Αρχική Blog Σελίδα 736

Madleen: Το Ισραήλ ετοιμάζεται να απελάσει τους 12 ακτιβιστές – Αντιδράσεις για την κατάληψη του πλοίου της αλληλεγγύης σε διεθνή ύδατα

0

Σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, απαιτώντας το Ισραήλ να τους απελευθερώσει και να επιτρέψει στο πλοίο να συνεχίσει την πορεία του – Στην Αθήνα περί τα 2.000 άτομα συγκεντρώθηκαν με σημαίες της Παλαιστίνης έξω από την ισραηλινή πρεσβεία 

Madleen/AP

Διεθνείς αντιδράσεις έχει προκαλέσει η κατάληψη του ιστιοφόρου Madleen, που είχε σκοπό να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, σπάζοντας τον αποκλεισμό, από το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό.

Το πλοίο κατελήφθη ενώ έπλεε σε διεθνή ύδατα περίπου 30 ναυτικά μίλια από τη Γάζα. Σε πλάνα που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνονται οι 12 ακτιβιστές – ανάμεσα τους και η Σουηδέζα Γκρέτα Τούνμπερκ – να σηκώνουν τα χέρια ψηλά τη στιγμή που κάνει έφοδο το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ. 

 

Ειρωνείες από το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών

Το υπουργείο εξωτερικών του Ισραήλ επιχείρησε να γελοιοποιήσει την αποστολή του Madleen, παρουσιάζοντας το πλήρωμα ως ένα μάτσο διασημότητες που επιχειρούν να τραβήξουν την προσοχή. «Το “γιοτ των σέλφις” και των “διασημοτήτων” κατευθύνεται με ασφάλεια προς τις ακτές του Ισραήλ. Οι επιβαίνοντες αναμένεται να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Είναι σώοι και αβλαβείς. Τους έδωσαν σάντουιτς και νερό. Το σόου τελείωσε».

Παράλληλα, σημείωσε ότι 1.200 φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια μπήκαν στον παλαιστινιακό θύλακα, ωστόσο παρέλειψε να αναφέρει ότι άλλα 13 άτομα σκοτώθηκαν «υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες» κοντά στις εγκαταστάσεις της MKO που έχει αναλάβει τη διανομή. «Ενώ η Γκρέτα Τούνμπεργκ και άλλοι επιχείρησαν να στήσουν μια μιντιακή προβοκάτσια, με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν δημοσιότητα – η οποία περιελάμβανε λιγότερη ανθρωπιστική βοήθεια από (όσο χωράει) ένα φορτηγό – περισσότερα από 1.200 φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια έχουν εισέλθει στη Γάζα από το Ισραήλ τις τελευταίες δύο εβδομάδες και επιπλέον το Ανθρωπιστικό Ίδρυμα για τη Γάζα (GHF) έχει διανείμει σχεδόν 11 εκατομμύρια γεύματα απευθείας σε πολίτες της Γάζας», εξηγούσε στην ανακοίνωσή του το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών.Η ελάχιστη ποσότητα βοήθειας που βρισκόταν στο γιοτ και η οποία δεν είχε καταναλωθεί από τις “διασημότητες” θα μεταφερθεί στη Γάζα μέσω πραγματικών ανθρωπιστικών καναλιών».

Θα απελαθούν οι 12 ακτιβιστές

Προς το παρόν δεν υπάρχουν πληροφορίες για του 12 ακτιβιστές που επέβαιναν στο πλοίο. Σύμφωνα με το Al Jazeera θα τεθούν σε απομόνωση και στη συνέχεια θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την απέλαση τους. Σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, απαιτώντας το Ισραήλ να τους απελευθερώσει και να επιτρέψει στο πλοίο να συνεχίσει την πορεία του. Στην Αθήνα περί τα 2.000 άτομα συγκεντρώθηκαν με σημαίες της Παλαιστίνης έξω από την ισραηλινή πρεσβεία.

Διαδηλώσεις σε δεκάδες πρωτεύουσες και πολιτικές αντιδράσεις

 

Οι αντιδράσεις σε πολίτικο επίπεδο για ακόμα μία φορά ήταν μουδιασμένες. Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμάνουελ Μακρόν ζήτησε να επιτραπεί στους 6 Γάλλους πολίτες που επέβαιναν στο πλοίο να επιστρέψουν το συντομότερο δυνατό στη Γαλλία. «Επαγρυπνούμε και στεκόμαστε στο πλευρό των πολιτών μας όταν βρίσκονται σε κίνδυνο. Περάσαμε όλα τα μηνύματα” στο Ισραήλ προκειμένου η προστασία” των ακτιβιστών αυτών να διασφαλιστεί και να “μπορέσουν να επιστρέψουν στο γαλλικό έδαφος», είπε και χαρακτήρισε «σκάνδαλο» τον αποκλεισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Με πιο σκληρή γλώσσα εκπρόσωπος του Βρετανού Πρωθυπουργού Κιρ Στάμερ χαρακτήρισε την κατάληψη του πλοίο απαίσια και απαράδεκτη και ζήτηση από το Ισραήλ να το αποδεσμεύσει. «Έχουμε καταστήσει σαφές ότι πρέπει να φέρουμε περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα», είπε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για “ανεμπόδιστη είσοδο βοήθειας σε κλίμακα για την κάλυψη των τεράστιων αναγκών».

38 ευρωβουλευτές καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρει θέση

Σε κοινή  επιστολή  38 ευρωβουλευτές έκαναν λόγο για απροκάλυπτη πράξη επιθετικότητας που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και κάλεσαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρει θέση.

Με επιστολή μας προς την πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, την ύπατη εκπρόσωπο, Κάγια Κάλας και τους αρμόδιους Επιτρόπους, μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απαιτούμε την ανάληψη δράσης για τη στρατιωτική επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας εναντίον ενός πολιτικού πλοίου και του άοπλου πληρώματός του. Τα περισσότερα μέλη είναι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της ευρωβουλεύτριας της Left, Ρίμα Χασάν.

Πρόκειται για απροκάλυπτη πράξη επιθετικότητας που παραβιάζει το διεθνές ναυτικό και ανθρωπιστικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και των Συμβάσεων της Γενεύης. Επιπλέον, έρχεται σε άμεση αντίθεση με τα δεσμευτικά προσωρινά μέτρα που εξέδωσε το Διεθνές Δικαστήριο, τα οποία υποχρεώνουν το Ισραήλ να διασφαλίσει την απρόσκοπτη ανθρωπιστική πρόσβαση στη Γάζα.

Ζητούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση:

  • να απαιτήσει την άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων εθελοντών και να διασφαλίσει την προστασία των πολιτών και κατοίκων της ΕΕ που συμμετέχουν σε ειρηνικές ανθρωπιστικές αποστολές, συμπεριλαμβανομένων αυτών με θαλάσσιο χαρακτήρα.
  • να καταδικάσει δημόσια την παράνομη επίθεση στο Madleen, την απαγωγή του πολιτικού πληρώματος και την κατάσχεση της ανθρωπιστικής βοήθειας,
  • να αναλάβει συγκεκριμένες δράσεις για την αντιμετώπιση της συνεχιζόμενης κλιμάκωσης και των παραβιάσεων του ανθρωπιστικού δικαίου, όπως την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, την άμεση εφαρμογή πλήρους εμπάργκο όπλων κατά του Ισραήλ και την κατάθεση αιτήματος για επίσημη έρευνα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Η αποτυχία να υπάρξει απάντηση θέτει σε κίνδυνο την αξιοπιστία της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα δεσμευμένου στην ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου.

Έθνος

Τα σημαντικότερα διεθνή γεγονότα

0

Τι Παρακολουθούμε:

Ο Τραμπ αναπτύσσει την Εθνοφρουρά στο Λος Άντζελες

Το Σάββατο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διέταξε την αποστολή εκατοντάδων στρατιωτών της Εθνοφρουράς στο Λος Άντζελες, προκειμένου να καταστείλει τις διαδηλώσεις κατά των εφόδων της υπηρεσίας μετανάστευσης ICE. Εκατοντάδες διαδηλωτές, ορισμένοι με μεξικανικές σημαίες, συγκρούστηκαν με την αστυνομία την Παρασκευή και το Σάββατο στη συνοικία Paramount, που κατοικείται κυρίως από Λατίνους. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν χρήση γκλομπ και δακρυγόνων.

