Αρχική Blog Σελίδα 806

Δύσκολος ο «τοκετός» της Νέας Παγκόσμιας Τάξης

1

του Jeffrey D. Sachs

Eνώ η «βασιλεία» των ΗΠΑ έχει τελειώσει, Αμερική και Ευρώπη προσκολλώνται σε ξεπερασμένα προνόμια στη σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που ανάγονται στο 1945, με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου… 

Γράφοντας στο κελί του ως πολιτικός κρατούμενος στη φασιστική Ιταλία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο φιλόσοφος Αντόνιο Γκράμσι δήλωσε: «Η κρίση συνίσταται ακριβώς στο γεγονός ότι το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί. Σε αυτή τη μεσοβασιλεία εμφανίζεται μια μεγάλη ποικιλία νοσηρών συμπτωμάτων». Έναν αιώνα αργότερα, βρισκόμαστε σε μια ακόμη μεσοβασιλεία, και τα νοσηρά συμπτώματα είναι παντού. Το καθεστώς υπό την ηγεσία των ΗΠΑ έχει τελειώσει, αλλά ο πολυπολικός κόσμος δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Η επείγουσα προτεραιότητα είναι να γεννηθεί μια νέα πολυμερής τάξη πραγμάτων, ικανή να διατηρήσει την ειρήνη και την πορεία προς τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Βρισκόμαστε στο τέλος ενός μακρού κύματος της ανθρώπινης ιστορίας που ξεκίνησε με τα ταξίδια του Χριστόφορου Κολόμβου και του Βάσκο ντα Γκάμα πριν από περισσότερα από 500 χρόνια. Αυτά τα ταξίδια ξεκίνησαν περισσότερους από τέσσερις αιώνες ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού που κορυφώθηκε με την παγκόσμια κυριαρχία της Βρετανίας από το τέλος των Ναπολεόντειων Πολέμων (1815) έως το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1914). Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεκδίκησαν την τήβεννο ως ο νέος παγκόσμιος ηγεμόνας. Η Ασία παραγκωνίστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της μακράς περιόδου. Σύμφωνα με ευρέως χρησιμοποιούμενες μακροοικονομικές εκτιμήσεις, η Ασία παρήγαγε το 65% της παγκόσμιας παραγωγής το 1500, αλλά μέχρι το 1950 το μερίδιο αυτό είχε πέσει μόλις στο 19% (έναντι 55% του παγκόσμιου πληθυσμού).

Στα 80 χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ασία έχει ανακτήσει τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία. Η Ιαπωνία πρωτοστάτησε με ταχεία ανάπτυξη τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, ακολουθούμενη από τις τέσσερις «ασιατικές τίγρεις» (Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Ταϊβάν και Κορέα) από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, στη συνέχεια η Κίνα από το 1980 και η Ινδία από το 1990. Επί του παρόντος, οι εκτιμήσεις της Ασίας σε παγκόσμιο επίπεδο είναι περίπου 50% της παγκόσμιας παραγωγής, σύμφωνα με ΔΝΤ.

Ο πολυπολικός κόσμος θα αναδυθεί όταν το γεωπολιτικό βάρος της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής ανταποκρίνεται με το αυξανόμενο οικονομικό τους βάρος. Αυτή η αναγκαία μετατόπιση στη γεωπολιτική έχει καθυστερήσει επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη προσκολλώνται σε ξεπερασμένα προνόμια, ενσωματωμένα στους διεθνείς θεσμούς, και στις απαρχαιωμένες νοοτροπίες τους. Ακόμη και σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκφοβίζουν τον Καναδά, τη Γροιλανδία, τον Παναμά και άλλες χώρες του δυτικού ημισφαιρίου και απειλούν τον υπόλοιπο κόσμο με μονομερείς δασμούς και κυρώσεις που παραβιάζουν κατάφωρα τους διεθνείς κανόνες.

Η Ασία, η Αφρική και η Λατινική Αμερική πρέπει να ενωθούν για να υψώσουν τις συλλογικές τους φωνές και ψήφους στον ΟΗΕ για να εγκαινιάσουν ένα νέο, δίκαιο διεθνές σύστημα. Ένας κρίσιμος θεσμός που χρήζει μεταρρύθμισης είναι το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, δεδομένης της μοναδικής ευθύνης του να διατηρήσει την ειρήνη σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (το P5)—Βρετανία, Κίνα, Γαλλία, Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες— αντικατοπτρίζουν τον κόσμο του 1945, όχι του 2025. Δεν υπάρχουν μόνιμες έδρες για τη Λατινική Αμερική ή την Αφρική, και η Ασία κατέχει μόνο μία μόνιμη έδρα από τις πέντε, παρόλο που φιλοξενεί σχεδόν το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού. Με τα χρόνια, έχουν προταθεί πολλά πιθανά νέα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά τα υπάρχοντα P5 διατήρησαν σταθερά την προνομιακή τους θέση.

Η Ινδία δικαιούται μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, ταχύτατα αναπτυσσόμενη και υπό την ηγεσία του Ναρέντα Μόντι – εδώ με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ -έχει σημειώσει διπλωματικές επιτυχίες στο πλαίσιο των G20.

Το ειδικό βάρος της Ινδίας

Η σωστή αναδιάρθρωση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα δημιουργήσει απογοητεύσεις για τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη αλλαγή που είναι άμεσα προσβάσιμη και θα εξυπηρετούσε ολόκληρο τον κόσμο. Με όλους τους όρους, η Ινδία αξίζει αναμφισβήτητα μια μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Δεδομένης της εξαιρετικής πορείας της Ινδίας στην παγκόσμια διπλωματία, η ένταξή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ θα υψώσει επίσης μια κρίσιμη φωνή για την παγκόσμια ειρήνη και δικαιοσύνη.

Αναμφισβήτητα, η Ινδία είναι μια μεγάλη δύναμη. Η Ινδία είναι η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο, έχοντας ξεπεράσει την Κίνα το 2024. Η Ινδία είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο μετρημένη σε διεθνείς τιμές (ισοτιμία αγοραστικής δύναμης): 17 τρις δολάρια, πίσω από την Κίνα (40 τρις  δολάρια) και τις Ηνωμένες Πολιτείες (30 τρις δολάρια). Η Ινδία είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες μεγάλες οικονομίες στον κόσμο, με ετήσια ανάπτυξη περίπου 6% ετησίως. Το ΑΕΠ της Ινδίας (σε όρους PPP) αναμένεται να ξεπεράσει αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών μέχρι τα μέσα του αιώνα. Η Ινδία είναι ένα έθνος με πυρηνικά όπλα, ένας καινοτόμος ψηφιακής τεχνολογίας και ένα έθνος με κορυφαίο διαστημικό πρόγραμμα. Καμία άλλη χώρα που αναφέρεται ως υποψήφια για μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών δεν πλησιάζει τα διαπιστευτήρια της Ινδίας για μια θέση.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για το διπλωματικό βάρος της Ινδίας. Η επιδέξια διπλωματία της Ινδίας αποδείχθηκε από την εξαιρετική ηγεσία της Ινδίας της G20 το 2023. Η Ινδία διαχειρίστηκε επιδέξια μια εξαιρετικά επιτυχημένη G20 παρά την πικρή ρήξη το 2024 μεταξύ της Ρωσίας και των χωρών του ΝΑΤΟ. Η Ινδία όχι μόνο πέτυχε συναίνεση στο πλαίσιο της G20, αλλά έγραψε επίσης ιστορία καλωσορίζοντας την Αφρικανική Ένωση ως νέο μόνιμο μέλος της G20.

Η Κίνα σέρνει τα πόδια της για να υποστηρίξει μια μόνιμη έδρα για την Ινδία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, προστατεύοντας τη δική της μοναδική θέση ως η μόνη ασιατική δύναμη στο P5. Ωστόσο, τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα της Κίνας θα εξυπηρετούνταν και θα ενισχυθούν καλά με την ένταξη της Ινδίας σε μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες καταβάλλουν μια μοχθηρή ύστατη προσπάθεια μέσω δασμών και κυρώσεων για να εμποδίσουν την σκληρά κερδισμένη άνοδο της Κίνας στην οικονομική ευημερία και την τεχνολογική ικανότητα.

Υποστηρίζοντας την Ινδία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Κίνα θα αποδείξει αποφασιστικά ότι η γεωπολιτική αναδιαμορφώνεται ώστε να αντικατοπτρίζει τον πραγματικά πολυπολικό κόσμο. Η Κίνα θα δημιουργούσε έναν ασιατικό εταίρο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και θα αποκτούσε παράλληλα επίσης έναν ζωτικό εταίρο για να ξεπεράσει την αντίσταση των ΗΠΑ και της Ευρώπης σε αυτή τη γεωπολιτική αλλαγή. Εάν η Κίνα ζητούσε τη μόνιμη ένταξη της Ινδίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Ρωσία θα συμφωνούσε αμέσως, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία θα ψήφιζαν επίσης υπέρ της Ινδίας.

Οι γεωπολιτικές κρίσεις των ΗΠΑ των τελευταίων εβδομάδων – η εγκατάλειψη της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, η επίθεση στους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης και η μονομερής επιβολή δασμών κατά παράβαση των θεμελιωδών κανόνων του ΠΟΕ – αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά « νοσηρά συμπτώματα » μιας παλαιάς τάξης που πεθαίνει. Είναι καιρός να ανοίξει ο δρόμος για μια πραγματικά πολυπολική και δίκαιη διεθνή τάξη.

Πηγή:Unz Review μέσω του lesakerfrancophone.fr

Η κ. Κάλας υπερβαίνει τα θεσμικά της όρια

0

Τίτλος πρωτοτύπου: «Είναι το 2025, όχι το 1939!» – Η απειλή της ΕΕ για τη Ρωσία και την Ημέρα της Νίκης προκαλεί αντιδράσεις

Ο Σλοβάκος Φίτσο αντιδρά μετά τις δηλώσεις της Κάγια Κάλας περί “συνεπειών” για όσα κράτη μετέχουν στον εορτασμό της ήττας του ναζισμού
Ανάλυση | Ευρώπη
του Eldar Mamedov
17 Απριλίου 2025

Η πρόσφατη προειδοποίηση της Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική, Κάγια Κάλας — η οποία υπαινίχθηκε την επιβολή συνεπειών σε κράτη-μέλη και υποψήφιες χώρες, αν οι ηγέτες τους παραστούν στην παρέλαση της Μόσχας για την Ημέρα της Νίκης στις 9 Μαΐου (αφιερωμένη στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) — αποτελεί έντονη υπενθύμιση ότι η Ένωση υπερβαίνει επικίνδυνα τα θεσμικά της όρια.

