Αρχική Blog Σελίδα 742

Η σχέση της σύγχρονης Τουρκίας με την Αυτοκρατορική Γερμανία

Από
anixneuseis
-
0
Δημήτριος Τσαϊλάς  Γράφει ο Δημήτριος Τσαϊλάς
 6 Ιουνίου 2025

 

Καθώς η Τουρκία επεκτείνει τις γεωπολιτικές της φιλοδοξίες και μετατρέπεται σε μια ανερχόμενη ναυτική δύναμη, ως ερευνητής ινστιτούτων ασφαλείας αναρωτιέμαι: ποιο ιστορικό προηγούμενο διαμορφώνει καλύτερα το στρατηγικό της μέλλον αυτής της χώρας; Μια σύγκριση μπορεί να γίνει με την Αυτοκρατορική Γερμανία. Μια ηπειρωτική δύναμη που επιδίωξε μια θέση μεταξύ των παγκόσμιων θαλάσσιων δυνάμεων στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Αλλά αυτή η αναλογία εγείρει ένα περαιτέρω ερώτημα:  Μιμείται τη συγκρατημένη και υπολογιστική Γερμανία του Μπίσμαρκ ή την παρορμητική και επιθετική αυτοκρατορία του Κάιζερ Γουλιέλμου Β’;

Η ιστορία σπάνια επαναλαμβάνεται με σαφήνεια, αλλά κάνει ομοιοκαταληξίες.

Μαρκ Τουαίην, Αμερικανός συγγραφέας

Οι ιστορικές συγκρίσεις μπορούν να διευκρινίσουν την πολιτική, να επισημάνουν πιθανές παγίδες και να προσφέρουν μια εικόνα για τις στρατηγικές επιλογές που αντιμετωπίζει ένα σύγχρονο κράτος. Στην περίπτωση της Τουρκίας, η σύγκρισή της με τις δύο εκδοχές της Αυτοκρατορικής Γερμανίας -υπό τον Μπίσμαρκ και υπό τον Κάιζερ Γουλιέλμο- προσφέρει μια αυστηρή επιλογή μεταξύ προσοχής και αντιπαράθεσης, μεταξύ μακροπρόθεσμης τοποθέτησης και βραχυπρόθεσμης αλαζονείας.

Ο Πειρασμός της Θαλάσσιας Ισχύος

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται η θαλάσσια ισχύς. Ιστορικά, οι μεγάλες δυνάμεις που κυριαρχούσαν στις θάλασσες κυριαρχούσαν επίσης στο παγκόσμιο εμπόριο, τη διπλωματία και τον πόλεμο. Για αιώνες, ο έλεγχος των θαλάσσιων οδών έχει μεταφραστεί σε επιρροή. Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η άρχουσα ελίτ της Τουρκίας έχει στρέψει τα μάτια της προς τις θάλασσες, τόσο ως σύνορο οικονομικών ευκαιριών όσο και ως θέατρο για την διεκδίκηση της περιφερειακής ηγεμονίας.

Η Τουρκία υπό το AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) του Προέδρου Ερντογάν έχει επιδιώξει ένα όραμα θαλάσσιας αναζωογόνησης, που ονομάζεται «Μαβί Βατάν» ή «Γαλάζια Πατρίδα». Αυτό περιλαμβάνει την ενίσχυση της ναυτικής της ικανότητας, την υπεράσπιση των διεκδικήσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και την επέκταση της επιρροής της από τη Λιβύη έως την Ερυθρά Θάλασσα. Αυτές οι φιλοδοξίες αντικατοπτρίζουν την ίδια την εισβολή της Γερμανίας στον ναυτικό τομέα στις δεκαετίες πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδίως υπό τον Κάιζερ Γουλιέλμο Β’. Αλλά εκεί είναι που η ιστορία προσφέρει μια άλλη προειδοποιητική ιστορία.

Μια προειδοποίηση από το παρελθόν

Ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ απομάκρυνε τον Όττο φον Μπίσμαρκ το 1890, διακόπτοντας την επιφυλακτική προσέγγιση του προκατόχου του στην ευρωπαϊκή διπλωματία. Αντ’ αυτού, ο Γουλιέλμος ακολούθησε την Weltpolitik –Η εξωτερική πολιτική που υιοθετήθηκε από τον Κάιζερ Γουλιέλμο Β΄ της Γερμανίας το 1891, η οποία σηματοδότησε μια αποφασιστική ρήξη με την πρώην «Realpolitik».

Διαβάστε επίσης:  Από τον Αρχιμήδη στον Τερμίτη. Η διαχρονική προσπάθεια εξισορρόπησης της ναυτικής ισχύος από την ξηρά.

Στόχος ήταν η μετατροπή της Γερμανίας σε παγκόσμια δύναμη μέσω επιθετικής διπλωματίας, της απόκτησης υπερπόντιων αποικιών και της ανάπτυξης ενός μεγάλου ναυτικού. Δηλαδή μια παγκόσμια πολιτική ναυτική επέκταση, αποικιακών κτήσεων και προσπάθειας για καθεστώς μεγάλης δύναμης. Ο ακρογωνιαίος λίθος αυτής της στρατηγικής ήταν το πρόγραμμα κατασκευής στόλου του Ναυάρχου Άλφρεντ φον Τίρπιτζ, το οποίο στόχευε στην κατασκευή ενός ναυτικού ικανού να αμφισβητήσει τη βρετανική ναυτική κυριαρχία.

Η λογική ήταν απλή, αλλά εκ του αποτελέσματος λανθασμένη. Κατασκευάζοντας έναν στόλο από βαριά θωρηκτά μικρής εμβέλειας, η Γερμανία απείλησε έμμεσα τη Βρετανική Αυτοκρατορία, της οποίας η ασφάλεια και το εμπόριο εξαρτιόνταν  από την υπεροχή στη θάλασσα. Οι Βρετανοί απάντησαν με τη δική τους ναυτική ενίσχυση, οδηγώντας σε έναν δαπανηρό ανταγωνισμό εξοπλισμών. Η στρατηγική δυσπιστία διογκώθηκε και η Γερμανία βρέθηκε απομονωμένη και ολοένα και πιο περικυκλωμένη.

Τελικά, ο ναυτικός ανταγωνισμός βοήθησε την Ευρώπη να ωθηθεί προς τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η προσπάθεια της Γερμανίας να προβάλει ισχύ στη θάλασσα απέτυχε, όχι επειδή η ίδια η φιλοδοξία ήταν παράνομη, αλλά επειδή επιδιώχθηκε μέσω συμμετρικής αντιπαράθεσης με την κορυφαία ναυτική δύναμη του κόσμου. Ο Στόλος Ανοικτής Θαλάσσης έγινε ένα δαπανηρό βάρος και η στρατηγική υπέρβαση της Γερμανίας που συνέβαλε στην τελική πτώση της.

Η Γερμανία του Μπίσμαρκ: Ένα μοντέλο αυτοσυγκράτησης

Συγκρίνετε αυτό με την προσέγγιση του Μπίσμαρκ. Ως πρώτος καγκελάριος της Γερμανίας μετά την ενοποίηση το 1871, ο Μπίσμαρκ ήταν μάστορας της ρεαλπολιτίκ. Εξασφάλισε την άνοδο της Γερμανίας μέσω περιορισμένων πολέμων και προσεκτικής διπλωματίας. Μετά την ενοποίηση, ο Μπίσμαρκ άλλαξε πορεία: πρόβαλε τη Γερμανία ως μια «κορεσμένη δύναμη», ικανοποιημένη με το status quo. Απέφυγε τον αποικιακό τυχοδιωκτισμό και αντιστάθηκε στον πειρασμό να κατασκευάσει ένα μεγάλο ναυτικό που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τη Βρετανία.

“Αποχώρηση πλοηγού”. Σκίτσο του 1890 που σχολιάζει την παράιτηση του Βίσμαρκ λόγω διαφωνίας με τον Γουλιέλμο Β’.

Ο Μπίσμαρκ καταλάβαινε ότι η Γερμανία, ως ηπειρωτική δύναμη με εχθρούς σε πολλαπλά μέτωπα, δεν μπορούσε να αντέξει στρατηγική υπερεπέκταση. Σύναψε συμμαχίες, διαχειρίστηκε κρίσεις και προσπάθησε να διατηρήσει τη Γερμανία ασφαλή μέσω ισορροπίας και αυτοσυγκράτησης. Η πολιτική του δεινότητα διατήρησε την ειρήνη στην Ευρώπη για δεκαετίες.

Διαβάστε επίσης:  Ναυτική Ισχύς & Εθνικός Στόλος. Η περίπτωση του Θεμιστοκλή και του Νικόδημου

Για την Τουρκία, το παράδειγμα του Μπίσμαρκ είναι διδακτικό. Όπως η Γερμανία του Μπίσμαρκ, η Τουρκία βρίσκεται στο σταυροδρόμι ηπείρων, περικυκλωμένη από πιθανούς αντιπάλους και μπλεγμένη σε έναν περίπλοκο διπλωματικό ιστό. Μια μετρημένη, συγκρατημένη προσέγγιση όπως εκτελούσε ο Νταβούτογλου πριν αποπεμφθεί από τον Ερντογάν, εκτιμάται ότι μάλλον θα μπορούσε να την εξυπηρετήσει καλύτερα από την απερίσκεπτη αυτοπεποίθηση που παρατηρήθηκε όπως υπό τον Γουλιέλμο.

Στρατηγική Γεωγραφία και το Τουρκικό Πλεονέκτημα

Ωστόσο, η Τουρκία δεν είναι Γερμανία και η γεωγραφία της προσφέρει μοναδικά πλεονεκτήματα. Σε αντίθεση με τη Γερμανία, η οποία ήταν παγιδευμένη στη Βόρεια Θάλασσα με περιορισμένη θαλάσσια πρόσβαση αντιμετώπισε το Βασιλικό Ναυτικό που της έκλεινε τις διαδρομές, η Τουρκία απολαμβάνει πολλαπλά σημεία εισόδου στο Αιγαίο, τη Μεσόγειο και πέρα ​​από αυτήν. Η ακτογραμμή της είναι εκτεταμένη και βρίσκεται σε στρατηγική θέση.

Το θαλάσσιο περιβάλλον της Τουρκίας περιορίζεται επίσης λιγότερο από ανταγωνιστές. Μόνο το Πολεμικό Ναυτικό, είναι ο κύριος περιφερειακός ναυτικός αντίπαλος της Τουρκίας. Παρά του ότι είναι ισχυρό παραμένει γεωγραφικά απόμακρο και υπερεκτεταμένο από άποψη υλικοτεχνικής υποστήριξης σε πολλά θέατρα πιθανών συγκρούσεων. Η Τουρκία μπορεί να προβάλει ισχύ πιο κοντά στην έδρα της, με μικρότερες γραμμές ανεφοδιασμού και ολοκληρωμένη υποστήριξη από χερσαία μέσα όπως πυραύλους και αεροσκάφη.

Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία μπορεί να διαμορφώσει τη θαλάσσια στρατηγική της από μια θέση σχετικής ισχύος εφόσον δεν υπερεκτείνει τις δραστηριότητές της ή δεν προκαλέσει έναν αντισταθμιστικό συνασπισμό.

Ασυμμετρία και Προσαρμοστικότητα

Ένας άλλος τομέας στον οποίο η Τουρκία έχει αποκλίνει από τη Γερμανία του Γουλιέλμου είναι η ακολουθία και η σύνθεση της ναυτικής της ανάπτυξης. Η Γερμανία του Γουλιέλμου έδωσε προτεραιότητα στη συμμετρική δύναμη, όπως θωρηκτά, καταδρομικά και υποβρύχια. Αντίθετα, η Τουρκία έχει χτίσει από την αρχή χρησιμοποιώντας και ασύμμετρα εργαλεία.

Η Τουρκία έχει επενδύσει σημαντικά σε υποβρύχια, πυραυλακάτους, μη επανδρωμένα συστήματα και παράκτια άμυνα, τεχνολογίες που παρέχουν δυνατότητες άρνησης πρόσβασης χωρίς άμεση αντιπαράθεση. Αυτή η προσέγγιση αντικατοπτρίζει τη στρατηγική της Κίνας «κατά της πρόσβασης/άρνησης περιοχής» (A2/AD) και αντικατοπτρίζει το δόγμα του Μάο Τσε Τουνγκ για «ενεργή άμυνα»: αποτροπή και καθυστέρηση μιας ανώτερης δύναμης, ενώ παράλληλα αυξάνεται σταδιακά η δική του.

