Αρχική Blog Σελίδα 556

Γενοκτονία κατά Χριστιανών; Αυτό δεν είναι είδηση

1

Του Τιμ Γκρέιαμ — 1 Οκτωβρίου 2025

Καθώς πλησιάζουμε στη δεύτερη επέτειο της ανελέητης σφαγής 1.200 ανθρώπων από τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, τα μέσα ενημέρωσης μάς υπενθυμίζουν καθημερινά τον αριθμό των νεκρών Παλαιστινίων, σύμφωνα με το «Υπουργείο Υγείας της Γάζας», το οποίο ελέγχεται από τη Χαμάς.

Είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι αυτά τα μέσα λειτουργούν ουσιαστικά ως πρόθυμοι εκπρόσωποι δημοσίων σχέσεων για τρομοκράτες που διαπράττουν μαζικές δολοφονίες. Αλλά έχουν αντιστρέψει πλήρως την ηθική φορά των πραγμάτων, παρουσιάζοντας τον λαό του Ισραήλ ως τα πιο αποτρόπαια τέρατα της Γης.

Στο πιο πρόσφατο επεισόδιο της εκπομπής «Real Time with Bill Maher», ο δηλωμένος άθεος παρουσιαστής είπε κάτι απροσδόκητο. «Δεν είμαι χριστιανός, αλλά στη Νιγηρία σκοτώνουν συστηματικά χριστιανούς. Έχουν σκοτώσει πάνω από 100.000 από το 2009. Έχουν κάψει 18.000 εκκλησίες», είπε ο Μαχέρ, αναφερόμενος σε βίαιες ισλαμιστικές ομάδες στη Νιγηρία όπως η Μπόκο Χαράμ.

«Αυτό είναι κατά πολύ περισσότερο μια απόπειρα γενοκτονίας απ’ ό,τι συμβαίνει στη Γάζα», πρόσθεσε. «Προσπαθούν κυριολεκτικά να εξαλείψουν τον χριστιανικό πληθυσμό ολόκληρης της χώρας. Πού είναι τα παιδιά που διαδηλώνουν γι’ αυτό;»

Αυτό είναι το woke σε πλήρη δράση. Οι Παλαιστίνιοι είναι οι «περιθωριοποιημένοι» καστανοί άνθρωποι που πρέπει να «τοποθετηθούν στο επίκεντρο» από τα μέσα. Ξέρουμε πόσο συντριπτικά αντιαντιισραηλινά είναι τα πιο φημισμένα πανεπιστήμιά μας. Εντωμεταξύ, οι Αφρικανοί χριστιανοί, οι οποίοι είναι μαύροι, δεν θεωρούνται άξιοι κάλυψης.

Ο Μαχέρ ξεκίνησε λέγοντας: «Αν δεν ξέρετε τι συμβαίνει στη Νιγηρία, οι πηγές ενημέρωσής σας είναι για πέταμα, ζείτε σε φούσκα». Αυτό ισχύει για τη συντριπτική πλειονότητα των αμερικανικών ΜΜΕ. Κανείς δεν ακούει στατιστικά στοιχεία από το «υπουργείο υγείας» της Νιγηρίας για τους 100.000 νεκρούς από το 2009.

Γνωρίζουμε εδώ και δεκαετίες ότι τα περισσότερα εθνικά μας ΜΜΕ δεν έχουν καν ανταποκριτές στην Αφρική, πόσω μάλλον στη Νιγηρία. Τα αφρικανικά κράτη δεν θεωρούνται τόσο σημαντικά όσο τα κράτη της Μέσης Ανατολής, και μοιάζει σαν ολόκληρος ο ΟΗΕ να έχει προσβληθεί από τον ιό του «Free Palestine» που θα κατέληγε στην εξαφάνιση του Ισραήλ.

Η συζήτηση του Μαχέρ ξεκίνησε επειδή η εκπρόσωπος Νάνσι Μέις (Ρεπουμπλικανή, Νότια Καρολίνα) αναφέρθηκε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ: «Είχαμε τον πρόεδρο της Συρίας, τον πρωθυπουργό της Συρίας και ενώ μιλούσε εκεί στον ΟΗΕ, υπήρχαν χριστιανικά χωριά στη Συρία που καιγόντουσαν».

