Αρχική Blog Σελίδα 651

Η Τουρκία και το Ισραήλ βαδίζουν στο σημείο που δεν έχει επιστροφή (τουρκική αρθρογραφία)

0

Ο Σέι Γκαλ, αρθρογράφος της εφημερίδας Israel Hayom, δήλωσε: «Η τουρκική στρατιωτική παρουσία στο βόρειο τμήμα της Κύπρου αποτελεί απειλή όχι μόνο για τους Ελληνοκύπριους αλλά και για το Ισραήλ».

Έγραψε: «Θα πρέπει να προετοιμαστεί μια επείγουσα επιχείρηση για την απελευθέρωση του βόρειου τμήματος του νησιού».

Ο εκπρόσωπος του Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ, Πρέσβης Μπαράκ, άφησε να εννοηθεί ότι το Ισραήλ θέλει να διαιρέσει τη Συρία.

Έχουν αρχίσει να έρχονται σαφή μηνύματα από τις SDF, δηλώνοντας ότι δεν θα καταθέσουν τα όπλα τους.

Όλα αυτά είναι αλληλένδετα. Προέρχονται από το Ισραήλ.

Η Τουρκία και το Ισραήλ κινούνται προς ένα σημείο χωρίς επιστροφή στις σχέσεις τους. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω γιατί, γράφει ο αρθρογράφος Γιαχία Μποστάν στην Yeni Şafak.

Εμπόδιο η Τουρκία που χαρακτηρίζεται «εχθρικό κράτος»

Η αλλαγή καθεστώτος στη Συρία έχει διαταράξει ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή. Η ιρανική επιρροή έχει μειωθεί. Το Ισραήλ στοχεύει να γίνει ηγεμονική δύναμη στην περιοχή. Στοχεύει να αποδυναμώσει και να ευθραυστοποιήσει τις χώρες γύρω του (ειδικά τη Συρία). Η Τουρκία είναι το μεγαλύτερο εμπόδιό του. Δεν το λέω εγώ. Το λένε οι αναλυτές.

Η Έκθεση της Επιτροπής Nagel , που παρουσιάστηκε στον Νετανιάχου τον Ιανουάριο , συνέστησε στο Ισραήλ να προετοιμαστεί για πόλεμο με την Τουρκία.

Το Ισραήλ χαρακτήρισε την Τουρκία « εχθρικό κράτος ». Αυτό αναφέρεται σαφώς στα μέσα ενημέρωσης. Το Τελ Αβίβ έκτοτε έχει τοποθετηθεί εναντίον της Τουρκίας.

Μέχρι πρόσφατα, υπήρχαν δύο σημαντικά προβλήματα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ: η Γάζα και η Συρία (που συνδέονται με το PKK). Ωστόσο, η νέα «εχθρική θέση» του Τελ Αβίβ αυξάνει τον αριθμό των προβληματικών περιοχών.

Οι νέες προβληματικές περιοχές

Το Ισραήλ είναι πλέον μόνο του επειδή προκάλεσε λιμό και γενοκτονία στη Γάζα. Επίσης, έχει αδύναμο χέρι απέναντι στις στρατιωτικές, πολιτικές και διπλωματικές δυνατότητες της Τουρκίας.

Παρά ταύτα, θα συνεχίσει να επιτίθεται. Η επόμενη στρατηγική είναι να αποδυναμώσει την Τουρκία.

Ας απαριθμήσουμε τα τακτικά βήματα των ηγετών του Ισραήλ ως εξής:

Πρώτον. Προσπαθούν να στοχοποιήσουν τα περιφερειακά συμφέροντα της Άγκυρας με μίνι-συνασπισμούς (Κύπρο-Ελλάδα).

Δεύτερον. Προσπαθούν να αμφισβητήσουν την περιφερειακή παρουσία της Άγκυρας

Τρίτον. Προσπαθούν να περιορίσουν τη στρατιωτική επιρροή της Άγκυρας, λέγοντας: «Μην έρθετε στη Συρία».

Τέταρτον. Δεν θέλουν να αναπτυχθεί η στρατιωτική ικανότητα της Άγκυρας. Κάνουν ό,τι μπορούν για να εμποδίσουν τις διαδικασίες ανάπτυξης Eurofighter, F-16 και F-35 στις δυτικές πρωτεύουσες.

Πέμπτον. Σύμφωνα με τις προβλέψεις μου, προετοιμάζονται για κυβερνοεπιθέσεις/επιθέσεις πληροφοριών. Κοιτάξτε… Μία μέρα αφότου το Παρίσι είπε: «Θα αναγνωρίσω το Κράτος της Παλαιστίνης τον Σεπτέμβριο», τα στρατιωτικά μυστικά της Γαλλίας διέρρευσαν στο διαδίκτυο. Αυτό δεν είναι σύμπτωση, αλλά προηγούμενο.

 Έκτο… Επιταχύνουν τις προσπάθειές τους να διαιρέσουν τη Συρία.

Τα γεγονότα στη Σουέιντα είχαν προηγούμενο…

Αυτό το σημείο είναι σημαντικό… Ας προχωρήσουμε από εδώ… Ο Πρέσβης Μπαράκ συγκέντρωσε τον Άχμεντ αλ Σαράα και τον Μαζλούμ Αμπντί των SDF στις αρχές Ιουλίου.

Οι SDF κλήθηκαν να τηρήσουν την οκτασημική συμφωνία που επιτεύχθηκε στις 10 Μαρτίου. Σε αυτή τη συνάντηση, οι SDF δήλωσαν σαφώς ότι δεν θα καταθέσουν τα όπλα τους .

Επιπλέον… Δόθηκε έμφαση σε μια αποκεντρωμένη δομή. Στη συνέχεια, ο Μπαράκ έκανε τις ακόλουθες σημαντικές δηλώσεις:

Πρώτον. Δεν έχουμε κρατικό χρέος προς το PKK.

Δεύτερον. Υπάρχει μόνο ένας δρόμος, και αυτός είναι η Δαμασκός.

Τρίτον. Εάν οι SDF δεν δράσουν γρήγορα για την ενσωμάτωση με τη Δαμασκό, θα αντιμετωπίσουν προβλήματα με την Τουρκία και τη Συρία.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα επεισόδια στη Σουέιντα ξέσπασαν λίγες μέρες μετά από αυτές τις δηλώσεις.

Το Ισραήλ επιτέθηκε στη Δαμασκό με το πρόσχημα της προστασίας των Δρούζων. Στη συνέχεια, παρενέβησαν η Τουρκία, οι ΗΠΑ και η Γαλλία. Το Ισραήλ και η Συρία αναγκάστηκαν να συνομιλήσουν. Ενώ στελέχη προσκείμενα στις SDF ισχυρίστηκαν ότι «το Ισραήλ πήρε αυτό που ήθελε», πηγές με τις οποίες έχω επικοινωνήσει λένε ότι « η Δαμασκός αρνήθηκε τις απαιτήσεις του Τελ Αβίβ».

Πράγματι, επιτεύχθηκε συμφωνία για περαιτέρω συνομιλίες. Είχε προγραμματιστεί για χθες συνάντηση στο Μπακού για εκπροσώπους των δύο χωρών.

Η αφοπλισμένη πτέρυγα των SDF

Μετά τα γεγονότα της Σουέιντα, οι φωνές εντός των SDF που ζητούν την άρνηση κατάθεσης των όπλων έχουν γίνει πιο έντονες.

Σε απάντηση, ο Υπουργός Εξωτερικών Φιντάν δήλωσε: «Θα επέμβουμε». Η Συρία ζήτησε επίσης επίσημη στρατιωτική βοήθεια από την Άγκυρα (Γράψαμε για το τι σημαίνει αυτό στο «Νέα Φάση στη Συρία: Η Άγκυρα Βάζει Όπλα στο Τραπέζι», 25 Ιουλίου). Ένα ενδιαφέρον άρθρο του μέλους του Κόμματος DEM, Τζενγκίζ Τσαντάρ, ο οποίος έγραψε για αυτήν την κίνηση, με το μήνυμα: «Η διαδικασία (Τουρκία χωρίς Τρομοκρατία) θα υποστεί ζημιά», είναι αξιοσημείωτο.

Σε αυτό το σημείο, οι SDF κάνουν αμφίρροπες κινήσεις. Από τη μία πλευρά, απορρίπτουν το αίτημα των ΗΠΑ να «φύγουν από τις περιοχές Ράκα, Ντέιρ εζ-Ζορ και Τάμπκα», ενώ στη συνέχεια απευθύνουν έκκληση στη Δαμασκό για την «ενσωμάτωση αυτών των πόλεων».

Ενώ ένας αξιωματούχος των SDF λέει: «Δεν θα καταθέσουμε τα όπλα μας σε καμία περίπτωση», ο Μαζλούμ Αμπντί δηλώνει: «Συμφωνούμε με την κυβέρνηση για την ενότητα της Συρίας, έναν ενιαίο στρατό και μια ενιαία σημαία».

Λέγεται… Δεν υπάρχει μονολιθική SDF. Υπάρχει μια ομάδα κοντά στον Οτσαλάν. Υπάρχουν Άραβες… Και υπάρχει επίσης μια ομάδα που μιλάει με το Ισραήλ . Με επικεφαλής ένα πρώην, υψηλόβαθμο μέλος του ΡΚΚ, αυτή η ομάδα έχει επιρροή εντός των SDF και αρνείται να καταθέσει τα όπλα της.

Ο χρόνος τελειώνει στη Συρία

Το Ισραήλ χρησιμοποιεί αυτήν την ομάδα για να πιέσει την Τουρκία να παρέμβει στη Συρία. Αυτή είναι η δική μου ερμηνεία.

Γιατί;

Πρώτον. Θα κατασκευάσει μια αφήγηση γύρω από την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας εναντίον των SDF και θα προσπαθήσει να νομιμοποιήσει την επιρροή της στη Σουέιντα.

Δεύτερον. Ελπίζει να υπονομεύσει τη διαδικασία «Τουρκία απαλλαγμένη από την τρομοκρατία» με αυτήν την παρέμβαση.

Τρίτον. Υπολογίζει ότι μπορεί να εξαντλήσει την Τουρκία παρέχοντας υποστήριξη στην τρομοκρατική οργάνωση.

Τέταρτον. Πιστεύει ότι μπορεί να στοχεύσει περαιτέρω τη Δαμασκό.

Αυτές είναι όλες πιθανότητες. Αλλά ο χρόνος τελειώνει στη Συρία. Είτε η Δαμασκός και οι SDF θα επιταχύνουν την ολοκλήρωση. Είτε η Τουρκία θα αναλάβει δράση επί τόπου. Όλοι πρέπει να προετοιμαστούν αναλόγως.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

” #OYΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

0
Γραφει ο Ευθύμιος
ΑΡΩΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ
-#Constantinople: Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
Ο ενωτικός Μαχμούντ Σεβκέτ Πασάς σπούδασε στο σχολείο Alliance Israelite Universelle (Παγκόσμια Εβραϊκή Ένωση). Διευκόλυνε την εσωτερική κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κρυμμένος πίσω από επιχρυσωμένα συνθήματα όπως «ισότητα, προοδευτισμός και αδελφοσύνη» και εργαζόμενος ως πράκτορας των Σιωνιστών στην Ευρώπη.

Οι Βρετανοί αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα τουρκικό κράτος στην Ανατολία στις 24 Απριλίου 1919 – Καθηγητής Ahmet Şimşirgil Ποιον, λοιπόν, όρισαν για να ιδρύσουν αυτό το κράτος; Τον M.Kemal.

Οι Επτά Δυνάμεις Παρέχουν Όπλα και Πυρομαχικά στον Μουσταφά Κεμάλ 11 Νοεμβρίου 1938
Αμερικανική εφημερίδα New York Herald Tribune: Πέρασε σχεδόν ένα χρόνο λαθρεμπόριο κάθε είδους στρατιωτικών προμηθειών, συμπεριλαμβανομένων όπλων, πυρομαχικών και στολών. Προμηθεύτηκε μερικά από τη Ρωσία, άλλα από τους Ιταλούς στην Αττάλεια, ακόμη και από τους Βρετανούς, οι οποίοι υποστήριζαν τους Έλληνες στη Σμύρνη. Όταν ο στρατός του Κεμάλ ήταν έτοιμος να επιτεθεί, αποκαλύφθηκε ότι προμηθεύτηκε ακόμη και όπλα από πλεονάζοντα αμερικανικά αποθέματα στη Γαλλία. Nuri Çolakoğlu, Ο Ατατούρκ στον Παγκόσμιο Τύπο: Νοέμβριος 1938, 2008, σελ. 111
Εκδιώχθηκαν οι Έλληνες στη θάλασσα; Ή τους επετράπη να εκκενώσουν την περιοχή; ❝Όταν η [1η] Στρατιά έφτασε ανατολικά του Σαλιχλί, θα ενεργούσε σύμφωνα με τις διαταγές που έλαβε από το Δυτικό Μέτωπο. Ο [Γενειοφόρος] Νουρετίν Πασάς αργότερα ερμήνευσε αυτή τη διαταγή ως «Μου κρατούσαν τη φούστα».❞ Belen, 1999, σ. 117

 

Διοικητής Συμμαχικών Δυνάμεων Κατοχής, Στρατηγός Χάρινγκτον: ❝Έχουμε συμφωνήσει σε ένα σχέδιο για την εκκένωση των Ελλήνων από την Ανατολία υπό την επίβλεψη των Συμμάχων.❞ “Looks Back”, 1941, σ. 110. Οι Έλληνες δεν οδηγήθηκαν στη θάλασσα, αλλά εκκενώθηκαν με ασφάλεια από συμμαχικά πλοία; 
22 Σεπτεμβρίου 1922, Γάλλος πρωθυπουργός Ρεϊμόν Πουανκαρέ: ❝Σύμφωνα με το τηλεγράφημα του Πελέ, οι δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ θέλουν να προελάσουν. Ο Μουσταφά Κεμάλ προσπαθεί να τις συγκρατήσει.❞ Şimşir, 2000, σελ. CXVII
12 Σεπτεμβρίου 1922 Συνέντευξη του Αρχιστράτηγου Μουσταφά Κεμάλ στον Βρετανό «δημοσιογράφο» Γουόρντ Πράις: «Δεν είχα καμία πρόθεση να εξαπολύσω αυτή την τελική επίθεση… (..) Η αυτοσυγκράτηση που δείξαμε στη νίκη έρχεται σε αντίθεση με την άθλια και τυχαία καταστροφή των Ελλήνων». Jaeschke, 1971, σ. 240 

 

Κρυπτογραφημένο τηλεγράφημα από τον Λαμπ, τον Βρετανό εκπρόσωπο στη Σμύρνη, προς τον Υπουργό Εξωτερικών Κέρζον: «Τα απομεινάρια του ελληνικού στρατού πλησιάζουν τη Σμύρνη· μια μικρή τουρκική δύναμη τους ακολουθεί. Οι Έλληνες θα εκκενώσουν την πόλη μέσα στις επόμενες 24 ώρες». Sonyel, «Ανήσυχα Χρόνια», 2012, σελ. 366.
 
Διέπραξε η Τουρκική Κυβέρνηση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης σφαγή αμάχων; 14 Ιουλίου 1921, αμερικανικός τύπος, “The Los Angeles Times” και εφημερίδες “Arizona Republic”: Ο Κεντρικός Στρατός της Τουρκικής Κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης “έκαψε ένα ελληνικό χωριό και σφαγίασε 83 αθώους αμάχους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών”. Berk, 2020, σελ. 125.
17 Ιουνίου 1921  Κυβερνήτης της Σίβας, Εμπουμπεκίρ Χαζίμ (Τεπειράν): «Ο Νουρετίν Πασάς διέπραξε σφαγή. Κατέστρεψε 132 χωριά. Διέταξε την ενοποίηση 76 από αυτά σε 16 χωριά. Ανέφερα αυτές τις τραγωδίες στο Υπουργείο Εσωτερικών από καθήκον δημόσιας υπηρεσίας και αίσθημα ανθρωπιάς.»  Sarihan, 1995, τ. 3, σελ. 573′.
3 Οκτωβρίου 1921, Βουλευτής του Ερζιντζάν, Εμίν Μπέη: «…οι φρικαλεότητες… είναι ανατριχιαστικές. Κύριοι, όλες οι καταστροφές και οι φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν στη χώρα διαπράχθηκαν στο όνομα της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης. Νομίζω ότι η εξήγηση αυτού θα είχε επιβλαβείς επιπτώσεις στο εξωτερικό». Πρακτικά Μυστικής Συνεδρίασης του TBMM, Τόμος 2, σελ. 248.
3 Οκτωβρίου 1921, Υπουργός Εσωτερικών Ρεφέτ (Μπελέ) Πασάς: «Πώς μπορεί η κυβέρνηση να κρύψει ένα έγκλημα για το οποίο έχει μάθει; (..) Η χώρα έχει μοιραστεί στα χέρια τριών ή πέντε ανδρών». Πρακτικά Μυστικής Συνεδρίασης του TBMM, Τόμος 2, σελ. 251.
«Οι βουλευτές… απαίτησαν την απόλυση του Νουρετίν Πασά. Ο Μουσταφά Κεμάλ απάντησε ότι η ανατροπή της κυβέρνησης θα ήταν κακή για τον έξω κόσμο, ότι δεν υπήρχαν πρίγκιπες και ότι δεν υπήρχε ανάγκη αντικατάστασης του Νουρετίν Πασά.» Sarıhan, 1996, τ. 4, σελ. 86.
Ο Δρ. Rıza Nur (2010) συζητά μια πολιτική τακτική που εφάρμοσε ο Μουσταφά Κεμάλ. Όπως ακριβώς προστάτευσε τον Σαφέτ Αρικάν από τη δίκη στο Στρατοδικείο, έτσι προστάτευσε και τον Νουρετίν Πασά από τη δίκη. Έτσι, δεσμεύει τα άτομα με τον εαυτό του (σελ. 277).
Ο Σααντετίν Βεντάτ Κοτσέρ (γεν. 1878, Θεσσαλονίκη – θάνατος 1953, Κωνσταντινούπολη), στρατιωτικός γιατρός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Νταρούλφουν, ήταν Σαββατιανής καταγωγής. Ωστόσο, υπό την επίδραση της υλιστικής του παιδείας, ο Σααντετίν Βεντάτ έγινε κοσμικός και υποστήριξε την εξάλειψη της σεκταριστικής θρησκείας του Σαββατιανισμού.

