Σήμερα η ισραηλινή αεροπορία βομβάρδισε την πρωτεύουσα της Συρίας, τη Δαμασκό.
Στα τέλη Νοεμβρίου 2024, η αλ‑Κάιντα στη Συρία υπό τον πρώην ηγέτη του ISIS Άμπου Μοχάμαντ αλ‑Τζουλάνι (γνωστός και ως Αχμέντ αλ‑Σάραα) ξεκίνησε εκστρατεία για την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Υποστηρίχθηκε οικονομικά από το Κατάρ, στρατιωτικά από την Τουρκία, πληροφοριακά από τις ΗΠΑ και προπαγανδιστικά από το Ισραήλ.
Μετά από περισσότερα από 11 χρόνια πολέμου, ο συριακός στρατός βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση. Ο μισθός ήταν χαμηλός ενώ οι τιμές είχαν εκτοξευθεί υπό τις κυρώσεις. Πολλοί αξιωματικοί είχαν δωροδοκηθεί από το Κατάρ για να παραμείνουν ή να αλλάξουν πλευρά.
Η ρωσική αεροπορία παρενέβη εναντίον της τζιχαντιστικής επίθεσης αλλά, χωρίς χερσαίες δυνάμεις, δεν κατάφερε να σταματήσει τις προελάσεις τους. Σιιτικές πολιτοφυλακές που στάλθηκαν από το Ιράν μέσω Ιράκ βομβαρδίστηκαν από αμερικανικά αεροσκάφη κατά τη διέλευση των συνόρων. Τελικά, ο Πρόεδρος Άσαντ διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε πλέον στρατός να διοικήσει και διέφυγε. Η συριακή κυβέρνηση κατέρρευσε. Οι τζιχαντιστές κατέκτησαν τη Δαμασκό και από τότε κυβερνούν τη χώρα.
Η συριακή αντίσταση κατά του Ισραήλ σταμάτησε. Το Ισραήλ έκτοτε βομβαρδίζει ό,τι απέμεινε από τα βαριά εξοπλιστικά μέσα και τα πυραυλικά συστήματα των συριακών ενόπλων δυνάμεων. Η χώρα δεν είναι πλέον σε θέση να αμυνθεί.
Υπάρχουν περίπου 700.000 Δρούζοι που ζουν στη Συρία, νοτιοανατολικά της Δαμασκού, και στις ισραηλινές κατεχόμενες Υψιπεδείες του Γκολάν. Το δρούζικο θρήσκευμα είναι παρακλάδι του σιιτικού Ισλάμ, αλλά γενικά δεν θεωρείται μουσουλμανικό.
Μεγαλύτερο πλαίσιο
Μετά την ανάληψη εξουσίας από την αλ‑Κάιντα στη Συρία, ο ισραηλινός στρατός κατέλαβε επιπλέον συριακό έδαφος κοντά στα Υψίπεδα του Γκολάν. Προσπάθησε να προσεταιριστεί τους Δρούζους προς τα δικά του συμφέροντα:
Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ, διακινήθηκαν ειδήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο δρούζικος πληθυσμός στο Χάντερ, νομό Κουνέιτρα, επιθυμούσε να τεθεί υπό ισραηλινή διοίκηση. Αυτή η πληροφορία, που βασίστηκε σε μη επαληθευμένο βίντεο όπου ένα άτομο εκφράζει τη γνώμη του σε δημόσια συγκέντρωση, αναπαράχθηκε από τα κύρια μέσα ενημέρωσης. Οι τοπικοί ηγέτες κατέγραψαν συλλογική ανακοίνωση στις 13 Δεκεμβρίου 2024, για να διαψεύσουν αυτές τις κατηγορίες και να καταδικάσουν την ισραηλινή κατοχή του χωριού τους. Ο σύρος δρούζος ηγέτης Σεΐχης Χικμάτ αλ‑Χιτζρί καταδίκασε τη «ισραηλινή εισβολή στη Συρία», επισημαίνοντας την ανάγκη διατήρησης της «κοινωνικής και εδαφικής ενότητας» της Συρίας.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας, σημειώθηκαν αυξημένες συγκρούσεις μεταξύ των τζιχαντιστικών δυνάμεων της συριακής κυβέρνησης και των δρούζικων πολιτοφυλακών. Και οι δύο πλευρές υπέστησαν απώλειες. Ο ισραηλινός στρατός παρενέβη με βομβαρδισμούς βαρέων οχημάτων που η συριακή κυβέρνηση προσπάθησε να στείλει κοντά στη γραμμή επαφής.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι συγκρούσεις μεταξύ των Δρούζων και των τζιχαντιστών προκλήθηκαν από το Ισραήλ, για να προωθήσει τα στρατηγικά του σχέδια κατάληψης περισσότερου εδάφους στη Συρία και τον Λίβανο.
Michael A. Horowitz @michaelh992 – 12:22 UTC · 16 Ιουλίου 2025
Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας:
«Τα μηνύματα στη Δαμασκό τελείωσαν, τώρα έρχονται οι επώδυνες πλήξεις»,
«Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις θα συνεχίσουν να επιχειρούν με δύναμη στη Σουεύιντα για να καταστρέψουν τις δυνάμεις που επιτέθηκαν στους Δρούζους, μέχρι την πλήρη αποχώρησή τους»,
«Αδέρφια μας Δρούζοι στο Ισραήλ: Μπορείτε να βασιστείτε στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις να προστατέψουν τους αδερφούς σας στη Συρία. Ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου κι εγώ, ως υπουργός άμυνας, έχουμε αναλάβει δέσμευση και θα την τηρήσουμε.»
