Βασίλη Μούτσογλου, Πρέσβη ε.τ.
Το βιβλίο δεν μπορεί να διαβαστεί μέσα στην περιρρέουσα κακοφωνία των
ημερών. Προσευχηθείτε όλα αυτά να είναι μια κακότυχη στιγμή του Ελληνισμού,
κλείστε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, εφημερίδες και κοινωνικά δίκτυα και μέσα στη
σιωπή των αιώνων, γυρίστε τις σελίδες του πονήματος του κ. Πουκαμισά. Θα
συμφωνήσουμε στα αναγκαία, όπως γράφει η προμετωπίδα του βιβλίου, η οποία
ταυτόχρονα μας παρέχει την ελευθερία να διαφωνήσουμε στα αμφίβολα.
Διαφωνούμε σε λίγα, και αυτό, ίσως επειδή έτσι το θέλησε ο συγγραφέας.
Ποιοι είμαστε; Ο συγγραφέας θεωρεί υποχρεωμένο τον εαυτό του να
αναφέρει τη δημοφιλή φράση του Ισοκράτη «…και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους
της παιδεύσεως της ημετέρας…», βαθύς ων γνώστης της ιστορίας ωστόσο, σπεύδει
να επισημάνει την ανάγκη να τοποθετηθεί στο ιστορικό πλαίσιο στο οποίο
διατυπώθηκε.
Και βέβαια, η ήπια ισχύς, ελάχιστη σημασία έχει σε σύγκριση με την πολιτική
ισχύ. Σωστά γράφει ο συγγραφέας ότι η πολιτική πολιτισμικής ισχύος έχει
πεπερασμένη επήρεια. Τίποτα δεν μπορούσε να παραμείνει αν δεν το ήθελε ο
κυρίαρχος για δικούς του λόγους. Λιμάνι μας και μοναδική βεβαιότητα για τη
συνέχιση του Ελληνισμού, είναι το ελεύθερο και κυρίαρχο Ελληνικό κράτος το οποίο
πρέπει να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, αφού αποτελεί το μοναδικό
θεμέλιο της εθνικής μας ύπαρξης. Δεν διαφωνεί ο συγγραφέας· ίσως δεν το
υπογραμμίζει αρκετά, στο πνεύμα των καιρών.
Μιλούμε μια γλώσσα παρόμοια με αυτήν των αρχαίων, η μεταβίβαση της
όμως δεν ήταν γραμμική, πέρασε από διάφορες φάσεις. Ζούμε στον ίδιο χώρο, αλλά
το πραγματικό γεγονός ότι θεωρούμε τον εαυτό μας πνευματικό απόγονο των
αρχαίων Ελλήνων, γίνεται δεκτό από όλους; Ορθώς ο συγγραφέας γράφει ότι η
αναφορά του γεωπολιτισμικού ανύσματος της Ελλάδας αποκλειστικά στην
αρχαιότητα είναι λανθασμένη. Ουσιαστικός διάδοχος της αρχαίας Ελλάδας ήταν οι
Έλληνες της Μακεδονίας, οι οποίοι εξελλήνισαν και τμήματα αρχαίων λαών της
Θράκης και της Ανατολίας που μαζί με τους Έλληνες των αποικιών αποτέλεσαν τον
ελληνικό κορμό για δυο περίπου χιλιετίες.
Με τη Συνθήκη της Λοζάνης πράγματι επιβλήθηκε εθνοκάθαρση στην
Ανατολική Θράκη και στην Ανατολία, όχι όμως στους «ελληνόφωνους και
τουρκόφωνους» αλλά, σύμφωνα με την ορολογία της Λοζάνης, στους Έλληνες
Ορθοδόξους των περιοχών αυτών ενώ εξαιρέθηκαν οι Έλληνες της
Κωνσταντινούπολης χωρίς κανένα άλλο προσδιοριστικό παρά μόνο την εθνότητα
τους ως Ελλήνων. Και ορθώς η προσπάθεια της Ελλάδας επικεντρώθηκε σε αυτούς
αφού τα πνευματικά θεμέλια της σύγχρονης Ελλάδας διαμορφώθηκαν από τον
Ελληνισμό της διασποράς με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.1
Αυτός ο Ελληνισμός της Πόλης που υπό καθεστώς πρωτοφανούς δουλείας,
χειρότερο τις περισσότερες φορές από τη δουλεία των προηγούμενων αιώνων,
κατάφερε – με τη βοήθεια και του Ελληνικού κράτους – να κρατήσει ελληνικό και
συνδεδεμένο με την Ελλάδα το Πατριαρχείο που κινδύνευσε με εκτουρκισμό τύπου
papa- Eftim μετά την απέλαση του Πατριάρχη Κωνσταντίνου Στ΄ το 1925, κάτι που
δεν κατάφεραν ορισμένες εκκλησιαστικές οντότητες αργότερα.
Καθόσον αφορά της γεωπολιτικές θεωρίες που αναπτύχθηκαν τον περασμένο
αιώνα, μερικές από αυτές είναι πλέον πεπερασμένες και έχουν μόνο ιστορικό
ενδιαφέρον. Τη δεκαετία του 1970, εισάγεται από τον Δ. Κιτσίκη το μοντέλο της
«Ενδιάμεσης Περιοχής» που καλύπτει τμήματα του Κεντρικού Χώρου (με την
εξαίρεση της Γερμανίας–Πρωσίας και της βορειοανατολικής Κίνας που δεν
συμπεριλαμβάνονται στην Ενδιάμεση Περιοχή), την Τουρκία, την Ελλάδα, τη Μέση
Ανατολή, την Αραβική χερσόνησο και το Ιράν. Παρατηρείται ότι το μοντέλο του
Κεντρικού Χώρου ήταν γεωπολιτικό, ενώ της Ενδιάμεσης Περιοχής, γεω-πολιτιστικό.
