Αρχική Blog Σελίδα 778

Ο Τραμπ υπερασπίζεται την απόκτηση καταριανού τζετ – Τη χαρακτηρίζει «πολύ ευγενική χειρονομία»

0
TOPSHOT - US President Donald Trump disembarks from Air Force One upon arrival at Joint Base Andrews in Maryland, May 4, 2025, as he returns to the WHite House after spending the weekend in Florida. (Photo by SAUL LOEB / AFP) (Photo by SAUL LOEB/AFP via Getty Images)

 

Ο πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν την άρση των κυρώσεων κατά της Συρίας και ότι «πολύ καλά πράγματα συμβαίνουν» στις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με το Ιράν.

Αντιμέτωπος με έντονη ηθική κριτική για την απόφασή του να αποδεχθεί ένα πολυτελές τζετ αξίας 400 εκατομμυρίων δολαρίων από τη βασιλική οικογένεια του Κατάρ για χρήση ως Air Force One, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπερασπίστηκε τη συμφωνία τη Δευτέρα, χαρακτηρίζοντάς την ως «πολύ ευγενική χειρονομία» που έγινε σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την αμερικανική συνδρομή στην ασφάλεια της χώρας.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο κατά την υπογραφή εκτελεστικού διατάγματος, ο Τραμπ δήλωσε ότι πιστεύει πως οι Καταριανοί προσέφεραν το αεροσκάφος επειδή οι ΗΠΑ «τους έχουν βοηθήσει πολύ όλα αυτά τα χρόνια σε θέματα ασφάλειας και προστασίας». Αναφερόμενος στο Κατάρ, καθώς και στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σημείωσε: «Εμείς τους διατηρούμε ασφαλείς. Αν δεν ήμασταν εμείς, πιθανόν να μην υπήρχαν αυτή τη στιγμή.»

Ο Τραμπ εξέφρασε τον σεβασμό του «για την ηγεσία και τον ηγέτη του Κατάρ» και πρόσθεσε: «Αν μπορούμε να πάρουμε ένα [Boeing] 747 ως συνεισφορά προς το Υπουργείο Άμυνας, για χρήση μερικών ετών όσο [η Boeing] κατασκευάζει τα καινούργια, νομίζω ότι είναι μια πολύ ευγενική χειρονομία. Τώρα, θα ήμουν ανόητος αν έλεγα “Όχι, δεν θέλουμε δωρεάν αεροπλάνο.” Δίνουμε δωρεάν πράγματα, θα πάρουμε κι εμείς ένα — και μας βοηθάει κιόλας.»

Το πρωτοφανές δώρο προκάλεσε αμέσως κατηγορίες περί αθέμιτης επιρροής και παραβίασης της συνταγματικής ρήτρας κατά της δωροδοκίας, περιλαμβανομένων αντιδράσεων από Δημοκρατικούς βουλευτές και ειδικούς σε θέματα δεοντολογίας. Ο βουλευτής Ρίτσι Τόρες (Δημοκρατικός, Νέα Υόρκη) απέστειλε επιστολή στην κυβέρνηση Τραμπ γράφοντας: «Με την πιο σκληρή ειρωνεία, το Air Force One θα έχει πλέον κάτι κοινό με τη Χαμάς: Χρηματοδοτείται από το Κατάρ.»

Ο πρόεδρος τόνισε ότι δεν σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το αεροσκάφος για προσωπικούς σκοπούς μετά τη λήξη της θητείας του: «Θα περάσει απευθείας στο [Ίδρυμα Βιβλιοθήκης Τραμπ] μετά την αποχώρησή μου από το αξίωμα, εγώ δεν θα το χρησιμοποιώ.» Υπογράμμισε επίσης ότι δεν πρόκειται για προσωπικό δώρο προς τον ίδιο, αλλά για συνεισφορά προς το Υπουργείο Άμυνας.

Ο Τραμπ αναφέρθηκε επίσης στην επικείμενη απελευθέρωση του ομήρου αμερικανικής υπηκοότητας και καταγόμενου από το Νιου Τζέρσεϊ, Ένταν Αλεξάντερ, από τη Χαμάς, που είχε προγραμματιστεί για αργότερα τη Δευτέρα, χαρακτηρίζοντάς την «πραγματικά εξαιρετική είδηση». Πρόσθεσε ότι η απελευθέρωση θα πραγματοποιηθεί «ενώπιον του [ειδικού απεσταλμένου για τη Μέση Ανατολή] Στιβ Γουίτκοφ, ο οποίος έχει κάνει φανταστική δουλειά. … Ο Στιβ δεν ήξερε σχεδόν τίποτα για το θέμα – ποιος ξέρει; – αλλά το έμαθε σε περίπου δύο ώρες και από τότε ήταν καταπληκτικός.»

Ο πρόεδρος επιβεβαίωσε ότι ο αριθμός των ζωντανών ομήρων που παραμένουν στα χέρια της Χαμάς ανέρχεται πλέον σε 21, από 24 προηγουμένως. Μετά την απελευθέρωση του Αλεξάντερ, δήλωσε ο Τραμπ, η Χαμάς θα κρατά «20 ζωντανούς ομήρους εκεί. Οι υπόλοιποι είναι νεκρά σώματα.»

Ανάλογα με την κατάσταση της υγείας του Αλεξάντερ κατά την απελευθέρωσή του, η οικογένειά του επιβεβαίωσε ότι ενδέχεται να ταξιδέψει στη Ντόχα προκειμένου να συναντήσει τον Τραμπ και τον εμίρη του Κατάρ, στο πλαίσιο της επίσκεψης του πρώην προέδρου στη Μέση Ανατολή αυτή την εβδομάδα.

Αναφορικά με τη Συρία, ο Τραμπ δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι «εργάζεται» πάνω στο ζήτημα με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ότι πρέπει να «πάρει μια απόφαση» σχετικά με τις κυρώσεις που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στη Δαμασκό, «τις οποίες πιθανότατα θα άρουμε. Ίσως τις αποσύρουμε, γιατί θέλουμε να τους δώσουμε μια νέα αρχή… Θέλουμε να δούμε αν μπορούμε να τους βοηθήσουμε.»

Ο Τραμπ ανέφερε ότι ενδέχεται να πραγματοποιήσει στάση στην Τουρκία την Πέμπτη, ανάλογα με το πρόγραμμα της περιοδείας του στη Μέση Ανατολή, προκειμένου να συναντηθεί με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, οι οποίοι έχουν δηλώσει ότι ενδέχεται να συμμετάσχουν σε απευθείας συνομιλίες.

Διακομματικές ομάδες νομοθετών στο Καπιτώλιο έχουν εξετάσει το ενδεχόμενο άρσης των κυρώσεων κατά της νέας συριακής κυβέρνησης, υπό την προϋπόθεση ότι η Δαμασκός θα επιτύχει συγκεκριμένους στόχους σε ζητήματα όπως η δημοκρατία και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Το Ισραήλ εμφανίζεται πιο απαισιόδοξο απέναντι στο νέο καθεστώς και τον ηγέτη του, Άχμεντ αλ-Σάραα, τον οποίο ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ Γιντεόν Σαάρ έχει χαρακτηρίσει «τζιχαντιστή με κοστούμι». Το Ισραήλ διατηρεί στρατιωτική παρουσία στα σύνορα με τη Συρία, αν και ο Σάραα αποκάλυψε πρόσφατα ότι η Ιερουσαλήμ και η Δαμασκός βρίσκονται σε έμμεσες διαβουλεύσεις για την αποτροπή κλιμάκωσης.

Ο Τραμπ αναφέρθηκε επίσης στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ με το Ιράν, οι οποίες ολοκλήρωσαν τον τέταρτο γύρο τους μέσα στο Σαββατοκύριακο, δηλώνοντας: «Νομίζω ότι συμβαίνουν πολύ καλά πράγματα εκεί… Πιστεύω ότι δεν μπορούν να έχουν πυρηνικό όπλο, αλλά θεωρώ ότι μιλούν με έξυπνο τρόπο.»

Τόνισε πως επιθυμεί το Ιράν «να είναι πλούσιο, υπέροχο, ευτυχισμένο και μεγάλο — αλλά δεν μπορούν να έχουν πυρηνικό όπλο. Είναι πολύ απλό. Οπότε νομίζω ότι καταλαβαίνουν ότι εννοούμε — ότι εγώ εννοώ — σοβαρά, και μέχρι τώρα δείχνουν πολύ λογικοί.»

Αναφερόμενος στη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που επιτεύχθηκε πρόσφατα μεταξύ ΗΠΑ και Χούθι στην Υεμένη, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «δημιούργησαν μια κατάσταση στην οποία οι Χούθι, για πρώτη φορά στην ιστορία, σταμάτησαν να πυροβολούν, και έκαναν γνωστό ότι δεν πρόκειται πλέον να χτυπούν αμερικανικά πλοία, ούτε να στοχεύουν Αμερικανούς.»

Ο Τραμπ χαρακτήρισε την υποστηριζόμενη από το Ιράν τρομοκρατική οργάνωση ως «σε διαρκή κατάσταση πολέμου, ουσιαστικά για πάντα», και «πολύ δύσκολη για άλλες χώρες». Πρόσθεσε: «Κανείς δεν μπόρεσε να κάνει αυτό που κάναμε εμείς, αλλά σταμάτησαν — και σήμερα δεχόμαστε τον λόγο τους. Τόσο οι ίδιοι όσο και οι εντολοδόχοι τους δήλωσαν ξεκάθαρα ότι δεν θέλουν να το συνεχίσουν. Και έτσι μείναμε ικανοποιημένοι.»

Η συμφωνία ανακοινώθηκε μόλις λίγες ημέρες μετά την επίθεση των Χούθι στο αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ, ενώ η οργάνωση συνεχίζει να βάλλει κατά ισραηλινών στόχων, παρά την ισχύ της εκεχειρίας με τις ΗΠΑ.

jewishinsider.com

Η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία: Μια πρόκληση για την εθνική μας ασφάλεια

1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Στην πρόσφατη ελληνοϊταλική συνάντηση, η οποία επικεντρώθηκε στο πρόγραμμα «Επαναοπλισμός της Ευρώπης», οι Έλληνες αξιωματούχοι δεν έθιξαν ένα πιεστικό ζήτημα που θα μπορούσε να έχει εκτεταμένες συνέπειες για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας: την ραγδαία πρόοδο της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η υπογραφή μνημονίου συμφωνίας (MOU) για τη μεταφορά τεχνογνωσίας μεταξύ της τουρκικής Baykar -μιας εταιρείας που έχει εξασφαλίσει το 60% των παγκόσμιων συμβάσεων πώλησης UAV (μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, Bayraktar TB2) τα τελευταία δύο χρόνια- και της ιταλικής Leonardo, μιας από τις 20 μεγαλύτερες αμυντικές εταιρείες παγκοσμίως, αποτελεί ριζική αλλαγή. Αυτή η συνεργασία στοχεύει στην ανάπτυξη μαχητικών UAV επόμενης γενιάς, τοποθετώντας την Τουρκία στην καρδιά ενός αναδυόμενου ευρωπαϊκού τοπίου αμυντικής τεχνολογίας. Αυτό το μνημόνιο συμφωνίας δεν αντιπροσωπεύει μόνο μια τεχνολογική ανακάλυψη, αλλά και μια σημαντική στρατηγική αλλαγή που χρήζει επείγουσας προσοχής.

Η απειλή για την εθνική ασφάλεια

Για την Ελλάδα, η ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας, ιδίως η αυξανόμενη παρουσία της στην ευρωπαϊκή αγορά, αποτελεί άμεση απειλή για τα εθνικά συμφέροντα. Η συνεργασία Baykar-Leonardo είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Ενώ η Τουρκία έχει αποδείξει την ικανότητά της να αναπτύσσει στρατιωτικές τεχνολογίες αιχμής, η Ελλάδα βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Δεν είμαστε ούτε σε θέση να αποτρέψουμε τέτοιες εξελίξεις ούτε να προσφέρουμε στους Ευρωπαίους βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις που θα μπορούσαν να αντιστοιχούν στις αυξανόμενες αμυντικές εξαγωγές της Τουρκίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Τουρκία για προηγμένες στρατιωτικές τεχνολογίες δεν αποτελεί απλώς μια οικονομική ή τεχνολογική πρόκληση, είναι μια στρατηγική ευπάθεια. Η Τουρκία, με την αυξανόμενη τεχνολογική της υπεροχή, ιδίως στα drones και τα UAV, τοποθετείται ως βασικός παράγοντας στον αμυντικό τομέα, καθιστώντας πιο δύσκολο για την Ελλάδα και τους συμμάχους της να διατηρήσουν το πάνω χέρι στην περιοχή.

