Τί προκύπτει ἀπό τόν κατάλογο τῶν ἰδιωτικῶν ΑΕΙ πού ἔλαβαν ἄδεια λειτουργίας

Μόλις ἀνακοινώθηκε ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας μέ τήν ὁποία κρίθηκε συνταγματικός ὁ νόμος Πιερρακάκη γιά τά μή κρατικά πανεπιστήμια, μέ κάλεσε στό τηλέφωνο ὁ συμφοιτητής μου ἀπό τό Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, παλαιός συμμαχητής ἀπό τήν ΔΑΠ τῶν καλῶν ἐποχῶν (πού πρώτευε σέ καιρούς ἀριστερούς) καί δικηγόρος Πειραιῶς σήμερα Τάσος Ἀβραντίνης. «Θά γράψεις κάτι γι’ αὐτό;

Εἶναι ἱστορική μέρα! Τά καταφέραμε μετά ἀπό σαράντα ὁλόκληρα χρόνια» μοῦ εἶπε. Ἄν καί εἶχε δίκιο, ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἡ τελευταία μή κομμουνιστική χώρα στόν κόσμο πού ἀπαγόρευε νομοθετικά τά μή κρατικά πανεπιστήμια, ἀπάντησα ἀόριστα, γιατί ἐκείνη τήν ἐποχή κυριαρχοῦσαν ἄλλα θέματα στήν πολιτική ἀτζέντα, πολύ ἰσχυρότερα. Ἀλλά πάντως τοῦ ἔδωσα αὐτή τήν ὑπόσχεση: «Θά γράψω μέ τήν πρώτη εὐκαιρία».

Ὑπῆρχε λόγος.

Ὁ Τάσος ἀπό τό Ἄστρος Κυνουρίας, μέ ἀγάπη σέ ὅλους τούς μεγάλους φιλελεύθερους διανοητές, μέ πρώτους τούς Χάγιεκ καί Φρίντμαν, ὁ Εὐριπίδης Στυλιανίδης, σήμερα βουλευτής Ροδόπης μέ τήν Νέα Δημοκρατία, ἀπό τήν Κομοτηνή τοῦ Καραθεοδωρῆ, καί ὁ ὑπογράφων ἀπό τήν Αἴγινα τοῦ πρώτου ἀλληλοδιδακτικοῦ σχολείου τοῦ ἰδιώτη εὐεργέτη Ἐϋνάρδου, τρεῖς νέοι ἀπό τρεῖς διαφορετικές περιφέρειες τῆς χώρας, γράψαμε τό 1989, σέ διαδοχικές συνέχειες, στόν «Οἰκονομικό Ταχυδρόμο» τοῦ ἀπαράμιλλου Γιάννη Μαρίνου (θά τόν εὐγνωμονοῦν πάντα οἱ γενιές μας γιά τό βῆμα πού μᾶς ἔδωσε!) δύο ἐμπεριστατωμένες μελέτες. Μέ αὐτές ἐπιχειρηματολογούσαμε (μέ πλούσια νομικά ἐπιχειρήματα) ὑπέρ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς ἀνώτατης ἐκπαιδεύσεως στήν Ἑλλάδα.

Μέ τήν ἔννοια τῆς καταργήσεως τῆς κλειστῆς καθηγητικῆς ἐπετηρίδας στό δημόσιο πανεπιστήμιο, μέ τήν ἔννοια τῆς ἀνακτήσεως τῆς διαρροῆς φοιτητικοῦ συναλλάγματος πού ἔχανε ἡ Ἑλλάδα πρός ἄλλες χῶρες, μέ τήν ἔννοια τῆς ἀναδείξεως τῆς Ἑλλάδος σέ διεθνές ἐκπαιδευτικό κέντρο τῆς νοτιοανατολικῆς Μεσογείου. Στείλαμε μάλιστα αὐτή τήν μελέτη στόν τότε Πρόεδρο τῆς Νέας Δημοκρατίας καί μετέπειτα Πρωθυπουργό Κωνσταντῖνο Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνο μᾶς ἀπάντησε μέ ἰδιόχειρο σημείωμά του, τό ὁποῖο διατηροῦμε ὅλοι στό ἀρχεῖο μας, ἀλλά τήν διαβίβασε στήν τότε Γραμματεία Προγράμματος καί τήν ἐνέταξε στό προεκλογικό πρόγραμμα τῆς Νέας Δημοκρατίας γιά τίς ἐθνικές ἐκλογές τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1989. Ἦταν ἡ ἐποχή πού ἡ ἡγεσία τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀξιοποιοῦσε προτάσεις ἀπό ὅλο τό ἰδεολογικό φάσμα τοῦ κόμματος, χωρίς τίς ἐτικέτες «μητσοτακικός», «καραμανλικός» κ.ἄ. Ὄχι ὅπως κάνει ἡ σημερινή ἡγεσία τῆς Νέας Δημοκρατίας.