Τα κριτήρια του διαχωρισμού, ως προς το αποτέλεσμα τους παρουσιάζουν
ομοιότητες με αυτά της (αβάσιμης) θεωρίας του Huntington. Ο ρόλος τόσο του
Κεντρικού Χώρου όσο και της Ενδιάμεσης Περιοχής θεωρήθηκε από τους
εμπνευστές των θεωριών αυτών ως σημαντικών για την εξέταση της εξέλιξης της
παγκόσμιας ιστορίας.2
Εξαιρετικά διαφωτιστική και ενδελεχής η σκιαγράφηση των σχέσεων μας με
τους συγγενικούς πολιτισμούς. Ο συγγραφέας φαίνεται να γνωρίζει ή να έχει
μελετήσει καλά τις σχέσεις μας , αρχαίες και νεότερες, και την αντιμετώπιση της
Ελλάδας από αυτούς. Ως προς την ανταγωνιστικότητα της Ιταλίας προς την Ελλάδα,
όπως διπλωματικά το θέτει ο συγγραφέας, δυστυχώς και για άγνωστους λόγους,
αυτή δεν περιορίζεται στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα, για να θέσω, διπλωματικά
και εγώ, τελεία εδώ.
Το θέμα «Η Ελλάδα στην Ευρώπη» αναλύεται με ακρίβεια. Σε ποια Ευρώπη;
Και τελικά καταλήγουμε ότι η ένταξη μας σε αυτή είναι πολιτική και όχι πολιτισμική.
Τη σημερινή ανίχνευση της θέσης της Ελλάδας, ο συγγραφέας παίρνει αποστάσεις
από το εφήμερο, από τις μικρότητες της καθημερινής πολιτικής ζωής και
προδιαγράφει μια πορεία που βασίζεται στο πολιτισμικό βάθρο. Ωστόσο τα
προβλήματα της Ελλάδας είναι δομικά και οι σχέσεις της με τους γείτονες
εξαρτώνται από υλικά δεδομένα ισχύος και οικονομίας.
Μια από τις σημαντικότερες πτυχές του βιβλίου είναι ότι προκαλεί και
προσκαλεί σε σκέψη. Είτε συμφωνεί κανείς, είτε διαφωνεί, το βιβλίο δεν αφήνει
αδιάφορο τον συνειδητό αναγνώστη.
Μερικοί κρίνουν τα βιβλία από τον τίτλο τους και μάλιστα επικρίνουν τις
λέξεις που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας στον τίτλο. Από αυτήν την πλευρά θεωρώ
1 Β. Μ.: Η Ελληνική Μεταβολή του 1821, Αθήνα, 2018
2 Β. Μ.: Η Γεωγραφική Συνάρτηση στο Γεωπολιτικό Αίνιγμα, Αθήνα, 2019.
ότι η λέξη ανάπτυγμα του τίτλου του βιβλίου αυτού, εννοιολογικά και γραμματικά,
είναι η πλέον κατάλληλη.
Βιβλιοκρισία Γ. Πουκαμισά: Το Γεωπολιτισμικό Ανάπτυγμα των Ελλήνων
Η Αίγυπτος ανακοίνωσε την έναρξη εξοπλισμού των παλαιστινιακών δυνάμεων και αναμένει διεθνή υποστήριξη
Ο Αιγύπτιος πρωθυπουργός, Μουσταφά Μαντμπούλι, ανακοίνωσε ότι η Αίγυπτος έχει ξεκινήσει την εκπαίδευση των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας, τονίζοντας την ετοιμότητά της να επεκτείνει αυτή την προσπάθεια με διεθνή υποστήριξη.
Ο Μουσταφά Μαντμπούλι δήλωσε, κατά τη διάρκεια συνάντησης την επόμενη μέρα, στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, υποστηρίζοντας τη σταθερότητα στη Γάζα: «Η Αίγυπτος έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες για την εκπαίδευση των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας και είμαστε έτοιμοι να επεκτείνουμε αυτή τη διαδικασία με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας».
Βλέπουμε την ανάγκη να καταστεί αυτό δυνατό και να εργαστούμε για ένα πολιτικό πλαίσιο που θα συμφωνηθεί από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες πριν ξεκινήσουμε συζητήσεις για τις λεπτομέρειες και τα καθήκοντα της αποστολής. Αυτές οι λεπτομέρειες φυσικά θα διαμορφωθούν σύμφωνα με τα όσα θα συμφωνηθούν πολιτικά».
Ο Πρωθυπουργός της Αιγύπτου Δρ. Μουσταφά Μαντμπούλι συμμετείχε στη συνάντηση μαζί με τον Αχμέντ Αμπούλ Γκέιτ, Γενικό Γραμματέα του Συνδέσμου Αραβικών Κρατών, τον Δρ. Αμπντέλ Αάτι Μπαντρ, Υπουργό Εξωτερικών, Μετανάστευσης και Υποθέσεων Αιγυπτίων Αποδήμων, και αρκετούς αξιωματούχους από αραβικές και ξένες χώρες.
Η παρουσία του Πρωθυπουργού σε αυτή τη συνάντηση έρχεται στο περιθώριο της συμμετοχής του, επικεφαλής αντιπροσωπείας υψηλού επιπέδου εκ μέρους του Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι, στη Διάσκεψη για τη Λύση των Δύο Κρατών και στην έναρξη του υψηλού επιπέδου τμήματος της 80ής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που πραγματοποιήθηκε με θέμα «Καλύτερα Μαζί: 80 Χρόνια και Μετά για την Ειρήνη, την Ανάπτυξη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα».
