Αρχική Blog Σελίδα 637

Εισαγωγές: Το νόμισμα έχει δύο (ή και παραπάνω) όψεις

Από
anixneuseis
-
0
Δευτέρα, 11-Αυγ-2025 00:02

Των

Σταύρου Μαλκίδη (New York University)

και Θεόδωρου Παναγιωτίδη

(Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)

 

συνολικές εισαγωγές

Η σημασία του (ελλειμματικού) εμπορικού ισοζυγίου για την ελληνική οικονομία είναι γνωστή. Το εμπορικό ισοζύγιο (εξαγωγές μείον εισαγωγές) ως βασική συνιστώσα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αντανακλά δομικές αδυναμίες της. Ο δημόσιος διάλογος συνήθως επικεντρώνεται στην ανάγκη αύξησης των εξαγωγών τόσο για την επίτευξη ισορροπίας στο εμπορικό ισοζύγιο όσο και για την αύξηση του ρυθμού μεταβολής του συνολικού εισοδήματος. Σε αυτό το σημείωμα θα ασχοληθούμε με το άλλο κομμάτι του εμπορικού ισοζυγίου: τις εισαγωγές.

Οι εισαγωγές αγαθών αποτελούν έναν κρίσιμο δείκτη για την υγεία και τη δομή μιας οικονομίας. Το ερώτημα τι είδους προϊόντα εισάγει μία οικονομία είναι σημαντικό. Αν μία οικονομία εισάγει κυρίως τελικά αγαθά (π.χ. αυτοκίνητα) αυτό θα μπορούσε να δηλώνει την παραγωγική αδυναμία της. Αν υπάρχει αύξηση των εισαγωγών σε κεφαλαιουχικά αγαθά (π.χ. μηχανήματα) αυτό θα διαμόρφωνε μελλοντική προσδοκία για αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας. Η αύξηση των εισαγωγών ενδιάμεσων αγαθών θα μπορούσε δυνητικά να είναι προάγγελος θετικών νέων για την μεταποίηση. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η ανάλυση της σύνθεσης των εισαγωγών προσφέρει ενδείξεις για την κατανόηση των μεταβολών στην παραγωγή, την κατανάλωση και τις επενδύσεις.

Μεταβολές μετά την κρίση και η νέα σταθερότητα

Μετά την οικονομική κρίση, οι εισαγωγές ως ποσοστό του ΑΕΠ σημείωσαν αξιοσημείωτη πτώση. Ωστόσο, από το 2022 και έπειτα, καταγράφεται σταθεροποίηση σε υψηλότερα επίπεδα — ακόμη και εξαιρώντας τα πετρελαιοειδή. Η αυξητική αυτή τάση, ωστόσο, δεν είναι από μόνη της ενδεικτική ούτε θετικής ούτε αρνητικής εξέλιξης. Η πραγματική σημασία βρίσκεται αν αναλυθεί η σύνθεση των εισαγόμενων αγαθών.

Capture

Ενδιάμεσα αγαθά: Δείκτης παραγωγής ή ένδειξη αδυναμίας;

4 intermediate

Διάγραμμα 1: Εισαγωγές Ενδιάμεσων αγαθών, εποχιακά και ημερολογιακά διορθωμένος δείκτης όγκου εισαγωγών. 

Η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογική πρόοδος θεωρείται ότι έχουν οδηγήσει στον διεθνή κατακερματισμό της παραγωγής και στην ανάπτυξη διεθνών αλυσίδων παραγωγής και εφοδιασμού. Αυτές οι αλλαγές στον τρόπο παραγωγής αγαθών έχουν οδηγήσει στον κατακερματισμό των διαδικασιών παραγωγής σε διαφορετικά στάδια, έτσι ώστε οι ενδιάμεσες εισροές να μπορούν να προέρχονται από τους πιο αποδοτικούς παραγωγούς. Ως αποτέλεσμα, η σχετική σημασία των ενδιάμεσων αγαθών – των εισροών που συνδέουν τα διαφορετικά στάδια παραγωγής – ως μερίδιο του συνολικού εμπορίου έχει αυξηθεί με ταχείς ρυθμούς.

Καθώς οι εμπορικές ροές εκφράζονται σε τρέχουσα αξία (με τις τιμές να αναφέρονται στην σχετική περίοδο αναφοράς), οι δείκτες βοηθούν στη διάκριση μεταξύ των μεταβολών τιμών (δείκτης μοναδιαίας αξίας) και των μεταβολών όγκου (δείκτης όγκου). Οι δείκτες όγκου, που παρουσιάζουμε, μετρούν την εξέλιξη του όγκου του εμπορίου εκφρασμένου σε σταθερές τιμές ενός έτους βάσης.

Στην ελληνική περίπτωση, η αύξηση και σταθεροποίηση σε υψηλότερα επίπεδα των εισαγωγών ενδιάμεσων αγαθών (κόκκινη γραμμή) μπορεί να έχει δύο διαφορετικές ερμηνείες. Στο θετικό σενάριο, η ενίσχυση των εισαγωγών αυτών αντανακλά άνοδο της εγχώριας μεταποιητικής δραστηριότητας (ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής στην χώρα έχει όντως αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια), η οποία αξιοποιεί τα εισαγόμενα υλικά για να παράγει προϊόντα υψηλότερης αξίας και να τα εξάγει. Με άλλα λόγια, την ισχυρότερη ένταξη της Ελλάδας στις διεθνείς αλυσίδες παραγωγής. Στο δυσμενές σενάριο, υποδηλώνει εξάρτηση από το εξωτερικό λόγω αδυναμίας δημιουργίας τοπικής προστιθέμενης αξίας — φαινόμενο που παρατηρείται σε τομείς επανεξαγωγής όπως τα φαρμακευτικά και τα ηλεκτρονικά είδη.

Καταναλωτικά αγαθά: Σταθερά ανοδικά

consumption

Διάγραμμα 2: Εισαγωγές Καταναλωτικών αγαθών, εποχιακά και ημερολογιακά διορθωμένος δείκτης όγκου εισαγωγών.

Συνεχής και σταδιακή αποτυπώνεται η αύξηση των εισαγωγών καταναλωτικών αγαθών, οι οποίες υπολείπονται όμως κατά πολύ τα προ-κρίσης επίπεδα. Με άλλα λόγια, η αύξηση των εισαγωγών στην οικονομία τα τελευταία χρόνια δεν φαίνεται να τροφοδοτείται από τα καταναλωτικά αγαθά. Γενικότερα, οι εισαγωγές δεν αποτυπώνουν μια ανάκαμψη που ευνοεί δυσανάλογα την κατανάλωση έναντι της επενδυτικής δραστηριότητας.

Κεφαλαιουχικά αγαθά: Αναμονή για επενδυτική ώθηση από το RRF

capital goods

Διάγραμμα 3: Εισαγωγές Κεφαλαιουχικών αγαθών, εποχιακά και ημερολογιακά διορθωμένος δείκτης όγκου εισαγωγών.

Όσον αφορά τα κεφαλαιουχικά αγαθά αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας για την ελληνική μεταποίηση και την δυνατότητα της να παράγει προστιθέμενη αξία. Στο παραπάνω διάγραμμα συνυπάρχουν δύο σημαντικά χαρακτηριστικά: η μειωμένη σε σχέση με το 2008 εισαγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών και η αναιμική αύξηση που παρατηρούμε σε σχέση με το 2020.  Συνολικά αυτό σημαίνει ότι όποια βελτίωση σημειώνεται αυτή είναι ασθενική. Η ανάγκη για επενδύσεις σε κεφαλαιουχικό εξοπλισμό στα επόμενα χρόνια είναι προτεραιότητα για την επιβίωση της ελληνικής μεταποίησης.

Δύο παράγοντες μπορούν να ερμηνεύσουν αυτή τη στασιμότητα:

1. Άυλες επενδύσεις: Μεγάλο μέρος των πόρων του RRF κατευθύνεται σε τομείς όπως ψηφιακές υποδομές, ανθρώπινο κεφάλαιο και λογισμικό – επενδύσεις που δεν αποτυπώνονται στις εισαγωγές κεφαλαιουχικών αγαθών.

2. Χρονική υστέρηση: Οι μεγάλες επενδύσεις απαιτούν χρόνο για ωρίμανση. Καθυστερήσεις σε σχεδιασμό και υλοποίηση μπορεί να έχουν καθυστερήσει και την καταγραφή των σχετικών εισαγωγών.

Παρά τις παραπάνω εξηγήσεις, η απουσία σαφούς ανόδου σε αυτή την κατηγορία γεννά εύλογες αμφιβολίες για την ταχύτητα απορρόφησης και τη φύση των επενδύσεων στην ελληνική οικονομία.

Συμπερασματικά

2023

Διάγραμμα 4: Εισαγωγές αγαθών ανά κατηγορία ως ποσοστό του συνόλου, για το έτος 2023 

Η ποσοτική αύξηση των εισαγωγών δεν αρκεί για να αποτιμηθεί η πρόοδος ή η υστέρηση της ελληνικής οικονομίας. Η σύνθεση των εισαγωγών παρέχει ένα πρίσμα στις διαρθρωτικές τάσεις και τις προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής. Η σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι παρά την πολυετή υστέρηση στην προσθήκη κεφαλαιουχικού εξοπλισμού, οι εισαγωγές του είναι από τις πιο χαμηλές μεταξύ του συνόλου των χωρών. Παράλληλα το σχετικά υψηλό επίπεδο ενδιάμεσων εισαγωγών τονίζει την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση της σύνθεσής του. Αν και η επιστροφή σε υψηλά επίπεδα εισαγωγών δεν σηματοδοτεί απαραίτητα μία δυσμενή κατάσταση, εντούτοις η σύνθεσή τους προκαλεί εύλογες ανησυχίες γύρω από την επενδυτική κινητικότητα. Η παρακολούθηση της πορείας των εισαγωγών των καταναλωτικών και των κεφαλαιουχικών αγαθών προσφέρει μία ένδειξη για την πορεία της ελληνικής οικονομίας την οποία πρέπει να παρακολουθούμε.

