Αρχική Blog Σελίδα 557

The New York Times: Αυτός ο Φρικτός Πόλεμος Πρέπει να Τελειώσει

Από
anixneuseis
-
0


30 Σεπτεμβρίου 2025

Ο πόλεμος στη Γάζα, που πλησιάζει πλέον τη δεύτερη επέτειό του, πρέπει να τελειώσει.

Πρέπει να τελειώσει για τον λαό της Γάζας, από τον οποίο έχουν σκοτωθεί πάνω από 60.000 άνθρωποι — περίπου το 3% του πληθυσμού. Τα θύματα περιλαμβάνουν ολόκληρες οικογένειες και χιλιάδες παιδιά. Ολόκληρες γειτονιές έχουν μετατραπεί σε ερείπια. Η πλειονότητα των Παλαιστινίων της Γάζας έχει εκτοπιστεί από τα σπίτια της. Η πείνα και η ασθένεια στοιχειώνουν τη λωρίδα.

Ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει για τους σχεδόν 50 Ισραηλινούς ομήρους που εξακολουθεί να κρατά η Χαμάς στη Γάζα. Όσοι είναι ακόμη ζωντανοί κρατούνται υπό απάνθρωπες συνθήκες, συχνά σε υπόγειες εγκαταστάσεις, χωρίς επαρκή τροφή. Παραμένουν αιχμάλωτοι για περισσότερες από 700 ημέρες, από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 που σκότωσε περίπου 1.200 Ισραηλινούς και άλλους.

Ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει προς όφελος του Ισραήλ και της ασφάλειάς του. Οι φρικαλεότητες που έχει προκαλέσει στη Γάζα έχουν συμβάλει σε απότομη πτώση της υποστήριξης προς το Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού. Οποιοδήποτε πρόσθετο στρατιωτικό κέρδος κατά της Χαμάς ωχριά μπροστά στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές απειλές από τη διεθνή απομόνωση.

Πώς, όμως, μπορεί να τελειώσει επιτέλους αυτός ο φρικτός πόλεμος; Οι πιο προφανείς απαντήσεις φαίνονται οι λιγότερο πιθανές.

Οι ηγέτες της Χαμάς θα μπορούσαν να απελευθερώσουν τους ομήρους, να παραδεχτούν την ήττα τους σε έναν πόλεμο που οι ίδιοι ξεκίνησαν και να δώσουν προτεραιότητα στην ευημερία των Παλαιστινίων της Γάζας που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν.

Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου θα μπορούσε να σταματήσει να εξυπηρετεί τα ακροδεξιά μέλη της κυβέρνησής του και, αντί γι’ αυτό, να αναγνωρίσει το κόστος της συνέχισης του πολέμου για τα εθνικά συμφέροντα του Ισραήλ, καθώς και για τους εξαντλημένους στρατιώτες, τους εφέδρους και τις οικογένειές τους.

Απουσία τέτοιων επιφοιτήσεων, το καθήκον θα πέσει στον υπόλοιπο κόσμο — και κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον σημαντικότερο σύμμαχο του Ισραήλ, καθώς και στις αραβικές χώρες που εκφράζουν αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό.

Το ειρηνευτικό σχέδιο που παρουσίασε τη Δευτέρα ο Πρόεδρος Τραμπ είναι ενθαρρυντικό. Περιλαμβάνει τη συνήθη του πομφόλυγα (όπως το «Συμβούλιο Ειρήνης», το οποίο θα προεδρεύεται από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τζ. Τραμπ). Περιέχει, όμως, και τους βασικούς άξονες μιας δίκαιης εκεχειρίας, όπως τον τερματισμό των στρατιωτικών επιθέσεων, την επιστροφή όλων των ομήρων και μια Γάζα απαλλαγμένη τόσο από την ισραηλινή κατοχή όσο και από τη διακυβέρνηση της Χαμάς.

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι κυβερνήσεις της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων επαίνεσαν το σχέδιο.

Πολλά εμπόδια στην ειρήνη παραμένουν, όπως συνηθίζεται στη Μέση Ανατολή. Ο κ. Τραμπ θα πρέπει να επιδείξει μεγαλύτερη συνέπεια απ’ ό,τι συνηθίζει. Η Χαμάς θα πρέπει να αποδεχθεί το σχέδιο ή κάτι παρόμοιο. Ο κ. Νετανιάχου θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους εξτρεμιστές εντός της κυβέρνησής του, ορισμένοι από τους οποίους επέκριναν το σχέδιο.

Όλα αυτά είναι, ωστόσο, δυνατά, αν η κυβέρνηση Τραμπ και οι ηγετικές αραβικές χώρες το απαιτήσουν. Και οι δύο έχουν περισσότερη επιρροή απ’ όση έχουν ασκήσει μέχρι σήμερα και και οι δύο έχουν βάσιμους λόγους να επιμείνουν στον τερματισμό του πολέμου.

Για τον κ. Τραμπ, η συνέχιση του πολέμου αποτελεί σταθερό σημάδι αδυναμίας. Ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να τον τερματίσει, και απέτυχε. Παρότι ηγείται μιας κατά πολύ μεγαλύτερης και ισχυρότερης χώρας, ο κ. Τραμπ συχνά φαίνεται να υποκύπτει στον κ. Νετανιάχου.

Το μοτίβο είναι πλέον γνωστό: ο κ. Νετανιάχου κολακεύει τον κ. Τραμπ με επιδεικτικό έπαινο, και ο κ. Τραμπ κάνει αυτό που θέλει ο Νετανιάχου.

«Ο Τραμπ βρίσκεται σε καλύτερη θέση από οποιονδήποτε άλλον για να φέρει το τέλος του πολέμου», έχει δηλώσει ο Ντάνιελ Κ. Κέρτζερ, πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ για τέσσερα χρόνια υπό τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους. «Αλλά πρέπει να κάνει περισσότερα από δημόσιες δηλώσεις». Πάνω απ’ όλα, πρέπει να εξαναγκάσει τον κ. Νετανιάχου να αποδεχθεί ότι το Ισραήλ πρέπει να αποχωρήσει σύντομα από τη Γάζα και ότι οι Παλαιστίνιοι πρέπει τελικά να την κυβερνήσουν.

Πολύ πριν ξεκινήσει αυτός ο πόλεμος, ο κ. Νετανιάχου ήταν εχθρικός προς την παλαιστινιακή αυτονομία. Και το νέο σχέδιο του Λευκού Οίκου κάνει μόνον αόριστη αναφορά σε αυτήν.

Τελικά, ο κ. Τραμπ ίσως χρειαστεί να απειλήσει τον κ. Νετανιάχου με συνέπειες. Στην αρχή αθόρυβα, ο πρόεδρος θα μπορούσε να του εξηγήσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν την υπομονή τους και σύντομα θα περιορίσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ, εκτός εάν σταματήσει ο πόλεμος και ο κ. Νετανιάχου αποδεχθεί ένα μέλλον παλαιστινιακής διακυβέρνησης.

Επιμένοντας σε αυτό, ο κ. Τραμπ θα μπορούσε να καταστήσει σαφές ότι είναι φίλος του Ισραήλ, προσπαθώντας να το σώσει από αυτοκαταστροφικά λάθη. Θα μπορούσε να υπενθυμίσει στους Ισραηλινούς ηγέτες τις εντυπωσιακές στρατιωτικές νίκες που έχουν επιτύχει ή καταστήσει εφικτές από το 2023: την ταπείνωση της Χαμάς, την αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ, την εξασθένηση του Ιράν και την κατάρρευση ενός συριακού καθεστώτος με φρικτό ιστορικό καταπίεσης του ίδιου του λαού του. Ναι, η Χαμάς εξακολουθεί να έχει ενεργούς μαχητές και όπλα στη Γάζα, και η συνεχιζόμενη εισβολή του Ισραήλ στην Πόλη της Γάζας ενδέχεται να μειώσει αυτούς τους αριθμούς. Αλλά η πλήρης εξάλειψη της οργάνωσης μοιάζει με φαντασίωση. Ακόμη και ορισμένοι Ισραηλινοί στρατιωτικοί και αξιωματούχοι ασφαλείας αντιτάχθηκαν στην εισβολή στην Πόλη της Γάζας, θεωρώντας ότι το κόστος υπερέβαινε τα οφέλη.

Η Χαμάς είναι μια τρομοκρατική οργάνωση με ρίζες στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, που ιδρύθηκε πριν από 97 χρόνια. Τέτοιες ομάδες σπάνια εξαλείφονται ολοκληρωτικά.

Οι στρατιωτικές επιτυχίες του Ισραήλ κατά της Χαμάς από το 2023 σημαίνουν ότι η οργάνωση έχει χάσει την ικανότητά της να διεξάγει μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις. Πάνω από 10.000 μαχητές της Χαμάς και μεγάλο μέρος της ηγεσίας της έχουν σκοτωθεί. Μετά τον τερματισμό του πολέμου, το Ισραήλ θα μπορεί να παρακολουθεί τη Χαμάς και να την πλήττει, αν χρειαστεί.

Το δυσκολότερο ερώτημα για την επόμενη ημέρα είναι ποιος θα κυβερνήσει τη Γάζα.

Οι φωνές υπέρ της προσάρτησης από τα ακροδεξιά μέλη του συνασπισμού του κ. Νετανιάχου είναι εξοργιστικές· ευνοούν την εκδίωξη περίπου δύο εκατομμυρίων Παλαιστινίων, κάτι που πληροί κάθε εύλογο ορισμό της εθνοκάθαρσης.

Η Χαμάς, επίσης, δεν πρέπει να έχει κανέναν ρόλο στη διακυβέρνηση, δεδομένου του ιστορικού της σε βία, οικονομική ανικανότητα και αυταρχική καταπίεση. Η Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία κάποτε κυβερνούσε τη Γάζα, φαίνεται υπερβολικά διεφθαρμένη και αντιδημοφιλής για να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο χωρίς ριζικές μεταρρυθμίσεις.

Η Χαμάς και η κυβέρνηση του κ. Νετανιάχου φέρουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για τη συνέχιση του πολέμου, αλλά η αβεβαιότητα για το τι θα ακολουθήσει αποτελεί δικαιολογημένα ένα περίπλοκο ζήτημα που δυσχεραίνει οποιοδήποτε ειρηνευτικό σχέδιο.

Οι αραβικές κυβερνήσεις μπορούν να συμβάλουν στην κάλυψη αυτού του κενού. Εδώ και χρόνια, οι ηγέτες τους δηλώνουν αλληλεγγύη προς την παλαιστινιακή υπόθεση, ενώ στην πράξη κάνουν ελάχιστα για να την προωθήσουν. Έχουν προτάξει τη βραχυπρόθεσμη σταθερότητα έναντι των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων διακυβέρνησης για τη δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους. Έχουν αποτύχει να καλλιεργήσουν μετριοπαθείς πολιτικούς που θα μπορούσαν να έχουν νομιμοποίηση στους Παλαιστινίους και να εκπροσωπούν τα συμφέροντά τους στη διεθνή σκηνή.

Τους τελευταίους μήνες, οι αραβικές κυβερνήσεις έχουν δείξει σημάδια ότι παίζουν πιο εποικοδομητικό ρόλο. Αυτό το καλοκαίρι, και τα 22 μέλη του Αραβικού Συνδέσμου υπέγραψαν για πρώτη φορά διακήρυξη που καταδικάζει την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Η δήλωση ζητούσε την απελευθέρωση όλων των ομήρων, τον αφοπλισμό της Χαμάς και τον αποκλεισμό της Χαμάς από κάθε μελλοντική διακυβέρνηση της Γάζας. Στη θέση της, οι υπογράφοντες πρότειναν μια «προσωρινή διεθνή αποστολή σταθεροποίησης» που θα προσκληθεί στη Γάζα από την Παλαιστινιακή Αρχή. Τη διακήρυξη συνυπέγραψαν επίσης τα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 17 ακόμη χώρες. Το σχέδιο που ανακοίνωσε ο κ. Τραμπ αυτή την εβδομάδα είναι σε πολλές πτυχές του παρόμοιο.

Για να επιτύχει οποιοδήποτε σχέδιο, οι αραβικές χώρες θα πρέπει να αποτελέσουν τον πυρήνα των δυνάμεων ασφαλείας και της πολιτικής διοίκησης. Αν στην αποστολή κυριαρχήσουν η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα εκληφθεί ως δυτική κατάληψη της Γάζας. Αν αναλάβει αποκλειστικά η Παλαιστινιακή Αρχή, ο κίνδυνος αποτυχίας θα είναι μεγάλος.

Η πολυεθνική αρχή θα πρέπει να έχει φιλόδοξη ατζέντα. Θα περιλαμβάνει την αποκατάσταση βασικών υπηρεσιών, τη σίτιση του πληθυσμού, την ανασυγκρότηση των γειτονιών και τη δημιουργία σώματος αστυνομίας. Το πιο κρίσιμο, όπως έχουν υποστηρίξει ειδικοί του Wilson Center στην Ουάσιγκτον, είναι ότι αυτή η αρχή θα πρέπει να δημιουργήσει ένα πρόγραμμα στα σχολεία, τα μέσα ενημέρωσης και αλλού «για την εξάλειψη της διαβρωτικής επιρροής ριζοσπαστικοποίησης της Χαμάς στην κοινωνία της Γάζας». Ένα άλλο καθήκον θα είναι ο αφοπλισμός οποιωνδήποτε μαχητών της Χαμάς συνεχίσουν να πολεμούν. Το Κατάρ, δεδομένης της μακροχρόνιας σχέσης του με τη Χαμάς, μπορεί να βοηθήσει στην άσκηση πίεσης προς την οργάνωση, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να πιέσουν το Ισραήλ.

Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα για μια διεθνή αποστολή αυτού του τύπου. Προγράμματα αποριζοσπαστικοποίησης σημείωσαν επιτυχία στη Γερμανία και την Ιαπωνία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και πολυεθνικές αστυνομικές δυνάμεις έχουν δραστηριοποιηθεί στη Βοσνία, το Κόσοβο, την Αϊτή και αλλού. Φυσικά, αυτές οι προσπάθειες ενέχουν κινδύνους. Οι συμμετέχουσες χώρες θα διακινδυνεύσουν να δουν το προσωπικό τους να γίνεται στόχος της Χαμάς. Αλλά δεν υπάρχουν λύσεις χωρίς ρίσκο στη Γάζα. Και αν η προσπάθεια πετύχει, θα μπορούσε να αποτελέσει τη σημαντικότερη πρόοδο εδώ και δεκαετίες προς την κατεύθυνση της παλαιστινιακής κρατικότητας — έναν στόχο που οι αραβικές χώρες υποστηρίζουν εδώ και καιρό.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος μετά την πρόταση του κ. Τραμπ είναι ότι τόσο το Ισραήλ όσο και η Χαμάς θα ισχυριστούν πως θέλουν ειρήνη, ενώ στην πραγματικότητα θα αποφεύγουν να λάβουν τις δύσκολες αποφάσεις που απαιτούνται για την επίτευξή της. Ο κ. Νετανιάχου ενδέχεται να καθυστερήσει σκόπιμα την αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα, και η Χαμάς μπορεί να επιχειρήσει να διατηρήσει έναν παρασκηνιακό ρόλο στη διακυβέρνηση της Γάζας — με κάθε πλευρά να κατηγορεί την άλλη.

Σε αυτό το σενάριο, οι Άραβες και οι Αμερικανοί ηγέτες θα πρέπει να επιδείξουν περισσότερο θάρρος απ’ ό,τι έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα. Οι Άραβες ηγέτες θα πρέπει να πουν στη Χαμάς ότι έχει τελειώσει ως πολιτική δύναμη στη Γάζα και να υποστηρίξουν αυτή τη δήλωση με στρατεύματα. Ο κ. Τραμπ θα πρέπει να απαιτήσει από τον κ. Νετανιάχου να επιλέξει μεταξύ της εσωτερικής του συμμαχίας με Ισραηλινούς εξτρεμιστές και της διεθνούς συμμαχίας του Ισραήλ με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε κάθε περίπτωση, πολλά άλλα δυσεπίλυτα προβλήματα θα παραμείνουν, όπως το πώς θα σταματήσει η κλιμακούμενη κρίση στη Δυτική Όχθη, αν οι μελλοντικοί Παλαιστίνιοι ηγέτες θα αποδεχθούν το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους και αν οι σημερινοί ηγέτες του Ισραήλ θα αποδεχθούν το δικαίωμα των Παλαιστινίων στην κρατικότητα.

Όμως ο λαός της Γάζας δεν θα έπρεπε να περιμένει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα για να πάψει να θάβει τους συγγενείς και τους γείτονές του, για να έχει αρκετό φαγητό να φάει και να αρχίσει να ξαναχτίζει τη ζωή του. Ούτε οι Ισραηλινοί όμηροι θα έπρεπε να περιμένουν άλλο για να επιστρέψουν στις απελπισμένες οικογένειές τους.

Για το καλό όλων, αυτός ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει.

πηγή: The New York Times

Οι Παλαιστίνιοι δεν πρέπει να χάσουν την ευκαιρία

Από
anixneuseis
-
2

Μια Σπάνια Ευθυγράμμιση: Ο Κόσμος Είναι Έτοιμος, Είναι οι Παλαιστίνιοι;
30 Σεπτεμβρίου 2025

Η διεθνής κοινότητα έχει συσπειρωθεί υπέρ των Παλαιστινίων, στηρίζοντας την επιδίωξή τους για κρατική υπόσταση. Το ερώτημα είναι: θα αρπάξουν οι Παλαιστίνιοι αυτή τη σπάνια ευκαιρία και θα υιοθετήσουν μια νέα στρατηγική κρίσιμη για την πραγματοποίηση του εθνικού τους στόχου;

Δεν θυμάμαι περίοδο από τον πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967 όπου η διεθνής κοινότητα να έχει εκφράσει τέτοια συντριπτική υποστήριξη για την παλαιστινιακή υπόθεση. Αυτή η παγκόσμια σύσφιγξη και η έκχυση υποστήριξης αντιπροσωπεύουν ένα αναντίρρητο προηγούμενο, το οποίο δεν μπορούν να χάσουν, ειδικά σε συνδυασμό με το ειρηνευτικό σχέδιο που ανακοινώθηκε μόλις από τον Τραμπ. Ειρωνικά, είναι η απεχθής επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023 και ο καταστροφικός πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα που έφεραν νέα ζωή στη λύση των δύο κρατών, επαναφέροντάς την στο προσκήνιο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για να αξιοποιήσουν αυτή την ευκαιρία, οι Παλαιστίνιοι — και ειδικά οι εξτρεμιστές ανάμεσά τους — πρέπει να επανεκτιμήσουν τη στάση τους απέναντι σε τρεις μεγάλους ψυχολογικούς και/ή στρατηγικούς αυτοεπιβαλλόμενους περιορισμούς που τους εμπόδιζαν να υλοποιήσουν τις εθνικές τους φιλοδοξίες τις περασμένες δεκαετίες:

την αποτυχία της ένοπλης αντίστασης, την απαίτηση για δικαιοσύνη για να αποκατασταθεί η Νάκμπα του 1948, και το θρησκευτικό τους δικαίωμα στη γη.

Η Στρατηγική Αποτυχία της Ένοπλης Αντίστασης

Αν και ο πειρασμός της εκδίκησης και της συνέχισης της ένοπλης αντίστασης κατά του Ισραήλ, ειδικά μετά την καταστροφή στη Γάζα, επισκιάζει τη σύνεση να επιλεγεί μια νέα στρατηγική που θα μπορούσε να υπηρετήσει καλύτερα την παλαιστινιακή υπόθεση, η Χαμάς πρέπει να θέσει στον εαυτό της το ερώτημα: πού οδήγησε η στρατηγική της συνεχούς ένοπλης αντίστασης; Οι Παλαιστίνιοι είναι πιο απελπισμένοι και απογοητευμένοι τώρα απ’ ό,τι ποτέ άλλοτε. Οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα είναι κατεστραμμένοι και όσοι βρίσκονται στη Δυτική Όχθη ασφυκτιούν υπό τη βίαιη ισραηλινή κατοχή.

Είναι σαφές ότι η ένοπλη αντίσταση απέτυχε στο παρελθόν και δεν θα πετύχει στο μέλλον.

Επιπλέον, έχει λειτουργήσει υπέρ της κυβέρνησης της δεξιάς και του εξτρεμιστικού χαρακτήρα που ηγείται ο Νετανιάχου, η οποία βρίσκεται στην εξουσία σχεδόν για τα 18 από τα τελευταία χρόνια. Πάντα προτιμούσε — και συχνά προκάλεσε — τη συνέχιση των βίαιων εχθροπραξιών με τους Παλαιστίνιους, αναγκάζοντάς τους να αντιδρούν βίαια. Αυτό του επέτρεψε να δικαιολογεί την κατοχή, υποστηρίζοντας ότι ένα παλαιστινιακό κράτος αποτελεί υπαρξιακή απειλή, ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούσε βαθμιαία εδαφικά κέρδη στη Δυτική Όχθη που δεν θα μπορούσε να αποκτήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Πρέπει να σημειωθεί, όμως, ότι ενώ οι Παλαιστίνιοι έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους όταν απειλούνται ή δέχονται επίθεση, η συνολική στρατηγική της ένοπλης αντίστασης έχει αποτύχει.

Αν η ιστορία της ένοπλης αντίστασης δίδαξε κάτι στους Παλαιστίνιους, αυτό είναι ότι δεν μπορούν τώρα ούτε στο μέλλον να υπερισχύσουν του Ισραήλ με τη βία.

Η παλαιστινιακή κρατικότητα θα είναι δυνατή μόνο στο πλαίσιο ανεξάρτητων ισραηλινών και παλαιστινιακών κρατών που θα ζουν σε ειρήνη και αμοιβαία ασφάλεια. Η Χαμάς και όλες οι άλλες ριζοσπαστικές παλαιστινιακές ομάδες έπρεπε να έχουν καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα χρόνια πριν — αντί γι’ αυτό, επέτρεψαν στον εαυτό τους να παραδοθούν στην ψευδαίσθηση, ριζωμένη στη θρησκοληψία, ότι μπορούν να καταστρέψουν το Ισραήλ, όταν στην πραγματικότητα έχουν προσκαλέσει την αυτοκαταστροφή.

Έχουν αποτύχει όλα αυτά τα χρόνια να δώσουν προσοχή στις φωνές πολλών αξιόλογων μετριοπαθών Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένου του Έντουαρντ Σαΐντ, ο οποίος κατά καιρούς υποστήριξε ότι ενώ ο ένοπλος αγώνας είχε αποτύχει, οι Παλαιστίνιοι θα έπρεπε να εξετάσουν ειρηνικούς τρόπους για να επιτύχουν τον στόχο της κρατικότητας. Ο Σάρι Νουσεϊμπέχ, ένας αναγνωρισμένος Παλαιστίνιος φιλόσοφος, επίσης έχει μιλήσει για την ανάγκη απομάκρυνσης από τη χρήση βίας και την αναζήτηση ειρηνικών οδών προς την κρατικότητα.

Η Χαμάς πρέπει να θυμάται ότι έχει να κάνει με μια χώρα εμμονική — δικαίως ή αδίκως — με την εθνική ασφάλεια, η οποία θα διατηρεί πάντοτε στρατιωτική υπεροχή απέναντι σε κάθε εχθρό, πραγματικό ή φαντασιακό. Θα αντιδρά με δυσανάλογη βία για να καταπνίξει κάθε απειλή προς την εθνική της ασφάλεια.

Για τους Παλαιστινίους, η εγκατάλειψη της ένοπλης αντίστασης δεν είναι παράδοση. Είναι αλλαγή στρατηγικής που θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την κρατικότητα με την καθολική υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας — υποστήριξη που δεν μπορούν ποτέ να επιτύχουν μόνοι τους με τη βία.

Αποκατάσταση Παλιών Αδικιών

Αν και οι παλιές αδικίες που έχουν υποστεί οι Παλαιστίνιοι συνεχίζουν να πονάνε, μπορούν να γιατρευτούν μόνο με την επιδίωξη ενός πρακτικού, ειρηνικού και δίκαιου δρόμου, θεμελιωμένου σε όσα μπορούν να επιτευχθούν σήμερα, αντί να προσπαθούν να αντιστρέψουν τις αδικίες του παρελθόντος. Πράγματι, η επίτευξη της δικαιοσύνης σημαίνει εστίαση σε πρακτικές λύσεις που βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων σήμερα. Για πόσα ακόμη χρόνια πρέπει οι Παλαιστίνιοι να υπομένουν απανθρωπιά και εκτοπισμό, κρατώντας την ψευδαίσθηση της «επιστροφής» στα αρχικά τους σπίτια στο σημερινό Ισραήλ;

Η Χάνα Άρεντ τόνισε κάποτε τη σημασία του να ασχολείται κανείς με το παρόν, αντί να παγιδεύεται στα ιστορικά του παράπονα. «Το παρελθόν μας θα είναι για εμάς ένα βάρος κάτω από το οποίο μπορούμε μόνο να καταρρεύσουμε, όσο αρνούμαστε να κατανοήσουμε το παρόν και να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο μέλλον.» Με άλλα λόγια, η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ριζωμένη σε όσα μπορούμε να επιτύχουμε σήμερα.

Αναμφίβολα, η δικαιοσύνη αφορά την εδραίωση θεμελιωδών δικαιωμάτων με βάση τις παρούσες συνθήκες και την εύρεση όρων συνεργασίας εδώ και τώρα, και όχι την απόπειρα να διορθωθούν όλα τα λάθη του παρελθόντος. Αυτό που χρειάζονται σήμερα οι Παλαιστίνιοι είναι ειρήνη, ασφάλεια, οικονομική σταθερότητα και ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον — όχι κούφιες υποσχέσεις για ένα αύριο που εξαρτάται από το «δικαίωμα επιστροφής», το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω αποζημίωσης και/ή επανεγκατάστασης στη δική τους πατρίδα — τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.

Πράγματι, μόνο ο διάλογος και η αντιπαράθεση με την πραγματικότητα της ειρηνικής συνύπαρξης μάς επιτρέπουν να βρούμε σύγχρονα, δίκαια μέτρα που προσφέρουν τον μοναδικό δρόμο προς τα εμπρός για να επανορθωθούν οι αδικίες που έχουν υποστεί οι Παλαιστίνιοι, ιδίως σε ό,τι αφορά την έξοδό τους (αλ Νάκμπα) το 1948.

Η Θρησκευτική Σύνδεση με τη Γη

Τόσο οι Εβραίοι όσο και οι Παλαιστίνιοι έχουν ιστορική και θρησκευτική σύνδεση με τη γη, και οποιαδήποτε λύση στις αντικρουόμενες διεκδικήσεις τους θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι υπάρχουν στρώματα θρησκευτικής σημασίας που πρέπει να διερευνηθούν για να βρεθεί κοινό έδαφος. Η συμφιλίωση μεταξύ των δύο διεκδικήσεων είναι δυνατή μόνο με την υιοθέτηση των αρχών της κοινής ανθρώπινης φύσης, του αμοιβαίου σεβασμού και της συνύπαρξης του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ, καθώς και του Χριστιανισμού, των πιστών του οποίου οι αριθμοί είναι μικροί αλλά η παρουσία σημαντική. Αυτό που χρειάζεται είναι ένας δημόσιος διάλογος μεταξύ ευσεβών Εβραίων και Μουσουλμάνων, μέσα από τον οποίο να ερευνούν και να εξηγούν τους δεσμούς του καθενός με τη γη· μέσα από τη συνεχή συζήτηση μπορεί να βρεθεί μια διαδρομή.

Ορισμένοι ραβίνοι που τάσσονται υπέρ της ειρήνης έχουν υποστηρίξει ότι η βιβλική υπόσχεση προς τους Εβραίους για τη γη μπορεί να ερμηνευτεί κατά τρόπο που να σέβεται την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα όλων των κατοίκων που ζουν εδώ σήμερα. Ο σεβαστός Ραβίνος Μεναχέμ Φρόμαν, ο οποίος είχε ενεργή συμμετοχή σε διαθρησκειακές ειρηνευτικές προσπάθειες, τόνιζε ότι η κοινή πίστη σε έναν Θεό σημαίνει ότι οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι έχουν θεϊκή εντολή να ζουν μαζί ειρηνικά. Υποστήριζε ότι η θρησκευτική επιταγή είναι να σεβόμαστε την ανθρώπινη υπόσταση του άλλου και να βρίσκουμε έναν αρμονικό τρόπο συνύπαρξης.

