Κατέρρευσε ιστορική τοιχογραφία στο Ανάκτορο της Κνωσού – Οργή για την εγκατάλειψη του μνημείου
Το μνημείο χρειάζεται άμεσα επεμβάσεις, όχι άλλες μελέτες και υποσχέσεις, αναφέρουν άνθρωποι που βρίσκεται καθημερινά στον χώρο, επισημαίνοντας ότι το σημερινό συμβάν ήταν θέμα χρόνου να συμβεί
Σοβαρό περιστατικό σημειώθηκε σήμερα στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού, καθώς κατέρρευσε τμήμα τοιχογραφίας που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για αντίγραφο της πρώην αναστήλωσης του Άρθουρ Έβανς, το οποίο για δεκαετίες θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο του μνημείου και σύμβολο της μινωικής καλλιτεχνικής κληρονομιάς.
Τη στιγμή της κατάρρευσης, περίπου 300 επισκέπτες βρίσκονταν εντός του αρχαιολογικού χώρου της Κνωσού. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως το συμβάν σημειώθηκε λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι, ενώ είχε ήδη ληφθεί η απόφαση εκκένωσης του χώρου λόγω των ισχυρών ανέμων που έπνεαν στην περιοχή.
Η τοιχογραφία – κατασκευασμένη από γύψο – αποτελούνταν από τρία μέρη. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, τα δύο από αυτά αποκολλήθηκαν και έπεσαν, με αποτέλεσμα να υποστούν σοβαρές φθορές και να σπάσουν.
Η κατάρρευση σημειώθηκε στην ανατολική πτέρυγα του ανακτόρου, η οποία έχει ήδη αποκλειστεί και θα παραμείνει κλειστή μέχρι νεωτέρας, για λόγους ασφάλειας και αποτίμησης της ζημιάς.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του neakriti.gr, το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ήδη ενημερωθεί για το περιστατικό και, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, έχει ζητηθεί άμεση αποκατάσταση του σημείου, ώστε να προστατευτεί το υπόλοιπο μνημείο και να αποτραπούν περαιτέρω φθορές.
Το περιστατικό προκαλεί έντονο προβληματισμό και οργή, καθώς, όπως καταγγέλλουν ξεναγοί, φορείς και αρχαιολόγοι, εδώ και χρόνια προειδοποιούν για την κακή κατάσταση συντήρησης του χώρου και την ανάγκη αναστήλωσης, χωρίς να έχει δοθεί ουσιαστική λύση.
Παρά τις επανειλημμένες εξαγγελίες έργων συντήρησης, η εικόνα που παρουσιάζει το Ανάκτορο παραμένει απογοητευτική, με ειδικούς να μιλούν για έναν χώρο που, σε ορισμένα του σημεία, μοιάζει παραμελημένος.
Το μνημείο χρειάζεται άμεσα επεμβάσεις, όχι άλλες μελέτες και υποσχέσεις, αναφέρουν άνθρωποι που βρίσκεται καθημερινά στον χώρο, επισημαίνοντας ότι το σημερινό συμβάν ήταν θέμα χρόνου να συμβεί.
Σημειώνεται ότι το πρωτότυπο βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.
Προβλήματα από τους θυελλώδεις ανέμους – Εκκένωση και προσωρινό κλείσιμο του χώρου
Όπως έγινε γνωστό νωρίτερα σήμερα, έγινε προληπτική εκκένωση του χώρου, η οποία αποφασίστηκε λόγω των θυελλωδών ανέμων που πλήττουν την περιοχή. Το Υπουργείο Πολιτισμού είχε ανακοινώσει την προσωρινή διακοπή λειτουργίας από τη 1:00 έως τις 4:00 το απόγευμα, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια επισκεπτών και προσωπικού.
Υπενθυμίζεται ότι το τακτικό ωράριο λειτουργίας του ανακτόρου φτάνει μέχρι τις 8:00 το βράδυ, αλλά, όπως διαμηνύει το υπουργείο, η προστασία του μνημείου και η σωματική ακεραιότητα των επισκεπτών είναι αδιαπραγμάτευτες προτεραιότητες.
Έκκληση για άμεση κινητοποίηση – Σοκ και θλίψη από την εικόνα της κατάρρευσης
Η φωτογραφία της πεσμένης τοιχογραφίας κάνει ήδη τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας θλίψη και απογοήτευση. Για τους ντόπιους, τους εργαζομένους και τους γνώστες της ιστορίας του χώρου, δεν είναι απλώς μια ζημιά: είναι μια απώλεια πολιτιστικής μνήμης.
Η ανάγκη για ολοκληρωμένο σχέδιο αποκατάστασης και ουσιαστική παρέμβαση δεν μπορεί πλέον να περιμένει. Οι αρμόδιες αρχές καλούνται να δράσουν άμεσα, προτού επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά και χαθεί ακόμη περισσότερη από την πολύτιμη κληρονομιά του Μινωικού πολιτισμού.
Συνομιλία είχε την Παρασκευή ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, στα Τίρανα στην Αλβανία.
Όπως πληροφορείται το ΚΥΠΕ, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης είπε στον Πρόεδρο Ερντογάν ότι για να υπάρξει πραγματική πρόοδος, τόσο στο Κυπριακό όσο και στα ευρωτουρκικά, πρέπει να μιλήσουν οι ίδιοι μεταξύ τους, και πως ιδιαίτερα τώρα που διορίστηκε απεσταλμένος από την ΕΕ, κάτι που αποδεικνύει ότι η ΕΕ ότι ενδιαφέρεται, μπορεί να επιτευχθεί πρόοδος. Ο Πρόεδρος τόνισε, ακόμη, ότι εξαρτάται πλέον από τους ίδιους να αξιοποιηθεί αυτή η προοπτική.
Από την πλευρά του, ο Τούρκος Πρόεδρος ανέφερε ότι είναι υπέρ του διαλόγου και ότι τους ενδιαφέρουν τα ευρωτουρκικά, αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες.
Οι δηλώσεις Χριστιδουλίδη κατά την προσέλευση
Τη σημασία που έχουν τα αποτελέσματα των συζητήσεων και της ανταλλαγής απόψεων εντός της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας επισήμανε σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, ο οποίος συμμετέχει στις εργασίες της Συνόδου που πραγματοποιούνται στα Τίρανα της Αλβανίας.
Σε δηλώσεις του πριν από την έναρξη της Συνόδου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε: «Είναι μια πολύ σημαντική Σύνοδος που ξεκίνησε πριν από λίγα χρόνια με πρωτοβουλία του Γάλλου Προέδρου, ακριβώς, για να φέρει μαζί τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη, τα πλείστα των οποίων θέλουν να γίνουν κράτη μέλη της ΕΕ, για να έχουμε έναν ανοιχτό διάλογο. Οι προκλήσεις είναι κοινές, οι ευκαιρίες είναι κοινές, και αυτό το φόρουμ προσφέρεται για έναν ανοικτό και ειλικρινή διάλογο. Και είναι σε αυτό το πλαίσιο που μπαίνει και το Κυπριακό, ένα ευρωπαϊκό ζήτημα.
Γνωρίζετε ότι η Τουρκία συμμετέχει σε αυτές τις συναντήσεις, και σε αυτό το πλαίσιο είναι και ο διορισμός, η απόφαση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να διορίσει τον κ. Hahn, μια πολιτική προσωπικότητα. Nα υπενθυμίσω [υπήρξε] τρεις φορές Επίτροπος, Υπουργός στην Αυστρία, [κατείχε] άλλες πολιτειακές θέσεις στη χώρα του, έτσι ώστε από τη μια, αποδεικνύοντας στην πράξη το ενδιαφέρον της ΕΕ για ένα δικό της πρόβλημα, αλλά την ίδια στιγμή, να ενισχύσει την προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και επίλυση του Κυπριακού.
Γνωρίζετε ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται να ενισχύσει τις σχέσεις της με την ΕΕ. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία. Προτιμούμε να έχουμε έναν γείτονα που είναι κοντά στην ΕΕ, εφόσον αυτός ο γείτονας συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρονται τα κράτη μέλη της ΕΕ, σέβεται τις αρχές και τις αξίες της ΕΕ, σέβεται το Διεθνές Δίκαιο.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο διορισμός του κ. Hahn, που ως Επίτροπος που ασχολήθηκε με τα ευρωτουρκικά γνωρίζει πάρα πολύ καλά και τις επιθυμίες της Τουρκίας και πώς αυτές μπορούν να προωθηθούν μέσα από συγκεκριμένες θετικές εξελίξεις, τόσο για το Κυπριακό, αλλά και γενικότερα για τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της Τουρκίας
Άρα, προσβλέπω στη συζήτηση που θα γίνει σήμερα, στην ευκαιρία που θα έχουμε να ανταλλάξουμε απόψεις.»
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης συνομιλεί με τον Ταγίπ Ερντογάν via ΚΥΠΕ
Οι Μεταπτυχιακές Σπουδές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης βρίσκονται στο επίκεντρο ενημερωτικής εκδήλωσης που διοργανώνει το Γραφείο Διασύνδεσης του ΑΠΘ, την Τρίτη 20 Μαΐου 2025 και ώρες 11.00 με 18.00, στο ΚΕΔΕΑ του ΑΠΘ.
Η εκδήλωση, με τίτλο «Μεταπτυχιακές Σπουδές στο ΑΠΘ», απευθύνεται σε φοιτήτριες/φοιτητές, απόφοιτες/αποφοίτους και γενικότερα στην ευρύτερη εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς και σε φορείς της πόλης με σκοπό την ενημέρωση για τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών που προσφέρονται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι από τα Τμήματα και τις μονοτμηματικές Σχολές του ΑΠΘ, οι οποίοι/οποίες θα παρουσιάσουν τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα και θα πραγματοποιηθούν εισηγήσεις συμβουλευτικής από στελέχη του Γραφείου Διασύνδεσης του ΑΠΘ.
