Ο Ντόναλντ Τραμπ εξήρε τον προσωρινό πρόεδρο της Συρίας Αχμέντ αλ-Σαράα, μετά τη συνάντηση που είχαν οι δύο άνδρες την Τετάρτη στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας Ριάντ. Ταυτόχρονα είπε για το ταξίδι του «Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ καλό για το Ισραήλ». Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, προχώρησε σε μία ασαφή δήλωση: «Μπορεί να πάω στην Τουρκία, ο Πούτιν θέλει να πάω κι εγώ. Αν δεν πάω εγώ, ούτε ο Πούτιν θα πάει, γι’ αυτό ίσως τελικά πάω. Στο πλαίσιο της επίσκεψής μου στη Μέση Ανατολή, μπορεί να επισκεφθώ και την Τουρκία».
Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ δεν περιθωριοποιήθηκε από το ταξίδι του στον Κόλπο και ότι οι καλές σχέσεις των ΗΠΑ με αυτές τις χώρες είναι επωφελείς και για το Ισραήλ: «Το να έχεις μια σχέση όπως έχω εγώ με αυτές τις χώρες… νομίζω ότι είναι πολύ καλό για το Ισραήλ», είπε ο Τραμπ. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν ήθελε ακύρωση των κυρώσεων στη Δαμασκό, οι οποίες είχαν επιβληθεί κατά του καθεστώτος Άσαντ.
Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ ενημέρωσαν το Ισραήλ για την απόφαση άρσης των κυρώσεων στη Συρία: «Τους είπαμε ότι το κάνουμε. Ο λόγος που το έκανα, και νομίζω ότι ήταν πολύ δημοφιλές, σίγουρα στη Μέση Ανατολή.» Ο Τραμπ ανέφερε ότι μίλησε με τον Ερντογάν και τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, οι οποίοι «πίστευαν ότι ήταν σημαντικό να το κάνεις»
Επιπλέον, ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Air Force One ότι οι συναντήσεις του με τον αλ-Σαράα πήγαν καλά, προσθέτοντας ότι είναι «υπέροχος», «νέος, ελκυστικός, σκληρός άνδρας» με «ισχυρό παρελθόν» (να σημειωθεί πως επρόκειτο για τζιχαντιστή που είχαν επικηρύξει οι ίδιες οι ΗΠΑ). Ο Τραμπ είπε, ακόμα, ότι ο πρόεδρος της Συρίας έχει «πραγματικές πιθανότητες» να διατηρήσει την ενότητα της Συρίας.
Επιπλέον, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι η χώρα θα ενταχθεί τελικά στη Συμφωνία του Αβραάμ, μία από τις σημαντικότερες οδηγίες που έδωσε κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους. Ο αλ-Σαράα απάντησε θετικά όταν ρωτήθηκε για την ενδεχόμενη ένταξη στη συμφωνία, σύμφωνα με τον Τραμπ, ο οποίος ωστόσο τόνισε: «Νομίζω ότι πρέπει πρώτα να βάλουν τάξη στα πράγματα».
Στο μεταξύ, η Συρία χαιρέτισε τη συνάντηση μεταξύ του προέδρου Σαράα και του Ντόναλντ Τραμπ ως «ιστορική» και δήλωσε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος «επιβεβαίωσε τη δέσμευση της χώρας του να σταθεί στο πλευρό της Συρίας σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία». «Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, τονίστηκε η σημασία της άρσης των κυρώσεων κατά της Συρίας και της στήριξης της διαδικασίας ανάκαμψης και ανασυγκρότησης», σύμφωνα με δήλωση του συριακού υπουργείου Εξωτερικών.
Στη συνάντηση εξετάστηκαν επίσης τρόποι «ενίσχυσης της συροαμερικανικής εταιρικής σχέσης στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και της συνεργασίας για την εξάλειψη της επιρροής μη κρατικών παραγόντων και μη συριακών ένοπλων ομάδων που εμποδίζουν τη σταθερότητα, συμπεριλαμβανομένου του ISIS και άλλων απειλών», προστέθηκε στην ανακοίνωση.
Στη συνάντηση Τραμπ-Σαράα, παραβρέθηκε επίσης ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμμετείχε μέσω τηλεφώνου, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ενώ τονίστηκε πως θα ακολουθήσουν συναντήσεις μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο και του υπουργού Εξωτερικών της Συρίας.
Μεγάλο deal με το Κατάρ
ΗΠΑ και Κατάρ υπέγραψαν συμφωνίες για την αγορά επιβατικών αεροσκαφών Boeing από την Qatar Airways και την πώληση μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9B (Predator Β) από τις ένοπλες δυνάμεις του Κατάρ.
Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο διευθύνων σύμβουλος της Boeing Κέιλ Όρτμπεργκ, που υπέγραψε την πρώτη συμφωνία μαζί με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Qatar Airways Μπαντρ Μποχάμεντ Αλ Μέερ, του είπε ότι «πρόκειται για τη μεγαλύτερη παραγγελία στην ιστορία της Boeing». «Είναι περισσότερα από 200 δισ. δολάρια και 160 αεροσκάφη, είναι φανταστικό. Επομένως, είναι ρεκόρ, Κέλι και συγχαρητήρια στην Boeing», σχολίασε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Δεν είναι σαφές ποιους τύπους αεροσκαφών επιδιώκει να αγοράσει το Κατάρ. Η Boeing δεν εκδίδει πλέον τιμοκαταλόγους για τα αεροσκάφη της αλλά, με βάση τα πιο πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία για το ακριβότερο τζετ της, το 777X, μια συμφωνία για την αγορά 160 τέτοιων αεροσκαφών ανέρχεται σε περίπου 70 δισεκ. δολάρια.
Οι αναλυτές του τομέα των αερομεταφορών εξήγησαν εξάλλου ότι συνήθως οι αεροπορικές εταιρείες αγοράζουν με μεγάλη έκπτωση, όταν κάνουν μαζικές αγορές. Ούτε η Boeing, ούτε η Qatar Airways, ανταποκρίθηκαν σε ένα αίτημα για κάποιο σχόλιο.
Η παρέμβαση Νετανιάχου
Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, φέρεται να άσκησε πίεση προς τον Τραμπ, ζητώντας του να μην προχωρήσει στην άρση των αμερικανικών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί κατά της Συρίας. Σύμφωνα με πληροφορίες του Associated Press, το αίτημα αυτό διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια πρόσφατης επίσκεψης του Ισραηλινού ηγέτη στην Ουάσινγκτον, τον περασμένο μήνα.
Η είδηση προέρχεται από Ισραηλινό αξιωματούχο που μίλησε στο AP υπό καθεστώς ανωνυμίας, λόγω της ευαισθησίας του ζητήματος και της διπλωματικής φύσης των συνομιλιών. Η πρωτοβουλία του Νετανιάχου ερμηνεύεται ως ένδειξη της συνεχιζόμενης ανησυχίας του Ισραήλ για τις εξελίξεις στη Συρία και για την ενίσχυση της επιρροής του Ιράν και της Χεζμπολάχ στην περιοχή μέσω της Δαμασκού.
Η Συρία εξακολουθεί να θεωρείται από το Ισραήλ ένα γεωπολιτικά κρίσιμο και ασταθές μέτωπο, ειδικά μετά την ανατροπή του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ από αντάρτικες δυνάμεις και την άνοδο στην εξουσία του Άχμαντ αλ-Σαράα. Παρά τη νέα κυβέρνηση, η Δαμασκός διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Τεχεράνη, κάτι που προκαλεί έντονες επιφυλάξεις στην ισραηλινή ηγεσία.
Η φερόμενη παρέμβαση του Νετανιάχου έρχεται σε μια περίοδο που ο Τραμπ επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, επενδύοντας στην προσέγγιση με τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου, σε μια προσπάθεια οικονομικής και διπλωματικής ανασύνταξης της περιοχής. Την ίδια στιγμή ισραηλινά ΜΜΕ αναφέρονται σε ρήξη στις σχέσεις του με τον ισραηλινό πρωθυπουργό.
Ισραήλ και Ιράν
Ο Τραμπ δεν έχει προγραμματίσει επίσκεψη στο Ισραήλ, γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα για τη θέση του στενού συμμάχου στις προτεραιότητες της Ουάσινγκτον, καθώς ο Τραμπ πιέζει τον πρωθυπουργό Νετανιάχου για νέα εκεχειρία στον 19μηνο πόλεμο της Γάζας. Ο Τραμπ εξέφρασε την «ένθερμη ελπίδα» του ότι η Σαουδική Αραβία θα ομαλοποιήσει σύντομα τις σχέσεις με το Ισραήλ, ακολουθώντας άλλες αραβικές χώρες από την προηγούμενη θητεία του (2017-2021). «Αλλά θα το κάνετε με τον δικό σας ρυθμό», είπε.
Ο Τραμπ ζήτησε σήμερα αυστηρή εφαρμογή των αμερικανικών κυρώσεων που στοχοθετούν το Ιράν, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα να επιτευχθεί συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, σε ένα πλαίσιο ολοένα και μεγαλύτερης αντίθεσης των ΗΠΑ στον εμπλουτισμό ουρανίου από την Τεχεράνη.
«Θέλω να συνάψω συμφωνία με το Ιράν. Θέλω να κάνω κάτι, αν είναι δυνατόν», δήλωσε ο Τραμπ στη διάρκεια συνόδου κορυφής των έξι χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στο Ριάντ. «Προτρέπω σθεναρά όλα τα έθνη να ενωθούν μαζί μας για να εφαρμοστούν πλήρως και απολύτως οι κυρώσεις που μόλις επέβαλα στο Ιράν», συνέχισε ο Αμερικανός πρόεδρος, που χαρακτήρισε το Ιράν ως «την πιο καταστροφική δύναμη στην Μέση Ανατολή».
Ο χαρακτηρισμός αυτός είναι «παραπλανητικός» σημείωσε ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί, μερικές ημέρες μετά τον τέταρτο γύρο των συνομιλιών ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης..
Το Reuters για την μεσανατολική πολιτική Τραμπ
Ο Τραμπ ξεκίνησε την περιοδεία του στον Κόλπο την Τρίτη με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα άρουν τις μακροχρόνιες κυρώσεις κατά της Συρίας και ότι εξασφάλισε επένδυση ύψους 600 δισ. δολαρίων από τη Σαουδική Αραβία προς τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ συμφώνησαν να πουλήσουν στη Σαουδική Αραβία πακέτο εξοπλισμών αξίας σχεδόν 142 δισ. δολαρίων, το οποίο ο Λευκός Οίκος χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη «συμφωνία αμυντικής συνεργασίας» που έχει γίνει ποτέ από την Ουάσινγκτον.
Μιλώντας σε επενδυτικό φόρουμ στο Ριάντ στην έναρξη ενός ταξιδιού με έμφαση στις συμφωνίες, που συνοδεύτηκε από έντονη διπλωματική κινητικότητα, ο Τραμπ δήλωσε ότι ενήργησε κατόπιν αιτήματος του ντε φάκτο ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας, του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, για άρση των κυρώσεων. «Αχ, τι κάνω για τον πρίγκιπα!» είπε ο Τραμπ, προκαλώντας γέλια στο ακροατήριο. Τόνισε ότι οι κυρώσεις επιτέλεσαν τον σκοπό τους αλλά τώρα είναι καιρός η χώρα να προχωρήσει μπροστά.
Η κίνηση σηματοδοτεί μεγάλη στροφή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν τη Συρία κράτος-χορηγό της τρομοκρατίας το 1979, επέβαλαν κυρώσεις το 2004 και τις ενίσχυσαν μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου το 2011. Ο Τραμπ και ο Σαουδάραβας πρίγκιπας υπέγραψαν συμφωνία που καλύπτει την ενέργεια, την άμυνα, την εξόρυξη και άλλους τομείς. Ο Τραμπ επιδιώκει να ενισχύσει τις σχέσεις με τους Σαουδάραβες ώστε να βελτιωθούν οι περιφερειακές σχέσεις με το Ισραήλ και να υπάρχει αντίβαρο έναντι του Ιράν.
Δεν ήταν σαφές αν η συμφωνία περιλαμβάνει τα μαχητικά F-35 της Lockheed Martin, τα οποία, σύμφωνα με πηγές, έχουν συζητηθεί. Ο πρίγκιπας δήλωσε ότι το συνολικό πακέτο θα μπορούσε να φτάσει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια μελλοντικά. Η Σαουδική Αραβία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους πελάτες αμερικανικών όπλων, και οι δύο χώρες διατηρούν ισχυρούς δεσμούς επί δεκαετίες, βασισμένους στην ανταλλαγή πετρελαίου έναντι ασφάλειας.
Ωστόσο, οι σχέσεις τους είχαν επιβαρυνθεί μετά τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι το 2018 από Σαουδάραβες πράκτορες στην Κωνσταντινούπολη, γεγονός που προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή. Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο μπιν Σαλμάν ενέκρινε την επιχείρηση, αλλά το Ριάντ αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή. Ο Τραμπ δεν ανέφερε το περιστατικό κατά την επίσκεψή του και αποκάλεσε τον μπιν Σαλμάν «απίστευτο άνθρωπο».
Ο Τραμπ θα συνεχίσει το ταξίδι του στο Κατάρ την Τετάρτη και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα την Πέμπτη, σε μια περιοδεία με επίκεντρο τις επενδύσεις και όχι τα ζητήματα ασφαλείας. Ο Τραμπ εθεάθη να συνομιλεί με αρκετούς Σαουδάραβες αξιωματούχους, όπως τον επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου Γιασέρ αλ-Ρουμαγιάν, τον CEO της Aramco Αμίν Νάσερ και τον υπουργό Επενδύσεων Χαλίντ αλ-Φαλίχ, παρακολουθώντας μακέτες για τα φιλόδοξα αναπτυξιακά έργα της χώρας.