Ο Μαντμπούλι ξεκίνησε την ομιλία του κατά τη διάρκεια της συνάντησης ευχαριστώντας τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν για την πρόσκληση σε αυτή τη συνάντηση και τις προσπάθειές του να υποστηρίξει τα παλαιστινιακά δικαιώματα, οι οποίες, μαζί με τις εκτιμώμενες προσπάθειες του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, οδήγησαν στη διεξαγωγή της διάσκεψης για τη λύση των δύο κρατών χθες.
—
Τι συμβολισμό είχε η παρουσία του Τραμπ μαζί με τον Ερντογάν σε ομιλία προς τις μουσουλμανικές χώρες
Ο Τραμπ συζήτησε για τη Γάζα με τους ηγέτες των ισλαμικών χωρών και ο Ερντογάν κάθισε ακριβώς δίπλα του
Ο Τούρκος δημοσιογράφος και συγγραφέας Μουράτ Γετκίν σχολίασε τη συνάντηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για τη Γάζα με ηγέτες χωρών με «μουσουλμανικό πληθυσμό» στις 23 Σεπτεμβρίου, λέγοντας: «Το βουνό γέννησε ένα ποντίκι», ενώ παράλληλα εστίασε την προσοχή του, στον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν που κάθεται δίπλα στον Τραμπ.
«Από τη συνάντηση των μουσουλμάνων ηγετών όπου ο Τραμπ μοιράστηκε τη θέση με τον Ερντογάν προέκυψε ότι ο πόλεμος στη Γάζα δεν θα τελείωνε μέχρι η Χαμάς να απελευθερώσει τους Ισραηλινούς κρατούμενους», είπε ο Γετκίν, και αναφορικά με τον Ερντογάν και τον Τραμπ που κάθονταν δίπλα-δίπλα, σημείωσε τα εξής:
(…)
Η τοποθέτηση του Τραμπ δίπλα στον Ερντογάν στην πρώτη θέση στη συνάντηση θα μπορούσε να έχει και άλλες σημασίες. Για παράδειγμα, μου έρχεται στο μυαλό το γεγονός ότι η Τουρκία είναι το μόνο μέλος του ΝΑΤΟ εκεί, στρατιωτικός σύμμαχος των ΗΠΑ, και η επερχόμενη συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο στις 25 Σεπτεμβρίου. Θα μείνει η συμμαχία της Τουρκίας στη μνήμη μας σε αυτή τη συνάντηση όχι μόνο για τα δικαιώματά της σχετικά με τα επιβατικά αεροσκάφη Boeing, τους ενεργειακούς πόρους και τα στοιχεία σπανίων γαιών, αλλά και για τις αγορές F-35 και F-16 που χρειάζεται η Τουρκία για την άμυνα του ΝΑΤΟ;
—
Αν υπάρχει πολιτικό επιτελείο στην Αμερικανική διοίκηση θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του…
Υπουργός Άμυνας Ρωσίας: Τα drones καθορίζουν τους πολέμους
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις (πόλεμοι, εισβολές) στην εποχή μας γίνονται κυρίως με μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, αυτό επεσήμανε ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ.
Όπως δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου, περίπου το 80% των αποστολών στη ζώνη ειδικών στρατιωτικών επιχειρήσεων (στην Ουκρανία) εκτελούνται με τη χρήση drones, τονίζοντας ότι η επιτυχία εξαρτάται από την εμπειρία στον αποτελεσματικό έλεγχο αυτών των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων.
Ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας προήδρευσε σε σύσκεψη σχετικά με την ανάπτυξη συστημάτων ελέγχου μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους. Στη συνάντηση παρευρέθηκαν ανώτεροι αξιωματούχοι του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας.
Επεσήμανε ότι «η επιτυχία της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αποτελεσματικό έλεγχο των drones».
Ο Μπελούσοφ τόνισε επίσης ότι «η βελτίωση των ζητημάτων ελέγχου έχει γίνει προτεραιότητα», εξηγώντας ότι «όλα αυτά βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη», ιδιαίτερη βαρύτητα ο ρωσικός στρατός δίνει στην ανάπτυξη και βελτίωση των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων.
—
Στα απώτατα όρια του πολιτικού αμοραλισμού το ΠΑΣΟΚ με τη δήλωση Διαμαντοπούλου
του Παντελή Σαββίδη
«Η κυρία Καρυστιανού δεν είναι πολιτική ταμπέλα, είναι αρχετυπική μάνα που πενθεί. Όταν τη χρησιμοποιείς σαν παραδειγματική απειλή, δείχνεις πόσο βαθιά έχεις χάσει την επαφή με το συλλογικό ασυνείδητο του λαού που υποτίθεται εκπροσωπείς».
Είναι η πρώτη παράγραφος μιας ενδιαφέρουσας απάντησης που έδωσε ο ψυχολόγος Αντώνης Ανδρουλιδάκης στην κ. Διαμαντοπούλου σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο.
Η κ. Διαμαντοπούλου, δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ, είπε το εξής τραγικό: «Να μη γίνουμε ούτε Καρυστιανού, ούτε Κωνσταντοπούλου.
Στο εξαιρετικό του σχόλιο ο κ. Ανδρουλιδάκης αποδομεί εύστοχα την ταύτιση Καρυστιανού με Κωνσταντοπούλου. Αλλά το θέμα για το ΠΑΣΟΚ είναι ευρύτερο.
Οι μετακινήσεις και οι τοποθετήσεις των στελεχών του δείχνουν πως εκείνο που κράτησε το κόμμα από την πορεία του είναι, μόνο, το όνομα.
Το ΠΑΣΟΚ δείχνει πως ένα ριζοσπαστικό κίνημα που έφερε ελπίδες στην ελληνική κοινωνία εκφυλίσθηκε σε ένα απεχθές καθεστωτικό μόρφωμα στην πορεία του χρόνου.