Πώς μπορεί ο Τραμπ να επιστρατεύσει την Εθνοφρουρά; Η Εθνοφρουρά οργανώνεται σε πολιτειακό επίπεδο, επομένως συνήθως απαιτείται η έγκριση των κυβερνητών. Ωστόσο, ο Τραμπ παρέκαμψε την αντίθεση του Κυβερνήτη της Καλιφόρνια Γκάβιν Νιούσομ, επικαλούμενος έναν νόμο που επιτρέπει στον πρόεδρο να αναλάβει άμεσο έλεγχο της Εθνοφρουράς σε περιπτώσεις εισβολής ή εξέγερσης. Ο Νιούσομ χαρακτήρισε την κίνηση «σκόπιμα εμπρηστική» και ανακοίνωσε ότι η Καλιφόρνια θα προσφύγει κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

ΗΠΑ και Κίνα συζητούν το εμπόριο στο Λονδίνο

Ανώτατοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και της Κίνας ξεκίνησαν σήμερα νέο γύρο εμπορικών συνομιλιών στο Λονδίνο, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε την Πέμπτη ο Πρόεδρος Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ. Οι δύο πλευρές επιδιώκουν τουλάχιστον τη διάσωση της 90ήμερης ανακωχής δασμών που συμφωνήθηκε τον Μάιο, η οποία περιόρισε τους δασμούς στο 30% για τις κινεζικές εξαγωγές και στο 10% για τις αμερικανικές. Ωστόσο, τα βασικά σημεία τριβής είναι οι περιορισμοί εξαγωγής σπανίων γαιών από την Κίνα, οι αμερικανικοί έλεγχοι εξαγωγών μικροτσίπ και τεχνητής νοημοσύνης, και η πρόσφατη ανάκληση φοιτητικών θεωρήσεων σε Κινέζους φοιτητές.

Η Ρωσία προελαύνει εκ νέου στην Ουκρανία

Την Κυριακή, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν βαθύτερα στην ανατολικοκεντρική περιοχή Ντνιπροπετρόφσκ της Ουκρανίας, έναν στρατηγικό κόμβο εξόρυξης, βιομηχανίας και επικοινωνιών. Η Ντνιπροπετρόφσκ δεν συγκαταλέγεται στις πέντε ουκρανικές περιοχές που η Μόσχα έχει ήδη προσαρτήσει. Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, η επέκταση αυτή αποσκοπεί εν μέρει στη δημιουργία «ζώνης ασφαλείας», ενώ άλλοι ανώτατοι Ρώσοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι πρόκειται για επίδειξη δύναμης προς το Κίεβο, προκειμένου να το πιέσουν να αποδεχθεί τις παρούσες εδαφικές απαιτήσεις της Μόσχας.

Η Νέα Παγκόσμια Κούρσα Εξοπλισμών: Ποιοι αγοράζουν, ποιοι πουλούν, τι διακυβεύεται

Καλωσήρθατε στη νέα παγκόσμια κούρσα εξοπλισμών: ταχύτερη, πιο προηγμένη, πιο επικίνδυνη και ακριβότερη από ποτέ. Το 2024, οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες εκτοξεύθηκαν στα 2,7 τρισεκατομμύρια δολάρια – η μεγαλύτερη ετήσια αύξηση από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου – με βασικούς μοχλούς τις χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής.

Ποιοι αγοράζουν;
Η Ευρώπη, υπό την απειλή της Ρωσίας, αύξησε τους αμυντικούς της προϋπολογισμούς. Η Πολωνία ενίσχυσε τις στρατιωτικές της δαπάνες κατά 31% φθάνοντας τα 38 δισ. δολάρια, ενώ η Σουηδία – στο πρώτο έτος συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ – κατά 34% στα 12 δισ. Η Γερμανία αύξησε τις δαπάνες κατά 28% στα 88,5 δισ., καθιστάμενη η τέταρτη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη παγκοσμίως και επανεξοπλίζοντας ένα έθνος που πυροδότησε δύο παγκόσμιους πολέμους.

Στη Μέση Ανατολή, οι στρατιωτικές δαπάνες του Ισραήλ αυξήθηκαν κατά 65%, στα 46,5 δισ. δολάρια – η μεγαλύτερη ετήσια αύξηση από το 1967 – λόγω του πολέμου με τη Χαμάς και των συγκρούσεων με τη Χεζμπολάχ στο Νότιο Λίβανο. Στην Ασία, η Κίνα αύξησε τις δαπάνες της κατά 7% στα 314 δισ., ενισχύοντας τους φόβους για επικείμενη εισβολή στην Ταϊβάν, η οποία επίσης αύξησε τις δικές της κατά 1,8% στα 16,5 δισ. Η Ιαπωνία ενίσχυσε τον στρατιωτικό της προϋπολογισμό κατά 21% στα 55,3 δισ., τη μεγαλύτερη αύξηση από το 1952.

Ποιοι πουλούν;
Οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Ρωσία, η Κίνα και η Γερμανία παραμένουν οι κύριοι εξαγωγείς όπλων. Ωστόσο, νέοι παίκτες όπως η Ινδία, η Τουρκία και το Ισραήλ αυξάνουν το μερίδιό τους. Ιδιαίτερα, οι ισραηλινές αμυντικές εξαγωγές έφτασαν σε ρεκόρ 14,8 δισ. δολάρια το 2024, με την Ευρώπη να απορροφά το 54% των πωλήσεων – ποσοστό αυξημένο σημαντικά από το 35% του προηγούμενου έτους.

Τι ζητούν οι αγοραστές;
Η νέα κούρσα εξοπλισμών δεν αφορά μόνο την ποσότητα, αλλά κυρίως την τεχνολογία. Τα κράτη επενδύουν σε υπερσύγχρονα όπλα: drones, υπερηχητικούς πυραύλους, τεχνητή νοημοσύνη, κυβερνοεπιθέσεις και διαστημικά συστήματα.

Στις ΗΠΑ, το σχέδιο του Τραμπ για μια πυραυλική «Χρυσή Θόλο» τύπου «Iron Dome» του Ισραήλ προβλέπει επιπλέον 175 δισ. δολάρια στον αμυντικό προϋπολογισμό την επόμενη τριετία. Η υλοποίησή του απαιτεί τη συνεργασία του Καναδά, είτε με κόστος 61 δισ. είτε με παραχώρηση «51ης Πολιτείας» – κάτι που ο Πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ έχει απορρίψει κατηγορηματικά.

Στον αντίποδα, η πρόσφατη ουκρανική επίθεση σε ρωσικά στρατηγικά αεροδρόμια – αποκαλούμενη «στιγμή Περλ Χάρμπορ» – έγινε με στόλο drones καταναλωτικού τύπου κόστους 300 δολαρίων, προκαλώντας ερωτήματα για το ποιες τεχνολογίες είναι τελικά οι πιο αποτελεσματικές στον σύγχρονο πόλεμο.

Το πολιτικό δίλημμα: όπλα ή κοινωνική πρόνοια;
Η τεράστια αύξηση στρατιωτικών δαπανών θα επιβαρύνει τους εθνικούς προϋπολογισμούς, ενδεχομένως οδηγώντας σε περικοπές κοινωνικών παροχών, αύξηση του χρέους ή μείωση δημόσιων υπηρεσιών. Αν οι πολίτες δεν πειστούν ότι η εθνική άμυνα αξίζει αυτό το κόστος, η εποχή του μαζικού επανεξοπλισμού ενδέχεται να προκαλέσει έντονη κοινωνική αντίδραση τα επόμενα χρόνια.

Μπορεί η Κίνα να εισβάλει στην Ταϊβάν;

Στην εκπομπή GZERO World, ο Ίαν Μπρέμερ θέτει το ερώτημα που βασανίζει διπλωμάτες, στρατιωτικούς και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε όλο τον κόσμο: Οδεύουν Κίνα και Ταϊβάν σε πόλεμο; Η ένταση είναι υψηλή. Ο κινεζικός στρατός εντείνει τις ασκήσεις γύρω από την Ταϊβάν και ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει δώσει εντολή να είναι έτοιμοι για κατάληψη του νησιού μέχρι το 2027.

Οι διπλωματικές «κόκκινες γραμμές» δοκιμάζονται και ο κίνδυνος παρεξήγησης αυξάνεται. Η Μπόνι Λιν, διευθύντρια του προγράμματος «China Power» στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), συμμετέχει στην εκπομπή εξηγώντας τις τρέχουσες εντάσεις και αξιολογώντας κατά πόσο είναι ρεαλιστικό ένα ενδεχόμενο πολέμου στο άμεσο μέλλον. Δείτε το πλήρες επεισόδιο εδώ. 