Αν και η Κάλας δεν προσδιόρισε συγκεκριμένες ποινές για την παράκαμψη της προειδοποίησής της, ανέφερε ότι η συμμετοχή στην παρέλαση «δεν θα περάσει απαρατήρητη» από την ΕΕ, υπονοώντας διπλωματικές ή πολιτικές κυρώσεις για τις χώρες που δεν θα ευθυγραμμιστούν.

Κάποιοι ηγέτες ερμήνευσαν τα λόγια της ως διπλωματικό εκβιασμό — κάτι που, προβλέψιμα, προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις. Ο Πρωθυπουργός της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο, επέκρινε ανοικτά την Κάλας και επιβεβαίωσε ότι σκοπεύει να παραστεί στις εορταστικές εκδηλώσεις στη Μόσχα για την ήττα του ναζισμού. «Έχουμε 2025, όχι 1939», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η στάση του Φίτσο αντανακλά έναν θεμελιώδη πυλώνα της ΕΕ: η εξωτερική πολιτική παραμένει αρμοδιότητα των κρατών-μελών σύμφωνα με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (Άρθρο 24), και όχι της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Το θεσμικό πλαίσιο της Ένωσης δεν παρέχει στην Ύπατη Εκπρόσωπο τη δυνατότητα να επιβάλλει μονομερώς κυρώσεις ή ποινές για αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής κρατών-μελών. Υπό αυτό το πρίσμα, η δήλωση της Κάλας μπορεί να ερμηνευτεί ως παρέμβαση στο κυριαρχικό δικαίωμα της Σλοβακίας να χαράζει τη δική της εξωτερική πολιτική.

Ακόμη πιο ανησυχητική μπορεί να θεωρηθεί η προειδοποίηση των Βρυξελλών για τη Σερβία, της οποίας ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς έχει επίσης προσκληθεί στη Μόσχα. Η Σερβία δεν είναι μέλος της ΕΕ, αλλά υποψήφια προς ένταξη. Καθώς η ΕΕ λειτουργεί πλέον σαν γεωπολιτικό μπλοκ, απαιτεί απόλυτη εξωτερική ευθυγράμμιση από όσους επιδιώκουν την ένταξη.

Η Σερβία διατηρεί επί μακρόν μια προσεκτική ισορροπία στις σχέσεις της με την ΕΕ και τη Ρωσία — μια ρεαλιστική στρατηγική, δεδομένης της ιστορίας και της γεωγραφίας της. Ωστόσο, η γραμμή Κάλας πιέζει τη βαλκανική χώρα να διαλέξει πλευρά — την πλευρά της ΕΕ — ή να διακινδυνεύσει την ενταξιακή της πορεία. Η Ένωση μπορεί να χρησιμοποιήσει το καθεστώς υποψηφιότητας ως εργαλείο εξαναγκασμού ή και να «παγώσει» εντελώς τη διαδικασία.

Υπάρχει προηγούμενο για αυτό: η αναστολή της υποψηφιότητας της Γεωργίας, τυπικά λόγω δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, αν και κάποιοι ειδικοί θεωρούν ότι πρόκειται για πρόσχημα — και ότι η αληθινή αιτία ήταν η άρνηση της Τιφλίδας να ενταχθεί πλήρως στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Η άποψη αυτή ενισχύεται από τη δουλοπρεπή στάση της ΕΕ απέναντι στο γειτονικό αυταρχικό Αζερμπαϊτζάν. Αυτή δεν είναι ένταξη — είναι εξαναγκασμός. Και στην περίπτωση της Σερβίας, πρόκειται για επικίνδυνο παιχνίδι.

Εγκληματοποιώντας τη συμμετοχή σε παρέλαση τιμής για την ήττα του ναζισμού, η ΕΕ κινδυνεύει να αποξενώσει έναν λαό που θρήνησε πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η απειλή για ένα τέτοιο συμβολικό χειρονομία, δεν είναι απλώς αναίσθητη — μπορεί να εκληφθεί από τη Σερβία ως απαίτηση προδοσίας της ίδιας της ιστορικής της μνήμης ως τίμημα για την ευρωπαϊκή ένταξη.

Πέραν της υπέρβασης εξουσιών από την Κάλας, η γενικότερη στάση των Βρυξελλών αποδεικνύεται εξίσου ανεδαφική και μη ρεαλιστική στις σχέσεις με τη Ρωσία, ειδικά αν ο στόχος είναι η προσέγγιση για την ειρήνη στην Ουκρανία. Ναι, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα αξιοποιήσει την παρέλαση και την παρουσία ξένων ηγετών για επικοινωνιακά οφέλη. Θα επιχειρήσει να συνδέσει τη σοβιετική νίκη επί του ναζισμού με τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον οποίο παρουσιάζει συστηματικά ως «πόλεμο κατά των Ναζί».

Ωστόσο, η επιβολή ενός γενικού μποϊκοτάζ από την ΕΕ θα συνιστούσε απλώς επίδειξη ηθικής ανωτερότητας — χωρίς ουσιαστικό όφελος για την Ένωση.

Αν όντως η Κάλας και οι σύμμαχοί της ανησυχούν για μια διπλωματική νίκη του Πούτιν, τότε η δική τους επιθετική ανικανότητα του την προσφέρει ήδη.

Τροφοδοτούν το αφήγημα — όχι μόνο στη Μόσχα, αλλά και στην ίδια την Ευρώπη — ότι οι μη εκλεγμένοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών επιβάλλουν πολιτικές σε κυρίαρχα κράτη, καταπατώντας τις ιστορικές και πολιτικές τους ευαισθησίες.

Η προοπτική ταξιδιού των Φίτσο και Βούτσιτς στη Μόσχα φέρνει στο νου την υστερική αντίδραση των Βρυξελλών στις προηγούμενες διπλωματικές πρωτοβουλίες του Ούγγρου Πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν. Όταν ο Όρμπαν επισκέφθηκε τη Μόσχα το 2024 και συνάντησε τον Πούτιν, αντί να αντλήσουν πληροφορίες για τις ρωσικές θέσεις ως προς την Ουκρανία, οι Βρυξέλλες επιχείρησαν να υπονομεύσουν την εκ περιτροπής προεδρία της Ουγγαρίας στο Συμβούλιο της ΕΕ.

Παράλληλα, όταν ο τότε Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε δικές του διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα, η ΕΕ βρέθηκε προ εκπλήξεως, τη στιγμή που θα μπορούσε να έχει αξιοποιήσει την πρωτοβουλία Όρμπαν, η οποία προηγήθηκε χρονικά της αμερικανικής.

Κι όμως, η ΕΕ επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη — εκφοβίζοντας τα μέλη της αντί να αξιοποιήσει τις επαφές τους ώστε να διερευνήσει οδούς προς τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, κάτι που ολοένα και περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες ζητούν. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο κορυφαίος ιστορικός του Ψυχρού Πολέμου και καθηγητής του London School of Economics, Βλάντισλαβ Ζούμποκ, «απορρίπτοντας τον δρόμο της διπλωματίας, η Ευρώπη με ηγεσία από τις Βρυξέλλες καθίσταται λιγότερο, και όχι περισσότερο, σημαντική στη διεθνή πολιτική σκηνή».

Ο Eldar Mamedov είναι εμπειρογνώμονας εξωτερικής πολιτικής με έδρα τις Βρυξέλλες και μη μόνιμος συνεργάτης στο Quincy Institute.

Οι απόψεις που εκφράζονται από τους συγγραφείς για το Responsible Statecraft δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις του Quincy Institute ή των συνεργατών του.

responsiblestatecraft.org

The Morning Dispatch

0

 

By Charlotte Lawson, Grayson Logue, and Cole Murphy

Quick Hits: Today’s Top Stories

  • At least 26 tourists in Kashmir, India, were killed—and more than three dozen others were wounded—on Tuesday after militants opened fire on a crowd in what police have deemed a terrorist attack. No group has claimed responsibility for the attack, but separatists opposing Indian rule have killed tens of thousands of soldiers and civilians alike in the region since the 1990s. The Indian army and local police are actively searching for the perpetrators of the attack, which authorities said involved at least four gunmen. The attack took place at a popular tourist attraction near the town of Pahalgam that is only accessible on foot or horseback.
  • Massive explosions occurred at a Russian military base about 80 miles northeast of Moscow on Tuesday, in what the country’s defense ministry has attributed to a “violation of safety requirements” that resulted in an ammunition warehouse catching fire. Three of the four total people injured in the blast were hospitalized, the regional governor said, and 450 residents of nearby towns have been evacuated. According to Andriy Kovalenko, the head of Ukraine’s Center for Countering Disinformation, the Russian base stored about 100,000 tons of weaponry, including artillery shells and missiles.
  • Secretary of State Marco Rubio on Tuesday announced a “comprehensive reorganization plan” for the State Department, which he said would “increase functionality” while eliminating “redundant offices” and non-statutory programs that are “misaligned” with American interests. “These sweeping changes will empower our talented diplomats to put America and Americans first,” Rubio said in a statement. According to an internal State Department fact sheet reviewed by Politico, the plan involves eliminating the department’s Diversity and Inclusion Office and Office of Global Women’s Issues. Some 700 positions and 132 offices are expected to be cut in the overhaul.
  • The Environmental Protection Agency (EPA) on Monday sent notices of a “reduction in force” to 280 of its employees whose work related to environmental justice or diversity, equity, and inclusion, multiple outlets reported on Tuesday. Those employees are expected to be fired or reassigned to new positions elsewhere in the agency by July 31, when the workforce reduction goes into effect. Also on Monday, an additional 175 EPA employees were told they would be transitioning into new roles.
  • Three federal prosecutors who worked on the criminal corruption case against New York City Mayor Eric Adams—and were subsequently placed on administrative leave—announced their resignation on Tuesday, accusing Deputy Attorney General Todd Blanche of attempting to compel them to “confess wrongdoing” in the case. Earlier this month, a federal judge dismissed the charges against Adams following a request by Justice Department officials that the case be dropped. The prosecutors—Derek Wikstrom, Celia Cohen, and Andrew Rohrbach—opposed dropping the charges and were put on leave “ostensibly to review our … handling of the Adams case,” they wrote in a letter, but were later told that they “must express regret and admit some wrongdoing” to be reinstated. “We will not confess wrongdoing when there was none,” they added.
  • After taking a tumble on Monday, all three stock indices rebounded on Tuesday following Treasury Secretary Scott Bessent’s remarks predicting a “de-escalation” in U.S.-China trade disputes. “Neither side thinks the status quo is sustainable,” he said. Also on Tuesday, President Donald Trump said he had “no intention” of firing Federal Reserve Chairman Jerome Powell—an apparent reversal of his statement last week that the Fed chair’s “termination” could not “come fast enough.” The Dow Jones Industrial Average rose by 2.66 percent, the Nasdaq Composite jumped 2.71 percent, and the S&P 500 gained 2.51 percent.