Δεν γνωρίζω αν ο πρόεδρός του και η ομάδα που τον περιβάλλει συμμερίζονται την θέση της κ. Διαμαντοπούλου. Αλλά η πολιτική τους καθημερινότητα δείχνει να μην έχει ιδιαίτερη σημασία.
Ο κ. Ανδρουλιδάκης έχει μια εξαιρετική κατάληξη στο σχόλιό του που αξίζει να αναφερθεί: «η πολιτική εξουσία, όχι μόνο αδιαφορεί, αλλά θέλει να καταλύσει την ιερότητα του πόνου επειδή την τρέμει σαν απειλή».
Δυστυχώς, εδώ είμαστε.
Επειδή το πρώτιστο πολιτικό ζητούμενο είναι η απομάκρυνση μιας επικίνδυνης ομάδας γύρω από τον Μητσοτάκη, το ΠΑΣΟΚ και με την θέση που κατέχει στο πολιτικό φάσμα και με την κυβερνητική του εμπειρία ως θεσμική μνήμη, θα μπορούσε να είναι ο φορέας που θα συσπείρωνε και θα εξέφραζε μια πολιτική αλλαγή. Ματαίως το περιμέναμε. Το ΠΑΣΟΚ στις θέσεις του δεν διαφέρει σε τίποτε από τη Νέα Δημοκρατία. Είναι και τα δύο κόμματα κατεστημένα και αμοραλιστικά. Η εξουσία για την εξουσία.
Δεν είναι αυτό, όμως, εκείνο που έχει ανάγκη ο τόπος. Ο τόπος χρειάζεται μια βαθιά αλλαγή. Στο επίπεδο της πολιτικής ηθικής, πρώτα, της αξιοπρέπειας στην εξωτερική πολιτική και της διασφάλισης της ακεραιότητας της χώρας και του ενδιαφέροντος για την επιβίωση της κοινωνίας.
Η Νέα Δημοκρατία τα έχει ξευτελίσει όλα αυτά αλλά και το ΠΑΣΟΚ δεν εγγυάται τίποτε ως αλλαγή. Η δήλωση της κ Διαμαντοπούλου δείχνει πόσο πολιτικά ανήθικο είναι το ανθρώπινο αποτύπωμά του.
Βεβαίως, το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν έτσι. Ούτε ως πολιτική πρόταση ούτε, κυρίως, ο κόσμος του. Έγινε με την παραμονή και την κατάχρηση της εξουσίας. Εκφυλίστηκε. Δυστυχώς, μεταλλάχτηκε. Δεν διορθώνεται.
Και δεν διορθώνεται διότι αυτό που βγάζει καθημερινά, ο καθεστωτισμός, και αυτό που εξέφρασε η κ. Διαμαντοπούλου είναι το σημερινό εκφυλιστικό στίγμα του. Βρίσκεται μακριά από τον ανθρωπισμό. Εκείνο, όμως, που αναζητούσε το πολιτικό υποκείμενο που το συγκρότησε ήταν ο ανθρωπισμός ως φιλοσοφική βάση της πολιτικής του. Η κ. Διαμαντοπούλου τον αποκαθήλωσε από τις αρχές του.
Ο τόπος δεν έχει ανάγκη από κάτι τέτοιο. Ο τόπος χρειάζεται μια ριζοσπαστική αλλαγή. Και η πολιτική τραγωδία είναι ποιος θα την κάνει.
Τέτοιος φορέας δεν διακρίνεται. Και δεν είναι σίγουρο ότι θα προκύψει. Αλλά το πολιτικό πρόταγμα σήμερα είναι ο εξοβελισμός των ιδεολογικών και πολιτικών στοιχείων που έφερε ο Μητσοτάκης και διέφθειρε σε απώτατα όρια την κοινωνία και η διαμόρφωση των προϋποθέσεων για μια ελπίδα. Σ αυτό κάτι γίνεται. Και, ίσως, θα πρέπει να στηριχθεί.
Η ελληνική ιστορία έχει δείξει πως υπάρχει ελληνικός Θεός. Δυστυχώς, φθάσαμε στο σημείο να τον παρακαλέσουμε να βοηθήσει.
Διαφορετικά απέχουμε ελάχιστα από τον γκρεμό. Αν δεν έχουμε πέσει.
«Πρώτα η Αμερική» στον ΟΗΕ: «Οι χώρες σας πάνε κατά διαόλου».
Will Gottsegen Staff writer
Ο Τραμπ εκφωνεί ομιλία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ
(Jeenah Moon / Reuters)
Στεκόμενος στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών χθες, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε ένα μήνυμα για τους παγκόσμιους ηγέτες και εκπροσώπους που παρευρίσκονταν: «Οι χώρες σας πάνε κατά διαόλου».
Γιατί; Εξαιτίας του «αποτυχημένου πειράματος των ανοικτών συνόρων», σύμφωνα με τον πρόεδρο. Αγνοώντας το γεγονός ότι ορισμένες χώρες που εκπροσωπούνταν στην αίθουσα — όπως, ας πούμε, τα Νησιά Σολομώντος — δεν δέχονται σχεδόν καθόλου μετανάστες, και ότι οι ηγέτες έχουν βαθιά διαφορετικές απόψεις για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της μαζικής μετανάστευσης. Η ειρωνεία πέρασε απαρατήρητη από τον Τραμπ· η ομιλία του κατέδειξε τι συμβαίνει όταν ένας πρόεδρος που πρεσβεύει το «Πρώτα η Αμερική» αλληλεπιδρά με τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο Τραμπ μίλησε για σχεδόν μία ώρα (πολύ πέρα από το 15λεπτο όριο) σε μια ομιλία που ταλαντευόταν μεταξύ πομπώδους ρητορικής και ανέμελου μηδενισμού. Παραπονέθηκε για τα μωσαϊκά δάπεδα του κτιρίου, ισχυρίστηκε ότι χάλασε το αυτόματο σύστημα προβολής του λόγου του πριν ξεκινήσει, και επανειλημμένα ανέφερε πως μια κυλιόμενη σκάλα που χρησιμοποίησε σταμάτησε απότομα. («Αυτά είναι τα δύο πράγματα που πήρα από τα Ηνωμένα Έθνη: μια χαλασμένη κυλιόμενη σκάλα και έναν χαλασμένο αυτόματο προτζέκτορα.») Επίσης, ισχυρίστηκε ψευδώς ότι μόνος του έληξε επτά πολέμους, και κάποια στιγμή πρότεινε ότι οι ριζοσπάστες οικολόγοι «θέλουν να σκοτώσουν όλες τις αγελάδες».