——————————
Το ΑΠΘ για 19η χρονιά στο επίκεντρο των κλασικών σπουδών παγκοσμίως με το Διεθνές Συνέδριο «Σύγχρονες Τάσεις στην Κλασική Φιλολογία»
Θεσσαλονίκη, 16/5/2025
Ο Τομέας Κλασικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Duke και το Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Oberlin College & Conservatory, διοργανώνουν το 19o Διεθνές Συνέδριο «Σύγχρονες Τάσεις στην Κλασική Φιλολογία (Trends in Classics)» καθιστώντας τη Θεσσαλονίκη, για 19η συνεχή χρονιά, επίκεντρο των διεθνών φιλολογικών εξελίξεων. Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί από τις 22 έως τις 24 Μαΐου 2025, στο ΚΕΔΕΑ του ΑΠΘ.
Στο Συνέδριο συμμετέχουν ως ομιλητές διακεκριμένοι επιστήμονες, διεθνώς καταξιωμένοι για το έργο τους στην Κλασική Φιλολογία, και τις ανθρωπιστικές επιστήμες εν γένει. Χαιρετισμό θα απευθύνουν η Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Καθηγήτρια Ιωάννα Καραμάνου, οι ακαδημαϊκοί Καθηγητές του ΑΠΘ Αντώνιος Ρεγκάκος και Θεόδωρος Παπαγγελής, κ.ά. Την ευθύνη και τον συντονισμό του Συνεδρίου έχουν η Καθηγήτρια Lauren Ginsberg και ο Καθηγητής Christopher Trinacty, ενώ στην οργανωτική επιτροπή συμμετέχουν και οι Καθηγητές Αντώνιος Ρεγκάκος και Σταύρος Φραγκουλίδης.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές, «Tο φετινό θέμα του συνεδρίου επικεντρώνεται στον Νέρωνα και την Eποχή του, καθώς συνεχίζουν να κεντρίζουν το ενδιαφέρον του σύγχρονου κριτικού λόγου. Την τελευταία δεκαετία και μόνο, έχουν δημοσιευθεί δύο “Companions”, έχουν διοργανωθεί τρεις μεγάλες μουσειακές εκθέσεις, έχουν πραγματοποιηθεί νέες ανασκαφές στη Domus Aurea και τέλος έχουν κυκλοφορήσει αρκετές βιογραφίες που έχουν ως στόχο να ρίξουν νέο φως στον διαβόητο πέμπτο αυτοκράτορα της Ρώμης και στα έτη 54-68 μ.Χ. Είναι, επίσης, σαφές ότι η Νερώνεια Περίοδος συνέχισε και μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα. Κατά τους αιώνες που ακολούθησαν την αυτοκτονία του, το 68 μ.Χ., διαφορετικές περίοδοι αναδιαμόρφωσαν την προσωπική τους αντίληψη για τον Νέρωνα και την Εποχή του: ξεκινώντας με τη φλαβιανή επανασύνθεση της εικόνας του και τη χριστιανική κατασκευή του μύθου του Νέρωνα ως Αντίχριστου, συνεχίζοντας με την επίδραση των συγγραφέων της Νερώνειας περιόδου στην πρώιμη σύγχρονη ποιητική, καθώς επίσης και στην πρόσληψη του αυτοκράτορα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα ως παραδείγματος παρηκμασμένου ανδρισμού, και τέλος καταλήγοντας με την εκμετάλλευση του Νέρωνα από το Hollywood ως φορέα θεάματος. Ίσως είναι ήδη καιρός να κάνουμε λόγο για ποικίλες “Εποχές του Νέρωνα”» καταλήγουν.
Με τη συμμετοχή 22 ομιλητών από διαφορετικούς ακαδημαϊκούς χώρους των αρχαιογνωστικών επιστημών, οι ανακοινώσεις του συνεδρίου διερευνούν τις Εποχές αυτές, συμπεριλαμβανομένων της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας, της τέχνης και της αρχιτεκτονικής κατά την ηγεμονική διακυβέρνηση του Νέρωνα, καθώς και της πρόσληψης του αυτοκράτορα στο πλαίσιο του Νερώνειου Πολιτισμού από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Γλώσσα του Συνεδρίου είναι η αγγλική. Οι εργασίες του είναι ανοικτές για το κοινό, ενώ θα χορηγηθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.
Το Συνέδριο υλοποιείται με την ευγενική υποστήριξη του «Duke University-Department of Classical Studies», του «Oberlin College & Conservatory», και τις χορηγίες του Ιδρύματος «Κώστα & Ελένης Ουράνη», της «Επιτροπής Ερευνών-ΑΠΘ» και εκδοτικού οίκου.
Τελετή Αναγόρευσης του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
Θεσσαλονίκη, 16/5/2025
Επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ θα αναγορευτεί ο Καθηγητή Βυζαντινής Φιλολογίας και Ιστορίας του Χριστιανισμού στο Βυζάντιο του Πανεπιστημίου Ca’ Foscari της Βενετίας,Antonio Rigo.
Η Τελετή Αναγόρευσης θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 20 Μαΐου 2025 και ώρα 12:00, στην Αίθουσα Τελετών του Παλαιού Κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.
Πρόγραμμα Τελετής Αναγόρευσης
Έναρξη – Προσφώνηση από τον Πρόεδρο του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού του ΑΠΘ, ΚαθηγητήΑπόστολο Φ. Κραλίδη
Χαιρετισμός από τον Πρύτανη του ΑΠΘ, Καθηγητή Χαράλαμπο Φείδα
Έπαινος του τιμωμένου από τον Αν. Καθηγητή του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού Δημοσθένη Α. Κακλαμάνο
Τελετή Αναγόρευσης
Ανάγνωση και επίδοση του ψηφίσματος και του τίτλου από τον Πρόεδρο του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού, ΚαθηγητήΑπόστολο Φ. Κραλίδη
Επίδοση διασήμου και αναμνηστικής πλακέτας τιμής από τον Πρύτανη του ΑΠΘ, Καθηγητή Χαράλαμπο Φείδα
Αντιφώνηση και ομιλία από́ τον τιμώμενο, με θέμα: «Ένα χειρόγραφο/μνημείο της ιστορίας της Θεσσαλονίκης: Η Εκκλησία και η μητρόπολη Θεσσαλονίκης κατά τον 14ο και 15ο αιώνα»
Η Τελετή θα ξεκινήσει με βυζαντινούς ύμνους από τη Βυζαντινή Χορωδία της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ «Τρεις Ιεράρχες».
Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα τιμωμένου
Ο Antonio Rigo είναι Kαθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας και Ιστορίας του Βυζαντινού Χριστιανισμού στο Πανεπιστήμιο Ca’ Foscari της Βενετίας και Πρόεδρος της Association Internationale des Études Byzantines (AIEB). Γεννημένος στο Τρεβίζο, μετά από προπτυχιακές πανεπιστημιακές σπουδές στη Βενετία, διδακτορικό στη Μπολόνια και μεταδιδακτορικές υποτροφίες στη Νάπολη και τη Βενετία, διορίστηκε τακτικός Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Basilicata (1994-2001) και, από το 2001, στο Πανεπιστήμιο Ca’ Foscari. Οι έρευνές του, οι οποίες αποτυπώνονται σε πλειάδα μελετών, μονογραφιών και άρθρων, εστιάζουν στη θεολογική γραμματεία και τη θρησκευτική ιστορία της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, με ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη της βυζαντινής ασκητικής, αγιολογικής και θεολογικής παράδοσης, τις θεολογικές διαμάχες του 14ου αιώνα και την εκδοτική των κειμένων.
Είναι ένας από τους επιφανέστερους βυζαντινολόγους της εποχής μας, με καθοριστική συμβολή στη μελέτη και προβολή της βυζαντινής θεολογικής κειμενικής παράδοσης και διεθνή παρουσία και καταξίωση στον χώρο των βυζαντινών σπουδών. Διετέλεσε Πρόεδρος της «Associazione Italiana di Studi Bizantini», μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου, της «École Pratique des hautes études», της «Edizione nazionale delle traduzioni dei testi greci in età umanistica e rinascimentale», καθώς και άλλων ερευνητικών και επιστημονικών ιδρυμάτων στην Ιταλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και αλλού, ενώ διευθύνει ή είναι μέλος εκδοτικών επιτροπών σημαντικών διεθνών επιστημονικών περιοδικών και επιστημονικών σειρών.
Μια αντισυγκέντρωση που κατάφερε να ματαιώσει την ομιλία ενός ανθρώπου πουπροτείνει μια εναλλακτική θεώρηση βασισμένη στη συνύπαρξη αντί της αλληλοεξόντωσης.
Για την ματαίωση της εκδήλωσης «Μεταβαλλόμενα Τοπία στην Ισραηλινή Λογοτεχνία» που είχε προγραμματιστεί για το απόγευμα του Σαββάτου 7 Μαΐου του 2025 από την οργάνωση μιας αντισυγκέντρωσης που οργανώθηκε έπειτα από σύμπραξη του τοπικού Συλλόγου Εργαζόμενων Βιβλίου – Χάρτου με εκδοτικούς οίκους και βιβλιοπωλεία, έχουν ειπωθεί πολλά.
Αρκεί όμως να αντιπαραβάλλουμε τις στομφώδεις καταγγελίες “για το ξέπλυμα του Ισραηλινού κράτους”, και την “αδιανόητη οργάνωση εκδήλωσης από το κράτος-τρομοκράτη” με τις δηλώσεις του κεντρικού ομιλητή της εκδήλωσης δρ. Oded Wolkstein. Εδώ παρατίθεται μια επιλογή από την συνέντευξη που έδωσε στα Μακεδονικά Νέα και την Χρύσα Νάνου:
«Ειλικρινά, δεν εξεπλάγην πλήρως. Δεν ήταν μια εύκολη στιγμή, αλλά πέρα από το προσωπικό επίπεδο, αναγνωρίζω το καθολικό δικαίωμα στη διαμαρτυρία -και κάτι περισσότερο: δεν ασπάζομαι τον φιλελεύθερο διαχωρισμό της λογοτεχνίας από τον κόσμο. Η λογοτεχνία, όπως είπε κάποτε ο Yehuda Amichai, είναι «λερωμένη με τα προβλήματα του κόσμου». Δεν πιστεύω ότι οι συζητήσεις για τη λογοτεχνία θα πρέπει να περιορίζονται σε ένα αποστειρωμένο, ερμητικά κλειστό εργαστήριο.»