Λεωνίδας Κουμάκης, μέλος ΙΗΑ, Ελλάς: Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Ρ. Τ.  Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
0

 

Κοινοποίηση στα:
1) Μέλη του ΟΗΕ
2) Μέλη Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
CC: Members of United Nations,
Members of European Parliament,
Media

Μετάφραση Αγγλικού κειμένου:

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,
Πρόσφατα έχετε καθιερώσει μια επαναλαμβανόμενη και συνεχή αναφορά  στα «σύνορα της καρδιάς των Τούρκων», όπως τα αντιλαμβάνεστε εσείς, τα οποία δεν ταυτίζονται με τα σημερινά φυσικά σύνορα της Τουρκίας προκειμένου να «χωρέσουν» σε αυτά και όλες οι νέο-οθωμανικές, επεκτατικές σας επιδιώξεις.  Συχνά μάλιστα, μας πληροφορείτε πως παραδίδετε σε όλους εμάς και «μαθήματα ιστορίας».
Εμείς όμως γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτά τα «μαθήματα ιστορίας» όπως τα αποκαλείτε, αποτελούν μαθήματα επικίνδυνου λαϊκισμού σε ανιστόρητους και αμόρφωτους ανθρώπους οι οποίοι είναι φυσικό να μην γνωρίζουν όσα θα έπρεπε να γνωρίζετε εσείς!
Γιατί κάθε μορφωμένος άνθρωπος, Τούρκος,  Έλληνας ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα, ασφαλώς και χαμογελάει όταν σας ακούει να αναφέρεστε στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου ισχυριζόμενος ότι «Σε αυτά τα νησιά έχουμε την ιστορία μας, τα μνημεία μας, τα τζαμιά μας!».
Όλοι οι στοιχειωδώς μορφωμένοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη,  γνωρίζουν πως το Αιγαίο πέλαγος, από την χαραυγή της ιστορίας ήταν και παραμένει Ελληνικό. Οι περιστασιακοί κατακτητές ποτέ δεν μπόρεσαν, ούτε πρόκειται να μπορέσουν ποτέ στο μέλλον, αυτό να το αλλάξουν.
Μήπως, μια και φαίνεται να σας ενδιαφέρει η ιστορία, πρέπει να σας υπενθυμίσουμε πως η λέξη Αιγαίο, σύμφωνα με την αθάνατη Ελληνική μυθολογία που μελετάει ολόκληρος ο πλανήτης εδώ και χιλιάδες χρόνια, προέρχεται από τον πατέρα του Θησέα και βασιλιά της Αθήνας Αιγέα ο οποίος έπεσε και πνίγηκε στα νερά του πελάγους από το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο;
Να σας υπενθυμίσουμε πως εδώ και 3.000 τουλάχιστον χρόνια πρωτοελληνικοί λαοί όπως Ίωνες, Αχαιοί, Αιολείς και άλλοι, μετέτρεψαν την Μικρά Ασία σε χώρο πολιτικής και πολιτισμικής ανάπτυξης του Ελληνισμού; Πως τα τετελεσμένα βίας και γενοκτονίας στα οποία είναι συνηθισμένοι οι πρόγονοι σας και δυστυχώς αρκετοί σύγχρονοι σας, όπως εσείς προσωπικά, δεν αλλοιώνουν ούτε κατ ελάχιστο την πραγματική ιστορία;
Αν εσείς στις μέρες μας ψάχνετε απεγνωσμένα «αποδείξεις» για τον απροκάλυπτο επεκτατισμό σας στα τζαμιά που έχτισαν πρόσκαιροι κατακτητές σε ελάχιστα από τα 6.000 νησιά και βραχονησίδες που βρίσκονται στον Ελλαδικό χώρο, τι θα πρέπει να πούμε εμείς για το μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τον ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας που χτίστηκε στην Πόλη του Κωνσταντίνου δέκα ολόκληρους αιώνες πριν εμφανιστούν οι κατακτητές – πρόγονοί σας;
Τι θα πρέπει να πούμε για τον Βυζαντινό Ναό της Αγίας Σοφίας στην Νίκαια της Βιθυνίας όπου πραγματοποιήθηκαν η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος στις 20 Μαΐου του 325 και η όγδοη Οικουμενική Σύνοδος το έτος 787 ή για τον ναό της Αγίας Σοφίας της Τραπεζούντος, η οποία χτίστηκε μεταξύ 1238 και 1263 από τον Μανουήλ Α με ανεκτίμητη και μοναδική ψηφιδωτή και γλυπτή διακόσμηση;
Τι θα πρέπει να πούμε για την Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά, το σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού εδώ και δεκαεπτά σχεδόν αιώνες, την οποία ίδρυσαν το 386 οι Αθηναίοι μοναχοί Βαρνάβας και Σοφρώνιος σε απάτητες βουνοκορφές του Πόντου; Τι θα πρέπει να πούμε για το ιερό της Άρτεμις στην Έφεσο, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, τα ερείπια του οποίου θαυμάζουν σήμερα πλήθη που συρρέουν από ολόκληρο τον κόσμο ή για την Καππαδοκία η οποία από τον πρώτο αιώνα π.Χ. αποτελούσε κέντρο του Ελληνισμού;
Να θυμηθούμε μήπως την Νικομήδεια της αρχαίας Βιθυνίας, όπου καταγράφεται Ελληνική παρουσία από το 712 π.Χ.;  Ή μήπως την Σμύρνη, από τις αρχαιότερες πόλεις της Μεσογείου, η οποία κατοικήθηκε από Ελληνικούς πληθυσμούς εδώ και χιλιάδες χρόνια – μέχρι πρόσφατα;
Μήπως να θυμηθούμε την Αλικαρνασσό, την Προύσα, το Ικόνιο ή την Ανατολική Θράκη στην οποία ο Ελληνικός μύθος της Ηρώς και του Λέανδρου λαμβάνει χώρα στην αρχαία πόλη της Σηστού εδώ και χιλιάδες χρόνια;
Τι θα πρέπει άραγε να πούμε  για την μαρτυρική Κύπρο, το νησί της Αφροδίτης, καθαρά Ελληνικό από την εποχή του Τρωικού πολέμου; Τι θα πρέπει να πούμε για την Ίμβρο και την Τένεδο με Ελληνικό πληθυσμό που ξεπερνούσε το 90% όταν σας παραδόθηκαν σαν «δώρο» με την Συνθήκη της Λωζάνης που δεν σας αρέσει σήμερα;

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,
Πρέπει επιτέλους να κατανοήσετε πως στα σπλάχνα ολόκληρης της σημερινής Τουρκίας βρίσκονται παντού σπαρμένα αδιάψευστα τεκμήρια Ελληνικού πολιτισμού που άνθησε χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστούν στην περιοχή οι κατακτητές – πρόγονοι σας.
Για ποια ιστορία λοιπόν μας μιλάτε Κύριε Πρόεδρε; Για την ιστορία των γενοκτονιών, των σφαγών, της βίας και της απληστίας για πλιάτσικο; Γιατί αυτή ακριβώς είναι η αυθεντική σας ιστορία!
Ίσως θα σας ήταν χρήσιμο να μάθετε και τα σύνορα της δικής μας καρδιάς.
Πρώτα όμως προσπαθήστε να αντιληφθείτε, όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται,  πως τα σύνορα του διαχρονικού Ελληνισμού, από την εποχή της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, δεν έχουν κανένα απολύτως γεωγραφικό όριο. Γιατί το Ελληνικό πνεύμα αγκάλιαζε, αγκαλιάζει και θα αγκαλιάζει πάντοτε κάθε μορφωμένο άνθρωπο, σε κάθε γωνιά του πλανήτη μας.
Όσον αφορά τα γεωγραφικά σύνορα του σημερινού Ελληνισμού, αν σας δίνουν την εντύπωση μιας εύκολης λείας στον απροκάλυπτο επεκτατισμό που εκδηλώνετε, ξανασκεφτείτε το καλά.
Γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε πως τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων πάντοτε θα φθάνουν μέχρι την Κόκκινη Μηλιά, τον τόπο που θα ξαναβρεθείτε κάποτε, γιατί όπως λένε οι παραδόσεις μας, και πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι ……….

Κείμενο: Λεωνίδας Κουμάκης, μέλος ΙΗΑ, Ελλάς.

ΠΗΓΗ: International Hellenic Association (USA)

Η ενέργεια έχει βάλει την Ελλάδα στο κέντρο των εξελίξεων

Από
anixneuseis
-
1

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

«Καυτό» προμηνύεται το γεωπολιτικό φθινόπωρο στην Ανατολική Μεσόγειο για τα ελληνικά συμφέροντα με επίκεντρο τις έρευνες για υδρογονάνθρακες αλλά και τα έργα διασυνδέσεων. Η αμφισβήτηση από τη λιβυκή κυβέρνηση των διαγωνισμών που προκήρυξε η Αθήνα για τα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης (με έντονο τουρκικό… άρωμα), καθώς και οι ευθείες ενέργειες της Αγκυρας που «πάγωσαν» την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου και φέρονται να μπλόκαραν ακόμη μία διασύνδεση από τη Μέση Ανατολή προς την Κύπρο και την Ευρώπη, καταδεικνύουν τον (αποσταθεροποιητικό) ρόλο που επιδιώκει η Τουρκίασε κάθε περιφερειακή ενεργειακή πρωτοβουλία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ποιες ενεργειακές εταιρείες θα υποβάλουν αίτημα στον διεθνή διαγωνισμό για τη χορήγηση και χρήση αδειών έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων που προκήρυξε η ελληνική κυβέρνηση για τα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης («Νότια Κρήτη 1», «Νότια Κρήτη 2») και νοτίως της Πελοποννήσου («Α2», «Νότια Πελοπόννησος»). Ο εν λόγω διαγωνισμός ολοκληρώνεται στις 10 Σεπτεμβρίου.

Τους παρελθόντες Ιανουάριο και Μάρτιο, η αμερικανική Chevron (η δεύτερη μεγαλύτερη ενεργειακή εταιρεία στον κόσμο) εξέφρασε το ενδιαφέρον της για τις τρεις θαλάσσιες περιοχές. Το ενδιαφέρον για τις περιοχές νοτίως της Κρήτης έγινε αποδεκτό με μεγάλη ικανοποίηση από την κυβέρνηση, καθώς τα θαλασσοτεμάχια εμπίπτουν στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, η οποία διεμβολίζει το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ως εκ τούτου, η εξέλιξη αυτή επικοινωνήθηκε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ως μια έμπρακτη αναγνώριση της ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή από πλευράς της αμερικανικής πολυεθνικής.

Επιπλέον, ενδιαφέρον φαίνεται πως έχουν εκφράσει και άλλες εταιρείες και δη ευρωπαϊκές. Ειδικότερα, σύμφωνα με την «Καθημερινή», η βρετανική BP και η ιταλική ENI βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις με την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) για τις περιοχές στην Κρήτη (αλλά και στο Ιόνιο). Υπό αυτό το πρίσμα, μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρείται η προ ημερών συνάντηση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, με τον νέο επιτετραμμένο της αμερικανικής πρεσβείας, Τζος Χακ, κατά τη διάρκεια της οποίας συζητήθηκε όλο το πλέγμα της διμερούς ενεργειακής συνεργασίας.

Οπωσδήποτε, οι ανυπόστατες και καθοδηγούμενες λιβυκές αιτιάσεις δεν φέρεται να επηρεάζουν τις διεθνείς εταιρείες. Ωστόσο, σε διπλωματικούς κύκλους υπήρξαν σχόλια για κάποιες από τις αναφορές της ελληνικής ρηματικής διακοίνωσης της 5ης Αυγούστου στον ΟΗΕ, που απαντούσε στις ανεδαφικές λιβυκές αιτιάσεις της 20ής Ιουνίου για τα θαλάσσια οικόπεδα.

Ενώ ορθά και αδιαμφισβήτητα το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών καταρρίπτει τα δήθεν επιχειρήματα της Τρίπολης για τα οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, στην επιστολή αναφέρεται ότι η λιβυκή πλευρά δεν είχε αντιδράσει στις άδειες έρευνας που είχαν χορηγηθεί προ ετών για τις θαλάσσιες περιοχές νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης.

Παρότι οι εν λόγω περιοχές βρίσκονται πασίδηλα και αποκλειστικά εντός ελληνικής δικαιοδοσίας, η λιβυκή πλευρά φέρεται ότι είχε και τότε εκφράσει τις αβάσιμες αντιρρήσεις της.