Ἦταν ἡ ἐποχή πού ὁ Μητσοτάκης ἀπέρριψε εἰσηγήσεις γιά τήν… διαγραφή μας ἀπό κορυφαίους βαρώνους πού ἐκπροσωποῦσαν τά κατεστημένα νομικά λόμπυ δημοσίων πανεπιστημίων. Ἡ Νέα Δημοκρατία ἦταν τότε κόμμα ἐλευθερίας.

Θά γράψω λοιπόν γιά τήν πρώτη ἐφαρμογή ἑνός νόμου πού ὀνειρευτήκαμε πρίν σαράντα περίπου χρόνια. Μετά ἀπό ρεπορτάζ ὅμως, ὅπως πάντα.

– Πρῶτον, σέ τεχνοκρατικό ἐπίπεδο, ἡ προετοιμασία γιά τήν ἀδειοδότηση ἦταν ἄρτια. Ὁ πρόεδρος τῆς ἁρμόδιας ἐπιτροπῆς, πρώην πρύτανης τοῦ Ἀριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Περικλῆς Μήτκας (μέ καταγωγή ἀπό τήν ἀγαπημένη μας Φλώρινα) ὑπῆρξε καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς διαδικασίας ἐξαιρετικά σοβαρός, ὅπως συνομολογεῖται ἀπό ὅλες τίς πλευρές. Ἐφάρμοσε μέ αὐστηρότητα καί σοβαρότητα τόν νόμο καί τοῦ ἀξίζει δημόσιος ἔπαινος, μέ βάση αὐτά πού γνωρίζουμε μέχρι τώρα.

– Δεύτερον (ἄν εἶναι ἀκριβῆ ὅλα ὅσα διάβασα), στά πανεπιστήμια τά ὁποῖα λαμβάνουν τίς πρῶτες ἄδειες μή κρατικῶν ΑΕΙ στήν Ἑλλάδα περιλαμβάνονται ἕνα ἰδιωτικό πανεπιστήμιο τῆς Κύπρου, τό πανεπιστήμιο Λευκωσίας, τό ὁποῖο ἔχει ἀγοράσει στό Ἑλληνικό μεγάλη περιοχή γιά νά λειτουργήσει ἐκεῖ Ἰατρική Σχολή (σέ συνεργασία μέ τό Metropolitan), καί τέσσερα ἀκόμη ἤδη λειτουργοῦντα κολλέγια στήν Ἑλλάδα, συμπράττοντα μέ ξένα ΑΕΙ. Αὐτά κέρδισαν τίς ἄδειες. Τά τρία ἀπό τά τέσσερα κολλέγια, νῦν ἰδιωτικά ΑΕΙ, εἶναι γενικῆς κατευθύνσεως, ἀπό ὅσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα. Τό τέταρτο ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ ἐξαιρετικά σοβαρή Ἰατρική Σχολή τοῦ Keel, ἡ ὁποία, συνεργαζόμενη μέ τό Μητροπολιτικό Κολλέγιο, ἔκανε μιά μεγάλη ἐπένδυση σέ κτήρια καί ἐργαστήρια στήν ὁδό Ἱπποκράτους. Ἐκεῖ θά ἱδρύσει Ἰατρική Σχολή καί θά συνεργαστεῖ πιθανῶς μέ τό «Ἑρρῖκος Ντυνάν». (Ἐπειδή τά προγράμματα σπουδῶν εἶναι ἀγγλόφωνα, εἶναι ἐνδιαφέρον πῶς θά λυθεῖ τό νομικό πρόβλημα γιά τήν πρακτική τῶν ἰατρῶν μέ τούς ἀσθενεῖς σέ ἑλληνικά νοσοκομεῖα. Θά τούς μιλοῦν ἀγγλικά;)