    ‘We Do Not Trust You’

    Front View of the Supreme Court.
    If you’ve been following the legal proceedings around President Donald Trump’s deportations to El Salvador under the Alien Enemies Act (AEA), you’d be forgiven for thinking the administration was coming for retirees next. The American Civil Liberties Union (ACLU) filed the latest lawsuit challenging the deportations on Friday. The case caption? A.A.R.P v. Trump.
    The American Association of Retired People (AARP) is totally uninvolved in the case, but an individual going by the pseudonym A.A.R.P. is a plaintiff. The association AARP filed an unopposed motion on Monday requesting that the plaintiff’s pseudonym be changed to A.R.P. and the case caption be switched to include another pseudonymous plaintiff party to the suit: W.M.M. v. Trump.
    The AARP cards are safe for now, but an unusual Supreme Court ruling over the weekend in the ACLU suit rebuked the administration and signaled a potential new phase in …

 

 

“Building Institutions Abroad: American Expats as Informal Diplomats”

0

Εκδήλωση του Dukakis Center του ACT

 Ομιλία της Sarah B. Snyder, Professor of Global Inquiry at American University in Washington, DC & Συζήτηση Στρογγυλής Τραπέζης

 Τετάρτη, 30 Απριλίου 2025, 18:00

Αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης», ΔΕΘ – HELEXPO

Το Michael and Kitty Dukakis Center for Public and Humanitarian Service / Dukakis Center του ACT (American College of Thessaloniki) διοργανώνει τη διάλεξη της Sarah B. Snyder, Professor of Global Inquiry στο American University στην Ουάσινγκτον με θέμα “Building Institutions Abroad: American Expats as Informal Diplomats“. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 30 Απριλίου 2025, στις 18:00, στην Αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης», ΔΕΘ-HELEXPO · θα διεξαχθεί στα αγγλικά και είναι ανοιχτή στο κοινό.

Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο των δράσεων για την επέτειο των 25 χρόνων από την ίδρυση του Dukakis Center στο ACT. Περιλαμβάνει, επίσης, συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα την ίδρυση αμερικανικών εκπαιδευτικών και πολιτιστικών οργανισμών στα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, σε μια καθοριστική περίοδο για τις εξωτερικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στη συζήτηση συμμετέχουν οι: Δρ Εύη Τραμαντζά, Διευθύντρια Βιβλιοθηκών και Αρχείων του Κολλεγίου Ανατόλια, Δαμιάνα Κουτσομίχα, Προϊσταμένη της Βιβλιοθήκης «Δημήτρης & Αλίκη Περρωτή» της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, και Natalia Vogeikoff–Brogan, Doreen Canaday Spitzer Director of Archives / Διευθύντρια Τμήματος Αρχείων της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Η Sarah B. Snyder είναι ιστορικός με εξειδίκευση στην επιρροή μη κρατικών παραγόντων – όπως οι ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι απόδημοι – στις εξωτερικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει συγγράψει βραβευμένα επιστημονικά συγγράμματα, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται τέσσερα βιβλία και πολυάριθμα ακαδημαϊκά άρθρα. Για το βιβλίο της From Selma to Moscow: How Human Rights Activists Transformed U.S. Foreign Policy (Columbia University Press, 2018) τιμήθηκε με το βραβείο Robert H. Ferrell 2019. Το πρώτο της βιβλίο, Human Rights Activism and the End of the Cold War: A Transnational History of the Helsinki Network (Cambridge University Press), βραβεύτηκε με το 2012 Stuart Bernath Book Prize και το 2012 Myrna F. Bernath Book Award. Η τρέχουσα έρευνά της επικεντρώνεται στην επίδραση των αποδήμων Αμερικανών στις εξωτερικές σχέσεις των ΗΠΑ, με παραδείγματα από περιοχές όπως η ύστερη Οθωμανική Εγγύς Ανατολή. Πέρα από τη σημερινή της θέση στο American University, έχει διδάξει και δώσει διαλέξεις στο UCL, το Yale και το Georgetown. Είναι, επίσης, ισόβιο μέλος του Council on Foreign Relations.

Η διάλεξη θα βασιστεί στο υπό έκδοση βιβλίο της, “Unofficial Diplomats” («Ανεπίσημοι Διπλωμάτες»), το οποίο αναδεικνύει τον ρόλο των Αμερικανών πολιτών στη διαμόρφωση της θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι πολίτες αυτοί λειτουργούσαν ως ανεπίσημοι διπλωμάτες, εκπροσωπώντας τις ΗΠΑ όπου δεν υπήρχαν επίσημες διπλωματικές σχέσεις ή δρώντας παράλληλα με τους επίσημους εκπροσώπους ως άτυποι πρεσβευτές σε ξένες κοινότητες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κοινότητα του Κολλεγίου Ανατόλια παρουσιάζουν οι προσπάθειες των Αμερικανών αποδήμων για την ίδρυση σχολείων, κολεγίων και άλλων πολιτιστικών θεσμών στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία εκείνη την περίοδο. Η διάλεξη θα αναδείξει, επίσης, το ιστορικό πλαίσιο της μετεγκατάστασης του Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη, φωτίζοντας τη συμβολή Αμερικανών ιεραποστόλων και εκπαιδευτικών στην ανάπτυξη και την καθιέρωση του μη κερδοσκοπικού εκπαιδευτικού οργανισμού, συμβολή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

To Dukakis Center του ACT, που φέρει το όνομα του Ελληνοαμερικανού πρώην Κυβερνήτη της Μασαχουσέτης Michael Dukakis, είναι ένα ανεξάρτητο think tank του ACT. Η αποστολή του είναι να ενθαρρύνει τους νέους να συμμετέχουν ενεργά στα κοινά. Το Κέντρο έχει συμπληρώσει 25 χρόνια προσφοράς και δράσης (1999-2024).

Το μήνυμα του Ερντογάν στην Ελλάδα για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ)

2

 Λάζαρος Καμπουρίδης*Αντιστράτηγος ε.α.

Σημειώνεται ότι, ενώ η Ελλάδα ανακοίνωσε τον ΘΧΣ στις 16 Απριλίου, μερικές ώρες πριν η Τουρκία έκανε γνωστό μέσω της φιλοερντογανικής εφημερίδας Milliyet, το προσχέδιο του δικού της ΘΧΣ σύμφωνα με έρευνα του τουρκικού Εθνικού Κέντρου Ερευνών Θαλάσσιου Δικαίου (DΕΗUKAM), o οποίος αποτελεί συνέχεια ή καλύτερα εφαρμογή του Δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα». Υπάρχει όμως μία λεπτομέρεια η οποία πέρασε απαρατήρητη. Την προηγουμένη της ανακοίνωσης (15 Απριλίου 2025), πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του τουρκικού Υπουργικό Συμβούλιο, στο τέλος της οποίας ο Τούρκος Πρόεδρος στην ομιλία του, αν και ανοιχτά επιτέθηκε στο Ισραήλ, έστειλε και ένα μήνυμα προς την Ελλάδα χωρίς να την κατονομάζει, δείχνοντας ότι ήταν ενήμερος για τον ελληνικό ΘΧΣ. Ο Τ. Ερντογάν λοιπόν μεταξύ των άλλων δήλωσε τα εξής:

Η Τουρκία θέτει ακόμη περισσότερο την βαρύτητά της ως ένας  επικεφαλής πόλος σε έναν πολυπολικό κόσμο. Θέλω να κάνω γνωστό στο έθνος μας και σε όλο τον κόσμο: Η Τουρκία πάντα ήταν μία χώρα που τάσσεται με τη γαλήνη.  Η Τουρκία είναι μία χώρα που εμπιστεύεται κάθε γείτονα, κάθε φίλο και κάθε αδελφό. Τέτοιο κράτος είναι η Τουρκία. Όμως ταυτόχρονα, δεν υπάρχει χώρα η οποία θα ασκήσει πίεση στα τουρκικά σύνορα και θα θέσει σε δοκιμασία τη φιλία και την εχθρότητα.

Το μήνυμα αυτό απευθυνόταν προς την Ελλάδα, καθώς ακόμη και η δυναμική σύγκρουσης με το Ισραήλ με το οποίο οι σχέσεις είναι στο ναδίρ, δεν ασκεί πίεση στα τουρκικά σύνορα. Η μόνη χώρα που κατά την ερντογανική θεώρηση αμφισβητεί τα τουρκικά σύνορα, είναι η Ελλάδα.

Ο Ερντογάν θέλησε να δώσει στην Αθήνα το μήνυμα ότι, η Τουρκία αν και αντιλαμβάνεται την πίεση της Ε.Ε. προς την Ελλάδα για την ανακοίνωση του ΘΧΣ, δεν θα δεχθεί όμως καμία ενέργεια που θα θέτει υπό αμφισβήτηση τα τουρκικά σύνορα.

Εξάλλου, και οι αντιδράσεις του Υπουργείου Εξωτερικών, του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των ΜΜΕ της γειτονικής Τουρκίας, χαρακτηρίσθηκαν από μετριοπάθεια και ήταν εκτός της γνωστής τουρκικής σκληρής γραμμής.

