Αρχική Blog Σελίδα 780

Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου υποβαθμίζουν τις διαφωνίες παρά τις εντάσεις για Ιράν και Σαουδική Αραβία

0
WASHINGTON, DC - APRIL 07: U.S. President Donald Trump (R) speaks alongside Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu with a model of Air Force One on the table, during a meeting in the Oval Office of the White House on April 7, 2025 in Washington, DC. President Trump is meeting with Netanyahu to discuss ongoing efforts to release Israeli hostages from Gaza and newly imposed U.S. tariffs. (Photo by Kevin Dietsch/Getty Images)
 May 12, 2025

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ (δεξιά) μιλάει μαζί με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου με ένα μοντέλο του Air Force One στο τραπέζι, κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου στις 7 Απριλίου 2025 στην Ουάσινγκτον.

Λίγο πριν την επίσκεψη του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στη Μέση Ανατολή, οι ισραηλινές εφημερίδες έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου, προβάλλοντας ανησυχίες για ενδεχόμενη ρήξη στις σχέσεις Ισραήλ–ΗΠΑ. «Ανησυχία στο Ισραήλ: Οι συμφωνίες πλήττουν το ποιοτικό [στρατιωτικό] πλεονέκτημα», ανέφερε ένας τίτλος. Εξώφυλλο σαββατιάτικου περιοδικού χαρακτήριζε τη σχέση Ισραήλ–διοίκησης Τραμπ ως μια δυναμική που περνά από την αστάθεια στη φθορά.

Η ανησυχία αυτή στο Ισραήλ αποτυπώνεται συνοπτικά στον πρωτοσέλιδο τίτλο ισραηλινής εφημερίδας: «Οι διαφωνίες με τη διοίκηση Τραμπ για τη Γάζα, το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία εντείνονται». Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη συνάψει ανακωχή με τους Χούθι και έχει καταλήξει σε συμφωνία με τη Χαμάς για την απελευθέρωση του ισραηλινοαμερικανού ομήρου Ένταν Αλεξάντερ — χωρίς τη συμμετοχή του Ισραήλ — γεγονός που έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στην Ιερουσαλήμ, όπου φοβούνται ότι ακολουθούν και άλλες εκπλήξεις, θετικές ή αρνητικές.

Ωστόσο, ανώτατες πηγές τόσο της διοίκησης Τραμπ όσο και της κυβέρνησης Νετανιάχου, που μίλησαν στο Jewish Insider υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας των θεμάτων, επιχείρησαν να υποβαθμίσουν τη ρητορική περί ρήξης, υποστηρίζοντας ότι η σχέση παραμένει ισχυρή, παρά τις επιμέρους διαφωνίες.

Πηγές στην Ιερουσαλήμ υπενθύμισαν τις δύο επισκέψεις του πρωθυπουργού Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο μέσα στις πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας Τραμπ, καθώς και τη συνάντηση του Ισραηλινού υπουργού Στρατηγικών Υποθέσεων Ρον Ντέρμερ με τον Τραμπ την προηγούμενη εβδομάδα.

Πηγή της αμερικανικής διοίκησης ανέφερε ότι η σχέση παραμένει θετική και στενή, ασκώντας όμως κριτική στο Ισραήλ επειδή δεν έχει προσαρμοστεί στην «συναλλακτική» προσέγγιση του Τραμπ στη διεθνή πολιτική. Οι χώρες του Κόλπου αναμένεται να ανακοινώσουν σημαντικές επενδύσεις στις ΗΠΑ κατά την επίσκεψη του Τραμπ, ενώ το Ισραήλ ζητά κυρίως βοήθεια. Κατά την ίδια πηγή, το Ισραήλ θα μπορούσε να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται μέσω της συνεργασίας ΗΠΑ–Ισραήλ στους τομείς της άμυνας και της τεχνολογίας.

Η Σίρα Έφρον, διευθύντρια έρευνας στο Israel Policy Forum, σχολίασε επίσης τις επαφές Νετανιάχου και Ντέρμερ με τον Τραμπ, λέγοντας: «Ποια άλλη χώρα έχει τέτοια μεταχείριση; … Δεν βλέπω άλλες χώρες να απολαμβάνουν αυτό το προνόμιο. Δεν πείθομαι ότι υπάρχει ρήξη. Αντιθέτως, βλέπω ενδείξεις ότι η συμμαχία υφίσταται ακόμη και ότι οι δεσμοί παραμένουν βαθιοί».

Ο Ντάν Ντάικερ υποβαθμίζει τις ανησυχίες για την απουσία του Ισραήλ από την περιοδεία Τραμπ στη Μέση Ανατολή – Οι διαφωνίες, οι συμφωνίες, και η “διπλωματία του ξίφους”

Ο Νταν Ντάικερ, πρόεδρος του Κέντρου για την Ασφάλεια και τις Εξωτερικές Υποθέσεις της Ιερουσαλήμ, απέρριψε τις ανησυχίες που εκφράζονται στο Ισραήλ σχετικά με το γεγονός ότι ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν περιέλαβε το Ισραήλ στην περιοδεία του στη Μέση Ανατολή.

«Ο Τραμπ μιλά τη “γλώσσα της Μέσης Ανατολής” ενστικτωδώς», σχολίασε ο Ντάικερ. «Θέλει να στείλει ένα μήνυμα στους Σαουδάραβες ότι πηγαίνει να τους επισκεφθεί, όχι εκπροσωπώντας το Ισραήλ… Θέλει να δείξει ότι δεν είναι εκεί εκ μέρους του Ισραήλ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στρέφεται εναντίον του».

Ωστόσο, όπως είχε συμβεί και με την αιφνιδιαστική ανακωχή ΗΠΑ–Χούθι, την οποία το Ισραήλ έμαθε μόνο όταν ανακοινώθηκε δημοσίως από τον Τραμπ, η Σίρα Έφρον σημείωσε ότι «οι Ισραηλινοί δεν έχουν ιδέα ποια θα είναι η μεγάλη ανακοίνωση του Τραμπ ούτε ποιες θα είναι οι διπλωματικές επιπτώσεις του ταξιδιού».

«Ίσως πρόκειται απλώς για νέες επενδυτικές συμφωνίες ή “συναλλακτικού τύπου” διπλωματία από τα κράτη του Κόλπου… ώστε να δείξουν ότι θέλουν να μπουν στα καλά του», πρόσθεσε σκωπτικά. «Όλοι ξέρουμε ότι κάτι τέτοιο θα γίνει. Ίσως δούμε και χορό με σπαθιά».

Ο Τραμπ επιβεβαίωσε την Κυριακή ότι το Κατάρ θα του παραχωρήσει ένα αεροσκάφος αξίας 400 εκατομμυρίων δολαρίων για προσωπική χρήση τα επόμενα χρόνια. Η ιδιοκτησία του αεροσκάφους αναμένεται να μεταβιβαστεί στο Ίδρυμα της Προεδρικής Βιβλιοθήκης Τραμπ μετά τη λήξη της θητείας του.

Παράλληλα, ο γιος του, Έρικ Τραμπ, έχει προωθήσει συμφωνίες στον τομέα της ακίνητης περιουσίας και των κρυπτονομισμάτων σε χώρες που περιλαμβάνονται στην τρέχουσα περιοδεία του Τραμπ.

Ο Ντάικερ υπενθύμισε ότι ο Τραμπ εξελέγη με τη δέσμευση να τερματίσει τους πολέμους, και σημείωσε πως φαίνεται να είναι «απογοητευμένος» που δεν το έχει καταφέρει ούτε στην Ουκρανία ούτε στη Γάζα.

«Το πρόβλημα είναι ότι το χρονοδιάγραμμα του Ισραήλ και του Τραμπ είναι διαφορετικά», σχολίασε. «Ο Τραμπ θεωρεί τη συμφωνία του απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ για την επιστροφή 35 ομήρων στο Ισραήλ — με αντάλλαγμα ανακωχή και απελευθέρωση Παλαιστινίων κρατουμένων — ως μεγάλη επιτυχία. Όμως αυτή είναι η Μέση Ανατολή, όπου η εικόνα έχει μεγαλύτερη σημασία από την πραγματικότητα».

Η διοίκηση Τραμπ φέρεται να προωθεί ένα μεταπολεμικό σχέδιο για τη δημιουργία μιας «Ριβιέρας της Μέσης Ανατολής», την ώρα που το Ισραήλ εξαπολύει νέα στρατιωτική επίθεση στη Γάζα — μια στρατηγική που έρχεται σε σύγκρουση με την επιθυμία του Τραμπ για αποκλιμάκωση και περιφερειακή σταθερότητα.

Το Ισραήλ εκτός εξίσωσης; Εντάσεις για τη Γάζα, το Παλαιστινιακό και το πυρηνικό πρόγραμμα της Σαουδικής Αραβίας στο φόντο της περιοδείας Τραμπ

Ο Νταν Ντάικερ, πρόεδρος του Jerusalem Center for Security and Foreign Affairs, υποστήριξε ότι ο Νετανιάχου και ο Ντέρμερ οφείλουν να συνεχίσουν να προβάλλουν την ανάγκη για ολοκληρωτική ήττα της Χαμάς στη Γάζα.

«Αν η Χαμάς δεν εκλαμβάνεται αυτή τη στιγμή ως ηττημένη — επειδή διατηρεί ακόμα ομήρους και ελέγχει τη ροή της ανθρωπιστικής βοήθειας που κρατά για τους τρομοκράτες της — τότε η αντίληψη είναι ότι κερδίζει τον πόλεμο… Νίκη σημαίνει απομάκρυνση της Χαμάς από την εξουσία… Τελικά, το μήνυμα νίκης ή ήττας θα ηχήσει σε όλη τη Μέση Ανατολή και τον υπόλοιπο κόσμο… Ο μόνος τρόπος να τους νικήσεις είναι να τους καταστρέψεις», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Την Παρασκευή, ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ ανέλαβαν την πρωτοβουλία εξεύρεσης λύσης για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, χωρίς αυτή να καταλήγει στα χέρια της Χαμάς, μετά την απόρριψη της εμπλοκής του Ισραήλ από οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών.

Η Σίρα Έφρον σημείωσε ότι μετά από επαφές με ηγέτες στο Κατάρ — όπου φιλοξενούνται ηγετικά στελέχη της Χαμάς — αλλά και σε άλλες αραβικές πρωτεύουσες που, αν και δεν υποστηρίζουν τη Χαμάς, επιθυμούν τον τερματισμό του πολέμου, ενδέχεται να υπάρξει δήλωση από την κυβέρνηση Τραμπ που θα αναγκάσει το Ισραήλ να προβεί σε ενέργειες που δεν επιθυμεί.

«Οτιδήποτε σχετίζεται με τη Γάζα και δεν έχει πλήρη συνεννόηση με το Ισραήλ, θα είναι κάτι που το Ισραήλ δεν θα θέλει να ακούσει — ακόμα κι αν υπάρχει συμμαχία», υπογράμμισε η Έφρον. «Ο Τραμπ θα ακούσει πώς βλέπουν τη Γάζα οι Σαουδάραβες και οι Εμιρατινοί, αλλά και τις πιέσεις για εκεχειρία από τους Καταριανούς».

Ο Ντάικερ εξέφρασε ανησυχία ότι το Κατάρ θα πιέσει τον Τραμπ να προωθήσει σχέδιο για παλαιστινιακό κράτος. Πρόσφατα, μέσα αραβικών χωρών ανέφεραν ότι ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν προτίθεται επίσης να ζητήσει από τον Τραμπ την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους. Ο Αμερικανός πρέσβης Χάκαμπι το διέψευσε κατηγορηματικά.

«Δεν υπάρχει καμία στήριξη στο Ισραήλ για δημιουργία παλαιστινιακού κράτους μετά την 7η Οκτωβρίου», τόνισε ο Ντάικερ.

Ταυτόχρονα, αυξάνονται οι ισραηλινές ανησυχίες για μια πιθανή συμφωνία ΗΠΑ–Σαουδικής Αραβίας που θα επιτρέπει στο Ριάντ να ξεκινήσει πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου για ειρηνικούς σκοπούς, χωρίς την εξασφάλιση εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ — κάτι που μέχρι πρότινος θεωρείτο προαπαιτούμενο.

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης και πρώην πρωθυπουργός Γιάιρ Λαπίντ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι είχε προειδοποιήσει για αυτό το ενδεχόμενο επί σειρά ετών και χαρακτήρισε «ακατανόητη» τη σιωπή του Νετανιάχου «τη στιγμή που συντελείται μια συμφωνία που μπορεί να οδηγήσει σε κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή και να καταλήξουν πυρηνικές δυνατότητες σε λάθος χέρια».

Η Έφρον σημείωσε πως «αν η συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία συνοδευόταν από εξομάλυνση σχέσεων με το Ισραήλ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αναλαμβάνουμε το ρίσκο για χάρη του μεγάλου οφέλους — αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία. Έχουμε χάσει το “τρένο της ειρήνης”».

Την ίδια ώρα, τόνισε ότι αν οι ΗΠΑ δεν συνεργαστούν με τους Σαουδάραβες, το Ριάντ μπορεί να στραφεί προς άλλες δυνάμεις, όπως η Κίνα ή το Πακιστάν, για την προώθηση του πυρηνικού του προγράμματος.

Ο Ντάικερ κατέληξε λέγοντας ότι «ο Τραμπ θέλει μια συμφωνία που θα του επιτρέψει να προωθήσει μια οικονομικά σταθερή, ασφαλέστερη και πιο ευημερούσα Μέση Ανατολή μαζί με τον πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Θέλουν το Ισραήλ να είναι μέρος αυτής της πορείας, αλλά αυτό προϋποθέτει το τέλος του πολέμου στη Γάζα». Έτσι, άφησε να εννοηθεί ότι δεν αποκλείεται οι δύο ηγέτες να προχωρήσουν και χωρίς το Ισραήλ.

Σχέδιο Τραμπ για Μέση Ανατολή και Ιράν: Αβεβαιότητα, ρίσκα και «Η Τέχνη της Συμφωνίας»

Οι συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης συνεχίστηκαν την Κυριακή, εν μέσω αντιφατικών μηνυμάτων από την αμερικανική διοίκηση. Η Σίρα Έφρον σημείωσε ότι η αβεβαιότητα παραμένει σχετικά με το αν η συμφωνία θα επιτρέπει στο Ιράν να διατηρήσει δυνατότητες εμπλουτισμού ουρανίου.

«Αν υπάρχει απόκλιση ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ισραήλ», δήλωσε, «αυτή εντοπίζεται στο ζήτημα της συμφωνίας. Η ισραηλινή πλευρά φαίνεται να εκτιμά πως, επειδή και οι δύο πλευρές —Ιρανοί και Αμερικανοί— επιθυμούν τη συμφωνία, είναι πιο πιθανό να την επιτύχουν».

Η Έφρον προειδοποίησε, ωστόσο, ότι το τεχνικό δυναμικό της ομάδας του πρώην απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ είναι περιορισμένο: δεν περιλαμβάνει ειδικούς στη μη διάδοση πυρηνικών ούτε μεταφραστές, ενώ ο Τραμπ έχει θέσει αυστηρό δίμηνο χρονοδιάγραμμα. «Μπορεί να θέλουν μια καλύτερη και πιο δυνατή συμφωνία, αλλά δεδομένης της κατάστασης του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, είναι δύσκολο να πει κανείς πώς αυτό είναι εφικτό».

Η ίδια υπενθύμισε ότι το Ισραήλ είχε επικρίνει τη συμφωνία του 2015 για το Ιράν επειδή δεν κάλυπτε ούτε τις ιρανικές πολιτοφυλακές ούτε το πυραυλικό πρόγραμμα της Τεχεράνης — και όπως φαίνεται, ούτε η νέα συμφωνία αγγίζει αυτά τα ζητήματα.

Ο Νταν Ντάικερ, από την πλευρά του, τόνισε ότι ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος και ο Τραμπ «συγκλίνουν σε ένα κοινό όραμα για μια αναβαθμισμένη Μέση Ανατολή, βασισμένη στην εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος με κάθε τρόπο». Αυτό το όραμα, υπογράμμισε, περιλαμβάνει επίσης την εξάλειψη του πυραυλικού προγράμματος και τη διακοπή της ιρανικής χρηματοδότησης των περιφερειακών πληρεξουσίων.

«Αμφιβάλλω σοβαρά αν οι Ιρανοί θα δεχτούν όλες αυτές τις απαιτήσεις», δήλωσε ο Ντάικερ. «Από ισραηλινής σκοπιάς, η εποχή των απαιτήσεων έχει παρέλθει».

Σε περίπτωση συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, πρόσθεσε, το Ισραήλ θα πρέπει να αποφασίσει αν θα προχωρήσει σε «μια πρωτοφανή επιχείρηση πλήγματος κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων».

Σε ευρύτερο πλαίσιο, ο Ντάικερ υπογράμμισε ότι η στρατηγική του Τραμπ στη Μέση Ανατολή αντικατοπτρίζει τη φιλοσοφία που ο ίδιος περιγράφει στο βιβλίο του The Art of the Deal.

