Αρχική Blog Σελίδα 622

Το νέο διεθνές δίκαιο, οι ΗΠΑ, η Ρωσία , η καραδοκούσα Τουρκία και η άφαντη Ελλάδα

Από
pcuser
-
0

Από το Omegapress

Όποια και αν είναι η κατάληξη των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας, -ΗΠΑ- Ευρώπης, η Μόσχα και ο Πούτιν θα είναι οι θριαμβευτές και έτσι με τον πιο επίσημο τρόπο θα νομιμοποιηθεί η κατάρρευση του διεθνούς δικαίου, των διεθνών οργανισμών και της ΕΕ. Αυτά που στην πραγματικότητα διαπραγματεύονται οι Ευρωπαίοι “πρόθυμοι” μέσω των ΗΠΑ και της Ουκρανίας, είναι το μεταπολεμικό καθεστώς στην Ουκρανία, ο νέος χάρτης και ο συσχετισμός δυνάμεων που θα διαμορφωθεί , προσδοκώντας έναν ρόλο για τους εαυτό τους. Αλλά αν υπάρξει συμφωνία και “λύση” θα είναι συμπληρωματική δύναμη στι νέο σκηνικό. Το Κίεβο θα καταρρακωθεί έναντι της μελλοντικής του ασφάλειας, οι ΗΠΑ και η Ρωσία συζητούν το υπόλοιπο του 21ου αιώνα και οι Ευρωπαίοι αναζητούν γεωπολιτική ταυτότητα.

Η συζήτηση για  παραχώρηση εδαφών αντί ασφάλειας για την Ουκρανία φαίνεται να είναι μέρος του νέου διεθνούς κανόνα που αντικαθιστά το διεθνές δίκαιο. Όποια ισχυρή χώρα, Ρωσία, Ισραήλ, Τουρκία κατακτά εδάφη, τα νομιμοποιεί σε βάθος χρόνου,  με αντάλλαγμα υποσχέσεις για  ασφάλεια και σταθερότητα. Ο νόμος της ζούγκλας θεσμοθετείται..
Η Ελλάδα απουσιάζει  και η επόμενη αρχιτεκτονική ασφάλειας οικοδομείται ερήμην της Αθήνας. Που δεν έχει διατυπώσει ούτε μια σκέψη , δεδομένου ότι χάρτης της ασφάλειας και της σταθερότητας, περνά φυσικά από την Ελλάδα, όπως πέρασε και ο πόλεμος…

Δυσεπίλυτοι γρίφοι

Για οποιονδήποτε  διπλωμάτη, δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλεια, χωρίς ένα συλλογικό σύστημα ασφάλειας και όχι μόνο για την Ουκρανία. Υπό αυτή την οπτική, ποιος και πως εγγυάται την ασφάλεια, τι περιλαμβάνει ο όρος ασφάλεια και πως θα τεθεί σε ένα κείμενο είναι μια μακρά και επίπονη διαδικασία. Προς το παρόν , ο Ζελένσκι παζαρεύει περισσότερο τις σχέσεις του με τη Δύση , παρά με τη Μόσχα. Και η Μόσχα, παζαρεύει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, υποτιμά  την Ευρώπη και μετά με την Ουκρανία.

Ο γρίφος είναι γεωπολιτικός και όχι διμερής γιατί θα επηρεάσει τον χάρτη των επόμενων δεκαετιών στην Ευρώπη και ευρύτερα την πολιτική του δυτικού κόσμου. Οπότε η διαπραγμάτευση είναι ευρύτερη και δεν αφορά μόνο τις  ΗΠΑ και τη Ρωσία, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Σταδιακά θα διαμορφωθεί μια νέα κατάσταση μέχρι την ευρύτερη Μέση Ανατολή και θα επηρεάσει και τις σχέσεις ΗΠΑ -Κίνας και Ρωσίας -Κίνας . Υπό αυτή την οπτική η συλλογική διπλωματία μέσω του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ μάλλον περνά την τελευταία της φάση, καθώς η συνεννόηση πλέον θα γίνεται σε επίπεδο μεγάλων και ισχυρών χωρών με τους διεθνείς οργανισμούς να αποδυναμώνονται ακόμη περισσότερο και να επικρατεί η ισχύς των μεγάλων δυνάμεων με τους ανά περίπτωση “πρόθυμους” να αναζητούν ρόλο και λόγο .
Υπό αυτή την οπτική με την έναρξη των συνομιλιών, μάλλον ανοίγει μια τεράστια και ίσως εκτός ορίων ατζέντα που μόνο σε βάθος χρόνου θα αποσαφηνιστεί και κυρίως θα καταδειχθεί, αν μπορεί να υπάρξει οριοθέτηση και συγκεκριμένο πλάνο γρήγορης διευθέτησης ή στην πορεία θα χαθεί το νόημα της διαπραγμάτευσης. Γιατί είναι προφανές ότι υπάρχουν οι ανατολικές χώρες της Ευρώπης που διακατέχονται από αντιρωσικό μένος και θέλουν δικλείδες ασφαλείας, υπάρχουν οι μεγάλες χώρες της ΕΕ που βρίσκονται μπροστά σε γεωπολιτική και οικονομική κρίση, υπάρχει σύγχυση ως προς τους στόχους της ΕΕ και κυρίως δεν διαφαίνεται κανενός είδους σχέδιο για το τι θέλει η Ευρώπη, πέρα από το να είναι σε διαρκή αντιπαράθεση με τη Μόσχα.

Από την πλευρά της η Ρωσία , είναι σε πλεονεκτική θέση. Το πιο ισχυρό πλεονέκτημά της είναι η συγκατάβαση του Τραμπ και ιδιαίτερα το γεγονός ότι ΗΠΑ και ΕΕ αποκλίνουν σοβαρά. Γιατί αν υπήρχε ενιαίο μέτωπο και σχέδιο , τα πράγματα θα ήταν σκούρα για τη Μόσχα.

Τι σημαίνει σύστημα ασφάλειας;

Το πρώτο πράγμα που προφανώς συζητείται είναι τι θα συμβεί μετά την διαφαινόμενη παραχώρηση εδαφών στη Μόσχα. Η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ δεν ήταν ποτέ στην ατζέντα, απλά εμφανίστηκε στο προσκήνιο για να προκαλέσει την εισβολή της Ρωσίας και την προκάλεσε. Σήμερα δεν υφίσταται ζήτημα, οπότε όλη η συζήτηση επικεντρώνεται σε ένα σύστημα ασφάλειας “σαν του ΝΑΤΟ”.
Μια ιδέα που είναι παλιά και εφαρμόζεται μετά από συγκρούσεις είναι η τοποθέτηση ειρηνευτικής δύναμης, όπως περίπου συμβαίνει με την Πράσινη Γραμμή στην Κύπρο. Αλλά η Μόσχα δεν θέλει εκεί τις περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ, οπότε μπορεί να δούμε μια ή δύο ευρωπαικές χώρες και στρατεύματα από άλλες ηπείρους.
Αν δηλαδή υπάρξει υπογραφή μιας συμφωνίας με παραχώρηση εδαφών και ειρηνευτική δύναμη που θα συνοδεύεται και από ένα ντοκουμέντο που θα θέτει τους όρους της ειρήνης, τότε θα έχει γίνει ένα σημαντικό βήμα για ένα σύστημα ασφάλειας. Που σταδιακά θα επεκταθεί και στις σχέσεις Ευρώπης -Ρωσίας. Αν υπάρχουν γκρίζες ζώνες θα υπάρχει ο κίνδυνος κατάρρευσης της συμφωνίας ανά πάσα στιγμή και μια νέα ανάφλεξη.
Ο ΟΗΕ ίσως έχει μια ακόμη ευκαιρία να δώσει σημάδια ζωής και θα είναι σημαντικό να έχει ρόλο. Όμως , προς το παρόν, κανείς δεν μιλάει για τον διεθνή οργανισμό.

Η Ελλάδα και η Τουρκία

Από την στιγμή που τα ηνία πήραν οι μεγάλες χώρες, η Τουρκία βρέθηκε στο περιθώριο, αλλά δεν είναι η χώρα που θα τα παρατήσει . Ο Ερντογάν ξέρει ότι μια ετεροβαρής ή αμφίσημη συμφωνία της δίνει πόντους στο δικό της γεωπολιτικό και αναθεωρητικό σχέδιο , προκειμένου να εδραιώσει τον περιφερειακό της ρόλο. Υπό αυτή την οπτική , είναι πιθανό να έχει ρόλο στο μεταπολεμικό σκηνικό, καθώς διατηρεί υψηλού επιπέδου σχέσεις με όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, τις ΗΠΑ, την Ρωσία, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ιταλία και την Ισπανία και λιγότερο θερμές με τη Γαλλία.

Το κλίμα αυτή την στιγμή δεν ευνοεί μια νέα ένταση με την Ελλάδα, αλλά ό,τι συμβαίνει στα διεθνή διπλωματικά τραπέζια καταγράφονται και θα αξιοποιηθούν στον κατάλληλο χρόνο. Η Τουρκία δεν αλλάζει τα σχέδιά της, απλά δρα ανάλογα με τις συνθήκες . Και οι συνθήκες είναι τώρα ευνοικές, όχι όμως σίγουρες καθώς καμία μεγάλη χώρα δεν θέλει ένταση την στιγμή που εξελίσσεται το μεγάλο παιχνίδι μεταξύ των μεγάλων κρατών,

Η Ελλάδα είναι άφαντη. Ούτε η μόνιμη προθυμία της , ούτε η άνευ όρων υποταγή της στις αποφάσεις των άλλων, ούτε η στήριξη με κάθε μέσο της Ουκρανίας, ούτε το αντιρωσικό μένος την βοήθησαν στο παραμικρό.  Την κρίσιμη στιγμή, την στιγμή δηλαδή που πλησιάζει η λήψη των μεγάλων αποφάσεων, η Ελλάδα είναι στο περιθώριο.

Η υποτιθέμενη ανησυχία για την κατάρρευση του διεθνούς δικαίου και η επιβολή των αναθεωρητικών δυνάμεων, διοχετεύεται στα ελληνικά ΜΜΕ και όχι στα διεθνή, όπου ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση δεν υπάρχουν. Το ειδικό διπλωματικό βάρος της Ελλάδας έχει χαθεί προ πολλού με προσωπική ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Καμία πρόταση, καμία ιδέα, καμία προβολή θέσεων με επίκεντρο τις απειλές που δέχεται η Ελλάδα δεν έχουν καταγραφεί. Και ενώ είναι θέμα χρόνου, η Δύση να αποκαταστήσει σε σημαντικό βαθμό τις σχέσεις με την Ρωσία, η Αθήνα θα παλεύει με τα λάθη της.
Και μετά θα ψάχνει τις αιτίες που την οδηγούν σε έναν επικίνδυνο περιθώριο.

https://www.militaire.gr/to-neo-diethnes-dikaio-oi-ipa-i-rosia-i-karadokoysa-toyrkia-kai-i-afanti-ellada/

Guardian: «Ελλάδα, η Ταϊλάνδη της Ευρώπης» – Οι τουρίστες απολαμβάνουν, οι Έλληνες μετρούν τα ρέστα

Από
pcuser
-
0

Καλοκαίρι στην Ελλάδα… μόνο για ξένους. Αφιέρωμα του Guardian στις διακοπές των Ελλήνων που έγιναν όνειρο θερινής νυκτός.

Την ώρα που η Ελλάδα έχει καταστεί ως ένας από τους δημοφιλείς προορισμούς του πλανήτη, προσελκύοντας έως και 35-40 εκατ. τουρίστες, για τους Έλληνες οι καλοκαιρινές διακοπές έχουν γίνει όνειρο θερινής νυκτός.

Την αντίθεση αυτή αναδεικνύει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα «The Guardian» υπό τον τίτλο «’Η Ταϊλάνδη της Ευρώπης’: οι ξένοι ζουν ονειρικές διακοπές στην Ελλάδα, αλλά οι ντόπιοι δεν μπορούν να τις αντέξουν οικονομικά», επικαλούμενη έρευνες που δείχνουν ότι ένας στους δύο Έλληνες δεν θα πάει διακοπές φέτος, καθώς ο μέσος μισθός παραμένει χαμηλός.