Αντί να τον κοροϊδέψουν, όπως είχε συμβεί στη συνέλευση του 2018, αυτή τη φορά το ακροατήριο ήταν ευγενικό, χαμογελώντας σε μερικές αυθόρμητες ατάκες και παρακολουθώντας στωικά τις αιχμές του.
Η ομιλία περιελάμβανε πολλά παρόμοια άσχετα και κατασκευασμένα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της υποτιθέμενης «απάτης» της κλιματικής αλλαγής (είναι υπαρκτή) και του ισχυρισμού ότι το Λονδίνο και ο δήμαρχός του θέλουν να επιβάλουν τον νόμο της Σαρία (δεν ισχύει). Η βασική γραμμή ήταν η αντίθεση ανάμεσα στη σημερινή «χρυσή εποχή» της Αμερικής και τον «θάνατο» και την καταστροφή που, σύμφωνα με τον Τραμπ, αντιμετωπίζουν άλλες χώρες — στήριξη στο γενικό του επιχείρημα ότι διαχειρίζεται τις πιο δυσεπίλυτες κρίσεις του κόσμου καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.
Λοιπόν, πρόκειται η νοοτροπία «Πρώτα η Αμερική» για επενδύσεις στο εσωτερικό ή απλώς για την εγκατάλειψη μακροχρόνιων στόχων εξωτερικής πολιτικής;
Η απάντηση εξαρτάται από τη διάθεση του Τραμπ σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή. Δείτε τις απρόβλεπτες θέσεις του σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία: Όταν ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι απευθύνθηκε στον Λευκό Οίκο τον Φεβρουάριο ζητώντας στήριξη στον συνεχιζόμενο πόλεμο της χώρας του κατά της Ρωσίας, ο Τραμπ τον επέπληξε δημόσια, λέγοντας ότι ο Ζελένσκι δεν «έχει τα χαρτιά» για να ζητά άλλα χρήματα. Όμως, στην ομιλία του χθες, ο Τραμπ απέδωσε ξεκάθαρα την ευθύνη για τον παρατεταμένο πόλεμο στη Ρωσία. Σε μεταγενέστερη ανάρτησή του στην Truth Social, έγραψε ότι η Ουκρανία μπορεί να «ΝΙΚΗΣΕΙ» πίσω τα εδάφη που έχουν καταληφθεί παράνομα από τη Ρωσία από την αρχή του πολέμου, και μάλιστα δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου μετά την ομιλία του ότι οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ θα πρέπει να καταρρίπτουν ρωσικά αεροσκάφη που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο τους.
Αυτή η φαινομενική στροφή 180 μοιρών είναι περισσότερο μια εγκατάλειψη παρά μια αλλαγή πλευράς — «μια από τις κρίσεις θυμού του», όπως το έθεσε ο συνάδελφός μου Τομ Νίκολς χθες το βράδυ. Ο Τραμπ κάποτε φαινόταν ικανοποιημένος να αφήσει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να συντρίψει την Ουκρανία. «Τώρα», γράφει ο Τομ, «ο πρόεδρος φαίνεται να υπονοεί ότι θα αποσυρθεί και θα αφήσει την Ευρώπη να κάνει ό,τι στο διάβολο θέλει».
Η αδιαφορία του Τραμπ για τις διπλωματικές νόρμες επεκτάθηκε και στον ίδιο τον ΟΗΕ. «Ποιος είναι ο σκοπός των Ηνωμένων Εθνών;» ρώτησε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, όχι ως εμπνευσμένη εισαγωγή αλλά ως αιχμή.
Το όραμα του κόσμου που παρουσίασε ο πρόεδρος ήταν εκείνο μιας βαθιάς απορρύθμισης, ενός παγκόσμιου χάους που κατατρώει τον ίδιο τον κοινωνικό ιστό — εκτός, φυσικά, από την Αμερική, σύμφωνα με τη δική του αφήγηση. Αντιμέτωπος με έναν κόσμο στο χείλος της καταστροφής, ο Τραμπ μοιάζει να σηκώνει τα χέρια· οι χώρες είτε θα ακολουθήσουν το παράδειγμά του είτε θα παλέψουν μόνες τους.
Καρατομήθηκε ο δήμαρχος Τιράνων- Η αντιπολίτευση λέει ότι έρχεται η σειρά του Ράμα
Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Κόμματος, Γκάζμεντ Μπάρδι, αντέδρασε στην πρόταση του Δημοτικού Συμβουλίου των Τιράνων για την απόλυση του Δημάρχου Έριον Βελιάι.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έγραψε ότι «η σημερινή απόλυση ήταν μια προειδοποίηση για το τέλος που περιμένει όλους εκείνους τους σοσιαλιστές αξιωματούχους που, στην υπηρεσία του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, έχουν καταχραστεί την εξουσία τους».