Το δίλημμα της Ευρώπης

Ενώ η Ελλάδα και άλλα μέλη της ΕΕ αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα της επιτυχίας της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας, οι Ευρωπαίοι πρέπει να αντιμετωπίσουν την άβολη αλήθεια: η ζήτηση για αμυντικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας -ιδίως UAV- αυξάνεται και η Τουρκία είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε αυτή τη ζήτηση. Παρά τις πολιτικές ανησυχίες και τις ανησυχίες ασφαλείας που δημιουργεί η αυξανόμενη αμυντική επιρροή της Τουρκίας, είναι δύσκολο για την Ευρώπη να αγνοήσει την πρακτική ανάγκη για τεχνολογία αιχμής που η ΕΕ δεν μπορεί επί του παρόντος να παράγει εσωτερικά.

Υπό αυτό το πρίσμα, το Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ Baykar και Leonardo υπογραμμίζει το δίλημμα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Αφενός, υπάρχει η ανάγκη εξασφάλισης προηγμένων στρατιωτικών τεχνολογιών για την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων· αφετέρου, υπάρχει ο κίνδυνος αυξανόμενης εξάρτησης από μια χώρα της οποίας οι γεωπολιτικές φιλοδοξίες συχνά συγκρούονται με εκείνες των γειτόνων της στην ΕΕ.

Μια χαμένη ευκαιρία για την Ελλάδα

Αυτό που ίσως είναι πιο εντυπωσιακό είναι η έλλειψη προσοχής σε αυτό το ζήτημα τόσο από τον Πρωθυπουργό όσο και από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κατά τη διάρκεια της συνάντησης. Ενώ οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στο ευρύτερο πεδίο της αμυντικής συνεργασίας, ο αυξανόμενος ρόλος των τουρκικών αμυντικών εταιρειών στα ευρωπαϊκά στρατιωτικά έργα δεν αναφέρθηκε. Αυτή η σιωπή δεν είναι απλώς μια παράλειψη. Αντικατοπτρίζει ένα βαθύτερο ζήτημα στρατηγικής παραμέλησης. Αποτυγχάνοντας να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο αποτύπωμα της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας, η Ελλάδα όχι μόνο χάνει μια ευκαιρία να σημάνει συναγερμό, αλλά και να εξασφαλίσει τη θέση της στη διαμόρφωση του μέλλοντος της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής.

Η διείσδυση της Τουρκίας στον ευρωπαϊκό αμυντικό τομέα δεν αποτελεί μόνο απειλή για την Ελλάδα, αποτελεί απειλή για ολόκληρη τη συμμαχία του ΝΑΤΟ. Καθώς τα ευρωπαϊκά έθνη βασίζονται ολοένα και περισσότερο στην τουρκική αμυντική τεχνολογία, η συνοχή και η αρχιτεκτονική ασφάλειας του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να υπονομευτούν. Οι συνέπειες για την Ελλάδα, ιδίως στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων περιφερειακών εντάσεων με την Τουρκία, είναι βαθιές. Χωρίς μια ενιαία στρατηγική για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης επιρροής της Τουρκίας, η Ελλάδα κινδυνεύει να αποκλειστεί από μελλοντικές αμυντικές συνεργασίες.

Απαιτείται στρατηγική δράση

Είναι επιτακτική ανάγκη η Ελλάδα να υιοθετήσει μια πιο προληπτική προσέγγιση σε αυτήν την εξελισσόμενη πρόκληση. Η Ελλάδα θα πρέπει να πιέσει για μια πιο εμπεριστατωμένη εξέταση του ρόλου της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά αμυντικά έργα και να ασκήσει ενεργό πίεση εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για να διασφαλίσει ότι η εμπλοκή της Τουρκίας δεν θα θέσει σε κίνδυνο τα στρατηγικά συμφέροντα της συμμαχίας. Η Ελλάδα πρέπει επίσης να ενισχύσει τις δικές της αμυντικές δυνατότητες και να επιδιώξει στενότερες συνεργασίες με συμμάχους που μοιράζονται παρόμοιες ανησυχίες, ιδίως στο πλαίσιο της αμυντικής συνεργασίας της ΕΕ.

Η μη αντιμετώπιση της αυξανόμενης επιρροής της Τουρκίας στον ευρωπαϊκό αμυντικό τομέα όχι μόνο θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ελλάδας, αλλά και την ευρύτερη ακεραιότητα του ΝΑΤΟ και την αμυντική αυτονομία της ΕΕ. Η σιωπή για αυτό το ζήτημα από τα υψηλότερα κλιμάκια της ελληνικής κυβέρνησης είναι ανησυχητική και είναι καιρός η Ελλάδα να κάνει ένα βήμα μπροστά και να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα κατά μέτωπο πριν να είναι πολύ αργά.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

 

Εκδήλωση: «Λιβίσι: Παρελθόν, παρόν, μέλλον. Ιστορικό και αρχιτεκτονικό οδοιπορικό σε έναν ελληνικό οικισμό της Μ. Ασίας».

0
 ΤΕΤΑΡΤΗ 14 Μαΐου 2025, ΩΡΑ 18.30, στη Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης

Aφορμή και αφετηρία ο Διεθνής Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός 
‘Living ruins’ από το φορέα TerraViva,
 και η διάκριση της πρότασης  του Νίκου Δίκα, αρχιτέκτονα ΜSc με την ομάδα plarchform, που αφορούσε την ανάδειξη, προστασία και επανάχρηση του Λιβισιού.

– OMIΛHTEΣ:
– ο αρχαιολόγος Πέτρος Μεχτίδης
– η πολεοδόμος-χωροτάκτης Βίβιαν Δούμπα
– ο αρχιτέκτονας Νίκος Δίκας
– ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης, Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης και η Plarchform. 
«Λιβίσι: Παρελθόν, παρόν, μέλλον.Ιστορικό και αρχιτεκτονικό οδοιπορικό σε έναν ελληνικό οικισμό της Μ. Ασίας».
Τετάρτη 14 Μαΐου 2025, ώρα 18.30
Η Κεντρική Βιβλιοθήκη του Δήμου Θεσσαλονίκης, ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης και η Plarchform, διοργανώνουν την Τετάρτη 14 Μαΐου 2025 (ώρα 18.30), εκδήλωση με τίτλο: «Λιβίσι: Παρελθόν, παρόν, μέλλον. Ιστορικό και αρχιτεκτονικό οδοιπορικό σε έναν ελληνικό οικισμό της Μ. Ασίας».
Το Λιβίσι (σήμερα Kayaköy) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ελληνικούς οικισμούς της Μικράς Ασίας με πληθυσμό άνω των 6000 κατοίκων. Τα εκατοντάδες σπίτια και οι εκκλησίες του, που διαμορφώνουν ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό σύνολο, παραμένουν εγκαταλελειμμένα από το 1922. Η καταστροφή των ιστορικών και αρχιτεκτονικών ιχνών του ερειπωμένου οικισμού είναι μεγάλη και συνεχιζόμενη.
Το Νοέμβριο του 2024 διοργανώθηκε διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός με τον τίτλο ‘Living ruins’ από το φορέα TerraViva, που αφορούσε την ανάδειξη, προστασία και επανάχρηση του Λιβισιού, μέσω της δημιουργίας ενός εκτεταμένου ανοιχτού υπαίθριου μουσείου. Ο διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός συγκέντρωσε πάνω από 100 συμμετοχές ομάδων σχεδιασμού.
Στο διαγωνισμό συμμετείχε η ομάδα από τη Θεσσαλονίκη Plarchform, με την πρόταση “Healing Trauma: Kayaköy Open-Air Museum and Research Center”.
Η Plarchform είναι μία δημιουργική πλατφόρμα, η οποία εστιάζει στην αρχιτεκτονική, στο χώρο και την πόλη, και τη συντονίζει ο αρχιτέκτονας Νίκος Δίκας. Η πρόταση της ομάδας Plarchform, η οποία ήταν και η μοναδική ελληνική συμμετοχή που έφτασε στους finalists, βραβεύθηκε με Εύφημο μνεία.
Στην ομάδα του διαγωνισμού συμμετείχαν επίσης οι αρχιτέκτονες εσ. χώρων Γιώργος Δρόσος, Αλέξιος Κουλουράς, Γιώργος-Ραφαήλ Θεοδωρίδης, και οι σπουδάστριες εσ. αρχιτεκτονικής του ΑΚΤΟ, Άρτεμις Καραγιαννίδη και Μαρία Κουσίδου.
Πληροφορίες για την ιστορία του οικισμού παρείχε ο αρχαιολόγος του Υπουργείου Πολιτισμού Πέτρος Μεχτίδης.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή τη διεθνή δράση που υλοποιήθηκε με τον παραπάνω διαγωνισμό, τη διάκριση της συμμετοχής από τη Θεσσαλονίκη, και το διαχρονικό ενδιαφέρον για έναν οικισμό με μοναδικά χαρακτηριστικά.
Θα αναπτυχθεί μια διεπιστημονική συζήτηση πάνω στο θέμα της διαχείρισης της ιστορικής μνήμης των οικισμών, της σύνδεσης με την κοινωνία, της προστασίας και ανάδειξής τους και το ρόλο της αρχιτεκτονικής.
Ομιλητές θα είναι:
– ο αρχαιολόγος Πέτρος Μεχτίδης που θα αναφερθεί με προβολή εικόνων στη μακραίωνη ιστορία του οικισμού και της περιοχής
– η πολεοδόμος-χωροτάκτης Βίβιαν Δούμπα, μέλος της κριτικής επιτροπής του διεθνούς διαγωνισμού, που θα μιλήσει για το πλαίσιο του διαγωνισμού και τη δυνατότητα των τόπων να ενεργοποιήσουν τις κοινότητες
– ο αρχιτέκτονας Νίκος Δίκας που θα μιλήσει για την πρόταση αναβίωσης και επανάχρησης του οικισμού που σχεδίασε η ομάδα του.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης, Εθνικής Αμύνης 27 (2ος όροφος).
Για του ομιλητές:
Πέτρος Μεχτίδης: https://biblionet.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80…

Φοιτητές/τριες από το Πανεπιστήμιο Yale μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό στο Σχολείο Νέας Ελληνικής του ΑΠΘ

0

 

Θεσσαλονίκη, 12/5/2025

 

Στο πλαίσιο της συνεργασίας του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με το Πανεπιστήμιο Yale, στο πλαίσιο του Hellenic Studies Program του MacMillan Center (Yale University), θα πραγματοποιηθεί το «1ο Πρόγραμμα Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού».

Το πρόγραμμα ξεκίνησε χθες, Δευτέρα 12 Μαΐου και αναμένεται να ολοκληρωθεί την Παρασκευή 23 Μαΐου 2025, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας.

Το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας εφαρμόζει ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα για φοιτητές/φοιτήτριες του Hellenic Studies Program του Πανεπιστημίου Yale, το οποίο περιλαμβάνει: διά ζώσης μαθήματα νέας ελληνικής γλώσσας, 40 ακαδημαϊκές ώρες διδασκαλίας (σε επίπεδα Α2-αρχαρίων και Β1-μέσων). Επίσης, περιλαμβάνει δύο ακαδημαϊκές διαλέξεις από καθηγήτριες του ΑΠΘ, με θεματικό άξονα την πολυγλωσσία και έξι εκπαιδευτικές δραστηριότητες σε χώρους πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν έξι φοιτήτριες και τέσσερις φοιτητές (σύνολο 10), εκ των οποίων οι εννιά είναι προπτυχιακοί και ο ένας μεταπτυχιακός, ενώ προέρχονται από διάφορα Τμήματα του Yale University.

Στόχος του προγράμματος είναι να προσφέρει στους/στις 10 συμμετέχοντες/συμμετέχουσες φοιτητές/φοιτήτριες τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας από εξειδικευμένους/ες και έμπειρους/ες διδάσκοντες/διδάσκουσες του ΣΝΕΓ, ενισχύοντας παράλληλα την επαφή τους με τον ελληνικό πολιτισμό.