Από τότε που ο τύραννος Μπασάρ αλ Άσαντ απομακρύνθηκε από ισλαμιστικές δυνάμεις, οι χριστιανοί υφίστανται ολοένα και μεγαλύτερους διωγμούς υπό τον προσωρινό πρόεδρο της Συρίας Αχμάντ αλ-Σάρα, καθώς και από Αλαουίτες μουσουλμάνους και Δρούζους. Ο χριστιανικός πληθυσμός της Συρίας έχει μειωθεί κατά περίπου δύο τρίτα από τότε που ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος στη χώρα.

Αυτές οι ιστορίες δεν θεωρούνται υλικό για πρωτοσέλιδα, ούτε για δελτία ειδήσεων εθνικών δικτύων. Στους κύκλους των παγκόσμιων πολιτικών και δημοσιογραφικών ελίτ, ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός δεν είναι οι προτιμώμενες θρησκείες· αντιθέτως, το Ισλάμ ευνοείται εμφανώς, ξεκινώντας από την Παλαιστίνη. Θεωρείσαι μισαλλόδοξος «χριστιανός εθνικιστής» αν ανησυχείς για τις επιπτώσεις της μαζικής μετανάστευσης μουσουλμάνων στις δυτικές χώρες, περιλαμβανομένων και των πανεπιστημίων.

Νωρίτερα φέτος, τα ΜΜΕ πανηγύρισαν έναν ακτιβιστή υπέρ της Χαμάς, τον Μαχμούντ Χαλίλ, ως κάποιον ήρωα της ελευθερίας του λόγου, του οποίου η ριζοσπαστική ομάδα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια πανηγύρισε ανοιχτά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Δήλωσαν επίσης δημοσίως: «Είμαστε Δυτικοί που πολεμάμε για την πλήρη εξάλειψη του δυτικού πολιτισμού.»

Είναι γελοίο που οι φιλελεύθεροι δημοσιογράφοι θεωρούν τον εαυτό τους προστάτη της δημοκρατίας — βασικού πυλώνα του δυτικού πολιτισμού — αλλά εμφανίζονται τόσο υποστηρικτικοί σε αυτή τη μορφή τυραννικού ισλαμισμού. Δεν μπορούσαν ούτε να εκφέρουν λόγο μπροστά σε αυτό. Οι New York Times παρουσίασαν την συγκινητική μαρτυρία φίλων του Χαλίλ, που τον «περιέγραφαν ως ευγενικό, εκφραστικό και πράο».

Γι’ αυτό, όταν οι δημοσιογράφοι ποζάρουν ως δίκαιοι αντίπαλοι της «γενοκτονίας», θυμηθείτε τον διωγμό των χριστιανών και εκείνους που πανηγυρίζουν για την 7η Οκτωβρίου ως σπουδαία ημέρα για την υπόθεσή τους. Οι δημοσιογράφοι λατρεύουν να παίρνουν θέση. Είναι τόσο τυφλωμένοι από την ιδεολογία, που είναι τυφλοί μπροστά στην πραγματικότητα ότι επέλεξαν τη λάθος πλευρά.