Η πλήρης αντίδραση του Γκάζμεντ Μπάρδι:
Ο Έριον Βελιάι – ο διάδοχος του Έντι Ράμα στη θέση του δημάρχου των Τιράνων – απολύθηκε σήμερα με ομόφωνη ψήφο του Δημοτικού Συμβουλίου των Τιράνων. Αποχώρησε από την ηγεσία του μεγαλύτερου δήμου της χώρας χωρίς να έχει την ευκαιρία να πει ούτε μια λέξη, να σφίξει τα χέρια με κανέναν ή έστω να τον αποχαιρετήσει. Έφυγε ως σύμβολο διαφθοράς, κατάχρησης και ανομίας στο τιμόνι των υποθέσεων της πρωτεύουσας.
Η σημερινή απόλυση δεν ήταν ένα μήνυμα απλώς και αποκλειστικά για τον Έριον Βελιάι. Η σημερινή απόλυση ήταν μια προειδοποίηση για το τέλος που περιμένει όλους εκείνους τους σοσιαλιστές αξιωματούχους που, στην υπηρεσία του Έντι Ράμα, έχουν κλέψει ψήφους, έχουν καταχραστεί την εξουσία, έχουν καταχραστεί το αξίωμά τους και έχουν υπεξαιρέσει δημόσια κεφάλαια.
Το ίδιο τέλος που περιμένει πίσω από την πόρτα των διεφθαρμένων υπουργών, βουλευτών και δημάρχων του Έντι Ράμα, ξεκινώντας από την Μπελίντα Μπαλούκου. Η ώρα της αλήθειας και της δικαιοσύνης μπορεί να καθυστερήσει. Αλλά, το σίγουρο είναι ότι πάντα έρχεται. Και όταν έρχεται, πέφτει ανελέητα πάνω σε όλους εκείνους που σπατάλησαν το σπάνιο προνόμιο να υπηρετούν τους πολίτες για φιλοδοξία, εξουσία και προσωπικό πλουτισμό.
Όταν έρθει αυτή η ώρα, ο «φύλακας άγγελος» των διεφθαρμένων θα αρκεστεί σε έναν αναστεναγμό εξωτερικής λύπης και μια εσωτερική συνοφρύωση ότι αυτή η φορά δεν ήταν η επόμενη.
Shqiptarja
—
Ζητείται η σύλληψη του αρχιραβίνου της Αλβανίας για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα
Οι αλβανικές αρχές κλήθηκαν να συλλάβουν και να δικάσουν τον αρχιραβίνο της χώρας, Γιόελ Κάπλαν, ως ύποπτο για εμπλοκή σε εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στο πλαίσιο της «γενοκτονίας του Ισραήλ στη Γάζα», αναφέρει το Middle East Eye.
Η υπόθεση εναντίον του Κάπλαν, ενός Ισραηλινού-Αμερικανού πολίτη, εν ενεργεία στρατιώτη στον ισραηλινό στρατό και ηγέτη της μικρής εβραϊκής κοινότητας στην Αλβανία, υποβλήθηκε αυτήν την Τετάρτη στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα στα Τίρανα.
Ο Κάπλαν, ο οποίος ζει μεταξύ Ισραήλ, Αλβανίας και Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, φωτογραφήθηκε και κινηματογραφήθηκε στη Γάζα με το 55ο Τάγμα της 98ης Μεραρχίας του ισραηλινού στρατού, το οποίο συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Χαν Γιουνίς από τον Δεκέμβριο του 2023 έως τον Αύγουστο του 2024.
Το Διεθνές Κέντρο Δικαιοσύνης για την Παλαιστίνη (ICJP), ένας οργανισμός με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, ανακοίνωσε ότι υπέβαλε επίσημο αίτημα στην αλβανική αστυνομία για τη σύλληψη ενός μέλους του ισραηλινού στρατού που είναι ύποπτο για συμμετοχή σε εγκλήματα πολέμου.
«Έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι αυτό το άτομο βρίσκεται επί του παρόντος σε αλβανικό έδαφος και η αστυνομία θα πρέπει να διερευνήσει και να τον συλλάβει επειγόντως», ανέφερε η δήλωση.
Πηγές επιβεβαίωσαν στο MEE ότι ο ύποπτος είναι ο Κάπλαν. Το ICJP, το οποίο διευθύνει τον Παγκόσμιο Συνασπισμό 195 για τη δίωξη εγκλημάτων πολέμου στη Γάζα από τον Μάρτιο του 2024, τονίζει ότι η Αλβανία, ως συμβαλλόμενο μέρος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και στο Διεθνές Δικαστήριο (ΔΔΧ), έχει την υποχρέωση να διερευνήσει την υπόθεση.
Ο Κάπλαν διώκεται βάσει του άρθρου 7 του Ποινικού Κώδικα της Αλβανίας, το οποίο προβλέπει τη δίωξη αλλοδαπών πολιτών για εγκλήματα που διαπράττονται στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων «εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας».
Το Διεθνές Κέντρο Δικαιοσύνης για τους Παλαιστίνιους αποτελείται από δικηγόρους, ακαδημαϊκούς και πολιτικούς που εργάζονται για την καταγραφή και τη δίωξη παραβιάσεων των παλαιστινιακών δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο. / Middle East Eye.
—
Υπέξ Βουλγαρίας στη συνάντηση Β4: Δεν θα δεχθούμε ασάφειες για τη μειονότητα μας στα Σκόπια
Ο Υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Γκέοργκ Γκεοργκίεφ συμμετείχε σε πρόγευμα εργασίας των υπουργών Εξωτερικών σε τετραμερή μορφή (Β4) – Βουλγαρίας, Ελλάδας, Ρουμανίας και Κροατίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Εβδομάδας Υψηλού Επιπέδου και της Γενικής Συζήτησης της 80ής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Οι τέσσερις κορυφαίοι διπλωμάτες των βαλκανικών χωρών στην ΕΕ εξέτασαν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση των έξι γειτόνων τους, οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός Ένωσης, και συζήτησαν για τη συνδεσιμότητα και τη στρατιωτική κινητικότητα στην περιοχή.