«Εξαγωγέας» αστάθειας

Εν τω μεταξύ, η Αγκυρα συνεχίζει να λειτουργεί ως εξαγωγέας αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Πιο συγκεκριμένα, η Τουρκία προ ημερών παρενόχλησε τις έρευνες που γίνονταν εντός κυπριακής ΑΟΖ (νοτίως της Κυπριακής Δημοκρατίας), στο πλαίσιο του έργου «Διάδρομος Ανατολής-Μεσογείου» (East to Med Corridor-EMC).

Το συγκεκριμένο project αφορά την πόντιση δύο καλωδίων οπτικών ινών, τα οποία θα συνδέουν τη Σαουδική Αραβία (που είναι ο κεντρικός χρηματοδότης του) με την Ευρώπη, διαμέσου της Ελλάδος (μέτοχος του έργου είναι και η ΔΕΗ).

Η Τουρκία, όχι μόνο παρενόχλησε τις έρευνες του υπό σημαία Γιβραλτάρ πλοίου «Fugro Gauss», αλλά ανέδειξε το ζήτημα και μέσω του υπουργείου Αμυνάς της, πηγές του οποίου, με αφορμή τις εργασίες για τον EMC, αναφέρθηκαν και στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου (GSI), υπογραμμίζοντας ότι «διεξάγουμε πάντα την απαραίτητη παρακολούθηση, αποτρέποντας οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας και δεν επιτρέπουμε δραστηριότητες ή έργα (όπως το GSI) που αγνοούν τη χώρα μας».

Η νέα τουρκική ενέργεια δημιουργεί προβληματισμό, όμως, όπως διαβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός στον ΣΚΑΪ, στόχος είναι να λυθεί το ζήτημα επιμερισμού κόστους μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας και το καλώδιο (το οποίο συνεχίζει να κατασκευάζεται) θα προχωρήσει «την κατάλληλη στιγμή».

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, η Τουρκία σπεύδει να ολοκληρώσει την ηλεκτρική διασύνδεσή της με τα Κατεχόμενα. Ορισμένοι θεώρησαν ότι αυτό ενδέχεται να είναι ένα «χαρτί» που θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει η Αγκυρα ως αντίβαρο στον GSI. «Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου θα γίνει. Δεν τίθεται θέμα συμψηφισμού», ξεκαθάριζαν ανώτεροι διπλωματικοί αξιωματούχοι, κόβοντας κάθε διάθεση της γειτονικής χώρας για ένα ακόμα ανατολίτικο παζάρι.

tomanifesto.gr

Ρίτσαρντ Γκρένελ: Είναι γελοίο να περιμένεις η Σερβία να αναγνωρίσει το Κόσοβο

Από
anixneuseis
-
0

Ο απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου για ειδικές αποστολές, Ρίτσαρντ Γκρένελ, χαρακτήρισε την ιδέα της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου ως «γελοία» και τόνισε ότι οι πολιτικοί θα πρέπει να επικεντρωθούν στην οικονομική ανάπτυξη, κάτι που συμβαίνει «όταν οι άνθρωποι έχουν δουλειές και δεν κάθονται και μιλάνε για πολιτική».

Ο Γκρένελ είπε ότι ο Τραμπ θα συμμετάσχει «βήμα προς βήμα» στην επίλυση του «ζητήματος του Κοσσυφοπεδίου».

«Νομίζω ότι θα το προχωρήσουμε βήμα προς βήμα. Φυσικά, είμαστε πλήρως αφοσιωμένοι σε αυτά τα ζητήματα, αλλά, όπως είπα, εργαζόμαστε για την οικονομική ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο. Αυτό είναι το επίκεντρο», δήλωσε ο Γκρένελ, όπως ανέφερε η ιστοσελίδα KoSSev.

Γκρένελ: Η ιδέα της αμοιβαίας αναγνώρισης είναι γελοία – πολιτικές λύσεις μέσω οικονομικής ανάπτυξης (Kossev.info)

Ερωτηθείς αν οι ΗΠΑ έχουν σχέδια να επιστρέψουν σε «παλιά θέματα», όπως η αλλαγή συνόρων, ο Γκρένελ είπε ότι «δεν υπάρχει επιστροφή σε τίποτα».

«Τα σχέδια ήταν πάντα οικονομικά. Δεν υπάρχει επιστροφή. Πάντα επικεντρωνόμασταν στην οικονομική ανάπτυξη ως κινητήρια δύναμη για την επίλυση προβλημάτων και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε», είπε.

Ο Γκρένελ χαρακτήρισε το Κοσσυφοπέδιο ως «εξαιρετικό εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών» και πρόσθεσε ότι η ζημιά από την τρέχουσα επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Πρίστινας είναι πρωτίστως οικονομική.

«Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση έτοιμη για επενδύσεις, όχι για πολιτική. Θα έλεγα ότι το έχουμε προσπαθήσει, αλλά υπάρχει υπερβολική πολιτική. Η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου δεν ενδιαφέρεται για ενέργειες απαραίτητες για την οικονομική ανάπτυξη. Όχι μόνο Αμερικανοί, αλλά και δυτικοί επιχειρηματίες λένε το ίδιο», όπως σημειώνει η αλβανική KlanKosova.

Γκρένελ: Η ιδέα της αμοιβαίας αναγνώρισης είναι γελοία – οι πολιτικές λύσεις επιτυγχάνονται μέσω της οικονομικής ανάπτυξης (Klan Kosova.tv)

Σύμφωνα με τον ίδιο, ενώ εργαζόταν για την τελική συμφωνία μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, προέβλεψε ότι θα έρθει μια στιγμή που η οικονομική ανάπτυξη θα επικρατήσει της πολιτικής και θα έρθει η στιγμή που οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα αποχωρήσουν από το Κοσσυφοπέδιο.

«Θέλω να έρθει η μέρα που δεν θα υπάρχουν άλλα στρατεύματα του ΝΑΤΟ, γιατί όταν έχεις στρατεύματα του ΝΑΤΟ να φυλάνε την ασφάλεια μιας χώρας, στέλνεις ένα μήνυμα στην επιχειρηματική κοινότητα ότι η χώρα δεν είναι ασφαλής», είπε ο Γκρένελ.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Θα πάρει πάνω από 20%: Το νέο κόμμα που φοβάται η κυβέρνηση πολύ περισσότερο από του Αλέξη Τσίπρα 

Από
anixneuseis
-
2

Η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον σε δυσμενή δημοσκοπική θέση, καθώς το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει πλήξει σοβαρά την εικόνα της.

Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι η στήριξη προς το κυβερνών κόμμα μόλις και μετά βίας υπερβαίνει το ψυχολογικό όριο του 30%, ενώ η επικείμενη ανακοίνωση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα εκτιμάται ότι θα επιφέρει περαιτέρω πτώση.

Παρ’ όλα αυτά, οι ανησυχίες στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν περιορίζονται μόνο στον πρώην πρωθυπουργό.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του dnews.gr και του Βασίλη Σκουρή, υπάρχει ένα πρόσωπο που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία: η Μαρία Καρυστιανού. Παρότι η ίδια, σε αυτή τη φάση, δεν δείχνει να κινείται ενεργά προς την ίδρυση πολιτικού φορέα, οι φήμες και τα σενάρια γύρω από μια τέτοια πιθανότητα εντείνονται.

Το πολιτικό σκηνικό χαρακτηρίζεται από σοβαρά προβλήματα εκπροσώπησης και κλονισμένη εμπιστοσύνη των πολιτών προς τα παραδοσιακά κόμματα, γεγονός που δημιουργεί έδαφος για την ανάδειξη νέων σχημάτων.

Η Καρυστιανού, με την απήχησή της να διαπερνά τα στενά κομματικά όρια και να αγγίζει ψηφοφόρους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, θεωρείται ότι θα μπορούσε να ανατρέψει ισορροπίες.

Η κοινή πεποίθηση είναι πως, εφόσον αποφασίσει να προχωρήσει σε ίδρυση κόμματος, η δυναμική της θα είναι τέτοια που θα απειλήσει σοβαρά την κυριαρχία του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και θα αλλάξει τον χάρτη της αντιπολίτευσης.

Μάλιστα, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ υπάρχει η εκτίμηση ότι σε περίπτωση που ο Αλέξης Τσίπρας δεν συμμετάσχει στις εκλογές και η Καρυστιανού κατέβει αυτόνομα, θα μπορούσε να διεκδικήσει ακόμη και ποσοστά κοντά στο 20% του εκλογικού σώματος.

Ένα τέτοιο σενάριο θα αναδιαμόρφωνε πλήρως το πολιτικό τοπίο, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες συμμαχίες, αλλά και για πρωτοφανείς ανακατατάξεις στο Κοινοβούλιο.

instanews.gr

Η Ελληνίδα χαφ που διαπρέπει στην Ιταλία

Από
XAK
-
0

Το ποδόσφαιρο θεωρείται αντροκρατούμενο άθλημα. Τα τελευταία χρόνια οι γυναίκες σημειώνουν τεράστια άνοδο και κερδίζουν τις εντυπώσεις. Τις προκαταλήψεις «γκρεμίζουν» κοπέλες, όπως η Μαρία Βλασσοπούλου. Εξάλλου η στρογγυλή θεά είναι γένους θηλυκού και οι γυναίκες έχουν καμωθεί να την υπηρετήσουν ως ιέρειές τους.

Ξεκίνησε το χορό και να παίζει ποδόσφαιρο με αγόρια σε πολύ μικρή ηλικία. Κάποια στιγμή έπρεπε όμως να διαλέξει. Χορό ή μπάλα και διάλεξε το δεύτερο, μια επιλογή που η ίδια δηλώνει πως τη δικαίωσε. Αγωνίστηκε στον Ατρόμητο Αθηνών και στις Νέες Ατρομήτου. Στη συνέχεια έφυγε εκτός Ελλάδας, όπου διέπρεψε στην Ιταλία παίζοντας στις Κροτόνε, Ματέρα και Ρεάλ Μέδα. Φέτος ήταν ιδιαίτερο το καλοκαίρι καθώς έκανε το step up, όπως λένε στα ποδοσφαιρικά… χωριά μας, το βήμα παραπάνω ελληνιστί.

"Στο κέντρο κάνω ό,τι θέλω"! Κράμα Πουγιόλ με Βιτίνια η Μαρία Βλασσοπούλου
S.S. Arezzo

Η 24χρονη ποδοσφαιρίστρια πήρε μεταγραφή στη Αρέτσο, η οποία αγωνίζεται στη Serie B. Οι «βυσσινί» όμως δεν είναι το ταβάνι της Μαρίας Βλασσοπούλου. Μιλώντας στο Sportdog.gr μοιράστηκε τα όνειρα και τους στόχους της, αλλά και τις ουσιώδεις διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας στην αντιμετώπιση του ποδοσφαίρου.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε, η συμπατριώτισσά μας εκμηστυρεύτηκε ποιοι παίκτες την ενέπνευσαν και ποια στοιχεία έχει υιοθετήσει στο παιχνίδι της ως αμυντικό χαφ. Από μικρή λάτρευε Πουγιόλ και Μπουσκέτς και τώρα παρακολουθεί με συνέπεια Βιτίνια και Ντε Μπρόινε. Θεωρεί τον εαυτό της box to box μέσο και παίκτρια-κλειδί για το παιχνίδι της ομάδας. «Μπορώ να δημιουργήσω ό,τι έχω στο μυαλό μου, όταν είμαι στο κέντρο του γηπέδου», υποστηρίζει. Κόβει και ράβει το κορίτσι στη μεσαία γραμμή, ενώ έχει πετύχει και πολύ όμορφα γκολ, τα οποία είναι δείγμα του ταλέντου και της κλάσης της.

