θέλουν να χτίσουν σκοπεύει να προωθήσει η Κυβέρνηση

Στο φλέγον ζήτημα της απώλειας του δικαιώματος δόμησης για χιλιάδες ακίνητα, αναφέρθηκε πρόσφατα και ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ευθύμης Μπακογιάννης σε εκδήλωση του Τεχνικού Επιμελητηρίου, δίνοντας μια ελπίδα σε όσους ιδιοκτήτες φαίνεται πως απαξιώνονται οι περιουσίες τους, για αυτό και το υπουργείο σκέφτεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα απώλειας του δικαιώματος δόμησης, που δημιουργείται για χιλιάδες ιδιοκτήτες.

Όπως εξήγησε ο κ. Μπακογιάννης, η πρόθεση του υπουργείου είναι να οργανώσει αυτές τις «γκρίζες» ζώνες σε ΠΕΧ, δηλαδή περιοχές ελέγχου χρήσεων, ώστε να μπορεί να προσδιοριστεί μια αρτιότητα μεταξύ δύο και τεσσάρων στρεμμάτων. «Έτσι θα είναι μεγαλύτερη μεν από τις εντός οικισμού που είναι 300-500 τ.μ., αλλά μικρότερη από την εκτός σχεδίου και με προϋπόθεση ότι θα έχει πρόσοψη σε δρόμο».

Κατανοώντας την οικονομική ζημία αλλά και την «ατυχία» που πρόκειται να προκαλέσει η παρούσα απόφαση, ο κ. Μπακογιάννης επισήμανε πως υπάρχουν ναι μεν πολίτες που είχαν περιουσίες σε τέτοιες περιοχές έχτισαν νόμιμα οικίες εκδίδοντας οικοδομικές άδειες, πληρώνοντας φόρους και κάνοντας αγοραπωλησίες, για τους οποίους δεν θα υπάρξει καμία συνέπεια,  πολλοί άλλοι όμως έχουν ιδιόκτητα οικόπεδα στα οποία δεν έχουν χτίσει κάτι. «Τώρα, αρκετοί από αυτούς θα έχουν την ατυχία να μην μπορούν να χτίσουν καθόλου. Ειδικά για όσους αγόρασαν τέτοια οικόπεδα με τη λογική της οικοδόμησης, η οικονομική ζημιά θα είναι ξεκάθαρη», δήλωσε αυτολεξεί.

Ωστόσο ο κ. Μπακογιάννης άνοιξε μια χαραμάδα «αισιοδοξίας» για όσους θέλουν να χτίσουν από εδώ και στο εξής, επισημαίνοντας πως η κυβέρνηση σκοπεύει να θεσπίσει ειδικό καθεστώς όπου θα ισχύουν οι ίδιες προϋποθέσεις με την εκτός σχεδίου δόμηση, τα περίφημα 4 στρέμματα, αλλά με λιγότερα στρέμματα.

Τονίζοντας παράλληλα πως το μεγάλο πρόβλημα είναι από το 1983 και έπειτα όπου έχουμε τις αποφάσεις νομαρχών για κτίρια και οικόπεδα τα οποία τώρα με την απόφαση του ΣτΕ είναι εκτός ορίων, σε γκρίζα ζώνη.

Οι τρείς ζώνες

Α Ζώνη: Το εσώτερο – συνεκτικό τμήμα του οικισμού, που είχε δημιουργηθεί προ του 1923 (ιστορικός πυρήνας). Για τον καθορισμό του θα χρησιμοποιηθούν αεροφωτογραφίες του 1939 ή 1945, όπου υπάρχουν και οι ζώνες Β και Β1.

Β Ζώνη: Το συνεκτικό τμήμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των ετών 1923 και του 1983.

Β1 Ζώνη: Το διάσπαρτο τμήμα του οικισμού που έχει δημιουργηθεί μεταξύ του 1923 και του 1983.

Γ Ζώνη : Η εν λόγω ζώνη αναφερόταν στο προηγούμενο σχέδιο του Π.Δ. και θα περιλάμβανε τις περιοχές του οικισμού μετά τη Β1 Ζώνη μέχρι και το καθορισμένο όριο του οικισμού, ωστόσο αφαιρέθηκε έπειτα από απόφαση του Σ.τ.Ε.

Όπως επισήμανε ο κ. Μπακογιάννης, «η ζώνη Γ εντάχθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος με το σκεπτικό ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εμπράγματα δικαιώματα εντός σχεδίου και να έρχεται μια επόμενη ρύθμιση και να τα βγάζει εκτός, ωστόσο, το υπουργείο υποχρεούται να συμμορφωθεί με το ΣτΕ».

Συνεπώς, σύμφωνα και με τις δηλώσεις του κ. Μπακογιάννη, παρά τις προθέσεις του ΥΠΕΝ δεν δύναται να περιληφθούν στα όρια των οικισμών  οι περιοχές που είχαν εντάξει οι νομάρχες, παρότι πολλές από αυτές έχουν δομηθεί.