Ο μπιν Σαλμάν έχει επικεντρωθεί στη μεταρρύθμιση της σαουδαραβικής οικονομίας μέσω του προγράμματος Vision 2030, που περιλαμβάνει γιγαντιαία έργα όπως η NEOM, μια φουτουριστική πόλη στο μέγεθος του Βελγίου. Το πετρέλαιο παρήγαγε το 62% των εσόδων του κράτους πέρσι. Ωστόσο, το βασίλειο έχει περιορίσει κάποιες φιλοδοξίες λόγω αυξανόμενου κόστους και πτώσης των τιμών του πετρελαίου.
Τον Μάρτιο, οι συριακές κουρδικές δυνάμεις, οι οποίες ήταν σχετικά ανεξάρτητες στο βόρειο τμήμα της χώρας κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, συμφώνησαν να συνεργαστούν με τη νέα συριακή κυβέρνηση.
Η κουρδική ένοπλη οργάνωση ανακοίνωσε το τέλος της ένοπλης εξέγερσης κατά της Τουρκίας. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή αναμένεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά και στο Ιράκ, τη Συρία και άλλες χώρες της περιοχής.
Η κουρδική ένοπλη οργάνωση γνωστή ως PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν) ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ότι θέτει τέλος στη δράση της «με το όνομα PKK». Η ανακοίνωση αυτή χαιρετίστηκε ως το τέλος μιας ένοπλης εξέγερσης που διήρκεσε δεκαετίες και κόστισε — σύμφωνα με εκτιμήσεις — περίπου 40.000 ζωές, στη μακρόχρονη σύγκρουση μεταξύ του τουρκικού κράτους και όσων μάχονταν για τα δικαιώματα ή την ανεξαρτησία των Κούρδων εντός της Τουρκίας.
Ωστόσο, η ανακοίνωση αυτή δεν αφορά αποκλειστικά την Τουρκία. Οι Κούρδοι αποτελούν μια εθνοτική ομάδα περίπου 40 εκατομμυρίων ανθρώπων. Αν διέθεταν το δικό τους κράτος, αυτό θα βρισκόταν στο σημείο όπου συναντώνται τα σύνορα Συρίας, Ιράκ, Ιράν και Τουρκίας. Ως μειονότητα σε καθεμιά από αυτές τις χώρες, διάφορες κουρδικές οργανώσεις και πολιτικά κόμματα έχουν αγωνιστεί για την αυτοδιάθεση — ορισμένα μέσω ειρηνικών μέσων, άλλα μέσω ένοπλου αγώνα. Πολλά εξ αυτών είχαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεσμούς με το PKK.
Σύμφωνα με τον Yusuf Can, ειδικό σε θέματα Τουρκίας και πρώην αναλυτή του Wilson Center — ενός think tank με έδρα την Ουάσινγκτον που πρόσφατα έκλεισε με απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ — η ανακοίνωση είναι μεν σημαντική, αλλά δεν αποτελεί το τέλος της ιστορίας. «Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για μια πολύ σημαντική ανακοίνωση», δήλωσε στη DW. «Αλλά νομίζω πως το πιο κρίσιμο είναι το τι θα ακολουθήσει. Αυτό είναι το πραγματικά καίριο ερώτημα, γιατί το PKK είναι μόνο μία από τις οργανώσεις του κουρδικού κινήματος στην Τουρκία – και πέρα από την Τουρκία, υπάρχουν και άλλα συστατικά του κινήματος».
Το PKK αποφάσισε να αφοπλιστεί μετά από έκκληση του Φεβρουαρίου από έναν από τους ιδρυτές του PKK, τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν (στη φωτογραφία εδώ το 1993) Εικόνα: Joseph Barrak/AFP/Getty Image
Κούρδοι της Συρίας: Διεκδικώντας Αυτονομία
Μετά τη συριακή επανάσταση του 2011, η οποία εξελίχθηκε σε έναν σκληρό εμφύλιο πόλεμο, κουρδικές ομάδες κατάφεραν να αποκτήσουν τον έλεγχο περιοχών στα βορειοανατολικά της χώρας, όπου διαμένει μεγάλο μέρος του κουρδικού πληθυσμού της Συρίας. Οι Κούρδοι αποτελούν περίπου το 8% με 10% του συνολικού πληθυσμού της Συρίας.
Οι περιοχές αυτές, γνωστές πλέον ως Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (DAANES), τελούν υπό τον έλεγχο της οργάνωσης Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF).
«Οι SDF διαθέτουν μια στρατιωτική δύναμη περίπου 100.000 ανδρών και γυναικών, ενώ η αυτοανακηρυγμένη αυτόνομη διοίκησή τους καλύπτει το ένα τρίτο της συριακής επικράτειας και το 70% των πλουτοπαραγωγικών πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας», εξηγούσε η Asli Aydintasbas, ανώτερη ερευνήτρια στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, σε σχόλιό της τον Φεβρουάριο.
Οι SDF συνεργάστηκαν επίσης με αμερικανικές δυνάμεις στον αγώνα κατά της εξτρεμιστικής οργάνωσης που είναι γνωστή ως «Ισλαμικό Κράτος» στη Συρία.
Περίπου 2.000 Αμερικανοί στρατιώτες πιστεύεται ότι εξακολουθούν να βρίσκονται στην περιοχή DAANES σήμερα.
Οι SDF και οι Κατηγορίες για Σχέσεις με το PKK
Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) αρνούνται συστηματικά ότι έχουν οποιαδήποτε οργανική σχέση με το PKK, ενώ οι διοικητές τους έχουν δηλώσει ότι οι εκκλήσεις του συνιδρυτή του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, για τον αφοπλισμό της οργάνωσης δεν τους επηρεάζουν άμεσα.
Ωστόσο, παρατηρητές επισημαίνουν ότι είναι ευρέως γνωστό πως έμπειρα στελέχη του PKK αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της στρατιωτικής ηγεσίας των SDF και ότι μέλη του PKK από κουρδικούς πληθυσμούς του Ιράν, του Ιράκ και της Τουρκίας διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο.
Η Τουρκία έχει κατηγορήσει τους SDF ότι λειτουργούν απλώς ως προκάλυμμα του PKK. Ως αποτέλεσμα, η Άγκυρα και οι συμμαχικές της ομάδες εντός της Συρίας έχουν επανειλημμένα βομβαρδίσει ή επιτεθεί στους SDF.
Μεταβαλλόμενη Τύχη για τους SDF
Σε κάποιο στάδιο του συριακού εμφυλίου, οι SDF βρίσκονταν σε ισχυρή θέση — το αυταρχικό καθεστώς Άσαντ τους είχε αφήσει σχετικά ανενόχλητους και είχαν την υποστήριξη των ΗΠΑ ως συμμάχων. Ωστόσο, από την ανατροπή του δικτάτορα Μπασάρ αλ-Άσαντ τον περασμένο Δεκέμβριο, η θέση της οργάνωσης έχει επιδεινωθεί.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει πως σχεδιάζει να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία — δύναμη που μέχρι πρόσφατα λειτουργούσε αποτρεπτικά απέναντι σε πιο σκληρές επιθέσεις της Τουρκίας εναντίον των SDF. Παράλληλα, η νέα συριακή κυβέρνηση, η οποία υποστηρίζεται από την Τουρκία, επιδιώκει να διασφαλίσει ότι οι πολύτιμες κουρδικές περιοχές δεν θα αποσχιστούν από τη συριακή επικράτεια.
Τον Μάρτιο, οι SDF και η κυβέρνηση της Δαμασκού συμφώνησαν ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί και δεσμεύτηκαν να συνεργαστούν. Ειδικοί σημειώνουν πως η Τουρκία παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή από το περιθώριο για να διαπιστώσει αν οι SDF θα αξιώσουν περισσότερη κουρδική αυτονομία — κάτι που η Άγκυρα δεν θέλει επ’ ουδενί να δει να εξελίσσεται στα σύνορά της με τη Συρία.
Γυναίκες μαχήτριες του PKK στο Ιράκ: Το PKK συχνά επαινείται για την πολιτική ίσων δικαιωμάτων που ακολουθεί, αλλά έχει επίσης κατηγορηθεί για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εικόνα: YOUNES MOHAMMAD/Middle East Images/AFP μέσω Getty Images
Η Ανακοίνωση του PKK Καθησυχάζει την Τουρκία — Ίσως
Η πρόσφατη ανακοίνωση του PKK αναμένεται να καθησυχάσει την Τουρκία, εκτιμούν ειδικοί.
Η συμφωνία μεταξύ των SDF και της Δαμασκού «θα μπορούσε να διευκολυνθεί από μια επιτυχημένη διαδικασία ειρήνευσης και συμφιλίωσης ανάμεσα στην Τουρκία και το PKK», έγραψε πρόσφατα ο Wladimir van Wilgenburg, συγγραφέας του βιβλίου «Οι Κούρδοι της Βόρειας Συρίας», για το think tank Washington Institute. «Οι SDF… ισχυρίζονται ότι η διαδικασία αφοπλισμού του PKK δεν σχετίζεται με τις δικές τους διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, αναγνωρίζουν επίσης ότι μια συμφωνία με το PKK θα μπορούσε να σταματήσει τις τουρκικές επιθέσεις στη Συρία, καθώς η Άγκυρα, θεωρητικά, θα είχε λιγότερους λόγους ανησυχίας για τη συνεχιζόμενη παρουσία των SDF στα σύνορα».
Ωστόσο, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχθούν ομαλά.
«Μερικοί από τους υποστηρικτές του PKK δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι με όσα συμβαίνουν», δήλωσε στη DW ο αναλυτής Τουρκίας Yusuf Can.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα ορισμένα πιο μαχητικά στελέχη να συνεχίσουν τον ένοπλο αγώνα, κάτι που θα μπορούσε να διαταράξει ή και να εκτροχιάσει την εύθραυστη προσέγγιση Δαμασκού–SDF.
Κούρδοι του Ιράκ: Τουρκία ή PKK;
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, μέλη του PKK έχουν βρει καταφύγιο στα βουνά Καντίλ στο βόρειο Ιράκ — μια ορεινή περιοχή που αποτελεί προέκταση μεγαλύτερης οροσειράς η οποία εκτείνεται έως τη νότια Τουρκία και τη βορειοανατολική Συρία.
Η σχέση του PKK με τις τοπικές αρχές στο Ιράκ είναι περίπλοκη. Η βόρεια, κουρδικής πλειοψηφίας περιοχή του Ιράκ είναι μια ημιαυτόνομη διοικητική οντότητα — παραμένει τυπικά εντός του ιρακινού κράτους, αλλά διαθέτει δικό της κοινοβούλιο, ένοπλες δυνάμεις και εκλογές.
Τα δύο κυρίαρχα κουρδικά πολιτικά κόμματα του Ιράκ έχουν διαφορετικές θέσεις ως προς το PKK:
Η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK) διατηρεί στενότερους δεσμούς με το Ιράν και το PKK. Ο ιδρυτής της, Τζαλάλ Ταλαμπανί, είχε δηλώσει κάποτε χαρακτηριστικά ότι δεν θα παρέδιδε ούτε «μια κουρδική γάτα» στην Τουρκία.
Αντιθέτως, το Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) διατηρεί στενές σχέσεις με την Τουρκία και έχει επιτρέψει στον τουρκικό στρατό να κατασκευάσει πάνω από 100 στρατιωτικές βάσεις στο ιρακινό Κουρδιστάν.
Μέσω αυτών των βάσεων — καθώς και με χρήση drone και μαχητικών αεροσκαφών — ο τουρκικός στρατός πραγματοποιεί συχνές επιθέσεις εναντίον φερόμενων στόχων του PKK στο Ιράκ. Τόσο οι τοπικές αρχές του ιρακινού Κουρδιστάν όσο και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Ιράκ διαμαρτύρονται τακτικά για αυτές τις επιθέσεις.
Την τελευταία δεκαετία, περισσότεροι από 7.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί σε συγκρούσεις γύρω από αυτήν την περιοχή, αναφέρει το think tank Crisis Group. Εικόνα: Ahmad Al-Rubaye/AFP/Getty Image
Προς Αποχώρηση της Τουρκίας από το Ιράκ;
«Η επίλυση της σύγκρουσης [μεταξύ PKK και Τουρκίας] θα άνοιγε τον δρόμο για ενδεχόμενη στρατιωτική αποχώρηση της Τουρκίας από το ιρακινό έδαφος», έγραψαν αναλυτές του think tank Crisis Group τον Μάρτιο. «Αυτό θα συνέβαλλε στη βελτίωση των συνολικών σχέσεων της Άγκυρας με τη Βαγδάτη και θα επέτρεπε στις δύο πλευρές να προχωρήσουν μπροστά».
Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Ιράκ, Κάσιμ αλ-Αρατζί, έχει δηλώσει ότι η χώρα του επιθυμεί πλέον την πλήρη αποχώρηση τόσο των τουρκικών όσο και των δυνάμεων του PKK.
Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο πόσο γρήγορα θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο.
«Ενδέχεται τελικά να υπάρξει διαπραγμάτευση για σταδιακή αποχώρηση, αλλά αυτό είναι απίθανο να γίνει βραχυπρόθεσμα», εξηγεί ο Yusuf Can. «Μιλάμε για μια τεράστια μεταβολή στην τουρκική εξωτερική πολιτική και δεν πιστεύω ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ή οι υπηρεσίες πληροφοριών θα θελήσουν να εγκαταλείψουν τόσο εύκολα αυτό το γεωπολιτικό πλεονέκτημα».
Στην πραγματικότητα, «η ηγεσία του KDP ενδέχεται να συνεχίσει να βλέπει με θετικό μάτι μια περιορισμένη τουρκική στρατιωτική παρουσία, ως αντίβαρο στην ιρανική επιρροή», έγραφε νωρίτερα φέτος το εξειδικευμένο μέσο Amwaj Media. «Ιδίως από τη στιγμή που οι αμερικανικές δυνάμεις συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις για την αποχώρησή τους από το Ιράκ».