COPYRIGHT 2025 CREATORS.COM

realclearpolitics.com

Ελευθερία μέσω της εκτροπής

13
του Παντελή Σαββίδη
Το τελευταίο διάστημα το διαδίκτυο κοσμεί η αναλυτική παρουσία του κ. Μάνου Λαμπράκη με τις εύστοχες, κατ εμέ, κοινωνιολογικοφιλοσοφικές προσεγγίσεις του.
Η τελευταία αφορά στην παρεκτροπή του Εραστή της λαίδης D και της αποκαθήλωσής του. Το σχόλιό του είναι ενδιαφέρον και όσοι μπορείτε επισκεφθείτε την σελίδα του να το διαβάσετε. (https://www.facebook.com/francomanouil).
Εδώ θα σχολιάσουμε μια παράγραφό του που μας προβληματίζει, διαρκώς, και εμάς. Είναι το ένα απο τα δύο θέματα που μας απασχολούν στο γιατί. Το άλλο είναι γιατί εξελίχθηκε, όπως την βιώνουμε σήμερα, η Επανάσταση του 1821.
Αλλά ας μείνουμε στο θέμα.
Γράφει ο κ. Λαμπράκης:
“Δεν είναι ο Μπισμπίκης απλώς ένας παραστρατημένος ηθοποιός. Είναι το καθρέφτισμα μιας κοινωνίας που έχει εκπαιδευτεί να φαντασιώνεται την ελευθερία μέσω της εκτροπής, και να βιώνει την κάθαρση μέσω του δημόσιου εξευτελισμού”.
Ο πρωταγωνιστής του δράματος δεν μας απασχολεί. Μας απασχολεί η συμπεριφορά της κοινωνίας και, κυρίως, εκείνο το “καθρέφτισμα μιας κοινωνίας που έχει εκπαιδευτεί να φαντασιώνεται την ελευθερία μέσω της εκτροπής”.
Γιατί συμπεριφέρεται έτσι η ελληνική κοινωνία;
Μια εξήγηση που θα μπορούσαμε να δώσουμε είναι οι ρίζες της συμπεριφοράς. Μια κρυφή, για να μην τιμωρηθεί, διάθεση αντίστασης στην οθωμανική σκλαβιά και η αποθέωση του Κλέφτη και του Αρματολού που διερρήγνυε τα δεσμά του φόβου και της σιωπής.
Έτσω και αν η συμπεριφορά του έβλαπτε, πολλές φορές, και τους ίδιους τους σκλαβωμένους.
Αυτήν την γενετική καταγραφή θα την διαχειριζόταν το νεοελληνικό κράτος του 1830. Την διαχειρίστηκε;
Όχι προς όφελος της κοινωνίας αλλά της εξουσίας.
Νομοθετούσε ένα ελεγχόμενο σώμα και πολλές φορές οι νόμοι έρχονταν σε αντίθεση και με την λαϊκή αίσθηση και με τις λαϊκές ανάγκες.
Αυτή η νομοθετική νοοτροπία διέτρεξε τον βίο του κράτους ως σήμερα. Και σήμερα είναι κυρίαρχη.
Σήμερα, λοιπόν, κομμματικοί λόχοι στη βουλή, τυπικά νομιμοποιημένοι αλλά ουσιαστικά μετέωροι, αποφασίζουν νόμους σε βάρος της κοινωνίας στο όνομα του “αυτοί γνωρίζουν και η κοινωνία πρέπει να αποδεχθεί”.
Η φιλοσοφική αναφορά αυτής της άποψης ανάγεται στον Σωκράτη. Λησμονούν, όμως, πως ο Σωκράτης ζητούσε την αποδοχή ενός νομικού πλαισίου που αποφάσιζε ο Δήμος με τις ανοικτές διαδικασίες της αθηναϊκής-τότε- δημοκρατίας.
Σήμερα, οι νόμοι που πνίγουν τον λαό και θεωρούνται άδικοι είναι πολλοί. Και ψηφίζονται απο αντπροσώπους που είναι υποτελείς στον αρχηγό, όχι στους ψηφοφόρους.
Μια τέτοια συνταγματική διάταξη είναι το άρθρο 86 για τα πολιτικά πρόσωπα που η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι έθεσε στον υπουργό δικαιοσύνης. Και πήρε την απάντηση ότι θα αναθεωρηθεί.
Το άρθρο, λοιπόν, αυτό θεωρείται απο την ευρωπαία εισαγγελέα ότι εμποδίζει την δικαστική διερεύνηση κατηγορούμενων πολιτικών προσώπων (άρα όχι, μόνο, αχρείαστο αλλά και επικίνδυνο) και η κυβερνητική δήλωση ότι θα αλλάξει δείχνει ότι και η κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν έπρεπε να υπάρχει.
Η ψήφισή του, επομένως, ήταν καταχρηστική. Έπρεπε να υποταχθεί η κοινωνία σε αυτό;
Μια κοινωνική αντίδραση κατά του άρθρου θα έπαιρνε την απάντηση ότι νόμοι και σύνταγμα πρέπει να τηρούνται και αν η κοινωνία δεν τα αποδέχεται ας ψηφίσει στις επόμενες εκλογές πολιτικούς φορείς που θα τα αλλάξουν.
Πέραν του γεγονότος ότι το σύστημα φρόντισε να μην υπάρχουν τέτοιοι πολιτικοί φορείς, το ερώτημα είναι τι γίνεται όχι με το άρθρο 86 αλλά με νόμους που επηρεάζουν την καθημερινή επιβίωση των πολιτών; Που πολλές φορές τους οδηγούν σε τραγικά αδιέξοδα;
Πρέπει να τηρούνται είναι το αφήγημα διότι, αν δεν τηρούνται θα περάσουμε σε ένα καθεστώς αναρχίας.
Σε αυτό δεν μπορεί να αντιτάξει και πολλά η κριτική στάση. Αν οι νόμοι και το σύνταγμα δεν τηρούνται τότε η κοινωνία θα οδηγηθεί σε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση. Με το περιεχόμενό τους τι γίνεται;
Την κοινωνική εντροπία, όμως, την επηρεάζει καθοριστικά και η μη επίλυση αυτού του προβλήματος: της αναντιστοιχίας, δηλαδή, νόμου και κοινωνικών αναγκών.
Και εδω είναι που ο άνθρωπος ενσωματώνει αναγκαστικά την καταπίεση, διότι δεν μπορεί να αντιδράσει και να πετύχει κάτι καλύτερο. Ενσωματώνει μια οδυνηρή αντίφαση.
Εσωτερικοποιεί, την καταπίεση, δηλαδή, του νόμου και, κυρίως, αυτών που τους ψηφίζουν. Που είναι όλο το πολιτικό σύστημα. Και αν κάποιος αποκλίνει και προτείνει αλλαγές, η άποψή του δεν θα γίνει γνωστή στους ψηφοφόρους. Θα φροντίσουν τα Μέσα Ενημέρωσης να θαφτεί.
Αυτήν την εσωτερική καταπίεση εκδηλώνει ασυνείδητα ο πολίτης με τον εκθειασμό του παραβάτη. Ή την αναζήτηση ενός προτύπου που κινείται στα όρια του νόμου και των κρατικών κανόνων.
Λύση στο πρόβλημα δεν θα υπάρξει. Διότι κανείς δεν ενδιαφέρεται. Το πολιτικό καθεστώς έχει πάψει προ πολλού να είναι δημοκρατικό. Δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτικό, διότι οι εντολοδόχοι ακούν τον αρχηγό και όχι τους εντολείς τους. Και ο αρχηγός ακούει ένα σύστημα διαπλοκής που για το μόνο που ενδιφέρεται είναι η κατοχή και η νομή της εξουσίας.
ΥΓ: για την Επανάσταση θα γράψω άλλη φορά ευκαιρίας δοθείσης.