Σχετικά με τη στάση του Σουλτάνου Βαχεντίν απέναντι στους Θεσσαλονικείς προσήλυτους, 10 Ιανουαρίου 1919, ο Μουσταφά Αρίφ (Ντεϊμέρ), Υπουργός Εσωτερικών στο Υπουργικό Συμβούλιο Τεβφίκ (Οκντάι), αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Επειδή, σύμφωνα με τον Βαχεντίν, ο Μουσταφά Αρίφ ήταν «αυστηρός», «Ντονμέ» και «έκλεινε προς την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου».

13 Ιανουαρίου 1919 Η στάση του Σουλτάνου Βαχεντίν απέναντι στον αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Vakit», της Salonika Yakubi Sabatayci Ahmed Emin (Yalman): «Τι σχέση έχει αυτός ο άνθρωπος με αυτή τη χώρα, πολιτικά και θρησκευτικά; Είναι Ισπανός πολίτης και προσήλυτος στη Θεσσαλονίκη.
Τα παραπάνω στοιχεία καταδεικνύουν ότι ο Σουλτάνος Βαχεντίν και ο Μεγάλος Βεζίρης Νταμάντ Φερίντ ήταν πολιτικά σύμμαχοι στο ζήτημα των Σαββαταίων. Πράγματι, το ζήτημα των Σαββαταίων θα γινόταν καθοριστικός παράγοντας στην αντίθεση του υπουργικού συμβουλίου του Φερίντ στον Μουσταφά Κεμάλ.
Μεγάλος Βεζίρης Νταμάντ Φερίντ Πασάς: ❝Ο Μουσταφά Κεμάλ Πασάς είναι Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη· ο Αλί Φουάντ Μπέης είναι Γερμανός· ο Αχμέτ Ρουστέμ Μπέης, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Μπιλίνσκι, είναι Πολωνέζος.❞ New York Tribune, 7 Ιουνίου 1920, «Στους Τούρκους δίνεται 15 ημέρες καθυστέρηση για να δώσουν απόψεις ειρήνης», σελ. 4, τ. 7. 

Ο Κεμαλισμός ήθελε να κάνει τους ιδιοκτήτες αυτών των εδαφών να ξεχάσουν την ιστορία τους. Αν δεν γνωρίζετε την ιστορία σας, δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε τον φίλο ή τον εχθρό σας. Το κουρέλι του σταυροφόρου. Mandacı Çamuriyet.

Από τον ιδρυτή της εφημερίδας Cumhuriyet και πιστό κεμαλιστή Γιουνούς Ναντί στον πρόεδρο των ΗΠΑ Γούντροου Γουίλσον: ❝Η απαράμιλλη και άπειρη δύναμη που κυβερνά το σύμπαν έχει θέσει τον κανόνα ότι κάθε προφήτης πρέπει να βλέπει τις ανάγκες της εποχής του και να επιλέγει το έθνος του ανάλογα. Και εσείς είστε ο προφήτης της εποχής μας.❞

Ορχάν Ντούρου. (2011). “Τα χρόνια απελευθέρωσης της Τουρκίας με αμερικανικά μυστικά έγγραφα” (6η έκδοση) Σελίδα: 83). Κωνσταντινούπολη: Εκδόσεις Πολιτισμού Türkiye İş Bankası. Γιουνούς Ναδί: ❝-“Μεγάλε Γκαζί!.. Είσαι επαρκής ως Θεός για αυτό το έθνος. Δεν χρειάζεται άλλος Θεός!.. Υψώνω το ποτήρι μου προς τιμήν σου!..❞

Χαφίζ Τζεβντέτ Μπέη, κουνιάδος του αείμνηστου Τζελάλ Οκτέν Χότζα· αναφέρεται στο Kadir Mısıroğlu, “Tahrif Hareketleri”, 2011, τ. 2, σ. 504, υποσημείωση 606 Από το εμπιστευτικό υπόμνημα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών με ημερομηνία 21 Απριλίου 1922: ❝Ο Γιουνούς Ναδί υποστηρίζει συχνά την ομάδα του Μουσταφά Κεμάλ και η εφημερίδα του “Yeni Gün” λαμβάνει επίδομα 1000 τουρκικών λιρών κάθε μήνα από την κυβέρνηση της Άγκυρας· αυτό επηρεάζει τη στάση του Γιουνούς Ναδί.❞

Sonyel, 1981, σ. 277 ❝Ντογάν, γιος του Γιουνούς Ναδί Αμπαλίογλου, του ιδρυτή της εφημερίδας Cumhuriyet. Η μόνη σύζυγος του Ναδί, Μαίρη Ελίζαμπεθ… Η δεσποινίς Μαίρη ήταν πράκτορας του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS), που ήταν αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών πριν από την ίδρυση της CIA… ❞ Murat Akan, “NATO’s War with Islam”, 2021, σελ. 62 Τεκτονικοί δημοσιογράφοι της Τεκτονικής δημοκρατίας… «Ιδρυτής και αρχισυντάκτης της εφημερίδας Cumhuriyet Yunus Nadi (Abalıoğlu), Αρχισυντάκτης της εφημερίδας Tanin Hüseyin Cahit Yalçın, Αρχισυντάκτης της εφημερίδας Vatan, Ahmet Emin-Yalmanitef Newspaper U. Ο Αρχισυντάκτης της Εφημερίδας İleri Καθ. Celâl Nuri İleri, ο Αρχισυντάκτης της Εφημερίδας Akşam, Necmeddin Sadak, ο Münir Berik, ο Selim Ragıp Emeç είναι όλοι ιδιοκτήτες εφημερίδων και συγγραφείς που έχουν αποδεχτεί τον Ελευθεροτεκτονισμό… Orhan Hançerlioğlu, Muhtar Kükünçürf μυθιστοριογράφος Reşat Nuri Güntekin, Memduh Şevket Οι Esendal… είναι διάσημοι Τέκτονες του κόσμου της τέχνης μας.” Τεκτονισμός και Τέκτονες στον Κόσμο και στην Τουρκία, İlhami Soysal, Σελίδα: 27 

 

#Hellas:  H  Τουρκια οπως ειχαμε προαναγγειλει θα προκαλούσε…(Βλεπε Οσιο Παισιο) και ανακοινωσε θαλασια παρκα μεσα στο Αιγαιο καταργωντας την Συνθηκη της Λωζανης..,η ελληνικη κυβερνηση θα μπει, οπως παντα, στην πολιτικη κατευνασμου και θα πει δεν ισχυουν.., αλλα οταν ενα ελληνικο καικι παει μεσα σε αυτες της περιοχες οι Τουρκοι θα το διωξουν…επι του πεδιου μετραει η ισχυς …οχι διεθνες δικαιο και πρασινα αλογα…θα το δειτε ..οπως εκαναν στην Κασο με το καλωδιο… Με Μητσοτακη και Γεραπετριτη η Πατριδα μας κινδυνευει πλεον…. αφου ειχαν την αφρωνα ιδεα να φτιαξουν το συμφωνο φιλιας… οπως οι Ριμπεντρομπ -Μολοτωφ..και μετα ειδαμε τι εγινε… ,το ιδιο θα γινει και εδω ..ΟιΤουρκοι καποια στιγμη θα εισβαλουν…Χωρις Σταυρωση δεν υπαρχει Ανασταση. 

 

#Rojava-Lebanon!! Χιλιάδες Κούρδοι ασπάζονται ξανά τον Χριστιανισμό στη Ροζάβα και τον Λίβανο —ειδικά στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία. «Γεσούχ σαρόκε με» σημαίνει «Ο Ιησούς είναι ο Κύριός μας». H προφητεια του Οσιου Παισιου γινεται πραξη!! ηδη και κουρδοι Ορθοδοξοι Ιερεις υπαρχουν !! και το Ευαγγελιο του Χριστου ακουγεται και στη Κουρδικη γλωσσα!! ιστορικες στιγμες ζουμε!!! 
 
#Lebanon-US:Al-Jadeed News: Ο Τομ Μπαράκ αφαιρέθηκε από τον φάκελο του Λιβάνου και θα αντικατασταθεί από τον Μόργκαν Ορτέιγκους!! 
 
#Rum-Lebanon: Ο Δρ. Bchara Rizk, καθηγητής Ιστορίας (και Μαρωνίτης), λέει ότι οι Έλληνες Ορθόδοξοι είναι απόγονοι των αρχικών κατοίκων του Λιβάνου…!!
#Rum: Το Ελληνικό Πατριαρχείο Αντιοχείας παρεμβαίνει για να βοηθήσει στη ρήξη της πολιορκίας της Σουέιντα, αναπτύσσοντας ιατρικές ομάδες και ανοίγοντας ένα σημείο αρωγής στη Σαχμπά για την παροχή βοήθειας σε όσους έχουν ανάγκη. Χριστιανοί κληρικοί στη Σουέιντα έστειλαν ένα σαφές και ακλόνητο μήνυμα: «Είμαστε ένα σώμα με τους Δρούζους αδελφούς μας — θα σταθούμε ενωμένοι, όποιο και αν είναι το κόστος».Τι κανει το ελληνικο κρατος απολυτως τιποτα…εχοντας ανικανους ανθρωπους να βοηθησουν οπως οι Μητσοτακης -Γεραπετριτης… ,Οσο γρηγοροτερα φυγουν τοσο πιο γρηγορα η πατριδα μας θα ελευθερωθει απ τα δεσμα της αδρανειας…και των σκανδαλων τυπου ΟΠΕΚΕΠΕ…
Το 1995, ο Σουνίτης Μουσουλμάνος λόγιος Άχμεντ Ντιντάτ προσευχήθηκε πριν από μια συζήτηση, προκαλώντας τον Θεό της Βίβλου να τον φιμώσει αν ήταν αληθινός. Λίγο αργότερα, ο Ντιντάτ υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που τον άφησε παράλυτο και άλαλο. Παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για εννέα χρόνια μέχρι τον θάνατό του.
#Syria-AANES: Καράμ Μαχσούς, σύμβουλος της φυλής Τζαμπούρ: «Η δήλωση που εξέδωσαν οι φυλές εναντίον των SDF στη Δαμασκό δεν μας αντιπροσωπεύει»
#INDIA-AANES: “The Indian Express” interviews Mazloum Abdî and publishes an article titled: “India can play a significant role in stabilizing Syria through its friendship with the Syrian Kurds.”
#US: Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Συρία, Τόμας Μπαράκ, δήλωσε ότι το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δεν θα αφαιρέσει τη Συρία από τον κατάλογο των κρατών που χρηματοδοτούν την τρομοκρατία μέχρι να δει τι θα συμβεί στη συνέχεια από το καθεστώς του Aλ-Τζολάνι. Λευκός Οίκος: Οι δασμοί στη Συρία θα ανέλθουν στο 41%
#Syria-AANES:Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις συνέλαβαν μέλη του λεγόμενου Φυλετικού Στρατού που εγκατέλειψαν την περιοχή των SDF για να ενταχθούν στην αυτοκινητοπομπή εκκαθάρισης της Σουβεϊντά. Εντοπίστηκαν μέσω βίντεο που δημοσίευσαν με δολοφονίες και λεηλασίες και από τοπικές αναφορές, και συνελήφθησαν ημέρες μετά την επιστροφή τους.Οι ειδικές δυνάμεις TOL συνέλαβαν 2 τρομοκράτες του ISIS μέσα στο στρατόπεδο Al-Hawl. Στην εξοχή της Χασάκε.
5 μαχητές των SDF μαρτύρησαν σε επίθεση τρομοκρατών του <<ISIS>> στην πραγματικοτητα μεταμφιεσμενοι HTS τρομοκρατες ηταν…στην πόλη Ντιμπάν, στην ανατολική επαρχία Ντέιρ εζ-Ζορ.
Το Γερμανικό Εξειδικευμένο Νοσοκομείο άνοιξε στο Κομπάνι. Το πλήρως εξοπλισμένο νοσοκομείο εγκαινιάστηκε από τον Δρ. Χελίλ Αμπντί, πατέρα του Αρχιστράτηγου των SDF, Μαζλούμ Αμπντί. Το νοσοκομείο 70 κλινών, το οποίο περιλαμβάνει χειρουργεία και μονάδες εντατικής θεραπείας, έχει αρχίσει να λειτουργεί.
#Syria-AANES: Διοικητής των Βόρειων Δημοκρατικών Δυνάμεων, που συνδέονται με τις SDF, Aμπου Ομέρ Ιντλιμπί: «Αν αυτό το καθεστώς παραμείνει όρθιο μέχρι την Πρωτοχρονιά… να ξέρετε ότι αυτό είναι θαύμα».
‘Ενα καθεστώς σχεδόν κλινικά νεκρό… που ζει με εξωτερικές ενέσεις, διοικείται υπό κηδεμονία και αναπνέει μέσα από τους σωλήνες των συμφωνιών. Όλοι ψιθυρίζουν για αλλαγή… ακόμα και αυτοί που έχτισαν τον θρόνο του χθες. Αλλά αυτή η σιωπή; Δεν είναι ηρεμία…
Ανάμεσα στην πατρίδα και την εξουσία… η νέα σαμπιχά δεν το βλέπει! Να επικρίνει; Προδότης. Να αντιταχθεί; Πράκτορας. Να απαιτήσει μεταρρύθμιση; Να καταστρέψει τη Συρία! Αλλά δεν βγήκαμε να αντικαταστήσουμε έναν τύραννο με έναν άλλο, ούτε να χειροκροτήσουμε μια εξουσία που άλλαξε την ενδυμασία της… και διατήρησε τη νοοτροπία της! Είμαστε ελεύθεροι… Δεν λατρεύουμε κανένα πρόσωπο, ούτε ορκιζόμαστε πίστη σε μια εξουσία. Δεν ρώτησα για το καθεστώς Άσαντ, οπότε μην νομίζετε ότι θα ρωτήσω για ένα πιο ανίκανο και πιο αποτυχημένο καθεστώς! Και μην προσπαθήσετε να απειλήσετε, γιατί όσοι αντιμετώπισαν τις βόμβες-βαρέλια δεν θα εκφοβιστούν από τις υποκριτικές σας σάλπιγγες. Έχουμε το δικαίωμα να πούμε όχι, όχι και χίλια όχι σε κάθε αποτυχημένη εξουσία. Και να απαιτήσουμε την παραίτησή της και να ρίξουμε όσους προσπαθούν να μας υποδουλώσουν. Η Συρία δεν είναι χτισμένη πάνω στην υποκρισία, ούτε διοικείται από τον φόβο, ούτε σηκώνεται με τυφλά χειροκροτήματα! Παρά όλη αυτή την απογοήτευση, προσπαθούμε να είμαστε θετικοί απέναντί σας, να αρκεστούμε στην εποικοδομητική κριτική και να δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία σε ένα μυαλό που μπορεί να αφυπνιστεί, προτού όλα εκραγούν μονομιάς και εισέλθουμε στο χάος που καταστρέφει τα πάντα.
#Syria-AANES: Γυναικεία διαμαρτυρία στην πόλη Qamislo σε ένδειξη αλληλεγγύης με τις γυναίκες της Sweida. 
Περισσότεροι από 800 Ιρακινοί, κατανεμημένοι σε 233 οικογένειες, έφυγαν από τον καταυλισμό αλ-Χολ στην ύπαιθρο της Χασάκα στο καντόνι αλ-Τζαζέρα, επιστρέφοντας σε ιρακινό έδαφος.