Μια κυβέρνηση ανυπόληπτη, αλλά παντοδύναμη

2
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ
Το αδιανόητο κατέστη εφικτό: Μια κυβέρνηση ανυπόληπτη, αλλά παντοδύναμη
Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης έχουμε γνωρίσει κυβερνήσεις αδύναμες, ανίκανες, ακόμα και ανάλγητες. Ποτέ όμως δεν είχαμε βιώσει συνδυαστικά τόσο αλαζονεία, διαφθορά και αποστροφή προς τον λαό όσο στη σημερινή διακυβέρνηση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κατορθώσει το ακατόρθωτο: να ευτελίσει πλήρως το διεθνές κύρος της χώρας, υπονομεύοντας την ίδια την κρατική υπόσταση της Ελλάδας ως υποκείμενο διεθνούς πολιτικής.
Η Τουρκία προβάλλει ως ανερχόμενη περιφερειακή υπερδύναμη, «καταπίνει» γεωπολιτικά εδάφη επιρροής, εκμεταλλεύεται κάθε κενό, κάθε δισταγμό της Αθήνας. Η Αίγυπτος μάς εμπαίζει στα ανοιχτά του Σινά. Το Ισραήλ του Νετανιάχου μας θεωρεί δεδομένους υπηκόους ενός μεταπρατικού κρατιδίου. Ο Ζελένσκι μάς θυμάται μόνο όταν χρειάζεται και άλλη στρατιωτική βοήθεια, ψήφους ή ρητορική κάλυψη. Και οι ΗΠΑ; Μας αντιλαμβάνονται ως χρήσιμο αλλά αναλώσιμο συμπλήρωμα της Τουρκίας, την οποία αντιμετωπίζουν πλέον ως κεντρικό γεωστρατηγικό εταίρο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Και απέναντι σε αυτή την εθνική συρρίκνωση, τι αντιτάσσει η αντιπολίτευση; Ένα κενό. Ένα ηχηρό, ντροπιαστικό κενό. Κι αν κάποιος τολμήσει να ζητήσει σοβαρή αντιπαράθεση, η μόνη εύλογη αντίδραση είναι ένας μαζικός, πικρός λαϊκός καγχασμός. Αναρωτιέται κανείς ποιο είναι αυτό το δηλητήριο που έχει διαποτίσει το σώμα της αντιπολίτευσης και της μείζονος και της ελάσσονος, και των κάθε λογής παραφυάδων. Γιατί αυτή η παράλυση; Είναι άραγε η αρρωστημένη αρχομανία, η εξουσιολαγνεία μετριοτήτων του κομματικού σωλήνα που αποστρέφεται η κοινωνία; Είναι η αποστροφή του λαού προς έναν κομματικό λόγο αποκομμένο από τη σκληρή καθημερινότητα του πολίτη; Μια καθημερινότητα που σημαδεύεται από φτώχεια, ακρίβεια, ανασφάλεια και εξευτελισμό.
Και όμως , εδώ βρίσκεται το μέγιστο παράδοξο, η βαθύτερη παθολογία του ελληνικού πολιτικού βίου: η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αν και διαβόητη για τη διαφθορά, την κοινωνική αναλγησία και την εθνική της αδυναμία, εξακολουθεί να προηγείται με διαφορά. Πώς είναι δυνατόν; Διότι, απλούστατα, ο πολίτης δεν βρίσκει εναλλακτική που να εμπιστευτεί.
Και κάπως έτσι, σε μια χώρα που έχει προ πολλού ξεχάσει τι σημαίνει συλλογικό όραμα και εθνική αξιοπρέπεια, η πολιτική ηγεμονία οικοδομείται πάνω στην απουσία αντιπάλου και στην απελπισία ενός λαού που τιμωρεί μεν, αλλά ποτέ δεν εμπιστεύεται. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Δεν αρκεί να φύγει μια κυβέρνηση ανυπόληπτη. Ούτε να έρθει απλώς κάποιος άλλος στη θέση της. Αυτό που απαιτείται είναι μια ριζική αποτοξίνωση του πολιτικού μας συστήματος. Μια υπέρβαση. Και αυτή δεν θα προέλθει από τους ίδιους φθαρμένους μηχανισμούς που σήμερα, ως μοναδικοί παίκτες, ανταλλάσσουν ρόλους, όχι ευθύνες.
Η Ελλάδα δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να πορεύεται με τον αυτόματο πιλότο. Το ερώτημα είναι: ποιος τολμά να σπάσει το καλούπι;
Διότι αυτό που διακυβεύεται σήμερα δεν είναι απλώς μια εκλογική αναμέτρηση, αλλά το ίδιο το νόημα της Δημοκρατίας μας. Μιας Δημοκρατίας που χωρίς λογοδοσία, Δικαιοσύνη και θεσμική Κάθαρση καταντά σκιά του εαυτού της. Χωρίς πατριωτικό καθήκον από τους ηγήτορες και διακυβέρνηση με ανάληψη ευθύνης, η χώρα σέρνεται πίσω από τις εξελίξεις, διεθνώς ανυπόληπτη και κοινωνικά αποσυντεθειμένη.
Το παλλαϊκό αίτημα δεν είναι πια η εναλλαγή κομμάτων. Είναι η αλλαγή παραδείγματος. Είναι μια νέα πολιτική συνθήκη, με γνήσια λαϊκή στήριξη, όχι από μηχανής θεούς, αλλά από πολίτες που αξιώνουν μια πατρίδα αξιοπρέπειας, δικαίου και ευθύνης.
FB

Δ. Τσαϊλάς: ο Θουκυδίδης ως φιλόσοφος της σύνεσης, όχι ως προφήτης της σύγκρουσης

2

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α

Ο πατέρας του ρεαλισμού και διανοητής της ναυτικής στρατηγικής, ο Θουκυδίδης, συνεχίζει να διαμορφώνει την παγκόσμια πολιτική 2400 χρόνια περίπου μετά τον θάνατό του, αν και όχι με τρόπους που ίσως ο ίδιος θα φανταζόταν. Όπως παρουσιάζεται στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι θεωρίες του για τη θαλάσσια ισχύ, τον ελληνισμό και τη στρατηγική κυριαρχία αντηχούν μέχρι σήμερα, ιδιαίτερα μεταξύ ανερχόμενων δυνάμεων όπως η Τουρκία. Ειρωνικά, δόγματα που πρωτοδιατυπώθηκαν από έναν Αθηναίο ιστορικό και υπέρμαχο της ελληνικής θαλάσσιας ισχύος μπορεί τώρα να στραφούν εναντίον της Ελλάδας.

Θα ήταν συνετό η Αθήνα να ξεκινήσει να εφαρμόζει μια συνεκτική και συνετή ναυτική στρατηγική προτού οι πιο επιθετικές ιδέες του Θουκυδίδη ριζώσουν βαθιά στη ναυτική σκέψη της Τουρκίας, εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας αυτού του φαινομένου σε ένα πρόσφατο ευρωπαϊκό στρατηγικό φόρουμ. Ο Τούρκος ομιλητής ανέφερε επανειλημμένα τον Θουκυδίδη, επικαλούμενος όχι τις λεπτές παρατηρήσεις του για την ισχύ και τη διπλωματία, αλλά τις πιο απόλυτες συνταγές του για την επίτευξη θαλάσσιας κυριαρχίας. Σας παραθέτω ένα συγκεκριμένο απόσπασμα που αναφέρθηκε: «Η κυριαρχία στη θάλασσα σημαίνει εκείνη την καταπιεστική ισχύ που “εκδιώκει τη σημαία του εχθρού”, ή εμφανίζεται μόνο σαν “φυγάς” ελέγχοντας την περιοχή επιχειρήσεων για ορισμένο χρόνο, κλείνοντας τους δρόμους από όπου η εμπορική κίνηση μετακινείται προς και από τις ακτές του εχθρού».

Για αυτούς τους αναλυτές, τα θωρακισμένα πολεμικά πλοία ενσαρκώνουν αυτή την «καταπιεστική ισχύ», σχεδιασμένα όχι για αποτροπή, αλλά για κυριαρχία. Αυτή η σκέψη αντανακλά μια επιλεκτική ανάγνωση του Θουκυδίδη, που δίνει έμφαση σε ναυμαχίες και αποφασιστικές συγκρούσεις ισχύος, παραμερίζοντας την προστασία του εμπορίου, την αποτροπή ή τη διπλωματία.

Καθώς η οικονομία και ο αμυντικός τομέας της Τουρκίας συνεχίζουν να αναπτύσσονται, αυτή η νοοτροπία θα μπορούσε να πυροδοτήσει εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και άλλες κρίσιμες θαλάσσιες οδούς στο Αιγαίο. Η ιστορική εμπειρία προκαλεί ανησυχία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Γερμανική Αυτοκρατορία επιδόθηκε σε μια παρόμοια φιλόδοξη ναυτική ενίσχυση. Ο στόχος ήταν να εξασφαλίσει μια «θέση στον ήλιο», ανταγωνιζόμενη την κυριαρχία της Βρετανίας στις θάλασσες. Οι Γερμανοί ελίτ στράφηκαν στον Θουκυδίδη για να δικαιολογήσουν ένα όραμα ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων στις ανοιχτές θάλασσες.

Ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ είχε δηλώσει: «Δεν διαβάζω απλώς, αλλά καταβροχθίζω τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και προσπαθώ να τον μάθω απ’ έξω. Βρίσκεται σε όλα μου τα πλοία και αναφέρεται συνεχώς από τους πλοιάρχους και τους αξιωματικούς μου». Οι διανοούμενοι, αξιωματικοί και πολιτικοί της Γερμανίας είδαν στον Θουκυδίδη έναν οδηγό για τη δημιουργία ενός στόλου παγκόσμιας κλάσης. Η στρατηγική τους βασίστηκε στα θωρηκτά – τα κύρια εργαλεία θαλάσσιας ισχύος της εποχής – και ήταν ρητά σχεδιασμένη για να ανταγωνιστεί το Βασιλικό Ναυτικό.