Η Άγκυρα την περίοδο αυτή έχει ανάγκη την στήριξη της Ε.Ε. σε θέματα όπως, η άρση του οικονομικού αποκλεισμού του καθεστώτος Τζολάνι της Δαμασκού, τα σχέδια του Ισραήλ στην περιοχή, η συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα και η αφωνία των Βρυξελλών στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις του Ερντογάν με σκοπό τον πολιτικό αποκλεισμό του Ε. Ιμάμογλου στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και από την μηδενική αντίδραση της Άγκυρας στην ευρωπαϊκή διεμβόλιση των τουρκικών σχεδίων στις τουρκογενείς Δημοκρατίες της Κεντρική Ασίας, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την στάση τεσσάρων εξ’ αυτών έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όμως μέχρι που μπορεί να φτάσει η τουρκική ανοχή στους ελληνικούς σχεδιασμούς που απορρέουν από τον ΘΧΣ;

Η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά, ότι ο ελληνικός ΘΧΣ αν και καθίσταται πλέον κομμάτι του ευρωπαϊκού, είναι ισχυρός μόνο σε περίπτωση βούλησης εφαρμογής του στην πράξη. Ένας χάρτης από μόνος του δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία. Για παράδειγμα, τι νόημα έχει να έχεις ανακοινώσει τον δικό σου ΘΧΣ, όμως να μην μπορείς να τον υποστηρίξεις όταν σε μία δική σου περιοχή ενάλιας αρχαιολογίας θα εμφανισθούν συνεργεία του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού υποστηριζόμενα από τον τουρκικό στόλο και ισχυριζόμενοι ότι η περιοχή αυτή εντάσσεται στον δικό τους ΘΧΣ; Η ίδια υπόθεση μπορεί να γίνει και για άλλα πεδία του ΘΧΣ.

Υπάρχει ένα σημαντικό σημείο του ελληνικού ΘΧΣ το οποίο ενόχλησε πολύ την Τουρκία και έστειλε μήνυμα στην Αθήνα. Πρόκειται για την αναγραφή στον σχετικό χάρτη, της διατήρησης του δικαιώματος να επεκτείνει η Ελλάδα τα Χ.Υ. στα 12 ν.μ.

Η Άγκυρα θα ήθελε πολύ να μην υπήρχε αυτή η διατύπωση στον ελληνικό ΘΧΣ. Αυτό ήταν και το μήνυμα του Ερντογάν προς την Αθήνα στην ομιλία του μετά την συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 15ης Απριλίου. Μην εκβιάζεται τα σύνορα. Δηλαδή μην αποτολμήσετε να επεκτείνεται τα Χ.Υ. Αυτό αναφέρουν και Τούρκοι αναλυτές οι οποίοι βρίσκονται στο περιβάλλον του Τούρκου Προέδρου.

Απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα η οποία χαρακτηρίζεται, από λεπτομερή μακρόπνοο σχεδιασμό και έμπειρες επί του πεδίου ένοπλες δυνάμεις, η Ελλάδα θα πρέπει να αντιτάξει στρατηγική, σύνεση και κατάλληλη προπαρασκευή. Η Ελλάδα πολύ σωστά διατύπωσε το δικαίωμά της να επεκτείνει τα Χ.Υ. στα 12 ν.μ. Όμως θα πρέπει να το πράξει αυτό όταν θα είναι πλήρως προετοιμασμένη από όλες τις πλευρές. Και αυτό καθώς, η επέκταση των Χ.Υ. μας, αποτελεί την πιο παχιά κόκκινη γραμμή του τουρκικού αναθεωρητισμού έναντι της Ελλάδας. Σε μία τέτοια περίπτωση η Τουρκία θα πήγαινε σε πόλεμο με την Ελλάδα σε όλα τα μέτωπα, Έβρος, Αιγαίο και Κύπρος.

Συμμαχίες, διπλωματία, πολεμική προπαρασκευή και γεωπολιτική συγκυρία, θα πρέπει να αποτελούν τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής στρατηγικής στο θέμα αυτό. Θα πρέπει να ολοκληρωθεί πάση θυσία το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Χώρας μας και κυρίως, να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς η ενίσχυση των αριθμών του στελεχιακού μας δυναμικού.

Σε αυτό το σχεδιασμό δεν χωράνε οι ακραίες φωνές και από τις δύο πλευρές. Ούτε αυτές που λένε ότι δεν θα πρέπει να επεκτείνουμε τα Χ.Υ. αλλά ούτε και οι φωνές οι οποίες διατυμπανίζουν ότι τώρα είναι η κατάλληλη ευκαιρία για επέκταση των Χ.Υ.

*Ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης είναι απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας, κάτοχος MBA από το Nottingham Trend University, Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας & Εθνολογίας του ΔΠΘ, και υποψήφιος Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1995-1999, Ακόλουθος Άμυνας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα/παράλληλη διαπίστευση στο Μπακού την περίοδο 2013-2017. Είναι συνεργάτης του αμερικανικού Ινστιτούτου αναλύσεων, «Defense & Foreign Affairs». Αποστρατεύθηκε τον Μάρτιο / 2022.

https://www.militaire.gr/to-minyma-toy-erntogan-stin-ellada-gia-ton-thalassio-chorotaxiko-schediasmo-thchs/

Τον έδιωξαν από την Πινακοθήκη, τον τίμησαν στο Παρίσι: Η περιπέτεια του γλύπτη Νίκου Φλώρου στην Ελλάδα

0

«Στην Ελλάδα δεν θέλησαν ούτε δύο τετραγωνικά μέτρα να δώσουν πουθενά για την παρουσίαση του γλυπτού της Μαρίας Κάλλας», είπε ο Νίκος Φλώρος.

«Πόρτα» έριξε τόσο το Μουσείο της Ακρόπολης, όσο και η Εθνική Πινακοθήκη στον διεθνή φήμης γλύπτη, Νίκο Φλώρο και στο αγάλμά του από χάλυβα της Μαρία Κάλλας. Ο βραβευμένος γλύπτης, το έργο του οποίου επιλέχθηκε από το εκπαιδευτικό σύστημα της Βραζιλίας ώστε να ενταχθεί στα σχολικά βιβλία, ζήτησε τον εξωτερικό χώρο του Μουσείο και την Εθνική Πινακοθήκη για να γίνει η παρουσίαση, όμως του είπαν ένα μεγάλο «όχι».

Το ίδιο και με άλλους χώρους. «Οι περισσότεροι μου είπαν ότι έχουν γίνει πολλές εκδηλώσεις στη μνήμη της Κάλλας και ότι είναι υπερβολικό να κάνουμε κάτι επιπλέον στην Ελλάδα», είπε ο ίδιος στο «Βήμα». Από την Εθνική Πινακοθήκη, δε, δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να συναντηθούν μαζί του για πέντε λεπτά.

«Σε εμένα προσωπικά στην Ελλάδα δεν θέλησαν ούτε δύο τετραγωνικά μέτρα να δώσουν πουθενά για την παρουσίαση του γλυπτού της Μαρίας Κάλλας. Σαν να έδιωξαν για δεύτερη φορά την Μαρία Κάλλας από την Ελλάδα. Έτσι το ένιωσα όλο αυτό τον καιρό μετά από την πλήρη απόρριψη των προτάσεών μου σε όλους τους υπεύθυνους που διαχειρίζονται τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό», σημείωσε ο Νίκος Φλώρος στην ΕΡΤ.

Το αποτέλεσμα ήταν το έργο να παρουσιαστεί στη Βενετία, ενώ τις τελευταίες μέρες κοσμεί το κεντρικό κτήριο της UNESCO στο Παρίσι. Το άγαλμα της Μαρίας Κάλλας θα ταξιδέψει επίσης στη Βιέννη, στη Λισαβόνα, στη Νέα Υόρκη και πιθανότατα και σε άλλες πόλεις ανά τον κόσμο.

Όχι όμως στην Αθήνα. Διότι «μπουχτίσαμε», όπως στην ουσία του είπαν, από τη Μαρία Κάλλας.

Και από Πολιτισμό να προσθέσουμε εμείς…

https://www.ieidiseis.gr/politismos/474236/ton-edioxan-apo-tin-pinakothiki-ton-timisan-sto-parisi-i-peripeteia-toy-glypti-nikoy-floroy-stin-ellada/

Σεισμός στην Κωνσταντινούπολη: Συνεχείς δονήσεις μετά τα 6,2 Ρίχτερ -Χιλιάδες πολίτες στα πάρκα, 150 τραυματίες

0

 

Ανήσυχοι οι πολίτες μετά τον σεισμό των 6,2 Ρίχτερ στην Κωνσταντινούπολη / Φωτογραφία: Photo by Omer Yildiz / dia images via Getty Images
23/04/2025  18:29
Έντονη ανησυχία επικρατεί στην Κωνσταντινούπολη, μετά τον ισχυρό σεισμό των 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που σημειώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης.

Είναι χαρακτηριστικό πως μετά την αρχική δόνηση στα ανοικτά των ακτών του Σηλυβρίου, στη Θάλασσα του Μαρμαρά, έχουν καταγραφεί, σύμφωνα με την τουρκική υπηρεσία έκτακτης ανάγκης διαχείρισης καταστροφών (AFAD), δεκάδες άλλες δονήσεις στο ίδιο σημείο, με τη μεγαλύτερη εξ αυτών να είναι 5,9 Ρίχτερ, λίγα λεπτά μετά τα 6,2.

Παράλληλα, σημειώνονται διαρκώς μετασεισμοί, με τουλάχιστον τέσσερις εξ αυτών να ξεπερνούν τα 4 Ρίχτερ (4,9, 4,8, 4,5 και 4,4).

Στην τελευταία ενημέρωση που παρείχε ο υπουργός Εσωτερικών, Αλί Γιερλίκαγια, ανέφερε πως η μεγάλη δόνηση των 6,2 Ρίχτερ είχε διάρκεια 13 δευτερολέπτων, ενώ μέχρι και τις 3:15 το μεσημέρι σημειώθηκαν συνολικά 51 μετασεισμοί. Παράλληλα, η υπηρεσία έκτακτης ανάγκης δέχτηκε πάνω από 6.100 κλήσεις, κυρίως για λήψη πληροφοριών.