#Syria-AANES: Η Αυτόνομη Διοίκηση στη Ροζάβα δωρίζει 1 εκατομμύριο δολάρια στην Κουρδική Ερυθρά Ημισέληνο για την υποστήριξη του λαού της Σουβέιντα.

Η Κουρδική Ερυθρά Ημισέληνος επιβεβαίωσε ότι η εκστρατεία δωρεών συνεχίζεται ακόμη στις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη, με στόχο τη συγκέντρωση περισσότερων κεφαλαίων για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στον λαό της Σουβέιντα τις επόμενες ημέρες.
Περισσότερα drones κατασκευάζονται αυτήν τη στιγμή ως προετοιμασία για οποιαδήποτε απειλή που μπορεί να στοχεύσει τη Ροζάβα.
#Alawite:Επαρχία Τζαμπλέχ: Η επαφή με τη νεαρή γυναίκα, Atab Imad Daher, 33 ετών και παντρεμένη, χάθηκε στις 31 Ιουλίου. Η τελευταία επαφή μαζί της ήταν ενώ κατευθυνόταν προς το σπίτι της οικογένειάς της στο χωριό Ganiri στην επαρχία Τζαμπλέχ στις 1:30 μ.μ. Απήχθη από τρομοκράτες της HTS.
#Syria:Ο Άχμεντ Μουαφάκ Ζεϊντάν, που συνδέεται με την Αλ Κάιντα, έγινε σύμβουλος του ηγέτη της HTS Jolani Έχουν εμφανιστεί φωτογραφίες του Ζεϊντάν, ο οποίος περιλαμβάνεται στον κατάλογο των τρομοκρατών των ΗΠΑ, με τον Μπιν Λάντεν και τους ηγέτες των Ταλιμπάν.
Στρατιωτικές δυνάμεις SNA που συνδέονται με το HTS έκαναν έφοδο σε αίθουσα γάμου στην πόλη Μπαμπ, στο Χαλέπι, και απήγαγαν τον τραγουδιστή Ομέρ Χαϊρί. Ο τραγουδιστής βασανίστηκε επειδή τραγουδούσε σε συναυλίες του στρατού των Μπααθιστών στο παρελθόν.
Τομ Μπαράκ, Αμερικανός βουλευτής: «Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ δήλωσε ότι δεν θα αφαιρέσει τη Συρία από τον κατάλογο των κρατών που χρηματοδοτούν την τρομοκρατία και θα περιμένει να δει τι θα κάνει στη συνέχεια το καθεστώς της Σαρία».

#Druze:Σε σχέση με τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον#Δρούζων. 

Ενόψει της σοβαρής ανθρωπιστικής κατάστασης στην περιοχή, το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών, υπό την καθοδήγηση του Υπουργού Εξωτερικών Γκίντεον Σαάρ, παρέδωσε επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια στους Δρούζους στην περιοχή Ας-Σουβάιντα. Το τρέχον πακέτο βοήθειας, αξίας 2 εκατομμυρίων σέκελ, περιλαμβάνει τρόφιμα, ιατρικό εξοπλισμό, κιτ πρώτων βοηθειών και φάρμακα και προορίζεται για περιοχές που επλήγησαν άμεσα από τη βία. Αυτό είναι το δεύτερο πακέτο βοήθειας που παραδίδει το Υπουργείο Εξωτερικών στους Δρούζους στη Συρία, μετά από ένα προηγούμενο πακέτο που στάλθηκε τον Μάρτιο.

Ο εκπρόσωπος αραβικής γλώσσας του ισραηλινού στρατού, Αβιχάι Αντράι, επισκέφθηκε#Δρούζων χωριά κοντά στο Όρος Ερμών στην # επαρχία Δαμασκού. 

#Alawite:H Τζουντί Μαχέρ εξαφανίστηκε καθ’ οδόν προς το πανεπιστήμιο όταν συνελήφθη από τρομοκράτες του HTS.
Χωριό Αλ-Μπάσα: Τοπικές πηγές από το χωριό Αλ-Μπάσα ανέφεραν ότι η νεαρή γυναίκα, Ζάχρα Φίρας Αλ-Ζεΐτι, απήχθη απο HTS τρομοκρατες το πρωί, 27 Ιουλίου, κοντά στη διασταύρωση της πόλης Αλ-Μπάσα στην ύπαιθρο της Λατάκια.
Περιοχή Saqoubin: Η νεαρή γυναίκα, Yara Bassem Rajab, 23 ετών, απήχθη απο τρομοκρατες της HTS αφού έφυγε από το σπίτι της στην περιοχή Saqoubin της πόλης Latakia το απόγευμα της 28ης Ιουλίου.
#Kurdistan: Ο πρόεδρος της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν (PUK), Μπάφελ Τζαλάλ Ταλαμπανί, φιλοξένησε αντιπροσωπεία υψηλού επιπέδου από το Ηνωμένο Βασίλειο, με επικεφαλής τον Υποναύαρχο Έντουαρντ Άλγκρεν, Ανώτερο Σύμβουλο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
#Syria-Russia:  Ο υπουργός Άμυνας του νέου τζιχαντιστικού καθεστώτος και ο αδερφος του τρομοκρατη Jolani στη #Συρία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη #Μόσχα , όπου συναντάται με τον #Ρώσο ομόλογό του. Συζητούν την αγορά ρωσικής κατασκευής όπλων -συμπεριλαμβανομένων προηγμένων συστημάτων αεράμυνας- για τη Συριακή Αεροπορική Άμυνα και διαφορα αλλα θεματα. 
Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ: Ενδιαφερόμαστε να διασφαλίσουμε ότι οι Κούρδοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα στη Συρία. 
#Israel:Η Διεθνής Αδελφότητα Χριστιανών και Εβραίων έχει παράσχει βοήθεια στην κοινότητα των Δρούζων στη Συρία. Η οργάνωση έχει ιδρύσει δύο περιφερειακές κλινικές και έχει παραδώσει ιατρικά εφόδια αξίας περίπου 2 εκατομμυρίων δολαρίων και χιλιάδες πακέτα τροφίμων σε χωριά Δρούζων και χριστιανών στη Συρία.
Γιαΐρ Νετανιάχου: Οι Κούρδοι είναι το μεγαλύτερο έθνος χωρίς κράτος (45 εκατομμύρια άνθρωποι), κοσμικοί και σύμμαχοι της Δύσης. Τα εδάφη τους είναι μοιρασμένα μεταξύ Τουρκίας, Ιράν, Ιράκ και Συρίας. Γιατί η Γαλλία, η Γερμανία, ο Καναδάς και πολλές άλλες χώρες δεν αναγνωρίζουν το Κουρδιστάν;
#Turkey: Η Τουρκικη MIT προσπαθεί να επηρεάσει φυλές στη Βόρεια και Ανατολική Συρία και έτσι να τις ενθαρρύνει να εξαπολύσουν επιθέσεις εναντίον των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF),κατι παρομοιο ειχαν κανει στην Manbij.Kαι με τους βεδουινους το ιδιο  εναντιων των Δρουζων.
Επείγον σχέδιο αιματηρής σύγκρουσης Δαμασκού-Άγκυρας!
Το http:// lekolin.org αποκρυπτογράφησε το σχέδιο αιματηρής σύγκρουσης που προέκυψε από μια τετράωρη μυστική συνάντηση μεταξύ αξιωματούχων της MIT και αξιωματικών πληροφοριών της HTS στη Δαμασκό στις 18 Ιουλίου 2025. Λεπτομέρειες: 
#Ukraine:Ο Ρωσικός Στρατός κατέλαβε την πόλη Τσάσιβ Γιαρ, στην κατεύθυνση Κοστιαντίνοβκα, στην περιφέρεια Ντόνετσκ. Η μάχη διήρκεσε 483 ημέρες, καθιστώντας την την τρίτη μεγαλύτερη μάχη του πολέμου, μετά τη Μαρίνκα (616 ημέρες) και την Περβομάισκε (545 ημέρες).Η RUAF προέλασε προς τις κατευθύνσεις Βελίκι Μπουρλούκ και Σούμι. Οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν προς την κατεύθυνση της πόλης Βελίκι Μπουρλούκ και ξεκίνησαν την περικύκλωση των οικισμών Χάτνογιε και Αμπαρνόγιε, καταλαμβάνοντας πιο οχυρωμένες θέσεις στην περιοχή τους.
Στην αριστερή πτέρυγα της κατεύθυνσης Ζαπορίζια – στο Στεπνογόρσκ, οι αλεξιπτωτιστές έχουν εγκατασταθεί στο πρώτο τέταρτο και επιτίθενται στη γραμμή οχυρώσεων των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Ποκροφσκ μετωπο-Οι ρωσικες δυναμεις κατελαβαν το χωριό Τσουνίσινο.Το Σουβόροβο ( Ζάτισοκ ) καταληφθηκε, ο Ρωσικός Στρατός κινείται σε ένα ευρύ μέτωπο προς το Ροντίνσκογιε και το Μπιλέτσκογιε, προς τη βόρεια κατεύθυνση Ποκρόφσκ.Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το χωριό Τρογιάντα, στην κατεύθυνση Ποκρόφσκ, στην περιφέρεια Ντόνετσκ.Ποκρόφσκ : Ένταση των μαχών στο κέντρο της πόλης: Διείσδυση μικρών ρωσικών τακτικών ομάδων σε βασικές περιοχές, η οποία τους επιτρέπει να δημιουργήσουν ισχυρά σημεία και στη συνέχεια να επεκτείνουν μεθοδικά τον έλεγχο στις γύρω περιοχές.
Οι μηχανοκίνητες μονάδες τυφεκιοφόρων προελαύνουν στην περιοχή του οικισμού Στουπότσκι, προς την κατεύθυνση του Πρεντέτσενο. Ένα φορτηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας και αρκετοί αιχμάλωτοι μαχητές έχουν αιχμαλωτιστεί.
Η Πανκόβκα έπεσε…  Ο Ρωσικός Στρατός βρίσκεται ήδη στο Τσερβόνι Λιμάν..
Oι δηλωσεις Τραμπ ειναι θα λεγαμε κινηση απελπισιας… ο ρωσικος στρατος σε ολα το τονιζω σε ολα τα μετωπα προελαυνει η Πολη Τσασιβ γιαρ επεσε θα πεσουν το επομενο διαστημα γυρω στης 10 Πολεις ,οι ρωσσοι θελουν να παρουν πισω τις πολεις που χασανε το 2014 Σλαβιανσκ ,Κραματορσκ… ( θα θυμαστε την δημοκρατια του Σλαβιανσκ που ειχαν φτιαξει.. ) και επισης τα κοιτασματα φυσικου αεριου του Κραματορσκ, αρα θα συνεχισθει η προελαση ,θα τα παρουν και τοτε θα τελειωσει ο πολεμος..σε αυτην την φαση… Η Ταξιαρχια καταδρομων που φτιαχνει η Λευκορωσια στα συνορα με την Ουκρανια δεν ειναι για τωρα..

#Rum_Pontos: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΗΝ Τραπεζουντα O Υπουργός Εσωτερικών Αλί Γερλικάγια: Σε επιχειρήσεις που διεξήγαγε η Χωροφυλακή μας εναντίον της FETÖ σε 26 επαρχίες τις τελευταίες δύο εβδομάδες, έχουμε συλλάβει 77 υπόπτους. 56 έχουν συλληφθεί και η διερεύνηση 21 ατόμων συνεχίζεται.

 
Στις 25 Απριλίου 1920 , ο Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σαμψούντα έστειλε τηλεγράφημα στον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ: «Η κήρυξη όρων ειρήνης από τις Συμμαχικές δυνάμεις θα αποτελέσει το σήμα για μια γενική εξέγερση στην Ανατολία». Η “σωστη πλευρα της ιστοριας” συμφωνα με την λογικη Μητσοτακη… 
 
Oσοι θελετε να κοινοποιειτε την σελιδα διοτι η κρατικη ΕΡΤ και τα λεγομενα μεγαλα καναλια δεν τα δειχνουν.. ,αυτα προς το παρον “Ουδεν νεοτερον απο το Ανατολικο Μετωπο”.

Αποδόμηση των ανακριβειών του κ. Δένδια στο πλαίσιο κοινωνικού αυτοματισμού για την περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων

25

 


Μπάμπης Παπασπύρος
 

Σε ένα ακόμη κρεσέντο ανακριβειών προχώρησε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Νίκος Δένδιας, στη Βουλή, παρουσιάζοντας στρεβλές εικόνες για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι δηλώσεις του φαίνεται να εντάσσονται σε ένα ευρύτερο αφήγημα κοινωνικού αυτοματισμού, που υποβαθμίζει το έργο και τη σημασία των στρατιωτικών δομών και υποδομών, μετατρέποντάς τις σε αντικείμενο χλευασμού. Ας δούμε τα σημαντικότερα σημεία και τις πραγματικότητες που αποσιωπήθηκαν ή διαστρεβλώθηκαν.

1. Το ακίνητο του ΤΕΘΑ στην Πλάκα

Ο κ. Δένδιας δήλωσε ότι το Ταμείο Εθνικής Άμυνας (ΤΕΘΑ) στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο 2.400 τ.μ. στην Πλάκα, το οποίο, όπως είπε, θα μπορούσε να αποφέρει τουλάχιστον 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο ως ενοίκιο. Ανέφερε επίσης ότι στο κτίριο αυτό εργάζονται μόνο 49 άτομα (29 από το ΤΕΘΑ και 20 από «τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού») και ότι καθένας από αυτούς έχει “60-70 τ.μ.” προσωπικού χώρου.

Η αλήθεια:

 




Στο συγκεκριμένο ακίνητο δεν στεγάζεται προσωπικό του ΤΕΘΑ! 
 

Στεγάζεται η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού και τμήμα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού…

Η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, διατηρεί εκεί τα τεράστια ιστορικά αρχεία του Ελληνικού Στρατού, βιβλιοθήκη, ειδικούς χώρους & υποδομές

 

Οι χώροι αυτοί δεν είναι γραφεία-σαλόνια για κάθε υπάλληλο, αλλά διαμορφωμένοι για τη φύλαξη και συντήρηση ιστορικών εγγράφων, ντοκουμέντων και αρχειακού υλικού εθνικής σημασίας

Πρόκειται για έναν κρίσιμο πυρήνα ιστορικής μνήμης των Ε.Δ., και όχι για “σπατάλη τετραγωνικών”.

2. Η πισίνα της 1ης Στρατιάς στη Λάρισα

Ο Υπουργός ανέφερε ειρωνικά τη γνωστή πισίνα του Στρατηγείου της 1ης Στρατιάς, σημειώνοντας ότι το μήκος της είναι 49,5 μέτρα και όχι 50, ώστε να μην υποχρεούται να διατίθεται για αγώνες.

Η αλήθεια:

Η πισίνα κατασκευάστηκε από το ΝΑΤΟ, όταν η 1η Στρατιά λειτουργούσε ως το Νατοϊκό Στρατηγείο LANDSOUTHCENT HQ

Για ενημέρωσή σας, κατά καιρούς, η πισίνα έχει χρησιμοποιηθεί από τον Ναυτικό Όμιλο Λάρισας, λόγω προβλημάτων στη δημόσια πισίνα της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού.

Η αναφορά της πισίνας ως επιχείρημα για την κατάργηση ενός τακτικού σχηματισμού (Στρατιάς), που υπάρχει σε όλα τα σύγχρονα στρατιωτικά δόγματα, είναι τουλάχιστον παραπλανητική και απαξιωτική φωτοβολίδα

3. Η πολυκατοικία στην Αμερικής & Ακαδημίας

Κατά τον κ. Δένδια, μέχρι πρότινος ολόκληρη πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας χρησιμοποιούνταν από έναν και μόνο αξιωματικό στο ρετιρέ, και κόστιζε 800.000 ευρώ τον μήνα, ποσό που εξοικονομήθηκε με την ενοικίαση του κτηρίου.

Η αλήθεια:

Το ρετιρέ χρησιμοποιείτο περιστασιακά από τον εκάστοτε Α/ΓΕΕΘΑ όταν δεν διέθετε άλλο οίκημα στην Αθήνα, και όχι μόνιμα από έναν “προνομιούχο”. Ζήτημα αν χρησιμοποιήθηκε για πολύ μικρά χρονικά διαστήματα απο 2 Αρχηγούς

 


Το ακίνητο ήταν στην ουσία για χρόνια δεσμευμένο λόγω δικαστικών εκκρεμοτήτων με τον ιδιοκτήτη του ισογείου, εταιρεία ενδυμάτων PLAY BOY


 

 

Η ενοικίαση του κτιρίου ξεκίνησε το 2021, από τον προηγούμενο ΥΕΘΑ και ολοκληρώθηκε μόλις τον Ιανουάριο του 2025, με ενιαία συμφωνία ύψους 800.000 ευρώ/μήνα, αφού επιλύθηκαν τα νομικά ζητήματα. 