Όμως η Βρετανία, ως νησιωτικό κράτος εξαρτημένο από το θαλάσσιο εμπόριο, δεν μπορούσε να ανεχθεί έναν τόσο ισχυρό ανταγωνιστικό στόλο. Ακολούθησε μια περιττή ναυτική κούρσα εξοπλισμών που επιβάρυνε τις πολιτικές σχέσεις, κατανάλωσε τεράστιους πόρους και συνέβαλε στη διάχυτη καχυποψία που οδήγησε τελικά στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το στρατηγικό λάθος της Γερμανίας ήταν διπλό: θεώρησε ότι η ναυτική υπεροχή ήταν το κλειδί για την παγκόσμια επιρροή, και διάβασε τον Θουκυδίδη αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα της επιβολής ισχύος. Το ίδιο λάθος απειλεί σήμερα, αν οι Τούρκοι στρατηγικοί σχεδιαστές συνεχίσουν να δίνουν προτεραιότητα στη σκληρή ισχύ στη θάλασσα αντί για συνεργατική ασφάλεια και ναυτική διπλωματία.

Η πρόσφατη ναυτική ενίσχυση της Τουρκίας, που περιλαμβάνει εγχώρια ναυπήγηση πολεμικών πλοίων και φιλοδοξίες για παρουσία σε ανοικτές θάλασσες, αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση της χώρας ως περιφερειακής δύναμης. Έχει επεκτείνει το επιχειρησιακό της αποτύπωμα, έχει διεκδικήσει θαλάσσιες ζώνες σε αμφισβητούμενες περιοχές και έχει επιδιώξει συνεργασίες πέρα από το ΝΑΤΟ. Σε ορισμένους κύκλους, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» έχει καταστεί σύμβολο μιας πιο επιθετικής, εθνικιστικής ναυτικής στρατηγικής.

Αυτό δεν είναι εκ φύσεως προβληματικό. Όλες οι ανερχόμενες δυνάμεις επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τα ναυτικά τους συμφέροντα. Ο κίνδυνος έγκειται στην υιοθέτηση ενός στρατηγικού πλαισίου που θεωρεί τους γείτονες ως μόνιμους αντιπάλους και τον έλεγχο της θάλασσας ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Μια τέτοια νοοτροπία μπορεί να αποσταθεροποιήσει μια περιοχή ήδη επιβαρυμένη με επικαλυπτόμενες διεκδικήσεις, ιστορικές αντιπαλότητες και εύθραυστες συμμαχίες.

Επιπλέον, η ανάγνωση του Θουκυδίδη αποκλειστικά ως θεωρητικού της σύγκρουσης αδικεί την ευρύτερη παρακαταθήκη του. Αν και ο Πελοποννησιακός Πόλεμος απεικονίζει σίγουρα τη σκληρή λογική της πολιτικής ισχύος, καταγράφει επίσης τις καταστροφικές συνέπειες της ύβρεως, της κακής εκτίμησης και της υπερεπέκτασης. Ο Θουκυδίδης ήταν τόσο τραγικός αφηγητής όσο και στρατηγικός στοχαστής, προειδοποιώντας για την καταστροφή που περιμένει τα έθνη που αφήνουν τον φόβο, την τιμή και το συμφέρον να τα οδηγήσουν στον πόλεμο.

Μια πιο πλήρης ανάγνωση του Θουκυδίδη θα τόνιζε τις απόψεις του για τα όρια της ισχύος, τη σημασία των συμμαχιών και την ευθραυστότητα της ειρήνης. Θα αναδείκνυε την απεικόνιση του Περικλή, ο οποίος προειδοποιούσε για περιττούς πολέμους, και την καταγραφή της καταστροφικής Σικελικής Εκστρατείας – ένα παράδειγμα στρατηγικής υπερεπέκτασης. Αυτά τα μαθήματα είναι εξίσου σημαντικά για την Άγκυρα όσο και για την Αθήνα.

Για την Ελλάδα, ο δρόμος προς τα εμπρός βρίσκεται στην προληπτική διπλωματία και στην ξεκάθαρη επικοινωνία. Η Αθήνα θα πρέπει να επιδιώξει να εμπλέξει την Άγκυρα σε συζητήσεις για τη ναυτική ασφάλεια, τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και τους μηχανισμούς διαχείρισης κρίσεων. Αντί να βλέπουν ο ένας τον άλλο ως αναπόφευκτους εχθρούς, Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να αναγνωρίσουν το κοινό τους συμφέρον στην ελεύθερη ροή του εμπορίου, την καταπολέμηση της πειρατείας και τη διαχείριση κοινών θαλάσσιων πόρων.

Η Αθήνα πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσει ότι η δική της ναυτική στρατηγική δεν βασίζεται σε παρωχημένες αντιλήψεις κυριαρχίας, αλλά στην περιφερειακή σταθερότητα, την άμυνα και το διεθνές δίκαιο. Το Πολεμικό Ναυτικό, με ρίζες που εκτείνονται έως την εποχή του ίδιου του Θουκυδίδη, παραμένει προσηλωμένο στη συλλογική ασφάλεια μέσω του ΝΑΤΟ, στη συνεργασία με τους εταίρους της ΕΕ και στη νόμιμη συμπεριφορά στη θάλασσα.

Αυτό το μήνυμα μπορεί να διαλύσει τους τουρκικούς φόβους περί περικύκλωσης ή επιθετικότητας και να μειώσει την απήχηση των ναυτικών δογμάτων μηδενικού αθροίσματος. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα πρέπει να υπενθυμίσει στους Τούρκους στοχαστές ότι η Δύση δεν θεωρεί πλέον τον Θουκυδίδη αδιαμφισβήτητο οδηγό στρατηγικής. Η σύγχρονη ναυτική στρατηγική εμπνέεται επίσης από τον Άλφρεντ Θάγερ Μάχαν, τον Τζούλιαν Κόρμπετ και τις θεωρίες της διπλωματίας και της αποτροπής στη θάλασσα.

Ωστόσο, ο Θουκυδίδης εξακολουθεί να αντέχει επειδή το έργο του προσφέρει διαχρονικές γνώσεις για τη δυναμική της ισχύος. Η πρόκληση είναι να ερμηνευθούν σωστά και πλήρως τα μαθήματά του. Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος δεν κατέληξε σε νίκη, αλλά σε εξάντληση και καταστροφή τόσο για την Αθήνα όσο και για τη Σπάρτη. Αυτή είναι η μοίρα που περιμένει τους ναυτικούς αντιπάλους που βλέπουν μόνο τη σύγκρουση στον ορίζοντα.

Για να αποφευχθεί αυτό το πεπρωμένο, η Αθήνα και η Άγκυρα πρέπει να επιλέξουν διαφορετικό δρόμο, έναν δρόμο που αντλεί από τη σοφία του Θουκυδίδη χωρίς να επαναλαμβάνει την τραγωδία που τόσο ζωντανά περιέγραψε. Η ναυτική ισχύς πρέπει να είναι μέσο κοινής ευημερίας, όχι προοίμιο πολέμου.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

 

Ν. Αλιβιζάτος για τα περί εσχάτης προδοσίας: Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά

4

«Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Υπονομεύουν και πλήττουν την ίδια τη δημοκρατία. Οδηγούν σε αδιέξοδα», δήλωσε ο Νίκος Αλιβιζάτος, Ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναφερόμενος στα περί εσχάτης προδοσίας.

Ειδικότερα, μιλώντας τη Δευτέρα (09/06) στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, ο κ. Αλιβιζάτος σημείωσε ότι «η Δημοκρατία μας έχει μάθει να ξεχωρίζει την πολιτική από την ποινική ευθύνη».

Και συμπλήρωσε: «Δεν θέλω να μπω στη συζήτηση του αν ευσταθούν νομικά οι κατηγορίες που έχουν εκτοξευθεί αυτό τον καιρό. Σύμφωνα με την αντίληψη που τείνει να διαδοθεί από μια μερίδα της αντισυστημικής αντιπολίτευσης-σημειωτέον, είτε πρόκειται για τη λαϊκιστική Δεξιά, είτε πρόκειται για τη λαϊκιστική Αριστερά, θα έλεγε κανείς ότι τα χαρακτηριστικά είναι κοινά-είναι ότι για οποιαδήποτε ενδεχομένως παράλειψη, αδυναμία του κράτους, όταν υπάρχουν και σχετικές εκθέσεις προς τους υπουργούς, κάντε κάτι κτλ. ευθύνεται ο πρωθυπουργός για εσχάτη προδοσία, αυτά δεν είναι σοβαρά».

«Υπονομεύουν την ίδια τη δημοκρατία, έτσι τουλάχιστον όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, η οποία έχει μάθει να ξεχωρίζει την πολιτική από την ποινική ευθύνη», πρόσθεσε.

«Αλίμονο αν για όλες τις αβελτηρίες του κράτους υπήρχαν ευθύνες πολιτικών και εθεωρείτο ότι όχι εκ δόλου, γιατί, δεν νομίζω ότι ούτε η κα Κωνσταντοπούλου μιλάει ότι υπήρχε τέτοιος δόλος, αλλά από ενδεχόμενο δόλο δεν έγιναν, ενδεχομένως δεν εφαρμόστηκαν κάποιες συμβάσεις ή οτιδήποτε άλλο», τόνισε ο κ. Αλιβιζάτος.