"Στο κέντρο κάνω ό,τι θέλω"! Κράμα Πουγιόλ με Βιτίνια η Μαρία Βλασσοπούλου
Facebook | Μαρία Βλασσοπούλου

Η Μαρία ήταν επίσης εξέχως αποκαλυπτική για την ομάδα που υποστηρίζει. Η επιλογή της έγινε «λόγω μπαμπά» όπως μοιράζεται στο Sportdog, ενώ παράλληλα εκμυστηρεύεται πως περνά στον ελεύθερο χρόνο της και τι συμβολίζουν τα τατουάζ που έχει “χτυπήσει”. Στο τέλος στέλνει και ένα πολύ δυνατό μήνυμα για τα κορίτσια που θέλουν να παίξουν ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. «Μη φοβάστε να κάνετε λάθη! Από τα λάθη θα μάθετε», αναφέρει η χαφ της Αρέτσο.

Δείτε τη συνέντευξή της στο Sportdog.gr:

Δημοσοσιογραφική επιμέλεια, σκηνοθεσία, μοντάζ: Χρήστος Κωνσταντινίδης

ΠΗΓΗ: Sportdog.gr

Το Ισραήλ σκότωσε πέντε δημοσιογράφους του Al Jazeera: Νεκρός και ο Ανάς αλ Σαρίφ, από τους γνωστότερους ανταποκριτές του καναλιού

Από
anixneuseis
-
0

Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί σε 20 μήνες 

Al Jazeera (Χ)

 

Το Al Jazeera ανακοίνωσε πως πέντε μέλη δημοσιογραφικού συνεργείου του, συμπεριλαμβανομένου ανταποκριτή πολύ γνωστού στους τηλεθεατές του, έχασαν τη ζωή τους όταν ο στρατός του Ισραήλ έπληξε «στοχευμένα» σκηνή την οποία χρησιμοποιούσαν στην πόλη της Γάζας.

«Ο δημοσιογράφος του Al Jazeera  Ανάς αλ Σαρίφ σκοτώθηκε μαζί με τέσσερις συναδέλφους σε στοχευμένο ισραηλινό πλήγμα εναντίον σκηνής» όπου βρίσκονταν μπροστά στο νοσοκομείο Σίφα χθες βράδυ, ανέφερε το τηλεοπτικό δίκτυο του Κατάρ.

Συνολικά, οι νεκροί στο πλήγμα αυτό ήταν επτά, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Ο Ανάς αλ Σαρίφ και ο Μοχάμεντ Κουράικα, δημοσιογράφοι, καθώς και οι Ιμπραήμ Ζαχέρ, Μοχάμεντ Νούφαλ και Μοάμεν Αλίουα, εικονολήπτες του Αλ Τζαζίρα, είναι ανάμεσα στα θύματα, διευκρίνισε.

Ο Ανάς αλ Σαρίφ «παρίστανε τον δημοσιογράφο»

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις επιβεβαίωσαν ότι έβαλαν στο στόχαστρο τον Ανάς αλ Σαρίφ, χαρακτηρίζοντάς τον, νεαρό «τρομοκράτη» που «παρίστανε τον δημοσιογράφο».

Ανέφεραν μέσω Telegram ότι «διεξήγαγαν πλήγμα στοχοποιώντας τον τρομοκράτη Ανάς αλ Σαρίφ, που παρίστανε τον δημοσιογράφο του Al Jazeera» διατεινόμενες πως «ήταν αρχηγός τρομοκρατικού πυρήνα της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς», υπεύθυνος «για την προετοιμασία επιθέσεων με ρουκέτες εναντίον ισραηλινών πολιτών και στρατιωτικών».

Ο 28χρονος ήταν από τα πιο γνωστά πρόσωπα μεταξύ των ανταποκριτών του αραβόφωνου δικτύου στη Λωρίδα της Γάζας, κάλυπτε καθημερινά τον πόλεμο που ξέσπασε την 7η Οκτωβρίου 2023, σε αντίποινα για άνευ προηγουμένου επίθεση του στρατιωτικού βραχίονα του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς στο νότιο Ισραήλ.

«Τρομοκράτες» της Χαμάς

Τον Μάιο του 2024, οι ισραηλινές αρχές αποφάσισαν να απαγορευτεί η μετάδοση του σήματος του δικτύου στη χώρα κι έκλεισαν τα γραφεία του. Επρόκειτο για την κορύφωση της μακράς διένεξης ανάμεσα στο μέσο ενημέρωσης του Κατάρ και την κυβέρνηση του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, που χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου.

Ο ισραηλινός στρατός έχει κατηγορήσει επανειλημμένα δημοσιογράφους του δικτύου πως είναι «τρομοκράτες» της Χαμάς. Και η Παλαιστινιακή Αρχή, που ασκεί –περιορισμένες– εξουσίες στη Δυτική Όχθη, απαγόρευσε για αρκετούς μήνες το Αλ Τζαζίρα στις αρχές της χρονιάς, κατηγορώντας το για «υποκίνηση ανταρσίας» και «ανάμιξη» στις παλαιστινιακές υποθέσεις. Το δίκτυο κατήγγειλε τότε την απόφαση, που είχε στόχο κατ’ αυτό να φιμωθεί η κάλυψη της «επιδείνωσης» της κατάστασης στην παλαιστινιακή περιοχή υπό ισραηλινή κατοχή από το 1967. Ο θάνατος των πέντε εργαζομένων του Αλ Τζαζίρα καταγράφτηκε μερικές ώρες αφού ο κ. Νετανιάχου ανακοίνωσε πως έδωσε διαταγή στον στρατό να επιτρέψει σε μεγαλύτερο αριθμό ξένων δημοσιογράφων να εργάζεται –υπό τον έλεγχό του– στη Λωρίδα της Γάζας.

«Υπάρχει πρόβλημα στο να εγγυηθούμε την ασφάλεια, αλλά νομίζω πως μπορεί να γίνει με τρόπο υπεύθυνο και σώφρονα ώστε να προστατευτεί η δική σας ασφάλεια», είπε και πρόσθεσε πως η διαταγή δόθηκε πριν από «δυο μέρες». Δεν έδωσε καμιά άλλη διευκρίνιση.

Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί σε 20 μήνες από τον ισραηλινό στρατό

Ο διεθνής Τύπος βασίζεται σε δημοσιογράφους και ανταποκριτές στη Λωρίδα της Γάζας, που πληρώνουν εξαιρετικά βαρύ τίμημα: κάπου 200 από αυτούς έχουν σκοτωθεί σε 20 μήνες από τον ισραηλινό στρατό, ανάμεσά τους 45 κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF). Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) καταμετρά 187 «επαληθευμένους» θανάτους εργαζόμενων σε ΜΜΕ. Το γραφείο μέσων ενημέρωσης της κυβέρνησης της Χαμάς κάνει λόγο για πάνω από 230 νεκρούς δημοσιογραφους.

Στην έφοδο του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος στο νότιο τμήμα του Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου 2023 έχασαν τη ζωή τους 1.219 άνθρωποι στην ισραηλινή πλευρά, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα ισραηλινά δεδομένα.

Στις ευρείας κλίμακας ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις αντιποίνων στον παλαιστινιακό θύλακο έκτοτε έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 61.430 άνθρωποι, κατά τους αριθμούς του υπουργείου Υγείας της κυβέρνησης της Χαμάς, που χαρακτηρίζονται αξιόπιστοι από τον ΟΗΕ.

Εθνος

Foreign Affairs: το Ισραήλ διεξάγει έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει

Από
anixneuseis
-
1

Μόνο ένα μονοπάτι προς ένα παλαιστινιακό κράτος μπορεί να σταματήσει την καταστροφή στη Γάζα – και ο κόσμος πρέπει να ηγηθεί του δρόμου

Ami Ayalon

FOREIGN AFFAIRS

5 Αυγούστου 2025

Η AMI AYALON είναι πρώην επικεφαλής του ισραηλινού ναυτικού, πρώην διευθύντρια της υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ (της Shin Bet), και συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο « Φίλια Πυρά: Πώς το Ισραήλ έγινε ο χειρότερος εχθρός του εαυτού του και η ελπίδα του για το μέλλον» .

Η Γάζα όπως φαίνεται από μια συγκέντρωση που προωθεί την ισραηλινή επανεγκατάσταση στη Λωρίδα, κοντά στα σύνορα Ισραήλ-Γάζας, τον Ιούλιο του 2025Ρόνεν Ζβουλούν / Reuters

Ο πόλεμος που ξέσπασε μετά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου 2023, υπό την ηγεσία της Χαμάς, έχει γίνει η πιο μετασχηματιστική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή από την εποχή της Αραβικής Άνοιξης. Ωστόσο, περισσότερο από 22 μήνες αφότου οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) ξεκίνησαν μια εκστρατεία για την καταστροφή της Χαμάς, το Ισραήλ δεν έχει ακόμη ορίσει πολιτικό τελικό στόχο.

Οι διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα έχουν αποτύχει και η αποτυχία του Ισραήλ να οραματιστεί την «επόμενη μέρα» του πολέμου έχει επιδεινώσει μια ανθρωπιστική καταστροφή στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία τώρα περιλαμβάνει και την επώδυνη μορφή της πείνας.

Καθώς η σύγκρουση γίνεται ολοένα και περισσότερο ένα θανατηφόρο περιφερειακό και διεθνές πρόβλημα, παράγοντες εκτός Ισραήλ παρεμβαίνουν για να προσπαθήσουν να βρουν μια λύση: την περασμένη Δευτέρα, 28/7, η Γαλλία και η Σαουδική Αραβία ξεκίνησαν ένα σχέδιο στα Ηνωμένα Έθνη για να επιβάλουν έναν πιο οριστικό τερματισμό των μαχών, ενθαρρύνοντας άλλες χώρες να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης και να υποστηρίξουν τη δημιουργία κρατών κατά μήκος των συνόρων που οριοθετήθηκαν το 1967 βάσει των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο Καναδάς, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν δηλώσει ότι θα αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης έως τον Σεπτέμβριο, εκτός εάν τελειώσει ο πόλεμος.

Η σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ φαίνεται ανίκανη να αλλάξει την προσέγγισή της, παρόλο που ο κύριος στρατιωτικός στόχος της (η διάλυση της τρομοκρατικής υποδομής της Χαμάς) έχει επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η απουσία οποιουδήποτε μακροπρόθεσμου ισραηλινού οράματος έχει αφήσει το Ισραήλ , τη Γάζα και την ευρύτερη περιοχή σε μια παρατεταμένη κατάσταση χάους. Πόλεμοι χωρίς σαφή πολιτικό στόχο δεν μπορούν να κερδηθούν. Δεν μπορούν να τερματιστούν.