Μόνο τα τελευταία χρόνια η Τουρκία έχει στραφεί προς μεγαλύτερες πλατφόρμες για γαλάζια νερά, όπως αμφίβια πλοία εφόδου και αεροπλανοφόρα, και το κάνει αυτό αφού έχει ήδη εδραιώσει μια ισχυρή παρουσία κοντά στη θάλασσα. Αυτό το σταδιακό, ευέλικτο μοντέλο υποδηλώνει ένα επίπεδο στρατηγικής ωριμότητας που δεν παρατηρείται στη Γερμανία του Κάιζερ.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Τουρκία φαίνεται να συνδυάζει τα χρησιμότερα και των δύο γερμανικών κληρονομιών. Από τον Μπίσμαρκ, δανείζεται στρατηγική σύνεση και διπλωματική προσοχή. Από τα λάθη του Γουλιέλμου, μαθαίνει τους κινδύνους της συμμετρικής αντιπαλότητας με κυρίαρχες ναυτικές δυνάμεις. Και από τις δικές της παραδόσεις και περιφερειακή θέση, έχει διαμορφώσει μια υβριδική ναυτική στρατηγική που δίνει έμφαση στην ευελιξία, την άρνηση και τη σταδιακή προβολή.

Ωστόσο, οι κίνδυνοι παραμένουν. Καθώς η Τουρκία επιβάλλεται με μεγαλύτερη τόλμη -μέσω ενεργειακών ερευνών σε αμφισβητούμενα ύδατα, στρατιωτικών επεμβάσεων ή τριβών με συμμάχους του ΝΑΤΟ- είναι επιφυλακτική στο να προκαλέσει συνασπισμούς ή στρατηγικές αντιδράσεις. Η θαλάσσια ισχύς μπορεί να ανυψώσει το κύρος ενός έθνους, αλλά μπορεί επίσης να το απομονώσει και να το θέσει σε κίνδυνο εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά.

Συμπέρασμα

Η σύγκριση μεταξύ της σύγχρονης Τουρκίας και της Αυτοκρατορικής Γερμανίας είναι κάτι περισσότερο από μια πνευματική άσκηση. Είναι ένας καθρέφτης μέσα από τον οποίο η Τουρκία βλέπει το μέλλον της. Θα επιδιώξει τη ναυτική ισχύ με αυτοσυγκράτηση, διπλωματία και ένα μακροπρόθεσμο όραμα όπως ο Μπίσμαρκ; Ή θα πέσει στην παγίδα της υπερβολής, της αντιπαράθεσης και των κούρσας εξοπλισμών όπως ο Γουλιέλμος Β’;

Για την Τουρκία, ο δρόμος προς τα εμπρός είναι ξεκάθαρος—αν επιλέξει να μάθει από την ιστορία. Η ισχύς χωρίς σύνεση είναι κίνδυνος. Και η θάλασσα, παρά τις υποσχέσεις της, είναι ένα αδυσώπητο θέατρο στρατηγικών λαθών.

Βιβλιογραφία

Πηγή: Naval History

Κίμων Κωστής: η Ενίσχυση της Αποδοτικότητας και της Αποτελεσματικότητας στις Ένοπλες Δυνάμεις και η Αδικία των Κρίσεων

Από
anixneuseis
-
1
 Κίμων Κωστής, Αντιστρατήγος ε.α.
Οι φετινές κρίσεις στις ΕΔ και ιδιαίτερα στον Στρατό Ξηράς, υπό το πρίσμα των αποφάσεων για μείωση των θέσεων των Ανωτάτων Αξιωματικών, στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης και της «Ατζέντας 2030», πλην όλων των άλλων δυσλειτουργιών, ανέδειξαν και την αδικία των Αξιωματικών αποφοίτων ΣΣΕ, τάξης 1994.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις του ν. 3883/2010, οι απόφοιτοι των τάξεων από τη 1992 και μετέπειτα, θα πρέπει να κρίνονται για προαγωγή, με τη συμπλήρωση 35 χρόνων πραγματικής υπηρεσίας. Παρόλα αυτά, ενώ η τάξη 1992 έπρεπε να κριθεί αυτούσια το 2023, αυτή κρίθηκε σε 2 χρονιές, με αποτέλεσμα να δίνεται η δυνατότητα να προαχθούν περισσότεροι Αξιωματικοί στον βαθμό του Ταξιάρχου. Το ίδιο συνέβη και με την τάξη 1993, η οποία κρίθηκε το 2024, επίσης σε 2 χρονιές. Επιπλέον και στις 2 αυτές τάξεις, διατηρήθηκε μεγάλος αριθμός Αξιωματικών στον αυτό βαθμό, με το φαινόμενο να γιγαντώνεται στις κρίσεις του έτους 2024, όπου έμειναν διατηρητέοι 32 Αξιωματικοί και από τις 2 τάξεις (1992 και 1993). Αυτό έδωσε τη δυνατότητα, σε μεγάλο συγκριτικά αριθμό Αξιωματικών αυτών των τάξεων, να έχει και δεύτερη ευκαιρία για προαγωγή. Αντιθέτως, τίποτε από τα προηγούμενα δεν ίσχυσαν για την τάξη 1994.
Αν κοιτάξουμε αναλυτικά τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία, θα διαπιστώσουμε ότι η τάξη 1994 είχε πολύ περισσότερους υποψηφίους για προαγωγή, σε σχέση με τις 2 προηγούμενες τάξεις. Συγκεκριμένα στα Όπλα, είχε για προαγωγή 159 Αξιωματικούς, εκ των οποίων οι 110 απόφοιτοι ΣΕΘΑ. Από αυτούς προήχθησαν οι 43, ενώ 6 έμειναν διατηρητέοι. Στον αντίποδα η τάξη 1992 είχε 125 Αξιωματικούς για προαγωγή και η τάξη 1993 122, εκ των οποίων λιγότεροι από 90 απόφοιτοι ΣΕΘΑ, από κάθε τάξη. Από αυτές τις 2 τάξεις, προήχθησαν αναλογικά περισσότεροι Αξιωματικοί στον βαθμό του Ταξιάρχου, με την τάξη 1992 να προάγει 50 και την τάξη 1993 39, σε 2 χρονιές η κάθε μία, ακολουθώντας τις τάξεις από το 1991 και πριν, οι οποίες κρινόντουσαν σε 2 και 3 χρονιές έκαστη, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ν. 2439/1996. Επιπλέον, κάθε μία από τις 2 τάξεις, είχε από 20 διατηρητέους Αξιωματικούς στην πρώτη κρίση τους, δίνοντας τους μία ακόμη ευκαιρία για την επόμενη χρονιά. Με αυτόν τον τρόπο, η τάξη 1992 είχε αναλογία προαχθέντων-κρινόμενων 1:1,8 και η τάξη 1993 1:2,1, ενώ στην τάξη 1994, η αναλογία ήταν 1:2,6. Στα δε Σώματα, η αναλογία είναι ακόμα μεγαλύτερη 1:3.
Σε ομιλία του Αντιναύαρχου ε.α. Παναγιώτη Λυμπέρη ΠΝ [1], είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων:
«[…] Το ζητούμενο σήμερα -ευτυχώς- είναι η ενίσχυση αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των ΕΔ. […]
Ο πολιτικός έλεγχος των ΕΔ, αντικείμενο εξέτασης στο συνέδριο, (στις ΕΔ ο όρος έλεγχος έπεται της κατεύθυνσης και του συντονισμού άρα περιλαμβάνει αντίληψη, στόχευση, οργάνωση, παρακολούθηση και τελικά έλεγχο λειτουργίας) αποκτά σήμερα έννοια κυρίως ως προς την τελικά παραγόμενη αντίληψη ασφάλειας και την ικανότητα πραγμάτωσης της βούλησής μας στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου έναντι αντιπάλων βουλήσεων. Η πρόσφατη απόφαση για “επιβολή” αμιγώς αριθμητικής λογικής στην επετηρίδα αποτελεί παράδειγμα υπέρ-διόρθωσης σε επιλογές μειωμένης αποτελεσματικότητας του παρελθόντος, ενώ πρέπει να συνοδευθεί από ενέργειες που θα δίνουν λύση στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού.
Έτσι ερχόμαστε στο ηθικό και την νοοτροπία. Άνδρες η πόλις και ου τείχη, ουδέ νήες ανδρών κενές. Για να μην είναι κενές οι νήες απαιτούνται πολύ παραπάνω από αποζημιώσεις. Η παροχή οράματος στο οποίο ο καθένας αναγνωρίζει τον ρόλο του είναι ένα από αυτά. Αυτό το όραμα πρέπει να περιλαμβάνει την θεραπεία του ηθικού συμβολαίου ανάμεσα στην πατρίδα και τα στελέχη.[…]»
Συμπερασματικά, στο πλαίσιο του εξορθολογισμού των ΕΔ, η οποία προέβλεπε τη μείωση των θέσεων των Ανωτάτων Αξιωματικών κατά 25%, αποστρατεύτηκαν δυσανάλογα εξαιρετικοί Αξιωματικοί, με ποιοτικό αντίκτυπο στο στράτευμα.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να αποφευχθούν, με μία πιο εμπεριστατωμένη ποιοτική προσέγγιση, όσων εισηγήθηκαν και αποφάσισαν την «Ατζέντα 2030».
Η πραγματικότητα ήταν, ότι όντως στον βαθμό του Συνταγματάρχη-Πλοιάρχου-Σμηνάρχου, υπήρχε ο τριπλάσιος αριθμός από τις θεσμοθετημένες θέσεις. Όμως κανείς από τους εισηγητές δεν επισήμανε, ότι δεν καλύπτονται κατά πολύ οι θεσμοθετημένες θέσεις στους λοιπούς βαθμούς Ανωτέρων Αξιωματικών (Αντισυνταγματαρχών και Ταγματαρχών). Και με δεδομένο ότι δεν μπορεί να αυξηθεί ο αριθμός τους στα επόμενα χρόνια, καθώς οι επερχόμενες τάξεις είναι μικρότερες αριθμητικά από τις υπάρχουσες στον βαθμό του ανωτέρου Αξιωματικού, γι’ αυτόν τον λόγο και όλα τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε αυτός ο υπέρογκος αριθμός Συνταγματαρχών, ο οποίος όμως κάλυπτε τις κενές θέσεις των Αντισυνταγματαρχών-Ταγματαρχών.
Η αποστρατεία συνολικά 745 Συνταγματαρχών-Πλοιάρχων-Σμηνάρχων στο σύνολο των ΕΔ, δημιούργησε ακόμη μεγαλύτερο κενό στην ήδη υποστελεχωμένη κάλυψη θέσεων Ανώτερων Αξιωματικών στα Επιτελεία, καθώς οι θέσεις αυτές δεν δύναται να καλυφθούν από τους παραμένοντες και τους υπό προαγωγή Αξιωματικούς.
Είναι εμφανές πλέον, ότι όλη αυτή η απότομη αλλαγή στις φετινές κρίσεις, έχει επικοινωνιακό και όχι ρεαλιστικό χαρακτήρα. Ο εξορθολογισμός είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί, συμφωνούμε όλοι μας, αλλά με σχεδιασμό βάθους πενταετίας και όχι τόσο ακαριαία σε μία χρονιά, αδικώντας καταφανέστατα άριστους Αξιωματικούς, οι οποίοι σε αυτήν τη συγκυρία ανήκουν στην τάξη 1994.
Η μείωση θα μπορούσε να επέλθει σταδιακά, μειώνοντας 150 θέσεις Συνταγματαρχών-Πλοιάρχων-Σμηνάρχων κάθε χρονιά και αλλάζοντας τη νομοθεσία, έτσι ώστε Αξιωματικοί νεότερων τάξεων να παραμένουν στον βαθμό του Ανώτερου Αξιωματικού περισσότερα χρόνια, με δεδομένο ότι για όλες τις τάξεις από το 1992 και μετά, ισχύουν τα 40 χρόνια υπηρεσίας. Ο τρόπος που επιλέχθηκε,σίγουρα δεν θα λύσει το πρόβλημα λειτουργίας των ΕΔ, αλλά θα το επιδεινώσει ακόμα περισσότερο, καθώς αυξάνει τα ήδη υπάρχοντα κενά, στερώντας στην Υπηρεσία τη δυνατότητα αξιοποίησης μεγάλου αριθμού έμπειρων και άριστων Αξιωματικών.
Ας ερωτηθούν οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων εάν αυξήθηκε η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητά μετά τις κρίσεις ή αντίθετα μειώθηκε πρώτων των Επιτελείων τους και των Επιτελείων των ΜΔ-ΜΣ και δεύτερον εάν μετά τις μεταθέσεις των Αντισυνταγματαρχών και Ταγματαρχών θα αυξηθεί η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητά των Επιτελείων και των Σχηματισμών.
Σημείωση
[1] Ο Αντιναύαρχος ε.α. Παναγιώτης Λυμπέρης ΠΝ είναι Επίτιμος Αρχηγός Στόλου και Προέδρος ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομία (ΕΛΚΑΚ ΑΕ) σε ομιλία του με θέμα: «Τι επιδιώκουν οι Ένοπλες Δυνάμεις μέσω της καινοτομίας;» την 29 Ιαν 25 στο Συνέδριο με τίτλο: «50 Χρόνια Δημοκρατίας και οι Ένοπλες Δυνάμεις: Τι μέλλει γενέσθαι;», το οποίο συνδιοργάνωσαν το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) και το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), στο πάνελ «Η αμυντική βιομηχανία και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις»