– Τρίτον, εἶναι ἐνδιαφέρον τό πῶς θά λυθεῖ μέ κανονιστικές ρυθμίσεις ἡ σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ δημοσίων καί ἰδιωτικῶν ΑΕΙ γιά τήν βάση εἰσαγωγῆς τοῦ 10 στά μή κρατικά πανεπιστήμια καί γιά τήν συνολική διάρκεια τῶν σπουδῶν. Ὡς πρός τό πρῶτο, δεδομένου ὅτι δέν ὑπάρχει ἀκόμα ἀγορά, εἶναι πολύ πιθανόν στήν πρώτη ἐφαρμογή τοῦ νόμου μέ τήν βάση πού ἐπιβάλλει τό κράτος στά ἰδιωτικά ΑΕΙ νά διευθετηθεῖ ἡ ἐσωτερική ζήτηση καί ἄρα, μετά τήν ἔκδοση τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν Πανελλαδικῶν, ὅσοι δέν εἰσάγονται στά δημόσια πανεπιστήμια νά κατευθύνονται στά ἰδιωτικά.

Ὡς πρός τήν διάρκεια, δεδομένης τῆς νέας καταστάσεως, μετά τά τριετῆ πτυχία πού προωθεῖ ἡ συμφωνία τῆς Λισσαβώνας, τά ἰδιωτικά πανεπιστήμια φαίνεται νά ἐπιθυμοῦν μόνο τετραετῆ διάρκεια σπουδῶν, γιά νά ἔχουν ἐξασφαλισμένα δίδακτρα γιά μεγάλο χρονικό διάστημα. Ἀντιθέτως, τά κρατικά φλερτάρουν, γιά δικούς τους λόγους, μέ τά τριετῆ πτυχία τῆς Λισσαβώνας (σύν δύο ἔτη διδακτορικό). Πίσω ἐπίσης ἀπό τήν ἀπαίτηση τῆς Πολιτείας νά μήν ἔχουν τά μή κρατικά ΑΕΙ συγκεντρωμένες τίς ἐγκαταστάσεις τους καί τίς σχολές τους σέ μία περιοχή, ἀλλά διεσπαρμένες μαζί μέ βοηθητικούς χώρους σέ ὁλόκληρη τήν χώρα, κρύβεται ἐνδεχομένως ἡ βούλησή της νά ζητήσει ἀπό τούς ἰδιῶτες νά καλύπτουν ἀνάγκες στήν περιφέρεια, ὅπου τό κράτος ἀποσύρεται, σέ μιά ἀγορά ἐντελῶς ἄγνωστη σέ αὐτούς. Ἡ ἐπιθυμία εἶναι νά γεμίσει ἡ Ἑλλάς ἀπό μικρά παραρτήματα μή κρατικῶν πανεπιστημίων, ὅπως γέμισε καί ἀπό παραρτήματα διαγνωστικῶν κέντρων. Μέ αὐτό τόν τρόπο ὅμως μεγαλώνουν τά κόστη τῶν ἐπενδύσεων καί ἀποθαρρύνονται οἱ μεγάλοι ἐπενδυτές, τούς ὁποίους ἡ Πολιτεία ἀντιμετωπίζει μᾶλλον σάν μπακάλικο. Μέ ἄλλα λόγια: οἱ κανονιστικές ρυθμίσεις γιά τά μή κρατικά πανεπιστήμια θά ἐπηρεάσουν τίς ἀλλαγές στό σημερινό status στόν ἀριθμό τῶν εἰσακτέων, τό σημερινό status στήν διάρκεια τῶν πτυχίων μέ βάση τήν Λισσαβώνα καί τό σημερινό status στό ζήτημα τῶν κτηριακῶν ἐγκαταστάσεων. Ὄχι ὅμως κατά τρόπο ἀπαραίτητα φιλικό πρός τά μή κρατικά ΑΕΙ, γιά τά ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι ἔγινε ἡ μεταρρύθμιση.