4. Μετοχικά Ταμεία και αριθμοί χωρίς περιεχόμενο

Ο Υπουργός παρέπεμψε σε αριθμούς υπαλλήλων και τετραγωνικών μέτρων σε σχέση με τα Μετοχικά Ταμεία, υπονοώντας υπερβολική σπατάλη. Ωστόσο, οι αριθμοί αυτοί παρουσιάστηκαν αποκομμένοι από τα λειτουργικά και νομικά τους πλαίσια και χωρίς ανάλυση των υπηρεσιών που παρέχουν οι εν λόγω φορείς στους στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους.

Στοχοποίηση με εργαλείο την παραπληροφόρηση

Οι δηλώσεις του κ. Δένδια δεν κινούνται στο πεδίο της θεσμικής αυτοκριτικής ή βελτίωσης της διαχείρισης δημόσιας περιουσίας, αλλά σε ένα ξεκάθαρο μονοπάτι κοινωνικού αυτοματισμού. Παρουσιάζοντας διαστρεβλωμένα στοιχεία, επιχειρείται η στοχοποίηση των στρατιωτικών και των θεσμών των Ενόπλων Δυνάμεων, ως υποτιθέμενων “προνομιούχων” ή “ανεξέλεγκτων”.

Η ακίνητη περιουσία των Ε.Δ. δεν είναι απλώς τετραγωνικά μέτρα και νούμερα. Είναι εθνική υποδομή, ιστορική μνήμη, στρατηγική ασφάλεια και μέρος της εθνικής κυριαρχίας. Η διαχείρισή της χρειάζεται διαφάνεια και λογική, αλλά όχι φτηνά επικοινωνιακά τρικ και υπαινιγμούς που ρίχνουν λάδι στη φωτιά της απαξίωσης.

πηγή: exomatiakaivlepo.blogspot.com

«Πόλεμος Χαρτών στο Αιγαίο» μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας – Η Τουρκία ανακηρύττει προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές

1

Άγκυρα.

Οι νέες Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές (ΘΠΠ) της Τουρκίας έχουν χαρτογραφηθεί σε χάρτη που έχει καταχωρηθεί στη Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή (ΔΟΕ), έναν φορέα που υπάγεται στον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO), γράφει η τουρκική T24.

Στα τέλη Ιουλίου, η Ελλάδα ανακοίνωσε την ανακήρυξη δύο θαλάσσιων πάρκων, ενός στο Ιόνιο Πέλαγος και του άλλου στο Νότιο Αιγαίο.

Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε στο σχέδιο της Ελλάδας δηλώνοντας: «Οι μονομερείς ενέργειες θα πρέπει να αποφεύγονται σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες όπως το Αιγαίο και η Μεσόγειος. Το διεθνές ναυτικό δίκαιο ενθαρρύνει τη συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών ζητημάτων, μεταξύ των παράκτιων κρατών σε αυτές τις θάλασσες. Σε αυτό το πλαίσιο, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι η χώρα μας, ως παράκτιο κράτος στο Αιγαίο Πέλαγος, είναι πάντα έτοιμη να συνεργαστεί με την Ελλάδα »  .

Μια «περιοχή θαλάσσιου πάρκου» κηρύσσεται για την προστασία μιας καθορισμένης περιοχής της εν λόγω θάλασσας, για τη διατήρηση των οικοτόπων απειλούμενων ειδών και πλασμάτων, για την ανάδειξη της υποβρύχιας ομορφιάς, για την ενημέρωση των μαζών σχετικά με σχετικά ζητήματα και για τη διεξαγωγή επιστημονικών μελετών στην εν λόγω θάλασσα.  Η Άγκυρα θεωρεί την ανακήρυξη θαλάσσιου πάρκου στο Αιγαίο Πέλαγος από την Αθήνα ως προσπάθεια επέκτασης των «χωρικών υδάτων» της χώρας και περιγράφει αυτά τα βήματα ως «μονομερή βήματα».

Παρόλο που ειπώθηκε ότι η Τουρκία ενδέχεται να ανακηρύξει τα δικά της θαλάσσια πάρκα μετά τις ανακηρύξεις θαλάσσιων πάρκων από την Ελλάδα, το Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι οι νέες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές της Τουρκίας έχουν συμπεριληφθεί στον χάρτη που έχει καταχωριστεί στη Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή (ΔΟΕ) στο πλαίσιο της UNESCO.

Θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές που έχουν κηρυχθεί από την Άγκυρα (μπλε περιοχές)

Μεταξύ αυτών των περιοχών, δύο στο Βόρειο Αιγαίο και μεταξύ Φετιγιέ και Κας προσελκύουν την προσοχή, ενώ έχει αναφερθεί ότι η Άγκυρα θα κηρύξει προστασία και για άλλες περιοχές στις γύρω θάλασσες. Η κήρυξη προστατευόμενης περιοχής στα ανοικτά των ακτών της Φετιγιέ και του Κας επεκτείνει τις περιβαλλοντικές περιοχές που προστατεύει η Τουρκία στη Μεσόγειο.

Πηγές του Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσαν ότι η κήρυξη προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής δεν θα επηρεάσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη θάλασσα.

Έκδοση του Χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού με προσθήκη «θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών»

Η ανακοίνωση της Τουρκίας για «μονομερή»

Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της στις 21 Ιουλίου, η Αθήνα ανακοίνωσε δύο θαλάσσια πάρκα σε διαφορετικές περιοχές, το ένα στο Ιόνιο Πέλαγος και το άλλο στο Νότιο Αιγαίο.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι τα πάρκα θα είναι οι πιο προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τους χάρτες, υπάρχουν δύο θαλάσσια πάρκα στο Ιόνιο Πέλαγος, σε μια ευρεία περιοχή από τα νότια της χερσονήσου της Πελοποννήσου μέχρι το νησί της Λευκάδας, και στα νότια του Αιγαίου Πελάγους, σε μια περιοχή που εκτείνεται από το νησί της Μήλου μέχρι το νησί Λέβιθα.

Η Άγκυρα χαρακτηρίζει αυτά τα βήματα της Ελλάδας ως «μονομερή» και προτρέπει την Αθήνα να απόσχει από τέτοιες «μονομερείς ενέργειες».

Το Υπουργείο Εξωτερικών, σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε αμέσως μετά την απόφαση της Ελλάδας στις 21 Ιουλίου να ανακηρύξει θαλάσσιο πάρκο, ανέφερε:  «Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι η χώρα μας, ως παράκτιο κράτος στο Αιγαίο Πέλαγος, είναι πάντα έτοιμη να συνεργαστεί με την Ελλάδα».

Το Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι τα έργα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Τουρκίας θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες. Η τελευταία αυτή απόφαση σχετικά με τις προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές της Τουρκίας έρχεται μετά από αυτή την ανακοίνωση.

Η Άγκυρα επικαλέστηκε τη Διακήρυξη των Αθηνών για τις Φιλικές Σχέσεις και την Καλή Γειτονία, που υπογράφηκε μεταξύ των δύο χωρών στις 7 Δεκεμβρίου 2023. Το Υπουργείο Εξωτερικών ζήτησε «μια ειλικρινή και ολοκληρωμένη προσέγγιση για την επίλυση ζητημάτων με βάση το διεθνές δίκαιο, την ισότητα και την καλή γειτονία».

Ο αριθμός μπορεί να αυξηθεί 

Πηγές του Υπουργείου Εξωτερικών αναφέρουν ότι ο αριθμός των προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών ενδέχεται να αυξηθεί σε κάθε θάλασσα κατά την επόμενη περίοδο.

Το σχέδιο, που ανακοινώθηκε τέσσερις μήνες μετά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα, είχε προκαλέσει ένταση στις σχέσεις. Τον Απρίλιο του 2024, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε το σχέδιο της χώρας του για τη δημιουργία δύο εθνικών θαλάσσιων πάρκων στο Ιόνιο Πέλαγος και στο Αιγαίο Πέλαγος.
Αυτή η ανακοίνωση ήρθε ακριβώς τέσσερις μήνες μετά την ιστορική επίσκεψη του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα και αποτέλεσε νέο σημείο έντασης μεταξύ των δύο πρωτευουσών, οι οποίες προσπαθούν να μετριάσουν τις διπλωματικές εντάσεις με στόχο να πλησιάσουν. Ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν είχε δηλώσει ότι η Τουρκία «δεν θεωρεί αυτό το σχέδιο αθώο» και ότι θα παραβίαζε τις «κόκκινες γραμμές» της Τουρκίας όσον αφορά την υφαλοκρηπίδα.
Επικαλούμενη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα διεκδικεί το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και να επεκτείνει την αποκλειστική οικονομική της ζώνη στο Αιγαίο. Η Τουρκία, η οποία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης, αντιτίθεται σθεναρά σε αυτή την ιδέα, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια ενέργεια θα εμπόδιζε την πρόσβασή της σε διεθνή ύδατα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της κλιμάκωσης των εντάσεων τον Απρίλιο του περασμένου έτους, ο Υπουργός Εξωτερικών Φιντάν ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου στην Άγκυρα μαζί με τον Αυστριακό Υπουργό Εξωτερικών Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ ότι η Αθήνα και η Άγκυρα είχαν «καταλήξει σε καταρχήν συμφωνία» για την ανακήρυξη θαλάσσιου πάρκου. Λίγο πριν από αυτή τη δήλωση, ο Πρόεδρος Ερντογάν και ο Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης είχαν συνάντηση στην Άγκυρα.

Οι «πόλεμοι χαρτών» δεν είναι κάτι καινούργιο στο Αιγαίο Πέλαγος

Στα τέλη Απριλίου προέκυψαν εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας σχετικά με τους χάρτες του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού.

Η Αθήνα, στον δημοσιευμένο χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, επαναπροσδιόρισε επίσης τις αμφισβητούμενες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες με την Τουρκία, αναβιώνοντας έτσι το αμφισβητούμενο ζήτημα του νησιού Μεγίστη.

Η Άγκυρα απάντησε επίσης σε αυτόν τον χάρτη ανακοινώνοντας την ολοκλήρωση των μελετών Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού που διεξήχθησαν από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας για το Ναυτικό Δίκαιο (DEHUKAM) του Πανεπιστημίου της Άγκυρας και δημοσιεύοντας έναν χάρτη.

Το Υπουργείο Εξωτερικών είχε χαρακτηρίσει τον χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της Αθήνας ως «τετελεσμένο γεγονός» και υποστήριξε ότι «δεν θα είχε καμία νομική συνέπεια».

Απαντώντας, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, τόνισε ότι η θέση της Τουρκίας επί του θέματος είναι γνωστή, λέγοντας:  «Πρόθεσή μας είναι να συνεχίσουμε τον τουρκο-ελληνικό διάλογο. Δεν επιδιώκουμε εχθρικές σχέσεις με καμία γειτονική χώρα», καταλήγει το τουρκικό δημοσίευμα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

 

Advertisement

Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Η ανικανότητα της αντιπολίτευσης είναι συστημική – Οι κοινοβουλευτικές φαιδρότητες το επιβεβαιώνουν

3

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πολιτικό κεφάλαιο του Μητσοτάκη, επί της ουσίας έχει ήδη αναλωθεί. Ενώ στο περιβάλλον αυτής της ιδιότυπα απολυταρχικού χαρακτήρα σχέσης που διατηρεί με το κόμμα του, συντηρώντας και ανατροφοδοτώντας ακραία δομικά και φυσιογνωμικά εκφυλιστικά φαινόμενα στο εσωτερικό του, καταγράφεται μια εξόχως ανταγωνιστική, αντιφατική αλλά και αδιέξοδη, μια φαύλη και κυρίως μια αυτοκαταστροφική πολιτική δυναμική, την οποία δεν μπορούμε και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε..

Από την μια μεριά, στην ηγεσία του κυβερνητικού κόμματος και δυστυχώς και στην πρωθυπουργία της χώρας, βρίσκεται ένας πολιτικός άνδρας ανίκανος, εμπαθής, φοβικός, συμβιβασμένος με όλα όσα δεν θα έπρεπε να είναι και εν τέλει πλήρως αναντίστοιχος με τις απαιτήσεις της εποχής, αλλά και παντελώς ακατάλληλος να διαχειριστεί τις κρίσιμες προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα…

Ένας πολιτικός απολύτως προβλέψιμος, απολύτως χειραγωγούμενος, απολύτως επιρρεπής στην διαχείριση – με κάθε κόστος – των προτεραιοτήτων της προσωπικής του ατζέντας, ή οποία βρίσκεται σε απόλυτη διάσταση με την ατζέντα των εθνικών μας προτεραιοτήτων…

Ένας πολιτικός ο οποίος στα χρόνια της πρωθυπουργίας του, ροκάνισε και συνεχίζει να ροκανίζει με τους ανεύθυνους, απερίσκεπτους και καιροσκοπικούς χειρισμούς του, κρίσιμο γεωπολιτικό κεφάλαιο της χώρας. Την απαξίωσε διεθνώς, ευθύνεται προσωπικά για την ουσιαστική περιθωριοποίηση και την δραματική υποβάθμιση της βαρύτητας του λόγου της σε όλα τα διεθνή φόρα, αχρήστεψε με τις φαύλες επιλογές και τους εθνικά ανεύθυνους προσωπικούς χειρισμούς του, σημαντικές ευκαιρίες που δόθηκαν και που η στοχευμένη αξιοποίησή τους, θα μπορούσε να πυροδοτήσει την δυναμική αναβάθμιση του ρόλου της αλλά και ευρύτερα της περιφερειακής της θέσης.

Αυτός ο πολιτικός που, κατά την εμφάνισή του, πλασαρίστηκε από συγκεκριμένα κέντρα τα οποία τον στήριξαν, ως το μεγάλο asset της παράταξής του και της χώρας, εξελίχτηκε σύντομα σε μια φαιδρή και πλήρως απαξιωμένη παρουσία στην διεθνή σκηνή, σε επικίνδυνη μαύρη τρύπα που καταπίνει το εναπομείναν εθνικό μας κεφάλαιο με τις ολέθριες προσωπικές επιλογές του, αλλά και σε βαρίδι για το ίδιο του το κόμμα. Σήμερα οι πάντες πλέον συνειδητοποιούν ότι η παρουσία αυτού του πολιτικού στην ηγεσία του κόμματος και της χώρας, μεταξύ όλων των άλλων, είναι η βασική αιτία που οδηγεί στην δραματική συρρίκνωση το ήδη αποδυναμωμένο δημοσκοπικό αποτύπωμα της ΝΔ.

 

Από την άλλη, το κόμμα που τον ανέδειξε και τον εδραίωσε στην ηγεσία του και στην πρωθυπουργία της χώρας και που σήμερα γεύεται τα επίχειρα αυτής της επιλογής, δείχνει ότι έχει συμβιβαστεί με τον δραματικό εκφυλισμό της πάλαι ποτέ ισχυρής και διακριτής πολιτικής του φυσιογνωμίας. Έχει αποδεχτεί την συμβίωσή του με το ιδιότυπο καθεστώς της γενικευμένης πολιτικής του παράλυσης και εν τέλει έχει μετατραπεί σε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό δύο ταχυτήτων, με το πλειοψηφικό κομμάτι αυτού του μηχανισμού, να έχει ενσωματωθεί πλήρως σε λογικές νομής και κατάχρησης, ενώ ένα σημαντικά μικρότερο τμήμα του, επιμένει να παρεμβαίνει αποσπασματικά και κυρίως περιστασιακά, για να θυμίζει ότι υπάρχουν αρχές και κανόνες που δεν θα πρέπει να παραβλέπονται.

Το προσωπικό δημοσκοπικό αποτύπωμα αυτού του πρωθυπουργού και το δημοσκοπικό αποτύπωμα του κόμματος του οποίου ηγείται, ΔΕΝ ταυτίζονται. Το οξύμωρο όμως και συνάμα το απογοητευτικό στοιχείο αυτής της ιστορίας, είναι το γεγονός ότι ενώ οι πάντες στο κόμμα του, άλλοι σιωπηλά και άλλοι φωναχτά, αναγνωρίζουν ότι το όχημα που σέρνει τον χορό της δημοσκοπικής τους καταβαράθρωσης, είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός και οι ολέθριες προσωπικές επιλογές του, τόσο στην εσωτερική πολιτική διαχείριση όσο και στην εθνικά καταστροφική και ανερμάτιστη Εξωτερική πολιτική που έχει υιοθετηθεί επί των ημερών του, την ίδια στιγμή επιλέγουν να προσπαθούν να διατηρήσουν στο απυρόβλητο της πολιτικής κριτικής αυτήν την φαιδρή πολιτική παρουσία, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο «ασφαλίζουν» το σαπάκι και εμποδίζουν την ολοκληρωτική πολιτική του καταβύθιση.