Η Τουρκία στην νέα Αμυντική Αρχιτεκτονική της ΕΕ: Η στάση της Ελλάδας

Από
pcuser
-
1

Δρ. Παναγιώτης Σφαέλος*

Το πρόγραμμα Rearm EU για την αυτόνομή άμυνα της Ευρώπης έχει ξεκινήσει καθώς το ΝΑΤΟ αποσύρεται σταδιακά από την ρώσο-ουκρανική σύγκρουση ενώ απαιτεί από τα κράτη μέλη του μεγαλύτερες αμυντικές συνδρομές. Η Τουρκία ως δυνατός γεωπολιτικός δρών άρπαξε την ευκαιρία να παίξει τον ρόλο του ειρηνοποιού στην Ουκρανία αλλά και να μπει στην νέα Ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική. Η Τουρκία κατάφερε να προωθήσει την αμυντική της βιομηχανία στην ΕΕ ως εναλλακτική λύση για την άμυνα της ΕΕ. Αυτή η εξέλιξη είναι πολύ αρνητική για την χώρα μας και όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με την Τουρκία, ποιος θα μας προστατέψει αφού η Τουρκία θα είναι ο «εγγυητής» της ειρήνης.

Βεβαίως η ΕΕ «πλανάται πλάνην οικτρά» αν νομίζει ότι η Τουρκία μπορεί να εγγυηθεί την ειρήνη και την ασφάλεια στην Ευρώπη καθώς είναι μια άκρως αναθεωρητική δύναμη που κατέχει επί 50 χρόνια 40% ευρωπαϊκού εδάφους στην Κυπριακή Δημοκρατία την οποία δεν αναγνωρίζει ως κράτος. Η Τουρκία απειλεί την Ελλάδα, μια χώρα μέλος της ΕΕ, ότι θα κάνει πόλεμο αν εξασκήσουμε το νόμιμο δικαίωμά που μας δίνει το διεθνές δίκαιο για επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια. Αυτή η χώρα θέλει να συμμετέχει στην άμυνα της ΕΕ χωρίς να σέβεται τις αξίες της ΕΕ. Και μάλιστα, αυτή τη στιγμή η Γερμανία η Γαλλία, η Ιταλία και η Βρετανία εξοπλίζουν στρατιωτικά την Τουρκία και της δίνουν τεράστια κονδύλια για να κατασκευάζει οπλικά συστήματα για την ΕΕ.

Η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να θέτει στα διεθνή fora ότι : Όσο αναθεωρητική είναι η Ρωσία άλλο τόσο είναι και η Τουρκία. Πρέπει επίσης να τονίζουμε παντού ότι στην Κύπρο έγινε εισβολή το 1974 και η κατοχή συνεχίζεται μέχρι σήμερα! Ακόμα και σήμερα βρίσκουμε αγνοούμενους και νεκρούς στην μαρτυρική Μεγαλόνησο. Είναι δηλαδή ένα συνεχές έγκλημα και μια συνεχιζόμενη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Αν λοιπόν θέλουν την υποστήριξη μας προς την Ουκρανία, οι εταίροι μας στην ΕΕ θα πρέπει να λάβουν κυρώσεις και κατά της Τουρκίας για την κατοχή Ευρωπαϊκού εδάφους και την παραμονή κατοχικού στρατού στην Κύπρο επί 50 χρόνια. Πρέπει να παίρνουμε ανταλλάγματα για κάθε τι που δίνουμε. Σε μια πιθανή σύγκρουση με την Τουρκία ποιος θα μας υποστηρίξει όταν η Ευρωπαϊκή άμυνα θα ελέγχεται από την Τουρκία;  Η διακήρυξη των Αθηνών και τα περίφημα «ήρεμα νερά» δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα όταν η Τουρκία αμφισβητεί την Ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και περίπου θεώρει το Αιγαίο ως κενή θάλασσα που πρέπει να χωριστεί στα δύο! Τα ελληνικά νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και πρέπει να γίνει σεβαστή από την Τουρκία  και να μη ζητάει την αποστρατικοποίηση τους. Δεν μπορούμε να δίνουμε «συγχωροχάρτι» στην Τουρκία ότι λύνουμε τα προβλήματα που έχουμε διμερώς διότι έτσι η ΕΕ δεν θεώρει την Τουρκία ως απειλή αλλά την θεώρει δύναμη ασφάλειας και ειρήνης. Η άρση του casus belli που ζητάει η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κανένα νόημα από τη στιγμή που δεν εξασκούμε τα δικαιώματα μας που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Από τη στιγμή που δεν ανακηρύσσουμε ΑΟΖ ενώ το έχουμε κάνει με την Ιταλία, την Αλβανία και την Αίγυπτο δείχνουμε ότι φοβόμαστε και αυτό εκμεταλλεύεται η Άγκυρα. Είδαμε ότι η δημοσίευση των Χαρτών Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού προκάλεσε οργή στην Άγκυρα. Επίσης, δεν καταγγέλλουμε το παράνομο Τούρκο-λιβυκό μνημόνιο δεν παρόλο που συγκρούεται με τμήμα της Ελληνικής ΑΟΖ. Είναι απορίας άξιο πως θέλουμε να μας σεβαστούν στην ΕΕ όταν δεν εξασκούμε το νόμιμο δικαίωμα μας για 12 ναυτικά μιλιά στο Αιγαίο.

Τα αποτελέσματα της αναθεωρητικής πολίτικης της Άγκυρας φαίνονται και στο πεδίο της ενεργειακής πολίτικης όταν δεν μπορούμε να ποντίσουμε ένα καλώδιο για ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ το οποίο θα είναι τεράστιο βήμα για την ενεργειακή αναβάθμιση της χώρας μας. Η ενεργειακή διασύνδεση πρέπει να προχωρήσει αλλά και η δημιουργία του αγωγού East Med που ο Μπάιντεν είχε βάλει στο συρτάρι. Ο Πρόεδρος Τραμπ επανάφερε το ενδεχόμενο δημιουργίας του East Med και πρέπει να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση και να συσφίξουμε τις σχέσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ. Η Τουρκία υποστηρίζει την Χαμάς και στοχοποιεί το Ισραήλ. Πρέπει λοιπόν μέσω συμμαχιών με τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου να περιθωριοποιήσουμε τον ρόλο της Τουρκιάς στην περιοχή. Υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες για συνεργασία της Ελλάδας με την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο στο ενεργειακό πεδίο ώστε να υπάρξει μια νέα πηγή ενεργειακών πόρων για την ΕΕ που προσπαθεί να απεξαρτηθεί ενεργειακά από την Ρωσία. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα παίξουν κρίσιμο γεωστρατηγικό ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειου στο άμεσο μέλλον και θα καταστούν και ενεργειακοί κόμβοι τροφοδοσίας όλης της Ευρώπης.

Στον Ρώσο-Ουκρανικό πόλεμο, η πρωτοβουλία του Προέδρου Τραμπ να προσεγγίσει τον Πουτιν για τερματισμό του πολέμου είναι μια σώφρονα επιλογή διότι αυτός οι πόλεμος δεν συμφέρει κανέναν και έχει τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και σε οικονομίες καταστροφές. Ο συνεχής επανεξοπλισμός του Ζελένσκι για να συνεχίζει έναν ατελέσφορο πόλεμο είναι μια λάθος τακτική. Στο θέμα την στρατιωτικής και αμυντικής ανεξαρτητοποίησης της ΕΕ από το ΝΑΤΟ αυτό θα πρέπει να γίνει προσεκτικά και δεν πρέπει η Γερμάνια να αποκτήσει δυσανάλογη δύναμη στον στρατιωτικό τομέα λογω του παρελθόντος της.

Συμπερασματικά, η Τουρκία δεν μπορεί να έχει λόγο στην Ευρωπαϊκή άμυνα όσο δεν σέβεται τις Ευρωπαϊκές άξιες και δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό πρέπει να καταστεί σαφές στην ηγεσία της ΕΕ που ψάχνει για στήριξη της άμυνας της στην Τουρκία ως αντίβαρο στο ΝΑΤΟ. Τα Ευρωπαϊκά σύνορα μπορούν να προστατευθούν από την Ελλάδα επαρκώς όπως έδειξαν τα γεγονότα του Έβρου το 2020. Πρέπει όμως και εμέις να διεκδικήσουμε έναν πιο ενεργό ρόλο στην αυτόνομη Ευρωπαϊκή άμυνα που δημιουργείται. Σίγουρα η Τουρκία είναι μια ανεχόμενη περιφερειακή δύναμη και αυτό δεν μπορούμε να το αποτρέψουμε. Μπορούμε όμως να γίνουμε πιο ενεργητικοί στην αμυντική πολιτική της ΕΕ και ακόμα να προσπαθήσουμε να κατασκευάζουμε οπλικά συστήματα στην Ελλάδα που η ΕΕ έχει ανάγκη. Μπορούμε επίσης να κάνουμε συμμαχίες εντός της ΕΕ όπως με την Γαλλία με την οποία υπάρχει ήδη αμυντική συμφωνία από το 2022. Η χώρα μας μπορεί να αλλάξει τον συσχετισμό δυνάμεων και να είναι ο θεματοφύλακας των Ευρωπαϊκών συνόρων. Πρέπει λοιπόν να περάσουμε από μια κατευναστική και φοβική εξωτερική πολιτική σε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που να λαμβάνει υπόψη την κομβική θέση της χώρας.

*Ο Δρ. Παναγιώτης Σφαέλος BA, LLB, LLM, PhD είναι Νομικός, Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Διεθνής Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Γενικός Γραμματέας του Ελληνικού Τμήματος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Είναι Αντιπρόεδρος & Διευθυντής Ερευνών του Κέντρου Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ). Επίσης, είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου στην Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας. Έχει επίσης διδάξει στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και στο IST College. Είναι Διδάκτωρ Ευρωπαϊκού Δικαίου του Πανεπιστημίου Kent. Έχει Μεταπτυχιακό στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Έχει σπουδάσει Νομικά, Διεθνείς Ευρωπαϊκές Σπουδές και Δημοσιογραφία.

https://www.militaire.gr/i-toyrkia-stin-nea-amyntiki-architektoniki-tis-ee-i-stasi-tis-elladas/

Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Al Jazeera: Ο αμερικανικός στρατός εγκατέλειψε τρεις βάσεις στη βορειοανατολική Συρία

Από
pcuser
-
0

Δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο Al Jazeera ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν εκκενώσει τρεις βάσεις στη βορειοανατολική Συρία, παραδίδοντας μερικές στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF).

Οι εκκενωμένες βάσεις περιλαμβάνουν το Green Village, τη Χασάκα και τον Ευφράτη στα ανατολικά της χώρας.