– Τέταρτον, ὅπως προκύπτει ἀπό τό ρεπορτάζ, πρύτανης φημισμένου Πανεπιστημίου τοῦ Λονδίνου, ὁ ὁποῖος ἐνημερώθηκε σχετικά γιά τίς ἀδειοδοτήσεις καί τίς ἐπωνυμίες, ἀνέθεσε σέ δικηγορικό γραφεῖο τῶν Ἀθηνῶν νά διερευνήσει τήν πιθανότητα ἰδιοποιήσεως τῆς ἐπωνυμίας του ἀπό κάποιο ἀπό τά ἄλλα τρία πανεπιστήμια πού φέρονται ὅτι ἔλαβαν ἄδεια. Ἀπό ἕνα ἐξ αὐτῶν, γιά τήν ἀκρίβεια. Ἄν αὐτό συμβαίνει, εἶναι βέβαιο ὅτι θά ὑπάρξουν νομικές ἐπιπλοκές κατά τήν πρώτη ἐφαρμογή τοῦ νόμου.

– Πέμπτον, καί ἐδῶ ἐρχόμαστε στόν τίτλο τοῦ σημειώματος, δέν εἶναι αὐτό πού ὀνειρευτήκαμε κατά τήν πρώτη ἐφαρμογή τοῦ νόμου. Δέν βλέπουμε νά ἔδειξαν ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἑλλάδα πανεπιστήμια μεγάλης φήμης καί κύρους, ὅπως τό Κολούμπια, τό Χάρβαρντ, τό Γέιλ (προχώρησε σέ κοινό μεταπτυχιακό μέ τό Πανεπιστήμιο τῶν Ἀθηνῶν μετά ἀπό πρόταση τοῦ δραστήριου πρυτάνεως τοῦ ΕΚΠΑ Σιάσου), ἐνῶ ἡ Σορβόνη δέν ἀδειοδοτήθηκε, ὅποια Σορβόνη κι ἄν εἶναι αὐτή, λόγῳ τοῦ ἐλλιποῦς φακέλλου πού κατέθεσε γιά τίς κτηριακές ὑποδομές καί ἐγκαταστάσεις τοῦ Πανεπιστημίου. Πρέπει ἐπίσης νά ποῦμε ὅτι ὑπῆρξε ἀποθάρρυνση καταθέσεως προτάσεων γιά ἰδιωτικά πολυτεχνεῖα, μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι, ἐκτός ἀπό τό Μετσόβιο, εἶναι ἕτοιμοι νά δραστηριοποιηθοῦν σέ αὐτόν τόν τομέα τό Διεθνές Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καί τό Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Ὅλο αὐτό εἶναι ἀπογοητευτικό. Πρῶτον, γιατί τό κράτος ἐξακολουθεῖ νά ἀλλοιώνει ὑπέρ τοῦ κράτους τήν ἀγορά. Δῶρον ἄδωρον ἔτσι ἡ μεταρρύθμιση. Δεύτερον, διότι, σήμερα πού γράφουμε, διαβάζουμε ὅτι οἱ σύμμαχοί μας Ἀμερικανοί ζητοῦν νέες βάσεις στήν Ξάνθη καί τήν Θεσσαλονίκη, ἀλλά ὄχι στήν Σκῦρο, γιά νά μήν ἐνοχληθοῦν οἱ φίλοι «μας» οἱ Τοῦρκοι. Τήν ἴδια ὥρα ὅμως, δέν βλέπουμε στήν λίστα μέ τά πρῶτα μή κρατικά ΑΕΙ μεγάλο πανεπιστήμιο ἐγνωσμένου κύρους ἀπό τίς ΗΠΑ, ὥστε νά γίνει ἡ χώρα καί… ἐκπαιδευτική βάση.