«Νομίζω ότι μία τέτοια πολιτική αν θέλετε πλήττει την ίδια τη δημοκρατία και ελπίζω αργά ή γρήγορα να το καταλάβουν οι ενδιαφερόμενοι και να μη συνεχίσουν σε αυτή την αδιέξοδη πορεία», κατέληξε.

Και πρόσθεσε: «Νομίζω ότι φάνηκε από τη συζήτηση ότι δεν συμμερίζομαι την προσθήκη του επιθέτου ”αστική” δίπλα στη λέξη δημοκρατία. Γι’ αυτό μιλάω άλλωστε για αγάπη προς το Σύνταγμα. Κατά τη γνώμη μου, η δημοκρατία είναι ενιαία, εξελίσσεται, συμπληρώνεται, πάει πίσω, πάει μπρος, αλλά είναι ενιαία και είναι καιρός η Αριστερά και η λεγόμενη αντισυστημικοί να το καταλάβουν (…). Οι δημοκρατίες που έχουν ένα τέτοιο επίθετο μπροστά, έχουν καταλήξει πολύ άσχημα στις καταστάσεις».

«Η ευρωπαϊκή Αριστερά το έχει κάπως καταλάβει τα τελευταία χρόνια και είναι καιρός να το καταλάβει και η δική μας (…)», είπε.

«(…) Μάλιστα, το 1985 86 καταργήθηκαν οι λεγόμενες υπερεξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, εναντίον των οποίων είχε πολεμήσει η Αριστερά-θα έλεγε κανείς ότι ειδικά μετά την εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ 2015 2019, που έδειξε ότι το Σύνταγμα μπορεί να λειτουργήσει, (δεν εμποδίζει εν πάση περιπτώσει το Σύνταγμα ούτε την Αριστερά στο να ασκήσει την πολιτική της), θα έλεγε κανείς ότι η Αριστερά έπρεπε να έχει φτάσει, κατά τη γνώμη μου, σε ένα τέτοιο σημείο ωριμότητας που να το αγαπήσει και από κει και πέρα, στηριζόμενοι σε αυτό, να προχωρήσει, στη βελτίωσή του για την ακρίβεια, στη βελτίωση σύμφωνα με την ιδεολογία της, η Αριστερά του πολιτικού συστήματος», κατέληξε.

https://www.liberal.gr/politiki/n-alibizatos-gia-ta-peri-eshatis-prodosias-den-einai-sobara-pragmata-ayta

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Αιγύπτου και της Τουρκίας αναζητούν τρόπους ενίσχυσης της συνεργασίας

0

Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας, οι δύο υπουργοί εξέτασαν τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, και κυρίως την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας υπό το φως της ανθρωπιστικής καταστροφής και της συνεχιζόμενης βάναυσης ισραηλινής επιθετικότητας εναντίον της Λωρίδας.

 Ο Υπέξ της Αιγύπτου εξήρε τις εξελίξεις στις διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε διάφορους τομείς, καθώς και τις διμερείς επισκέψεις υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο χωρών. Εξέφρασε την ελπίδα του για συνέχιση της συνεργασίας, ιδίως στους τομείς της οικονομικής, επενδυτικής και εμπορικής συνεργασίας, λαμβάνοντας υπόψη τις δυνατότητες που διαθέτουν και οι δύο χώρες.

Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία ανταλλάχθηκαν επίσης απόψεις σχετικά με τις εξελίξεις στη Λιβύη, υπό το πρίσμα των πρόσφατων γεγονότων στην πρωτεύουσα, Τρίπολη. Ο Αμπντέλ Αάτι τόνισε τη σημασία της διεξαγωγής ταυτόχρονων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών το συντομότερο δυνατό.

Ο Αιγύπτιος Υπουργός Εξωτερικών επιβεβαίωσε τη θέση της χώρας του, ζητώντας τη διατήρηση της ενότητας και της ακεραιότητας του λιβυκού εδάφους και την αποκλειστική κυριότητα της πολιτικής διαδικασίας από τους Λίβυους.

Al Arabiya

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Μυστικό έγγραφο των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών αποκαλύπτει βαθιές υποψίες για την Κίνα

0

Η αμερικανική δημοσίευση αναφέρεται σε ένα οκτασέλιδο έγγραφο που συνέταξε το 7ο Τμήμα του Τμήματος Επιχειρήσεων Αντικατασκοπείας. Είναι υπεύθυνο για την αντιμετώπιση της κατασκοπείας από την Κίνα και άλλες ασιατικές χώρες.

Οι New York Times ισχυρίζονται ότι έλαβαν το έγγραφο από την ομάδα χάκερ Ares Leaks. Η εφημερίδα σημειώνει ότι είναι αδύνατο να επιβεβαιωθεί 100% η αυθεντικότητα του εγγράφου, αλλά εκπρόσωποι έξι δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών, στους οποίους οι δημοσιογράφοι έδειξαν το έγγραφο της FSB, δήλωσαν ότι φαίνεται αυθεντικό. Το έγγραφο δείχνει πώς η ρωσική αντικατασκοπεία σχετίζεται με την Κίνα, γράφει η εφημερίδα. Το έγγραφο δεν φέρει καμία ημερομηνία, είναι πιθανώς ένα προσχέδιο, αλλά το περιεχόμενό του υποδηλώνει ότι γράφτηκε στα τέλη του 2023 ή στις αρχές του 2024.

Το έγγραφο που επικαλούνται οι New York Times περιέχει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα συμφέροντα των κινεζικών μυστικών υπηρεσιών στη Ρωσία:

Ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος . Οι Κινέζοι αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών προσπαθούν να κατανοήσουν πώς η Ρωσία πολεμά τον υποστηριζόμενο από τη Δύση στρατό. Από την αρχή του πολέμου, εκπρόσωποι κινεζικών αμυντικών εταιρειών και ιδρυμάτων που συνδέονται με τις κινεζικές μυστικές υπηρεσίες έχουν ταξιδέψει στη Ρωσία σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα τον πόλεμο. «Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το Πεκίνο παρουσιάζουν οι πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους πολεμικών επιχειρήσεων με τη χρήση drones, τον εκσυγχρονισμό του λογισμικού τους και τις μεθόδους αντιμετώπισης νέων τύπων δυτικών όπλων», αναφέρει το έγγραφο της FSB. Η Κίνα ενδιαφέρεται επίσης για την εμπειρία του Wagner PMC, του οποίου οι μισθοφόροι έχουν συμμετάσχει σε διάφορες στρατιωτικές εκστρατείες, συμπεριλαμβανομένης της εισβολής στην Ουκρανία.

Εξελίξεις στην αεροπορία. Το έγγραφο αναφέρει ότι το Πεκίνο επιδιώκει να μειώσει το χάσμα με τη Ρωσία στην ανάπτυξη της αεροπορίας και ότι αυτός είναι ένας στόχος προτεραιότητας για την Κίνα. Οι κινεζικές μυστικές υπηρεσίες στοχεύουν στρατιωτικούς πιλότους και επιστήμονες που εργάζονται στον τομέα της αεροϋδροδυναμικής, των συστημάτων ελέγχου και της αεροσταθερότητας. Η Κίνα αναζητά επίσης ειδικούς που συμμετείχαν στην παραγωγή του “Ekranoplan” – ενός δυναμικού οχήματος με αερόστρωμα της σοβιετικής εποχής. Δεν είναι σαφές από το έγγραφο εάν η Κίνα επιδιώκει μόνο να προσελκύσει τέτοιους ειδικούς για να εργαστούν στις επιχειρήσεις της ή εάν τους στρατολογεί ως κατασκόπους, αναφέρει η δημοσίευση.

Άπω Ανατολή. Ορισμένοι επιστήμονες στην Κίνα υποστηρίζουν την ιδέα της υποβολής εδαφικών διεκδικήσεων κατά της Ρωσίας, αναφέρει η έκθεση της FSB. Υποστηρίζει ότι η Κίνα αναζητά ίχνη «αρχαίων κινεζικών λαών» στην ρωσική Άπω Ανατολή, προκειμένου να επηρεάσει ενδεχομένως το τμήμα του τοπικού πληθυσμού που είναι ευνοϊκό για την Κίνα. Η FSB διέταξε τους υπαλλήλους της να αποκαλύψουν «ρεβανσιστικές» δραστηριότητες και να εμποδίσουν την Κίνα να χρησιμοποιήσει Ρώσους επιστήμονες και αρχειακά κεφάλαια για έρευνα. «Να διεξάγει προληπτική εργασία με Ρώσους πολίτες που εμπλέκονται στις προαναφερθείσες ενέργειες. Να περιορίζει την είσοδο αλλοδαπών στη χώρα μας ως μέτρο επιρροής», αναφέρει το έγγραφο.

Κεντρική Ασία. Σύμφωνα με την FSB, η Κίνα έχει αναπτύξει μια νέα στρατηγική για την προώθηση της ήπιας επιρροής της στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, τις οποίες η Μόσχα θεωρεί σφαίρα συμφερόντων της. Σύμφωνα με το έγγραφο, η Κίνα έχει αρχίσει να εφαρμόζει αυτήν τη στρατηγική στο Ουζμπεκιστάν. Το έγγραφο δεν παρέχει λεπτομέρειες για τη στρατηγική, αλλά σημειώνει ότι περιλαμβάνει ανθρωπιστικές ανταλλαγές.