Πολλοί ισλαμιστές λόγιοι έχουν υποστηρίξει ότι η έννοια του «Ουάκφ» σημαίνει ότι η γη (στην Παλαιστίνη) αποτελεί καταπίστευμα για ολόκληρη την ισλαμική ουμμά (κοινότητα) και πρέπει να προστατεύεται και όχι να παραχωρείται. Ωστόσο, ένα θρησκευτικό κληροδότημα μπορεί να ερμηνευτεί με τρόπο που να επιτρέπει τη συνδιαχείριση και τη συνύπαρξη, αντί για αποκλειστική ιδιοκτησία.

Ο Ιμάμης Σάμσι Άλι, εξέχουσα μορφή του διαθρησκειακού διαλόγου, εξετάζει τις κοινές ρίζες και αξίες του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ στο βιβλίο του Sons of Abraham (συν-συγγραφέας με τον Ραβίνο Μαρκ Σνάιερ), προτρέποντας ότι, με βάση τις κοινές αξίες, την κληρονομιά και τη σύνδεση με τη γη, οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι μπορούν να βρουν έναν τρόπο να τιμήσουν τους δεσμούς και των δύο λαών με τη γη. Παρομοίως, ο διακεκριμένος Ιμάμης Γιαχιά Χέντι έχει επισημάνει το σαφές μήνυμα του Ισλάμ περί διαθρησκειακής συνεργασίας και σύνδεσης, και ότι όλοι οι Λαοί της Βίβλου προορίζονται να έρθουν κοντά και να συνεργαστούν.

Οι ίδιες οι θρησκευτικές διδαχές ενθαρρύνουν και τις δύο κοινότητες να ζουν πλάι-πλάι ως εκπλήρωση του θελήματος του Θεού — Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί μαζί.

 

Υλοποιώντας την Ευκαιρία των Παλαιστινίων

Οι Παλαιστίνιοι δεν πρέπει να χάσουν αυτή τη μοναδική ευκαιρία να υλοποιήσουν την επιδίωξή τους για κρατική υπόσταση, επιλύοντας όλα τα ανοιχτά ζητήματα με το Ισραήλ μέσω ειρηνικών διαπραγματεύσεων. Η Χαμάς, ειδικότερα, θα πρέπει να αποδεχθεί το ειρηνευτικό σχέδιο που πρότεινε ο Τραμπ, το οποίο χορηγεί αμνηστία σε όσους καταθέσουν τα όπλα και ασφαλή διέλευση σε όσους επιθυμούν να αποχωρήσουν, και βάσει του οποίου θα παραδώσει τον έλεγχο της Γάζας. Κάνοντάς το, θα θέσουν τον Νετανιάχου και κάθε μελλοντική ισραηλινή κυβέρνηση που αντιτίθεται σε παλαιστινιακό κράτος σε αμυντική θέση, ενώ οι Παλαιστίνιοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν ισχυρή διεθνή υποστήριξη.

Το μήνυμά μου προς τους Παλαιστινίους

Η παρούσα κυβέρνηση Νετανιάχου απολαμβάνει τώρα την αυταπάτη ότι σας κατάφερε το τελειωτικό χτύπημα, καταστρέφοντας, μια για πάντα, την προοπτική σας για κρατική υπόσταση. Κάνουν τραγικό λάθος! Ο αδυσώπητος πόλεμος της Γάζας από τον Νετανιάχου έφερε την υπόθεσή σας στο επίκεντρο της παγκόσμιας σκηνής, ενώνοντας σταθερά μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας πίσω από την εθνική σας επιδίωξη όπως ποτέ άλλοτε. Με αυτή την έννοια, έχετε νικήσει.

Πρέπει τώρα να επιμείνετε· η υπόθεσή σας θα επιζήσει του Νετανιάχου. Ωστόσο, οφείλετε να εγκαταλείψετε την ένοπλη αντίσταση, να αναζητήσετε τη δικαιοσύνη εστιάζοντας στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής σας σήμερα και να σεβαστείτε την κοινή κληρονομιά των ιουδαϊκών και ισλαμικών παραδόσεων και δεσμών με τη γη.

Το ταξίδι σας προς την απελευθέρωση είναι στα χέρια σας — αρκεί να το θελήσετε.

Η «επανάσταση» των νέων στο Μαρόκο

Από
anixneuseis
-
1

Για τέταρτη συνεχόμενη ημέρα, οι διαμαρτυρίες νέων που αποδίδονται σε αυτό που έχει γίνει γνωστό ως «Γενιά Ζ» συνεχίστηκαν σε αρκετές μαροκινές πόλεις.

Οι διαδηλωτές απαιτούν μεταρρύθμιση των συστημάτων υγείας και εκπαίδευσης, καταπολέμηση της οικονομικής και διοικητικής διαφθοράς και δημιουργία πραγματικών ευκαιριών εργασίας για τους νέους.

Οι διαμαρτυρίες, οι οποίες ξεκίνησαν το περασμένο Σάββατο, εξαπλώθηκαν σε μεγάλες πόλεις όπως το Ραμπάτ, η Καζαμπλάνκα και η Τεμάρα, και χαρακτηρίστηκαν από σημαντική παρουσία νέων, μια σπάνια έκφραση της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής, ιδιαίτερα στις εργατικές γειτονιές.

Στην πρωτεύουσα, Ραμπάτ, το κύμα διαμαρτυριών σηματοδότησε ένα σημαντικό ορόσημο, με τους διαδηλωτές να εισέρχονται σε μια εργατική γειτονιά για πρώτη φορά, μια κίνηση που θεωρείται ότι επεκτείνει το γεωγραφικό και κοινωνικό πεδίο του κινήματος.
Πηγές από το πεδίο από την περιοχή Chateau ανέφεραν ότι οι αρχές ασφαλείας ξεκίνησαν μια εκτεταμένη εκστρατεία συλλήψεων με στόχο νέους πριν και κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, σημειώνοντας ότι αρκετοί από τους συλληφθέντες ήταν ανήλικοι.

Αντιθέτως, η περιοχή Agdal, η οποία είχε οριστεί ως άλλο ένα σημείο συγκέντρωσης, δεν υπήρξε καμία σημαντική διαμαρτυρία, παρά τις εκκλήσεις της ομάδας Γενιά Ζ μέσω του Discord.

Η ομάδα Γενιά Z εξέδωσε δήλωση στην οποία επιβεβαιώνει την «έντονη καταδίκη» της για τις αυθαίρετες συλλήψεις ορισμένων συμμετεχόντων σε διαμαρτυρίες.
Η δήλωση τόνισε την απόρριψη από το κίνημα οποιωνδήποτε πράξεων ταραχών ή βανδαλισμού που στοχεύουν δημόσια ή ιδιωτική περιουσία, καλώντας όλους τους συμμετέχοντες να «δεσμευτούν για πλήρη ειρηνική στάση και να αποφύγουν οποιαδήποτε ενέργεια που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διαστρεβλώσει τα δίκαια αιτήματά μας».
Η ομάδα απαίτησε από τις αρχές να απελευθερώσουν αμέσως όλους τους κρατούμενους «άνευ όρων» και να σταματήσουν κάθε μορφή περιορισμού της ελευθερίας της έκφρασης και του δικαιώματος των πολιτών σε ειρηνική διαμαρτυρία.

Hespress

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

The Atlantic: ο Τραμπ μιλά σε συγκέντρωση κορυφαίων αξιωματικών του Hegseth: «Δόλωμα για τους βλάκες»

Από
anixneuseis
-
0

 

Tom Nichols

Staff writer

(Andrew Harnik / Pool / Reuters)

Η σύναξη εκατοντάδων στρατηγών και ναυάρχων που διοργάνωσε σήμερα (σσ χθές) ο Υπουργός Άμυνας Pete Hegseth αποδείχθηκε, κατά κύριο λόγο, μια «φούσκα». Ο Hegseth βάδιζε με περηφάνια και κινητικότητα, διάβαζε διαλέξεις και επέβαλε τόνους, προειδοποιώντας τους αξιωματικούς ότι είχε βαρεθεί να βλέπει «χοντρoύς ανθρώπους» στους διαδρόμους του Πενταγώνου και υποσχόμενος ότι θα αποπέμψει εκείνους που έχουν ιατρικές ή θρησκευτικές εξαιρέσεις από το ξύρισμα — εννοείται: κυρίως μαύρους άνδρες. Τους διαβεβαίωσε ότι το «woke» Υπουργείο Άμυνας είναι πλέον ένα δυναμικό και ανδρικό Υπουργείο Πολέμου, και ότι δεν θα χρειάζεται πλέον να ανησυχούν για ανθρώπους που τους «βρομίζουν» χαρακτηρίζοντάς τους «τοξικούς» ηγέτες. (Ο Hegseth εξαπέλυσε επίσης κατηγορηματική επίθεση για την ίδια τη λέξη «τοξικός», σημειώνοντας ότι αν η δέσμευση σε υψηλά πρότυπα τον καθιστούσε «τοξικό», «ας γίνει έτσι».)

Συνολικά, μια εντελώς εξευτελιστική ομιλία. Αλλά αυτό δεν ήταν το χειρότερο. Οι συγκεντρωμένοι στρατιωτικοί ηγέτες πιθανόν ήδη γνώριζαν ότι ο Hegseth δεν έχει τα προσόντα για τη θέση του, και κατά βάση θα μπορούσαν να αποσυντονιστούν από τα συνθήματα με τα οποία ο Hegseth, ένας πρώην παρουσιαστής τηλεόρασης, πιθανόν στόχευε περισσότερο προς το Fox News και τον Λευκό Οίκο παρά προς το ίδιο το στράτευμα. Αυτό που όμως δεν μπορούσαν να αγνοήσουν ήταν το σόου που έδωσε ο Πρόεδρος Donald Trump όταν μίλησε μετά τον Hegseth.

Ο πρόεδρος μίλησε εκτενώς, και τα σχόλιά του θα έπρεπε να επιβεβαιώσουν ακόμα και στον πιο ευγενή παρατηρητή ότι είναι, όπως λένε τα παιδιά, όχι καλά. Πολλοί από τους ανθρώπους του Hegseth είχαν δηλώσει εκ των προτέρων για τη σύνοδο των ανώτερων αξιωματικών ότι ο στόχος της ήταν να ενεργοποιήσει τους κορυφαίους ηγέτες του στρατού της Αμερικής και να τους κατευθύνει στο όραμα του Hegseth για ένα νέο Υπουργείο Πολέμου. Αλλά οι στρατηγοί και ναύαρχοι θα πρέπει να συγχωρεθούν αν βγήκαν από το αμφιθέατρο αναρωτώμενοι: Τι στο καλό συμβαίνει με τον ανώτατο διοικητή;

Ο Τραμπ φαινόταν πιο ήσυχος και πιο μπερδεμένος από το συνηθισμένο· δεν έχει συνηθίσει σε ακροατήρια που δεν χειροκροτούν και δεν αντιδρούν σε φανερά σημεία που προσφέρονται για χειροκρότημα. «Δεν έχω μπει ποτέ σε ένα δωμάτιο τόσο σιωπηλό ως τώρα», είπε στην αρχή. (Ο Hegseth είχε το ίδιο αμήχανο πρόβλημα νωρίτερα, περιμένοντας γέλια και χειροκροτήματα που ποτέ δεν ήρθαν.) Ο πρόεδρος ανακοίνωσε τη συμμετοχή του μόλις πριν από λίγες μέρες, και φαινόταν οπωσδήποτε απροετοίμαστος.

Ο Τραμπ άρχισε να μιλά ασαφώς αμέσως. Αλλά πρώτα, ερμήνευσε τον εσωτερικό του Jeb Bush, ζητώντας από τους αξιωματικούς να χειροκροτήσουν — αλλά, ξέρετε, μόνο αν το ένιωθαν.

Απλώς περάστε καλά. Κι αν θέλετε να χειροκροτήσετε, να χειροκροτήσετε. Κι αν θέλετε να κάνετε οτιδήποτε θέλετε, μπορείτε να κάνετε οτιδήποτε θέλετε. Κι αν δεν σας αρέσει αυτό που λέω, μπορείτε να φύγετε από την αίθουσα. Φυσικά, πάει ο βαθμός σας· πάει το μέλλον σας.

Γέλια διαχύθηκαν στην αίθουσα.

Έπειτα, ο Τραμπ περιπλανήθηκε, χαμένος στους διαδρόμους της ιστορίας. Μίλησε για το πώς το Υπουργείο Πολέμου μετονομάστηκε στη δεκαετία του 1950. (Στην πραγματικότητα, αυτό συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του 1940.) Σε κάποιο σημείο, ανέφερε ότι η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας είχε επιβεβαιώσει πως η επίθεσή του στο Ιράν κατέστρεψε το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. (Το Ιράν εξακολουθεί να έχει πυρηνικό πρόγραμμα, και η Ατομική Επιτροπή δεν υπάρχει από τα μέσα της δεκαετίας του ’70.) Παραπονέθηκε για τον «Κόλπο της Αμερικής» και πώς νίκησε το Associated Press στο δικαστήριο για το θέμα αυτό. (Η υπόθεση είναι ακόμη σε εξέλιξη.) Η ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση; «Είπα» — δεν διευκρίνισε σε ποιον — «‘Πόσο καιρό πολεμάτε;’ ‘Τρεις χιλιάδες χρόνια, κύριε.’ Αυτός είναι πολύς καιρός. Αλλά το τακτοποιήσαμε, νομίζω.»

Πρόσθεσε αργότερα: «Ο πόλεμος είναι πολύ περίεργος.» Πράγματι.