«Αυτή δεν είναι η τυπική διπλωματία της Μέσης Ανατολής. Αυτό είναι Τραμπ. Είναι σκέψη εκτός πλαισίων. Η προσέγγιση είναι να δείχνεις στήριξη στους συμμάχους, αλλά ταυτόχρονα να τους κρατάς σε κατάσταση αβεβαιότητας», δήλωσε. «Αυτό είναι το πλαίσιο. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις, αλλά το ιστορικό του Τραμπ ως προς το Ισραήλ είναι θετικό. Όταν ενώσεις τα κομμάτια του παζλ, είναι υπέρ του Ισραήλ».

jewishinsider.com

21η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης: Θετικός απολογισμός, μια αναμενόμενη ακύρωση και μερικά χρήσιμα συμπεράσματα

0
ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÁ

Ολοκληρώθηκε χθες με μεγάλη επιτυχία η 21η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ), η πρώτη που διοργάνωσε ο νεοσύστατος Φορέας για το βιβλίο (ΕΛΙΒΙΠ): Καλή οργάνωση, πολύς κόσμος, πολύπλευρες και ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις, καθώς και η ακύρωση μιας εκδήλωσης που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

ΔΕΒΘ: ένας θεσμός με αξιοσημείωτη αντοχή

Για τέσσερις μέρες, από την Πέμπτη μέχρι και χθες Κυριακή, η Θεσσαλονίκη φιλοξένησε, για 21η φορά, τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, αναμφίβολα το μεγαλύτερο γεγονός για το χώρο του βιβλίου στη χώρα μας. Η ΔΕΒΘ είναι ένας θεσμός που έχει επιδείξει αξιοσημείωτη αντοχή, κι έχει φέρει, μέσα στις δύο δεκαετίες της ύπαρξής της, έναν άλλον αέρα στον χώρο του βιβλίου, θυμίζοντας σε πολλά πράγματα ανάλογες εκθέσεις σε άλλες χώρες, πιο έμπειρες στη διοργάνωση σημαντικών διεθνών γεγονότων. Η διεθνής της διάσταση, τόσο με τον θεσμό της τιμώμενης χώρας όσο και με τη γενικότερη παρουσία ξένων συγγραφέων, είναι πλέον δεδομένη, κι έχει ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς δίνεται μεγαλύτερο βάρος και στην επαγγελματική πλευρά της (παράλληλες συζητήσεις με ειδικά θέματα του εκδοτικού κλάδου, πρόσκληση ατζέντηδων και μεταφραστών κ.ά.).

Αν και αντιλαμβάνομαι και την ανάγκη επίδειξης «θετικού πνεύματος» απέναντι στις τεχνολογικές εξελίξεις, θα έβλεπα με καλό μάτι μια περισσότερο κριτική προσέγγιση πάνω στο θέμα.

Η φετινή θεματική, που εστίαζε στην Τεχνητή Νοημοσύνη, έδωσε την ευκαιρία να αναπτυχθούν πολλές και γόνιμες συζητήσεις, ενώ κλήθηκαν να μιλήσουν κι ορισμένοι ξένοι «ειδικοί αιχμής». Έχοντας μια προσωπική θέση «ανησυχίας» (για να το πω όσο πιο ουδέτερα γίνεται) για τις επιπτώσεις της ΤΝ στον χώρο του βιβλίου, και ειδικά σε ό,τι αφορά την οντότητα «συγγραφέας», αν και αντιλαμβάνομαι και την ανάγκη επίδειξης «θετικού πνεύματος» απέναντι στις τεχνολογικές εξελίξεις, θα έβλεπα με καλό μάτι μια περισσότερο κριτική προσέγγιση πάνω στο θέμα.

debth 2

Καλή οργάνωση, μεγαλύτερη εξωστρέφεια

Παρότι η φετινή έκθεση χαρακτηρίστηκε ως «μεταβατική» από τον Πρόεδρο του ΔΣ του Εθνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού, Νίκο Μπακουνάκη, αφού το Ίδρυμα έχει μονάχα μερικούς μήνες πλήρους λειτουργίας (κι ακόμη οργανώνεται, σε κάποιες δομές του), η γενικότερη εντύπωση ήταν πως η 21η ΔΕΒΘ ήταν μια καλά οργανωμένη έκθεση, πληρέσταση και πολυδιάστατη, ενώ φέτος, για πρώτη φορά ίσως με τόση προσοχή, έγινε προσπάθεια η Έκθεση να έχει παρουσία με διάφορους τρόπους στην πόλη, για να συγκινήσει όσο το δυνατόν περισσότερους πολίτες της Θεσσαλονίκης. Εκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι υπήρξαν θετικά βήματα, αλλά το μικρό διάστημα που είχε στη διάθεσή του το ΕΛΙΒΙΠ δεν έδωσε τη δυνατότητα να γίνουν θαύματα: Ιδανικά, η παρουσία της ΔΕΒΘ στη πόλη θα έπρεπε να είναι διαρκής, πιο δομική, εμπλέκοντας ακόμη περισσότερο τις υγιείς και εξωστρεφείς δυνάμεις της πόλης. Μην ξεχνάμε ότι η Θεσσαλονίκη είναι πόλη μεγάλων αντιφάσεων: Μικροί και ζωντανοί εκδοτικοί οίκοι, πολλοί και σημαντικοί πεζογράφοι και ποιητές, καλλιτεχνικές πρωτοπορίες στην γραφιστική, στη μουσική και αλλού, συνυπάρχουν με έναν βαθιά εγκατεστημένο συντηρητισμό, που δεν είναι άσχετος με τη σημαντική και πολλαπλή επιρροή που ασκεί στην πόλη η εκκλησία. Η αλλαγή Μητροπολίτη, έπειτα από την εκδημία του υπερσυντηρητικού Άνθιμου, θεωρείται απ’ όσους γνωρίζουν τα πράγματα της πόλης μια πολύ θετική εξέλιξη.

Η ανάγκη η ΔΕΒΘ και η πόλη να έρθουν ακόμη πιο κοντά, μέσα από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, αλλά και άλλους θεσμούς, είναι επιτακτική και έχει γίνει συνείδηση στους ανθρώπους που τη διοργανώνουν.

Παρά τις προσπάθειες του ΕΛΙΒΙΠ για περισσότερη εξωστρέφεια στην πόλη, το «τεστ του ταξιτζή» ήταν και φέτος αρνητικό: Τρεις στους τρεις οδηγούς ταξί με τους οποίους μιλήσαμε, στο άκουσμα της έκφρασης Διεθνής Έκθεση Βιβλίου δεν καταλάβαιναν για ποιο πράγμα τους μιλούσαμε. Κάπου μεταξύ της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης του Σεπτεμβρίου και του παραδοσιακού «παζαριού» της παραλίας, φαίνεται πως χάνεται το ιδιαίτερο στίγμα της ΔΕΒΘ. Παρότι, όπως ενημερωθήκαμε, φέτος, έγιναν προσπάθειες παρέμβασης και ενημέρωσης σε ορισμένες από τις εταιρείες ταξί της πόλης. Σε κάθε περίπτωση, το προσωπικό δείγμα, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι αναγκαστικά μικρό και τυχαίο. Η ανάγκη η ΔΕΒΘ και η πόλη να έρθουν ακόμη πιο κοντά, μέσα από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, αλλά και άλλους θεσμούς, είναι επιτακτική και έχει γίνει συνείδηση στους ανθρώπους που τη διοργανώνουν. Μια σκέψη: Δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν συνέργειες με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου; Είναι πολλά χρόνια στην πόλη, υπάρχει συσσωρευμένη πείρα. Αλλά και ως χώρος προβολής της ΔΕΒΘ θα μπορούσε να λειτουργήσει το Φεστιβάλ. Η προβολή της «βιβλιοφιλικής» ταινίας του Σταύρου Τζίτζη «Έχω κάτι να πω», φέτος, ήταν ίσως μια αρχή σε αυτήν την κατεύθυνση.

debth 3
Η Ιωάννα Καρυστιάνη υπογράφει αντίτυπα από το τελευταίο της μυθιστόρημα. Δίπλα της, ο Παντελής Βούλγαρης…

Καλή επικοινωνία της Έκθεσης προς τα μέσα και προς τα έξω

Γενικότερα, πάντως, η επικοινωνία της Έκθεσης ήταν φέτος πολύ καλά οργανωμένη, με πολύ σημαντική παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα, πλήρη και καλογραμμένα Δελτία Τύπου, πριν και κατά τη διάρκεια της Έκθεσης, αλλά και σε ό,τι αφορά την προβολή της στα ΜΜΕ. Ο εξωστρεφής χαρακτήρας του και η μεγάλη πείρα στα Μέσα του Νίκου Μπακουνάκη σίγουρα υπήρξαν βοηθητικά στην όλη προσπάθεια η Έκθεση να γίνει γνωστή και, παράλληλα, να φανεί ο νεοσύστατος Φορέας και έξω από τα τείχη του εκδοτικού χώρου.

Μικροελλείψεις και παράπονα

Ξεκινώντας από τη γενικότερη εικόνα, που ήταν όπως σημείωσα και παραπάνω απολύτως θετική, δεν έλλειψαν και φέτος κάποιες αδυναμίες. Παράπονα ακούστηκαν, για παράδειγμα, για το wifi στον χώρο της έκθεσης, που σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται ότι δυσκόλευε τη λειτουργεία των POS των εκδοτών. Η Helexpo πρόσφερε, όπως ειπώθηκε, τη δυνατότητα ενσύρματου ίντερνετ, αλλά φαίνεται πως δεν καλύφθηκαν όλες οι ανάγκες. Το περίπτερο 12, το πιο απομακρυσμένο, αφού για να πας βγαίνεις έξω από το «σύμπλεγμα περιπτέρων 15-14-13» είχε κάποια προβλήματα, τόσο με την ηχητική αλληλοεπικάλυψη των εκεί εκδηλώσεων, όσο και με τη ζέστη από τις λάμπες πάνω από τα κεφάλια των ομιλητών (σε αυτό, είχα προσωπική εμπειρία, ιδιαίτερα δυσάρεστη). Γενικότερα, το πρόβλημα της ηχητικής επικάλυψης των πολλών ταυτόχρονων εκδηλώσεων, αν και σε ένα βαθμό αναπόφευκτο, χρήζει λίγο καλύτερης μελέτης από ειδικούς του ήχου. Υπάρχουν κόλπα και τεχνικές περιορισμού της ηχητικής «μόλυνσης», αλλά αυτά θέλουν μελέτη και χρόνο.

Συχνότατα, οι ομιλητές είναι δημοφιλείς ιερείς, και γίνεται το αδιαχώρητο. Για πολλούς, η εικόνα με τους ρασοφόρους να δεσπόζουν στο κέντρο της έκθεσης θυμίζει χώρες με τις οποίες δεν μας αρέσει να συγκρινόμαστε (και σωστά).

Ειδική περίπτωση σε αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί το περίπτερο μεγάλου εκδοτικού οίκου των Αθηνών με ειδίκευση στα βιβλία θρησκευτικού και θρησκειολογικού περιεχομένου: Έχοντας ένα μεγάλο και ανοιχτό περίπτερο, το έχουν μετατρέψει στην πράξη σε χώρο εκδηλώσεων, δημιουργώντας τόσο μια επιπλέον ηχητική όχληση όσο και έμφραγμα από τον πολύ κόσμο στους παράπλευρους διαδρόμους. Συχνότατα, οι ομιλητές είναι δημοφιλείς ιερείς, και γίνεται το αδιαχώρητο. Για πολλούς, η εικόνα με τους ρασοφόρους να δεσπόζουν στο κέντρο της έκθεσης θυμίζει χώρες με τις οποίες δεν μας αρέσει να συγκρινόμαστε (και σωστά). Για άλλους, είναι μια κατάσταση που προσδίδει ζωντάνια και «τοπικό χρώμα» στην Έκθεση. Θα στεκόμουν περισσότερο στο στοιχείο της «εξαίρεσης»: αν επιτραπεί σε όλους τους εκθέτες να κάνουν εκδηλώσεις στα περίπτερά τους, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα;

Κατανομή των εκδηλώσεων και μετρησιμότητα

Ένα ακόμη παράπονο που το ακούω σταθερά, και που το άκουσα και φέτος, αφορά την κατανομή των εκδηλώσεων, μεταξύ «μεγάλων» και «μικρών» εκδοτών. Κανείς δεν θέλει η εκδήλωσή του να βρεθεί π.χ. στις 10 το πρωί, ειδικά όταν για τη συγκεκριμένη εκδήλωση ένας μικρός εκδοτικός έχει φέρει συγγραφέα από την Αθήνα, με τα έξοδα που αυτό συνεπάγεται. Όσο κι αν προσπαθήσει, είναι βέβαιο ότι ο συγγραφέας θα βρεθεί μπροστά σε άδεια καθίσματα. (προσωπική εξομολόγηση: δεν κατάφερα να παραστώ ούτε σε μία εκδήλωση στις 10 το πρωί). Ίσως η επέκταση της έκθεσης σε περισσότερους χώρους να έδινε τη δυνατότητα ώστε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων να ξεκινούσε μια ώρα αργότερα, π.χ. στις 11 πμ. Σε κάθε περίπτωση, αν και είναι φανερή η προσπάθεια της διοργάνωσης να κατανείμει πιο «δίκαια» χώρους και ώρες διεξαγωγής, οι μεγάλοι εκδοτικοί εξακολουθούν να έχουν τη μερίδα του λέοντος. Σίγουρα, η εξίσωση που θα ευχαριστήσει άπαντες εξίσου δεν έχει βρεθεί ακόμη, αλλά θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι η Έκθεση θα πρέπει να είναι πρωτίστως πολιτιστικό και κοινωνικό γεγονός, και δευτερευόντως εμπορικό. Με αυτή τη σκέψη ως πυξίδα, τα πράγματα ίσως μπορούν να γίνουν και λίγο διαφορετικά.

Η Έκθεση θα πρέπει να είναι πρωτίστως πολιτιστικό και κοινωνικό γεγονός, και δευτερευόντως εμπορικό. Με αυτή τη σκέψη ως πυξίδα, τα πράγματα ίσως μπορούν να γίνουν και λίγο διαφορετικά.

Σε ό,τι αφορά το περίφημο θέμα της αδυναμίας αντικειμενικής μέτρησης των επισκεπτών της έκθεσης, μια ελληνική ιδιαιτερότητα, όλες οι χώρες το έχουν λύσει βάζοντας ένα συμβολικό εισιτήριο. Στη δική μας περίπτωση, αυτό θα μπορούσε να είναι και μηδενικό. Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε πόσοι επισκέφτηκαν την έκθεση; Υποθέτω ότι, αν μη τι άλλο, σε βοηθάει να συγκρίνεις χρονιά τη χρονιά, να παίρνεις μέτρα, να κάνεις χρήσιμες στατιστικές. Κάτι θα σκεφτούν στο ΕΛΙΒΙΠ γιατί το θέμα το μελετούν και η τεχνολογία προσφέρει καινοτόμες λύσεις.

debth paremvasi

Η ακύρωση της εκδήλωσης της Πρεσβείας του Ισραήλ

Όπως έχει γίνει πλέον ευρέως γνωστό, το Σάββατο το απόγευμα, στις 5μμ, υπήρχε στο πρόγραμμα εκδήλωση με θέμα «Μεταβαλλόμενα τοπία της εβραϊκής λογοτεχνίας» και καλεσμένο τον Ισραηλινό κριτικό λογοτεχνίας Oded Wolkstein. Μαζί του θα μιλούσε η μεταφράστρια Χρυσούλα Παπαδοπούλου ενώ τη συζήτηση θα συντόνιζε ο δημοσιογράφος του Βήματος Γρηγόρης Μπέκος. Ως υπεύθυνη για τη διοργάνωση της εκδήλωσης αναφερόταν στο πρόγραμμα η Πρεσβεία του Ισραήλ. Έπειτα από παρέμβαση ομάδας εκδοτών και πολιτών, οι οποίοι βρέθηκαν στον χώρο, ειρηνικά, άπλωσαν πανό υπέρ των Παλαιστηνίων και φώναξαν συνθήματα, πάρθηκε η απόφαση η εκδήλωση να ακυρωθεί. Δεν υπήρξαν προστριβές ούτε και επέμβαση της αστυνομίας, και οι διαδηλωτές αποχώρησαν ήρεμα μετά την ανακοίνωση για την ακύρωση. Αν και αρχικά φάνηκε ότι στην παρέμβαση συμμετείχε μικρή ομάδα εκδοτών, κυρίως από τη Θεσσαλονίκη, στην πορεία έγινε ξεκάθαρο ότι την ενέργεια αυτή επικρότησαν πολλοί περισσότεροι εκδότες, και όχι μονάχα «μικροί». Χαρακτηριστικό είναι ότι με την ανακοίνωση από τα μεγάφωνα της απόφασης ακύρωσης της εκδήλωσης ξέσπασε χειροκρότημα στα Περίπτερα.

Ο Νίκος Μπακουνάκης, όταν ρωτήθηκε σχετικά στη γενική ενημέρωση των δημοσιογράφων την Κυριακή, είπε ότι η έκθεση είναι μια «πλατφόρμα ελευθερίας για τη διακίνηση των ιδεών» και επιφυλάχθηκε το Ίδρυμα να τοποθετηθεί αργότερα με πληρέστερο τρόπο. Και πράγματι, μαζί με το ενημερωτικό Δελτίο Τύπου για τις σημαντικότερες στιγμές του Σαββάτου, υπήρξε και το κάτωθι κείμενο:

«Σχετικά με τη διαμαρτυρία που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου στο χώρο της ΔΕΒΘ […] η θέση αρχής του ΕΛΙΒΙΠ είναι ότι οι διεθνείς εκθέσεις βιβλίου αποτελούν πλατφόρμες ελευθερίας, ανταλλαγής ιδεών και διαλόγου, καθώς και πολιτιστικές γέφυρες για τη δημοκρατία και την πολυφωνία. Εκδηλώσεις που προάγουν τη λογοτεχνία και τη γλώσσα κάθε χώρας πρέπει να έχουν θέση σε μια έκθεση βιβλίου. Συμπερίληψη για μια έκθεση βιβλίου δεν σημαίνει ματαίωση, δεν σημαίνει αποκλεισμούς».