Υποκλίσεις: η στροφή της Big Tech προς το MAGA είναι κυνική, δειλή και ιδιοτελής. Είναι όμως επίσης απολύτως ταιριαστή.

0

Charlie Warzel

Staff writer

Ένα ανδρικό χέρι δίνει χρήματα στον Ντόναλντ Τραμπ

(Εικονογράφηση από το The Atlantic. Πηγή: Andrew Harnik / Getty.)

Αν το μέτρο είναι μόνο τα χρήματα (και όχι η αξιοπρέπεια), τότε το YouTube έκανε μια αρκετά καλή συμφωνία. Αυτή την εβδομάδα, η πλατφόρμα που ανήκει στην Google πλήρωσε 24,5 εκατομμύρια δολάρια για να διευθετήσει αγωγή που είχε καταθέσει ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, αφού η εταιρεία ανέστειλε το κανάλι του έξι ημέρες μετά την επίθεση της 6ης Ιανουαρίου στο Καπιτώλιο. Τότε, το YouTube είχε δηλώσει ότι «ανησυχούσε για τη συνεχιζόμενη πιθανότητα βίας». (Ο λογαριασμός του Τραμπ επανενεργοποιήθηκε τελικά τον Μάρτιο του 2023.) Οι όροι του διακανονισμού προβλέπουν την κατεύθυνση 22 εκατομμυρίων δολαρίων προς το Trust for the National Mall, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που συγκεντρώνει χρήματα για την κατασκευή προσθήκης στον Λευκό Οίκο. Οι περισσότεροι δημιουργοί περιεχομένου είναι τυχεροί αν πάρουν μια χρυσή πλακέτα από το YouTube· ο Τραμπ παίρνει μια νέα αίθουσα χορού.

