Βραζιλία: Ο Μπολσονάρου συνελήφθη εν μέσω εντάσεων με τον Τραμπ

Από

August 5, 2025

Του Ρικάρντο Μπρίτο
5 Αυγούστου 2025, 11:20 π.μ. GMT+3 –

Ο Μπολσονάρου σε κατ’ οίκον περιορισμό για παραβίαση περιοριστικών όρων
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τη δίκη του Μπολσονάρου στο Ανώτατο Δικαστήριο «κυνήγι μαγισσών»
Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις στον δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Βραζιλίας που εξέδωσε τις εντολές

ΜΠΡΑΖΙΛΙΑ, 4 Αυγούστου (Reuters) – Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βραζιλίας έθεσε τη Δευτέρα σε κατ’ οίκον περιορισμό τον πρώην πρόεδρο Ζαΐχ Μπολσονάρου, εν όψει της δίκης του για φερόμενη απόπειρα πραξικοπήματος, υπογραμμίζοντας την αποφασιστικότητα του δικαστηρίου παρά τους αυξανόμενους δασμούς και τις κυρώσεις από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αλεξάντρ ντε Μοράες, ο οποίος ήταν στόχος κυρώσεων από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα, εξέδωσε την εντολή σύλληψης του Μπολσονάρου. Η απόφασή του επικαλέστηκε την αποτυχία συμμόρφωσης με περιοριστικούς όρους που είχε επιβάλει στον Μπολσονάρου για φερόμενη προσπάθεια επηρεασμού της υπόθεσης από τον Τραμπ.

Ο Μπολσονάρου δικάζεται ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου με κατηγορίες ότι συνωμότησε με συμμάχους του για να ανατρέψει βίαια την εκλογική του ήττα του 2022 από τον αριστερό πρόεδρο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα. Ο Τραμπ χαρακτήρισε την υπόθεση «κυνήγι μαγισσών» και την επικαλέστηκε ως αιτία για την επιβολή δασμού 50% σε βραζιλιάνικα προϊόντα που θα τεθεί σε ισχύ την Τετάρτη.

Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ καταδίκασε την εντολή κατ’ οίκον περιορισμού, λέγοντας ότι ο Μοράες χρησιμοποιεί τα βραζιλιάνικα θεσμικά όργανα για να φιμώσει την αντιπολίτευση και να απειλήσει τη δημοκρατία, προσθέτοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ζητήσουν ευθύνες από όλους όσους βοηθούν ή συνεπικουρούν (υποστηρίζουν, διευκολύνουν) δραστηριότητες που έχουν υποστεί κυρώσεις.
Δεν δόθηκαν λεπτομέρειες, αν και ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να επιβάλουν ακόμη υψηλότερους δασμούς στις βραζιλιάνικες εισαγωγές.

Η εντολή της Δευτέρας από τον Μοράες απαγορεύει επίσης στον Μπολσονάρου να χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο ή να δέχεται επισκέψεις, εκτός από τους δικηγόρους του και πρόσωπα που έχει εγκρίνει το δικαστήριο.
Εκπρόσωπος Τύπου του Μπολσονάρου επιβεβαίωσε ότι τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό το βράδυ της Δευτέρας στην κατοικία του στη Μπραζίλια από αστυνομικούς που κατέσχεσαν το κινητό του.
Οι δικηγόροι του Μπολσονάρου δήλωσαν σε ανακοίνωσή τους ότι θα ασκήσουν έφεση κατά της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην πρόεδρος δεν είχε παραβιάσει καμία δικαστική εντολή.
Σε συνέντευξή του στο Reuters τον περασμένο μήνα, ο Μπολσονάρου χαρακτήρισε τον Μοράες «δικτάτορα» και είπε ότι οι περιοριστικοί όροι εναντίον του ήταν πράξεις «δειλίας».
Ορισμένοι σύμμαχοι του Μπολσονάρου ανησυχούν ότι οι τακτικές του Τραμπ μπορεί να γυρίζουν μπούμερανγκ στη Βραζιλία, επιδεινώνοντας τη θέση του Μπολσονάρου και ενισχύοντας τη λαϊκή υποστήριξη προς την αριστερή κυβέρνηση του Λούλα.
Ωστόσο, οι διαδηλώσεις της Κυριακής από υποστηρικτές του Μπολσονάρου — οι μεγαλύτερες εδώ και μήνες — δείχνουν ότι οι επιθέσεις και οι κυρώσεις του Τραμπ κατά του Μοράες έχουν επίσης εμψυχώσει τη δεξιά πολιτική βάση του πρώην λοχαγού του στρατού.

Ο Μπολσονάρου εμφανίστηκε εικονικά σε διαδήλωση στο Ρίο ντε Ζανέιρο μέσω τηλεφωνικής κλήσης προς τον γιο του, γερουσιαστή Φλάβιο Μπολσονάρου, σε μια κίνηση που κάποιοι θεώρησαν ως την πιο πρόσφατη δοκιμή των περιοριστικών του όρων.

Ο Μοράες δήλωσε ότι ο πρώην πρόεδρος είχε επανειλημμένα προσπαθήσει να παρακάμψει τις εντολές του δικαστηρίου.
«Η Δικαιοσύνη είναι τυφλή, αλλά όχι αφελής», έγραψε ο δικαστής στην απόφασή του.
Τη Δευτέρα, ο γερουσιαστής Μπολσονάρου δήλωσε στο CNN Brasil ότι η εντολή της Δευτέρας από τον Μοράες ήταν «μια ξεκάθαρη εκδήλωση εκδίκησης» για τις κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του δικαστή, προσθέτοντας: «Ελπίζω το Ανώτατο Δικαστήριο να μπορέσει να σταματήσει αυτό το άτομο (Μοράες) που προκαλεί τόσο μεγάλη αναστάτωση».
Οι εντολές του δικαστή, συμπεριλαμβανομένων των περιοριστικών όρων υπό την απειλή σύλληψης, έχουν επικυρωθεί από το πλήρες δικαστήριο.
Οι εντολές αυτές και η ευρύτερη υπόθεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου προέκυψαν ύστερα από δύο χρόνια ερευνών για τον ρόλο του Μπολσονάρου σε κίνημα άρνησης των εκλογών, που κορυφώθηκε με ταραχές από υποστηρικτές του που συγκλόνισαν τη Μπραζίλια τον Ιανουάριο του 2023. Οι ταραχές αυτές συγκρίθηκαν με εκείνες της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ μετά την εκλογική ήττα του Τραμπ το 2020.
Σε αντίθεση με το πλέγμα ποινικών υποθέσεων που κυρίως καθυστέρησαν για τον Τραμπ, τα βραζιλιάνικα δικαστήρια ενήργησαν γρήγορα κατά του Μπολσονάρου, απειλώντας να βάλουν τέλος στην πολιτική του καριέρα και να διασπάσουν το δεξιό του κίνημα. Εκλογικό δικαστήριο έχει ήδη απαγορεύσει στον Μπολσονάρου να θέσει υποψηφιότητα για δημόσιο αξίωμα έως το 2030.

Ένας ακόμη γιος του Μπολσονάρου, ο Εντουάρντο Μπολσονάρου, βραζιλιάνος βουλευτής, μετακόμισε στις ΗΠΑ περίπου την ίδια περίοδο που ξεκίνησε η ποινική δίκη του πρώην προέδρου, προκειμένου να κινητοποιήσει υποστήριξη υπέρ του πατέρα του στην Ουάσινγκτον. Ο νεότερος Μπολσονάρου είπε ότι η μετακίνησή του επηρέασε την απόφαση του Τραμπ να επιβάλει νέους δασμούς στη Βραζιλία.
Σε δήλωση μετά τη σύλληψη τη Δευτέρα, ο βουλευτής Μπολσονάρου χαρακτήρισε τον Μοράες «ψυχοπαθή εκτός ελέγχου που δεν διστάζει να κλιμακώσει».
Ο Τραμπ τον περασμένο μήνα δημοσίευσε επιστολή που είχε αποστείλει στον Μπολσονάρου. «Έχω δει την απαίσια μεταχείριση που λαμβάνεις από ένα άδικο σύστημα που έχει στραφεί εναντίον σου», έγραψε. «Αυτή η δίκη πρέπει να λήξει αμέσως!»
Η Ουάσινγκτον βάσισε τις κυρώσεις της κατά του Μοράες την περασμένη εβδομάδα σε κατηγορίες ότι ο δικαστής είχε εγκρίνει αυθαίρετες προφυλακίσεις και καταστολή της ελευθερίας της έκφρασης.
Η σύλληψη θα μπορούσε να δώσει στον Τραμπ πρόσχημα για να επιβάλει πρόσθετα μέτρα κατά της Βραζιλίας, δήλωσε η Γκρατσιέλα Τέστα, καθηγήτρια πολιτικής επιστήμης στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο Παρανά, προσθέτοντας ότι ο Μπολσονάρου φαινόταν να επιδιώκει συνειδητά την κλιμάκωση.
«Πιστεύω ότι τα πράγματα μπορεί να κλιμακωθούν επειδή αυτό θα θεωρηθεί ως αντίδραση στην κυρώση Μαγκνίτσκι» κατά του Μοράες, δήλωσε ο Λεονάρντο Μπαρέτο, εταίρος της πολιτικής συμβουλευτικής εταιρείας Think Policy στη Μπραζίλια, αναφερόμενος στο πάγωμα περιουσιακών στοιχείων που επιβλήθηκε στον Μοράες την περασμένη εβδομάδα.

Ρεπορτάζ του Ρικάρντο Μπρίτο στη Μπραζίλια· επιπλέον ρεπορτάζ από τη Λουσιάνα Μαγκαλιάες στο Σάο Πάολο και την Ντάφνη Ψαλεδάκη στην Ουάσινγκτον· σύνταξη από τους Αντρέ Ρομάνι και Μπραντ Χέινς· επιμέλεια από τους Κάιλι Μάντρι, Λέσλι Άντλερ και Λίνκολν Φιστ.

Ν. Ιγγλέσης: η γεωστρατηγική των θαλάσσιων πάρκων

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Του Νίκου Ιγγλέση

04/08/2025

Οι Τούρκοι φίλοι μας, όπως τους αποκάλεσε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο κ. Μητσοτάκης, «μας την έπεσαν πάλι». Χωροθέτησαν θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στην αυθαίρετα ανακηρυχθείσα υφαλοκρηπίδα τους, με βάση το αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας.

Διέγραψαν, για μια ακόμη φορά, το μονομερές δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν.μ. και να ανακηρύξει τη συνολική ΑΟΖ της. Η ελληνική κυβέρνηση από φόβο, ανικανότητα και ενδοτισμό δεν έχει τολμήσει να κάνει, μέχρι σήμερα, ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Στην πλειοψηφία τους, οι εγχώριοι δημοσιογράφοι και αναλυτές των συστημικών μέσων ενημέρωσης εκτίμησαν ότι πρόκειται για την τουρκική απάντηση στα ελληνικά θαλάσσια πάρκα σε Ιόνιο και Αιγαίο, που ανακοινώθηκαν προ ημερών και για ανακοίνωση προς εσωτερική κατανάλωση. Ανοησίες και παραπληροφόρηση, ως συνήθως, πάνω σ’ ένα θέμα καίριας γεωστρατηγικής σημασίας.

Η Ελλάδα χωροθέτησε το θαλάσσιο πάρκο του Αιγαίου εντός των χωρικών υδάτων της των 6 ν.μ. και η Τουρκία τα δικά της, σε διεθνή ύδατα που αποτελούν αναμφισβήτητα ελληνική ΑΟΖ αφ’ ης κηρυχθεί. Θαλάσσια πάρκα δεν μπορούν να χωροθετηθούν από ένα κράτος σε ύδατα στα οποία δεν έχει κυριαρχία (χωρικά ύδατα) ή κυριαρχικά δικαιώματα (ΑΟΖ). Στην υφαλοκρηπίδα δεν υφίστανται κυριαρχικά δικαιώματα παρά μόνο για το βυθό της θάλασσας, τα ύδατα πάνω απ’ αυτήν είναι διεθνή.

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) είναι νομική έννοια και δεν υφίσταται παρά μόνο αν ανακηρυχθεί ή οριοθετηθεί σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα που είναι γεωλογικό μέγεθος και υφίσταται εξ’ υπαρχής (ad initio) και από το γεγονός αυτό καθαυτό (ipso facto) και απαιτεί μόνο οριοθέτηση. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS) που θέσπισε την ΑΟΖ.

Η Άγκυρα δε μιλάει ποτέ για ΑΟΖ γιατί θέλει να υποστηρίζει ότι όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας και άρα η όποια οριοθέτηση πρέπει να γίνει μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών, στο μέσον του Αιγαίου (25^ος Μεσημβρινός).Τα ελληνικά νησιά, για την Τουρκία, δεν έχουν καμιά επήρεια – είναι σαν να μην υπάρχουν.

Διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις και τα πολιτικά κόμματα μιλούν για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, λες και μπορούν να κάνουν δύο οριοθετήσεις. Όμως, είτε υφαλοκρηπίδα θα οριοθετήσουν, δηλαδή το βυθό, είτε ΑΟΖ που περιλαμβάνει την υφαλοκρηπίδα, αλλά και τη θάλασσα πάνω από αυτήν.

Ο τουρκικός χάρτης των θαλασσίων πάρκων στο Αιγαίο

Ο προκλητικός και αυθαίρετος χάρτης εμφανίζει ένα τουρκικό θαλάσσιο πάρκο μεταξύ των δυτικών ακτών της Λήμνου, των νοτίων ακτών της Σαμοθράκης και της Θάσου και των νοτιοανατολικών ακτών της χερσονήσου του Άθω. Ένα δεύτερο θαλάσσιο πάρκο εμφανίζεται μεταξύ των δυτικών ακτών της Λέσβου, νότια του Αγ. Ευστρατίου και των ανατολικών ακτών της Σκύρου. Ένα τρίτο πάρκο εμφανίζεται μεταξύ των δυτικών ακτών της Χίου – Ψαρών και των ανατολικών ακτών της Εύβοιας. Ένα τέταρτο πάρκο εμφανίζεται μεταξύ των ακτών Χίου και Σάμου που φθάνει μέχρι τις ανατολικές ακτές της Τήνου – Άνδρου (βλέπε χάρτη).

Αν η Ελλάδα είχε ανακηρύξει τη συνολική ΑΟΖ της τότε όλα τα εν λόγω τουρκικά θαλάσσια πάρκα δεν θα μπορούσαν να χωροθετηθούν γιατί θα βρισκόντουσαν σε θαλάσσια ζώνη (ΑΟΖ) ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και όχι σε διεθνή ύδατα όπως σήμερα.

Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας η ΑΟΖ υφίσταται μόνο ως συνέχεια των χωρικών υδάτων. Δεν μπορεί, δηλαδή, ένα κράτος να διεκδικεί ΑΟΖ σε θάλασσα που δεν έχουν προβολή τα χωρικά ύδατά του ή περιβάλλεται από χωρικά ύδατα άλλου κράτους. Αυτό συμβαίνει στο Αιγαίο όπου το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της θάλασσας περιβάλλεται από ελληνικές ακτές, ηπειρωτικές και νησιωτικές και ελληνικά χωρικά ύδατα ανεξάρτητα του εύρους τους.

Η ΑΟΖ αυτή δεν χρειάζεται οριοθέτηση γιατί δεν υφίστανται αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές άλλου κράτους, περιβάλλεται μόνο από ελληνικές ακτές. Οριοθέτηση επιβάλλεται μόνο για τη στενή λωρίδα θάλασσας μεταξύ των ανατολικών ακτών των νησιών του Α. Αιγαίου και της τουρκικής ακτογραμμής που στις περισσότερες περιπτώσεις καλύπτεται από το εύρος των εκατέρωθεν χωρικών υδάτων. Η Τουρκία γνωρίζει αυτήν τη γεωγραφική υστέρησή της γι’ αυτό, εκτός των άλλων, διεκδικεί περίπου 153 νησιά, νησίδες και βράχους στο Αρχιπέλαγος τα οποία ισχυρίζεται ότι δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με Διεθνείς Συνθήκες.

Ο τουρκικός χάρτης των θαλάσσιων πάρκων στην Α. Μεσόγειο

Στην ανοιχτή θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου εμφανίζεται, επίσης προκλητικά και αυθαίρετα, ένα μεγάλο τουρκικό θαλάσσιο πάρκο από τις ανατολικές ακτές της Ρόδου μέχρι τον κόλπο της Αττάλειας. Για το Καστελλόριζο δεν αναγνωρίζεται καμιά επήρεια πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. Επίσης έχει χωροθετηθεί και ένα μικρότερο πάρκο νοτιοανατολικά της Ρόδου.

Στην πράξη η Τουρκία χωροθετεί τα θαλάσσια πάρκα για να επιβεβαιώσει τη διεκδικούμενη απ’ αυτήν υφαλοκρηπίδα, όπως την εμφανίζει στους χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας. Η Ελλάδα εκτός της ανακήρυξης της συνολικής ΑΟΖ θα έπρεπε να προχωρήσει στην οριοθέτησή της μ’ αυτήν της Κυπριακής Δημοκρατίας με πλήρη επήρεια όλων των νησιών (Σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρόδος κλπ). Θα πρόκειται για μια απόλυτα νόμιμη οριοθέτηση μεταξύ δύο κυρίαρχων, διεθνώς αναγνωρισμένων, κρατών. Οι ενδοτικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν το έχουν τολμήσει, παρ’ ότι η Τουρκία υπέγραψε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο το 2019 και από το 2011 έχει οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα με την παράνομη οντότητα της κατεχόμενης Κύπρου, που δεν αναγνωρίζεται διεθνώς ως ανεξάρτητο κράτος.

Όσοι αφελείς πιστεύουν ότι τα θαλάσσια πάρκα γίνονται για την προστασία του περιβάλλοντος και της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας είναι μακριά νυχτωμένοι. Η χωροθέτση των θαλάσσιων πάρκων, τουλάχιστον στο ελληνοτουρκικό σύστημα, αποτελεί γεωστρατηγικό σχεδιασμό για τον περιορισμό της κυριαρχίας και την αφαίρεση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας προς επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων της Τουρκίας.