[ ]
«Οι διαδηλωτές -στη Θεσσαλονίκη και αλλού- ταυτίζουν πλήρως τον ισραηλινό πολιτισμό με την παρούσα κυβέρνηση του Ισραήλ. Πρόκειται για ένα θλιβερό σφάλμα, το οποίο αποτυγχάνει να αναγνωρίσει την ιστορία της εβραϊκής λογοτεχνίας, τουλάχιστον εν μέρει, ως πεδίου αντίστασης, αντίθεσης, φαντασιακών εναλλακτικών. Αν οι διαδηλωτές επιδίωκαν τον διάλογο, θα χαιρόμουν να είχα την ευκαιρία να τους πω -ελπίζοντας ότι δεν θα χαλούσα τη διάθεσή τους- ότι δεν είμαι απεσταλμένος της κυβέρνησης Νετανιάχου. Ότι πιστεύω πως η παρούσα φάση του πολέμου εξυπηρετεί μεσσιανικές αυταπάτες αποκομμένες από την πραγματικότητα και ότι οι εχθροπραξίες πρέπει να σταματήσουν άμεσα και οι όμηροι να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Ναι, μπορώ να συνεχίσω να θρηνώ τα θύματα της φρικτής σφαγής της 7ης Οκτωβρίου -μιας σφαγής για την οποία καμία «συνθήκη» στον κόσμο δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία- ενώ ταυτόχρονα να καταδικάζω, με τους πιο σκληρούς όρους, τις πολιτικές της παρούσας ισραηλινής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του μεγέθους των πληγών που έχουν προκληθεί σε αθώους πολίτες στη Λωρίδα της Γάζας».
[ ]
(απαντώντας στην ερώτηση «Εντέλει τι χάθηκε η ευκαιρία να ακουστεί με την ακύρωση της εκδήλωσης;»):
«θα τους μιλούσα για τον S. Yizhar, ο οποίος εν μέσω του πολέμου του 1948 έγραψε το Khirbet Khizeh, ένα μυθιστόρημα που επικρίνει άμεσα την εκδίωξη Αράβων από τα χωριά τους. Είμαι περήφανος που το ινστιτούτο στο οποίο εργάζομαι συνέβαλε στην παρουσίαση αυτού του θαρραλέου έργου σε πολλές γλώσσες. Θα μιλούσα για το Maktoob, την Εβραιο-αραβική κολεκτίβα μεταφραστών που παρουσιάζει την παλαιστινιακή λογοτεχνία στους Εβραίους αναγνώστες και εργάζεται για τη διαμόρφωση μιας κοινής εβραιο-αραβικής διαλέκτου — μιας αισθητικής βάσης, αν θέλετε, για τη δυνατότητα μιας διεθνικής ζωής και ενός λογοτεχνικού χώρου που υπερασπίζεται σθεναρά οράματα αποκομμένα από τη διαρκώς συρρικνούμενη γλώσσα της κυρίαρχης πολιτικής».
(απαντώντας στην ερώτηση «Με ποιον τρόπο αισθάνεστε πως η 7η Οκτωβρίου έχει ίσως επηρεάσει το έργο των Ισραηλινών συγγραφέων; Ή είναι ακόμη πολύ νωρίς για να το πούμε;»)
Σε πιο δημόσιο, ευθύ επίπεδο, αξίζει να αναφερθεί, για παράδειγμα, ένα άρθρο του συγγραφέα Ντρορ Μισάνι που δημοσιεύτηκε λίγο μετά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, στο οποίο ζητούσε να γίνει μια παύση μέσα στη θλίψη και την απώλεια – μια άρνηση να ενδώσουμε αμέσως στη βία και την εκδίκηση. Ήταν μια σημαντική φωνή τότε, και είναι ακόμη πιο πολύτιμη σήμερα.
(και επίσης απαντώντας στην ερώτηση: «Υπάρχουν σήμερα ιδιαίτερα αξιόλογοι Ισραηλινοί συγγραφείς που γράφουν στα αραβικά, τους οποίους θα άξιζε να γνωρίσουμε;»
«Με συγκίνησε ιδιαίτερα η ποίηση της Σέικα Χελάουι, όπως αποδόθηκε στα εβραϊκά από τη Ραχήλ Περέτς και την Ιλάνα Χάμερμαν. Παράλληλα, πρέπει να αναφερθεί η σπουδαία πρωτοβουλία των εκδόσεων Maktoob, υπό την καθοδήγηση του Γεχούντα Σενχάβ, που φέρνει μερικά από τα σημαντικότερα έργα της αραβικής και παλαιστινιακής λογοτεχνίας στο εβραϊκό αναγνωστικό κοινό. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι το έργο Σε κομμένη γλώσσα’ (‘In a Severed Tongue’), η πιο ολοκληρωμένη ανθολογία παλαιστινιακής πεζογραφίας που έχει δημοσιευτεί μέχρι σήμερα στα εβραϊκά».
Που βρίσκεται το «ξέπλυμα» και η δικαιολόγηση του «κράτους-τρομοκράτη»; Προφανώς ο ομιλητής της εκδήλωσης ανήκει σε εκείνο το μεγάλο κομμάτι της ισραηλινής κοινωνίας που απορρίπτει την πολιτική Νετανιάχου και έχει πάρει τις αποστάσεις του από την λογική της εβραϊκής αποκλειστικότητας που πρεσβεύει. Αντιτάσσει σε αυτήν την εναλλακτική της συνύπαρξης, καταγγέλλοντας παράλληλα τον ισλαμοφασισμό της Χαμάς καθώς φράσσει τον δρόμο στην προσέγγιση των δυο πλευρών και συμβάλει ώστε να εγκλωβίζεται το ζήτημα στο τυφλό, φονικό σημείο που βρίσκεται σήμερα. Αξίζει δε να τονίσουμε ότι οι συγκεκριμένες απόψεις για την λογοτεχνία αγγίζουν και αυτό το αίτημα της συνύπαρξης σε βάθος πολιτισμού. Δεν πρόκειται δηλαδή μόνον για πολιτικά συνθήματα, αλλά για τον τρόπο με τον οποίον τα «μεταβαλλόμενα τοπία» της λογοτεχνίας ενσωματώνουν και υλοποιούν αυτό το αίτημα.
Ας επιστρέψουμε όμως στην προκειμένη εκδήλωση και την αντισυγκέντρωση που την απέτρεψε. Προφανώς βρισκόμαστε μπροστά στο παράδοξο μιας ενέργειας που στο όνομα της αντίθεσης στην πολιτική του Ισραήλ πέτυχε να ματαιώσει την ομιλία ενός ανθρώπου που όχι μόνον την καταδικάζει αλλά αναδεικνύει και μια ευρύτερη εναλλακτική που προκρίνει την συνύπαρξη και όχι την αλληλοεξόντωση.
Προφανώς υπάρχει και μια κωμική διάσταση σε όλο αυτό. Μετά την εκδήλωση καθηγητές πανεπιστημίου που έσπευσαν να δηλώσουν με έναν ορισμένο διδακτικισμό: «είναι άλλο η εκδήλωση να οργανώνεται από το κράτος».
Λες και όλα τα κράτη είναι σαν την Σοβιετική Ένωση και κάθε ενέργειά τους από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη οφείλει και πρέπει να υπακούει στην ίδια λογική. Μολονότι στην περίπτωση του Ισραήλ εδώ και αρκετά χρόνια τμήματα των θεσμών, της διπλωματίας και της δικαστικής εξουσίας έχουν εκδηλώσει με τον τρόπο τους την αντίθεσή τους στον Νετανιάχου, και τις επιλογές του.
Αξίζει να αντιπαραβάλουμε όλες αυτές τις φιγούρες που μετά την ματαίωση της εκδήλωσης δηλώνουν με περισπούδαστο ύφος ότι «η λογοτεχνία δεν είναι ξέχωρη απ’ τις υλικές συνθήκες που τις παράγει» (sic!) με αυτά που ο συγκεκριμένος ομιλητής λέει για την λογοτεχνία, και πέρα από αυτήν. Τότε θα θυμηθούμε το σκετς μιας παλιάς τηλεοπτικής εκπομπής με τους παοκτσήδες που βανδαλίζουν διερχόμενα οχήματα «…επειδή έχουν αθηναϊκές πινακίδες».
Το κωμικό του πράγματος, βέβαια, δεν θα πρέπει να μας ωθήσει ώστε να υποτιμήσουμε το συμβάν. Μάθαμε εξ άλλου από την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί κάτι να είναι ταυτοχρόνως γελοίο και επικίνδυνο. Επικίνδυνο εδώ επί του προκειμένου, επειδή αναπαράγει ιδελογικούς αυτοματισμούς και μια κουλτούρα ακύρωσης με… αποβλακωτικές ιδιότητες, ενώ προάγει το παράδοξο μιας πολιτικής που λειτουργεί ως υποκατάστατο της σκέψης.
Για τον Τραμπ, ο Ερντογάν είναι “φίλος” και για τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ είναι “φανταστικός”
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ αποθεώνει την Τουρκία. Ο Ερντογάν μετέχει στην τηλεδιάσκεψη Τραμπ – Αλ Σαράα για τη Συρία. Ο ρωσο-ουκρανικός διάλογος στήνεται στην Τουρκία. Οι επαφές Τεχεράνης – ΕΕ για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το ίδιο. Μέχρι και οι «σύμμαχοί» μας, Αιγύπτιοι, στήνουν στρατιωτικές και ενεργειακές γέφυρες με την Αγκυρα.