Η συμμετοχή στο πρόγραμμα αναμένεται να συμβάλει στην ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων των φοιτητών/τριών και να διευρύνει τη διαπολιτισμική τους προοπτική.

 

Η αυτοδιάλυση του PKK, ο ένοπλος αγώνας και η σφυρηλάτηση κουρδικής εθνικής συνείδησης

1
epa11978438 Supporters of The Peoples' Equality and Democracy Party (DEM) hold pictures of Kurdistan Workers' Party (PKK) jailed leader Abdullah Ocalan, and shout slogans next to a bonfire during a rally for Newruz celebrations in Diyarbakir, Turkey, 21 March 2025. Newroz or Nowruz, which means 'new day' in the Persian language, marks the arrival of spring and the first day in the Iranian calendar. It is widely celebrated in the Persian and neighboring regions and recognized on the UNESCO List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity. EPA/METIN YOKSU

Η ιστορική ανακοίνωση της ηγεσίας του PKK ότι αυτοδιαλύεται και παραδίδει τον οπλισμό του, σηματοδοτεί ένα τέλος εποχής στην Τουρκία, παρόλο που είναι ασαφές το τι θα επακολουθήσει, δηλαδή σε ποιον θα παραδοθεί ο οπλισμός του, τί θα γίνει με τα  χιλιάδες φυλακισμένα μέλη του, όπως και τον ίδιο τον Οτσαλάν. Δεν έχει επίσης αποσαφηνιστεί ποιες ακριβώς πολιτικές μεταρρυθμίσεις θα προτείνει η τουρκική κυβέρνηση.

Να σημειωθεί δε πως πάνω από 10 δήμαρχοι του κουρδικού κόμματος DEM έχουν αποπεμφθεί με την κατηγορία της “τρομοκρατίας”, ενώ ο αρχηγός του, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, κρατείται ακόμα στις τουρκικές φυλακές, με την ίδια κατηγορία. Κατά πάσα πιθανότητα, η ηγεσία του PKK έχει λάβει ισχυρές διαβεβαιώσεις για τα επόμενα βήματα του καθεστώτος Ερντογάν. Μπορεί ο κουρδικός ένοπλος αγώνας να είχε οδηγηθεί σε αδιέξοδο, αλλά το PKK δεν έχει ηττηθεί από τον τουρκικό στρατό και θα μπορούσε να συνεχίσει.

Στην ανακοίνωση του κόμματος μετά το έκτακτο 12ο συνέδριό του αναφέρεται: «Ο αγώνας του PKK ολοκλήρωσε την ιστορική του αποστολή», προσθέτοντας πως πλέον ο αγώνας θα διεξάγεται αποκλειστικά με πολιτικά μέσα. Η τουρκική κυβέρνηση, αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση χαιρέτισε την ανακοίνωση, όπως και ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, ο επικεφαλής των Γκρίζων Λύκων, Μπαχτσελί, με πρωτοβουλία του οποίου μάλιστα ξεκίνησε το άνοιγμα προς τους Κούρδους, που κατέληξε στην ιστορική ανακοίνωση της Δευτέρας.

Σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία, από τα 80 περίπου εκατομμύρια Τούρκων πολιτών περίπου τα 25 είναι κουρδικής καταγωγής. Η δημογραφική ανάπτυξη του κουρδικού στοιχείου, μάλιστα, είναι μεγαλύτερη της δημογραφικής ανάπτυξης του τουρκικού στοιχείου, γεγονός που αργά αλλά σταθερά διαφοροποιεί υπέρ των Κούρδων την πληθυσμιακή αναλογία. Σε μερικά χρόνια ο ένας στους τρεις πολίτες της Τουρκίας θα είναι Κούρδος. Προφανώς, δεν ήταν όλοι οι Κούρδοι οπαδοί του PKK, αλλά όλοι σχεδόν έχουν πλέον αποκτήσει συνείδηση της εθνικής τους ταυτότητας κι αυτό δεν ήταν καθόλου αυτονόητο.

“Ορεινοί Τούρκοι”

Η τουρκική κρατική ιδεολογία είχε μεταπολεμικά βαφτίσει τους Κούρδους “ορεινούς Tούρκους”! Ο ισχυρισμός αυτός γρήγορα κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να τον έχουν εγκαταλείψει ακόμα και οι σκληροπυρηνικοί Τούρκοι εθνικιστές. Η πάγια στρατηγική του κεμαλικού και μετακεμαλικού καθεστώτος να αφομοιώσει το κουρδικό στοιχείο στο τουρκικό έθνος έχει ναυαγήσει οριστικά. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι τη διευκόλυναν παρά πολύ η κοινή μουσουλμανική θρησκεία και η –σε μεγάλο βαθμό– επικράτηση της τουρκικής γλώσσας.

Ο βασικός λόγος που ναυάγησε η στρατηγική εθνικής αφομοίωσης των Κούρδων ήταν η δράση του PKK. Το ιστορικό επίτευγμά του δεν ήταν τόσο η ένοπλη δράση του αυτή καθ’ αυτή, αλλά το γεγονός ότι μέσα από αυτή σφυρηλάτησε την κουρδική εθνική συνείδηση ακόμα και στους νομοταγείς Κούρδους της Τουρκίας. Μέχρι την εμφάνιση του ΡΚΚ, η κουρδική εθνική συνείδηση ήταν θολή. Η μεγάλη πλειονότητα είχε συνείδηση πως δεν ήταν ακριβώς Τούρκοι, αλλά η ιδιαιτερότητά τους γινόταν αντιληπτή με φυλετικούς όρους και ήταν ευάλωτη στις προσπάθειες αφομοίωσης ή τουλάχιστον ενσωμάτωσης στο τουρκικό κράτος.

Το στοίχημα της ανεξάρτητης εθνικής ταυτότητας των Κούρδων έχει κερδηθεί οριστικά και αμετάκλητα, ανεξαρτήτως των εξελίξεων στη σχέση τους με το τουρκικό κράτος. Είχα την ευκαιρία να συζητήσω αναλυτικά αυτή την πτυχή με τον ίδιο τον Οτσαλάν όταν το είχα επισκεφθεί στη Συρία πριν υποχρεωθεί να την εγκαταλείψει λόγω των τουρκικών απειλών προς τη Δαμασκό του Άσαντ. Όταν του είχα εκφράσει αυτή την άποψη με είχε κοιτάξει με αυξημένο ενδιαφέρον και από τη συζήτηση συμπέρανα πως είχε απόλυτη συνείδηση αυτής της ιστορικής προσφοράς του κινήματος που είχε ιδρύσει στην κουρδική εθνική απελευθέρωση.

Ας σημειωθεί, πάντως, πως η πολιτική της αφομοίωσης των Κούρδων άρχισε όταν το κεμαλικό καθεστώς ένιωσε ότι είχε σταθεροποιηθεί στην Ανατολή, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (1923). Για να επιτύχει τη συμμετοχή των κουρδικών φυλών στον πόλεμο για την εκδίωξη των “απίστων” από την Ανατολία (μικρασιατική εκστρατεία), ο Κεμάλ τους είχε υποσχεθεί στα συνέδρια του Ερζερούμ (Αύγουστος του 1919) και της Σεβάστειας (Σεπτέμβριος του 1919) ισότιμη συμμετοχή στο νέο κράτος. Μετά τη Λωζάννη ξέχασε τις υποσχέσεις και άρχισε να απαγορεύει τη χρήση της κουρδικής γλώσσας και τη δράση των κουρδικών οργανώσεων.

Η πολιτική αυτή προκάλεσε την κουρδική εξέγερση του Σεϊχη Σαΐντ (1925). Σποραδικές εξεγέρσεις σημειώθηκαν μέχρι το 1938, αλλά πάντα πνίγονταν στο αίμα. Ανάμεσα σ’ εκείνες τις εξεγέρσεις και στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ΡΚΚ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Οι παλαιότερες κουρδικές εξεγέρσεις ήταν φυλετικές, ή είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα (αντίδραση στην κατάργηση του Χαλιφάτου). Ακριβώς γι’ αυτό άφηναν περιθώρια στην κεμαλική εξουσία να συνοδεύει την καταστολή με πολιτικές αναγκαστικών εκτοπισμών και ενσωμάτωσης του κουρδικού στοιχείου στην τουρκική κοινωνία.

Η αποτυχία της στρατιωτικής λύσης

Όταν πριν 40 χρόνια εκδηλώθηκε το ένοπλο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα με την ίδρυση του PKK, λειτούργησε σαν καταλύτης μιας ευρύτερης διεργασίας αποσταθεροποίησης και διάβρωσης του μετακεμαλικού καθεστώτος. Η τουρκική στρατογραφειοκρατία, λόγω και της ιδεολογίας και των αντανακλαστικών της, για ένα μεγάλο διάστημα επιχείρησε να λύσει το Κουρδικό με στρατιωτικά μέσα. Οι αλλεπάλληλες επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στη νοτιοανατολική Τουρκία και στο βόρειο Ιράκ μπορεί να κατάφεραν σημαντικά πλήγματα στο κουρδικό αντάρτικο, αλλά δεν το έκαμψαν.

Παρότι, δυσκολευόταν πολύ στο επιχειρησιακό επίπεδο, παρέμεινε ικανό να αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία του τουρκικού κράτους, να του προκαλεί στρατιωτικές απώλειες, οικονομική αιμορραγία και πολιτικό κόστος. Το αντάρτικο, άλλωστε, δεν επεδίωκε να επιβληθεί στρατιωτικά στο τουρκικό κράτος. Αυτό ήταν εξαρχής αδύνατον. Προκαλώντας του αιμορραγία, όμως, προσπαθούσε να διαμορφώσει τους όρους μιας πολιτικής λύσης. Το ΡΚΚ, λοιπόν, έστω και τραυματισμένο, έμεινε όρθιο κι όπως έχει πει ο Κίσσινγκερ, το αντάρτικο που δεν ηττάται από τον κυβερνητικό στρατό νικάει.

Με άλλα λόγια, το Κουρδικό είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα και δεν επιδεχόταν πλέον στρατιωτική λύση. Ακόμα και στην περίπτωση που ο τουρκικός στρατός κατάφερνε να συντρίψει τους αντάρτες, η Τουρκία δεν θα έπαυε ως κράτος να αντιμετωπίζει την πίεση των Κούρδων για εθνική χειραφέτηση και απελευθέρωση. Από τη μία πλευρά, λοιπόν, η Τουρκία ήταν ανερχόμενη περιφερειακή δύναμη κι από την άλλη είναι χώρα με ένα “καρκίνωμα” στο εσωτερικό της.

Ο κουρδικός εθνισμός αναπτύχθηκε όχι μόνο στις νοτιοανατολικές επαρχίες, οι οποίες είναι αμιγώς κουρδικές, αλλά και στις φτωχογειτονιές των μεγάλων πόλεων όλης της Τουρκίας. Εκεί έχουν καταφύγει εκατομμύρια Κούρδοι, όχι μόνο λόγω της αστυφιλίας, αλλά και λόγω της πρακτικής του βίαιου ξεριζωμού αγροτικών κουρδικών πληθυσμών στη νοτιοανατολική Τουρκία, μέσω των συστηματικών εκκαθαριστικών επιχειρήσεων που είχαν πραγματοποιηθεί τις προηγούμενες δεκαετίες. Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκειά τους είχαν καταστραφεί σχεδόν 5.000 κουρδικά χωριά και οικισμοί.

Με άλλα λόγια, ακόμα και η απόσχιση εδαφών στη νοτιοανατολική Τουρκία για τη δημιουργία κουρδικού κράτους δεν θα έλυνε οριστικά το κουρδικό πρόβλημα για την Τουρκία. Το κουρδικό “καρκίνωμα” έχει κάνει μετάσταση. Για παράδειγμα, στο άλλοτε τουρκικό λιμάνι της Μερσίνας η πλειονότητα του πληθυσμού είναι Κούρδοι για να μην μιλήσουμε για τις πολυπληθείς κουρδικές κοινότητες στην Κωνσταντινούπολη, στην Άγκυρα, ακόμα και στη Σμύρνη.