Δεν υπάρχουν αναφορές για νεκρούς -150 άτομα τραυματίστηκαν, πηδώντας από μεγάλο ύψος
Στο μεταξύ, μπορεί να μην υπήρξαν καταγραφές για υλικές ζημιές ή θύματα, σύμφωνα με τις τουρκικές αρχές, ωστόσο ενδεικτικό του πανικού που επικράτησε είναι πως περίπου 150 άτομα έφεραν μικροτραυματισμούς όταν πήδηξαν από ύψος για να ξεφύγουν από τα κτίρια που βρίσκονταν.

«Μέχρι τις 15:30 δεν έχει υπάρξει, λόγω του σεισμού των 6,2 Ρίχτερ, καμία αρνητική εξέλιξη που θα επηρέαζε τη ζωή των πολιτών, την παροχή ενέργειας και τις υποδομές, την παροχή φυσικού αερίου, την παροχή πόσιμου νερού και τις υποδομές αποχέτευσης. Δεν υπήρξαν απώλειες ανθρώπινων ζωών. Η περίθαλψη 151 πολιτών που τραυματίστηκαν όταν πήδηξαν από ύψος λόγω πανικού συνεχίζεται στα νοσοκομεία και δεν διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο. Δεν υπάρχουν καταστροφές σε κτίρια κατοικιών στην πόλη. Ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο κατέρρευσε στη συνοικία Φατίχ και δεν υπήρξαν νεκροί ή τραυματίες στο περιστατικό. Το έργο των αρμόδιων μονάδων στο πεδίο συνεχίζεται», ανέφερε η σχετική ανακοίνωση του Γραφείου του κυβερνήτη Κωνσταντινούπολης.

Χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους -Κλείνουν σχολεία και πανεπιστήμια για λόγους ασφαλείας
Όπως είναι λογικό, επικράτησε πανικός στην Κωνσταντινούπολη, με χιλιάδες πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους. Στο κέντρο της πόλης, πολλοί άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε πάρκα και άλλοι κάθισαν στα κατώφλια των σπιτιών τους, καθώς οι μετασεισμοί συνέχιζαν να γίνονται αισθητοί.

Ορισμένα καταστήματα έκλεισαν μετά τον σεισμό που ταρακούνησε την ευρωπαϊκή πλευρά της πόλης, ενώ -όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας- τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της Κωνσταντινούπολης θα μείνουν κλειστά την Πέμπτη και την Παρασκευή για λόγους ασφαλείας.


Murat Sengul / ANADOLU / Anadolu via AFP / Profimedia


Ανήσυχοι οι πολίτες μετά τον σεισμό των 6,2 Ρίχτερ στην Κωνσταντινούπολη / Φωτογραφία: Photo by Omer Yildiz / dia images via Getty Images

Ανήσυχοι οι πολίτες μετά τον σεισμό των 6,2 Ρίχτερ στην Κωνσταντινούπολη / Φωτογραφία: Photo by Omer Yildiz / dia images via Getty Images

Murat Sengul / ANADOLU / Anadolu via AFP / Profimedia

Murat Sengul / ANADOLU / Anadolu via AFP / Profimedia

Islam Yakut / ANADOLU / Anadolu via AFP / Profimedia

Islam Yakut / ANADOLU / Anadolu via AFP / Profimedia

Murat Sengul / ANADOLU / Anadolu via AFP / Profimedia

Πολίτες σε πάρκα στην Κωνσταντινούπολη / Φωτογραφία: ΑΡ


Πολίτες στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης / Φωτογραφία: ΑΡ

Αναστατωμένοι πολίτες στην Κωνσταντινούπολη / Φωτογραφία: ΑΡ

Βίντεο: Αναστάτωση στην Τουρκία τη στιγμή των 6,2 Ρίχτερ
Όσο περνά η ώρα, στο Διαδίκτυο δημοσιεύονται όλο και περισσότερα βίντεο από τη στιγμή που χτυπά ο Εγκέλαδος, τα οποία αποτυπώνουν την ένταση και τη διάρκεια που είχε.

Χαρακτηριστικό είναι το βίντεο από τη στιγμή που παρουσιάστρια του CNN Turk, έντρομη, αντιλαμβάνεται τη δόνηση και προσπαθεί να διατηρήσει την ψυχραιμία της όσο βρίσκεται σε ζωντανή ροή το δελτίο ειδήσεων.

 

Την ίδια ώρα, χρήστες της πλατφόρμας Χ έχουν δημοσιεύσει βίντεο από την ισχυρή δόνηση. Όπως φαίνεται σε μερικά από αυτά, φωτιστικά πηγαίνουν πέρα-δώθε από την ένταση του σεισμού, ενώ διακοσμητικά πέφτουν στο πάτωμα.

 

Σε άλλα βίντεο αποτυπώνεται η ανθρώπινη αγωνία τη στιγμή που τα 6,2 Ρίχτερ ταρακουνούν την Κωνσταντινούπολη.

Ενδεικτικά είναι τα παρακάτω βίντεο από ένα εμπορικό κέντρο στην Τουρκία, αλλά και από τα γραφεία εταιρείας.

 

Την ίδια ώρα, τη στιγμή που τα 6,2 Ρίχτερ ταρακουνούσαν την Τουρκία, στη Θάλασσα του Μαρμαρά τα νερά σχημάτισαν κυματισμό.

 

Λέκκας: Περιμέναμε μεγαλύτερο σεισμό -Δεν ξέρουμε ακόμα εάν είναι ο κύριος

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμης Λέκκας, τόνισε: «Ο πρώτος σεισμός εκδηλώθηκε γύρω στα 30 χιλιόμετρα δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να τονίσουμε είναι ότι εδώ και πολλά χρόνια αναμενόταν ένας μεγάλος σεισμός στην Κωνσταντινούπολη με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν σε παγκόσμιο επίπεδο. Όλες οι ερευνητικές ομάδες σε όλον τον κόσμο εκτιμούσαν ότι πρέπει να έχουμε ένα σεισμό της τάξεως των 7,5 βαθμών, έτσι ώστε να σπάσει και το τελευταίο κομμάτι του ρήγματος που δεν είχε σπάσει από το μεγάλο ρήγμα της Ανατολίας.

Το τελευταίο σπάσιμο του ρήγματος, ο τελευταίος μεγάλος σεισμός ήταν το 1999 στο Ισμέτ, στη Νικομήδεια δηλαδή, όπου είχαμε τεράστιες καταστροφές και 17.000 ανθρώπους οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους. Το τελευταίο κομμάτι είναι αυτό που διέρχεται νότια της Κωνσταντινούπολης, δηλαδή είναι αυτό που ενεργοποιήθηκε πριν από μισή περίπου ώρα», τόνισε ο κ. Λέκκας.

«Το κομμάτι αυτό του ρήγματος ουσιαστικά μπορούσε να δώσει ένα σεισμό της τάξεως των 7-7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Αυτός ωστόσο ο σεισμός των 6 βαθμών, όπως και οι επόμενοι σεισμοί των 5 βαθμών, απέχουν πολύ ουσιαστικά από το να έχουμε τη μέγιστη ενεργοποίηση του ρήγματος. Δηλαδή, ο 7,5 από τον 6 απέχει ουσιαστικά γύρω στις 40 φορές. Δηλαδή, μπορεί οι 40 σεισμοί των 6 βαθμών να ισοδυναμούν με έναν σεισμό της τάξεως των 7,3 με 7,4 βαθμών. Άρα, μπορούμε να αναμένουμε μια σταδιακή εκτόνωση, τις επόμενες ώρες, τις επόμενες ημέρες», σημείωσε ο ίδιος.

«Δεν ξέρουμε αν θα σπάσει κάποιο ρήγμα και θα δώσει μεγαλύτερο σεισμό ή αν θα διατηρηθεί στο επίπεδο των 6 βαθμών. Δηλαδή, θα πρέπει να έχουμε πολλούς σεισμούς των 6 βαθμών και αυτό εφόσον σπάσει όλο το ρήγμα, γιατί δεν είναι απαραίτητο να σπάσει αυτό το χρονικό διάστημα όλο το ρήγμα. Πάντως, σε κάθε περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια πολύ πλούσια σεισμική -δεν θα την έλεγα μετασεισμική- ακολουθία. Είναι νωρίς να ξέρουμε ακόμα εάν είναι ο σεισμός ή ένας κύριος σεισμός αυτός που εκδηλώθηκε, των 6,2 βαθμών. Θα έχει τρομερό ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί η σεισμικότητα στην ευρύτερη περιοχή της πόλης», κατέληξε ο Ευθύμιος Λέκκας.

Παπαζάχος για σεισμό στην Κωνσταντινούπολη: Αισθητός σε Αλεξανδρούπολη και Αν. Θράκη -Νωρίς να πούμε οτιδήποτε
Αισθητός στην Αλεξανδρούπολη και την Ανατολική Θράκη έγινε ο σεισμός στην Κωνσταντινούπολη, όπως δήλωσε στο iefimerida.gr o καθηγητής Γεωφυσικής, Κώστας Παπαζάχος.

«Ο σεισμός έγινε πριν από μισή ώρα, έχει μια πλούσια ακολουθία, είναι πολύ νωρίς βέβαια, ακόμα δεν ξέρουμε τον μηχανισμό γένεσης και πώς θα εξελιχθεί, συνεπώς δεν μπορούμε να πούμε πολλά και αν ο σεισμός έχει γίνει στη βόρεια περιοχή της λεκάνης του Μαρμαρά. Η ακολουθία είναι σε πλήρη εξέλιξη με ισχυρότερο σεισμό 5,5 Ρίχτερ. Πρέπει να περάσει αρκετός χρόνος προτού πούμε το οτιδήποτε», είπε ο κ. Παπαζάχος λίγη ώρα μετά τον σεισμό 6,2 Ρίχτερ που ταρακούνησε την Κωνσταντινούπολη.

«Ο σεισμός έγινε αισθητός στην Αλεξανδρούπολη, στην Ανατολική Θράκη, είναι πολύ μακριά βέβαια για να προκαλέσει οποιαδήποτε ανησυχία», πρόσθεσε.

iefimerida.gr

Jorge Marirrodriga: Πάπας Φραγκίσκος, ένας μεταρρυθμιστής

0

του Jorge Marirrodriga (*)

Ο Πάπας Φραγκίσκος απέδειξε ότι δεν χρειάζεται να παρασύρεται κανείς από τους τύπους και να νομίζει ότι η απλότητα και η φιλικότητα ισοδυναμούν με αδυναμία. Στα δώδεκα χρόνια που παρέμεινε Ποντίφικας, ταρακούνησε την Εκκλησία με έναν πρακτικό τρόπο, που υπερβαίνει τις δηλώσεις που απασχολούσαν κατά καιρούς τα μέσα ενημέρωσης. Και προσπάθησε να μεταρρυθμίσει σύνθετες δομές χρησιμοποιώντας όλους τους νόμιμους μηχανισμούς που είχε στη διάθεσή του.