Να σημειώσουμε εδώ ότι και σε αυτή την Έκθεση, όπως και γενικότερα τα τελευταία χρόνια, πραγματοποιήθηκαν χωρίς κανένα πρόβλημα πολλές εκδηλώσεις σχετικές με ζητήματα της εβραϊκής ιστορίας και λογοτεχνίας, είτε σχετικές με την πόλη είτε γενικότερες. Τα ζητούμενα, δηλαδή, της ανταλλαγής ιδεών και του διαλόγου είναι εξασφαλισμένα και ουδείς τα αμφισβητεί ως γενικές αρχές που πρέπει να διέπουν μια έκθεση. Είναι προφανές ότι αυτό που προκάλεσε την αντίδραση στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ότι την εκδήλωση διοργάνωνε απευθείας η Πρεσβεία του Ισραήλ. Όταν θέσαμε στον Νίκο Μπακουνάκη το συγκεκριμένο σημείο, η απάντηση ήταν ότι η εμπλοκή πρεσβειών άλλων χωρών στην οργάνωση εκδηλώσεων δεν είναι κάτι τόσο ασυνήθιστο. Πράγματι, στις εκδηλώσεις για την Τιμώμενη χώρα εμπλέκονται τα Μορφωτικά Ινστιτούτα, όταν υπάρχουν, κι εμμέσως ή αμέσως οι Πρεσβείες των εκάστοτε χωρών. Πάντως, από μια προσεκτική ματιά στις εκδηλώσεις αυτής της Έκθεσης Βιβλίου εντοπίσαμε μία ακόμη Πρεσβεία ως επίσημο διοργανωτή εκδήλωσης, αυτήν την Εσθονίας, για ένα βιβλίο κόμικ. Άποψή μας είναι πάντως ότι η διοργάνωση εκδηλώσεων από Πρεσβείες, χωρίς τη διαμεσολάβηση ενός άλλου θεσμού (π.χ. Κέντρα Βιβλίου, μορφωτικά ιδρύματα, εκδότες κ.ά.), είναι προβληματικές για πολλούς και προφανείς λόγους. Ειδικότερα, δε, διοργάνωση εκδήλωσης από την Πρεσβεία του συγκεκριμένου κράτους στη συγκεκριμένη συγκυρία, στιγμή μεγάλης και δικαιολογημένης ευαισθητοποίησης για τη μοίρα εκατοντάδων χιλιάδων ή και εκατομμυρίων ανθρώπων στη Γάζα, ήταν ενέργεια με προφανείς πολιτικές στοχεύσεις, ενώ οι αντιδράσεις θα έπρεπε να είναι αναμενόμενες.

«Η προσπάθεια ταύτισης από κάποιες πλευρές των αντιδράσεων απέναντι στο κράτος του Ισραήλ με τον αντισημιτισμό, που είναι υπαρκτό πρόβλημα, είναι απαράδεκτη».

Χαρακτηριστικά, δύο εκδότες, ο Σταύρος Πετσόπουλος από την Άγρα και ο Νίκος Γκίωνης από τις εκδόσεις Πόλις, που έχουν εκδώσει εκατοντάδες βιβλία για το Ολοκάυτωμα και γενικότερα για τη μοίρα των Εβραίων και για τον αντισημιτισμό, βιβλία ισραηλινών συγγραφέων και εμβληματικά βιβλία στρατοπεδικής λογοτεχνίας, μας δήλωσαν ξεκάθαρα ότι η προσπάθεια ταύτισης από κάποιες πλευρές των αντιδράσεων απέναντι στο κράτος του Ισραήλ με τον αντισημιτισμό, που είναι υπαρκτό πρόβλημα, είναι απαράδεκτη. Σε σχέση με τη συγκεκριμένη παρέμβαση οι δυο εκδότες διαφοροποιήθηκαν ελαφρά. Ο Σταύρος Πετσόπουλος συμμερίζεται πλήρως την παρέμβαση, ακόμη κι αν οδήγησε στη ακύρωση της εκδήλωσης. Εμφατικά, τόσο ο ίδιος, όσο και άλλοι νεότεροι εκδότες που ήταν παρόντες στην κουβέντα μας, δήλωσαν ότι θα εναντιώνονταν με πάθος ενάντια σε κάθε απαγόρευση που θα αφορούσε εκδήλωση εβραϊκού ενδιαφέροντος ή και εκδήλωση Ισραηλινών συγγραφέων, αλλά σε αυτήν την περίπτωση η παρουσία της Πρεσβείας δικαιολογούσε πλήρως την παρέμβαση.

Ο εκδότης των εκδόσεων Πόλις Νίκος Α. Γκιώνης, σε κουβέντα μας, σημείωσε ότι δεν έπρεπε να έχει επιτραπεί αυτή η εκδήλωση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αν και ο ίδιος θα προτιμούσε, από τη στιγμή που διοργανώθηκε, η δικαιολογημένη διαμαρτυρία να μην οδηγούσε στην ακύρωσή της. Τα παραπάνω σημείωσε και πιο αναλυτικά σε ανάρτησή του στο φέισμπουκ:

«Ήταν ατόπημα η ένταξη εκδήλωσης που οργανώθηκε από την Πρεσβεία του Ισραήλ, μιας χώρας που βαρύνεται με τη συνεχιζόμενη εξόντωση του λαού της Γάζας. Βρίσκω απολύτως δικαιολογημένες τις διαμαρτυρίες, ωστόσο δεν συμφωνώ με τη ματαίωση της εκδήλωσης. Δεν ευθύνονται οι συγγραφείς για την εγκληματική πολιτική της χώρας τους και θάπρεπε να μας ενδιαφέρει να μάθουμε τι γίνεται εκεί. Παραμένει η απορία γιατί την οργάνωση της εκδήλωσης αυτής ανέλαβε η πρεσβεία και όχι ένας εκδοτικός οίκος ή ένας πολιτιστικός φορέας. Ίσως ευθύνεται η άκριτη υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στην πολιτική της συμμαχίας με το Ισραήλ. Και τελειώνω με το ερώτημα: Ήταν αντισημιτική η διαμαρτυρία; Προφανώς και όχι. Άλλωστε πολλές άλλες εκδηλώσεις με εβραϊκά θέματα διεξήχθησαν χωρίς να προκληθεί καμία διαμαρτυρία».

H shoft power του βιβλίου

Το συγκεκριμένο περιστατικό, που σε καμία περίπτωση δεν «κηλίδωσε» συνολικά την πολύ επιτυχημένη Έκθεση, είναι ωστόσο διδακτικό, και μας λέει πολλά για την ανάγκη αυτονόμησης του Φορέα του Βιβλίου από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η πολιτιστική διπλωματία πρέπει να είναι διαρκής και όχι συγκυριακή. Να στοχεύει στην ενδυνάμωση της παρουσίας του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό, μέσα από τη διοργάνωση σημαντικών γεγονότων σαν τη ΔΕΒΘ ή την ενίσχυση των μεταφράσεων ελληνικών βιβλίων, την υπομόχλευση της παρουσίας Ελλήνων συγγραφέων σε ξένα φεστιβάλ και χώρους διαμονής κ.λπ. Αυτά στα οποία στοχεύει ο Φορέας. Το βιβλίο, ως αντικείμενο, έχει μεγάλη συμβολική αξία και μοναδικό πολιτισμικό κεφάλαιο. Ας αφήσουμε τις Πρεσβείες και την πολιτική με τη διαχειριστική και κομματική έννοια απέξω, κι ας βάλουμε μέσα την Πολιτική ως διαρκή διερώτηση πάνω στα μεγάλα ζητήματα των καιρών και των βαθιών υπαρξιακών ερωτημάτων που μας θέτουν.

Info

Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ) διοργανώνεται από το Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) σε συνεργασία με τη ΔΕΘ–HELEXPO, τους Έλληνες εκδότες και τον Δήμο Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2021-2027. Η ΔΕΒΘ είναι μέλος του Φόρουμ Διεθνών Εκθέσεων Βιβλίου και του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εκθέσεων Βιβλίου ALDUS UP.

bookpress.gr

Μια γεύση από το πρόγραμμα της τελευταίας μέρας της 21ης ΔΕΒΘ

1

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2025

Η τελευταία μέρα της 21ης ΔΕΒΘ κύλησε με πολύ κόσμο που από το πρωί μέχρι το βράδυ κατέκλυσε την έκθεση και δεν έφυγε μέχρι να κλείσουν και τα τελευταία φώτα της.

Συζητήσεις για δικαιώματα, γυναίκες, εκπαίδευση, έκφραση, συλλογικό τραύμα, τεχνολογία, αφιερώματα σε λογοτέχνες και καλλιτέχνες, νέοι ποιητές και πεζογράφοι να δίνουν τον τόνο, πολλές οικογένειες με παιδιά – στην ΔΕΒΘ υπήρχε χώρος συνύπαρξης για όλα.

Μια ματιά σε μερικές από τις εκδηλώσεις της Κυριακής:

Σε εκδήλωση για τις οικολογίες σχολικού γραμματισμού, οι εκπαιδευτικοί και ακαδημαϊκοί έκαναν αναφορά στην τηλεκπαίδευση και τα νέα δεδομένα που δημιούργησε, αλλά και το στόχο για ένα ‘ευτυχισμένο σχολείο’ που όμως παρά τις προσπάθειες και το κόστος, δεν έχουν αποδώσει χωρίς ωστόσο παράλληλα να έχει γίνει μια συστηματική σχετική έρευνα.

Σε εκδήλωση της Ιταλίας τιμώμενης χώρας η Sylvia Ferrara, καθηγήτρια Αιγαιακών πολιτισμών στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια, μίλησε για την ιστορία της γραφής, που δεν γεννήθηκε στη Μεσοποταμία αλλά σε 4 διαφορετικά μέρη του κόσμου, και τις προσπάθειες εντοπισμού της. Υπάρχουν γνωστικές διαδρομές στον εγκέφαλο που οδηγούν στην γραφή, είπε. Τόνισε ότι η ανακάλυψη της γραφής αναφέρεται σε ημερομηνίες πολύ προγενέστερες από αυτές που γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Στον ελλαδικό χώρο βρίσκονται οι περισσότερες από τις 10-12 γραφές στον κόσμο που δεν έχουν αποκωδικοποιηθεί και παραμένουν μυστήριο, ανάμεσά τους αυτές της Κρήτης και της Κύπρου. Έχουμε κάνει αποστολή ζωής με την ομάδα μου να τις ξεδιαλύνουμε, με τη συνδρομή και της τεχνητής νοημοσύνης, είπε η ομιλήτρια.

Ενδιαφέρον είχε συζήτηση για βιβλία γραμμένα από ΑΙ και από άνθρωπο με ερωτήματα για τις διαφοροποιήσεις, για το αν ο άνθρωπος θα είναι παραγωγός περιεχομένου και εντολών, εάν η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να αλλάξει το περιεχόμενο ενός έργου ανάλογα με το χρήστη και τι θα γίνει με το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων.

Σε αφιερωματική εκδήλωση για τον Τόμας Μαν συζητήθηκε το πολύ επίκαιρο θέμα της ευθύνης του διανοούμενου σε δύσκολους καιρούς, το κόστος της έκφρασης, την ακεραιότητα, τη θέση της λογοτεχνίας στον κόσμο. Όπως είπε ο καθηγητής ΑΠΘ και συγγραφέας Νικόλας Σεβαστάκης, ο συγγραφέας διέσωσε μια άλλη στιγμή της λογοτεχνίας, αυτή της επαφής με τον άνθρωπο.

Στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών τονίστηκε η σημασία ενός θεσμού ανάδειξης των νέων λογοτεχνικών φωνών της χώρας και συνομιλίας με την ποίηση, αλλά πλέον και με την πεζογραφία. Ήταν εντυπωσιακή η προσέλευση του κόσμου στο Poetry Box για το φεστιβάλ, καθώς και για το Video Poetry Wave, που έδωσε μια άλλη διάσταση στον τρόπο ανάγνωσης και αφήγησης ενός ποιήματος.

Συγκινητικό ήταν το αφιέρωμα για τον Γιώργο Ιωάννου, όπου γνωστοί συγγραφείς μίλησαν για την επίδραση της Θεσσαλονίκης στο έργο του, για το ιδιαίτερο λεξιλόγιό του και τη μετάβασή του στην πεζογραφία, χαρακτηρίζοντάς τον «στοχαστικό περιπατητή της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και ανατόμο της ανθρωπογεωγραφικής σύνθεσης».

Μεγάλη εκδήλωση – αφιέρωμα πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Κυριακής για τα «100 χρόνια Μίκης Θεοδωράκης» συνοδευόμενη από έκθεση με σπάνιες παρτιτούρες του συνθέτη, η οποία έλαβε χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ΔΕΒΘ στο ομώνυμο περίπτερο. Μεταξύ άλλων, ο Παναγιώτης Ο. Δόικος, καθηγητής φιλοσοφίας ΑΠΘ περιέγραψε γλαφυρά τη θεωρία του μεγάλου συνθέτη για τη συμπαντική αρμονία, η οποία γεννήθηκε τα καλοκαίρια που έκανε διακοπές με την οικογένειά του στη Λέσβο και κοιμόταν στη θάλασσα με τον πατέρα του βλέποντας τον νυχτερινό ουρανό. Η οπτική αρμονία του σύμπαντος εκείνες τις βραδιές και ο πατέρας του που μιλούσε για τους γαλαξίες ως ένας ‘ερασιτέχνης της αστρονομίας’, γέννησαν στην ψυχή του κάτι το κοσμοϊστορικό που μεταφέρθηκε στο έργο του, είχε πει ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο Shahram Khosravi, καθηγητής κοινωνικής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, μίλησε σε εκδήλωση για τη μετανάστευση και τα σύνορα μέσα από την ιστορία του δικού του ταξιδιού. Περιέγραψε το αίσθημα απώλειας του σπιτιού και της πατρίδας, το φόβο της επιστροφής, το προσωπικό αίσθημα του ανήκειν, που δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το έθνος και τη μετακίνηση λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης.

Σε άλλη εκδήλωση σχετικά με τον πολιτισμό και τις πολιτικές του, καλεσμένοι ακαδημαϊκοί τόνισαν ότι πολιτισμός δεν είναι αυτό που θα θέλαμε να είμαστε ή αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε, αλλά αυτό που είμαστε, ότι οι κοινωνίες χρειάζονται τις κουλτούρες τους για να ξεπεράσουν τις κρίσεις και ότι η προσέλκυση νέου κοινού μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά μέσω και της αξιοποίησης των βιβλίων.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε βίντεο από τις εκδηλώσεις στην ιστοσελίδα της διοργάνωσης, www.thessalonikibookfair.gr. Φωτογραφίες των εκδηλώσεων θα βρείτε ΕΔΩ.

Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ) διοργανώνεται από το Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) σε συνεργασία με τη ΔΕΘ–HELEXPO, τους Έλληνες εκδότες και τον Δήμο Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2021-2027. Η ΔΕΒΘ είναι μέλος του Φόρουμ Διεθνών Εκθέσεων Βιβλίου και του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εκθέσεων Βιβλίου ALDUS UP.

D. Brosteaux*: «Οι πολεμοχαρείς επιθυμίες της Νεωτερικότητας»

0

Φωτογραφία αρχείου απο τον πόλεμο στη Γάζα. Επιλογή Ανιχνεύσεις.

D. Brosteaux Φωτογραφία ©Antonin Weber / Hans Lucas

Simon Brunfaut

Ντέμπορα Β. Μπροστώ: «Το να σκεφτόμαστε τον πόλεμο σημαίνει επίσης να σκεφτόμαστε τις επιθυμίες και τα συναισθήματα που κινητοποιεί»

Συνέντευξη στον Simon Brunfaut

Debora Brosteaux: «Η ομοφωνία στον ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό, να οπλιστούμε μέχρι τα δόντια, μου θυμίζει την περίοδο πριν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο… Ωστόσο, ακριβώς αυτή η διαδικασία ήταν που κατέστησε τον πόλεμο αναπόφευκτο πριν από έναν αιώνα».

Ερ:Σε αυτό το βιβλίο, εκθέτετε τις σκέψεις σας για τα πολεμικά συναισθήματα και τις πολεμικές επιθυμίες. Τι μας αποκαλύπτει αυτή η άλλη πλευρά για τον πόλεμο και για τους εαυτούς μας;

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, έχει αναπτυχθεί ένα ολόκληρο ρεύμα ιστορίας ευαισθησιών, το οποίο έχει οδηγήσει σε πολυάριθμες αναλύσεις του πολεμικού γεγονότος. Στην περίπτωσή μου, επομένως, σε μια φιλοσοφική προσέγγιση, βασίζομαι σε μια παράδοση που ξεκινά με τον Βίλχελμ Ράιχ: αυτός, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εξήγησε ότι ήταν απαραίτητο να αναπτυχθούν αναλυτικά εργαλεία για να προσδιοριστεί το επιθυμητό μέρος που συνέβαλε στην επιτυχία του ναζισμού.