Όσο περισσότερο παραμένει το κενό στον σχεδιασμό του Ισραήλ, τόσο περισσότεροι διεθνείς παράγοντες θα πρέπει να συνεργαστούν για να αποτρέψουν μια ακόμη χειρότερη καταστροφή από αυτήν που εκτυλίσσεται σήμερα. Πρέπει να το κάνουν αυτό όχι μόνο για χάρη των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων, αλλά και για χάρη της σταθερότητας της περιοχής και των δικών τους συμφερόντων. Ο πόλεμος που ακολούθησε τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου ήταν δίκαιος. Σήμερα γίνεται άδικος, ανήθικος και αντιπαραγωγικός, μετατοπίζοντας την ευθύνη για την ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα από τη Χαμάς στο Ισραήλ.

ΑΛΛΑΓΗ ΚΛΙΜΑΤΟΣ

Δύο γεγονότα έχουν αναδιαμορφώσει το στρατηγικό τοπίο της Μέσης Ανατολής στον εικοστό πρώτο αιώνα: η Αραβική Άνοιξη και οι επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου. Η Αραβική Άνοιξη, η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 2010, άλλαξε ριζικά την εσωτερική δυναμική πολλών καθεστώτων της Μέσης Ανατολής. Ενίσχυσε τα κινήματα του δρόμου και αποδυνάμωσε την παραδοσιακή νομιμότητα των αυταρχικών ηγετών, αναγκάζοντας ακόμη και τους πιο αυταρχικούς ηγέτες να γίνουν πιο ευαίσθητοι στο αίσθημα του κοινού τους.

Οι Ισραηλινοί και οι Αμερικανοί ηγέτες θα έπρεπε να είχαν καταλάβει ότι, μακροπρόθεσμα, η Αραβική Άνοιξη θα επηρέαζε τον τρόπο με τον οποίο μια ποικιλία περιφερειακών παραγόντων θα αντιδρούσαν στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Η παλαιστινιακή υπόθεση έχει χρησιμεύσει από καιρό ως ενοποιητικό λάβαρο για διαφορετικούς παράγοντες: Σουνίτες και Σιίτες, Άραβες και Πέρσες, Ισλαμιστές και εθνικιστές. Παρείχε ιδεολογική κόλλα για το «δαχτυλίδι της φωτιάς» του Ιράν: τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, τη Χαμάς στη Γάζα, τους Χούθι στην Υεμένη και τις σιίτικες πολιτοφυλακές στο Ιράκ και τη Συρία. Αυτές οι ομάδες συχνά βρίσκονταν σε διαμάχη, αλλά η υπόθεση της Παλαιστίνης έχει χρησιμεύσει ως σημείο συσπείρωσης και πηγή νομιμότητας στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο.

Η αγνόηση αυτής της πραγματικότητας ήταν ένα κρίσιμο λάθος τόσο από τους περιφερειακούς όσο και από τους παγκόσμιους πολιτικούς ηγέτες. Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου δεν ήταν απλώς μια πράξη βάρβαρης τρομοκρατίας. Έστειλε ένα σκόπιμο πολιτικό μήνυμα, αμφισβητώντας άμεσα το δόγμα της «διαχείρισης των συγκρούσεων» που καθόριζε την πολιτική του Ισραήλ υπό τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για πάνω από μια δεκαετία. Ήταν επίσης μια επίπληξη στις υποθέσεις των ΗΠΑ ότι τα αραβικά κράτη θα προχωρούσαν στην ομαλοποίηση των διπλωματικών τους σχέσεων με το Ισραήλ χωρίς σοβαρές προσπάθειες για την επίλυση της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.

Αυτή η ψευδαίσθηση διαλύθηκε το φθινόπωρο του 2023, αποκαλύπτοντας την ευθραυστότητα μιας περιοχής που συγκρατούνταν από διπλωματικό πραγματισμό, αλλά ταλαιπωρούνταν από ανεπίλυτα παράπονα. Οι Συμφωνίες του Αβραάμ του 2020 , που επιτεύχθηκαν με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, εορτάστηκαν ως διπλωματικός θρίαμβος. Επισημοποίησαν την ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και αρκετών αραβικών εθνών – κυρίως του Μπαχρέιν, του Μαρόκου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Αλλά αυτές οι συμφωνίες βασίζονταν στην επικίνδυνη, λανθασμένη πεποίθηση ότι το παλαιστινιακό ζήτημα είχε καταστεί άσχετο στην περιοχή και ότι θα μπορούσαν να επιτευχθούν περαιτέρω συμφωνίες ομαλοποίησης, παρακάμπτοντας την παλαιστινιακή φιλοδοξία για αυτοδιάθεση.

Αυτός ο στρατηγικά λανθασμένος υπολογισμός ενθάρρυνε το Ισραήλ να εμβαθύνει τον έλεγχό του στη Δυτική Όχθη – μέσω της επέκτασης των οικισμών και της εκδίωξης των παλαιστινιακών κοινοτήτων – και να αποδυναμώσει την Παλαιστινιακή Αρχή. Επέτρεψε στη Χαμάς να καλύψει περαιτέρω το πολιτικό κενό στη Γάζα και να παραγκωνίσει την παραπαίουσα Παλαιστινιακή Αρχή, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως τον μοναδικό υπερασπιστή των παλαιστινιακών δικαιωμάτων.

Τον Σεπτέμβριο του 2023, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν παρουσίασε τον Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής, ένα φιλόδοξο οικονομικό σχέδιο για τη σύνδεση της Ινδίας με την Ευρώπη μέσω διαδρομών μέσω Ισραήλ, Ιορδανίας, Σαουδικής Αραβίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Προοριζόμενο ως στρατηγικό αντίβαρο στην πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» της Κίνας, το έργο αυτό περιθωριοποίησε τους Παλαιστίνιους, προσφέροντάς τους μόνο συμβολικές χειρονομίες. Για τη Χαμάς, και ιδιαίτερα για τον ηγέτη της, Γιαχία Σινβάρ, ο προτεινόμενος διάδρομος αντιπροσώπευε μια προδοσία των Παλαιστινίων από τους Άραβες ηγέτες και τους διεθνείς παράγοντες. Είναι πλέον κατανοητό ότι το σχέδιο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας ήταν κεντρικός παράγοντας στην απόφαση του Σινβάρ να εξαπολύσει την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Η σφαγή και η επακόλουθη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ επαναπροσδιόρισαν τον πολιτικό σχεδιασμό άλλων περιφερειακών ηγεμόνων, συμπεριλαμβανομένων και των μοναρχιών του Κόλπου. Όπως το έθεσε ειλικρινά ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τον Σεπτέμβριο του 2024 στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν: «Εμένα με νοιάζει προσωπικά το παλαιστινιακό ζήτημα; Όχι δεν με νοιάζει, αλλά με νοιάζει ο λαός μου». Αυτή η δήλωση τόνισε μια ευρύτερη αλήθεια: η κοινή γνώμη, ακόμη και σε αυταρχικά καθεστώτα, έχει γίνει μια δύναμη που οι ηγέτες δεν μπορούν να αγνοήσουν.

Μετά τις πρωτοφανείς στρατιωτικές του επιτυχίες, το Ισραήλ βρίσκεται τώρα σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Ένας δρόμος – αυτός που ακολουθεί τώρα το Ισραήλ – θα οδηγήσει τη χώρα στη διάβρωση των ισχυουσών ειρηνευτικών συνθηκών με την Αίγυπτο και την Ιορδανία, στην επιδείνωση της εσωτερικής πόλωσης και στη διεθνή απομόνωση. Θα ενθαρρύνει περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση σε όλη την περιοχή, περισσότερη θρησκευτικο-εθνικιστική βία από παγκόσμιες τζιχαντιστικές οργανώσεις που τρέφονται από το χάος, μείωση της υποστήριξης του Ισραήλ μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ και των Αμερικανών πολιτών και αύξηση του αντισημιτισμού παγκοσμίως. Για να επιλέξει τον άλλο δρόμο – έναν δρόμο που ενισχύει την ασφάλεια τόσο για τους Ισραηλινούς όσο και για τους Παλαιστίνιους και προωθεί τη σταθερότητα και την ευημερία σε όλη τη Μέση Ανατολή – το Ισραήλ πρέπει να κατευθυνθεί προς μια περιφερειακή συμφωνία που περιλαμβάνει μια βιώσιμη λύση δύο κρατών.

Αυτός ο πόλεμος είναι μέρος μιας επίμονης, βαθιά ριζωμένης πάλης για την ταυτότητα, την ιστορία και την αίσθηση του ανήκειν. Είναι μια σύγκρουση που διαμορφώνεται από ασύμμετρη ισχύ αλλά και συμμετρικό φόβο. Η επίλυσή της πρέπει να επιτρέπει σε κάθε πλευρά να διαμορφώσει μια αφήγηση νίκης. Αυτό, με τη σειρά του, απαιτεί ενεργό διεθνή δέσμευση και ηγεσία. Οποιαδήποτε βιώσιμη επίλυση πρέπει να είναι όχι μόνο πολιτική και εδαφική, αλλά και ψυχολογική και συμβολική. Μόνο ένα περιφερειακό πλαίσιο με συνεκτική διεθνή υποστήριξη μπορεί να παρέχει την εξωτερική νομιμότητα, τα ευρύτερα κίνητρα και την πολιτική κάλυψη που είναι απαραίτητα για να συμβιβαστούν και οι δύο πλευρές.

Η Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία του 2002, η οποία εισήχθη από τη Σαουδική Αραβία και εγκρίθηκε από τον Αραβικό Σύνδεσμο, παραμένει το πιο ολοκληρωμένο και υπο-αξιοποιημένο πλαίσιο για την επίλυση του προβλήματος. Σε αντίθεση με προηγούμενες διπλωματικές προσπάθειες, είχε δύο κρίσιμα στοιχεία: έναν σαφή τελικό στόχο – δύο κράτη βάσει των συνόρων του 1967 με συμφωνημένες ανταλλαγές εδαφών – και πλήρη περιφερειακή συμμετοχή στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Αντιπροσώπευε μια αντιστροφή της διακήρυξης του Χαρτούμ του 1967 του Αραβικού Συνδέσμου, μετατρέποντας τα διαβόητα «τρία όχι» αυτής της δήλωσης – καμία ειρήνη, καμία αναγνώριση, καμία διαπραγμάτευση – σε ένα συλλογικό περιφερειακό ναι.

Οι διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις αγνόησαν αυτήν την πρόταση. Αλλά για τους Ισραηλινούς, η πρωτοβουλία μπορούσε πλέον να γίνει κατανοητή ως μια στρατηγική νίκη: το αποκορύφωμα δεκαετιών διπλωματικών και στρατιωτικών προσπαθειών που οδήγησαν στην ευρεία αραβική αναγνώριση του δικαιώματος της ύπαρξης του εβραϊκού κράτους. Ο Ze’ev Jabotinsky –ένας από τους ιδρυτές του Σιωνισμού και βασικός αρχιτέκτονας του δόγματος ασφάλειας του Ισραήλ- έγραψε το 1923 ότι οι πραγματικές διαπραγματεύσεις με τον αραβικό κόσμο θα ήταν δυνατές μόνο όταν θα αναγνώριζε ότι ο εβραϊκός λαός βρισκόταν στην περιοχή για να παραμείνει.