Το άνοιγμα Ερντογάν στο PKK

Όταν το 2002 το ισλαμικό AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) του Ερντογάν κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση, το κεντρικό πρόβλημά του ήταν η σύγκρουση με το μετακεμαλικό βαθύ κράτος. Γι’ αυτό και απέφυγε να οξύνει το κλίμα στο μέτωπο του Κουρδικού. Αντιθέτως, υιοθέτησε μία πολιτική προσέγγισης με το σύνθημα “Τούρκοι και Κούρδοι παιδιά των Οθωμανών”. Η εν λόγω πολιτική που ιδεολογικά ταίριαζε με τη νεοοθωμανική ιδεολογία του Ερντογάν είχε σημαντικά αποτελέσματα, αφού ένα σημαντικό τμήμα των Κούρδων στήριξε το AKP, με τη λογική το “μη χείρον βέλτιστον”.

Όταν ο Ερντογάν επικράτησε στον πόλεμο εναντίον του βαθέους κράτους και για να περάσει τις συνταγματικές αλλαγές που ήθελε προσπάθησε να δελεάσει τους Κούρδους για να τον ψηφίσουν και σε σημαντικό βαθμό το κατάφερε. Όταν, όμως, οι Κούρδοι ψήφισαν μαζικά το δικό τους κόμμα και δεν έπαιξαν το παιχνίδι του, άλλαξε γραμμή πλεύσης και επιδόθηκε σε άγρια καταστολή. Φυλάκισε όχι μόνο μαχητές του PKK, αλλά και στελέχη του νόμιμου κοινοβουλευτικού κουρδικού κόμματος, με πρώτον τον ηγέτη του με κατηγορίες για “υποστήριξη της τρομοκρατίας”.

Ο λόγος που ο Ερντογάν το τελευταίο διάστημα έκανε ένα εντυπωσιακό άνοιγμα προς το ίδιο το PKK ήταν κυρίως ο φόβος του ότι το Ισραήλ μπορεί να χρησιμοποιήσει το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα για να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς Ερντογάν και κατ’ επέκταση να αποδυναμώσει την ίδια την Τουρκία. Επιπροσθέτως, θα ενισχύσει εκλογικά τη θέση του, σε μία περίοδο που το έχει ανάγκη για να εξισορροπήσει τη φθορά που έχει και το πολιτικό κόστος από τη φυλάκιση του Ιμάμογλου. Για να μην προκαλέσει, μάλιστα, αντιδράσεις από σκληρούς εθνικιστές, έβαλε τον υπερεθνικιστή πολιτικό σύμμαχό του Μπαχτσελί να κάνει το άνοιγμα. Πέραν της γεωπολιτικής απειλής, άλλωστε, το Κουρδικό πίεζε και πιέζει την Τουρκία.

Το καθεστώς Ερντογάν εκμεταλλεύθηκε τρεις παράγοντες για εξωθήσει το PKK σε αυτοδιάλυση:

  • Πρώτον, ότι επιχειρησιακά το κουρδικό αντάρτικο είχε αποδυναμωθεί σημαντικά.
  • Δεύτερον, ότι για το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα είναι κρίσιμο να αποφύγει μία μαζική τουρκική στρατιωτική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία, η οποία πιθανότατα θα κατέλυε το κουρδικό κρατικό μόρφωμα που υπάρχει εκεί με τη βοήθεια και του καθεστώτος των τζιχαντιστών στη Δαμασκό. Σύμφωνα με πληροφορίες, μάλιστα, ο Τραμπ ώθησε προς αυτή την κατεύθυνση και μόνο επειδή προκάλεσε ανασφάλεια στους Κούρδους με την διαφαινόμενη πρόθεσή του να αποσύρει τους Αμερικανούς στρατιώτες από τη βορειοανατολική Συρία.
  • Τρίτον, την καταλυτική πολιτική επιρροή του Οτσαλάν. Ο ιστορικός ηγέτης του PΚΚ, ο οποίος είναι σε απομόνωση τα τελευταία 26 χρόνια, είναι ανθρώπινο να θέλει, πλησιάζοντας τα 80, να ζήσει ελεύθερος όσα χρόνια του απομένουν.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η αυτοδιάλυση του PKK εκ των πραγμάτων συνιστά μία στρατηγικού χαρακτήρα πολιτική επιτυχία του Ερντογάν, την οποία αναπόφευκτα θα πιστωθεί. Το ζήτημα είναι εάν και κατά πόσο θα τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για να αποφυλακίσει τα στελέχη του κουρδικού κόμματος DEM και βεβαίως να επιτρέψει σ’ αυτό το κόμμα να δράσει πολιτικά σε συνθήκες ελευθερίας, χωρίς τον πέλεκυ της καταστολής. Η κουρδική ηγεσία ήταν βεβαίως σε δυσχερή θέση, αλλά κάνει ένα πολύ τολμηρό βήμα. Θα ανοίξει τον δρόμο για μία νέα πορεία ή θα αποδειχθεί άλμα στο κενό; Την απάντηση θα την δώσουν τα γεγονότα.

slpress.gr

 

Το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι βομβάρδισε νοσοκομείο στη Γάζα – Νεκρός δημοσιογράφος, σύμφωνα με τη Χαμάς

0

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν σήμερα ότι βομβάρδισαν νοσοκομείο στη Λωρίδα της Γάζας, που χρησιμοποιούσε κατ’ αυτές το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς για «τρομοκρατικές δραστηριότητες», ενώ η άλλη πλευρά ανακοίνωσε το πλήγμα σκότωσε δημοσιογράφο, τον οποίο είχαν κατηγορήσει οι ισραηλινές αρχές στο παρελθόν πως είχε πάρει μέρος στην έφοδο της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Έπειτα από παύση των εχθροπραξιών ενόψει της απελευθέρωσης ισραηλινοαμερικανού ομήρου, ο στρατός του Ισραήλ ανέφερε μέσω Telegram ότι έπληξε τη νύχτα της Δευτέρας προς Τρίτη «κέντρο διοίκησης και ελέγχου ευρισκόμενο στο νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιούνις», στο νότιο τμήμα του παλαιστινιακού θυλάκου υπό πολιορκία.

«Ανώτεροι αξιωματούχοι της Χαμάς συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το νοσοκομείο για τρομοκρατικές δραστηριότητες, χρησιμοποιώντας με κυνικό και βάρβαρο τρόπο τον άμαχο πληθυσμό στο νοσοκομείο και στον περιβάλλοντα χώρο», υποστηρίζεται στο ανακοινωθέν του.

Η κυβέρνηση της Χαμάς κατήγγειλε σε δική της ανακοίνωση ότι ο βομβαρδισμός του νοσοκομείου «προκάλεσε τον θάνατο ασθενών», χωρίς να διευκρινίσει τον αριθμό τους.

Κατηγόρησε επίσης τον ισραηλινό στρατό πως «δολοφόνησε» τον δημοσιογράφο Χασάν Ασλί, που παρουσίασε ως διευθυντή του παλαιστινιακού πρακτορείου ειδήσεων Alam24.

«Ο ισραηλινός στρατός βομβάρδισε τα χειρουργεία του νοσοκομείου Νάσερ στη Χαν Γιούνις νωρίς σήμερα και σκότωσε τον δημοσιογράφο Χασάν Ασλί, που εργαζόταν για πολλά μέσα, τοπικά και αραβικά, και διάφορα πρακτορεία ειδήσεων», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο εκπρόσωπος της πολιτικής προστασίας στη Λωρίδα της Γάζας, ο Μαχμούντ Μπασάλ.

Σύμφωνα με τις αρχές στον θύλακο, ο Χασάν Ασλί νοσηλευόταν στο νοσοκομείο αφότου τραυματίστηκε την 7η Απριλίου, σε ισραηλινό πλήγμα εναντίον σκηνής που χρησιμοποιούσαν δημοσιογράφοι, σε μικρή απόσταση.

Άλλοι δυο δημοσιογράφοι είχαν σκοτωθεί τότε, κατά τις παλαιστινιακές αρχές: ο Χίλμι αλ Φακάουι, που εργαζόταν για ειδησεογραφικό πρακτορείο, κι ο Άχμαντ Μανσούρ, εργαζόμενος στο μέσο ενημέρωσης Palestine Today, που θεωρείται πως πρόσκειται στο κίνημα Παλαιστινιακός Ισλαμικός Τζιχάντ.

Ο ισραηλινός στρατός είχε ανακοινώσει τότε πως στοχοποίησε τον Χασάν Άμπντελ Φάταχ Μοχάμεντ Ασλί, τον οποίο παρουσίασε ως «τρομοκράτη (…) που δρα με κάλυψη την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του διευθυντή μέσου ενημέρωσης».

Κατά την ίδια πηγή, ο κ. Ασλί «συμμετείχε στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου (2023) και κατά τη διάρκεια της σφαγής μαγνητοσκοπούσε και αναμετέδιδε μέσω δικτύων φόνους, λεηλασίες και εμπρησμούς».

Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) καταδίκασε το πλήγμα αυτό, αναφέροντας πως ο κ. Ασλί εργαζόταν για διάφορα ΜΜΕ ως το 2023, όταν ισραηλινή οργάνωση δημοσιοποίησε σέλφι του με ηγέτη της Χαμάς, τον Γιαχία Σινουάρ – ο τελευταίος σκοτώθηκε σε μάχη τον Οκτώβριο.

Σύμφωνα με τη CPJ, τουλάχιστον 178 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί στη Λωρίδα της Γάζας, στη Δυτική Όχθη, στο Ισραήλ και στον Λίβανο από το ξέσπασμα αυτού του πολέμου.

Το πλήγμα καταγράφεται μετά την παύση των βομβαρδισμών χθες Δευτέρα ενόψει της απελευθέρωσης από τη Χαμάς του Ίνταν Αλεξάντερ.

Ο μοναδικός όμηρος στη ζωή με την αμερικανική υπηκοότητα που απέμενε κρατούμενος στη Λωρίδα της Γάζας είχε αιχμαλωτιστεί καθώς υπηρετούσε σε βάση επίλεκτης μονάδας του στρατού στο νότιο Ισραήλ όταν έγινε η άνευ προηγουμένου έφοδος της Χαμάς εκεί την 7η Οκτωβρίου 2023.

Η απελευθέρωσή του έγινε πριν από την έναρξη σήμερα της περιοδείας στη Μέση Ανατολή του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Η έφοδος της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου 2023 στοίχισε τη ζωή σε 1.218 ανθρώπους στην ισραηλινή πλευρά, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα δεδομένα.

Οι ευρείας κλίμακας ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις αντιποίνων έκτοτε στη Λωρίδα της Γάζας έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 52.862 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα -δημοσιοποιήθηκαν προχθές Κυριακή- του υπουργείου Υγείας της κυβέρνησης της Χαμάς, που χαρακτηρίζονται αξιόπιστα από τον ΟΗΕ.

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο Βερολίνο ο Κυρ. Μητσοτάκης – Συνάντηση με τον καγκελάριο Φρ. Μερτς

0

Επίσημη επίσκεψη στο Βερολίνο πραγματοποιεί σήμερα 13 Μαΐου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Διαβάστε επίσης: 

Κυρ. Μητσοτάκης: Η Ελλάδα θα επενδύσει πάνω από 400 εκατ. στην αναβάθμιση των σιδηροδρόμων-Η ιταλική εταιρεία 360 εκατ. ευρώ για νέα τρένα και αμαξοστάσια

Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα συναντηθεί στη μία ώρα Ελλάδας με τον καγκελάριο της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, όπως ανακοίνωσε χθες ο υπουργός στον πρωθυπουργό και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.

Όπως είπε ο κ. Μαρινάκης ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι ο πρώτος ευρωπαίος ηγέτης που γίνεται δεκτός στην καγκελαρία από τον κ. Μερτς. Μετά τη συνάντηση θα ακολουθήσουν δηλώσεις στον Τύπο.

Το βράδυ, ο πρωθυπουργός, όπως ανακοίνωσε ο κ. Μαρινάκης, θα μιλήσει ως επίτιμος προσκεκλημένος στο ετήσιο συνέδριο Economic Council Germany, όπου θα βραβευτεί για τις μεταρρυθμίσεις τις κυβέρνησης που έβαλαν την Ελλάδα σε τροχιά ανάπτυξης.