Αρκτική. Η Κίνα ενδιαφέρεται για το ρωσικό αρκτικό έδαφος και τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό, η οποία εκτείνεται κατά μήκος των βόρειων ακτών της Ρωσίας. Το έγγραφο της FSB ισχυρίζεται ότι το Πεκίνο πιστεύει ότι οι δυτικές κυρώσεις θα αναγκάσουν τη Ρωσία να στραφεί στην Κίνα για να διατηρήσει την «παλαιωμένη υποδομή της στην Αρκτική». Η έκθεση αναφέρει ότι οι κινεζικές μυστικές υπηρεσίες προσπαθούν να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με το πώς η Ρωσία αναπτύσσει την υποδομή της στην Αρκτική, χρησιμοποιώντας ερευνητικά κέντρα και εταιρείες εξόρυξης για να το κάνουν αυτό.

Η FSB χαρακτηρίζει έντονη την καταπολέμηση των κινεζικών μυστικών υπηρεσιών. Αλλά επιδιώκει να μην διακινδυνεύσει τη ρωσοκινεζική φιλία.

Το έγγραφο αναφέρει ότι υπάρχει μια «έντονη και δυναμικά εξελισσόμενη» διαμάχη για τις μυστικές υπηρεσίες μεταξύ Ρωσίας και Κίνας. Τρεις ημέρες πριν από την πλήρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η FSB ενέκρινε ένα νέο πρόγραμμα αντικατασκοπείας – την «Συμφωνία-4», που έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση της κινεζικής κατασκοπείας.

Το έγγραφο της FSB δείχνει ότι η Κίνα εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι η Ρωσία έχει στείλει σχεδόν όλους τους στρατιωτικούς και μυστικούς πόρους της στην Ουκρανία. Σύμφωνα με το έγγραφο, οι Κινέζοι αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών έχουν εντείνει τις προσπάθειές τους να στρατολογήσουν Ρώσους αξιωματούχους, εμπειρογνώμονες, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες που βρίσκονται κοντά στις ρωσικές αρχές.

Για να αποτραπεί αυτό, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες έχουν δώσει οδηγίες στους αξιωματικούς να «αποτρέψουν τη μεταφορά σημαντικών στρατηγικών πληροφοριών στους Κινέζους» και να ανακρίνουν προσωπικά τους Ρώσους που συνεργάζονται στενά με το Πεκίνο. Οι πολίτες προειδοποιούνται ότι η Κίνα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη Ρωσία και να αποκτήσει προηγμένη επιστημονική έρευνα, αναφέρει το έγγραφο. Η FSB έχει επίσης δώσει εντολή στους αξιωματικούς να «συλλέγουν συνεχώς πληροφορίες σχετικά με τους χρήστες» του κινεζικού messenger WeChat, συμπεριλαμβανομένης της παραβίασης των τηλεφώνων των υποκειμένων και της ανάλυσης των δεδομένων με ειδικό λογισμικό.

Το έγγραφο δείχνει ότι η Κίνα και η Ρωσία έχουν έλλειψη εμπιστοσύνης η μία στην άλλη. Αναφέρει ότι η Κίνα ελέγχει τους πράκτορές της με ανιχνευτές ψεύδους μετά την επιστροφή τους από τη Ρωσία, παρακολουθεί εντατικά 20.000 Ρώσους φοιτητές σε κινεζικά πανεπιστήμια και προσπαθεί να στρατολογήσει Ρώσους που είναι παντρεμένοι ή παντρεμένοι με Κινέζους ως πιθανούς κατασκόπους.

Η έκθεση αναφέρει ότι οι αξιωματικοί της FSB προσπαθούν να περιορίσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών χωρίς να προκαλέσουν «αρνητικές συνέπειες για τις διμερείς σχέσεις».

Οι αξιωματικοί συμβουλεύονται να αποφεύγουν τις δημόσιες «αναφορές στις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών ως πιθανό αντίπαλο». Το έγγραφο σημειώνει ότι οι αξιωματικοί της FSB πρέπει να λάβουν έγκριση από την ανώτατη ηγεσία της υπηρεσίας πληροφοριών πριν λάβουν οποιαδήποτε ευαίσθητα μέτρα.

Ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμίτρι Πεσκόφ αρνήθηκε να σχολιάσει. Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δεν απάντησε στα ερωτήματα των δημοσιογράφων, ανέφεραν επίσης οι New York Times.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

 

Κολομβία: Βρέθηκαν ανθρώπινα λείψανα 6.000 ετών – Κανείς στον κόσμο δεν έχει το DNA τους

0

Πρόκειται για μι γενετική εξαφάνιση ή αφομοίωση;

Ανασκαφές στην Κολομβία έφεραν στο φως αρχαία ανθρώπινα λείψανα που δημιουργούν ένα νέο και αναπάντεχο επιστημονικό αίνιγμα.

Ανάλυση DNA από σκελετικά ευρήματα ηλικίας περίπου 6.000 ετών αποκάλυψε γενετικά χαρακτηριστικά που δεν συνδέονται άμεσα με κανέναν άλλο γνωστό αρχαίο ή σύγχρονο πληθυσμό στη Νότια Αμερική — γεγονός που ανατρέπει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την καταγωγή των πρώτων κατοίκων της ηπείρου.

Μια χαμένη γενεαλογία

Οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν στο Bogotá Altiplano, το υψίπεδο της σύγχρονης Κολομβίας, και πέρασαν σταδιακά από τη ζωή των κυνηγών-συλλεκτών στη γεωργία. Ωστόσο, ενώ ο πολιτισμός τους φαίνεται να άνθισε για χιλιάδες χρόνια, εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει γενετικά ίχνη στους σημερινούς πληθυσμούς.

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances, οι ερευνητές που ανέλυσαν το μιτοχονδριακό και το πυρηνικό DNA από 21 άτομα που έζησαν στην περιοχή μεταξύ 6.000 και 500 ετών πριν, δεν βρήκαν άμεσους γενετικούς απογόνους. Αντιθέτως, εντοπίζουν συγγένειες με σημερινούς κατοίκους του Ισθμού του Παναμά, οι οποίοι μιλούν γλώσσες της οικογένειας Chibchan.

Γενετική εξαφάνιση ή αφομοίωση;

Παραμένει ασαφές εάν αυτοί οι αρχαίοι Κολομβιανοί εξαφανίστηκαν πλήρως ή εάν αναμείχθηκαν σε τέτοιο βαθμό με άλλες τοπικές ομάδες ώστε το γενετικό τους στίγμα να έχει «διαλυθεί» και να μην είναι πλέον ανιχνεύσιμο. Σε κάθε περίπτωση, το εύρημα υποδεικνύει την ύπαρξη ενός πολιτισμού που δεν άφησε άμεσους απογόνους και δεν ταιριάζει με καμία από τις ήδη χαρτογραφημένες γενεαλογικές γραμμές στη Νότια Αμερική.

Αναζητώντας τις ρίζες των ιθαγενών Αμερικανών

Η προέλευση των αυτόχθονων λαών της Αμερικής εντοπίζεται σε πληθυσμούς της Σιβηρίας και της Ανατολικής Ασίας που μετακινήθηκαν προς την ήπειρο μέσω της ξηράς γέφυρας της Βερίγγης πριν από περίπου 16.000 χρόνια. Από αυτούς προήλθαν τρεις βασικές γενετικές γραμμές που εξαπλώθηκαν στον αμερικανικό ήπειρο: μία εκπροσωπείται από το παιδί Anzick-1 που έζησε πριν 12.700 χρόνια στη Μοντάνα, μία δεύτερη από αρχαίους κατοίκους των Channel Islands της Καλιφόρνιας, και μία τρίτη από πρώιμους πληθυσμούς της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, όπως στο Μπελίζ, τη Βραζιλία και τη Χιλή.

Οι ομιλητές των Chibchan, που σήμερα εντοπίζονται κυρίως στη νότια Κεντρική Αμερική, εμφανίζουν πολιτισμικές και γενετικές συγγένειες με τους αρχαίους Κολομβιανούς, αν και η ακριβής προέλευση της πρωτο-Chibchan γλώσσας παραμένει άγνωστη. Εκτιμάται ότι η γλωσσική εξέλιξη αυτής της οικογένειας ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια στη νότια Κεντρική Αμερική.

Χαρτογραφώντας το άγνωστο παρελθόν

Η έρευνα δείχνει πως οι αρχαίοι Παναμέζοι έχουν στενότερους γενετικούς δεσμούς με τους σημερινούς ομιλητές των Chibchan σε σχέση με τους αρχαίους πληθυσμούς της Κολομβίας. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ενδείξεις ότι πριν από 2.000 χρόνια, Κολομβιανοί πληθυσμοί συνδέονταν πιο άμεσα με τους προγόνους των Chibchan.