Για τους Παλαιστίνιους, μετά από περισσότερα από 140 χρόνια αγώνα, τη Νάκμπα του 1948, τις εξεγέρσεις πολιτών κατά της κατοχής και το βαρύ τίμημα των διαδοχικών πολέμων, το πλαίσιο που πρότεινε η Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία θα προσέφερε μια επί μακρόν αρνούμενη αναγνώριση της εθνικής ταυτότητας και της κρατικής υπόστασης. Κρίσιμα, ασχολείται όχι μόνο με τα σύνορα και την κυριαρχία, αλλά και με την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας που είναι απαραίτητη για τη διαρκή ειρήνη.

Δυστυχώς, η σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι αντιτίθεται ενεργά σε ένα παλαιστινιακό κράτος. Έτσι, έχει έρθει η ώρα οι διεθνείς παράγοντες να προχωρήσουν σε μια ρεαλιστική, σταδιακή διαδικασία εμπνευσμένη από την Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία, καθώς και από τις αιγυπτιακές και πιο πρόσφατες γαλλο-σαουδαραβικές προτάσεις. Η ευρύτερη δυνατή ομάδα χωρών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Σαουδικής Αραβίας και των μετριοπαθών αραβικών κρατών, πρέπει να εκδώσει μια κοινή δήλωση: ο στόχος είναι δύο κυρίαρχα κράτη, το Ισραήλ και η Παλαιστίνη, να ζουν δίπλα-δίπλα με ειρήνη και αμοιβαία αναγνώριση. Η σαφήνεια που παρέχει μια τέτοια δήλωση μπορεί να σπάσει την ομίχλη της δυσπιστίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων και να επιτρέψει και στους δύο να φανταστούν ένα μέλλον για το οποίο αξίζει να αγωνιστούμε.

Το πρώτο πρακτικό βήμα είναι η εξασφάλιση κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα και η απελευθέρωση όλων των εναπομεινάντων Ισραηλινών ομήρων. Μια προσωρινή, τεχνοκρατική παλαιστινιακή κυβέρνηση υπό την εποπτεία των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας θα μπορούσε να χειριστεί τις πολιτικές υποθέσεις στη Γάζα, ενώ μια περιφερειακή αραβική δύναμη ασφαλείας, ενδεχομένως υπό εντολή του Αραβικού Συνδέσμου ή πολυμερούς, θα μπορούσε να διατηρήσει την τάξη. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μαζί με σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς, θα μπορούσαν να ηγηθούν της μεγάλης κλίμακας ανοικοδόμησης της Γάζας. Η Χαμάς μπορεί σταδιακά να αφοπλιστεί από τις δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αρχής με περιφερειακή υποστήριξη.

Εντός 18 έως 24 μηνών από την κατάπαυση του πυρός, θα πρέπει να διεξαχθούν εκλογές υπό διεθνή εποπτεία στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, με στόχο τη δημιουργία μιας νόμιμης, ενωμένης παλαιστινιακής κυβέρνησης, ικανής να εκπροσωπήσει τον λαό της στις διαπραγματεύσεις για το τελικό καθεστώς. Βασισμένη στην Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία, καθοδηγούμενη από τα υφιστάμενα ψηφίσματα του ΟΗΕ και διεξαχθείσα με ισχυρή διεθνή διαμεσολάβηση, μια τελική συμφωνία θα καθόριζε μόνιμα σύνορα, που θα περιλάμβαναν ανταλλαγές γης με βάση την ασφάλεια, τη δημογραφία και την εδαφική συνέχεια. Θα καθόριζε επίσης ρυθμίσεις ασφαλείας, θα διαπραγματευόταν λύσεις για τους Ισραηλινούς που επιθυμούν να διαμείνουν στην Παλαιστίνη και τους Παλαιστίνιους που επιθυμούν να ζήσουν στο Ισραήλ, θα αποφάσιζε για το καθεστώς των Παλαιστινίων προσφύγων και της Ιερουσαλήμ και θα επιβεβαίωνε την αμοιβαία αναγνώριση.

Σε μια παράλληλη διαδικασία, τα στρατιωτικά επιτεύγματα του Ισραήλ και των ΗΠΑ πρέπει να αξιοποιηθούν για την έναρξη ολοκληρωμένων διαπραγματεύσεων με το Ιράν, ώστε να το εμποδίσουν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η ΕΕ, ο ΟΗΕ, η Κίνα, το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία (που εκπροσωπεί τον Αραβικό Σύνδεσμο) και τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να συντονίσουν αυτή τη διαδικασία και να θεσπίσουν ισχυρές διεθνείς επιθεωρήσεις.

Σε μια συνέντευξη του 1997, ο Σεΐχης Αχμέτ Γιασίν, ιδρυτής της Χαμάς, έκανε μια ανατριχιαστική πρόβλεψη, οραματιζόμενος ότι μέχρι το 2027, ένα ενωμένο ισλαμικό κράτος θα αναδυόταν μεταξύ του ποταμού Ιορδάνη και της Μεσογείου, που θα διέπεται από τον νόμο της σαρία. Όταν ρωτήθηκε τι θα μπορούσε να το εμποδίσει αυτό, απάντησε: «Το μόνο πράγμα που φοβάμαι είναι μια πραγματικότητα στην οποία οι Παλαιστίνιοι θα πιστεύουν ότι οι Εβραίοι θα επιτρέψουν σε ένα παλαιστινιακό κράτος να υπάρχει παράλληλα με το Ισραήλ».

Αυτή η παραδοχή αποκάλυψε μια βασική αλήθεια: η δύναμη της Χαμάς εξαρτάται από την απελπισία. Ευδοκιμεί στην απουσία εναλλακτικών λύσεων. Αλλά αν προσφερόταν μια αξιόπιστη, διεθνώς υποστηριζόμενη οδός προς την παλαιστινιακή κρατική υπόσταση, η ελκυστικότητα της Χαμάς θα κατέρρεε.

Η στρατιωτική αποτροπή του Ισραήλ έχει αποκατασταθεί. Έχει δείξει την ικανότητα να αμύνεται και να αποτρέπει τους εχθρούς του. Αλλά η βία από μόνη της δεν μπορεί να διαλύσει το δίκτυο των πληρεξουσίων του Ιράν και να προσφέρει στο Ισραήλ διαρκή ειρήνη και ασφάλεια για τις μελλοντικές γενιές του. Μόνο μια περιφερειακή συμφωνία με ισχυρή διεθνή υποστήριξη που τελικά θα οδηγήσει σε μια βιώσιμη λύση δύο κρατών μπορεί να διατηρήσει την ασφάλεια και την εβραϊκή-δημοκρατική ταυτότητα του Ισραήλ, να τερματίσει τον κύκλο της βίας και να μετατρέψει τη Μέση Ανατολή από πεδίο μάχης σε ζώνη συνεργασίας. Αυτό δεν είναι ουτοπικός ιδεαλισμός. Είναι προς το συμφέρον των περιφερειακών και διεθνών παραγόντων. Και για το Ισραήλ, έχει γίνει στρατηγική αναγκαιότητα.

Αλλα άρθρα:

Αλλά η Αμερική μπορεί ακόμα να χρησιμοποιήσει την επιρροή της για να τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα – Ζάχα Χασάν

Γιατί οι πρόσφατοι πόλεμοι του Ισραήλ οδήγησαν σε ελάχιστη τρομοκρατία και καθόλου μαζική εξέγερση; – Ντάνιελ Μπάιμαν

Μπορεί μια λύση δύο κρατών να προκύψει ακόμα από μια πραγματικότητα ενός κράτους; – Μαρκ Λιντς και Σίμπλεϊ Τελχάμι

Η διατήρηση της πίεσης στην Τεχεράνη θα σταθεροποιήσει την περιοχή – Τζέιμς Τζέφρι

Η ΕΕ χρειάζεται ένα πιο δυναμικό σχέδιο για την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση – Josep Borrell Fontelles και Καλυψώ Νικολαΐδη

Μόνο η αμερικανική πίεση μπορεί να σταματήσει το νέο τελικό παιχνίδι του Ισραήλ – Μαξ Ρόντενμπεκ

 

Η Κωνσταντινούπολη θα λάβει $650 εκατομμύρια από την Παγκόσμια Τράπεζα για προετοιμασία σεισμoύ

Από
anixneuseis
-
0

Φωτό: Haber7

Η Παγκόσμια Τράπεζα ενέκρινε εξωτερική χρηματοδότηση $650 εκατομμυρίων για την ενίσχυση της ετοιμότητας της Κωνσταντινούπολης για καταστροφές, την ενίσχυση της ανθεκτικότητάς της στην κλιματική αλλαγή και την ενίσχυση της ικανότητάς της για αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης.

Αυτό ανακοινώθηκε το Σάββατο από το τουρκικό Υπουργείο Οικονομικών.

Η χρηματοδότηση, την οποία θα διαχειρίζεται η Μονάδα Συντονισμού Έργων Κωνσταντινούπολης (IPCU) υπό την περιφερειακή κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης, θα διατεθεί για την υλοποίηση του Έργου Βελτίωσης της Αστικής Ανθεκτικότητας.

Η πρωτοβουλία στοχεύει στην κατασκευή αυτόνομων, κλιματικά έξυπνων κτιρίων που μπορούν να αντέξουν σεισμούς, στη βελτίωση των διαδικασιών ετοιμότητας για καταστροφές και στην επέκταση των δυνατοτήτων ταχείας αντίδρασης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα σχέδια περιλαμβάνουν την ανακαίνιση και τον επανασχεδιασμό σημαντικών δημόσιων εγκαταστάσεων και κέντρων αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση σεισμικών και κλιματικών κινδύνων.

Το έργο θα προωθήσει επίσης πράσινες υποδομές και κλιματικά έξυπνο αστικό σχεδιασμό για τον μετριασμό των καυσώνων και των πλημμυρών, καθώς και ανθεκτικά συστήματα ύδρευσης και ενέργειας για την ενίσχυση της μακροπρόθεσμης προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή.

Οι επιστήμονες και οι διαχειριστές καταστροφών προειδοποιούν εδώ και καιρό ότι η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται κοντά στο ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας, μια από τις πιο σεισμικά ενεργές ζώνες στον κόσμο.

Ιστορικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι το ρήγμα έχει προκαλέσει αρκετούς καταστροφικούς σεισμούς τους τελευταίους αιώνες και μελέτες δείχνουν μεγάλη πιθανότητα η περιοχή να πληγεί από έναν ακόμη μεγάλο σεισμό, πιθανώς μεγαλύτερο από 7 Ρίχτερ, τις επόμενες δεκαετίες.

Αυτές οι ανησυχίες εντάθηκαν από τον σεισμό μεγέθους 7,6 Ρίχτερ που έπληξε τη γειτονική επαρχία της Νικομήδειας στις 17 Αυγούστου 1999, σκοτώνοντας περισσότερους από 17.000 ανθρώπους και προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές.

Ο πυκνός πληθυσμός της πόλης, το γερασμένο οικιστικό απόθεμα και οι εκτεταμένες υποδομές εξακολουθούν να θέτουν ιδιαίτερους κινδύνους στην μητρόπολη, απαιτώντας εκτεταμένα μέτρα ετοιμότητας και ανθεκτικότητας.