Αυτό που δείχνει ξεκάθαρα ο Ράιχ είναι ότι έχουμε την τάση να εκκενώνουμε τα συναισθήματά μας. Εδράζονται στο βασίλειο του παράλογου ή της μυστικοποίησης. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, αν δεν κατανοήσουμε τη λογική και τις ιστορίες που κουβαλούν μέσα τους τα συναισθήματα, γινόμαστε ανίκανοι να τα αντιμετωπίσουμε και να τα μεταμορφώσουμε. Το να σκεφτόμαστε τον πόλεμο σημαίνει επίσης να σκεφτόμαστε τις επιθυμίες και τα συναισθήματα που κινητοποιεί.

Ερ: Κατά τη γνώμη σας, η νεωτερικότητα χαρακτηρίζεται από μια αμφιθυμία σχετικά με τον πόλεμο. Οι πολεμικές επιθυμίες είναι αντιφατικές: αφενός, η επιθυμία αποστασιοποίησης από τον πόλεμο και, αφετέρου, η αντίληψη του πολέμου ως έντασης. Πώς εξηγείτε αυτή την αντίφαση;

Aιμέ Σεζαίρ (1913 – 2008): «Γάλλος» συγγραφέας , πολιτικός από τη Μαρτινίκα. «Περιέγραψε την αγριότητα του αποικιοκράτη, ο οποίος χρησιμοποιεί το επιχείρημα του ανθρωπισμού και της προόδου για να αποικίσει, να κυριαρχήσει και να σκοτώσει…»

Σε αυτό το βιβλίο, εξερευνώ διάφορες όψεις της νεωτερικότητας. Όσοι αυτοπροσδιορίζονταν ως νεωτεριστές παρουσιάζονταν ως η ενσάρκωση της ειρήνης, του πολιτισμού και της προόδου. Ακόμα και όταν διεξάγουν πόλεμο, τον διεξάγουν βιώνοντας τον εαυτό τους ως φάρμακο για αυτόν. Αυτό είναι κάτι για το οποίο ο Aιμέ Σεζαίρ μιλούσε ήδη όταν περιέγραψε την αγριότητα του αποικιοκράτη**, ο οποίος χρησιμοποιεί το επιχείρημα του ανθρωπισμού και της προόδου για να αποικίσει, να κυριαρχήσει και να σκοτώσει.

Η άλλη έκφανση της νεωτερικότητας είναι, αντιθέτως, μια πολύ πιο παθιασμένη σχέση με τον πόλεμο και την εμπειρία του. Κάτι που έχει να κάνει με την αναζήτηση της περιπέτειας, του ενθουσιασμού και της διάθεσης για εξερεύνηση. Ο πόλεμος τότε γίνεται συνώνυμος με την ενθουσιασμό και μια υπόσχεση αυτομεταμόρφωσης. Τώρα, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι αυτά τα πολεμοχαρή συναισθήματα, είτε πρόκειται για αποστασιοποίηση είτε για την αναζήτηση έντασης, δεν έχουν εξαφανιστεί. Υπό αυτή την έννοια, συνεχίζουμε να είμαστε κληρονόμοι του 20ού αιώνα.

Ερ: «Κανένα συναίσθημα, εκλαμβανόμενο αφηρημένο και μεμονωμένο, δεν σχετίζεται από μόνο του με τον πόλεμο», γράφετε. Αλλά δεν ασχολείστε τόσο με την περιγραφή μεμονωμένων αισθημάτων όσο με τη συναισθηματική δυναμική. Τι εννοείτε με αυτό;

Πάρε ένα συναίσθημα, όπως ο φόβος. Ο φόβος μπορεί να είναι τρομερά ενεργός. Αλλά ο φόβος, ερμηνευμένος διαφορετικά, μπορεί επίσης να είναι ανενεργός. Ας σκεφτούμε την κατηγορία της δειλίας που αιωρούνταν πάνω από τους μαχητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι είχαν παραλύσει από την εμπειρία τους στο μέτωπο. Και υπάρχουν πολλές άλλες εκφάνσεις φόβου σε περιόδους πολέμου.

«Μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξε ένας πραγματικός ενθουσιασμός για την ιδέα της ανάπλασης, σαν τα ερείπια να ήταν η ευκαιρία για μια νέα αναπλαστική ώθηση, ένα είδος θεόσταλτου δώρου».

 

Αυτή η πλαστικότητα των συναισθημάτων, ο τρόπος με τον οποίο μετασχηματίζονται ανάλογα με τη δυναμική στην οποία εγκλωβίζονται, είναι επίσης αυτό που τους δίνει την πολιτική τους δύναμη. Και αυτό, είτε στην υπηρεσία της πολεμικής λογικής, είτε για να της αντισταθούμε .

Ερ: Στην εξερεύνησή σας της νεωτερικότητας, επικαλείστε επίσης την επιθυμία να σβήσουμε τα ερείπια. Συμμερίζεστε την ιδέα του Τραμπ ότι θέλει να μετατρέψει τη Λωρίδα της Γάζας σε Ριβιέρα; 

Ενδιαφέρθηκα για τη διαδικασία ανοικοδόμησης μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Ευρώπη ήταν σε ερείπια. Ωστόσο, παρατηρούμε ότι υπήρξε ένας πραγματικός ενθουσιασμός για την ιδέα της ανάπλασης, λες και τα ερείπια να ήταν η ευκαιρία για μια νέα αναπλαστική ώθηση, ένα είδος θεόσταλτου δώρου .

Παρατηρούμε, λοιπόν, αυτή την απίστευτη μετατροπή της καταστροφής, της απώλειας, σε πηγή κατασκευής και ανοικοδόμησης. Αυτή η δυναμική έχει παρατηρηθεί σε επίπεδο πολεοδομικού σχεδιασμού, αλλά και, όπως έχει δείξει ο συγγραφέας WG Sebald, σε επίπεδο ψυχής. Πρόκειται για τη μετατροπή της απώλειας σε ευκαιρία για καθαρή σελίδα, πράγμα που υπονοεί ότι οι συναισθηματικοί δεσμοί με ό,τι έχει χαθεί διαγράφονται προκειμένου να προχωρήσουμε μπροστά.

©Antonin Weber / Hans Lucas

Debora Brosteaux: «Μία από τις εκφάνσεις της νεωτερικότητας είναι η παθιασμένη σχέση με τον πόλεμο και την εμπειρία του. Σχετίζεται με την αναζήτηση της περιπέτειας, του ενθουσιασμού και της διάθεσης για εξερεύνηση.»

Ο Τραμπ, με αυτή τη δήλωση για τη Γάζα, αποτελεί παράδειγμα αυτής της δυναμικής. Αλλά, στο βαθμό που το λέει αυτό σε μια εποχή που η καταστροφή βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, και ως πρόεδρος του έθνους συμμάχου με την κατακτήτρια δύναμη, αυτή η χειρονομία καθίσταται βαθιά γενοκτονική. Σε αυτή την περίπτωση, πρόκειται για την εξαφάνιση των κατοίκων και της ιστορίας τους, στο όνομα της επιβράβευσης μιας άλλης πόλης που θα έρθει, η οποία θα εξαλείψει όλους τους δεσμούς που υπήρχαν σε αυτήν την περιοχή, σαν οι κάτοικοι να μην είχαν υπάρξει ποτέ.

Ερ: Γιατί αυτή η επιθυμία για ένταση συνάδει με τον πόλεμο, αφού υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να κάνουμε τη ζωή πιο έντονη…

Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, ένας φιλόσοφος όπως ο Βάλτερ Μπένγιαμιν εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο η εκβιομηχάνιση και η δημιουργία μεγάλων οικονομικών κέντρων οδήγησαν σε έναν μετασχηματισμό και επιτάχυνση των ρυθμών της ζωής. Με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όλοι αυτοί οι νέοι ρυθμοί νεωτερικότητας και βιομηχανικής παραγωγής συμπυκνώθηκαν στο πεδίο της μάχης.

«Περιγράφοντας την ειρήνη ως κατάσταση όπου κυριαρχεί κατεξοχήν η πλήξη, η κοινοτοπία κ.λπ.: αυτή η απογοητευμένη άποψη με τη σειρά της τροφοδοτεί την προσδοκία της αναζωογόνησης μέσω του πολέμου.»

 Πολλοί συγγραφείς της εποχής, συμπεριλαμβανομένων και πολεμιστών συγγραφέων, θα γιόρταζαν τότε αυτή την εντατικοποίηση της ζωής στον πόλεμο, και αυτό ακριβώς λόγω της εγγύτητάς της με τα καταστροφικά σοκ που διακόπτουν τη βιομηχανική μάχη. Υπάρχει έτσι ένας ολόκληρος τρόπος περιγραφής και φαντασιώσεων για τον πόλεμο που επινοείται. Αυτό συμβαδίζει με την παραγωγή, επίσης πολύ σύγχρονης, μιας άποψης που συνεχώς υποβαθμίζει την εικόνα που έχουμε για την ειρήνη: το γεγονός ότι η ειρήνη περιγράφεται ως ο τόπος της κατεξοχήν πλήξης, της κοινοτοπίας κ.λπ. Αυτή η απογοητευμένη άποψη με τη σειρά της τροφοδοτεί την προσδοκία αναζωογόνησης μέσω του πολέμου.

Ερ: Πώς ερμηνεύετε το τρέχον ευρωπαϊκό σχέδιο επανεξοπλισμού από αυτή την άποψη;

Η στιγμή που βρισκόμαστε μου θυμίζει, κατά κάποιο τρόπο, την περίοδο πριν από το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπάρχει ένα είδος απίστευτης ομοφωνίας κατά την ψηφοφορία σχετικά με τις πολεμικές πιστώσεις, για την αναγνώριση της ανάγκης να οπλιστούμε μέχρι τα δόντια. Ωστόσο, ακριβώς αυτή η διαδικασία ήταν που κατέστησε τον πόλεμο αναπόφευκτο πριν από έναν αιώνα.

Και όλα αυτά συμβαδίζουν με τον αποκλεισμό των ειρηνιστικών φωνών που θεωρούνται ανεύθυνες, επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη την πραγματικότητα της κατάστασης. Οι ειρηνιστικές φωνές δεν εννοούν ότι δεν πρέπει να υποστηριχθεί η Ουκρανία. Αυτό που εννοώ είναι ότι η ανάγκη για υποστήριξη δεν πρέπει να γίνει ευκαιρία να ενθουσιαστούμε με τον πόλεμο και να τον κάνουμε ορίζοντά μας. Αλλά αυτό συμβαίνει τώρα.

Άρα το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν για να περιγράψουν ορισμένες τρέχουσες συγκρούσεις δεν είναι καθόλου ανώδυνο;

Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, παράδειγμα, γίνεται λόγος για ένα πραγματικό «ηλεκτροσόκ» για την Ευρώπη. Αυτό το λεξιλόγιο καλύπτει μια ολόκληρη ιστορία πυροδότησης, η οποία συμβολίζει, ταυτόχρονα, μια στιγμή λήθαργου και αναγέννησης. Υπάρχει επίσης αυτός ο λόγος: μας λένε ότι ζούμε «μια υπαρξιακή στιγμή για την Ευρώπη».

«Υπάρχει αυτή η ιδέα ότι ο πόλεμος αντιπροσωπεύει μια υπαρξιακή στιγμή ή μια ιστορική καμπή, που θα μας φέρει σε νέους ρυθμούς».

 Και εδώ, υπάρχει η ιδέα ότι ο πόλεμος αντιπροσωπεύει μια υπαρξιακή στιγμή ή μια ιστορική καμπή, που θα μας φέρει σε νέους ρυθμούς. Είναι ενδιαφέρον να δούμε πού θα γίνει επίκληση του πολέμου για να ενεργοποιήσει ορισμένα πάθη και πού, αντίθετα, θα κρατηθεί σε απόσταση και δεν θα κατονομαστεί.

Ερ: Η επανάληψη της λέξης «πόλεμος» σε ομιλίες που είναι εκ των προτέρων μη πολεμικές μπορεί επίσης να αποφεύγονται. Τι πιστεύετε ότι αποκαλύπτει;

Η χρήση όλων αυτών των πολεμικών μεταφορών σε αυτά τα a priori μη πολεμικά πλαίσια αποτελεί επίσης μέρος της ίδιας της δυναμικής της πολεμικής κινητοποίησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θα υπερεκτιμήσουμε αυτό το πολεμικό λεξιλόγιο, ακόμη και όταν πρόκειται για κάτι ελάχιστα πολεμικό όσο ένας ιός, όπως είδαμε κατά τη διάρκεια της Covid. Αυτή τη στιγμή, δεν είναι αθώο να μιλάμε ούτε για «εμπορικό πόλεμο».

* Η Déborah Brosteaux είναι ερευνήτρια φιλοσοφίας, επιστημονική συνεργάτιδα στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, ερευνήτρια στο Κέντρο Marc Bloch και μέλος του CREG (Κέντρο Έρευνας για την Εμπειρία Πολέμου). Διδάσκει επίσης σε διάφορα γαλλικά πανεπιστήμια. Ολοκλήρωσε διδακτορική διατριβή στη φιλοσοφία, με τίτλο «Φτωχευμένες Εμπειρίες». Προοπτικές για μια νεωτερικότητα σε πόλεμο  το 2023 . Η τρέχουσα έρευνά της επικεντρώνεται στη θέση της επιθυμίας στην πολιτική, βασισμένη σε παραδόσεις σκέψης – ιδιαίτερα γερμανικές και γαλλικές – οι οποίες έχουν αναπτύξει πολιτικές οντολογίες της.

**Είναι χαρακτηριστικό ότι οι γαλλικές κτήσεις στην Αφρική δημιουργήθηκαν ή συνεχίστηκαν μετά τη Γαλλική Επανάσταση, μετά τον «θρίαμβο» της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφοσύνης…: Αλγερία (1830) , Μαδαγασκάρη (1883). Μάλιστα ο ορθόδοξος σεβ. Τολιάρας (νότια Μαδαγασκάρη) Προκόπιος αναφέρει ότι οι Γάλλοι σκότωσαν 3 εκ. ντόπιους. (https://www.youtube.com/watch?v=Gy1wSK7Vxe4). Χαρακτηριστικά ο Κενυάτης ηγέτης Γιόμο Κενυάτα (1893 – 1978) είπε: «Όταν ήρθαν οι ιεραπόστολοι, οι Αφρικανοί είχαν τη γη και οι ιεραπόστολοι κρατούσαν τη Βίβλο. Μας έμαθαν να προσευχόμαστε με τα μάτια κλειστά. Όταν τα ανοίξαμε, εκείνοι είχαν τη γη κι εμείς κρατούσαμε τη Βίβλο».

Μετάφραση-Επιμέλεια: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: echo.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θεσσαλονίκη, η θλιβερή σιωπή της πόλης

0

Σταύρος Γκουγκουλούδης

«Η ελευθερία της έκφρασης είναι το απόλυτο δικαίωμα, δικαίωμα βαρέων βαρών».

Σταύρος Τσακυράκης

Το Σάββατο 10 Μαΐου 2025, στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, δεν ακούστηκε ούτε μία λέξη από εκείνες που προορίζονταν να ειπωθούν. Μια λογοτεχνική εκδήλωση με θέμα «Μεταβαλλόμενα τοπία της Εβραϊκής λογοτεχνίας», οργανωμένη από το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος και την Πρεσβεία του Ισραήλ, ματαιώθηκε κακήν κακώς έπειτα από οργανωμένη εισβολή ομάδας διαδηλωτών. Το περιεχόμενο της εκδήλωσης, προορισμένο να φωτίσει τη φωνή της ισραηλινής λογοτεχνίας – ενός πλούσιου, πολυφωνικού, συχνά αυτοκριτικού κόσμου – φιμώθηκε με θόρυβο, με πανό, με παλαιστινιακές σημαίες και συνθήματα.

Η εικόνα είναι σοκαριστική, όχι μόνο λόγω του τρόπου που εκδιώχθηκαν οι ομιλητές, αλλά κυρίως επειδή δεν υπήρξε καμία αντίσταση. Κανένας θεσμός της πόλης, κανένας δήμαρχος, κανένας καθηγητής, κανένας συγγραφέας, κανένα πρόσωπο κύρους δεν βγήκε να υπερασπιστεί την ελευθερία του λόγου, ούτε το απλό δικαίωμα μιας πρεσβείας – κάθε πρεσβείας – να διοργανώσει μια εκδήλωση πολιτισμού.

Η Θεσσαλονίκη, πόλη με εβραϊκή ιστορία τόσο βαριά όσο και αιματοβαμμένη, αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ανέτοιμη να τη σηκώσει. Σε μια πόλη όπου κάποτε ζούσε η μεγαλύτερη σε αναλογία εβραϊκή κοινότητα της Ευρώπης, και όπου η μνήμη του Ολοκαυτώματος στοιχειώνει ακόμα τις σιωπές, η δημόσια αντίδραση απέναντι σε αυτή την προφανή και συνειδητή πράξη λογοκρισίας ήταν: καμία. Ένοχη, εκκωφαντική σιωπή.

Δεν πρόκειται για αντίλογο ούτε για πολιτική διαμαρτυρία. Πρόκειται για φίμωση. Πρόκειται για έναν νέο, μεταμφιεσμένο αντισημιτισμό, ο οποίος επιτίθεται όχι μόνο στο κράτος του Ισραήλ, αλλά στην ίδια την πολιτιστική του έκφραση. Το να καταστρέφεις μια εκδήλωση για τη λογοτεχνία, όχι επειδή διαφωνείς με το περιεχόμενό της αλλά επειδή δεν ανέχεσαι την ύπαρξή της, είναι κάτι βαθύτερο από πολιτική πράξη: είναι πολιτιστική βία. Είναι λογοκρισία.