Αυτό είναι απλώς το πιο πρόσφατο παράδειγμα μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας που υποκύπτουν στον Τραμπ. Νωρίτερα φέτος, η Meta και η X διευθέτησαν παρόμοιες αγωγές του Τραμπ για την αναστολή των λογαριασμών του, καταβάλλοντας 25 εκατομμύρια και 10 εκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα. Αυτές οι τρεις εταιρείες και μόνο έχουν πληρώσει συνολικά 59,5 εκατομμύρια δολάρια στον Τραμπ και τους συνεργάτες του για το «αμάρτημα» της επιβολής των κανόνων των ίδιων των ιδιωτικών τους επιχειρήσεων. Υπάρχει και η Amazon, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, έκανε συμφωνία 40 εκατομμυρίων δολαρίων με τη Μελάνια Τραμπ για ένα ντοκιμαντέρ. Επιπλέον, υπάρχουν και προσωπικές δωρεές προς τον Τραμπ από διάφορους διευθύνοντες συμβούλους τεχνολογικών κολοσσών, συμπεριλαμβανομένου του Τιμ Κουκ της Apple, ο οποίος έδωσε 1 εκατομμύριο δολάρια στο ταμείο για την ορκωμοσία του.

Όλα αυτά αποτελούν απλώς μια στρογγυλοποίηση στα οικονομικά των κολοσσών της τεχνολογίας — κατά μέσο όρο, το YouTube κέρδιζε πάνω από 107 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα από διαφημιστικά έσοδα το προηγούμενο τρίμηνο — αλλά παραμένουν πράξεις βαθιάς δουλικότητας και εταιρικής δειλίας. Υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να επέλεξαν να πληρώσουν: Ίσως η ελίτ της τεχνολογίας έχει πραγματικά «κοκκινίσει» ιδεολογικά, ίσως φοβάται τη ρύθμιση ή δεν θέλει να χάσει κρατικά συμβόλαια. Έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για προσωπική εκδίκηση (πέρυσι, ο Τραμπ κατηγόρησε τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Meta, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ότι συνωμότησε εναντίον του στις προεδρικές εκλογές του 2020 και είπε ότι θα «περάσει την υπόλοιπη ζωή του στη φυλακή» αν το επαναλάβει). Σε κάθε περίπτωση, όμως, με τη διευθέτηση των υποθέσεων αναστολής με τον Τραμπ, οι εταιρείες ουσιαστικά δηλώνουν ότι οι αποφάσεις τους για τη διαχείριση περιεχομένου μετά την εξέγερση ήταν λανθασμένες. Δηλώνουν επίσης, στην πράξη, ότι η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να υπαγορεύει στους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων τι μπορούν και τι δεν μπορούν να επιτρέψουν στις πλατφόρμες τους — μια αδύναμη στάση γενικά, και ιδιαίτερα αδύναμη στο ζήτημα της ελευθερίας του λόγου.

Αυτό είναι ντροπιαστικό για τις εταιρείες, αλλά παίρνουν κι εκείνες κάτι από αυτή τη διαδικασία. Μέσω των διακανονισμών, μπορούν να στραφούν προς την πλήρη κατάργηση του έργου της εποπτείας περιεχομένου. Η απόφαση να αναστείλουν τον Τραμπ μπορεί να λειτουργήσει ως παραβολή για το τι συμβαίνει όταν οι πλατφόρμες εξαναγκάζονται να λάβουν δύσκολες εκδοτικές αποφάσεις.

Τους παρέχεται έτσι μια δικαιολογία για να υιοθετήσουν μια πιο ήπια προσέγγιση. Ενισχύουν την ιδέα ότι δεν είναι πραγματικοί εκδότες, κάτι που ενδυναμώνει τα πάγια επιχειρήματά τους ότι οι ιδιοκτήτες των κοινωνικών πλατφορμών δεν θα πρέπει να θεωρούνται νομικά υπεύθυνοι για το τι συμβαίνει στους ιστοτόπους τους. Και επιχειρούν να το κάνουν αυτό με σοβαρό ύφος, την ίδια στιγμή που προσαρμόζουν τους αλγορίθμους τους ώστε να μεταβάλλουν το περιεχόμενο που βλέπουν οι χρήστες.

Αυτό ακριβώς φαίνεται πως κάνουν η Meta, η X και τώρα το YouTube.

Τον Ιανουάριο, ο Ζούκερμπεργκ ανακοίνωσε σχέδιο «επιστροφής στις ρίζες της ελευθερίας της έκφρασης», αντικαθιστώντας τους ελεγκτές γεγονότων του Facebook και του Instagram με ένα σύστημα «κοινοτικών σχολίων» (community notes). Υπό την ηγεσία του Μασκ, η X έχει μετατραπεί σε ένα χάος φιλικό προς τους λευκούς υπερασπιστές, γεμάτο προπαγάνδα ναζί, βίντεο δολοφονιών που παίζουν αυτόματα και περιεχόμενο δημιουργημένο από τεχνητή νοημοσύνη. (Τα community notes έχουν φανεί χρήσιμα σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δεν είναι ούτε σταθερά ούτε επαρκή.)