Το δημοσίευμα του Guardian για την Ελλάδα, την «Η Ταϊλάνδη της Ευρώπης»

Guardian: «Ελλάδα, η Ταϊλάνδη της Ευρώπης» - Οι τουρίστες απολαμβάνουν, οι Έλληνες μετρούν τα ρέστα

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το 2025 θα μείνει στην ιστορία ως η χρονιά που οι Έλληνες αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το ετήσιο «προσκύνημά» τους στην παραλία. «Οι ανέμελες στιγμές του καλοκαιριού, που τόσο έχουν υμνηθεί από τραγουδοποιούς, ποιητές και κινηματογραφιστές, έχουν πέσει -για πολλούς- θύματα της σκληρής πραγματικότητας του να βγάζεις δύσκολα πέρα», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

«Οι μελέτες μας δείχνουν ότι ένας στους δύο Έλληνες δεν θα πάει διακοπές φέτος», λέει ο Τάκης Καλοφόνος, επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της ΕΕΚΕ, της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας.

Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, Eurostat, πρόσφατα επιβεβαίωσε τα ευρήματα της EΕKE, ανακοινώνοντας ότι το 46% των Ελλήνων – 19% υψηλότερο από την υπόλοιπη ΕΕ – δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν διακοπές μιας εβδομάδας πέρυσι.

«Ενώ πριν από 10 χρόνια οι άνθρωποι έπαιρναν 20 ή ακόμα και 30 ημέρες άδεια, αυτό το καλοκαίρι είναι λιγότερο από μια εβδομάδα. Οι Κυκλάδες και τα πιο απομακρυσμένα νησιά είναι ένα μακρινό όνειρο για πολλούς Έλληνες. Ποιος μπορεί να πληρώσει 450 ευρώ για εισιτήρια πλοίου, που είναι το κόστος για μια τετραμελή οικογένεια με αυτοκίνητο, όταν ο μέσος μισθός είναι 1.342 ευρώ τον μήνα;», διερωτάται.

Άδειες ξαπλώστρες ακόμα και στα «οικονομικά» νησιά του Αργοσαρωνικού

Τα νησιά του Αργοσαρωνικού είναι δημοφιλή λόγω της εγγύτητάς τους με την Αθήνα. Το 2024, η Αίγινα προσέλκυσε περισσότερους από 2 εκατομμύρια επισκέπτες, πολλοί από τους οποίους ήταν Έλληνες με περιορισμένο προϋπολογισμό που προσελκύστηκαν από τα προσιτά ναύλα των πλοίων.

«Πέρσι οι ουρές ήταν πολύ μεγαλύτερες. Φαίνεται ότι ο κόσμος δεν ταξιδεύει. Το Σαββατοκύριακο η κίνηση είναι μεγαλύτερη, αλλά οι πωλήσεις εισιτηρίων έχουν μειωθεί κατά 50% περίπου», τονίζει ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο οποίος κόβει εισιτήρια για επιβάτες που ταξιδεύουν προς τα νησιά του Σαρωνικού.

«Την ίδια περίοδο, τον περασμένο Αύγουστο, όλες οι ξαπλώστρες εκεί είχαν καταληφθεί μέχρι τις 10 το πρωί», λέει ο Κωνσταντίνος Τσάντας, ο οποίος διευθύνει μια επιχείρηση θαλάσσιων σπορ. «Φέτος είναι άδειες. Γνωρίζω ανθρώπους που ασχολούνται με θαλάσσια σπορ σε όλη τη χώρα και όλοι λένε το ίδιο: ότι αυτή η επιχείρηση έχει πέσει. Και να σκεφτείς ότι η Αίγινα είναι σχετικά φθηνή».

Η Αθήνα φέτος δεν άδειασε ποτέ

Η μεγάλη απόδραση του Αυγούστου -που συχνά επικεντρώνεται στα πανηγύρια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου- για πολλούς έχει περιοριστεί σε μερικές μέρες που περνούν με την οικογένεια ή τους φίλους τους σε χωριά της ηπειρωτικής χώρας.

«Θα ήθελα πολύ να περάσω λίγο χρόνο στην Αμοργό, αλλά το να πάω σε ένα νησί τόσο μακριά είναι απλά αδύνατο», είπε η 28χρονη Ισμήνη Μπαλάλη, που αγωνίζεται να επιβιώσει με ένα μισθό 850 ευρώ τον μήνα στον τομέα του λιανικού εμπορίου. «Δεν μπορώ να πληρώσω 200 ευρώ τη βραδιά για ένα δωμάτιο. Όλοι οι φίλοι μου βρίσκονται στην ίδια θέση, και όλοι έχουμε μεταπτυχιακά. Αυτό το καλοκαίρι θα πάρουμε μερικές μέρες άδεια, εδώ και εκεί».

Στην Αθήνα, ο Αύγουστος έχει φέρει σκηνές που κάποτε ήταν αδιανόητες: το σύστημα δημόσιων μεταφορών είναι υπερφορτωμένο, η κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης δεν έχει μειωθεί καθόλου, οι θέσεις στα θερινά σινεμά είναι εξαντλημένες και τα μπαρ και τα fast food είναι γεμάτα με νέους Έλληνες που δεν μπόρεσαν να φύγουν.

«Αυτή η κυβέρνηση δεν νοιάζεται»

«Μιλούν για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας μας, αλλά κανένας από αυτούς τους θετικούς δείκτες δεν επηρεάζει ανθρώπους όπως εμένα», λέει η Μπαλάλε. «Και δεν νομίζω ότι αυτή η κυβέρνηση νοιάζεται και πολύ».

Η άφιξη 36 εκατομμυρίων ταξιδιωτών πέρυσι – σχεδόν τέσσερις φορές ο πληθυσμός της χώρας – έχει καταστήσει την Ελλάδα ως έναν από τους 10 κορυφαίους προορισμούς παγκοσμίως. Ο τομέας αυτός απέφερε έσοδα ύψους 21,7 δισ. ευρώ το 2024, βοηθώντας την Αθήνα να μειώσει το τεράστιο δημόσιο χρέος της από 180% του ΑΕΠ, στο αποκορύφωμα της οδυνηρής κρίσης χρέους της χώρας, σε 153,6%.

Ωστόσο, ενώ ο τουρισμός αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της ελληνικής οικονομίας, παρέχοντας τουλάχιστον μία στις πέντε θέσεις εργασίας, η επιτυχία του έχει επίσης οδηγήσει σε ραγδαία αύξηση των τιμών. Αντίθετα, οι μισθοί έχουν παραμείνει στάσιμοι, ξεπερασμένοι από τα ποσοστά πληθωρισμού που έχουν υπερβεί κατά πολύ τα ποσοστά άλλων χωρών της ΕΕ, προκαλώντας απότομη αύξηση του κόστους ζωής. Όσοι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν χρήματα λένε ότι θεωρούν φθηνότερο να κάνουν διακοπές στο εξωτερικό παρά στην Ελλάδα.

Μια δημοσκόπηση της Alco τον Ιούνιο αποκάλυψε ότι η ραγδαία αύξηση του κόστους διαμονής, των ναύλων των πλοίων και των τιμών στα εστιατόρια είναι τα κύρια εμπόδια για τα ταξίδια.

«Οι Έλληνες δεν μπορούν πλέον να απολαύσουν αυτό που αποτελούσε κάποτε μια πολιτιστική και θρησκευτική παράδοση, τις διακοπές του Αυγούστου», λέει ο καθηγητής Χρήστος Πιτέλης, ειδικός σε θέματα βιομηχανικής οικονομίας, τουρισμού και φιλοξενίας στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. «Η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος κάνει αυτή την εμπειρία απλά απαγορευτική για πολλούς».

Με τη μεσαία τάξη να έχει πληγεί περισσότερο από τα μέτρα λιτότητας που ήταν το τίμημα για τη διάσωση της χρεοκοπημένης ελληνικής οικονομίας από τους διεθνείς πιστωτές πριν από μια δεκαετία, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι μέτρα ανακούφισης είναι καθ’ οδόν. Η κυβέρνησή του έχει δεσμευτεί να μειώσει τους φόρους και να αυξήσει τον μέσο μηνιαίο μισθό στα 1.500 ευρώ έως το 2027.

Ωστόσο, οι Έλληνες δεν παραβλέπουν το γεγονός ότι, ενώ οι ξένοι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τη φυσική ομορφιά και άλλες χαρές της χώρας τους, τέτοιες απολαύσεις έχουν γίνει για τους ίδιους μια γλυκόπικρη ανάμνηση.

«Είμαστε η Ταϊλάνδη της Ευρώπης. Παρέχουμε υπηρεσίες για να απολαμβάνουν οι άλλοι», λέει ο Άρης Απικιάν, παρατηρώντας τους περαστικούς τουρίστες έξω από το κατάστημα χαλιών όπου εργάζεται στο κέντρο της Αθήνας. «Ενώ οι ξένοι ζουν το όνειρό τους στην Ελλάδα, εμείς βιώνουμε κάτι τελείως διαφορετικό. Ποιος θέλει να πάει διακοπές όταν του λένε ότι οι λογαριασμοί ενέργειας, και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, πρόκειται να αυξηθούν; Νομίζω ότι αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε, τώρα που δεν μπορούμε να πάρουμε ούτε μια εβδομάδα άδεια, ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε οι πραγματικοί χαμένοι».

https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/562758/guardian-ellada-i-tailandi-tis-eyropis-oi-toyristes-apolamvanoyn-oi-ellines-metroyn-ta-resta/

Η επέλαση της Κίνας στην Αθήνα – Χιλιάδες διαμερίσματα και επιχειρήσεις στα χέρια Κινέζων

Από
pcuser
-
0

Σχεδόν το 50% των «golden visa» δόθηκε σε Κινέζους που αγόραζαν στα «τυφλά» διαμερίσματα στην Αθήνα.

Την επέλαση των Κινέζων στην Αθήνα – με ορατούς αλλά και λιγότερο εμφανείς τρόπους – αναδεικνύει δημοσίευμα της South China Morning Post.

Από τη μία πλευρά, αυθεντικά κινεζικά εστιατόρια – από «hot pot» μέχρι καντονέζικα cha chaan teng – ξεφυτρώνουν στο κέντρο της Αθήνας, όπου πολλοί πελάτες μιλούν τη βορειοανατολική κινεζική διάλεκτο και εργάζονται στην China Ocean Shipping Company (COSCO), τον κολοσσό που διαχειρίζεται το λιμάνι του Πειραιά, το πέμπτο μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης.

Από την άλλη, πιο διακριτικά, Κινέζοι αποκτούν χιλιάδες διαμερίσματα σε μια φρενίτιδα αιτήσεων για το ελληνικό πρόγραμμα επενδυτικής κατοικίας, το γνωστό ως «χρυσή βίζα» (Golden Visa).

Το 50% των Golden Visa σε Κινέζους

Τον Ιούνιο του 2025, σχεδόν 8.000 Κινέζοι πολίτες – για την ακρίβεια 7.795 – ήταν νέοι κάτοχοι του προγράμματος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είχαν ακόμη φτάσει στην πενταετία για να ανανεώσουν την άδεια.

Αυτό αντιστοιχεί στο 47,8% όλων των νέων αδειών, καθιστώντας τους μακράν τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα, σύμφωνα με στοιχεία του ελληνικού Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

Από τους 5.679 που είχαν ήδη ανανεώσει τη χρυσή βίζα τους, το 61% ήταν επίσης Κινέζοι πολίτες, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία.

Όταν το πρόγραμμα εγκαινιάστηκε το 2013, οι περισσότεροι αιτούντες προέρχονταν από γειτονικές χώρες, όπως η Τουρκία και η Ρωσία. Όμως το ενδιαφέρον από την Κίνα εκτοξεύθηκε μετά την πανδημία.