Τέλος, σύμφωνα με τον Can, τόσο τα κουρδικά πολιτικά κόμματα του Ιράκ όσο και οι SDF στη Συρία ενδέχεται να διαδραματίσουν ρόλο στο μέλλον των μαχητών του PKK μετά τη διάλυση της οργάνωσης. Υπάρχει έντονη φημολογία ότι ορισμένοι εξ αυτών ίσως παραμείνουν στο ιρακινό Κουρδιστάν ή μετακινηθούν προς τις τάξεις των SDF στη Συρία, σημειώνει.
Edited by: Carla Bleiker
PKK disarms, disbands: How will it impact the Middle East?
The Kurdish militant group has announced the end of its armed insurgency against Turkey. But the move will also have significant impacts in Iraq and Syria, among others states.
In March, Syrian Kurdish forces, who’d been compartively independent in the north of the country during the civil war, agreed to work with the new Syrian governmentImage: Delil Souleiman/AFP/Getty Images
The Kurdish militant group known as the PKK announced this week that it would end its “work under the name of PKK.” The announcement has been hailed as the end of a decades-long armed insurgency, one that has cost an estimated 40,000 lives, between the Turkish state and those fighting for Kurdish rights or independence inside Turkey.
But this week’s announcement won’t just impact Turkey. The Kurds are an around-40-million-strong ethnic group. If they had their own country, it would be located around the point where the Syrian, Iraqi, Iranian and Turkish borders meet. As an ethnic minority in each of those countries, various Kurdish resistance groups and political parties have also pushed for Kurdish self-determination, some violently, some non-violently. Many have been connected with the PKK, or Kurdish Worker’s Party, one way or another.
Show additional content?
This content is part of the text you are currently reading. The provider X / Twitter provides this content and may collect your usage data directly when you click “Show content”.
Show content
“Without a doubt, this is a very important announcement,” Yusuf Can, an expert on Turkey and former analyst at the Wilson Center, a Washington-based think tank recently shut down by the Trump administration, told DW. “But I think the more important part is what happens next. It’s the million-dollar question because the PKK is only one of the organizations within the Kurdish movement in Turkey and beyond Turkey, there are also other components of this movement.”
The PKK decided to disarm after a February call to do so by one of the PKK’s founders, Abdullah Ocalan (pictured here in 1993)Image: Joseph Barrak/AFP/Getty Images
Syrian Kurds: Wanting autonomy
After the 2011 Syrian revolution turned into a brutal civil war, Kurdish groups were able to gain control of northeastern parts of the country, where many Syrian Kurds live. Kurds make up somewhere between 8% and 10% of Syria’s population.
Those areas, now known as the Democratic Autonomous Administration of North and East Syria, or DAANES, are controlled by a group known as the Syrian Democratic Forces, or SDF.
“The SDF has a military force of roughly 100,000 men and women, and its self-declared autonomous administration covers a third of Syria’s territory and 70% of oil and gas resources,” Asli Aydintasbas, an associate senior policy fellow at the European Council on Foreign relations, explained in a February commentary.
The SDF also cooperated with American troops in fighting against the extremist group known as the “Islamic State” in Syria.
Around 2,000 US troops are still thought to be stationed in the DAANES area todayImage: Delil Souleiman/AFP/Getty Images
The SDF regularly denies any PKK affiliations and SDF commanders have said that PKK co-founder Abdullah Ocalan’s calls to disarm the PKK don’t affect them directly.
But observers say it’s well known that veteran PKK fighters form an integral part of the military leadership and that PKK members from Kurdish populations in Iran, Iraq and Turkey also play a significant role there.
Turkey has accused the SDF of simply being a PKK proxy. As a result, Turkey and the groups it supports inside Syria have regularly bombed or attacked the SDF.
Changing fortunes for the SDF
At one stage during the Syrian civil war, the SDF was in a powerful position — the authoritarian Assad regime left them alone and they had the US as an ally. However ever since the ousting of dictator Bashar Assad last December, the group’s fortunes have changed for the worse.
US President Donald Trump says he plans to pull American troops out of Syria; they previously prevented Turkey from fighting more harshly against the SDF. And the new Syrian government, which is supported by Turkey, wants to ensure that valuable, Kurdish-controlled areas don’t break away from Syria altogether.
In March, the SDF and the government in Damascus agreed that wouldn’t happen and to work together. Experts say there’s no doubt Turkey was watching carefully from the sidelines to see if the SDF called for more Kurdish autonomy, something it doesn’t want to see on its border with Syria.
Female PKK fighters in Iraq: The PKK are often praised for their equal rights policy but they have also been accused of human rights abusesImage: YOUNES MOHAMMAD/Middle East Images/AFP via Getty Images
But the PKK’s announcement this week will reassure Turkey, experts argue.
The deal between the SDF and Damascus would “be facilitated by a successful peace and reconciliation process between Turkey and the PKK,” Wladimir van Wilgenburg, coauthor of a recently published book, “The Kurds of Northern Syria,” wrote for the Washington Institute think tank recently. “The SDF… claims that the PKK disarmament process is unrelated to its negotiations. Yet it also acknowledges that a PKK deal could bring a halt to Turkish attacks in Syria, since Ankara would theoretically be less concerned about a continued SDF presence along the border.”
Things could still go wrong.
“Some of the PKK’s supporters are not really happy with what’s happening,” Turkey analyst Can told DW.
So there’s potential for more militant members to continue fighting, which could disturb or derail the new Damascus-SDF detente.
Iraqi Kurds: Turkey or PKK?
Since the early 1980s, PKK members have sought shelter in the Qandil mountains in northern Iraq. Qandil is part of a larger mountain range that extends into southern Turkey, and northeastern Syria.
The PKK’s relationship with local authorities in Iraq is a complicated one. The northern, Kurdish-dominated part of Iraq is a semi-autonomous region — that is, it’s still part of the country but has its own parliament, military and elections. The two dominant Iraqi Kurdish political parties there have differing attitudes on the PKK.
The Patriotic Union of Kurdistan, or PUK, is closer to Iran and the PKK. PUK founder Jalal Talabani once famously said he wouldn’t even hand a “Kurdish cat” over to Turkey.
The other party, the Kurdistan Democratic Party, or KDP, is closer to Turkey and has allowed the Turkish military to build more than 100 military outposts in Iraqi Kurdistan.
Through these, and with drones and fighter jets, the Turkish army has regularly attacked alleged PKK sites in Iraq. Local authorities in both Iraqi Kurdistan and federal Iraq regularly complain about this.
Over the past decade, more than 7,000 people have been killed in clashes around this area, the think tank Crisis Group reportsImage: Ahmad Al-Rubaye/AFP/Getty Images
“Resolving the [PKK-Turkey] conflict would open the way to an eventual Turkish military withdrawal from Iraqi territory,” analysts from the think tank Crisis Group wrote in March, “helping improve Ankara’s overall relations with Baghdad and enabling the two to move forward.”
Iraqi national security adviser Qasim al-Araji has said his country now wants to see the full withdrawal of Turkish and PKK forces.
It’s hard to know how fast that would happen.
“They might eventually negotiate a pullback but that is unlikely in the short term,” Can explains. “Because this is a major change in Turkish foreign policy and I don’t think the Turkish military or intelligence would want to give up that leverage.”
In fact, “the KDP’s leadership may still welcome a limited Turkish military presence as a counterbalance to Iranian influence,” specialist outlet, Amwaj Media wrote earlier this year. “Especially as US forces continue to negotiate their withdrawal from Iraq.”
Both the Iraqi Kurdish political parties and the SDF may also end up playing a role in the future of fugitive PKK fighters after the group disbands, Can concluded. There’s a lot of speculation that some of the fighters may well be able to stay in Iraqi Kurdistan or move to the SDF in Syria, he noted.
Edited by: Carla Bleiker
🇹🇷 Türkçe Çeviri
PKK Silah Bırakıyor, Dağılıyor: Bu Ortadoğu’yu Nasıl Etkileyecek?
Cathrin Schaer
13 Mayıs 2025
Kürt silahlı örgütü PKK, bu hafta Türkiye’ye karşı yürüttüğü silahlı isyanın sona erdiğini duyurdu. Ancak bu adım, Irak ve Suriye gibi diğer ülkelerde de önemli etkiler yaratacak.
2024 yılı Aralık ayında, Suriye’nin kuzeydoğusundaki Kamışlı kentinde, Türkiye tarafından yasaklanan Kürdistan İşçi Partisi’nin (PKK) kurucu üyesi Abdullah Öcalan’ın yüzünü gösteren bir bayrağı kaldıran Suriye Demokratik Güçleri (SDG) destekçilerini tasvir eden bir duvar resminin önünden geçen bir adam.(BBC)
Mart ayında, iç savaş sırasında ülkenin kuzeyinde nispeten bağımsız olan Suriye Kürt güçleri, yeni Suriye hükümetiyle birlikte çalışmayı kabul etti.
PKK, bu hafta yaptığı açıklamada, “PKK adı altında yürüttüğü çalışmaları” sona erdireceğini duyurdu. Bu açıklama, Türkiye devleti ile Türkiye içinde Kürt hakları veya bağımsızlığı için savaşanlar arasında, tahminen 40.000 cana mal olan onlarca yıllık silahlı isyanın sonu olarak karşılandı.
Ancak bu haftaki açıklama sadece Türkiye’yi etkilemeyecek. Kürtler, yaklaşık 40 milyonluk bir etnik grup. Kendi ülkeleri olsaydı, Suriye, Irak, İran ve Türkiye sınırlarının kesiştiği noktada yer alırdı. Bu ülkelerin her birinde etnik azınlık olan Kürt direniş grupları ve siyasi partiler, bazıları şiddetli, bazıları şiddetsiz olmak üzere Kürtlerin kendi kaderini tayin etmesi için çaba gösterdi. Birçoğu bir şekilde PKK ile bağlantılıydı.
“Şüphesiz, bu çok önemli bir duyuru,” dedi Türkiye uzmanı ve Trump yönetimi tarafından yakın zamanda kapatılan Washington merkezli düşünce kuruluşu Wilson Center’ın eski analisti Yusuf Can, DW’ye. “Ama bence daha önemli olan, bundan sonra ne olacağı. Bu milyon dolarlık soru çünkü PKK, Türkiye’deki Kürt hareketinin sadece bir parçası ve Türkiye dışında da bu hareketin başka bileşenleri var.”
PKK, Şubat ayında kurucularından Abdullah Öcalan’ın silah bırakma çağrısının ardından silahsızlanmaya karar verdi.(BBC)
Ancak uzmanlar, PKK’nın bu haftaki açıklamasının Türkiye’yi rahatlatacağını savunuyor.
“SDF ile Şam arasındaki anlaşma, Türkiye ile PKK arasında başarılı bir barış ve uzlaşma süreciyle kolaylaştırılabilir,” diye yazdı yakın zamanda yayımlanan “Kuzey Suriye Kürtleri” adlı kitabın ortak yazarı Wladimir van Wilgenburg, Washington Institute düşünce kuruluşu için. “SDF… PKK’nın silahsızlanma sürecinin kendi müzakereleriyle ilgisi olmadığını iddia ediyor. Ancak aynı zamanda, PKK ile bir anlaşmanın Suriye’deki Türk saldırılarını durdurabileceğini de kabul ediyor; çünkü Ankara, sınır boyunca SDF’nin devam eden varlığından teorik olarak daha az rahatsız olabilir.”
Her şey ters gidebilir.
“PKK’nın bazı destekçileri olanlardan gerçekten memnun değil,” dedi Türkiye analisti Can, DW’ye.
Bu nedenle, daha militan üyelerin savaşmaya devam etme potansiyeli var, bu da yeni Şam-SDF yakınlaşmasını bozabilir veya raydan çıkarabilir.
Iraklı Kürtler: Türkiye mi PKK mı?
1980’lerin başından bu yana, PKK üyeleri Irak’ın kuzeyindeki Kandil dağlarında sığınak aradı. Kandil, güney Türkiye’ye ve kuzeydoğu Suriye’ye kadar uzanan daha geniş bir dağlık bölgenin parçasıdır.
PKK’nın Irak’taki yerel otoritelerle ilişkisi karmaşıktır. Irak’ın kuzeyinde Kürtlerin çoğunlukta olduğu bölge, yarı özerk bir bölgedir — yani Irak’a bağlı olsa da kendi parlamentosu, ordusu ve seçim sistemi vardır. Bu bölgedeki iki baskın Irak Kürt siyasi partisi, PKK’ya karşı farklı tutumlar benimsemektedir.
Kürdistan Yurtseverler Birliği (KYB), İran’a ve PKK’ya daha yakındır. KYB’nin kurucusu Celal Talabani’nin, bir zamanlar “bir Kürt kedisini bile Türkiye’ye teslim etmem” dediği sıkça alıntılanır.
Diğer parti olan Kürdistan Demokrat Partisi (KDP) ise Türkiye’ye daha yakındır ve Türk ordusunun Irak Kürdistanı’nda 100’den fazla askeri üs kurmasına izin vermiştir.
Bu üsler aracılığıyla, insansız hava araçları ve savaş uçakları kullanılarak, Türk ordusu Irak’ta PKK’ya ait olduğu iddia edilen noktaları düzenli olarak bombalamaktadır. Hem Irak Kürdistanı’ndaki yerel otoriteler hem de Irak federal hükümeti bu saldırılardan sık sık şikâyetçidir.
Think tank Crisis Group’un aktardığına göre, son on yılda bu bölgede yaşanan çatışmalarda 7.000’den fazla insan hayatını kaybetmiştir.
Crisis Group analistleri Mart ayında şu değerlendirmeyi yaptı: “Türkiye-PKK çatışmasının çözülmesi, Türk ordusunun Irak topraklarından nihai olarak çekilmesinin önünü açabilir. Bu da Ankara ile Bağdat arasındaki genel ilişkilerin iyileştirilmesine yardımcı olur ve iki tarafın ileriye gitmesini sağlar.”