Πηγή: mononews.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το παράδειγμα της μεταδημοκρατίας

Από
anixneuseis
-
1
President of the main opposition SYRIZA party, Alexis Tsipras, delivers his annual keynote speech during his visit at the 85th Thessaloniki International Fair (TIF) in Thessaloniki, Greece on September 18, 2021. / Ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην 85η ΔΕΘ, Θεσσαλονίκη, 18 Σεπτεμβρίου 2021
του Φίλιππου Δεργιαδέ

Τα κύρια χαρακτηριστικά της μετάλλαξης του και η ισοπέδωση του από τον «κομήτη» Κασσελάκη

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ποτέ κόμμα μελών. Κάποτε ήταν κόμμα συνιστωσών, που είχαν ενεργά μέλη και όργανα και στο κόμμα λειτουργούσαν με ομοσπονδιακό τρόπο. Ήταν η πιο δημοκρατική περίοδος του ΣΥΡΙΖΑ. Το κίνημα, που αναπτύχθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης και της χρεωκοπίας, και η λαϊκή βάση, που σιχάθηκε τα κόμματα της διαφθοράς και της σήψης, έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, με αίτημα την πολιτική αλλαγή, την κοινωνική δικαιοσύνη και την τιμωρία των διεφθαρμένων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβερνητικό κόμμα, σταδιακά έχασε τον κινηματικό και ό,τι είχε μείνει από τον ομοσπονδιακό του χαρακτήρα. Ως κόμμα εξουσίας, ανακάλυψε τα προνόμια αλλά και τις ευθύνες της κυβερνητικής διαχείρισης και τελικά ως κόμμα του ελληνικού παραδοσιακού πολιτικού συστήματος και …πολιτισμού, υπέκυψε στις χαρές και στα προνόμια του κυβερνητισμού, του αρχηγισμού και της διαπλεκόμενης ιεραρχίας. Όσο για την πολιτική αλλαγή, την κοινωνική δικαιοσύνη και την τιμωρία των διεφθαρμένων, που ευαγγελιζόταν, ξεχάστηκαν ως ανέφικτα και ρομαντικά!
Πλέον στον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ τα κυρίαρχα στοιχεία δεν ήταν οι προγραμματικές θέσεις, οι οργανώσεις, τα μέλη και τα στελέχη που είχαν αναδειχθεί μέσα από επίπονες πολιτικές διαδικασίες βάσης και συμμετοχές και δοκιμασίες στο κοινωνικό κίνημα, αλλά το κυβερνητικό ιερατείο, οι βουλευτές και τα διορισμένα στελέχη.
Το «άλμα στον ουρανό» ξεχάστηκε και στο νέο κόμμα εξουσίας ανέλαβαν σταδιακά το κουμάντο και τα ινία, οι «κολλητοί» του προέδρου αλλά και οι διάφοροι παρατρεχάμενοι υπουργών και βουλευτών, οι μετακλητοί, διορισμένοι από το κομματικό ιερατείο, οι πρόθυμοι yes men, οι ακίνδυνοι ισορροπιστές αλλά και το πολιτικό και οικογενειακό συγγενολόι. Η κομματική βάση «υπνωτισμένη» από την αίγλη του ηγέτη και εγκλωβισμένη στις αναγκαιότητες της συγκυρίας, παραδόθηκε, σχεδόν αμαχητί, στην γοητεία της νέας γραφειοκρατικοκυβερνητικής μπουρζουαζίας στο κόμμα.
Τα κύρια χαρακτηριστικά της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ
Κι όλος αυτός ο πολιτικά «ελαστικός» και ανίκανος αχταρμάς, εκτός από τη διαχείριση και καθοδήγηση στο κόμμα, δυστυχώς είχε την ευθύνη για την «καθοδήγηση» της χώρας. Γι αυτό και μετά την πρώτη διάσπαση, το 2015, δεν υπήρξε κανένας ηθικός ενδοιασμός στο ολοκληρωτικό ξεζούμισμα που ακολούθησε.
Τρία ήταν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αυτής της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα της αριστεράς και της λαϊκής βάσης, σε κόμμα εξουσίας και κομματικής διαπλεκόμενης ιεραρχίας:
• Η ευκολία με την οποία αποτίναξε από πάνω του τον χαρακτήρα, τις ευθύνες και τους στόχους ενός κόμματος που οδηγήθηκε στην εξουσία από ένα λαϊκό κίνημα, βάσει συγκεκριμένων λαϊκών αιτημάτων
• Η χαώδης απόσταση που, συνακόλουθα, δημιουργήθηκε μεταξύ κομματικής ιεραρχίας και βάσης, με κύριο χαρακτηριστικό την πλήρη απαξίωση και διάλυση του κομματικού ιστού, λες και ήταν να συμβεί προγραμματισμένα, αβίαστα κι αυτόματα
• Και τέλος η πολιτική του στροφή προς το κέντρο και η απομάκρυνση του από ιδέες, σχέδια, θέσεις, αρχές και διαδικασίες που αποτελούσαν το μείγμα της πολιτικής του ταυτότητας, ως κόμμα της ριζοσπαστικής εναλλακτικής αριστεράς.
«Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό» λέει ο λαός και αυτό φάνηκε από το ξήλωμα σύριζα, όλης της κινηματικής και πολιτικής παρακαταθήκης που είχε γεννήσει αυτό το κόμμα, μέσα από συγκεκριμένα βήματα, επιλογές και αποφάσεις, όπως:
• την πολιτική διαστρέβλωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος
• την υπογραφή του τρίτου μνημονίου
• το άκρατο ξεζούμισμα του ελληνικού λαού που φάνηκε και στο απόθεμα στα δημοσιονομικά ταμεία,
• τη μη αξιοποίηση της πολιτικής δυναμικής του κόμματος (πρόγραμμα, στελέχη βάσης και λαϊκή υποστήριξη) που κρίθηκε για τη συγκυρία, ακατάλληλη και επικίνδυνη
• την ταύτιση με το παλιό πολιτικό σύστημα, και τις παλιές ρωγμές της εξουσίας, γεγονός που τελικά οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην ήττα του 2019,
• την χλιαρή, βολική και ανεκτή προς τη ΝΔ αντιπολίτευση μέχρι το 2023, που μπορεί να χαρακτηριστεί και ως συγκυβέρνηση και φυσικά
• το συστηματικό και σχεδιασμένο από το κομματικό ιερατείο, κουκούλωμα της κριτικής για τα αίτια της εκλογικής κατρακύλας και ήττας του κόμματος το 2019 και το 2023.
Και η αντιδημοκρατική νεοφιλελεύθερη – δεξιόστροφη μετάλλαξη, μετά το 2023, συνεχίστηκε καθώς η συγκεκριμένη σύνθεση στελεχών και ανθρώπων που κλήθηκαν να καθοδηγήσουν την κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστερά», όχι μόνο αποδείχθηκε απόλυτα ανίκανη να διαχειριστεί την ήττα, αλλά συνειδητά και εσκεμμένα απέφυγε να αναγνωρίσει την αποτυχία και ανικανότητα της. Θα ήταν άλλωστε, προδοσία στον ίδιο τον εαυτό τους αν το έκαναν.
Η συζήτηση και ο προβληματισμός για τις αιτίες που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική και εκλογική του εξαΰλωση, θα έφερναν στην επιφάνεια τις ευθύνες και αποτυχίες του πρώην κυβερνητικού ιερατείου και της κομματικής νομενκλατούρας. Η αυλικοί του προέδρου και ο ίδιος ο πρόεδρος θα έπρεπε να λογοδοτήσουν, όχι μέσω ανακοινώσεων, αλλά ζωντανά στη βάση, γεγονός που απέφυγαν όπως οι βρικόλακες το φώς το ήλιου.
Η ισοπέδωση από τον «χρήσιμο ηλίθιο» Κασσελάκη
Γι αυτό μετά την ήττα του 2023 δεν έγινε κανένα συνέδριο πολιτικό, προγραμματικό κι οργανωτικό. Γι αυτό έτρεξαν όλοι, μετά την παραίτηση – αποχώρηση Τσίπρα, να πάρουν θέση στην αφετηρία της κούρσας για την κομματική εξουσία και ηγεσία.
Επένδυσαν στη λήθη και στον «ουρανοκατέβατο κομήτη» Κασσελάκη και στην στημένη αντιπαράθεση με την Αχτσιόγλου, που θεωρούσαν ακλόνητο φαβορί. Ο στόχος ήταν να παρασυρθούν και να εγκλωβιστούν τα μέλη και οι οπαδοί σε μία ανούσια αντιπαράθεση που δεν θα έθιγε τα ιερά και όσια της κομματικής ιεραρχίας και των διαφόρων προεδρολόγων και προεδρολάγνων και φυσικά της ιερής αγελάδας του κόμματος, Αλέξη Τσίπρα.