Υ.Γ. Μετά την ανακοίνωση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «Μετά την πρωτοβουλία της Ελλάδας για την καθιέρωση Εθνικών Θαλασσίων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος, σε περιοχές ελληνικής κυριαρχίας, η Τουρκία ανακοίνωσε σήμερα τον καθορισμό δύο θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και σε διεθνή ύδατα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Η εξαγγελία “θαλάσσιων πάρκων” σε μη οριοθετημένες περιοχές εκτός τουρκικών χωρικών υδάτων συνιστά απαράδεκτη, μονομερή και παράνομη ενέργεια που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και δείχνει πλήρη έλλειψη σεβασμού στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας …». Ίδια αντίδραση, ίδιες λέξεις, ίδια επιχειρήματα, όπως τότε με το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, όπως με το καλώδιο στην Κάσο, όπως με τη λιβυκή ΑΟΖ που έφτασε 6 ν.μ. από τις ακτές της νότιας Κρήτης και της Γαύδου. Απαιτείται ουσιαστική αντίδραση επί του πεδίου και όχι λόγια που ανεπαισθήτως μας οδηγούν σε εθνική καταστροφή.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Handelsblatt: Η Ελλάδα νομιμοποιεί την 13ωρη εργασία

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας είναι κενές και τώρα η Ελλάδα θέλει να επιτρέψει πιο ευέλικτο ωράριο εργασίας. Σχεδιάζεται επίσης μια τετραήμερη εβδομάδα εργασίας – αλλά διαφορετικά από αυτήν που συζητείται στη Γερμανία, γράφει η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt

Τετραήμερη εβδομάδα εργασίας, 13ωρη εργασία την ημέρα και βραχυπρόθεσμες προσλήψεις μέσω εφαρμογής: Η ελληνική κυβέρνηση θέλει να επιτρέψει πιο ευέλικτο ωράριο εργασίας.

Η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Νίκη Κεραμέως σχεδιάζει να υποβάλει αντίστοιχο νομοσχέδιο στο κοινοβούλιο για διαβούλευση τον Σεπτέμβριο.

Η Ελλάδα βασίζεται επομένως σε διαφορετικές έννοιες από αυτές που συζητούνται αυτήν τη στιγμή στη Γερμανία.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, οι τυπικές ώρες εργασίας παραμένουν στις 40 ώρες την εβδομάδα. Επιτρέπονται οκτώ επιπλέον ώρες υπερωριών την εβδομάδα. Οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας υπολογίζονται ως μέσος όρος ανά τρίμηνο.

Αυτό επιτρέπει υπερωρίες ή μειωμένες ώρες σε ορισμένες εβδομάδες, ανάλογα με τις ανάγκες. Οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι μπορούν να συμφωνήσουν σε ημερήσιες ώρες εργασίας έως και 13 ώρες.

Ωστόσο, ο αριθμός των υπερωριών θα περιοριστεί σε 150 ανά έτος. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να υπάρχουν έως και 37 τέτοιες ημέρες των 13 ωρών ανά έτος. Το νομοσχέδιο ρυθμίζει επίσης την αμοιβή των υπερωριών: Η εργασία που υπερβαίνει τις οκτώ ώρες την ημέρα θα αποζημιώνεται με πριμοδότηση 40% ανά ώρα.

Οι εργαζόμενοι δικαιούνται τουλάχιστον έντεκα ώρες αδιάλειπτης ανάπαυσης και μία φορά την εβδομάδα σε 24 ώρες συνεχούς ανάπαυσης.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Η Τουρκία είναι το Κέντρο της Τζιχάντ

Από

anixneuseis

August 5, 2025

350 ιερωμένοι συγκεντρώθηκαν στην Τουρκία για να προσφέρουν «θρησκευτική νομιμοποίηση» στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, ορίζοντάς την ως «αμυντική τζιχάντ», μέρος της υποχρέωσης των πολεμικών τζιχάντ, και απέρριψαν τις εκκλήσεις για αφοπλισμό της Χαμάς.

του Ενές Ελιάς

Δημοσιεύθηκε στις 08-04-2025, 15:05

Οπαδοί της Τουρκίας με παλαιστινιακή σημαία πριν τον αγώνα στις 22 Ιουνίου 2024 | Φωτογραφία: Reuters / Kacper Pempel

Περίπου έναν μήνα πριν, η Παγκόσμια Ένωση Ανώτατων Μουσουλμάνων Κληρικών συνεδρίασε στην Τουρκία και δημοσίευσε τη «Χάρτα των Θρησκευτικών Λογίων του Ισλαμικού Έθνους σχετικά με τον Κατακλυσμό του Αλ-Άκσα και τις Επιπτώσεις του». Αυτή ήταν η πρώτη σημαντική τοποθέτηση του θρησκευτικού μουσουλμανικού κόσμου για τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, ύστερα από σχεδόν δύο χρόνια χωρίς ξεκάθαρη ηθική θέση για τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εις βάρος αθώων στο όνομα του Ισλάμ. Αντί να καταδικάσουν τις πράξεις, 350 ιερωμένοι συγκεντρώθηκαν για να απονείμουν «θρησκευτική νομιμοποίηση» στη σφαγή. Την χαρακτήρισαν ως «αμυντική τζιχάντ», αναπόσπαστο μέρος της υποχρέωσης των πολεμικών τζιχάντ για ισλαμικές οργανώσεις και άτομα, και απέρριψαν τις εκκλήσεις για αφοπλισμό της Χαμάς.

Ο ρόλος της Τουρκίας ως οικοδεσπότη ήταν αναμενόμενος – αποτελεί προπύργιο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και βασικό παίκτη στον άξονα της αντίστασης. Πιο εκπληκτική είναι η πρόσφατη συμμετοχή της Τουρκίας σε συνέδριο του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη που είχε στόχο την προώθηση της «λύσης των δύο κρατών». Το συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στις 28-29 Ιουλίου, προέκυψε από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 3 Δεκεμβρίου 2024, η οποία δημιούργησε οκτώ ομάδες εργασίας, κάθε μία με συμπροεδρία από μία ευρωπαϊκή και μία μη ευρωπαϊκή χώρα, συχνά αραβική.

Το έγγραφο που εγκρίθηκε από τους κληρικούς του συνεδρίου (Μέσα κοινωνικής δικτύωσης)

Ύστερα από έναν «εκτενή γύρο διαβουλεύσεων» με κράτη-μέλη του ΟΗΕ και την κοινωνία των πολιτών, οι ομάδες ανέλαβαν την ευθύνη «να διαμορφώσουν ένα πρακτικό πλαίσιο για την προώθηση της λύσης των δύο κρατών». Με κλασική αποικιοκρατική νοοτροπία, οι Ευρωπαίοι αντιπρόσωποι κάθονται και (τολμούν να) καθορίσουν τη μοίρα του εβραϊκού κράτους. Οι ομάδες περιλάμβαναν: «Ένα κυρίαρχο, ενιαίο παλαιστινιακό κράτος που θα συνυπάρχει με το Ισραήλ», υπό την ηγεσία της Ισπανίας και της Ιορδανίας· «Ασφάλεια για Ισραηλινούς και Παλαιστινίους», υπό την εποπτεία της Ινδονησίας και της Ιταλίας· «Μια αφήγηση ειρήνης», με καθοδήγηση από τον Καναδά, το Μεξικό και το Κατάρ· και «Προστασία της λύσης των δύο κρατών», υπό την ηγεσία της Ιρλανδίας και της Τουρκίας.

Ισραηλινές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών συμμετείχαν στις προετοιμασίες του συνεδρίου, με στόχο να δοθεί η ψευδαίσθηση της ισραηλινής συμμετοχής στη διαμόρφωση της πορείας. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι Ισραηλινοί εκπρόσωποι υιοθέτησαν τη ρητορική της Χαμάς και των φιλο-Χαμάς Ευρωπαίων ήδη από τις 8 Οκτωβρίου, απαιτώντας τον τερματισμό του πολέμου και υποστηρίζοντας πλήρως την εκστρατεία γενοκτονίας και λιμοκτονίας. Όπως και οι συμμετέχουσες χώρες, θεωρούν την παρούσα ισραηλινή κυβέρνηση παράνομη, αναμένοντας την άμεση κατάρρευσή της και αντικατάστασή της με μία πιο υπάκουη.

Το Κατάρ διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο στο συνέδριο, επιδιδόμενο στη συνήθη διπλοπροσωπία του. Πέρα από τη μακροχρόνια φιλοξενία ανώτατων στελεχών της Χαμάς, το Κατάρ ηγείται της εκστρατείας λιμοκτονίας, η οποία κρυφά αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης στο Ισραήλ ώστε να σταματήσει τον πόλεμο και να αφήσει τη Χαμάς να παραμείνει στην εξουσία στη Γάζα. Παρά την αταλάντευτη υποστήριξή του προς τη Χαμάς τα τελευταία δύο χρόνια, το Κατάρ ανέλαβε ρόλο μεσολαβητή μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς αμέσως μετά τη σφαγή. Έτσι, αντιτίθεται στον αφοπλισμό ή τη διάλυση της Χαμάς, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει τη διακυβέρνηση της Γάζας από την Παλαιστινιακή Αρχή. Η Ευρώπη αγκαλιάζει με προθυμία αυτή τη διπλοπροσωπία.

Στην πράξη, η «επόμενη ημέρα» μοιάζει πιο μακρινή από ποτέ. Η παγκόσμια φιλοπαλαιστινιακή αφήγηση αντιτίθεται στη λύση των δύο κρατών, υποστηρίζοντας ένα ενιαίο μουσουλμανικό «Παλαιστινιακό» κράτος από τον ποταμό ως τη θάλασσα. Η ρητορική της Χαμάς επαναλαμβάνεται από ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποσυνδεδεμένους από τη ιστορική αφήγηση της Γης του Ισραήλ και το πλαίσιο των Συμφωνιών του Όσλο. Στη δυτική φαντασία, αυτό δεν συνιστά αντίφαση. Η ίδια αυτή φαντασία διαμόρφωσε τη Συμφωνία Σάικς-Πικό μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις χάραξαν τα σύνορα της Μέσης Ανατολής αγνοώντας τις πολύπλοκες εθνοτικές πραγματικότητες της περιοχής.

Από τα ερείπια των κρατών της Μέσης Ανατολής, αυτή η φαντασία τροφοδότησε την ανάδυση πλήθους τρομοκρατικών οργανώσεων, καταδικάζοντας την περιοχή σε αδιάκοπους κύκλους αιματηρής βίας. Αυτή στήριξε και το Όσλο – άλλη μια φιλόδοξη, δυτικά υποστηριζόμενη πρωτοβουλία, που επιβλήθηκε πολύ πάνω από τις κεφαλές των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων. Η καινοτομία του τρέχοντος συνεδρίου έγκειται στη συμμετοχή χωρών όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία, που επιδιώκουν να προωθήσουν ένα όραμα μουσουλμανικού ιμπεριαλισμού σε πολλές περιοχές, περιλαμβανομένης και της Μέσης Ανατολής.

israelhayom.com

Hürriyet: Αλαζονικές οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού – «Η Τουρκία δεν θα επωφεληθεί από το πρόγραμμα SAFE»

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Η Ελλάδα, η οποία πρόσφατα αντιτάχθηκε στην ανάπτυξη αμυντικής συνεργασίας της Τουρκίας με την Ευρώπη, απείλησε για άλλη μια φορά να εμποδίσει τη συμμετοχή της Άγκυρας στο Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για την Ασφάλεια (SAFE).

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης σημείωσε ότι η Ελλάδα θα επεκτείνει το ναυτικό της με τρεις νέες φρεγάτες και δήλωσε ότι θα συνεχίσουν να ενισχύουν τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε δηλώσεις κατά της Τουρκίας σε συνέντευξή του στον ελληνικό Τύπο.

Τονίζοντας ότι η Ελλάδα αναπτύσσει την πολεμική της αεροπορία, ο Μητσοτάκης είπε: «Θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις. Θα έχουμε τρεις υπερσύγχρονες φρεγάτες μέσα στον επόμενο χρόνο».

Μιλώντας στο Πρώτο Θέμα, ο Μητσοτάκης αξιολόγησε την πιθανότητα ένταξης της Τουρκίας στο SAFE με την υποστήριξη χωρών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία, λέγοντας: «Αυτό που έχει σημασία δεν είναι τι κάνουν οι γείτονές μας, αλλά τι κάνουμε εμείς. Όσον αφορά τις διμερείς σχέσεις, μπορούμε να κάνουμε λιγότερα. Αλλά όσον αφορά τις σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία, μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα, και το έχουμε ήδη κάνει».

Απείλησε με προγράμματα δανεισμού και ασφάλειας

Η Ελλάδα, η οποία δεν έχει κρύψει την ανησυχία της για τις αυξανόμενες σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, προσπάθησε να εμποδίσει την πώληση των αεροσκαφών Eurofighter Typhoon. Αφού απέτυχε να αποτρέψει το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία από το να εγκρίνουν την πώληση, η κυβέρνηση της Αθήνας άρχισε να επικαλείται το δικαίωμα βέτο που έχει στο έργο SAFE για να εμποδίσει την αμυντική συνεργασία της Τουρκίας με την Ευρώπη.

Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα οικονομικά ζητήματα, ο Μητσοτάκης δήλωσε:

«Η Τουρκία δεν θα μπορέσει να επωφεληθεί από τα φθηνά ευρωπαϊκά δάνεια και το πρόγραμμα SAFE, εκτός εάν λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση των σχέσεών της με την Ελλάδα. Όπως έχω δηλώσει και στο παρελθόν, εάν η Τουρκία συνεχίσει να υπερασπίζεται την ανύπαρκτη θεωρία των γκρίζων ζωνών, δεν θα μπορέσει να έχει πρόσβαση στο πρόγραμμα φθηνών δανείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Ο Μητσοτάκης είχε ζητήσει την αναστολή της πώλησης του Eurofighter στην Τουρκία στη συνάντησή του με τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς στις 13 Μαΐου.

Θα επιχειρήσει να εμποδίσει την Τουρκία

Μετά την υπογραφή της προκαταρκτικής συμφωνίας για την πώληση των Eurofighter Typhoon στην Τουρκία, ο Έλληνας ηγέτης έκανε μια δήλωση που στόχευε την Άγκυρα στις 24 Ιουλίου. Ο Μητσοτάκης, ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα επιχειρήσει να εμποδίσει την πρόσβαση της Τουρκίας στη χρηματοδότηση της άμυνας από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), απαίτησε διαβεβαιώσεις ότι τα Eurofighters δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον της Ελλάδας.

Σύμφωνα με το AFP, ο Μητσοτάκης είχε δηλώσει ότι θα επιχειρούσε να εμποδίσει την πρόσβαση της Τουρκίας στα αμυντικά κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) εάν η Άγκυρα δεν εγγυόταν ότι τα όπλα δεν θα στοχεύουν την Αθήνα.

Η Τουρκία έχει τεχνική πρόσβαση σε προγράμματα χρηματοδότησης της αμυντικής βιομηχανίας της ΕΕ και σε προγράμματα κοινών προμηθειών στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για την Ευρωπαϊκή Ασφάλεια (SAFE) ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ της ΕΕ.

Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό SKAI, ο Μητσοτάκης τόνισε ότι η Τουρκία χρειάζεται την έγκριση και των 27 μελών της ΕΕ για να έχει πρόσβαση στα κεφάλαια SAFE, λέγοντας: «Απαιτείται ομοφωνία (για να δοθεί πρόσβαση στα κεφάλαια). Η Ελλάδα δεν θα το επιτρέψει αυτό (την πρόσβαση της Τουρκίας στα κεφάλαια).»

Η Τουρκία και η Ελλάδα συγκρούονται περιοδικά για διαφορές στο Αιγαίο Πέλαγος. Η Τουρκία έχει προειδοποιήσει εδώ και καιρό την Ελλάδα να μην επιχειρήσει μονομερώς να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο.

Σκανδαλώδης δήλωση Δένδια για «αυξανόμενη απειλή»

Σε δήλωσή του στις 29 Ιουλίου, ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας τόνισε τις εξελίξεις στην αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας, χαρακτηρίζοντάς την ως «έναν συνεχώς αυξανόμενο και εξαιρετικά δυναμικό γείτονα». Ο Δένδιας δήλωσε ότι ανησυχεί για αυτές τις εξελίξεις και ότι η Τουρκία αποτελεί «μεγάλη και αυξανόμενη απειλή» για την Ελλάδα.

Η ελληνική εφημερίδα Καθημερινή κοινοποίησε στους αναγνώστες της τη δήλωση του Δένδια, ο οποίος χαρακτήρισε την Τουρκία ως «έναν συνεχώς αυξανόμενο και εξαιρετικά δυναμικό γείτονα», ότι «η Ελλάδα πρέπει να σημειώσει μεγαλύτερη πρόοδο στην αμυντική της βιομηχανία».

Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας

Το σχέδιο της Ελλάδας για αύξηση του στρατού της

Ο Δένδιας παραδέχτηκε ότι ο ελληνικός στρατός ήταν δυσανάλογα αδύναμος έναντι της Τουρκίας. Ο Έλληνας υπουργός δήλωσε ότι το ποσοστό των ναυτών που υπηρετούν στο Αιγαίο ήταν λιγότερο από 5%. Ο Δένδιας δήλωσε ότι ο στρατός χρειάζεται να αυξήσει τον αριθμό των στρατευμάτων του και επαίνεσε τη στρατηγική «Ατζέντα 2030» που ανέπτυξε η κυβέρνηση της Αθήνας λόγω ανησυχίας ότι θα ήταν αδύνατο να προστατεύσει ταυτόχρονα τα νησιά του Αιγαίου.

Υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στην αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας στο πλαίσιο της ατζέντας του 2030, ο Δένδιας εξήγησε το σχέδιο ανάπτυξης αυτόνομων μονάδων στα νησιά του Αιγαίου λέγοντας: «Αυτή είναι όλη η ανησυχία που διέπει την ατζέντα του 2030».

Ατζέντα 2030

Η κυβέρνηση της Αθήνας – συνεχίζει το τουρκικό δημοσίευμα- η οποία έχει βασίσει τον αμυντικό της σχεδιασμό στην Τουρκία τα τελευταία 50 χρόνια, έχει αναπτύξει μια νέα αμυντική στρατηγική που ονομάζεται «Ατζέντα 2030» από την ανησυχία ότι δεν θα ήταν δυνατή η ταυτόχρονη προστασία των νησιών του Αιγαίου.

Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, ο στόχος είναι να καταστούν οι μονάδες που σταθμεύουν στα νησιά πιο αυτόνομες.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, το Κέντρο Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας του ελληνικού Υπουργείου Άμυνας εργάζεται εδώ και χρόνια για να επιτρέψει στα στρατεύματα πρώτης γραμμής να επιχειρούν χωρίς να χρειάζονται εξωτερική βοήθεια.

Το έργο του κέντρου περιλαμβάνει θέματα όπως η γεωργία με ελάχιστο νερό, αφαλάτωση του θαλασσινού νερού και η μετατροπή του σε πόσιμο νερό, καθώς και η παραγωγή ενέργειας με ηλιακούς συλλέκτες.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Οι Αμερικανοί απέρριψαν το αίτημα της Αθήνας για την Σκύρο, λένε οι Τούρκοι

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Τουρκικό δημοσίευμα σημειώνει ότι συνεχίζονται οι συζητήσεις μεταξύ των τεχνικών αντιπροσωπειών των δύο χωρών σχετικά με πιθανές αλλαγές στο πλαίσιο του πενταετούς επικαιροποιημένου πρωτοκόλλου της Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας που υπεγράφη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας το 2021.

Το δημοσίευμα επικαλείται την ελληνική εφημερίδα Καθημερινή που αναφέρει ότι τα μέρη υπέβαλαν διάφορες προτάσεις μεταξύ τους σχετικά με πιθανές αλλαγές στο πρωτόκολλο.

Η εφημερίδα ανέφερε ότι, στο πλαίσιο αυτό, η ελληνική αντιπροσωπεία πρότεινε την παραχώρηση στρατιωτικής βάσης στις ΗΠΑ στο νησί της Σκύρου στο Κεντρικό Αιγαίο, αλλά απορρίφθηκε.

Η Ελλάδα είχε επίσης προτείνει την παραχώρηση του αεροδρομίου στη Σκύρο ως βάσης το 2021, αλλά οι ΗΠΑ, έχοντας υπόψη την πιθανή αντίδραση της Τουρκίας, απέρριψαν την πρόταση.

Παραχωρήσεις σε όλη την Ελλάδα

Εκτός από την τροπολογία, άλλα αιτήματα περιελάμβαναν τον εκσυγχρονισμό της αεροπορικής και ναυτικής βάσης των ΗΠΑ στη Σούδα της Κρήτης, τη χρήση του πεδίου βολής στόχων στο Πετροχώρι της Ξάνθης στη Δυτική Θράκη από τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, την αυξημένη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη και, στο πλαίσιο αυτό, την κατανομή των στρατώνων Νταλίπι που ανήκουν στις Ελληνικές Χερσαίες Δυνάμεις.

Το πρωτόκολλο που υπογράφηκε το 2021 αναφέρει επίσης ότι, εάν τα μέρη συμφωνήσουν, η Ελλάδα θα μπορούσε να παραχωρήσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ σε άλλες περιοχές.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Τό φλέρτ Μελόνι-Ταγίπ δέν πρέπει νά μᾶς ξαφνιάζει

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Δημήτρης Καπράνος Αυγ 05, 2025

Γιά μία ἀκόμη φορά «πέφτουμε ἀπό τά σύννεφα» καί μέ πηχυαίους τίτλους ἀναφερόμεθα στά «Παιγνίδια» τῆς Ἰταλίας μέ τήν Τουρκία, μέ ἀφορμή τήν «τριμερῆ» (ὄχι καί τόσο τρομερή) συνάντηση μεταξύ Ἐρντογάν, Μελόνι καί ἑνός τύπου πού «τό παίζει» Πρωθυπουργός ἑνός ἀνύπαρκτου κράτους, πού κάποτε ἦταν ἡ Λιβύη.

Γιατί, ἄραγε, ἀποροῦμε; Πότε ἡ Ἰταλία στήριξε ὁποιοδήποτε ἑλληνικό συμφέρον; Πότε ἡ Ἰταλία δέν μᾶς θεωροῦσε ἀνταγωνιστικό ἔθνος στήν Μεσόγειο; Πότε ἡ Ἰταλία ἔκρυψε τόν φθόνο της ἀπέναντί μας, ἀφοῦ γνωρίζει καλά ὅτι ὅλος ὁ «ρωμαϊκός πολιτισμός» εἶναι ἀντίγραφο τοῦ ἑλληνικοῦ, ὅτι ἡ «Ἀναγέννηση» ἔχει τό ἄρωμα τοῦ Βυζαντίου, ὅτι ἐδάφη της ἀποκαλοῦνται ἀκόμη «Μάγκνα Γκρέτσια»;

Ξεχάσαμε ὅτι ἡ ἰταλική ἐξουσία εἶχε ἀπαγορεύσει στούς ἀπογόνους τῶν Ἑλλήνων στά χωριά τῆς Καλαβρίας νά μιλοῦν τά «γκρεκάνικα»;

Ξεχάσαμε ὅτι ἡ Ἰταλία ἦταν (μέ σεγκόντο τήν Αὐστρία) ἐκείνη πού συνέβαλε τά μέγιστα στήν ἵδρυση ἀλβανικοῦ κράτους, μέ σκοπό νά ἀποδυναμώσει τήν Ἑλλάδα, πού ἐκεῖνα τά χρόνια (λίγο πρίν τόν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) εἶχε ὑπερδιπλασιάσει τά ἐδάφη της; Ξεχάσαμε τήν στάση τῆς Ἰταλίας στά γεγονότα τοῦ 1922;

Ξεχάσαμε ὅτι στά ἐδάφη πού εἶχε κατακτήσει, στήν Μικρά Ἀσία, ἐξέθρεψε καί ἐκπαίδευσε κεμαλικά στρατεύματα καί ἐξόπλισε μέ βαρύ ὁπλισμό τούς κεμαλικούς;

Ξεχνᾶμε ὅτι μέ τήν στάση της συνέβαλε ἰδιαίτερα στήν «Μικρασιατική Καταστροφή»; Μπορεῖ κανείς νά ξεχάσει ὅτι οἱ Ἰταλοί ἦταν ἐκεῖνοι πού κήρυξαν τόν πόλεμο στήν Ἑλλάδα τό 1940 καί κατατροπώθηκαν, καθώς οἱ Ἕλληνες πέταξαν τίς ἀπαστράπτουσες ἰταλικές μεραρχίες στήν θάλασσα;

Ξεχάσαμε ὅτι στήν ἐφιαλτική Κατοχή (1941-1944) οἱ Ἰταλοί εἶχαν ἐνεργότατη συμμετοχή, ἀσχέτως τοῦ ἐάν, λόγῳ τοῦ «οὔνα φάτσα – οὔνα ράτσα», τούς ἔχουμε σχεδόν ἀπαλλάξει, ἐνῶ σέ πολλές περιπτώσεις ἦσαν σκληρότεροι τῶν Γερμανῶν;

Βεβαίως, ὑπῆρξαν Ἰταλοί πού στήριξαν τήν Ἑλλάδα, ἀλλά ἦσαν περιπτώσεις μεμονωμένες. Χωρίς νά ἀρνηθοῦμε τό γεγονός τοῦ ὅτι μοιραζόμαστε τήν μεσογειακή ταυτότητα, ἔχουμε καί οἱ δύο λαοί ἔντονη πολιτισμική κληρονομιά ἀπό τήν ἀρχαιότητα, ἀκόμη καί κοινές ἐπιρροές στήν τέχνη, μουσική καί διατροφή, στήν πολιτική οἱ Ἰταλοί δέν ἦσαν ποτέ φιλέλληνες… Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, εἴμεθα καί οἱ δύο μέλη τῆς ΕΕ καί τοῦ ΝΑΤΟ, ἔχουμε στενή συνεργασία σέ ἐνεργειακά, τουριστικά, ἐκπαιδευτικά καί ἐμπορικά θέματα, ἐνῶ τά τελευταῖα χρόνια ὑπάρχει γενικά θετικό κλῖμα, ἰδίως μέσῳ κοινῶν στόχων σέ εὐρωπαϊκά ζητήματα, ὅπως ἡ μεταναστευτική πολιτική.

Κι ἔρχεται τώρα ἡ σινιόρα Μελόνι καί παίζει τό δικό της, περίεργο καί παράξενο, παιγνίδι, λές καί ὁ Ἐρντογάν δέν στέλνει τούς λαθραίους στά ἑλληνικά νησιά, ἀλλά στήν Σικελία!

Νά μήν ξεχνᾶμε ἐπίσης ὅτι ἡ Ἰταλία κατέλαβε τά Δωδεκάνησα, ἐπί Ὀθωμανῶν, καί δέν τά ἀπέδωσε στήν Ἑλλάδα μετά τόν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, προκαλῶντας ἔνταση.

Καλή, λοιπόν, ἡ Ἰταλία, καλές οἱ σχέσεις, ἀλλά αὐτό τό φλέρτ τῆς Μελόνι μέ τόν Ἐρντογάν δείχνει ὅτι ἡ σινιόρα θεωρεῖ -ὅπως καί ὁ Μουσολίνι- τήν Ἑλλάδα «παρακατιανή» μεσογειακή δύναμη.

Ἐπειδή συμπαθοῦμε τήν Μελόνι, ὡς γυναῖκα Πρωθυπουργό, τῆς συνιστοῦμε νά διαβάσει περισσότερο Ἱστορία καί νά ζητήσει νά τῆς βάλουν νά ἀκούσει τό γκρεκάνικο τραγούδι «Ἄντρα μου πάει»…

Τριμερής Τουρκίας-Λιβύης-Ἰταλίας στήν Κωνσταντινούπολη ἐρήμην τῆς Ἑλλάδος

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Εφημερίς Εστία Αυγ 04, 2025

Ἡ τριμερής τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἐρντογάν στό κέντρο, μέ τήν Μελόνι ἀριστερά, καί τόν Ντεμπεϊμπά, δεξιά τῆς φωτογραφίας.

Συζητοῦν «ἑταιρική σχέση στούς τομεῖς τῆς ἐνέργειας καί τοῦ πετρελαίου» – Μετανάστευσις καί ἀσφάλεια στήν ἀτζέντα

Η ΕΛΛΑΣ, καί πάλι ἀποῦσα ἀπό τίς ἐξελίξεις στήν Μεσόγειο καί εἰδικῶς τήν Λιβύη. Οἱ ἀλλεπάλληλες ἐπισκέψεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν στήν Τρίπολη καί τήν Βεγγάζη καί οἱ ὑποσχέσεις του νά ἀποτελέσει ἡ Ἀθήνα τήν φωνή τῆς Λιβύης στήν ΕΕ δέν εἶχαν τελικῶς ἀπήχηση. Καθώς ἀναμένεται νά συζητηθεῖ στό Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ ὁ «ὁδικός χάρτης» γιά τό μέλλον τῆς χώρας, τήν πρωτοβουλία παίρνουν ἡ Ρώμη καί ἡ Ἄγκυρα.

Ἡ προετοιμασία τῶν ὅσων θά συζητηθοῦν στό Συμβούλιο Ἀσφαλείας (τοῦ ὁποίου εἶναι μέλος ἡ Ἑλλάς κατά τήν τρέχουσα περίοδο) γίνεται μέ τριμερῆ συνάντηση Τουρκίας, Λιβύης καί Ἰταλίας, πού ἐπραγματοποιήθη χθές στήν Κωνσταντινούπολη. Οἰκοδεσπότης ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ ἐπιρροή τόσο στήν κυβέρνηση Ντμπεϊμπά τῆς Τριπόλεως ὅσο καί στήν διοίκηση Χαφτάρ τῆς Βεγγάζης, ὅπου ἑδρεύει ἡ Βουλή τῆς χώρας. Μετέχουν ὁ Πρωθυπουργός Χαμίντ Ντμπεϊμπά καί ἡ Πρωθυπουργός τῆς Ἰταλίας Τζώρτζια Μελόνι, ἡ ὁποία ἐπεκτείνει τήν ἐπιρροή της στήν βόρειο Ἀφρική, τήν ὁποία κάποτε ἡ χώρα της εἶχε καταστήσει ἀποικία.

Εἶναι ἐντυπωσιακό τό γεγονός ὅτι, 80 περίπου χρόνια μετά τήν κατάλυση τῆς ἀποικιοκρατίας, ἡ Ἰταλία ἀσκεῖ ἀκόμη ἐπιρροή στήν Λιβύη, ἐνῷ ἡ Ἑλλάς πού εἶχε πολύ πιό πρόσφατα προνομιακές σχέσεις μέ τήν χώρα αὐτή, δέν ἔχει διατηρήσει κανένα ἔρεισμα. Ἡ Λιβύη ἔχει μεταπέσει ὑπό τουρκική ἐπιρροή, ἐνῷ ἡ Ἰταλία ἔχει κατορθώσει νά ἀνακόψει τά μεταναστευτικά κύματα, τά ὁποῖα πλέον κατευθύνονται ἀποκλειστικῶς πρός τήν Ἑλλάδα. Ἔτσι γιά τήν Λιβύη συζητοῦν Ἐρντογάν, Ντμπεϊμπά καί Μελόνι, «μέ ἀντικείμενο στρατηγικά ζητήματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένης τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας καί ἀναπτύξεως στήν περιοχή τῆς Μεσογείου, τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἑταιρικῆς σχέσεως στούς τομεῖς τῆς ἐνέργειας καί τοῦ πετρελαίου, καθώς καί τοῦ ζητήματος τῆς παράτυπης μεταναστεύσεως καί τοῦ ἀντικτύπου της στήν περιφερειακή ἀσφάλεια καί σταθερότητα.»

Ἀπό τήν στιγμή κατά τήν ὁποία ἡ Ἰταλία συζητᾶ μέ Τουρκία καί Λιβύη γιά ἑταιρική σχέση στόν τομέα τῆς ἐνέργειας, ἀβιάστως συνάγεται ὅτι ἡ κυβέρνησις τῆς Ρώμης, σιωπηρῶς τοὐλάχιστον, ἀναγνωρίζει τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο. Στήν περιοχή τήν ὁποία ὁριοθετεῖ αὐτό τό μνημόνιο, θά ἐκδηλωθεῖ ἡ ἑταιρική σχέσις τήν ὁποία συζητοῦν. Καί δέν εἶναι ἄμοιρο σημασίας τό γεγονός ὅτι εἶναι ἤδη συμπεφωνημένες σημαντικές τουρκικές ἐπενδύσεις στήν ἀμυντική βιομηχανία τῆς Ἰταλίας.

Σημειωτέον ὅτι τῆς συναντήσεως κορυφῆς γιά τήν Λιβύη προηγήθηκε ἐπίσκεψις στήν Ρώμη τῆς Εἰδικῆς Ἀντιπροσώπου τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιά τήν Λιβύη, Χάννα Τέττε, μέ ἀντικείμενο τήν πολιτική διαδικασία στήν χώρα, ἐν ὄψει τῆς ἀναμενομένης παρουσιάσεως τοῦ νέου ὁδικοῦ χάρτου τῆς UNSMIL στό Συμβούλιο Ἀσφαλείας, ἐντός τοῦ μηνός.

Ηρ. Γωνιάδης: Brain drain, ή remain με όχημα μια καινοτόμο επιχειρηματική ιδέα στην «Ελλάδα του Μητσοτάκη»;

Από

anixneuseis

August 5, 2025

του Δρ. Ηρακλή Γωνιάδη

Λογικό και αναμενόμενο να επιδιώκεις προκοπή και καταξίωση στον τόπο σου αναζητώντας το χώρο εκδίπλωσης των προσόντων τα οποία κατέκτησες συνδυάζοντάς τα με την επιχειρηματική ιδέα ή ευκαιρία δημιουργίας της νεοφυούς επιχείρησής σου. Καθόλου κατακριτέο προκειμένου να αποφύγεις το brain drain το οποίο εξακολουθεί να ταλανίζει τη χώρα-παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς των κυβερνώντων- ελπίζοντας πως θα διαψεύσεις το παλαιόθεν ειπωθέν και πλειστάκις βεβαιωθέν: ουδείς προφήτης στον τόπο του! Στην προσπάθειά σου αυτή πρέπει να λάβεις υπόψη ότι η επιχειρηματική ιδέα (καινοτομία ή ευκαιρία) μπορεί μεν να πυροδοτήσει την εκκίνησή της αλλά όχι και να διασφαλίσει τη διαρκή κίνησή της στο επιχειρηματικό στερέωμα καθώς απαιτούνται περισσότερα «καύσιμα», είτε αφορούν στις επιχειρηματικές σου δεξιότητες είτε στην εξίσου σημαντική τακτική ανανέωση των προτάσεών σου προς την αγορά που στοχεύεις.

Η όποια επιχειρηματική σου ιδέα, με άλλα λόγια, χωρίς τις απαραίτητες δεξιότητες διαχείρισής της πολύ σύντομα (τρία με πέντε χρόνια) καθίσταται θνησιγενής κληροδοτώντας υποχρεώσεις προς τρίτους (ιδιώτες και κράτος) ικανές να σε βυθίσουν οικονομικά και, κυρίως, ψυχολογικά. Συνήθης περίπτωση επιχειρηματικής αποτυχίας και όχι αποτυχημένης καινοτομίας! Συνεπώς, δεν είναι αρκετό να αισθάνεσαι πως είναι αρκετή να σε γλυτώσει από την ανωνυμία του brain drain προς χώρες οι οποίες αναγνωρίζουν εμπράκτως επωνυμία και δεξιότητες στον φορέα τους παρέχοντάς του όλα τα μέσα διαμόρφωσης μιας αντάξιας της επένδυσής τους σταδιοδρομίας και ποιότητας ζωής. Πρέπει και να την υποστηρίξεις στο ιδιαίτερα αντιπαραγωγικό εγχώριο περιβάλλον, εξοπλισμένος κατάλληλα προκειμένου να διαμορφώσεις συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης με όχημα τη νέα σου επιχείρηση η βιώσιμη πορεία της οποίας εξαρτάται από την ανθεκτικότητά της.