Irak Ulusal Güvenlik Danışmanı Kasım el-Araji, ülkesinin artık Türk ve PKK güçlerinin tamamen çekilmesini görmek istediğini açıkladı.
Bu sürecin ne kadar hızlı işleyeceğini kestirmek zor.
Türkiye analisti Yusuf Can şöyle diyor: “Sonunda bir geri çekilme müzakere edilebilir ama bunun kısa vadede olması olası değil. Çünkü bu, Türkiye’nin dış politikasında büyük bir değişim anlamına gelir ve Türk ordusu ya da istihbaratı böyle bir nüfuzu kaybetmek istemez.”
Uzman haber kaynağı Amwaj Media da bu yılın başlarında şu yorumda bulundu: “KDP liderliği, İran etkisine karşı denge unsuru olarak sınırlı bir Türk askeri varlığını hâlâ olumlu görebilir — özellikle de ABD güçleri Irak’tan çekilme müzakerelerini sürdürürken.”
Yusuf Can’a göre, PKK’nın dağılmasından sonra, hem Irak’taki Kürt siyasi partiler hem de Suriye’deki SDF, kaçak durumdaki PKK savaşçılarının geleceğinde rol oynayabilir. Bazı savaşçıların Irak Kürdistanı’nda kalabileceği ya da Suriye’deki SDF’ye geçebileceği yönünde ciddi spekülasyonlar bulunmaktadır.
🇸🇦 Arapça Çeviri
تفكك حزب العمال الكردستاني ونزع سلاحه: كيف سيؤثر ذلك على الشرق الأوسط؟
كاثرين شير
13 مايو 2025
أعلن حزب العمال الكردستاني، الجماعة المسلحة الكردية، هذا الأسبوع عن إنهاء تمرده المسلح ضد تركيا. لكن هذه الخطوة سيكون لها تأثيرات كبيرة أيضًا في العراق وسوريا، إلى جانب دول أخرى.
في ديسمبر 2024، مر رجل بجانب جدارية تصور مؤيدين لقوات سوريا الديمقراطية (قسد)، أحدهم يرفع علمًا يظهر وجه عبد الله أوجلان، العضو المؤسس لحزب العمال الكردستاني المحظور في تركيا، في مدينة القامشلي شمال شرق سوريا.
في مارس، وافقت القوات الكردية السورية، التي كانت مستقلة نسبيًا في شمال البلاد خلال الحرب الأهلية، على العمل مع الحكومة السورية الجديدة.
أعلن حزب العمال الكردستاني هذا الأسبوع أنه سينهي “عمله تحت اسم حزب العمال الكردستاني”. وقد تم الترحيب بهذا الإعلان باعتباره نهاية تمرد مسلح دام عقودًا، كلف ما يقدر بـ 40,000 حياة، بين الدولة التركية وأولئك الذين يقاتلون من أجل حقوق الأكراد أو استقلالهم داخل تركيا.
لكن إعلان هذا الأسبوع لن يؤثر فقط على تركيا. الأكراد هم مجموعة عرقية يبلغ عددها حوالي 40 مليون نسمة. إذا كان لديهم دولتهم الخاصة، فستكون موجودة في النقطة التي تلتقي فيها حدود سوريا والعراق وإيران وتركيا. كأقلية عرقية في كل من هذه البلدان، دفعت مجموعات المقاومة الكردية المختلفة والأحزاب السياسية أيضًا من أجل تقرير المصير الكردي، بعضها بعنف، وبعضها بطرق غير عنيفة. وقد ارتبط العديد منهم بحزب العمال الكردستاني بطريقة أو بأخرى.
قال يوسف جان، خبير في الشؤون التركية والمحلل السابق في مركز ويلسون، وهو مركز أبحاث مقره واشنطن تم إغلاقه مؤخرًا من قبل إدارة ترامب، لـ DW: “لا شك أن هذا إعلان مهم للغاية”. “لكنني أعتقد أن الجزء الأكثر أهمية هو ما سيحدث بعد ذلك. هذا هو السؤال الذي تبلغ قيمته مليون دولار لأن حزب العمال الكردستاني هو واحد فقط من المنظمات داخل الحركة الكردية في تركيا وخارج تركيا، وهناك أيضًا مكونات أخرى لهذه الحركة.”
قرر حزب العمال الكردستاني نزع سلاحه بعد دعوة في فبراير من أحد مؤسسيه، عبد الله أوجلان.
لكن المراقبين يقولون إنه من المعروف جيدًا أن مقاتلي حزب العمال الكردستاني المخضرمين يشكلون جزءًا لا يتجزأ من القيادة العسكرية وأن أعضاء حزب العمال الكردستاني من السكان الأكراد في إيران والعراق وتركيا يلعبون أيضًا دورًا مهمًا هناك.
اتهمت تركيا قسد بأنها مجرد وكيل لحزب العمال الكردستاني. ونتيجة لذلك، قامت تركيا والجماعات التي تدعمها داخل سوريا بقصف أو مهاجمة قسد بانتظام.
في مرحلة ما خلال الحرب الأهلية السورية، كانت قسد في موقع قوي — تركهم النظام الاستبدادي بقيادة الأسد وشأنهم وكان لديهم الولايات المتحدة كحليف. ومع ذلك، منذ الإطاحة بالدكتاتور بشار الأسد في ديسمبر الماضي، تغيرت حظوظ الجماعة للأسوأ.
يقول الخبراء إنه لا شك أن تركيا كانت تراقب بعناية من الخطوط الجانبية لترى ما إذا كانت قسد ستدعو إلى مزيد من الحكم الذاتي الكردي، وهو أمر لا ترغب في رؤيته على حدودها مع سوريا.
لكن إعلان حزب العمال الكردستاني هذا الأسبوع سيطمئن تركيا، كما يجادل الخبراء.
كتب فلاديمير فان ويلغنبورغ، المؤلف المشارك لكتاب نُشر مؤخرًا بعنوان “أكراد شمال سوريا”، لمركز الأبحاث معهد واشنطن: “سيُسهل الاتفاق بين قسد ودمشق من خلال عملية سلام ومصالحة ناجحة بين تركيا وحزب العمال الكردستاني”. “تدعي قسد… أن عملية نزع سلاح حزب العمال الكردستاني غير مرتبطة بمفاوضاتها. ومع ذلك، فإنها تعترف أيضًا بأن صفقة مع حزب العمال الكردستاني يمكن أن توقف الهجمات التركية في سوريا، حيث ستكون أنقرة نظريًا أقل قلقًا بشأن استمرار وجود قسد على طول الحدود.”
لا تزال الأمور قد تسوء.
قال المحلل
أكراد العراق: تركيا أم حزب العمال الكردستاني؟
منذ أوائل الثمانينيات، لجأ أعضاء حزب العمال الكردستاني إلى جبال قنديل في شمال العراق. قنديل جزء من سلسلة جبلية أكبر تمتد إلى جنوب تركيا وشمال شرق سوريا.
علاقة حزب العمال الكردستاني مع السلطات المحلية في العراق معقدة. الجزء الشمالي من العراق، الذي تهيمن عليه الأغلبية الكردية، هو منطقة شبه مستقلة — لا تزال جزءًا من الدولة العراقية ولكن لها برلمانها وجيشها وانتخاباتها الخاصة. الحزبين السياسيين الكرديين الرئيسيين في العراق لديهما مواقف مختلفة تجاه حزب العمال الكردستاني.
الاتحاد الوطني الكردستاني (PUK) أقرب إلى إيران وحزب العمال الكردستاني. ومؤسس الحزب، جلال طالباني، قال ذات مرة إنه “لن يسلم حتى قطة كردية إلى تركيا.”
أما الحزب الآخر، الحزب الديمقراطي الكردستاني (KDP)، فهو أقرب إلى تركيا، وسمح للجيش التركي ببناء أكثر من 100 قاعدة عسكرية في كردستان العراق.
من خلال هذه القواعد، وباستخدام الطائرات بدون طيار والطائرات الحربية، شنّ الجيش التركي بانتظام هجمات على مواقع يُزعم أنها تابعة لحزب العمال الكردستاني في العراق. السلطات المحلية في كردستان العراق والحكومة العراقية الفيدرالية تشتكي باستمرار من هذه الهجمات.
وفقًا لتقرير مركز الأبحاث Crisis Group، قُتل أكثر من 7,000 شخص في الاشتباكات التي دارت في هذه المنطقة خلال العقد الماضي.
كتب محللو المركز في مارس: “إن حلّ النزاع بين تركيا وحزب العمال الكردستاني سيفتح الطريق أمام انسحاب عسكري تركي نهائي من الأراضي العراقية، مما سيساعد في تحسين العلاقات العامة بين أنقرة وبغداد ويسمح للطرفين بالمضي قدمًا.”
صرّح مستشار الأمن القومي العراقي قاسم الأعرجي أن بلاده تريد الآن رؤية انسحاب كامل للقوات التركية وقوات حزب العمال الكردستاني.
من الصعب معرفة مدى سرعة حدوث ذلك.
يقول المحلل يوسف جان: “قد يتفاوضون في النهاية على انسحاب، لكن من غير المرجح أن يحدث ذلك على المدى القصير، لأن ذلك يمثل تغييرًا كبيرًا في السياسة الخارجية التركية، ولا أعتقد أن الجيش أو الاستخبارات التركية ستتخلى عن هذا النفوذ بسهولة.”
في الواقع، كتب موقع Amwaj Media المتخصص في وقت سابق هذا العام: “قد ترحب قيادة الحزب الديمقراطي الكردستاني بوجود عسكري تركي محدود كعامل توازن أمام النفوذ الإيراني، خاصة مع استمرار القوات الأمريكية في التفاوض بشأن انسحابها من العراق.”
ويخلص يوسف جان إلى أن الأحزاب السياسية الكردية في العراق وكذلك قوات سوريا الديمقراطية قد تلعب دورًا في مستقبل مقاتلي حزب العمال الكردستاني بعد تفكيك الجماعة. وهناك تكهنات واسعة بأن بعض المقاتلين قد يبقون في كردستان العراق أو ينتقلون إلى قوات سوريا الديمقراطية في سوريا.
PKK Silah Dide Dest, Dibe Qet: Ew Çawa Sererastîyên Rojhilatê Navînê Bikin?
Cathrin Schaer 13 Gulan 2025
Rêxistina çeteyê kurdî ya çalak, PKK, ev hefte ragihand ku ew dawiya têkoşîna çeteyê xwe ya li dijî Tirkiyeyê daye. Lê vê gava, vê guhartinê ê li welatên din jî zêdetir bandorê bikin, wekî Iraq û Sûrî.
Di Adarê 2024’an de, di bajarê Qamişloyê, li bakurê Rojava, wêneyekê di nîşandanê de dikare bikevin ser rûyê Abdullah Öcalan — endamê damezrandinê ya PKK’yê, ku bi qanûn li Tirkiyeyê qedexe ye. Ew weşana duvarê hate çêkirin ji hêla alîkarên Hêzên Demokratîk a Sûriyê (HDS) ve.
Di Adarê de, hêzên Kurdî yên Sûrî, yên ku di nav şerê civakî ya Sûriyê de cihêkî bi serxwebûn girtibûn, razî bûn ku bi hukûmeta nû ya Sûriyê re hevkarî bikin.
PKK di vê hefteyê de ragihand ku ew “karên xwe di navê PKK de” rawestîne. Ev ragihandin bi awayekî fireh hate pejirandin wekî dawiya têkoşîna çeteyê ku li dijî dewleta Tirkiyeyê, di navbera wan ku di nav Tirkiyeyê de ji bo maf û azadiya Kurd têkoşîn dikin, diçû. Tê gotin ku ev şer zêdetir ji 40,000 kes jiyana xwe winda kir.
Lê ev ragihandin tenê bandora li ser Tirkiyeyê nake. Kurd, gelêkî mezin e ku ji 40 milyon kesan zêdetir e. Heke wan dewleta xwe hebûya, ew dê li herêmê ku Rojava, Iraq, Îran û Tirkiyeyê bi hev re diheje, were damezrandin. Di her welatekê de ew azadîkê etnîk in, û gelek kom û partiyên siyasî yên Kurd ên cûda cûda têkoşîn kirin — hin bi şiddet, hin bi rêya aştiyê — bo xweberbijartina gelê xwe. Pirrî wan têkiliyekî neçalakî an jî rehet bi PKK hebû.
“Bi bêguman, ev ragihandin pirr girîng e,” got Türkiye-şinas Yusuf Can, ku li Washington de bi Navenda Wilsonê re têkildar bû — navendekî xebatên ramanî ku bi destûra rêveberiya Trump hate girtin. “Lê ez difikirim ku yên girîngtir ev e ku piştî vê çi dê were kirin. Ev pirsa miliyon dolarê ye, çimkî PKK tenê yek ji rêxistinên tevgera kurdî yê li Tirkiyeyê ye. Derveyî Tirkiyeyê jî hinekî din endamên vê tevgerê hene.”
PKK di Sibata dawî de, piştî bangê Abdullah Öcalan — yek ji damezrandêrên PKK — bo dayina silê, biryara rakirina silah da.
Lê xebatvan dixwazin ku ev ragihandinê hêvî li Tirkiyeyê didin.
“Destûrnameyê di nav HDS û Dîmêşqê de dikare bi destpêkirina danûstendinên aştiyê û razanê di navbera Tirkiyeyê û PKK de were asan kirin,” nivîsand Wladimir van Wilgenburg, hevnivîskara pirtûka “Kurdên Bakurê Sûriyê”, bo navenda ramanên Washington. “HDS… tê gotin ku pergalê rakirina silê ya PKK bi danûstendina wan re têkiliya rast nake. Lê wan jî qebûl dikin ku heke li PKK re hinekî razan were girtin, ew dikare hewldana Tirkî li Sûrî rawestîne, çimkî Ankara nikare têkiliyê bi derdora HDS di sinorê xwe de bêtir bibêje girîng.”
Her tişt dikare bi şopê xwe çûbe şer.