Ωστόσο τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε ότι δεν ήταν …ινδουιστές. Η νέα ιερή αγελάδα που υπέδειξε το ιερατείο, αποδείχθηκε Αστραχάν. Ο θυμός της βάσης ήταν τέτοιου μεγέθους που ισοπέδωσε την υποκρισία και την αλαζονεία της νομενκλατούρας και ανέδειξε τον Κασσελάκη πρόεδρο.
Αυτό που θύμωσε τους οπαδούς και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν Κασσελάκη, και τώρα πολλοί στρέφονται προς το ΠΑΣΟΚ, το ΜΕΡΑ25 ή την Πλεύση Ελευθερίας, είναι το ψέμα, η αδιαφάνεια και η απόλυτη υποκρισία των πρωτοκλασάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Το να είσαι κεντρώος – φιλελεύθερος στην πράξη και στα λόγια να το «παίζεις» αριστερός, είναι ψέμα και υποκρισία. Το να αποφεύγεις την κριτική και να βάζεις κάτω από το χαλί τα λάθη σου, είναι αδιαφάνεια και απάτη.
Τα «γκαζιανά» αίσχη και έπη
Γι αυτό άλλωστε αυτοί οι άνθρωποι, που τώρα προτάσσουν ως αναγκαία λύση τη συνεργασία των «προοδευτικών δυνάμεων», δεν είχαν κανένα πρόβλημα να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν, μετά το φιάσκο της παρέμβασης Τσίπρα στο συνέδριο του Φεβρουαρίου του 2023, τα αίσχη στο συνέδριο του Οκτωβρίου του 2024, στο μπουζουξίδικο – ξενυχτάδικο, στο Γκάζι της Αθήνας.
Τέτοια πρωτοφανή γεγονότα έχουμε να δούμε πολλά χρόνια στην Ελλάδα και δείχνουν το μέγεθος της σήψης του καταχρεωμένου με πολλά εκατομμύρια πολιτικού συστήματος, στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε τελικά και ενσωματώθηκε πλήρως.
Ο Κασσελάκης τους πήρε το κόμμα και θα έβγαινε και πάλι νικητής υποσχόμενος βασικά το αυτονόητο: ότι όλες οι αποφάσεις θα ήταν διαφανείς και συλλογικές, κάτι που απεχθάνονται όλα τα ιερατεία και οι διαπλεκόμενες εξουσίες στο κόσμο, πολιτικές, οικονομικές και θρησκευτικές.
Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα της μεταδημοκρατίας. Πρόκειται για την κυριαρχία των ελίτ επί των θεσμών που αποδυναμώνονται και παραπαίουν. Η εξουσία της διαπλοκής και των παραγόντων που με αθέμιτα μέσα επιβάλλουν την ισχύ τους, ενώ ο δήμος – κοινωνία αποδυναμώνεται και οι πολίτες περιορίζονται στον παθητικό ρόλο των χειραγωγημένων ατόμων. Το καθεστώς της δημοκρατίας παραμένει τυπικά στα χαρτιά, αλλά πλέον λειτουργεί ως μετα – δημοκρατία.
Μετά τα γκαζιανά αίσχη ή έπη, ανάλογα την οπτική, ο ΣΥΡΙΖΑ του σήμερα αποτελεί, αναμφίβολα, το απόλυτο σύγχρονο παράδειγμα μεταδημοκρατίας στη χώρα, που με τη στάση «ρευστοποίησε» το χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς και επανέφερε ως κυρίαρχο το παλιό δικομματικό σύστημα εξουσίας, με τις επιδόσεις της Πλεύσης Ελευθερίας ακόμα να φαντάζουν ως «παραφωνία»..
Και αυτή είναι πλέον η μοναδική παρακαταθήκη, το μεγάλο κατόρθωμα του ΣΥΡΙΖΑ, που στο ξεκίνημα του «έδειχνε ότι θα γινόταν άλλος». Γι αυτό τώρα έχουν οχυρωθεί πίσω από την περίφημη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, έχοντας σχεδόν ισοπεδωθεί πολιτικά και δημοσκοπικά. Είναι η μόνη διέξοδος, από το ασφυκτικό αδιέξοδο στο οποίο συνειδητά έχουν εγκλωβιστεί, καθώς απέφυγαν, όταν κλήθηκαν από την ιστορία, να πουν τα μεγάλα όχι, για τα οποία τους ψήφισε η λαϊκή βάση…
Απο τη σελίδα του κ. Δεργιαδέ στο fb