Σύμφωνα με την South China Morning Post, σε σύγκριση με παρόμοια προγράμματα στην ΕΕ, η Ελλάδα ξεχώρισε για τους Κινέζους λόγω της προσιτών τιμών της. Πριν από τον Αύγουστο του 2023, η άδεια διαμονής μπορούσε να αποκτηθεί με αγορά ακινήτου αξίας 250.000 ευρώ στην Αθήνα.

Αντίθετα, το πορτογαλικό πρόγραμμα επενδυτικής κατοικίας κόστιζε 500.000 ευρώ πριν καταργηθεί το 2023. Η Ελλάδα προσέφερε επίσης υψηλότερο βιοτικό επίπεδο και ισχυρότερη τοπική οικονομία σε σύγκριση με χώρες όπως η Μάλτα.

Αγορές ακινήτων… στα τυφλά

Στο απόγειο της τάσης, ο τρόπος που οι Κινέζοι επενδυτές αγόραζαν ακίνητα προκάλεσε έκπληξη στους Αθηναίους, καθώς πολλοί πλήρωναν για διαμερίσματα με ελάχιστες πληροφορίες για την περιοχή.

«Δεν ξέρω αν καταλάβαιναν τι αγόραζαν. Νομίζω απλώς ότι έκαναν την επένδυση και πήραν τη βίζα», αναφέρει στη South China Morning Post η Κατερίνα Πίτσου, συνιδιοκτήτρια της OPSIS Real Estate στην Αθήνα. Στις επισκέψεις ακινήτων με τους πελάτες της, παρατηρούσε ομάδες Κινέζων επενδυτών να φτάνουν με μίνι βαν, συνοδευόμενοι από τοπικό μεσίτη και μερικές φορές Κινέζο μεταφραστή, παίρνοντας συχνά αποφάσεις μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς ουσιαστική πληροφόρηση για το κτίριο ή τη γειτονιά.

«Αν ένας Γάλλος μπει σε μπακάλικο, θα προσέξει περισσότερο τι αγοράζει απ’ ό,τι τότε ένας Κινέζος που αγόραζε διαμέρισμα στην Αθήνα», σημειώνει, έκπληκτη από τον τρόπο που οι Κινέζοι αποκτούν ακίνητα στην Αθήνα.

Η τάση αυτή είχε θετική επίδραση στην τοπική οικονομία, τονώνοντας τις ανακαινίσεις, την οικοδομή και άλλους κλάδους, αναφέρει η Ελένη Λαζούρα, ιδρύτρια της εταιρείας Bnbkeys.. «Έχω μάλιστα περιπτώσεις ανθρώπων που όχι μόνο ανακαίνισαν τα διαμερίσματά τους, αλλά και την πρόσοψη ή την είσοδο της πολυκατοικίας – κάτι που ήταν τεράστιο πρόβλημα από την εποχή της οικονομικής κρίσης, επειδή ήταν πολύ δύσκολο να συντονιστούν οι ένοικοι για να καλύψουν τα έξοδα», λέει.

Η Λαζούρα διαχειρίζεται περίπου 30 διαμερίσματα που ανήκουν σε Κινέζους επενδυτές και θεωρεί ότι η τοπική κοινωνία ωφελείται, καθώς κανείς από αυτούς δεν κατοικεί στα κτίρια. Αντίθετα, τα ακίνητα χρησιμοποιούνται για επισκέπτες και τοπικούς ενοικιαστές.

Την ίδια άποψη συμμερίζεται και η Κατερίνα Πίτσου, που θεωρεί ότι όλες οι ξένες επενδύσεις είναι ωφέλιμες για την ελληνική οικονομία, είτε προέρχονται από την Κίνα είτε από ευρωπαϊκές χώρες.

Όσοι πρόλαβαν… πρόλαβαν

Ωστόσο, τα οφέλη αυτά μετριάστηκαν από τον φόβο ότι οι ντόπιοι θα εκτοπιστούν από τις ίδιες τους τις πόλεις λόγω των αυξημένων τιμών. Στα τέλη του 2024, η ελληνική κυβέρνηση έλαβε μέτρα, αυξάνοντας το ελάχιστο όριο επένδυσης για τη χρυσή βίζα στα 800.000 ευρώ για την Αθήνα και τα δημοφιλή νησιά όπως η Σαντορίνη, η Νάξος και η Πάρος, και στα 400.000 ευρώ για την υπόλοιπη χώρα, σύμφωνα με την κ. Πίτσου.

Οι περισσότεροι Κινέζοι επενδυτές πρόλαβαν να αγοράσουν ακίνητα στην Αθήνα πριν τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανόνες. Τον Ιούνιο του 2025, από τις 14.931 εκκρεμείς αιτήσεις για χρυσή βίζα – οι περισσότερες κατατεθειμένες πριν από τον Σεπτέμβριο – πάνω από το 80% αφορούσε την Αττική, σύμφωνα με το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.

Ο δείκτης τιμών διαμερισμάτων στην Αθήνα εκτινάχθηκε κατά 16,1% από το πρώτο τρίμηνο του 2023 έως το πρώτο τρίμηνο του 2025, ανεβαίνοντας από το 95 στο 110,3, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος – αν και παραμένει ασαφές σε ποιον βαθμό αυτή η αύξηση οφείλεται στην εισροή Κινέζων επενδυτών της χρυσής βίζας.

https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/562828/i-epelasi-tis-kinas-stin-athina-chiliades-diamerismata-kai-epicheiriseis-sta-cheria-kinezon/

Τι σημαίνουν στην πράξη οι «εγγυήσεις ασφάλειας» – Τι ζητά η Ουκρανία, τι δίνει η Δύση, τι δέχεται η Ρωσία

Από
pcuser
-
0

Τα σενάρια για τις εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία. Το κρίσιμο ερώτημα που παραμένει αναπάντητο. Ανάλυση του BBC.

Μετά την ιστορική συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ και τους ευρωπαίους ηγέτες στον Λευκό Οίκο, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία και οι σύμμαχοί της «ήδη εργάζονται για το περιεχόμενο των εγγυήσεων ασφάλειας».

Αλλά τι σημαίνουν στην πράξη οι «εγγυήσεις ασφάλειας»;

Ειδικότερα, όπως αναφέρει το BBC, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα, που κυμαίνεται από την πολυσυζητημένη αποστολή στρατευμάτων στα ουκρανικά εδάφη έως την απειλή καταστροφικών οικονομικών κυρώσεων στις εξαγωγές πετρελαίου της Ρωσίας.

Τι εγγυήσεις ασφάλειας ζητά η Ουκρανία

Αυτό που επιθυμεί διακαώς η Ουκρανία, αλλά δεν πρόκειται να πάρει -τουλάχιστον όχι στο άμεσο μέλλον- είναι η ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ το έχει αποκλείσει, αλλά υπάρχουν πολλά άλλα μέλη του ΝΑΤΟ που επίσης αντιτίθενται σιωπηλά, όπως η Σλοβακία, κυρίως με το επιχείρημα ότι αυτό θα αύξανε δραματικά τις πιθανότητες η διατλαντική συμμαχία να εμπλακεί σε πόλεμο με τη Ρωσία.

Φυσικά, είναι σαφές ότι η Ουκρανία θα χρειαστεί ισχυρές εγγυήσεις ασφάλειας μετά την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας, για να αποτρέψει τη Ρωσία από το να επιστρέψει και να κάνει μια δεύτερη ή τρίτη επίθεση.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ και ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχουν συγκροτήσει τη «Συμμαχία των Προθύμων», η οποία περιλαμβάνει περισσότερες από 30 χώρες, με στόχο να προσφέρουν στην Ουκρανία κάποια διεθνή διαβεβαίωση μετά την υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας.

Τα σενάρια για τις εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία

Η αστυνόμευση του εναέριου χώρου της Ουκρανίας είναι μια πιθανή επιλογή, σύμφωνα με την ανάλυση του βρετανικού ειδησεογραφικού δικτύου. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την εγκατάσταση αεροσκαφών σε υπάρχουσες αεροπορικές βάσεις στη γειτονική Πολωνία ή Ρουμανία, με τη συμμετοχή των ΗΠΑ.

Ωστόσο, θα χρειαστούν σαφείς και αυστηροί κανόνες εμπλοκής, εάν θέλουν να είναι κάτι περισσότερο από μια συμβολική χειρονομία.

Με άλλα λόγια, οι πιλότοι πρέπει να γνωρίζουν εάν μπορούν να ανταποδώσουν τα πυρά σε περίπτωση που η Ρωσία παραβιάσει την ειρηνευτική συμφωνία, για παράδειγμα, εκτοξεύοντας έναν πύραυλο κρουζ σε μια ουκρανική πόλη.

Η Μαύρη Θάλασσα είναι μια άλλη περιοχή όπου οι δυτικές εγγυήσεις ασφάλειας θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κρατηθεί σε απόσταση ο ρωσικός στόλος και να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορικών πλοίων από λιμάνια όπως η Οδησσός.

Στην ξηρά, η κατάσταση γίνεται πιο προβληματική. Η Ουκρανία είναι μια τεράστια χώρα και η πρώτη γραμμή εκτείνεται σήμερα σε μήκος άνω των 1.000 χλμ.

Η Συμμαχία των Προθυμών δεν μπορεί να συγκεντρώσει αρκετά στρατεύματα για να τα αναπτύξει και να προστατεύσει αυτή τη γραμμή επαφής, ακόμη και αν ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συμφωνούσε με αυτό – πράγμα που δεν θα κάνει.

Το Κρεμλίνο έχει επαναλάβει την απόλυτη αντίθεσή του στην παρουσία οποιωνδήποτε στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα. Επομένως, η στρατιωτική υποστήριξη είναι πιθανό να αφορά περισσότερο τους τομείς της εκπαίδευσης, των πληροφοριών και της υλικοτεχνικής υποστήριξης, βοηθώντας την Ουκρανία να ανοικοδομήσει τον πληγωμένο στρατό της, μαζί με τη συνεχή προμήθεια όπλων και πυρομαχικών.

Ωστόσο, παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με το τι θα δεχτεί η Ρωσία ως εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Μόσχα δεν πρέπει να έχει καμία άποψη σε αυτό το θέμα. Αλλά καμία χώρα της Συμμαχίας των Προθυμών δεν είναι διατεθειμένη να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία. Κανείς δεν θέλει να προκαλέσει τον κίνδυνο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Τζον Φόρμαν, πρώην βρετανός στρατιωτικός ακόλουθος στη Μόσχα, εκτιμά ότι «η Ρωσία μπορεί να αποδεχτεί μια εγγύηση ασφάλειας των ΗΠΑ για την Ουκρανία, με αντάλλαγμα την επίσημη αναγνώριση των κατεχόμενων εδαφών και την αποτροπή ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ό,τι και να συμβεί, η Συμμαχία των Προθύμων δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δύναμη των ΗΠΑ».

Θα αναλάβουν δράση οι ΗΠΑ;

Πολλοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες έχουν δηλώσει ότι οποιαδήποτε μελλοντική «δύναμη διαβεβαίωσης» που θα παρέχει η Συμμαχία των Προθύμων πρέπει να έχει τη συμβολή των ΗΠΑ, κάτι που μέχρι τη σύνοδο κορυφής στην Αλάσκα την περασμένη εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αρνηθεί να δεσμευτεί.

Τώρα έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ θα συμμετάσχουν, αλλά χωρίς να στείλουν στρατεύματα στην Ουκρανία.

Το ιδανικό σενάριο για την Ουκρανία, αυτό που το Κίεβο και οι σύμμαχοί του θα ήθελαν από την Ουάσιγκτον είναι η υποστήριξη των ΗΠΑ για αυτή τη θεωρητική μελλοντική δύναμη, αλλά κυρίως μια σταθερή δέσμευση ότι αν η Ρωσία παραβιάσει τη συμφωνία ειρήνης ή προχωρήσει σε ένα επίθεση, τότε η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ -ειδικά η αεροπορική δύναμη- θα είναι διαθέσιμη για να υποστηρίξει τους Ευρωπαίους.