Κατά την προσπάθειά σου αυτή οφείλεις, επιπλέον, να αποφύγεις και κάποιες κακοτοπιές συναισθηματικού τύπου καθώς δεν έχεις την πολυτέλεια αυτή σε ένα εχθρικό προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλον, πόσο μάλλον όταν πρέπει να φοράς πολλά «καπέλα» αρκετά των οποίων περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες και χρονοβόρες εργασίες μιας καθημερινότητας με έντονους ρυθμούς αλλαγών. Πρόσεχε, τα λάθη συναισθήματος κοστίζουν περισσότερο από εκείνα της λογικής και η πιθανή σου πίστη ότι κατέχεις την απόλυτη αλήθεια περί του τι συμφέρει στην αγορά χωρίς να την έχεις τσεκάρει ως προς τις ανάγκες της και την αγοραστική της δυνατότητα, είναι πολύ πιθανό να σε εκτροχιάσει. Η αισιοδοξία και η αυτοπεποίθηση είναι απαραίτητα συστατικά του εγχειρήματός σου όταν αυτό εδράζεται στα αποτελέσματα της έρευνάς σου πως αυτό που προτείνεις λύνει πληρέστερα κάποιο υπαρκτό πρόβλημα με ανταγωνιστική σχέση μεταξύ αξίας και τιμής.

Δημιουργώντας, δε, μια μικρότερη βιώσιμη εκδοχή της πρότασής σου, εκτός από την αποδοχή της, είναι δυνατό να επιτύχεις και κάποια έσοδα τα οποία θα στηρίξουν τις δαπάνες περαίωσης της επένδυσης (πόσο μάλλον όσο περιμένεις την-καθυστερημένη- επιχορήγηση από κάποιο «αναπτυξιακό» πρόγραμμα στο οποίο εντάχθηκες) ή εγκαθίδρυσης της επιχείρησης, ή και κάλυψης πιθανών λαθών απειρίας της οικονομικής σου διαχείρισης. Ένα ελάχιστα βιώσιμο προϊόν/υπηρεσία και μικρές οικονομικές αποφάσεις, δηλαδή, μπορούν να σε κρατήσουν εδώ (brain remain) επικαιροποιώντας διαρκώς την πληροφόρησή σου για τα τρέχοντα της αγοράς και τις τάσεις συγκέντρωσής της σε λίγους «παίκτες» από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Οφείλεις, επίσης, να γνωρίζεις το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χώρα μας καθώς, παρά το πλήθος των κανονισμών και των προγραμμάτων ενίσχυσής τους από την Ε. Ένωση, είναι πολύ ρευστό για να επαναπαυθείς στα όσα ήξερες χθες με δεδομένη την πρακτική της κυβέρνησης να επιδιώκει «πλεονάσματα» αποδομώντας κρατικές δομές και αγορά, ή να εξυπηρετεί συμφέροντα των «ευεργετών» της με αποφάσεις πρόσκαιρης ενίσχυσης των εσόδων τους. Για παράδειγμα, την περίοδο 2019-2025 έγιναν έξι, τουλάχιστον, αλλαγές του φορολογικού και ηλεκτρονικού συστήματος πληρωμών (Mydata, pos, ταμειακές μηχανές κλπ.) συνεπεία των οποίων αντικαταστάθηκαν χιλιάδες συσκευές σε κόστος (απρόβλεπτο, συνήθως) των επιχειρήσεων.

Η προσφυγή στη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), έστω και μέσω των δωρεάν εφαρμογών όπως το ChatGPT, το Perplexity, το Gemini κλπ., θέτοντας την ακριβέστερη δυνατή ερώτηση για την άγνοια ή την απορία περί τα εκάστοτε ισχύοντα στο υπερρευστό επιχειρηματικό περιβάλλον της χώρας μας, θα σου παρέχει μια εικόνα ή ένα ερέθισμα για να ψαχθείς περισσότερο μέσα από εξειδικευμένες ιστοσελίδες σαν, π.χ., το taxheaven.gr κ.ά, χωρίς να αποκλείεις τον Φοροτεχνικό-Λογιστή σου, σημαντικό συνοδοιπόρο στην επιχειρηματική σου διαδρομή για να τον επιλέξεις επιπόλαια. Με τα ίδια εργαλεία ΤΝ, επιπλέον, μπορείς να διατηρείς επικαιροποιημένη της εικόνα του ανταγωνισμού σου εντοπίζοντας, πιθανώς, νέες ευκαιρίες πλήρωσής των κενών του έχοντας κατά νου πως η τύχη βρίσκεται εκεί όπου η προετοιμασία συναντά την ευκαιρία!

Μια άλλη, προς αποφυγή, πολυτέλεια είναι δυνατό να προκαλέσει η έπαρση της επιχειρηματικής σου εκκίνησης και η πιθανή βιασύνη να δημιουργήσεις μια αυλή από ακόλουθους και όχι από ανθρώπους ικανούς να συνδράμουν στο όνειρο. Προβαίνοντας, δηλαδή, σε επιπόλαιες-ίσως και περιττές- προσλήψεις στελεχών στους οποίους δεν μπορείς να εμπιστευθείς την εκχώρηση εξουσίας και ευθύνης στη λήψη αποφάσεων επιδιώκοντας την αποσυμφόρησή σου και τη μείωση του στρες το οποίο βιώνεις ένεκα των πολλών «καπέλων», όπως επισημάνθηκε προηγουμένως. Όταν περιβάλλεσαι από ακόλουθους δημιουργούνται εντάσεις κατά την προσπάθειά τους να κερδίσουν την εύνοιά σου φορτώνοντάς σε με πρόσθετες έγνοιες, διαβρώνοντας κάθε προσπάθεια επίτευξης και καθιέρωσης σχέσεων εμπιστοσύνης διαχέοντας, συγχρόνως, μια αρνητικότητα στην αγορά.

Η εμπιστοσύνη δεν είναι μόνο απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού, αλλά συνιστά και την «πρώτη ύλη» της δημιουργικότητας για τη δημιουργία κουλτούρας καινοτομίας εντός των δομών του. Συνεπώς, δεν θέλεις αυλή αλλά ομάδα-όταν κριθεί άκρως αναγκαίο, επιμένω- με ισχυρές διαπροσωπικές σχέσεις των οποίων καταλύτης είσαι εσύ αποτρέποντας το μηδενικό άθροισμα της εξυπνάδας των μελών της, καθιστώντας τις συγκρούσεις ή τριβές ομόρροπες προς τους στόχους της επιχείρησής σου. Σημαντικό για τούτο είναι να υπάρχει κοινή ζωή και έξω από το εργασιακό περιβάλλον για την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων και της αίσθησης ενός κοινού σκοπού η επίτευξη του οποίου εξυπηρετεί κάθε μέλος της.

Καθώς «η τιμή είναι το μοναδικό στοιχείο του μίγματος μάρκετινγκ το οποίο αποφέρει έσοδα» ενώ «όλα τα άλλα-προϊόν, διανομή και προώθηση- προκαλούν έξοδα», όπως το έθεσε ο Ph. Kotler, πολύ σημαντική στη διαμόρφωσή της είναι η κατανόηση της πρότασης αξίας από τον υποψήφιο πελάτη, όχι μόνο για την αποδοχή της αλλά και για την έναρξη σχέσεων εμπιστοσύνης μαζί του προκειμένου να διατηρηθεί στο πελατολόγιό σου επαναλαμβάνοντας τις αγορές του. Η επανάληψη είναι αυτή που διασφαλίζει την κερδοφορία σου, οπότε μην αντιμετωπίζεις την πώληση ως το τέλος μιας συναλλαγής αλλά σαν την αρχή μιας σχέσης! Ενισχυτική των προσπαθειών σου είναι και η «φιλικότητα» της πρότασής σου, δηλαδή, η ευκολία χρήσης της με την υφιστάμενη τεχνογνωσία και τον εξοπλισμό του αγοραστή-χρήστη ώστε να μη συνεπάγεται πρόσθετο κόστος· η φθηνή κτήση με ακριβή χρήση αποτρέπει την αγορά της.

Η αναφορά στις δυσκολίες[1] διασφάλισης βιωσιμότητας της επιχείρησής σου δεν εξαντλείται σε ένα άρθρο οπότε είναι εξυπνότερο και συγχρόνως πρακτικό να καταφεύγεις και σε πολλές άλλες πηγές πληροφόρησής σου (βιβλία, διαδίκτυο, τεχνητή νοημοσύνη κλπ.) ώστε να διατηρείς αδιάλειπτη επαφή με μια πραγματικότητα η οποία στην «Ελλάδα του Μητσοτάκη» βομβαρδίζεται συνεχώς από μέτρα επαύξησης του κόστους λειτουργίας της, όπως άλλωστε και της ύπαρξης του καθενός μας. Η συγκέντρωση της αγοράς σε ολίγους «μεγάλους» παίκτες παρέχει τη δυνατότητα οικονομικής στήριξης κομμάτων και πολιτευτών αλλά όχι και την ανάπτυξή της καθώς ολιγαρχία και καινοτομία κινούνται σε ασύμπτωτα πεδία.

[1] Βλ. Πλοηγός στα αχαρτογράφητα νερά της επιχειρηματικότητας, Εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, Θεσσαλονίκη 2022.

Dronеς, παραπληροφόρηση και μισθοφόροι αλλάζουν τη φύση των συγκρούσεων στην Αφρική:

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Nέο βιβλίο καταγράφει τις τάσεις

Δημοσιεύθηκε: 3 Αυγούστου 2025, 8:21 π.μ. CEST

Φωτό: Υποστηρικτές της στρατιωτικής χούντας του Νίγηρα ανεμίζουν σημαίες του Νίγηρα και της

Συγγραφέας
Αλεσσάντρο Αρντουίνο
Συνεργαζόμενος Διδάσκων, King’s College London

Δήλωση διαφάνειας
Ο Αλεσσάντρο Αρντουίνο είναι Εταίρος του Βασιλικού Ινστιτούτου Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI)

Συνεργάτες
King’s College London

Το King’s College London παρέχει χρηματοδότηση ως μέλος του The Conversation UK.

Ο Αλεσσάντρο Αρντουίνο έχει μελετήσει τα ζητήματα ασφαλείας της Αφρικής με ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών και άλλων μισθοφόρων σε όλη την ήπειρο. Στο νέο του βιβλίο, Money for Mayhem, ο Αρντουίνο εξετάζει πώς η ιδιωτικοποίηση του πολέμου τέμνεται με τις διεθνείς γεωπολιτικές δυναμικές. Βασιζόμενος σε επιτόπια έρευνα, συνεντεύξεις και πρωτογενή δεδομένα, εντοπίζει δρώντες από τη Ρωσία, την Κίνα και τη Μέση Ανατολή για να διερευνήσει πώς επωφελούνται από την αστάθεια σε όλη την Αφρική.

Ποιες πολεμικές τάσεις εντοπίσατε στο βιβλίο σας;
Στο Money for Mayhem, καταγράφω την άνοδο των μισθοφόρων, των ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών και των χάκερ επί πληρωμή, παράλληλα με τις αναδυόμενες τεχνολογίες όπως τα ένοπλα drones.

Πουθενά δεν εκδηλώνεται αυτή η άνοδος πιο έντονα απ’ ό,τι στην Αφρική. Η ήπειρος είναι γεμάτη με άφθονους φυσικούς πόρους που προσφέρουν προσοδοφόρες αποδόσεις, αλλά παράλληλα παρεμποδίζεται από αδύναμα μεταπραξικοπηματικά κράτη που απεγνωσμένα αναζητούν εξωτερική υποστήριξη. Η ήπειρος έχει επίσης κατακερματιστεί από κενά εξουσίας, δημιουργώντας αναποτελεσματικούς ή αδύναμους περιφερειακούς και ηπειρωτικούς θεσμούς που διευκολύνουν τα δίκτυα ενόπλων.

Ως αποτέλεσμα, οι μισθοφόροι και οι εργολάβοι έχουν επιστρέψει στο προσκήνιο στην Αφρική. Υπήρξαν κάποτε το όχι και τόσο κρυφό χέρι στους μετα-αποικιοκρατικούς εμφυλίους πολέμους, όπως στην Αγκόλα τη δεκαετία του 1970 και στη Σιέρα Λεόνε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όπου εξειδικευμένοι μισθοφόροι αποκόμισαν κέρδη από τη σύγκρουση.

Σήμερα, οι μισθοφόροι έχουν σημαντική γεωπολιτική επιρροή.

Τι ανακαλύψατε για τους βασικούς δρώντες;
Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ομάδα Βάγκνερ της Ρωσίας. Παραμένει ενεργή από τη Λιβύη έως το Σουδάν. Η ομάδα είναι γνωστή για την ανάπτυξη παραστρατιωτικών δυνάμεων, τη διεξαγωγή εκστρατειών παραπληροφόρησης και την υποστήριξη ισχυρών πολιτικών προσώπων από το Μάλι έως την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Μετά τον θάνατο του ηγέτη της το 2023, η Ομάδα Βάγκνερ αναδιάρθρωσε τις δραστηριότητές της. Επαναλανσαρίστηκε ως Africa Corps και λειτουργεί ως βασικό όργανο της ρωσικής επιρροής στην ήπειρο.

Στη συνέχεια υπάρχουν τα τουρκικά ιδιωτικά στρατιωτικά σχήματα που δραστηριοποιούνται από την Τρίπολη έως το Μογκαντίσου. Οι τουρκικές ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες εξελίσσονται γρήγορα σε βασικό εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αυτό που τις καθιστά ξεχωριστές είναι η ικανότητά τους να συνδυάζουν χερσαία παρουσία με τα αποδεδειγμένα στη μάχη τουρκικά drones. Αυτός ο συνδυασμός ενός στρατού προς ενοικίαση με μια έτοιμη αεροπορική δύναμη θα μπορούσε να μετατραπεί σε ισχυρό εξαγώγιμο προϊόν, εξυπηρετώντας τις πολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην Αφρική.

Κατόπιν υπάρχουν οι κινεζικές ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας, που προστατεύουν τις κινεζικές επενδύσεις και πολίτες στην Αφρική. Η άνοδός τους αντικατοπτρίζει το ολοένα και βαθύτερο αποτύπωμα του Πεκίνου, το οποίο επενδύει δισεκατομμύρια σε έργα υποδομών και εξόρυξης. Σε ασταθή κράτη όπως η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Σουδάν και το Νότιο Σουδάν, οι αδύναμες και αναξιόπιστες τοπικές δυνάμεις ασφαλείας έχουν δημιουργήσει ένα κενό που καλύπτεται από Κινέζους εργολάβους ασφαλείας.

Μέσα στους αιώνες, το παράδοξο του μισθοφόρου παραμένει: περιφρονημένος αλλά αναντικατάστατος. Η επιχείρησή τους ανθεί στην αέναη αναταραχή. Κάθε κατάπαυση του πυρός απειλεί τα προς το ζην τους.

Αυτή η δυναμική έγινε εμφανής μετά την πτώση του Μουαμάρ Καντάφι το 2011 στη Λιβύη. Τόσο η Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας στην Τρίπολη όσο και ο αντίπαλος Λιβυκός Εθνικός Στρατός στα ανατολικά στράφηκαν σε διεθνείς μισθοφόρους όπως η Ομάδα Βάγκνερ και μαχητές από την υποσαχάρια Αφρική. Αυτή η βαριά εξάρτηση από ξένους μαχητές παρεμποδίζει τη διαδικασία εθνικής συμφιλίωσης.

Η ιστορία της Βάγκνερ είναι διδακτική. Ξεκινώντας ως προέκταση του Κρεμλίνου στην πλούσια σε πόρους Αφρική, η ομάδα συγκέντρωσε δική της ισχύ. Διαλύθηκε όταν έπαψε να είναι χρήσιμη. Η αποστολή Ρώσων στρατηγών για να διαπραγματευτούν την τύχη της Βάγκνερ το 2023, από τη Λιβύη έως τον Νίγηρα, ήταν ένα μάθημα περί ισχύος: ο μαριονετίστας παραμένει σταθερά στον έλεγχο.

Τα ρωσικά υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας κινήθηκαν ταχύτατα για να καθησυχάσουν εταίρους στη Μέση Ανατολή και την Αφρική ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν αδιατάρακτα μετά τον θάνατο του ηγέτη της Βάγκνερ. Αυτό αποτέλεσε ένδειξη ότι οι άτυπες ρωσικές δυνάμεις θα διατηρήσουν την παρουσία τους στο έδαφος.

Τι νέο συμβαίνει;
Η επανάσταση στον σύγχρονο πόλεμο είναι εμφανής σε όλη την Αφρική. Μισθοφόροι, ένοπλα drones και εκστρατείες παραπληροφόρησης με τεχνητή νοημοσύνη επανακαθορίζουν τη φύση των συγκρούσεων. Τα σημερινά πεδία μάχης εξελίσσονται με τόσο ιλιγγιώδη ρυθμό που ακόμη και έμπειροι στρατιωτικοί αναλυτές συχνά αιφνιδιάζονται.

Η ταχύτητα της αλλαγής είναι άνευ προηγουμένου.

Τα drones, που κάποτε ήταν προνόμιο των μεγάλων δυνάμεων, έχουν πλέον γίνει καθημερινότητα. Φθηνά, φονικά, ευέλικτα και διαρκώς πιο αυτόνομα, περιπολούν καθημερινά τους ουρανούς, εγκαινιάζοντας μια εποχή απομακρυσμένου πολέμου που ανατρέπει ηθικούς, στρατηγικούς και τακτικούς κανόνες.

Το κόστος ενός αυτοκτονικού drone, για παράδειγμα, ανέρχεται συνήθως σε μερικές χιλιάδες δολάρια ΗΠΑ. Ένα άρμα μάχης κοστίζει κατά μέσο όρο 3–4 εκατομμύρια δολάρια. Τρία τέτοια drones και ένας ικανός χειριστής μπορούν να καταστρέψουν ένα και μόνο άρμα, μεταβάλλοντας δραστικά την εξίσωση κόστους-οφέλους στο σύγχρονο πεδίο μάχης.

Η Αφρική αποτέλεσε πρώιμο πεδίο δοκιμών: τα drones διαμόρφωσαν τον εμφύλιο πόλεμο στη Λιβύη. Από το 2019, έχουν σημειωθεί πολλαπλά περιστατικά αεροπορικών πληγμάτων ακριβείας από άγνωστα αεροσκάφη, προφανώς κατά παράβαση του εμπάργκο όπλων των Ηνωμένων Εθνών.