Σκάνδαλο στα κατεχόμενα πλήττει τον Φιντάν- «Τα αμείλικτα ερωτήματα»

Από
anixneuseis
-
0

Σοβαρές καταγγελίες για διασυνδέσεις μεταξύ Τούρκων αξιωματούχων, του περιβάλλοντος του Χακάν Φιντάν και κυκλωμάτων ξεπλύματος χρήματος και εκβιασμού έρχονται στο φως με φόντο τα Κατεχόμενα στην Κύπρο. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο πρώην πρέσβης της Άγκυρας στη Λευκωσία, Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, ο οποίος φέρεται να στάλθηκε για να ανακτήσει 45 κασέτες με ενοχοποιητικό υλικό που είχε στην κατοχή του ο μαφιόζος Χαλίλ Φαλιαλί, δολοφονημένος το 2022. Οι καταγγελίες συνδέουν το περιεχόμενο των κασετών με κορυφαία στελέχη του ΑΚΡ, ενώ η τουρκική κυβέρνηση φέρεται να προσπάθησε να αποσιωπήσει το σκάνδαλο, προχωρώντας αθόρυβα σε απομακρύνσεις αξιωματούχων.

Κύπρος, κασέτες και παρασκήνιο: Η μαφία επιστρέφει στο προσκήνιο

Η νέα αποκάλυψη έχει στο επίκεντρο τον Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, πρώην πρεσβευτή της Τουρκίας στο ψευδοκράτος, ο οποίος φέρεται να είχε προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις με τον Χαλίλ Φαλιαλί, διαβόητο ιδιοκτήτη καζίνο που είχε βαρύ φάκελο στις ΗΠΑ για παράνομο τζόγο, ναρκωτικά και ξέπλυμα χρήματος. Οι φήμες για κοινή εταιρεία μεταξύ των οικογενειών Φαλιαλί και Σερίμ είχαν αναφερθεί ήδη πριν από τη δολοφονία του πρώτου, και είχαν φτάσει στο τουρκικό κοινοβούλιο από τον πρόεδρο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Οζγκιούρ Οζέλ.

«Ο διορισμός του Σερίμ ως Πρέσβη στη Βόρεια Κύπρο ήταν, στην πραγματικότητα, ένα σοβαρό λάθος, καθώς είχε μια βαθιά σύνδεση με την Κύπρο. Είχε σπουδάσει στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Κερύνειας και φέρεται να έχει επιχειρηματικούς δεσμούς με την οικογένεια Φαλιαλί» γράφει ο Τούρκος σχολιαστής Μουράτ Γετκίν.

Ο Χακάν Φιντάν στο στόχαστρο

Σύμφωνα με καταγγελίες του Τζεμίλ Ονάλ, πρώην διαχειριστή των οικονομικών του Φαλιαλί, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν φέρεται να έστειλε προσωπικά τον Σερίμ στη Λευκωσία για να ανακτήσει ένα αρχείο με 45 βιντεοκασέτες που περιείχαν ενοχοποιητικό υλικό για κορυφαία στελέχη του ΑΚΡ. Ο Σερίμ φέρεται να πέτυχε την αποστολή, αλλά κράτησε πέντε από τις κασέτες, παραδίδοντας μόνο τις υπόλοιπες στον επικεφαλής της MIT, Ιμπραήμ Καλίν.

«Ο Σερίμ δεν φαίνεται να είναι ο πνευματικός γιος του Φιντάν. Αντίθετα, φαίνεται να είναι κάποιος από τον οποίο ο Φιντάν θα ήθελε να αποστασιοποιηθεί. Η Κύπρος είναι ένας από τους τομείς όπου η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών είναι πιο ισχυρή. Η Τουρκία πιθανότατα δεν θα χρειαζόταν να στείλει έναν πρεσβευτή με τόσο εκτεθειμένο κυπριακό υπόβαθρο για να κυνηγήσει τις κασέτες» τονίζει ο Γετκίν, εκφράζοντας σκεπτικισμό για τη λογική της υπόθεσης.

Την Κυριακή, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε γραπτή δήλωση αντικρούοντας τους ισχυρισμούς που απευθύνονται τόσο στο υπουργείο όσο και στον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Άφαντος ο Φιντάν, αθόρυβες απολύσεις

Η αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης ήταν εξαιρετικά προσεκτική, σχεδόν ύποπτα σιωπηλή. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αρμόδιο τομεάρχη για την εξωτερική πολιτική, πρέσβη Ναμίκ Ταν, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε πίσω στην Άγκυρα τον Σερίμ και απέλυσε διακριτικά τόσο αυτόν όσο και τον πατέρα του, Μακσούτ Σερίμ, ο οποίος για χρόνια φέρεται να διαχειριζόταν τις οικονομικές υποθέσεις του Ερντογάν από την εποχή του δήμου Κωνσταντινούπολης.

«Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δεν έχει αρθρώσει ούτε μια λέξη για το σκάνδαλο που εξερράγη σαν υπόνομος» σχολιάζει καυστικά ο Ταν.

Τα Κατεχόμενα η “μαύρη τρύπα” της Τουρκίας;

Το ψευδοκράτος –σύμφωνα με τους Τούρκους αναλυτές που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση– έχει εξελιχθεί σε «κόμβο εγκλήματος και ξεπλύματος χρήματος», υπό την ανοχή ή και συνενοχή της Άγκυρας.

«Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης ΑΚΡ-MHP, η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου έχει πρακτικά μετατραπεί σε κόμβο εγκλήματος και ξεπλύματος χρήματος, πόσο μάλλον να κερδίσει αναγνώριση» σημειώνει ο Ταν.