Και η αντιπολίτευση…

Στον αντίποδα τώρα, υπάρχει μια αντιπολίτευση που αδυνατεί να υιοθετήσει μια περπατησιά νίκης. Όχι γιατί δεν έχει ικανούς τεχνοκράτες που θα μπορούσαν να ιχνηλατήσουν αυτήν την περπατησιά. Και θα είναι λάθος για όλους εμάς, εάν συνεχίσουμε να προσεγγίζουμε αφοριστικά και με λογικές φτηνής απαξίωσης την ανικανότητα αυτής της αντιπολίτευσης, να κεφαλαιοποιήσει το καταστροφικό αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής. Οι αιτίες αυτής της ανικανότητας είναι βαθύτερες.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με την όποια σύνθεση στην εναλλαγή των ρόλων και εάν επιχειρήσει κανείς να προσεγγίσει την ανταγωνιστική τους θέση, δεν αποτελούν ανεξάρτητες και αυτοτελώς πολιτικά πορευόμενες οντότητες στο πολιτικό στερέωμα αυτής της χώρας.

Είναι μέρος ενός συστήματος. Συνεκτικού, αδιάσπαστου και ανατροφοδοτούμενου. Ενός συστήματος που στήθηκε, ανδρώθηκε και ισχυροποιήθηκε, σε ένα συγκεκριμένης κοπής μεταπολιτευτικό καθεστώς, στο οποίο διαχειρίστηκε εξουσία, νομή, συμβιβασμούς, τραγωδίες και αλληλοτροφοδοτούμενες εθνικές ήττες. Ενσωματώθηκε σε αυτό το περιβάλλον. Το κατέστησε μέρος του DNA των πολιτικών κομμάτων που το συναπαρτίζουν.

 

Στα πολλαπλά κοινωνικά, πολιτικά και εθνικά αδιέξοδα τα οποία δημιουργεί η «μεταμνημονιακή» πολιτική διαχείριση των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, η οποία κατέστησε τις φυσιογνωμικά έκφυλες «μεταρρυθμίσεις» αυτοσκοπό, η αντιπολίτευση (μείζονα και ελάσσονα) απαντά με όρους νομής που την βαφτίζει «εναλλακτική πολιτική διαχείριση»…

ΔΕΝ τόλμησε να κάνει την υπέρβαση του εαυτού της  γι’ αυτό και ΔΕΝ έπεισε (δεν αισθάνθηκε καν την ανάγκη να πείσει) ότι συνιστά με την παρουσία της και συγκροτεί με τον λόγο της, την υπεύθυνη Εθνική απάντηση που θα ανακόψει τις επικείμενες νέες εθνικές τραγωδίες.

ΔΕΝ διεμβόλισε την πολιτική των συμβιβασμών με ένα επικαιροποιημένο, δυναμικό και κυρίως μαχητικό Εθνικό όραμα…

ΔΕΝ τοποθέτησε στην κορυφή του διαφορετικού πολιτικού της λόγου, μια αδιαπραγμάτευτη Εθνική ατζέντα…

ΔΕΝ τόλμησε να τοποθετήσει απέναντι στο φαύλο καθεστώς μιας επίπλαστης «ηρεμίας», που συντηρεί υπαναχωρήσεις και «ωριμάζει» συμβιβασμούς, μια Νέα Μεγάλη Ιδέα ικανή να αγκαλιάσει τον Ελληνισμό στο σύνολό του και να οριοθετήσει την Νέα Ιθάκη στην ιστορική του στόχευση…

Η αντιπολίτευση στην Ελλάδα, διεκδικεί να της εξασφαλιστεί η πολιτική εμπιστοσύνη για να εφαρμόσει μια ολιγότερο ξεφωνημένη νομή, υποσχόμενη μια πιο συνετή διαχείριση, αποσιωπώντας πλήρως το γεγονός ότι αυτή η πατρίδα, απειλείται ακόμη και με γεωπολιτικό ακρωτηριασμό εάν ΔΕΝ συνέλθουμε, εάν ΔΕΝ αφυπνιστούμε, εάν ΔΕΝ αναλάβουμε τώρα επιθετικές πρωτοβουλίες ικανές να ανακόψουν την πορεία προς την απαξίωση και να τροποποιήσουν πλήρως τους κανόνες του παιχνιδιού.

Με λόγια απλά…

Αυτή η αντιπολίτευση στο σύνολό της ΑΠΕΤΥΧΕ να προβάλει το ανάστημά της στις συνειδήσεις των πολιτών, διότι η δική της επόμενη μέρα περιορίζεται σε ζητήματα νομής της ισχύουσας φαυλότητας σε ένα περιβάλλον ανατροφοδοτούμενων αδιεξόδων, που θα διεκπεραιώνει την καθημερινότητα μιας χώρας – καρπαζοεισπράκτορα στην Ευρώπη, στην Βαλκανική και στην ΝΑ Μεσόγειο και ΔΕΝ επεκτείνεται στην διεκδίκηση ενός ρόλου, ταυτισμένου απόλυτα με την στρατηγική επιβίωση της πατρίδας μας και του Ελληνισμού, αλλά και με την ουσιαστική ενδυνάμωση του ρόλου της και του ειδικού της βάρους στην ευρύτερη περιφερειακή Αρχιτεκτονική.

Αυτή η αντιπολίτευση ΔΕΝ μπορεί να επιτύχει, διότι μαζί με το συστημικό κομμάτι αυτής της κυβέρνησης, έχει ενσωματωθεί πλήρως σε μια συστημική αλυσιδωτή εκφυλιστική διεργασία από την οποία ΔΕΝ έχει την δύναμη να δραπετεύσει, πρωτίστως διότι αντιμετωπίζει φοβικά την ιδέα της πρόκλησης, της πραγματικής χειραφέτησης και την υψηλής Εθνικής στοχοθεσίας.

Εκ κατακλείδι…

Εντάξει ο καημός και τα αναθέματα για την καταστροφική παρουσία Μητσοτάκη στο Ελληνικό πολιτικό στερέωμα, αλλά δυστυχώς αυτά ΔΕΝ αρκούν. Η ίδια η ζωή το απέδειξε με τον πιο χαρακτηριστικό και επώδυνο ίσως  τρόπο. Οι εκδηλώσεις οργής και τα αναθέματα που εκφράζονται καιρό τώρα, ΔΕΝ τροφοδότησαν με την απαραίτητη ΑΛΛΗ αντίληψη την περπατησιά της Αντιπολίτευσης, η οποία αναζητεί εναγωνίως θέση και ρόλο στην λούφα της νομής, αρκεί να διαχειρίζεται μια χώρα ουραγό, έρμαιο των επιβουλέων της και στο περιθώριο των περιφερειακών εξελίξεων.

Αυτή η αντιπολίτευση ΔΕΝ μπορεί να δώσει την λύση. Το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να επιταχύνει την πορεία προς την καταστροφή, σε ένα περιβάλλον που ΔΕΝ δικαιολογεί πλέον ατολμίες και φοβικά σύνδρομα. Σε ένα περιβάλλον που αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες από τους πάντες – μεγάλους και μικρούς – που διεκδικούν ρόλο στις περιφερειακές εξελίξεις.

Αν υπάρχει ένα μικρό κομμάτι στον σκληρό παραδοσιακό πυρήνα της ΝΔ που δεν έχει παραδοθεί σούμπητο στον εκφυλισμό, οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες ΤΩΡΑ και να επενδύσει τα μέγιστα σε μια δυναμική που θα μπορούσε να συμπαρασύρει σταδιακά και να θέσει σε κίνηση την συντριπτική πλειοψηφία ολόκληρης της κοινωνίας. Είναι ίσως το μόνο που θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν ρόλο πρωταγωνιστικό.

Η άλλη λύση είναι να συνεχίσουμε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε καλά. Να πλειοδοτούμε σε φλυαρία… Να διχαζόμαστε για τα πάντα (από την Γάζα μέχρι το σχήμα της τυρόπιτας)… Να μασκαρευόμαστε στα χρώματα της Χαμάς κυνηγώντας τουρίστες και να πρωτοστατούμε σε κοινοβουλευτικές φαιδρότητες με fake φωτογραφίες και fake πρωτοσέλιδα, προκαλώντας όλον τον κόσμο να γελά με την κατάντια μας.

Και ενώ τα κάνουμε όλα αυτά, έχοντας ήσυχη την συνείδησή μας διότι υποτίθεται ότι επιτελέσαμε το καθήκον μας, ο καλός μας γείτονας των ήρεμων νερών, ξεδιπλώνει υψηλή στρατηγική μακράς πνοής στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο, ο βόρειος γείτονας που του προσφέρουμε απλόχερα τα Ελληνικά στάδια για να κάνει προεκλογικές συγκεντρώσεις, διεκδικεί μέχρι το Αντίρριο και την Αμφιλοχία… Το ΝΑΤΟ αναθέτει την φύλαξη του Κοσόβου σε αβανταδόρους των τζιχαντιστών και η φαιδρή Ελλάδα ΔΕΝ πρόκαμε ούτε τις προθεσμίες για να εντάξει στο πρόγραμμα SAFE ακόμη και αυτήν την αναιμική «πολεμική» της βιομηχανία.

Δ. Τσαϊλάς: ‘οταν οι Πρόεδροι Παίζουν με τα Πυρηνικά, Όλος ο Κόσμος Κινδυνεύει

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Την περασμένη Παρασκευή, παρακολουθήσαμε μια βαθιά ανησυχητική στιγμή στη διεθνή διπλωματία. Όχι σε αίθουσες πολέμου ή τραπέζια διαπραγματεύσεων, αλλά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, ισχυρίστηκε ότι διέταξε δύο πυρηνικά υποβρύχια να κινηθούν προς τις «κατάλληλες περιοχές» ως απάντηση σε «ιδιαιτέρως προκλητικές» δηλώσεις του αντιπροέδρου συμβούλου ασφαλείας της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Ο Μεντβέντεφ είχε αναφερθεί στο σοβιετικής εποχής σύστημα πυρηνικής αντεπίθεσης, γνωστό ως “νεκρό χέρι”, σε αντίδραση προς το δημόσιο τελεσίγραφο του Τραμπ για κατάπαυση πυρός στην Ουκρανία.

Σε πρώτη ματιά, θα μπορούσε να φανεί ως ανταλλαγή προκλήσεων ανάμεσα σε δύο εκρηκτικές προσωπικότητες. Όμως πρόκειται για κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: την αποδόμηση της σοβαρότητας που απαιτεί η πυρηνική αποτροπή και την κανονικοποίηση της στρατηγικής επίδειξης ισχύος ως πολιτικό θέαμα.

Για να είμαστε σαφείς: ο Τραμπ δεν έδωσε καμία λεπτομέρεια για το είδος των υποβρυχίων ή την τοποθεσία τους. Δεν χρειαζόταν, άλλωστε. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ διαθέτει 14 πυρηνοκίνητα υποβρύχια τύπου Ohio, τα περισσότερα από τα οποία είναι μόνιμα ανεπτυγμένα παγκοσμίως και ικανά να πλήξουν οποιονδήποτε στόχο στον πλανήτη. Αποτελούν τον πιο αθέατο αλλά ισχυρό πυλώνα της αμερικανικής πυρηνικής τριάδας, σχεδιασμένα όχι για επίδειξη, αλλά για σιωπηρή αποτροπή.

Τότε γιατί το είπε; Γιατί στην πολιτική του σήμερα, η επίδειξη ισχύος “πουλάει”. Αυτό που παλιότερα ήταν το πλέον εμπιστευτικό κομμάτι της εθνικής ασφάλειας, τώρα γίνεται μέρος του πολιτικού θεάματος. Κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.

Η πυρηνική αποτροπή βασίζεται σε εύθραυστη ισορροπία: αξιοπιστία, ασάφεια και αυτοσυγκράτηση. Όταν οι ηγέτες πετούν δηλώσεις περί πυρηνικής ετοιμότητας μέσα σε δημόσιες αψιμαχίες, αυξάνουν τον κίνδυνο παρερμηνείας, όχι μόνο από εχθρούς, αλλά και από αγορές, στρατούς και κοινή γνώμη.

Ακόμη χειρότερο είναι το προηγούμενο που δημιουργείται. Για δεκαετίες, οι Αμερικανοί πρόεδροι απέφευγαν να σχολιάζουν δημοσίως τις κινήσεις των πυρηνικών τους δυνάμεων, τόσο για λόγους ασφαλείας όσο και για να δείξουν ότι αυτά τα ζητήματα υπερβαίνουν την καθημερινή πολιτική. Η ελαφρότητα με την οποία ο Τραμπ αναφέρθηκε στα πυρηνικά υποβρύχια, ως απάντηση σε μια προσωπική προσβολή, παραβιάζει αυτή την παράδοση. Και θέτει σε κίνδυνο την αξιοπιστία της αποτροπής.

Ο κίνδυνος είναι πολυεπίπεδος. Όταν ένας ηγέτης συνδέει δημοσίως στρατιωτικές κινήσεις με μια πολιτική πρόκληση, ειδικά με τόσο ασαφή αιτιολόγηση όπως το «σε περίπτωση που δεν ήταν μόνο λόγια», παγιδεύει και τον εαυτό του και τη χώρα του. Αν η Μόσχα δεν υποχωρήσει, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Νέα απειλή; Πραγματική επίδειξη ισχύος; Μια βολή προειδοποίησης;

Η στρατηγική αποτροπή δεν είναι ανταγωνιστικό παιχνίδι. Είναι εργαλείο ύστατης ανάγκης, σχεδιασμένο να αποτρέπει, όχι να προκαλεί, την καταστροφή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Κρεμλίνο επέλεξε να μην σχολιάσει δημοσίως. Όμως οι συνέπειες παραμένουν. Το επεισόδιο αυτό έρχεται σε μια στιγμή που η Ρωσία αγνοεί εντελώς την προθεσμία του Τραμπ για κατάπαυση πυρός στην Ουκρανία. Ο Πούτιν φαίνεται σίγουρος για την πορεία του πολέμου και αδιάφορος για εξωτερικά τελεσίγραφα.

Τι πέτυχε, λοιπόν, η πυρηνική απειλή του Τραμπ; Τίποτα διπλωματικά. Πολλά συμβολικά.

Ζούμε πλέον σε έναν κόσμο όπου η πυρηνική πολιτική διαμορφώνεται εν μέρει από τις πιέσεις της επικοινωνιακής ταχύτητας και των social media. Όσο περισσότερο τα στρατηγικά μέσα χρησιμοποιούνται ως όπλα ρητορικής, τόσο περισσότερο αποδυναμώνονται τα διεθνή όρια.

Και να είστε βέβαιοι: ο κόσμος παρακολουθεί. Από το Πεκίνο μέχρι την Τεχεράνη, άλλα πυρηνικά κράτη μετρούν πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες διαχειρίζονται την πυρηνική τους ισχύ, και πόσο σοβαρά την αντιμετωπίζουν οι ηγέτες τους. Κάθε αυθόρμητη δήλωση αποτελεί εν δυνάμει καταλύτη.

Υπάρχει ακόμα χρόνος για επιστροφή στη νηφαλιότητα. Η αποκατάσταση της στρατηγικής σαφήνειας και της διπλωματικής σοβαρότητας είναι επιτακτική, όχι μόνο για την αξιοπιστία των ΗΠΑ, αλλά και για την αποφυγή μοιραίων παρεξηγήσεων. Η Ιστορία έχει δείξει πόσο κοντά μπορεί να φτάσει ο κόσμος στην καταστροφή λόγω λανθασμένων μηνυμάτων.

Ηγεσία σημαίνει ευθύνη. Τα πυρηνικά όπλα δεν είναι μέσα προσωπικής προβολής. Δεν είναι εργαλεία πολιτικής εκμετάλλευσης. Είναι τα πιο επικίνδυνα όπλα που δημιούργησε ποτέ ο άνθρωπος. Η δύναμή τους απαιτεί σιωπή, όχι θέαμα.

Και η χρήση τους, είτε επιχειρησιακά είτε ρητορικά, δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

 

Θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ανακοίνωσε η Τουρκία

0

Με αποκλεισμό του Καστελόριζου

Share via Email

Απαντώντας, όπως είχε προαναγγείλει, στις πρόσφατες ανακοινώσεις της Αθήνας, η Αγκυρα, έδωσε μέσω του «Εθνικού Κέντρου Έρευνας για το Δίκαιο της Θάλασσας» στη δημοσιότητα τις «Προστατευόμενες Θαλάσσιες Περιοχές» της όπως αυτές προκύπτουν, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, από τον εθνικό «Χάρτη Θαλάσσιου Σχεδιασμού».

Σύμφωνα με τον δημοσιοποιηθέντα χάρτη, το θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο εκτείνεται έξω από τα χωρικά ύδατα δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου, ενώ εκείνο της Ανατολικής Μεσογείου ξεκινά βορειοανατολικά της Ρόδου, εξικνείται μέχρι του Κόλπου της Αττάλειας και δημιουργεί μία «περίκλειστη» θαλάσσια περιοχή στο Καστελόριζο.