Τι πιπίλιζε εδώ και χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην επικοινωνιακή προσπάθειά της να πείσει τους … «ιθαγενείς» ότι η Ελλάδα έχει το πάνω χέρι; Ότι ο Ερντογάν είναι … «απομονωμένος». Τελικώς, το αφήγημα, όχι μόνο έχει καταρρεύσει εδώ και πολύ καιρό, αλλά άπαντες μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον Ερντογάν και την Τουρκία. Αντίθετα, η Ελλάδα, αν και σπεύδει να ξοδέψει δεκάδες δισεκατομμυρίων για αμυντικά συστήματα, αγοράζοντας πανάκριβα όπλα από τις μεγάλες δυνάμεις, θεωρώντας ότι έτσι ταυτόχρονα αγοράζει και πολιτικό – διπλωματικό κεφάλαιο, μένει στο περιθώριο των εξελίξεων.
Απαντες αποθεώνουν τον Ερντογάν. Κατάπιαν αμάσητο ακόμα και το γεγονός ότι έχει ρίξει στα μπουντρούμια τον Δήμαρχο Κωνσταντινούπολης και εκ των βασικών πολιτικών αντιπάλων του, Εκρέμ Ιμάμογλου. Εχουν γραμμένα στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προέχουν οι γεωπολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές επιδιώξεις τους.
Η Ελλάδα κινδυνεύει με απομόνωση
Η Ελλάδα είναι αυτή που τώρα κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένη.
-Τα πρόσφατα ταξίδια Μητσοτάκη στην Ιταλία και στη Γερμανία ήταν απογοητευτικά. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι δύο «σύμμαχοί» μας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, του γύρισαν την πλάτη προς όφελος της Τουρκίας, την οποία αυτοί, όπως και άλλοι Ευρωπαίοι, θέλουν να εντάξουν στην «άμυνα» της Ευρώπης και στο μεγάλο φαγοπότι του επανεξοπλισμού της ΕΕ (ReArm).
-Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ευρισκόμενος στην Τουρκία για την άτυπη Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού, στην Αττάλεια, υπερθεμάτισε προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ μόνο ύμνους είχε για τον Ερντογάν. Ετάχθη, δε, υπέρ της πώλησης ευρωπαϊκών οπλικών συστημάτων (π.χ. μαχητικών αεροσκαφών, Eurofighter) στην Τουρκία, άνευ όρων (!).
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ με τον Ταγίπ Ερντογάν
-Η στάση της Τουρκίας να πατάει με τα δύο πόδια σε δύο βάρκες στον πόλεμο της Ουκρανίας, της αποδίδει κέρδη τόσο από τη Δύση, όσο και από την Ανατολή. Οι Ευρωπαίοι θέλουν τη συμμαχία της στην ευρω-άμυνα, ενώ Μόσχα και Κίεβο συμφωνούν στον διαμεσολαβητικό ρόλο της Αγκυρας στο Ουκρανικό. Οι επαφές των δυο, εξάλλου, έχουν ως βάση την Κωνσταντινούπολη, όπως το ίδιο είχε συμβεί και το 2022.
-Ενώ ο Τραμπ, μέσα σε όλα τα άλλα (δασμοί, Κίνα, Ουκρανικό, Γάζα, Συρία), έχει ανοίξει και το «μέτωπο» των συνομιλιών με το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμά του. Τώρα, στο παιχνίδι θέλουν να μπουν και οι Ευρωπαίοι. Ετσι, αποφασίστηκε η διεξαγωγή Ιρανο-Ευρωπαϊκής συνάντησης στην Κωνσταντινούπολη (σήμερα Παρασκευή).
-Στο Συριακό, στην επαφή που είχε εσχάτως ο Αμερικανός πρόεδρος, ευρισκόμενος στη Σαουδική Αραβία, με τον μέχρι πρότινος τζιχαντιστή και -αλά τούρκα- «κυβερνήτη» της Δαμασκού, Αλ Σαράα, σε τηλεδιάσκεψη πήρε μέρος ο Ταγίπ Ερντογάν. Ηταν η πρώτη απευθείας επαφή -έστω και έτσι- του Τούρκου προέδρου με τον Τραμπ. Ο τελευταίος, ως γνωστόν, χαρακτηρίζει δημόσια τον Ερντογάν ως «φίλο» του. Κι’ αυτό το στιγμή που η Αθήνα αγωνιωδώς «ψάχνεται» για μια επαφή Μητσοτάκη – Τραμπ.
-Στα παραπάνω να προστεθεί ότι ακόμα και ο θεωρούμενος στενός «σύμμαχος» της Ελλάδας, Αίγυπτος στήνει γέφυρες με την Αγκυρα. Ειδικότερα, ενώ η Αθήνα πανηγύριζε για την πρόσφατη επίσκεψη του Αιγύπτιου προέδρου, Σίσι, στην Αθήνα, και τη συνάντησή του με τον Κ. Μητσοτάκη, σύμφωνα με τον αραβικό και τον τουρκικό Τύπο, αμέσως μετά πραγματοποιήθηκε η τέταρτη συνεδρίαση της Κοινής Στρατιωτικής Επιτροπής Αιγύπτου – Τουρκίας, στην Άγκυρα, υπό τους αρχηγούς των Επιτελείων των Ενόπλων Δυνάμεων Αιγύπτου και Τουρκίας.
Εσχάτως, επίσης, υπογράφτηκε μνημόνιο συνεργασίας «σε στρατηγικούς τομείς -πετρέλαιο, φυσικό αέριο, γεωθερμία, υδρογόνο, κρίσιμα ορυκτά», ενώ μια τουρκική «πλωτή πλατφόρμα αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (FSRU)» θα βρίσκεται στην Αίγυπτο, στο πλαίσιο οικονομικού ντηλ αιγυπτιακής και τουρκικής εταιρειών αερίου.
Ο απαράδεκτος γενικός γραμματέας
Ανέκαθεν οι ηγεσίες του ΝΑΤΟ έκλειναν το μάτι στην Αγκυρα. Όπως χαρακτηριστικά ο προηγούμενος γενικός γραμματέας του, Νορβηγός, Γενς Στόλτεμπεργκ, ο οποίος θεωρείτο φιλότουρκος. Ο νυν γ.γ., όμως, ο οποίος λέγεται ότι διατηρεί καλούς διαύλους επικοινωνίας και με τον Τραμπ, υπερέβη τα εσκαμμένα, ευρισκόμενος στην άτυπη Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στην Τουρκία (14 και 15 – 5 – 2025).
Στη Διάσκεψη στην Αττάλεια, βρέθηκε και ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, όπου συναντήθηκε με τον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν. Αραγε, εκτός από τη βόλτα σε αυτή την τουριστική πόλη της Τουρκίας, αντελήφθη τι συμβαίνει εκεί τόσο πίσω από την πλάτη του όσο και μπροστά στα μάτια του;
Καλή η … βόλτα στην τουριστική Αττάλεια, αλλά ο Γ. Γεραπετρίτης, αντελήφθη τι συμβαίνει εκεί; “Γραφικό” σκηνικό από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, μιμούμενο αντίστοιχα από διεθνείς διοργανώσεις στην Ελλάδα
Ο Μαρκ Ρούτε, στις 13 – 5 συναντήθηκε και με τον Ερντογάν στην Αγκυρα στην Άγκυρα, και βέβαια στην Αττάλεια με τον Χ. Φιντάν. Μιλώντας στο τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, Anadolu, μεταξύ των άλλων είπε:
–Για τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων στην Τουρκία: Σε ερώτηση σχετικά με τις δηλώσεις του Γερμανού καγκελάριου, Φρόντριχ Μέρτς, όσον αφορά την προοπτική πώλησης μαχητικών αεροσκαφών, Eurofighter, στην Τουρκία, ανέφερε: «Όσον αφορά τις πωλήσεις όπλων από τον έναν σύμμαχο στον άλλο, παροτρύνω τους συμμάχους να μην επιβάλλουν περιορισμούς. Αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει εντός της Συμμαχίας». Είπε ακόμη ότι άκουσε πολύ προσεκτικά τον Μέρτς, και ότι βρήκε πιο θετική την προσέγγιση της γερμανικής πλευράς από ό,τι στο παρελθόν.
Ως γνωστόν, μόλις προ ημερών, ο Κ. Μητσοτάκης ήταν στο Βερολίνο, όπου συναντήθηκε με τον Μέρτς.
–Για τον Ερντογάν: Η Τουρκία παίζει τεράστιο ρόλο στο ΝΑΤΟ, σε αρκετά μέτωπα, ο Ερντογάν είναι φανταστικός ηγέτης, και στο ΝΑΤΟ είναι ένα όνομα που σέβονται οι ομόλογοί του.
–Για «αμυντική» συνεργασία ΕΕ – Τουρκίας: Επεσήμανε ότι, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, υπάρχουν χώρες όπως η Τουρκία, η Βρετανία και η Νορβηγία που δεν είναι μέλη της ΕΕ, αλλά βρίσκονται στην Ευρώπη. «Ενθαρρύνω την ΕΕ να συνεργαστεί όσο το δυνατόν στενότερα με την Τουρκία, τη Νορβηγία, τη Βρετανία και εμάς», είπε.
–Για τον «επανεξοπλισμό» της ΕΕ και τη θέση της Τουρκίας: Σημείωσε ότι θα ήταν πιο επωφελές για όλους εάν οι χώρες της ΕΕ ήταν ανοιχτές σε πρωτοβουλίες στο θέμα των προϊόντων αμυντικής βιομηχανίας έναντι ευρωπαϊκών χωρών εκτός ΕΕ.
Ανέφερε ότι, προς αυτή την κατεύθυνση συνεχίζονται οι στενές διαβουλεύσεις μεταξύ ΕΕ – Τουρκίας, καθώς και ότι η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, Κάγια Καλάς, μια από τις πρώτες της επισκέψεις που έκανε, ήταν στην Τουρκία. Ακόμη ότι η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάϊεν, έχει στενές σχέσεις με τον Ερντογάν.
