Η αντικυβερνητική ακτιβίστρια συνελήφθη πριν από περίπου έξι εβδομάδες και βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε κατ’ οίκον περιορισμό. Ήθελε να του επιτεθεί με εκρηκτικό μηχανισμό ή με φορητό εκτοξευτή αντιαρματικών χειροβομβίδων.
Η ηλικιωμένη ακτιβίστρια ερευνάται από τις ισραηλινές αρχές ως ύποπτη για συνωμοσία δολοφονίας του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, γράφουν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.
Η ύποπτη κατηγορείται ότι εξέφρασε την πρόθεσή της να σκοτώσει τον Νετανιάχου και ζήτησε βοήθεια από άλλους ακτιβιστές για να αποκτήσει όπλα και πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια του πρωθυπουργού, ανέφερε η αστυνομία.
Η Εθνική Μονάδα Ερευνών για Σοβαρά και Διεθνή Εγκλήματα και η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας Shin Bet παρέδωσαν τα αποδεικτικά τους στοιχεία στην εισαγγελία εν αναμονή πιθανών επίσημων κατηγοριών εναντίον της γυναίκας, η οποία φέρεται να είναι περίπου 70 ετών.
Η ισραηλινή i24news.tv, επικαλούμενη αξιωματούχους που γνωρίζουν το θέμα, ανέφερε ότι η γυναίκα είχε πρόσφατα λάβει ιατρική διάγνωση και είχε πει ότι ήθελε «να πάρει μαζί της τον Νετανιάχου ».
Αρκετά άτομα που άκουσαν τα λόγια της επικοινώνησαν με την αστυνομία, η οποία οδήγησε σε έρευνα. Συνελήφθη πριν από περίπου έξι εβδομάδες και βρίσκεται επί του παρόντος σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Απαντώντας στις εξελίξεις, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ εξέδωσε έντονη καταδίκη.
«Καταδικάζω απερίφραστα την απόπειρα να βλάψουν τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου», δήλωσε ο Λαπίντ. «Όποιος έχει επιχειρήσει ή θα επιχειρήσει να τον βλάψει πρέπει να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη με τη μέγιστη αυστηρότητα».
Οι αρχές συνεχίζουν να τονίζουν ότι οι απειλές κατά των αιρετών αξιωματούχων θα αντιμετωπιστούν με τη μέγιστη σοβαρότητα και θα διωχθούν στο έπακρο του νόμου.
Το 1995, ο τότε Ισραηλινός πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν δολοφονήθηκε από έναν δεξιό εξτρεμιστή που αντιτάχθηκε στις προσπάθειές του να συνάψει ειρήνη με τους Παλαιστίνιους.
Το 1957, ο πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ντέιβιντ Μπεν Γκουριόν, επέζησε από επίθεση με χειροβομβίδα από έναν ψυχικά ασθενή.
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας οργανώνει θεματικές ξεναγήσεις που θα πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη και Κυριακή, από 12:00 έως 14:00, στην έκθεση φωτογραφίας «Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;», που φιλοξενείται στο Κεντρικό Μουσειακό Κτήριο του Πολυκεντρικού Μουσείου των Αιγών, στη Βεργίνα.
Η έκθεση σάς προσκαλεί σε ένα οδοιπορικό εικόνων και αφηγήσεων, εκεί όπου η αρχαιότητα συναντά το παρόν και ο Αλέξανδρος εξακολουθεί να ζει στις παραδόσεις, τους τόπους και τους ανθρώπους της Ανατολής.
Μέσα από τον φακό του περιηγητή και φωτογράφου Πάρι Γαβριηλίδη, το κοινό ταξιδεύει στις μακρινές χώρες της Κεντρικής Ασίας — Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν, Κιργιστάν και Καζακστάν — σε περιοχές όπου οι μνήμες του Αλέξανδρου παραμένουν ζωντανές εδώ και αιώνες.
Τα φωτογραφικά έργα αναδεικνύουν τοπία, πρόσωπα και στιγμές που συνθέτουν την πορεία του Δρόμου του Μεταξιού, φωτίζοντας τη διαχρονική επίδραση του Αλέξανδρου στις τοπικές παραδόσεις και αφηγήσεις. Ένα ταξίδι στη μνήμη και στον πολιτισμό, εκεί όπου η Ιστορία συνεχίζει να εμπνέει και να συνδιαλέγεται με το σήμερα.
Σας περιμένουμε να γνωρίσουμε μαζί καλύτερα τις ιστορίες πίσω από τις φωτογραφίες και τις εμπειρίες του ταξιδιού.
Δέν ἀνακαλῶ τό ἐπώνυμό του, γιατί ἀπό τότε ἔχουν περάσει χρόνια πολλά –σαράντα σχεδόν γιά τήν ἀκρίβεια, καί οἱ συγγενεῖς του δέν χρωστᾶνε σέ τίποτε νά ἀπολογοῦνται καί κυρίως νά ντρέπονται γι’ αὐτόν.
Μόνο παιδιά από οικογένειες Σαββατιανών γίνονταν δεκτά στο σχολείο Şemsi Efendi, το δημοτικό σχολείο που φοιτούσε ο Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στη Θεσσαλονίκη. H. Erroll Gelardin, “Sabataycı”, 2012, σ. 12-13
6 Απριλίου 1922,ο Σουλτάνος Βαχεντίν προς τον Βρετανό Έκτακτο Επίτροπο Ρουμπολτ: «Η στρατιωτική επαναστατική οργάνωση στην Άγκυρα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μετενσάρκωση της παλιάς Επιτροπής Ένωσης και Προόδου. Κρύβεται κάτω από τη μάσκα του εθνικισμού.«…εκμεταλλευόμενοι τα συναισθήματα που δημιούργησε η εισβολή, κατάφεραν να εξαπατήσουν τον λαό. Στην πραγματικότητα, το 90% του λαού είναι κατά βάθος εναντίον της συμμορίας της Άγκυρας. Αλλά ο λαός κρατείται υπό τις καταπιεστικές μεθόδους ανδρών που δεν κάνουν πίσω από τίποτα και που έχουν τα πάντα στα χέρια τους. Το πάθος αυτών των ανδρών…
«…[φιλοδοξία] είναι να μεταφέρουν την κυριαρχία τους στην Κωνσταντινούπολη.» Gotthard Jaeschke, «Βρετανικά Έγγραφα για τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας», 1971, σελ. 272-273· Παρατίθεται από: Emine Kısıklı, «Το Εθνικό Κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, η Επιτροπή Ένωσης και Προόδου στην Αρχή του Πολέμου της Ανεξαρτησίας…», 1990, σελ. 119.
Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πολέμου, «η πλειονότητα των Τούρκων μεσιτών ήταν Σαμπατάϊστες. Όπως δήλωσε ο Σαμπατάϊστ Αχμέτ Εμίν Γιαλμάν, ήταν πολύ δύσκολο να βρεθούν Μουσουλμάνοι Τούρκοι για να εργαστούν στην Εθνική Τράπεζα Πίστωσης». «Εβραίοι και Σαββατιανοί μεσίτες έγιναν πολεμικοί πλούτοι.» Eyicil, 2004, σελ. 161-162.
Ιούνιος 1914
Ο Σαμπατάι υπουργός Οικονομικών Τζαβίντ απευθύνεται στον Βρετανό πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη: «Δεν θέλουμε τίποτα άλλο παρά βρετανική βοήθεια». «Ωστόσο, η Βρετανία δεν σκέφτεται τίποτα άλλο πέρα από το να διαχωρίσει ορισμένες περιοχές για τον εαυτό της και να εμποδίσει άλλους να κατασκευάσουν σιδηροδρόμους(Γερμανους) σε αυτές τις περιοχές».Ο Γουόρντ Πράις ενημέρωσε τον Όμπρεϊ Χέρμπερτ στις 29 Ιανουαρίου 1920 ότι ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν Σαββατιανός.
Μία μέρα μετά τις 27 Νοεμβρίου 1918, ο Μουσταφά Κεμάλ έστειλε επιστολή στον Στρατηγό Γ.Φ. Μίλν: «Δεν λέω ότι πρέπει να αναβιώσετε την παλιά Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά αν αποδεχτείτε ένα νέο τουρκικό κράτος εντός των δικών του εθνικών συνόρων, σίγουρα θα είναι ο καλύτερος σύμμαχός σας και δεν θα ξεχάσει τη βοήθειά σας».
4 Μαΐου 1919
Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών: ❝Η μόνη λύση είναι η εκθρόνιση του Σουλτάνου Βαχεντίν της Τουρκίας και η εγκαθίδρυση της νέας Τουρκικής Δημοκρατίας.❞
Ali Satan, «Κατάργηση του Χαλιφάτου», 2017, σελ. 86.
Επειδή ο Σουλτάνος Βαχεντίν Χαν δεν υπέγραψε και δεν αποδέχτηκε τη Συνθήκη των Σεβρών, το σουλτανάτο του καταργήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1922 και εξορίστηκε 15 ημέρες αργότερα. Όσοι τον αντικατέστησαν αποδέχτηκαν τη Συνθήκη των Σεβρών υπογράφοντάς την στη Λωζάνη, έτσι οι Βρετανοί έφυγαν χωρίς να ρίξουν ούτε μια σφαίρα. Μόνο το όνομα άλλαξε, και έγινε Σεβρές.
-#Hellas: Απαραδεκτα γεγονοτα και τα καταδικαζω! στο λιμανι της Συρου, δεν φταινε μονο οι αριστεριστες… φταιει και η κυβερνηση που τους ανεχτηκε, ειναι ντροπη να διωχνουν Αθωους εβραιους τουριστες,λες και αυτοι φταινε για την Γαζα…,ας πανε να διαδηλωσουν στον Νετανιαχου. ( η κατασταση στην Γαζα ειναι στα προθυρα λιμου..καθως βλεπουμε αποστεομενες κοπελες..,).
Για τα θαλασια παρκα θα πω αν και κουτσουρεμενα απ το τιποτα καλο ειναι ,αρκει να γινουν και στο κεντρικο και βορειο Αιγαιο στην συνεχεια.. τι θα ακολουθησει το επομενο διαστημα .. η Τουρκια θα κανει μια μεγαλη προκληση….που θα εχει σχεση με την Αιγιαλιτιδα ζωνη… αρα ειμαστε σε δυκολο αλλα καλο δρομο για τα “γεγονοτα ” που ερχονται.