Την περασμένη εβδομάδα, η Alphabet, μητρική εταιρεία του YouTube, ανακοίνωσε ότι θα επανενεργοποιήσει λογαριασμούς δημιουργών που είχαν αποκλειστεί επειδή διέδιδαν περιεχόμενο σχετικό με άρνηση των εκλογών και παραπληροφόρηση για την COVID. «Το YouTube εκτιμά τις συντηρητικές φωνές στην πλατφόρμα του και αναγνωρίζει ότι αυτοί οι δημιουργοί έχουν εκτενή απήχηση και παίζουν σημαντικό ρόλο στον δημόσιο διάλογο», ανέφερε η εταιρεία σε πρόσφατη δήλωσή της προς το Κογκρέσο σχετικά με την απόφαση. Οι New York Times ανέφεραν πρόσφατα ότι η πλατφόρμα θα χαλαρώσει τους κανόνες γύρω από το περιεχόμενο, εφόσον τα βίντεο «θεωρούνται ότι εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον».

Εδώ συμβαίνουν πολλά ταυτόχρονα. Πρώτον, αποδεδειγμένα ψευδείς πεποιθήσεις που κάποτε θεωρούνταν περιθωριακές ή εξωφρενικές αποτελούν τώρα ιδεολογικά θεμέλια της παρούσας κυβέρνησης: ότι οι εκλογές του 2020 κλάπηκαν· ότι τα εμβόλια είναι πολύ επικίνδυνα· ότι η 6η Ιανουαρίου ήταν μια ειρηνική συγκέντρωση πατριωτών. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς ηγετικούς παράγοντες της Silicon Valley (οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα φωνακλάδες τότε για την ανάγκη καταπολέμησης της παραπληροφόρησης) να αισθάνονται σήμερα άβολα για αποφάσεις που, αν και δύσκολες, ήταν απολύτως λογικές — λήφθηκαν σε μια περίοδο μαζικού θανάτου και μιας κρίσης κατά την οποία η ειρηνική μετάβαση εξουσίας διασαλεύτηκε με τρομακτικό τρόπο.

Το δεύτερο είναι ότι οι μεγάλες πλατφόρμες τεχνολογίας εδώ και χρόνια βασανίζονται — απρόθυμα — με τις αποφάσεις τους για εποπτεία περιεχομένου. Το Facebook, όπως έγραψα τον Ιανουάριο, αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στάσης. Η ιστορία της εταιρείας είναι γεμάτη από αντιδράσεις του Ζούκερμπεργκ — συχνά εντελώς αντιφατικές — για το τι επιτρέπεται. Το Facebook ισχυριζόταν κάποτε ότι είναι ουδέτερη πλατφόρμα, μόνο και μόνο για να βρεθεί τελικά μπροστά στο Κογκρέσο, όπου δεσμεύτηκε ότι θα «διασφαλίσει τις εκλογές». Για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 2010, το Twitter πάλευε να εξισορροπήσει την προσήλωση στην απόλυτη ελευθερία του λόγου με σπασμωδικές προσπάθειες καταπολέμησης της παρενόχλησης στην πλατφόρμα. Το YouTube, παρά το εντυπωσιακό του μέγεθος και εύρος, ενεπλάκη σε πολύ λιγότερες διαμάχες για εποπτεία περιεχομένου. Αλλά πολλές από τις πιο σημαντικές αποφάσεις του — όπως η αφαίρεση χιλιάδων αλλόκοτων βίντεο εκμετάλλευσης παιδιών το 2017 — υπήρξαν αντιδραστικές, αποτέλεσμα ερευνών δημοσιογραφικών οργανισμών.

Για να κατανοήσει κανείς καλύτερα την έκταση της αλλαγής στο αφήγημα αυτών των τεχνολογικών εταιρειών, αξίζει να θυμηθεί πώς αντέδρασαν μετά την 6η Ιανουαρίου. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Alphabet, Σούνταρ Πιτσάι, έγραψε σε σημείωμα προς τους εργαζομένους του λίγο μετά τις ταραχές:

«Η ανομία και η βία που διαδραματίζονται σήμερα στο Καπιτώλιο είναι το αντίθετο της δημοκρατίας και τις καταδικάζουμε απερίφραστα.» Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Πιτσάι στεκόταν σε εξέδρα και παρακολουθούσε τον Τραμπ να ορκίζεται ξανά.