Τό Αnatolia College τῆς Θεσσαλονίκης, πού περιλαμβάνεται στήν λίστα, εἶναι ἐγνωσμένου κύρους σχολεῖο καί ἔχει προχωρήσει σέ μεγάλες ὑποδομές μέσα στό campus τοῦ Ἐλαιώνα τό καλοκαίρι, ἀλλά τό λιγώτερο πού θά περιμέναμε θά ἦταν νά συμπράξει μαζί του καί ἕνα μεγάλο ἀμερικανικό πανεπιστήμιο κύρους. Ἐλπίζουμε στό μέλλον.

Τούτων δοθέντων, ἡ πρώτη ἐφαρμογή τοῦ νόμου γιά τά ἰδιωτικά ΑΕΙ στήν Ἑλλάδα, πού θά ἄνοιγαν τήν ἀκαδημαϊκή ἐπετηρίδα, πού θά ἔδιναν κίνητρο σέ Ἕλληνες ἐπιστήμονες νά γυρίσουν στήν πατρίδα, πού θά διεύρυναν ἐντυπωσιακά τόν τομέα τῆς ἔρευνας στήν χώρα μας καί θά προσέλκυαν φοιτητές ἀπό τήν Μεσόγειο, τά Βαλκάνια καί τήν Ἀνατολή (γιά νά σπουδάσουν στήν Ἑλλάδα καί νά εἶναι φιλελληνικές οἱ μελλοντικές πολιτικές τους ἐλίτ), δέν εἶναι αὐτή πού θά θέλαμε. Ἔχει τά καλά της, ἀλλά ἔχει καί πάρα πολλές ἀδυναμίες. Ἄν ἡ «μεταρρύθμιση» εἶχε γίνει μέ τήν ἀναθεώρηση τοῦ Πρωθυπουργοῦ Καραμανλῆ τοῦ 2007, πού ἐμπόδισε ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος, ἴσως ἡ κατάσταση νά ἦταν διαφορετική. Σέ κάθε περίπτωση: Ἕνας νεαρός νόμος γιά νά κριθεῖ ὡς μεταρρύθμιση θά πρέπει βεβαίως νά ἀξιολογηθεῖ σέ βάθος χρόνου καί θά περιμένουμε. Δέν σπεύδουμε. Ἀλλά, ἀπό τήν ἄλλη, ἡ καλή μέρα ἀπό τό πρωί φαίνεται! Νόμος.

estianews.gr

Ἐκτός χωρικῶν ὑδάτων τῆς Ἀγκύρας τά θαλάσσια πάρκα τῆς Τουρκίας, ἐντός περιοχῶν ἀσκήσεως κυριαρχικῶν δικαιωμάτων μας – Κλειστήκαμε στά 6 μίλια γιά νά κάνουμε τά «καλά παιδιά» καί ἰδού τά ἀποτελέσματα

Μέ τήν ἀνακοίνωση θαλασσίων πάρκων ἀπό τήν Ἄγκυρα ἀποδεικνύεται γιά μιάν ἀκόμη φορά πόσο τραγικό λάθος ἦταν ἡ Πολιτική Διακήρυξις τῶν Ἀθηνῶν γιά Φιλία καί Καλή Γειτονία. Μέ τήν διακήρυξη αὐτή, ἡ Ἑλλάς ἔδωσε «πιστοποιητικό καλῆς διαγωγῆς» στήν ἀναθεωρητική Τουρκία καί τῆς ἄνοιξε τόν δρόμο νά συνεχίσει νά παραβιάζει τά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Τήν ἴδια στιγμή, χάριν μιᾶς ἀπατηλῆς προσδοκίας «ἠρέμων νερῶν», ἡ Ἑλλάς ἔχει αὐτοεγκλωβισθεῖ στά ἕξι μίλια τῶν χωρικῶν της ὑδάτων.