Όπως μεταδίδει το τουρκικό πρακτορείο, επικαλούμενο τουρκικές διπλωματικές πηγές, η εν λόγω επικαιροποίηση συμπεριλήφθηκε στον χάρτη που καταρτίστηκε από το  (DEHUKAM) του Πανεπιστημίου της Άγκυρας με τη συμβολή των αρμόδιων ιδρυμάτων και καταχωρήθηκε στην Διακυβερνητική Επιτροπή Ωκεανογραφίας που συνδέεται με την UNESCO τον περασμένο μήνα.

Οι ίδιες πηγές υπενθυμίζουν «ότι τα θαλάσσια πάρκα είναι χρήσιμα εργαλεία που υποστηρίζουν τη βιωσιμότητα και δημιουργήθηκαν για την προστασία μιας συγκεκριμένης περιοχής της θάλασσας και τονίζουν ότι η Τουρκία στοχεύει να αυξήσει τον αριθμό αυτών των περιοχών με την εμπειρία της στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος».

 

Μη αφήνοντας καμάι αμφιβολία ότι η τουρκική κίνηση έρχεται σε απάντηση των ελληνικών πρωτοβουλιών, οι τουρκικές πηγές «υπενθυμίζουν» ότι η Ελλάδα κήρυξε δύο θαλάσσια πάρκα στο Ιόνιο και το Αιγαίο Πέλαγος στις 21 Ιουλίου, και σημειώνουν:

«Είναι ευρέως γνωστό ότι η Τουρκία δεν θα αποδεχτεί τα μονομερή βήματα της Ελλάδας και τη δημιουργία μιας de facto κατάστασης στο Αιγαίο. Οι τετελεσμένες προσπάθειες της Ελλάδας στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων γεωγραφικών σχηματισμών (γκρίζες ζώνες) που αποτελούνται από νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με διεθνείς συμφωνίες, δεν έχουν νομικές συνέπειες. Αυτές οι προσπάθειες δεν μπορούν να έχουν καμία επίπτωση στα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της Τουρκίας. Το Υπουργείο Εξωτερικών έχει επανειλημμένα ανακοινώσει και καταγράψει τη θέση της Τουρκίας επί του θέματος. Αυτά τα σημεία τονίζονται επίσης σε συναντήσεις με Έλληνες αξιωματούχους».

«Αντίμετρα»

Πάντα σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο και τις τουρκικές διπλωματικές πηγές που επικαλείται, «η Τουρκία συνεχίζει να λαμβάνει αντίμετρα» και προσθέτουν ότι «ο αριθμός αυτών των περιοχών θα αυξηθεί σε κάθε θάλασσα χωρίς να παρεμποδίζονται οι δραστηριότητες των σχετικών οικονομικών τομέων, υπενθυμίζοντας ότι το διεθνές ναυτικό δίκαιο ενθαρρύνει τη συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών ζητημάτων, μεταξύ παράκτιων κρατών σε ημίκλειστες θάλασσες όπως το Αιγαίο».

Τέλος οι πηγές ανέφεραν ότι η Τουρκία συνεχίζει να απευθύνει έκκληση στην Ελλάδα προς αυτή την κατεύθυνση και λαμβάνει επίσης αμοιβαία βήματα παρακολουθώντας τις εξελίξεις, τονίζοντας ότι η Τουρκία διατηρεί τη θέση της για επίλυση ζητημάτων βάσει του διεθνούς δικαίου, της ισότητας και της καλής γειτονίας.

Οι καμπάνες ηχούν επικίνδυνα

11

Του Παντελή Σαββίδη

Πρωτοφανής στρατιωτική συνεργασία Αιγύπτου – Τουρκίας. Επανασχεδιάζεται ο περιφερειακός χάρτης ισχύος

0

«Η Τουρκία συμφώνησε να συνεργαστεί με την Αίγυπτο ως συμπαραγωγός και κατασκευαστής ενός μαχητικού stealth πέμπτης γενιάς, κάτι που ορισμένοι θεωρούν ως μια σοβαρή προσπάθεια αποδέσμευσης από τη σκιά της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ μέσω μιας στρατηγικής συμμαχίας που επανασχεδιάζει τον χάρτη ισχύος στην περιοχή», γράφει η Deutsche Welle Arabic.

Πρωτοφανής προσέγγιση

Μετά από χρόνια έντονων εντάσεων μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, οι οποίες  κορυφώθηκαν με την ιστορική χειραψία μεταξύ του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι και του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Κατάρ, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν λάβει μια νέα μορφή που ορισμένοι θεωρούν πρωτοφανή.

Παρά τον αυξανόμενο όγκο οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών και το κλιμακούμενο επίπεδο διπλωματικών και πολιτικών σχέσεων, υπάρχει ένα άλλο είδος συνεργασίας που έχει τραβήξει την προσοχή πολλών αναλυτών και όσων ενδιαφέρονται για τη Μέση Ανατολή: η στρατιωτική συνεργασία.

Επί δεκαετίες, οι δύο χώρες συνεργάζονται σε διάφορες στρατιωτικές υποδομές , αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που οι δύο πλευρές συμφωνούν να προχωρήσουν αυτή τη συνεργασία στο στάδιο της παραγωγής ενός αεροσκάφους stealth υψηλής τεχνολογίας.

Και οι δύο πλευρές επιδιώκουν όχι μόνο να ανταγωνιστούν στην παγκόσμια αγορά όπλων, αλλά και να δημιουργήσουν μια αίσθηση ισορροπίας στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των τουρκικών μέσων ενημέρωσης πριν από λίγες ημέρες, η τουρκική πολιτική ηγεσία συμφώνησε να συμπεριλάβει την Αίγυπτο στο έργο παραγωγής αεροσκαφών stealth KAΑN, ως συμπαραγωγό και κατασκευαστή μαζί με την Τουρκία, σε ένα ιστορικό βήμα προς την ενίσχυση της περιφερειακής αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

Μοναδικά χαρακτηριστικά

Το μαχητικό αεροσκάφος TAI TF-X Kaan παράγεται από την Turkish Aerospace Industries (TAI) και θα είναι το τελευταίο μαχητικό πέμπτης γενιάς που θα ενταχθεί σε αυτήν την ομάδα, η οποία περιλαμβάνει τα αμερικανικά F-22 και F-35, το κινεζικό J-20 και το ρωσικό Su-57.

Αυτά τα σύγχρονα μαχητικά διαθέτουν μοναδικά χαρακτηριστικά όπως υψηλή ευελιξία, προηγμένες ηλεκτρονικές τεχνολογίες, δυνατότητες υπερηχητικής πτήσης και, το πιο σημαντικό, χαμηλή ανίχνευση ραντάρ, σύμφωνα με το Business Insider.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετές τουρκικές αεροδιαστημικές εταιρείες ήταν εταίροι Tier 3 στο πρόγραμμα F-35, παρέχοντας περίπου 900 εξαρτήματα για το αεροσκάφος, πράγμα που σημαίνει ότι αυτές οι εταιρείες διαθέτουν σημαντική εμπειρία στην ανάπτυξη ενός τουρκικού μαχητικού πέμπτης γενιάς.  

Ο Δρ. Άχμεντ Αλ-Σαρίφι, στρατιωτικός και στρατηγικός εμπειρογνώμονας από τη Βαγδάτη, λέει ότι τα πρώτα πρωτότυπα του νέου τουρκοαιγυπτιακού μαχητικού αεροσκάφους κατασκευάστηκαν «μέσω αντίστροφης μηχανικής.

Όταν εξετάζουμε το σχέδιο, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για αντίστροφη μηχανική σύγχρονων κινεζικών αεροσκαφών, μια αρχή που το Πεκίνο ακολουθούσε πάντα, βασιζόμενο σε ρωσική ή αμερικανική τεχνολογία».

Ο Δρ. Σαρίφι λέει ότι το νέο μαχητικό βρίσκεται ακόμη υπό δοκιμή, ειδικά όσον αφορά τη βελτίωση της απόδοσης των κινητήρων.

Πρόσθεσε, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας με το DW Arabic, ότι το μαχητικό «εξακολουθεί να υποβάλλεται σε δοκιμές και το πιο σημαντικό πράγμα που δοκιμάζεται τώρα είναι η εξίσωση βάρους και ισορροπίας, η οποία καθορίζει την ικανότητα του αεροσκάφους να πετάει με χαμηλή ταχύτητα πλεύσης διατηρώντας παράλληλα την ταχύτητα απώλειας στήριξης», που σημαίνει την ελάχιστη ταχύτητα που απαιτείται για να παράγει άνωση το αεροσκάφος.

«Όσο περισσότερο κάνει ελιγμούς το αεροσκάφος και υπόκειται σε υψηλή βαρυτική πίεση, τόσο περισσότερο χρειάζεται υψηλό επίπεδο ώσης κινητήρα, ενώ ταυτόχρονα απαιτεί ένα συγκεκριμένο σχήμα γωνίας πτέρυγας για να διασφαλιστεί ότι διατηρεί την εξίσωση απώλειας στήριξης», πρόσθεσε. «Οι τρέχοντες κινητήρες του μαχητικού βρίσκονται ακόμη υπό ανάπτυξη λόγω αυτού του ζητήματος».

Συνεχόμενες επισκέψεις στην Αίγυπτο

Η απόφαση για την κοινή παραγωγή του μαχητικού αεροσκάφους KAΑN λήφθηκε μετά από επίσκεψη στο πεδίο εμπειρογνωμόνων της Αιγυπτιακής Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίοι είδαν το πρωτότυπο του αεροσκάφους και τις εγκαταστάσεις παραγωγής του στην Τουρκία. Τα δύο μέρη αναμένεται να υπογράψουν μνημόνιο κατανόησης μέχρι το τέλος του 2025, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύθηκε από το  Tactical Report..

Λεπτομέρειες στρατιωτικών συμφωνιών μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας άρχισαν να έρχονται στο φως μετά την πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι στην Τουρκία, η οποία περιελάμβανε την ανάπτυξη του εγχώριας ανάπτυξης τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους (KAAN) και του συστήματος αεράμυνας Iron Dome.

Αναφορές ανέφεραν ότι ο αλ-Σίσι παρακολούθησε στενά τα έργα του αεροσκάφους και του αμυντικού συστήματος Iron Dome κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Άγκυρα.

Ακολούθησε επίσκεψη του Αρχηγού του Αιγυπτιακού Γενικού Επιτελείου στην Άγκυρα, μια επίσκεψη την οποία σχολίασαν επίσημες τουρκικές πηγές στο Υπουργείο Άμυνας λέγοντας ότι αντικατοπτρίζει «την αρχή μιας νέας εποχής στην ανάπτυξη στρατιωτικών σχέσεων και συνεργασίας στον αμυντικό κλάδο». Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο ανώτερος Αιγύπτιος στρατιωτικός αξιωματούχος «επισκέφθηκε αρκετές εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας κατόπιν αιτήματός του».

Turkish delight

Λεπτομέρειες στρατιωτικών συμφωνιών μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας έγιναν γνωστές μετά την πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι στην Τουρκία.Φωτογραφία από: Τουρκική Προεδρία

Βγαίνοντας από τον αμερικανικό μανδύα 

Αρκετές χώρες στη Μέση Ανατολή έχουν προσπαθήσει να αποκτήσουν προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς, αλλά όλες έχουν αποτύχει. Το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα με σταθερή ροή προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών αμερικανικής κατασκευής, μια δέσμευση που αναλαμβάνει η Ουάσινγκτον για να διασφαλίσει την ισραηλινή αεροπορική υπεροχή.

Οι ΗΠΑ όχι μόνο έχουν αρνηθεί σθεναρά να προμηθεύσουν άλλες χώρες στην περιοχή με προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη, αλλά έχουν επίσης απειλήσει με κυρώσεις κατά καιρούς.

Τα ΗΑΕ, ο στενότερος σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών στον Κόλπο, υπέγραψαν συμφωνία με την Ουάσινγκτον για την αγορά μαχητικών αεροσκαφών F-35, αλλά δεν τα έχουν παραλάβει ακόμη.

Ισραηλινές πηγές αποδίδουν αυτό στις ανησυχίες των ΗΠΑ σχετικά με την στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ στην περιοχή και τη σχέση των ΗΑΕ με την Κίνα, σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.

Το ίδιο συνέβη και με την Τουρκία, όπου το Ισραήλ επιβεβαίωσε την άρνησή του να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες να παραδώσουν μαχητικά αεροσκάφη F-35 στην Άγκυρα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν επίσης την παραγγελία λόγω της αγοράς από την Τουρκία του ρωσικού αμυντικού συστήματος S-400, γεγονός που καθιστά το Ισραήλ το μόνο στην περιοχή που διαθέτει αυτά τα προηγμένα μαχητικά, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο ιστότοπος CNBC .

Επιπλέον, το Ισραήλ βλέπει μια κλιμάκωση στον τόνο του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντί του πρόσφατα λόγω του πολέμου στη Γάζα, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να παραδώσουν μαχητικά αεροσκάφη F-35 στην Τουρκία λόγω της αγοράς από την Άγκυρα του ρωσικού αμυντικού συστήματος S-400

Οι ειδικοί λένε ότι ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το πρόγραμμα μαχητικών F-35 ανάγκασε τους Τούρκους να ξεκινήσουν την ανάπτυξη του Kaan ως ενός πλήρως ενσωματωμένου μαχητικού πέμπτης γενιάς. Το 2021, η Τουρκία άρχισε να παράγει διάφορα μέρη του μαχητικού και το 2023 το αεροσκάφος παρουσιάστηκε επίσημα. Το μαχητικό στη συνέχεια πραγματοποίησε την πρώτη δοκιμαστική του πτήση, ακολουθούμενη από μια δεύτερη δοκιμαστική πτήση το 2024.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Δρ. Αλί Μπακίρ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κατάρ και επισκέπτης ερευνητής στο Atlantic Center, λέει ότι υπάρχουν σημαντικοί αμερικανικοί περιορισμοί στις χώρες της περιοχής που επιθυμούν να αποκτήσουν το F-35.

«Ακόμα κι αν αυτές οι χώρες το αποκτήσουν, θα είναι χαμηλότερης ποιότητας και τεχνολογίας από αυτό που έχει αποκτήσει το Ισραήλ. Ως εκ τούτου, οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, ιδίως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, αναζητούν άλλες επιλογές. Σε αυτό το πλαίσιο, φυσικά, το τουρκικό μαχητικό βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των επιλογών που είναι διαθέσιμες στην πλευρά του Κόλπου, ειδικά επειδή θα τεθεί σε λειτουργία μέσα σε λίγα χρόνια, ίσως μέχρι το 2028. Επομένως, το χάσμα μεταξύ της παραγωγής του και της εισαγωγής του σε λειτουργία είναι πολύ μικρό, σε σύγκριση με άλλα διαθέσιμα μαχητικά».   

Ο Μπακίρ πρόσθεσε ότι, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων των ΗΑΕ με τις Ηνωμένες Πολιτείες, «η Ουάσινγκτον επέβαλε σημαντικούς περιορισμούς στη χρήση των F-35 και τα μαχητικά F-35 που προσφέρθηκαν στο Άμπου Ντάμπι ήταν τεχνολογικά κατώτερα από αυτά που απέκτησε το Ισραήλ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες όρισαν επίσης ότι τα ΗΑΕ πρέπει να παραιτηθούν από ορισμένες τεχνολογικές συμφωνίες με την Κίνα, αλλά τα ΗΑΕ το απέρριψαν.

Ως εκ τούτου, οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, ιδίως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, αναζητούν άλλες επιλογές. Σε αυτό το πλαίσιο, έρχεται το νέο τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος».

Μια νέα εξίσωση ισχύος στην περιοχή;

Μέχρι πρόσφατα, η Αίγυπτος, η Τουρκία και το Ιράν θεωρούνταν περιφερειακές δυνάμεις που θα μπορούσαν να εξισορροπήσουν την ισραηλινή ισχύ.

Ωστόσο, μετά τον πρόσφατο πόλεμο Ιράν-Ισραήλ, η προοπτική ενός περιφερειακού μπλοκ μεταξύ αυτών των χωρών φάνηκε να έχει μειωθεί σημαντικά.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό ώθησε την Αίγυπτο και την Τουρκία να επιταχύνουν τη στρατηγική τους συνεργασία, με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι ανέμεναν ορισμένοι, ειδικά δεδομένων των ανησυχιών του Ισραήλ για την τουρκική επιρροή στην περιοχή.

«Το Ισραήλ έχει επίσης αναδιαμορφώσει τις στρατηγικές του και έχει επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του πέρα από την αντιπαράθεση με το Ιράν, και αυτή η στρατηγική μετατόπιση έχει προαναγγείλει μια νέα φάση γεωπολιτικού ανταγωνισμού σε όλη τη Μέση Ανατολή», σύμφωνα με ανάλυση του ιστότοπου Middle East Monitor.