“Hin alîkarên PKK bi vê rewşê razî nîn,” got Can li ser DW.
Ev jî dikare bibin sedemê ku hin endamên radikal têkoşînê bidomînin, û ev jî dikare bibe sedemê ku pêvajoa nû ya di navbera Şam û HDS de bê serbest kirin an jî dikeve xeterê.
Kurdên Iraqê: Tirkiye an jî PKK?
Ji destpêka salên 1980’an ve, endamên PKK xwe li Çiyayên Qendîlê li bakurê Iraqê panah dan. Qendîl beşek e ji hêza çiyayên ku digihê jinorê Tirkiyeyê û Rojhilatê Sûriyeyê.
Têkiliyên PKK bi desthilatdarên herêmî yên Iraqê pir têkçûn in. Beşa bakur a Iraqê, ku bi Kurdan domîne dike, herêmekî nimûneya serxwebûnê ye — hê jî beşek e ji dewletê Iraqê, lê xweperlemanek, leşker û hilbijartinên xwe heye. Du partiyên siyasî yên sereke ya Kurdî li Iraqê vê dozê yên cuda li PKK dixwazin.
Yekîtiya Nîştimanî ya Kurdistanê (YNK) nêzîk e bi Îran û PKK. Sêweya YNK’ê Celal Talabanî gotiye: “Ez naxwazim heya pîsîka kurdî jî bidim Tirkiye.”
Partiya din, Partiya Demokratîk a Kurdistanê (PDK), nêzîk e bi Tirkiye û destûr da ku leşkerê Tirkî di Kurdistanê Iraqê de zêdetir ji 100 deverên leşkerî ava bike.
Bi vê şêweya, û bi drone û tayyare savaşî, leşkerê Tirkiyeyê her dem li deverên ku tê gotin pêwendîyê wan bi PKK heye, dirêj bûye. Desthilatdarên her Kurdistanê Iraqê û her Iraqê federalyê bi giranî li ser vê rewşê şikêrt dikin.
Li gorî think tankê Crisis Group, di deh salên dawî de, li vir zêdetir ji 7,000 kes di têkoşînan de hatine kuştin.
Di Adarê de, analizkerên Crisis Group nivîsand: “Çareserkirina konfliktê [PKK-Tirkiye] ê rê vekêşe bo derkeftina leşkerê Tirkiyeyê ji erdê Iraqê, ku dibe alîkariya bêtir bo têkilîyên giştî yên Ankara û Baghdad û dê jê re şopê bikin.”
Şêwirmendê ewlekariya neteweyî ya Iraqê Qasim al-Araji gotiye ku welatê wî xwest ku hem hêzên Tirkî û hem jî hêzên PKK temamî derkevin.
Ger ku vê bi xêra bibe, nasî nakin.
Yusuf Can got: “Heke axirê bibe, dibe ku li ser derkeftinê gotûbêj bikin, lê navbera kurt de bêguman nabin, ji ber ku vê yekê gava girîng e di siyaseta derve yê Tirkiyeyê de, û ez bawer nakim ku leşker û parastinê Tirkî vê qas hêsan bide dest.”
Bi rastî, gotibû li Amwaj Media: “Rêberiya PDK dibe ku hez bike bo mayînên leşkerê Tirkiyeyê ya kêm, wekî tîrêjê di ber bilindbûna hêzên Îranî de — bi taybetî jî dema ku hêzên Amerîkayî li Iraqê dixwazin derkevin.”
Li dawî, Can got: “Pêşiya ku PKK wê nebe, dibe ku partiyên siyasî yên Kurdî li Iraq û jî SDF, derbarê başêdariyê yên PKK yên ku dijîn, rolê mezin lêbibin. Gava wan da be, gelek pêwîstiyek heye ku hinê wan karibin mayîn li Kurdistanê Iraqê, an jî biçin bo SDF li Sûriyeyê.”
Τι συμβαίνει όταν η ισχυρότερη τεχνολογική εταιρεία του κόσμου αμφισβητεί το ίδιο το θεμέλιο πάνω στο οποίο βασίζεται η διαδικτυακή αναζήτηση; Αυτή την εβδομάδα, η Apple δεν προκάλεσε απλώς αναταράξεις στη βιομηχανία των μηχανών αναζήτησης – ίσως έθεσε τα θεμέλια για μια γενεαλογική ανατροπή.
Φήμες θέλουν την Apple να εξετάζει το ενδεχόμενο να αντικαταστήσει τη Google ως προεπιλεγμένη μηχανή αναζήτησης στον Safari, επιλέγοντας αντ’ αυτής πλατφόρμες που δίνουν προτεραιότητα στην τεχνητή νοημοσύνη, όπως το ChatGPT και το Perplexity. Δεν πρόκειται απλώς για μια επιχειρηματική απόφαση· πρόκειται για έναν επαναπροσδιορισμό του τι σημαίνει «κάνω αναζήτηση». Σε ένα μέλλον διαμορφωμένο από τη γενετική τεχνητή νοημοσύνη, η αναζήτηση ίσως παύσει να αφορά συνδέσμους – και να αφορά αποκλειστικά απαντήσεις.
Ένα Ξύπνημα 150 Δισεκατομμυρίων Δολαρίων
Η απλή υπόνοια ότι η Apple ενδέχεται να απομακρυνθεί από τη Google προκάλεσε πανικό στη Wall Street. Η μετοχή της Alphabet υποχώρησε πάνω από 7%, εξαϋλώνοντας αξία 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσα σε ένα βράδυ – περισσότερο από το ΑΕΠ πολλών κρατών, που εξαφανίστηκε μόνο και μόνο από εικασίες.
Γιατί τέτοιος πανικός; Διότι, σύμφωνα με πληροφορίες, η Google πληρώνει στην Apple 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για να παραμένει η προεπιλεγμένη μηχανή αναζήτησης στον Safari. Η συμφωνία αυτή στηρίζει την κυριαρχία της Google στην αναζήτηση μέσω κινητών συσκευών και τροφοδοτεί ένα τεράστιο οικοσύστημα ψηφιακής διαφήμισης. Αν η Apple αποχωρήσει, η Google κινδυνεύει να χάσει τη χήνα με τα χρυσά αυγά – και ίσως μαζί της και το μέλλον της ίδιας της αναζήτησης.
Η Αναζήτηση μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης Δεν Έρχεται. Είναι Ήδη Εδώ.
Ο Eddy Cue της Apple επιβεβαίωσε ότι η εταιρεία πειραματίζεται ενεργά με εμπειρίες αναζήτησης που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη. Και δεν είναι η μόνη. Εργαλεία όπως το ChatGPT και το Perplexity προσφέρουν ήδη αυτό που η Google δεν μπορεί: άμεσες, συμφραζόμενες, ανθρώπινες απαντήσεις σε σύνθετα ερωτήματα.
Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνολογική αναβάθμιση – αλλά για μια αλλαγή συμπεριφοράς. Αντί να πληκτρολογούν άβολες λέξεις-κλειδιά και να ξεφυλλίζουν σελίδες γεμάτες SEO-βελτιστοποιημένο περιεχόμενο, οι χρήστες κάνουν ερωτήσεις – και περιμένουν ευφυείς, διαλογικές απαντήσεις. Ήδη, το 27% των Αμερικανών χρησιμοποιούν chatbot τεχνητής νοημοσύνης ως μέρος της αναζήτησής τους στο διαδίκτυο. Δεν πρόκειται για περιθωριακή τάση – αλλά για νέο κανόνα.
Γιατί Αυτή η Στιγμή Είναι Κρίσιμη
Δεν πρόκειται απλώς για μια διαμάχη κυριαρχίας στην Silicon Valley – είναι η απαρχή μιας νέας εποχής πληροφορίας. Η πιθανή στροφή της Apple μπορεί να:
Υπονομεύσει το μονοπώλιο της Google στην αναζήτηση από κινητές συσκευές
Επιταχύνει την καθολική αποδοχή της διαλογικής τεχνητής νοημοσύνης
Μετατοπίσει την ισχύ προς πλατφόρμες που δίνουν έμφαση στην ιδιωτικότητα και το συμφέρον του χρήστη
Η Apple ανέκαθεν είχε το χάρισμα να ανατρέπει το κατεστημένο. Όπως αναμόρφωσε τη μουσική, τα κινητά τηλέφωνα και τα wearables, τώρα στρέφει το βλέμμα της σε μια από τις πιο βαθιά ριζωμένες συνήθειες του διαδικτύου: τη γραμμή αναζήτησης της Google.
Από τους Αλγόριθμους στην Κατανόηση
Εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες, η Google μας εκπαίδευσε να περιηγούμαστε στο διαδίκτυο μέσω ενός λαβύρινθου γεμάτου διαφημίσεις και μπλε συνδέσμους. Όμως αυτό που ζητούν πλέον οι χρήστες είναι διαύγεια – όχι θόρυβος.
Οι πλατφόρμες με επίκεντρο την ΤΝ δεν περιορίζονται στην ευρετηρίαση του διαδικτύου – το ερμηνεύουν. Δεν χρειάζεται να ξέρεις τις σωστές λέξεις-κλειδιά ή να ανοίξεις πέντε διαφορετικές καρτέλες. Απλώς ρωτάς – και λαμβάνεις εξατομικευμένη, τεκμηριωμένη απάντηση. Είναι σαν να αντικαθιστάς μια βιβλιοθηκονόμο με έναν προσωπικό ερευνητή που γνωρίζει ακριβώς τι χρειάζεσαι.
Και ήδη αποδίδει. Σχεδόν ένας στους τρεις Αμερικανούς επιλέγει πλέον chatbot τεχνητής νοημοσύνης αντί για την παραδοσιακή αναζήτηση. Η μετάβαση δεν είναι μόνο τεχνική – είναι φιλοσοφική. Το διαδίκτυο γίνεται λιγότερο εργαλείο πρόσβασης και περισσότερο μέσο κατανόησης.
Τι Έρχεται Μετά;
Η Google δεν είναι καταδικασμένη — τουλάχιστον όχι ακόμη. Με τους τεράστιους πόρους της, μπορεί ακόμη να στραφεί προς μια εμπειρία αναζήτησης ενισχυμένη με τεχνητή νοημοσύνη, βάζοντας στο επίκεντρο τον χρήστη αντί για τον διαφημιστή. Όμως το ρολόι μετρά αντίστροφα και το πεδίο παιχνιδιού δεν της ανήκει πια αποκλειστικά.
Για την Apple, πρόκειται για ένα τολμηρό βήμα προς ένα μέλλον όπου η ιδιωτικότητα, η εξατομίκευση και η νοημοσύνη συγκλίνουν. Για τους χρήστες, είναι μια ευκαιρία να ξανασκεφτούμε πώς αλληλεπιδρούμε με το διαδίκτυο — από το ατέρμονο scroll, στην ουσιαστική, νοηματική αλληλεπίδραση.
Η Επόμενη Αναζήτησή Σου Ξεκινά Εδώ
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η ΤΝ θα επαναπροσδιορίσει την αναζήτηση — αλλά αν είσαι έτοιμος γι’ αυτό.
Θα συνεχίσεις να περιηγείσαι σε μια βαλτώδη θάλασσα διαφημίσεων ή θα περάσεις σε ένα οικοσύστημα όπου οι απαντήσεις είναι καθαρές, επιλεγμένες και διαλογικές; Η αναζήτηση με ΤΝ δεν είναι απλώς πιο βολική — είναι ενδυναμωτική. Μαθαίνει την πρόθεσή σου, κατανοεί τα συμφραζόμενα και προσαρμόζεται στον τρόπο σκέψης σου.
Το μέλλον της αναζήτησης δεν είναι μια λίστα με συνδέσμους. Είναι ένας διάλογος.
Η φημολογούμενη κίνηση της Apple δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική είδηση – αποτελεί ένδειξη μιας ευρύτερης πολιτισμικής μετατόπισης. Εισερχόμαστε σε ένα νέο κεφάλαιο, όπου η συνάφεια αντικαθιστά τον θόρυβο και η κατανόηση υπερισχύει της απλής ανακάλυψης.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο των μηχανών αναζήτησης. Είναι το πώς θα επιλέξεις να αναζητάς εσύ.
Ο κόσμος της αναζήτησης μέσω ΤΝ δεν «έρχεται». Είναι ήδη εδώ.
Ο Β.Πούτιν δεν θα συναντούσε τον Β.Ζελένσκι αλλά μόνο αν πήγαινε ο Ν.Τραμπ
Μετά τον Β.Πούτιν που δεν πρόκειται να παρευρεθεί στις διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη καθώς δεν θα βρίσκεται ο Ν.Τραμπ και με τον Β.Ζελένσκι δεν θα μιλούσε απευθείας και ο Σεργκέι Λαβρόφ δεν θα βρίσκεται παρών.
Την αποκάλυψη έκανε η ρωσική εφημερίδα Kommersant, με το Κρεμλίνο να τηρεί «σιγή ιχθύος» σχετικά με τη σύνθεση της ρωσικής αποστολής, πάντως σε κάθε περίπτωση σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο.
Όπως αναφέρουν οι FT οι ρωσικές δυνάμεις έχουν συγκεντρώσει 350.000 στρατιώτες έτοιμους για μία μεγάλη επίθεση η οποία θα ξεκινήσει τους καλοκαιρινούς μήνες σε 4 κατευθύνσεις με στόχο να οδηγήσουν σε ολική κατάρρευση τον ουκρανικό Στρατό και να δημιουργηθούν ευρείες αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες.
Η ρωσική πλευρά θα έχει στόχο να τελειώσει με το Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ και να περάσει στην δυτική πλευρά του Δνειπέρου με σκοπό την ολική ανακατάληψη της Ζαπορίζια και της Χερσώνας που αποτελούν πλέον έδαφος της ρωσικής ομοσπονδίας.