Στις αρχές του 2025, τα drones χρησιμοποιήθηκαν ως έτοιμη προς χρήση αεροπορική δύναμη στον βομβαρδισμό του Πορτ Σουδάν. Εκρήξεις συγκλόνισαν αυτή την κρίσιμη ανθρωπιστική πύλη κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν μεταξύ των Στρατιωτικών Δυνάμεων του Σουδάν και των παραστρατιωτικών Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης.

Ο στρατός του Σουδάν απέδωσε αυτά τα πλήγματα στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης, αναδεικνύοντας την θανάσιμη υιοθέτηση του πολέμου με drones από την παραστρατιωτική ομάδα. Ελλείψει επίσημης αεροπορίας, τα drones προσφέρουν στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης μια χαμηλού κόστους, υψηλής φονικότητας λύση που προκαλεί συντριπτικά πλήγματα, ενώ ταυτόχρονα καλύπτει τους χειριστές τους με εύλογη άρνηση.

Πώς αλλιώς αλλάζει το τοπίο του πολέμου;
Ο πόλεμος πλέον διεξάγεται και σε άλλα μέτωπα.

Ο νεανικός πληθυσμός της Αφρικής καταναλώνει πληροφορίες κυρίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό προσφέρει εύφορο έδαφος για προπαγάνδα, παραπληροφόρηση και ψευδείς ειδήσεις – ενισχυμένες από την τεχνητή νοημοσύνη (AI) με ελάχιστο κόστος.

Τα deepfakes έχουν κάνει εκρηκτική είσοδο ως σοβαρή απειλή για την κυβερνοασφάλεια. Η παραπληροφόρηση με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης σε βιομηχανική κλίμακα είναι ήδη πραγματικότητα, ενισχύοντας τη ρητορική μίσους και στοχεύοντας το μήνυμα με ακρίβεια και εξαιρετικά χαμηλό κόστος.

Για παράδειγμα, ο ίδιος ο αλγόριθμος συστάσεων του TikTok έχει ήδη δεχθεί σφοδρή κριτική από αφρικανικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την ενίσχυση τοξικής ρητορικής.

Ήδη, ψευδείς αφηγήσεις ευδοκιμούν στην Αφρική χωρίς εξωτερική βοήθεια. Ο πραγματικός κίνδυνος της τεχνητής νοημοσύνης έγκειται στην ικανότητά της να εκτοξεύει την παραπληροφόρηση.

Οι κυβερνήσεις αναγνωρίζουν ότι η υπεράσπιση της πατρίδας δεν σημαίνει πλέον μόνο την προστασία καλωδίων και διακομιστών. Σημαίνει επίσης την προστασία της ίδιας της ακεραιότητας της πληροφορίας.

Τι πρέπει να γίνει;
Βάσει των ευρημάτων μου, υποστηρίζω ότι οι ρωγμές του σήμερα είναι οι παγκόσμιες κρίσεις του αύριο. Ο πόλεμος έχει αλλάξει ανεπιστρεπτί, και η επόμενη φάση του είναι ήδη εδώ.

Η κινητοποίηση της παγκόσμιας επαγρύπνησης είναι απόλυτη επιταγή – αλλιώς ο κόσμος κινδυνεύει να εκχωρήσει τον έλεγχο της βίας. Είναι αναγκαία η οικοδόμηση διεθνούς συναίνεσης γύρω από ήδη διαθέσιμους μηχανισμούς επιβολής για τη ρύθμιση των ένοπλων μη κρατικών δρώντων. Επίσης, απαιτείται ενίσχυση της παγκόσμιας ανταλλαγής πληροφοριών για την παρακολούθηση των κινήσεων και της επιρροής των μισθοφόρων στις ζώνες σύγκρουσης.

Lucía Caballero

International Coordinator

The Conversation

ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ (απο ισραηλινής σκοπιάς).

Από

anixneuseis

August 5, 2025

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ

Η ανάλυση που ακολουθεί εξετάζει τις εξελίξεις απο ισραηλινή σκοπιά. Είναι, άλλωστε, φυισκό αφού προέρχεται απο το INSS, το Institute for National Security Studies (INSS) — Ισραηλινού think tank που ασχολείται με ζητήματα εθνικής ασφάλειας, στρατηγικής, τρομοκρατίας, κυβερνοπολέμου, αλλά και με το ευρύτερο θεσμικό πλαίσιο της κοινωνικής και πολιτικής ανθεκτικότητας στο Ισραήλ. Οι Ανιχνεύσεις την δημοσιεύουν διότι με δεδομένη την φιλοσραηλινή οπτική της εξετάζει σε βάθος και ορθολογικά (για την οπτική της) τα τρία ενδεχομένα που μπορεί να συμβούν στην Γάζα απο εδω και πέρα. Οι Ανιχνεύσεις δημοσιεύουν απόψεις και αναλύσεις όλων των πλευρών. Οι θέσεις τους διατυπώνονται με την αρθρογραφία των διαχειριστών τους.

Η επιλογή της κατοχής και της επιβολής στρατιωτικής διοίκησης έναντι άλλων εναλλακτικών λύσεων για τον τερματισμό του πολέμου

INSS Insight No. 2020, August 4, 2025
עברית
Kobi Michael
Yossi Kuperwasser

Στον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ αντιμετωπίζει μια επιλογή ανάμεσα σε τρεις στρατηγικές εναλλακτικές: την συνέχιση επιδίωξης συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός για να εξασφαλιστεί η απελευθέρωση ορισμένων ομήρων, τηρώντας παράλληλα τον στόχο της διάλυσης και αποστρατιωτικοποίησης της Χαμάς· την αποδοχή του τερματισμού του πολέμου σύμφωνα με τους όρους της Χαμάς, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση όλων των ομήρων· ή την κατοχή της Λωρίδας και την επιβολή προσωρινής στρατιωτικής διοίκησης, με την ελπίδα ότι αυτό θα οδηγήσει επίσης στην απελευθέρωση των ομήρων. Καθεμία από αυτές τις επιλογές συνεπάγεται σημαντικά κόστη παράλληλα με σχετικά πλεονεκτήματα, και καμία δεν υλοποιεί πλήρως τους στόχους του πολέμου.

Το παρόν άρθρο εξετάζει τις επιπτώσεις της κατοχής της Λωρίδας της Γάζας και πώς αυτή η επιλογή ανταποκρίνεται στους στόχους του πολέμου σε σύγκριση με τις άλλες δύο εναλλακτικές.

Επισκόπηση της Κατάστασης
Το Ισραήλ βρίσκεται σε πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας σχεδόν δύο χρόνια. Παρά το γεγονός ότι έχει προκαλέσει σημαντικές ζημιές στις δυνατότητες της Χαμάς, οι στόχοι του πολέμου δεν έχουν ακόμη επιτευχθεί. Η Χαμάς εξακολουθεί να λειτουργεί, τόσο πολιτικά όσο και στρατιωτικά, ως εξουσία διοίκησης σε σημαντικά τμήματα της Λωρίδας της Γάζας. Αν και αυτές οι περιοχές δεν καλύπτουν γεωγραφικά εκτεταμένα εδάφη, η σημασία τους έγκειται στο συμβολικό τους βάρος και στον ρόλο τους ως οργανωτικά προπύργια με πυκνό πληθυσμό. Για παράδειγμα, η Χαμάς ελέγχει την περιοχή της Πόλης της Γάζας, τη δυτική Χαν Γιούνις, τα κεντρικά προσφυγικά στρατόπεδα και την περιοχή αλ‑Μαουάσι, όπου διαμένει περίπου το ήμισυ του πληθυσμού της Λωρίδας. Επιπλέον, η Χαμάς έχει καταλάβει τον έλεγχο των περισσότερων ανθρωπιστικών βοηθειών που εισέρχονται στη βόρεια Γάζα. Στρατιωτικά, η οργάνωση έχει προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα και λειτουργεί σε καθεστώς τρόμου και αντάρτικου πολέμου. Έχει σε μερικό βαθμό επανεγκαθιδρύσει τις δυνατότητές της και έχει ενισχύσει τις τάξεις της με νέους στρατολογηθέντες. Αν και αυτοί οι στρατολογηθέντες στερούνται κατάλληλης εκπαίδευσης και εμπειρίας, λειτουργούν ως «κρέας για τα κανόνια» σε αντάρτικες μάχες κατά του IDF και κάποιες φορές προκαλούν απώλειες, εκτός από την ανάληψη αρμοδιοτήτων αστυνόμευσης και επιβολής νόμου στα εδάφη υπό έλεγχο της Χαμάς.

Οι προσπάθειες της Χαμάς για διατήρηση και αποκατάσταση των δυνατοτήτων της αποσκοπούν στην ανανέωση της απειλής της προς το Ισραήλ, η καταστροφή του οποίου παραμένει ο θεμέλιος σκοπός της οργάνωσης.

Οι πολιτικές δυνατότητες της Χαμάς επίσης παραμένουν ακέραιες. Στη βόρεια Γάζα, η Χαμάς συνεχίζει να επιβάλλει την εξουσία της πάνω στον πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένης της εκτέλεσης υπόπτων συνεργατών με το Ισραήλ ή λεηλατών ανθρωπιστικής βοήθειας. Εξακολουθεί να ελέγχει τα δημοτικά συστήματα (αν και τώρα μέσω έκτακτων επιτροπών που έχουν αντικαταστήσει τα τοπικά συμβούλια), διαχειρίζεται την οικονομία στις περιοχές της, συμπεριλαμβανομένης της είσπραξης φόρων, και διατηρεί τον έλεγχο και την επιρροή της σε εγκαταστάσεις ανθρωπιστικής βοήθειας και καταυλισμούς, ιδίως σε εκείνους που λειτουργούν υπό την αιγίδα της UNRWA, όπου διαμένουν πολλοί εκτοπισμένοι. Στη νότια Γάζα και την αλ‑Μαουάσι, η Χαμάς λειτουργεί σε ορισμένες περιοχές, ενώ σε άλλες ο έλεγχός της έχει αποδυναμωθεί, κυρίως λόγω της απώλειας ελέγχου στη διανομή βοήθειας και της αυξανόμενης δραστηριότητας της ένοπλης ομάδας Αμπού Σαχάμπ, στην οποία ο IDF έχει παραχωρήσει τον έλεγχο μεγάλου μέρους της περιοχής μεταξύ Χαν Γιούνις (δρόμος Μοραγκ) και Ράφα. Σε αυτές τις περιοχές, η Χαμάς επιδιώκει να διαταράξει τις προσπάθειες διανομής τροφίμων από το Ίδρυμα Ανθρωπισμού της Γάζας (GHF) μέσω εκφοβισμού, εμποδίζοντας τους αμάχους να φτάσουν σε κέντρα διανομής – ακόμη και μέσω πυρών – και στοχεύοντας σε τοπικές πρωτοβουλίες που υποστηρίζονται από το Ισραήλ.

Το Ισραήλ δεν έχει επίσης ακόμη επιτύχει τον στόχο της δημιουργίας συνθηκών για την απελευθέρωση όλων των ομήρων του. Παρά τις πρόσφατες επιτυχίες του Ισραήλ στην ανάκτηση των σορών ορισμένων ομήρων, η Χαμάς εξακολουθεί να κρατά 20 ζωντανούς ομήρους και τα λείψανα άλλων 30. Είναι πιθανόν η Χαμάς να δυσκολεύεται να έχει πρόσβαση στα σώματα ορισμένων εκ των νεκρών ομήρων, είτε επειδή αυτοί κρατήθηκαν, δολοφονήθηκαν και ετάφησαν από άλλες ομάδες, είτε επειδή εκείνοι που τους έθαψαν δεν ζουν πλέον, ενώ η εκτεταμένη καταστροφή έχει αλλοιώσει τόσο πολύ το τοπίο ώστε ο εντοπισμός των ταφών να έχει καταστεί αδύνατος.

Παράλληλα, η Χαμάς συνεχίζει τις προσπάθειές της να διαμορφώσει την κοινή γνώμη τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και εντός της ισραηλινής κοινωνίας. Τα επιτεύγματά της είναι σημαντικά. Το αφήγημα της Χαμάς αναφορικά με τον αριθμό των θυμάτων στη Γάζα παρουσιάζει όλα τα θύματα ως αμάχους και κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία, λιμοκτονία και εγκλήματα πολέμου. Παράλληλα, αποκρύπτει τη δική της ευθύνη για το ξέσπασμα και τη συνέχιση του πολέμου, ιδίως τη χρήση αμάχων ως ανθρώπινων ασπίδων και τη χρήση πολιτικών και ανθρωπιστικών εγκαταστάσεων για τρομοκρατικούς σκοπούς. Το αφήγημα αυτό διαδίδεται από διεθνή μέσα ενημέρωσης και ανθρωπιστικές οργανώσεις και υιοθετείται από πολιτικούς ηγέτες. Υπό την πίεση των μέσων ενημέρωσης, των διανοουμένων και των πολιτικών τους βάσεων, και επηρεασμένοι από τη «πράσινο-κόκκινη» συμμαχία, αυτοί οι ηγέτες υιοθετούν ιδιαίτερα επικριτικές θέσεις απέναντι στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων απειλών για μποϊκοτάζ και κυρώσεις. Στο ισραηλινό πλαίσιο, η ηγεσία της Χαμάς στη Γάζα και στο εξωτερικό παρακολουθεί προσεκτικά τον δημόσιο λόγο, τις διαμαρτυρίες κατά της κυβέρνησης και την πίεση για επιστροφή των ομήρων και τερματισμό του πολέμου, καθώς και τη συνεχιζόμενη πολιτική κρίση και αστάθεια του ισραηλινού πολιτικού συστήματος.

Επιπλέον, από την οπτική της Χαμάς, το κίνητρο του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και της κυβέρνησής του να επιτύχουν μια διπλωματική νίκη μέσω του τερματισμού του πολέμου και της εξασφάλισης της απελευθέρωσης των ομήρων θεωρείται ως πιθανόw μοχλόw πίεσης επί του Ισραήλ, ώστε αυτό να δείξει ευελιξία και να αποδεχθεί παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις. Αυτή η εκτίμηση έχει οδηγήσει την ηγεσία της Χαμάς να παραμένει αμετακίνητη στις διαπραγματευτικές της θέσεις σχετικά με τη συμφωνία για τους ομήρους, τα αποτελέσματα του πολέμου και το μέλλον της Λωρίδας της Γάζας, αντιμετωπίζοντας τους ομήρους ως το πιο πολύτιμο διαπραγματευτικό της χαρτί.

Το Ισραήλ, από την πλευρά του, έχει παραμείνει σταθερό στην απόφασή του να μην τερματίσει τον πόλεμο χωρίς την επιστροφή όλων των ομήρων, την πλήρη διάλυση της Χαμάς ως στρατιωτικής και διοικητικής οντότητας, έναν μετασχηματισμό της κατάστασης ασφάλειας στη Γάζα που να εξαλείψει σημαντικές απειλές προς το Ισραήλ και τη διατήρηση της ελευθερίας επιχειρησιακής δράσης για «κούρεμα του γρασιδιού» [«Περιοδικές επιθέσεις» για να αποδυναμωθεί ο εχθρός, χωρίς μόνιμη λύση ή τελική νίκη σαν το γκαζόν: το κουρεύεις, αλλά πάντα ξαναφυτρώνει] όποτε αυτό είναι αναγκαίο, ακολουθώντας μοντέλο παρόμοιο με εκείνο που εφαρμόζεται στη Ιουδαία και Σαμάρεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ηγεσία της Χαμάς θεωρεί το sumud (ακαμψία, σταθερότητα) ως υπέρτατη αξία με θρησκευτική σημασία που υπερβαίνει το εθνικό περιεχόμενο. Η οργάνωση πιστεύει ότι η απλή επιβίωσή της ως κυρίαρχης ένοπλης δύναμης στη Γάζα, ακόμη και σε αποδυναμωμένη και κατεστραμμένη κατάσταση, συνιστά μορφή νίκης επί του Ισραήλ.

Κατά την άποψη της Χαμάς, η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου ήταν δικαιολογημένη ενέργεια που προώθησε ουσιαστικά τον στόχο της καταστροφής του Ισραήλ, επανέφερε το Παλαιστινιακό στο προσκήνιο των περιφερειακών και διεθνών ατζεντών, και ανέκοψε τη διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και αραβικών κρατών.

Η δικαιολόγηση της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου και η διατήρηση της ένοπλης παρουσίας της στη Γάζα αποτελούν υπαρξιακές αρχές για τη Χαμάς, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε υποχώρηση. Εάν η Χαμάς επιτύχει στους στόχους αυτούς, το αίσθημα επιτυχίας και νίκης που θα προκύψει δεν θα ενισχύσει μόνο την πρόθεσή της να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις της, αλλά θα ενθαρρύνει ολόκληρο τον «άξονα της αντίστασης» με επικεφαλής το Ιράν.

Επιπτώσεις της Κατάστασης για τα Συμφέροντα Ασφαλείας του Ισραήλ

Ο μόνος τρόπος να αποτραπεί η ανάκαμψη της Χαμάς είναι η πλήρης διάλυσή της ως αποτελεσματικής εξουσίας στη Λωρίδα της Γάζας, τόσο ως στρατιωτικής δύναμης όσο και ως διοικητικής οργάνωσης. Η φερόμενη προθυμία της Χαμάς να παραδώσει τον πολιτικό έλεγχο στην Παλαιστινιακή Αρχή ή σε τεχνοκρατικό σώμα είναι παραπλανητική, όσο συνεχίζει να αρνείται τον αφοπλισμό της. Εφόσον διατηρεί στρατιωτικές δυνατότητες, ακόμη και σημαντικά αποδυναμωμένες από τον πόλεμο, είναι πιθανό να ανασυγκροτήσει τη στρατιωτική της ισχύ, με την υποστήριξη του Ιράν, υπό το πρόσχημα των προσπαθειών ανοικοδόμησης και της ελευθερίας δράσης που θα της παρέχεται. Αυτό θα επιτρέψει στη Χαμάς να διατηρήσει de facto έλεγχο επί οποιασδήποτε πολιτικής διοικητικής εναλλακτικής εγκαθιδρυθεί στη Λωρίδα.