«Η διεύρυνση της ΕΕ αποτελεί φυσική προτεραιότητα για όλους μας. Αν και οι εθνικές μας θέσεις σε μεμονωμένα θέματα δεν συμπίπτουν πάντα, μοιραζόμαστε κοινά στρατηγικά συμφέροντα, τα οποία αποτελούν μια σταθερή βάση για στενό συντονισμό και αλληλεπίδραση στην πολιτική διεύρυνσης και σε σχετικά ζητήματα στην ατζέντα της ΕΕ», δήλωσε ο υπουργός Γκεοργκίεφ στην ομιλία του.
Ο επικεφαλής της βουλγαρικής διπλωματίας τόνισε επίσης στους συναδέλφους του ότι η τήρηση της ομοφωνίας είναι το κλειδί για τη διατήρηση της ακεραιότητας της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
«Είμαι πεπεισμένος ότι έχουμε κοινή κατανόηση της σημασίας των σχέσεων καλής γειτονίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε εθνικές μειονότητες ως ουσιώδη στοιχεία της διαδικασίας διεύρυνσης».
Ο υπουργός Γκεοργκίεφ τόνισε επίσης ότι η Βουλγαρία έχει ακολουθήσει τον δικό της δρόμο για να αποδεχτεί την Ευρωπαϊκή Συναίνεση του Ιουλίου 2022, η οποία βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα ως βασική αξία της ΕΕ.
«Παραμένουμε αποφασισμένοι να την τηρήσουμε και δεν θα δεχτούμε καμία ενέργεια των Σκοπίων, πολιτική ή νομική, που να αποσκοπεί στην παράκαμψη, την επαναδιαπραγμάτευση ή την υπονόμευσή της. Θα συνεχίσω να επιμένω ότι τα άλλα κράτη μέλη πρέπει να αποφύγουν οποιαδήποτε ασάφεια που θα ενθάρρυνε τα Σκόπια να συνεχίσουν τις μη εποικοδομητικές ενέργειες και δηλώσεις τους».
Όσον αφορά τη συνδεσιμότητα, ο Γκέοργκ Γκεοργκίεφ μοιράστηκε ότι, μαζί με τους εταίρους και τους γείτονές της στην ΕΕ, η Βουλγαρία εργάζεται ενεργά για την επέκταση και την ολοκλήρωση των οδικών και σιδηροδρομικών υποδομών, της ενέργειας και της ψηφιακής συνδεσιμότητας, προκειμένου να διευρυνθούν οι οικονομικές, μεταφορικές και ενεργειακές ευκαιρίες ολόκληρης της περιοχής.
Η μορφή B4 θα πρέπει να συνεχιστεί, καθώς αποτελεί ένα καλό παράδειγμα του πώς οι περιφερειακές μορφές μπορούν να συμβάλουν σε μια ισχυρότερη και πιο συντονισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά όταν, όπως στην περίπτωση της πρωτοβουλίας B4, η εστίαση είναι σε κοινές στρατηγικές προτεραιότητες όπως η διεύρυνση και η συνδεσιμότητα, δήλωσε επίσης ο υπουργός Γκεοργκίεφ.
BGNES
—
Ο σαλταρισμένος του Λευκού Οίκου συνιστά απειλή για την υφήλιο – και την Ελλάδα
Γιώργος Λακόπουλος
Να αρχίσουμε παραφράζοντας τον παλαιό Αμερικανό ιστορικό Χένρι Ανταμς: «Η εξέλιξη από τον πρόεδρο Ουάσιγκτον στον πρόεδρο Τραμπ, είναι ικανή να εκνευρίσει τον Δαρβίνο»…
Πράγματι, αν δεν τον βλέπαμε, δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι υπάρχει.
Αν δεν τον ακούγαμε, κανείς δεν θα είχε διανοηθεί ότι μπορούν να εκτοξευθούν τέτοια πράγματα από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Αν δεν ήταν επικεφαλής της ισχυρότερης χώρας του Οργανισμού, δεν θα ήταν τόσο φανερός ο κίνδυνος για τη διεθνή κοινότητα.
Ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ, ενσαρκώνει τη μεγαλύτερη απειλή για τη διεθνή τάξη πράγματων και τον πολιτισμό της – στο δυτικό Ημισφαίριο τουλάχιστον.
Ημιπαράφρων, αλαζονικός, ασύδοτος, ημιμαθής και αρρωστημένα κυριαρχικός, επιχειρεί να επιβάλει την ιδέα ότι η κοινωνική εξέλιξη, η επιστημονική γνώση, οι πολιτικές κατακτήσεις δεν υπήρξαν ποτέ.
Ότι ο ίδιος «διορθώνει» τον μεταπολεμικό κόσμο, και όποιος δεν θέλει να διορθωθεί, τόσο το χειρότερο: διαθέτει τρομακτική δύναμη πυρός για να τον υποχρεώσει.
Αρχίζει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που εκπροσωπεί ότι σημαντικότερο πέτυχε η ανθρωπότητα στους τομείς της ευημερίας, της ειρήνης, της Δημοκρατίας, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων…
Αυτά ενοχλούν τον πρωτόγονο εσωτερικό κόσμο του και τα καταστρέφει – διασύροντας τους ψοφοδεείς που ηγούνται σήμερα στις περισσότερες κοινοτικές χώρες.
Μετά το φιάσκο στην Ουκρανία, για χάρη της Αμερικής του ανοϊκού Μπάιντεν, θέλουν να στρατιωτικοποιήσουν την Ευρώπη, κοπιάροντάς τον ξεσαλωμένο Τραμπ.