Οι επιστήμονες τονίζουν την ανάγκη για περαιτέρω ανάλυση αρχαίου DNA από γειτονικές περιοχές, όπως η δυτική Κολομβία, η δυτική Βενεζουέλα και ο Ισημερινός. Μόνο έτσι μπορεί να χαρτογραφηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η πορεία των ανθρώπινων μεταναστεύσεων στη Νότια Αμερική και να διαλευκανθεί το μυστήριο του χαμένου λαού του Bogotá Altiplano.

https://www.pronews.gr/istoria/kolomvia-vrethikan-anthropina-leipsana-6-000-eton-kaneis-ston-kosmo-den-exei-to-dna-tous/

Ο ρωσικός ραδιοφωνικός «σταθμός της Αποκάλυψης» άρχισε να εκπέμπει κωδικοποιημένα μηνύματα

0

Μπορεί να αφορά ομάδες σαμποτέρ σε ολόκληρο τον πλανήτη – Άφωνη η Δύση με το μαζικό σαμποτάζ στις τηλεφωνικές γραμμές στην νοτιοανατολική Σουηδία

Ο ρωσικός ραδιοφωνικός σταθμός στα βραχέα, πιο γνωστός ως «Ο σταθμός της Αποκάλυψης» που στέλνει κωδικοποιημένα μηνύματα σε πράκτορες, σαμποτέρ και όσες ρωσικές δυνάμεις είναι ανεπτυγμένες παγκοσμίως και αναπτύσσουν συγκεκαλυμμένη δράση, εκπέμπει συνεχώς τις τελευταίες 72 ώρες κρυπτογραφημένα μηνύματα

Της έναρξης των μηνυμάτων, ακολούθησε η ρωσική πυραυλική επιδρομή στην Ουκρανία και το μεγάλο σαμποτάζ στις σουηδικές κολώνες τηλεπικοινωνιών που «νέκρωσε» τη νοτιοανατολική Σουηδία στην περιοχή της Βαλτικής.

Έρχεται ένα άλλο «απρόσμενο, πολυεπίπεδο», όπως λένε οι Αμερικανοί, πλήγμα στην Ουκρανία και πιθανόν την Βρετανία, την οποία έχουν κατονομάσει οι Ρώσοι ως «συναυτουργό» των επιθέσεων στις βάσεις των ρωσικών στρατηγικών αεροσκαφών;

Ο UVB-76, ο μυστηριώδης σταθμός των βραχέων κυμάτων με το ψευδώνυμο «The Buzzer», μόλις μετέδωσε δύο ασυνήθιστους κωδικούς: «Azotobak» και «Osholin».

Το τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις το γνωρίζουν μόνο οι κοινωνοί των κωδικών στα μηνύματα, δηλαδή οι Ρώσοι πράκτορες, σαμποτέρ, κλπ.

Αν αυτή η ενεργοποίηση είναι ένα πραγματικό στρατιωτικό σήμα κι όχι απλώς μια δοκιμή, οι συνέπειες θα είναι σοβαρές.

 

Το Reuters επιβεβαίωσε αυτά που έγραφε χθες το pronews.gr ότι και οι Αμερικανοί πιστεύουν πώς η ρωσική απάντηση στον βομβαρδισμό των ρωσικών βάσεων δεν έχει έρθει ακόμα.

Όλα αυτά στον απόηχο της μεγάλης έκτασης δολιοφθορά στην Σουηδία στο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο που σας μεταδώσαμε σήμερα όπου σύμφωνα με τις σουηδικές αρχές, υπήρξαν περίπου 30 επιθέσεις δολιοφθοράς σε τηλεπικοινωνιακή και ενεργειακή υποδομή κατά μήκος της διαδρομής Ε22.

Σύμφωνα με τους ερευνητές που επικαλείται ο εθνικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός σταθμός της Σουηδίας SVT Nyheter, τα καλώδια κόπηκαν και οι ασφάλειες και άλλος τεχνικός εξοπλισμός καταστράφηκαν κατά τις επιθέσεις σε ιστούς, αλλά τίποτα δεν κλάπηκε, σύμφωνα με δημοσίευμα του Newsweek.

Οι επιθέσεις, οι οποίες στόχευαν κυρίως τις σουηδικές υποδομές κατά μήκος του Ε22, είναι ύποπτες ότι πραγματοποιήθηκαν από έναν μόνο παράγοντα.

Πάνω από 3.300 μίλια χωρίζουν την Ρωσία από την Ευρωπαϊκή Οδό (Ε22) και αν υπάρχει ρωσική εμπλοκή είναι που έχει αφήσει άφωνη την Δύση.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/ektakto-o-rosikos-radiofonikos-stathmos-tis-apokalypsis-arxise-na-ekpempei-kodikopoiimena-minymata/

Η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σέινμπαουμ απειλεί με «επιστράτευση» και πόλεμο τις ΗΠΑ!

1

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Επειδή ο Αμερικανός πρόδρος Ν.Τραμπ σχεδιάζει να εισαγάγει φόρο στα χρήματα που στέλνουν πίσω στην πατρίδα τους οι Μεξικανοί που εργάζονται στις ΗΠΑ!

Η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σέινμπαουμ απειλεί με επιστράτευση, κινητοποίηση, εξεγέρσεις στις πόλεις και ολοκληρωτικό πόλεμο κατά των ΗΠΑ εάν ο Τραμπ εισαγάγει φόρο στα χρήματα που στέλνουν πίσω στην πατρίδα τους οι Μεξικανοί που εργάζονται στην αμερικανική επικράτεια

Μία πρωτοφανής απειλή από μία χώρα που δεν διαθέτει την στρατιωτική δυνατότητα για να την υλοποίηση της, αλλά διαθέτει τεράστια παραστρατιωτική ισχύ λόγω των μεξικανικών καρτέλ και που δημιουργεί ηθικό ζήτημα καθώς αποσκοπεί στο να επιβάλει σε ένα ανεξάρτητο κράτος ποια οικονομική πολιτική θα ακολουθήσει!

Ζήτησε «οι αμερικανικοί δρόμοι να αρπάξουν φωτιά» και να πραγματοποιηθούν εξεγέρσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ από τους Μεξικανούς που ζουν εκεί!

Με λίγα λόγια ζητάει την έναρξη ενός ασύμμετρου πολέμου κατά των ΗΠΑ με διαρκή κλιμάκωση.

Η πρόεδρος Κλαούντια Σάινμπαουμ λέει ότι το Μεξικό θα μπορούσε να λάβει μέτρα κατά των ΗΠΑ: «Εάν χρειαστεί, θα προχωρήσουμε σε επιστράτευση-κινητοποίηση. Δεν θέλουμε φόρους στα εμβάσματα των συμπατριωτών μας».

Η Μεξικανή πρόεδρος, θέλει να δημιουργηθεί «θόρυβος» και ότι είναι αποφασισμένη να ωθήσει τις καταστάσεις στα άκρα προκειμένου να διατηρήσει τα πράγματα ως έχουν έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων των καρτέλ, καθώς αυτές των μεξικανικών ενόπλων δυνάμεων δεν είναι ιδιαίτερα υπολογίσιμες.

Δηλαδή οι Μεξικανοί να συνεχίσουν να στέλνουν απρόσκοπτα αμερικανικά χρήματα στην χώρα καταγωγής τους τα οποία και στηρίζουν στην πραγματικότητα την μεξικάνική οικονομία.

 

Σε ότι αφορά τις εξεγέρσεις εντός των ΗΠΑ, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα καθώς είναι πολλά εκατομμύρια οι Αμερικανοί μεξικανικής καταγωγής που ακόμα έχουν στενούς δεσμούς με το Μεξικό και ζουν στις νότιες Πολιτείες (Τέξας, Αριζόνα, Νεβάδα, Καλιφόρνια).

Πολλοί θεωρούν ότι πίσω από την εξέγερση στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια, βρίσκεται η κυβέρνηση του Μεξικού.

Ένας μεγάλος αριθμός Μεξικάνων, είτε πρώτης, είτε δεύτερης γενιάς διαβιεί στην «Πόλη των Αγγέλων».

Μαζί με αυτούς έχουν εγκατασταθεί και ισχυρά παρακλάδια τον μεξικανικών καρτέλ.

Σημειώνεται ότι η πρόεδρος του Μεξικού είχε αντιδράσει έντονα όταν ο Ν.Τραμπ είχε ανακηρύξει τα μεξικάνικα καρτέλ ως τρομοκρατικές οργανώσεις.

Τα καρτέλ (όπως και όλες οι μαφίες του κόσμου στις χώρες καταγωγής τους), αποτελούν το «μακρύ χέρι» του μεξικανικού κράτους.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/i-proedros-tou-meksikou-klaountia-seinmpaoum-apeilei-me-epistrateysi-kai-polemo-tis-ipa/

Η Βουλγαρία «μπλόκαρε» ελληνικές φράουλες: Εντοπίστηκαν υπολείμματα φυτοφαρμάκων άνω των επιτρεπτών ορίων!

0

Πόπη Φράγκου 

Η ουσία αυτή έχει απαγορευτεί σε αρκετές χώρες λόγω της υψηλής τοξικότητάς της

Η αγορά της Βουλγαρίας «μπλόκαρε» την εισαγωγή ελληνικών φραουλών, καθώς εντοπίστηκαν υπολείμματα φυτοφαρμάκων άνω των επιτρεπτών ορίων.