–Για το Ουκρανικό: Η Τουρκία παίζει μεγάλο ρόλο προκειμένου το ζήτημα της Ουκρανίας να βρεθεί σε καλύτερο σημείο. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη σύνοδο της «Συμμαχίας των Προθύμων» για την Ουκρανία (10 Μαΐου), όπου η Τουρκία συμμετείχε διαδικτυακά, ενώ, μιλώντας για τις συνομιλίες Μόσχας – Κιέβου, επέστησε την προσοχή στο ρόλο της αμερικανικής κυβέρνησης και της Τουρκίας σε αυτές.
–Για συνεργασία με την τουρκική πολεμική βιομηχανία: «Τα εργοστάσια που παράγουν πυρομαχικά στο Τέξας δεν θα μπορούσαν να το κάνουν χωρίς στενή συνεργασία με εταιρείες στην Τουρκία», δήλωσε ο Ρούτε, προσθέτοντας ότι αυτό είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα των σχεδίων μεγάλων και μικρών τουρκικών εταιρειών.
Εξήρε την ανάπτυξη της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, λέγοντας πως «έτσι πρέπει να αναπτυχθεί το σύνολο της Συμμαχίας, διότι γνωρίζουμε ότι οι Ρώσοι αναδιαρθρώνονται με ταχείς ρυθμούς».
Στη Διάσκεψη υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, στην Αττάλεια, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών συναντήθηκε για πολλοστή φορά με τον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν
–Για Κουρδικό – ΡΚΚ: Σχετικά με την απόφαση του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK) να αυτοδιαλυθεί, δήλωσε: «Πρόκειται για μια πολύ μα πολύ σημαντική εξέλιξη. Η Τουρκία είναι ένας από τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ που πλήττονται περισσότερο από τις τρομοκρατικές επιθέσεις, ας μην το ξεχνάμε αυτό».
Πρόσθεσε, δε, ότι έτσι «η Τουρκία διασφαλίζει ότι θα είναι ακόμη πιο ασφαλής αυτή η πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία είναι έτοιμη να παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια στο θέμα της τρομοκρατίας».
Συμπλήρωσε ότι από τις βασικές αποστολές που έχει το ΝΑΤΟ, είναι «να μας προστατεύσει από τους Ρώσους», η Κίνα («στην Κίνα αναπτύσσονται οι Ενοπλες Δυνάμεις της») και «η απειλή της τρομοκρατίας».
Ο Ερντογάν και ο … «πύργος Τραμπ» στη Δαμασκό
Στο Συριακό, στην επαφή που είχε εσχάτως ο Αμερικανός πρόεδρος, ευρισκόμενος στη Σαουδική Αραβία, με τον μέχρι πρότινος τζιχαντιστή και -αλά τούρκα- «κυβερνήτη» της Δαμασκού, Αλ Σαράα, σε τηλεδιάσκεψη πήρε μέρος ο Ταγίπ Ερντογάν.
Ηταν η πρώτη απευθείας επαφή -έστω και έτσι- του Τούρκου προέδρου με τον Τραμπ. Ο τελευταίος, ως γνωστόν, χαρακτηρίζει δημόσια τον Ερντογάν ως «φίλο» του. Κι’ αυτό το στιγμή που η Αθήνα αγωνιωδώς «ψάχνεται» για μια επαφή Μητσοτάκη – Τραμπ.
Στην τηλεδιάσκεψη, διαρκείας 33 λεπτών, όπου μετείχε και ο πρίγκιπας της Σ.Αραβίας, Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, ο Ερντογάν χαρακτήρισε την άρση των αμερικανικών κυρώσεων που ανακοίνωσε ο Τραμπ σε βάρος της Συρίας ως ιστορικής σημασίας κίνηση. Ηταν η πρώτη επαφή Αμερικανού προέδρου και «προέδρου» της Συρίας εδώ και 25 χρόνια.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ (δεξιά) με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο (αριστερά), στην Αττάλεια
Ο Τραμπ απαίτησε τα εξής από τον Αλ Σαράα:
1.Να προσχωρήσει η Δαμασκός στις «Συμφωνίες του Αβραάμ» που εξομαλύνουν τις σχέσεις των αραβικών κρατών με το Ισραήλ.
2.Να φύγουν από τη Συρία όλοι οι ξένοι μαχητές.
3.Να απελαθεί κάθε «τρομοκρατικό στοιχείο» από παλαιστινιακές οργανώσεις.
4. Να παρασχεθεί βοήθεια στις ΗΠΑ, ούτως ώστε να αποτραπεί η επιστροφής τζιχαντιστών (ISIS).
5.Να αναλάβει η Δαμασκός την ευθύνη για τα κέντρα κράτησης των τζιχαντιστών στη βορειοανατολική Συρία (κουρδικές περιοχές – είναι υπό τον έλεγχο των Κούρδων).
Από τη μεριά του, ο Αλ Σαράα ευχαρίστησε θερμά τον Τραμπ, λέγοντάς του ότι σχεδιάζει την κατασκευή ενός μεγάλου οικοδομήματος στη Δαμασκό, στο οποίο θα δώσει το όνομα του Αμερικανού προέδρου.
Εξέφρασε επίσης την προθυμία του να προωθήσει την ύφεση στις σχέσεις της Συρίας με το Ισραήλ και να παραχωρήσει στις ΗΠΑ πρόσβαση στα συριακά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου (πολλά από αυτά, επίσης βρίσκονται σε κουρδικές περιοχές).
Η συμπεριφορά του Προέδρου των ΗΠΑ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Κόλπο, ιδίως η απόφασή του να μην επισκεφθεί το Ισραήλ, προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες ότι θα μπορούσε να ηγηθεί μιας σειράς δραματικών κινήσεων στην περιοχή χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα ισραηλινά συμφέροντα.
Η εβραϊκή εφημερίδα Yedioth Ahronoth ανέφερε ότι «η ανησυχία του Ισραήλ έχει αυξηθεί στο πλαίσιο κινήσεων όπως οι άμεσες διαπραγματεύσεις που διεξήγαγαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με τη Χαμάς για την απελευθέρωση του Ισραηλινού-Αμερικανού κρατούμενου Idan Alexander, οι ενδείξεις αμερικανικής προθυμίας να κάνει παραχωρήσεις στις πυρηνικές συνομιλίες με το Ιράν σχετικά με μια συμφωνία που θα του επέτρεπε να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου, και μια αναφορά ότι η Ουάσιγκτον δεν απαιτεί πλέον την ομαλοποίηση από το Ριάντ ως προϋπόθεση για ένα μη στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα».
Σημείωσε ότι «στο παρασκήνιο αυτής της ανησυχίας βρίσκονται αναφορές για την αυξανόμενη απογοήτευση του Τραμπ με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, αν και και οι δύο τονίζουν, τουλάχιστον σε δημόσιες δηλώσεις, ότι η σχέση τους είναι πιο στενή από ποτέ».
Αντίθεση του Ισραήλ στην άρση κυρώσεων στη Συρία
Η εφημερίδα συνέχισε, λέγοντας ότι κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή, ο Τραμπ έλαβε μια ιστορική απόφαση να άρει τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί στο πρώην καθεστώς Άσαντ, παρά την έντονη αντίθεση του Ισραήλ σε αυτή την απόφαση. Ο Νετανιάχου ζήτησε από τον Τραμπ να μην άρει τις κυρώσεις, φοβούμενος την επανάληψη τραγικών γεγονότων όπως η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Ωστόσο, το Ισραήλ δήλωσε αργότερα ότι το συριακό ζήτημα δεν ήταν στο επίκεντρο των πρόσφατων συνομιλιών με την Ουάσινγκτον και δεν θεώρησε την άρση των κυρώσεων «χαστούκι στο πρόσωπο» από την πλευρά του, σύμφωνα με την εφημερίδα.
Πυρηνική συμφωνία με το Ιράν
Η Yedioth Ahronoth σημείωσε ότι «ο Τραμπ εξέδωσε μια ακόμη δραματική δήλωση στο Κατάρ: Εξέφρασε μεγαλύτερη αισιοδοξία από ποτέ για την πιθανότητα επίτευξης μιας νέας πυρηνικής συμφωνίας με την Τεχεράνη, σημειώνοντας ότι το Ιράν είχε σχεδόν συμφωνήσει με τους όρους της συμφωνίας. Πρόσθεσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγουν πολύ σοβαρές διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για μια μακροπρόθεσμη ειρήνη», σημειώνοντας «αυξανόμενη ανησυχία στο Ισραήλ ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ κινείται προς μια κακή συμφωνία που θα άφηνε στο Ιράν τη δυνατότητα να αναπτύξει πυρηνικά όπλα και θα του επέτρεπε να αυξήσει το οπλοστάσιό του άροντας τις κυρώσεις».
Η Σαουδική Αραβία επιμένει σε Παλαιστινιακό κράτος
Η εβραϊκή εφημερίδα ανέφερε ότι «το ζήτημα της ομαλοποίησης δεν ήταν μέρος των συζητήσεων του Τραμπ με τους ηγέτες του Κόλπου, αλλά το έθιξε στις δημόσιες δηλώσεις του.
Εξέφρασε την ελπίδα του ότι η Συρία θα ενταχθεί σε αυτήν και κάλεσε τη Σαουδική Αραβία να κάνει το ίδιο στην ομιλία του στο Ριάντ προς τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο οποίος επιμένει ότι ο τερματισμός του πολέμου στη Γάζα και η κίνηση προς την εγκαθίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους είναι προϋπόθεση για αυτό. Ωστόσο, ο Τραμπ δεν άσκησε πιέσεις στον μπιν Σαλμάν και είπε μόνο ότι η Σαουδική Αραβία θα ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ με τον δικό της ρυθμό».
Ελεύθερη ζώνη η Γάζα
Η Yedioth Ahronoth σημείωσε ότι ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η επίσκεψή του στη Μέση Ανατολή «δεν περιθωριοποίησε το Ισραήλ». Φάνηκε να επιμένει στο προηγούμενο σχέδιό του για τη Γάζα, από το οποίο αποσύρθηκε τις τελευταίες εβδομάδες μετά από εκτεταμένη αντίθεση στις αραβικές χώρες, και είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να εισέλθουν στη Λωρίδα της Γάζας και να την μετατρέψουν σε «ελεύθερη ζώνη».
Αρκετοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (στο Facebook) μοιράστηκαν μια φωτογραφία, η οποία φέρεται να δείχνει τον Σύρο πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα να υποκλίνεται ενώπιον του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια συνάντησης μεταξύ των δύο ηγετών στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, Ριάντ.
Η εικόνα προκάλεσε αντιδράσεις μεταξύ των χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Η ομάδα επαλήθευσης γεγονότων του Al-Masry Al-Youm παρακολούθησε επτά λογαριασμούς που κοινοποίησαν τη φωτογραφία στο Facebook, όπου συγκέντρωσε 535 likes, 78 σχόλια και 45 κοινοποιήσεις.
Ποια είναι η αλήθεια για τη φωτογραφία του Σαράα να υποκλίνεται μπροστά στον Τραμπ
Το Τμήμα Επαλήθευσης Γεγονότων επαλήθευσε την εικόνα που κυκλοφόρησε και διαπίστωσε ότι ήταν ψεύτικη.
Η εξέταση της εικόνας αποκάλυψε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη, με πιο αξιοσημείωτη την εμφάνιση της γραβάτας του προέδρου των ΗΠΑ, η οποία φαινόταν διαφορετική από αυτή που φορούσε στις επίσημες φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της ίδιας συνάντησης.
Εξετάζοντας επίσης την εικόνα χρησιμοποιώντας ένα εξειδικευμένο εργαλείο επαλήθευσης εικόνας, η ομάδα διαπίστωσε ότι η εικόνα είχε δημιουργηθεί τεχνητά κατά 98%.
Αυτός ο ισχυρισμός κυκλοφόρησε καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε με τον Σύρο πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα στο Ριάντ την Τετάρτη, μετά την ανακοίνωση των ΗΠΑ ότι θα άρουν όλες τις κυρώσεις σε βάρος της Συρίας.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ συμφώνησε να συναντηθεί με τον αλ-Σαράα, ο οποίος επισκέπτεται το Ριάντ για να συμμετάσχει σε συναντήσεις με το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου.
Ο Λευκός Οίκος αποκάλυψε μέρος της συνομιλίας που έλαβε χώρα μεταξύ των προέδρων των ΗΠΑ και της Συρίας κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους. Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου δήλωσε ότι ο Τραμπ κάλεσε τον Σαράα να συμμετάσχει στις Συμφωνίες του Αβραάμ με το Ισραήλ.
Ο Τραμπ κάλεσε τον Σαράα να απελάσει από τη Συρία παλαιστινιακές παρατάξεις που έχουν χαρακτηριστεί τρομοκρατικές από την Ουάσινγκτον και να «βοηθήσει την Αμερική να αποτρέψει την επιστροφή του ISIS».
Από την πλευρά του, ο αλ-Σαράα ενημέρωσε τον Τραμπ ότι προσκαλεί αμερικανικές εταιρείες να επενδύσουν στον τομέα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Συρίας.
Ο Άχμεντ Αλ Σαράα
Ο Σύρος πρόεδρος Άχμαντ αλ-Σαράα γεννήθηκε στη Σαουδική Αραβία το 1982. Μετακόμισε με την οικογένειά του στη Συρία όταν ήταν 7 ετών.
Ο αλ-Σαράα μεγάλωσε στη γειτονιά Μεζέζ της Δαμασκού και ήταν προηγουμένως γνωστός με το παρατσούκλι «Αμπού Μουχάμαντ αλ-Τζουλάνι». Ηγήθηκε της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, μιας αντιπολιτευτικής ομάδας που αντιτίθεται στο καθεστώς του πρώην Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.
Ο αλ-Σαράα απέκτησε εκτεταμένη εμπειρία ως μαχητής όταν εντάχθηκε στις τάξεις της Αλ Κάιντα κατά τη διάρκεια της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ.
Αργότερα μετακόμισε στη Συρία και ίδρυσε την Τζαμπχάτ αλ-Νούσρα, η οποία τότε ήταν παρακλάδι της Αλ Κάιντα.
Το 2016, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ομάδα και την ίδρυση της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ το 2017, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες χαρακτηρίζουν ως τρομοκρατική οργάνωση.
Ο Σαράα ηγήθηκε των επιχειρήσεων αντίστασης για την ανατροπή του καθεστώτος του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024.
Στις 29 Ιανουαρίου 2025, ο εκπρόσωπος του Τμήματος Στρατιωτικών Επιχειρήσεων ανακοίνωσε, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της νέας συριακής κυβέρνησης, την επιλογή του Σαράα για να αναλάβει την προεδρία της Συριακής Δημοκρατίας κατά τη μεταβατική περίοδο και την κατάργηση του Συντάγματος του 2012.
Al Masry al Youm
Η φωτογραφία του Σύρου προέδρου Άχμεντ αλ Σαράα που κυκλοφορεί στα αραβικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Πραγματοποιείται, σήμερα, Παρασκευή η έκτη συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας που θα συγκεντρώσει ηγέτες από όλη την ήπειρο στα Τίρανα της Αλβανίας με θέμα «Νέα Ευρώπη σε ένα νέο κόσμο: ενότητα – συνεργασία – κοινή δράση».
Η ΕΕ θα εκπροσωπηθεί από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κ. Αντόνιο Κόστα /António Costa, ο οποίος θα συμπροεδρεύσει της συνόδου μαζί με τον Πρωθυπουργό της Αλβανίας, κ. Έντι Ράμα, σύμφωνα με ανακοίνωση του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Το τουρκικό εθνικό πρόγραμμα ανακοίνωσε και τη συμμετοχή του Τούρκου προέδρου.
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα έχει επίσης διμερείς συνομιλίες στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής, στην οποία θα συμμετάσχουν ηγέτες 47 χωρών.
Ο Πρόεδρος Ερντογάν συνεχίζει την έντονη διπλωματική του δραστηριότητα. Ο Ερντογάν θα βρίσκεται στην Αλβανία για να συναντηθεί με Ευρωπαίους ηγέτες, γράφει η TRT.
Ο Πρόεδρος Ερντογάν θα έχει διμερείς συνομιλίες
Κατά τη διάρκεια των επαφών του, ο Ερντογάν αναμένεται να αξιολογήσει τις παγκόσμιες και περιφερειακές εξελίξεις, ιδίως τις διαπραγματεύσεις Ρωσίας-Ουκρανίας στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Ερντογάν θα αναφέρει επίσης τις σφαγές του Ισραήλ και την ανθρωπιστική τραγωδία στη Γάζα.
Ο Πρόεδρος Ερντογάν θα έχει επίσης διμερείς συνομιλίες στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής.
Θα πραγματοποιηθούν 3 ξεχωριστές συναντήσεις στρογγυλής τραπέζης
Το κύριο θέμα της συνόδου κορυφής στην Αλβανία ορίστηκε ως «Μια Νέα Ευρώπη σε έναν Νέο Κόσμο: Ενότητα-Συνεργασία-Κοινή Δράση».
Οι ηγέτες θα συζητήσουν τρέχοντα ζητήματα που αφορούν την ήπειρο. Στο πλαίσιο αυτό, θα πραγματοποιηθούν τρεις ξεχωριστές συναντήσεις στρογγυλής τραπέζης.
Αναμένεται να κάνουν αξιολογήσεις σχετικά με την ευρωπαϊκή ασφάλεια, την άμυνα της δημοκρατίας, την ανταγωνιστικότητα και την ετοιμότητα και την ικανότητα αντίδρασης έναντι διαφόρων απειλών, σημειώνει το τουρκικό δημοσίευμα.
Όπως λέει και η ονομασία, τα Οικιακά Βιοαπόβλητα είναι απορρίμματα οικιακής βασικά προέλευσης, με τον όρο να συμπεριλαμβάνει και αυτά που προέρχονται από κάθε είδους μικρές επιχειρήσεις εντός αστικού ιστού.
Πρόκειται κυρίως για απομεινάρια τροφών και για υπολείμματα τροφίμων, καθώς και για απόβλητη βιομάζα κήπων και περιβολιών από χορτοκοπτικές εργασίες ή κλαδέματα. Η σύστασή τους είναι οργανική και είναι βιοαποδομήσιμα, δηλαδή διασπώνται στα συστατικά τους με αερόβιες (παρουσία οξυγόνου) είτε αναερόβιες διαδικασίες.
Γι’ αυτό η σημασία τους είναι πολύ μεγάλη, καθώς μπορούν να μας δώσουν είτε ενέργεια από βιοαέριο και μεθάνιο, είτε υλικά εμπλουτισμού του εδάφους από κομποστοποίηση. Αν και η αξιοποίησή τους είναι τόσο σημαντική για το περιβάλλον και την οικονομία, στη χώρα μας δεν έχουν τύχει μέχρι στιγμής γενικευμένης συστηματικής εκμετάλλευσης.
Προς το παρόν δεν γίνεται διαχωρισμός στην πηγή, δηλαδή στο σπίτι κλπ, με αποτέλεσμα να απορρίπτονται στους πράσινους κάδους, των οποίων αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό, και να καταλήγουν στους χώρους υγειονομικής ή και ανεξέλεγκτης (κυρίως παλαιότερα) ταφής.
Τα καλά νέα είναι πως τους τελευταίους μήνες έχει ξεκινήσει, πρώτα σε επιλεγμένους τομείς πόλεων, η τοποθέτηση κάδων χρώματος καφέ για την αποκομιδή των απορριμμάτων οργανικής φύσης, με παράλληλη ανάπτυξη αντίστοιχων προγραμμάτων ανακύκλωσης σε περιφερειακό ή και σε τοπικό επίπεδο.
Τα παραπάνω θ’ αποτελέσουν το αντικείμενο συζήτησης στην εκπομπή των ΦΥΣΙΚΩΝ της Παρασκευής 16 Μαΐου 2025, στις 21:30 θερινή ώρα Ελλάδας.