Ο Τραμπ έχει υπονοήσει ότι η αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ θα είναι διαθέσιμη σε κάποια μορφή, αλλά δεδομένου του πόσες φορές έχει αλλάξει τη θέση του σχετικά με τον τρόπο τερματισμού αυτού του πολέμου, αυτό δεν είναι καθόλου καθησυχαστικό.

Ο υποστράτηγος εν αποστρατεία Μπεν Χότζες, ο οποίος διοικούσε τις δυνάμεις του αμερικανικού στρατού στην Ευρώπη, δηλώνει ότι είναι επιφυλακτικός ως προς το αν «οι ΗΠΑ είναι πραγματικά σοβαρές όσον αφορά τις εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία και αν θα προσφέρουν κάτι περισσότερο από απλά λόγια».

«Οι Ευρωπαίοι δεν εμπιστεύονται τον Βλαντιμίρ Πούτιν και δεν έχουν αμφιβολίες για το ποιος είναι ο επιτιθέμενος σε αυτόν τον πόλεμο. Ανησυχούν ότι ο Τραμπ δεν μπορεί ή δεν θέλει να αναγνωρίσει ότι η Ρωσία είναι ο επιτιθέμενος. Ο Πούτιν δεν θα τηρήσει καμία συμφωνία, εκτός αν αναγκαστεί να το κάνει», προσθέτει.

Το κρίσιμο ερώτημα που παραμένει αναπάντητο

Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα σχετικά με τις εγγυήσεις ασφάλειας. Πώς θα είναι τόσο ισχυρές ώστε να αποτρέψουν τη Ρωσία από το να επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία, αλλά όχι τόσο ισχυρές ώστε η Μόσχα να αντιδράσει.

Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Βρετανίας, Μπεν Γουάλας, πιστεύει ότι η Δύση, συλλογικά, δεν έχει σταθεί αρκετά σθεναρά απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν. «Η πραγματικότητα που όλοι φαίνεται να θέλουν να αποφύγουν να παραδεχτούν ή να κάνουν κάτι για να την αντιμετωπίσουν, είναι ότι ο Πούτιν δεν δείχνει κανένα σημάδι ότι θέλει να σταματήσει τις δολοφονίες», λέει.

«Μέχρι ο Τραμπ ή η Ευρώπη ή και οι δύο να είναι έτοιμοι να κάνουν κάτι για να αλλάξει στάση ο Πούτιν, λίγα θα επιτευχθούν», τονίζει.

Ο Έντουαρντ Άρνολντ, ερευνητής για την ευρωπαϊκή ασφάλεια στο think tank RUSI με έδρα το Λονδίνο, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Συμμαχία των Προθύμων «πέτυχε να δημιουργήσει ένα ευέλικτο πλαίσιο που μπορεί να συνεργαστεί με τον Τραμπ με εποικοδομητικό τρόπο, υποστηρίζοντας παράλληλα την Ουκρανία».

Ωστόσο, προειδοποιεί: «Παραμένει μια πολιτική φιλοδοξία, παρά ένα σταθερό στρατιωτικό σχήμα. Οι επόμενοι δύο μήνες θα δοκιμάσουν πραγματικά την αποφασιστικότητά της και την προθυμία της να αναλάβει πολιτικά ρίσκα».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/562733/ti-simainoyn-stin-praxi-oi-eggyiseis-asfaleias-ti-zita-i-oykrania-ti-dinei-i-dysi-ti-dechetai-i-rosia/

Σάλος με το επίδομα επικινδυνότητας στους υπαλλήλους της Βουλής – Θα παίρνουν από 2.500 έως 4.000 ευρώ

Από
pcuser
-
0
Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης στην Ολομέλεια της Βουλής, Παρασκευή 13 Ιουνίου 2025. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Στρατιωτικοί και εποχικοί πυροσβέστες σχολιάζουν με ειρωνεία το επίδομα που πέρασε εν μέσω… καλοκαιρινής ραστώνης.

Εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης, λίγο πριν κλείσει η Βουλή, πέρασε απόφαση που προβλέπει χορήγηση επιδόματος επικινδυνότητας στους υπαλλήλους της και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Το επίδομα, που κυμαίνεται από 2.500 έως 4.000 ευρώ, προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις με στρατιωτικούς και εποχικούς πυροσβέστες να προχωρούν σε σκωπτικές ανακοινώσεις.

Η τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής για τη χορήγηση του επιδόματος αναφέρεται στο ΦΕΚ Α΄/128/15-7-2025.

Το Πανελλήνιο Σωματείο Ελλήνων Στρατιωτικών (ΠΑ.Σ.Ε.Σ.) σε ανακοίνωσή σημειώνει: «Οι επιχειρήσεις που εκτελούν οι στρατιωτικοί, όπως οι ανατινάξεις βομβών, οι ρίψεις αλεξιπτωτιστών και οι πτήσεις πυροσβεστικών αεροσκαφών πάνω από πύρινα μέτωπα, ωχριούν σε δείκτη δυσκολίας και κινδύνου σε σύγκριση με τα καθήκοντα των υπαλλήλων της Βουλής στους διαδρόμους και τις κλιματιζόμενες αίθουσες του νεοκλασικού κτηρίου».

Στο ίδιο ύφος, οι εποχικοί πυροσβέστες σε δική τους ανακοίνωση αναφέρουν: «Οι υπάλληλοι της Βουλής θα λάβουν έως και 4.000€ ως επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, ενώ εμείς ρισκάρουμε καθημερινά τη ζωή μας με φλόγες, εγκαύματα και αναπνευστικά προβλήματα. Αν αυτά δεν θεωρούνται επικίνδυνα και ανθυγιεινά, τότε μάλλον η πραγματική μάχη δίνεται στα air condition και τα συρραπτικά της Βουλής».

https://www.ieidiseis.gr/ellada/562861/salos-me-to-epidoma-epikindynotitas-stoys-ypalliloys-tis-voylis-tha-pairnoyn-apo-2-500-eos-4-000-eyro/

Ο κύβος ερρίφθη για το νέο «κόμμα Σαμαρά» – Η συμπαράταξη με τον Κ. Καραμανλή

Από
pcuser
-
1
Παρουσίαση του νέου βιβλίου του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού "Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία", στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου, τρίτη 17 Ιουνίου 2025. Για το βιβλίο μίλησαν οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς, και ο Αλέκος Παπαδόπουλος, πρώην υπουργός.

Μπορεί ο Καραμανλής να μην συμπαραταχθεί ανοιχτά με τον Σαμαρά, αλλά θα δοθεί σήμα σαφέστατης στήριξης στο εγχείρημα.

Παρότι είναι λίγο ασυνήθιστο, να βγάζεις πολιτικές ειδήσεις υπό τη σκιά μιας προσωπικής τραγωδίας, η πραγματικότητα πολλές φορές σε αναγκάζει. Λοιπόν, ο κύβος ερρίφθη ξανά για τη δημιουργία του «κόμματος Σαμαρά».

Το «ξανά» τονίζει ότι οι αποφάσεις είχαν ληφθεί, πριν από την εκτός πάσης λογικής απώλεια της Λένας Σαμαρά. Παρότι ο πρώην Πρωθυπουργός βιώνει μοναχικά την ανείπωτη τραγωδία, οι αποφάσεις του για ένα νέο κόμμα, στα δεξιά της ΝΔ, δεν αλλάζουν. Αντίθετα, ίσως και να οριστικοποιούνται.

Ο χρόνος δημιουργίας δεν έχει ακόμη «τελεσιδικήσει», αλλά η αντίστροφη μέτρηση από τον Σεπτέμβριο έως την Πρωτοχρονιά έχει ήδη ξεκινήσει.

Ποιοι θα συμπαραταχθούν με τον Σαμαρά; Αρκετά στελέχη της ΝΔ, τα οποία προσδιορίζονται στη «λαϊκή» ή την «πατριωτική» δεξιά και αρκετοί που έχουν περιθωριοποιηθεί από τη σημερινή ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνα με τα σχέδια των συνεργατών του Σαμαρά, ο διεμβολισμός των σημερινών δεξιών κομμάτων, όπως η  «Ελληνική Λύση» του Κ. Βελόπουλου και η «Φωνή Λογικής» της Α. Λατινοπούλου θα είναι άμεσος και σημαντικός.

Τι θα γίνει με τον «συνοδοιπόρο» του τα τελευταία χρόνια Κ. Καραμανλή; Εδώ υπάρχουν εξελίξεις. Μπορεί ο Καραμανλής να μην συμπαραταχθεί ανοιχτά με τον Σαμαρά, αλλά θα δοθεί σήμα σαφέστατης στήριξης στο εγχείρημα. Ολόκληρο το πανελλαδικό δίκτυο των «Καραμανλικών» θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο εγχείρημα. Ενώ δεν αποκλείεται στο μέλλον, ο ίδιος ο Καραμανλής να κάνει και δημόσιες εμφανίσεις στο πλευρό του Σαμαρά.

Ποιος είναι ο στόχος του Σαμαρά; Να αποσπάσει ένα κρίσιμο ποσοστό στις εκλογές και να αναγκάσει τον Κ. Μητσοτάκη να διαπραγματευθεί μαζί του για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Και σ΄ αυτήν την πολιτική συγκυρία να επιβάλλει τους δικούς του όρους και «κανόνες». Με πρώτο τον σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης, αλλά χωρίς τον Μητσοτάκη στη θέση του Πρωθυπουργού. Αυτό είναι το «όραμα» του Σαμαρά και με αυτή τη φιλοδοξία εξετάζει τα επόμενα βήματά του.

Κρατήστε και μια τελευταία επισήμανση. Αν το παιγνίδι ανοίξει και οι διεργασίες ακολουθήσουν αυτά τα μυστηριώδη μονοπάτια, ο Κ. Καραμανλής δεν θεωρεί ότι έχει ολοκληρώσει τον πολιτικό βίο του.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/562820/o-kyvos-errifthi-gia-to-neo-komma-samara-i-symparataxi-me-ton-k-karamanli/

Πρωθυπουργός Αρμενίας: «Νόμιμες οι εδαφικές διεκδικήσεις του Αζερμπαϊτζάν»

Από
pcuser
-
0

Ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν «υποστήριξε ότι οι εδαφικές διεκδικήσεις του Αζερμπαϊτζάν είναι νόμιμες και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση», δήλωσε η Κριστίν Βαρντανιάν, βουλευτής της αντιπολιτευόμενης παράταξης «Αρμενία», αναφερόμενη στην χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού και, ειδικότερα, στις παρατηρήσεις του Πασινιάν σχετικά με το ανεπίλυτο ζήτημα των κατεχόμενων εδαφών της Αρμενίας.

Στην χθεσινή του 30λεπτη ομιλία, ο Πρωθυπουργός Πασινιάν δεν διευκρίνισε σε ποια εδάφη αναφερόταν όταν είπε ότι η Αρμενία έχει επίσης καταλάβει εδάφη του Αζερμπαϊτζάν.

«Το Αζερμπαϊτζάν έχει μετατρέψει όλες τις απαιτήσεις και τις προϋποθέσεις του σε συμφωνία, οι εκπρόσωποι της αρμενικής πλευράς δεν μπόρεσαν να επιτύχουν τίποτα σε αντάλλαγμα, επομένως μένει να τεκμηριωθεί ότι οι απαιτήσεις του Αζερμπαϊτζάν είναι δίκαιες, νόμιμες και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Μετά από όλα αυτά, αφού ανακοίνωσαν ότι έφεραν την ειρήνη, ο Νικόλ Πασινιάν ανακοίνωσε χθες ότι το Αζερμπαϊτζάν εξακολουθεί να έχει εδαφικές αξιώσεις εναντίον μας», δήλωσε η βουλευτής.

Σημειώνεται ότι ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν εδάφη υπό τον έλεγχο η μία της άλλης, και ότι αυτό το ζήτημα πρέπει να επιλυθεί μέσω οριοθέτησης.