Και έτσι συνεχίστηκε, καθώς ο Τραμπ ανακύκλωνε παλιές ομιλίες από συγκεντρώσεις, γεμάτες με τα συνηθισμένα του παράπονα, ψέματα και παραποιήσεις· με τις εμμονές του για τους πρώην προέδρους Τζο Μπάιντεν και Μπαράκ Ομπάμα· και με την πικρή του απογοήτευση για τη Σουηδική Επιτροπή των Βραβείων Νόμπελ. («Το δίνουν σε κάποιον τύπο που δεν έκανε απολύτως τίποτα», είπε.) Συνεχάρη τον εαυτό του για τους δασμούς, σημειώνοντας ότι τα έσοδα θα μπορούσαν να αγοράσουν πολλά θωρηκτά, «για να χρησιμοποιήσουμε έναν παλιό όρο». Και τώρα που το σκέφτομαι, είπε, ίσως η Αμερική θα έπρεπε να αρχίσει να κατασκευάζει ξανά θωρηκτά, από ατσάλι, όχι από εκείνο το πράγμα σαν χαρτί-μασέ και αλουμίνιο που το Πολεμικό Ναυτικό φαίνεται να χρησιμοποιεί σήμερα: «Αλουμίνιο που λιώνει άμα κοιτάξει έναν πύραυλο που έρχεται κατά πάνω του. Αρχίζει να λιώνει όταν ο πύραυλος είναι ακόμη δύο μίλια μακριά.»

Μμμ… εντάξει…

Ακόμα κι αν αυτοί οι αξιωματικοί δεν είχαν ποτέ παρευρεθεί σε εκδήλωση MAGA, ή καν δεν είχαν δει μία, τώρα βρίσκονταν στο μέσο μιας τυπικής, αποδιοργανωμένης λογοδιάρροιας του Τραμπ. Ο πρόεδρος είχε μια ομιλία να τον περιμένει στο τηλεοπτικό προτρόπιο, και πού και πού μάζευε τους ώμους του και φαινόταν να «τσιμπά» μια λέξη ή φράση από αυτό, όπως ένας αφηρημένος κυνηγός που πυροβολεί στα τυφλά από καμουφλαρισμένο φυλάκιο. Αλλά ο Τραμπ ανέκαθεν είχε δυσκολία να ξεστομίσει από την οθόνη τις εξαντλημένες νεοκλασικές αναφορές του Στίβεν Μίλερ και τις αδέξιες, ψευτο-Τσόρτσιλ φράσεις του. Κατά βάση, ο πρόεδρος αποφάσισε απλώς να αυτοσχεδιάσει με τις παλιές του επιτυχίες μπροστά σε ένα ακροατήριο με πέτρινα πρόσωπα.

Όσο κωμικά κι αν ήταν πολλά από τα σχόλια του Τραμπ, η απροκάλυπτα κομματική του έκκληση προς τους Αμερικανούς στρατιωτικούς αξιωματικούς ήταν παραβίαση κάθε προτύπου των αμερικανικών σχέσεων πολιτικής-στρατιωτικής ηγεσίας και ακριβώς αυτό που φοβόταν ο Τζορτζ Ουάσινγκτον ότι θα μπορούσε να συμβεί με έναν αδίστακτο ανώτατο διοικητή. Το πιο δυσοίωνο μέρος της ομιλίας του ήρθε όταν είπε στους στρατιωτικούς αξιωματικούς ότι θα ήταν μέρος της λύσης για τις εσωτερικές απειλές, πολεμώντας τον «εχθρό εκ των έσω». Πρόσθεσε, σχεδόν ως ένα είδος τρολαρίσματος, ότι είχε πει στον Hegseth: «Θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε μερικές από αυτές τις επικίνδυνες πόλεις ως πεδία εκπαίδευσης για τον στρατό μας — την Εθνοφρουρά, αλλά και τον στρατό — γιατί μπαίνουμε στο Σικάγο πολύ σύντομα. Είναι μια μεγάλη πόλη με έναν ανίκανο κυβερνήτη. Ηλίθιο κυβερνήτη.»

Αυτό το συνονθύλευμα φαντασίας, απειλής και αυταρχικής επίδειξης ισχύος είναι το είδος των πραγμάτων που ο αείμνηστος γερουσιαστής Ντάνιελ Πάτρικ Μόινιχαν αποκαλούσε παραστατικά «δόλωμα για τους βλάκες» και που ο Τζορτζ Όργουελ θα μπορούσε να αποκαλέσει «τροφή για τους προλετάριους». Ένα πράγμα είναι να το σερβίρεις σε ένα λατρευτικό ακροατήριο MAGA: Ξέρουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του είναι ανοησίες και μόνο κάποιο τμήμα του είναι αληθινό. Το βρίσκουν διασκεδαστικό, και μπορούν να πάρουν ή να αφήσουν όσο από τον ρητορικό μπουφέ-σκουπίδια του Τραμπ θέλουν. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό να απευθύνεις αυτού του είδους τη λάσπη σε στρατιωτικούς αξιωματικούς, οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι και κοινωνικά διαμορφωμένοι να αντιμετωπίζουν κάθε λέξη του προέδρου με σεβασμό και να θεωρούν τις σκέψεις του ως πολιτική.

Αλλά οι Αμερικανοί αξιωματικοί δεν έχουν ποτέ χρειαστεί να αντιμετωπίσουν έναν πρόεδρο σαν τον Τραμπ. Πολλοί πρόεδροι συμπεριφέρθηκαν άσχημα και υπέστησαν ψυχικές και συναισθηματικές κρίσεις: Ο Τζον Φ. Κένεντι διασκέδαζε με γραμματείς στην πισίνα του Λευκού Οίκου, ο Λίντον Τζόνσον εξαπέλυε υβριστικές επιθέσεις στους Αρχηγούς των Επιτελείων, ο Ρίτσαρντ Νίξον έπεσε σε κατάθλιψη και παράνοια, ο Ρόναλντ Ρίγκαν και ο Τζο Μπάιντεν πάλευαν με τις ταπεινώσεις της ηλικίας. Αλλά το σώμα των αξιωματικών ήξερε ότι οι πρόεδροι ήταν βασικά φυσιολογικοί άνδρες, περιτριγυρισμένοι από άλλους φυσιολογικούς άνδρες και γυναίκες, και ότι το αμερικανικό συνταγματικό σύστημα θα προστάτευε τον στρατό από οποιεσδήποτε παράφρονες διαταγές θα μπορούσαν να προκύψουν από το Οβάλ Γραφείο.

Ομοίως, κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, ο πρόεδρος ήταν περιτριγυρισμένος από ανθρώπους που διασφάλιζαν ότι μερικές από τις πιο τρελές — και πιο επικίνδυνες — ιδέες του εκτρέπονταν προτού φτάσουν στον στρατό. Σήμερα, οι ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματικοί πρέπει να αναρωτιούνται ποιος θα τους προστατεύσει από τις παρορμήσεις του ανθρώπου που μόλις είδαν στη σκηνή. Τι πρέπει να σκεφτούν οι αξιωματικοί για τον ισχυρισμό του Τραμπ ότι άλλα έθνη, μόλις πέρυσι, αποκαλούσαν υποτίθεται την Αμερική «μια νεκρή χώρα»; (Άλλωστε, αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες ηγούνταν στρατευμάτων πέρυσι.) Πώς υποτίθεται ότι πρέπει να αντιδράσουν όταν ο Τραμπ ξεφεύγει από τα δεσμά της αλήθειας, προσβάλλει τους πρώην ανώτατους διοικητές τους και μιλά για τη στενή του σχέση με το Κρεμλίνο;

Το 1973, ένας αξιωματικός πυρηνικών πυραύλων της Αεροπορίας ονόματι Χάρολντ Χέρινγκ έθεσε μια απλή ερώτηση κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής συνεδρίας: «Πώς μπορώ να ξέρω ότι μια εντολή που λαμβάνω για να εκτοξεύσω τους πυραύλους μου προέρχεται από έναν λογικό πρόεδρο;» Η ερώτηση αυτή του κόστισε την καριέρα του. Τα μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι εκπαιδευμένα να εκτελούν εντολές, όχι να τις αμφισβητούν. Αλλά σήμερα, τόσο ο άνθρωπος που μπορεί να διατάξει τη χρήση πυρηνικών όπλων όσο και ο άνθρωπος που πιθανότατα θα επαλήθευε μια τέτοια εντολή έδωσαν ντροπιαστικές και ανησυχητικές παραστάσεις στο Κουάντικο. Πόσοι αξιωματικοί έφυγαν από την αίθουσα αναρωτώμενοι την ερώτηση του ταγματάρχη Χέρινγκ;

Π. Οικονόμου (ΕΛΙΑΜΕΠ) στο ΕΡΤnews Radio 105,8 για πρόταση Τραμπ για τη Γάζα: Σχέδιο που υποτίθεται ότι έχει πρόθεση να οδηγήσει σε μία συμφωνία ειρήνευσης (audio)

Από
anixneuseis
-
1

 

Το τι ακριβώς είναι η συμφωνία για τα πυρηνικά Τραμπ- Ερντογάν, τι σημαίνει η λήξη της προθεσμίας Γαλλίας, Βρετανίας και Γερμανίας στο Ιράν και άρα, η επανεπιβολή κυρώσεων στο Ιράν, αλλά και το τι αποτελεί η πρόταση Τραμπ για τη Γάζα, κλήθηκε να σχολιάσει μιλώντας στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Ναι, μεν Αλλά» με την Ευαγγελία Μπαλτατζή, ο Παντελής Οικονόμου, επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ και πρώην επιθεωρητής στη Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας.

Ως προς το τι σημαίνει η πρόταση Τραμπ για τη Γάζα, ο κ. Οικονόμου, είπε “Είναι μία πρόταση, ένα σχέδιο που υποτίθεται ότι έχει πρόθεση να οδηγήσει σε μία συμφωνία ειρήνευσης ή επίλυσης (πολύ αισιόδοξα). Και λέω υποτίθεται διότι, είναι πολύ μεγάλος ο δρόμος από μία πρόταση ή ένα σχέδιο που στην ουσία είναι επιβολή των κανόνων του ισχυρού από μία συμφωνία που απαιτεί την συγκατάθεση και των δύο πλευρών. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε ακούσει καθόλου την πλευρά, την άλλη. Δηλαδή, έχουμε ακούσει τον Τραμπ, τον Νετανιάχου, όλων των άλλων, όλου του κόσμου, ακόμη και των αραβικών και αφρικανικών χωρών αλλά όχι αυτών που δημιουργούν το πρόβλημα που που είναι μέρος του προβλήματος. Διότι, αν δεν υπήρχε πρόβλημα, δεν θα υπήρχε προσπάθεια να λυθεί“.

Και συμπλήρωσε “Επομένως, εάν θέλει κάποιος αντικειμενικά και ειλικρινά να λύσει ένα πρόβλημα, πρέπει να λάβει υπόψη του και τις ανησυχίες και τις ανασφάλειες και τις απαιτήσεις του άλλου. Αυτή τη στιγμή όχι, δεν ρωτήθηκε ο άλλος. Προτείνεται ένα σχέδιο. Αυτό θα επιβληθεί. Και δεν ακούσαμε ακόμη και την αντίδραση του άλλου“.

Παράλληλα, τόνισε “(…) Το είπε καθαρά ο πρωθυπουργός του Ισραήλ. Και το επιβεβαίωσε, υπερθεμάτισε και ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών: Ναι, αν δεν δεχθεί η άλλη πλευρά, το σχέδιο μου, είπε ο Τραμπ, τότε θα συμφωνήσουμε μαζί σου, είπε στο Νετανιάχου και θα επιβληθεί. Θα το τελειώσεις εσύ με την βοήθειά μας. Άρα, δεν πρόκειται περί σχεδίου ειρήνης, αλλά μία πρόταση συμφωνίας με τους όρους του ισχυρότερου (…)”.

Όλη η συνέντευξη του κ. Οικονόμου ακολουθεί παρακάτω:

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ 1′ Σαρωτικές αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσε ο Δένδιας

Από
anixneuseis
-
0

Γυναίκα με ένα τουφέκι στον ώμο ψωνίζει σε ένα φούρνο, στο Τελ Αβίβ, εν μέσω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς. (REUTERS/Marko Djurica

 

«Η δημιουργία ενός νέου στρατού»: Τις σαρωτικές αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο το οποίο εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο, παρουσίασε χθες ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Οι αλλαγές, σύμφωνα με τον χάρτη που παρουσίασε ο υπουργός, σκοπεύουν στον εξορθολογισμό και τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και αναβάθμιση της εκπαίδευσης των στελεχών και όλων όσων υπηρετούν σε αυτές, βάσει του στρατηγικού σχεδιασμού της «Ατζέντας 2030».

Οι αυξήσεις: Ο κ. Δένδιας αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, και στις αυξήσεις των μισθών των στρατιωτικών, που προέρχονται από χρήματα που εξοικονομήθηκαν από την Α’ φάση της Νέας Δομής Δυνάμεων μέσω της συγχώνευσης στρατοπέδων, δίνοντας ορισμένα παραδείγματα: Ανθυπολοχαγός που υπηρετεί 3 χρόνια σε παραμεθόριο = Από 1.197 στα 1.576 ευρώ καθαρά.

Η δημοσκόπηση: Την ίδια ώρα, σε δημοσκόπηση της εταιρείας ALCO, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας αξιολογείται θετικότερα από όλα τα μέλη της κυβέρνησης, καθώς το 51% των ψηφοφόρων της ΝΔ απαντά ότι είναι ο πιο επιτυχημένος υπουργός.

Σήμερα η Πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ

Τετάρτη 1/10: Παραλύει σήμερα η Αττική εν όψει της 24ωρης πανελλαδικής απεργίας, στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα με συγκεντρώσεις να έχουν προγραμματιστεί σε Αθήνα, Πειραιά και Κορωπί. Η ΑΔΕΔΥ ξεσηκώνεται ενάντια στο 13ωρο δουλειάς και ζητά επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, αυξήσεις στις αποδοχές, συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και στο Δημόσιο, κατάργηση του νέου πειθαρχικού δικαίου, απόσυρση του νομοσχεδίου για το 13ωρο και διεκδίκηση για 35ωρο και πενθήμερο για όλους τους εργαζόμενους.
Πώς θα κινηθούν τα μέσα; Από τις 09:00 έως τις 21:00 θα κινηθούν τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, το μετρό και ο ηλεκτρικός, από τις 09:00 έως τις 17:00 το τραμ, ενώ σε 24ωρη απεργία θα συμμετέχουν ο προαστιακός και τα ταξί.