Ἡ Ἄγκυρα προχώρησε στήν χωροθέτηση δύο θαλασσίων πάρκων, ὅπως εἶχε προαναγγείλει. Συμφώνως πρός τούς χάρτες πού ἐδόθησαν στήν δημοσιότητα, τό ἕνα πάρκο εὑρίσκεται στό βόρειο Αἰγαῖο, τό ὁποῖο ἐπί τῆς οὐσίας διχοτομεῖ, καί τό ἄλλο ἀνατολικά τῆς Ρόδου. Ἀμφότερα ἐκτείνονται καί ἐκτός τῶν τουρκικῶν χωρικῶν ὑδάτων, σέ περιοχές ἑλληνικῆς ὑφαλοκρηπῖδος. Στό βόρειο Αἰγαῖο τίθεται ὡς ὅριο ἡ μέση γραμμή ὅπως τήν προσδιορίζει ἡ Ἄγκυρα, δηλαδή μέ ἀφετηρία τίς ἠπειρωτικές ἀκτές τῶν δύο χωρῶν, χωρίς νά λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν τά κυριαρχικά δικαιώματα τῶν νησιῶν. Στό πάρκο τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου περικλείεται τό Καστελόριζο σέ χωρικά ὕδατα 6 μιλίων, κατά τήν πάγια θέση τῆς γείτονος ὅτι τό νησιωτικό αὐτό σύμπλεγμα δέν ἔχει κυριαρχικά δικαιώματα. Ἡ τακτική τῆς Ἀγκύρας προσδιορίζεται μέ τόν ὅρο «creeping jurisdiction» (σταδιακή ἐπέκτασις δικαιοδοσίας) πού περιγράφει τήν σταδιακή, συχνά ἔμμεση ἤ σιωπηρή ἐπέκταση τοῦ ἐλέγχου ἤ τῆς ἐξουσίας ἑνός κράτους σέ μιά περιοχή – χωρίς ἐπίσημες δηλώσεις ἤ ἄμεση χρήση βίας (ἰδέ σχετικό ἄρθρο «Ἡ στρατηγική τοῦ “πάρκου χωρίς Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο” εἶναι αὐτοϋπονόμευση»).

Ἡ ἀντίδρασις τῶν Ἀθηνῶν μέ ἀνακοίνωση τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν εἶναι τοὐλάχιστον ἐξοργιστική. Σέ αὐτήν ἀναφέρεται ὅτι τέτοιες ἐνέργειες «θέτουν σέ διακύβευση τίς σχέσεις καλῆς γειτονίας μεταξύ τῶν δύο χωρῶν»! Ἄς μᾶς συγχωρήσουν, ἀλλά αὐτές οἱ «σχέσεις καλῆς γειτονίας» ὑπάρχουν μόνον στήν τεταραγμένη φαντασία τῶν ἐγκεφάλων πού συνέταξαν τήν ἀνακοίνωση τοῦ ΥΠΕΞ, τήν ὁποία παραθέτουμε παρακάτω:

«Μετά τήν πρωτοβουλία τῆς Ἑλλάδας γιά τήν καθιέρωση Ἐθνικῶν Θαλασσίων Πάρκων στό Ἰόνιο καί στό Αἰγαῖο Πέλαγος, σέ περιοχές ἑλληνικῆς κυριαρχίας, ἡ Τουρκία ἀνακοίνωσε σήμερα τόν καθορισμό δύο θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχῶν καί σέ διεθνῆ ὕδατα τοῦ Αἰγαίου καί τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου.

Ἡ ἐξαγγελία “θαλάσσιων πάρκων” σέ μή ὁριοθετημένες περιοχές ἐκτός τουρκικῶν χωρικῶν ὑδάτων συνιστᾶ ἀπαράδεκτη, μονομερῆ καί παράνομη ἐνέργεια πού δέν παράγει κανένα ἔννομο ἀποτέλεσμα ἔναντι τῶν ἑλληνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων καί δείχνει πλήρη ἔλλειψη σεβασμοῦ στό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θάλασσας. Ἡ ἑλληνική κυβέρνηση ἐνεργεῖ διαρκῶς καί μέ συνέπεια γιά τήν προστασία τῶν δικαιωμάτων τῆς πατρίδας μας καί τῆς βιωσιμότητας τῶν θαλασσῶν μας καί ὑπενθυμίζει πώς ἀντανακλαστικές ἐνέργειες κενές περιεχομένου θέτουν σέ διακύβευση τίς σχέσεις καλῆς γειτονίας μεταξύ τῶν δύο χωρῶν». Τό ἐρώτημα εἶναι βεβαίως ποιός εἶναι ὁ τρόπος διά τοῦ ὁποίου «ἀντιδρᾶ μέ συνέπεια» ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις. Ἀρκεῖται σέ δηλώσεις καταγγελίας τίς ὁποῖες οὐδείς λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν; Γιατί δέν ζητεῖ ἄμεση ἀκύρωση τῶν τουρκικῶν παρανόμων ἐνεργειῶν;