Οι επιλογές του Φραγκίσκου ήδη από τότε που ήταν αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Αϊρες χαρακτηρίζονταν από μια απλότητα που προκαλούσε συζητήσεις, στις οποίες ο ίδιος δεν έδινε καμιά σημασία. Μετά την εκλογή του ως Πάπας, για παράδειγμα, επέλεξε να μείνει στην κατοικία της Σάντα Μάρτα αντί για το Αποστολικό Παλάτι, να κυκλοφορεί με ένα απλό αυτοκίνητο αντί για λιμουζίνα και να συναναστρέφεται τους ανθρώπους που εργάζονταν στο Βατικανό, όπως εκείνον τον Ελβετό φύλακα που αιφνιδίασε μια μέρα πηγαίνοντάς του ένα σάντουιτς.

Ο Φραγκίσκος είχε βέβαια πλήρη επίγνωση της εξουσίας του και δεν δίσταζε να το αποδείξει όταν το έκρινε σκόπιμο. Στα 12 χρόνια που έμεινε στο Βατικανό υπέγραψε 47 motu proprio, ένα είδος διαταγμάτων που μπορεί να μην έχουν τη βαρύτητα των εγκυκλίων, αλλά φέρουν τη σφραγίδα της παπικής εξουσίας και επηρεάζουν τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας. Οι προηγούμενοι Πάπες δεν κατέφευγαν συχνά σε αυτόν τον μηχανισμό. Ο Ιωάννης Παύλος Β’, για παράδειγμα, υπέγραψε 30 διατάγματα σε 27 χρόνια και ο Βενέδικτος 13 σε 8 χρόνια.

Μέχρι την τελευταία ημέρα, ο Φραγκίσκος αποδείκνυε τη σημασία που έδινε στη μάχη κατά της παιδεραστίας ή στην αναγνώριση της αξιοπρέπειας των μεταναστών. Με ένα από τα τελευταία του διατάγματα, διέλυσε την Αδελφότητα Χριστιανικής Ζωής, μια ισχυρή περουβιανή οργάνωση που ήταν αντικείμενο έρευνας για σεξουαλικά σκάνδαλα, και διέταξε την πώληση των ακινήτων της για να αποζημιώσει τα θύματα. Την ίδια στιγμή, έστελνε ακριβείς οδηγίες στους επισκόπους των Ηνωμένων Πολιτειών για να μην εφαρμόσουν την αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ. Κι εκείνοι, από τους θεωρούμενους πιο προοδευτικούς μέχρι τους πιο συντηρητικούς, ακολούθησαν κατά γράμμα τις οδηγίες αυτές, αιφνιδιάζοντας τον αμερικανό πρόεδρο. Ακολουθώντας την ίδια γραμμή, οι ισπανοί επίσκοποι παρέσχον τη στήριξή τους στην τακτοποίηση μισού εκατομμυρίου παράτυπων μεταναστών.

Όσο ήταν Πάπας ο Φραγκίσκος εκδιώχθηκαν αρκετοί ιερείς που αρνήθηκαν την εξουσία του ή αμφισβήτησαν την εκλογή του. Πολλά θρησκευτικά τάγματα ελέγχθηκαν ή, όπως στην περίπτωση του Opus Dei, αναγκάστηκαν να αλλάξουν τα καταστατικά τους. Η Ρωμαϊκή Κουρία υπέστη τον μεγαλύτερό της μετασχηματισμό εδώ και πολλά χρόνια, καθώς αναδιαρθρώθηκε η ιεραρχία των διοικητικών της οργάνων. Η Τράπεζα του Βατικανού ξεκίνησε μια διαδικασία καταπολέμησης της απάτης που έστειλε ακόμη κι έναν καρδινάλιο στο δικαστήριο, ενώ λαϊκοί και γυναίκες ανέλαβαν τη διοίκηση οργανισμών για πρώτη φορά στην ιστορία.

Το πιο σημαντικό απ’ όλα όμως ίσως να είναι ότι ξεκίνησε μια μεταρρύθμιση στον ίδιο τον τρόπο διοίκησης της Εκκλησίας μέσω της έννοιας της «συνοδικότητας», που ήδη συζητείται πολύ. Ανεξαρτήτως λοιπόν του αν οι μεταρρυθμίσεις του θα στεφθούν ή όχι από επιτυχία, το βέβαιο είναι ότι ο Φραγκίσκος μπορεί να χαρακτηριστεί ένας μεταρρυθμιστής.

(*) O Χόρχε Μαριροδρίγα είναι αρθρογράφος της El Pais

(Πηγή: El Pais)

ΦΩΤΟ: ΕΡΑ

«Η Ελλάδα για να μαζέψει 25 δισ. Ευρώ για τον στρατό, εκποιεί στρατιωτικά ακίνητα» .- Tουρκικό δημοσίευμα

0

Η Ελλάδα μετατρέπει στρατιωτικά κτίρια σε ξενοδοχεία και θερμικές εγκαταστάσεις σε εμπορικά ακίνητα για να χρηματοδοτήσει τα εξοπλιστικά της σχέδια στο Αιγαίο. Δυσκολεύοντας να καλύψει τον προϋπολογισμό εκσυγχρονισμού των 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, η Αθήνα έχει στραφεί στις πωλήσεις ακινήτων παρά την υποστήριξη της ΕΕ, γράφει η τουρκική Sözcü.

Η Ελλάδα επιλέγει να μισθώσει και να αξιολογήσει ακίνητα που ανήκουν στις ένοπλες δυνάμεις της προκειμένου να χρηματοδοτήσει το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της άμυνας ύψους 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο ξεκίνησε το 2025.

Στο πλαίσιο πρωτοβουλίας του ελληνικού Υπουργείου Άμυνας, περισσότερα από 2.000 ακίνητα που συνδέονται με τον στρατό πωλούνται και ιδιωτικοποιούνται. Τα κτίρια που συνδέονται με τον στρατό γίνονται ξενοδοχεία και τα εδάφη γίνονται περιοχές κερδοφορίας.

Ο ελληνικός στρατός, που εστιάζει στον οπλισμό κατά της Τουρκίας στο Αιγαίο, δεν έχει την οικονομική δύναμη να ανταποκριθεί στον τεράστιο προϋπολογισμό των 25 δισ. ευρώ.

Για το λόγο αυτό, ο ανήσυχος γείτονας λαμβάνει υποστήριξη από στρατιωτικούς συμμάχους όπως η Γαλλία και το Ισραήλ. Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό, όπως σημειώνεται.

Άλλα ενοικιάζονται, άλλα πωλούνται

Το κτίριο, το οποίο παλαιότερα χρησιμοποιούνταν ως στρατιωτική σχολή και βρίσκεται στην οδό Ακαδημίας στο κέντρο της Αθήνας, θα ενοικιαστεί από την Kanava Hotel and Tourism Enterprises SA και θα μετατραπεί σε ξενοδοχείο.

Αναμένεται επίσης να υπογραφεί σύμβαση μίσθωσης του Κέντρου Θερμικής Θεραπείας Αναπήρων Πολέμου στα Μέθανα για τουλάχιστον 30 χρόνια.

Άλλο ένα οκταώροφο στρατιωτικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας σχεδιάζεται να ενοικιαστεί τους καλοκαιρινούς μήνες.

Με αυτή τη στρατηγική αξιολόγησης αυτών των ακινήτων, ο ελληνικός στρατός στοχεύει στη μείωση του φόρτου των αμυντικών επενδύσεων και στην αύξηση της ποικιλομορφίας των πόρων.

Ο στρατός είχε προηγουμένως βάλει προς πώληση μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-16 και Mirage 2000. Αντ’ αυτού η Ελλάδα αγόρασε αεροσκάφη Eurofighter.

Sözcü

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Τελεσίγραφα των Βρυξελλών σε Σερβία, Σλοβακία και Ουγγαρία για την παρέλαση στη Μόσχα

1

Τα τελεσίγραφα έχουν καταστεί κάτι το φυσιολογικό, έχουν γίνει όργανο επιβολής αποφάσεων που λαμβάνονται από έναν στενό κύκλο στις Βρυξέλλες, που κανείς δεν επέλεξε ποτέ, και ίσως αποτελούν μέρος των αναφερόμενων «ευρωπαϊκών αξιών».

Ο Πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο και ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς μεταβαίνουν στη Μόσχα για να παραστούν στον εορτασμό της Ημέρας της Νίκης . Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να τους αποτρέψει, με εκβιασμό: αν πάτε στη Μόσχα, θα τιμωρηθείτε αυστηρά. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες διαφορές μεταξύ της Σλοβακίας και της Σερβίας: Η Σλοβακία είναι μέλος της ΕΕ, η Σερβία είναι μόνο υποψήφια για ένταξη σε αυτόν τον «αποκλειστικό σύλλογο», στον οποίο ίσως θα γίνει μέλος κάποια μέρα.

Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της ΕΕ Κάγια Κάλλας δήλωσε μετά τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στις 14 Απριλίου ότι οποιαδήποτε συμμετοχή στην παρέλαση της 9ης Μαΐου στη Μόσχα δεν θα ληφθεί σοβαρά υπόψη στις Βρυξέλλες, «δεδομένου ότι η Ρωσία διεξάγει μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη».

Μίλησε και η Υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας, Μπάιμπα Μπραζέ, η οποία υπενθύμισε στα μέλη της ΕΕ τις κατευθυντήριες γραμμές που εκδόθηκαν στις Βρυξέλλες, στις οποίες αναφέρονται και οι υποψήφιες για ένταξη χώρες, στις οποίες υποστηρίζεται ότι η συμμετοχή στην Παρέλαση της Νίκης «δεν συνάδει με τις αξίες της ΕΕ». Στο πλαίσιο αυτό, η Μπραζέ ανέφερε επίσης κυρώσεις.