Η Κριστίν Βαρντανιάν επέκρινε τον πρωθυπουργό για αποτυχία αφού δεν συμπεριέλαβε το ζήτημα των Αρμενίων που κρατούνται σε αιχμαλωσία στο Μπακού στην προκαταρκτική συμφωνία Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν.

Καθώς οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία συνεχίζονταν από την άνοιξη του 2022, σύμφωνα με τον Αρμένιο ηγέτη, κατάλαβαν ότι η συμπερίληψη του ζητήματος των κρατουμένων στο κείμενο θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως κάτι που σημαίνει ότι η επιστροφή τους είναι θέμα μετά την υπογραφή και την επικύρωση της συμφωνίας.

Η βουλευτής Κριστίν Βαρντανιάν/Kristine Vardanyan τόνισε σε συνέντευξή της στο RFE/RL : «Λέει (ο Πασινιάν), ότι φέραμε τους περισσότερους αιχμαλώτους, εσείς δώσατε τους περισσότερους κρατούμενους, πρέπει πρώτα να επιλύσετε τα ανθρωπιστικά ζητήματα σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο και να τα λύσετε χωρίς καμία παραχώρηση σε αντάλλαγμα, δηλαδή, ώστε να μην συμβεί ξαφνικά να πρέπει να κάνουμε αυτή την εδαφική παραχώρηση, να δώσουμε τον διάδρομο (Ζαγκενζούρ) χωρίς την επιστροφή των αιχμαλώτων, διαφορετικά το Αζερμπαϊτζάν θα συλλάβει δεκάδες Αρμένιους πολίτες, λέγοντας, μέχρι να κάνετε αυτή την παραχώρηση, δεν θα απελευθερώσω τους αιχμάλωτους», δήλωσε χαρακτηριστικά.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Πρωθυπουργός της Ιορδανίας: Το Ισραήλ μετατρέπεται σε κράτος-παρία

Από
pcuser
-
0

Ο πρωθυπουργός της Ιορδανίας και ο ομόλογός του, του Λιβάνου

Ο πρωθυπουργός της Ιορδανίας Τζααφάρ Χασάν δήλωσε την Τρίτη ότι η πραγματικότητα δεν υποδηλώνει την ψευδαίσθηση ενός Μεγάλου Ισραήλ, αλλά μάλλον ένα απόκληρο, απομονωμένο, πολεμοχαρές Ισραήλ υπό πολιορκία λόγω των βάναυσων και εξτρεμιστικών πολιτικών του.

Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του με τον πρωθυπουργό του Λιβάνου, Ναουάφ Σαλάμ, πρόσθεσε: «Αντιμετωπίζουμε δύο έργα. Το πρώτο, το οποίο επιδιώκουμε, βασίζεται στην επέκταση της κρατικής κυριαρχίας, στην εδραίωση της σταθερότητας και στην ενδυνάμωση των λαών ώστε να εργαστούν για την ευημερία και την ανθεκτικότητα. Το δεύτερο επιδιώκει να διατηρήσει, να επεκτείνει και να εμβαθύνει τις συγκρούσεις και τους πολέμους που εμβαθύνουν το μίσος».

Επεσήμανε ότι οι οδηγίες του Ιορδανού Βασιλιά Αμπντουλάχ Β΄ επιβεβαιώνουν πάντα την υποστήριξη της Ιορδανίας για την κυριαρχία, την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία του Λιβάνου, καθώς και την επέκταση της εξουσίας και της κυριαρχίας των θεσμών της σε ολόκληρη την επικράτεια του Λιβάνου, καθώς και τη συνεργασία με τους θεσμούς της.

Συνέχισε, τονίζοντας ότι η συνεχιζόμενη ισραηλινή κατοχή λιβανέζικου εδάφους είναι κατακριτέα και ότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως και οι συνεχιζόμενες επιθέσεις σε λιβανέζικο έδαφος πρέπει να σταματήσουν.

Από την πλευρά του, ο Σαλάμ εξήρε τον ρόλο της Ιορδανίας στην υποστήριξη του Λιβάνου και στην παρουσία της στο πλευρό του σε όλα τα στάδια, τονίζοντας ότι η φωνή της Ιορδανίας ακούγεται παγκοσμίως και ότι ο Λίβανος χρειάζεται αυτόν τον ρόλο στην τρέχουσα φάση που διανύει.

Τόνισε ότι «το Ισραήλ απομονώνεται όλο και περισσότερο στον κόσμο», υπό το πρίσμα των ενεργειών του στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και των σφαγών στη Λωρίδα της Γάζας.

Al Qahera News

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Λιβύη: Οι βουλευτές δίνουν πράσινο φως στον Σαντάμ Χάφταρ να διαδεχθεί τον πατέρα του ως επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού

Από
pcuser
-
0

Στη Λιβύη, η Βουλή των Αντιπροσώπων, με έδρα τα ανατολικά της χώρας, τροποποίησε τον νόμο που διέπει τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης (LNA), με επικεφαλής τον Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, τη Δευτέρα 18 Αυγούστου, κατά τη διάρκεια κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίασης στην οποία παρευρέθηκε πολύ περιορισμένος αριθμός βουλευτών. Αυτή η τροπολογία θα επιτρέψει στον Σαντάμ Χάφταρ να διαδεχθεί τον πατέρα του ως γενικός διοικητής του LNA.

Ο γιος του στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, Σαντάμ Χάφταρ, λαμβάνει το πράσινο φως από τους βουλευτές της ανατολικής Λιβύης για να διαδεχθεί τον πατέρα του ως επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού. © AFP

Στη Λιβύη, ο 83χρονος στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ, κουρασμένος και άρρωστος, συνεχίζει να τοποθετεί την οικογενειακή του οικογένεια στο επίκεντρο της στρατιωτικής δύναμης  στην ανατολική Λιβύη, προετοιμαζόμενος για την απόσυρσή του.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Χαλίφα Χάφταρ προήγαγε τον γιο του, Σαντάμ, στη θέση του αναπληρωτή διοικητή. Το κοινοβούλιο απέλυσε επίσης τον στρατηγό Αμπντεραζάκ Ναντούρι από τη θέση του αρχηγού του επιτελείου του LNA και τον διόρισε Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας.

Σύμφωνα με τους Λίβυους βουλευτές, η θέση του αρχηγού του επιτελείου πήγε σε έναν άλλο γιο του Χαλίφα Χάφταρ , τον στρατηγό Χαλέντ Χάφταρ.

Ο διορισμός του Σαντάμ Χάφταρ ως δεύτερου στην ιεραρχία του LNA δημιούργησε εντάσεις εντός της οικογένειας και ήταν απαραίτητο να ανταμειφθεί ο άλλος στρατιωτικός αδελφός, ο Χαλέντ Χάφταρ.

Ο στρατηγός Ναντούρι, μέχρι τώρα δεξί χέρι του Χαλίφα Χάφταρ, θυσιάστηκε ως εκ τούτου. Η Βουλή των Αντιπροσώπων χορήγησε στον Σαντάμ Χάφταρ «  πλήρεις εξουσίες », σύμφωνα με βουλευτές που παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση.

Σε μια χώρα όπου δύο βουλευτές απήχθησαν και σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ, το κοινοβούλιο απλώς εκτελεί εντολές.

Σύμφωνα με έναν αναλυτή που προτίμησε να παραμείνει ανώνυμος από φόβο αντιποίνων, το λιβυκό κοινοβούλιο είναι νεκρό από το 2014. «  Οι βουλευτές είναι απλώς πιόνια που ο Χαλίφα Χάφταρ μετακινεί κατά βούληση  ».

Αυτό που ο Συνταγματάρχης Καντάφι δεν τόλμησε να κάνει εντελώς, να εγκαταστήσει στην εξουσία τον γιο του Σαΐφ αλ-Ισλάμ, ο Στρατάρχης Χάφταρ βρίσκεται στη διαδικασία να το κάνει πραγματικότητα: να παραδώσει τη στρατιωτική εξουσία στην ανατολική Λιβύη στον γιο του και την οικογενειακή του οικογένεια.

Ακολουθώντας αυτή τη λογική, εδραιώνει την κυριαρχία του στην ανατολική Λιβύη, απαγορεύοντας, μεταξύ άλλων, τις δημοτικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχό του, γράφει το γαλλικό δημοσίευμα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Να γιατί μπορεί να καταρρεύσουν οι προσπάθειες του Τραμπ για το Ουκρανικό -Η ανάλυση του CNN

Από
anixneuseis
-
0

 

Βλαντίμιρ Πούτιν, Ντόναλντ Τραμπ & Βολόντιμιρ Ζελένσκι / Φωτογραφία: ASSOCIATED PRESS & SHUTTERSTOCK
19/08/2025  13:34
Εύσημα στον Ντόναλντ Τραμπ για τις προσπάθειές του για τη διευθέτηση του Ουκρανικού δίνει το CNN, προειδοποιώντας παράλληλα ότι όλα μπορεί να καταρρεύσουν ανά πάσα στιγμή.

Mε την εκ διαμέτρου αντίθετη σε σχέση με τον περασμένο Φεβρουάριο υποδοχή που επεφύλαξε αυτή τη φορά ο Τραμπ στον Βολόντιμιρ Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους ηγέτες που τον συνόδευαν -ασυνήθιστα ενωμένοι παρά τις μεγάλες ιδεολογικές τους αποκλίσεις-, προσέφερε δελεαστικές εικόνες για το πώς θα μπορούσε να προσεγγίσει το προεδρικό μεγαλείο σώζοντας την Ουκρανία, ασφαλίζοντας την Ευρώπη και δείχνοντας πραγματικά άξιος για Νόμπελ Ειρήνης.

Για το αμερικανικό δίκτυο η χθεσινή «ήταν μια ιστορική μέρα», που θύμισε τις συγκεντρώσεις μεγάλων πολιτικών οι οποίες τερμάτισαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και οικοδόμησαν τον σύγχρονο κόσμο. «Έτσι πρέπει να λειτουργεί η Δύση, με έναν Αμερικανό πρόεδρο να ηγείται ισχυρών Ευρωπαίων που μοιράζονται κοινούς στόχους».

Τα αγκάθια στην ώθηση του Τραμπ για ειρήνη
Αλλά, όπως σημειώνει το CNN, μολονότι αποφεύχθηκαν οι ρήξεις, που πολλοί φοβόντουσαν, στις χθεσινές συναντήσεις στο Λευκό Οίκο και όλοι, του Τραμπ περιλαμβανομένου, έκαναν επιδεικτικά τα πάντα για να αποφύγουν την κουβέντα για θέματα που θα μπορούσαν να χαλάσουν το κλίμα, η χθεσινή μέρα έφερε στην επιφάνεια τα ζητήματα που θα γίνουν ολοένα και πιεστικότερα τις επόμενες εβδομάδες και θα μπορούσαν να ματαιώσουν την προσπάθεια του ενοίκου του Λευκού Οίκου για τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία και να διαλύσουν την ενότητα των Δυτικών με τρόπο που θα ενθουσίαζε τον Πούτιν.

To θέμα των εγγυήσεων ασφαλείας
Έγινε πολλή κουβέντα σχετικά με την ανάγκη παροχής στην Ουκρανία εγγυήσεων ασφαλείας μετά από οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία. Ο Τραμπ μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι θα στείλει στήριξη από τον αμερικανικό στρατό. Αλλά ουδείς εξήγησε ακόμη πώς θα λειτουργήσει αυτό και, το σημαντικότερο, τι θα αποδεχόταν η Ρωσία ως μέρος μιας συμφωνίας.