Καταθέτοντας ενώπιον του Κογκρέσου τον Μάρτιο του 2021, ο Ζούκερμπεργκ υποστήριξε ότι το Facebook έκανε το καθήκον του «για τη διασφάλιση της ακεραιότητας των εκλογών μας», και προσέθεσε: «Μετά, ο Πρόεδρος Τραμπ εκφώνησε έναν λόγο», αναφερόμενος στη φράση του τότε προέδρου προς τους υποστηρικτές του: «Αν δεν πολεμήσετε με λύσσα, δεν θα έχετε πια χώρα» και στην παρότρυνσή του να κατευθυνθούν στο Καπιτώλιο, όπου επικυρώνονταν τα αποτελέσματα. «Πιστεύω ότι ο πρώην πρόεδρος θα πρέπει να λογοδοτήσει για τα λόγια του και ότι όσοι παραβίασαν τον νόμο θα πρέπει να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους.» Ο Ζούκερμπεργκ επίσης παρευρέθηκε στην ορκωμοσία του Τραμπ το 2024. Ο Μασκ δεν ήταν τότε ιδιοκτήτης του Twitter, αλλά σε ανάρτηση της εταιρείας εκείνη την εποχή, η εξέγερση χαρακτηριζόταν «φρικτή» και η απαγόρευση του Τραμπ δικαιολογούνταν απερίφραστα, με τη σημείωση ότι οι αναρτήσεις του «πιθανόν να ενέπνεαν άλλους να επαναλάβουν τις βίαιες ενέργειες της 6ης Ιανουαρίου 2021, και ότι υπήρχαν πολλαπλές ενδείξεις πως γίνονταν αντιληπτές ως προτροπή για κάτι τέτοιο».

Θα προσέξει κανείς ότι αυτές οι δηλώσεις και οι αιτιολογήσεις είναι ασυνήθιστα σαφείς και άμεσες για εταιρείες τεχνολογίας και τα στελέχη τους. Δεν είναι γεμάτες με αόριστες γενικολογίες για την κοινότητα ή τον πολιτικό διάλογο. Αντιθέτως, αποτυπώνουν τη σοβαρότητα της στιγμής που περιγράφουν — ενός βίαιου όχλου που σπάει παράθυρα, επιτίθεται σε αστυνομικούς και εισβάλλει στο Καπιτώλιο σε απόπειρα ανατροπής του εκλογικού αποτελέσματος. Η δήλωση του Twitter — ενός οργανισμού που στην ουσία δεν υπάρχει πια — είναι ίσως η πιο αποκαλυπτική, επειδή συνδέει άμεσα τις ενέργειες στην πλατφόρμα με την πραγματική βλάβη στον κόσμο.

Με τη διευθέτηση των αγωγών με τον Τραμπ, οι εταιρείες υπονοούν ότι αυτές οι δηλώσεις και τα αντίστοιχα μέτρα επιβολής ήταν προϊόν κάποιας συλλογικής υστερίας. Στην πραγματικότητα, συνέβη ακριβώς το αντίθετο: επρόκειτο για μια σπάνια στιγμή διαύγειας — μια συνειδητοποίηση ότι οι ενέργειες και οι παραλείψεις τους έχουν συνέπειες για τους χρήστες και για ολόκληρο τον κόσμο.