Αυτές εντάσσονται στις ευρωπαϊκές αξίες;

Αποκλεισμός της ευρωπαϊκής πορείας της Σερβίας

Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών της Εσθονίας ήταν ακόμη πιο σαφής όταν δήλωσε ότι η Σερβία πρέπει να καταλάβει ότι «ορισμένες αποφάσεις έχουν το τίμημά τους». Συνέπεια αυτού θα μπορούσε να είναι ο αποκλεισμός της Σερβίας από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Όλα είναι πολύ άσχημα για ολόκληρη την ΕΕ, αλλά οι ευρωκράτες στις Βρυξέλλες απλά δεν το βλέπουν ή δεν θέλουν να το δουν.

Στην ΕΕ, ο εκβιασμός και οι απειλές έχουν γίνει αρκετά φυσιολογικοί. Έχουν γίνει όργανο επιβολής αποφάσεων που λαμβάνονται από έναν στενό κύκλο στις Βρυξέλλες, που κανείς δεν επέλεξε ποτέ, και ίσως και μέρος των αναφερόμενων «ευρωπαϊκών αξιών». Οι «ευρωπαϊκές αξίες» αποτελούν, και πάλι, αναπόσπαστο μέρος της «τάξης που βασίζεται σε κανόνες».

Όπως σημειώνει ο πρώην Βρετανός διπλωμάτης Ίαν Πράουντ — ο οποίος, παρεμπιπτόντως, υπηρέτησε επίσης στη Μόσχα — στον ιστότοπο Strategic Culture Foundation, μια αλλαγή στη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ από το 2020 σημαίνει ότι τα μεμονωμένα κράτη μέλη μπορούν να εμποδίσουν μια υποψήφια χώρα να προσχωρήσει σε οποιοδήποτε στάδιο.

Η προσπάθεια της Ουγγαρίας να επιτρέψει στη Σερβία να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για το σύμπλεγμα τρία τον Δεκέμβριο του 2024 έχει μπλοκαριστεί από επτά χώρες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Εσθονίας, της Λετονίας και της γειτονικής Κροατίας. Οι λόγοι που αναφέρθηκαν από αυτές τις χώρες ήταν η άρνηση της Σερβίας να επιβάλει οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία, ο «ασαφής γεωπολιτικός προσανατολισμός» της και οι σχέσεις με το λεγόμενο Κοσσυφοπέδιο.

Ο πρόεδρος Βούτσιτς απάντησε στον εκβιασμό της ΕΕ. Του φαίνεται ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν «να του ρίξουν τον ουρανό στο κεφάλι». Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Είμαστε περήφανοι για τον αγώνα κατά του φασισμού και η Σερβία συνέβαλε πολύ σε αυτόν τον αγώνα».

Με άλλα λόγια, όπως σημειώνει ο Πράουντ: «Η ισορροπημένη γραμμή που ακολουθεί η Σερβία στις σχέσεις με τις Βρυξέλλες και τη Ρωσία θα παραμείνει το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ, τουλάχιστον όσο ο πρόεδρος Βούτσιτς είναι στην εξουσία».

Η Σερβία υπέβαλε αίτηση για ένταξη για πρώτη φορά το 2009 και έλαβε το καθεστώς υποψήφιας χώρας το 2012. Αλλά αυτή ήταν μόνο η αρχή ενός ατέλειωτου στροφικού δρόμου για τη Σερβία προς τις Βρυξέλλες.

Ο Πρόεδρος Βούτσιτς δήλωσε πρόσφατα ότι η Σερβία πιθανότατα δεν θα ενταχθεί στην ΕΕ πριν από το 2030. Αλλά, όπως καταλήγει ο Πράουντ:

«Ακόμα κι αν έρθει η ειρήνη στην Ουκρανία, μόνο ένας αθεράπευτα αφελής θα μπορούσε να περιμένει την πλήρη άρση των αντιρωσικών κυρώσεων της ΕΕ, με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και την Κάγια Κάλλας στο τιμόνι της, μέχρι τα μέσα του 2029. Η θέση της Σερβίας για τις κυρώσεις θα παγώσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου».

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Αμερικανοί γερουσιαστές: Η μεταφορά του S-400 από την Τουρκία στη Συρία απειλεί την ασφάλεια του Ισραήλ

0

Δύο Αμερικανοί νομοθέτες προειδοποίησαν κατά της ανάπτυξης από την Τουρκία του ρωσικού πυραυλικού συστήματος αεράμυνας S-400 σε αεροπορική βάση που επιδιώκει να εγκαταστήσει στη Συρία, αυτό δημοσιεύει η αραβόφωνη εφημερίδα Asharq Al-Awsat με έδρα το Λονδίνο.

Τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν την Τρίτη ότι ο Ρεπουμπλικανός εκπρόσωπος Γκας Μπιλιράκης, συμπρόεδρος της Επιτροπής Αρμενικών Υποθέσεων της Βουλής και ο Δημοκρατικός εκπρόσωπος Μπραντ Σνάιντερ έστειλαν επιστολή στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προειδοποιώντας ότι η πιθανή τουρκική κίνηση θα αποτελούσε επικίνδυνη κλιμάκωση και θα είχε εκτεταμένες συνέπειες για την ασφάλεια του Ισραήλ, την αξιοπιστία των κυρώσεων και την επιβολή των κυρώσεων.

Οι δύο εκπρόσωποι δήλωσαν ότι η Τουρκία «θα στείλει ένα ανησυχητικό μήνυμα στους συμμάχους και τους αντιπάλους της με αυτή την κίνηση, επιβραβεύοντας παράλληλα τον στρατηγικό της αντίπαλο (Ρωσία)».

Απειλή για το Ισραήλ

Turkish pottery class

Πρόσθεσαν ότι «η επανεισαγωγή ρωσικών συστημάτων στο συριακό έδαφος μετά την απόσυρσή τους θα αλλάξει ριζικά το τοπίο της περιφερειακής αεράμυνας, ανεξάρτητα από τον χειριστή».

Η επιστολή των δύο Αμερικανών γερουσιαστών ανέφερε ότι, «Εάν το ρωσικό σύστημα τοποθετηθεί κατά μήκος του δυτικού διαδρόμου της Συρίας, θα μπορούσε να περιορίσει σοβαρά τις ισραηλινές επιχειρήσεις κατά των ιρανικών πόρων ή των οδών ανεφοδιασμού της Χεζμπολάχ. Αυτό θα μείωνε την επιχειρησιακή ευελιξία του Ισραήλ στην περιοχή και θα υπονόμευε την τεχνική βάση για το ποιοτικό του πλεονέκτημα, το οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν από καιρό να διατηρήσουν».Εξήγησαν ότι, «Επιπλέον, η ασάφεια γύρω από τους χειριστές των συστημάτων χρησιμεύει μόνο για να αναζωπυρώσει την κατάσταση. Εάν οι τουρκικές δυνάμεις διατηρήσουν τον επιχειρησιακό έλεγχο, ο κίνδυνος άμεσης σύγκρουσης με τις ισραηλινές δυνάμεις γίνεται πραγματικός. Εάν η Συρία ή οι πληρεξούσιοί της αναλάβουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χάσουν περαιτέρω εξέχουσα θέση και επιρροή, προσθέτοντας ένα νέο στρώμα στρατηγικής αστάθειας σε ένα ήδη ασταθές περιβάλλον».

Turkish pottery class

Οι δύο βουλευτές, οι οποίοι τον Μάρτιο εισήγαγαν ένα νομοσχέδιο για την αναταξινόμηση της Τουρκίας ως χώρας της Μέσης Ανατολής στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, αντί για ευρωπαϊκή χώρα, επεσήμαναν την ιδέα της αφαίρεσης του συστήματος S-400 από την Τουρκία για την αντιμετώπιση των κινδύνων που αντιμετωπίζει η Άγκυρα βάσει του νόμου για την αντιμετώπιση των αντιπάλων της Αμερικής μέσω κυρώσεων (CAATSA).

Τόνισαν ότι οι κυρώσεις επιβλήθηκαν επειδή η Τουρκία αγόρασε το ρωσικό σύστημα, και ως εκ τούτου δεν έχουν σχέση με το πού έχει αναπτυχθεί.
Στα τέλη της πρώτης θητείας του το 2020, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επέβαλε κυρώσεις στην τουρκική αμυντική βιομηχανία βάσει του νόμου CAATSA, αφού η Τουρκία απέκτησε το ρωσικό σύστημα S-400 το καλοκαίρι του 2019.

Turkish pottery class

Αυτό εμπόδισε την Τουρκία να αναπτύξει το σύστημα στο έδαφός της μέχρι στιγμής, παρά την ανάγκη της για ένα ισχυρό σύστημα αεράμυνας.

Βάσει της συμφωνίας με τη Ρωσία, η Τουρκία δεν μπορεί να πουλήσει ή να αναπτύξει το σύστημα εκτός των συνόρων της.

Ευρύτερη προοπτική

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, οι δύο Αμερικανοί γερουσιαστές εξέφρασαν την επιθυμία τους αυτή η κίνηση της Τουρκίας να εξεταστεί σε ευρύτερο πλαίσιο, κατηγορώντας τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για ανάπτυξη F-16 για παραβίαση του ελληνικού και (νότια) του κυπριακού εναέριου χώρου, φιλοξενία ηγετών της Χαμάς και διακοπή διπλωματικών και εμπορικών σχέσεων με το Ισραήλ.

Υποστήριξαν ότι το υποκείμενο ζήτημα υπερβαίνει κατά πολύ ένα ενιαίο σύστημα αεράμυνας ή μια διμερή διαμάχη και ότι η Τουρκία συμβάλλει στην περιφερειακή αστάθεια.

Στις αρχές Απριλίου, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Türkiye ανέφερε ότι η Άγκυρα είχε λάβει επίσημα μέτρα για να πάρει τον έλεγχο της στρατιωτικής αεροπορικής βάσης Τίγιας, γνωστή και ως αεροπορική βάση T4 ή βάση T4, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Τίγιας, περίπου 60 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Παλμύρα στην επαρχία Χομς.

Πρόσθεσε ότι η Τουρκία αναμένεται να ξεκινήσει την αποκατάσταση και την επέκταση της βάσης τον Απρίλιο, μόλις εγκατασταθεί το αμυντικό σύστημα, ώστε να περιλαμβάνει ολοκληρωμένες εγκαταστάσεις που υποστηρίζουν στρατιωτικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις πληροφοριών.