Κανονικά οι πτήσεις: Στην 24ωρη πανελλαδικη απεργία είχε αποφασίσει να συμμετάσχει και η Ενωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας, ωστόσο, η απεργία τους κρίθηκε παράνομη, μετά από απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και οι πτήσεις θα γίνουν κανονικά.

Τα δάκρυα του Νικήτα
Μήνυμα απόλυτης στήριξης στην Κύπρο έστειλε από την Λευκωσία όπου πραγματοποιεί την πρώτη επίσημη επίσκεψή του ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης. «Το όραμά μου απ’ όσες θέσεις βρέθηκα με τη ψήφο του ελληνικού λαού και σήμερα με την ιδιότητα του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων είναι να ξαναδώ την Κυπριακή Δημοκρατία ενωμένη, προς όφελος όλων των Κυπρίων», είπε.

Αυτό όμως που προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση ήταν ότι ο κ. Κακλαμάνης δεν μπόρεσε να κρύψει την συγκίνησή του περιγράφοντας την συγκλονιστική την εμπειρία του από την επίσκεψή του στα Φυλακισμένα Μνήματα. Με δάκρυα στα μάτια είπε ενώπιον των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας: «Πριν κατέβω από το βήμα θέλω να σας πω τη συγκλονιστική εμπειρία που έζησα πριν λίγο, γιατί είναι άλλο να το ακούς, άλλο να τα διαβάζεις και άλλο να πας να τα δεις».

Σκληρή αντιπαράθεση στην εξεταστική για ΟΠΕΚΕΠΕ
Η κατάθεση Σημανδράκου: Η εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ συνεδρίασε χθες με την κατάθεση του πρώην προέδρου Ευάγγελου Σημανδράκου (21.12.2022–3.1.2024). Ο ίδιος άσκησε κριτική στον Νίκο Σαλάτα, ενώ για την παραίτησή του έκανε λόγο για «παράτυπες διαδικασίες κατάληψης εξουσίας» από τον διάδοχό του, Κυριάκο Μπαμπασίδη. Επιπλέον, κατήγγειλε πιέσεις από τον τότε γγ Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργο Στρατάκο σχετικά με τα δεσμευμένα ΑΦΜ.
Πυρά από την αντιπολίτευση: Το ΠαΣοΚ καταλογίζει στη γαλάζια παράταξη «απελπισία και αμηχανία» και υποστηρίζει πως ο κ. Σημανδράκος επιβεβαίωσε στην κατάθεση του «πολιτικές παρεμβάσεις που δεχόταν για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων». Πηγές του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνουν με νόημα πως «οι πολιτικές ευθύνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ υπάρχουν και φέρουν φαρδιά – πλατιά τη σφραγίδα του ίδιου του κ. Μητσοτάκη».
Τι υποστηρίζει η ΝΔ: Πηγές της γαλάζιας παράταξης, λένε ότι ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ δήλωσε ότι δεν υπήρξε καμία παρέμβαση στο έργο του από υπουργούς ή από το Μαξίμου. Με αιχμή προς τα κόμματα της μειοψηφίας, οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι «ας μην βιάζονται τα κόμματα της αντιπολίτευσης να βγάζουν συμπεράσματα».

Όλα τα βλέμματα στο σχέδιο Τραμπ για Γάζα

Θετικά το υποδέχθηκε η διεθνής κοινότητα: Τη στήριξη τους στο σχέδιο Τραμπ εξέφρασαν με κοινή δήλωση τους οι υπουργοί Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, της Τουρκίας, της Ινδονησίας και του Πακιστάν. Θετικά εκτίμησαν τις προσπάθειες για το τέλος της σύγκρουσης και το μέλλον της Γάζας η Ευρώπη, η Ρωσία και η Κίνα.

Οι αντιδράσεις: Αντίθετα, η ισραηλινή ακροδεξιά εκτιμά ότι η συμφωνία Νετανιάχου στο σχέδιο αποτελεί «διπλωματική ήττα» και «ιστορική αποτυχία», παρότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε πως δεν αναγνώρισε το παλαιστινιακό κράτος και ο στρατός θα συνεχίσει να ελέγχει την Λωρίδα.

«Μασάζ» από Τουρκία και Κατάρ στη Χαμάς: «Πιθανή η απόρριψη του σχεδίου Τραμπ» σχολίασε, χθες, στο BBC ανώτερος αξιωματούχος της Χαμάς. Η οργάνωση ετοιμάζει την απάντηση της στο σχέδιο Τραμπ και συνομιλεί στη Ντόχα με διαπραγματευτική ομάδα από την Τουρκία και το Κατάρ, με την απάντηση της να κρίνει τις εξελίξεις.

Συνεχίζονται οι καθυστερήσεις στο «Ελ. Βενιζέλος»
Στο 21% των πτήσεων: Καθυστερήσεις από 20 έως 40 λεπτά σημειώθηκαν σε πολλές πτήσεις από το πρωί της Τρίτης. Τη Δευτέρα η κατάσταση ήταν δραματική, καθώς παρουσίασε καθυστέρηση το 21% των πτήσεων, ενώ το Σαββατοκύριακο η αναμονή των ταξιδιωτών άγγιξε τις δύο ώρες.
Υποστελεχωμένα τα αεροδρόμια: Όπως σημειώνει στο Βήμα η αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας, Όλγα Τόκη, «για όλη τη χώρα υπάρχουν 600 ελεγκτές, ενώ κανονικά πρέπει να είναι περισσότεροι από 700. Μας έχουν ενημερώσει ότι αναμένονται 97 νέοι ελεγκτές, ωστόσο ο μέσος χρόνος εκπαίδευσής τους είναι δύο με τρία χρόνια. Άρα, πάλι εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να καλύψουμε την αυξανόμενη κίνηση.
Απαρχαιωμένος εξοπλισμός: Παράλληλα, τίθεται και το ζήτημα του απαρχαιωμένου εξοπλισμού. «Το σύστημα ραντάρ μετρά 25 χρόνια, όταν θα έπρεπε να είναι μέχρι 10 χρόνια. Είμαστε ουραγοί στην Ευρώπη στον τεχνολογικό εξοπλισμό».

ΤΟ ΒΗΜΑ

Η Ρωσία θεωρεί προϋπόθεση για εγγυήσεις ασφαλείας την αποκατάσταση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Από
anixneuseis
-
0

Ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Μιχαήλ Γκαλούζιν ανακοίνωσε ότι η αποκατάσταση των δικαιωμάτων της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία είναι μία από τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Ρωσία ετοιμάζεται να συζητήσει εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία.

Ο Γκαλούζιν δήλωσε: «Επιμένουμε στη διασφάλιση των συμφερόντων ασφαλείας της Ρωσίας στο πλαίσιο της επίλυσης της ουκρανικής κρίσης, τοποθετώντας την Ουκρανία ως ουδέτερο κράτος, εκτός συνασπισμών και απαλλαγμένο από πυρηνικά όπλα. Φυσικά, ένα βασικό στοιχείο της θέσης μας είναι η πλήρης εγγύηση των δικαιωμάτων του ρωσόφωνου πληθυσμού και των ρωσόφωνων ανθρώπων στην Ουκρανία».

Τόνισε ότι «αυτό περιλαμβάνει την αποκατάσταση των δικαιωμάτων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα οποία παραβιάζονται κατάφωρα βάσει της ισχύουσας ουκρανικής νομοθεσίας. Μόνο υπό αυτές τις προϋποθέσεις είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία».

Η δίωξη της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη χώρα ξεκίνησε μετά το πραξικόπημα του 2014 υπό τον Πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο (ο οποίος βρίσκεται στον κατάλογο οικονομικής παρακολούθησης της Ρωσίας με πρόσωπα που εμπλέκονται σε εξτρεμιστικές δραστηριότητες ή τρομοκρατία).

Οι ουκρανικές αρχές ενθαρρύνουν ενεργά τη μεταφορά θρησκευτικών κοινοτήτων που συνδέονται με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία στη δικαιοδοσία της Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας, η οποία ιδρύθηκε το 2018 ως μία από τις δύο σχισματικές θρησκευτικές δομές που αποσχίστηκαν από μια ενιαία, ενοποιημένη δομή.

Οι τοπικές αρχές αφαιρούν από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (УПЦ) τα δικαιώματα μίσθωσης γης για εκκλησίες και ενθαρρύνουν τους υποστηρικτές της σχισματικής  Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας (ПЦУ) να καταλαμβάνουν βίαια εκκλησίες και να επιτίθενται σε ιερείς.

Οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου κατηγορούν τους κληρικούς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για εθνική προδοσία και άλλα εγκλήματα και επιβάλλουν κυρώσεις εναντίον τους.

Στις 2 Ιουλίου, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αφαίρεσε την ουκρανική υπηκοότητα από τον Μητροπολίτη Ονούφριο, επικεφαλής της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Παρόλο που η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία στη χώρα, σύμφωνα με την Ουκρανική Κρατική Υπηρεσία για Εθνικά Θέματα και Ελευθερία Συνείδησης, αριθμεί τουλάχιστον 5-6 εκατομμύρια ανθρώπους, το περασμένο καλοκαίρι ψηφίστηκε νόμος, με πρωτοβουλία του Ζελένσκι, που απαγορεύει την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Interfax

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Οι ΗΠΑ αντιλήφθηκαν τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Τουρκίας και ανέστειλαν την εξαγωγή κινητήρων-  ισραηλινή ανάλυση

Από
anixneuseis
-
0

Τι σκεφτόταν ο Τούρκος δικτάτορας όταν προσπάθησε να μαχαιρώσει τον Τραμπ πισώπλατα και να τον χτυπήσει στο μήλο του ματιού του – την αμερικανική στρατιωτική βιομηχανία;, γράφει ισραηλινό δημοσίευμα.

Η Τουρκία προσπαθεί να αναπτύξει ένα stealth μαχητικό αεροσκάφος δικής της κατασκευής, βασιζόμενη σε κρίσιμα αμερικανικά εξαρτήματα, όπως ο κινητήρας του αεροσκάφους.

Ο Τραμπ δεν παράβλεψε τις τουρκικές επιδιώξεις,  καθώς αγοράζοντας έναν αμερικανικό κινητήρα θα κατασκευάσουν ένα εγχώριο τουρκικό αεροσκάφος και ανταγωνιζόμενες άμεσα το αμερικανικό κόσμημα του στέμματος, το F-35, με κόστος άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η τουρκική επιδίωξη, εάν είναι επιτυχής, θα επιτρέψει στις φτωχές χώρες να αποκτήσουν ένα φθηνό, stealth μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς, καθώς οι Τούρκοι θα κάνουν μια μεγάλη συμφωνία.

Αλλά ο κόσμος ξεμένει από κορόιδα, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Προσπάθησαν να ανταγωνιστούν μαζί τους – αλλά θα τους κόψουν το λαιμό!!
Διακοπές Τουρκία

Οι προσπάθειες της Τουρκίας να προμηθεύσει το μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς, το KAAN, με τους απαραίτητους κινητήρες έχουν αντιμετωπίσει ένα σημαντικό εμπόδιο, αφότου το Κογκρέσο των ΗΠΑ ψήφισε την απαγόρευση της εξαγωγής αυτών των ζωτικών εξαρτημάτων.

Η απόφαση έρχεται εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας σχετικά με την αγορά του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 από την Τουρκία, καθώς και την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία.

Βαθιές ρωγμές εντός του ΝΑΤΟ

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε ότι το Κογκρέσο των ΗΠΑ απαγόρευσε την εξαγωγή κινητήρων F110 για το πρόγραμμα μαχητικών KAAN πέμπτης γενιάς της Τουρκίας.

Αυτή η άνευ προηγουμένου απόφαση αντικατοπτρίζει τις βαθιές διαιρέσεις εντός του ΝΑΤΟ και την αυξανόμενη δυσπιστία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας από τότε που η Άγκυρα σύναψε συμφωνία για την αγορά του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400.

Η αμερικανική απαγόρευση απειλεί να επιβραδύνει το πρόγραμμα Kaan σε ένα κρίσιμο στάδιο, να βλάψει τη φιλοδοξία της Τουρκίας να ενταχθεί στη μικρή ομάδα χωρών ικανών να παράγουν ένα stealth μαχητικό αεροσκάφος και να περιπλέξει τις φιλοδοξίες της για εγχώρια χρήση και εξαγωγές.

Ωστόσο, οι επιπτώσεις της απόφασης υπερβαίνουν την τεχνική πτυχή. Έχει βαθιές στρατηγικές επιπτώσεις για την ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, όπου η Άγκυρα επιδιώκει να εδραιώσει την επιρροή της μέσω των αμυντικών εξαγωγών και της ανάπτυξης των εγχώριων στρατιωτικών βιομηχανιών της.

Το μαχητικό αεροσκάφος Kaan, το φιλόδοξο εθνικό έργο αεράμυνας της Τουρκίας, έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει τα παλαιά αεροσκάφη και να βελτιώσει τις αμυντικές δυνατότητες της χώρας.

Ωστόσο, το έργο έχει παρεμποδιστεί από περιορισμούς στην πρόσβαση σε ευαίσθητη αμερικανική τεχνολογία, ιδίως κινητήρες.

Η Ουάσινγκτον διστάζει να παραδώσει στην Άγκυρα τέτοιες τεχνολογίες, φοβούμενη ότι το ρωσικό σύστημα S-400 θα έθετε σε κίνδυνο τις δυνατότητες stealth του αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους F-35, στο οποίο η Τουρκία ήταν εταίρος πριν αποβληθεί.

Η τελευταία απόφαση του Κογκρέσου περιπλέκει περαιτέρω τις σχέσεις μεταξύ των δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ. Η Άγκυρα είχε προτείνει στο παρελθόν τη δημιουργία ενός στρατιωτικού-τεχνικού μηχανισμού για την επίβλεψη της λειτουργίας του συστήματος S-400 εντός ενός περιορισμένου πλαισίου, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε κατηγορηματικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ουάσινγκτον επιμένει ότι η Τουρκία πρέπει να εγκαταλείψει πλήρως το ρωσικό σύστημα ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε συμφωνία.