Ένα παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας έλαβε χώρα στις 12 Ιουλίου 2025, όταν έξι ανώτερα στελέχη της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ, που συμμετείχαν στην ανασυγκρότηση στρατιωτικών δυνατοτήτων πέραν των απαιτουμένων για αντάρτικο πόλεμο, εξουδετερώθηκαν. Αυτά τα έξι άτομα εντάσσονταν σε ευρύτερο πρότυπο παρόμοιων εξουδετερώσεων κατά τη διάρκεια εκείνου του μήνα. Μια οργάνωση που ενδιαφέρεται πραγματικά για κατάπαυση του πυρός και λήξη των εχθροπραξιών δεν θα επένδυε στην αποκατάσταση σημαντικών στρατιωτικών ικανοτήτων. Αυτό το πρότυπο δείχνει ότι η Χαμάς δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τις στρατιωτικές της δυνατότητες. Το γεγονός ότι συνεχίζει αυτές τις προσπάθειες εν μέσω εντατικών επιχειρήσεων του IDF και σκληρών συνθηκών μάχης καταδεικνύει την κλίμακα και την ένταση των ενεργειών της ελλείψει πολέμου ή παρουσίας ισραηλινών στρατευμάτων στη Γάζα.

Το Νόημα της Διάλυσης της Χαμάς

Η πλήρης διάλυση της Χαμάς ως αποτελεσματικής εξουσίας δεν σημαίνει την εξόντωση κάθε ηγέτη και στελέχους, ούτε την καταστροφή κάθε ρουκέτας. Δεν σημαίνει επίσης την εξάλειψη της ιδεολογίας της Χαμάς ή την αφαίρεση της επιρροής της από τις καρδιές και τα μυαλά των Παλαιστινίων.

Αντίθετα, η διάλυση της Χαμάς σημαίνει την εξάλειψη της δυνατότητάς της να λειτουργεί ως οργανωμένη στρατιωτική και διοικητική αρχή στη Γάζα.

Αυτό περιλαμβάνει την απομάκρυνση της ικανότητάς της να επιβάλλει τον νόμο και την τάξη, να λειτουργεί δημοτικές υπηρεσίες και μηχανισμούς πολιτικής διοίκησης στη Γάζα — να διαχειρίζεται την ανθρωπιστική βοήθεια και να ελέγχει τη διανομή της, να εισπράττει φόρους και να εποπτεύει την τοπική οικονομία (έστω και περιορισμένα), να εμπνέει φόβο στον πληθυσμό και να ασκεί έλεγχο στην καθημερινή του ζωή.

Όσον αφορά τις στρατιωτικές της δυνατότητες, η Χαμάς διατηρεί σήμερα δύο ταξιαρχίες, την Ταξιαρχία της Γάζας και την Ταξιαρχία της Χαν Γιούνις. Αν και οι ταξιαρχίες αυτές δεν λειτουργούν πλήρως, εξακολουθούν να διαθέτουν ενεργούς διοικητές και διατηρημένες στρατιωτικές δομές. Η Χαμάς συνεχίζει να στρατολογεί νέους άνδρες, να τους εξοπλίζει και να τους εντάσσει σε υφιστάμενες μονάδες και σε επιχειρήσεις τρομοκρατίας και ανταρτοπόλεμου. Έχει επίσης επιτύχει να επαναφέρει την ανεξάρτητη δυνατότητα παραγωγής όπλων, βασιζόμενη σε υπολείμματα μη εκραγέντων βομβών του IDF και σε εγκαταστάσεις παραγωγής και κέντρα τεχνογνωσίας που δεν καταστράφηκαν.

Εάν η Χαμάς δεν διαλυθεί ως de facto διοικητική οντότητα στη Γάζα, ακόμα κι αν φαντάζει αποδυναμωμένη, δεν μπορεί να αναδειχθεί καμία βιώσιμη πολιτική εναλλακτική, και καμία πραγματική διαδικασία ανοικοδόμησης της περιοχής δεν μπορεί να ξεκινήσει. Δεν είναι δυνατόν να εγκαθιδρυθεί ασφαλής κατάσταση στη Γάζα και πέριξ αυτής, ούτε να εξαλειφθούν οι απειλές από επιδρομές στο Ισραήλ, εκτοξεύσεις ρουκετών και διαταραχή της ζωής των κατοίκων στη δυτική Νεγκέβ και πέραν αυτής. Ως εκ τούτου, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να πειστούν οι κάτοικοι των κοινοτήτων της μεθορίου της Γάζας ότι είναι ασφαλές να επιστρέψουν ή να συνεχίσουν να ζουν στα σπίτια τους.

Οι Στρατηγικές Επιλογές του Ισραήλ και τα Πλεονεκτήματα και Μειονεκτήματά τους

Στην πράξη, το Ισραήλ αντιμετωπίζει μια επιλογή ανάμεσα σε τρεις στρατηγικές επιλογές, όλες εκ των οποίων συνεπάγονται σημαντικά κόστη μαζί με οφέλη, και καμία από τις οποίες δεν εγγυάται πλήρως την επίτευξη των στόχων του πολέμου:

Ενίσχυση της τρέχουσας πολιτικής αύξησης της στρατιωτικής πίεσης στη Χαμάς, προκειμένου να εξαναγκαστεί να αποδεχθεί το σχέδιο κατάπαυσης του πυρός που προτάθηκε από τους μεσολαβητές και έγινε αποδεκτό από το Ισραήλ. Αυτό περιλαμβάνει προσπάθειες αποδυνάμωσης της οικονομικής βάσης της Χαμάς και του ελέγχου της επί του πληθυσμού μέσω ενθάρρυνσης της μετακίνησης προς τα νότια («η ανθρωπιστική πόλη» χρησιμοποιείται ως κωδική ονομασία για μεγάλη προστατευμένη περιοχή στη νότια Γάζα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο), προώθησης του ελέγχου επί των κέντρων διανομής βοήθειας του GHF, και διευκόλυνσης τοπικών πρωτοβουλιών (όπως η πολιτοφυλακή Αμπού Σαχάμπ στην ανατολική Ράφα) ώστε να αντικαταστήσουν τη Χαμάς ως αρχή διοίκησης σε συγκεκριμένες περιοχές.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι σαφές αν η εντατικοποίηση της πίεσης θα οδηγήσει τη Χαμάς στην αποδοχή των ισραηλινών απαιτήσεων εντός του βελτιωμένου πλαισίου Witkoff — μιας συμφωνίας για την απελευθέρωση περίπου των μισών ομήρων με αντάλλαγμα τη δέσμευση του Ισραήλ για δίμηνη κατάπαυση του πυρός, αποχώρηση από τη βόρεια Γάζα, απελευθέρωση μεγάλου αριθμού τρομοκρατών, συμπεριλαμβανομένων υψηλόβαθμων και επικίνδυνων, και σοβαρές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου. Στο πλαίσιο αυτό, η κατάπαυση του πυρός θα παραταθεί όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις, και το Ισραήλ θα απαιτήσει τον αφοπλισμό της Χαμάς και την αποχώρηση της ηγεσίας της από τη Λωρίδα.

Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ αντιμετωπίζει αυξανόμενη διεθνή πίεση και φθίνουσα διεθνή υποστήριξη, ακόμη και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο πεδίο, ο πόλεμος συνεχίζει να επιφέρει απώλειες στο IDF.

Εάν η διάλυση της Χαμάς μπορεί να επιτευχθεί μέσω διαπραγματευτικής συμφωνίας, αυτό θα ήταν το πιο επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει τόσο στην απελευθέρωση των ομήρων όσο και στον τερματισμό του πολέμου. Η τρέχουσα αισιοδοξία που περιβάλλει την πιθανότητα μιας τέτοιας συμφωνίας βασίζεται στην υπόθεση ότι τα σφοδρά πλήγματα που έχει υποστεί η Χαμάς — η συνεχιζόμενη διάβρωση του ελέγχου της επί του πληθυσμού, η αποδυνάμωση του ιρανικού άξονα αντίστασης και η ευρείας κλίμακας καταστροφή που έχει υποστεί ο πληθυσμός και οι υποδομές της Γάζας — ενδέχεται να την εξαναγκάσουν να αποδεχθεί τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την απελευθέρωση των ομήρων και, εν τέλει, για τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, εάν η Χαμάς συνεχίσει να αρνείται τη συμφωνία, η εντεινόμενη πίεση θα οδηγήσει τελικά στην κατάρρευση των στρατιωτικών και διοικητικών της δυνατοτήτων, σύμφωνα με τους καθορισμένους στόχους του πολέμου — χωρίς να τεθούν σε σοβαρό κίνδυνο οι ζωές των εναπομεινάντων ομήρων και ενδεχομένως διευκολύνοντας την απελευθέρωση ορισμένων χωρίς διαπραγματεύσεις, και χωρίς το Ισραήλ να αναλάβει τον έλεγχο του πληθυσμού της Γάζας ή να εγκαθιδρύσει στρατιωτική διοίκηση.

Μια συμφωνία βασισμένη στην αποδοχή των όρων της Χαμάς για την απελευθέρωση όλων των ομήρων. Αυτή η επιλογή θα συνεπαγόταν τον τερματισμό του πολέμου, την εξασφάλιση της απελευθέρωσης όλων των ομήρων, πλήρη αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα, την παραμονή της Χαμάς ως κύριας στρατιωτικής δύναμης στη Λωρίδα της Γάζας και την απελευθέρωση πολλών ακόμη τρομοκρατών από τις ισραηλινές φυλακές. Το σενάριο αυτό απολαμβάνει υποστήριξης από πολλές οικογένειες των ομήρων και τμήματα του ισραηλινού κοινού και πολιτικού συστήματος.

Οι υποστηρικτές αυτής της επιλογής τονίζουν αρκετά βασικά πλεονεκτήματα. Σε αυτά περιλαμβάνεται η απελευθέρωση των ομήρων, την οποία θεωρούν έκφραση αμοιβαίας ευθύνης και δέσμευσης του κράτους προς τους πολίτες του· ο τερματισμός του πολέμου ως τρόπος αποτροπής περαιτέρω απώλειας ζωών μεταξύ των στρατιωτών· η μείωση της κόπωσης τόσο του στρατού όσο και του κοινού· η άμβλυνση του οικονομικού βάρους που προκαλεί ο πόλεμος άμεσα και έμμεσα (παρατεταμένη επιστράτευση, περιορισμένες αεροπορικές επιχειρήσεις, κλείσιμο του λιμανιού του Εϊλάτ)· καθώς και η βελτίωση της επιδεινούμενης εικόνας του Ισραήλ στο εξωτερικό και η μείωση της δυσανάλογης ζημιάς που, κατά την άποψή τους, έχει προκαλέσει το Ισραήλ στις υποδομές και τον πληθυσμό της Γάζας.

Αν και οι υποστηρικτές αυτής της επιλογής αναγνωρίζουν ότι δεν θα ικανοποιήσει τους υπόλοιπους στόχους του πολέμου, υποστηρίζουν ότι η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στη Χαμάς και η αυστηρή πολιτική ασφάλειας του Ισραήλ — με κεντρικό άξονα την επιβολή και την επιχειρησιακή ελευθερία για την αποτροπή επανεξοπλισμού της Χαμάς — θα αποτρέψουν πιθανότατα ένα νέο γεγονός τύπου 7ης Οκτωβρίου. Πιστεύουν επίσης ότι είναι δυνατή η εγκατάσταση σώματος διακυβέρνησης για την αντικατάσταση της Χαμάς σε πολιτικά ζητήματα, αποτελούμενου από αραβικούς, παλαιστινιακούς και διεθνείς φορείς, και ότι η ανοικοδόμηση της Λωρίδας (υποθέτοντας ότι το σχέδιο «εθελοντικής μετανάστευσης» θα εφαρμοστεί μόνο περιορισμένα) μπορεί να εξαρτηθεί από την αποχή των Παλαιστινίων από μελλοντική στρατιωτική δράση.

Ωστόσο, η ανάλυση της παρούσας κατάστασης μάχης, οι γνώσεις από μήνες πολέμου και διαπραγματεύσεων, καθώς και η προϋπάρχουσα γνώση της Χαμάς, της ιδεολογίας της και των προσπαθειών της για αποκατάσταση των καταστροφικών στρατιωτικών της ικανοτήτων, δείχνουν ότι οι προσδοκίες για τέτοια συμφωνία και για τόσο θεμελιώδη μεταστροφή της θέσης της Χαμάς είναι υπερβολικά αισιόδοξες. Αυτή η αισιοδοξία δεν συνάδει επίσης με τη στάση και τη συμπεριφορά του Κατάρ. Το Κατάρ δεν έχει ακόμη ασκήσει μέγιστη πίεση στην ηγεσία της Χαμάς και το συμφέρον του παραμένει στη διατήρηση της επιβίωσης της Χαμάς ως σημαντικής δύναμης στη Γάζα και ευρύτερα στην παλαιστινιακή σφαίρα. Ενθαρρυμένη από την υποστήριξη του Κατάρ, η ηγεσία της Χαμάς συνεχίζει να τηρεί αδιάλλακτες θέσεις στις διαπραγματεύσεις και προετοιμάζεται να παραμείνει επιδραστική στη Γάζα ακόμα και μετά το πέρας του πολέμου.

Ακόμη και αν επιτευχθεί συμφωνία για την επιστροφή όλων των ομήρων, τον τερματισμό του πολέμου και τον αφοπλισμό της Χαμάς, θα παρέμεναν σημαντικές αμφιβολίες σχετικά με την προθυμία και την ικανότητα της Χαμάς να απελευθερώσει όλους τους ομήρους. Οι όμηροι αποτελούν το πολυτιμότερο διαπραγματευτικό χαρτί της Χαμάς, χρησιμεύουν ως εγγύηση για την επιβίωσή της και ως αποτρεπτικός παράγοντας έναντι μιας ευρείας ισραηλινής στρατιωτικής επιχείρησης, λόγω του φόβου πρόκλησης βλάβης σε αυτούς. Συνεπώς, η Χαμάς ενδέχεται να μην προχωρήσει γρήγορα στην απελευθέρωσή τους και αναμένεται να απαιτήσει αμερικανικές εγγυήσεις ως όρο για την υλοποίηση αυτής της απαίτησης. Ακόμη και αν συμφωνήσει, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να το πράξει. Είναι πιθανό ότι δεν βρίσκονται όλοι οι όμηροι — ιδίως οι νεκροί — στην κατοχή της Χαμάς. (Για παράδειγμα, στις 22 Ιουλίου 2025, η Ισλαμική Τζιχάντ ανέφερε ότι είχε χάσει επαφή με τους απαγωγείς ενός εκ των ομήρων.)

Επιπλέον, αυτή η επιλογή δεν απαντά στην ανησυχία ότι η Χαμάς θα παρουσιάσει τη νέα πραγματικότητα ως νίκη και δικαίωση για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, ενισχύοντας περαιτέρω την επιθυμία της για στρατιωτική ανασυγκρότηση και για νέα επίθεση. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τις δηλώσεις των ηγετών της και τα κυρίαρχα αισθήματα στο μεγαλύτερο μέρος της παλαιστινιακής κοινής γνώμης, όπως αποτυπώνονται σε δημοσκοπήσεις του Παλαιστινιακού Κέντρου Έρευνας Πολιτικής και Δημοσκοπήσεων (PSR) υπό τη διεύθυνση του Δρ. Καλίλ Σικακί από τις 7 Οκτωβρίου 2023.

Οι δημοσκοπήσεις αυτές δείχνουν ότι μια πλειοψηφία Παλαιστινίων υποστηρίζει τον ένοπλο αγώνα και τις συνεχιζόμενες επιθέσεις κατά Ισραηλινών, ενώ η πλειοψηφία αντιτίθεται κατηγορηματικά στον αφοπλισμό της Χαμάς, ακόμη και σε αντάλλαγμα για τον τερματισμό του πολέμου.

Οι υποστηρικτές αυτής της επιλογής πιστεύουν ότι η απειλή μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω της ενίσχυσης της στρατιωτικής ετοιμότητας του Ισραήλ γύρω από τη Γάζα και της αποφυγής των λαθών που οδήγησαν στην 7η Οκτωβρίου. Εάν η αποτροπή αποτύχει, υποστηρίζουν, το Ισραήλ μπορεί να ξεκινήσει νέα εκστρατεία κατά της Χαμάς — με την ελπίδα ότι πλέον η Χαμάς δεν θα κρατά Ισραηλινούς ομήρους. Οι υποστηρικτές αυτής της επιλογής φαίνεται να υποβαθμίζουν τους περιορισμούς που θα αντιμετώπιζε το Ισραήλ αν χρειαζόταν να επαναλάβει τον πόλεμο, ιδίως υπό την πιθανή παρουσία αραβικής πολυεθνικής δύναμης — ίσως με τη στήριξη διεθνούς δύναμης — και αμερικανικών εγγυήσεων, καθώς ο Πρόεδρος Τραμπ θεωρεί τον τερματισμό του πολέμου ουσιώδη για τη διαμόρφωση μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής.

Επιπλέον, η σύγκριση με την πολιτική επιβολής του Ισραήλ στον Λίβανο μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του Νοεμβρίου 2024 είναι εσφαλμένη για αρκετούς λόγους. Πρώτον, η Χεζμπολάχ δεν είναι η κυρίαρχη εξουσία στον Λίβανο, ενώ η Χαμάς ασκεί de facto εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας από τότε που την κατέλαβε. Δεύτερον, ο στόχος του πολέμου με τη Χεζμπολάχ ήταν η σημαντική αποδυνάμωση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων και όχι η ανατροπή της οργάνωσης, ενώ στη Γάζα ο στόχος παραμένει η πλήρης διάλυση της Χαμάς ως οργανωμένης στρατιωτικής και διοικητικής οντότητας. Τρίτον, η συμφωνία με τον Λίβανο υπεγράφη μεταξύ του Ισραήλ και της κυβέρνησης του Λιβάνου, η οποία, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας, εργάζεται για τον αφοπλισμό και την αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ. Τέλος, το Ισραήλ διαθέτει επίσης παράλληλη συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, που του επιτρέπει να αποτρέπει τον επανεξοπλισμό της Χεζμπολάχ και να απαντά σε παραβιάσεις, αν η κυβέρνηση ή ο στρατός του Λιβάνου δεν είναι πρόθυμοι ή ικανοί να δράσουν. Αντιθέτως, στην περίπτωση συμφωνίας με τη Χαμάς, είναι απίθανο οι Ηνωμένες Πολιτείες να είναι σε θέση να προσφέρουν στη Χαμάς εγγυήσεις κατά της επανέναρξης των εχθροπραξιών ενώ ταυτόχρονα υπογράφουν παράλληλη συμφωνία με το Ισραήλ που θα του επιτρέπει να ενεργεί εναντίον της Χαμάς. Συνεπώς, μπορεί να υποτεθεί ότι η Χαμάς θα απορρίψει κατηγορηματικά οποιαδήποτε τέτοια ρύθμιση.