Προσκεκλημένοι του φυσικού Σπύρου Α. Κάνουρα θα είναι ο Καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Νικόλαος Μουσιόπουλος, ο Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Κεντρικής Μακεδονίας, Μιχάλης Γεράνης, ο Αντιπεριφερεάρχης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Κεντρικής Μακεδονίας, Κώστας Γιουτίκας, και ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας, Ανακύκλωσης και Κλιματικής Προστασίας Θεσσαλονίκης, Γιώργος Δημαρέλος.
Την εκπομπή μπορείτε να την παρακολουθήσετε απο το ιστολόγιο www.anixneuseis.gr και την διεύθυνση
Ο Eric Schmidt* έχει, ίσως απρόσμενα, δίκιο όταν υποστηρίζει πως η τεχνητή νοημοσύνη, παρά τον συνεχή θόρυβο που την περιβάλλει, παραμένει υποτιμημένη — όχι ως τεχνικό επίτευγμα, αλλά ως πολιτισμικό και ανθρωπολογικό γεγονός. Όχι επειδή δεν μιλούμε αρκετά γι’ αυτήν, αλλά επειδή μιλούμε επιπόλαια.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν περιορίζεται πλέον στην αναπαραγωγή της ανθρώπινης γλώσσας. Διαμορφώνει σχέσεις, δομεί στρατηγικές, παρεμβαίνει στη δημιουργική διαδικασία. Και μαζί της, διακυβεύεται κάτι πολύ πιο ουσιώδες από την “εργασία” ή την “οικονομία”: διακυβεύεται η ίδια η δυνατότητά μας να παραμένουμε παρόντες, κριτικοί και ελεύθεροι μέσα σε ένα περιβάλλον που αναστοχάζεται τον εαυτό του αλγοριθμικά.
Το βίντεο που πυροδότησε αυτές τις σκέψεις, χαρτογραφεί ένα τοπίο ρηγμάτων: την ενεργειακή απληστία της τεχνολογίας, τα σημεία συμφόρησης της γνώσης (data bottlenecks), και το μεγάλο, ανοιχτό ερώτημα —
μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να συλλάβει εκείνη τη λεπτή, ανατρεπτική ένωση εννοιών που γεννά μια νέα θεωρία, έναν απρόβλεπτο κόσμο, μια αυθεντική έκπληξη; Ή είναι καταδικασμένη να κινείται εντός του ήδη πιθανού, του αναμενόμενου, του προ-υπολογισμένου;
Αυτά δεν είναι τεχνικά ζητήματα. Είναι τα όρια του ανθρώπου. Ο ορίζοντας της αυτονομίας μας.
Η συζήτηση για την δρώσα τεχνητή νοημοσύνη (agentic AI) και η διαρκής ανάγκη διατήρησης ανθρώπινου ελέγχου (human-in-the-loop) δεν είναι μόνο ηθικό ζήτημα — είναι πολιτειακό. Αγγίζει τη σχέση μας με τον εαυτό και τον άλλο σε μια εικονιστική κοινωνία, ασταθή, διαμεσολαβημένη από τεχνολογίες που μπορούν να φροντίζουν και να καταστέλλουν ταυτόχρονα.
Οι γεωπολιτικές πτυχές, η κούρσα υπεροχής, αναδεικνύουν την ανάγκη για μια νέα φιλοσοφία της τεχνικής. Όχι μια ηθικολογία του φόβου, αλλά μια τέχνη της διάκρισης.
Με συστατικό τη φρόνηση ώστε να γνωρίζουμε πότε και πώς να προχωρούμε, πότε να επιβραδύνουμε, αλλά κυρίως πότε να σταματούμε.
Η τεχνητή νοημοσύνη, ως εργαλείο ενίσχυσης και όχι αντικατάστασης του ανθρώπου, μπορεί να ανασχεδιάσει την ιατρική, την εκπαίδευση, τις μορφές φροντίδας και εγγύτητας. Όχι στο όνομα μιας ουτοπίας τεχνικού ορθολογισμού, αλλά στο όνομα μιας ανθρωπινότητας που τολμά να συνυπάρχει με το Άλλο — το μηχανικό, το προσομοιωτικό, το τεκμηριωμένα αβέβαιο.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει «σαν εμάς», αλλά αν εμείς μπορούμε να παραμείνουμε εμείς, σε έναν κόσμο όπου μας κοιτά κατάματα. Όχι ως εργαλείο, αλλά ως καθρέφτης.
Πώς λοιπόν ζούμε με ανθρωπιά, αυτονομία και νόημα σε έναν κόσμο που διαρκώς μεταγράφει τον εαυτό του αλγοριθμικά; Πώς φροντίζουμε το κοινό μας μέλλον χωρίς να απαρνηθούμε το παρόν;
*Ο Έρικ Έμερσον Σμιτ (γεννημένος στις 27 Απριλίου 1955) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας και πρώην μηχανικός υπολογιστών, ο οποίος διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος της Google από το 2001 έως το 2011 και εκτελεστικός πρόεδρος της εταιρείας από το 2011 έως το 2015. Διετέλεσε επίσης εκτελεστικός πρόεδρος της μητρικής εταιρείας Alphabet Inc. από το 2015 έως το 2017, και τεχνικός σύμβουλος στην Alphabet από το 2017 έως το 2020. Από το 2025, είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Relativity Space, μιας εταιρείας αεροδιαστημικής κατασκευής. Από τον Μάιο του 2025, είναι ο 55ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο σύμφωνα με τον Δείκτη Bloomberg Billionaires με εκτιμώμενη καθαρή περιουσία 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Prompted by a New York Times article, the usual rumors about the U.S. Consulate in Thessaloniki have resurfaced.
In today’s geopolitical reality, maintaining the U.S. Consulate in Thessaloniki is not a secondary diplomatic choice; it is a strategic political necessity. Northern Greece, the Balkans, and the Eastern Mediterranean are at the center of critical developments: armed conflicts, energy realignments, political instability, and assertive repositioning by regional powers. Within this environment, Thessaloniki stands as one of the most valuable hubs of American presence in the region.
The U.S. Consulate, with a history dating back to the 19th century, is far more than an administrative unit. It is a pillar of strategic coordination, a tool of cultural and political diplomacy, and a vital communication channel between Washington and Southern Europe. Its existence ensures the practical implementation of the U.S.–Greece alliance and enables real-time crisis management in the broader region.
Thessaloniki is the West’s “eye” in the Balkans. Russia’s revisionist policy, ethnic tensions in Kosovo and Bosnia, Turkey’s influence in Albania and North Macedonia, and instability along Ukraine’s western borders all highlight the need for constant American diplomatic vigilance in the region.
The Thessaloniki Consulate enables direct diplomatic presence and real-time monitoring in countries with fragile political systems and persistent tensions. Its absence would create a geopolitical vacuum that rival powers would quickly exploit.
Northern Greece already functions as a logistics hub for NATO operations in Eastern Europe and the Balkans. Thessaloniki hosts the NATO Rapid Deployable Corps Greece (NRDC-GR), one of the Alliance’s key command centers. Simultaneously, cooperation with Larissa (MQ-9 drone operations), Alexandroupoli (a strategic resupply port), and Souda Bay in Crete forms a strategic arc ensuring Euro-Atlantic security.
The Consulate in Thessaloniki is not merely an observer—it is an operational partner. It provides the diplomatic cover and flexibility required to support these actions, enhancing the capacity for rapid decision-making on Greek territory. In times of crisis, it serves as a contact and crisis-management point with local and regional authorities.
Thessaloniki lies at the heart of the U.S. energy strategy in Europe. The United States is promoting the continent’s energy independence from Russia through projects like the Alexandroupoli LNG terminal, the TAP pipeline, and the Israel–Cyprus–Greece interconnector (Great Sea Interconnector).
The U.S. Consulate in Thessaloniki connects the pieces of the puzzle—supporting business deals, maintaining communication with local authorities, and creating conditions for a stable investment environment. Without it, the United States would lose its most critical link to the energy corridor of Southeastern Europe.
Through its support of educational institutions such as Anatolia College and the American Farm School, as well as cultural and historical initiatives, the Consulate promotes U.S. soft power within the local community. The Cultural Heritage School and the annual David Tiano Lecture show that the American presence has depth.
Anatolia College was founded in 1882 in Merzifon, Pontus, by American Protestant missionaries and began operating in 1886. It was part of a broader American missionary movement aimed at Christianizing the East and spreading American ideals.
It developed into a major intellectual center for Greeks and Armenians in the region until Turkish authorities burned it down and exiled its Armenian faculty as part of the broader persecution of Christian populations.
The Hellenic Athletic Club “Pontus,” active within the College, combined sports, literature, and music. Its members—students and teachers—were executed in 1921 as “rebels” by the Young Turks.
Following these events and the completion of the genocide, Anatolia College was forced to leave Asia Minor. In 1924, it was reestablished in Thessaloniki, where it continues to operate today as a prestigious Greek-American educational institution.
In recent days, a lecture by Professor Sarah B. Snyder at the Dukakis Center of ACT highlighted how Americans established permanent institutions abroad in the 19th century that served as early outposts of American influence, demonstrating how they contributed to informal diplomacy and the shaping of U.S. foreign policy.
At the roundtable that followed, the spirit of Greek-American mutuality that continues to guide the mission of ACT and the Dukakis Center—directed by David Wisner to this day—was made clear.
Thessaloniki has become a platform of cultural interaction, where the U.S. does not operate in isolation but in collaboration with Greek society. This presence is not measured only in investments but in relationships of trust—relationships that are not built from Washington but on the ground, right here.
Thessaloniki is also a hub of academic mobility. American students, researchers, entrepreneurs, and tourists live and work in Northern Greece. The Consulate provides critical services: passports, legal assistance, emergency aid.
If the Consulate is weakened or closed, thousands of U.S. citizens will be left unsupported in a region of high mobility and risk. Its presence is a tangible guarantee of the U.S. government’s responsibility to its citizens.