Σε άρθρο του στην ιστοσελίδα Yedioth Ahronoth, ο συγγραφέας Smeder Perry ανέφερε ότι η Τουρκία επιδιώκει να αντικαταστήσει τον στρατιωτικό ρόλο του Ιράν στην περιοχή, αποτελώντας μια πιθανή στρατηγική απειλή που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει την περιφερειακή δυναμική. Πρόσθεσε ότι η ανησυχία του Ισραήλ για την αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία αυξάνεται. Πρόσθεσε ότι η ίδια ανησυχία έχει εξαπλωθεί στην Ουάσιγκτον λόγω των ραγδαίων κινήσεων της Τουρκίας στη Συρία και των απειλών που εξέδωσε ο Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών του, Χακάν Φιντάν, κατά του Ισραήλ.

Το ίδιο ανέφερε και η ιστοσελίδα Israel Hayom με τίτλο «Τουρκία: Είναι η επόμενη μεγάλη απειλή για το Ισραήλ;».

Η ιστοσελίδα επικαλέστηκε προειδοποίηση από την «Επιτροπή Nagel», η οποία συστάθηκε για να παρέχει συστάσεις στο ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας σχετικά με πιθανές περιοχές σύγκρουσης που αντιμετωπίζει το Ισραήλ στην περιοχή.

Η επιτροπή προειδοποίησε ότι σύντομα θα μπορούσε να συμβεί μια «άμεση τουρκο-ισραηλινή αντιπαράθεση» και ότι «θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η είσοδος του τουρκικού στρατού στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχετικά γρήγορο επανεξοπλισμό της Συρίας».

Μαχητικά αεροσκάφη της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας πραγματοποιούν στρατιωτική παρέλαση πάνω από το Στενό του Βοσπόρου, γιορτάζοντας την εκατονταετηρίδα από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κωνσταντινούπολη στις 29 Οκτωβρίου 2023.Φωτογραφία από: Ozan Kose

Ο Δρ. Πιλότος Άχμεντ Αλ-Σαρίφι, ακαδημαϊκός, στρατιωτικός και στρατηγικός εμπειρογνώμονας, λέει: «Εάν η τουρκοαιγυπτιακή συνεργασία εμβαθύνει, δεν αποκλείουμε την πιθανότητα τα κράτη του Κόλπου, ιδίως η Σαουδική Αραβία, να εισέλθουν σε αυτήν την εξίσωση».

Προσθέτει: «Το πρόβλημα δεν είναι μόνο με τους εξοπλισμούς, αλλά με τη νέα περιφερειακή τάξη. Θα γίνει δεκτή μια τέτοια εξίσωση, η οποία θα περιλαμβάνει τη συναίνεση Αιγύπτου-Τουρκίας κατά των αμερικανικών και ισραηλινών ισορροπιών;»

Ο Δρ. Αλί Μπακίρ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κατάρ και επισκέπτης ερευνητής στο Ατλαντικό Συμβούλιο, πιστεύει ότι η απόκτηση του προηγμένου τουρκοαιγυπτιακού μαχητικού αεροσκάφους θα μπορούσε να σημαίνει «γεφύρωση του χάσματος με την ισραηλινή πλευρά, η οποία πλέον απολαμβάνει συντριπτική υπεροχή στην περιοχή.

Με εξαίρεση την Τουρκία, το Ισραήλ είναι ανώτερο από όλες τις χώρες της περιοχής στρατιωτικά και τεχνολογικά, και αυτό συμβαίνει με άμεση υποστήριξη και συνεχή δέσμευση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πρωτίστως, και επίσης από ευρωπαϊκές χώρες, ιδίως τη Γερμανία, δευτερευόντως.

Επομένως, η απόκτηση αυτού του μαχητικού από ορισμένες χώρες της περιοχής θα γεφυρώσει ένα μεγάλο χάσμα στην στρατιωτική τεχνολογία μεταξύ των δύο πλευρών, κάτι που θα μπορούσε να αποκαταστήσει την ισορροπία στην περιοχή και να οδηγήσει σε ένα βαθμό σταθερότητας».

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ανακοίνωση Άρδην: Αντισημιτισμοί, παλιός και νέος, η ύβρις του Ισραήλ στην Γάζα, το επεκτατικό Ισλάμ και η Τουρκία.

1

 

Βλέποντας σήμερα τις αντιεβραϊκες εκδηλώσεις που γιγαντώνονται εξαιτίας της απόπειρας εθνοκάθαρσης δια λιμού, που επιδιώκει η κυβέρνηση Νετανιάχου και την ιδεολογική ατζέντα που προτάσσουν, γίνεται αντιληπτό πόσο έχει αλλάξει το περιεχόμενο του αντισημιτισμού από την εποχή του μεσοπολέμου. Κατ’ αρχάς, επειδή υπάρχει πολύς αντίλογος, προφανώς και πρόκειται για αντισημιτισμό. Το μπλόκο στην Σύρο, ή οι περιπολίες δίκην ταγμάτων εφόδου στην Πλάκα για την στοχοποίηση των Ισραηλινών τουριστών, εκφράζουν ακριβώς την αντίληψή περί συλλογικής ευθύνης, και την εικόνα του κράτους του Ισραήλ ως “απόλυτου κακού”. Και επομένως, τα πάντα μπορούν να επιτρέπονται εναντίον του οποιουδήποτε Ισραηλινού. Μας είναι αδιάφορο δε αν στην πατρίδα του διαδηλώνει εναντίον του Νετανιάχου – ό,τι και να συμβεί σε αυτόν τον Ισραηλινό είναι καλώς καμωμένο.

Ο σημερινός αντισημιτισμός, λοιπόν, δεν έχει καμία σχέση με τον αντισημιτισμό του μεσοπολέμου: δεν απευθύνεται στις κατεστραμμένες λαϊκές τάξεις, αλλά εκπορεύεται από μερίδες των πνευματικών ελίτ· είναι ‘radicalsic’ –στην πρωτοπορία του βρίσκονται ηθοποιοί, σκηνοθέτες, και τραγουδιστές. Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά πανευρωπαϊκό, και βέβαια Αμερικάνικο. Σαν σημείο αναφοράς του έχει τα ελίτ πανεπιστήμια, και στρώματα ευκατάστατα και μορφωμένα. Ενώ υποδαυλίζεται ανοικτά από τον ευρωπαϊκό ισλαμισμό και την τουρκική προπαγάνδα.

Στην φιγούρα του Εβραίου δεν στοχοποιείται το χρήμα, ή η “παγκόσμια διακυβέρνηση” (sic!). Αντίθετα το Ισραήλ θεωρείται σαν το “απόλυτο κακό” διότι είναι ένα έθνος-κράτος που υπερασπίζεται τον εαυτό του, και μια κοινωνία όπου ακόμα και τα πιο προοδευτικά της κομμάτια δεν παίρνουν το αεροπλάνο για να φύγουν όταν η χώρα τους δέχεται επίθεση από το Ιράν, αλλά αντίθετα, αφήνουν τις δουλειές τους και έρχονται από την διασπορά για να συμπράξουν στην παλλαϊκή άμυνα.

Ο σύγχρονος αντισημιτισμός είναι λοιπόν αριστερόστροφος, woke και εθνομηδενιστικός. Εκφράζει μια στρατηγική συμμαχία με το ολοκληρωτικό Ισλάμ, ακριβώς γύρω από την θεματική της “εξαφάνισης του κράτους του Ισραήλ”. Αποθεώνει την φιγούρα του μουσουλμάνου μετανάστη που προσχωρεί στον Ισλαμισμό μέσα στην ευρωπαϊκή μητρόπολη θέλοντας να τσακίσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό μέσα στο ίδιο του το σπίτι.

Σύμφωνα με τον νέο αντισημιτισμό υπάρχει μια ενότητα “αντι-ιμπεριαλιστικών συμφερόντων” που ενώνει τρόπον τινά τους Ιρανούς φρουρούς της Επανάστασης, τους Παλαιστίνιους μαχητές, ή τα τάγματα της Χεζμπολάχ, μαζί με τους διαδηλωτές της Σύρου, και τους φοιτητές των κατειλημμένων αμερικανικών πανεπιστημίων εναντίον του άξονα ΗΠΑ-ΕΕ-Ισραήλ/εβραϊκής διασποράς.

Στην πραγματικότητα, όμως, το ευνοϊκό πλασάρισμα στα στρατηγικά υψώματα της ευρωπαϊκής κυρίως οικονομίας δεν ανήκει κυρίως στο εβραϊκό κεφάλαιο, αλλά στα τεράστια χαρτοφυλάκια των Σεΐχηδων του Κόλπου. Σε αυτούς ανήκει το μισό Λονδίνο και το Παρίσι, ο δήμαρχος του Λονδίνου είναι μουσουλμάνος, ενώ σε λίγο θα ακολουθήσει και η Νέα Υόρκη. Όλες οι φανέλες των μεγάλων ευρωπαϊκών ομάδων στις business των δισεκατομμυρίων του ποδοσφαίρου Flying Emirates αναγράφουν, ενώ η Ευρωλίγκα του Μπάσκετ είχε μέχρι πρόσφατα για μια δεκαετία τις Τουρκικές Αερογραμμές. Και είναι τα γκέτο των ισλαμιστών μουσουλμάνων που έχουν θέσει σε ομηρία τις Βρυξέλλες, ή το Βερολίνο, ενώ σε όλους τους “θεσμούς συμπερίληψης” της ΕΕ πανταχού παρόντες είναι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, και οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Επομένως, αυτός ο ριζοσπαστισμός δεν είναι καθόλου “αντικαθεστωτικός”. Μάλλον το αντίθετο: αντιπροσωπεύει μια συνιστώσα του συστήματος, που πιέζει για την άλωση της Δύσης σε μια κατεύθυνση πολυπολιτισμική και μεταδυτική. Όπως στην «Υποταγή», το μυθιστόρημα του Μισέλ Ουελμπέκ.

Από την Σύρο στην Άγκυρα

Για την «παράταξη της Παλαιστίνης», η εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία δεν υπάρχει· στα κατεχόμενα εδάφη της δεν διαπράττεται γενοκτονία του ουκρανικού έθνους, ούτε ο ρωσικός ιμπεριαλισμός απειλεί εκ νέου ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη. Δεν υπάρχει επίσης ισλαμικός ολοκληρωτισμός, που διαπράττει ένα ευρύ φάσμα μαζικών εθνοθρησκευτικών εγκλημάτων –η γενοκτονία της Χριστιανικής Αφρικής, από το Σουδάν μέχρι την Νιγηρία, ή των αλλόδοξων πληθυσμών στην Μέση Ανατολή (όπως εσχάτως συμβαίνει στη Συρία με τους Δρούζους, τους Κούρδους και τους Χριστιανούς). Και δεν υπάρχουν όλα αυτά, γιατί το κράτος του Ισραήλ είναι «ο μόνος τρομοκράτης». Και βέβαια, δεν υπάρχει κατοχή της Κύπρου, ούτε τουρκική απειλή κατά του λαού μας.

Η γεωπολιτική σύμπλευση με τις δυνάμεις του Ευρασιανισμού είναι απροκάλυπτη. Ας παραμείνουμε στην Ελλάδα. Η καταγγελία προς το κράτος του Ισραήλ για τη Γάζα εκτροχιάζεται τεχνηέντως στην απόλυτη δαιμονοποίηση των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων. Έτσι η Ελλάδα είναι ένοχη διότι διατηρεί στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ στην προσπάθειά της να αποφύγει την περικύκλωση του τουρκικού επεκτατισμού. Ρητός στόχος των κινητοποιήσεων στη Σύρο, ή την Πλάκα είναι να δημιουργήσουν “από τα κάτω” συνθήκες μιας γεωπολιτικής αποκοπής. Εδώ ο Ερντογάν, και ο τουρκικός ηγεμονισμός δεν ευνοούνται ‘παρεμπιπτόντως’ αλλά κατ’ εξοχήν. Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Τουρκίας σήμερα είναι το Ισραήλ και εξ αντικειμένου ο σημαντικότερος σύμμαχος της Ελλάδας στη γειτονιά μας.

Αν λοιπόν το Τελ Αβίβ ενσαρκώνει το “απόλυτο κακό”, τότε ο Ερντογάν που υπόσχεται να δώσει στο κράτος του Ισραήλ το μάθημα που του αξίζει είναι… ένας “Τσάβες της Μεσογείου”; Η Παλαιστίνη για τους Έλληνες αντισημίτες διαδηλωτές έχει καταστεί πλέον μια μετωνυμία γι’ αυτά που δεν τολμούν ακόμα να πουν: ότι το πρόβλημα δεν είναι ο απαράδεκτος τρόπος που ασκεί την επιβολή του το Ισραήλ στην Παλαιστίνη, αλλά η ίδια η ελληνική κυριαρχία, πουχρειάζεται τη συμμαχία με το Ισραήλ. Γι’ αυτό άλλωστε δεν βγάζουν τσιμουδιά για τον τουρκικό επεκτατισμό και οργανώνουν αντίθετα κινητοποιήσεις στην αεροπορική βάση εκπαίδευσης στην Καλαμάτα.

Υπ’ αυτήν την σκοπιά, εξ άλλου, μπορούμε να εξηγήσουμε και την αβελτηρία της ελληνικής κυβέρνησης μπροστά στα όσα συνέβησαν στη Σύρο ή στην Πλάκα. Δύο περιστατικά που είχαν προαναγγελθεί, και τα οποία αφέθηκαν να συμβούν. Η κυβέρνηση, αισθάνεται ιδιαιτέρως αμήχανα καθώς προ πολλού ο Ερντογάν έχει εκδηλώσει την δυσαρέσκειά του για την ειδική σχέση της Αθήνας με το Τελ Αβίβ. Με τρόπο μάλιστα που ξεκαθαρίζει ότι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τα ‘ήρεμα νερά’ δεν συμβαδίζουν με αυτήν την σύμπραξη.

Ο Θουκυδίδης στα Ιεροσόλυμα

Για να κατανοήσουμε όμως τι συμβαίνει στην ίδια Παλαιστίνη και το Ισραήλ, και τι αντίκτυπο έχει στο ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι, δεν πρέπει να φέρουμε τον Τσε Γκεβάρα στην Ιερουσαλήμ, αλλά τον Θουκυδίδη. Γιατί στ’ αλήθεια η πορεία των πραγμάτων μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 προσιδιάζει σε Τραγωδία των διεθνών σχέσεων. και βέβαια δεν μπορεί να αποτυπωθεί στις αποχρώσεις του μαύρου και του άσπρου, όπως θέλει η Χαμάς ή ο Νετανιάχου. Διότι μετά την επίθεση της πρώτης στις 7/10/23, το Ισραήλ είχε κάθε δικαίωμα να επιχειρήσει στην Γάζα εναντίον της. Μόνον που η κυβέρνησή του θα πατήσει σε αυτό το νόμιμο δικαίωμα ώστε να αποπειραθεί μια “τελική λύση” για την Γάζα μέσα από τον εκτοπισμό του πληθυσμού της λόγω πείνας και ολοκληρωτικής καταστροφής των υποδομών.

Αυτό συνιστά ύβρη, και η νέμεση αφορά την απομόνωση του κράτους του Ισραήλ απ’ όλον τον κόσμο, και από την ίδια την Ευρώπη. Ακόμα και τις ΗΠΑ του Τραμπ, που παρά την λεκτική συμπαράταξη θέλει να μετριάσει την στρατηγική συμμαχία ΗΠΑ και Ισραήλ, επιλέγοντας και την Άγκυρα ως προνομιακό της εταίρο. Και εδώ βρίσκεται η πανουργία της ιστορίας. Το Ισραήλ αρέσκεται να υπομνηματίζει τον ρόλο του ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης και κυματοθραύστη του ισλαμικού επεκτατισμού. Εντούτοις η πολιτική του Νετανιάχου, με τον εξτρεμισμό της δημιουργεί ρήγματα στις ευρω-ισραηλινές και ευρω-αμερικανικές σχέσεις. Και φυσικά, δυσκολεύει δραματικά και την προοπτική συνεννόησης μεταξύ Αράβων και Ισραηλινών, που βρισκόταν στον ορίζοντα πριν το 2023.

Γι’ αυτό άλλωστε η Χαμάς προέβη σε μια επίθεση τέτοιας έντασης και βαρβαρότητας και δεν δείχνει διατεθειμένη να προχωρήσει σε οποιαδήποτε ανακωχή. Επειδή ακριβώς ήθελε να εκμαιεύσει αυτού του τύπου την αντίδραση από το Ισραήλ, ώστε να προκαλέσει ρήγματα στις συμφωνίες του Αβραάμ, στις σχέσεις με τη Δύση, αλλά και να δημιουργηθούν οι προωθητικές συνθήκες για την ισλαμική ιδεολογία μέσα στους μετανάστες της Ευρώπης, ή να συρθεί η αριστερά της τελευταίας πιο αποφασιστικά στον ισλαμοαριστερισμό (γιατί πια είναι βέβαιο πως οι ισλαμικές δυνάμεις βλέπουν την ευρωπαϊκή αριστερά σαν χρήσιμο ηλίθιο).