Πλήρης Κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας και Εγκαθίδρυση Προσωρινής Στρατιωτικής Διοίκησης. Υπό την προϋπόθεση ότι η επιλογή Α αποτύχει και η Χαμάς αρνηθεί να παραιτηθεί από τον στρατιωτικό και, ουσιαστικά, πολιτικό της έλεγχο επί της Γάζας, ως μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας απελευθέρωσης ομήρων ή τερματισμού του πολέμου, οι υποστηρικτές αυτής της επιλογής υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ πρέπει να επιβάλει τους όρους του στη Λωρίδα μέσω προσωρινής κατοχής και εγκαθίδρυσης στρατιωτικής διοίκησης που θα διαχειριστεί τις ανάγκες των κατοίκων για χρονική περίοδο περίπου δύο ετών. Η προσέγγιση αυτή προϋποθέτει ότι το Ισραήλ θα καταφέρει να πείσει τους περιφερειακούς εταίρους του ότι δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις στη Γάζα και ότι δεσμεύεται να υποστηρίξει μια πολιτική εναλλακτική διακυβέρνησης και μια διαδικασία ανοικοδόμησης, εξασφαλίζοντας παράλληλα περιφερειακή συνδρομή και αναγκαία διεθνή στήριξη.

Οι εναλλακτικές διακυβέρνησης που θα παρουσιαστούν πρέπει να είναι αποδεκτές από το Ισραήλ. Ένα φάσμα μοντέλων μπορεί να εξεταστεί, συμπεριλαμβανομένων λύσεων που δεν βασίζονται σε έναν ενιαίο διοικητικό φορέα για ολόκληρη τη Λωρίδα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν τοπικές λύσεις διακυβέρνησης για συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές ή ένα υβριδικό σχήμα, που θα συνδυάζει τοπική διακυβέρνηση με ομοσπονδιακό μοντέλο, στο οποίο η Γάζα θα αντιμετωπίζεται ως ενιαία γεωγραφική και ειδική περιοχή. Θα μπορούσε επίσης να συμπεριλάβει προσπάθειες δημιουργίας συνθηκών για τουλάχιστον μερική εφαρμογή του σχεδίου Τραμπ για «εθελοντική μετανάστευση» Παλαιστινίων από τη Γάζα.

Η επιλογή της κατοχής και της επιβολής στρατιωτικού νόμου δεν είναι συνώνυμη με τη συνέχιση του πολέμου. Αντιθέτως, η κατοχή της Λωρίδας της Γάζας και η εγκαθίδρυση προσωρινής στρατιωτικής διοίκησης αποτελούν την πράξη τερματισμού του πολέμου και μετάβασης στη φάση καθιέρωσης εναλλακτικού μοντέλου διακυβέρνησης αντί της Χαμάς και δημιουργίας των συνθηκών για την έναρξη της διαδικασίας ανοικοδόμησης της Λωρίδας. Ο τερματισμός του παρόντος πολέμου δεν σημαίνει τον τερματισμό των αντιτρομοκρατικών ενεργειών για την αποτροπή εγκαθίδρυσης μελλοντικής τρομοκρατικής υποδομής στη Γάζα. Αντιθέτως, σηματοδοτεί τη μετάβαση σε έναν διαφορετικό τύπο πολέμου, παρόμοιο με την κατάσταση στη Ιουδαία και Σαμάρεια.

Σε στρατηγικό επίπεδο, η κατοχή χωρίς στρατιωτική διοίκηση είναι αναποτελεσματική. Ο διττός σκοπός μιας στρατιωτικής διοίκησης είναι να αποτρέψει την ανασυγκρότηση της Χαμάς και να διακόψει τους δεσμούς της οργάνωσης με τον άμαχο πληθυσμό, που αποτελεί τη βάση ισχύος της λόγω του ελέγχου που ασκεί επί της ανθρωπιστικής βοήθειας. Ο στόχος είναι να πεισθεί το κοινό της Γάζας ότι η Χαμάς δεν πρόκειται να επιστρέψει, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ανάληψη της πολιτικής διακυβέρνησης από νέους φορείς. Είναι σημαντικό η στρατιωτική διοίκηση να σχεδιαστεί εξαρχής ως προσωρινό στρατιωτικό καθεστώς βάσει του διεθνούς δικαίου, με σαφώς οριοθετημένη εντολή περιορισμένη στις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο νόμος. Ο σκοπός της θα είναι ξεκάθαρα επικεντρωμένος στην εγκαθίδρυση αποτελεσματικού ελέγχου επί της επικράτειας, που περιλαμβάνει την άσκηση ορισμένων κυβερνητικών λειτουργιών.

Σύμφωνα με την κατανόησή μας, το διεθνές δίκαιο (και ειδικά το Άρθρο 55 των Συμβάσεων της Γενεύης) απαιτεί από τη στρατιωτική διοίκηση να εξασφαλίζει νερό, τροφή, φάρμακα και στέγαση, και να εγγυάται ότι οι συνθήκες διαβίωσης του τοπικού πληθυσμού δεν θα είναι χειρότερες από ό,τι πριν από την κατοχή.

Επίσης, απαγορεύει τη χρήση τοπικών πόρων και υποδομών για στρατιωτικούς σκοπούς, εκτός ειδικών περιστάσεων. Μια σαφής δήλωση του Ισραήλ που θα επιβεβαιώνει τον προσωρινό χαρακτήρα της στρατιωτικής διοίκησης θα πρέπει να συνοδεύεται από αναμφίβολο μήνυμα ότι το Ισραήλ δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις ούτε πρόθεση επανεγκατάστασης εβραϊκών οικισμών στη Λωρίδα της Γάζας. Επιπλέον, το Ισραήλ οφείλει να υπογραμμίσει τους δύο πρωταρχικούς στόχους της στρατιωτικής διοίκησης:

την αποτροπή της επανεγκαθίδρυσης της Χαμάς ως αποτελεσματικής εξουσίας και τη δημιουργία συνθηκών για εναλλακτική διακυβέρνηση και την έναρξη της διαδικασίας ανοικοδόμησης.

Δηλώσεις ηγετών της Χαμάς δείχνουν ότι, κατά την έναρξη της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου, ανέμεναν ισχυρή ισραηλινή απάντηση και είχαν προετοιμαστεί γι’ αυτήν, ενσωματούμενοι σε πληθυσμιακές περιοχές και κατασκευάζοντας εκτεταμένο δίκτυο σηράγγων για υποστήριξη μακρόχρονου ανταρτοπόλεμου, παρουσιάζοντας παράλληλα τις ισραηλινές ενέργειες ως εγκλήματα πολέμου. Ωστόσο, η Χαμάς υπέθεσε ότι το Ισραήλ θα απέφευγε την πλήρη κατάληψη της Λωρίδας, λόγω του υψηλού κόστους. Ο Έλι Λίμπερμαν, σε άρθρο του για τους λόγους αποτυχίας της προειδοποίησης της 7ης Οκτωβρίου, προσφέρει παρόμοια εξήγηση ως προς την εκτίμηση των Σίνουαρ και άλλων ηγετών της Χαμάς για την αναμενόμενη ισραηλινή απάντηση. Η επιβεβαίωση αυτής της υπόθεσης — επίσης δικαιολογημένη από τον κίνδυνο που συνιστούν οι όμηροι — αποτέλεσε το δίχτυ ασφαλείας της Χαμάς, διασφαλίζοντας ότι ο έλεγχος επί της επικράτειας και του πληθυσμού, όσο κι αν είχε αποδυναμωθεί, δεν απειλήθηκε ουσιαστικά καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Οι όμηροι, αρχικά μέσο πίεσης για την προώθηση των ευρύτερων στόχων της Χαμάς, λειτούργησαν επίσης ως εργαλείο αποτροπής της κατάληψης της Λωρίδας και της ανατροπής της Χαμάς από την εξουσία.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της επιλογής είναι ξεκάθαρα. Είναι η μόνη που ενδέχεται, έστω και προσωρινά, να επιτρέψει την επίτευξη των στόχων του πολέμου κατά της Χαμάς: την άμεση κατάρρευση των στρατιωτικών και διοικητικών της δυνατοτήτων, και συνεπώς την εξάλειψη της τρομοκρατικής απειλής από τη Γάζα κατά του ισραηλινού εδάφους, καθώς και τη δημιουργία των συνθηκών που θα επιτρέψουν την ασφαλή επιστροφή των κατοίκων στις οικίες τους στις κοινότητες πέριξ της Γάζας. Όσον αφορά τις συνθήκες για την απελευθέρωση των ομήρων, αν και οι επιχειρήσεις του IDF ενδέχεται να ενέχουν κίνδυνο ακούσιας βλάβης ή πρόκλησης αντίδρασης από τη Χαμάς, θα μπορούσαν επίσης να εξαναγκάσουν την υπόλοιπη ηγεσία της Χαμάς να αναγνωρίσει τη ματαιότητα της συνέχισης του πολέμου και να δώσει προτεραιότητα στην επιβίωσή της και στην πιθανότητα ανασυγκρότησης της οργάνωσης εκτός Γάζας. Αναμένεται ότι η Χαμάς θα κρατήσει ζωντανούς τους ομήρους, καθώς αποτελούν το κύριο διαπραγματευτικό της χαρτί. Ο έλεγχος του Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να ενθαρρύνει Παλαιστινίους που διαθέτουν σχετικές πληροφορίες να τις κοινοποιήσουν, κάτι που αποφεύγουν όσο δεν έχουν πεισθεί ότι οι ενέργειες του Ισραήλ θα αφαιρέσουν από τη Χαμάς τον έλεγχο επί του πληθυσμού.

Ωστόσο, πρέπει να αναγνωριστούν και τα μειονεκτήματα αυτής της επιλογής. Πρώτον, αν και οι αντίπαλοί της ενδέχεται να υπερβάλλουν ως προς το οικονομικό και στρατιωτικό της κόστος, με ορισμένους να αναφέρουν εκτιμήσεις της τάξης των 40 δισεκατομμυρίων NIS ετησίως και την ανάγκη για τέσσερις μεραρχίες του IDF, στην πραγματικότητα τα ποσά είναι πιθανότατα πολύ χαμηλότερα. Παρ’ όλα αυτά, είναι σαφές ότι αυτή η προσέγγιση θα απαιτήσει σημαντική και διαρκή οικονομική επένδυση, επιπλέον της στρατιωτικής εμπλοκής και των πόρων. Το βάρος για τον IDF θα είναι σημαντικό, καθώς ο έλεγχος μιας πυκνοκατοικημένης περιοχής απαιτεί τη μακροχρόνια ανάπτυξη αξιόλογης στρατιωτικής δύναμης, ακόμη κι αν είναι μικρότερη από τις τέσσερις μεραρχίες. Βάσει της εκτίμησής μας, δύο μεραρχίες θα αρκούσαν για την εγκαθίδρυση και διατήρηση του ελέγχου επί της επικράτειας.

Επιπλέον, μια πλήρης κατάληψη θα μπορούσε να πλήξει περαιτέρω τη διεθνή εικόνα του Ισραήλ, εκτός αν συνοδεύεται από περιφερειακή υποστήριξη από αραβικά κράτη και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε εσωτερικό επίπεδο, ενδέχεται να οξύνει τις διαιρέσεις στο εσωτερικό του Ισραήλ και να ενισχύσει την αβεβαιότητα ως προς τη μετάβαση σε πολιτική διακυβέρνηση. Παρά τις προκλήσεις αυτές, το Ισραήλ θα εξακολουθεί να φέρει την ευθύνη για την αποτροπή επανεμφάνισης τρομοκρατικών δικτύων στη Γάζα.

Το Νόημα της Επιλογής Ανάμεσα στις Εναλλακτικές

Η επιλογή ανάμεσα στις τρεις εναλλακτικές — την κλιμάκωση του πολέμου, την αποδοχή των όρων της Χαμάς για την απελευθέρωση των ομήρων ή την επιβολή στρατιωτικής διοίκησης επί της Λωρίδας της Γάζας (καθεμία με διάφορες ενδιάμεσες εκδοχές) — είναι δύσκολη. Καμία από τις επιλογές δεν εγγυάται την επίτευξη όλων των στόχων του πολέμου και κάθε μία συνεπάγεται σημαντικά κόστη. Το προφανές πλεονέκτημα της πρώτης επιλογής είναι ότι επιτρέπει τη σταδιακή επίτευξη των στόχων, αναβάλλοντας την οριστική απόφαση ανάμεσα στις άλλες δύο επιλογές. Επιπλέον, επιτρέπει τη διατήρηση των συνεννοήσεων με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες είναι κρίσιμες και για άλλα μέτωπα.

Ωστόσο, δεδομένων των συνεχιζόμενων δυσκολιών στην επίτευξη συμφωνίας με τη Χαμάς — και της ανησυχίας ότι μια τέτοια συμφωνία ενδέχεται να αποτύχει στην απελευθέρωση όλων των ομήρων ενώ θα επιτρέψει στη Χαμάς να ανακάμψει και να σταματήσει τη διάβρωση του ελέγχου της επί του πληθυσμού, τον οποίο θεωρεί ως τη βασική απειλή — υπογραμμίζεται η ανάγκη διασφάλισης ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα αποφύγει τέτοια αποτελέσματα. Το Ισραήλ πρέπει να εντείνει την άμεση πίεση επί της Χαμάς, συμπεριλαμβανομένης της πίεσης μέσω του Κατάρ, το οποίο δεν έχει ακόμη ασκήσει τη μέγιστη πίεση επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν το έχουν ζητήσει, και να προετοιμαστεί για εναλλακτικές πορείες δράσης εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν.

Εάν οι συνομιλίες καταρρεύσουν, το λογικό επόμενο βήμα θα ήταν η πλήρης κατάληψη της Γάζας υπό προσωρινή στρατιωτική διοίκηση. Ο IDF και η πολιτική ηγεσία φαίνεται να κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά θα πρέπει να υλοποιηθεί ως υπολογισμένη, στρατηγική απόφαση και όχι ως αντίδραση σε μεταβαλλόμενες συνθήκες, με αυξανόμενα εσωτερικά και διεθνή κόστη.

Δύο εναλλακτικές προς την εν λόγω πρόταση υπάρχουν. Η μία περιλαμβάνει την κατάληψη περίπου του 70% της Γάζας και την επιβολή στρατιωτικής διοίκησης εκεί, ενώ τα υπόλοιπα — κυρίως η Πόλη της Γάζας και τα κεντρικά προσφυγικά στρατόπεδα — θα τεθούν υπό πολιορκία, με δυνατότητα εκκένωσης των αμάχων μέσω επιτηρούμενων ανθρωπιστικών διαδρόμων και εφαρμογή στρατιωτικής πίεσης για να εξαναγκαστεί η Χαμάς σε παράδοση ή καταστροφή. Η δεύτερη επιλογή είναι η πλήρης κατάληψη και ενοποιημένη στρατιωτική διοίκηση. Η σταδιακή προσέγγιση προσφέρει χρόνο για οργάνωση και προσαρμογή και μπορεί να μειώσει τη φθορά του IDF, αλλά το μειονέκτημα είναι ότι απαιτεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ο στρατός πρέπει να παρουσιάσει και τις δύο επιλογές και η πολιτική ηγεσία να τις αξιολογήσει εντός ευρύτερου πλαισίου, πέρα από στρατιωτικές εκτιμήσεις.

Η απόφαση για πλήρη κατάληψη της Γάζας θα κατέρριπτε τη θεμελιώδη λογική της Χαμάς: ότι το Ισραήλ είναι απίθανο να προβεί σε τέτοια ενέργεια. Εάν η Χαμάς και οι κάτοικοι της Γάζας πεισθούν ότι το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να ακολουθήσει αυτή την πορεία, οι πιθανότητες επίτευξης συμφωνίας με τη Χαμάς — με όρους πολύ πιο κοντά στις ισραηλινές απαιτήσεις — θα αυξάνονταν σημαντικά, όπως και η πολιτική συνεργασία των αμάχων με το Ισραήλ.

Τελική Παρατήρηση

Κάθε απόφαση είναι θεμιτή. Όσοι εκφράζουν διαφορετικές απόψεις επιδιώκουν όλοι το συμφέρον του Ισραήλ και οι θέσεις τους αντανακλούν διαφορετικές παραμέτρους και αναλύσεις της κατάστασης. Σε κάθε περίπτωση, και ιδίως σε αυτή την κρίσιμη στιγμή απόφασης, η συγκριτική συζήτηση μεταξύ των εναλλακτικών πρέπει να βασίζεται σε δεδομένα και ώριμη ανάλυση. Οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων πρέπει να κάνουν τις απαραίτητες επιλογές και να τις υποστηρίξουν, αντί να παρασυρθούν από συνθήκες που θα μπορούσαν να έχουν διαμορφωθεί συνειδητά προ πολλού. Αυτή η σύσταση ισχύει για οποιαδήποτε πορεία δράσης και αν τελικά υιοθετήσει η πολιτική ηγεσία — εφόσον αποφασίσει.

Οι απόψεις που εκφράζονται στις δημοσιεύσεις του INSS ανήκουν αποκλειστικά στους συγγραφείς.

Κόμπι Μιχαέλ
Ο καθηγητής Κόμπι Μιχαέλ είναι ανώτερος ερευνητής στο INSS και επισκέπτης καθηγητής στο Διεθνές Κέντρο Μελετών Αστυνόμευσης και Ασφάλειας του Πανεπιστημίου της Νότιας Ουαλίας, Ηνωμένο Βασίλειο.