Νωρίτερα μέσα στο 2023, η χώρα βίωσε επίσης τον πιο καταστροφικό και φονικό σεισμό της: στις 6 Φεβρουαρίου, δύο σεισμοί μεγέθους 7,7 και 7,6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σκότωσαν τουλάχιστον 53.537 ανθρώπους.

Οι ανησυχίες για την κατάσταση στην Κωνσταντινούπολη έχουν αυξηθεί από τότε που ένας σεισμός μεγέθους 6,2 Ρίχτερ έπληξε τη βορειοδυτική Τουρκία στις 23 Απριλίου, αλλά και ο σεισμός 6,1 της κλίμακας Ρίχτερ σήμερα 10 Αυγούστου 2025 στο Μπαλίκεσιρ υπογραμμίζουν ότι η πόλη είναι ευάλωτη στους σεισμούς.

Τουρκικά προϊόντα ομορφιάς Ο Υπουργός Οικονομικών και Θησαυροφυλακίου, Μεχμέτ Σιμσέκ, δήλωσε ότι η μακροχρόνια συνεργασία της Τουρκίας με την Παγκόσμια Τράπεζα συνεχίζει να αποφέρει θετικά αποτελέσματα, σημειώνοντας ότι οι δημόσιες επενδύσεις για τη βελτίωση της σεισμικής ετοιμότητας, της ικανότητας διαχείρισης καταστροφών και της συνολικής ανθεκτικότητας της Κωνσταντινούπολης θα παραμείνουν προτεραιότητα στο πλαίσιο του οικονομικού προγράμματος της χώρας που στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία.

Χάρη στη χρηματοδότηση της Παγκόσμιας Τράπεζας σε συνδυασμό με κεφάλαια από άλλους δανειστές, οι ευνοϊκοί εξωτερικοί πόροι που είναι διαθέσιμοι για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας της Κωνσταντινούπολης σε φυσικές καταστροφές ανέρχονται πλέον σε περίπου 5,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Γ, Μαγκριώτης: η κυβέρνηση δεν μπορεί να ανακάμψει

Από
anixneuseis
-
0

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού

Η επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης: «Φυγή προς τα μπρος», δεν μπορεί να αποδώσει πλέον.

Η τακτική αυτή αποδίδει, όταν η κυβέρνηση έχει ακόμη υψηλό απόθεμα αξιοπιστίας και επιλογές που μπορούν να υπερβούν τις προσωρινές απώλειες.

Όμως, η επαναλαμβανόμενη χρήση της, δεν μπορεί να έχει πάντα αποτελέσματα.

Πολύ περισσότερο όταν, η αξιοπιστία της σημερινής κυβέρνησης, είναι ήδη πολύ χαμηλή και η υπεροχή της, μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές, στηρίζεται σε τρεις κυρίως παράγοντες:

1. Στην κούραση και την απογοήτευση των πολιτών, ιδιαίτερα των νεότερων γενιών, από τις πολύπλευρες κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, εσωτερικών και εξωτερικών.

2. Στην ακραία πελατειακή χρήση του κρατικού μηχανισμού, τόσο στην διευθέτηση προσωπικών αιτημάτων, όσο και στην διαχείριση των εθνικών και κοινοτικών πόρων, που λόγω του covid 19, είναι απροσδόκητα υψηλοί.

3. Στην έλλειψη ορατής, από την πλειοψηφία των πολιτών, εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης.

Στο 2025, η κυβέρνηση, έχοντας ήδη μειωμένη αποδοχή, κυρίως για την οικονομική και κοινωνική πολιτική της, δύο φορές βρέθηκε μπροστά στον κίνδυνο απώλειας ελέγχου
των εξελίξεων.

Η πρώτη μετά τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια για την τραγωδία των Τεμπών και, η δεύτερη, μετά τις πρώτες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Στον πρώτο κίνδυνο, απάντησε, με τις εξαγγελίες του επιδόματος στο τέλος του 2025 και φοροελαφρύνσεις, που θα ανακοινώσει στην ΔΕΘ, τον Σεπτέμβριο και θα ισχύσουν από το 2026.
Με δύο προϋποθέσεις, να επιβεβαιωθεί το πρωτογενές πλεόνασμα που εκτιμούν και να ισχύσει η «ρήτρα διαφυγής».
Φυσικά, το υπερπλεόνασμα είναι κυρίως αποτέλεσμα, της υπερφολόγησης, λόγω ακρίβειας, της πλειοψηφίας των καταναλωτών και η «ρήτρα διαφυγής», είναι λογιστική διευκόλυνση, γιατί θα πληρωθούν κανονικά, λόγω της απόφασης του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, να υπεραυξήσουν τις δαπάνες για αμυντικούς εξοπλισμούς, δηλαδή για αγορά οπλικών συστημάτων από τις  ΗΠΑ και τις μεγάλες χώρες της ΕΕ.
Φάνηκε, στις δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν, να καλύπτει τις απώλειες.
Το ίδιο προσπαθεί να κάνει και τώρα, αλλά με πιο χονδροειδή τρόπο.
Θα περιγράψω, δύο τέτοιες πρωτοβουλίες:

1. Η κακοποίηση της στατιστικής, εις βάρος των εργαζομένων, από την κυβέρνηση.

Για αρκετές ημέρες οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, τα περισσότερα ΜΜΕ και οι «ειδικοί αναλυτές», που μιλούν σε αυτά, παρουσιάζουν ένα θαύμα: «Με την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, τους τελευταίους μήνες στον τουρισμό και την εστίαση, καταγράφηκε αύξηση των υπερωριών, κατά 800% περίπου, στον τουρισμό και κατά 126% περίπου γενικά στον ιδιωτικό τομέα».

Φαίνεται εντυπωσιακά θετικό αποτελέσματα, όπως τα ακούμε.

Κρύβουν, όμως έξυπνα, τον απόλυτο αριθμό των υπερωριών πριν και μετά την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, που πληρώνονταν, γιατί οι περισσότερες δεν πληρώνονταν, για να καταλάβουμε το μέγεθος της βελτίωσης.

Φυσικά, λίγους μήνες μετά την εφαρμογή αυτού του μέτρου, η κυβέρνηση φρόντισε να ψηφίσει νέο νόμο, ο οποίος επιτρέπει στον εργοδότη να απασχολεί την ίδια ημέρα 13 ώρες τον εργαζόμενο, καταργώντας ουσιαστικά τις υπερωρίες.

Τυπικά βέβαια δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 40 ώρες εργασίας την εβδομάδα, κάτι όμως που στον τουρισμό και την εστίαση και όχι μόνο πάντα παραβιάζεται.

Βέβαια, θα πει κάποιος, έστω είναι κάποια πρόοδος, από την απόλυτη σχεδόν ασυδοσία, που υπήρχε πριν μερικά χρόνια.

Πρέπει, να δούμε ένα μέτρο μαζί με άλλα που διαμορφώνουν την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, τις συνθήκες εργασίας και τις ώρες εργασίας, τότε καταλαβαίνουμε την απόσταση μεταξύ πραγματικότητας και προπαγάνδας.

Οι επιλογές αυτές της κυβέρνησης είναι αιτήματα των μεγάλων επιχειρήσεων, ελληνικών και ξένων, τις οποίες υιοθετούν και πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, νομίζοντας ότι έτσι θα αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό των άτυπων καρτέλ.

  1. Ένα ακόμα «επίτευγμα» του Πρωθυπουργού, έβαλε την χώρα μας στην παγκόσμια πρωτοπορία, στην κατασκευή δορυφόρων.

Αυτά δήλωσε στην προχθεσινή του επίσκεψη στην έδρα της εταιρίας ICEYE Hellas, στο Ψυχικό.

Όμως, από τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού Δημήτρη Παπαστεργίου, που ήταν λίγο προσγειωμένες, μάθαμε:

    1. Στην χώρα μας κατασκευάζονται το 15% των τμημάτων των μικροδορυφόρων.
    2. Σε δέκα χώρες συνολικά, χωρίς να μας λένε ποιες, κατασκευάζονται τα τμήματα του μικροδορυφόρου και η συναρμολόγηση γίνεται στην έδρα της μητρικής εταιρείας, στην Φιλανδία.
    3. Στην χώρα μας εργάζονται 15 άτομα, περίπου 900, στις δέκα χώρες, συνολικά.
    4. Η κατασκευή της μονάδας χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης, δεν είπαν όμως το ποσό που δόθηκε. Ερώτημα: θα έκαναν την μονάδα στην χώρα μας, αν δεν επιδοτούνταν από το Ταμείο Ανάκαμψης;

Φυσικά δεν είπαν ποιος ήταν ο περσινός κύκλος εργασιών της μονάδας, για να καταλάβουμε, αν άξιζαν τα λεφτά που δώσαμε.

    1. Η εκτόξευση της ομάδας των οκτώ μικροδορυφόρων, όταν ολοκληρωθούν, το 2026, θα γίνει από τις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, μέχρι τώρα, κατασκευάστηκαν εξαρτήματα για δύο μικροδορυφόρους.
    2. Θα χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση της ρύπανσης των θαλασσών, μπορεί με τροποποιήσεις, στον μέλλον, να αξιοποιούνται οι φωτογραφίες τους και για θέματα ασφάλειας, όπως είπαν.
    3. Έναν αγόρασε το Πανεπιστήμιο Κρήτης, συνολικά, πάντα, όπως είπε ο υπουργός, η χώρα μας θα αγοράσει 12 μικροδορυφόρους.

Τώρα, αν η Τουρκία έχει δικούς της δορυφόρους και όχι μικροδορυφόρους, σε τροχιά, εδώ και πολλά χρόνια, δεν έχει σημασία, για τον Πρωθυπουργό, αφού, αυτός έκανε την χώρα «παγκόσμιο πρωταγωνιστή»!

 

Tουρκικό δημοσίευμα: θέλουν να καταστρέψουν και να διαλύσουν την Τουρκία!

Από
anixneuseis
-
1

Δημοσίευση: 10 Αυγούστου 2025

Ραχμί Τουράν 

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια απόλυτη ατιμία!

Ως Τουρκία και Τουρκικό Έθνος πρέπει πλέον να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο!

Η υποτιθέμενη φίλη και σύμμαχος (!) ΗΠΑ έχει τον πραγματικό της σκοπό φανερό σαν την ημέρα…

Θέλουν να διαμελίσουν την Τουρκία!

Εδώ και χρόνια στον αμερικανικό Τύπο γράφονται και δημοσιεύονται χάρτες που δείχνουν την Τουρκία διασπασμένη, αλλά εμείς, λέγοντας «Λες;», δεν θέλουμε να κατανοήσουμε αυτή την αλήθεια.

Αντί να είμαστε ενωμένοι και αλληλέγγυοι, συνεχίζουμε να τρωγόμαστε μεταξύ μας και, κάποια μέρα, θα γίνουμε βορά στον ιμπεριαλισμό!

Πώς διαμελίστηκε η Γιουγκοσλαβία; Πώς χωρίστηκε το Ιράκ; Πώς διαλύθηκε και καταστράφηκε η Συρία; Πώς έβρεξαν βόμβες πάνω από το κεφάλι του Ιράν;

Οι ίδιοι οι Αμερικανοί λένε ότι η σειρά θα έρθει και σε μας, κι όμως δεν το πιστεύουμε!