 Στο επίκεντρο οι διμερείς σχέσεις, η συνεργασία στο πλαίσιο της ΕΕ, αλλά και θέματα διεθνούς πολιτικής

Οι διμερείς σχέσεις, η συνεργασία στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και θέματα διεθνούς πολιτικής θα βρεθούν στο επίκεντρο των συνομιλιών που θα έχουν στο Βερολίνο ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. «Μεγάλη κατανόηση» θα βρει ο πρωθυπουργός στο θέμα της μετανάστευσης, τόνισε χθες ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέφαν Κορνέλιους, ο κ. Μητσοτάκης θα γίνει (στις 13:00 ώρα Ελλάδος) δεκτός με στρατιωτικές τιμές στην καγκελαρία, ενώ η κοινή συνέντευξη Τύπου έχει προγραμματιστεί για τις 14:30 (ώρα Ελλάδος).

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το εάν το μεταναστευτικό θα απασχολήσει τις συνομιλίες, ο κ. Κορνέλιους δήλωσε ότι «το θέμα της μετανάστευσης θα παίξει πιθανόν ρόλο σε όλες τις συνομιλίες με τους Ευρωπαίους γείτονές μας, συμμάχους και φίλους, άρα και στις συνομιλίες με τον κ. Μητσοτάκη», για να προσθέσει: «Πιστεύω ότι στις σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας υπάρχει μεγάλη εμπειρία σε αυτό το πλαίσιο. Πιστεύω ότι γενικά, τις τελευταίες ημέρες κάναμε πολλά στην επικοινωνία μας με τους Ευρωπαίους γείτονες για το θέμα της μετανάστευσης. Ο υπουργός Εσωτερικών, αλλά και ο καγκελάριος στις συνομιλίες του πάντα αναφερόταν στο θέμα, έτσι λοιπόν θα είναι και στις συνομιλίες του με τον Έλληνα πρωθυπουργό».

Ερωτώμενος εάν ο κ. Μητσοτάκης μπορεί στο συγκεκριμένο θέμα να περιμένει «μεγαλύτερη κατανόηση» από τον κ. Μερτς, με τον οποίο ανήκουν στην ίδια πολιτική οικογένεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Στέφαν Κορνέλιους εξέφρασε την πεποίθηση ότι «ο Έλληνας πρωθυπουργός θα βρει μεγάλη κατανόηση» και τόνισε ότι «η γερμανική μεταναστευτική πολιτική θα “επιλυθεί” σε αρμονία με τους Ευρωπαίους γείτονες, όπως το προβλέπουν οι ευρωπαϊκές συμφωνίες για την μετανάστευση και όπως το κατέστησε δυνατό η επικοινωνία της νέας γερμανικής κυβέρνησης» μαζί τους.

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης βυθίζεται στη μετριότητα…

0

του Σάκη Παπαδόπουλου

Όταν πριν οκτώ χρόνια (Απρίλιος 2017) η Φράπορτ ανέλαβε τη διαχείριση του αεροδρομίου “Μακεδονία” μαζί με άλλα 13 στην επικράτεια, υπήρξε ενθουσιασμός στον τουριστικό και επιχειρηματικό κόσμο της Βόρειας Ελλάδας. Πίστεψαν όλοι πως η Fraport όχι μόνο θα εκσυγχρονίσει το αεροδρόμιο που τότε ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, άλλα θα διατηρήσει και θα επεκτείνει τον σημαντικό ρόλο που είχε τότε στην Ελλάδα και τις όμορες βαλκανικές χώρες, δηλαδή τη Βουλγαρία, την τότε FYROM και την Αλβανία, όσον άφορα την συνδεσιμότητα και την επιβατική κίνηση.
Δυστυχώς οκτώ χρόνια μετά οι ελπίδες διαψεύστηκαν παταγωδώς, καθώς το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης έχει βυθιστεί σε μια απίστευτη μετριότητα.
Σύμφωνα με την Φράπορτ, επένδυσε πάνω από 100 εκατομμύρια για τον εκσυγχρονισμό του αεροδρομίου, αν και παρέμειναν πολλά για να μας θυμίζουν το παλιό τριτοκοσμικό “Μακεδονία” (δεν έχει φυσούνες, μπάζει νερά από την οροφή όταν βρέχει, ελάχιστες τουαλέτες στις αφίξεις, και άλλα). Ωστόσο είναι πλέον λειτουργικό και δεν μας εκθέτει διεθνώς όπως τότε.
Όσον άφορα όμως στην αύξηση της κίνησης και της συνδεσιμότητας, όλα κινούνται στη μετριότητα και το αεροδρόμιο χάνει θέσεις συγκρινόμενο με άλλα.
Πριν οκτώ χρόνια το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης εξυπηρετούσε λίγο περισσότερο από έξι εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο. Το 2024 έφτασε αγκομαχώντας τα 7,3 εκατ. (αύξηση 20%) κάτι που παρουσιάστηκε από την Φράπορτ ως επιτυχία άλλα μόνο τέτοια δεν είναι. Και αυτό γιατί μέσα στα οκτώ αυτά χρόνια ο ελληνικός τουρισμός σχεδόν διπλασιάστηκε. Από 24,8 εκατ. αφίξεις το 2016, έφτασε τα 40,7 εκατ το 2024 (μαζί με την κρουαζιέρα). Η δε αεροπορική κίνηση σε όλο τον κόσμο απογειώθηκε, οι αεροπορικές εταιρείες αύξησαν θεαματικά τους στόλους τους και πρόσθεσαν νέα δρομολόγια στα προγράμματά τους, και μάλιστα σε διαδρομές που παλιότερα θα φάνταζαν απίθανες.
Πριν οκτώ χρόνια το αεροδρόμιο “Μακεδονία” ήταν στην 2η θέση στην Ελλάδα όσον αφορά την κίνηση, με μια λογική διαφορά με το αεροδρόμιο της Αθήνας. Τώρα η διαφορά αυτή έγινε χαώδης καθώς το αεροδρόμιο της Αθηνάς έφτασε τα 32 εκατ. ταξιδιώτες και καλπάζει.
Στο μεταξύ έπεσε στην 3η θέση καθώς το Ηράκλειο έφτασε τα 9,2 εκατ και όλα δείχνουν πως η Θεσσαλονίκη θα πέσει σύντομα στην 4η θέση καθώς η Ρόδος έφτασε σε απόσταση αναπνοής , 6,9 εκατ, και συνεχώς ανεβαίνει.
Τα πράγματα ωστόσο είναι ακόμη χειρότερα αν το “Μακεδονία” συγκριθεί με τα αεροδρόμια των όμορων βαλκανικών χωρών, δηλαδή με αυτά της Σόφιας, των Τιράνων, ακόμη και των Σκοπίων. Τότε όλα ήταν πίσω, πλέον περάσαν μπροστά.
Το 2016 η Σόφια εξυπηρέτησε 4,9 εκατ επιβάτες ενώ το 2024 έφτασε μια ανάσα πριν τα οκτώ εκατ. (αύξηση 63%). Τα Τίρανα καλπάζουν καθώς πριν οκτώ χρόνια ήταν στα 2,2 εκατ επιβάτες και τώρα ξεπέρασαν τα 10,7 εκατ (αύξηση σχεδόν 500%).
Ακόμη και τα Σκόπια, από 1,6 εκατ επιβάτες έφτασαν το 2024 τα 2,9 εκατ, (αύξηση 85%).
Και αυτό χωρίς τα τρία αυτά αεροδρόμια να έχουν Χαλκιδική, να εξυπηρετούν το προϊόν “ήλιος και θάλασσα” που από μόνο του δημιουργεί μεγάλη κίνηση το καλοκαίρι, χωρίς να έχουν ισχυρές ντόπιες αεροπορικές εταιρείες όπως η Ελλάδα έχει την Aegean και την Sky express. Βασίζονται σε ξένες αεροπορικές εταιρείες, κατά βάση στη Wizz air και την Ryanair και στην περίπτωση του αεροδρομίου των Σκοπίων και σε τουρκικές αεροπορικές εταιρείες.
Επίσης η κίνηση στα τρία βαλκανικά αεροδρόμια είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου διεθνής ενώ στο ¨Μακεδονία” από τα 7,3 εκατ. αφίξεις μόνο τα 4,9 εκατ. είναι απευθείας διεθνείς αφίξεις.
Κάποτε οι Βαλκάνιοι έρχονταν να πετάξουν από Θεσσαλονίκη, τώρα πάνε οι Βορειολλαδίτες να πετάξουν από τα βαλκανικά αεροδρόμια, ιδιαίτερα το αεροδρόμιο της Σόφιας, όπου βρίσκουν περισσότερες συνδέσεις και φθηνότερα εισιτήρια.
Πλέον πολλά τουριστικά γραφεία της Βόρειας Ελλάδας πετάνε τα γκρουπ τους από τη Σόφια ακόμη και σχολικές εκδρομές, ενώ τα social media έχουν γεμίσει με βιντεάκια Ελλήνων που πετάνε από Σόφια, ισχυριζόμενοι ότι έχουν βρει καλύτερες τιμές εισιτηρίων και πιο βολικά δρομολόγια. Άλλωστε το κόστος του εισιτηρίου για να πας από τη Θεσσαλονίκη στη Σόφια με το λεωφορείο της γραμμής, είναι περίπου 15 ευρώ (με flix bus ακόμη πιο φθηνό), ενώ πλέον τα σύνορα είναι ανοιχτά καθώς η Βουλγαρία έγινε πλήρως μέλος της ζώνης Σέγκεν.
Γιατί τα βαλκανικά αεροδρόμια καλπάζουν και το “Μακεδονία” κινείται με ρυθμούς χελώνας; Γιατί έχουν αναπτυξιακό όραμα, ισχυρό αεροπορικό μάρκετινγκ, είναι φθηνότερα, δίνουν κίνητρα στις αεροπορικές εταιρείες και δεν διοικούνται εξ αποστάσεως.
Το μόνο στο οποίο η Φράπορτ τα πάει περίφημα είναι στις χρεώσεις τις οποίες έχει εκτοξεύσει, εξοργίζοντας την τουριστική αγορά, ωστόσο σ’ αυτές θα αναφερθούμε σε άλλη ανάρτηση…

omorfataxidia.gr/

Στράτος Σιμιτζής: «Ισχυρότερη παρά ποτέ»

1

 

του Στράτου Σιμιτζή

Λίγο πριν και αργότερα, μετά την ορκωμοσία του Προέδρου  Ντόναλντ Τραμπ, οι συνήθεις σειρήνες και οι ευφάνταστοι σχολιαστές προέβλεπαν μέλλον δυσοίωνο για την χώρα μας. Σε δουλειά να βρισκόμαστε.

Τα γεγονότα όμως, όπως συμβαίνει μονίμως, διέψευσαν τα λόγια  που έκρουαν τον κώδωνα κινδύνου για το μέλλον των σχέσεων Ελλάδας – ΗΠΑ.

Μεταξύ άλλων, δύο θεμελιώδους σημασίας γεγονότα πιστοποιούν δυναμικότερη ισχυροποίηση των θέσεων της χώρας μας, διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες.

Το πρώτο από αυτά είναι η κινητικότητα που παρατηρείται στην Γερουσία εναντίον της παράδοσης των φημισμένων αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία, κάτι που τόσο δυναμικά προσπαθεί η γειτονική χώρα να αποκτήσει.

Το δεύτερο είναι η εχθρική συμπεριφορά και διάθεση της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ που προκαλεί την κυβέρνηση Τραμπ, μεγάλο τμήμα του αμερικανικού λαού και βεβαίως το πανίσχυρο ισραηλινό λόμπυ.

Τα δύο αυτά θεμελιώδη γεγονότα, η αντιδημοκρατία και η δίωξη του δημάρχου της Κωνσταντινουπόλεως, ο Ιμάμογλου και τα άλλα αντικοινοβουλευτικά που συμβάλλουν στη χώρα αυτή, ισχυροποιούν αποφασιστικά τη θέση της χώρας μας στην ευαίσθητη αυτή περιοχή της ΝΑ Ευρώπης.

Όμως και άλλα πολιτικά λόμπυ συνηγορούν μονίμως υπέρ των θέσεων της χώρας μας, όπως για παράδειγμα το αρμένικο και το αιγυπτιακό.