 Οι δύο αξιωματούχοι ανέφεραν επίσης ότι περισσότεροι από 500 Αμερικανοί στρατιώτες έχουν εγκαταλείψει τη Συρία στο πλαίσιο της διαδικασίας αποχώρησης, τονίζοντας ότι ο αριθμός των αμερικανικών δυνάμεων στη Συρία θα μειωθεί σε λιγότερο από 1.000 μέχρι το τέλος του έτους, εάν το επιτρέψουν οι συνθήκες.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Σκόπια: Πρώτα ήταν οι Έλληνες που τα παράτησαν, τώρα είναι οι Βούλγαροι…

Από
pcuser
-
0

Σε σημερινό της άρθρο η εφημερίδα των Σκοπίων «Νέα Μακεδονία» αναφέρεται στην αναβολή της συζήτησης στο Ευρωκοινοβούλιο για την ένταξη του Νοτιοσλαβικού κράτους «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας»- παλαιότερα ως ‘Γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας’», επισημαίνεται ότι ο όρος ‘Γιουγκο-σλαβικής’ –‘Југо – славија’ σημαίνει Νοτιο Σλαβικής.

Τώρα οι ψευδο- εθνικιστές των Σκοπίων παραβλέπουν τον όρο της Νοτιοσλαβικής Μακεδονίας και δηλώνουν τη χώρα τους όχι ως Βόρεια Μακεδονία αλλά ως ‘Μακεδονία’.

Γράφει, λοιπόν, η ‘Νόβα Μακεντόνιγια’:

Έχει γίνει κατά κάποιο τρόπο έθιμο στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο να διεξάγονται συζητήσεις για τη «Μακεδονία και τους Μακεδόνες», σαν να μην βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, αλλά στα τέλη του 19ου, στις αρχές του 20ού, μακριά από τις αξίες που υπερασπίζεται και πρεσβεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση – δηλαδή, τον σεβασμό της ταυτότητας και της αυτοδιάθεσης των συλλογικοτήτων και των ατόμων.

Οι εκθέσεις και τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την πρόοδο της ‘Μακεδονίας’ στο δρόμο προς την ΕΕ συνοδεύονταν πάντα από συγκεχυμένες επιθέσεις από χώρες που αρνούνται το όνομα ‘Μακεδονία’, τη «μακεδονική ταυτότητα και τη γλώσσα».

Για πολλά χρόνια, αυτό έκανε η Ελλάδα – συγκεκριμένα οι Έλληνες ευρωβουλευτές. Από την ένταξη της Βουλγαρίας στην ΕΕ και ιδιαίτερα μετά την «επίλυση» της ονομαστικής διαφοράς, αυτόν τον ρόλο ανέλαβαν οι Βούλγαροι ευρωβουλευτές.

Τώρα αντιδρούν μόνο οι Βούλγαροι

Αλλά αυτή τη φορά, οι επιθέσεις στοχεύουν άμεσα στον εισηγητή Τόμας Βάιτς (Thomas Weitz -Αυστρία) από τους Πράσινους και την Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία και τους σκιώδεις εισηγητές, οι οποίοι συκοφαντούνται για μεροληψία και για επιρροή από «ξένες εξωτερικές» δυνάμεις της ΕΕ, στην προκειμένη περίπτωση την Μακεδονία και τις αρχές της, οι οποίες, σύμφωνα με αυτούς, φαίνεται να έχουν γράψει την έκθεση. Οι επιθέσεις προέρχονται από Βούλγαρους ευρωβουλευτές και το Βουλγαρικό Κοινοβούλιο.

Όλες αυτές οι επιθέσεις, τις οποίες θα αναλύσουμε παρακάτω στο κείμενο, οδήγησαν τον εισηγητή Βάιτς, λίγο πριν από την ψηφοφορία επί της έκθεσης, να ζητήσει αναβολή της ψηφοφορίας από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων.

«Αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι έχετε δει ότι υπάρχει μια έντονη πολιτικά τροφοδοτούμενη συζήτηση. Πρέπει να πω ότι υποστηρίζω πλήρως την έκθεσή μου, όλες οι ομάδες συμμετείχαν στην προετοιμασία της έκθεσης και στις διαπραγματεύσεις, στον συμβιβασμό, είναι μια έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την ετοιμότητα της Βόρειας Μακεδονίας για την ένταξη στην ΕΕ – είπε.

Ο Βάιτς τόνισε ότι η έκθεση δεν έχει σκοπό ούτε υπάρχει για την επίλυση διμερών προβλημάτων μεταξύ της ‘Μακεδονίας’ και της Βουλγαρίας. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν σαφή διμερή ζητήματα και σχέσεις, πρόκειται για τον σεβασμό του κράτους δικαίου, τον σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, αυτά είναι ευρωπαϊκά ζητήματα.

«Θα ήθελα να ζητήσω την αναβολή της ψηφοφορίας επί της έκθεσης για τις 24 Ιουνίου. Το ζητώ αυτό για να επιτρέψω στους συναδέλφους μου, ιδίως σε εκείνους από το ECR και το ESN, να ενημερώσουν το μητρώο των λομπιστών τους» – σημείωσε, απευθυνόμενος απευθείας στον Βούλγαρο ευρωβουλευτή Βλάτσεφ, ο οποίος είπε ότι είχε μόνο τρεις συναντήσεις λομπιστών στο τρέχον ΕΚ.

Η υποκρισία στις συζητήσεις των Βούλγαρων ευρωβουλευτών, μετά το αίτημα του Βαίτς για αναβολή της ψηφοφορίας επί της έκθεσης

Απευθείας απευθυνόμενος από τον Βάιτς, ο Ιβαίλο Βάλτσεφ (Βουλγαρία) από την Ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στον Βάιτς για την «έγκαιρη και υπεύθυνη λύση, είμαι σοκαρισμένος από αυτά που μου είπε, αναφέρω ότι δεν θα ανανεώσουμε το μητρώο συναντήσεων με λομπίστες, δεν έχω τέτοιες συναντήσεις, αλλά προσφέρει μια υπεύθυνη λύση».

Ο Βάλτσεφ ζήτησε να συναντηθούν οι σκιώδεις εισηγητές πριν από την ψηφοφορία επί της έκθεσης για να εξετάσουν ευαίσθητα ζητήματα.

Ο Στάνισλαβ Στογιάνοφ (Βουλγαρία) από την ομάδα «Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών» χαιρέτισε επίσης την απόφαση του Βάιτς ως επίδειξη κοινής λογικής. Ελπίζει ότι μέχρι την ψήφιση της έκθεσης, τα αρμόδια όργανα του κοινοβουλίου θα έχουν ελέγξει όλα τα στοιχεία σχετικά με την προετοιμασία της έκθεσης.
«Τα μητρώα μας συμπληρώνονται τακτικά, σε αντίθεση με αυτά του Βάιτς» – απάντησε ο Στογιάνοφ.

Αμέσως μετά το αίτημα του Βάιτς για αναβολή της ψηφοφορίας, ο Νάτσο Σάντσεθ Αμόρ (Ισπανία) από την Ομάδα των Ευρωπαίων Προοδευτικών Δημοκρατών και Σοσιαλιστών έλαβε τον λόγο, υποστηρίζοντας την αναβολή και εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του στον εισηγητή, επειδή η έκθεση είναι καλή και οι διαπραγματευτές πέτυχαν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν.

«Δεν δεχόμαστε τους υπαινιγμούς και τις επιθέσεις που έχουν χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσουν τις απαιτήσεις άλλων ομάδων. Δεν είναι απαραίτητο να πετάς πέτρες σε κάποιον αν θέλεις να αναβάλεις την ψηφοφορία. Καταδικάζουμε τη συμπεριφορά και τους υπαινιγμούς προς τον συνάδελφο Βάιτς και τους άλλους διαπραγματευτές. Παρακαλούμε ας είμαστε προσεκτικοί ώστε να μην δημιουργήσουμε προηγούμενο όπου οι εξωτερικές συγκρούσεις από το κοινοβούλιο έχουν αντίκτυπο στην κατάσταση στο κοινοβούλιο, για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και το έργο μας από αυτό το είδος παρέμβασης – δήλωσε ο Νάτσο Σάντσεθ Αμόρ.

Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο Νταν Μπαρνά (Ρουμανία) από την ομάδα της Ανανέωσης.
– Θέλω να εκφράσω την υποστήριξή μου στον συνάδελφό μου Βάιτς και θέλω να πω ότι είμαι σοκαρισμένος από την εκστρατεία που διεξάγεται εναντίον του, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε αυτή την πρακτική – είπε, κλείνοντας έτσι τη σύντομη συζήτηση.

Φυσικά, αυτό που εξόργισε τους Βούλγαρους ευρωβουλευτές και πολιτικούς ήταν η τροπολογία που αναφέρει «με σεβασμό και αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας», η οποία, σύμφωνα με το κείμενο, είναι έργο του Βάιτς, αν και στην εκδοχή του στην έκθεση, πριν από τις τροπολογίες, δεν υπήρχε τέτοια θέση και οι ευρωβουλευτές μπορούν να προτείνουν ό,τι θέλουν.

Αν και η διαδικασία υιοθέτησης τέτοιων ψηφισμάτων στο ΕΚ ανέκαθεν υπόκειτο σε πιέσεις, τα γεγονότα γύρω από την έκθεση σαφώς εξόργισαν τη Σόφια, η οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον εισηγητή Τόμας Βάιτς, αμφισβητώντας την ουδετερότητά του στο έργο του και κατηγορώντας τον ότι είχε παρασκηνιακές συναντήσεις με, όπως είπαν, «εξωτερικούς παράγοντες», εννοώντας εκπροσώπους της ‘Μακεδονίας’, και όλα αυτά επηρέασαν τις θέσεις στην έκθεση.

Παρόλο που ο Weitz συναντιόταν συχνά με εκπροσώπους της ‘Μακεδονίας’, αυτό που η Σόφια θέλει επίμονα να δείξει είναι η «ασέβεια προς τα δικαιώματα των Βουλγάρων στα Σκόπια», δηλαδή, σύμφωνα με αυτούς, «δεν κατάφερε να συνεργαστεί με τις κοινότητες που αυτοπροσδιορίζονται ως Βούλγαροι στη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», παρά, όπως λένε οι Βούλγαροι ευρωβουλευτές, «καλά τεκμηριωμένες περιπτώσεις εθνοτικών διακρίσεων» (!?). Πάνω από 40 τροπολογίες υποβλήθηκαν από ευρωβουλευτές, αλλά ο Βάιτς τις απέρριψε όλες, επιλέγοντας αόριστες αναφορές σε «ρητορική μίσους» και «διεθνοτικές εντάσεις», οι οποίες παραλείπουν συγκεκριμένα θύματα ή κοινότητες.

Η Σοφία κατηγόρησε τον Βάιτς ότι «ενισχύει την αφήγηση μιας κυβέρνησης που κατηγορείται για καταχρήσεις, υπονομεύοντας τη δέσμευση της ΕΕ για δικαιοσύνη και μη διακριτική μεταχείριση».

  • Οι Βούλγαροι ευρωβουλευτές απαιτούν εσωτερική έρευνα για «παραβίαση εσωτερικών διαδικασιών» σχετικά με τον Βάιτς

Εκτός από την αναβολή της ψηφοφορίας επί της έκθεσης, οι Βούλγαροι ευρωβουλευτές απαιτούν από το κοινοβούλιο να διεξάγει εσωτερική έρευνα για πιθανές παραβιάσεις των εσωτερικών διαδικασιών, ώστε να προσδιοριστεί η πηγή της διαρροής, και έχουν ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση των αμφισβητούμενων κειμένων το επόμενο διάστημα.

Φυσικά, η έκθεση και το ψήφισμα που συνοδεύει την έκθεση δεν είναι δεσμευτικά.

Από το 2009 μέχρι σήμερα, όλες οι εκθέσεις και τα ψηφίσματα ζητούσαν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και την εκπλήρωση των όρων από την «Μακεδονία», αλλά πρώτα η Ελλάδα, μετά ο Μακρόν και στη συνέχεια η Βουλγαρία εμπόδισαν την έναρξη των διαπραγματεύσεων, και οι προηγούμενες σημαντικές παραχωρήσεις που είχαν γίνει με βάση την ταυτότητα και είχαν βασιστεί στις υποσχέσεις ότι σύντομα θα γίνουμε μέλη της ΕΕ παρέμειναν χωρίς αποτέλεσμα.

Όσον αφορά την ένταξη των Βουλγάρων στο Σύνταγμα της χώρας, μετά τη συμφωνία για το όνομα με την Αθήνα που διέγραψε τα νομικά οφέλη, είναι κατανοητό ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι επιφυλακτική και δεν προβαίνει σε μια γρήγορη ένταξη, επειδή κανείς δεν ξέρει ποιο θα είναι το επόμενο αίτημα από έναν από τους γείτονες.