★★★

Στην Ουάσιγκτον, στο Πεντάγωνο – την έδρα του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ – υπήρχε ένας σημαντικός και επιδραστικός πολιτικός σύμβουλος. Όταν έληξε η θητεία του, αποχώρησε.

Το όνομά του: Μάικλ Ρούμπιν… 54 ετών, ακαδημαϊκός ειδικός στη Μέση Ανατολή…

Αυτός λοιπόν, πριν λίγες μέρες, «έβγαλε το φασόλι από το στόμα του».

Στο συντηρητικό πολιτικό περιοδικό «Examiner» που εκδίδεται στην Ουάσιγκτον, ο Μάικλ Ρούμπιν έγραψε ένα άρθρο με τον εξής ακριβή τίτλο:

«Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ»

Αυτόν τον άνθρωπο, που έχει στενές σχέσεις με το αμερικανικό κράτος, τον γνωρίζουμε ως «εχθρό της Τουρκίας» και μαθαίνουμε από αυτόν τι σκέφτεται και τι κρύβει στην ψυχή του για εμάς.

Όσα έγραψε ο Μάικλ Ρούμπιν είναι μέρος του προδοτικού σχεδίου που ετοιμάζεται κατά της Τουρκίας!

Μήπως τυχαία ιδρύει η Αμερική πολύ ισχυρές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, πολύ κοντά στα σύνορα με την Τουρκία;

★★★

Ο Μάικλ Ρούμπιν, στο Washington Examiner, έγραψε (συνοπτικά) τα εξής:

«Η νίκη της Τουρκίας επί των Κούρδων ήταν μια ‘ΠΥΡΡΕΙΑ ΝΙΚΗ’.

(Πύρρειος νίκη είναι η νίκη που έχει τόσο καταστροφικό αντίκτυπο στον νικητή, ώστε να ισοδυναμεί σχεδόν με ήττα. Μια τέτοια νίκη αφαιρεί το πραγματικό αίσθημα επιτυχίας και βλάπτει τη μακροπρόθεσμη πρόοδο.)

Στην Τουρκία πιθανόν να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος με εξωτερική υποστήριξη… Οι Κούρδοι, ως αντίποινα για την υποστήριξη που παρέχει η Τουρκία στη Χαμάς, θα κινηθούν, βασιζόμενοι στο παράδειγμα της Παλαιστίνης.

Δεν θα είναι εύκολο να αποτραπεί η διάσπαση της Τουρκίας!

Όταν η Άγκυρα αντιδράσει, οι Κούρδοι θα ζητήσουν δημοψήφισμα (πλειοψήφισμα) και, ως αποτέλεσμα αυτού, ‘η Ενιαία Τουρκία, όπως η Γιουγκοσλαβία, θα περάσει στην ιστορία!’»

Ιδού η περίληψη του σκανδαλώδους άρθρου του Αμερικανού συμβούλου…

Ας συνέλθουμε και ας προστατεύσουμε τη χώρα μας.

Ο Μάικλ Ρούμπιν εκφράζει όσα έχει στην καρδιά του, αλλά δεν ξέρει ότι θα βγάλουμε τα μάτια αυτών που εποφθαλμιούν τη γη της πατρίδας μας!

«Μα είναι δυνατόν τέτοια απαγόρευση;»
Ο Φατίχ Αλτάιλι φυλακίστηκε με την κατηγορία ότι απείλησε τον Πρόεδρο Ερντογάν.

«Με τι και πώς μπορεί ένας δημοσιογράφος να απειλήσει τον πρόεδρο; Έχει τέτοια δύναμη και δυνατότητα;» Αυτό είναι ένα ξεχωριστό θέμα συζήτησης…

Στην πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου πειστικός ισχυρισμός!

Από την ημέρα που συνελήφθη, ο Φατίχ Αλτάιλι συνέχισε να ασκεί το δημοσιογραφικό του έργο, στέλνοντας τακτικά σημειώσεις από το κελί του στη Σιλίβρι, οι οποίες δημοσιεύονταν στο κανάλι του στο YouTube.

Τώρα, και αυτή η εκπομπή απαγορεύτηκε.

Ο Αλτάιλι αντέδρασε έντονα στην απόφαση, λέγοντας: «Έχουν όλα τα μέσα ενημέρωσης. Εκατοντάδες, χιλιάδες εξαγορασμένες εφημερίδες, δημοσιογράφοι, εκπομπές… Δεν μπορούν να ανεχθούν ούτε εμένα! Μα είναι δυνατόν τέτοια απαγόρευση; Αν υπάρχει αδίκημα, να απαγορευτεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τι σημαίνει ολική απαγόρευση; Φυσικά και θα αναζητήσουμε το νόμιμο δικαίωμά μας».

Δημοκρατία, ελευθερία, δικαιώματα – δυστυχώς η χώρα μας έφτασε σε αυτή την κατάσταση!

Πριν από 23 χρόνια, το ΑΚΡ ήρθε στην εξουσία λέγοντας «Θα καταργήσουμε τις απαγορεύσεις» και έχει μετατρέψει την Τουρκία σε «χώρα των απαγορεύσεων»!

ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Σε χώρες που δεν είναι ελεύθερες, ο λαός δεν μπορεί να φτάσει στην ευημερία!

sozcu.com.tr

Λιβύη: Ο Χάφταρ διαψεύδει για συμφωνία υποδοχής 1 εκατομμυρίων Παλαιστινίων προσφύγων στη Λιβύη

Από
anixneuseis
-
0

«Το ιταλικό μέσο «Nova» αναφέρει σχέδιο εκτοπισμού Παλαιστινίων στη Λιβύη σε συνεργασία με τον Χάφταρ… και το γραφείο Τύπου του το διαψεύδει», ,γράφει το αραβικό δημοσίευμα

Η διαμάχη γύρω από τον εκτοπισμό Παλαιστινίων στη Λιβύη έχει κλιμακωθεί ξανά μετά από πρόσφατο ρεπορτάζ του ιταλικού Nova News Agency, το οποίο αποκάλυψε μια προσφορά του Χαλίφα Χάφταρ να παραχωρήσει λιβυκή υπηκοότητα σε ένα εκατομμύριο Παλαιστίνιους με αντάλλαγμα ευρύτερες εξουσίες στη διαχείριση των πετρελαϊκών πόρων.

Το Nova News επικαλέστηκε μια ανώνυμη πηγή που ανέφερε ότι το έργο απολαμβάνει αμερικανικής υποστήριξης και τουρκικής μεσολάβησης.

Επίσης, ανέφερε δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Γεωργίας  Άβι Ντίχτερ, στις οποίες περιέγραψε τη Λιβύη ως τον ιδανικό προορισμό για ένα σχέδιο επανεγκατάστασης περίπου 1,5 εκατομμυρίου Παλαιστινίων από τη Λωρίδα της Γάζας.

Ο Ντίχτερ δικαιολόγησε την πρότασή του, σύμφωνα με την εφημερίδα Maariv, επικαλούμενος γεωγραφικές και γλωσσικές ομοιότητες μεταξύ Γάζας και Λιβύης και ότι το σχέδιο θα κοστίσει μόνο μερικά δισεκατομμύρια.

Πρόσθεσε ότι οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της Λιβύης.
Σύμφωνα με την πηγή που επικαλείται το Nova News, το φερόμενο σχέδιο περιλαμβάνει επίσης τη μεταφορά 800.000 κατοίκων της Γάζας στη Συρία και υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία, η οποία ενδιαφέρεται για μελλοντικές επενδύσεις σε ακίνητα στη Λωρίδα και πιθανά υπεράκτια κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Αυτές οι αναφορές, που δημοσιεύθηκαν από το Nova Agency, πυροδότησαν εκτεταμένες και βαθιές αντιπαραθέσεις, εν μέσω φόβων για επανάληψη σεναρίων αναγκαστικής εκτόπισης που έχουν υποστεί οι Παλαιστίνιοι σε όλη την ιστορία.

Στη συνέχεια, ο Συνταγματάρχης Χαλίφα αλ-Ομπέιντι, διευθυντής του γραφείου Τύπου της ηγεσίας του Χάφταρ, αρνήθηκε την αλήθεια των δημοσιευμάτων που κυκλοφορούν σχετικά με την έγκριση από τον Χάφταρ μιας «πολιτικής συμφωνίας για την υποδοχή Παλαιστινίων και την παραχώρηση λιβυκής υπηκοότητας».

Ο Αλ-Ομπέιντι δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Sputnik την Κυριακή: «Αρνούμαστε κατηγορηματικά την αλήθεια των δημοσιευμάτων που μεταδίδονται από εφημερίδες και ειδησεογραφικούς ιστότοπους, επικαλούμενος το ιταλικό πρακτορείο Nova, σχετικά με τη συμφωνία του Αρχιστράτηγου Χαλίφα Χάφταρ για μια πολιτική συμφωνία που ορίζει την υποδοχή περίπου 800.000 Παλαιστινίων πολιτών και την παραχώρηση λιβυκής υπηκοότητας σε αυτούς με αντάλλαγμα μια σειρά από προνόμια».

Ο Αλ-Ομπέιντι επιβεβαίωσε ότι αυτή η είδηση είναι «ψευδής», τονίζοντας ότι «η θέση της Γενικής Διοίκησης στο παλαιστινιακό ζήτημα είναι σταθερή και δεν θα αλλάξει».

Πρόσθεσε: «Η παλαιστινιακή υπόθεση είναι η δική μας υπόθεση και η υπόθεση όλων των λαών του αραβικού και ισλαμικού έθνους, και οι θέσεις μας είναι σταθερές σε αυτό το θέμα», τονίζοντας ότι τυχόν επίσημες συναντήσεις ή συμφωνίες ανακοινώνονται μόνο μέσω των επίσημων καναλιών της Γενικής Διοίκησης.

Ο Ισραηλινός Υπουργός Γεωργίας Άβι Ντίχτερ σχολίασε αυτές τις αναφορές, περιγράφοντας τη Λιβύη ως «τον ιδανικό προορισμό για την επανεγκατάσταση Παλαιστινίων από τη Γάζα», θεωρώντας ότι η κίνηση «θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα του άμαχου πληθυσμού στα κατεχόμενα εδάφη και να επιτύχει οικονομικά οφέλη για τη Λιβύη».

Πρόσθεσε ότι «η εφαρμογή θα απαιτούσε μόνο μερικά δισεκατομμύρια και ότι οι Παλαιστίνιοι είναι ικανοί να συμβάλουν στην ανάπτυξη της Λιβύης», αντανακλώντας την επιθυμία του Ισραήλ να εξαλείψει την πληθυσμιακή κρίση της Γάζας απελαύνοντας τους Παλαιστίνιους σε άλλες χώρες.

Νωρίτερα, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λιβύη επανέλαβε την άρνησή της για αναφορές σχετικά με τη μεταφορά κατοίκων της Γάζας στη Λιβύη κατ’ εντολή της, χαρακτηρίζοντας όσα κυκλοφορούν ως ψευδείς ειδήσεις και εμπρηστικούς ισχυρισμούς.

alquds

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

1...636637638...3,036Σελίδα 637 από 3,036