Συμπερασματικά μπορούμε να ισχυριστούμε πως η θέση της χώρας μας σήμερα είναι ισχυρότερη παρά ποτέ και οι σχέσεις μας με την υπερδύναμη χώρα σε άριστο σημείο, χωρίς φυσικά να αγνοούμε ποτέ την δύναμη της ομογένειας και του ισχυρού ελληνικού λόμπυ.

Λίγη κρίση να διαθέτουν όλοι αυτοί οι ευφάνταστοι σχολιαστές δεν θα έλεγαν  τέτοιες…. πρασινάδες.

«Συστάσεις από βετεράνο»

του Στράτου Σιμιτζή

Τα παλιά τα χρόνια υπήρχε μια πολύ πρακτική και χρήσιμη ραδιοφωνική εκπομπή για τους Ναυτιλλόμενους. Για τον καιρό που επικρατεί στις θάλασσες, για τους φάρους που λειτουργούν και πολλά άλλα.

Ως παλαιός βετεράνος δημοσιογράφος έχω και εγώ το δικαίωμα να κάνω κάποιες συστάσεις σε νεότερους συναδέλφους, συγκεκριμένα του αθλητικού χώρου.

Οι Ιταλοί φίλαθλοι και οπαδοί της Γιουβέντους έχουν δώσει στην ομάδα τους το ιστορικό προσωνύμιο Vecchia Signora, ήτοι: Γηραιά Κυρία. Μα τούτο, οι ημεδαποί αθλητικογράφοι το αποδίδουν : Μεγάλη Κυρία. Γιατί διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα; Άλλο Vecchia και άλλο Grande Carito.

Αν δεν ξέρουν καλά  αγγλικά, δεν υπάρχει λόγος να διαστρεβλώνουν την έννοια των αγγλικών λέξεων. Η λέξη apologize σημαίνει, ζητώ συγνώμη και όχι απολογούμαι, όπως πολλοί την αποδίδουν. Δύο διαφορετικές έννοιες.

Για τον όρο, επαναληπτικός αγώνας, έχουμε αναφερθεί κατ΄ επανάληψη. Δεν υπάρχει τέτοιος όρος παρά μόνον αν ο αγώνας αναβληθεί ή διακοπεί. Υπάρχει ο όρος ρεβάνς δεύτερο σκέλος δεύτερος αγών κλπ. Και όχι επαναληπτικώς.

Ήσσονος σημασίας είναι ο όρος  offsight  αντί του όρου offside.  Σέντρικ και όχι κέντρικ. Κάποιος ή κάποιοι από τον αθλητικό χώρο και δη του μπάσκετ αποφάσισαν να βαφτίσουν το πασίγνωστο σήμερα μπάσκετμπωλ στα του Παναθηναϊκού και από Σέντρικ να τον ονομάζουν Κέντρικ.

Αν δεν ξέρετε ρωτάτε. Γιατί «ρωτώντας πάς στην πόλη». Όμως διαστρεβλώνετε τα ονόματα, προσφέρετε κακή πληροφόρηση. Σέντρικ ναν και τίποτε άλλο.

«Αντιπολιτευτική ή μισή δημοσιογραφία;»

του Στράτου Σιμιτζή

Είδα μια ανάρτηση στο διαδίκτυο που δείχνει τη φωτογραφία του καταστήματος «Τερκενλή» στην οδό Μητροπόλεως και Αγία Σοφίας, το οποίο έκλεισε μεν αλλά μεταφέρθηκε σε άλλη κεντρική οδό.

Αυτό στο πλαίσιο της είδησης ότι στη Θεσσαλονίκη έκλεισαν 2400 περίπου επιχειρήσεις.

Αυτό στην αντιπολιτευτική δημοσιογραφία.

Στην γνήσια δημοσιογραφία η ολοκληρωμένη είδηση αναφέρει πηγή και πόσες νέες επιχειρήσεις άνοιξαν. Γιατί αυτές που έκλεισαν αποτελούν τη μισή είδηση.

Αν πάλι θέλουμε να ολοκληρώσουμε απόλυτα την είδηση θα πρέπει να πούμε πως αντίθετα με τα κρατούντα παγκοσμίως, η Θεσσαλονίκη απ’ άκρου εις άκρου είναι μια απέραντη αγορά που αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο εμπορικής δραστηριότητας.

Τώρα κάνουμε γνήσια ανεξάρτητη δημοσιογραφία και όχι επιλεκτική δημοσιογραφία.

«Θρησκεία και ποδόσφαιρο»

του Στράτου Σιμιτζή

Όσο και αν φαντάζει  τραβηγμένο, στο χώρο του ποδοσφαίρου παρατηρούμε εκδήλωση και έκφραση έντονου θρησκευτικού συναισθήματος.

Πρωτοστάτες οι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι σε κάθε ευκαιρία δεν παύουν να το εκφράζουν. Η πιο συνήθης αφορμή η επίτευξη τέρματος, όταν με τα χέρια ψηλά στον ουρανό εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον Ύψιστο για την επιτυχία τους.

Όμως το σημείο του σταυρού θα κάνουν οι ποδοσφαιριστές όταν εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο για να μετάσχουν στον ποδοσφαιρικό αγώνα, είτε όταν εξέρχονται απ’ αυτόν σώοι και αβλαβείς.

Γενικά μέσα στον αγωνιστικό χώρο είναι εμφανές το θρησκευτικό συναίσθημα που κυριαρχεί, ώστε άνετα  να ισχυριστούμε πως το ποδόσφαιρο το πιο λαϊκό και δημοφιλές άθλημα παγκοσμίως συνυπάρχει με την θρησκεία και την οφειλόμενη ευσέβεια.

Τέλος δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου οι ποδοσφαιριστές  μεταξύ άλλων  ευχαριστούν τον Θεό που τους έχει υγιείς σε ένα τόσο σκληρό αγωνιστικό περιβάλλον.

WHEYROMATIC: Καινοτόμο Τυρί από Τυρόγαλα και Αιθέρια Έλαια παρουσιάζεται σε Ημερίδα στο ΑΠΘ

0

 

Θεσσαλονίκη, 13/5/2025

 Στην τελική ευθεία μπαίνει το ερευνητικό έργο WHEYROMATIC, το οποίο ολοκληρώνεται με μια ενημερωτική Ημερίδα, την Τετάρτη 14 Μαΐου 2025 και ώρα 16:30, στο Αμφιθέατρο του Τομέα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα, οι δράσεις και οι καινοτομίες που υλοποιήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων.

Το έργο, με τίτλο «Ενσωμάτωση αιθερίων ελαίων αρωματικών φυτών σε τυριά τυρογάλακτος», ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2023 και ολοκληρώνεται τον Μάϊο του 2025, χρηματοδοτούμενο από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014-2020, με συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το ελληνικό κράτος.

Το WHEYROMATIC, με επίκεντρο την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, αξιοποίησε αιθέρια έλαια από αρωματικά φυτά και υποπροϊόντα της γαλακτοβιομηχανίας (κυρίως τυρόγαλα), δημιουργώντας ένα καινοτόμο τυροκομικό προϊόν υψηλής διατροφικής αξίας. Το έργο επιδιώκει την ενίσχυση των αντιοξειδωτικών και αντιμικροβιακών ιδιοτήτων των προϊόντων αυτών, αυξάνοντας τη διάρκεια ζωής τους και ενισχύοντας ταυτόχρονα τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους.

Εταίροι του έργου είναι το Εργαστήριο Τεχνολογίας Γάλακτος του Τμήματος Γεωπονίας του ΑΠΘ, το Διαβαλκανικό Κέντρο Περιβάλλοντος, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Προσοτσάνης «Μενοίκιο» και μία ιδιωτική εταιρεία.

Μεταξύ των σημαντικών αποτελεσμάτων του έργου ξεχωρίζει η ολοκληρωμένη αξιοποίηση του τυρογάλακτος, ενός παραπροϊόντος που μέχρι σήμερα αποτελούσε σημαντικό περιβαλλοντικό φορτίο, και η μετατροπή του σε πηγή διατροφικού πλούτου. Παράλληλα, η ενίσχυση της τοπικής αγροτικής οικονομίας μέσω της καλλιέργειας αρωματικών φυτών και η προώθηση νέων εξαγώγιμων προϊόντων καθιστούν το WHEYROMATIC πρότυπο συνέργειας έρευνας, καινοτομίας και βιώσιμης ανάπτυξης.

Η Ημερίδα απευθύνεται σε επιστήμονες, παραγωγούς, επιχειρηματίες και πολίτες που ενδιαφέρονται για το μέλλον της αγροδιατροφής και τις νέες δυνατότητες που ανοίγονται στον τομέα της ελληνικής γαλακτοβιομηχανίας.

Περισσότερες πληροφορίες για το ερευνητικό έργο: https://wheyromatic.gr/

Αλβανία: άνετη επανεκλογή Ράμα στις κάλπες της ιστορικής αποχής

0

 

Ο Ενβέρ Χότζα διοίκησε την Αλβανία για 41 χρόνια. Θεωρητικά, η πρωτοκαθεδρία του μπορεί να κινδυνεύσει μόνο από τον Εντι Ράμα. Η μεγάλη εκλογική νίκη που κατήγαγε ο Αλβανός πρωθυπουργός την Κυριακή ήταν η τέταρτη διαδοχική (2013, 2017, 2021, 2025) και τον κατέστησε τον μακροβιότερο ηγέτη στη χώρα του μετά τον κομμουνιστή δικτάτορα.

Η εκλογική διαδικασία στην Αλβανία συνοδεύτηκε ακόμη μία φορά από πληθώρα καταγγελιών για εξαγορά ψήφων, εκφοβισμούς, βία και παρέμβαση των κρατικών αρχών.

Σε πολιτικό επίπεδο, το αποτέλεσμα αντανακλά την απόλυτη κυριαρχία του κ. Ράμα και του Σοσιαλιστικού Κόμματος στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, την έλλειψη της αντιπολίτευσης αλλά και τη δημοκρατική οπισθοδρόμηση της Αλβανίας στην οποία η έννοια της εναλλαγής στην εξουσία εξαφανίζεται.

Ταυτόχρονα, το αποτέλεσμα φανερώνει ότι διεθνείς εξελίξεις όπως η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ λίγη ή καθόλου επιρροή μπορεί να έχουν στον μικρόκοσμο της Βαλκανικής Χερσονήσου.

Απογοήτευση

Πέραν των καταγγελιών για τις εκλογικές παρανομίες, ως μεγάλο πρόβλημα για την ευρωπαϊκή προοπτική της γειτονικής χώρας αναδεικνύεται η φαραωνική αποχή από τις εκλογές. Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο ιστορικά χαμηλό 42,16%, κάτι που αποτυπώνει την αποστροφή του κόσμου αλλά και την απονομιμοποίηση ενός πολιτικού συστήματος που στο σύνολό του χαρακτηρίζεται από διαφθορά.

Τα οριστικά αποτελέσματα των εκλογών αναμένεται να ανακοινωθούν επίσημα το αργότερο σήμερα το απόγευμα. Ωστόσο, απ’ όσα γνωστοποιήθηκαν από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, το Σοσιαλιστικό Κόμμα λάμβανε ποσοστό 53% και 83 έδρες. Για τον σχηματισμό κυβέρνησης απαιτούνται 71 έδρες, κάτι που σημαίνει ότι ο κ. Ράμα θα έχει μια πανίσχυρη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και θα είναι πολιτικά αναμφισβήτητος.

Άλλωστε, προεκλογικά, ο ίδιος ισχυριζόταν ότι μια «ισχυρή κυβέρνηση» υπό την ηγεσία του θα μπορέσει να πετύχει γρηγορότερα την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση πριν από το 2030. Υπενθυμίζεται ότι το 2021 οι Σοσιαλιστές είχαν κερδίσει 74 έδρες.

Δεύτερη αναδείχθηκε η «Συμμαχία για τη Μεγαλειώδη Αλβανία» με ποσοστό 34% και 50 έδρες. Της ετερόκλητης συμμαχίας που αποτελούνταν από 26 (!) πολιτικά κόμματα ηγούνταν το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα υπό τον πρώην πρόεδρο και πρώην πρωθυπουργό, Σαλί Μπερίσα. Στα 81 του χρόνια, ο κατά τα άλλα αεικίνητος πολιτικός, δεν μπόρεσε να πείσει ότι αποτελεί εναλλακτική.