Υπενθυμίζεται ότι ο Ρώσος πρόεδρος,σύμφωνα με πληροφορίες, την παρουσία του στην Κωνσταντινούπολη και συνάντησής του με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Β.Ζελένσκι, καθώς θεωρεί ότι ο Ουκρανός πρόεδρος θέλει μια συνάντηση εντυπώσεων και μόνο, χωρίς ουσία.
Σημειώνεται πως η Ουκρανία και η Ρωσία έχουν προγραμματίσει συνομιλίες στην Τουρκία στις 15 Μαΐου. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι είναι έτοιμος να ηγηθεί της ουκρανικής αντιπροσωπείας.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είπε, από την πλευρά του, ότι το ταξίδι του στην Τουρκία θα καθοριστεί από το αν θα επισκεφθεί τη χώρα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ένα 24ωρο πριν τη διεξαγωγή των προγραμματισμένων συνομιλιών Ουκρανίας – Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, είχε συνομιλίες στο Κρεμλίνο με τον πρωθυπουργό της Μαλαισίας, Ανουάρ Ιμπραΐμ, ο οποίος βρίσκεται στη Μόσχα για επίσημη επίσκεψη.
Την ώρα που όλος ο πλανήτης περιμένει ανακοίνωση από το Κρεμλίνο σχετικά με την παρουσία ή όχι του Ρώσου Πρόεδρου στις ειρηνευτικές συνομιλίες και ενώ έγινε γνωστό από ρωσικά ΜΜΕ πως στην τουρκική μεγαλούπολη δεν θα ταξιδέψει ο ΥΠΕΞ, Σεργκεί Λαβρόφ, ο φακός κατέγραψε τη στιγμή που ο Πούτιν αστειεύτηκε με τον Ιμπραΐμ, στο περιθώριο της συνάντησής τους.
Το ανέκδοτο του Πούτιν στον Ιμπραΐμ
Σύμφωνα με το RΤ, ο Πούτιν είπε απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό της Μαλαισίας: «Εδώ στέκονται τρεις θρόνοι, ένας για τον Τσάρο, ο δεύτερος θρόνος είναι για τη σύζυγό του, την Τσαρίνα. Και ο τρίτος θρόνος. Για ποιον νομίζετε ότι είναι;».
«Για τη δεύτερη σύζυγο», τού είπε ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας.
«Απάντηση ενός αληθινού μουσουλμάνου!», απάντησε ο Βλάντιμιρ Πούτιν.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Κρεμλίνου, οι δύο ηγέτες συζήτησαν βασικά ζητήματα της διμερούς πολιτικής, εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας, περιέγραψαν μέτρα για την περαιτέρω ανάπτυξη της αλληλεπίδρασης Ρωσίας-Μαλαισίας και αντάλλαξαν απόψεις για τρέχοντα διεθνή και περιφερειακά ζητήματα.
Εκτενές ρεπορτάζ στην taz για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα, με αφορμή την πρόσφατη έκθεση του HRW. Ακόμη, σχόλια για την αλλαγή στάσης της Die Linke στον ορισμό του αντισημιτισμού.
Taz: H ύπαρξη εκατοντάδων μικρών και μεγάλων MME δε σημαίνει αυτομάτως πως υπάρχει και ελευθερία του ΤύπουΕικόνα: Thanassis Stavrakis/AP/dpa/picture alliance
Η νέα έκθεση του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch) για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα απασχολεί την tageszeitung του Βερολίνου.
«Προσφάτως οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, τώρα το Human Rights Watch: στην Ελλάδα η ελευθερία του Τύπου βρίσκεται υπό μεγάλη απειλή. Και οι ΜΚΟ συμφωνούν πως υπεύθυνη για την αθλιότητα στην Ελλάδα είναι η κυβέρνηση του συντηρητικού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη».
Σε ειδική έκθεση έκτασης 101 σελίδων με τίτλο «Από το κακό στο χειρότερο: Η παρακμή της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα» το HRW «παραθέτει στοιχεία γύρω από το εχθρικό περιβάλλον για τα ανεξάρτητα ΜΜΕ και τους εργαζόμενους στα μέσα ενημέρωσης απ’ όταν ανέλαβε την εξουσία η κυβέρνηση Μητσοτάκη τον Ιούλιο του 2019.
Καταγράφηκαν διαδικασίες παρενόχλησης, παρακολουθήσεων και εκφοβισμού. Όπως αναφέρει ο Χιου Γουίλιαμσον, διευθυντής του HRW για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, μπήγοντας το μαχαίρι στην πληγή, στην Ελλάδα η κριτική δημοσιογραφία καταστέλλεται και η αυτολογοκρισία γίνεται κανόνας. Ο ίδιος απαιτεί από την ΕΕ “να αναγκάσει την Αθήνα να αλλάξει πορεία”». Καθώς φαίνεται, προκύπτουν συχνά περιστατικά που «χρησιμοποιούνται δημόσια χρήματα για την επιρροή της δημοσιογραφίας ιδιωτικών μέσων, αλλά και των δημοσιευμάτων των δημοσίων μέσων».
Το Human Rights Watch εκτιμά πως η ελευθερία του Τύπου απειλείται στην ΕλλάδαΕικόνα: Florian Schmitz/DW
Η περίπτωση της Ελλάδας αποδεικνύει και κάτι άλλο σημαντικό, όπως παρατηρεί η taz: ότι η ύπαρξη εκατοντάδων μικρών και μεγάλων μέσων ενημέρωσης «δε σημαίνει αυτομάτως πως υπάρχει και ελευθερία του Τύπου. Λίγοι μεγαλοεπιχειρηματίες έχουν στην ιδιοκτησία τους πολλά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων όλων των μεγάλων ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των ολιγαρχών πρόσκειται στο συντηρητικό κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Από τον Ιούλιο του 2019 η ΕΡΤ και το ΑΠΕ-ΜΠΕ υπάγονται απευθείας στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, γεγονός που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αμφότερα τα κρατικά μέσα έχουν τραβήξει την προσοχή εξαιτίας περιστατικών λογοκρισίας και παραβιάσεων της θεμελιώδους δημοσιογραφικής αρχής της πολυφωνίας».
Τα όσα συμβαίνουν στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια δεν αφήνουν πλέον αδιάφορη ούτε την ΕΕ. «Τον Φεβρουάριο του 2024 το Ευρωκοινοβούλιο εξέφρασε σε καταδικαστικό ψήφισμα σοβαρές ανησυχίες για την ελευθερία του Τύπου και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα», προσθέτει η taz. Η εφημερίδα του Βερολίνου σχολιάζει τέλος καυστικά πως «σε μία καταφανή αντιστροφή θύματος-θύτη» ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης «απορρίπτει απολύτως τις κατηγορίες, λέγοντας πως το κράτος δικαίου στη χώρα του είναι “ισχυρότερο από ποτέ”, καθώς και ότι “η Ελλάδα έχει γίνει συχνά στόχος συκοφαντιών τα τελευταία χρόνια”».
Η Αριστερά αλλάζει στάση στον ορισμό του αντισημιτισμού
Στη διάσκεψη του κόμματος στο Κέμνιτς το γερμανικό κόμμα η Αριστερά (Die Linke) υιοθέτησε τη λεγόμενη «Διακήρυξη της Ιερουσαλήμ» αναφορικά με τον ορισμό του αντισημιτισμού, μέσω της οποίας εδραιώνεται διάκριση μεταξύ της αντισημιτικής ρητορικής αφ’ ενός και της άσκησης κριτικής απέναντι στο κράτος του Ισραήλ αφ’ ετέρου. Η συγκεκριμένη απόφαση της Αριστεράς προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, μεταξύ άλλων και από το Κεντρικό Εβραϊκό Συμβούλιο.
Η γερμανική κοινωνία δυσκολεύεται να συζητήσει σχετικά με το πού τίθενται τα όρια μεταξύ αντισημιτισμού και θεμιτής κριτικής προς την ισραηλινή κυβέρνησηΕικόνα: Christian Mang/IMAGO
«Η Αριστερά έριξε ένα βότσαλο στο νερό – και προκάλεσε κύμα οργής», παρατηρεί η tageszeitung. «Η κατηγορία περί αντισημιτισμού χρησιμοποιείται συχνά για να θέσει υπό αμφισβήτηση την κριτική που ασκείται σε βάρος της δεξιάς κυβέρνησης του Ισραήλ. Γι’ αυτό και η Αριστερά δικαίως ασχολείται με το ζήτημα των ολοένα και πιο στενών ορίων αναφορικά με το τι μπορεί να ειπωθεί και τι όχι».
Η αντίδραση του Κεντρικού Εβραϊκού Συμβουλίου από την άλλη πλευρά να κατηγορήσει την Αριστερά πως συμβάλλει στην απόκρυψη του αντισημιτισμού και προωθεί το μίσος εναντίον του Ισραήλ θεωρεί η γερμανική εφημερίδα πως «είναι υπερβολική. Η Διακήρυξη της Ιερουσαλήμ συντάχθηκε από αναγνωρισμένους φιλελεύθερους διανοούμενους, μεταξύ των οποίων και ορισμένοι Ισραηλινοί. Και το να την αναγάγει κανείς ως έκφραση αντισημιτισμού θυμίζει τη στρατηγική των Δεξιών του Ισραήλ, οι οποίοι χρησιμοποιούν την κατηγορία περί αντισημιτισμού σαν ενός είδους υπερόπλο.
Η ρητορική κλιμάκωση γύρω από την απόφαση της Αριστεράς καθιστά πιο δύσκολη την υλοποίηση αυτού που χρειαζόμαστε: μία αντικειμενική συζήτηση σχετικά με τον αντισημιτισμό στη Γερμανία και το ερώτημα για το ποια κριτική προς το Ισραήλ είναι θεμιτή – και ποια όχι.
Το σκανδαλώδες δεν είναι το γεγονός ότι η Αριστερά υιοθέτησε τον ορισμό της Διακήρυξης της Ιερουσαλήμ. Το σκανδαλώδες είναι μία λιγόψυχη γερμανική πολιτική» που μάλλον κάνει τα στραβά μάτια «για το ότι το Ισραήλ διαπράττει εγκλήματα πολέμου».
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung πάντως θεωρεί πως με αυτήν την απόφαση το κόμμα της Αριστεράς επαναφέρει στους κόλπους του «ένα πρόβλημα που στο παρελθόν είχε οδηγήσει στην έξοδο επιφανή μέλη της παράταξης: την ελλιπή αποκήρυξη του αριστερού αντισημιτισμού».
Στο συνέδριο του κόμματος το περασμένο φθινόπωρο «το κόμμα συμφώνησε μετά δυσκολίας να καταδικάσει την τρομοκρατία της Χαμάς εξίσου με τις επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα και τον Λίβανο. Η ηγεσία του κόμματος – και πολλοί αντιπρόσωποί του – δεν ήθελαν να υποχωρήσουν πέρα και από αυτήν τη γραμμή συμβιβασμού. Η πλειοψηφία όμως το ήθελε τελικά.
Μεταξύ των πολλών νέων μελών του κόμματος θα είναι πιθανώς και ορισμένοι πολίτες που τάσσονται υπέρ αυτής της στάσης. Το παλιό νέο πρόβλημα της Αριστεράς θα μπορούσε έτσι μακροπρόθεσμα όχι μόνο να μην περιοριστεί, αλλά να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο».
Ο Χοσέ «Πέπε» Μουχίκα, άλλοτε αντάρτης που πέρασε 12 χρόνια στις φυλακές την περίοδο της δικτατορίας, έφυγε με τη σιωπηρή μεγαλοπρέπεια που χαρακτήρισε όλη του τη ζωή. Σχόλιο του Κώστα Αργυρού.
Ο Πέπε το 2009, αφού ψήφισε στις προεδρικές εκλογές επέστρεψε στο αγρόκτημά τουΕικόνα: Ivan Franco/dpa/picture alliance
Όποιος έχει δει τα «12 χρόνια νύχτα», όποιος έτυχε να διαβάσει έστω και «διαγώνια» για τη ζωή του Χοσέ Μουχίκα, δεν μπορεί να μην συγκινήθηκε στο άκουσμα του θανάτου του 89χρονου, που υπηρέτησε ανάμεσα σε όλα τα άλλα και ως πρόεδρος τη χώρα του το διάστημα 2010-2015. Η λέξη «υπηρέτησε» εδώ αποκτά την πραγματική της διάσταση, γιατί ο Πέπε, όπως τον φώναζαν οι συμπατριώτες του, παρέμεινε Πέπε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ένας απλός αγωνιστής της ζωής, με το εμβληματικό χαμόγελο και την έμφυτη καλοσύνη. Όπως όταν προτίμησε να παραμείνει στο αγροτόσπιτό του στα περίχωρα του Μοντεβιδέο, όπου μαζί με τη γυναίκα του, Λουσία, καλλιεργούσαν λουλούδια και να μην μετακομίσει στο πολυτελές προεδρικό μέγαρο.
Ο άλλοτε αντάρτης, που πέρασε 12 χρόνια της ζωής του στις φυλακές, την εποχή που το μαύρο πέπλο της «Επιχείρησης Κόνδωρα» σκέπαζε με δικτατορίες ολόκληρη την Λατινική Αμερική, ποτέ δεν ξέχασε από πού προέρχεται και ποιους εκπροσωπεί. Τα λόγια του σημερινού προέδρου της Ουρουγουάης «δίδαξε στον κόσμο πως η εξουσία δεν σημαίνει προνόμια, αλλά προσφορά» είναι πολύ λίγα, για να αποδώσουν το μέγεθος της σεμνής, λιγόλογης μεγαλοπρέπειας που σφράγισαν τη ζωή του αλλά και το θάνατό του. «Πεθαίνω. Και δεν με πειράζει, είχα μια γεμάτη ζωή» είπε το 2024 όταν έκανε γνωστό το πρόβλημα της υγείας του. «Αγαπώ τη ζωή. Θέλω να εμφανιστώ στο τελευταίο ταξίδι, όπως κάποιος που μπαίνει σε ένα μπαρ και λέει στο μπάρμαν: Δική μου αυτή η γύρα»
Μια ζωή γεμάτη
Ο Χοσέ μαζί με τη Λουσία το 2020Εικόνα: Matilde Campodonico/AP Photo/picture alliance
Είχε μια πραγματικά γεμάτη ζωή και δεν κράτησε ποτέ κακία, ούτε καν στους δεσμώτες του, που του στέρησαν το δικαίωμα στην ελευθερία από το 1972 έως το 1985. «Τα χρόνια στη φυλακή είχα πολύ χρόνο να σκεφτώ και να γνωριστώ με τον εαυτό μου. Με άλλαξαν ίσως λίγο. Αλλά βασικά παραμένω ο ίδιος» έλεγε σε ένα ντοκιμαντέρ της γερμανικής τηλεόρασης, πριν από 10 ακριβώς χρόνια, με την αποχώρησή του από την προεδρία.