Και η υπόθεση δεν εξαντλείται στο περιστατικό. Διότι πίσω από τον «ανθρωπιστικό» μανδύα των διαμαρτυριών, αναδύεται μια βαθιά υποκρισία. Οι ίδιοι που καταγγέλλουν την παρουσία του Ισραήλ σε ένα πολιτιστικό γεγονός, είναι συχνά εκείνοι που είτε αποσιωπούν, είτε ανοιχτά υποστηρίζουν, την επιθετικότητα της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Όταν ρωσικοί πύραυλοι καταστρέφουν ουκρανικές πόλεις, όταν δολοφονούνται αμάχοι, όταν απαγάγονται νήπια, η «αντιπολεμική ευαισθησία» τους εξαφανίζεται. Δεν διαδηλώνουν τότε. Δεν καίνε ρωσικές σημαίες. Δεν καταγγέλλουν την καταστροφή πολιτισμού. Ο «ανθρωπισμός» τους είναι επιλεκτικός και κίβδηλος. Και η επιλεκτική αγανάκτηση είναι η πιο ειλικρινής μορφή προκατάληψης.

Ο σύγχρονος αντισημιτισμός δεν κραυγάζει πάντα «θάνατος στους Εβραίους». Συχνά ψιθυρίζει, με «προοδευτική» ευγένεια: «το Ισραήλ δεν έχει θέση εδώ». Και η σιωπή απέναντι σε αυτόν τον ψίθυρο, δεν είναι απλώς αμηχανία — είναι αποδοχή.

Η λογοτεχνία δεν είναι όπλο, δεν είναι προπαγάνδα. Είναι φωνή. Κι αν επιτρέψουμε να φιμώνονται φωνές επειδή δεν μας αρέσουν οι σημαίες που τις συνοδεύουν, τότε γινόμαστε συνένοχοι στη λογοκρισία. Η Θεσσαλονίκη έγινε προχθές συνένοχη. Η ίδια πόλη που θρηνεί τα παιδιά της που χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα, δεν βρήκε το κουράγιο να καταδικάσει ένα σύγχρονο «κάψιμο βιβλίων» στο όνομα του αντισιωνισμού.

Αν αυτή η πόλη θέλει πράγματι να είναι μια ευρωπαϊκή μητρόπολη πολιτισμού, τότε πρέπει να θυμηθεί τι σημαίνει ελευθερία λόγου. Πρέπει να βγει από τη σιωπή. Και πρέπει να βγει τώρα.

*Ο Σταύρος Γκουγκουλούδης είναι δικηγόρος

mkdn.gr

 

Η Ζωή θα τον στείλει στον κουβά

0

Δεν έχω την παραμικρή αντίρρηση να δω πολιτικά συνεταιράκια τη Ζωή με τον Στέφανο. Μόνο που δε θα το ζήσουμε ποτέ αυτό το συναρπαστικό. Ο Κασσελάκης, στο χάλι που είναι, θα το ήθελε τόσο πολύ που θα ήταν ικανός να καλέσει την Κωνσταντοπούλου ως και στο μεγαλοπρεπές σαλόνι του στο Κολωνάκι, να την κεράσει τσάι. Αλλά η αρχηγός της Πλεύσης δεν είναι ανόητη, ούτε κατατρύχεται από πολιτικούς ή άλλους συναισθηματισμούς.

Θα τον εκμεταλλευτεί τον αμερικανοφερμένο όσο (και αν μπορεί) κι ύστερα θα τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα εκεί που πραγματικά ανήκει. Στο μηδέν της πολιτικής και της ιστορίας. Όχι ότι ο Κασσελάκης έχει πολύ ζουμί να βγάλει από το στύψιμο του και να της το προσφέρει, αλλά τέλος πάντων, η Ζωή είναι σε φάση που κάρβουνο πιάνει και χρυσάφι γίνεται, οπότε και το ελάχιστο που καρπώνεται, αναμοχλεύεται πολλαπλασιαστικά υπέρ της.

Η Ζωή δεν παίζει. Ο Στέφανος από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του έπαιζε. Κέρδισε για ένα δωδεκάμηνο, καθότι η πατρίς και οι συμπατριώτες μας αγαπούν τον χαβαλέ και τον τζόγο, κι ύστερα πήγε κουβά. Η αρχηγός τα Πλεύσης αντιθέτως, τα παίρνει και τα κάνει όλα σοβαρά, με την επιμονή ζηλωτή. Αυτή την περίοδο, κάνοντας ακριβώς ό,τι έκανε επί δεκαετία δίχως ιδιαίτερη επιτυχία, ξάφνου βρέθηκε στη δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα. Από ασθμαίνουσα να ξεπερνά το 3%, βρέθηκε βασική αντίπαλος του Μητσοτάκη (προς μεγάλη χαρά του Μητσοτάκη, να τα λέμε κι αυτά).

Οπότε, σιγά μη δώσει σημασία και αξία στον Στέφανο και το χαζό κόμμα του. Την ψήφο των βουλευτών που ακόμα κρατάει αυτός θέλει η Ζωή και για ένα πολύ συγκεκριμένο και περιορισμένο θέμα. Να χρησιμοποιήσει την ψήφο τους για να διαιωνίσει το θέμα των Τεμπών, διατυμπανίζοντας ότι προσπαθεί να στείλει στη φυλακή τον Καραμανλή και τον Μητσοτάκη. Μετά δε χρειάζεται άλλο, μήτε τον Στέφανο, μήτε τους βουλευτές του. Θα τους απογαλακτίσει το λοιπόν, μέχρι να πεις κύμινο. Στο τέλος-τέλος, δεν τους έχει και καμιά υποχρέωση, σωστά;

Θα ήταν ευχής έργο να βρεθεί ο Μητσοτάκης απέναντι σ’ ένα μέτωπο-συμμαχία Κωνσταντοπούλου-Κασσελάκη. Θα είχε απέναντι του ένα σχήμα που θα συναποτελούνταν από τη χειρότερη φιγούρα του κραταιού ΣΥΡΙΖΑ-2015 και του εκφυλισμένου ΣΥΡΙΖΑ-2023. Αλλά φευ, δε θα το αξιωθεί. Θα ήταν πολύ εύκολο γι αυτόν και η πολιτική και η ιστορία σπάνια κάνουν τέτοιες χάρες. Όλο δυσκολίες βάζουν στους πρωταγωνιστές τους, όχι ευκολίες και ανέσεις.

Και μη ρωτήσετε γιατί η Ζωή θα στείλει τον Κασσελάκη στα αζήτητα. Το ‘χω γράψει κι άλλη φορά. Ο στόχος της είναι στις επόμενες εκλογές να αναδειχθεί αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει. Έχοντας τον απαξιωμένο Στέφανο δίπλα της, υπηρετεί ή απομακρύνεται από τον στόχο της; Στην απάντηση αυτού του ερωτήματος, κρύβεται όλο το μυστικό. Κι ας πιάνεται από τα μαλλιά του ο βυθιζόμενος Κασσελάκης. Δε θα σωθεί.

Hoyt B. Yee: Why Thessaloniki Is Useful to the Americans (κείμενο σε αγγλικά και ελληνικά)

1

By Dimitris Kondis

As part of my doctoral research, I examined several dozen telegrams concerning the role played by Edward T. Brennan, the U.S. Consul General in Thessaloniki during the Ioannidis dictatorship. There are approximately 1,300 telegrams from the U.S. Consulate in Thessaloniki to the State Department covering the period 1973–1979. Additionally, 72 telegrams from the period 2005–2009, released through the Wikileaks disclosures, are also available. Anyone who takes the time to read even a few will immediately understand the exceptionally strategic importance that Washington attributed to Northern Greece.

Brennan was actively involved in all social events taking place in Thessaloniki, engaged with its people, and was keenly interested in the views of prominent members of Thessaloniki society on current issues—particularly in 1974, when the Aegean and Cyprus dominated public discourse.

He was concerned about the local society’s shift toward anti-Americanism, despite the assistance that the U.S. had provided to Northern Greece during the Greek Civil War. Following the Turkish invasion of Cyprus, anti-American sentiment in Thessaloniki intensified further.

The Consul General closely monitored and commented on daily developments in the press of Northern Greece in order to keep the State Department informed of the political landscape in the city—and in Greece more broadly. In 1974 especially, he tracked military movements in the wider region with great attention.

He also served as a channel of communication for journalists and other local actors in Thessaloniki who wished to convey information directly to Washington.

It is also worth highlighting the longstanding interest of the U.S. Consulate in Thessaloniki in the rights of the Muslim minority in Western Thrace.

P.S. The State Department would do well to revisit the 2009 farewell report of U.S. Consul General Hoyt B. Yee (2006–2009), which details how Thessaloniki can contribute to stability and development in the Balkans.

 
STABILITY AND DEVELOPMENT
THESSALONI 00000033 001.2 OF 003 1. (SBU)
SUMMARY: Location, history, infrastructure, economy and multi-ethnic character make northern Greece a natural engine and source of ideas for Balkan stability and prosperity. Unfortunately, inertia, corruption and lack of leadership have sometimes made Greek Macedonia seem like more of a problem than part of the solution.
With continued USG encouragement, however, this privileged but under-achieving corner of the Balkans can contribute significantly toward wider U.S. goals in southeast Europe, including strengthening regional cooperation against terrorism and other transnational crime, protecting the environment, promoting innovation and economic development, and integration of Muslims and other minorities. Such encouragement will also help nudge Greece to adopt a more global outlook and assume greater leadership in its own backyard. END SUMMARY
2. (SBU) Regional stability.
Northern Greece borders Turkey, Bulgaria, Macedonia and Albania and comprises the EU’s eastern frontier against illegal immigration, narcotics trafficking and other cross-border threats from south Asia and the Middle East. It has the capacity and resources (with support from the EU and USG) to help develop and lead a more effective, regional approach to fighting transnational crime. With thousands of illegal immigrants crossing the border from Turkey every month, many from Iraq, Afghanistan and other south Asian and Mideast states, the U.S. has an interest in encouraging Greece to strengthen law enforcement cooperation with Turkey and other neighbors.
The USG should continue to support regional training seminars that bring together police and prosecutors from around the Balkans (such as those organized by Post with FBI and Homeland Security support since 2005 throughout northern Greece) and help build capacity and cross-border cooperation. While bilateral differences with Macedonia and Turkey complicate such cooperation, Greece is increasingly motivated to work with neighbors and the USG to fight urgent threats such as illegal immigration and cyber-crime. In May, the recently opened police academy in Verria, northern Greece, held its first regional training seminar for police of neighboring countries (except Macedonia). Northern Greece’s senior police officials have expressed a strong interest in working with Post to co-organize additional regional seminars at the police academy in the future.
3. (SBU) Environmental cooperation.
Greece and its northern neighbors could face a number of common environmental challenges, e.g. water resource management, more effectively through regional cooperation. The Thessaloniki-based scientific NGO Balkan Environment Center has the potential to lead regional efforts. With substantial funding from the EU and technical assistance from U.S. experts, the Center has played a small but promising role in protecting northern Greek wetlands and coastal waterways, through methods and technology that the Center’s director says are readily adaptable to similar challenges in other Balkan countries.
The Center has offered to help neighbors establish similar NGOs that would eventually comprise a Balkan/eastern Mediterranean network of NGOs promoting environmental research and solutions development. A major advantage of such cooperation would be eligibility for substantial EU funding for regional (Inter-reg) projects to protect the environment.
The USG should press for such collaboration throughout the wider region. An “Earth Day” teleconference meeting organized by Post between the leadership of the Balkan Environment Center and the northern Israel-based environmental research NGO, the Galilee Society, produced an agreement by both centers to cooperate on water resource management, renewable energy research and product development. With USG support and encouragement, the Balkan Center could serve as a catalyst and leader for similar collaboration around the Balkans and eastern Mediterranean.
4. (SBU) Trade and investment.
Northern Greek businesses are already major contributors to economic development in the Balkans, and have the potential to create even more jobs and joint ventures. Supporting thousands of jobs in neighboring countries, northern Greek business people have often been the trailblazers in developing new markets for goods and services in the region. Even in countries that have strained or ambiguous relations with Greece, northern Greek businesses are eager to enhance their presence.
The Northern Greece Exporters Association organized two large trade missions to Kosovo over the past year, and members of the Northern Greece Industrialists Association, including Alumil, one of the largest manufacturers in Greece, own factories in Macedonia. Northern Greece’s greatest potential contribution to regional economic development, however, may lie in its ability to serve as a base for foreign companies aiming to access new markets in the Balkans. With its large pool of skilled workers, good road, rail and port infrastructure and relative stability, northern THESSALONI 00000033 002.2 OF 003 Greece is the logical “gateway” to the wider Balkans.
In order to realize this long-standing potential, however, the USG should continue to press Greece to address long-standing obstacles to trade and investment, e.g. excessive bureaucracy, corruption, monopoly practices and labor inflexibility. Promising investments and joint ventures in northern Greece involving American partners such as Benjamin Moore Paints, Macedonia-Thrace Brewery and Solar Thin Films highlight northern Greece’s potential as a Balkan gateway for American investment.
5. (SBU) Integration of the Muslim minority:
Greece has the potential to change its reputation from EU laggard to a model for the treatment of minorities in southeast Europe, but must first adopt a clear policy on minorities and overcome a tendency to view its Thrace (northeastern Greece) Muslim minority as a Turkish fifth column. Despite major strides by Greece in the past thirty years to end ghetto-like conditions and blatantly discriminatory practices against Thrace Muslims, many remain poorly integrated and suspicious of the GoG. While content to be Greek, many Thrace Muslims view Turkey as their motherland and protector, a role Turkey cultivates through its highly active and well-funded Consulate in Thrace. Pro-Turkey Muslim clerics and politicians have exploited seemingly discriminatory Greek policies to rally their supporters around divisive nationalist agendas.
To win the trust and allegiance of Thrace Muslims and discourage the emergence of extremist or separatist voices, Greece needs to improve the quality of education and economic prospects in predominantly Muslim areas of Thrace, where unemployment exceeds 40 percent and many Muslims feel like second class citizens. Greece must also bring its laws and policies on two specific minority issues into line with international standards, e.g. to allow Muslims to self-identify (e.g. as Turks) and to select their religious leaders without government interference.
Greece should be encouraged to take such steps as a continuation of constructive measures announced by the MFA in February 2007, without linkage to the wider bilateral dialogue with Turkey. Recent UN, EU and COE reports and ECHR decisions criticizing Greece’s treatment of Muslims provide face-saving political cover for policy changes that will become only more difficult with time.
6. (SBU) Logistics hub.
The Port of Thessaloniki, Greece’s second largest, is planning a significant expansion in 2010 that will help it carve out a predominant logistics role in southeast Europe. The port is recovering from over a year of costly strikes and work slow-downs by port workers opposed to GoG efforts to modernize and privatize port operations.
The worker protests and financial crisis contributed to the collapse of a Euros 420 billion deal signed in 2008 with Hutchison Whampoa to upgrade port infrastructure and privatize cargo handling operations. The GoG now plans a more modest upgrade financed by a Euros 220 million loan from the European Investment Bank. Improvements will include construction of a large new pier that will accommodate larger ships. Even with the new pier and other improvements, the Port will need to convince port workers to accept modern, competitive labor practices and win back freight forwarders and other shipping clients in southeast Europe who turned to other ports in recent years due to strikes and other delays in Thessaloniki.
Port officials believe Thessaloniki has the potential to serve as a faster, cheaper alternative to western European ports that currently handle the majority of shipments of goods from Asia. European Commission Transportation officials reportedly favour such re-routing to relieve congested shipping and trucking routes. A rejuvenated port combined with a nearly completed major renovation of the Egnatia highway system connecting northern Greece with its Balkan neighbors will facilitate trade and transport throughout the region. Also, the ongoing development of the Burgas-Alexandroupoli oil pipeline and Turkey-Greece-Italy gas interconnector and (potentially) the recent resumption of oil drilling in the Bay of Kavala will enhance northern Greece’s importance as a regional logistics and energy hub.
7. (SBU) Zone of Innovation.
Ten years of GoG efforts to create a Zone of Innovation, or “Salonika Valley”, for information technology and other innovative industries in northern Greece have been hindered by bureaucracy, poor leadership and local politics. Many of the necessary ingredients, however, for attracting entrepreneurs and innovative ventures to northern Greece already exist, including Greece’s largest university, a successful scientific research and consulting center (EKETA), a large pool of well-educated workers, a core group of Greek IT companies who have invested their own capital in the future of the Zone, land and infrastructure dedicated to the Zone, and a package of tax, labor and other incentives approved by the GoG – all in a desirable and logistically well-situated geographic location.
Several U.S. companies, including Silicon Valley giant Applied THESSALONI 00000033 003.2 OF 003 Materials, have visited Thessaloniki and expressed interest in participating in the Zone, if and when it becomes a reality. The USG should continue to remind the GoG that in addition to creating special incentives, it will need to remove the largest barriers to foreign investment in Greece, i.e. bureaucracy and lack of transparency, and let qualified business people take over key positions on the Zone’s board of directors, currently composed of academics, lawyers and politicians with little business experience.
8. (SBU) Relations with Macedonia.
Though most northern Greeks object passionately to the use of the name Macedonia by anyone but themselves and resist compromise on the name dispute with the Republic of Macedonia, business people and technocrats here understand the need to solve the dispute as soon as possible and to strengthen ties with their northern neighbors even in the absence of a settlement. Business leaders claim their existing investments and plans for additional investments in Macedonia are jeopardized by tensions and uncertainty generated by the name dispute.
The USG can help bring like-minded pragmatists on both sides together for practical cooperation on a wide range of initiatives. Both the Northern Greece Industrialists Association and Northern Greek Exporters Association are willing to send or host trade missions for discussions with Macedonian counterparts, but need the U.S. to play a neutral matchmaking role. Greek MFA officials based in Thessaloniki who are responsible for economic development are willing to direct Hellas Aid funds to support practical cooperation, e.g. on the environment, with Macedonia.
Because of strained relations with Macedonia, the MFA officials propose that USAID participate in the project as a third party, even if USAID’s contribution is only symbolic. Also, the Thessaloniki-based Balkan Environment Center claims that there are 5 million Euros of untapped EU (Inter-Reg) funds available for Greek-Macedonia scientific/environmental cooperation. The USG should urge both governments to reach an agreement on such cooperation, e.g. a long-standing proposal for monitoring cross-border water pollution on the Axios River. Also helpful would be more practical exchanges between academics from both countries. A network of social science faculty from around the Balkans, including Macedonia, recently established by Thessaloniki’s University of Macedonia with Post’s assistance, is one example of how the U.S. can play “honest broker” between neighbors separated by a common name.
9. This message was drafted by former CG Hoyt Yee, who departed Thessaloniki on July 4. KING
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ Hoyt B. Yee ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Hoyt B. Yee:  ΓΙΑΤΙ  Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ

του Δημήτρη Κόντη
Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής μου μελετήθηκαν μερικές δεκάδες τηλεγραφήματα για τον ρόλο που διαδραμάτισε ο αμερικανός γενικός πρόξενος Θεσσαλονίκης Edward T. Brennan την περίοδο της χούντας του Ιωαννίδη. Υπάρχουν περίπου 1300 τηλεγραφήματα του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης προς το State Department της περιόδου 1973-1979, ενώ υπάρχουν και 72 τηλεγραφήματα, που αφορούν στην περίοδο 2005-2009 και προέρχονται από τις διαρροές της Wikileaks. Όποιος μπει στον κόπο να διαβάσει μερικά, αμέσως καταλαβαίνει τον εξαιρετικά σημαντικό ρόλο που απέδιδε η Ουάσιγκτον στη Βόρεια Ελλάδα.
Ο Brennan συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις που γίνονταν στη Θεσσαλονίκη, μιλούσε με τον κόσμο της και ενδιαφερόταν για τις θέσεις επιφανών μελών της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης αναφορικά με τα τρέχοντα θέματα (το 1974 ήταν το Αιγαίο και η Κύπρος).
Ο Brennan ανησυχούσε για την μεταστροφή της τοπικής κοινωνίας προς τον αντιαμερικανισμό, παρόλη τη βοήθεια που είχαν προσφέρει οι Αμερικανοί στη Βόρεια Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο αντιαμερικανισμός στη Θεσσαλονίκη έγινε ακόμα πιο έντονος.
Ο γενικός πρόξενος παρακολουθούσε και σχολίαζε καθημερινά τα τεκταινόμενα στον τύπο της Β. Ελλάδας, ώστε να κρατά ενήμερο το State Department για τις πολιτικές εξελίξεις στην πόλη, αλλά και στην Ελλάδα γενικά, ενώ κατά το 1974 παρακολουθούσε πολύ στενά όλες τις κινήσεις του στρατού στην ευρύτερη περιοχή.
Τέλος, ήταν μια πόρτα επικοινωνίας των δημοσιογράφων και άλλων παραγόντων της Θεσσαλονίκης στην περίπτωση που ήθελαν να μεταφέρουν κάτι στην Ουάσιγκτον.
θα πρέπει επίσης να επισημανθεί το διαχρονικό ενδιαφέρον του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης για τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη.
Υ.Γ. Ας ξαναδιαβάσουν στο State Department την αποχαιρετιστήρια αναφορά του αμερικανού γενικού προξένου Θεσσαλονίκης Hoyt B. Yee (2006-2009) του 2009 για το πως η Θεσσαλονίκη μπορεί να συνεισφέρει στην σταθερότητα και στην ανάπτυξη στα Βαλκάνια.

 

ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ**

THESSALONI 00000033 001.2 OF 003

  1. (SBU)

Περίληψη: Η γεωγραφική θέση, η ιστορία, οι υποδομές, η οικονομία και ο πολυεθνοτικός χαρακτήρας της Βόρειας Ελλάδας την καθιστούν φυσικό μοχλό και πηγή ιδεών για τη σταθερότητα και την ευημερία των Βαλκανίων. Δυστυχώς, η αδράνεια, η διαφθορά και η έλλειψη ηγεσίας έχουν μερικές φορές καταστήσει τη Μακεδονία περισσότερο μέρος του προβλήματος παρά της λύσης.

Με συνεχιζόμενη αμερικανική ενθάρρυνση, ωστόσο, αυτή η προνομιούχα αλλά χαμηλής απόδοσης γωνιά των Βαλκανίων μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στην επίτευξη ευρύτερων στόχων των ΗΠΑ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της περιφερειακής συνεργασίας κατά της τρομοκρατίας και του διασυνοριακού εγκλήματος, της προστασίας του περιβάλλοντος, της προώθησης της καινοτομίας και της οικονομικής ανάπτυξης, καθώς και της ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων και άλλων μειονοτήτων. Μια τέτοια ενθάρρυνση θα βοηθήσει επίσης την Ελλάδα να υιοθετήσει μια πιο παγκόσμια οπτική και να αναλάβει ηγετικό ρόλο στη δική της «γειτονιά».

Τέλος περίληψης

2. (SBU) Περιφερειακή σταθερότητα

Η Βόρεια Ελλάδα συνορεύει με την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία και αποτελεί το ανατολικό σύνορο της Ε.Ε. απέναντι στη λαθρομετανάστευση, τη διακίνηση ναρκωτικών και άλλες διασυνοριακές απειλές που προέρχονται από τη Νότια Ασία και τη Μέση Ανατολή. Διαθέτει τις δυνατότητες και τους πόρους (με την υποστήριξη της Ε.Ε. και των ΗΠΑ) για να συμβάλει στην ανάπτυξη και καθοδήγηση μιας πιο αποτελεσματικής περιφερειακής προσέγγισης για την αντιμετώπιση του διασυνοριακού εγκλήματος. Με χιλιάδες παράτυπους μετανάστες να περνούν τα σύνορα από την Τουρκία κάθε μήνα —πολλοί προερχόμενοι από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και άλλες χώρες της Νότιας Ασίας και της Μέσης Ανατολής— οι ΗΠΑ έχουν συμφέρον να ενθαρρύνουν την Ελλάδα να ενισχύσει τη συνεργασία της στον τομέα της επιβολής του νόμου με την Τουρκία και άλλους γείτονες.

Η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να συνεχίσει να υποστηρίζει περιφερειακά εκπαιδευτικά σεμινάρια που φέρνουν κοντά αστυνομικούς και εισαγγελείς από τα Βαλκάνια (όπως αυτά που οργανώνονται από το Προξενείο με τη στήριξη του FBI και του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας από το 2005 σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα) και να συμβάλλει στην ενίσχυση της ικανότητας και της διασυνοριακής συνεργασίας. Αν και οι διμερείς διαφορές με τη Βόρεια Μακεδονία και την Τουρκία περιπλέκουν τέτοια συνεργασία, η Ελλάδα εμφανίζει αυξανόμενο ενδιαφέρον να συνεργαστεί με τους γείτονες και τις ΗΠΑ για την καταπολέμηση επειγουσών απειλών όπως η παράτυπη μετανάστευση και το κυβερνοέγκλημα. Τον Μάιο, η νεοσύστατη αστυνομική ακαδημία στη Βέροια φιλοξένησε το πρώτο της περιφερειακό σεμινάριο για αστυνομικούς από γειτονικές χώρες (εξαιρουμένης της Βόρειας Μακεδονίας). Ανώτεροι αξιωματικοί της αστυνομίας στη Βόρεια Ελλάδα έχουν εκφράσει έντονο ενδιαφέρον να συνεργαστούν με το Προξενείο για τη συνδιοργάνωση και άλλων περιφερειακών σεμιναρίων στην ακαδημία στο μέλλον.

3. (SBU) Περιβαλλοντική συνεργασία

Η Ελλάδα και οι βόρειοι γείτονές της θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά κοινές περιβαλλοντικές προκλήσεις —όπως η διαχείριση των υδάτινων πόρων— μέσω περιφερειακής συνεργασίας. Η επιστημονική ΜΚΟ *Balkan Environment Center* με έδρα τη Θεσσαλονίκη διαθέτει τη δυναμική να ηγηθεί τέτοιων περιφερειακών προσπαθειών. Με σημαντική χρηματοδότηση από την Ε.Ε. και τεχνική υποστήριξη από Αμερικανούς ειδικούς, το Κέντρο έχει αναλάβει έναν μικρό αλλά ελπιδοφόρο ρόλο στην προστασία των βορειοελλαδικών υγροτόπων και παράκτιων υδάτινων σωμάτων, εφαρμόζοντας μεθόδους και τεχνολογίες που —όπως δηλώνει ο διευθυντής του— μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν σε αντίστοιχες περιβαλλοντικές προκλήσεις άλλων βαλκανικών χωρών.

Το Κέντρο έχει προσφερθεί να βοηθήσει γειτονικές χώρες να ιδρύσουν αντίστοιχες ΜΚΟ, με στόχο τη δημιουργία ενός δικτύου βαλκανικών/ανατολικομεσογειακών περιβαλλοντικών ΜΚΟ που θα προωθούν την έρευνα και την ανάπτυξη λύσεων σε περιβαλλοντικά ζητήματα. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτής της συνεργασίας θα ήταν η επιλεξιμότητα για σημαντική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μέσω διαπεριφερειακών (Interreg) έργων προστασίας του περιβάλλοντος.

Η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να υποστηρίξει την ανάπτυξη αυτής της συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή. Μια τηλεδιάσκεψη για την Ημέρα της Γης, την οποία διοργάνωσε το Προξενείο μεταξύ του *Balkan Environment Center* και της περιβαλλοντικής ερευνητικής ΜΚΟ *Galilee Society* που εδρεύει στη βόρεια Ισραήλ, κατέληξε σε συμφωνία για συνεργασία στους τομείς της διαχείρισης υδάτινων πόρων, της έρευνας για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και της ανάπτυξης αντίστοιχων προϊόντων. Με την υποστήριξη και ενθάρρυνση των ΗΠΑ, το Κέντρο μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης και ηγετικός φορέας για παρόμοιες συνεργασίες στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο.

4. (SBU) Εμπόριο και επενδύσεις

Οι επιχειρήσεις της Βόρειας Ελλάδας αποτελούν ήδη σημαντικούς μοχλούς οικονομικής ανάπτυξης στα Βαλκάνια και έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας και διακρατικές συμπράξεις. Υποστηρίζοντας χιλιάδες θέσεις εργασίας σε γειτονικές χώρες, οι επιχειρηματίες της Βόρειας Ελλάδας υπήρξαν συχνά πρωτοπόροι στην ανάπτυξη νέων αγορών αγαθών και υπηρεσιών στην περιοχή. Ακόμη και σε χώρες με τεταμένες ή ασαφείς σχέσεις με την Ελλάδα, οι βορειοελλαδικές επιχειρήσεις επιδιώκουν να ενισχύσουν την παρουσία τους.

Ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος οργάνωσε δύο μεγάλες εμπορικές αποστολές στο Κοσσυφοπέδιο κατά τον τελευταίο χρόνο, ενώ μέλη του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος —συμπεριλαμβανομένης της Alumil, μίας εκ των μεγαλύτερων βιομηχανιών στην Ελλάδα— διατηρούν εργοστάσια στη Βόρεια Μακεδονία. Ωστόσο, η μεγαλύτερη συμβολή της Βόρειας Ελλάδας στην περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη ενδέχεται να βρίσκεται στον ρόλο της ως βάση για ξένες επιχειρήσεις που επιθυμούν να αποκτήσουν πρόσβαση στις αγορές των Βαλκανίων. Με το εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό της, τις καλές οδικές, σιδηροδρομικές και λιμενικές υποδομές και τη σχετική σταθερότητα, η Βόρεια Ελλάδα αποτελεί τον λογικό «πύλη εισόδου» προς τα Βαλκάνια.

Για να αξιοποιηθεί αυτό το διαχρονικό πλεονέκτημα, ωστόσο, η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να συνεχίσει να ασκεί πιέσεις στην Ελλάδα για την άρση μακροχρόνιων εμποδίων στο εμπόριο και τις επενδύσεις, όπως η υπερβολική γραφειοκρατία, η διαφθορά, οι μονοπωλιακές πρακτικές και η ακαμψία της αγοράς εργασίας. Υποσχόμενες επενδύσεις και διακρατικές συνεργασίες στη Βόρεια Ελλάδα με αμερικανική συμμετοχή —όπως αυτές της **Benjamin Moore Paints**, της **Μακεδονικής Ζυθοποιίας Θράκης** και της **Solar Thin Films**— αναδεικνύουν το δυναμικό της περιοχής ως πύλης αμερικανικών επενδύσεων στα Βαλκάνια.

5. (SBU) Ενσωμάτωση της μουσουλμανικής μειονότητας

Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την εικόνα της, από ουραγός της Ε.Ε. σε πρότυπο μεταχείρισης μειονοτήτων στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Για να το επιτύχει, όμως, πρέπει να υιοθετήσει μια σαφή πολιτική για τις μειονότητες και να υπερβεί την τάση να αντιμετωπίζει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης (βορειοανατολική Ελλάδα) ως πέμπτη φάλαγγα της Τουρκίας. Παρά τις σημαντικές προόδους που έχει σημειώσει η Ελλάδα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες όσον αφορά τον τερματισμό των συνθηκών γκετοποίησης και των κατάφωρα διακριτικών πρακτικών κατά των μουσουλμάνων της Θράκης, πολλοί εξακολουθούν να είναι ελλιπώς ενσωματωμένοι και καχύποπτοι προς την ελληνική κυβέρνηση. Αν και δηλώνουν ικανοποιημένοι που είναι Έλληνες πολίτες, πολλοί μουσουλμάνοι της Θράκης θεωρούν την Τουρκία ως πατρίδα και προστάτη τους, ρόλο που η Τουρκία ενισχύει μέσω ενός εξαιρετικά ενεργού και καλά χρηματοδοτούμενου προξενείου στην περιοχή.

Μουσουλμάνοι ιερωμένοι και πολιτικοί προσκείμενοι στην Τουρκία έχουν εκμεταλλευτεί φαινομενικά διακριτικές ελληνικές πολιτικές για να συσπειρώσουν τους υποστηρικτές τους γύρω από διχαστικές εθνικιστικές ατζέντες.

Για να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την πίστη των μουσουλμάνων της Θράκης και να αποτρέψει την εμφάνιση εξτρεμιστικών ή αποσχιστικών φωνών, η Ελλάδα πρέπει να βελτιώσει την ποιότητα της εκπαίδευσης και τις οικονομικές προοπτικές στις κυρίως μουσουλμανικές περιοχές, όπου η ανεργία υπερβαίνει το 40% και πολλοί αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η Ελλάδα πρέπει επίσης να προσαρμόσει τη νομοθεσία και την πολιτική της σε δύο ειδικά θέματα μειονοτήτων στις διεθνείς προδιαγραφές: (α) να επιτρέψει στους μουσουλμάνους να αυτοπροσδιορίζονται (π.χ. ως Τούρκοι) και (β) να επιλέγουν τους θρησκευτικούς ηγέτες τους χωρίς κυβερνητικές παρεμβάσεις.

Η Ελλάδα θα πρέπει να ενθαρρυνθεί να λάβει τέτοια μέτρα ως συνέχεια των εποικοδομητικών πρωτοβουλιών που ανακοινώθηκαν από το ΥΠΕΞ τον Φεβρουάριο του 2007, χωρίς να συνδεθούν με το ευρύτερο διμερές διάλογο με την Τουρκία. Πρόσφατες εκθέσεις του ΟΗΕ, της Ε.Ε., του Συμβουλίου της Ευρώπης και αποφάσεις του ΕΔΑΔ που επικρίνουν την ελληνική μεταχείριση των μουσουλμάνων, προσφέρουν πολιτική κάλυψη για αλλαγές που στο μέλλον θα γίνονται ολοένα δυσκολότερες.

6. (SBU) Διαμετακομιστικός κόμβος

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το δεύτερο μεγαλύτερο της Ελλάδας, σχεδιάζει σημαντική επέκταση το 2010, που θα του επιτρέψει να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στον τομέα των logistics στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το λιμάνι ανακάμπτει από απεργίες και κινητοποιήσεις που κράτησαν πάνω από έναν χρόνο και αντιτάχθηκαν στις κυβερνητικές προσπάθειες για εκσυγχρονισμό και ιδιωτικοποίηση των λιμενικών λειτουργιών.