 Διαφορετικές θέσεις στο Κουρδικό

Οι διαφορές δεν περιορίζονται στο ζήτημα των αεροπλάνων. Η υποστήριξη των ΗΠΑ προς τις κουρδικές δυνάμεις, τις οποίες η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατική απειλή, αποτελεί συνεχή πηγή έντασης.

Η άρνηση της Τουρκίας να ενταχθεί στις διεθνείς κυρώσεις κατά της Ρωσίας και η συνεχιζόμενη ιδιότητά της ως σημαντικού εισαγωγέα ρωσικού πετρελαίου έχουν προσθέσει περαιτέρω περιπλοκές στις διμερείς σχέσεις.

Η γεωπολιτική διάσταση

Ωστόσο, η Άγκυρα εξακολουθεί να έχει ένα πλεονέκτημα στις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον. Η στρατηγική γεωγραφική της θέση στα σύνορα ζωνών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και ο ιστορικός της ρόλος ως ανάχωμα έναντι της ρωσικής επιρροής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, της προσδίδουν σημαντικό πολιτικό και στρατιωτικό βάρος.

Η μεσολάβησή της στη Συμφωνία Σιτηρών της Μαύρης Θάλασσας, η οποία επέτρεψε την ασφαλή διέλευση των ουκρανικών εξαγωγών σιτηρών, τόνισε τη σημασία της στις ευρωπαϊκές και διεθνείς υποθέσεις.

Αυτές οι αυξανόμενες εντάσεις, σε συνδυασμό με την απαγόρευση εξαγωγής κινητήρων, αναμένεται να έχουν βαθιές επιπτώσεις στις αμυντικές βιομηχανίες της Τουρκίας και στη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή.

Καθώς η Άγκυρα αναζητά λύσεις σε αυτό το δίλημμα, το μέλλον των αμυντικών της δυνατοτήτων και ο ρόλος της στο ΝΑΤΟ θα παραμείνουν στο επίκεντρο του περιφερειακού και διεθνούς ελέγχου και ενδιαφέροντος.

 Πλεονέκτημα σε Ελλάδα και Ισραήλ

Νέες αξιολογήσεις πληροφοριών από ευρωπαϊκά ερευνητικά ιδρύματα προειδοποιούν ότι οποιαδήποτε σημαντική καθυστέρηση στην έναρξη λειτουργίας του αεροσκάφους Kaan θα έδινε στην Ελλάδα και το Ισραήλ ένα γενεαλογικό πλεονέκτημα χάρη στον αυξανόμενο στόλο μαχητικών αεροσκαφών F-35.

Αντιθέτως, πηγές στην τουρκική αμυντική βιομηχανία αποκαλύπτουν ότι η TRMotor έχει επιταχύνει τις εργασίες στο εγχώριο πρόγραμμα κινητήρων μέσω έκτακτης οικονομικής υποστήριξης, αλλά οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι το έργο θα απαιτήσει τουλάχιστον επτά χρόνια για να φτάσει στην ωριμότητα.

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η Άγκυρα πιέζει τους εταίρους του ΝΑΤΟ, όπως η Ουγγαρία και η Ιταλία, να μεσολαβήσουν με την Ουάσιγκτον με την ελπίδα άρσης του εμπάργκο.

Εν τω μεταξύ, Κινέζοι στρατιωτικοί αναλυτές έχουν υπαινιχθεί ότι το Πεκίνο μπορεί να δει την τουρκική κρίση ως μια χρυσή ευκαιρία για να προωθήσει στην αγορά τον κινητήρα WS-15 ή να προσφέρει κοινή ανάπτυξη, κάτι που θα αύξανε την ένταση στην ήδη τεταμένη σχέση της Άγκυρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Nziv

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ιταλία: Μια σημαντική πώληση φρεγατών μας, κλάσης Bergamini, στο Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας

Από
anixneuseis
-
0

Η Εθνική Διεύθυνση Εξοπλισμών (DNA) υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία με την Ελληνική Διεύθυνση Εξοπλισμών για τη μεταφορά των φρεγατών FREMM IT ή κλάσης Bergamini από το Ιταλικό Ναυτικό στο Ελληνικό Ναυτικό, γράφουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης.

Η υπογραφή αυτής της σημαντικής συμφωνίας πραγματοποιήθηκε την ημέρα έναρξης της εμπορικής έκθεσης SEAFUTURE 2025 στη Λα Σπέτσια, παρουσία, μεταξύ άλλων, του  Ιταλού Υπουργού Άμυνας, Γκουίντο Κροσέτο, του Έλληνα ομολόγου του,  Νίκου Δένδια , και του Αρχηγού του Ιταλικού Ναυτικού, Ναυάρχου Ενρίκο Κρεντέντινο.

Αυτή η συμφωνία θα ακολουθηθεί από την πραγματική συμβατική φάση με την Fincantieri, η οποία κατασκεύασε και διαχειρίζεται τη συντήρηση των πλοίων IT FREMM που υπηρετούν στο Ιταλικό Ναυτικό.

Πράγματι, η οριστική συμφωνία, η οποία υπόκειται σε συνήθεις άδειες, θα περιλαμβάνει επίσης ένα πακέτο υποστήριξης, το οποίο η Fincantieri θα είναι σε θέση να διαχειριστεί χάρη στην τεχνογνωσία και την ενοποιημένη εμπειρία της στις υπηρεσίες μετά την πώληση.

Για να αντισταθμιστεί η μεταφορά αυτών των μονάδων, αναμένεται επίσης ότι αυτό το ζεύγος πλοίων θα αντικατασταθεί με νέες παραγγελίες στο εγγύς μέλλον.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής της Fincantieri, Πιερομπέρτο ​​Φολτζέρο, τόνισε τη σημασία της συμφωνίας για την Ιταλία και την ομάδα της οποίας ηγείται, η οποία θέτει τα θεμέλια για μια πραγματικά στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας.

Δήλωσε  ότι η προκαταρκτική συμφωνία αποτελεί περαιτέρω απόδειξη της διεθνούς σημασίας του ιταλικού συστήματος σε στρατιωτικό και βιομηχανικό επίπεδο και επιβεβαιώνει τη σημασία και τη στρατηγική ισχύ της συνεργασίας της Fincantieri με το Ιταλικό Ναυτικό.

Η συμφωνία προβλέπει την πώληση, με την επιφύλαξη προηγούμενης μεταβίβασης στην Fincantieri, δύο πλοίων FREMM IT, κλάσης Bergamini (γνωστή και ως FREMM IT GP) και υποκλάσης Fasan (FREMM IT ASW), ένα από κάθε τύπο.

Οι φρεγάτες που μεταφέρονται είναι σχετικά πρόσφατες, καθώς τέθηκαν σε υπηρεσία το 2013. Είναι σύγχρονα σκάφη, που συντηρούνται συνεχώς σε άριστη κατάσταση και έχουν ήδη συσσωρεύσει δεκάδες χιλιάδες ώρες υπηρεσίας και έχουν συμμετάσχει ενεργά σε πραγματικές επιχειρήσεις με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Για την Ελλάδα, αυτές οι φρεγάτες αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη ευκαιρία να ενισχύσει την πρώτη της γραμμή, η οποία βασίζεται επί του παρόντος στις φρεγάτες κλάσης Meko 200 HN που χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1980 και στις φρεγάτες κλάσης Elli, που ανήκαν προηγουμένως στον ολλανδικό στόλο Kortenaer.

Ένα πρώτο βήμα για τον εκσυγχρονισμό του στόλου είναι η αγορά τεσσάρων φρεγατών πολλαπλών χρήσεων κλάσης Kimon του τύπου FDI που βρίσκονται υπό κατασκευή από την Naval Group στη Γαλλία.

Για την Ιταλία, αυτή είναι μια σημαντική ευκαιρία, τόσο για την Fincantieri, η οποία θα διαχειριστεί το πρόγραμμα μεταφοράς και, πιθανώς, την «προσαρμογή» των φρεγατών FREMM IT για τις ανάγκες του Ελληνικού Ναυτικού και για την επακόλουθη συντήρηση και συντήρηση παραγωγής, όσο και για το Ιταλικό Ναυτικό, το οποίο θα μπορεί να βασίζεται σε τεχνολογικά προηγμένα, υπερσύγχρονα σκάφη.

Πηγή: Fincantieri

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

«Σούπερ μάρκετ» εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας η Τουρκία! Όσοι μιλούν για «γενοκτονία» πρέπει πρώτα να κοιτάξουν στον καθρέφτη

Από
anixneuseis
-
0
Όταν ο Τούρκος πρόεδρος τολμά να μιλάει για «γενοκτονία», εκατομμύρια άλλοι κατήγοροι στέκονται απέναντί του: οι εξοντωμένοι Αρμένιοι, οι Πόντιοι Έλληνες που οδηγήθηκαν σε πορείες θανάτου, οι εξαφανισμένοι Ασσύριοι, οι εκριζωμένοι Κύπριοι το 1974, οι συντριμμένοι Κούρδοι.

 
Η γενοκτονία δεν είναι το παιχνίδι του Ερντογάν

Γράφει ο Σάι Γκαλ 

Στη Βέροια της βόρειας Ελλάδας, η οικογένεια Γρηγοριάδη –Πόντιοι Έλληνες που εκδιώχθηκαν από την Ανατολία– έκρυψε ένα νεαρό εβραιόπουλο, τη Στερίνα Ταμπού. Οι γονείς της εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς και η ίδια κινδύνευε να απελαθεί. Η οικογένεια τής έδωσε νέο όνομα, «Μαρίκα», την έκρυψε και τη μεγάλωσε σαν δικό της παιδί, με κίνδυνο της ζωής τους. Ογδόντα χρόνια αργότερα, συνάντησε τους απογόνους τους και τους είπε πως η ζωή της –και η οικογένεια που απέκτησε– οφείλονταν στο θάρρος τους. Μια μικρή ιστορία με μια μεγάλη αλήθεια: λαοί που υπέστησαν γενοκτονία, εκτοπισμό και διωγμούς δεν ξέχασαν την ανθρωπιά τους και στη στιγμή της δοκιμασίας επέλεξαν να απλώσουν το χέρι.

Μπροστά σε αυτή τη μνήμη, τα λόγια του Ερντογάν την περασμένη εβδομάδα στον ΟΗΕ ακούστηκαν προκλητικά: «Μπροστά στα μάτια μας, η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται εδώ και περισσότερες από επτακόσιες ημέρες… Δεν είναι πόλεμος, είναι εισβολή, γενοκτονία, πολιτική μαζικής σφαγής». Απερίσκεπτα λόγια που μετέτρεψαν μια νομικά δεσμευτική έννοια σε αναλώσιμο εργαλείο. Και προήλθαν από τον ηγέτη ενός κράτους που έχει μετατραπεί σε «σούπερ μάρκετ» εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας – κατηγορώντας το Ισραήλ για τα ίδια εγκλήματα που η Τουρκία διέπραξε τότε και συνεχίζει να διαπράττει σήμερα.

Όσοι μιλούν για «γενοκτονία» πρέπει πρώτα να κοιτάξουν στον καθρέφτη. Η Τουρκία του Ερντογάν κουβαλά έναν κατάλογο ανοιχτών υποθέσεων: στο νοτιοανατολικό τμήμα, την περίοδο 2015–2016, συνοικίες στο Τζίζρε και το Σουρ ισοπεδώθηκαν υπό καθεστώς απαγόρευσης κυκλοφορίας, εκατοντάδες άμαχοι σκοτώθηκαν, η ιατρική φροντίδα αποκλείστηκε. Στη βόρεια Συρία, απαγωγές, λεηλασίες, σεξουαλική βία και αναγκαστικοί εκτοπισμοί από πολιτοφυλακές που στηρίζει η Άγκυρα. Ένα μοτίβο συλλογικής τιμωρίας – ένα σούπερ μάρκετ εγκλημάτων πολέμου. Τα «προϊόντα» αλλάζουν, αλλά ο ταμίας είναι πάντα ο ίδιος: η Άγκυρα.

Εδώ ταιριάζει να θυμηθούμε τον Γιντεόν Χάουsνερ, εισαγγελέα στη δίκη του Άιχμαν, όταν το νεαρό εβραϊκό κράτος έφερε στη δικαιοσύνη τον αρχιτέκτονα της «Τελικής Λύσης»: «Στο μέρος αυτό… δεν στέκομαι μόνος. Μαζί μου στέκονται έξι εκατομμύρια κατήγοροι». Ο Χάουsνερ δεν διάβαζε ένα κατηγορητήριο· απευθυνόταν στη συνείδηση του κόσμου. Και όταν ο Ερντογάν τολμά να μιλάει για «γενοκτονία», εκατομμύρια άλλοι κατήγοροι στέκονται απέναντί του: οι εξοντωμένοι Αρμένιοι, οι Πόντιοι Έλληνες που οδηγήθηκαν σε πορείες θανάτου, οι εξαφανισμένοι Ασσύριοι, οι εκριζωμένοι Κύπριοι το 1974, οι συντριμμένοι Κούρδοι. Κοιτούν πίσω με μάτια κενά, χαραγμένα στην ιστορία.

Και τα μάτια τους λένε: Μην κλέβετε τη μνήμη μας. Αυτή η λέξη δεν σας ανήκει. Είναι δική μας – των παιδιών που πέθαναν στους θαλάμους αερίων, των κοριτσιών που βιάστηκαν, των ηλικιωμένων που κάηκαν μέσα στα σπίτια τους, των ξεριζωμένων που πνίγηκαν, των μανάδων που θυσιάστηκαν για να προστατεύσουν τα βρέφη τους. Γραμμένη με αίμα, όχι με τον ιδρώτα διπλωματών. Σε ομαδικούς τάφους, όχι σε λόγους της Νέας Υόρκης. Στα κορμιά παιδιών, όχι σε χαρτιά της Άγκυρας.

Τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται – είναι σκαλισμένα στις πλάκες της ιστορίας με το αίμα ολόκληρων εθνών. Η γενοκτονία των Αρμενίων άρχισε τον Απρίλιο του 1915 με συλλήψεις ηγετών, συνεχίστηκε με πορείες θανάτου στην έρημο της Συρίας και κατέληξε σε κατεστραμμένα χωριά και καμένες εκκλησίες. Οι Πόντιοι Έλληνες, επί αιώνες στον Εύξεινο Πόντο, εκδιώχθηκαν, εκτελέστηκαν, οδηγήθηκαν σε πορείες θανάτου· οι περισσότεροι εξοντώθηκαν. Οι Ασσύριοι, αρχαίοι χριστιανοί της Μεσοποταμίας, υπέστησαν σφαγές το 1915–1918 στην Ανατολία και την Ουρμία. Το αποκαλούν Σέιφο – «το σπαθί».

Στις 22 Αυγούστου 1939, λίγες μέρες πριν εισβάλει στην Πολωνία, ο Χίτλερ είπε στους στρατηγούς του: «Ποιος μιλάει σήμερα για την εξόντωση των Αρμενίων; Ποιος θυμάται τους Πόντιους Έλληνες;» Ένα κυνικό άλλοθι: αν ο κόσμος τους ξέχασε, θα ξεχάσει και τους Εβραίους. Η λήθη ως προετοιμασία του εγκλήματος.

Έκτοτε, η επιστήμη έχει κλείσει τη συζήτηση: η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών αναγνώρισε τους Αρμενίους, τους Πόντιους Έλληνες και τους Ασσύριους ως θύματα συστηματικής εξόντωσης. Η Ελλάδα θέσπισε ημέρες μνήμης. Και ο νόμος είναι σαφής: η Απόφαση-Πλαίσιο 2008/913 της ΕΕ ποινικοποιεί την υποκίνηση μέσω άρνησης γενοκτονίας. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην υπόθεση Garaudy, έκρινε ότι η άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν είναι προστατευόμενος λόγος, αλλά έγκλημα – και η ίδια νομική λογική πρέπει να ισχύει για τις γενοκτονίες Αρμενίων, Ποντίων και Ασσυρίων.

Το 2009 ο ίδιος ο Ερντογάν κατήγγειλε δημόσια την αντιμετώπιση των Ουιγούρων από την Κίνα ως γενοκτονία, ενώ το 2019 το τουρκικό ΥΠΕΞ την αποκάλεσε «ντροπή για την ανθρωπότητα». Σήμερα, όμως, δεμένος με οικονομικούς και στρατηγικούς δεσμούς με το Πεκίνο, έχει σιωπήσει – γυρίζοντας την πλάτη στον ίδιο λαό που κάποτε επικαλέστηκε. Έκθεση του ΟΗΕ το 2022 επιβεβαίωσε όσα εκείνος κάποτε ονόμασε: ξεκάθαρο μοτίβο εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στο Σιντζιάνγκ.

Στην Κύπρο, η ιστορία μιλά δύο φορές – με τρόμο και με νόμο. Τον Ιούλιο του 1974 τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στο νησί, εκτόπισαν οικογένειες, δολοφόνησαν αμάχους, βίασαν γυναίκες μπροστά στα παιδιά τους και άφησαν εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, από την υπόθεση Λοϊζίδου έως την Κύπρος κατά Τουρκίας, έκρινε ότι δεν επρόκειτο για πόλεμο αλλά για ένα σύστημα: εκτοπισμοί, λεηλασίες, καταπατήσεις δικαιωμάτων. Η Τουρκία το αποκαλεί «πρόληψη γενοκτονίας» – μια κυνική αντιστροφή, ο δήμιος ως θύμα, που κατηγορεί το αληθινό θύμα. Στην πραγματικότητα, η εισβολή δεν απέτρεψε σφαγές· διέπραξε σφαγές και δημιούργησε ένα συνεχιζόμενο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας – που ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 1974, η «7η Οκτωβρίου» της Κύπρου.

Στις 7 Οκτωβρίου 2023 –τη σκοτεινότερη μέρα για τους Εβραίους μετά το Ολοκαύτωμα– ξανά μια αιφνίδια εισβολή, ένας σχεδιασμένος μαζικός φόνος, βιασμοί, απαγωγές βρεφών και ηλικιωμένων, δολοφονίες αμάχων, μια γιορτή θανάτου από όσους αρνήθηκαν τη ζωή. Στην Κύπρο ήταν ο τουρκικός στρατός· στο Ισραήλ, η Χαμάς. Και στις δύο περιπτώσεις, πλήρωσαν οι αθώοι. Στην Κύπρο, συνεχόμενη κατοχή· στη Γάζα, κέντρα διοίκησης σε νοσοκομεία και σχολεία, κλοπή ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ το Ισραήλ κάνει ό,τι μπορεί – προειδοποιήσεις, ανθρωπιστικές ζώνες – ακόμη και με κόστος την καθυστέρηση των επιχειρήσεων.

Η αλήθεια είναι απλή: δεν πρόκειται για γενοκτονία, αλλά για νόμιμη αυτοάμυνα. Αν η Χαμάς καταθέσει τα όπλα και απελευθερώσει τους ομήρους, ο πόλεμος τελειώνει. Αν το Ισραήλ σταματήσει να μάχεται, οι πολίτες του θα σφαγιαστούν ξανά.

Αντί να καταδικάσει την 7η Οκτωβρίου, ο Ερντογάν αποκάλεσε τη Χαμάς «κίνημα απελευθέρωσης μουτζαχεντίν», φιλοξένησε τον Ισμαήλ Χανίγια στην Άγκυρα και έδωσε διαβατήρια σε στελέχη – καθιστώντας τον όχι απλώς υποστηρικτή, αλλά συνεργό στα εγκλήματα. Αυτή η συνεργασία αφαιρεί από την Τουρκία κάθε προσχήμα ασυλίας, ακόμη και υπό το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.

Στο Ισραήλ, μια ιστορική στιγμή: ο πρωθυπουργός Νετανιάχου αναγνώρισε τη γενοκτονία που διέπραξαν οι Τούρκοι εναντίον Αρμενίων, Ποντίων και Ασσυρίων. Τοποθέτησε το Ισραήλ δίπλα σε έθνη που τσακίστηκαν από το οθωμανικό σπαθί. Η οργή της Τουρκίας υπογράμμισε μόνο τη βαρύτητα της πράξης. Από τις πρώτες του προειδοποιήσεις στον ΟΗΕ για την άρνηση μέχρι σήμερα ως πρωθυπουργός που αναγνώρισε – ο κύκλος έκλεισε. Όχι ρητορική, αλλά θεμέλιο πολιτικής.

Αυτό πρέπει να γίνει ακρογωνιαίος λίθος εξωτερικής πολιτικής. Για την Ιερουσαλήμ και την Αθήνα –κληρονόμους εθνών που καταστράφηκαν αλλά επέζησαν– το καθήκον είναι σαφές: να ηγηθούν της παγκόσμιας αναγνώρισης των ιστορικών γενοκτονιών και να αντιταχθούν στην άρνηση σε όλες τις μορφές της. Αυτή η πολιτική δεν είναι μόνο ηθική μνήμη, αλλά η αξιοπιστία του διεθνούς δικαίου. Διότι με το να υποβαθμίζουν εγκλήματα γραμμένα με αίμα, ηγέτες όπως ο Ερντογάν αποδυναμώνουν τον νόμο και τους κανόνες που έχουν στόχο να αποτρέψουν θηριωδίες. Η Σύμβαση για τη Γενοκτονία του 1948, στο Άρθρο 1, επιβάλλει διπλό καθήκον: όχι μόνο να τιμωρεί, αλλά και να προλαμβάνει. Η άρνηση είναι το «δεύτερο έγκλημα» – διαγράφει τα θύματα και δείχνει κακή πίστη. Η ψευδής πολιτική χρήση της λέξης «γενοκτονία» είναι άρνηση μεταμφιεσμένη. Αδειάζει τη λέξη, τη μετατρέπει σε ρητορική και κλέβει από τα θύματα το δικαίωμα να λειτουργεί αυτή η λέξη –γραμμένη με αίμα– ως προειδοποίηση. Φθείροντάς τη, δεν προειδοποιεί πλέον – και προετοιμάζεται το επόμενο έγκλημα.

Δεν φυλάμε τη μνήμη για να τιμήσουμε τους νεκρούς – τη φυλάμε για να ντροπιάσουμε τους ζωντανούς που θα τολμούσαν να επαναλάβουν τα εγκλήματά τους.

geopolitico.gr

Οι πληροφορίες πολέμου που φθάνουν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και οι προετοιμασίες

Από
anixneuseis
-
2
Τρίτη, 30-Σεπ-2025 14:35

Οι ευρωπαϊκές χώρες, που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαν ότι βρίσκονται μακριά από τον κίνδυνο πολέμου, κινούνται πλέον αποφασιστικά για να προετοιμαστούν απέναντι σε μια πιθανή ρωσική επίθεση.

Από τη Γερμανία μέχρι τη Φινλανδία και τις χώρες της Βαλτικής, οι κυβερνήσεις επιταχύνουν τις επενδύσεις σε καταφύγια, την πολιτική προστασία και τις κρίσιμες υποδομές, καθώς οι εντάσεις με τη Μόσχα κλιμακώνονται.

Πληροφορίες από έγκυρες πηγές που φτάνουν σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κάνουν λόγο για την υπαρκτή πιθανότητα μιας νέας μεγάλης πολεμικής κλιμάκωσης το αργότερο έως το 2029. Την ίδια ώρα, στη χώρα μας συνεχίζεται η προσπάθεια για εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων έναντι της τουρκικής αναθεωρητικότητας και προκλητικότητας. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά τον ρωσικό κίνδυνο για τη Δύση, στην οποία ανήκει η χώρα ιστορικά και γεωπολιτικά, η ελληνική κοινή γνώμη παραμένει χωρίς ιδιαίτερη προειδοποίηση. Και ρόλο σε αυτό παίζει και το φιλορωσικό στρατόπεδο στην Ελλάδα, που απαντάται στην πολιτική σκηνή, τα media και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Γερμανικός “συναγερμός”

Η πιο εντυπωσιακή στροφή προς την αμυντική προετοιμασία σημειώνεται στη Γερμανία. Το καλοκαίρι, το Βερολίνο ανακοίνωσε σχέδια για την αποκατάσταση και την επέκταση του παραμελημένου δικτύου πολιτικής άμυνας, με στόχο τη δημιουργία χώρου για έως και ένα εκατομμύριο πολίτες σε καταφύγια και μετασκευασμένους σταθμούς μετρό.

Αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι δεκαετίες αφοπλισμού άφησαν τη χώρα με ελάχιστα λειτουργικά καταφύγια, πολλά εκ των οποίων βρίσκονται σε κακή κατάσταση. Τώρα, με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία να μπαίνει στον τέταρτο χρόνο και τη ρωσική στρατιωτική δραστηριότητα να εντείνεται, η γερμανική κυβέρνηση προετοιμάζεται να δαπανήσει δισεκατομμύρια για τον εκσυγχρονισμό υπόγειων εγκαταστάσεων, τη δημιουργία αποθεμάτων και την αναβάθμιση των συστημάτων προειδοποίησης, όπως σειρήνες και εφαρμογές έκτακτης ανάγκης. Είναι το πιο σαφές μήνυμα ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης προετοιμάζεται για το αδιανόητο: μια άμεση αντιπαράθεση.

Στα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ, η αίσθηση του κινδύνου και του κατεπείγοντος είναι ακόμη πιο έντονη. Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία και Πολωνία επενδύουν μαζικά στην προστασία των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, ενός κρίσιμου στόχου σε κάθε σύγκρουση. Ένα περιφερειακό έργο ύψους 382 εκατ. ευρώ, που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα, προβλέπει την κατασκευή τσιμεντένιων καταφυγίων σε υποσταθμούς, την εγκατάσταση διχτυών κατά drones και τη δημιουργία αποθεμάτων ανταλλακτικών για την ταχεία αποκατάσταση ζημιών. Η πρωτοβουλία έρχεται μετά από επανειλημμένες ρωσικές παραβιάσεις με drones, καθώς και το πρόσφατο επεισόδιο με τρία MiG-31 που παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Εσθονίας.

Το ΝΑΤΟ καταδίκασε το περιστατικό και επανέλαβε ότι είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τους συμμάχους του με κάθε μέσο, αλλά το γεγονός τόνισε εκ νέου την ευαλωτότητα των χωρών της Βαλτικής, που συνορεύουν άμεσα με τη Ρωσία.

Η ειρήνη δεν είναι πλέον δεδομένη

Οι παράλληλες αυτές εξελίξεις δείχνουν μια θεμελιώδη αλλαγή στη σκέψη της Ευρώπης για την ασφάλεια. Η μεταψυχροπολεμική εποχή, όπου η ειρήνη θεωρούνταν δεδομένη, τελείωσε. Η πολιτική άμυνα, που κάποτε απορριπτόταν ως κατάλοιπο του 20ού αιώνα, επιστρέφει στο προσκήνιο. Τα μέτρα ποικίλλουν: από πρακτικές λύσεις — καταφύγια, θωράκιση ενεργειακών υποδομών, εκπαίδευση πολιτών — μέχρι στρατηγικά μηνύματα αποτροπής, με το ΝΑΤΟ να δηλώνει ότι κάθε παραβίαση θα αντιμετωπίζεται συντονισμένα.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι ορισμένα μέτρα, όπως το φιλόδοξο γερμανικό πρόγραμμα καταφυγίων, ίσως έχουν περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα σε έναν σύγχρονο πόλεμο με πυραύλους και κυβερνοεπιθέσεις. Ωστόσο, οι υποστηρικτές απαντούν ότι η αποτροπή δεν αφορά μόνο τις στρατιωτικές δυνατότητες, αλλά και την ανθεκτικότητα: την απόδειξη ότι οι κοινωνίες δεν μπορούν εύκολα να αποσταθεροποιηθούν.