Nova Makedonija

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Δυσφορία Αιγύπτου για άμετρη αντιμετώπιση πυρηνικών του Ισραήλ

Από
pcuser
-
0

Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν τη μεγαλύτερη πυρηνική εγκατάσταση του Ισραήλ (Al Jazeera)

Σε μια κρίσιμη πολιτική στιγμή στην περιοχή, το Κάιρο ανέβασε τον τόνο της ρητορικής του κατά της ισραηλινής πυρηνικής απειλής, δηλώνοντας μια σαφή και κατηγορηματική θέση, γράφει αραβικό δημοσίευμα.

 Ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών Μπαντρ Αμπντέλ Άτι δεν χρησιμοποίησε ευγενική γλώσσα, αλλά επέκρινε ευθέως τη συνεχιζόμενη ανισορροπία στο καθεστώς μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή, τονίζοντας ότι αυτή η κατάσταση επιδεινώνει την αστάθεια και παρέχει στο Ισραήλ αδικαιολόγητα προνόμια.

Κατά τη συνάντησή του με τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) Ραφαέλ Γκρόσι, ο Αμπντέλ Άτι σημείωσε ότι το Ισραήλ παραμένει η μόνη χώρα στην περιοχή που δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων και αρνείται σταθερά να υποβάλει τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις σε οποιαδήποτε διεθνή εποπτεία. Θεώρησε ότι αυτή η στάση δεκαετιών δεν είναι πλέον αποδεκτή σε μια εποχή που η διεθνής κοινότητα ζητά διαφάνεια.

Παρά τις επανειλημμένες απαιτήσεις του ΟΗΕ, το ισραηλινό πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει τυλιγμένο σε μυστήριο, εν μέσω εμφανούς διεθνούς σιωπής.

 Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η Αίγυπτος δεν υψώνει απλώς μια ηθική σημαία, αλλά εκδίδει μια στρατηγική προειδοποίηση ότι η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή δεν θα επιτευχθεί όσο μια χώρα διατηρεί το μονοπώλιο στα πυρηνικά όπλα εκτός νομικού πλαισίου.

Το Κάιρο ανοίγει ξανά τον φάκελο

Ο Δρ. Μοχάμεντ Μεγκέντ Αλ-Ζαγιάτ, σύμβουλος στο Αιγυπτιακό Κέντρο Σκέψης και Στρατηγικών Μελετών, δήλωσε ότι η θέση της Αιγύπτου δεν είναι κατ’ αρχήν καινούργια.

Το Κάιρο έχει επανειλημμένα ζητήσει μια περιοχή απαλλαγμένη από όπλα μαζικής καταστροφής και, μαζί με άλλες χώρες, έχει προτείνει σχέδια ψηφισμάτων για το ισραηλινό πυρηνικό πρόγραμμα σε συνεδριάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.

Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι δυτικές χώρες εμπόδισαν την εφαρμογή αυτών των πρωτοβουλιών.

Αυτό που είναι νέο, κατά την άποψή του, είναι ότι η Αίγυπτος επαναφέρει το ζήτημα σε μια περίοδο συνεχιζόμενης κλιμάκωσης σχετικά με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, για να τονίσει ότι το πρότυπο πρέπει να είναι ενιαίο: αυτό που απαιτείται από το Ιράν απαιτείται και από το Ισραήλ.

Ο Αλ Ζαγιάτ προσθέτει ότι το Ισραήλ δεν περιβάλλεται πλέον από εχθρούς όπως ισχυριζόταν κάποτε, επισημαίνοντας τις ειρηνευτικές συμφωνίες που υπογράφηκαν με αραβικές χώρες τις τελευταίες δεκαετίες, όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, και τις Συμφωνίες του Αβραάμ, οι οποίες διεύρυναν τις αραβοϊσραηλινές σχέσεις.

Επομένως, δεν είναι πλέον αποδεκτό για το Τελ Αβίβ να συνεχίζει να δικαιολογεί την κατοχή πυρηνικών όπλων με ξεπερασμένα επιχειρήματα ασφαλείας.

Από την πλευρά του, ο πολιτικός ερευνητής Γκολάν Μπαρχούμ θεώρησε ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε ένα εχθρικό περιβάλλον, ειδικά με την παρουσία καθεστώτων που, όπως είπε, δεν αναγνωρίζουν το Ισραήλ και ζητούν την εξόντωσή του, μια αναφορά στο Ιράν και σε ορισμένες ένοπλες παρατάξεις.

Αν και απέφυγε να επιβεβαιώσει την κατοχή πυρηνικών όπλων από τη χώρα του, σημείωσε ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να εγκαταλείψει τα αποτρεπτικά του μέσα επειδή «δεν μπορεί να αντέξει ούτε μια απώλεια που θα μπορούσε να είναι η τελευταία για την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ».

Όσον αφορά τη θέση του Ισραήλ σχετικά με το άνοιγμα των πυρηνικών εγκαταστάσεών του σε διεθνείς επιθεωρήσεις, ο Μπαρχούμ απάντησε λέγοντας ότι η επίσημη ισραηλινή πολιτική είναι διφορούμενη και ότι υπάρχει διεθνής «υποκρισία» στο να αγνοείται η ρητορική μίσους από ορισμένους περιφερειακούς ηγέτες.

Υποστήριξε επίσης ότι τα Ηνωμένα Έθνη και οι θεσμοί τους εφαρμόζουν διπλά μέτρα και σταθμά απέναντι στο Ισραήλ.

Αιγυπτιακά εργαλεία πίεσης… περιορισμένα αλλά σημαντικά

Όσον αφορά την ικανότητα της Αιγύπτου να ασκήσει αποτελεσματική πίεση σε αυτό το ζήτημα, ο Δρ. Αλ Ζαγιάτ σημείωσε ότι το Κάιρο γνωρίζει την ισορροπία δυνάμεων, αλλά στοιχηματίζει σε μια μετατόπιση των διεθνών θέσεων υπό το πρίσμα των μετασχηματισμών της περιοχής.

Είπε ότι οι περιφερειακές συνθήκες έχουν αλλάξει και ότι η ειρήνη δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση, αλλά μάλλον μια ευρεία τάση, η οποία θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στη θέση του Ισραήλ σχετικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Πρόσθεσε ότι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) δεν υπήρξε ποτέ εχθρός του Ισραήλ και ότι ήταν κοντά στην έκδοση απόφασης για την έναρξη επιθεωρήσεων στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Τελ Αβίβ, αν δεν υπήρχε η πολιτική ασάφειας του Ισραήλ, η οποία εμποδίζει κάθε διεθνή εποπτεία.

Ισραήλ και Ιράν να έχουν την ίδια αντιμετώπιση

Τόνισε ότι η θέση της Αιγύπτου δεν περιορίζεται στην απόρριψη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, αλλά μάλλον απορρίπτει όλες τις μορφές πυρηνικών όπλων εκτός του  πλαισίου των διεθνών συνθηκών.

Στην αξιολόγησή του για τη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης, ο Αλ Ζαγιάτ σημείωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ιστορικά ήταν εταίρος στο πυρηνικό μπλακ άουτ του Ισραήλ, αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να μην συνεχιστεί πλέον υπό το φως του ανοίγματος των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και ορισμένων αραβικών κρατών.

Εάν η Ουάσιγκτον επιμένει να εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει στρατιωτική πυρηνική ικανότητα και επιβάλει αυστηρούς περιορισμούς στον εμπλουτισμό ουρανίου, η δικαιοσύνη απαιτεί να απαιτήσει από το Ισραήλ να ανοίξει και το πυρηνικό του πρόγραμμα στην εποπτεία.

Ο Μπαρχούμ επανέλαβε ότι το Ισραήλ είναι ένα δημοκρατικό κράτος, αλλά αναγνώρισε ότι το περιφερειακό του περιβάλλον είναι «επικίνδυνο και αντιδημοκρατικό», ιδίως υπό το πρίσμα των απειλών που προέρχονται από το Ιράν.

Είπε ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να εγκαταλείψει τις αποτρεπτικές του ικανότητες, παρά τις ειρηνευτικές συμφωνίες, επικαλούμενος αυτό που χαρακτήρισε ως «ιρανική επιρροή» στην Υεμένη, τον Λίβανο και τη Δυτική Όχθη.

Πρόσθεσε ότι το Ισραήλ θεωρεί την κατοχή μυστικών πυρηνικών δυνατοτήτων ως αντίβαρο σε αυτή την πραγματικότητα, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και ορισμένοι Άραβες ηγέτες θεωρούν το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα πιο επικίνδυνο από τις πυρηνικές δυνατότητες του Ισραήλ και ότι η διατήρηση της «ανωτερότητας του Ισραήλ» αποτελεί επομένως μια περιφερειακή εγγύηση έναντι ενός «κοινού εχθρού».

Defense Arabic

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

“ΟΥΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
0

Πρός ἐπικύρωση τοῦ τουρκο-λιβυκοῦ μνημονίου ἀπό τήν Βουλή τῆς Βεγγάζης

Από
pcuser
-
2

 Εὐθ. Π. Πέτρου

Νέα παταγώδης ἀποτυχία προδιαγράφεται γιά τήν ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική, καθώς ἡ ἀνατολική Λιβύη, ἐλεγχομένη ἀπό τόν στρατηγό Καλίφα Χάφταρ, φέρεται ἕτοιμη νά ἐπικυρώσει τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.

Στήν ἀνατολική Λιβύη καί συγκεκριμένα στήν Βεγγάζη ἑδρεύει ἡ Βουλή τῆς χώρας (ὅ,τι καί ἄν σημαίνει αὐτό, καθώς ἐκλογές δέν ἔχουν διεξαχθεῖ γιά περισσότερα ἀπό δέκα χρόνια), στήν ὁποία ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις εἶχε ἐναποθέσει τίς ἐλπίδες της γιά τήν καταψήφιση τοῦ μνημονίου.

Πρός τοῦτο, σχεδόν ἀμέσως μετά τήν ἐκλογή τῆς Κυβερνήσεως Μητσοτάκη, τό 2019, προσεκλήθη στήν Ἀθήνα ἐν χορδαῖς καί ὀργάνοις ὁ Καλίχα Χάφταρ καί ἐκαλλιεργήθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐπέκειτο ἡ ἀκύρωσις τοῦ τουρκο-λιβυκοῦ μνημονίου νμέ ψῆφο τῆς Βουλῆς. Ὁ σχεδιασμός αὐτός ἦταν ἐξ ἀρχῆς ἀνυπόστατος, καθώς ἡ Βουλή, ἐγκατεστημένη στήν Βεγγάζη, ἦταν σέ πόλεμο μέ τήν κυβέρνηση πού ἑδρεύει στήν Τρίπολη καί ἡ ὁποία σέ καμμία περίπτωση δέν ἐπρόκειτο νά ὑπολογίσει στά σοβαρά τήν ἀπορριπτική ψῆφο γιά τό μνημόνιο. Ἐπρόκειτο δηλαδή γιά σχεδιασμό πού ἐδείκνυε ἄγνοια γιά τίς ἐξελίξεις σέ μιά χώρα μέ τήν ὁποία κάποτε εἴχαμε προνομιακές σχέσεις. Ὅμως, ἀπό τήν ἡμέρα πού κατέρρευσε τό καθεστώς Καντάφι, οὐσιαστικῶς λησμονήσαμε τήν ὕπαρξή της, γιά νά ξυπνήσουμε ἀνωμάλως τήν ἡμέρα τῆς ὑπογραφῆς τοῦ τουρκο-λιβυκοῦ μνημονίου.