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων και η οικονομική κρίση συνέβαλαν στην κατάρρευση της συμφωνίας ύψους 420 εκατομμυρίων ευρώ με την Hutchison Whampoa το 2008, που αφορούσε την αναβάθμιση των υποδομών και την παραχώρηση της διαχείρισης φορτίων. Πλέον, η ελληνική κυβέρνηση προγραμματίζει μια πιο περιορισμένη αναβάθμιση, χρηματοδοτούμενη από δάνειο 220 εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Οι βελτιώσεις περιλαμβάνουν την κατασκευή μιας μεγάλης νέας προβλήτας για την υποδοχή μεγαλύτερων πλοίων. Παρά τις αναβαθμίσεις, το λιμάνι θα πρέπει να πείσει τους εργαζομένους να αποδεχτούν σύγχρονες, ανταγωνιστικές εργασιακές πρακτικές και να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταφορέων και πελατών που τα τελευταία χρόνια στράφηκαν σε άλλα λιμάνια λόγω των καθυστερήσεων.

Σύμφωνα με λιμενικούς αξιωματούχους, η Θεσσαλονίκη μπορεί να εξελιχθεί σε ταχύτερη και φθηνότερη εναλλακτική έναντι των δυτικοευρωπαϊκών λιμανιών που σήμερα διαχειρίζονται τη μερίδα του λέοντος των εμπορευματικών ροών από την Ασία. Στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα των μεταφορών φέρονται να ευνοούν μια τέτοια ανακατεύθυνση για την αποσυμφόρηση των υφιστάμενων δικτύων. Ένα εκσυγχρονισμένο λιμάνι σε συνδυασμό με την σχεδόν ολοκληρωμένη ανακαίνιση της Εγνατίας Οδού θα διευκολύνουν σημαντικά το εμπόριο και τις μεταφορές στην περιοχή. Επιπλέον, η συνεχιζόμενη ανάπτυξη του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς–Αλεξανδρούπολη, του διασυνδετήριου αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας–Ελλάδας–Ιταλίας και (ενδεχομένως) η πρόσφατη επανέναρξη γεωτρήσεων στον Κόλπο της Καβάλας, ενισχύουν τον ρόλο της Βόρειας Ελλάδας ως περιφερειακού κόμβου logistics και ενέργειας.

7. (SBU) Ζώνη Καινοτομίας

Δέκα χρόνια προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης για τη δημιουργία Ζώνης Καινοτομίας —του επονομαζόμενου “Salonika Valley”— για την τεχνολογία και άλλες καινοτόμες βιομηχανίες στη Βόρεια Ελλάδα, έχουν παρεμποδιστεί από τη γραφειοκρατία, την κακή ηγεσία και την τοπική πολιτική. Παρ’ όλα αυτά, τα βασικά συστατικά για την προσέλκυση επιχειρηματιών και καινοτόμων επενδύσεων ήδη υπάρχουν: το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας, το επιτυχημένο ερευνητικό κέντρο ΕΚΕΤΑ, ένα μεγάλο απόθεμα εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, μια βασική ομάδα ελληνικών εταιρειών πληροφορικής που έχουν επενδύσει ιδίους πόρους στο μέλλον της Ζώνης, γη και υποδομές αφιερωμένες σε αυτήν, καθώς και ένα πακέτο φορολογικών, εργασιακών και άλλων κινήτρων εγκεκριμένων από την κυβέρνηση – όλα σε μια ελκυστική και στρατηγικά τοποθετημένη περιοχή.

Αρκετές αμερικανικές εταιρείες —συμπεριλαμβανομένου του κολοσσού της Silicon Valley, *Applied Materials*— έχουν επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη και έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στη Ζώνη, εφόσον υλοποιηθεί. Η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να υπενθυμίζει στην ελληνική πλευρά ότι, πέρα από τα ειδικά κίνητρα, πρέπει να αρθούν τα μεγαλύτερα εμπόδια για τις ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα, δηλαδή η γραφειοκρατία και η έλλειψη διαφάνειας, και να επιτραπεί σε καταρτισμένα επιχειρηματικά στελέχη να αναλάβουν θέσεις-κλειδιά στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ζώνης, το οποίο σήμερα απαρτίζεται από ακαδημαϊκούς, νομικούς και πολιτικούς με ελάχιστη επιχειρηματική εμπειρία.

  1. (SBU) Σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία

Αν και η πλειονότητα των κατοίκων της Βόρειας Ελλάδας αντιτίθεται έντονα στη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» από οποιονδήποτε άλλον πλην των ίδιων και απορρίπτει κάθε συμβιβασμό στο ονοματολογικό ζήτημα με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, επιχειρηματίες και τεχνοκράτες της περιοχής αναγνωρίζουν την ανάγκη να λυθεί το πρόβλημα το συντομότερο δυνατό και να ενισχυθούν οι σχέσεις με τον βόρειο γείτονα, ακόμη και χωρίς επίλυση του ζητήματος. Οι επιχειρηματικοί ηγέτες ισχυρίζονται ότι οι υφιστάμενες επενδύσεις τους και τα σχέδια για περαιτέρω ανάπτυξη στη Μακεδονία κινδυνεύουν εξαιτίας της έντασης και της αβεβαιότητας που δημιουργεί η διαμάχη για την ονομασία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συμβάλουν στη γεφύρωση των πρακτικώς σκεπτόμενων παραγόντων και των δύο πλευρών μέσω συνεργασιών σε ένα ευρύ φάσμα πρωτοβουλιών. Τanto ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος όσο και ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος δηλώνουν πρόθυμοι να οργανώσουν ή να φιλοξενήσουν εμπορικές αποστολές για διαβουλεύσεις με ομολόγους τους από τη Μακεδονία, αλλά χρειάζονται τις ΗΠΑ σε ρόλο ουδέτερου μεσολαβητή. Αξιωματούχοι του ΥΠΕΞ με έδρα τη Θεσσαλονίκη, υπεύθυνοι για την οικονομική ανάπτυξη, δηλώνουν έτοιμοι να κατευθύνουν κονδύλια του *Hellas Aid* για την ενίσχυση της πρακτικής συνεργασίας — π.χ. στον τομέα του περιβάλλοντος — με τη Μακεδονία.

Λόγω των τεταμένων διμερών σχέσεων, οι ίδιοι αξιωματούχοι προτείνουν η USAID να συμμετάσχει ως τρίτος εταίρος στο έργο, ακόμη κι αν η συμβολή της είναι καθαρά συμβολική. Επιπλέον, το *Balkan Environment Center* που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη υποστηρίζει ότι υπάρχουν διαθέσιμα αλλά ανεκμετάλλευτα 5 εκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκά (Interreg) κονδύλια για επιστημονική και περιβαλλοντική συνεργασία Ελλάδας–Μακεδονίας. Η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να πιέσει και τις δύο χώρες να συμφωνήσουν στην υλοποίηση τέτοιων συνεργασιών — όπως η παλαιά πρόταση για την παρακολούθηση της διασυνοριακής ρύπανσης των υδάτων στον ποταμό Αξιό. Επίσης, θα ήταν χρήσιμες περισσότερες πρακτικές ανταλλαγές μεταξύ ακαδημαϊκών των δύο χωρών. Ένα θετικό παράδειγμα αποτελεί το δίκτυο καθηγητών κοινωνικών επιστημών από τα Βαλκάνια —συμπεριλαμβανομένης της Μακεδονίας— που δημιουργήθηκε πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας με τη συνδρομή του Προξενείου, και δείχνει πώς οι ΗΠΑ μπορούν να λειτουργήσουν ως έντιμος διαμεσολαβητής μεταξύ γειτόνων που τους χωρίζει ένα κοινό όνομα.

Το παρόν τηλεγράφημα συντάχθηκε από τον πρώην Γενικό Πρόξενο Hoyt Yee, ο οποίος αποχώρησε από τη Θεσσαλονίκη στις 4 Ιουλίου.  

ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΩΣΤΑ ΚΟΚΚΟΤΑ ΣΕ FELLOW ΤΗΣ INTERNATIONAL SOCIETY FOR GENERAL RELATIVITY AND GRAVITATION (ISGRG)

0
Ο Κώστας Κόκκοτας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Tuebingen και επίτιμος καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, ανακηρύχθηκε Fellow της International Society for General Relativity and Gravitation (ISGRG), της κορυφαίας διεθνούς επιστημονικής κοινότητας στον τομέα της γενικής σχετικότητας και της βαρύτητας.
Στην ανακοίνωσή της, η ISGRG αναφέρει πως απονέμει τη διάκριση στον κ. Κόκκοτα «για τις θεμελιώδεις συνεισφορές του στην κατανόησή της απόκρισης των μελανών οπών σε διαταραχές και για την ανάπτυξη μιας σειράς τεχνικών που στοχεύουν στην εξαγωγή φυσικών πληροφοριών από την ακτινοβολία των συμπαγών αστέρων».
Η ISGRG τιμά με τον τίτλο του Fellow επιστήμονες με εξαιρετική συμβολή στην έρευνα, και στο παρελθόν έχουν λάβει τον ίδιο τίτλο, μεταξύ άλλων, ο Stephen Hawking καθώς και οι κάτοχοι βραβείου Nobel Φυσικής, Roger Penrose, Kip Thorne και Rainer Weiss.
Η αναγνώριση αυτή αποτελεί σημαντική διάκριση τόσο για τον ίδιο όσο και για το Τμήμα.

 Κιρκούκ–Μπανιάς: το έργο του πετρελαιαγωγού που μπορεί να παρακάμψει την Τουρκία

0

 

του Mehmet Öğütçü / 30 Απριλίου 2025, Τετάρτη  

Το Ιράκ επιδιώκει να διαφοροποιήσει τις οδούς εξαγωγής του και να επαναλειτουργήσει τον πετρελαιαγωγό Κιρκούκ–Μπανιάς, ένα έργο που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον ενεργειακό χάρτη της Μέσης Ανατολής και να παρακάμψει την Τουρκία.
(Χάρτης: Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ)

Ο ενεργειακός χάρτης της Μέσης Ανατολής ενδέχεται να αναδιαμορφωθεί με την αναβίωση του πετρελαιαγωγού Κιρκούκ–Μπανιάς — μια εξέλιξη που θα μπορούσε να παραγκωνίσει την Τουρκία. Η απόφαση της Βαγδάτης να επαναφέρει σε λειτουργία τον αγωγό που συνδέει το Κιρκούκ με τη μεσογειακή συριακή πόλη Μπανιάς δεν αποτελεί απλώς μια επένδυση σε υποδομές· πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση ικανή να μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή. Εφόσον ο διάδρομος αυτός γίνει λειτουργικός, η Άγκυρα κινδυνεύει να χάσει κρίσιμα έσοδα διέλευσης και τη θέση της ως περιφερειακός «ενεργειακός κόμβος». Δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να παρακολουθεί αμέτοχη.

Η ιρακινή αναζήτηση για διαφοροποίηση εξαγωγών

Ως η δεύτερη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα του ΟΠΕΚ μετά τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, αντλώντας πάνω από 3,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Ωστόσο, το 85% αυτής της παραγωγής βασίζεται στον Περσικό Κόλπο. Οποιαδήποτε ένταση στα Στενά του Ορμούζ — είτε πρόκειται για κυρώσεις, για ναυτική ανασφάλεια ή γεωπολιτικές εντάσεις — μπορεί να οδηγήσει σε απότομη απώλεια δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έσοδα για τη Βαγδάτη.

Αν και ο αγωγός Κιρκούκ–Τζεϊχάν μετέφερε κάποτε 400.000–500.000 βαρέλια ημερησίως, νομικές διαμάχες και συνεχιζόμενα προβλήματα ασφαλείας τον έχουν καταστήσει σχεδόν αδρανή τα τελευταία χρόνια. Η Άγκυρα αξιοποίησε αυτή την πραγματικότητα στις διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, για το Ιράκ, η πρώτη προτεραιότητα είναι η διαφοροποίηση των εξαγωγικών οδών — και εδώ ακριβώς εισέρχεται το έργο Κιρκούκ–Μπανιάς.

Η Μπανιάς ως εναλλακτική της Τζεϊχάν;

Παρά τη σοβαρή καταστροφή των οικονομικών υποδομών της Συρίας λόγω του εμφυλίου πολέμου, το λιμάνι της Μπανιάς παραμένει λειτουργικό. Η αναβίωση του αγωγού Κιρκούκ–Μπανιάς θα προσέφερε στο Ιράκ απευθείας πρόσβαση στη Μεσόγειο και μια συντομότερη διαδρομή προς τις ευρωπαϊκές αγορές.

Αναμφίβολα, ο τερματικός σταθμός της Τζεϊχάν (ή Γιουμουρτάλικ) διαχειρίζεται επί του παρόντος όχι μόνο πετρέλαιο από το Κιρκούκ και τη Μοσούλη, αλλά και αζερικό πετρέλαιο. Παρ’ όλα αυτά, ένας πλήρως λειτουργικός αγωγός Κιρκούκ–Μπανιάς θα μπορούσε να μετατρέψει τη Συρία σε ολοένα και πιο κρίσιμο ενεργειακό κόμβο κατά την περίοδο ανοικοδόμησής της μετά τον πόλεμο, δημιουργώντας απαραίτητα έσοδα για το καθεστώς Άσαντ και αποκαθιστώντας μέρος της χαμένης γεωπολιτικής του ισχύος.

Επιπτώσεις στις περιοχές υπό κουρδικό έλεγχο

Για χρόνια, τα πεδία πετρελαίου που ελέγχονται από την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) στο βόρειο Ιράκ προσέφεραν μια de facto ανεξάρτητη πηγή εισοδήματος μέσω εξαγωγών από την Τζεϊχάν. Ωστόσο, η απόφαση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου το 2023 διέκοψε σε μεγάλο βαθμό αυτή τη ροή, προκαλώντας οικονομική κρίση στην KRG.

Αν τεθεί σε λειτουργία ο αγωγός Κιρκούκ–Μπανιάς, η Βαγδάτη θα μπορούσε να επανακτήσει τον πλήρη έλεγχο των εσόδων από το πετρέλαιο του βορρά, υπονομεύοντας έναν από τους βασικούς οικονομικούς πυλώνες της κουρδικής αυτονομίας και επαναφέροντας την περιοχή υπό κεντρική διοίκηση.

Στη συριακή πλευρά, ενώ τα ανατολικά πεδία πετρελαίου στις επαρχίες Ντέιρ εζ-Ζορ και Χασακά παραμένουν υπό τον έλεγχο των SDF/YPG με αμερικανική υποστήριξη, η Δαμασκός ελπίζει πως η αναβίωση του διαδρόμου Μπανιάς θα της επιτρέψει σταδιακά να επανακτήσει τον έλεγχο αυτών των ενεργειακά πλούσιων περιοχών. Αυτό πιθανότατα θα θέσει υπό νέα δοκιμασία τις φιλοδοξίες πολιτικής και οικονομικής αυτονομίας των SDF.

Αν τεθεί σε λειτουργία, ο διάδρομος Κιρκούκ–Μπανιάς θα μπορούσε να αμαυρώσει την εικόνα της Τουρκίας ως της ταχύτερης και πιο αξιόπιστης διαμετακομιστικής οδού ενέργειας στην περιοχή, μειώνοντας τα ενεργειακά της έσοδα, τη διαπραγματευτική της δύναμη και τη στρατηγική της επιρροή.

Τέσσερις κρίσιμες ενέργειες για την Τουρκία

Η «Ωραία Κοιμωμένη» ξυπνά — και η Τουρκία δεν πρέπει να πιαστεί στον ύπνο. Πριν αυτός ο διάδρομος αναδιαμορφώσει τον ενεργειακό χάρτη, η Άγκυρα πρέπει να εφαρμόσει άμεσα τα εξής:

  1. Εκσυγχρονισμός του αγωγού Κιρκούκ–Τζεϊχάν: Επιτάχυνση της συντήρησης, της ασφάλειας και της ψηφιακής παρακολούθησης για να αποδειχθεί ότι η Τουρκία παραμένει η πιο βιώσιμη έξοδος για το ιρακινό πετρέλαιο.
  2. Ανάπτυξη νέων εμπορικών και επενδυτικών μοντέλων: Καθιστώντας τη διαδρομή Κιρκούκ–Τζεϊχάν οικονομικά ελκυστική μέσω κοινών διυλιστηρίων, ελεύθερων ενεργειακών ζωνών, επενδυτικών κινήτρων και συμβολαίων εγγυημένης αγοράς.
  3. Διαμεσολάβηση μεταξύ KRG και Βαγδάτης: Αποκατάσταση εμπιστοσύνης μέσω ενός δίκαιου μηχανισμού κατανομής εσόδων που να λαμβάνει υπόψη και τις οικονομικές ανάγκες του κουρδικού στοιχείου.
  4. Έναρξη ενεργειακής διπλωματίας με τη Συρία: Παροχή τεχνικής υποστήριξης για την αποκατάσταση των ενεργειακών υποδομών στις περιοχές που ελέγχονται από τους SDF, προβάλλοντας τον αγωγό Μπανιάς ως συμπληρωματική, όχι ανταγωνιστική, λύση.

Ο χρόνος είναι κρίσιμος

Ο διάδρομος Κιρκούκ–Μπανιάς δεν αποτελεί πλέον ένα ξεχασμένο έργο πίσω από κλειστές πόρτες. Αν καταστεί λειτουργικός, μπορεί να επαναπροσδιορίσει τις ενεργειακές δυναμικές της περιοχής εις βάρος των στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας. Οι ενεργειακές ροές θα βρουν πάντα διέξοδο — η Τουρκία πρέπει να δράσει πριν χάσει την πρωτοβουλία.