Maintaining—and strengthening—the U.S. Consulate in Thessaloniki is not just desirable, it is absolutely imperative. At a time when international stability is under threat, Thessaloniki can and must remain a key point of reference for the United States in Northern Greece, the Balkans, and the Eastern Mediterranean.
Crises don’t wait. Geopolitical balances are shifting rapidly. The Thessaloniki Consulate is one of the most stable axes of influence and security for the U.S. in the region. So the question is not whether it should remain.
The question is why it hasn’t already been reinforced.
And one last thing: does the city have political leadership? If so, shouldn’t it be mobilizing?
Shouldn’t the new Deputy Foreign Minister, elected in Serres, be mobilizing the government?
American College
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Του Παντελή Σαββίδη
Με αφορμή δημοσίευμα των New York Times, άρχισαν, πάλι, οι γνωστές διαδόσεις περί του Αμερικανικού Προξενείου Θεσσαλονίκης.
Στη σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα, η διατήρηση του Αμερικανικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη δεν είναι μια δευτερεύουσα διπλωματική επιλογή· είναι μια στρατηγική, πολιτική αναγκαιότητα. Η Βόρεια Ελλάδα, τα Βαλκάνια και η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκονται στο επίκεντρο κρίσιμων εξελίξεων: πολεμικές συγκρούσεις, ενεργειακή αναδιάταξη, πολιτική αστάθεια και επιθετικές επανατοποθετήσεις περιφερειακών δυνάμεων. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Θεσσαλονίκη αποτελεί έναν από τους πιο πολύτιμους κόμβους της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή.
Το Αμερικανικό Προξενείο, με ιστορία που φτάνει πίσω στον 19ο αιώνα, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια διοικητική μονάδα. Είναι πυλώνας στρατηγικού συντονισμού, εργαλείο πολιτιστικής και πολιτικής διπλωματίας, και κρίσιμος δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ της Ουάσινγκτον και της Νότιας Ευρώπης. Η ύπαρξή του διασφαλίζει την πρακτική εφαρμογή της συμμαχικής σχέσης ΗΠΑ-Ελλάδας και την άμεση διαχείριση κρίσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Η Θεσσαλονίκη είναι το «μάτι» της Δύσης στα Βαλκάνια. Η αναθεωρητική πολιτική της Ρωσίας, οι εθνοτικές εντάσεις σε Κόσοβο και Βοσνία, η επιρροή της Τουρκίας στην Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία και η αστάθεια στα δυτικά σύνορα της Ουκρανίας αναδεικνύουν την ανάγκη για συνεχή αμερικανική διπλωματική επαγρύπνηση στην περιοχή.
Το Προξενείο Θεσσαλονίκης επιτρέπει άμεση διπλωματική παρουσία και παρακολούθηση εξελίξεων σε χώρες με εύθραυστα πολιτικά συστήματα και διαρκείς εντάσεις. Η απουσία του θα άφηνε ένα γεωπολιτικό κενό που δεν θα αργούσαν να εκμεταλλευτούν ανταγωνιστικές δυνάμεις.
Η Βόρεια Ελλάδα λειτουργεί ήδη ως logistics hub για τις ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Η Θεσσαλονίκη φιλοξενεί το NATO Rapid Deployable Corps Greece (NRDC-GR), ένα από τα βασικά κέντρα διοίκησης της Συμμαχίας. Ταυτόχρονα, η συνεργασία με τη Λάρισα (μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9), την Αλεξανδρούπολη (στρατηγικό λιμάνι ανεφοδιασμού) και τη Σούδα στην Κρήτη διαμορφώνει ένα στρατηγικό τόξο που διασφαλίζει την ευρωατλαντική ασφάλεια.
Το Προξενείο στη Θεσσαλονίκη δεν είναι απλός παρατηρητής· είναι επιχειρησιακός εταίρος. Διασφαλίζει τη διπλωματική κάλυψη και ευελιξία αυτών των δράσεων, ενισχύοντας τη δυνατότητα άμεσων αποφάσεων επί ελληνικού εδάφους. Σε συνθήκες κρίσης, λειτουργεί ως σημείο επαφής και διαχείρισης κρίσεων με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές.
Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην καρδιά της ενεργειακής στρατηγικής των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν την ενεργειακή απεξάρτηση της ηπείρου από τη Ρωσία, μέσω έργων όπως ο LNG σταθμός της Αλεξανδρούπολης, ο αγωγός TAP και το διασυνδεδεμένο καλώδιο Israel–Cyprus–Greece (Great Sea Interconnector).
Το Αμερικανικό Προξενείο Θεσσαλονίκης ενώνει τα κομμάτια του παζλ – υποστηρίζει τις επιχειρηματικές συμφωνίες, διασφαλίζει την επικοινωνία με τις τοπικές αρχές και δημιουργεί τις συνθήκες για σταθερό επενδυτικό περιβάλλον. Χωρίς αυτό, οι ΗΠΑ θα χάσουν τον πιο κρίσιμο σύνδεσμό τους με τον ενεργειακό διάδρομο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Μέσα από τη στήριξη εκπαιδευτικών ιδρυμάτων όπως το Κολλέγιο Ανατόλια και η Αμερικανική Γεωργική Σχολή, τις πολιτιστικές δράσεις και τις ιστορικές πρωτοβουλίες, προωθεί τη μαλακή ισχύ των ΗΠΑ στην τοπική κοινωνία. Το Σχολείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς και η ετήσια διάλεξη David Tiano δείχνουν ότι η αμερικανική παρουσία έχει βάθος.
Το Κολλέγιο Ανατόλια ιδρύθηκε το 1882 στη Μερζιφούντα του Πόντου από Αμερικανούς προτεστάντες ιεραποστόλους και άρχισε να λειτουργεί από το 1886.. Αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου ιεραποστολικού κινήματος των ΗΠΑ που στόχευε στον εκχριστιανισμό της Ανατολής και στη διάδοση των αμερικανικών ιδεωδών.
American Agricultural College
Εξελίχθηκε σε σημαντικό πνευματικό κέντρο για τους Έλληνες και Αρμενίους της περιοχής. Μέχρι που οι τουρκικές αρχές το πυρπόλησαν και εξόρισαν τους Αρμένιους καθηγητές του, στο πλαίσιο των διωγμών κατά των χριστιανικών πληθυσμών.
Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» που δραστηριοποιούνταν εντός του Κολλεγίου, συνδύαζε αθλητισμό, φιλολογία και μουσική. Τα μέλη του μαθητές και καθηγητές– εκτελέστηκαν το 1921 ως “επαναστάτες” από τους νεότουρκους.
Μετά από αυτά τα γεγονότα και την ολοκλήρωση της γενοκτονίας, το Κολλέγιο Ανατόλια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Μικρά Ασία. Το 1924 επανιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου λειτουργεί μέχρι σήμερα ως ελληνοαμερικανικό εκπαιδευτικό ίδρυμα υψηλού κύρους.
Τις προηγούμενες ημέρες η διάλεξη της καθηγήτριας Sarah B. Snyder στο Dukakis Center του ACT, ανέδειξε πώς Αμερικανοί ίδρυσαν, τον 19ο αιώνα, μόνιμους θεσμούς στο εξωτερικό που λειτούργησαν ως πρώιμα φυλάκια της αμερικανικής επιρροής αποδεικνύοντας πώς αυτά συνέβαλαν στην άσκηση ανεπίσημης διπλωματίας και στη διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Κατά τη στρογγυλή τράπεζα που ακολούθησε αναδείχθηκε το πνεύμα ελληνοαμερικανικής αμοιβαιότητας που συνεχίζει να καθοδηγεί την αποστολή του ACT και του Dukakis Center το οποίο διευθύνει ο David Wisner, μέχρι σήμερα.
Η Θεσσαλονίκη έχει γίνει πλατφόρμα πολιτιστικής αλληλεπίδρασης, όπου οι ΗΠΑ δεν δρουν απομονωμένα, αλλά σε συνεργασία με την ελληνική κοινωνία. Αυτή η παρουσία δεν μετριέται μόνο σε επενδύσεις, αλλά σε σχέσεις εμπιστοσύνης – και τέτοιες σχέσεις δεν οικοδομούνται από την Ουάσινγκτον, αλλά επί τόπου, εδώ.
Η Θεσσαλονίκη είναι ένας κόμβος ακαδημαϊκής κινητικότητας. Αμερικανοί φοιτητές, ερευνητές, επιχειρηματίες και τουρίστες ζουν και εργάζονται στη Βόρεια Ελλάδα. Το Προξενείο παρέχει κρίσιμες υπηρεσίες: διαβατήρια, νομική υποστήριξη, βοήθεια σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Αν το προξενείο αποδυναμωθεί ή κλείσει, χιλιάδες πολίτες των ΗΠΑ θα μείνουν ακάλυπτοι σε μια περιοχή υψηλής κινητικότητας και ρίσκου. Η παρουσία του Προξενείου είναι έμπρακτη εγγύηση της αμερικανικής πολιτικής ευθύνης προς τους πολίτες της.
Η διατήρηση – και ενίσχυση – του Αμερικανικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη είναι όχι μόνο επιθυμητή αλλά απολύτως επιβεβλημένη. Σε μια εποχή που η διεθνής σταθερότητα απειλείται, η Θεσσαλονίκη μπορεί και πρέπει να παραμείνει σημείο αναφοράς των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βόρεια Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο.
Οι κρίσεις δεν περιμένουν. Οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται ραγδαία. Το προξενείο στη Θεσσαλονίκη είναι ένας από τους πιο σταθερούς άξονες επιρροής και ασφάλειας για τις ΗΠΑ στην περιοχή. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν πρέπει να μείνει.
Το ερώτημα είναι γιατί δεν έχει ήδη ενισχυθεί.
Και κάτι τελευταίο: η πόλη έχει πολιτική ηγεσία; Αν ναι, μήπως πρέπει να κινητοποιηθεί;
Μήπως ο νέος υφυπουργός εξωτερικών που εκλέγεται στις Σέρρες πρέπει να κινητοποιήσει την κυβέρνηση;