-#Turkey: Τούρκος βουλευτής προς τους βουλευτές του Ερντογάν: Οι πιλότοι που βομβαρδίζουν τη Γάζα και την Παλαιστίνη εκπαιδεύονται στο Ικόνιο. Τα ισραηλινά καύσιμα αεροσκαφών αποστέλλονται από την Αλεξανδρέττα. Τα τρόφιμα των Ισραηλινών στρατιωτών αποστέλλονται από την Αλάνια. Και το νερό τους προέρχεται από το Μαναβγκάτ. Στέλνετε μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν, αλλά αρκείστε σε προσευχές για τη Γάζα. Ντροπή σας.
-#Kurdistan:Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα κοινό «Σύμφωνο Κουρδικής Άμυνας» ενδέχεται σύντομα να υπογραφεί επίσημα μεταξύ των Mazloum Kobani, Masoud Barzani και Bafel Talabani.
Μία ρήτρα του συμφώνου ορίζει ότι εάν οποιαδήποτε μονάδα των SDF ή των Peshmerga δεχθεί επίθεση, οι άλλες δυνάμεις δεσμεύονται να ενωθούν σε απάντηση για την προστασία του λαού και των εδαφών του.
-#Syria-AANES : O Ανωτατος διοικητης του SDF Ο Μαζλούμ Αμπντί έθεσε έναν όρο στην ψευδοκυβέρνηση ΗΤS της Δαμασκού: «Ο ηγέτης των Δρούζων Χεκμάτ αλ-Χιτζρί πρέπει να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις».
-#Druze: Στην Σουβειντα πλην καποιες αψιμαχιες επικρατει σχετικη ηρεμια ,ολη η Σουβειντα ελεγχεται απο το Στρατιωτικο συμβουλιο Σουβειντα.Η αντιπροσωπεία του ΟΗΕ διεξάγει συνεντεύξεις με το προσωπικό του νοσοκομείου στη Σουβέιντα.Ήταν μια σφαγή», μου λέει ο Δρ. Γουισάμ Μασούντ, νευροχειρουργός στο νοσοκομείο. «Οι στρατιώτες ήρθαν εδώ λέγοντας ότι ήθελαν να φέρουν ειρήνη, αλλά σκότωσαν δεκάδες ασθενείς, από πολύ νέους μέχρι πολύ ηλικιωμένους». Το BBC αποκάλυψε μια φρικτή σφαγή που διαπράχθηκε από Σύρουςhttps://bbc.com/news/articles/ .
Αυτο που ανακαλυψαν τωρα οι βρετανοι εμεις το ειπαμε από την πρωτη στιγμη.
-#US:Υποστηρίζουμε – και ζητούμε υποστήριξη – για τη θαρραλέα στάση του Αμερικανού βουλευτή Μαρκ Λόλερ σχετικά με τον Νόμο του Καίσαρα και την εισαγωγή ενός νομοσχεδίου που περιλαμβάνει πραγματικές θεσμικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις και ζητά την προστασία των θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων και την πλήρη εξάλειψη της βιομηχανίας και του εμπορίου Captagon… κ.λπ. Αυτή η ευγενής στάση του βουλευτή Λόλερ αξίζει σεβασμού, καθώς αυτός ο νόμος αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς τον τερματισμό της υποστήριξης προς τη συμμαχία των τζιχαντιστικών τρομοκρατικών παρατάξεων που κατέχουν την εξουσία στη Δαμασκό.
-#Syria-AANES: Ο απεσταλμένος των ΗΠΑ, Τόμας Μπαράκ, παρακαλούσε τον αρχιστράτηγο των SDF, Μαζλούμ Αμπντί, σχετικά με τη Σουβέιντα: «Παρακαλώ στείλτε δυνάμεις για να βοηθήσετε στη σταθεροποίηση της περιοχής. Ο Aλ-Τζολάνι έχει χάσει τον έλεγχο». Ο Μαζλούμ απάντησε: «Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με αυτό το καθεστώς. Είμαστε έτοιμοι να στείλουμε δυνάμεις για να προστατεύσουμε τη Σουβέιντα, για να σταματήσουμε την κλιμάκωση των θρησκευτικών διακρίσεων. Αλλά με αυτό το αποκλειστικό, δικτατορικό καθεστώς που γράφει μόνο του το σύνταγμα, δεν μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί τους».
-#Syria-AANES: Eκ των κορυφαιων διοικητων του SDF Abu Omar Idleb ειπε:Η επέμβαση του Ισραήλ στη Σουέιντα ήταν μια δευτερεύουσα κίνηση… όχι επειδή το γεγονός ήταν ασήμαντο, αλλά επειδή η πραγματική μάχη στη Συρία δεν είχε ξεκινήσει ακόμη. Το Ισραήλ δεν ολοκλήρωσε αυτό που ξεκίνησε με το Ιράν. Αντίθετα, αναδιάταξε σιωπηλά τα χαρτιά του. Δοκίμασε τις αδυναμίες του Σιδερένιου Θόλου, κάλυψε τα κενά και προετοίμασε ένα πρωτοφανές επιθετικό οπλοστάσιο, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι η επόμενη αντιπαράθεση θα ήταν εντελώς διαφορετική. Δεν προετοιμάζεται για ένα περιορισμένο χτύπημα… αλλά για μια συνολική μετατόπιση της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων. Όσο για τη Συρία… αυτό που συμβαίνει δεν είναι πόλεμος, αλλά μια οπτική ψευδαίσθηση. Όλα όσα βλέπουμε είναι απλώς μια προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης και απόκρυψης αυτού που προετοιμάζεται κρυφά.
Ενδυνάμωση… Το καλοκαίρι του 2012, ενώ μετακινούμουν μεταξύ των Επαναστατικών Συντονιστικών Επιτροπών και νέων ομάδων γύρω από το Ιντλίμπ, μπήκα σε ένα αγρόκτημα κοντά στα περίχωρα της πόλης, γνωστό ως το Αγρόκτημα Al Sayyed Issa. Εκεί βρήκα μια ομάδα νεαρών ανδρών, μερικοί από τους οποίους είχαν έρθει από την Τουρκία, μεταξύ των οποίων Ιρακινοί, Τυνήσιοι και άλλοι από το Ιντλίμπ. Άρχισαν να μιλάνε για προετοιμασία διαδηλώσεων και ύψωση σημαιών, οπότε τους πρότεινα να ενταχθούν στο ειρηνικό κίνημα. Αλλά σοκαρίστηκα από μια συγκλονιστική απάντηση: Η ύψωση σημαιών απιστίας δεν επιτρέπεται σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο… Πρέπει να υψώσουμε όπλα! Νόμιζαν ότι ήμουν σκληροπυρηνικός λόγω της εμφάνισής μου εκείνη την εποχή: της μακριάς μου γενειάδας και των απλών ρούχων μου. Χαχαχα. Αλλά η πραγματικότητα ήταν ότι ζούσαμε υπό πίεση και φόβο, μετακινούμενοι από τη μια περιοχή στην άλλη, και ο ασκητισμός μας επιβλήθηκε ενάντια στη θέλησή μας, όχι τη θέλησή μας. Αλλά η συζήτηση γρήγορα μετατράπηκε σε μεγάλο σοκ…
Ένας από αυτούς είπε: Όποιος υψώνει αυτή τη σημαία είναι άπιστος... Αλλά τους αφήνουμε τώρα μέχρι να αποκτήσουμε τον έλεγχο. Και μετά την ενδυνάμωση, θα τους σκοτώσουμε. Ρώτησα: Τι είναι η ενδυνάμωση;! Είπε: Όταν αποκτήσουμε τον έλεγχο και τον έλεγχο της γης; Του είπα έκπληκτος: Θα τους σκοτώσεις;! Απάντησε: Ναι… είναι πιο επικίνδυνοι από το καθεστώς Άσαντ! Εδώ, φωνές ξέσπασαν και η συζήτηση έγινε έντονη, μέχρι που ένας από αυτούς παρενέβη, λέγοντας απολογητικά: «Συγγνώμη… δεν ήξερα ότι ήσουν ένας από αυτούς!» Τότε γέλασε. Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα την αλήθεια: Δεν αντιμετωπίζουμε απλώς έναν εχθρό… περπατάμε δίπλα σε έναν εχθρό περιμένοντας τη στιγμή της ενδυνάμωσης για να μας σφάξουν. Δεν δέχονται κανέναν… κανείς δεν είναι σαν αυτούς… και δεν διστάζουν να σφάξουν όποιον διαφωνεί μαζί τους. Απομνημονεύστε αυτή τη στιγμή… γιατί ήταν ο πρώτος σπόρος της τραγωδίας που καταβρόχθισε την επανάσταση…
Οι SDF δεν είναι απλώς μια δύναμη… αλλά μια ισχυρή δύναμη στην εξίσωση της Συρίας. Έχουν κρατήσει γερά όταν άλλοι κατέρρευσαν και έχουν προστατεύσει τη γη όταν όλοι οι άλλοι απουσίαζαν. Δεν είναι εργαλείο στα χέρια κανενός… αλλά μάλλον οι αποφάσεις τους προέρχονται από το έδαφός τους και τη βούληση του λαού τους. Οι επόμενες μέρες θα αποδείξουν ποιος θα προστατεύσει την πατρίδα…
–#Alawite:Μασρούκ Αλ-Ζάιν έγινε μάρτυρας ενός περιστατικού απαγωγής από HTS τρομοκρατες που φορούσαν στρατιωτικές στολές. Μασκοφόροι άνδρες που οδηγούσαν όχημα στη Σάντα Φε εισέβαλαν στο κατάστημα “Skeif”. Απήγαγαν τον νεαρό ιδιοκτήτη καταστήματος και έκλεψαν μια τσάντα που περιείχε ένα χρηματικό ποσό.
-#Τurkey: Τουρκία μια προκαταρκτική συμφωνία αυτή την εβδομάδα για την αγορά έως και 40 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon, αξίας περίπου 5,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η καλη πευρα της Ιστοριας κατα την λογικη Μητσοτακη… .Η χωροφυλακή παρενέβη με TOMA (όχημα ελέγχου ταραχών) εναντίον των εργαζομένων του πυρηνικού σταθμού Akkuyu, οι οποίοι διαμαρτύρονταν εδώ και μήνες επειδή δεν είχαν καταβληθεί οι μισθοί τους.Τέσσερις νεαροί άνδρες συνελήφθησαν στην πόλη Μαρντίν επειδή δημοσίευσαν φωτογραφίες του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
-#Germany: Τόμας Φρόελιχ AFD: Στη Συρία, οι θρησκευτικές μειονότητες σφαγιάζονται συστηματικά. Πριν από επτά μήνες, λίγο μετά την πτώση του Άσαντ, όταν προειδοποίησα για αυτό, με κορόιδευε το κυρίαρχο πολιτικό σώμα και η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αυτά τα γέλια έχουν έκτοτε σβήσει.