Τότε «ἀνακαλύψαμε» τόν στρατηγό Χάφταρ καί πιστεύσαμε ὅτι στηρίζοντάς τον θά μπορούσαμε νά ἀνακτήσουμε μέρος τοῦ χαμένου ἐδάφους καί νά ἐπηρεάσουμε τίς ἐξελίξεις στήν Λιβύη. Δέν ἐλάβαμε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ στάσις αὐτή μᾶς ἀπεμάκρυνε ἀπό τήν πολιτική τῆς ΕΕ, ἡ ὁποία, μέ προεξάρχουσα τήν (ἔχουσα συμφέροντα καί ἐπιρροές στήν Λιβύη) Ἰταλία, ἐπέτυχε νά εἶναι ἀναγνωρισμένη ἀπό τόν ΟΗΕ ἡ κυβέρνησις τῆς Τριπόλεως, μέ τόν Χάφταρ νά θεωρεῖται, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ἐξωμότης. Νά θυμίσουμε ὅτι στίς διασκέψεις πού ἔγιναν στό Βερολῖνο γιά τό μέλλον τῆς Λιβύης οὔτε κἄν προσεκλήθημεν, οἱ δέ διαμαρτυρίες πού διατυπώσαμε ἠγνοήθησαν ἐπιδεικτικῶς ἀπό τούς ἑταίρους μας.

Στήν συνέχεια, ἡ πολιτική μας ἑστιάσθηκε στήν προσδοκία διεξαγωγῆς ἐκλογῶν στήν Λιβύη, ἀπό τίς ὁποῖες περιμέναμε νά προκύψει κάποια ἀλλαγή τῆς καταστάσεως, ἄν καί ὅλες οἱ ἐκτιμήσεις τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν εδείκνυαν ὅτι δέν ὑπῆρχε τέτοια περίπτωσις. Μέ τήν στάση αὐτή ὅμως καταφέραμε νά ἀποστασιοποιηθοῦμε καί ἀπό τόν Χάφταρ, ὁ ὁποῖος, ἐν τῷ μεταξύ, ἀπέτυχε νά καταλάβει τήν Τρίπολη, οἱ δυνάμεις τῆς ὁποίας ἀμύνθηκαν ἐπιτυχῶς χάρη στήν συνεχῆ καί ἀπροσχημάτιστη βοήθεια τῆς Ἀγκύρας. Ἡ εὐρωπαϊκή ναυτική ἐπιχείρησις στήν κεντρική Μεσόγειο πρός ἔλεγχο τοῦ ἐμπάργκο πού ἐπέβαλε ὁ ΟΗΕ στούς ἐμπλεκομένους στόν ἐμφύλιο πόλεμο ἀπεδείχθη τόσο ἀναποτελεσματική ὅσο εἶναι ἡ ΕΕ ἐν γένει στίς πολιτικές της. Ὅπως καί νά ἔχει, ἐκλογές δέν ἔγιναν ποτέ καί ἡ κατάστασις παρέμεινε ἀπαράλλακτη, μέ τά ἐνεργούμενα τῆς Ἀγκύρας νά ἐλέγχουν τήν Τρίπολη. Γιά τήν Ἱστορία, ἀναφέρουμε ὅτι οἱ ἐκλογές προγραμματίζονταν γιά τόν Δεκέμβριο τοῦ 2021, ἀφοῦ εἶχαν ἀναβληθεῖ δύο φορές ἀπό τό 2018. Ἐμεῖς ὅμως περιμέναμε νά διεξαχθοῦν καί νά διαφοροποιηθεῖ ἡ κατάστασις στήν χώρα.

Ἡ Τουρκία ὅμως ἐργαζόταν. Ὅπως εἶχε προετοιμάσει τό περίφημο μνημόνιο, ἡ ὑπογραφή τοῦ ὁποίου μᾶς ἔπιασε ἐξ ἀπήνης, ἔτσι καί, κατά τήν διαρρεύσασα περίοδο πού ἐμεῖς εἴχαμε καί πάλι ἀδρανήσει, ἡ κυβέρνησις Ερντογάν προσήγγιζε τόν στρατηγό Χάφταρ. Ὡς ἀποτέλεσμα τῆς προσεγγίσεως αὐτῆς, προχθές ἀνακοινώθηκε ἀπό τήν Βουλή ἡ συγκρότησις τεχνικῆς ἐπιτροπῆς γιά νά μελετήσει τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, ξεκινῶντας ἔτσι μιά διαδικασία ἀποδοχῆς καί ἐπικυρώσεώς του.

Ἄς μήν τρέφουμε ψευδαισθήσεις ὅτι μπορεῖ τό μνημόνιο νά καταψηφισθεῖ. Τούς τελευταίους μῆνες ὑπάρχει προσέγγισις τῆς Ἀγκύρας πρός τήν Ἀνατολική Λιβύη, μέ ἐπισκέψεις τοῦ προέδρου τῆς λιβυκῆς Βουλῆς Ἀκίλα Σάλεχ καί τοῦ στρατηγοῦ Χάφταρ στήν Ἄγκυρα, ἀλλά καί μέ τό ἄνοιγμα τουρκικοῦ προξενείου στήν Βεγγάζη. Τόν Καλίφα Χάφταρ εἶχε δεχθεῖ ὁ Τοῦρκος ὑπουργός Ἀμύνης Γιασάρ Γκιουλέρ καί εἶχαν συνομιλίες γιά τήν στρατιωτική συνεργασία μεταξύ τους, ἀλλά καί τήν προώθηση τῆς διαδικασίας ἐπιλύσεως τῆς πολιτικῆς κρίσεως στήν Λιβύη. Τί σημαίνει αὐτό; Τουρκική μεσολάβηση μεταξύ Βεγγάζης καί Τριπόλεως. Ἄλλως τε ἡ τουρκική κυβέρνησις καί ὁ ἴδιος ὁ Ἐρντογάν, ὅπως καί ὁ ὑπουργός Ἐνεργείας Ἀλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, ἔχουν ἐπανειλημμένα δηλώσει τίς τελευταῖες ἑβδομάδες ὅτι στούς ἑπόμενους στόχους τοῦ ἐνεργειακοῦ σχεδιασμοῦ τῆς Τουρκίας περιλαμβάνονται καί οἱ γεωτρήσεις στήν Λιβύη. Ἐν τῷ μέσῳ αὐτοῦ τοῦ τεταμένου κλίματος, πληροφορίες στήν Ἀθήνα ἀναφέρουν ὅτι ἑτοιμάζεται νά μεταβεῖ στήν Λιβύη ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης. Πάλι κατόπιν ἑορτῆς. Τά πράγματα φαίνονται προδιαγεγραμμένα, καθώς ἡ Ἀθήνα τά τελευταῖα χρόνια δέν ἔχει δείξει τήν ἀναγκαία προσοχή στήν Λιβύη. Ἔχουν ἀτονήσει πλήρως οἱ σχέσεις μέ τήν Ἀνατολική Λιβύη, ἐνῶ καί οἱ σχέσεις μέ τήν κυβέρνηση τῆς Τριπόλεως περιορίζονται σέ τυπικότητες.

estianews.gr

Mήν ὑποτιμᾶτε τόν Ἑλληνισμό, φίλε Πρόεδρε τῆς Αἰγύπτου

Από
pcuser
-
0

Θά κάνετε ἔξωση στήν Ἁγία Αἰκατερίνη πού θαυμάζετε; – Ἀποδώσατε ὅλη τήν περιοχή πού προστατεύεται ἀπό τήν UNESCO ξανά στήν ἰδιοκτησία τῆς Μονῆς τοῦ Σινᾶ, περιλαμβανομένων τῶν ἱερῶν κειμηλίων, τῶν ναῶν καί τοῦ Μοναστηρίου

Εξοχώτατε Πρόεδρε τῆς Αἰγύπτου ἀλ Σίσι,

Μέ ἱκανοποίηση ἀκούσαμε ὅσα εἴπατε κατά τήν πρόσφατη ἐπίσκεψή σας στήν Ἀθήνα ἐνώπιον τοῦ Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη γιά τήν ὑπόθεση τῶν ἀκινήτων τῆς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ. Μᾶς συγκινήσατε. Εἴπατε ὅτι μόλις πληροφορηθήκατε τί πάει νά γίνει «θυμώσατε», «φοβηθήκατε», «ἀγχωθήκατε». Δέν συνηθίζεται ἕνας ἡγέτης μιᾶς τόσο μεγάλης ἡγετικῆς χώρας τοῦ ἀραβικοῦ κόσμου νά ἐξωτερικεύει τά συναισθήματά του γιά ἕνα τόσο λεπτό θέμα πού ἀφορᾶ στίς θρησκεῖες. Μᾶς συγκινήσατε ὅταν ἐξομολογηθήκατε δημοσίως ὅτι «ἐκεῖ στό Σινᾶ εἶναι μία Ἁγία» καί παροτρύνετε τούς φίλους σας «ἐπισκεφτεῖτε την».

Ἡσυχάσαμε. Θεωρήσαμε ὅτι σέβεστε τόν οἶκο τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης πού ἐγκατέλειψε τά πλούτη της γιά τόν Χριστιανισμό καί δέν τόν ἀπαρνήθηκε ποτέ, παρά τόν βασανισμό της. Σκεφτήκαμε ἐπίσης πώς, ἐκτός ἀπό τό ὅτι σέβεστε βαθιά τήν ἐθνική καί θρησκευτική μας κληρονομιά τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Χριστιανισμοῦ, αὐτός ἦταν ἕνας τρόπος νά ἐκφράσετε τά αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης πρός τήν Ἑλληνική Δημοκρατία, πού ἦταν ἡ μόνη πού σᾶς στήριξε στούς κόλπους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ὅταν ἀναλάβατε τήν ἐξουσία. Ὅλοι οἱ ἄλλοι σᾶς πετοῦσαν πέτρες. Οἱ χῶρες πού ἐκπροσωποῦν τούς πλέον ἀρχαίους πολιτισμούς τοῦ κόσμου «ἀλληλοϋποστηρίζονται» στά δύσκολα. Ἡ Ἑλλάς καί ἡ Αἴγυπτος ἀνήκουν σέ αὐτές. Ἡ συγκίνησή μας ἦταν τέτοια ὥστε χαιρετίσαμε μέ πρωτοσέλιδο κείμενὀ μας τίς δηλώσεις σας.

Δυστυχῶς, ἡ ἐντύπωση πού σχηματίσαμε ἐκείνη τήν ἡμέρα, κύριε Πρόεδρε, κλονίστηκε μετά τά τελευταῖα δραματικά γεγονότα. Οἱ Ἀρχές τῆς χώρας σας ὑποτίμησαν τόν Ἑλληνισμό καί τήν Ὀρθοδοξία. Θεώρησαν, δεδομένων τῶν καλῶν σχέσεών μας (πού ἐπισφραγίστηκαν ἀπό τήν συμφωνία γιά τήν ΑΟΖ, τόν ἀγωγό GREGY καί τό καλώδιο τῆς μεταφορᾶς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἀπό τήν Ἀφρική στήν Ἑλλάδα), πώς οἱ ἀντιδράσεις τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καί τῶν μετρημένων στά δάκτυλα τοῦ χεριοῦ ἡρωικῶν μοναχῶν τοῦ Σινᾶ θά εἶναι χλιαρές καί ἀμελητέες. Πράγματι, τῆς Κυβερνήσεως ἦταν. Ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης, πού θεωροῦσε στήν ἀρχή τήν ἀπόφαση τοῦ Ἐφετείου Ἰσμαηλίας «μιά χαρά», ἦταν σύμμαχος τῶν Ἀρχῶν σας. Γι’ αὐτό καί ζητήσατε ἀπό τόν Πρωθυπουργό μας νά τεθεῖ αὐτός ἐπί κεφαλῆς τῆς διαπραγματευτικῆς ὁμάδας πού φθάνει σήμερα στό Κάιρο.

Ἀγαπητέ Πρόεδρε τῆς φίλης Αἰγύπτου,

Σᾶς ἀπευθυνόμαστε εἰλικρινῶς ὡς φίλοι γιά νά σᾶς ποῦμε ὅτι κάνατε ἕνα κρίσιμο λάθος. Ἐσεῖς ἤ οἱ Ἀρχές σας. Ταυτίσατε τήν Ἑλληνική Δημοκρατία μέ τήν ἑλληνική Κυβέρνηση. Δέν καταλάβατε ὅμως ὅτι μέ τήν ἀπόφασή σας αὐτή κινητοποιήσατε καί ξυπνήσατε ἀσύλληπτες πνευματικές δυνάμεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας, κοιμώμενες ἐπί δεκαετίες. Οἱ λιτές δηλώσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος χαίρει ἐκτιμήσεως στίς ΗΠΑ, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου (στίς ὁποῖες θά προστεθεῖ καί ἡ Ἱερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἄν ἐπιμείνετε) ἄλλαξαν τήν σκακιέρα τῆς διαπραγματεύσεως.