Εξάλλου, ακόμα και αν κατάφερνε να επικρατήσει το Δημοκρατικό Κόμμα (το οποίο έχασε 9 έδρες συγκριτικά με τις προηγούμενες εκλογές), πολλοί διερωτούνταν πώς θα κυβερνούσε ένας συνασπισμός που περιλαμβάνει από το κόμμα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας μέχρι τους Τσάμηδες.

Την τρίτη θέση, με 4%, καταλαμβάνει το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (3 έδρες) του αμφιλεγόμενου Τομ Ντόσι και ακολουθούν τα BASHKE, NISMA-SHB και MUNDESIA, τα οποία κερδίζουν από μία έδρα.

Λάθος συνταγή

Τον περασμένο Φεβρουάριο, στο μέσο της προεκλογικής εκστρατείας, το Δημοκρατικό Κόμμα προσέλαβε ως επικεφαλής της καμπάνιας του τον Κρις Λατσίβιτα, έναν εκ των βασικών συμβούλων και διαμορφωτών της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ. Τότε, πολλοί, θεώρησαν ότι αυτή η εξέλιξη θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις εκλογές σε βάρος του κ. Ράμα.

Ο κ. Λατσίβιτα έφερε αμερικανικό αέρα και το σύνθημα «Make Albania Great Again», φόρεσε στον κ. Μπερίσα καπέλο α λα Τραμπ, πληρώθηκε ένα πολύ υψηλό τίμημα (γύρω από το οποίο υπήρξε πολιτική αντιπαράθεση για το ποιος τον πλήρωσε), αλλά δεν έφερε τη νίκη.

Μικρές επιτυχίες, μεγάλα ερωτήματα για τη μειονότητα

Όσον αφορά την Ελληνική Εθνική Μειονότητα, ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ, Βαγγέλης Ντούλες, ο οποίος ήταν υποψήφιος με το Δημοκρατικό Κόμμα στα Τίρανα, επανεξελέγη.

Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ανοιχτό ήταν το ενδεχόμενο να εκλεγεί και ο έτερος υποψήφιος μειονοτικός με το Δημοκρατικό Κόμμα, ο Πέτρος Γκικουρία, στην Αυλώνα. Ο κ. Γκικουρία ήταν υποψήφιος δήμαρχος Χειμάρρας τον περασμένο Αύγουστο στην εκλογική διαδικασία μετά την παράνομη φυλάκιση και την έκνομη καθαίρεση του Φρέντη Μπελέρη.

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι σε Αυλώνα, Αργυρόκαστρο και Κορυτσά, στις τρεις περιοχές της Βορείου Ηπείρου που διαμένουν (και) τα μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από το Δημοκρατικό Κόμμα. Τούτο δημιουργεί ερωτήματα για το πόσο επηρεάστηκαν οι ομογενείς από την κατάφωρη αδικία/παρανομία της κυβέρνησης Ράμα στην υπόθεση Μπελέρη αλλά και από τον εν γένει σεβασμό των Σοσιαλιστών στα δικαιώματά τους, περιλαμβανομένων των περιουσιών τους.

Από την πλευρά του, ο κ. Ντούλες κατήγγειλε «αλλοίωση» του εκλογικού αποτελέσματος, ξεχωρίζοντας την «κατάχρηση της δημόσιας διοίκησης συνοδευόμενη από την κατάχρηση των κρατικών μέσων και πόρων» και την «εμπλοκή του οργανωμένου εγκλήματος και του μαύρου χρήματος υπέρ της κυβερνώσας παράταξης», που –όπως είπε– σημαίνει εξαγορά ψήφου. «Η ψήφος εδώ έχει τιμή. Από 50 ευρώ και μπορεί σε δύσκολες περιφέρειες να αγγίξει και τα 200 ευρώ», κατέληξε.

tomanifesto.gr

Bahçeli: I express my gratitude to Öcalan.

0

 

Clarification: There is confusion about what the Kurds have decided.

To keep it brief, here are the key points to remember:

  1. The Kurds will not surrender in the absolute sense implied by the word.
  2. Whether, where, and which weapons will be handed over remains uncertain.
  3. At this stage, the PKK no longer benefits the Kurdish movement. It has been designated a terrorist organization by both the U.S. and Europe (with some reservations regarding Europe), and its operations do not aid the Kurdish cause; rather, they create problems.
  4. Surprisingly, the Turkish state did not enter negotiations as a victor. Its recent operations against the Kurds ended unfavorably. Politically, the Kurds significantly contributed to Erdoğan’s electoral defeat, and thanks to them, İmamoğlu was elected mayor of Istanbul twice. They are expected to influence future elections as well.
  5. By dissolving or renaming the PKK, Turkey loses its justification for invading northern Syria under the pretext of pursuing a terrorist organization.
  6. Coinciding with the PKK’s announcement, 80 American Abrams tanks were delivered to the Syrian Kurds in Kobani—a region Turkey threatens to invade. For context, the U.S. provided only 10 Abrams tanks to Ukraine.
  7. Discussions between the Kurds (Öcalan) and the Turkish state focus on the PKK. Up to this point, these are the evident facts.
  8. It’s likely that PKK fighters will integrate into Syrian Kurdish forces, and their weapons will be allocated to the army being formed there, possibly as part of a new federal Syrian army.
  9. As İbrahim Muslim stated on “Anichneuseis” on Sunday, it’s naive to believe that someone who has fought in the mountains for 50 years would suddenly lay down arms without tangible results.
  10. The Kurdish movement has not solely pursued secession from Turkey; there’s also a faction aiming to gain power within Turkey, representing its largest ethnic group.
  11. Informed Kurds believe that weapons won’t be surrendered unless the nature of the Turkish state changes—a change that would benefit us all.
  12. The announcement didn’t satisfy all PKK leaders. I’ve been told this is evident from their expressions in photos.

Mπαχτσελι Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στον Οτζαλαν.

Διευκρίνηση: Υπάρχει μια σύγχυση για το τι αποφάσισαν οι Κούρδοι.
Για να μην σας κουράζω, εκείνο που πρέπει να κρατήσετε στο νου σας είναι ότι:
1.-Οι Κούρδοι δεν θα παραδοθούν όπως λέει η λέξη και όπως την προσλαμβάνει ο αναγνώστης απόλυτα.
2-Το αν και που θα παραδώσουν τα όπλα και ποια όπλα είναι ζητούμενο.
3.-Στη φάση που έχει φθάσει το κουρδικό κίνημα το PKK δεν τους ευνοεί ως ύπαρξη. Έχει χαρακτηρισθεί τρομοκρατική οργάνωση και απο τις ΗΠΑ και απο την Ευρώπη (για την Ευρώπη κρατώ μια επιφύλαξη) και η λειτουργία του δεν επιφέρει κανένα όφελος στον κουρδικό αγώνα. Αντιθέτως, δημιουργεί προβλήματα.
4.-Όσο και αν σας φανεί παράξενο, το τουρκικό κράτος δεν προσήλθε ως νικητής στις συνομιλίες. Οι τελευταίες του επιχειρήσεις κατά των Κούρδων είχαν αρνητική κατάληξη. Και σε πολιτικό επίπεδο οι Κούρδοι οδήγησαν, ουσιαστικά, σε ήττα τον Ερντογάν σε μια απο τις εκλογές και χάρη σ αυτούς ο Ιμάμογλου εκλέχθηκε δύο φορές στην δημαρχία Κωνσταντινούπολης. Είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσουν και τις επόμενες εκλογές.
5.-Διαλυόμενο, ή αλλάζοντας όνομα το PKK στερεί την Τουρκία απο το επιχείρημα να εισβάλει στη Βόρειο Συρία καταδιώκοντας την τρομοκρατική οργάνωση. Τώρα, δεν θα έχει αυτό το επιχείρημα.
6.-Την ίδια ώρα που ανακοινώθηκε η απόφαση του PKK είχαν φθάσει 80 αμερικανικά άρματα μάχης Άμπραμς στους Κούρδους της Συρίας. Και, μάλιστα, στο Κομπάνι στο οποίο η Τουρκία απειλεί να εισβάλλει. Έχετε υπόψη οτι στην Ουκρανία οι Αμερικανοί έδωσαν 10 Άμπραμς, αν δεν κάνω λάθος. Στους Κούρδους μέχρι στιγμής 80.
7.-Η συζήτηση Κούρδων (Οτσαλάν) και τουρκικού κράτους γίνεται για το PKK. Μέχρι εδώ είναι τα προφανή. Απο εδώ και κάτω αρχίζουν οι εκτιμήσεις.
8.-Το πιθανότερο είναι οι μαχητές του PKK να ενταχθούν στις κουρδικές δυνάμεις της Συρίας. Και τα όπλα να δοθούν στον στρατό που θα δημιουργήσουν εκεί. Ενδεχομένως, ως μέρος του νέου, κατά πάσα πιθανότητα, ομοσπονδιακού συριακού στρατού.
9.-Όπως είπε ο Ιεμπραχέμ Μουσλέμ στις Ανιχνεύσεις την Κυριακή, είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι κάποιος που πολεμά στα βουνά 50 χρόνια θα παραδώσει ξαφνικά τα όπλα χωρίς απτά αποτελέσματα.
10.-Στο κουρδικό κίνημα δεν υπήρχε, μόνο, η γραμμή της απόσχισης απο την Τουρκία. Υπάρχει και η γραμμή της απόκτησης της εξουσίας στην Τουρκία απο το πολυπληθέστερο έθνος της που είναι οι Κούρδοι.
11.-Για τους κούρδους που γνωρίζουν το πρασκήνιο όπλα δεν παραδίδονται αν δεν αλλάξει η υφή του τουρκικού κράτους. Και μια τέτοια αλλαγή ευνοεί όλους μας.
12.-Η ανακοίνωση δεν οκανοποίησε όλα τα ηγετικά στελέχη του PKK. Μου λένε πως αυτό φαίνεται απο τούφος τους σε φωτογραφίες.

🇹🇷 Turkish Translation

Bahçeli: Öcalan’a minnettarlığımı ifade ediyorum.

Açıklama: Kürtlerin neye karar verdiği konusunda bir kafa karışıklığı var.

Sizi yormamak adına, aklınızda tutmanız gerekenler şunlardır:

  1. Kürtler, kelimenin mutlak anlamıyla teslim olmayacaklar.
  2. Silahların teslim edilip edilmeyeceği, nerede ve hangi silahların teslim edileceği belirsizdir.
  3. Kürt hareketinin geldiği noktada, PKK artık fayda sağlamıyor. Hem ABD hem de Avrupa tarafından terör örgütü olarak tanımlandı (Avrupa konusunda bazı çekinceler var) ve faaliyetleri Kürt mücadelesine katkı sağlamıyor; aksine, sorun yaratıyor.
  4. İlginçtir ki, Türk devleti görüşmelere galip olarak katılmadı. Kürtlere karşı son operasyonları olumsuz sonuçlandı. Siyasi olarak, Kürtler Erdoğan’ı bir seçimde yenilgiye uğrattı ve onların sayesinde İmamoğlu İstanbul belediye başkanlığına iki kez seçildi. Gelecek seçimleri de etkilemeleri muhtemel.
  5. PKK’nın dağılması veya isim değiştirmesi, Türkiye’nin terör örgütünü takip etme bahanesiyle Kuzey Suriye’ye müdahale etme gerekçesini ortadan kaldırıyor.
  6. PKK’nın kararının açıklandığı gün, Suriye’deki Kürtlere 80 Amerikan Abrams tankı ulaştı. Üstelik, Türkiye’nin müdahale tehdidinde bulunduğu Kobani’ye. Karşılaştırma yapmak gerekirse, ABD Ukrayna’ya sadece 10 Abrams verdi.
  7. Kürtler (Öcalan) ile Türk devleti arasındaki görüşmeler PKK üzerine yapılıyor. Buraya kadar olanlar açık gerçeklerdir.
  8. PKK savaşçılarının Suriye Kürt güçlerine katılması ve silahların orada oluşturulacak orduya verilmesi muhtemeldir; belki de yeni, muhtemelen federal bir Suriye ordusunun parçası olarak.
  9. İbrahim Muslim’in Pazar günü “Anichneuseis” programında söylediği gibi, 50 yıldır dağlarda savaşan birinin somut sonuçlar olmadan aniden silah bırakacağını düşünmek safça olur.
  10. Kürt hareketinde sadece Türkiye’den ayrılma çizgisi yoktu; aynı zamanda Türkiye’nin en kalabalık etnik grubu olan Kürtlerin iktidarı ele geçirme çizgisi de vardı.
  11. Kürtler arasında, Türk devletinin yapısı değişmeden silahların teslim edilmeyeceği inancı hakimdir. Böyle bir değişim hepimizin yararına olur.
  12. Açıklama, PKK’nın tüm lider kadrosunu memnun etmedi. Fotoğraflardaki yüz ifadelerinden bu anlaşılıyor.