-#Rum: Σήμερα, τιμούμε με επισημότητα την τραγική επέτειο της τουρκικής κατοχής της Κύπρου το 1974, ένα γεγονός που άλλαξε για πάντα την πορεία της ελληνικής ιστορίας στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη διασπορά.Καθώς αναλογιζόμαστε τη διαίρεση, τον εκτοπισμό και την απώλεια που βίωσαν αμέτρητες οικογένειες, τιμούμε την ανθεκτικότητα του κυπριακού λαού και το διαρκές πνεύμα ενότητας μεταξύ των Ελλήνων σε όλο τον κόσμο. Ας θυμηθούμε όσους επλήγησαν και ας συνεχίσουμε να αναζητούμε δικαιοσύνη.
Είθε οι ιστορίες τους να μην ξεθωριάσουν ποτέ. Είθε η ελπίδα να διαρκέσει πάντα. Ομορφα λογια απο τους Ελληνες του Λεβαντε,,,σε λιγο καιρο θα δουμε ξανα το αισχος με την “γιορτη” της δημοκρατιας ξεχνωντας τον Ατιλα 2 … οσα κόμματα πανε στο Προεδρικο κηπο κακο του κεφαλιου τους.
-#Druze:Φωτογραφίες απαχθεισών Δρούζων γυναικών πωλούνται δημόσια στο Telegram!!! Όπως ακριβώς πούλησαν τις φωτογραφίες των σορών των Αλαουιτών κατά τη γενοκτονία τον Μάρτιο.
-#Ιran: Σε ομιλία του στην τελετή προς τιμήν των μαρτύρων του πολιτισμού, των τεχνών και των μέσων ενημέρωσης, ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν δήλωσε ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη για οποιαδήποτε ισραηλινή στρατιωτική επιθετικότητα και ότι οι στρατιωτικές της δυνάμεις είναι έτοιμες να χτυπήσουν στην καρδιά του Ισραήλ.
-#Ukraine: ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΠΡΟΕΛΑΥΝΕΙ Ο ΡΩΣΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ!! Ποκροφσκ και Κωσταντινοβκα ειναι πολυ δυσκολη πλεον θεση…
Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το χωριό Μπίλα Χόρα, στην κατεύθυνση Κοστιαντίνοβκα, στην περιφέρεια Ντόνετσκ.Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το χωριό Βαραχίνε, στην κατεύθυνση Γιουνακίβκα, στην περιφέρεια Σούμι.Οι ουκρανικές δυνάμεις κατέλαβαν το χωριό Μικολάιβκα, στην κατεύθυνση Ποκρόφσκ, στην περιφέρεια Ντόνετσκ.Στην κατεύθυνση Velykyi Burluk, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να επεκτείνουν τη ζώνη εισβολής τους στην περιφέρεια του Χάρκοβο και εισήλθαν στο χωριό Ambarne.Στην κατεύθυνση της Μπιλοπίλια, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν την προέλασή τους και την περασμένη εβδομάδα κατάφεραν να διασχίσουν τα διεθνή σύνορα, εισερχόμενοι στο χωριό Ρίζιβκα. Αφού απέκτησαν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους του Τετκίνο, οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν νοτιοδυτικά, διασχίζοντας τα διεθνή σύνορα από την περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού Τετκίνο και εγκαθίδρυσαν ένα προπύργιο στους δύο πρώτους δρόμους του Ρίζιβκα.. Ρωσικά στρατεύματα εξαπέλυσαν άμεση επίθεση στον οικισμό Πολτάβκα, σφίγγοντας την μέγγενη στις ουκρανικές θέσεις κατά μήκος του μετώπου Κονσταντίνοφκα.Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας έδιωξαν τον εχθρό από το Ζβέρεβο και εντείνουν την επίθεση κοντά στο Ποκρόφσκ, αναφέρει το “Frontovik”.Ο ρωσικός στρατός υψώνει σημαία στο Ολεξάντρο-Σούλτιν.Μέτωπο Ποκρόφσκ – Ο Ρωσικός Στρατός κατέλαβε τα χωριά Μπόικοβκα και Βλαντιμιροβκα… .Μετά το Κάμενσκογιε, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν προχωρήσει 800 μέτρα και μάχονται στον οικισμό Πλάβνι προς την κατεύθυνση της Ζαπορίζια.Το χωριό Γιαμπλόνοβκα έχει τεθεί πλήρως υπό τον έλεγχό του Ρωσικου στρατου.
-#Rum_Pontos:Το 32ο Παραδοσιακό Φεστιβάλ Çalköy Hırsafa Yayla πραγματοποιήθηκε στην Τραπεζούντα . Παρά την ομίχλη και τη βροχή, το φεστιβάλ προσέλκυσε μεγάλο πλήθος, με τους κατοίκους να χόρευαν το horon. Συναυλίες έδωσαν και μουσικοί από τoν Ρουμ Ποντο.
Oσοι θελετε να κοινοποιειτε την σελιδα διοτι η κρατικη ΕΡΤ και τα λεγομενα μεγαλα καναλια δεν τα δειχνουν.. ,αυτα προς το παρον. “Ουδεν νεοτερον απο το Ανατολικο Μετωπο”
Η Εθνική πόλο γυναικών έγραψε ιστορία: Πρωταθλήτρια κόσμου, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο
Η Εθνική πόλο γυναικών επέστρεψε στην κορυφή του κόσμου μετά από 14 χρόνια!
Στον μεγάλο τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος επικράτησε της Ουγγαρίας με 12-9 και είναι ξανά παγκόσμια πρωταθλήτρια μετά το 2011, όταν είχε ανέβει στην κορυφή στη διοργάνωση της Κίνας.
Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έκανε εκπληκτική εμφάνιση, ιδίως στην άμυνα, όπου έκανε… ρεκόρ με μόλις 1/11 τέρματα για την Ουγγαρία.Μεγάλη εμφάνιση έκανε η Σταματοπούλου κάτω από το τέρμα με 10 αποκρούσεις, σπουδαίες στην επίθεση Τριχά και Ξενάκη, ενώ Σάντα, Πλευρίτου και τα υπόλοιπα κορίτσια ήταν… παντού στην άμυνα και, όταν δεν έκανε αποκρούσεις η Σταματοπούλου, τα σουτ των Μαγυάρων σταματούσαν στα ελληνικά μπλοκ.
Το παιχνίδι
Το σκορ άνοιξε με πέναλτι της Τριχά και μετά από ώρα η Ουγγαρία με λόμπα της Ριμπάνσκα ισοφάρισε. Οι δύο άμυνες λειτούργησαν πολύ καλά, με την Ξενάκη στην παραπάνω παίκτρια να δίνει προβάδισμα στην Εθνική με 2-1, ενώ η Ελευθερία Πλευρίτου με πέναλτι έκανε το 3-1, σκορ με το οποίο έκλεισε το πρώτο οκτάλεπτο.
Η Σταματοπούλου ήταν… κέρβερος με 4 αποκρούσεις στα πρώτα 10 λεπτά και σε επιθέσεις με λιγότερη παίκτρια, με την Τριχά στην παραπάνω να κάνει το 4-1!
Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα προηγήθηκε με 5-1 και εκεί η Ουγγαρία με κόντρα επιθέσεις βρήκε γκολ, όμως, σε κάθε τέρμα της, η Εθνική μας αμέσως απαντούσε!
Η Ξενάκη με τρία γκολ κράτησε τη διαφορά σε επίπεδα ασφαλείας, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο ημίχρονο με προβάδισμα 8-4, με πέναλτι της Μυριοκεφαλιτάκη.Με το… καλημέρα, η Βάσω Πλευρίτου έκανε το 9-4 στην τρίτη περίοδο, με την Κέστελι να μειώνει με γκολ στην κόντρα, ενώ η Ζιλάγκι μείωσε σε 9-6.Σε νεκρό χρόνο στην παραπάνω, η Σάντα από τα 8 μέτρα πέτυχε ένα καθοριστικό γκολ που έδωσε προβάδισμα 4 τερμάτων στα κορίτσια, με ένα τελευταίο 8λεπτο να μένει στον τελικό. Η Σάντα σε κόντρα επίθεση έκανε το 11-6 και η Τριχά το 12-6, με την Τίμπα να μειώνει σε 12-9.
Η Εθνική έπαιξε στη συνέχεια με τον χρόνο και έφτασε εύκολα στην κατάκτηση της κορυφής του κόσμου
“https://www.iefimerida.gr/spor/koritsia-apo-hrysafi-protathlitria-kosmoy-i-ellada”>Κορίτσια από χρυσάφι: Πρωταθλήτρια κόσμου η Ελλάδα στο πόλο, κέρδισε την Ουγγαρία 12-9 στον μεγάλο τελικό [βίντεο] – iefimerida.gr</a></p>
Οι Βούλγαροι πρόσβαλαν, επιτέθηκαν με όλη τους τη δύναμη στη μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα και τώρα είναι προσβεβλημένοι που οι αρχές των Σκοπίων αντιδρούν επιτέλους στις καθημερινές βουλγαρικές προκλήσεις, προσβολές και πλήρη άρνηση του μακεδονικού έθνους, γράφει η Alfa.mk.
Η ανοχή που δεν υπάρχει πλέον από τη σκοπιανή πλευρά, έχει φέρει τους πάντες στα πόδια τους. Ο Πρωθυπουργός, το Υπουργείο Εξωτερικών, ακαδημαϊκοί, διπλωμάτες αποφάσισαν να αντιδράσουν.
Σκόπια: «Δεν υπάρχει βορειομακεδονικό αλλά μακεδονικό έθνος»…
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της κυβέρνησης στη Σόφια, Ρόσεν Ζελιάσκοφ, ο Χρίστιαν Μίτσκοσκι έπρεπε να είχε σιωπήσει για την πρόκληση του επικεφαλής της βουλγαρικής διπλωματίας, Γκέοργκ Γκεοργκίεφ, που τον αποκάλεσε «Βορειομακεδόνα πρωθυπουργό» / «северномакедонски премиер» (Σεβερνομακεντόνσκι Πρεμιέρ). Ο πρωθυπουργός μας έπρεπε να είχε ζητήσει συγγνώμη, επειδή απάντησε στις προσβολές που προέρχονταν από τη Σόφια.
-Ο συνάδελφος Μίτσκοσκι πρέπει να βρει έναν τρόπο να ζητήσει συγγνώμη, γιατί όταν ένας αρχηγός κυβέρνησης απευθύνει τέτοιες προσβολές σε ένα μέλος μιας ξένης κυβέρνησης, διαταράσσει τις σχέσεις καλής γειτονίας, διαταράσσει επίσης την εμπιστοσύνη, η οποία είναι πολύ εύθραυστη σε αυτούς τους καιρούς. Θα αφήσω την αφήγηση και την έκφραση του πρωθυπουργού Μίτσκοσκι σε όσους γνωρίζουν από Αίσωπο, δήλωσε ο Ζελιάσκοφ.