«Ἐπικίνδυνη κλιμάκωση τῆς τουρκικῆς ἀναθεωρητικῆς στρατηγικῆς» ἀποτελεῖ ἡ ἐξέλιξις γιά τό ΠΑΣΟΚ, ἐνῶ γιά «ἐπικίνδυνη ὑποβάθμιση τῶν τουρκικῶν προκλήσεων ἀπό τήν Κυβέρνηση» κάνει λόγο ὁ ΣΥΡΙΖΑ.

Μέ τέτοιες ἀνακοινώσεις, βεβαίως, τό «ροκάνισμα» τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων δέν ἀποτρέπεται. Ἀπεναντίας ἐπαναβεβαιώνεται ὅτι δέν ὁδηγεῖ πουθενά ἡ κατευναστική πολιτική τῆς Κυβερνήσεως. Ἀσχέτως πρός τό τί ὑποστηρίζει τό ἑλληνικό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, ἡ ἔκδοσις τῶν χαρτῶν ἀπό τήν Ἄγκυρα εἶναι ἀκόμα μία ἧττα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας μας. Οἱ κ.κ. Μητσοτάκης καί Γεραπετρίτης, πού εἶναι ἀρχιτέκτονες τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, θά ἔπρεπε νά ἔχουν κατανοήσει ὅτι οἱ ἐπικλήσεις τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου εἶναι κενές περιεχομένου ὅταν δέν συνοδεύονται ἀπό τήν ἰσχύ τῆς ἀποτροπῆς τῆς παραβιάσεώς του καί ἀπό τήν πολιτική ἀποφασιστικότητα ἐπιβολῆς του.

Καί ἕπεται συνέχεια, δεδομένου ὅτι οἱ Τοῦρκοι μᾶς ἔχουν προειδοποιήσει ὅτι θά ἐκδοθοῦν καί ἄλλοι χάρτες συμπληρωματικά. Τήν ἴδια στιγμή, ἐπικρατεῖ ἔντονος προβληματισμός δεδομένου ὅτι οἱ ἐπί τῆς οὐσίας ἀνύπαρκτες σχέσεις τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μέ τήν ἀμερικανική ἔχουν ὁδηγήσει στήν ἰδιόμορφη κατάσταση νά μήν ὑπάρχει ἀνταπόκρισις ἀπό τήν Οὐάσιγκτων σέ στοιχειώδη αἰτήματα πού θά ἰσχυροποιοῦσαν τήν θέση τῆς Ἑλλάδος στό Αἰγαῖο. Χαρακτηριστικό εἶναι τό γεγονός ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Προέδρου Τράμπ ζητεῖ περισσότερες βάσεις ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους, ἀλλά ἀποφεύγει ἐπιμελῶς νά περιλάβει σέ αὐτές τήν νῆσο Σκῦρο καί ἄλλα νησιά τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἀμερικανική παρουσία σέ αὐτά θά ἀπέτρεπε τήν Τουρκία ἀπό κινήσεις ἀμφισβητήσεως τῶν ἑλληνικῶν θαλασσῶν. Ἀπεναντίας οἱ ΗΠΑ ἀπορρίπτουν συστηματικῶς τό σχετικό ἑλληνικό αἴτημα, ἐνῶ ζητοῦν τήν δυνατότητα πλέον μόνιμης παρουσίας στήν Ξάνθη καί τήν Θεσσαλονίκη καθώς καί δημιουργίας ὑποδομῶν στό ἀεροδρόμιο τῆς Λαρίσης πρός κάλυψη ἀναγκῶν πού ἔχουν προκύψει μετά τήν καταστροφή τῆς βάσεως τῆς Ἀεροπορίας Στρατοῦ στό Στεφανοβίκειο.

estianews.gr