Σήμερα οι ισραηλινές αεροπορικές δυνάμεις έριξαν βόμβες στο Υπουργείο Άμυνας της Συρίας, κοντά στο προεδρικό μέγαρο και στην Πλατεία των Ομεϋαδών στο κέντρο της Δαμασκού.
Yossi Melman @yossi\_melman – 14:05 UTC · 16 Ιουλίου 2025
Απ’ όσο θυμάμαι, η τελευταία φορά που η αεροπορία επιτέθηκε στο συγκρότημα του γενικού επιτελείου του συριακού στρατού ήταν κατά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973. Η σημερινή διπλή επίθεση ήταν ιδιαιτέρως ισχυρή.
Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί το Ισραήλ παρεμβαίνει τόσο βαθιά στη Συρία. Με κάθε σεβασμό προς τη δρούζικη κοινότητα στο Ισραήλ, η οποία είναι εξοργισμένη από τις συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων του καθεστώτος και των Δρούζων — οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, είναι και οι ίδιοι διχασμένοι ως προς το αν το Ισραήλ θα πρέπει να παρέμβει ή όχι.
Η απάντηση ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι το Ισραήλ μπορεί, και ενεργεί σαν ο νταής της γειτονιάς. Αυτό, φυσικά, ενισχύει την ιδέα του Νετανιάχου, του Κατζ, του Λικούντ, του Μπεν Γκβιρ και του Σμότριτς για διαρκή πόλεμο.
Ο πραγματικός στόχος της ισραηλινής κυβέρνησης δεν είναι η προστασία των Δρούζων ούτε η υποταγή της τζιχαντιστικής κυβέρνησης της Συρίας.
Αυτές είναι οι πρώτες βολές ενός πολέμου μεταξύ των ανταγωνιστικών δυνάμεων του σιωνιστικού μορφώματος και της Τουρκίας:
Καθώς η κατανομή ισχύος στην περιοχή μεταβάλλεται, με το Ιράν να χάνει σχετική ισχύ και το Ισραήλ και την Τουρκία να αναδεικνύονται στην κορυφή, η έντονη αντιπαλότητα μεταξύ Τελ Αβίβ και Άγκυρας δεν είναι θέμα του αν θα υπάρξει, αλλά του πώς. Δεν είναι ζήτημα επιλογής της αντιπαλότητας, αλλά του τρόπου αντίδρασης σε αυτήν: μέσω σύγκρουσης ή ειρηνικής διαχείρισης.
…
\[Ό]σο το Ισραήλ πιστεύει ότι η ασφάλειά του μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσω της στρατιωτικής κυριαρχίας επί όλων των γειτόνων του που ενδέχεται να το απειλήσουν — δηλαδή, εκείνων που έχουν τη δυνατότητα, ανεξαρτήτως αν έχουν ή όχι την πρόθεση — τότε η ανάδειξη της Τουρκίας σε μεγάλη δύναμη της περιοχής θα την φέρει στο στόχαστρο του Ισραήλ, είτε το θέλει είτε όχι.
Οι δυνάμεις της γεωπολιτικής δεν μπορούν να εξαλειφθούν. Στην καλύτερη περίπτωση μπορούν να τιθασευτούν.
Σήμερα το Ισραήλ απέδειξε ότι ο προτιμώμενος τρόπος διαχείρισης της αντιπαλότητας με την Τουρκία είναι το να βομβαρδίζει τους πελάτες της.
Η Άγκυρα δεν είναι ευχαριστημένη με αυτό:
Ragıp Soylu @ragipsoylu – 12:49 UTC · 16 Ιουλίου 2025
Υπουργείο Εξωτερικών Τουρκίας:
«Οι ισραηλινές επιθέσεις στο κέντρο της Δαμασκού είναι μια προσπάθεια να σαμποταριστούν οι προσπάθειες της Συρίας να εδραιώσει την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια.
Όλοι οι εμπλεκόμενοι που υποστηρίζουν αυτή την ευκαιρία θα πρέπει να συμβάλουν στις προσπάθειες της Συριακής Κυβέρνησης για την καθιέρωση ειρήνης.»
Η σημερινή Συρία είναι κράτος-πελάτης της Τουρκίας, με τον αλ‑Τζουλάνι να λειτουργεί ως αντιβασιλέας ελεγχόμενος από την Τουρκία.
Ενώ ο νεοοθωμανός σουλτάνος Ερντογάν έχει δημοσίως καταδικάσει τη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα, έχει σιωπηλά συνεργαστεί μαζί του παρέχοντας πετρέλαιο και άλλα αγαθά.
Πιθανότατα πίστευε ότι μπορούσε να επωφεληθεί από τη σχέση ενώ αγνοούσε την αντιπαλότητα που προκαλείται από τη στρατηγική επέκταση στην Εγγύς Ανατολή, την οποία επιδιώκουν τόσο η Τουρκία όσο και το Ισραήλ.
Οι σημερινοί βομβαρδισμοί στη Δαμασκό ίσως αλλάξουν τους υπολογισμούς του.