Όσο για την Ελλάδα, η στρατηγική της σχέση με το Ισραήλ ενισχύεται αν υπάρξει συμφωνία και συνεννόηση με τους Άραβες: Να κανονικοποιηθούν οι σχέσεις –άρα, να υπάρξει μια λύση του Παλαιστινιακού– ώστε μεταξύ άλλων να προχωρήσει ο διάδρομος προς την Ινδία με την Ελλάδα να γίνεται κόμβο του.

Έτσι θα απαντήσουμε στον τουρκικό ηγεμονισμό, και έτσι επίσης σαν Ευρώπη, θα καταφέρουμε να αποκτήσουμε γεωπολιτικό περιθώριο για αυτοδυναμία.

Ειδάλλως τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Και για τον Ελληνισμό, και για την προοπτική μια Ευρώπης… ευρωπαϊκής. Γι’ αυτό και οι τουρκικές και ρωσικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν τόσο τους εθνομηδενιστές όσο και τους χρήσιμους ηλίθιους για να δημιουργήσουν ένα ρήγμα στις σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ, χρησιμοποιώντας έναν δήθεν φιλοπαλαιστινιακό αντισημητισμό.

Εν κατακλείδι, λοιπόν:

Ναι, οι εκδηλώσεις στην Σύρο και στην Πλάκα είναι αντισημιτισμός.

Ναι, αυτός ο σύγχρονος αντισημιτισμός έχει άλλο περιεχόμενο από εκείνον του 20ού αιώνα, φέρει το προσωπείο του woke, του προοδευτικού και του εθνομηδενιστή, απευθύνεται σε ευκατάστατα στρώματα, όχι τα λαϊκά, ενώ συχνά σπονσοράρεται από ΜΚΟ μπουκωμένες με τα funds του Κατάρ, και διάτρητες από την δράση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.

Ναι, στην Ελλάδα η ατζέντα αυτού του αντισημιτισμού λειτουργεί εν τοις πράγμασι σαν πέμπτη φάλαγγα του τουρκικού ηγεμονισμού –και εδώ δεν μας ενδιαφέρει αν όσοι δρουν στο πλαίσιό του το έχουν καταλάβει ή όχι.

Ναι, η κυβέρνηση Νετανιάχου επιδιώκει εθνοκάθαρση διά της σιτοδείας και του εκτοπισμού, και ναι, η πολιτική αυτή θα πρέπει να καταγγελθεί. Η φονταμενταλιστική εβραϊκή ακροδεξιά η οποία με τους εποικισμούς έχει οδηγήσει σε πρακτικό αδιέξοδο την όποια δυνατότητα δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους και ενισχύει εκ του αντιθέτου τον αντισημιτισμό αλλά και τον ισλαμοφασισμό σε όλο τον κόσμο. Αυτή η πολιτική της εθνοκάθαρσης οδηγεί μόνο στην απομόνωση του Ισραήλ αλλά και στην ενίσχυση της ρατσιστικής αντισημιτικής λογικής της συλλογικής ευθύνης.

Και προφανώς ο ισλαμικός επεκτατισμός έχει εργαλειοποιήσει την Παλαιστίνη. Η Χαμάς επιδίωξε να φθάσουμε σε αυτό το αδιέξοδο και να ενισχυθούν οι δυνάμεις του διαπράττουν γενοκτονία στην Αφρική και την Μέση Ανατολή, με στόχο, προοπτικά, την άλωση της Ευρώπης. Και εμείς ως Έλληνες απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή αυτής της απειλής.

Ακριβώς για όλα αυτά, η αναγκαία καταδίκη του Ισραήλ δεν μπορεί να είναι μονομερής, δίχως παράλληλα να αναδεικνύεται τι είναι και τι θέλει ο τουρκικός ηγεμονισμός, τι πράττει και τι πρεσβεύει ο ισλαμικός ολοκληρωτισμός και σε τι σκοπεύει ο υποκινούμενος αντισημιτισμός.

29/7/25

Βενιζέλος στο MEGA: Τριχοτομημένη συμπολίτευση ευτελίζει τους θεσμούς

1

01.08.202520:30

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επεχείρησε να… διδάξει Συνταγματικό Δίκαιο στον Ευάγγελο Βενιζέλο

Νέες βολές από τον πρώην πρόεδρο του ΠαΣοΚ προς την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για τον κοινοβουλευτικό χειρισμό που υιοθέτησε στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η ευθεία αντιπαράθεση του Ευάγγελου Βενιζέλου με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για τον τρόπο που διεξήχθη η προ ημερών ψηφοφορία επί των προτάσεων σύστασης προανακριτικής ως προς το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει και συνέχεια με νέα επεισόδια.

Ο πρώην πρόεδρος του ΠαΣοΚ και διακεκριμένος συνταγματολόγος εξακολουθεί να θεωρεί πως η συμπολίτευση μεθόδευσε την κοινοβουλευτική διαδικασία προς όφελός της. Γι’ αυτό και δια της δήλωσής του στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA, το βράδυ της Παρασκευής (1/8), ο κ. Βενιζέλος εξαπέλυσε νέα «πυρά» στην κυβέρνηση. Είπε με νόημα ότι από τη μία «φοβάται την εσωτερική συνοχή της» και από την άλλη «ευτελίζει τους θεσμούς».

Συνολικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος τόνισε ότι «μια συμπολίτευση που τριχοτομείται οργανωμένα σε 10 βουλευτές που παραμένουν στη διαδικασία και 145 που αποχωρούν από τους οποίους οι 68 κωλύονται μαζικά και αποστέλλουν επιστολικές ψήφους ενώ οι υπόλοιποι απλώς εξαφανίζονται, είναι μια συμπολίτευση που επειδή φοβάται για την εσωτερική της συνοχή και το αποτέλεσμα της μυστικής ψηφοφορίας ευτελίζει τους θεσμούς. Πρωτίστως παραβιάζει το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής».

Πώς άνοιξε ο κύκλος της αντιπαράθεσης
Η σύγκρουση μεταξύ του Ευάγγελου Βενιζέλου και της κυβέρνησης προκλήθηκε λίγες ώρες μετά την απορριφθείσα πρόταση για προκαταρκτική εξέταση που θα ήλεγχε τους πρώην υπουργούς Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης σχολιάζοντας την επεισοδιακή συνεδρίαση στη Βουλή είχε προχωρήσει σε μια αιχμηρή ανάρτηση, γράφοντας για «ευτελισμό των θεσμών λόγω κρίσης νομιμοποίησης», για «κοινοβουλευτικό κατάντημα» και για «κραυγαλέα παραβίαση του Συντάγματος».

Με τη σειρά της η κυβέρνηση είχε αντιδράσει μέσω διαρροών, επικαλούμενη την επάρκεια της απαρτίας, προτού έρθει η νέα, σφοδρή, ανταπάντηση από τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος κατηγόρησε το Μαξίμου για «θεσμική προπέτεια» και οργανωμένη καταστρατήγηση του Κανονισμού της Βουλής.

Νωρίτερα αυτών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, είχε σχολιάσει με καυστικό τρόπο την ανάρτηση του πρώην προέδρου του ΠαΣοΚ κάνοντας λόγο για νομική σύγχυση και πολιτική υπερβολή. «Συγχέει την απαρτία με την πλειοψηφία, να διαβάσει το Σύνταγμα ξανά» έλεγε δηκτικά.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Καμία ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ: το κλειδί για την επανεκκίνηση των παγωμένων διαπραγματεύσεων

0

Συμβουλή προς τον Πρόεδρο Τραμπ: αν θέλεις μια «νίκη», αντιμετώπισε αυτό το ρωσικό αίτημα πριν ζητήσεις κατάπαυση του πυρός

Ανάλυση | Ευρώπη
Τζορτζ Μπίμπι
25 Ιουλίου 2025

Η επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία έχει αποδειχθεί προφανώς πιο δύσκολη από ό,τι φανταζόταν ο Πρόεδρος Τραμπ όταν δεσμεύτηκε να τερματίσει τη σύρραξη σε μία μέρα. Περίπου έξι μήνες μετά την έναρξη της θητείας του, μια συμφωνία φαίνεται να απέχει πολύ από το να είναι επικείμενη.

Ορατά απογοητευμένος, ο Τραμπ έχει επικρίνει ανοιχτά τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν, έχει αναβιώσει τη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία και έχει απειλήσει με ενίσχυση της οικονομικής πίεσης στη Ρωσία.

Ενώ πολλοί επαίνεσαν τη σκληρότερη στάση του, το ένστικτο του Τραμπ να βρει μια διπλωματική διέξοδο από τον πόλεμο εξακολουθεί να είναι σωστό. Η Ουκρανία δεν μπορεί να εξασφαλίσει αρκετό ανθρώπινο δυναμικό — και η Δύση δεν μπορεί να παράγει αρκετά όπλα — ώστε η νίκη σε αυτό που έχει καταλήξει να είναι ένας πόλεμος φθοράς να είναι ρεαλιστική. Και παρότι η Ρωσία δεν μπορεί να κατακτήσει και να κυβερνήσει ολόκληρη την Ουκρανία, ο πόλεμος απειλεί να αφήσει πίσω του όχι μόνο εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες μαχητές, αλλά και ένα ανοικοδόμητο και δυσλειτουργικό ουκρανικό υπόλοιπο κράτος, το οποίο θα μπορούσε να εκπέμπει αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή για χρόνια και να πυροδοτεί επικίνδυνα την ένταση μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Η πρόοδος του Τραμπ προς την ειρήνη έχει ωστόσο σταματήσει, κυρίως επειδή οι διαπραγματευτές του έχουν επιμείνει σε μια άνευ όρων κατάπαυση του πυρός πριν διευθετηθούν τα βασικά γεωπολιτικά ζητήματα που υποκρύπτουν τον πόλεμο. Αυτή η επιμονή προέκυψε από την πίεση χρόνου που επέβαλε ο ίδιος ο Τραμπ στον εαυτό του, υποσχόμενος ταχεία λήξη των συγκρούσεων. Δεδομένου ότι μια πλήρης ειρηνευτική συνθήκη θα απαιτούσε αναγκαστικά διαχείριση δύσκολων τεχνικών ζητημάτων και διαπραγμάτευση πολλών επώδυνων συμβιβασμών, η ομάδα του Τραμπ αντιμετώπισε την κατάπαυση του πυρός ως τον ταχύτερο δρόμο προς κάτι που θα μπορούσε να αποκαλέσει επιτυχία.

Όμως η Ρωσία έχει ελάχιστο ενδιαφέρον για μια πρώιμη κατάπαυση του πυρός και σχεδόν σίγουρα θεωρεί την απειλή του Τραμπ να επιβάλει δασμούς στην Κίνα, την Ινδία και άλλους αγοραστές ρωσικής ενέργειας ως κατά βάση κενή περιεχομένου. Έχει κάθε κίνητρο να συνεχίσει τις μάχες — την κύρια πηγή διαπραγματευτικής της επιρροής — μέχρι να λάβει διαβεβαιώσεις ότι έχουν ληφθεί υπόψη τα βασικά της συμφέροντα.

Ποια είναι αυτά τα συμφέροντα; Εδώ και χρόνια, Ρώσοι αξιωματούχοι επιμένουν ότι η μεγαλύτερη ανησυχία τους είναι η προοπτική να ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ ή να φιλοξενεί με άλλον τρόπο δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις στο έδαφός της. Τα προσχέδια συνθηκών που πρότεινε η Ρωσία στις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ πριν από την εισβολή επικεντρώνονταν στην απόκτηση νομικά δεσμευτικών εγγυήσεων που θα απέκλειαν τέτοιες αντιλαμβανόμενες απειλές.

Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα του Τραμπ έχει επικεντρωθεί περισσότερο στην αντιμετώπιση των εδαφικών αξιώσεων της Ρωσίας παρά στην προσφορά τέτοιων εγγυήσεων ασφαλείας, αντιμετωπίζοντας τη σύρραξη περισσότερο ως μια διαφωνία για το πού θα πρέπει να βρίσκεται το ουκρανικό σύνορο παρά ως μια ευρύτερη γεωπολιτική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Αυτή η προσέγγιση καταδίκασε το προσχέδιο συμφωνίας που παρουσίασε στη Ρωσία τον Απρίλιο ο ειδικός απεσταλμένος Γουίτκοφ, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, προσέφερε επίσημη αναγνώριση από τις ΗΠΑ της Κριμαίας ως ρωσικού εδάφους, συνοδευόμενη από άρση κυρώσεων και de facto αναγνώριση των ρωσικών εδαφών στο Ντονμπάς. Όμως η πρόβλεψη του σχεδίου για την παρουσία ευρωπαίων ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία παραβίασε μια σαφή ρωσική κόκκινη γραμμή, υπονομεύοντας την υπόσχεση του σχεδίου ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Ο δρόμος του Τραμπ προς μια διπλωματική επιτυχία βρίσκεται στην επανατοποθέτηση του επίκεντρου στην υποκείμενη γεωπολιτική σύγκρουση που τροφοδοτεί τον πόλεμο, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει να ενισχύει την άμυνα της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Ένα στοιχείο πρέπει να περιλαμβάνει απτές διαβεβαιώσεις ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και ότι δυνάμεις μελών του ΝΑΤΟ δεν θα βρίσκονται στην Ουκρανία. Σε αντάλλαγμα για αυτή τη διαβεβαίωση, ο Τραμπ θα πρέπει να απαιτήσει από τη Ρωσία να κωδικοποιήσει την υποστήριξή της στην ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένας τέτοιος αμοιβαίος συμβιβασμός θα άφηνε την Ουκρανία στρατιωτικά ουδέτερη, αλλά πολιτικά και οικονομικά αγκυρωμένη στη Δύση — ένα αποτέλεσμα που θα επέτρεπε την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας και θα διευκόλυνε τον επαναπατρισμό εκατομμυρίων προσφύγων που διαφορετικά δεν θα επέστρεφαν ποτέ στην πατρίδα τους. Αυτή η ανανεωμένη ισχύς θα είναι απαραίτητη για την αποτροπή μελλοντικής ρωσικής επιθετικότητας.

Θα προσέφερε επίσης μια κομψή λύση σε ένα δύσκολο πρόβλημα: την επιμονή της Ρωσίας για «αποναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας, νέες εκλογές και νομικές εγγυήσεις για τις γλωσσικές και θρησκευτικές μειονότητες ως προϋποθέσεις για μια ειρηνευτική συμφωνία. Η διαπραγμάτευση με τη Ρωσία επί αυτών των ζητημάτων θα αποτελούσε προσβολή της εσωτερικής κυριαρχίας της Ουκρανίας· η αντιμετώπισή τους ως προϋπόθεση της διαδικασίας ένταξης στην ΕΕ θα ήταν πολύ πιο αποδεκτή στο Κίεβο.

Η επιδίωξη ενός τέτοιου συμβιβασμού είναι η καλύτερη ελπίδα του Τραμπ να μεταφέρει τη σύρραξη στην Ουκρανία από το πεδίο της μάχης στην αίθουσα των διαπραγματεύσεων. Η Δύση δεν διαθέτει επαρκή πίεση για να εξαναγκάσει τη Ρωσία σε άμεση κατάπαυση του πυρός. Όμως ένα δεσμευτικό πλαίσιο συμφωνίας που θα ανταλλάσσει τη στρατιωτική ουδετερότητα της Ουκρανίας με έναν δρόμο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ θα θέτει έναν οδικό χάρτη για ένα ευρύτερο πακέτο διαπραγματεύσεων, ενδέχεται ακόμη να είναι εφικτό, ίσως ακόμη και πριν φτάσουμε στο όριο των 50 ημερών του Τραμπ, την 1η Σεπτεμβρίου.

Μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε, με τη σειρά της, να διευκολύνει την κατάπαυση του πυρός που μέχρι στιγμής διαφεύγει από τα χέρια του Τραμπ.

Αυτό δεν θα σήμαινε νίκη σε αυτόν τον πόλεμο. Αλλά θα ήταν μια νίκη.

Ο Τζορτζ Μπίμπι υπηρέτησε για περισσότερες από δύο δεκαετίες στην κυβέρνηση ως αναλυτής πληροφοριών, διπλωμάτης και σύμβουλος πολιτικής, μεταξύ άλλων ως διευθυντής ανάλυσης της Ρωσίας στη CIA και ως σύμβουλος του Αντιπροέδρου Τσένεϊ σε ζητήματα που αφορούν τη Ρωσία. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η Παγίδα της Ρωσίας: Πώς ο Σκιώδης Πόλεμός μας με τη Ρωσία Μπορεί να Οδηγήσει σε Πυρηνική Καταστροφή» (2019).
Οι απόψεις που εκφράζονται από τους συγγραφείς στο Responsible Statecraft δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα εκείνες του Ινστιτούτου Κουίνσι ή των συνεργατών του.

responsiblestatecraft.org