Αντί να ζητήσει συγγνώμη για τα λόγια του υπουργού τους, το βουλγαρικό Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε λέγοντας ότι ο Μίτσκοσκι συμπεριφέρθηκε με τρόπο που ήταν ασυμβίβαστος με τους στοιχειώδεις κανόνες του διπλωματικού και πολιτικού διαλόγου, καθώς και με τις αρχές της καλής γειτονίας.
-Το βουλγαρικό Υπουργείο Εξωτερικών καταδικάζει κατηγορηματικά την απαράδεκτη και προσβλητική γλώσσα που χρησιμοποίησε ο κ. Χρίστιαν Μίτσκοσκι στην ομιλία του προς τον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών. Η επαναλαμβανόμενη χρήση χυδαίων επιθέτων προς εκπροσώπους του βουλγαρικού κράτους όχι μόνο υπονομεύει την ήδη εύθραυστη εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο χωρών μας, αλλά θέτει επίσης υπό αμφισβήτηση την αυθεντική δέσμευση της πολιτικής ηγεσίας των Σκοπίων στη Συνθήκη Φιλίας, Καλής Γειτονίας και Συνεργασίας του 2017, αναφέρει το βουλγαρικό Υπουργείο Εξωτερικών.
Η νέα, πολύ πιο επιθετική πολιτική από την πλευρά των Σκοπίων ενοχλεί και τον Άνγκελ Άνγκελοφ, τον πρώην Βούλγαρο πρέσβη στη χώρα, κατά την περίοδο που το σήμα κατατεθέν της κυβέρνησης στα Σκόπια ήταν η επιείκεια και η αποδοχή κάθε εκβιασμού από τη Σόφια. Μάλιστα, σε δήλωσή του αναφέρει και τις πυρκαγιές που η χώρα αντιμετωπίζει ακούραστα.
«Στα Σκόπια, ο ήλιος λάμπει σαφώς πιο φωτεινά. Αυτό είναι επίσης εμφανές από τις πυρκαγιές που καίνε στην επικράτειά τους – με την πραγματική έννοια, όχι μόνο αλληγορικά – καθώς ο πρωθυπουργός Μίτσκοσκι προσπάθησε να φερθεί αγενώς στον Υπουργό Εξωτερικών μας. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι ούτε ευρωπαϊκή ούτε φυσιολογική για τον 21ο αιώνα», δήλωσε ο Άγγελοφ.
Ο Βούλγαρος ακαδημαϊκός, Σπας Τάσεφ, αντέδρασε επίσης, ο οποίος αποφάσισε να επιτεθεί στην μακεδονική ταυτότητα, αλλά και να προσβάλει τον Μίτσκοσκι.
-Ο ποντικός Μίτσκοσκι, φανταζόμενος τον εαυτό του ως το λιοντάρι Μίτσκοβιτς, απαίτησε επίσημη συγγνώμη από τη Βουλγαρία επειδή ο Υπουργός Εξωτερικών μας, Γκέοργκ Γκεοργκίεφ, δήλωσε σε συνέντευξή του στο BTV ότι η Βουλγαρία έχει γίνει παράγοντας στην ΕΕ και στην περιοχή, με την ιδέα ότι η Βόρεια Μακεδονία θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη. Μιλώντας για τον πρωθυπουργό Μίτσκοσκι, τον αποκάλεσε πρωθυπουργό «Βορειομακεδόνα».
Η Βόρεια Μακεδονία είναι Βόρεια επειδή καταλαμβάνει μόνο το 37% των βόρειων τμημάτων της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας. Με 37%, δεν μπορείς να είσαι μόνο η Μακεδονία και να είσαι μόνο Μακεδόνας πρωθυπουργός, είπε ο Τάσεφ.
Πριν από περίπου δύο εβδομάδες, ο Πρόεδρος Τζόζεφ Αούν ξεκίνησε επίσκεψη στην Κύπρο. Άκουσε τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη να προτρέπει το λιβανέζικο κράτος να σημειώσει πρόοδο σε θέματα μεταρρύθμισης και συνεργασίας, σχολιάζει η λιβανική Akhbar al Yawm.
Στη συζήτηση κυριάρχησε η οικονομική στήριξη που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον Λίβανο, ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, η οποία βρίσκεται τώρα στο τελικό στάδιο διάθεσης για την υποστήριξη διαφόρων τομέων στη χώρα.
Η Κύπρος αποτελεί μια πολύ σημαντική ευρωπαϊκή πύλη για τον Λίβανο. Το υποσχεθέν 1 δισεκατομμύριο ευρώ ισοδυναμεί με περίπου το ένα τρίτο αυτού που θα μπορούσε να είχε λάβει εάν είχε ακολουθήσει ένα πρόγραμμα του ΔΝΤ το 2020 ή το 2021.
Το 1 δισεκατομμύριο ευρώ συνδέεται τελικά με την πρόοδο στους τομείς του ελέγχου των όπλων, την επέκταση της αποκλειστικής κρατικής εξουσίας του Λιβάνου στην επικράτειά του και την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων.
Δεδομένης αυτής της πραγματικότητας, όλα τα κίνητρα που προσφέρονται στο λιβανέζικο κράτος, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, παραμένουν πιθανά, όχι βέβαια.
Τίποτα δεν είναι τέλειο τώρα, εν μέσω των βαθιών διαιρέσεων εντός της λιβανέζικης κυβέρνησης.
Οι διασυνδέσεις με το Ιράν
Αυτές οι διαιρέσεις ευθυγραμμίζονται με τις ρήξεις στις τάξεις των οργανώσεων που συνδέονται με το Ιράν σε όλη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Η τρέχουσα ιρανική πολιτική διχάζεται μεταξύ του ιδεολογικού ρεύματος που το ελέγχει, αφενός, και των ένοπλων και άοπλων στοιχείων που συνεχίζουν να εργάζονται γι’ αυτό σε όλη την περιοχή μέχρι σήμερα, λαμβάνοντας μισθούς σε αντάλλαγμα και απαιτώντας τεράστιους πόρους που έχουν μειωθεί σημαντικά τον τελευταίο χρόνο.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα λειτουργεί επί του παρόντος ο επίσημος Λίβανος, επιμένοντας στη δέσμευσή του να εργαστεί για τον περιορισμό της κατοχής όπλων στο λιβανέζικο κράτος και ισχυριζόμενος ότι θα το πετύχει, παρά τις πολλές δυσκολίες.
Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim ανέφερε ότι ένα ιρανικό στρατιωτικό ελικόπτερο εξέδωσε προειδοποίηση σε ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό αφότου πλησίασε τα ιρανικά χωρικά ύδατα στη Θάλασσα του Ομάν.
Το πρακτορείο διευκρίνισε ότι το αμερικανικό αντιτορπιλικό DDG Fitzgerald επιχείρησε να πλησιάσει τα ιρανικά χωρικά ύδατα στις 10:00 π.μ. τοπική ώρα σήμερα και ο ιρανικός στρατός απάντησε στέλνοντας ένα ναυτικό ελικόπτερο στην τρίτη ζώνη, το οποίο εξέδωσε άμεση προειδοποίηση στο αμερικανικό πλοίο και το προέτρεψε να απομακρυνθεί.
Το πρακτορείο σημείωσε ότι το αντιτορπιλικό απείλησε να στοχεύσει το ιρανικό ελικόπτερο και του ζήτησε να εγκαταλείψει την περιοχή, αλλά ο Ιρανός πιλότος συνέχισε την αποστολή του και επανέλαβε την προειδοποίησή του να μείνει μακριά από τα ιρανικά ύδατα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σύστημα αεράμυνας του ιρανικού στρατού επενέβη μετά από επανειλημμένες απειλές από το αμερικανικό πλοίο, εκδίδοντας μια αποφασιστική προειδοποίηση, επιβεβαιώνοντας ότι το ιρανικό ελικόπτερο προστατεύονταν πλήρως από την αεράμυνα και ότι το αμερικανικό αντιτορπιλικό έπρεπε να αλλάξει αμέσως πορεία.
Το πρακτορείο ανέφερε ότι το αμερικανικό αντιτορπιλικό τελικά συμμορφώθηκε με τις προειδοποιήσεις και απομακρύνθηκε από τα ιρανικά χωρικά ύδατα.
Το αντιτορπιλικό «Φιτζέραλντ» είναι ένα πολεμικό πλοίο που τέθηκε σε υπηρεσία το 1995 και συμμετείχε στην εισβολή στο Ιράκ το 2003. Έχει μήκος 154 μέτρα.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, υπέγραψε πλήρες μνημόνιο συμφωνίας με τον Υπουργό Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου, Τζον Χίλι, σχετικά με την αποδοχή της Τουρκίας ως χρήστη του Eurofighter Typhoon.
«Το μνημόνιο συνεννόησης που υπογράψαμε με τον αξιότιμο ομόλογό μου μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά σε μια συνολική συμφωνία για το Eurofighter Typhoon. Χαιρετίζω αυτό το θετικό βήμα προς τη συμμετοχή της χώρας μας στην κοινότητα του Eurofighter Typhoon και θα ήθελα να επαναλάβω την κοινή μας αποφασιστικότητα να οριστικοποιήσουμε τις απαραίτητες διευθετήσεις το συντομότερο δυνατό», δήλωσε ο Γκιουλέρ.
Τονίστηκε ότι το εν λόγω έγγραφο επισημοποιεί τη σχέση μεταξύ των χωρών και τις φέρνει ένα βήμα πιο κοντά σε μια συνολική συμφωνία για το ζήτημα των μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon.
Όπως αναφέρει το TRT το έγγραφο αυτό επισημοποιεί τη σχέση μεταξύ των δύο χωρών και τις φέρνει ένα βήμα πιο κοντά σε μια συνολική συμφωνία για ευρωπαϊκό μαχητικό αεροσκάφος.
Οι δύο Υπουργοί χαιρέτισαν την υπογραφή αυτή ως ένα θετικό βήμα προς τη συμμετοχή της Τουρκίας στην κοινότητα Typhoon και μοιράζονται έναν κοινό στόχο να οριστικοποιήσουν τις απαραίτητες διευθετήσεις το συντομότερο δυνατό, όπως σημειώνεται.
Πώς ο στρατηγός Ιωάννης Ντάβος και οι μετριοπαθείς αξιωματικοί της Βόρειας Ελλάδας απέτρεψαν νέο πραξικόπημα και άνοιξαν τον δρόμο για την επιστροφή στη δημοκρατική νομιμότητα το καλοκαίρι του 1974.