Αμείλικτα ερωτήματα

Η σοβαρότητα των αποκαλύψεων αποτυπώνεται στο γεγονός ότι ο Τζεμίλ Ονάλ τέθηκε υπό προστασία από τις ολλανδικές αρχές, μετά από συμφωνία που υπέγραψε. Παράλληλα, τίθενται εύλογα ερωτήματα για την αντίδραση – ή την απουσία αντίδρασης – της τουρκικής κυβέρνησης.

«Έχει ζητήσει η τουρκική κυβέρνηση δικαστική συνεργασία από τις αρμόδιες αρχές των Κάτω Χωρών και των ΗΠΑ; Αν ναι, γιατί η κυβέρνηση σιωπά επί του θέματος;», αναρωτιέται ο πρέσβης Ναμίκ Ταν, σχολιάζοντας ότι «ακόμη και με τα πρότυπα του ΑΚΡ, οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είναι ακατανόητες».

sigmalive.com

Η Νέα Ευρώπη και τα Παλιά της Προβλήματα

Από
anixneuseis
-
0

Στην Ευρώπη, το παλιό γίνεται ξανά καινούριο.

Του James W. Carden
22 Απριλίου

«Εσείς σκέφτεστε την Ευρώπη ως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Εγώ όχι, θεωρώ πως αυτή είναι η παλιά Ευρώπη. Αν κοιτάξετε τη σημερινή Ευρώπη του ΝΑΤΟ, το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς τα ανατολικά και υπάρχουν πολλά νέα μέλη…»
— Ντόναλντ Χ. Ράμσφελντ, Ιανουάριος 2003

Μία από τις πιο ανησυχητικές ειρωνείες της πρόσφατης ιστορίας είναι πως, ογδόντα χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (η 80ή επέτειος της Συμμαχικής Νίκης είναι στις 8 Μαΐου), η συλλογική Δύση τάσσεται πλέον στο πλευρό των υποστηρικτών του Τρίτου Ράιχ και εναντίον της Ρωσίας — της χώρας που συνέβαλε μακράν περισσότερο στη νίκη στην Ευρώπη.

Η κοσμοθεωρία Ευρωπαίων ηγετών όπως η Κάγια Κάλας, ο Κιρ Στάρμερ, ο Ντόναλντ Τουσκ, ο Φρίντριχ Μερτς, ο Εμανουέλ Μακρόν και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είναι εν μέρει προϊόν μιας εσκεμμένης ιστορικής αμνησίας. Οι ηγέτες αυτοί παίρνουν το παράδειγμά τους από απογόνους εθνικιστών της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής, για τους οποίους το Τρίτο Ράιχ ήταν ευπρόσδεκτος σύμμαχος· για εκείνους τους εθνικιστές, η Ρωσία ήταν — και παραμένει — ο υπέρτατος εχθρός. Μαζί με Αμερικανούς αξιωματούχους όπως ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Μάικλ Γουόλτζ, ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, οι γερουσιαστές Λίντσεϊ Γκρέιαμ, Τσακ Σούμερ, Μπέρνι Σάντερς και αμέτρητοι άλλοι, έχουν υιοθετήσει τη ρωσοφοβία αυτών των εθνικιστών.

Η αμνησία γεννά την αλαζονεία· και τι πιο αλαζονικό από την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να αναπτύξει στρατεύματα στη Λιθουανία; (Ας θυμηθούμε εδώ πως το 95% των Εβραίων της Λιθουανίας εξοντώθηκε στον πόλεμο — το υψηλότερο ποσοστό σε όλη την Ευρώπη. Και οι σφαγές ξεκίνησαν πριν φτάσουν οι Γερμανοί). Όπως παρατηρεί ο Βρετανός ιστορικός Ρίτσαρντ Σάκουα, «ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει “ανατολικοευρωποιηθεί”, με όλη την πικρία και το ιστορικό βάρος απέναντι στη Ρωσία».

Πώς φτάσαμε εδώ;

Υπάρχει η αντίληψη, εδραιωμένη εδώ και καιρό στον ατλαντικό πολιτικό χώρο, ότι τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής διαθέτουν μια μοναδική κατανόηση της Ρωσίας λόγω των εμπειριών τους υπό σοβιετική κυριαρχία. Πιο διορατικά πνεύματα δεν συμμερίζονταν αυτή την ιδέα. Μια αξιοσημείωτη αλληλογραφία ανάμεσα στον «πατέρα της ανάσχεσης» Τζορτζ Φ. Κέναν και τον ουγγροαμερικανό ιστορικό Τζον Λούκας, αποτυπώνει έναν έγκαιρο και διορατικό σκεπτικισμό απέναντι σε αυτή τη λογική.