Αὐτοί πού θά δοῦν οἱ ἐπιτελεῖς σας σήμερα στήν διαπραγμάτευση δέν εἶναι μόνοι! Ἔχουν πλέον πίσω τους διπλωματικές Ἀρχές μεγάλων χωρῶν πού ἔχουν ἐνημερωθεῖ σέ βάθος, πανεπιστήμια, Μή Κυβερνητικές Ὀργανώσεις, ἕδρες Βυζαντινῶν Σπουδῶν, ἐπιφανεῖς οἰκονομικούς παράγοντες τοῦ Ἀπόδημου Ἑλληνισμοῦ καί ἑκατομμύρια Ὀρθοδόξους πού ταξιδεύουν συχνά στήν χώρα σας καί θέλουν νά ἔρθουν ξανά. Ὁ Ἑλληνισμός καί ὁ Ὀρθόδοξος κόσμος δέν ἔχουν δεσμεύσεις καί δέν ταυτίζονται μέ τήν ἑλληνική Κυβέρνηση, τήν ὁποία, ἄν πιστέψουμε τά δημοσιεύματα τοῦ ἰταλικοῦ Τύπου, ποδηγετήσατε νά μήν ἀντιδράσει, ἄν δέν τά πιστέψουμε, τήν παραπλανήσατε.

Ἐδῶ πού φθάσαμε ὅμως, Ἐξοχώτατε Πρόεδρε, περιθώρια γιά μέσες λύσεις δέν ὑπάρχουν. Ἡ Ὀρθοδοξία καί ὁ Ἑλληνισμός εἶναι ὑπομονετικοί, ἔχουμε ὡς λαός μεγάλη θητεία στήν ὑπομονή, ἀλλά ἄν θιγοῦν ἱερά καί ὅσια αἰώνων, ἡ ἐκστρατεία πού θά ἀρχίσει ἀπό ἀπόψε τό βράδυ κιόλας καί θά κλιμακωθεῖ ἐπιφυλάσσει ζωηρές ἐκπλήξεις. Αὐτό πού κάνατε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ εἶναι, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν καί τῶν μεγεθῶν, σάν νά ἐρχόταν καί νά δήμευε ἡ Ἑλληνική Δημοκρατία τό βακούφιον τοῦ ἱεροδιδασκαλείου «Ἰμαρέτ» τῆς Καβάλας, στό ὁποῖο «μεγάλωσε» ὁ ἱδρυτής τοῦ κράτους σας, πού ἀνήκει στήν ἰδιοκτησία τοῦ Αἰγυπτιακοῦ Δημοσίου. Δέν εἶναι συγκρίσιμα μεγέθη ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί ὁ Μεχμέντ Ἀλῆ Πασᾶ, μετέπειτα βασιλιᾶς τῆς Αἰγύπτου. Δέν εἶναι συγκρίσιμα μεγέθη ἡ Κιβωτός 15 αἰώνων τῆς Ὀρθοδοξίας μέ ἕνα ἱεροδιδασκαλεῖο 2 αἰώνων. Συγκρίσιμα εἶναι ἴσως τά συναισθήματα πού θρέφει ὁ καθένας γιά τά σύμβολά του καί τήν ἀντανάκλαση καί τήν ἀντήχηση πού ἔχουν στήν ὕπαρξή του.

Δέν μπορεῖτε νά φανταστεῖτε, Ἐξοχώτατε Πρόεδρε, τί τσουνάμι θά «σηκωθεῖ» καί ποιά φωνή θά ἀντηχήσει ἄν δέν ἀποδώσετε, μέ τό κῦρος πού ἔχετε, δικαιοσύνη. Ρωτῆστε νά μάθετε πῶς τά «οἰκονόμησε» ὁ Θεός μας καί ποιά «τύχη» εἶχαν τοπικοί ἀξιωματοῦχοι σας πού ἐπέδειξαν ἀσέβεια στό Μοναστήρι σέ πρόσφατη ἐπίσκεψή τους ὅταν ἀποχώρησαν μετά τό γεῦμα πού τούς παρετέθη.

Ὅπως ἐξελίχθηκαν τά πράγματα, Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε, πού μέχρι πρόσφατα εἴχατε τήν ἀγάπη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καί εἴθε νά τήν ἔχετε ἐκ νέου, κανονικά αὐτό πού ὀφείλετε νά κάνετε γιά νά εἶστε ἐντάξει μέ τόν ἑαυτό σας καί μέ ὅλα ὅσα ὄμορφα εἴπατε στήν πρόσφατη ἐπίσκεψή σας στήν Ἀθήνα εἶναι τά ἑξῆς: ἡ κυβέρνησή σας ὀφείλει νά μεριμνήσει γιά τήν ἐπιστροφή καί τῶν 71 ἀκινήτων τῆς Μονῆς, μέ ἔμφαση στήν ἀναγνώριση τῆς ἰδιοκτησίας ὅλης τῆς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ, τῶν σπάνιων κειμηλίων τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ πού φυλάσσονται σέ αὐτήν καί τοῦ συνόλου τῆς ἐκτάσεως πού ἔχει ἀναγνωριστεῖ ἀπό τήν UNESCO ὡς μνημεῖο παγκόσμιας πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς. Αὐτά εἶναι ἀδιαπραγμάτευτα. Τό τί θά κάνετε ἐσεῖς, εἶναι δικό σας θέμα. Εἶστε ὁ ἡγέτης ἑνός κυρίαρχου κράτους. Εὐχόμαστε ὁ Θεός πού πιστεύετε νά σᾶς φωτίσει γιά νά ἀποδώσετε δικαιοσύνη. Θά ἀναπαυτοῦν οἱ ψυχές ἑκατομμυρίων πληγωμένων Ὀρθοδόξων ἐπισκεπτῶν.

Σέ διαφορετική περίπτωση, καθείς θά τραβήξει τόν δρόμο του. Ἐσεῖς θά χαράξετε τόν δικό σας μέ βάση τόν τρόπο πού ἐνδεχομένως ἐννοεῖτε τό ἐθνικό σας συμφέρον μέσα στήν νέα γεωπολιτική συγκυρία καί ὁ Ἑλληνορθόδοξος Πολιτισμός, τόν ὁποῖο σέβεται ἀκόμη καί ὁ Βασιλεύς τῆς Ἀγγλίας Κάρολος, τόν δικό του. Ὁ Χριστιανισμός δέν ἦταν ἁπλῶς μιά μεγάλη μεταρρύθμιση στήν ἐποχή του. Ἦταν καί παραμένει ἕνα θαῦμα πού κάνει θαύματα. Θά τό διαπιστώσετε μελετῶντας τό πρωτότυπο τῆς «Ἀποκάλυψης» τοῦ Ἰωάννη πού φυλάσσεται στό Μοναστήρι.

Καί κάτι τελευταῖο, κύριε Πρόεδρε: Στήν Ἁγία Αἰκατερίνη, γιά τήν ὁποία ἐκφράσατε τόν θαυμασμό σας, τί θά «πεῖτε»; Σᾶς κάνω ἔξωση ἀπό τό σπίτι σας, Ἁγία μου; Καί θά πάτε γιά ὕπνο μετά;

estianews.gr

Νίκος Μήλλας: Σαματά Drill

Από
anixneuseis
-
1

Έκδοση Βιβλίου για την Έρευνα υδρογονανθράκων από την αρχή δημιουργίας της ΔΕΠ και στην συνέχεια της ΔΕΠ-ΕΚΥ από τον Νίκο Μήλλα, με τίτλο «Σαματά Drill» από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ.

Είναι ένα βιβλίο , όπου περιγράφεται με ακρίβεια και  τεκμηρίωση η υπόσκαση του αρχικού στόχου της έρευνας που ήταν, η ανεύρεση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Ουσιαστικά λειτούργησε η όλη προσπάθεια για τον εγκλωβισμό επιστημόνων,  που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον αρχικό στόχο και την εξυπηρέτηση των δικών τους παιδιών.

Είναι μια κατάθεση ψυχής  από τον Νίκο Μήλλα, που τον απομάκρυναν από τον Πρίνο όταν επεσήμανε τις υπερβάσεις…

Το βιβλίο φωτίζει  μια πλευρά που φρόντισαν να παραμείνει αθέατη.

Δυστυχώς η υπόσκαψη συνεχίζεται και το ψέμα μοιάζει να είναι ο κανόνας.

Επίμετρο

Το να αντιμετωπίζεις εικονικά το θάνατο (Γεώτρηση Μυρτιάς) για τουλάχιστο χρονικό διάστημα 6 μηνών με υποχρεωτική λήψη το βράδυ πριν από τον ύπνο ενός υπογλώσσιου φαρμάκου με ενδεχόμενες συνέπειες Υγείας δεν ήταν και ότι το καλύτερο.

Τόσο χρονικό διάστημα διήρκεσε ή προσπάθεια κατ’ αρχήν για την τεκμηρίωση των όσων αναφέρονται στο Κείμενο. Πέρασε αρκετός Καιρός με νεκρά Χρονικά διαστήματα  για να καταλαγιάσει ο Θυμός μου και να ολοκληρωθεί το Πόνημα.

Το αρχικό μου Κείμενο με τίς έντονες και βαριές αναφορές για  τα πρόσωπα πού αναφέρονται σ´ αυτό χωρίς να αλλοιωθεί πήρε μία πιο απαλή μορφή. Αυτή ή αλλαγή οφείλεται στον Δημήτρη τον Μπαμπασίκα πού άοκνα και με μεγάλη υπομονή με παρότρυνε να συνεχίσω και με κατεύθυνε.

Επίσης και οι υποδείξεις τού Φίλου μου Γρηγόρη Βρέλλη σέ ορισμένα σημεία ήταν καθοριστικές.

 

 

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΡΟΜΠΟΤ: Οι βαθύτερες δίνες που αναδιαμορφώνουν τον κόσμο μας αυτή την εβδομάδα

Από
anixneuseis
-
0

Coda Currents!

Τι κάνουμε όταν τα ρομπότ μας παίρνουν τις δουλειές και θα οξύνει η Τεχνητή Νοημοσύνη τις εντάσεις ανάμεσα στη βάση του Τραμπ και τους υποστηρικτές του από τον χώρο της τεχνολογίας; Και πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπλέκονται στον λιμό που μαστίζει τη Γάζα.

Το Πιο Σημαντικό

ΜΑΖΙΚΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΛΕΥΚΩΝ ΚΟΛΑΡΩΝ;

Οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγαλύτερων τεχνολογικών εταιρειών ηχούν τον κώδωνα του κινδύνου: ένας εξ αυτών προειδοποίησε ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να εξαλείψει έως και το 50% όλων των εισαγωγικών θέσεων εργασίας στον τομέα των «λευκών κολάρων». Όσοι παραμένουν στις δουλειές τους αναφέρουν πως η ευρεία υιοθέτηση της ΤΝ τους αναγκάζει να δουλεύουν πιο γρήγορα, εκτελώντας πιο βαρετά, επαναλαμβανόμενα και λιγότερο δημιουργικά καθήκοντα. Ακόμη και ο Μπαράκ Ομπάμα αναρωτήθηκε πρόσφατα αν κάνουμε αρκετά για να περιορίσουμε τις αρνητικές συνέπειες της ΤΝ, μεγιστοποιώντας παράλληλα τα οφέλη της.

  • Οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από τους άνδρες να χάσουν τη δουλειά τους λόγω της ΤΝ, αποκαλύπτει νέα έκθεση των Ηνωμένων Εθνών. Στις ανεπτυγμένες οικονομίες, σχεδόν το 10% της απασχόλησης των γυναικών αφορά επαγγέλματα που ενδέχεται να αυτοματοποιηθούν, έναντι μόλις 3,5% για τους άνδρες. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η τεχνολογία γενετικής ΤΝ μπορεί να μετασχηματίσει σημαντικά έως και το 25% του συνόλου των θέσεων εργασίας — με τις υψηλού εισοδήματος χώρες να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.
  • Ακόμη πιο ζοφερά είναι τα στοιχεία από την πρόσφατη έκθεση SignalFire State of Talent, η οποία καταγράφει δραματική πτώση στις προσλήψεις αποφοίτων πανεπιστημίου. Η διάδοση των εργαλείων ΤΝ έχει επιταχύνει την εξαφάνιση εισαγωγικών θέσεων στον τομέα της τεχνολογίας. Οι προσλήψεις αποφοίτων από τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες μειώθηκαν κατά 25% το 2024 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Τον περασμένο μήνα, οι CEO της Microsoft και της Google δήλωσαν ότι το 30% του κώδικα που παράγεται στις εταιρείες τους προέρχεται πλέον από τεχνητή νοημοσύνη — ενώ υπολογίζουν ότι σχεδόν το σύνολο του προγραμματιστικού έργου θα παράγεται από μηχανές μέσα στην επόμενη πενταετία.
  • Αυτόνομα οχήματα χωρίς οδηγούς από τις ΗΠΑ και την Κίνα δοκιμάζονται ήδη στους δρόμους της Κίνας, ενώ το Πεκίνο σκοπεύει να εξάγει τα ρομπο-ταξί του στη Μέση Ανατολή. Σύντομα, διαγνώσεις, επενδυτικές αποφάσεις, κλινικές δοκιμές, ακόμη και πολεμικές επιχειρήσεις θα μπορούν να ανατεθούν σε αυτόνομους πράκτορες ΤΝ, χωρίς ή με ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση. Λίγο μετά την ανάληψη της προεδρίας, ο Ντόναλντ Τραμπ κατήργησε τα αρχικά προστατευτικά μέτρα που είχε θέσει η προηγούμενη κυβέρνηση απέναντι στην ανεξέλεγκτη επίδραση της ΤΝ στη ζωή και την εργασία μας. Είμαστε άραγε επαρκώς προστατευμένοι από την «εξέγερση των ρομπότ»;
  • Ο Στιβ Μπάνον, άνθρωπος με άμεση επαφή με τη βάση του Τραμπ (MAGA), δηλώνει ότι η ΤΝ θα «εξαφανίσει» θέσεις εργασίας — ακόμη και σε μεσαία διοικητικά επίπεδα. «Αυτή τη στιγμή ξεφορτώνονται ανθρώπους», είπε χαρακτηριστικά στο podcast War Room. Προβλέπει ότι το ζήτημα αυτό θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις εκλογές του 2028 και έχει ήδη ξεκινήσει να μιλά για «πολιτισμικό χάος». «Σε μια περίοδο μαζικών απολύσεων… ενέκριναν 135.000 βίζες H1B. Αυτό δεν θα περάσει… είναι εξοργιστικό». Ο Μπάνον δείχνει επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την «πρακτορική ΤΝ» (agentic AI) και τη δυνατότητα «μεταβίβασης της ανθρώπινης βούλησης σε ένα ψηφιακό άβαταρ».

Γιατί έχει σημασία και πώς συνδέονται όλα αυτά:

Η τεχνητή νοημοσύνη, η εργασία, η μετανάστευση και το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης αναδεικνύονται σε κορυφαία πολιτικά ζητήματα κατά τη διάρκεια της θητείας Τραμπ. Όπως κατέστη σαφές και από την πρόσφατη επίσκεψή του στον Περσικό Κόλπο, ο Τραμπ αντιμετωπίζει τις αμερικανικές εταιρείες ΤΝ ως εργαλεία διπλωματίας — παραβλέποντας ζητήματα ασφάλειας για να υπογράψει συμφωνίες που καθιστούν τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία παγκόσμιους κόμβους τεχνητής νοημοσύνης.

Ωστόσο, όπως φαίνεται και από τις προειδοποιήσεις του Μπάνον, οι απαιτήσεις των τεχνολογικών κολοσσών —συμπεριλαμβανομένης της συνεχούς παροχής εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού μέσω H1B— ενδέχεται να εξελιχθούν σε εκλογικό βαρίδι. Και με όλο και λιγότερους αποφοίτους να βρίσκουν δουλειά, τα αμερικανικά πανεπιστήμια φαίνεται να είναι λιγότερο ικανά από ποτέ να αντισταθούν στην πολιτική επίθεση του Τραμπ.

Γίνεται η εκπαίδευση ολοένα και πιο άνευρη και μήπως αυτό ακριβώς επιδιώκει ο Τραμπ; 

Η Τουρκία παραδίδει επιθετικά ελικόπτερα T129 Atak στη Σομαλία

Από
anixneuseis
-
0

Κατασκευασμένα από την τουρκική αμυντική εταιρεία TAI, τα ελικόπτερα T129 Atak χρησιμοποιούνται ευρέως από τον τουρκικό στρατό (Handout) Από τον Ragip Soylu στην Άγκυρα

Ημερομηνία δημοσίευσης: 4 Ιουνίου 2025 10:22 BST

Η Τουρκία ενισχύει σημαντικά τη στρατιωτική της υποστήριξη προς τη Σομαλία στον αγώνα της κατά της ισλαμιστικής οργάνωσης αλ-Σαμπάμπ, παραδίδοντας αυτή την εβδομάδα επιθετικά και μεταφορικά ελικόπτερα στις σομαλικές ένοπλες δυνάμεις, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Σομαλό ομόλογό του το Σάββατο.

Πηγές με γνώση του ζητήματος δήλωσαν στο Middle East Eye ότι η Άγκυρα παρέδωσε τρία επιθετικά ελικόπτερα T129 Atak στην κυβέρνηση της Σομαλίας, ενώ ταυτόχρονα παραχώρησε δύο ελικόπτερα γενικής χρήσης στο Σομαλικό Πολεμικό Ναυτικό, στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας που υπεγράφη τον Φεβρουάριο του 2024. Η συμφωνία προβλέπει τη συνδρομή της Τουρκίας στη δημιουργία σομαλικής ναυτικής δύναμης.

Τα επιθετικά ελικόπτερα T129 Atak, που παράγονται από την τουρκική αμυντική βιομηχανία TAI (Turkish Aerospace Industries), χρησιμοποιούνται ευρέως από τον τουρκικό στρατό. Η Άγκυρα εκπαιδεύει Σομαλούς πιλότους για τον χειρισμό των Atak εδώ και ένα έτος· η παράδοση έγινε αφού οι πιλότοι ολοκλήρωσαν την τελική φάση της εκπαίδευσής τους.

Σύμφωνα με διαθέσιμα δεδομένα ανοικτών πηγών, περίπου έξι τουρκικά μεταγωγικά A400M και καταριανά C-17A έφτασαν στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου την τελευταία εβδομάδα, πιθανότατα μεταφέροντας τα ελικόπτερα.

Όπως ανέφερε πηγή στο MEE, «η παράδοση των ελικοπτέρων Atak δείχνει ότι η Άγκυρα δεν περιορίζεται στην απλή μεταφορά οπλισμού, αλλά στοχεύει στην οικοδόμηση μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής ικανότητας για τη Σομαλία».

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, ο Ερντογάν εξέφρασε τη στήριξή του στο όραμα του Σομαλού Προέδρου Χασάν Σέιχ Μοχάμουντ για ανάπτυξη μέσω δημοκρατικών θεσμών. Παράλληλα, τόνισε πως η τουρκική υποστήριξη στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας θα συνεχιστεί και θα ενισχυθεί.

Η χρονική συγκυρία της στρατιωτικής βοήθειας της Τουρκίας υποδηλώνει στόχο σταθεροποίησης της χώρας ενόψει των προγραμματισμένων εκλογών του 2026, οι οποίες, για πρώτη φορά, θα διεξαχθούν με άμεση ψήφο και όχι μέσω φυλετικού συστήματος εκπροσώπησης.

Η Σομαλία έχει δεχθεί αναζωπύρωση επιθέσεων από την αλ-Σαμπάμπ τους τελευταίους μήνες. Η οργάνωση, που επιδιώκει την ανατροπή της κυβέρνησης, κατέλαβε πρόσφατα χωριά νότια της Μογκαντίσου, αν και σε προηγούμενα έτη υποχρεώθηκε να αποσυρθεί λόγω της πίεσης από τον σομαλικό στρατό.

Άνευ προηγουμένου τουρκική στρατιωτική υποστήριξη

Όπως αποκάλυψε το Middle East Eye τον Απρίλιο, η Τουρκία διπλασίασε τη στρατιωτική της παρουσία στη Μογκαντίσου, ξεπερνώντας πλέον τους 500 στρατιώτες.

Οι τουρκικές δυνάμεις έχουν αναλάβει:

  • την προστασία της στρατιωτικής βάσης “Turksom”,
  • τη λειτουργία εξοπλισμένων drones,
  • και την ασφάλεια των λιμανιών της Μογκαντίσου.

Η στρατηγική αυτή εμπλοκή υποδηλώνει πως η Τουρκία βλέπει τη Σομαλία ως κρίσιμο εταίρο στο Κέρας της Αφρικής — με γεωπολιτική σημασία που συνδυάζει αντιτρομοκρατία, στρατιωτική επιρροή και ναυτικό έλεγχο σε ζωτικής σημασίας θαλάσσιες οδούς.

Η Τουρκία ενισχύει περαιτέρω την παρουσία της στη Σομαλία με drones Akinci και στρατηγικές φιλοδοξίες

Παρότι τα τουρκικά drones TB2 Bayraktar βρίσκονται ήδη σε επιχειρησιακή χρήση στη Σομαλία, η Άγκυρα προχώρησε πρόσφατα στη μεταφορά δύο drones Akinci στη χώρα. Τα Akinci, με δυνατότητα πτήσης σε μεγάλα ύψη για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, θεωρούνται ιδιαίτερα αποτελεσματικά κατά της ισλαμιστικής οργάνωσης αλ-Σαμπάμπ, χάρη στα προηγμένα συστήματα νυχτερινής όρασης και στη συνεχή επιχειρησιακή τους λειτουργία επί 24 ώρες το 24ωρο.

Η άνευ προηγουμένου ενίσχυση της τουρκικής στρατιωτικής υποστήριξης έρχεται σε μια περίοδο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες μειώνουν τη βοήθειά τους προς τη Σομαλία, κάτι που δείχνει τη βούληση της Άγκυρας να αποτρέψει την εμφάνιση κενού ισχύος στην περιοχή.

Αν και η Ουάσινγκτον έχει διπλασιάσει τις αεροπορικές επιθέσεις κατά παρακλαδιών του Ισλαμικού Κράτους στη Σομαλία εντός του 2025, ταυτόχρονα, τον Μάρτιο, περιέκοψε τη χρηματοδότηση προς τη μονάδα Danab, μια επίλεκτη αντιτρομοκρατική δύναμη που διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στον αγώνα κατά της αλ-Σαμπάμπ.

Η Τουρκία διατηρεί σταθερή και αυξανόμενη παρουσία στη Μογκαντίσου από το πρώτο ταξίδι του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2011, το οποίο πραγματοποιήθηκε με ανθρωπιστικό πρόσχημα. Έκτοτε, η σχέση Τουρκίας–Σομαλίας έχει εξελιχθεί σε ολοκληρωμένη εμπορική και αμυντική συνεργασία, με τη βάση Turksom να αποτελεί κέντρο στρατιωτικής εκπαίδευσης και υποστήριξης.

Το 2024, η Άγκυρα υπέγραψε συμφωνία για ενεργειακή έρευνα και γεωτρήσεις στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας, γεγονός που οδήγησε στην αποστολή τεχνικών ερευνητικών πλοίων στις σομαλικές ακτές. Τα δεδομένα των ερευνών δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί· ωστόσο, σε τηλεοπτικές δηλώσεις του τη Δευτέρα, ο Ερντογάν υποσχέθηκε ότι σύντομα θα υπάρξουν «καλά νέα» για την ενέργεια.

Η δήλωση αυτή έχει πυροδοτήσει έντονη φημολογία στην Άγκυρα ότι η ανακοίνωση θα αφορά εντοπισμό ενεργειακών κοιτασμάτων στη σομαλική ΑΟΖ — εξέλιξη που, αν επιβεβαιωθεί, θα αναβαθμίσει περαιτέρω τον γεωπολιτικό ρόλο της Τουρκίας στο Κέρας της Αφρικής.

Η συνδυαστική στρατιωτική και ενεργειακή διείσδυση της Άγκυρας στη Σομαλία συνιστά έναν από τους πιο φιλόδοξους στρατηγικούς σχεδιασμούς της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Αφρική, ιδίως σε μια φάση όπου η Δύση επαναπροσδιορίζει την παρουσία της στην περιοχή.

middleeasteye.net

1...741742743...3,037Σελίδα 742 από 3,037