Πενήντα ένα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, ένα πρόσωπο-κλειδί παραμένει σχεδόν αθέατο στις επίσημες αφηγήσεις. Ο λόγος για τον αντιστράτηγο Ιωάννη Ντάβο, διοικητή του Γ’ Σώματος Στρατού, που τον Ιούλιο του 1974, στις δραματικές ώρες της πτώσης της Χούντας και της κυπριακής τραγωδίας, λειτούργησε ως αθόρυβος εγγυητής της δημοκρατικής μετάβασης.
Η «σιωπηλή πλειοψηφία» των μετριοπαθών στον ελληνικό στρατό.
Η πτώση της Χούντας τον Ιούλιο του 1974 δεν ήταν αποκλειστικά αποτέλεσμα της κυπριακής τραγωδίας ή των πρωτοβουλιών των «αρχηγών», όπως του ναυάρχου Αραπάκη, όπως συχνά προβάλλεται στο κυρίαρχο αφήγημα.
Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν και οι μετριοπαθείς αξιωματικοί της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι, αν και δεν αμφισβήτησαν ευθέως τη Χούντα από την αρχή, αποτέλεσαν το κρίσιμο εσωτερικό αντίβαρο απέναντι στους σκληροπυρηνικούς του Ιωαννίδη – τους αποκαλούμενους «Κανταφικούς».
Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, οι τελευταίοι επεδίωκαν βίαιη κατάληψη της εξουσίας, ρήξη με τις Ηνωμένες Πολιτείες και αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Η απειλή ενός νέου πραξικοπήματος είχε τότε αξιολογηθεί από τη βρετανική και αμερικανική διπλωματία ως ιδιαίτερα σοβαρή.
Ντάβος-Αβέρωφ
Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1969, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε απευθυνθεί στους μετριοπαθείς με επιστολή προς το καθεστώς που δημοσιεύτηκε διεθνώς, δείχνοντας ότι πόνταρε σε αυτούς για τη μελλοντική αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες και αναλυτές γνώριζαν την ύπαρξη αυτής της «σιωπηλής πλειοψηφίας» και ανέμεναν, σε κατάλληλη συγκυρία, την ενεργοποίησή της.
Τον Απρίλιο του 1974, ο Αμερικανός πρεσβευτής Χένρι Τάσκα αξιολογούσε ότι το ενδεχόμενο συνάντησης με τον Καραμανλή θα είχε νόημα μόνο όταν η Ουάσιγκτον θα είχε λάβει την απόφαση να ενεργοποιήσει τους μετριοπαθείς αξιωματικούς στην Ελλάδα, ώστε να διευκολυνθεί η πτώση του καθεστώτος:
«Μια τέτοια συνάντηση, αν επρόκειτο να πραγματοποιηθεί, θα έπρεπε να προγραμματιστεί υπό συνθήκες στις οποίες να μπορεί να δώσει ώθηση σε εκείνα τα στοιχεία του στρατού που είναι ικανά και πρόθυμα να ενισχύσουν τη λαϊκή βάση, στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για να διασφαλιστεί η σταθερότητα της ελληνικής συνεισφοράς στην ασφάλεια της Συμμαχίας.» (ATHENS 02461, 25 Απριλίου 1974)
Ο Ντάβος και η σημασία της Θεσσαλονίκης
Το Γ΄ Σώμα Στρατού, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αποτελούσε όχι απλώς έναν σχηματισμό του ελληνικού στρατού, αλλά έναν από τους σημαντικότερους μοχλούς ισχύος στην εσωτερική ισορροπία δυνάμεων της χώρας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά σε αποχαρακτηρισμένο τηλεγράφημα του State Department, η δύναμη ενός στρατιωτικού καθεστώτος θα πρέπει να απορρέει και από τη Θεσσαλονίκη (STATE 085532, 26 Απριλίου 1974). Η φράση αυτή συμπυκνώνει την αντίληψη των Αμερικανών ότι το Γ΄ Σώμα λειτουργούσε ως κρίσιμο αντίβαρο στην ηγεμονία των Αθηνών και ότι η εσωτερική βάση ισχύος και αποδοχής ενός στρατιωτικού καθεστώτος εξαρτιόταν από τη συμπόρευση ή την ανοχή του Βορρά.
Το τηλεγράφημα του State Department σημειώνει με νόημα ότι «ο Ντάβος αρνήθηκε να επιτρέψει στον Ιωαννίδη να απευθυνθεί στους αξιωματικούς του Γ΄ Σώματος», μια στάση που εκλήφθηκε ως σαφής ένδειξη δυσαρέσκειας – αν όχι ως σιωπηρή πράξη αντίστασης. Για τον λόγο αυτό, οι κινήσεις του Ντάβου και οι ισορροπίες στη Βόρεια Ελλάδα τελούσαν υπό στενή παρακολούθηση από το αμερικανικό προξενείο Θεσσαλονίκης. Η εικόνα αυτή καταρρίπτει τη διαδεδομένη αντίληψη περί απόλυτου ελέγχου του Ιωαννίδη στις Ένοπλες Δυνάμεις. Αντιθέτως, το 1974 αποκαλύπτεται ένας στρατός βαθιά διαιρεμένος, με το Γ΄ Σώμα να αναδεικνύεται σε ρυθμιστικό πόλο, ενισχύοντας την εσωτερική σταθερότητα σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Όπως ανέφερε ο Αμερικανός πρεσβευτής Χένρι Τάσκα, ο Ιωαννίδης είχε αρχικά εξασφαλίσει την ανοχή των μετριοπαθών αξιωματικών, όταν ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο τον Νοέμβριο του 1973, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα επανέφερε τον Καραμανλή όταν ωρίμαζαν οι συνθήκες. Όταν όμως έγινε φανερό πως δεν είχε πρόθεση να τηρήσει αυτή την υπόσχεση, οι μετριοπαθείς – με επίκεντρο τον Ντάβο – άρχισαν να λειτουργούν ως σιωπηλοί αλλά αποφασιστικοί φορείς ανατροπής.
Ο Ντάβος, φιλικός προς τις ΗΠΑ και προσηλωμένος στην εθνική ενότητα, δεν είχε ποτέ ταυτιστεί με τον Ιωαννίδη. Σε συνάντησή του με τον αμερικανό πρόξενο Brennan στη Θεσσαλονίκη, τον Δεκέμβριο του 1973, είχε εξάρει τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και εξέφρασε την ελπίδα η Ουάσιγκτον να συνεχίσει να στηρίζει την Ελλάδα σε κρίσιμες στιγμές. Η φιλοδυτική στάση του ενίσχυε τη θέση του έναντι των ακραίων «Ιωαννιδικών».
Η προκήρυξη των 250 αξιωματικών: Σιωπηλό τελεσίγραφο στη Χούντα
Η δημοσίευση της ανώνυμης προκήρυξης των 250 αξιωματικών του Γ΄ Σώματος Στρατού στις 22 Ιουλίου 1974, συνιστά ένα από τα πιο δραματικά αλλά ελάχιστα γνωστά επεισόδια της Μεταπολίτευσης. Το ντοκουμέντο αυτό, που στάλθηκε ανώνυμα και μεταδόθηκε από ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, αποτελεί μια πολιτική πράξη υψηλού ρίσκου, με έντονη συμβολική και αποτρεπτική δύναμη.
Η επιστολή απευθυνόταν ρητά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη και στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, καλώντας τους να συγκροτήσουν άμεσα «συμβούλιο εθνικής σωτηρίας» με τη συμμετοχή ανώτατων στρατιωτικών, του πρώην βασιλιά Κωνσταντίνου, των πολιτικών ηγετών των δύο μεγάλων παρατάξεων και –πρωτίστως– του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ειδική μνεία γίνεται στον αντιστράτηγο Ιωάννη Ντάβο, ως διοικητή του Γ΄ Σώματος, που θα συμμετείχε ισότιμα μαζί με τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας στην κρίσιμη σύσκεψη.
«Ως πρόεδρος του συμβουλίου τούτου θα πρέπει να ορισθεί εξουσιοδοτημένος με όλας τας αρμοδιότητας αρχηγού του κράτους και πρωθυπουργού ο Κων. Καραμανλής»,
έγραφαν οι αξιωματικοί, προσδίδοντας όχι απλώς συμβολικό, αλλά εκτελεστικό ρόλο στον εξόριστο ηγέτη.
Η προκήρυξη δεν ήταν απλώς μια πολιτική παρέμβαση. Ήταν και σαφές τελεσίγραφο προς την εξουσία των Αθηνών: αν επιχειρηθεί λύση στις επικείμενες διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό στη Γενεύη που θα ισοδυναμεί με εθνική υποχώρηση, ή αν οι σκληροπυρηνικοί «Ιωαννιδικοι» επιχειρήσουν νέο πραξικόπημα, τότε οι αξιωματικοί της Βόρειας Ελλάδας «θα κατέλθουν οπλισμένοι εις τας Αθήνας διά να τους ανατρέψουν». Πρόκειται για σαφή απειλή στρατιωτικής δράσης εσωτερικής ανατροπής. Η αποτροπή δεν γίνεται από εξωτερική δύναμη αλλά ενδοστρατιωτικά, από τους νομιμόφρονες αξιωματικούς της Θεσσαλονίκης.
Παράλληλα, κυκλοφορούν φήμες για «αποστασία» του Γ’ Σώματος. Η Deutsche Welle μεταδίδει πιθανή ανατροπή του καθεστώτος. Ο ίδιος ο Κίσινγκερ επισημαίνει ότι αν επικρατήσει ο Ντάβος, θα είναι θετική εξέλιξη λόγω της μετριοπάθειάς του, αν και οι Βρετανοί ανησυχούν για τη φήμη που τον συνόδευε, ότι θα είχε αντιτουρκική στάση.
Η «μη πραξικοπηματική» πίεση
Ούτε ο Ντάβος ούτε το Γ’ Σώμα Στρατού επιχείρησαν πραξικόπημα. Αντίθετα, χρησιμοποίησαν την απειλή ως στρατηγικό εργαλείο αποτροπής. Η παρουσία μιας ισχυρής στρατιωτικής δύναμης στη Θεσσαλονίκη, με διοικητή έναν μετριοπαθή και ανεξάρτητο αξιωματικό όπως ο Ντάβος, λειτουργούσε αποσταθεροποιητικά για την ηγεσία των Αθηνών. Όπως σημείωσε η υπηρεσία πληροφοριών του αμερικανικού στρατού DIA ήδη από τον Απρίλιο του 1974, το ενδεχόμενο πραξικοπήματος είχε τεθεί υπό εξέταση, ωστόσο ο Ντάβος εμφανιζόταν διστακτικός: πιθανόν φοβόταν τον κίνδυνο ενός νέου εθνικού διχασμού, ειδικά αν η στρατιωτική σύγκρουση έπαιρνε τη μορφή εμφυλίου μεταξύ Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
Η εκτίμηση των Αμερικανών καταγράφεται με χαρακτηριστικό τρόπο στο σχετικό έγγραφο της DIA:
«Ένα πραξικόπημα δια μέσου τελεσιγράφου από το Βόρειο Στρατηγείο [δηλ. το Γ΄ Σώμα] πιθανότατα θα έριχνε το καθεστώς. Οποιαδήποτε απόπειρα πραξικοπήματος στην Αθήνα, το προπύργιο του Ιωαννίδη, θα μπορούσε να προκαλέσει αιματηρή σύγκρουση μεταξύ των υποστηρικτών του και των πιο μετριοπαθών στοιχείων των Ενόπλων Δυνάμεων».