Η πρωθυπουργό της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι έθεσε επί τάπητος πρόταση για μια δέσμη εγγυήσεων από δυτικά κράτη, βάσει της δέσμευσης αμοιβαίας συνδρομής του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ. Κάτι τέτοιο θα ήταν εκτός των επίσημων δομών της Συμμαχίας, αλλά θα μπορούσε να λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, παρά τη διαβεβαίωση του Τραμπ μετά την σύνοδο κορυφής στην Αλάσκα την Παρασκευή, ότι ο Πούτιν είναι ανοιχτός σε εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία, αυτό είναι λίαν δύσκολο. Ο Ρώσος πρόεδρος «διεξάγει πόλεμο για να συντρίψει τις ενταξιακές φιλοδοξίες της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Γιατί να δεχτεί μια συμφωνία που θα προσέφερε ένα ψευδο-συμμαχικό καθεστώς στην Ουκρανία;», διερωτάται το CNN.

Και πόσο ισχυρές θα ήταν ούτως ή άλλως αυτές οι εγγυήσεις; Θα πολεμούσαν όντως εναντίον της Ρωσίας για να αποτρέψουν μια νέα εισβολή τα ευρωπαϊκά έθνη που θα έστελναν στην Ουκρανία στρατεύματα στο πλαίσιο της «δύναμης κατευνασμού» της Συμμαχίας των Προθύμων; Η ανησυχία των κυβερνήσεων του Τζο Μπάιντεν και του Ντόναλντ Τραμπ αλλά και ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για τον εν εξελίξει πόλεμο είναι μήπως παρασυρθούν όλοι σε μια σύγκρουση με την εξοπλισμένη με πυρηνικά όπλα Ρωσία.

Και πώς θα έβλεπε η εκλογική βάση του κινήματος MAGA του Τραμπ μια τέτοια νέα στρατιωτική δέσμευση των ΗΠΑ στο εξωτερικό;

Η πλάνη της ανταλλαγής εδαφών
Μεγάλο «αγκάθι» είναι και το ζήτημα του εδαφικού. Το τσιτάτο στην εκκολαπτόμενη ειρηνευτική διαδικασία του Τραμπ είναι οι «ανταλλαγές εδαφών» για τη δημιουργία μιας νέας οριοθέτησης μεταξύ μιας διευρυμένης Ρωσίας και μιας μικρότερης πλέον εδαφικά Ουκρανίας. Ο Τραμπ έδωσε, μάλιστα, στον Ζελένσκι έναν χάρτη, για τον οποίο ήταν αρκετά ευγνώμων, λες και δεν συνειδητοποιεί ακόμη τις δύσκολες επιλογές που έχει μπροστά του για τα ποτισμένα με ουκρανικό αίμα εδάφη.

Σύμφωνα με αξιωματούχους που ενημερώθηκαν για τη σύνοδο κορυφής του Τραμπ με τον Πούτιν στην Αλάσκα, ο Ρώσος ηγέτης επιδιώκει την κατάκτηση μέσω διαπραγματεύσεων εδαφών, που δεν κατάφεραν να καταλάβουν οι δυνάμεις τους, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής και βιομηχανικής περιοχής του Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, ένα καλά οχυρωμένο τμήμα της οποίας παραμένει υπό τον έλεγχο του Κιέβου, και το οποίο η Ρωσία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο για μελλοντικές επιθέσεις σε άλλες περιοχές της γειτονικής της χώρας.

Ο όρος «ανταλλαγή εδαφών» ουσιαστικά αποκρύπτει την πραγματική σημασία του. Σύμφωνα με το ρωσικό σχέδιο η Ουκρανία θα εμπλεκόταν σε διαπραγματεύσεις για διαφορετικές περιοχές της επικράτειάς της. Ο Πούτιν θα έπαιρνε πολύτιμες στρατηγικές περιοχές, προσφέροντας άλλες, λιγότερο κρίσιμες που έχει ήδη καταλάβει αλλού εντός της Ουκρανίας. Κι όπως σχολιάζει το CNN, μια τέτοια συμφωνία δεν φαντάζει και πολύ σπουδαία.

Οι ανταλλαγές εδαφών δημιουργούν αναταραχές και σπέρνουν τους σπόρους για μελλοντικές διαμάχες, όπως δείχνει το παράδειγμα της Μέσης Ανατολής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το Κίεβο θα έπρεπε να πει σε χιλιάδες Ουκρανούς ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις εστίες τους ή να γίνουν Ρώσοι. Και ο Ζελένσκι θα έπρεπε να εξηγήσει στους γονείς των πεσόντων νεαρών Ουκρανών για ποιο λόγο σκοτώθηκαν για εδάφη, που θα παραχωρηθούν στον Πούτιν.

Υπάρχουν κάποιες διατυπώσεις που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την επίσημη αναγνώριση των αμφισβητούμενων περιοχών για να αναβάλουν τις κρίσιμες αποφάσεις για την κυριαρχία και να παγώσουν τον πόλεμο στις τρέχουσες γραμμές. Αυτό θα δημιουργούσε μια κατάσταση όπως εκείνη μεταξύ Βόρειας και Νότιας Κορέας ή μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Αλλά αυτές είναι επιλογές που μάλλον είναι αδύνατο να παρουσιάσει ο Ζελένσκι στον λαό του.

«Αυτό εξηγεί», σύμφωνα με το CNN, «γιατί οι συζητήσεις της Δευτέρας ήταν σουρεαλιστικές».

««Νομίζω ότι όλοι είναι σε χαρούμενη διάθεση, και νομίζω ότι αυτό είναι καλύτερο από το να μην είσαι σε χαρούμενη διάθεση, υποθέτω. Θεωρώ ότι η εστίαση στις συναντήσεις υπογραμμίζει την έλλειψη ουσίας σε όλα αυτά», δήλωσε στο αμερικανικό δίκτυο ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ, Τζον Μπόλτον.

Κάθε μεγάλη ειρηνευτική προσπάθεια φαντάζει ως απέλπιδα στην αρχή. Ενίοτε ο μόνος τρόπος υπέρβασης δυσεπίλυτων ζητημάτων είναι να δημιουργηθεί μια εσωτερική ώθηση. Υπό αυτό το πρίσμα η σπουδή του Τραμπ να συγκαλεί συνόδους κορυφής ίσως βγάζει νόημα. Ίσως ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος να μπορεί να ωθήσει γρήγορα τους πάντες να διανύσουν μεγάλη απόσταση στο δρόμο προς την ειρήνη, ώστε να είναι αδύνατο να επιστρέψουν. Αλλά, κάποια στιγμή τα χάσματα πρέπει να γεφυρωθούν.

«Δεν νομίζω ότι είναι βιώσιμο αυτό που βλέπουμε αυτή τη στιγμή με όλους να δείχνουν να συμμετέχουν σε μια διπλωματία των φαντασιώσεων» δήλωσε ο Μάικλ Κίματζ της δεξαμενής σκέψης Wilson Center και συγγραφέας του βιβλίου «Συγκρούσεις: Η προέλευση του πολέμου στην Ουκρανία και η νέα παγκόσμια αστάθεια».

Ο Τραμπ άλλαξε στάση έναντι της Ουκρανίας
Όταν επέστρεψε στον Λευκό Οίκο ο Τραμπ, πολλοί υποστηρικτές της Ουκρανίας φοβήθηκαν ότι θα την εγκατέλειπε στη μοίρα της. Ο Τραμπ εξακολουθεί να γκρινιάζει για τα πακέτα μαζικής αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας που έσωσαν τη χώρα μετά την εισβολή των δυνάμεων του Πούτιν τον Φεβρουάριο του 2022.

Αλλά ο Τραμπ έχει πλέον επενδύσει πολλή προσωπική αξιοπιστία και σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην προσπάθειά του για τον τερματισμό ενός πολέμου, που τώρα παραδέχεται ότι είναι πολύ πιο περίπλοκος από ό,τι είχε αντιληφθεί όταν δεσμεύτηκε να σιγήσουν τα όπλα σε 24 ώρες.

Στη χθεσινή συνάντησή του με τον Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο ο Τραμπ συγκρατήθηκε για να μην ενδώσει στις νύξεις δημοσιογράφων συντηρητικών ΜΜΕ, που φάνηκαν να τον παροτρύνουν σε κάποιο ξέσπασμα. Και μετά επαιξε τον παραδοσιακό ρόλο του προέδρου των ΗΠΑ που περιβάλλεται από τους νατοϊκούς συμμάχους. «Όλοι εργαζόμαστε για τον ίδιο στόχο, πολύ απλό στόχο – θέλουμε να σταματήσουμε τον πόλεμο» είπε ο Τραμπ.

Ο Τραμπ συνεχίζει τον κατευνασμό του Πούτιν
Ωστόσο, κάποιες στιγμές πυροδότησαν ανησυχίες για την πραγματική αφοσίωση του Τραμπ στην ειρηνευτική διαδικασία. Ανοικτό μικρόφωνο τον έπιασε να λέει στον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν ότι ο Πούτιν «θέλει να κάνει μια συμφωνία για μένα». Κι αυτό, όπως λέει το CNN, δείχνει επικίνδυνη αφέλεια για έναν Ρώσο πρόεδρο που ξεκίνησε έναν φονικό πόλεμο και είναι αποφασισμένος να αναβιώσει τον μύθο του ρωσικού μεγαλείου.

Εν συνεχεία ο Τραμπ διέκοψε τις συνομιλίες με τους Ευρωπαίους ηγέτες για να τηλεφωνήσει στον Πούτιν. Αυτό το είδος συμπεριφοράς ήταν ακριβώς ο λόγος που οι Ευρωπαίοι ομόλογοι του Τραμπ έσπευσαν να διασχίσουν τον Ατλαντικό, καθώς παραμένει η υποψία για τις ικανότητές του και τη δέσμευσή του στην ασφάλεια της Δύσης.

Ωστόσο, ουδείς άλλος μπορεί να κινηθεί μεταξύ του Ζελένσκι, των Ευρωπαίων ηγετών και του Πούτιν. Αν υπάρξει ποτέ ειρηνευτική συμφωνία, πιθανότατα θα είναι επειδή ο Τραμπ έπαιξε το χαρτί της προσωπικότητάς του και της αμερικανικής ισχύος. Ωστόσο, πρόκειται για μια λίαν ανορθόδοξη προσέγγιση, που μπορεί να μην λειτουργήσει και να καταρρεύσει λόγω των εσωτερικών της αντιφάσεων. Όπως σημειώνει ο δρ Κίματζ, ο Τραμπ «προσπαθεί να είναι όλα για όλους: συναντάται με τον Πούτιν και τον υποδέχεται με ανοικτές αγκάλες και φαίνεται να καταλήγει σε κάποια συμφωνία. Μιλά για δεσμεύσεις ασφαλείας προς την Ουκρανία. Επαινεί τους Ευρωπαίους ηγέτες για την υποστήριξή τους στην Ουκρανία.

Δεν υπάρχουν λεπτομέρειες για το τι συμβαίνει. Είναι όλα υποσχέσεις και οι υποσχέσεις στην επιφάνεια αντιφάσκουν μεταξύ τους. Κι αναρωτιέται κανείς για πόσο καιρό ο πρόεδρος Τραμπ μπορεί να κάνει ζογκλερικά με όλες αυτές τις μπάλες».

iefimerida.gr

ΝΤΗΛΙΒΕΡΥ

Από
anixneuseis
-
2

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Θέλω να σας πω την ιστορία του κοριτσιού, που δεν είναι κορίτσι πια, αλλά μια νέα γυναίκα μετά τα τριάντα, λίγο πριν γίνει μεσήλικη. Είναι χοντρούλα, άχαρη και μόνη. Η δουλειά που κάνει δεν έχει σχέση με ό,τι σπούδασε.  Ένας επαρχιώτης μάγκας την προσέλαβε να κάνει δημόσιες σχέσεις -τρόπος του λέγειν δηλαδή, να ανανεώνει τα χαρτιά υγείας, να συμπληρώνει τα κενά, να παίρνει και να δίνει μηνύματα και φακέλους- στο καφέ, το μεσιτικό γραφείο, την εταιρεία ανακαινίσεων, το εστιατόριο και τέλος στα αιρ μπι εν μπι του, που πρόσθεσε σταδιακά στην αρχική του δραστηριότητα, που ήταν, όπως είπαμε, ένα καφέ, σε απομίμηση Starbucks, με κορίτσια που φοράνε μαύρα και αγόρια με γενειάδες Ναβουχοδονόσορα, σε γραφική πόλη, μια δρασκελιά από τα σύνορα.