Στις 28 Μαρτίου 1990, ο Κέναν έγραφε στον Λούκας:

«Η ρωσική επέκταση των περασμένων δεκαετιών και αιώνων ήταν έργο κυβερνήσεων, όχι του λαού—κυβερνήσεων υπερβολικά αγχωμένων και νευρικών εξαιτίας της ίδιας της αδυναμίας και της ευθραυστότητας του εσωτερικού τους ελέγχου… Όσο επαχθές και άδικο κι αν ήταν για τους λαούς που υπέστησαν αυτές τις αγωνίες (κυρίως αυτοί στα δυτικά σύνορα και όχι στην Ασία), το βασικό κίνητρο ήταν αμυντικό. Ας μην ξεχνάμε (όπως πολλοί σήμερα κάνουν) ότι ήταν ο Χίτλερ, όχι ο Στάλιν, που πρώτος διέλυσε την όποια σταθερότητα υπήρχε στην Ανατολική Ευρώπη ανάμεσα στους δύο πολέμους.»

Ο Λούκας απάντησε στις 5 Απριλίου 1990:

«Δεν θα μπορούσε η λύση στο “βαλτικό πρόβλημα” να ήταν μια δήλωση της Ρωσίας ότι οι ενσωματώσεις του 1940 ήταν παράνομες και άκυρες, αλλά όχι οι συμφωνίες του Οκτωβρίου 1939 με αυτά τα κράτη; Εκείνες υπογράφηκαν με τις νόμιμες κυβερνήσεις τους. Δεν κατάργησαν την κυριαρχία τους, πέρα από την ανάγκη συντονισμού της εξωτερικής πολιτικής με τις ρωσικές απαιτήσεις…»

Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, με τη Σοβιετική Ένωση να καταρρέει, ο Κέναν ανέφερε:

«Έχοντας ζήσει τρία χρόνια στις βαλτικές χώρες (όπου η Εσθονία ήταν η καλύτερη), δεν νιώθω καμία ανάγκη να τις εξιδανικεύσω. Οι κάποτε γερμανοβαλτικές ελίτ της τσαρικής εποχής, τις οποίες μεταχειρίστηκαν βάναυσα στα χρόνια της ανεξαρτησίας τους, υπερείχαν πολιτισμικά και υπήρξαν δάσκαλοι πολλών όσων εκείνοι έμαθαν. Υπήρχαν μέρες που ζώντας στη Λετονία, νοσταλγούσα την προηγούμενη και σχετικά μετριοπαθή τσαρική παρουσία.»

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο Λούκας παρατήρησε «μια αυξανόμενη νοσταλγία και εκτίμηση για τις εθνικιστικές κυβερνήσεις της Ανατολικής Ευρώπης προ και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου». Στη Σλοβακία και την Κροατία, δρόμοι και σχολεία πήραν ονόματα συνεργατών των Ναζί· στη Ρουμανία, έγραφε, «ο δολοφονικός Σιδηρούς Φρουρός απολαμβάνει επαναλαμβανόμενα κύματα νοσταλγικής αποδοχής».

Τα ΜΜΕ έκαναν τα στραβά μάτια — όπως και στην Ουκρανία, με τις παρελάσεις με πυρσούς στην Εσθονία και την αποκατάσταση συνεργατών των Ναζί στη Λετονία και τη Λιθουανία — γιατί το μόνο που έχει σημασία είναι να δείχνει κανείς πως “στέκεται απέναντι στη Ρωσία”.

Το Τέταρτο Βαλτικό Κράτος

Μία από τις πιο αρνητικές επιρροές στην αμερικανική πολιτική έναντι της Ρωσίας και της Ουκρανίας υπήρξε το Ηνωμένο Βασίλειο. Η αρθρογράφος διεθνών σχέσεων της Independent, Μέρι Ντεζέφσκι, μου είπε πρόσφατα:

«Από την αρχή του πολέμου, ο Μπόρις Τζόνσον ταύτισε την κατάσταση με την παλιά αντίσταση της Βρετανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχει κόμπλεξ Τσώρτσιλ και έβλεπε τον Ζελένσκι ως ήρωα ενάντια στον εχθρό. Όλο αυτό αντιμετωπίστηκε σαν “Μόναχο 1938” — μια προδοσία. Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι τελείως λάθος αλλά έχει εξαπατήσει όλο το βρετανικό κατεστημένο.»

Ο Στάρμερ, χτυπώντας με δική του “τσωρτσιλική” ρητορική, είπε στη Βουλή τον Φεβρουάριο: «Η Ρωσία είναι απειλή στα ύδατά μας, στον εναέριο χώρο μας και στους δρόμους μας».

Ο Σάκουα, συγγραφέας του εξαιρετικού The Culture of the Second Cold War, τόνισε πόσο παράλογο είναι:

«…το γεγονός ότι στη Βρετανία η ειρήνη θεωρείται προδοσία. Το “Μόναχο” κυριαρχεί στη σκέψη τους. Είναι σημάδι πνευματικής στειρότητας — των ΜΜΕ, των think tanks, ακόμα και των πανεπιστημίων.»