Ανέφερε ότι θα δημιουργηθεί ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αεράμυνας, που θα περιλαμβάνει τοπικά κατασκευασμένα τουρκικά συστήματα, όπως το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας εδάφους-αέρος SIBAR και τα συστήματα Hisar RF και Hisar O, επιπλέον των αναγνωριστικών αεροσκαφών και των οπλισμένων drones, συμπεριλαμβανομένων αεροσκαφών με προηγμένες δυνατότητες επίθεσης, για την ενίσχυση των προσπαθειών της Τουρκίας για την καταπολέμηση του ISIS, καθώς και για να χρησιμεύσει ως αποτρεπτικός παράγοντας έναντι τυχόν ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών στην περιοχή.

Ορισμένες πηγές ανέφεραν ότι η Τουρκία θα μπορούσε επίσης να κάνει το βήμα ανάπτυξης του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400, αλλά αυτό θα απαιτούσε την έγκριση της Μόσχας.

Το Ισραήλ ανησυχεί βαθιά για την εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και της διοίκησης της Δαμασκού, και τις προσπάθειές της να επεκτείνει και να δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις βαθιά μέσα στο συριακό έδαφος.

Βομβάρδισε τη βάση Τ4 στην ανατολική Χομς περισσότερες από μία φορές τον περασμένο μήνα, και βομβάρδισε επίσης το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Χάμα, θέτοντάς το εντελώς εκτός λειτουργίας.

Το Τελ Αβίβ δήλωσε ότι η πιθανότητα η Τουρκία να εγκαταστήσει μια στρατιωτική βάση στη Συρία αποτελεί «δυνητική απειλή» για το Ισραήλ.

Turkpress

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ουκρανία: Kαι αν βαρεθεί ο Τραμπ;

0

22 Απριλίου 2025

Ο Χρήστος Κατσιούλης από το Ίδρυμα Φρίντριχ Έμπερτ μιλά στη DW για τη διαπραγμάτευση ΗΠΑ-Ρωσίας, τις δυσκολίες των Ευρωπαίων, τον συνασπισμό προθύμων και τις «αντοχές» Τραμπ.

Ο Τραμπ έχει «προειδοποιήσει» Μόσχα και Κίεβο ότι δεν θα διαπραγματεύεται απεριόρισταΕικόνα: AP Photo/picture alliance 

Συνέντευξη στη DW

Ποιο είναι ακριβώς το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων που εκκίνησε ο Ντόναλντ Τραμπ με τη Μόσχα; Μπορούν να παρέμβουν οι Ευρωπαίοι, ποια είναι η δυναμική του «Συνασπισμού των προθύμων», πόσο θα «αντέξει» ο Τραμπ; Για όλα αυτά ζητήσαμε την γνώμη του Χρήστου Κατσιούλη ερευνητή του Ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ και διευθυντή του περιφερειακού γραφείου για την Συνεργασία και την Ειρήνη με έδρα τη Βιέννη.

Πού οδηγούν οι διαπραγματεύσεις;

Christos Katsioulis, Leiter des Büros der Friedrich-Ebert-Stiftung
Ο Χρήστος Κατσιούλης ερευνητής του Ιδρύματος Φρίντριχ ΈμπερτΕικόνα: FES

«Το ερώτημα είναι τι είναι ακριβώς αυτό το ‘κάπου’. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών είναι πολύ ευρύτερες. Δεν αφορούν μόνο την Ουκρανία. Αφορούν διάφορα διμερή ζητήματα, εξομάλυνση διπλωματικών σχέσεων και μακροπρόθεσμα, νομίζω, ειδικά ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να οδηγήσουν και σε στενότερη συνεργασία με βάση τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν εκεί. Αυτός είναι νομίζω ο στόχος του Τραμπ και αυτό το κάνει τόσο δύσκολο να καταλάβουμε αν πραγματικά υπάρχει μια εκεχειρία στην Ουκρανία, η οποία ήταν και ο πρώτος στόχος των διαπραγματεύσεων. Είμαι λίγο προσεκτικός και σκεπτικός στη δυνατότητα επιτυχίας εκεί», αναφέρει στην DW o Χρήστος Κατσιούλης και συνεχίζει:

«Το δεύτερο που με προβληματίζει είναι ότι έχει και μια παράξενη δυναμική η διαπραγμάτευση που βλέπουμε, γιατί η Ουάσινγκτον προσπαθεί να τοποθετηθεί αυτή τη στιγμή ως μεσολαβητής μεταξύ των δύο χωρών, αλλά η προσέγγιση προς την Ουκρανία και τη Ρωσία είναι πολύ διαφορετική. Η Ουκρανία παίρνει το μαστίγιο και η Ρωσία παίρνει το καρότο. Και γι΄ αυτό νομίζω ότι πρόκειται για μια διαπραγμάτευση μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας, όπου η Ουκρανία θα μπορούσε να είναι η παράπλευρη απώλεια».

«Η ΕΕ πρέπει να είναι μέρος των διαπραγματεύσεων»

«Αν προσπαθούμε να το δούμε στην προοπτική μιας ειρήνης στην Ουκρανία, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να είναι μέρος των διαπραγματεύσεων. Γιατί έχουμε πάρα πολύ βάρος σε αυτή την κατάσταση. Θα έχουμε το κύριο βάρος της στήριξης της Ουκρανίας, αλλά η ΕΕ θα είναι και απολύτως κεντρική στο ζήτημα της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας» παρατηρεί ο ειδικός του Ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ.

«Έχουμε όμως δύο κράτη της ΕΕ που ασκούν επανειλημμένα βέτο στη στήριξη της ΕΕ προς την Ουκρανία. Δε μπορούμε να προχωρήσουμε επομένως ενιαία και χρειάζονται για αυτό οι “συνασπισμοί των προθύμων”, οι οποίοι θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν και χώρες εκτός της ΕΕ, όπως ο Καναδάς, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία».

Η προοπτική των «συνασπισμών των προθύμων»

«Για μένα αυτοί οι “συνασπισμοί των προθύμων” αποτελούν πάνω από όλα μια υπόσχεση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.Υπόσχονται ότι τώρα η Ευρώπη θα αναλάβει το κύριο βάρος όσον αφορά το οικονομικό βάρος και τις παραδόσεις όπλων προς την Ουκρανία και θα φέρει μεγαλύτερη στρατιωτική ευθύνη στο μέλλον όμως. Και αυτό θα επιτρέψει στον Τραμπ να εκπληρώσει την υπόσχεση να κρατήσει την Αμερική μακριά από ξένους πολέμους.

Συνασπισμός των προθύμων
Ο «Συνασπισμός των προθύμων» είναι μια υπόσχεση προς τις ΗΠΑ, λέει ο Χρήστος ΚατσιούληςΕικόνα: Justin Tallis/POOL/AFP/Getty Images

Το πρόβλημα με τη στρατιωτική ευθύνη είναι ότι στην Ευρώπη εξαρτόμαστε πλήρως από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δε μπορούμε μόνοι μας και για αυτό όλα αυτά τα σχέδια είναι στον αέρα. Ήμουν την περασμένη εβδομάδα στο Παρίσι. Και στο Παρίσι και στο Λονδίνο λένε μπορούμε να κάνουμε κάτι, μπορούμε να αναλάβουμε μια ευθύνη την οποία αποκαλούν “assurance force”, δηλαδή θα βρίσκεται μακριά από τη Ρωσία, κάπου πίσω από τον ουκρανικό στρατό, αλλά μόνο εφόσον η Αμερική κρατάει την ασφάλεια από πίσω. Κανένας δεν θέλει να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσία, χωρίς τον μεγάλο αδελφό πίσω του».

Περί αποστολής ειρηνευτικών δυνάμεων

Το μεγάλο ερώτημα το τελευταίο διάστημα είναι αυτό της ενδεχόμενης αποστολής στην Ουκρανία ευρωπαϊκών/δυτικών στρατευμάτων στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής αποστολής. Ο Χρήστος Κατσιούλης αναφέρει σχετικά: «Νομίζω θα παραμείνουν ελάχιστες οι χώρες. Αν δούμε τους αριθμούς που ακούγονται αυτή τη στιγμή, στο Λονδίνο μιλούν για δύο με τρεις χιλιάδες και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι από τις πιο ισχυρές χώρες στρατιωτικά στην Ευρώπη. Ίσως από το Παρίσι στείλουν έναν παρόμοιο αριθμό. Στη Γερμανία ήδη έχουμε πρόβλημα να σταλούν 5.000 στρατιώτες στη Λιθουανία. Δεν βλέπω ο επόμενος καγκελάριος να στέλνει πολλούς Γερμανούς στην Ουκρανία. Και πολύ χαρακτηριστική είναι για μένα και η Πολωνία, που είπε εξαρχής ότι δεν θα στηρίξει αυτή την προσπάθεια, που είναι μια από τις χώρες που στηρίζει την Ουκρανία εδώ και χρόνια».

Eίμαστε σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι στα τέλη του 2024;

«Είναι δύσκολο να το εκτιμήσω. Είναι πολύ θολό το τοπίο. Δεν είμαστε πιο κοντά σε μια ειρήνη. Είμαστε στην ίδια απόσταση, αλλά από μια άλλη θέση. Ο Τραμπ έφερε μια δυναμική σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, αλλά ακόμα νομίζω ότι και η Ουκρανία και η Ρωσία πιστεύουν ότι η συνέχιση του πολέμου είναι προς όφελός τους» εκτιμά ο Κατσιούλης.

«Επομένως αυτό δεν αλλάζει αυτή τη στιγμή και νομίζω ότι δεν έχει ωριμάσει ακόμα αυτή η κατάσταση έτσι ώστε και οι δύο πλευρές να θέλουν μια εκεχειρία, μια συμφωνία ειρήνης. Το τοπίο είναι πολύ θολό και αυτό που φοβάμαι πρωτίστως είναι ότι ο Τραμπ θα προσπαθήσει να προχωρήσει σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, θα αποτύχει και μετά θα μας αφήσει μόνους με την Ουκρανία και τη Ρωσία γιατί θα έχει χάσει το ενδιαφέρον του».

Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
DW