Δεν έχει μέρες για να πάρει άδεια, γιατί το καλοκαίρι είναι η υψηλή περίοδος για τις δραστηριότητες του αφεντικού της. Μόνο Σαββατοκύριακα, όταν έχει μαζεμένα ρεπό. Έτσι, ήρθε στη Θεσσαλονίκη με το ΚΤΕΛ. Έκανε την κράτηση για ένα άτομο, αλλά είπε ότι θα βρει συμφοιτητές και φίλους. Μούσια. Δεν έχει κρατήσει επαφή με κανέναν κι έπειτα όλοι λείπουν. Ρώτησε τί γράφει το θυροτηλέφωνο. Της είπαν. “Θα έρθει κόσμος;” τη ρώτησαν. Όχι, ομολόγησε, για να ξέρουνε πού να χτυπήσουν, όταν παραγγείλει. Κατέβασε τα στόρια κι έμεινε μέρα μεσημέρι με τα φώτα ανοιχτά.

Παρήγγειλε το πρώτο βράδυ. Της έφεραν δύο σακούλες. Έφαγε στον δερμάτινο καναπέ, μετά ξάπλωσε με το χάρτινο κουτί στον υφασμάτινο καναπέ και το γλυκό με τα τρίμματα από κορν φλέηκς το έφαγε στο κρεββάτι. Το άλλο πρωί βγήκε για λίγο. Είδε τάχα μια έκθεση σύγχρονης τέχνης, όπου όμως μπορούσες να κάνεις το δικό σου έργο και μετά να το δεις να προβάλλεται σε μια οθόνη. Πολύ δημιουργικό! Το βράδυ ξαναέμεινε μέσα.  Έψαξε καμιά τσόντα στην τηλεόραση. Οι ιδιοκτήτες είχαν αποσυνδέσει τη συσκευή από το ίντερνετ γιατί αηδίαζαν από τα κανάλια που είχαν σώσει για να ανοίγουν πρώτα, άλλοι παρόμοιοι επισκέπτες με το κορίτσι μας.

Και πάλι δεν είχε πού να πάει και ντρέπονταν να καθίσει κάπου μόνη να παραγγείλει πίτσα ή μπέργκερ. Ξαναπαρήγγειλε από το τηλέφωνο, σαλάτα και μπιφτέκια με σάλτσα και δύο σουφλέ σοκολάτα με την κρέμα γάλακτος χώρια. Έφαγε στο κρεββάτι βλέποντας ταινίες στο κινητό. Την άλλη μέρα βαρέθηκε κι έναν καφέ να φτιάξει. Για τρίτη φορά παρήγγειλε καφέ και σάντουιτς. Ήταν έτοιμη να παραδώσει τα κλειδιά και το διαμέρισμα. Άφησε επιδεικτικά όλα τα σκουπίδια της και άπλυτα τα πιάτα που χρησιμοποίησε. Το μπαλκόνι ήταν γεμάτο αποτσίγαρα. Προσφέρεται η θέα του Θερμαϊκού για το ντέρτι του να φοβάσαι να βγεις στον κόσμο και παράλληλα να νιώθεις τόσο καλά, όταν τα έχεις καταφέρει να μη νιώθεις πανικό. Για τρεις μέρες έζησε όπως αυτοί που τη διατάζουν και τη λένε πίσω από την πλάτη της ακατάλληλη για συνεύρεση και χοντρή. Έβαλε τα δυνατά της να παραμείνει χοντρή και συνηθίζει από καταναγκασμό σχεδόν να τρώει και να σκορπίζει τα σκουπίδια. Το άλλο τριήμερο, όποτε προκύψει, θα πάει αλλού. Δεν θέλει να τη σταμπάρουν, ότι έρχεται με το ΚΤΕΛ για να τρώει και να καπνίζει και να χαζεύει με τις ώρες, σαν γριά με αρθριτικά, από το μπαλκόνι.

Δεν θα παντρευτεί, ούτε θα κάνει καμιά προσπάθεια κοινωνικοποίησης. Οι συμφοιτητές της δεν την καλούσαν για φαγητό ούτε τότε, πόσο μάλλον τώρα. Έχει πολλά ντηλίβερυ στη Θεσσαλονίκη. Τι ηλίθιοι ιδιοκτήτες, να μην έχουν ίντερνετ στην τηλεόραση! Πέρασε καλό τριήμερο. Ξέφυγε  από την επαρχιακή πόλη, τα ενενήντα κιλά, το σουτιέν που κάνει σημάδια στους ώμους από το βάρος και το αφεντικό που την πληρώνει για τις τόσες ικανότητές της, με σημαντικότερη από όλες την εχεμύθεια.

 

 

H Τουρκία σχεδιάζει τη διακυβέρνηση της Τρίπολης, μέσω μυστικών επιχειρήσεων απο τη Δαμασκό

Από
anixneuseis
-
0


Δεν είναι ικανοποιημένη από την σημαντική της επιρροή στη βόρεια Συρία και το Ιράκ, η Άγκυρα επιδιώκει να εδραιώσει ένα πολιτικό, ασφαλιστικό και οικονομικό προπύργιο στο βόρεια Λίβανο – ενώ η Βηρυτός παρακολουθεί ανίσχυρη.

Ανταποκριτής της The Cradle στον Λίβανο Καθώς ο Λίβανος αντιμετωπίζει τα πολυάριθμα εσωτερικά του αδιέξοδα και τις γεωπολιτικές επιπτώσεις του πρόσφατου πολέμου Ισραήλ–Ιράν, η Τουρκία διευρύνει ύπουλα την παρουσία της στην λιβανική επικράτεια – ιδιαίτερα στην βόρεια πόλη της Τρίπολης και τις γύρω περιοχές. Το έργο της Άγκυρας δεν περιορίζεται πλέον σε βοήθεια ή εκπαιδευτικά προγράμματα προς προνομιούχες σουνιτικές κοινότητες στο λιβανικό κράτος· περιλαμβάνει πλέον πολύ πιο σύνθετα εργαλεία: πολιτογράφηση , θρησκευτική προσέγγιση, διείσδυση σε σημαντικές υποδομές, και ένα σώμα ασφαλείας που διαχειρίζεται απευθείας η τουρκική μυστική υπηρεσία από τη Δαμασκό.

Η Τρίπολη διοικείται από τη Δαμασκό

Πηγές ασφαλείας ενημερώνουν την The Cradle ότι η Τρίπολη, η μεγαλύτερη πόλη στο βόρεια Λίβανο, είναι σήμερα μια σημαντική ζώνη επιρροής της Τουρκίας — διαχειριζόμενη και παρακολουθούμενη από την τουρκική κυστική υπηρεσία μέσω ενός γραφείου πεδίου με βάση την περιοχή της Μεζέ στη Δαμασκό. Η επιχείρηση επιβλέπεται από τον Τούρκο αξιωματικό Α.Σ., ο οποίος διευθύνει ένα δίκτυο πεδίου πληροφοριών στην Τρίπολη με αποστολή την επίβλεψη των εξελίξεων στο επίπεδο της οδού, τον συντονισμό πολιτικών και θρησκευτικών δραστηριοτήτων, τη συλλογή πληροφοριών, και την εδραίωση μιας βιώσιμης βάσης τουρκικής “ήπιας ισχύος” στον Λίβανο.

Για πάνω από μια δεκαετία, η Άγκυρα οικοδομεί υποδομές “ήπιας ισχύος” σε ολόκληρο το βόρειο Λίβανο. Οργανισμοί όπως η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TIKA) και το Ίδρυμα Diyanet έχουν ενισχύσει την ανθρωπιστική, θρησκευτική και εκπαιδευτική παρουσία της Τουρκίας, στοχεύοντας τις φτωχές σουνιτικές κοινότητες στην Τρίπολη, τη Μινιέ, τη Ντινιέ, το Ακκάρ και αλλού. Αυτοί οι φορείς παρέχουν τρόφιμα και οικονομική βοήθεια, εκατοντάδες ετήσιες υποτροφίες, και διαχειρίζονται τζαμιά, σχολεία και πολιτιστικά κέντρα.

Αλλά το πιο ευαίσθητο εργαλείο που έχουν εφαρμόσει είναι η χορήγηση τουρκικής ιθαγένειας σε εκατοντάδες λιβανέζικες οικογένειες, με την πρόφαση της οθωμανικής ή τσιγγάνικης καταγωγής. Αυτή η πρακτική έχει δημιουργήσει ένα δημογραφικό με διπλή πίστη – λιβανέζο‑τουρκικό – το οποίο η Άγκυρα μπορεί να ενεργοποιήσει σε οποιαδήποτε μελλοντική περιφερειακή ή εσωτερική σύγκρουση. Είναι τόσο μια βάση ήπιας ισχύος όσο και δυνητικό μοχλό πολιτικής επιρροής.

Ο βραχίονας ασφαλείας: Από τη Μεζέ έως την Τρίπολη

Πίσω όμως από το προσωπείο των «πολιτικών οργανισμών» κρύβεται μια προσεκτικά διαχειριζόμενη επιχείρηση της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας. Σύμφωνα με τις πηγές της The Cradle, ο Τούρκος αξιωματικός Α.Σ., ο οποίος ηγείται του σταθμού στη Συρία, επιβλέπει επίσης ένα τοπικό πόστο στην Τρίπολη, το οποίο διοικείται επί τόπου από έναν άνδρα με το όνομα Μ.Σ.

Ο Μ.Σ. κινείται ελεύθερα στις βόρειες συνοικίες της πόλης και λαμβάνει άμεση λογιστική και τεχνική υποστήριξη από την Άγκυρα, περιλαμβανομένων δορυφορικών συστημάτων επικοινωνίας ώστε να αποφεύγεται η υποκλοπή από τα λιβανικά δίκτυα.

Επίσης διαχειρίζεται ένα δίκτυο τοπικών πρακτόρων, οι οποίοι λειτουργούν σε συντονισμό με κοινωνικές και θρησκευτικές δομές υπό την αιγίδα μιας φιγούρας γνωστής ως Α.Α., ο οποίος επιβλέπει ένα θρησκευτικό δίκτυο προσηλυτισμού στη συνοικία Μπαμπ αλ-Ταμπάνεχ. Λειτουργώντας υπό τη σημαία του «μετριοπαθούς τουρκικού Ισλάμ», αυτή η πρωτοβουλία οικοδομεί στην πραγματικότητα έναν κοινοτικό ιστό ευθυγραμμισμένο με την Άγκυρα.

Οι στόχοι: Λιμάνι, αεροδρόμιο, διυλιστήριο

Οι φιλοδοξίες της Τουρκίας στη βόρεια Λίβανο – όπως και στη βόρεια Συρία και το Ιράκ – ξεπερνούν κατά πολύ την επιρροή σε κοινότητες· στόχος της είναι η εγκαθίδρυση και ο έλεγχος ζωτικών στρατηγικών υποδομών:

Πρώτον, η Άγκυρα επιδιώκει να μετατρέψει το λιμάνι της Τρίπολης, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο – μεγαλύτερο τόσο σε μέγεθος όσο και σε βάθος από το λιμάνι του Τελ Αβίβ – σε έναν κόμβο εφοδιαστικής για τη μεταφορά τουρκικών αγαθών προς τη Συρία και ενδεχομένως το Ιράκ. Τουρκικές εταιρείες έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για επενδύσεις και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του λιμανιού, το οποίο βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Συρία, σε διεθνή πρότυπα.

Δεύτερον, η Τουρκία στοχεύει στην επανενεργοποίηση του διαδρόμου προσγείωσης στο αεροδρόμιο Κλάγιαατ, που βρίσκεται βόρεια της Χάλμπα, μέσω έμμεσης χρηματοδότησης και τοπικής πολιτικής πίεσης. Σκοπός της είναι η δημιουργία ενός στρατηγικού εναέριου διαδρόμου μεταξύ Τουρκίας και βόρειας Λιβάνου, με ενδεχόμενη στρατιωτική ή λογιστική χρήση στο μέλλον.