Αν η Άγκυρα αποτύχει να υιοθετήσει μια συνολική, μακροπρόθεσμη στρατηγική — πέρα από πρόσκαιρες λύσεις — κινδυνεύει να δει το όραμά της για έναν «ενεργειακό κόμβο» να εξανεμίζεται. Το τίμημα: απώλεια εσόδων, μείωση περιφερειακής επιρροής και αποδυνάμωση γεωπολιτικής ισχύος.

Η «Ωραία Κοιμωμένη» ξυπνά — και αν η Τουρκία δεν ξαναγράψει το σενάριο, ίσως βρεθεί εκτός πλάνου.

yetkinreport.com

«Υποκλίθηκα στον Ράμα, αδικείτε τον Χρήστο Μάστορα» λέει ο δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας

0

 

Ο δήμαρχος Β. Κέρκυρας για την παρουσία του στη συναυλία στη Χειμάρρα -«Υποκλίθηκα στον Ράμα, αδικείτε τον κ. Μάστορα»

Στην πρόσφατη παρουσία του στη συναυλία του Χρήστου Μάστορα, την οποία παρακολούθησε και ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, αναφέρθηκε ο δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας, Γιώργος Μαχειμάρης.

Όπως δήλωσε, μιλώντας στο Mega και στην εκπομπή Livenews, χαιρέτησε με σεβασμό τον Αλβανό πρωθυπουργό, αναγνωρίζοντας τα θετικά του σχόλια για το νησί – «για τα λόγια που είπε για τον τόπο μου».

Ο κ. Μαχειμάρης τόνισε, επίσης, πως ο Έλληνας τραγουδιστής Χρήστος Μάστορας έχει αδικηθεί από την κριτική που έχει δεχθεί.

Ο δήμαρχος αναφέρθηκε στη μακροχρόνια και ειρηνική συνύπαρξη των Κερκυραίων με ανθρώπους από την Αλβανία, τη Βόρεια Ήπειρο και τη Χειμάρρα, επισημαίνοντας: «Να έρθετε στην Κέρκυρα, να δείτε από κοντά πώς συμβιώνουμε με ανθρώπους που έρχονται από την Αλβανία, τη Βόρεια Ήπειρο, τη Χειμάρρα, χρόνια τώρα. Έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις».

Παράλληλα, αποκάλυψε ότι πριν από δύο μήνες η αλβανική πρεσβεία απηύθυνε πρόσκληση προς τον Δήμο Βόρειας Κέρκυρας, προκειμένου να ενισχυθούν οι σχέσεις με γειτονικούς δήμους όπως οι Άγιοι Σαράντα και η Χειμάρρα, στο πλαίσιο μακρόχρονων συνεργασιών σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.

«Εμείς πήραμε μια πρόσκληση να παραβρεθούμε στην έναρξη της τουριστικής περιόδου με πολιτιστικά γεγονότα όπως ήταν η παρουσία του κ. Μάστορα, με πολλά συγκροτήματα, χορωδίες», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αναφορικά με τη συμμετοχή του στην εκδήλωση, ο κ. Μαχειμάρης ξεκαθάρισε πως δεν είχε πολιτικό χαρακτήρα: «Δεν ήταν προεκλογική ομιλία».

Όπως εξήγησε: «Εγώ υποκλίθηκα και χαιρέτησα τον πρωθυπουργό μιας γειτονικής χώρας, τον κ. Ράμα, για τα λόγια που είπε για τον ιδιαίτερο τόπο μου -”σε αγαπώ πολύ Κέρκυρα. Η Κέρκυρα είναι βασίλισσα, η Αθήνα είναι πριγκίπισσα”. Να διευκρινίσω πως δεν κλήθηκα σε προεκλογική ομιλία του κ. Ράμα. Προσκλήθηκα σε μια σημαντική γιορτή για την έναρξη του τουρισμού. Προσκλήθηκα σε ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός. Δεν ήταν προεκλογική ομιλία. Ο κ. Ράμα πέρασε για λίγα λεπτά από την εκδήλωση, που ήταν τέσσερις ώρες. Έκανε έναν απλό χαιρετισμό, αναφέρθηκε κολακευτικά, με επαίνους για την Κέρκυρα και τη φιλαρμονική μας. Δεν ήταν προεκλογική ομιλία».

«Αδικείτε τον κ. Μάστορα»
«Την επόμενη μέρα εκατοντάδες άνθρωποι που ζουν στη Χειμάρρα με χαιρέτησαν στο δρόμο και μάλιστα βρέθηκα και με τη γυναίκα του Φρέντη Μπελέρη, που μου εξέφρασε παράπονο που βρέθηκα με τη φιλαρμονική εκείνη τη μέρα. Της είπα πως προσκληθήκαμε σε ένα μεγάλο πολιτιστικό-τουριστικό γεγονός και δεν ήταν προεκλογική ομιλία του Ράμα, αδικείτε τον κ. Μάστορα όταν λέτε ότι παραβρέθηκε σε αυτήν τη συναυλία, δήθεν την προεκλογική ομιλία του κ. Τάβου, που είναι επίσης μια μεγάλη προσωπικότητα, είναι 23 χρόνια βουλευτής. Όταν ξεκίνησε τη συναυλία ο κ. Μάστορας, εκατοντάδες χειροκροτούσαν και τραγουδούσαν, ο κ. Ράμα είχε φύγει», είπε ο κ. Μαχειμάρης.

href=”https://www.iefimerida.gr/ellada/dimarhos-b-kerkyras-adikeite-ton-mastora-rama?ref=storyteller”

Παραιτήθηκε ο δήμαρχος Νότιας Κέρκυρας λόγω της λειψυδρίας

1

 

Η αδυναμία επίλυσης του σοβαρού προβλήματος της λειψυδρίας στον Δήμο Νότιας Κέρκυρας, οδήγησε τον δήμαρχο Βασίλη Χειμαριώτη σε παραίτηση, την οποία υπέβαλε στον αρμόδιο συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Ο Βασίλης Χειμαριώτης πριν από λίγες ημέρες είχε κάνει γνωστή την πρόθεσή του να παραδώσει το αξίωμά του, με επιστολή προς τους δημότες του «ως στάση ευθύνης απέναντι στους συμπολίτες του και στο καθήκον που ανέλαβε», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ενώ έκανε λόγο «για καθυστερήσεις και εμπόδια από πλευράς της κυβέρνησης αλλά και για συνεργασίες χωρίς ανταπόκριση, σε τοπικό επίπεδο».

Η επιστολή παραίτησης του δημάρχου νότιας Κέρκυρας αναφέρει τα εξής:

«Αγαπητές συνδημότισσες και αγαπητοί συνδημότες,

Με την καρδιά γεμάτη συναισθήματα και ύστερα από βαθιά και ώριμη σκέψη, υπέβαλα την παραίτησή μου από το αξίωμα του δημάρχου Νοτίου Κέρκυρας, την οποία γνωστοποίησα στον αρμόδιο συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον νόμο.

Η απόφασή μου δεν ελήφθη ελαφρά τη καρδία. Αντιθέτως, αποτελεί προϊόν ευθύνης απέναντι στους συμπολίτες μου και στο καθήκον που ανέλαβα. Από την πρώτη μέρα της θητείας μου, προσπάθησα να υπηρετήσω τον δήμο μας με αξιοπρέπεια, διαφάνεια και συνεχή αγώνα για την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων που βιώνει η κοινωνία μας — και ιδίως το σοβαρό πρόβλημα της λειψυδρίας.

Παρά τις προσπάθειες, τις ενέργειες και τις διεκδικήσεις, συναντήσαμε καθυστερήσεις και εμπόδια που υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες και τις δυνατότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τρανή απόδειξη την άρνηση του υπουργού Περιβάλλοντος να δεχτεί τον δήμαρχο προκειμένου να τον ενημερώσει για τα προβλήματα του δήμου που σχετίζονται με τη λειψυδρία. Επίσης, οι συνεργασίες που περιμέναμε σε τοπικό επίπεδο δεν είχαν την ανάλογη ανταπόκριση, γεγονός που κατέστησε ακόμη δυσκολότερη την προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τους δημάρχους των Ιονίων Νήσων για τη βοήθειά τους, την αλληλεγγύη και την αμέριστη συμπαράστασή τους. Ιδιαίτερα για τις ξεκάθαρες και άμεσες τοποθετήσεις τους απέναντι σε προσπάθειες παραγόντων να παρουσιάσουν την ύπαρξη διαθέσιμων χρηματοδοτήσεων, τη στιγμή που είναι γνωστό ότι καμία εκταμίευση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί λόγω έλλειψης διαχειριστικής επάρκειας, τόσο στους Δήμους όσο και στις ΔΕΥΑ. Όπως έχει ήδη επισημανθεί από τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ), απαιτείται πρώτα νομοθετική ρύθμιση, προκειμένου να μπορούν οι φορείς της Αυτοδιοίκησης να αποκτήσουν τη δυνατότητα πρόσβασης στους απαραίτητους πόρους.

Θα ήθελα επίσης, να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους πολίτες της Νότιας Κέρκυρας για την εμπιστοσύνη, την υπομονή, την εντιμότητα και τη στήριξή τους. Ήταν τιμή μου να είμαι δήμαρχος αυτού του τόπου. Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου στον δήμο, τους αιρετούς και τους υπαλλήλους για την καθημερινή τους συμβολή και προσφορά.

Αποχωρώ με την πεποίθηση ότι έπραξα το καθήκον μου όσο καλύτερα μπορούσα. Ο αγώνας συνεχίζεται και θα συνεχίσω να είμαι παρών, ως ενεργός πολίτης, δίπλα στην κοινωνία που αγαπώ και υπηρετώ».

Η παραίτηση του Βασίλη Χειμαριώτη, από το αξίωμα του δημάρχου προκάλεσε κύμα συμπαράστασης από τις Τοπικές Αυτοδιοικήσεις των Ιονίων Νησιών.

https://www.iefimerida.gr/ellada/paraitithike-o-dimarhos-notias-kerkyras-logo-tis-leipsydrias”

Θρίλερ στο Ελληνικό: Το Ανθρωποκτονιών ερευνά τον θάνατο οικογένειας -Στο μικροσκόπιο οι τοξικολογικές

0

Μυστήριο επικρατεί γύρω από τον θάνατο μητέρας, κόρης και γιου σε διάστημα 13 ημερών στο Ελληνικό και στελέχη του Ανθρωποκτονιών έχουν αναλάβει τη διερεύνηση της υπόθεσης, αναζητώντας ενδείξεις για τυχόν εγκληματικές ενέργειες.

Όλα ξεκίνησαν, όπως αποκάλυψε η εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη, «Φως στο Τούνελ», στις 15 Απριλίου όταν άφησε την τελευταία της πνοή η 98χρονη μητέρα της οικογένειας, Κατερίνα Σιδηροπούλου. Έξι ημέρες αργότερα, πέθανε η 78χρονη κόρη της Βαρβάρα, ενώ στις 28 Απριλίου ο 75χρονος Μιχάλης Σιδηρόπουλος.

Η αρχή έγινε στις 11 Απριλίου, όταν η 98χρονη Κατερίνα Σιδηροπούλου, συνταξιούχος του ΙΚΑ, εισήχθη στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» λόγω έντονων εμετών. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε και η ηλικιωμένη γυναίκα κατέληξε τέσσερις ημέρες αργότερα, τη Μεγάλη Τρίτη. Η επίσημη αιτία θανάτου αναφέρθηκε ως σηπτική καταπληξία, αν και οι τοξικολογικές εξετάσεις και η νεκροτομή παραμένουν εκκρεμείς.

Μόλις έξι ημέρες μετά, στις 21 Απριλίου, η κόρη της, Βέρα Σιδηροπούλου, ιδιωτική υπάλληλος με ιστορικό καρδιολογικών προβλημάτων και πρόσφατο τραυματισμό στο πόδι, έχασε τη ζωή της. Αρχικά νοσηλεύτηκε στο «Ιπποκράτειο» και στη συνέχεια διακομίστηκε στο «Ασκληπιείο Βούλας», όπου και κατέληξε. Η αιτία θανάτου προσδιορίστηκε ως πολυοργανική ανεπάρκεια και καρδιακή ανακοπή. Οι εξετάσεις για τα αίτια του θανάτου της παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Η οικογενειακή τραγωδία ολοκληρώθηκε στις 28 Απριλίου με το θάνατο του 75χρονου Μιχάλη Σιδηρόπουλου, επιχειρηματία και συγγραφέα με σημαντική πορεία στον Καναδά. Ο Μιχάλης νοσηλευόταν στον «Ερυθρό Σταυρό», αλλά η κατάσταση της υγείας του παρουσίασε ραγδαία επιδείνωση και μεταφέρθηκε στο «Ιόνιο Θεραπευτήριο» Κορυδαλλού, όπου κατέληξε. Η αιτία θανάτου αναφέρθηκε ως καρδιακή ανακοπή, ενώ και για τον θάνατό του εκκρεμούν νεκροψία και οι απαραίτητες εξετάσεις.

Θρίλερ στο Ελληνικό: Το συμβάν στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν ο 75χρονος
Σύμφωνα με πληροφορίες, όταν ο 75χρονος νοσηλευόταν, ένας άγνωστος άνδρας τον έβαλε με το ζόρι να υπογράψει έγγραφο. Μάλιστα, ήταν ο ίδιος που κάλεσε τις αρχές και ανέφερε το συμβάν με αποτέλεσμα να ξεκινήσει έρευνα.

Όπως ανέφερε το Φως στο Τούνελ, επικαλούμενο μάρτυρα, ο 78χρονος, έχοντας πλήρη διαύγεια δέχθηκε στο νοσοκομείο επίσκεψη από μία φίλη του και μια άγνωστη συνοδό. Μαζί τους ήταν και ένας άνδρας με χαρτοφύλακα, ο οποίος, όπως πληροφορήθηκε ο μάρτυρας, ήταν συμβολαιογράφος. Αρχικά, έχοντας κλειστό το παραβάν, μιλούσαν χαμηλόφωνα, ενώ στη συνέχεια ακούστηκαν φωνές. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι ο Μιχάλης Σιδηρόπουλος ζητούσε βοήθεια καθώς φέρεται να τον πίεζαν να μεταβιβάσει ακίνητο. Η ασφάλεια του νοσοκομείου επενέβη.

«Ο κ. Μιχάλης φώναζε και ζήτησε να καλέσουν την Αστυνομία. Ήρθαν αστυνομικοί και κατέγραψαν το περιστατικό», ισχυρίστηκε ο μάρτυρας.

Η οικιακή βοηθός
Ένας φίλος του Μιχάλη Σιδηρόπουλου, όταν έφτασε στην Ελλάδα από τον Καναδά, άρχισε να τον αναζητά, ωστόσο, πληροφορήθηκε ότι όχι μόνο εκείνος ήταν νεκρός, αλλά και η μητέρα και η αδελφή του είχαν χάσει τη ζωή τους. Μιλώντας στο Φως στο Τούνελ, διερωτήθηκε για τον ρόλο της οικιακής βοηθού, η οποία είχε προσληφθεί μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο.

«Ήρθα Πάσχα στην Ελλάδα για να δω τον φίλο μου. Πήγα στο σπίτι του στο Ελληνικό, αλλά δεν απαντούσε κανείς. Οι γείτονες δεν ήξεραν τίποτα. Μόνο ένας από παρακείμενο σπίτι μου είπε ότι πέθανε στις 29 Απριλίου… Αλλά και η μητέρα του και η αδερφή του έφυγαν από τη ζωή σχεδόν ταυτόχρονα! Δεν μπορούσα να το πιστέψω…», ανέφερε ο μάρτυρας που στάθηκε η αφορμή για να ανοίξει η υπόθεση.

Η βουλγαρικής καταγωγής οικιακή βοηθός κατά πληροφορίες, επιχείρησε να πάρει τις σορούς και να τις θάψει, κάτι που όμως δεν έγινε. Η ίδια επέμεινε, σύμφωνα με το Φως στο Τούνελ, ότι «αγαπούσε και είχε δεθεί» με την οικογένεια, πως για αυτό προσπάθησε να παραλάβει τις σορούς τους και να τους θάψει μαζί αφού ήξερε ότι δεν είχαν συγγενείς.

Οι τρεις σοροί παραμένουν ακόμη στο νεκροτομείο, γεγονός που συνδράμει στην έρευνα εξιχνίασης της υπόθεσης καθώς αναμένεται νεκροψία-νεκροτομή.

Μαρτυρίες αναφέρουν ότι μετά τον θάνατο της οικογένειας, η οικιακή βοηθός πηγαινοερχόταν στον σπίτι, βγάζοντας πράγματα, πλένοντας και κάνοντας δουλειές. Μαζί της ήταν και ένας άνδρας, ο οποίος, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές έχει απασχολήσει τις αρχές για άπατες. Οι αρχές εξετάζουν εάν πρόκειται για τον ίδιο άνδρα που μετέβη στο νοσοκομείο και υποχρέωσε τον 78χρονο να υπογράψει. Κάμερες ασφαλείας ενδεχομένως να δώσουν απαντήσεις.

«Καθαρίστηκαν τα σεντόνια από τα κρεβάτια των εκλιπόντων. Γιατί; Ποιος καθαρίζει σεντόνια νεκρών, αν δεν έχει κάτι να κρύψει;», διερωτήθηκε ο φίλος του Μιχάλη Σιδηρόπουλου.

“https://www.iefimerida.gr/ellada/elliniko-thanatoi-oikogeneias-oikiaki-boithos”