Αν και οι μετριοπαθείς αξιωματικοί της Βόρειας Ελλάδας δεν πέρασαν ποτέ σε ανοιχτή σύγκρουση, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κρίσιμο εσωτερικό ανάχωμα απέναντι στους σκληροπυρηνικούς του Ιωαννίδη. Το αποτέλεσμα αυτής της σιωπηρής αλλά καθοριστικής στάσης ήταν να διαμορφωθεί το απαραίτητο περιθώριο πολιτικού ελιγμού για τους στρατιωτικούς αρχηγούς στην Αθήνα, ώστε να προσεγγίσουν τον Πρόεδρο Γκιζίκη και να προχωρήσουν στη σύσκεψη της 23ης Ιουλίου 1974. Η σύσκεψη αυτή άνοιξε τον δρόμο για τη μεταπολίτευση και την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία.
Ο Ντάβος στα παρασκήνια της Μεταπολίτευσης
Ο Ευάγγελος Αβέρωφ, μιλώντας στον Τάσκα, ανέφερε ρητά ότι η πρωτοβουλία για τον σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης ανήκε στον Πρόεδρο Γκιζίκη, με τη στήριξη τεσσάρων κρίσιμων στρατιωτικών: του Μπονάνου, του Αραπάκη, του Παπανικολάου και του Ντάβου. Ο αντιστράτηγος Ιωάννης Ντάβος παρουσιάζεται στα αμερικανικά έγγραφα ως πυλώνας σταθερότητας και καταλύτης της πολιτικής μετάβασης. Η CIA, σε εμπιστευτικό σημείωμα της 19ης Αυγούστου 1974, εκτιμούσε ότι ο Ντάβος διαδραμάτισε «καθοριστικό ρόλο» στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Παρότι δεν προκρίθηκε ως αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων –όχι λόγω ανεπάρκειας, αλλά επειδή η γνωστή εχθρότητά του προς το καθεστώς Ιωαννίδη θα μπορούσε να πυροδοτήσει ενδοστρατιωτική ρήξη–, τοποθετήθηκε τελικά ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη που του έδειχναν οι μετριοπαθείς κύκλοι και οι σύμμαχοι.
Επίλογος
Παρά τον κομβικό ρόλο που διαδραμάτισε στην κρίσιμη μετάβαση του Ιουλίου 1974, ο αντιστράτηγος Ιωάννης Ντάβος παραμένει υποφωτισμένος στην ελληνική ιστοριογραφία της Μεταπολίτευσης. Ενώ οι περισσότερες αφηγήσεις επικεντρώνονται στον ρόλο της Αθήνας και των ανώτατων αρχηγών, ο σταθεροποιητικός ρόλος της Θεσσαλονίκης και η συμβολή του Γ΄ Σώματος Στρατού παραμένουν περιφερειακά αναφερόμενες, συχνά με τρόπο ελλειπτικό ή δευτερεύοντα. Η περίπτωση του Ντάβου αποκαλύπτει πως για να κατανοηθεί πλήρως η πορεία προς τη Μεταπολίτευση, απαιτείται μια προσέγγιση που υπερβαίνει το αθηνοκεντρικό πλαίσιο και αναδεικνύει τον ρόλο της συμπρωτεύουσας και των αφανών στρατιωτικών που καθόρισαν την πορεία της Ιστορίας χωρίς να πρωταγωνιστήσουν στα επίσημα αφηγήματα.
*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι υποψήφιος διδάκτορας διπλωματικής ιστορίας της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το παρόν κείμενο βασίζεται σε ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο 44ο Πανελλήνιο Ιστορικό Συνέδριο, Θεσσαλονίκη, 30 Μαΐου 2025, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας.
Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης (Α) συναντάται με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio (Δ), στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στις ΗΠΑ, Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025. Οι προοπτικές περαιτέρω αναβάθμισης του στρατηγικού χαρακτήρα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης με τον Αμερικανό ομόλογο του Μάρκο Ρούμπιο το απόγευμα της Παρασκευής στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Σάββατο 1 Μαρτίου 2025. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ
Στάσιμη η στρατηγική σχέση Ελλάδας-ΗΠΑ με ευθύνη και Μητσοτάκη
Η Ελλάδα υπήρξε χρεωκοπημένη γεωπολιτικά έως το 2016. Την χρονιά εκείνη, δυο γεγονότα κομβικής σημασίας άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Το πρώτο ήταν η παρέμβαση του Ομπάμα, ο οποίος αφού αρχικά επέβαλε στην Γερμανία να κρατήσει την Ελλάδα εντός Ευρωζώνης, ενήργησε ώστε το ΔΝΤ να εγκρίνει το μεγαλύτερο δάνειο για την οικονομική διάσωση κράτους έως τότε.
Η παρουσία του στην Αθήνα, η οποία ήταν η τελευταία επίσημη επίσκεψη του στο εξωτερικό, επιβεβαίωσε την μακροχρόνια αμερικανική στήριξη σε μια συμμαχική χώρα που διένυε την πιο βαθιά κρίση εν καιρώ ειρήνης. Το δεύτερο ήταν το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν, που επισφράγισε τις προβληματικές αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Η τουρκική κυβέρνηση κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι βρίσκονταν πίσω από το πραξικόπημα. Η Τουρκία δεν είχε μόνο αυτονομηθεί στην εξωτερική πολιτική της, αλλά πια αντιστρατευόταν τα αμερικανικά συμφέροντα.
Οι Αμερικανοί στρατηγιστές συνειδητοποιήσαν ότι είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου για τη μεγάλη αλλαγή στον σχεδιασμό τους στην Ανατολική Μεσόγειο που θα στηριζόταν σε δυο βασικούς άξονες: Αναβάθμιση της Ελλάδας και μείωση του ρόλου της Τουρκίας. Η προεδρία Τραμπ (2017-2021) υλοποίησε τη δομική αναδιάταξη στο υποσύστημα της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής όπου εντάσσεται η Ανατολική Μεσόγειος, αναδεικνυόμενη για πρώτη φορά ως ξεχωριστή υπο-περιφέρεια με διακριτό γεωπολιτικό στίγμα. Η Ελλάδα από band wagoning (κράτος-ακόλουθος που ευθυγραμμίζεται με μια μεγάλη δύναμη) που ήταν ως τότε, αναβαθμίστηκε σε strategic partner με την υπογραφή της Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης Ελλάδας-ΗΠΑ (2018).
Απέκτησε αναβαθμισμένη αξία, τόσο γεωστρατηγικά (άμυνα και ασφάλεια) όσο και γεωοικονομικά (ενέργεια, λιμάνια, ναυπηγεία, υψηλή τεχνολογία) λόγω της αμερικανικής υψηλής στρατηγικής που διαφοροποίησε άρδην τα δεδομένα υπέρ μας. Η εταιρική σχέση εξελίχθηκε απρόσκοπτα και τάχιστα ως το 2023 από τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.
Η Ελλάδα έφτασε όχι μόνο σε ιστορικό υψηλό στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, άλλα έχοντας αποκτήσει και τεχνογνωσία της περιοχής έδειξε ότι έχει τις δυνατότητες να διαδραματίσει νευραλγικό ρόλο ως χώρα πρώτης γραμμής στον αμερικανικό πολιτικό σχεδιασμό. Υπήρχε ένας εξαιρετικός συνδυασμός επιλογής προσώπων και διεθνών συγκυριών που μας ευνόησαν. Ο Μάικ Πομπέο αριστοτεχνικά υλοποίησε τη νέα αμερικανική πολιτική. Ο δε Τζέφρι Πάιατ, πρέσβης στην Αθήνα, με θαυμάσιο τρόπο εφάρμοζε τα συμφωνημένα.
Οι σταθερές των σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ
Στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων του Κογκρέσου, οι Μπόμπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο έπραξαν θεσμικά το μέγιστα, ταυτίζοντας τα συμφέροντα των ΗΠΑ με αυτά της Ελλάδας στην περιοχή. Στο εσωτερικό, οι επιλογές των Νίκου Κοτζιά και Νίκου Δένδια στην ηγεσία της ελληνικής διπλωματίας ήταν οι ενδεδειγμένες.
Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο την περίοδο εκείνη συνέχιζαν να είναι θετικές για την Ελλάδα (συγκρουσιακή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση, δυναμική είσοδος της Κίνας, σταθεροποίηση της ρωσικής επιρροής και ανακάλυψη νέων ενεργειακών κοιτασμάτων) ενώ οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ επιδεινώνονταν, έχοντας υποβαθμιστεί από στρατηγικές σε συμμαχικές και από συμμαχικές σε συναλλακτικές. Οι δυο χώρες βρίσκονταν σε συγκρουσιακή τροχιά.
Στη δεύτερη θητεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη το Υπουργείο Εξωτερικών αναλαμβάνει ο άπειρος Γιώργος Γεραπετρίτης με υφυπουργό την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου (πρέσβης έως τότε στην Ουάσιγκτον). Είχαν συμπληρωθεί πέντε χρόνια στη Στρατηγική Εταιρική Σχέση και η κυβέρνηση Μπάιντεν συνέχιζε σχεδόν απαρέγκλιτα την πολιτική του προκατόχου της στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Η νέα ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών σηματοδότησε την αλλαγή σχεδιασμού της κυβέρνησης στη βάση τριών σταθερών:
Εξευμενισμός της Τουρκίας με παραχωρήσεις και υποχωρητικότητα στα όρια της “φινλανδόποιησης”.
Άρνηση περαιτέρω γεωπολιτικής αναβάθμισης, μη ανάληψη νέων ρόλων και διαχειριστική λογική στα υπάρχοντα κεκτημένα που κεφαλαιοποιήθηκαν έως τότε.
Ταύτιση με τους Δημοκρατικούς σε θέματα εσωτερικής ατζέντας (ταυτοτικά) και διεθνών σχέσεων.