Που «έχει αρχίσει τη στρατικοποίηση της Αμερικής», όπως περιέγραψε με τρόμο -στα Νέα- ο γιατρός Γιώργος Παυλάκης, από τους σημαντικότερους της γενιάς του Πολυτεχνείου, που σταδιοδρομεί στις ΗΠΑ.
Οι Ευρωπαίοι, αντί να αντιταχθούν, γίνονται παίγνιο της παραφροσύνης του και υποτάσσονται στις αποικιοκρατικές αξιώσεις του.
Ήδη επέβαλε στην, ανίκανη, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, να πληρώνουν -δίκην φόρου υποτέλειας- δασμούς που ο ίδιος αποφασίζει, να αγοράζουν αμερικανικά όπλα και να… επενδύουν στην οικονομία του, ενώ τους διασύρει ότι «πάνε κατά διόλου».
Ο εκφασισμός της κοινωνίας, που επιβάλει –ως πρώτο στάδιο επικράτησης του φασισμού στη διακυβέρνηση κατά τον Πουλατζά, που θυμήθηκε από το «Κόκκινο» ο δημοσιογράφος Δημ. Χατζηνικόλας- αρχίζει από το πογκρόμ κατά των μεταναστών. Νομιμοποιώντας ταυτόχρονα τη -ναζιστικής «κουλτούρας»- θηριωδία του Νετανιάχου στη Γάζα.
Με το παραπλανητικό σλόγκαν για την «πράσινη απάτη», παραδίδει την παραγωγή αγαθών, στα μεγαθήρια της αμερικανικής οικονομίας. Αρνούμενος την κλιματική αλλαγή και τους περιορισμούς για την αναχαίτισή της.
Με τον παρανοϊκό ισχυρισμό ότι «σταμάτησε εφτά πολέμους» και πρέπει να του απονεμηθεί Νόμπελ, επιτέθηκε στον ΟΗΕ, του οποίου εμφανίσθηκε ως αντικαταστάτης.
Πήρε… τέσσερις φορές περισσότερο χρόνο και στο τέλος αποφάνθηκε ότι η ομιλία του έγινε «πολύ θερμά αποδεκτή». Σαν τους παλαιούς δικτάτορες…
Εάν ο σαλταρισμένος του Λευκού Οίκου συνιστά απειλή την υφήλιο, για την Ελλάδα -στην οποία αναφέρθηκε με αρνητικό πρόσημο- ισχύει κάτι χειρότερο: την οργανώνει.
Προκύπτει από τη σύμπραξή του με τον Ερντογάν – που, με τον αέρα της, μεθόδευσε εξευτελιστικά την ακύρωση της συνάντησης με τον Μητσοτάκη.
Συμπληρωτικά -και… συνεταιριστικά- ανοίγουν τον δρόμο για τη διχοτόμηση της Κύπρου και τον οιονεί διαμοιρασμό του Αιγαίου, με τη μορφής της «συνεκμετάλλευσης».
Άραγε ποιος φωστήρας υπέδειξε στον Έλληνα πρωθυπουργό να βρίσκεται σε συνάντηση με τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη, την ώρα που μιλούσε ο Τραμπ;
https://www.ieidiseis.gr/politiki/587314/o-saltarismenos-toy-leykoy-oikoy-synista-apeili-gia-tin-yfilio-kai-tin-ellada/
Η Ισπανία αγοράζει αεροπλάνα από την Τουρκία – Δίνει πάνω από 1 δισ. ευρώ για τα Hürjet
Η κυβέρνηση της Ισπανίας ανακοίνωσε σήμερα (24/09) ότι θα διαθέσει 3,68 δισεκατομμύρια ευρώ για την αγορά νέων αεροσκαφών και ελικοπτέρων για τις ένοπλες δυνάμεις της. Από αυτά τα κονδύλια, περίπου το 30% θα διατεθεί στην Τουρκία για την αγορά αεροσκαφών.
Συγκεκριμένα, το πακέτο προμηθειών περιλαμβάνει την ήδη αναμενόμενη απόκτηση των εκπαιδευτικών αεροσκαφών Hürjet, μεταγωγικών C295, καθώς και ελικοπτέρων NH-90, H135 και H175 για την κάλυψη ποικίλων επιχειρησιακών ρόλων.
Οι χρηματοδοτήσεις για τα συγκεκριμένα προγράμματα θα εκταμιευθούν σε διάστημα πέντε ετών και έχουν ήδη δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ισπανίας (Boletín Oficial del Estado – BOE).
Το μεγαλύτερο μέρος της παραγγελίας, ύψους 1,04 δισ. ευρώ, αφορά το λεγόμενο «Πρόγραμμα Ολοκληρωμένου Συστήματος Εκπαίδευσης», που καλύπτει την προμήθεια έως και 45 εκπαιδευτικών Hürjet από την Turkish Aerospace Industries.
Τα αεροσκάφη θα τροποποιηθούν τοπικά από την «Airbus Defense and Space Spain», ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της Ισπανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Τα Hürjet θα σταθμεύουν στη βάση Talavera La Real, στη δυτική Ισπανία, όπου θα αντικαταστήσουν τα παλαιωμένα Northrop F-5 Tiger II.
Οι πρώτες παραδόσεις αναμένονται το 2028, με πλήρη επιχειρησιακή ένταξη το 2031, αφού ολοκληρωθούν οι απαραίτητες τροποποιήσεις και η εκπαίδευση του προσωπικού.
https://www.ieidiseis.gr/kosmos/587582/i-ispania-agorazei-aeroplana-apo-tin-toyrkia-pano-apo-1-dis-eyro-to-kostos-gia-ta-hurjet/