Ο άλλοτε αντάρτης των Τουπαμάρος αποτελεί μια σπάνια εξαίρεση πολιτικού της Αριστεράς, που ποτέ δεν επιχείρησε να εξαργυρώσει το παρελθόν του με πλούτη, δόξα, μεγαλεία και ποτέ δεν έπαψε να σκέφτεται τους φτωχούς, τους αδύναμους, τους περιθωριοποιημένους. Τη ζωή αυτών προσπάθησε να κάνει καλύτερη σε όποια πολιτική θέση και αν βρέθηκε. Ο χαρακτήρας του ήταν τέτοιος που δε μπορούσε να υποκύψει σε κανένα πειρασμό της εξουσίας, στον οποίο λυγίζουν οι περισσότεροι.
Μπορεί να μην γραφτούν για αυτόν ατέλειωτοι ύμνοι και μοιρολόγια. Μπορεί να μην συρρεύσουν στην κηδεία του πολιτικοί από όλο τον κόσμο, όπως τους είδαμε να καταφθάνουν πρόσφατα στο Βατικανό. Για τους συμπατριώτες του αλλά και για όλους τους δημοκράτες στον πλανήτη θα παραμένει πάντα ένα σημείο αναφοράς. Θα θυμίζει από τη μια τα βάσανα των απλών ανθρώπων της Νότιας Αμερικής και από την άλλη τον αγώνα, που έδωσαν πολλοί από αυτούς στην Ουρουγουάη, στη Χιλή, στην Αργεντινή. Όλοι εκείνοι που συμμερίζονταν τη δική του θεωρία ζωής: «Νικημένοι είναι μόνο όσοι έπαψαν να αγωνίζονται».
Η Ελλάδα επηρεάζεται εκ νέου από θερμές αέριες μάζες προερχόμενες από τη Βόρεια Αφρική, οι οποίες μεταφέρουν μαζί τους ερημική σκόνη.
Την Πέμπτη και Παρασκευή, οι βροχές στα βόρεια και κεντρικά θα συμβάλλουν στον καθαρισμό της ατμόσφαιρας, καθώς η σκόνη θα κατακαθίσει στο έδαφος μέσω των κατακρημνίσεων.
Από την Παρασκευή και μετά, οι νότιες περιοχές της χώρας αναμένεται να επηρεαστούν εντονότερα, με αυξημένες συγκεντρώσεις σκόνης στην επιφάνεια, που ενδέχεται να ξεπεράσουν τα 150 μg/m³:
Περιοχές που θα επηρεαστούν: Πελοπόννησος, Κρήτη, Νησιά του Αιγαίου, Στερεά Ελλάδα και Νησιά του Ιονίου.
Συνιστάται προσοχή σε ευπαθείς ομάδες, όπως άτομα με αναπνευστικά προβλήματα, άτομα με αλλεργίες και στους ηλικιωμένους.
Παρακολουθήστε την πρόγνωση και την εξέλιξη του φαινομένου, σύμφωνα με τα δεδομένα της υπηρεσίας #CopernicusAtmosphere, στο διαδικτυακό portal του #AtmoHub:
To AtmoHub, ως κόμβος πληροφόρησης για την ατμοσφαιρική σύσταση στην Ελλάδα έχει αποστολή να καθιστά προσβάσιμη την παρακολούθηση και πρόγνωση της ατμοσφαιρικής σύστασης σε εθνικό επίπεδο, επικεντρώνοντας στην ακαδημαϊκή κοινότητα, τη βιομηχανία, πολιτειακούς φορείς και το ευρύ κοινό.
Το AtmoHub συντονίζεται από την ομάδα NOA – ReACT του ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ και υποστηρίζεται από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Συνεργασίας της Υπηρεσίας Παρακολούθησης της Ατμόσφαιρας Copernicus CAMS (Copernicus Atmosphere Monitoring Service National Collaboration Programme).https://atmosphere.copernicus.eu/greece
Μπορείτε να ενημερώνεστε ακολουθώντας μας στα κοινωνικά δίκτυα:
Το φράγμα των Τριών Φαραγγιών στην Κίνα / Φωτογραφία: AP
02/05/2025 22:03
Σύμφωνα με τη NASA, ένα από τα πιο φιλόδοξα και αμφιλεγόμενα τεχνικά έργα στην ιστορία της ανθρωπότητας έχει… κοσμικές συνέπειες.
Όπως αναφέρει το uk.news.yahoo.com, το Φράγμα των Τριών Φαραγγιών στην Κίνα και συγκεκριμένα η τεράστια δεξαμενή του φράγματος επηρεάζει την περιστροφή της Γης, αυξάνοντας ελαφρώς τη διάρκεια της ημέρας.
Ο γεωφυσικός της NASA δρ Μπέντζαμιν Φονγκ Τσάο, από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard, εξηγεί ότι η μαζική ανακατανομή νερού που προκαλεί το φράγμα μεταβάλλει τη ροπή αδράνειας του πλανήτη, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται ελαφρώς η περιστροφή του.
Πώς αλλάζει η διάρκεια της ημέρας
Η NASA υπολογίζει ότι η ημέρα στη Γη έχει αυξηθεί κατά 0,06 μικροδευτερόλεπτα εξαιτίας της λειτουργίας του φράγματος. Μπορεί η αλλαγή να φαίνεται αμελητέα, ωστόσο πρόκειται για μετρήσιμη μεταβολή που καταγράφεται από τα υπερσύγχρονα όργανα παρατήρησης της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της αλλαγής, ο δρ Τσάο σημειώνει χαρακτηριστικά ότι η προσθήκη 0,06 μικροδευτερολέπτων ανά ημέρα θα ισοδυναμούσε με μια συνολική αύξηση περισσότερο των 3 ημερών στη διάρκεια της ύπαρξης του σύμπαντος.
Μετατοπίζεται και ο άξονας της Γης
Η επίδραση του φράγματος δεν περιορίζεται μόνο στη διάρκεια της ημέρας. Οι επιστήμονες της NASA υποστηρίζουν ότι η μετατόπιση τεράστιου όγκου νερού έχει προκαλέσει μετατόπιση του άξονα της Γης κατά περίπου 2 εκατοστά.
Το φαινόμενο αυτό εξηγείται με παρόμοιο τρόπο με έναν πατινέρ που επιβραδύνει την περιστροφή του ανοίγοντας τα χέρια του. Όταν μετατοπίζεται μάζα σε ένα περιστρεφόμενο σύστημα, αλλάζει και η ταχύτητα περιστροφής του.
Τι είναι το Φράγμα των Τριών Φαραγγιών
Το Φράγμα των Τριών Φαραγγιών βρίσκεται στον ποταμό Γιανγκτσέ στην επαρχία Χουμπέι και ολοκληρώθηκε το 2012. Έχει μήκος 2.335 μέτρα και ύψος 185 μέτρα, ενώ η δεξαμενή του βρίσκεται σε ύψος 175 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.
Με ισχύ 22.500 μεγαβάτ, το φράγμα παράγει ενέργεια ισοδύναμη με 15 πυρηνικούς αντιδραστήρες. Παράλληλα, παίζει καθοριστικό ρόλο στη μείωση της χρήσης άνθρακα στην Κίνα, συμβάλλοντας σημαντικά στον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Παρότι οι αλλαγές στον πλανήτη είναι εξαιρετικά μικρές για να επηρεάσουν την καθημερινότητά μας, εγείρονται νέα ερωτήματα για τις επιπτώσεις τέτοιων γιγαντιαίων έργων στην ισορροπία της φύσης και του πλανήτη συνολικά.
Όσο για το τι μπορεί να κάνει κανείς με τα επιπλέον 0,06 δευτερόλεπτα που «κερδήθηκαν»; Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, ο ανθρώπινος εγκέφαλος προλαβαίνει να αναγνωρίσει μια μυρωδιά και ένας σκύλος μπορεί να προσδιορίσει την κατεύθυνση ενός ήχου. Αλλά μέχρι εκεί…
To σύμπαν θα τελειώσει νωρίτερα/shutterstock
14/05/2025 12:41
Το σύμπαν είναι έτοιμο να τελειώσει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, σύμφωνα με νέα έρευνα Ολλανδών επιστημόνων.
Τονίζουν πως προς το παρόν δεν υπάρχει ακόμη λόγος να πανικοβληθούμε καθώς πρόκειται να γίνει σε… άπειρα χρόνια από τώρα, για την ακρίβεια πρόκειται για έναν αριθμό με 78 μηδενικά.
Και παρότι δεν χρειάζεται εμείς να ανησυχούμε, η εν λόγω εκτίμηση αποτελεί σημαντική αναθεώρηση της προηγούμενης των 10¹¹⁰⁰ καθώς μας λέει ότι το τέλος του κόσμου έρχεται σε 10⁷⁸ χρόνια, όπως σημειώνεται στην ερευνητική εργασία του Πανεπιστημίου Radboud, που δημοσιεύεται στο Journal of Cosmology and Astroparticle Physics.
«Το οριστικό τέλος του σύμπαντος έρχεται πολύ νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν, αλλά ευτυχώς εξακολουθεί να διαρκεί πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας Heino Falcke.
Μια τριάδα επιστημόνων στο Radboud ξεκίνησε να υπολογίζει πότε τα πιο «ανθεκτικά» ουράνια σώματα – τα αστέρια λευκών νάνων – θα πεθάνουν τελικά. Βασίστηκαν στους υπολογισμούς τους στην ακτινοβολία Χόκινγκ, που πήρε το όνομά της από τον διάσημο βρετανό φυσικό Στίβεν Χόκινγκ.
Ο Χόκινγκ διατύπωσε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 την άποψη ότι οι μαύρες τρύπες διαρρέουν ακτινοβολία και διαλύονται αργά όπως η ασπιρίνη σε ένα ποτήρι νερό – γεγονός που τους προσδίδει μια πεπερασμένη διάρκεια ζωής.
Οι επιστήμονες του Radboud το επέκτειναν αυτό και σε άλλα αντικείμενα του σύμπαντος, υπολογίζοντας ότι ο «χρόνος εξάτμισης» εξαρτάται από την πυκνότητα. Αυτό τους επέτρεψε να υπολογίσουν τη θεωρητική διάλυση του μακροβιότερου σώματος, του λευκού νάνου.
«Θέτοντας τέτοιου είδους ερωτήσεις και εξετάζοντας ακραίες περιπτώσεις, θέλουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τη θεωρία και ίσως μια μέρα να μπορέσουμε να λύσουμε το μυστήριο της ακτινοβολίας Hawking», δήλωσε ένας από τους συγγραφείς της έρευνας, ο Walter van Suijlekom.
Η ανθρωπότητα δεν χρειάζεται να ανησυχεί πολύ για το τέλος του σύμπαντος. Αν δεν έχουμε καταφέρει να μετοικήσουμε εκτός του πλανήτη Γη, το ανθρώπινο είδος θα έχει εξαφανιστεί προ πολλού. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο ήλιος μας θα είναι πολύ καυτός για τη ζωή σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια και θα βράζουν ακόμα και οι ωκεανοί μας.
Σε περίπου 8 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Ήλιος θα επεκταθεί προς τη Γη, καταβροχθίζοντας τελικά τον άγονο και άψυχο μέχρι τότε πλανήτη μας και καταδικάζοντάς τον σε πύρινο θάνατο.
Ρίχνοντας φως στη σκοτεινή ενέργεια
Η έρευνα έρχεται μόλις λίγες εβδομάδες αφότου οι επιστήμονες δημοσίευσαν νέα ευρήματα που μπορεί επίσης να ρίξουν φως στην τύχη του σύμπαντος.
Οι ερευνητές τον Μάρτιο δήλωσαν ότι νέα δεδομένα δείχνουν ότι η σκοτεινή ενέργεια – μια μυστηριώδης δύναμη που αποτελεί σχεδόν το 70% του σύμπαντος – μπορεί στην πραγματικότητα να εξασθενεί.
Αν η σκοτεινή ενέργεια είναι σταθερή, μια ιδέα που εισήγαγε για πρώτη φορά ο Άλμπερτ Αϊνστάιν στη θεωρία της σχετικότητας, οι επιστήμονες λένε ότι το σύμπαν μας μπορεί να συνεχίσει να διαστέλλεται για πάντα, γινόμενο όλο και πιο ψυχρό, μοναχικό και ακίνητο.
Αν η σκοτεινή ενέργεια φθίνει με το χρόνο, το σύμπαν θα μπορούσε μια μέρα να σταματήσει να διαστέλλεται και τελικά να καταρρεύσει στον εαυτό του σε αυτό που ονομάζεται «Μεγάλη Κρίση».
«Τώρα, υπάρχει η πιθανότητα τα πάντα να τελειώνουν», δήλωσε ο κοσμολόγος και συνεργάτης της μελέτης Mustapha Ishak-Boushaki του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Ντάλας. «Θα το θεωρούσαμε αυτό καλό ή κακό πράγμα; Δεν ξέρω».