Ο απολογισμός των δυο τελευταίων ετών στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις συνοψίζεται ως εξής:
Διακήρυξη των Αθηνών: Η Διακήρυξη των Αθηνών ουσιαστικά “ξεπλένει” την Τουρκία ως προς την αντιαμερικανική στάσης της, τον διαλυτικό ρόλο της στο ΝΑΤΟ και την αναβαθμίζει γεωπολιτικά. Κυρίως εγείρει ερωτηματικά και ζητήματα αξιοπιστίας από τις ΗΠΑ στο κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να έχει τον ρόλο συμμαχικής χώρας πρώτης γραμμής στην Ανατολική Μεσόγειο, αφού ένας από τους κεντρικούς στόχους του αμερικανικού σχεδιασμού είναι η παράκαμψη της ερντογανικής Τουρκίας.
Στο ίδιο πλαίσιο, δυσαρεστεί και το Ισραήλ υπονομεύοντας τη συνοχή της συμμαχίας “3+1” (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ συν ΗΠΑ) που αποτελεί (και θεσμικά) τη ραχοκοκαλιά της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας των ΗΠΑ στην περιοχή από το 2019. Ο ανορθολογισμός της ελληνικής προσέγγισης είναι πασιφανής. Η Ελλάδα που απειλείται διαχρονικά από την τουρκική επιθετικότητα και μάλιστα ποιοτικά αναβαθμισμένη και με αυξανόμενη ένταση τα τελευταία χρόνια, της δόθηκε ο ρόλος και τα μέσα από τις ΗΠΑ για τον περιορισμό της επιρροής και τη μείωση ισχύος της Τουρκίας.
Αντί να το αξιοποιήσει, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εναγκαλίζεται την Τουρκία σε μια ετεροβαρή σχέση εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, πράττοντας το αντίθετο ακριβώς από την στόχευση των ΗΠΑ και υπονομεύοντας ταυτόχρονα την εξωτερική εξισορρόπηση που μας δίνει η τριγωνική αυτή σχέση.
Εξοπλιστικά πακέτα
Προσφορά χαμηλότοκου δάνειου 2 δισ. δολ. από FMF: Τον Οκτώβρη 2023 ξεκίνησαν διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ του αμυντικού τμήματος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα και αρμοδίων Ελλήνων υπηρεσιακών παραγόντων για τη χορήγηση απευθείας δανείου (με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο), μέσω προγράμματος του Foreign Military Financing, αξίας 2 δισ. δολ. από τα όποια το 10% του συνολικού ποσού θα ήταν με μορφή δωρεάν βοήθειας. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ικανοποίησαν τις ελληνικές απαιτήσεις και δεν υπήρχαν παρά λίγες εκκρεμότητες για την κατάρτιση της σύμβασης.
Πρακτικά η Ελλάδα εκταμίευε πολύ μεγάλο ποσό που θα περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, χρηματοδότηση για τα F-35. H διορία για την απάντηση ήταν ως το τέλος του χρόνου. Τελικά χάθηκε το χαμηλότοκο δάνειο από το FMF που οι ΗΠΑ προσέφεραν για εξοπλιστικά προγράμματα λόγω αδράνειας και έλλειψη συνεννόησης μεταξύ των υπουργείων Άμυνας και Εξωτερικών. Πρωτίστως όμως με υπαιτιότητα του τελευταίου που είχε τον κύριο λόγο. Αυτή η διαπραγματευτική αποτυχία έχει επιπτώσεις έως σήμερα. Η κυβέρνηση αναζητεί τρόπους εξασφάλισης, τουλάχιστον, των 200 εκατ. δολάρια ως αυτόνομη, δωρεάν ενίσχυση από τις ΗΠΑ, χωρίς αποτέλεσμα.
Eπιστολή Μπλίνκεν για τα εξοπλιστικά: Η επιστολή Μπλίνκεν (Αμερικανού ΥΠΕΞ) προς τον Έλληνα πρωθυπουργό για τα εξοπλιστικά περιλαμβάνει, πέρα των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς (F-35) και των φρεγατών Constellation για αγορά και συμπαραγωγή αντίστοιχα, δυο μεταγωγικά C-130, κινητήρες αεροσκαφών P-3 και 60 τεθωρακισμένα μάχης Bradley. Η δωρεάν στρατιωτική βοήθεια για τη συνήθη μεταφορά πλεονάζοντος αμυντικού υλικού ήταν ό,τι πιο ακατάλληλο και περιορισμένο μπορούσε να πάρει η Ελλάδα. Μάλιστα ένα χρόνο μετά, ελάχιστα από όσα περιλαμβάνονται ως υπόσχεση έχουν δρομολογηθεί προς υλοποίηση.
Στο παρελθόν έχουν δοθεί στην Ελλάδα μεγαλύτερα ανάλογα αμυντικά πακέτα. Το 1990, όταν ανανεώθηκε η προηγούμενη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς) είχαμε εξοπλιστικά δωρεάν χρηματοδότηση 345 εκατ. δολάρια, διαγραφή οφειλών 50 εκατ. δολάρια, 28 Fantom (F-4E), 28 Κόρσερ (A-7), 6 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P3A, 4 αντιτορπιλικά Adams και υπόσχεση (που τηρήθηκε) για την παραλαβή, από τις χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας, μεγάλων ποσοτήτων υλικού που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Μάλιστα αυτό έγινε στο τέλος του Ψυχρού Πόλεμου, όταν η γεωπολιτική αξία της Ελλάδας ήταν μειωμένη λόγω κατάρρευσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Πιο πρόσφατα (2018), επί ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα κατάφερε να εξασφαλίσει 70 ελικόπτερα Kiowa από το πλεόνασμα των ΗΠΑ. Το 2019, ο τότε υπουργός Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος πέτυχε τη σταδιακή παραλαβή 1.200 πλεοναζόντων τεθωρακισμένων Μ-117.
Είναι απορίας άξιον πώς η ελληνική κυβέρνηση σε αυτήν την ιδιαίτερη ευνοϊκή γεωπολιτική συγκύρια διαρκείας, έχοντας ταυτιστεί διπλωματικά και πολιτικά με τη γραμμή της προεδρίας Μπάιντεν έναντι της Ρωσίας και δίνοντας στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία, δεν ζήτησε και δεν απέσπασε ανταλλάγματα. Ήταν ιστορική ευκαιρία να κεφαλαιοποιήσει τη στάση της στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, παίρνοντας γενναιόδωρο δωρεάν εξοπλιστικό πακέτο.
Aναβάθμιση παλαιών και πώληση νέων F-16 στην Τουρκία: Τον Οκτώβριο 2021 κατατέθηκε αίτημα από την Τουρκία για την αναβάθμιση της πολεμικής αεροπορίας της. Εν τέλει έγινε άρση του άτυπου εμπάργκο όπλων, ξεπερνώντας τους περιορισμούς του Κογκρέσου για την απόκτηση νέων και αναβάθμιση παλαιών F-16. Πέρασαν 28 μήνες μέχρι να υπάρξει συμφωνία. Δεν είναι γνωστό αν ελληνική πλευρά προσπάθησε να παρεμποδίσει την έγκριση αυτού του προγράμματος ή σιωπηρά συναίνεσε. Πάντως, αποτελεί τουλάχιστον ειρωνεία ότι ο Άγγελος Συρίγος, ως μέλος της Διαρκούς Επιτροπής ‘Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλής, είχε πάρει δημόσια θέση υπέρ της απόκτησης των F-16 από την Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση χρεώνεται στην κυβέρνηση η αρνητική αυτή εξέλιξη η όποια κάθε άλλο παρά εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον.
Η ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την οπισθοδρόμηση των σχέσεων με ΗΠΑ
Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναφερθεί στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και στην υποβάθμισή τους με σοβαρή ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αντιστοίχως έχει και με ελληνική ευθύνη ατονήσει και η σχέση “3+1” (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ + HΠΑ). Το σχήμα “3+1”, που δρομολογήθηκε επί θητείας Πομπέο (2019), αποτελεί συνέχεια του τριμερούς σύμφωνου Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, το οποίο εγκαινιάστηκε έξι χρόνια νωρίτερα (2013) και το οποίο λειτουργεί πολλαπλασιαστικά για την αρχιτεκτονική ασφάλειας των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.
Από τότε έχουν γίνει 11 συναντήσεις, τρεις από τις οποίες έλαβαν χώρα τα τελευταία δυο χρόνια. Αυτή η συνεργασία (και με τις ΗΠΑ) περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας. Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (Great Sea Interconnector) παραμένει στάσιμη στο κομμάτι Ελλάδας-Κύπρου, λόγω της υποχωρητικότητας της Αθήνας στις τουρκικές πιέσεις, αναστέλλοντας επ’ αόριστον την πρόοδο των ερευνών του βυθού για την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου.
Η Ελλάδα εμφανίζει εικόνα μη αξιόπιστου σύμμαχου που ετεροπροσδιορίζεται από την Τουρκία. Αποτελεί τραγική αντίφαση ότι η χώρα μας υπονομεύει την αξιοπιστία και την συνεκτικότητα του “3+1”, που στόχο πρωτίστως έχει τον περιορισμό του τουρκικού επεκτατισμού στην περιοχή. Αυτός ο τριμερής μηχανισμός είχε ατονήσει έως και πρόσφατα, εν μέσω γεωπολιτικών προκλήσεων. Κατόπιν ισραηλινών πρωτοβουλιών βρίσκει πάλι βηματισμό. Ωστόσο, η Ελλάδα είναι άτολμη στο να ακολουθήσει την προοπτική αναβάθμισης του “3+1” από πολιτική και ενεργειακή και σε στρατιωτική συμμαχία.
Η κυβέρνηση προχώρησε σε συνεργασία με τον όμιλο BGR για την προώθηση των ελληνικών συμφερόντων στην Ουάσιγκτον έναντι αμοιβής 600.000$. Ο όμιλος διατηρεί στενές σχέσεις με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και έχει να επιδείξει πολύ θετικά επιτεύγματα για τα ξένα κράτη, από τα οποία εργοδοτείται εδώ και δεκαετίες. Επί της αρχής, η κίνηση αυτή είναι θετική, γιατί χρειάζονται επαγγελματίες λομπίστες, πέρα από τις ελληνοαμερικανικές οργανώσεις, που αν και κάνουν πολύ καλή δουλειά έχουν νομικούς περιορισμούς. Δυστυχώς, όμως, η συγκεκριμένη περίπτωση καταδεικνύει τη μη αποτελεσματική πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων της προεδρίας Τραμπ.