Τρίτον, και ίσως πιο επικίνδυνο από όλα, η Άγκυρα ελίσσεται για να αποκτήσει έλεγχο επί του υποχρησιμοποιούμενου Διυλιστηρίου Μπεντάουι, το οποίο παραμένει συνδεδεμένο με απομεινάρια της υποδομής του Δια-Αραβικού Αγωγού (TAPLINE).

Κατασκευασμένος τη δεκαετία του 1940, ο TAPLINE μετέφερε σαουδαραβικό πετρέλαιο διαμέσου της Εγγύς Ανατολής προς τις μεσογειακές ακτές, από τη Νταμάμ έως τη Σιδώνα μέσω Συρίας και βόρειας Λιβάνου – περιλαμβανομένου του διυλιστηρίου Μπεντάουι. Παρόλο που έκλεισε τη δεκαετία του 1980, τμήματα της υποδομής παραμένουν, καθιστώντας το διυλιστήριο έναν δελεαστικό ενεργειακό κόμβο για οποιαδήποτε μελλοντική περιφερειακή εναλλακτική στη μεταφορά πετρελαίου του Κόλπου.

Για την Άγκυρα, ο έλεγχος ή ακόμη και η συνδιαχείριση αυτής της εγκατάστασης θα της προσέφερε στρατηγικό ενεργειακό μερίδιο στην ανατολική Μεσόγειο.

Λιβανικά εκλογικά κουτιά: Νέο τουρκο-σαουδαραβικό πεδίο μάχης

Με την απόσυρση του πρώην πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι και του Κινήματος του Μέλλοντος από την πολιτική σκηνή του Λιβάνου και τη διάβρωση της σαουδαραβικής κυριαρχίας επί των σουνιτικών πληθυσμών της χώρας, η Τουρκία τοποθετείται για πολιτικά οφέλη στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Σύμφωνα με τις πηγές της The Cradle, η Άγκυρα υποστηρίζει σειρά υποψηφίων στην Τρίπολη, τη Μινιέ και το Ακκάρ – ορισμένοι εκ των οποίων έχουν τουρκμενική φυλετική καταγωγή, άλλοι έχουν λάβει πολιτική και επικοινωνιακή εκπαίδευση στην Τουρκία.

Στόχος της Άγκυρας δεν είναι μόνο η κατάκτηση εδρών στο κοινοβούλιο, αλλά η δημιουργία ενός πιστού μπλοκ πίεσης που θα επιτρέπει στην Τουρκία να κινεί τα νήματα των δυναμικών του λιβανικού κράτους – ιδίως καθώς αυτή η πολιτική στρατηγική συμπληρώνει τα σχέδιά της για τις υποδομές στον βορρά.

Τον Μάιο του 2025, ο Αμπντουλάχ Ερέν, επικεφαλής της τουρκικής Υπηρεσίας για Απόδημους Τούρκους και Συναφείς Κοινότητες (YTB), επισκέφθηκε τουρκμενικές πόλεις στο Ακκάρ και την Τρίπολη. Ο Ερέν και ο Τούρκος πρέσβης Αλί Μπαρίς Ουλουσόι επισκέφθηκαν μνημείο αφιερωμένο στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 στην Κουάσρα, όπου απήγγειλαν προσευχές και έγιναν δεκτοί ως ήρωες από τους ντόπιους.

«Ο Λίβανος έχει ιδιαίτερη σημασία για την Τουρκία, ιδίως επειδή οι Λιβανέζοι Τουρκμένοι αποτελούν ένα από τα αυθεντικά συστατικά της χώρας», δήλωσε ο Ερέν, ανακοινώνοντας ότι η Άγκυρα θα αυξήσει τις υποτροφίες για νέους στην Κουάσρα.

Ο ιμάμης σεΐχης Μοχάμαντ Μουράμπ, μιλώντας σε τζαμί στη Μπίρεχ, δήλωσε: «Οι μουσουλμάνοι στον Λίβανο βλέπουν τους εαυτούς τους ως μέρος της Τουρκίας και παρακολουθούν κάθε εξέλιξη εκεί». Οι δραστηριότητες ήπιας ισχύος της Τουρκίας σε αυτές τις πόλεις δεν είναι απλώς συμβολικές – στοχεύουν στην καλλιέργεια ενός εντεινόμενου αισθήματος τουρκικής ταύτισης στους ντόπιους.

Στο στρατηγικό υπολογισμό της Άγκυρας, η Τρίπολη δεν είναι απλώς μια παραλιακή πόλη. Είναι η βόρεια πύλη προς τη Συρία, ένα μαλακό υπογάστριο στο κατακερματισμένο κρατικό σύστημα του Λιβάνου, και εφαλτήριο για τη Συρία, το Ιράκ και την Ιορδανία. Το μοντέλο αντανακλά τη δράση της Τουρκίας στη βόρεια Συρία: τοπική διακυβέρνηση, παράλληλη ασφάλεια, και οικονομία δεμένη με την τουρκική λίρα.

Το Ισραήλ, από την πλευρά του, παρακολουθεί αυτή τη μετατόπιση με ανησυχία. Το λιμάνι της Τρίπολης – μεγαλύτερο, βαθύτερο και περισσότερο επεκτάσιμο από του Τελ Αβίβ – συνιστά στρατηγικό κίνδυνο, ιδίως αν εξελιχθεί σε κόμβο λογιστικής ή ασφάλειας για τη συνεργασία Τουρκίας–Ιράν μέσω του διαδρόμου της Τρίπολης.

Δίκτυο επιρροής στη βόρεια Λίβανο

Από την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο χωριό Κουάσρα το 2010 – ένα χωριό με βαθιές τουρκμενικές ρίζες – η Τουρκία αντιμετωπίζει την περιοχή ως φυσική προέκταση της δικής της σφαίρας επιρροής.

Σύμφωνα με πληροφορίες που εξασφάλισε η The Cradle, η βάση επιρροής που ίδρυσε εκεί η Άγκυρα παραμένει ενεργή και άθικτη, ενισχυμένη πλέον από ένα σημαντικό τμήμα Λιβανέζων πολιτών που έχουν αποκτήσει την τουρκική υπηκοότητα. Ο αριθμός τους εκτιμάται μεταξύ 50.000 και 70.000.

Πηγές στη βόρεια Λίβανο αναφέρουν στην The Cradle ότι τα τελευταία χρόνια η Τουρκία έχει οικοδομήσει ένα πολυεπίπεδο δίκτυο σχέσεων. Ορισμένοι από αυτούς τους δεσμούς ήταν προσωρινοί και συναλλακτικοί, ενώ άλλοι έχουν αποδειχθεί πιο στρατηγικοί και διαρκείς, όπως η μακροχρόνια σύνδεση της Τουρκίας με την οικογένεια Μαράμπι, η οποία θεωρείται βασικός σύμμαχος της Άγκυρας στην περιοχή.

Η Τουρκία έχει επίσης ενεργοποιήσει τα εργαλεία ήπιας ισχύος μέσω οργανισμών όπως η TIKA, η οποία χρηματοδοτεί τοπικούς συλλόγους και πρωτοβουλίες. Η κοινωνική της επιρροή επεκτείνεται μέσω προσώπων όπως ο Χάλεντ Ταδμάρι, καθώς και ατόμων προσκείμενων στον Λιβανέζο βουλευτή Ιχάμπ Ματάρ.

Με την πτώση της κυβέρνησης του πρώην Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και την άνοδο του Άχμαντ αλ-Σαράα – προσώπου υποστηριζόμενου από την Τουρκία και πρώην αρχηγού του ISIS – στην προεδρία της Συρίας, η τουρκική επιρροή στον Λίβανο εισήλθε σε φάση «στρατηγικής αναδιάταξης», αναμένοντας την κατάλληλη στιγμή για ενεργοποίηση σε ευθυγράμμιση με τις περιφερειακές μετατοπίσεις.

Παρότι οι δραστηριότητες της Άγκυρας έχουν παραμείνει σχετικά χαμηλών τόνων στα μέσα ενημέρωσης, το λιβανικό κράτος δεν τις έχει αγνοήσει. Το 2020, ο τότε γενικός διευθυντής της Γενικής Ασφάλειας του Λιβάνου, αντιστράτηγος Άμπας Ιμπραήμ, υπέβαλε άμεσες προειδοποιήσεις στο Ανώτατο Συμβούλιο Άμυνας, επισημαίνοντας την τουρκική δραστηριότητα και ζητώντας αυστηρότερους ελέγχους στις ξένες επιχειρήσεις εντός της λιβανικής επικράτειας – ένα πρόωρο καμπανάκι για την πιθανή διεύρυνση του ρόλου της Τουρκίας αν αφεθεί ανεξέλεγκτος.

«Μπιλάτ αλ-Σαμ» ξανά;

Τα τουρκικά κρατικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται όλο και πιο συχνά στον Λίβανο ως μέρος της «Μπιλάτ αλ-Σαμ» (Μεγάλη Συρία ή Εγγύς Ανατολή) αντί να χρησιμοποιούν τα ονόματα των κρατών της περιοχής. Σε πρόσφατη αναφορά του Πρακτορείου Ανατολού, που σχολίαζε δήλωση του Αμερικανού πρέσβη Τόμας Μπαράκ για την πιθανή «επανένταξη» του Λιβάνου στην περιοχή της Εγγύς Ανατολής, αναφερόταν:

«Ιστορικά, η Μπιλάτ αλ-Σαμ εκτεινόταν από τα Όρη Ταύρου στη νότια Τουρκία έως την έρημο του Σινά στην Αίγυπτο, και από τη Μεσόγειο έως την ιρακινή έρημο… Κατά τις ισλαμικές περιόδους – ιδίως των Ομεϋαδών και των Αββασιδών – ο Λίβανος αποτελούσε μέρος της επαρχίας Αλ-Σαμ… Την οθωμανική περίοδο, ο Λίβανος ήταν διαιρεμένος ανάμεσα στα βιλαέτια (επαρχίες) της Βηρυτού και της Δαμασκού.»

Τέτοιες αναφορές δεν είναι τυχαίες. Αντηχούν το ευρύτερο νεοοθωμανικό δόγμα του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το οποίο επιδιώκει την επανασύσταση της τουρκικής σφαίρας επιρροής μέσω μη παραδοσιακών εργαλείων: εκπαίδευση, εμπόριο, θρησκεία, διπλή υπηκοότητα και τοπική διακυβέρνηση.

Σε μια παράδοξη γεωπολιτική τροπή, οι τουρκικές επιχειρήσεις στη βόρεια Λίβανο διευθύνονται από τη Δαμασκό, χάρη σε στρατιωτική επιχείρηση με τουρκική στήριξη για την ανατροπή της κυβέρνησης Άσαντ. Η αποπομπή του τον Δεκέμβριο του 2024 επέτρεψε την ύπαρξη τουρκικού επιτελικού γραφείου στη Μεζέ, το οποίο χρησιμοποιεί μάλιστα και Λιβανέζους τοπικούς πράκτορες. Πρόκειται για βαθιά μετατόπιση: η Άγκυρα δεν παρατηρεί πλέον απλώς τον Λίβανο, αλλά τον διαμορφώνει επί του πεδίου.

Χωρίς συνεκτική στρατηγική του Λιβάνου για την αποτροπή φανερών και καλυμμένων επιθέσεων από ισχυρότερους γείτονες, και εν τη απουσία αραβικών αντισταθμισμάτων, η Βηρυτός ενδέχεται σύντομα να ξυπνήσει σε μια νέα πραγματικότητα: η βόρεια περιοχή της διοικείται με βάση ξένη ατζέντα και οι στρατηγικές της υποδομές αξιοποιούνται για περιφερειακές φιλοδοξίες που δεν περνούν από την πρωτεύουσα.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο δεν αντανακλούν απαραίτητα εκείνες της The Cradle.

The Cradle

1...621622623...3,035Σελίδα 622 από 3,035