Το Ευρωπαϊκό Σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των χωρών, για επικίνδυνα Τρόφιμα (RASFF) σε ανακοίνωσή του για τις συγκεκριμένες φράουλες κάνει λόγο για «σοβαρό κίνδυνο».

Στις φράουλες προερχόμενες από την Ελλάδα ανιχνεύτηκε φυτοφάρμακο σε ποσότητα 0.563 mg/kg με μέγιστο επιτρεπτό όριο υπολειμμάτων τα 0.01 mg/kg (υπέρβαση τα 5.530%) και δεύτερο φυτοφάρμακο σε ποσότητα 0.137 mg/kg με όριο τα 0.01 mg/kg (υπέρβαση 1.270%).

Στην ανακοίνωση του RASFF δεν γίνεται αναφορά για συγκεκριμένους παραγωγούς και εμπόρους αλλά τονίζεται ότι οι φράουλες αποσύρθηκαν ήδη από σημεία πώλησης της Βουλγαρίας.

Να σημειωθεί ότι και στο παρελθόν και συγκεκριμένα την 1η Απριλίου 2025, σύμφωνα πάντα με τον RASFF, είχαν αποσυρθεί από την αγορά της Αλβανίας τρία φορτία με φράουλες από την Ελλάδα, καθώς είχε εντοπιστεί φυτοφάρμακο που χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση των ακάρεων στα φυτά.

Η ουσία αυτή έχει απαγορευτεί σε αρκετές χώρες λόγω της υψηλής τοξικότητάς της.

https://www.pronews.gr/ygeia/i-voulgaria-mplokare-ellinikes-fraoules-entopistikan-ypoleimmata-fytofarmakon-ano-ton-epitrepton-orion/

Περιμένοντας την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος! – Ποιος θα διεμβολίσει το καθεστώς

13

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι καθεστωτικό, όχι απλώς πολιτικό. Στις δυτικές, κατ ευφημισμόν δημοκρατίες, υπάρχουν πολιτικά κόμματα με διαφορετικές ιδεολογίες που εξυπηρετούν, κυρίαρχα, διαφορετικά ταξικά συμφέροντα. Είναι οι αστικές δημοκρατίες με τη γνωστή διάκριση των εξουσιών: Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική.

Διαμόρφωσαν και ορισμένους άλλους θεσμούς για να ελέγχουν, εξ ονόματος της κοινωνίας των πολιτών, τις τρεις εξουσίες. Ένας από αυτούς είναι τα Μέσα Ενημέρωσης. Τα κόμματα τα οποία αντιμετωπίζονται θεσμικά με τον ίδιο τρόπο προβάλλουν τις θέσεις τους και το εκλογικό σώμα ψηφίζει και εκλέγει αυτόν που θέλει να τον κυβερνήσει. Αυτή είναι η γνωστή πολιτική διαδικασία, η οποία όταν παρουσιάζει προβλήματα στην λειτουργία της δημιουργείται πολιτική ανισορροπία, ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά του συστήματος και επέρχεται ισορροπία.

Στην Ελλάδα τίποτε από αυτά δεν ισχύει. Χρειάζεται βαθιά κοινωνιολογική και ψυχολογική ανάλυση για να προσεγγίσουμε το φαινόμενο ενός λαού που αναφέρεται στην αρχαία κλασική εποχή και σήμερα έχει κυριαρχηθεί από μια οθωμανική δουλοπρέπεια. Το αποτέλεσμα είναι να στηρίζει μια ομάδα ανθρώπων, της οποίας ηγείται ο γόνος οικογένειας που επισώρευσε αποδεδειγμένα δεινά και δεν αντιδρά. Και προσθέτει στα δεινά και ο ίδιος ο ηγεμονεύων.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι πολιτικό. Είναι καθεστωτικό, όπως προαναφέραμε. Έχει δημιουργηθεί ένα καθεστώς το οποίο, συναινούντων όλων των παρακμιακών ομάδων (οικονομικών παραγόντων, μέσων ενημέρωσης, διανοουμένων) έχει επικαθήσει επί της κεφαλής της κοινωνίας και δημιουργεί συνεχή αδιέξοδα. Κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά, εθνικά, ακόμη και υπαρξιακά. Όπως τον καιρό της δικτατορίας, η οποία επίσης είχε δημιουργήσει καθεστώς, το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι  η έλλειψη διαφορετικής ιδεολογίας  ή πολιτικής πρότασης των κομμάτων. Είναι το ό,τι ένα  καθεστώς τρώει τις σάρκες του έθνους, του κράτους, της κοινωνίας. Και το πρόβλημα ως καθεστωτικό πρέπει να αντιμετωπισθεί.

Το καθεστώς Μητσοτάκη και ο Σαμαράς

Ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, η λύση θα μπορούσε να αναζητηθεί στην συσπείρωση γύρω από μια προσωπικότητα που μπορεί να διαρρήξει τους δεσμούς του καθεστώτος και να διαμορφώσει τους στοιχειώδεις όρους μιας εκλογικής διαδικασίας, στην οποία ο λαός θα ψηφίσει, ενημερωμένος, ελεύθερα. Και το ερώτημα είναι ποια μπορεί να είναι αυτή η προσωπικότητα. Επειδή ο σκληρός πυρήνας του σημερινού καθεστώτος ανήκει στη Δεξιά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι αδύναμα με ηγεσίες άπειρες στην άσκηση εξουσίας, η προσωπικότητα που θα μπορούσε να διαρρήξει τους δεσμούς του καθεστώτος πρέπει να προέρχεται από τα σπλάχνα της παράταξης που κυβερνά.

Ιδανική περίπτωση θα ήταν ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος διετέλεσε και πρωθυπουργός και ο οποίος διατηρεί έναν ισχυρό πυρήνα επιρροής στο κυβερνών κόμμα. Αλλά δεν έχει δώσει κανένα δείγμα διάθεσης να αναλάβει τέτοια πρωτοβουλία υπό τις σημερινές συνθήκες. Εκείνος που δείχνει ενδιαφέρον είναι ο Αντώνης Σαμαράς. Ανεξαρτήτως των διαφορών που μπορεί να έχει κανείς μαζί του, ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο μόνος που  συγκεντρώνει τις δυνατότητες να διεμβολίσει το καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Υπό μία προϋπόθεση: να συσπειρώσει έναν πυρήνα της ΝΔ, αλλά να κάνει ανοίγματα και σε προσωπικότητες από ευρύτερο πολιτικό φάσμα που θέλουν την αλλαγή, την κατάλυση του υφιστάμενου καθεστώτος και την επιστροφή στην αστική δημοκρατία. Υπό την προϋπόθεση ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα προτείνει μια κυβέρνηση σωτηρίας διακομματικού χαρακτήρα και να έχει ως κύριο στόχο να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για έντιμες εκλογές. Και όλα αυτά μέσα σε μια διετία, όσος είναι ο χρόνος ως την επόμενη αναμέτρηση.

Την πρόταση την έχω ξανακάνει και γνωρίζω πως υπάρχουν ενστάσεις. Κυρίως ως προς το πρόσωπο. Ο αντίλογος όσων φέρουν αντιρρήσεις είναι πως η χώρα χρειάζεται κάτι διαφορετικό από ό,τι έχει δοκιμασθεί. Είναι σωστή η άποψη. Αλλά αυτό το διαφορετικό δεν διαφαίνεται σήμερα. Και οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν μέχρι να φανεί, εάν φανεί, είναι πολλοί. Αν υπάρξει κάτι διαφορετικό και ελπιδοφόρο θα μπορούσε να δοκιμασθεί σε ένα εκλογικό περιβάλλον περισσότερο αντικειμενικό. Με τις σημερινές συνθήκες δεν έχει καμιά ελπίδα. Την καλύτερη πρόταση να προβάλλει αν δεν την πληροφορηθεί το εκλογικό σώμα και δεν πείσει την κοινωνία δεν θα έχει καμιά τύχη.

Το καθεστώς Μητσοτάκη έχει εξαγοράσει, με διάφορους τρόπους, το σύνολο, σχεδόν, των ΜΜΕ. Η συνέχιση του σημερινού καθεστώτος δεν οδηγεί, απλώς, σε παντελή έκλειψη οποιουδήποτε στοιχείου δημοκρατίας. Ας μην μιλήσουμε δε για τη Δικαιοσύνη… Σε όσα επέρχονται αυτά, δυστυχώς, δεν θα είναι τα μείζονα. Το καθεστώς οδηγεί σε παράδοση της χώρας και στον απόλυτο εκμαυλισμό της κοινωνίας. Ήδη, στο κυρίαρχο πολιτικό DNA έχει υπεισέλθει ένα ισχυρό στοιχείο μιθριδατισμού σε ό,τι αφορά τις κοινωνικές ανοχές στην απόλυτη διαφθορά. Δεν γίνεται τίποτε αν δεν υπάρξει προσωπικό οικονομικό όφελος.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Ας μας φωτίσει το Άγιο Πνεύμα το οποίο γιορτάζουμε σήμερα.

πηγή: slpress