Έτσι, η Βρετανία γίνεται φυσικός σύμμαχος της “Νέας Ευρώπης” — ένα είδος 4ου βαλτικού κράτους. Γι’ αυτό η Ουάσιγκτον οφείλει να επαναπροσδιορίσει επειγόντως τις ευρωπαϊκές της σχέσεις. Το υπεύθυνο ευρωπαϊκό κέντρο — η Γαλλία και η Ιταλία, χώρες χωρίς παραδοσιακές ρωσοφοβικές πολιτικές κουλτούρες — πρέπει να αποτελέσει το στήριγμα κάθε μελλοντικής αμερικανικής πολιτικής στην Ευρώπη.

Όπως σημειώνει ο Ανατόλ Λίβεν από το Quincy Institute:

«Για να σκεφτείς σοβαρά τις ιστορικές εξελίξεις στην Ευρώπη, πρέπει να ξεκινήσεις από τη Γαλλία. Καμία ευρωπαϊκή ένωση ή συμμαχία δεν είναι νοητή χωρίς αυτή. Τα ζωτικά της συμφέροντα για ασφάλεια και σταθερότητα στις γειτονιές της συνάδουν με εκείνα της Δυτικής Ευρώπης γενικά.»

Ευτυχώς, ο Μακρόν σύντομα θα αποχωρήσει. Μια Γαλλία υπό τη National Rally και μια Ιταλία υπό την Τζόρτζια Μελόνι μπορούν να διαμορφώσουν έναν ευρωπαϊκό πυρήνα με τον οποίο μπορούν να συνεργαστούν τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Μόσχα. Ο φλογερός εθνικισμός της περιφέρειας της Ανατολικής Ευρώπης πρέπει να παραγκωνιστεί.

Αλλά αυτό δεν θα γίνει, αν δεν αντιμετωπίσουμε και τις εγχώριες αμερικανικές δυνάμεις που τον στηρίζουν. Είναι από τις πιο παράδοξες πτυχές της ιστορίας πως οι νεοσυντηρητικοί της Ουάσιγκτον έχουν συμμαχήσει με τους ίδιους εθνικιστές που, εντός ζωντανής μνήμης, κυνήγησαν τους προγόνους τους.

Ο διπλωμάτης Γουέιν Μέρι, πρώην επικεφαλής του πολιτικού τμήματος της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Μόσχα (1990–1994), το έθεσε εύστοχα:

«Υπάρχει τεράστιο κομμάτι της διανόησης στην Ουάσιγκτον που είναι θεμελιωδώς εχθρικό προς τη Ρωσία. Προέρχεται από την πολιτισμική τους ταυτότητα, από το πού μετανάστευσαν. Συνάντησα Πολωνούς και Εβραίους που έχουν υποφέρει αφάνταστα από τους Γερμανούς — και όμως τρέφουν μίσος για τους Ρώσους πολύ περισσότερο.»

Η προσωπική μου υπόθεση είναι πως το φαινόμενο αυτό ριζώνει στις πρώτες μέρες του Ψυχρού Πολέμου. Ο Τρούμαν, ο Αϊζενχάουερ και η ομάδα των “ψυχροπολεμιστών” (ιδίως ο Άλεν Ντάλες της CIA, με σχέσεις με τους Ναζί) έσπευσαν να συγχωρέσουν την Αυστρία και τη Γερμανία για λόγους γεωπολιτικής σκοπιμότητας.

Και τώρα, μετά από αλλεπάλληλους και περιττούς γύρους διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, έχουμε παγιδευτεί. Η Ευρώπη προσπαθεί να “κουμαντάρει” την Αμερική προκαλώντας μείζονα πόλεμο με τη Ρωσία.

Όπως είπε η Ντεζέφσκι:

«Η παράδοξη πραγματικότητα είναι ότι η Ευρώπη ετοιμάζεται να συνεχίσει έναν πόλεμο που οι ΗΠΑ προσπαθούν να τερματίσουν.»

Σταθερές, προβλέψιμες σχέσεις ανάμεσα σε Αμερική, Ευρώπη και Ρωσία είναι προϋπόθεση για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ — και η πολιτική της Δύσης δεν μπορεί πλέον να καθορίζεται από τη Νέα Ευρώπη και τους συμμάχους της σε Λονδίνο και Βερολίνο.

Ο James W. Carden είναι αρχισυντάκτης του TRR. 

Σημείωση: οι Ανιχνεύσεις δημοσιεύουν κείμενα για την σφαιρική ενημέρωση των αναγνωστών τους χωρίς, κατ ανάγκην, να συμμερίζονται το περιεχόμενό τους. 

1...806807808...3,037Σελίδα 807 από 3,037