Άλλες προσπάθειες σε όλο τον κόσμο έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στη σκοτεινή ενέργεια και σκοπεύουν να δημοσιεύσουν τα δικά τους δεδομένα τα επόμενα χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής Euclid του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και του Παρατηρητηρίου Vera C. Rubin στη Χιλή.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid της ESA, που θα εκτοξευθεί το 2023 και θα κοστίσει 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι εξοπλισμένο με ένα σχεδόν τέλειο πρωτεύον κάτοπτρο πλάτους 3 ποδιών και 11 ιντσών και δύο όργανα: μια κάμερα ορατού φωτός 600 megapixel και ένα φασματόμετρο απεικόνισης υπέρυθρης ακτινοβολίας 64 megapixel. Το οπτικό πεδίο του τηλεσκοπίου είναι περίπου διπλάσιο από το μέγεθος της πανσελήνου.
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συναντήθηκε με τον Σύρο αξιωματούχο Άχμεντ Αλ-Σάρα στη Σαουδική Αραβία και τον παρότρυνε να εξομαλύνει τις σχέσεις με τον επί χρόνια εχθρό Ισραήλ, μετά την αιφνιδιαστική ανακοίνωση της Ουάσινγκτον για άρση όλων των κυρώσεων εις βάρος της ισλαμιστικής κυβέρνησης της Δαμασκού. Ένα νέο επεισόδιο του podcast μας είναι αφιερωμένο στη Συρία, μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος επίσης επαίνεσε τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, αποκαλώντας τον «έναν απίστευτο άνθρωπο» και «σπουδαίο τύπο», χωρίς καμία αναφορά σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα. Ο επόμενος σταθμός της περιοδείας του στη Μέση Ανατολή είναι η Ντόχα, πρωτεύουσα του Κατάρ.
Σε άλλες εξελίξεις από την περιοχή, λίγες ημέρες πριν από την επίτευξη εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Χούθι, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εντόπισαν ενδείξεις ότι οι Υεμενίτες μαχητές αναζητούσαν διέξοδο έπειτα από επτά εβδομάδες αδιάκοπων βομβαρδισμών, σύμφωνα με τέσσερις Αμερικανούς αξιωματούχους.
Ουκρανία – Ρωσία
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι θα συμμετάσχει στις ειρηνευτικές συνομιλίες αυτής της εβδομάδας μόνο αν παραστεί και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, προκαλώντας τον μάλιστα λέγοντας ότι ο Ρώσος ηγέτης «φοβάται να τον αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο».
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε πως υποστηρίζει την επιβολή νέων κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας, αν η Μόσχα δεν συμφωνήσει σε εκεχειρία, επισημαίνοντας ως πιθανούς στόχους τους τομείς των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της ενέργειας. Σύμφωνα με έκθεση που καταρτίστηκε για τους Ευρωπαίους υπουργούς Οικονομικών, η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε όλο και πιο επισφαλή κατάσταση.
Αφρική
Οι σφοδρότερες συγκρούσεις των τελευταίων ετών συγκλόνισαν την Τρίπολη για δεύτερη διαδοχική νύχτα και συνεχίστηκαν και το πρωί, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της λιβυκής πρωτεύουσας, έπειτα από τη δολοφονία σημαίνοντος αρχηγού πολιτοφυλακής τη Δευτέρα, που πυροδότησε αντιπαράθεση μεταξύ αντίπαλων ένοπλων ομάδων.
Η παρακολούθηση και η ιατρική φροντίδα ατόμων με HIV στη Νότια Αφρική έχουν μειωθεί μετά τη μείωση της χρηματοδότησης από τις ΗΠΑ για εργαζόμενους και κλινικές, με τις έγκυες γυναίκες, τα βρέφη και τη νεολαία να πλήττονται περισσότερο. Η ανταποκρίτρια Νέλι Πέιτον αναλύει τους κινδύνους για τη χώρα με το υψηλότερο ποσοστό HIV παγκοσμίως, στο podcast των Reuters World News.
Οικονομία & Αγορές
Οι ΗΠΑ επανεξετάζουν τους κινδύνους από συσκευές κινεζικής κατασκευής που αποτελούν κρίσιμο εξάρτημα στις υποδομές ανανεώσιμης ενέργειας, μετά την ανακάλυψη ανεξήγητου εξοπλισμού επικοινωνιών εντός ορισμένων από αυτές, σύμφωνα με δύο πηγές.
Η επιθετική πολιτική δασμών του Τραμπ αποδίδει κάποιες πρώτες συμφωνίες, όπως μια 90ήμερη αναστολή των υπερβολικών δασμών μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και μια περιορισμένη εμπορική συμφωνία με τη Βρετανία. Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς, ο πρόεδρος απέχει ακόμη πολύ από το να εξισορροπήσει τις παγκόσμιες εμπορικές ροές.
Η Tesla σχεδιάζει να αρχίσει τις αποστολές εξαρτημάτων από την Κίνα στις ΗΠΑ για την παραγωγή των οχημάτων Cybercab και των φορτηγών Semi στο τέλος του μήνα, μετά τη συμφωνία ΗΠΑ–Κίνας για παύση της εμπορικής διαμάχης, σύμφωνα με άτομο με άμεση γνώση του θέματος.
Τις επόμενες εβδομάδες, επενδυτές σε εννέα εισηγμένες εταιρείες, καθεμία με κεφαλαιοποίηση άνω του 1 δισ. δολαρίων, θα κληθούν να ψηφίσουν για το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας τους εκτός Ντελαγουέρ — γεγονός που θα μπορούσε να πλήξει τη φήμη της πολιτείας ως επίκεντρο της εταιρικής Αμερικής.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξετάζουν αν ο Τραμπ μπορεί να τις εξαναγκάσει να πληρώνουν υψηλότερες τιμές για φάρμακα, μετά την υπογραφή εκτελεστικού διατάγματος για τη μείωση των τιμών στις ΗΠΑ, προκαλώντας αναστάτωση στη φαρμακευτική βιομηχανία.
Η βρετανική εταιρεία πολυτελών ειδών Burberry ανακοίνωσε σχέδιο περικοπής 1.700 θέσεων εργασίας — περίπου το 20% του παγκόσμιου προσωπικού της — στο πλαίσιο προσπάθειας μείωσης κόστους και αναστροφής της πορείας της. Η είδηση οδήγησε σε άνοδο τη μετοχή της.
Έγραφε στις 3 Μαίου ο ΔΗΚΤΗΣ της Καθημερινής, με τίτλο «Ο υπουργός και η εφαρμογή παρακολούθησης των τρένων»: «Εάν ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης διαθέσει στους σιδηροδρόμους ένα κλάσμα του χρόνου που αφιερώνει στην επικοινωνιακή προβολή του, σύντομα θα ζηλεύουν τα ελληνικά τρένα κι οι Βρετανοί. Εν πάση περιπτώσει, επειδή δεν είναι πολύ πιθανό να περιορίσει συνεντεύξεις, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις, ας σταματήσει τουλάχιστον να “πουλάει” ως τρομερή ιδέα τη δυνατότητα να παρακολουθεί ο οποιοσδήποτε από το κινητό του τα τρένα. Παρακολουθούμε ήδη με τέτοιες εφαρμογές αεροπλάνα και βαπόρια. Αλλά δεν μειώθηκαν εξ αυτού οι πτώσεις αεροσκαφών και τα ναυάγια». Όταν διατυπώνει τέτοια σχόλια και η “Καθημερινή”, η οποία πρόσκειται στην κυβέρνηση, ε! τότε αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα με τη διαχείριση των προβλημάτων του σιδηροδρόμου από τη νέα ηγεσία του υπουργείου. Προβληματίζει όμως περισσότερο το γεγονός ότι τα παραπάνω τα είχε υιοθετήσει και ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο της 28ης Απριλίου όταν ανήγγειλε το νομοσχέδιο για τον σιδηρόδρομο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση κυβερνά αυτοδύναμα επί έξη ολόκληρα χρόνια. Αναγνωρίζω ότι έξη χρόνια είναι πολύ λίγος χρόνος, ελάχιστος θάλεγα, για να αναταχθεί ο σιδηρόδρομος από τα συντρίμμια του 2008 και του Ν. 3891/2010 αλλά η πραγματικότητα αναδεικνύει κάθε μέρα που έρχεται χειρότερη από την προηγούμενη σε όλα τα επίπεδα: οργανωτικό, λειτουργικό, ηθικό όσον αφορά την αξιοκρατία
Αντιλαμβάνομαι πόσο δύσκολο είναι, για κάποιον που δικαιολογημένα αγνοεί την πολύπλοκη λειτουργία του σιδηρόδρομου και του ανατίθενται οι ευθύνες του, να πρέπει να εμφανίζεται καθημερινά στον Τύπο ως επαΐων περί τα σιδηροδρομικά θέματα. Γιαυτό πρέπει να ακούμε με κατανόηση τις δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών ακόμη και όταν, όπως διαπιστώνει και η “Καθημερινή”, υπερβάλλει εαυτόν για να ικανοποιήσει τον πρωθυπουργό που τον απέσπασε από το Κτηματολόγιο και τον τοποθέτησε ως αρμόδιο υπουργό για τον σιδηρόδρομο.
Ένα παράδειγμα; Αναφερόμενος πρόσφατα ο κ. Κυρανάκης στον Γενικό Κανονισμού Κίνησης (ΓΚΚ) δήλωσε πως θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να εκσυγχρονιστεί. «Είμαστε σε μία φάση αναθεώρησης του Γενικού Κανονισμού Κίνησης, είπε. Πρέπει να αναθεωρηθεί. Υπάρχουν αρκετά πράγματα που γράφονται και είναι παρωχημένα, είναι αναχρονιστικά οπότε πρέπει να εκσυγχρονιστεί», είπε χαρακτηριστικά. Όμως για να αξιολογήσεις τον ΓΚΚ πρέπει να γνωρίζεις τη λειτουργία του σιδηρόδρομου σε βάθος και να έχεις πολύχρονη εμπειρία. Ούτε βέβαια μπορεί να υποβαθμίζεται με αυτόν τον τρόπο ο ΓΚΚ που προέβλεπε και προβλέπει την παραμικρή λεπτομέρεια για την ασφαλή κυκλοφορία των συρμών, εφόσον τηρείται όπως τηρείτο απαρέγκλιτα στο παρελθόν διότι υπήρχε η γνώση και η εμπειρία. Ο ΓΚΚ όπως υφίσταται πρέπει να παραμείνει αλώβητος για τον απλούστατο λόγο ότι στο μεγαλύτερο μέρος του δικτύου ο σιδηρόδρομος συνεχίζει να λειτουργεί όπως λειτουργούσε πάντα. Ανακύπτει, ως εκ τούτου, η υποχρέωση του υπουργείου να εξασφαλίζει όλες τις προϋποθέσεις που επιτάσσει ο ΓΚΚ ώστε η κυκλοφορία να διεξάγεται με ασφάλεια, προϋποθέσεις που δεν υφίστανται εδώ και χρόνια. Εκείνο βέβαια το οποίο θα πρέπει να γίνει είναι να προστεθούν στον ΓΚΚ διατάξεις λόγω της τεχνολογίας, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι “υπάρχουν αρκετά πράγματα που γράφονται και είναι παρωχημένα, είναι αναχρονιστικά”. Όμως ένας νέος υπάλληλος μπορεί να γίνει σταθμάρχης, μηχανοδηγός, συνοδός μόνον αν εμπεδώσει τις διατάξεις του ΓΚΚ, αρχικά με μακρόχρονη μαθητεία και πρακτική εκπαίδευση, και εν συνεχεία στην τεχνολογία. Τα συστήματα ασφαλείας υφίστανται και βλάβες ή πολλές φορές η κυκλοφορία θα διεξάγεται υποχρεωτικά σε απλή γραμμή αντί της διπλής στον άξονα Αθήνας – Θεσσαλονίκης. Εξ άλλου δεν βοήθησε η τεχνολογία να αποτραπούν τα πολλαπλά συμβάντα των παρ’ ολίγον συγκρούσεων που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά πρόσφατα. Μάλιστα, προς επίρρωση της τομής που θα επιφέρει το νομοσχέδιο στην ασφαλή κυκλοφορία των αμαξοστοιχιών, όπως φιλοδοξεί η κυβέρνηση, διαβάσαμε και σχόλια όπως “σήμερα όλες οι εντολές μεταξύ των σταθμαρχών γίνονται ή προφορικά ή σε χαρτιά” ενώ με την πλατφόρμα Railway.gon.gr που προβλέπει το νομοσχέδιο όλες οι εντολές των σταθμαρχών θα είναι επίσημες και οι υπεύθυνοι θα νιώσουν την ευθύνη αφού θα καταγράφονται”. Αν συμβαίνει αυτό σήμερα, όπως ομολογείται, αυτό αποτελεί επιβεβαίωση της διάλυσης. Διότι σύμφωνα με τον ΓΚΚ η επικοινωνία μεταξύ των σταθμαρχών για τη διεξαγωγή της κυκλοφορίας από ένα σταθμό στον επόμενο δεν γίνονταν απλά προφορικά ή σε χαρτιά αλλά κάθε επικοινωνία καταγράφονταν απαρέγκλιτα στο βιβλίο τηλεγραφημάτων και στον εποπτικό πίνακα και μεταξύ τους οι σταθμάρχες των δύο σταθμών αντάλλασσαν αριθμό της αναγγελίας ο ένας και ενημέρωσης ο άλλος αλλά και της άφιξης για την παραμικρή κίνηση: Μάλιστα το βιβλίο και ο πίνακας ελέγχονταν κατά τακτά διαστήματα και αιφνιδιαστικά από τον προϊστάμενο της Επιθεώρησης Εκμετάλλευσης και αξιολογούνταν και ο σταθμάρχης. Αρχίζω να πιστεύω ότι και τα πολιτικά στελέχη, πριν αναλάβουν τις ευθύνες που τους ανατίθενται, θα πρέπει να μαθητεύουν, στοιχειωδώς έστω, στο πολύπλοκο αντικείμενο της λειτουργίας του σιδηροδρόμου.