Κοινός παρονομαστής όλων είναι η αναγνώριση από κορυφαίους Ευρωπαίους αξιωματούχους ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι έτοιμη για το χειρότερο. Είτε πρόκειται για καταφύγια στο Βερολίνο, είτε για θωρακισμένους υποσταθμούς στη Βαλτική, είτε για αυξημένη επιφυλακή στο Ελσίνκι, η ήπειρος επανεξοπλίζει τις άμυνές της — υλικά και ψυχολογικά.

Μετά από χρόνια εφησυχασμού, η απειλή της Ρωσίας επανέφερε ένα παλιό μάθημα: η ειρήνη διατηρείται καλύτερα όταν οι λαοί είναι έτοιμοι να την υπερασπιστούν.

πηγή capital.gr

Ποιός εἶναι ὁ Πήλιος Γούσης;

Από
pcuser
-
2

 

ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ἑβδομάδα, τήν ἑπόμενη τῆς ἀναβολῆς τῆς συναντήσεως Μητσοτάκη καί Ἐρντογάν στήν Νέα Ὑόρκη, δημοσιεύθηκε στόν τουρκικό Τύπο ἕνα ἀπό τά πλέον ἐνδιαφέροντα κείμενα τῶν τελευταίων ἐτῶν.

Καί τοῦτο, διότι οἱ γείτονες γιά πρώτη φορά ἀποκάλυψαν τόν τρόπο πού σκέφτονται γιά τήν Ἑλλάδα, μέ ποιούς προτιμοῦν νά συνομιλοῦν ἀπό τήν χώρα μας καί δυστυχῶς ἀπό ποιούς ἀπό παίρνουν πληροφορίες ἀπό τήν Ἑλλάδα γιά τήν Ἑλλάδα. Στό κείμενο αὐτό ἐμφανίζεται ἡ γειτονική χώρα, ἡ ὁποία διαρκῶς ἀμφισβητεῖ τήν ἑλληνική κυριαρχία καί τά ἑλληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στό Αἰγαῖο καί τήν Μεσόγειο, ὡς κάποια ἀνώτερη δύναμη πού δέν ἀσχολεῖται πλέον μέ τά ἑλληνικά θέματα καί πού ἑστιάζει τήν προσοχή της στά μεγάλα ζητήματα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τῶν διακρατικῶν σχέσεων μέ τήν Ἀμερική, τήν Ρωσσία καί τήν Κίνα.

Ἐμφανίζεται νά εἶναι ἡ Ἑλλάδα ἕνα ἀπό τά τελευταῖα θέματα πού τήν ἀπασχολοῦν καί τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα μαζί μέ τούς πολῖτες σάν κάποιοι πού ἔχουν μία ψύχωση ἀπέναντι στήν «ἀθώα» Τουρκία καί πού στήν πραγματικότητα ἀσχολοῦνται διαρκῶς μαζί της γιά νά ἑτεροπροσδιορίζονται ἀπό αὐτήν. Χτίζουν πολιτικές καρριέρες μέσα ἀπό αὐτήν. Λογική ἀνώτερου πρός κατώτερο αὐτήν τήν φορά.

Ἡ γραμμή αὐτή ἔχει χαραχτεῖ ἀπό τήν ἡγεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς γείτονος χώρας, ἡ ὁποία πολλές φορές ἔχει κάνει τήν ἐπιλογή νά ἀναμιχθεῖ στά ἐσωτερικά τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καί νά προσπαθεῖ νά ἐνσπείρει ζιζάνιο μεταξύ τῶν μελῶν της. Μεταξύ τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καί Ἀμύνης. Ἡ προσέγγιση πού κάνει τό ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρον αὐτό τό κείμενο εἶναι πρωτότυπη, ὑπό τήν ἔννοια ὅτι πρώτη φορά βλέπουμε τούς Τούρκους νά ἐπενδύουν στήν ἑλληνική διαφωνία καί διχόνοια μέ νέο τρόπο. Μέ χρήση ἐμπιστευτικῶν ἀπόψεων Ἑλλήνων ὑπουργῶν πρός τόν Πρωθυπουργό, διατυπωμένων ἰδιωτικῶς, οἱ ὁποῖες, ἄγνωστο πῶς, περιῆλθαν σέ γνώση τους.

Πρίν ἀπό τόν ἀρθρογράφο τοῦ κειμένου, τήν τακτική αὐτή υἱοθετοῦσαν δημοσίως κορυφαῖα στελέχη τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως πού κατά καιρούς ἔχουν ἐπιτεθεῖ ὀνομαστικά στόν Ἕλληνα ὑπουργό Ἄμυνας, τόν ὁποῖο θεωροῦν ἐμπόδιο γιά τήν ἀνάπτυξη τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων. Ἡ προσέγγιση τοῦ ἀποκαλυπτικοῦ κειμένου εἶναι ὅμως πρωτότυπη ὡς πρός τό ἑξῆς: γιά πρώτη φορά διαβάσαμε μέσα σέ εἰσαγωγικά ἀπόψεις πού ἔχει διατυπώσει ὁ ὑπουργός Ἄμυνας τῆς Ἑλλάδος μέσα σέ κλειστά κυβερνητικά ὄργανα ὡς ὑπουργός Ἐξωτερικῶν στό παρελθόν, οἱ ὁποῖες εἶναι ἐντελῶς ἄγνωστες ἀκόμη καί πρός ἐμᾶς. Ὁ ἀρθρογράφος ὑποστηρίζει γιά παράδειγμα ὅτι ὁ ὑπουργός Ἄμυνας παρέσυρε στό παρελθόν τόν Πρωθυπουργό σέ μία λογική πού εἶχε ὡς στόχο νά ἀπομονώσει τήν Τουρκία ἀπό ὅλα τά κράτη τῆς Δύσεως.

Κάτι τόσο ἐμπιστευτικό καί τόσο μυστικό, γιά νά τό γνωρίζει κανείς καί γιά νά τό προβάλλει δημόσια πρέπει νά ἔχει πηγές. Τό ὁποῖο σημαίνει ἤ ὅτι τοῦ τό ἔχει πεῖ ἀπ’ εὐθείας κάποιο μέλος τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως μέ τό ὁποῖο συνομιλεῖ ἤ κάποιο μέλος τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νά ἐμπιστεύεται σκέψεις τοῦ τέως ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν καί νῦν ὑπουργοῦ Ἄμυνας σέ στελέχη τῆς τουρκικῆς πολιτικῆς ἡγεσίας καί ἀπό ’κεῖ τά «εἰσαγωγικά» αὐτά νά παίρνουν τόν δρόμο τους γιά τόν Τύπο.

Ἄν ἡ δεύτερη ἐκδοχή εἶναι πιθανώτερη ἀπό τήν πρώτη, τότε εὐλόγως καταλήγουμε στό φρικτό συμπέρασμα, ὅτι μέσα στίς τάξεις τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει …Πήλιος Γούσης. Πήλιος Γούσης, ὁ ὁποῖος καρφώνει στήν τουρκική πολιτική ἡγεσία τίς ἀπόψεις πού διατύπωνε στό παρελθόν μέ τήν προηγούμενη κυβερνητική ἰδιότητά του ὁ νῦν ὑπουργός Ἄμυνας. Ἐφ’ ὅσον αὐτό συμβαίνει, μία στό ἑκατομμύριο, εἶναι πραγματικά λυπηρό. Ὅ,τι κι ἄν συμβαίνει στό ἐσωτερικό τῶν κυβερνήσεων, κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά σπάει τό ἐθνικό μέτωπο.

Ἀπό τό κείμενο πού διαβάσαμε στόν τουρκικό Τύπο τήν ἑπομένη τῆς μή συναντήσεως Μητσοτάκη – Ἐρντογάν δυστυχῶς ἀποδεικνύεται ὅτι κάποιοι κελαηδοῦν ἀπέναντι. Τό ποιοί μιλοῦν μπορεῖ καί νά εἶναι καί προφανές, ἀλλά δέν εἶναι δική μας ἁρμοδιότητα νά τό ἐρευνήσουμε, εἶναι ἁρμοδιότητα τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας νά τούς μαζέψει πρίν οἱ γείτονες τούς κρεμάσουν ἐξευτελιστικά στά μανταλάκια. Ἄν δέν ὑπάρχουν στεγανά σέ μία Κυβέρνηση καί τυχόν ἀξιωματοῦχοι τῆς προδίδουν σέ ἄλλη ξένη κυβέρνηση, τίς ἀπόψεις μελῶν της γιά νά τούς ρίξουν εὐθῦνες γιά τό ναυάγιο τῶν διαπραγματεύσεων, αὐτό εἶναι πάρα πολύ σοβαρό. Ὅπως εἶναι πάρα πολύ σοβαρό νά ἐπικαλοῦνται οἱ γείτονες δηλώσεις ἄλλων ἑλληνικῶν πολιτικῶν παραγόντων καί ὄχι δικῶν τους, προκειμένου νά ὑποστηρίξουν τήν ἄποψη, ὅτι τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα καί ὁ ἑλληνικός λαός διακατέχονται ἀπό πολιτική ψύχωση καί ἐμμονή ἀπέναντι στήν γειτονική χώρα.

«Ψύχωση» ἔχει κανείς μέ τήν διατήρηση τῶν συνόρων στήν παροῦσα τους μορφή. «Ψύχωση» ἔχει κανείς μέ τήν ἑλληνική ἐπικράτεια ἡ ὁποία διαμορφώθηκε μετά ἀπό ἐθνικούς ἀγῶνες ἐτῶν, τό 1947, στήν σημερινή τελική της μορφή. «Ψύχωση» ἔχει κανείς γιά τήν ἑλληνική πολιτική ἱστορία. Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια πράγματι δίνουμε καί τήν ψυχή μας. Ἀλλά γιά νά μιλᾶμε μέ ἀληθεῖς πολιτικούς ὅρους πραγματική ψύχωση ἔχουν αὐτοί πού νικοῦν σέ ἕναν ἀγῶνα μπάσκετ καί γράφουν ἀναρτήσεις μέ τόν τίτλο «χωρίς οἶκτο». Ψύχωση ἔχουν αὐτοί τῶν ὁποίων οἱ διπλωματικοί παράγοντες ἐπισκέπτονται ἀπροκάλυπτα δημάρχους τῆς χώρας καί τούς διαμαρτύρονται γιατί χρησιμοποιοῦν τόν ὅρο γενοκτονία γιά τούς Ποντίους καί γιατί ἕνα ἀνεγείρονται μνημεῖα γιά τά θύματα τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Ψύχωση ἔχουν αὐτοί οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι ἐμεῖς δέν ἀσχολούμαστε μέ τήν Ἑλλάδα καί δέν εἶναι προτεραιότητά μας, ἀλλά εἶναι μέγα θέμα γιά μᾶς τό νά ἔρθει ὁ Πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος στήν Ἄγκυρα.

Εἶναι πραγματικά θλιβερό καί ἀπογοητευτικό νά διαπιστώνει κανείς ὅτι γίνεται ἐκμετάλλευση δηλώσεων Ἑλλήνων πολιτικῶν καθώς καί διαφορετικῶν προσεγγίσεων στό ἐσωτερικό τῆς Κυβερνήσεως καί πώς γίνεται ἐξαγωγή τους στήν γείτονα χώρα. Πρόκειται γιά μιά νέα φάση ψυχολογικοῦ πολέμου, πού ἔχει στόχο νά «σκοτωθοῦμε» μεταξύ μας.

Μέχρι τώρα οἱ ἀπέναντι ἦταν ἐξαιρετικά προσεκτικοί. Δέν ἔκαιγαν τίς πηγές τους. Τό γεγονός ὅτι διαβάσαμε ὅμως ἀπόρρητες φράσεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἄμυνας πού διατυπώθηκαν σέ κλειστά κυβερνητικά ὄργανα στόν Πρωθυπουργό καί ταξίδεψαν μέχρι τήν γειτονική χώρα, μᾶς δείχνει ὅτι μέσα στήν οἴησή τους κάποιοι ἦταν ἐξαιρετικά ἀπρόσεκτοι. Πρόδωσαν τίς ὑπόγειες ἐπαφές τους. Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς σέ πρώτη φάση θά ρωτήσουμε: ποιός εἶναι ὁ Πήλιος Γούσης πού προδίδει τίς φράσεις τοῦ Ἕλληνα ὑπουργοῦ Ἄμυνας πρός τόν Πρωθυπουργό, στήν γειτονική χώρα;

Γιά τήν ἱστορία παραθέτουμε τό ἐπίμαχο ἀπόσπασμα.

«Τό πραγματικό πρόβλημα εἶναι ὅτι αὐτοί πού διαχειρίστηκαν τήν ἑλληνική διπλωματία τό 2021-22 ἔδωσαν στίς ΗΠΑ “πέντε”, ἐνῷ ἐκεῖνοι ἤθελαν “ἕνα”, καί ἡ Οὐάσιγκτων πῆρε ὅ,τι μποροῦσε ἀπό τήν Ἑλλάδα.

Ὁ τότε Ἕλληνας Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν δέν κατάφερε νά ὑπολογίσει σωστά τή δύναμη τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ, τή στρατηγική θέση τῆς Τουρκίας καί τό μέγεθος τῆς ἀγορᾶς πού δημιουργήθηκε ἀπό τήν Τουρκία, καί ἔπεισε τόν Πρωθυπουργό ὅτι “θά μετατρέψουμε τήν Τουρκία σέ ἕνα κράτος ἀποκλεισμένο ἀπό τόν ὑπόλοιπο κόσμο.” Eἶναι περίεργο νά ἐπιτρέπουμε στήν Ἑλλάδα νά γίνεται ἐπ’ ἀόριστον φυλάκιο τῶν ΗΠΑ μέ μία μόνο ὑπογραφή καί μετά νά ἀναρωτιόμαστε γιατί συμβαίνει αὐτό. Ἡ κατάσταση πού βιώνουμε σήμερα δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀποτυχίας τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Γεραπετρίτη, ἀλλά μᾶλλον ἀποτέλεσμα τῆς ὑποτιμήσεως τῆς Ἑλλάδας ἀπό τόν προηγούμενο Ὑπουργό».

Τά συμπεράσματα δικά σας.

estianews.gr

1...556557558...3,034Σελίδα 557 από 3,034