Η ελληνική ομογένεια στις ΗΠΑ έχει οικοδομήσει ένα ισχυρό σύστημα επηρεασμού στη λήψη αποφάσεων, επιτυγχάνοντας σημαντικότατες επιτυχίες τα τελευταία χρόνια. Διαθέτει την τεχνογνωσία. Αν έχει μεγαλύτερη στήριξη και καλύτερο συντονισμό από την Ελλάδα, μπορεί επάξια να συνεχίσει να σηκώνει το βάρος της προώθησης των εθνικών συμφερόντων, αντί να δαπανώνται ποσά σε απρόσωπους οργανισμούς με αμφίβολα αποτελέσματα. Πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη στους ομογενείς μας. Είναι πιο επιχειρησιακοί και κυρίως το κάνουν (οι περισσότεροι) με αγάπη και ανιδιοτέλεια για το εθνικό κέντρο. Ο συνδυασμός φαίνεται να είναι η ιδανική περίπτωση.
34 μέλη του Κογκρέσου στην Αθήνα
Τη Μεγάλη Εβδομάδα, πολυμελής αντιπροσωπεία μελών του Κογκρέσου από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα περιόδευσε στη χώρα μας υπό την αιγίδα της κεντρικής διοίκησης της ΑΗEPA στις ΗΠΑ, που είναι η ιστορική, πιο μεγάλη και πιο επιδραστική ομογενειακή οργάνωση. Η ηγεσία της, με επικεφαλής τον Ύπατο Πρόεδρο, Σάββα Τσίβικο, απευθύνθηκε εγκαίρως στο Υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας τη μέγιστη δυνατή πολιτική εκπροσώπησή του, άλλα και συνολικά από την κυβέρνηση στη δεξίωση προς τιμή των 33 βουλευτών (τρεις από τους όποιους ανήκουν στην Επιτροπή Διεθνών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων) και ενός γερουσιαστή στο μουσείο της Ακρόπολης, τη Μεγάλη Πέμπτη.
Η απάντηση που δόθηκε από το Υπουργείο ήταν άκρως απαξιωτική, επικαλούμενο αδυναμία παρουσίας λόγω άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων και απουσίας τους από την Αθήνα. Η μοναδική παρουσία ήταν αυτή του υφυπουργού Εξωτερικών για θέματα Αποδήμου Ελληνισμού, Ιωάννη Λοβέρδου που θεσμικά επαρκούσε για τους αξιωματούχους της AHEPA, αλλά επ’ ουδενί για μια τόσο σημαντική και πολυπληθή ομάδα νομοθετών των ΗΠΑ.
Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω προκύπτουν ευλόγως τα εξής ερωτήματα στα οποία θα όφειλε να δώσει απαντήσεις η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΞ:
Ποιοι ήταν οι λόγοι της μονομερούς ταύτισης με το Δημοκρατικό Κόμμα, παίρνοντας ανοιχτή θέση εναντίον της υποψηφιότητας Τραμπ, όπου κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης του εγκαινιάστηκε και οικοδομήθηκε η Στρατηγική Εταιρική Σχέση;
Πως ωφελεί τις σχέσεις Ελλάδας-ΗΠA η εφαρμογή της Διακήρυξης των Αθηνών με την πολιτική κατευνασμού και υποχωρητικότητας έναντι της Τουρκίας;
Γιατί χάθηκε το χαμηλότοκο δάνειο των 2 δισ. $ για τα εξοπλιστικά;
Γιατί το “Πακέτο Μπλίνκεν” ήταν τόσο περιορισμένο και προβληματικό;
Γιατί απομειώθηκε η δυναμική του “3+1” (έως την επανεκλογή Τραμπ) και κωλυσιεργεί η αναβάθμιση της τριγωνικής σχέσης από πολιτική και ενεργειακή σε στρατιωτική;
Ποιες ενέργειες έγιναν ώστε να παραταθεί και να μην γίνει τελικά η άρση του άτυπου εμπάργκο για τα F-16 κατά της Τουρκίας από την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία στις ΗΠΑ;
Γιατί δεν υπήρξε υψηλή κυβερνητική εκπροσώπηση στην επίσκεψη των 33 βουλευτών και ενός γερουσιαστή των Ρεπουμπλικάνων στην Αθήνα, απαξιώνοντας ουσιαστικά την παρουσία τους;
Ποια είναι τα θετικά αποτελέσματα για την Ελλάδα που έχει επιφέρει η συνεργασία με το BGR Group έως τώρα;
Τι έχει γίνει από ελληνικής πλευράς, ώστε να διορθωθούν οι τραγικές επιλογές εννιά μήνες μετά την εκλογή Τραμπ;
Υπάρχει πραγματιστικό σχέδιο προσέγγισης του Αμερικανού Προέδρου με σκοπό την επανεκκίνηση των διμερών σχέσεων;
Η ταύτιση με τους Δημοκρατικούς
Φυσικά ο πρωθυπουργός έχει ακέραια την ευθύνη για τις επιλογές στο Υπουργείο Εξωτερικών, δεδομένου ότι ο ίδιος σχεδιάζει την εξωτερική πολιτική. Ταυτόχρονα είναι υπόλογος και για την διαμορφωθείσα αρνητική στάση στον κύκλο του 45ου και 47ου Αμερικανού Προέδρου έναντι της ελληνικής κυβέρνησης, λόγω της επιλογής του να ταυτιστεί μονομερώς με τους Δημοκρατικούς. Υπενθυμίζουμε ότι άφηνε, μεταξύ άλλων, υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους να καταφέρονται προσωπικά εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ. Και φυσικά ήταν αυτός που ενορχήστρωνε τα περί τραμπισμού, με ανοιχτή υποστήριξη της Καμάλα Χάρις.
Είναι φανερό ότι η προεδρία Τραμπ δεν έχει πεισθεί ότι η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να “ξεπαγώσουν” οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, για τις οποίες η κυβέρνηση δηλώνει ψευδώς ότι είναι σε ιστορικό υψηλό. Αυτό αντανακλάται εμφατικά και στο γεγονός ότι η θέση του Αμερικανού πρέσβη παραμένει κενή, εδώ και οχτώ μήνες. Ταυτόχρονα ο Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο αρνείται να συναντήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έστω και στο περιθώριο κάποιας διεθνούς συνάντησης, αλλά τον αγνοεί επιδεικτικά ακόμη και για μια τυπική χειραψία.
Το δίδυμο Γεραπετρίτη-Παπαδοπούλου συνεχίζει να διολισθαίνει από την μια αποτυχία στην άλλη, κατόπιν πρωθυπουργικών εντολών. Σ’ αυτήν την κρίσιμη συγκυρία για τις διμερείς σχέσεις με τις ΗΠΑ υπήρξε παλινωδία στην επιλογή του πρέσβη μας στην Ουάσιγκτον, που θα αντικαταστήσει την απερχόμενη Αικατερίνη Νασίκα. Αρχικά προτάθηκε ο ακατάλληλος για την θέση αυτή, Κώστας Κούτρας. Δεν έχει υπηρετήσει ποτέ ως επικεφαλής πρεσβείας, πάρα μόνο σε Γενικό Προξενείο, όντας χαμηλά στην επετηρίδα του Υπουργείου (131ος στην ιεραρχία). Ήταν απόφαση της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, την οποία ορθώς απέρριψε ο πρωθυπουργός. Μετέπειτα προκρίθηκε η εξαιρετική επιλογή του Ιωάννη Βραΐλα, μόνιμου αντιπροσώπου στην ΕΕ, που όμως δεν τελεσφόρησε, αφού θεωρήθηκε αναντικατάστατος εκεί.
Στη συνέχεια διέρρευσαν πληροφορίες για μια προσωπικότητα εγνωσμένου κύρους, που δεν ανήκει στη διπλωματική υπηρεσία, για να αναλάβει τη δύσκολη αυτή αποστολή, η όποια επίσης δεν τελεσφόρησε. Τελικά, η τοποθέτησή του Αντώνη Αλεξανδρίδη (πρέσβη στο Παρίσι) δείχνει να είναι οριστική. Οι υπαναχωρήσεις στην απόφαση για το πρόσωπο, που θα σταλεί στην Ουάσιγκτον, επιβεβαιώνει το τέλμα, στο οποίο έχει περιέλθει η ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών.
Μπρός-πίσω με τις ΗΠΑ!
Ο υπουργός Γιώργος Γεραπετρίτης και η υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου δεν είναι παρά το σύμπτωμα μιας επικίνδυνης πολιτικής, που θέλει να επιστρέψει την Ελλάδα στη γεωπολιτική ανυποληψία, πριν οι ΗΠΑ αποφασίσουν την αναβάθμισή της, δίνοντας της ρόλους στην περιοχή. Το ελάχιστο που χρειάζεται να γίνει είναι η αντικατάσταση της αποτυχημένης πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου, αφού θα έχει, μεταξύ άλλων, και σημειολογική σημασία. Το ουσιαστικό είναι η αναθεώρηση της κυβερνητικής στόχευσης, ώστε να δοθεί ευκαιρία να πιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε. Χρειάζεται ολιστικό σχέδιο για την επανεκκίνηση της Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης.
Ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης που στην πρώτη τετραετία διακυβέρνησης (2019-2023) έφτασε τις σχέσεις των δυο χωρών ψηλά από ελληνικής πλευράς. Είναι ο ίδιος που πρέπει να διορθώσει τα ατοπήματα, τις παραλείψεις και κυρίως τη συνολικά λανθασμένη στόχευση, που έχει οδηγήσει τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις σε οπισθοδρόμηση. Εάν δεν μπορεί να το κάνει, τότε πρέπει να βγει “έκτος πλαισίου”. Το εθνικό συμφέρον μπαίνει πρώτα και πάνω από προσωπικά οφέλη και κομματικές επιδιώξεις.
Το εγχώριο πολιτικό προσωπικό οφείλει να συνειδητοποιήσει το μεταβαλλόμενο, ρευστό και συγκρουσιακό πολυπολικό διεθνές σύστημα και ότι στην παρούσα φάση οι ΗΠΑ επιδιώκουν την αναδιάταξή του για τη διατήρηση της ηγεμονίας τους. Αυτό επιτάσσει τα συμμαχικά κράτη να παίρνουν θέσεις και να αναλαμβάνουν ρόλους στο πλαίσιο της ανακατανομής ισχύος και του επαναπροσδιορισμού συμφερόντων. Η Ελλάδα έχει μόνο μια γεωπολιτική επιλογή: Να παραμείνει χώρα πρώτης γραμμής στον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό εν μέσω ευνοϊκών δεδομένων διαρκείας υπέρ της σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο. Να καταστεί το “κράτος-κλειδί” των ΗΠΑ στην περιοχή!