Γιοσί Κούπερβασερ
Ταξίαρχος ε.α. Γιοσί Κούπερβασερ είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ (JISS).

inss.org.il

Οι απειλές Τραμπ κατά της Ρωσίας και το σχέδιο ταχείας εξόντωσης των Παλαιστινίων

Από

anixneuseis

August 5, 2025

Ανέβηκε: 05/08/2025

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Για ποιο λόγο μοιάζει να θέλει μια κρίση με τη Μόσχα μέσα στις επόμενες μέρες;

Για ποιο λόγο ο πρόεδρος Τραμπ εξαπέλυσε ξαφνικά τελεσίγραφα και διάφορες απειλές κατά της Ρωσίας, για τον επείγοντα χαρακτήρα των οποίων δεν υπάρχει καμία προφανής ερμηνεία; Για ποιο λόγο μοιάζει να θέλει μια κρίση με τη Μόσχα μέσα στις επόμενες μέρες; Μια σοβαρή πιθανότητα είναι ότι ο Τραμπ ενεργεί έτσι κατ’ εντολή Νετανιάχου, προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή των Ρώσων και όλου του πλανήτη από την εξόντωση, εντός των επομένων ημερών ή λίγων εβδομάδων, όλου ή πάντως του μεγαλύτερου μέρους του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας, πιθανώς και την προσάρτησή της από το Ισραήλ. ⁽¹⁾

Αν άλλωστε αρκετές δυτικές κυβερνήσεις σπεύδουν τώρα να ανακοινώσουν ότι θα αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος αλλά τον Σεπτέμβριο, είναι γιατί θέλουν να μη θεωρηθούν συνυπεύθυνες του τρομακτικού εγκλήματος που ετοιμάζει ο Νετανιάχου εντός του Αυγούστου, αλλά και για να του αφήσουν το περιθώριο να συντρίψει τη Χαμάς και να τους αφήσει να αναγνωρίσουν μια Παλαιστίνη-τέρας! Προφανώς δεν θυμούνται ότι ουδόλως ωφέλησε την υστεροφημία του Ποντίου Πιλάτου το ότι πήγε, την κρίσιμη στιγμή, να πλύνει τα χέρια του. Ότι αυτό είναι το σχέδιο Νετανιάχου αποδεικνύεται από το ότι το Ισραήλ επιτρέπει, σύμφωνα με τα ίδια τα κυβερνητική στοιχεία, την παροχή στη Λωρίδα της Γάζας λιγότερης τροφής από το ελάχιστο αναγκαίο για επιβίωση. Ο μέσος Παλαιστίνιος στη Γάζα έχει στη διάθεσή του λιγότερη τροφή από τους κρατουμένους στα στρατόπεδα του Άουσβιτς, του Νταχάου κλπ.

Ο Τραμπ δεν απειλεί μόνο τη Ρωσία, απειλεί και την Κίνα. Όπως ανακοίνωσαν οι Αμερικανοί, συζήτησαν με την Ιαπωνία σενάρια για τη χρήση πυρηνικών όπλων σε περίπτωση πολέμου στην Άπω Ανατολή. Σε καλό δρόμο είμαστε. Από κει που η ανθρωπότητα κουβέντιαζε πως δεν θα τα χρησιμοποιήσει, κατέληξε τώρα να κουβεντιάζει πως θα χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά όπλα! Πόσο δίκιο είχε ο Mike Klare όταν, σχολιάζοντας τη δημαγωγία Τραμπ, μιλούσε για μετάβαση «από τους πολέμους χωρίς τέλος του Ομπάμα, στην προετοιμασία των αποκαλυπτικών πολέμων από τον Τραμπ!».

Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι οι Δυτικοί δια της Ουκρανίας είχαν πλήξει τα στρατηγικά πυρηνικά βομβαρδιστικά της Ρωσίας, είχαν κάνει δηλαδή το τελευταίο βήμα πριν από μια γενική πυρηνική επίθεση εναντίον της, μερικές μέρες πριν Ισραήλ και ΗΠΑ εξαπολύσουν τον πόλεμο κατά της Τεχεράνης. Πιθανότατα το πλήγμα αυτό ήταν προειδοποίηση προς τη Μόσχα να μην επέμβει υπέρ του Ιράν. ⁽²⁾

Η «Αυτοκρατορία» (δηλαδή το Ισραήλ με τα διάφορα λόμπι του, οι ΗΠΑ και το παγκόσμιο χρήμα) δεν θα ήταν Αυτοκρατορία αν δεν είχε συνείδηση του ενιαίου χαρακτήρα των πολέμων που η ίδια προκάλεσε ή απειλεί να προκαλέσει σε Ουκρανία, δυτική και ανατολική Ασία με την ενιαία επιδίωξη να αποτρέψει την απώλεια της παγκόσμιας ηγεμονίας της. Γι’ αυτήν η «σκακιέρα» είναι παγκόσμια, θα προτιμούσε όμως τους αντιπάλους της να εγκλωβίζονται στα ειδικά τους προβλήματα, ώστε να μπορεί ευκολότερα να τους αντιμετωπίζει.

Η επιχείρηση εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού

Το καθεστώς Νετανιάχου που έχει ήδη εξοντώσει εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους (έως και 400.000 σύμφωνα με σοβαρές, συγκλίνουσες εκτιμήσεις) πραγματοποιεί τώρα, αυτές τις μέρες, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην ιστορία. Επιδιώκει την εξόντωση άνω των δύο εκατομμυρίων Παλαιστινίων με τη στέρηση τροφής, νερού και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και βεβαίως και με τις υπόλοιπες μεθόδους (ανηλεείς βομβαρδισμοί, τρομοκρατία, εν ψυχρώ εκτελέσεις πεινασμένων γυναικόπαιδων που αναζητούν λίγο νερό και λίγη τροφή, βιασμοί, βασανιστήρια, ταφή αμάχων Παλαιστινίων ζωντανών κλπ.).

Όλα αυτά έχουν πλέον τεκμηριωθεί σε δεκάδες εκθέσεις εγκύρων διεθνών οργανώσεων από τις οποίες προκύπτει αβίαστα η εικόνα μιας κυβέρνησης που έχει προ πολλού ξεπεράσει σε αγριότητα τις μεθόδους των Γερμανών Ναζί. Σε αντίθεση μάλιστα με τους τελευταίους, που, όπως λέει η Χάνα Άρεντ, εκτελούσαν με γραφειοκρατική ψυχραιμία τα εγκλήματά τους, πολλοί Ισραηλινοί το απολαμβάνουν κιόλας, αν κρίνουμε από τα σαδιστικά βίντεο που οι ίδιοι ανεβάζουν στο διαδίκτυο, από τον «τουρισμό της γενοκτονίας», όπου πάνε και παρακολουθούν με ευδαιμονία την καταστροφή ενός λαού ή από τις διαδηλώσεις φαντάρων που διεκδικούν το δικαίωμα να βιάζουν μέχρι θανάτου τους Παλαιστίνιους αιχμαλώτους και κρατούμενους.

Στο Ισραήλ έχει αναπτυχθεί τώρα μια γάγγραινα που απειλεί τις βάσεις του ανθρώπινου πολιτισμού και βρίσκει πρόσφορο έδαφος στα πανίσχυρα σιωνιστικά λόμπυ και στους καιροσκόπους και διεφθαρμένους πολιτικούς ανά την υφήλιο που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται ή και υποστηρίζουν ενεργά το ισραηλινό καθεστώς. Ο Νετανιάχου, σε μια εκπληκτική αντιστροφή της ιστορίας, μεταβλήθηκε στον Χίτλερ της εποχής μας!

Οι ίδιοι οι Υπουργοί άλλωστε της κυβέρνησης Νετανιάχου δεν κρύβουν ότι η επιδίωξή τους είναι να «εξαφανίσουν» από προσώπου Γης να κάνουν «ολοκληρωτικά εβραϊκή» τη Γάζα (ακολουθεί φυσικά και η Δυτική Όχθη και τελευταίοι οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ). Ακόμα και μια σειρά από τις πιο διακεκριμένες προσωπικότητες του Ισραήλ ζητάνε τώρα από τη διεθνή κοινότητα να επιβάλλει σκληρές κυρώσεις στη χώρα τους για να σταματήσει τις εχθροπραξίες στη Γάζα και να επιτρέψει τη σίτιση των κατοίκων της. Είναι αυτοί που σώζουν την τιμή και την αξιοπρέπεια του εβραϊκού λαού, ότι λίγο μπορεί τέλος πάντων ακόμα να σωθεί από δαύτηνα.

Ο Νετανιάχου δεν επιδιώκει γενικά την εξόντωση των Παλαιστινίων. Την επιδιώκει τώρα, τις επόμενες μέρες ή το πολύ εβδομάδες. Γιατί ξέρει ότι γίνεται πολιτικά όλο και πιο δύσκολη και δαπανηρή η υποστήριξη του Ισραήλ από τις κυβερνήσεις της «συλλογικής Δύσης». «Τέλειωσε γρήγορα τη δουλειά γρήγορα» τον παρακαλάει ακόμα και το δημιούργημα και όργανό του, ο εκβιαζόμενος με τους φακέλους Έπσταϊν πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Παρά το γεγονός ότι η δυτική (και όχι μόνο) κοινή γνώμη υποβάλλεται σε ένα μπαράζ παραπληροφόρησης ή αποπληροφόρησης για την Παλαιστίνη, παρά τον έλεγχο των διεθνών ΜΜΕ από τα λόμπι, η γνώμη των πληθυσμών όλων των κρατών του κόσμου για το εβραϊκό κράτος έχει πια ριζικά τροποποιηθεί. Πριν από δύο χρόνια κανείς δεν τολμούσε να επικρίνει το κράτος του Ισραήλ ή να μιλήσει για τον κολοσσιαίο ρόλο των φιλοϊσραηλινών λόμπι στον έλεγχο των κυβερνήσεων διεθνώς. Κι όποιος τολμούσε να το κάνει κατηγορούνταν αμέσως για «αντισημιτισμό».

Σήμερα, η δημόσια εικόνα του Ισραήλ έχει καταστραφεί, η πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού το θεωρεί, ακόμα και με το μικρό κλάσμα πληροφοριών που διαθέτει για την πραγματική κατάσταση στην Παλαιστίνη ως ένα εγκληματικό «κράτος-παρία». Είναι ελάχιστοι και θεωρούνται αναξιόπιστοι όσοι το υποστηρίζουν και το υπερασπίζονται. Τα ίδια τα δυτικά κράτη καταφεύγουν όλο και περισσότερο σε αυταρχικά μέτρα για να καταστείλουν τις διαμαρτυρίες εναντίον του.

Ο Νετανιάχου γνωρίζει λοιπόν ότι πρέπει να τελειώσει τη δουλειά, να έχει εκκαθαρίσει τη Γάζα ει δυνατόν έως τον Σεπτέμβριο και τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Γνωρίζει επίσης ότι στον δυτικό κόσμο, χωρίς την υποστήριξη των ηγεσιών του οποίου δεν μπορεί να συνεχίζει τις επιχειρήσεις του, το ειδησεογραφικό ενδιαφέρον πέφτει μέσα στον Αύγουστο. Γι’ αυτούς τους λόγους του χρειάζεται να δοθεί η «τελική λύση» ει δυνατόν μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Έχουμε παρομοιάσει την κρίση στη Γάζα, τόσο ως προς τον τραγικό χαρακτήρα της με τη Σταύρωση του Χριστού και με τη μάχη του Στάλινγκραντ, με την τελευταία τόσο ως προς τις περιφερειακές, όσο και ως προς τις παγκόσμιες συνέπειές της. Το αν ο Νετανιάχου καταφέρει να εξοντώσει/εκτοπίσει/τσακίσει την αντίσταση των Παλαιστινίων ή αν δεν το καταφέρει θα έχει πολύ μεγάλες συνέπειες στη Μέση Ανατολή, αλλά και παγκόσμια.

——–

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Η πιθανότητα αυτή ενισχύεται ακόμα περισσότερο από το ότι ο Τραμπ συμπεριφέρεται σε όλα τα θέματα ως υπάλληλος του Νετανιάχου. Για παράδειγμα, μόλις ο Καναδάς ανακοίνωσε ότι θα αναγνωρίσει την Παλαιστίνη, ο Αμερικανός Πρόεδρος αντέδρασε λέγοντας ότι αυτό καθιστά πολύ δυσκολότερη την επίτευξη εμπορικής συμφωνίας. Ο Τραμπ αντέδρασε επίσης στη δικαστική δίωξη του Μπολσονάρου, στενού φίλου και ομοϊδεάτη του Νετανιάχου, επιβάλλοντας εξωφρενικούς δασμούς 50% στη Βραζιλία. ‘Όχι μόνο ο Τραμπ συμπεριφέρεται ως υπάλληλος του Νετανιάχου, αλλά όλα δείχνουν ότι τελεί και υπό στυγνό εκβιασμό με τους φακέλους Έπσταϊν. Και να ήθελε δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Δυστυχώς για όσους επένδυσαν αφρόνως τις ελπίδες τους στον υποτιθέμενο αντιπολεμικό Τραμπ και τη νέα δεξιά, ο αντιπολεμικός και «απομονωτιστής» Τραμπ μας τελείωσε στο ίδιο περίπου διάστημα που χρειάστηκε και ο Τσίπρας και η «ριζοσπαστική αριστερά» του (υπό ισχυρή αμερικανο-ισραηλινή επιρροή) να «ξεθυμάνει» πριν από δέκα χρόνια.

2. Ο στενός δεσμός ανάμεσα στην αντιπαράθεση Ανατολής-Δύσης στην Ευρώπη και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δεν είναι καινούριος. Τον βλέπουμε να αναδεικνύεται με την επέμβαση Γαλλίας και Βρετανίας στο Σουέζ κατά του Νάσερ και καθ’ υπόδειξιν πάλι του Ισραήλ, κατά την περίοδο της κρίσης στην Ουγγαρία, το 1956. Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι πιο ακραίοι Ισραηλινοί στρατηγιστές πόνταραν κατά διαστήματα στις κακές σχέσεις Ουάσιγκτων και Μόσχας ή και σε έναν πυρηνικό πόλεμο ΗΠΑ-Ρωσίας, εκτιμώντας ότι θα τους έλυνε τα χέρια να κινηθούν όπως νομίζουν στη δυτική Ασία. Ο εβραϊσμός στις ΗΠΑ συνδεόταν στενά με την Επιτροπή για τον Παρόντα Κίνδυνο (Committee for the Present Danger), το κέντρο όσων ήθελαν σκληρή στάση απέναντι στην ΕΣΣΔ, αν όχι και προληπτικό πλήγμα εναντίον της. Η Επιτροπή αυτή υπήρξε ο πρόδρομος και πρόγονος του Νεοσυντηρητικού κινήματος του οποίου ηγήθηκε και το οποίο χρηματοδότησε αρχικά ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου που, κατά τα άλλα, υποστηρίζει ότι είναι φίλος της Ρωσίας.

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος, διαχειριστής της σελίδας konstantakopoulos.gr και συνιδρυτής της Delphi Initiative. Εργάσθηκε στο παρελθόν σε ερευνητικά ιδρύματα της Γαλλίας και της Ελλάδας ως φυσικός, στο πρωθυπουργικό γραφείο του Ανδρέα Παπανδρέου ως ειδικός συνεργάτης για θέματα ελέγχου των εξοπλισμών και στη Μόσχα ως διευθυντής του γραφείου του Αθηναϊκού Πρακτορείου επί δεκαετία και ως ανταποκριτής για πολλά μέσα. Συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Ράπτη (Pablo) στην έκδοση της διεθνούς επιθεώρησης για την Αυτοδιαχείριση “Utopie Critique”. Έχει γράψει τα βιβλία: “Η Κύπρος στο στόχαστρο – Γιατί θέλουν μια Κύπρο χωρίς Έλληνες” (Ινφογνώμων 2017), “Η Κύπρος σε Παγίδα” (Λιβάνης, 2008), “Η Αρπαγή της Κύπρου” (Λιβάνης, 2004) και “Φάκελος Ελλάς – Τα αρχεία των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών” (Λιβάνης, 1993).

konstantakopoulos.gr

1...646647648...3,036 Σελίδα 647 από 3,036

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Βραζιλία: Ο Μπολσονάρου συνελήφθη εν μέσω εντάσεων με τον Τραμπ

Ν. Ιγγλέσης: η γεωστρατηγική των θαλάσσιων πάρκων

Handelsblatt: Η Ελλάδα νομιμοποιεί την 13ωρη εργασία

Η Τουρκία είναι το Κέντρο της Τζιχάντ

Hürriyet: Αλαζονικές οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού – «Η Τουρκία δεν θα επωφεληθεί από το πρόγραμμα SAFE»

Οι Αμερικανοί απέρριψαν το αίτημα της Αθήνας για την Σκύρο, λένε οι Τούρκοι

Τό φλέρτ Μελόνι-Ταγίπ δέν πρέπει νά μᾶς ξαφνιάζει

Τριμερής Τουρκίας-Λιβύης-Ἰταλίας στήν Κωνσταντινούπολη ἐρήμην τῆς Ἑλλάδος

Ηρ. Γωνιάδης: Brain drain, ή remain με όχημα μια καινοτόμο επιχειρηματική ιδέα στην «Ελλάδα του Μητσοτάκη»;

Dronеς, παραπληροφόρηση και μισθοφόροι αλλάζουν τη φύση των συγκρούσεων στην Αφρική:

Nέο βιβλίο καταγράφει τις τάσεις

ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ (απο ισραηλινής σκοπιάς).

Η επιλογή της κατοχής και της επιβολής στρατιωτικής διοίκησης έναντι άλλων εναλλακτικών λύσεων για τον τερματισμό του πολέμου

INSS Insight No. 2020, August 4, 2025
עברית
Kobi Michael
Yossi Kuperwasser

Οι απειλές Τραμπ κατά της Ρωσίας και το σχέδιο ταχείας εξόντωσης των Παλαιστινίων

Η επιχείρηση εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Nέο βιβλίο καταγράφει τις τάσεις

Η επιλογή της κατοχής και της επιβολής στρατιωτικής διοίκησης έναντι άλλων εναλλακτικών λύσεων για τον τερματισμό του πολέμου

INSS Insight No. 2020, August 4, 2025 עברית Kobi Michael Yossi Kuperwasser

Η επιχείρηση εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού

INSS Insight No. 2020, August 4, 2025
עברית
Kobi Michael
Yossi Kuperwasser