🇸🇦 Arabic Translation

بهتشلي: أعبر عن امتناني لأوجلان.

توضيح: هناك ارتباك حول ما قرره الأكراد.

لتجنب الإطالة، إليك النقاط الرئيسية:

  1. لن يستسلم الأكراد بالمعنى الحرفي للكلمة.
  2. ما إذا كانوا سيسلمون الأسلحة، وأين، وأي أسلحة، لا يزال غير مؤكد.
  3. في هذه المرحلة، لم يعد حزب العمال الكردستاني يخدم الحركة الكردية. لقد تم تصنيفه كمنظمة إرهابية من قبل الولايات المتحدة وأوروبا (مع بعض التحفظات بشأن أوروبا)، ولا تفيد عملياته القضية الكردية؛ بل تخلق مشاكل.
  4. من المثير للدهشة أن الدولة التركية لم تدخل المفاوضات كمنتصر. انتهت عملياتها الأخيرة ضد الأكراد بنتائج سلبية. سياسياً، ساهم الأكراد بشكل كبير في هزيمة أردوغان الانتخابية، وبفضلهم، تم انتخاب إمام أوغلو عمدة لإسطنبول مرتين. من المتوقع أن يؤثروا على الانتخابات المستقبلية أيضاً.
  5. من خلال حل أو تغيير اسم حزب العمال الكردستاني، تفقد تركيا مبررها لغزو شمال سوريا بحجة ملاحقة منظمة إرهابية.
  6. بالتزامن مع إعلان حزب العمال الكردستاني، تم تسليم 80 دبابة أمريكية من طراز أبرامز إلى الأكراد السوريين في كوباني—وهي منطقة تهدد تركيا بغزوها. للمقارنة، قدمت الولايات المتحدة 10 دبابات أبرامز فقط لأوكرانيا.
  7. تركز المناقشات بين الأكراد (أوجلان) والدولة التركية على حزب العمال الكردستاني. حتى هذه النقطة، هذه هي الحقائق الواضحة.
  8. من المحتمل أن يندمج مقاتلو حزب العمال الكردستاني في القوات الكردية السورية، وسيتم تخصيص أسلحتهم للجيش الذي يتم تشكيله هناك، ربما كجزء من جيش سوري اتحادي جديد.
  9. كما ذكر إبراهيم مسلم في برنامج “Anichneuseis” يوم الأحد، من السذاجة الاعتقاد بأن شخصاً قاتل في الجبال لمدة 50 عاماً سيتخلى فجأة عن السلاح دون نتائج ملموسة.
  10. لم تسعَ الحركة الكردية فقط للانفصال عن تركيا؛ هناك أيضاً فصيل يهدف إلى الوصول إلى السلطة داخل تركيا، ممثلاً لأكبر مجموعة عرقية فيها.
  11. يعتقد الأكراد المطلعون أن الأسلحة لن تُسلَّم ما لم يتغير طبيعة الدولة التركية—وهو تغيير سيكون مفيداً للجميع.
  12.   قيل لي أن هذا واضح من تعابير وجوههم في الصور. ب

🇫🇷 Traduction française

Bahçeli : J’exprime ma gratitude à Öcalan.

Clarification : Il existe une confusion quant à ce que les Kurdes ont réellement décidé.

Pour ne pas vous lasser, voici les points essentiels à retenir :

  1. Les Kurdes ne vont pas se rendre au sens strict du terme, tel que le lecteur pourrait l’imaginer.
  2. Il reste incertain s’ils remettront leurs armes, où cela se produira et de quelles armes il s’agira.
  3. À ce stade du mouvement kurde, le PKK ne leur est plus bénéfique. Il a été classé organisation terroriste par les États-Unis et l’Europe (même si je garde une réserve pour l’Europe), et son fonctionnement ne profite en rien à la cause kurde ; au contraire, il pose problème.
  4. Aussi étonnant que cela puisse paraître, l’État turc n’est pas arrivé aux négociations en position de vainqueur. Ses dernières opérations contre les Kurdes ont été infructueuses. Sur le plan politique, les Kurdes ont en fait contribué à une défaite d’Erdoğan lors d’élections, et grâce à eux, İmamoğlu a été élu deux fois maire d’Istanbul. Il est certain qu’ils influenceront aussi les prochaines élections.
  5. En se dissolvant ou en changeant de nom, le PKK prive la Turquie de son prétexte pour envahir le nord de la Syrie au nom de la lutte contre une organisation terroriste. Désormais, ce prétexte n’existera plus.
  6. Au moment même où la décision du PKK a été annoncée, 80 chars Abrams américains ont été livrés aux Kurdes de Syrie — notamment à Kobané, que la Turquie menace d’envahir. Pour comparaison : les États-Unis ont fourni, si je ne me trompe pas, 10 Abrams à l’Ukraine ; aux Kurdes, déjà 80.
  7. Les discussions entre les Kurdes (Öcalan) et l’État turc portent sur le PKK. Jusqu’ici, ce sont les faits visibles. À partir de là, commencent les analyses.
  8. Il est probable que les combattants du PKK intègrent les forces kurdes syriennes, et que leurs armes soient transférées à l’armée en cours de formation — peut-être en tant que composante d’une future armée fédérale syrienne.
  9. Comme l’a déclaré Ibrahim Muslim dans l’émission Anichneuseis dimanche, il est naïf de croire qu’un homme ayant combattu dans les montagnes pendant 50 ans déposerait soudainement les armes sans résultats concrets.
  10. Le mouvement kurde n’a jamais été limité à une ligne séparatiste vis-à-vis de la Turquie. Il existe aussi une stratégie de conquête du pouvoir à l’intérieur de la Turquie par le peuple kurde, qui en est la nation la plus nombreuse.
  11. Pour les Kurdes qui connaissent les coulisses, les armes ne seront jamais rendues tant que la nature de l’État turc n’aura pas changé. Et un tel changement serait bénéfique pour nous tous.
  12. Cette annonce n’a pas satisfait tous les cadres du PKK. On m’a dit que cela se voit dans leurs expressions faciales sur certaines photos.

🇷🇺 Перевод на русский язык

Бахчели: Я выражаю благодарность Оджалану.

Уточнение: Существует путаница относительно того, какое решение приняли курды.

Чтобы не утомлять вас, вот основные моменты, которые следует запомнить:

  1. Курды не собираются сдаваться в буквальном смысле слова, как это может воспринять читатель.
  2. Неясно, сдадут ли они оружие, где это произойдет и о каком оружии идет речь.
  3. На данном этапе курдского движения существование ПКК им больше не выгодно. Организация признана террористической в США и Европе (хотя по поводу Европы у меня есть сомнения), и её деятельность не приносит пользы курдской борьбе — напротив, создает проблемы.
  4. Как бы странно это ни звучало, турецкое государство не пришло к переговорам в роли победителя. Его последние операции против курдов завершились неудачей. А в политическом плане курды фактически способствовали поражению Эрдогана на одних из выборов, и именно благодаря им Имамоглу дважды был избран мэром Стамбула. Можно быть уверенными, что они повлияют и на будущие выборы.
  5. Распускаясь или меняя название, ПКК лишает Турцию предлога для вторжения в северную Сирию под предлогом борьбы с террористической организацией. Теперь такого предлога у нее не будет.
  6. В тот же день, когда было объявлено решение ПКК, курды в Сирии получили 80 американских танков Abrams — в том числе в Кобани, на который Турция угрожает напасть. Имейте в виду, что Украине США передали, если не ошибаюсь, всего 10 Abrams. А курдам уже 80.
  7. Обсуждение между курдами (Оджаланом) и турецким государством касается ПКК. До этого момента — это очевидные факты. Далее начинаются аналитические оценки.
  8. Наиболее вероятно, что бойцы ПКК присоединятся к курдским силам в Сирии, а оружие будет передано создаваемой там армии — возможно, как часть будущей федеративной сирийской армии.
  9. Как сказал Ибрагим Муслим в программе Anichneuseis в воскресенье, наивно думать, что человек, сражавшийся в горах 50 лет, вдруг сдаст оружие без конкретных результатов.
  10. В курдском движении существовала не только линия отделения от Турции, но и стратегия прихода к власти внутри самой Турции со стороны крупнейшего этноса — курдов.
  11. По мнению осведомлённых курдов, оружие не будет сдано до тех пор, пока не изменится сущность турецкого государства. А такое изменение принесло бы пользу всем нам.
  12. Заявление не устроило всех лидеров ПКК. Мне сказали, что это видно по выражениям их лиц на фотографиях.

 

Bahçeli: Ez spasê xwe ji bo Öcalanê dixwazim

Rûniştin: Tiştekî têkçûn heye li ser ku Kurd çi biryar dan.

Ji bo ku ez we ne xweş bikim, tiştekî ku divê hûn li bîr bikin ev e:

  1. Kurd ne bi awayê ku gotinê “teslîm bûn” tê fêm kirin, bi awayê tevahî teslîm nabin.
  2. Ku çi çend û kîjan çend silahên wan teslîm dikin, ev pirsgirêk e.
  3. Di rewşa niha ya tevgera kurdî de, PKK ne bi awayê ku ew heye, fêda nake. Ew wekî têşîrê terorî tê nasîn, ji hêla Dewletên Yekbûyî û Ewropa ve (li ser Ewropa ez diyar dikim ku ez şik e), û karê wî fêda nake ji bo şerê kurdî. Bi rastî, ew pirsgirêk çêdike.
  4. Heger hûn bifikirin ku dewleta Tirk ne wekî serkeftî di gotûbêjan de hatibû, ew rast e. Operasyonên dawî yên wî li dijî Kurd ne bi serkeftinê qediya. Di astengê siyasî de, Kurd bi rastî, Erdoğanê bi serkeftinê nehatibû, û bi şopandina wan, İmamoğlu du caran serokê bajêrê Stenbolê bû. Ew bi rastî, di hilbijartinên pêş de jî tesîrê wan heye.
  5. Heger PKK têqetî, an jî navê xwe biguherîne, dewleta Tirkê destê xwe ji berî vê bibe ku bi sedemê ku têşîrê terorî tê şer dike li Rojava. Niha, ew sedemê nabe.
  6. Di heman demê de ku PKK ragihand, 80 tankên Amerîkî yên Abrams gihîştin Kurdên Sûriyê. Bi taybetî, li Kobanê, ku dewleta Tirkê têhîdî dike ku tê de destûrê dide. Hûn bifikirin ku li Ukraine, Amerîkî 10 Abrams dan, heger ez şaş nabim. Kurdên niha 80 wergirtin.
  7. Gotûbêja Kurd (Öcalan) û dewleta Tirkê li ser PKK ye. Heta niha ev tiştekî zêde ye. Ji vê ve, pêşniyaran dest pê dikin.
  8. Gelo, çalakvanên PKK dikarin bi hêzên Kurdên Sûriyê ve girêdayî bibin. Silahên jî dikarin bi hêzên nû yên ku ew li wir çêdikin, bidin. Belkî, wekî beşek ji hêzên nû yên federasyona Sûriyê.
  9. Wekî Ibrahim Muslim di “Anîxwînê” ya Yekşemê got, ew bêaqil e ku hinekî ku 50 salan di çiyayê de tê şer dike, bi serê xwe silahên xwe bidin bê ku encamên rastîn bibin.
  10. Di tevgera kurdî de, tenê rêya ji Tirkiyê veqetînê tune bû. Rêya ku Kurd dikarin desthilatdariya Tirkiyê bigirin jî heye, ji ber ku ew neteweya herî mezin e.
  11. Ji bo Kurdên ku zanyariyên binpêşî hene, silahên xwe nadin heger rewşa dewleta Tirkê biguherîne. Guhertina ku em hemû ji bo wî fêda dikin.
  12. Ragihandina PKK hemû serokên wî razî nekir. Min gotin ku ev di wêneyan de jî xuya dike.