Η εργασία της εποπτείας περιεχομένου στο Facebook, στο YouTube ή ακόμα και στην X είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Απαιτεί ένα επίπεδο παρακολούθησης που μπορούν να διαχειριστούν μόνο σχολαστικά αλλά και ευάλωτα σε σφάλματα αυτοματοποιημένα συστήματα. Πρέπει να γίνεται σε παγκόσμια κλίμακα και να απαιτεί τεράστιους πόρους. Ακόμη και τότε, τα συστήματα και οι άνθρωποι που εργάζονται μέσα σε αυτά θα κάνουν ειλικρινή λάθη. Το σημαντικότερο είναι ότι προϋποθέτει τη δημιουργία ενός συνόλου άκαμπτων ιδεολογικών αρχών και κανόνων και την επιβολή τους με συνέπεια, λαμβάνοντας δύσκολες αποφάσεις σε σύνθετες περιπτώσεις που εμπλέκουν ισχυρούς δρώντες και γεγονότα υψηλής σημασίας. Είναι εξαντλητική δουλειά που μπορεί να απαιτεί από χαμηλόμισθους συντονιστές να εκτίθενται στα απολύτως χειρότερα της ανθρώπινης φύσης. Κάποιες φορές δεν υπάρχει ξεκάθαρη, σωστή απάντηση σε μια δεδομένη απόφαση. Τίποτα από αυτά δεν είναι εύκολο ή ευχάριστο, αλλά αυτό είναι το έργο της διακυβέρνησης, της ευθύνης. Γι’ αυτό πληρώνονται, και είναι μέρος της αποστολής που οι ίδιες οι εταιρείες τεχνολογίας διακηρύσσουν:

να οργανώσουν την παγκόσμια πληροφορία, να συνδέσουν τον κόσμο ή να γίνουν η παγκόσμια δημόσια πλατεία. Είναι ακριβώς το είδος της δουλειάς που αυτές οι εταιρείες θα προτιμούσαν να μην κάνουν.

Στο φετινό της ευπώλητο απομνημόνευμα, η πρώην υπάλληλος του Facebook Σάρα Γουιν-Γουίλιαμς έγραψε για τα στελέχη της εταιρείας ότι «όσο περισσότερη εξουσία αποκτούν, τόσο λιγότερη ευθύνη αναλαμβάνουν». Αυτά τα λόγια είναι επίσης ένα απόλυτα ταιριαστό επίγραμμα για την εποχή Τραμπ. Αν τα ξαναδιαβάσει κανείς υπό το φως της πλήρους υποταγής της Big Tech στη σημερινή κυβέρνηση, γίνεται σαφές ότι, ενώ αυτές οι αναδιπλώσεις είναι πολιτικά βολικές, αντικατοπτρίζουν μια βαθύτερη αρμονία μεταξύ των τεχνολογικών πλατφορμών και του κινήματος MAGA.

Ένα μεγάλο μέρος της βασικής απήχησης του Τραμπ στους υποστηρικτές του είναι ότι τους προσφέρει την άδεια να φέρονται όπως εκείνος — να ζουν χωρίς ντροπή, αλλά και να απολαμβάνουν μια ζωή ατιμωρησίας και να λειτουργούν χωρίς να χρειάζεται να συνειδητοποιούν ότι οι πράξεις τους έχουν συνέπειες για τους άλλους. Είναι, με άλλα λόγια, μια πρόσκληση να αποκτήσει κανείς περισσότερη δύναμη και ταυτόχρονα λιγότερη ευθύνη.

Η στροφή της Big Tech προς το MAGA είναι κυνική, δειλή και ιδιοτελής. Είναι όμως επίσης απολύτως ταιριαστή.

Δίνει συνέντευξη σήμερα η Κοβέσι. Εκτεταμένο κύκλωμα διαφθοράς στα Τελωνεία

1

Η Jane Goodall παίζει με έναν χιμπατζή, στο καταφύγιο Sweetwaters, βόρεια του Ναϊρόμπι, την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 1997. Η θρυλική ακτιβίστρια άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 91 ετών χθες, Τετάρτη 1η Οκτωβρίου.

Η Λάουρα Κοβέσι, μετά από τις συναντήσεις που είχε την Τετάρτη, αναμένεται να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου το πρωί της Πέμπτης όπου θα παρουσιάσει τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για εκτεταμένο κύκλωμα διαφθοράς στα τελωνεία.

Κωνσταντίνος Χολίδης (ΤΟ ΒΗΜΑ)

Δίνει απαντήσεις η Κοβέσι

Τι θα πει: Συνέντευξη Τύπου αναμένεται να παραχωρήσει σήμερα το πρωί η Λάουρα Κοβέσι. Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα μιλήσει στους εκπροσώπους του Τύπου στα τελωνεία στο Πέραμα και θα τοποθετηθεί για όλα τα θέματα που την αφορούν (τελωνεία, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ).

Μπαράζ επαφών: Την Τετάρτη η Λάουρα Κοβέσι είχε επαφές με πολλά κυβερνητικά στελέχη. Μεταξύ άλλων συναντήθηκε με τον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, τον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοίδη.

Το άρθρο 86: Κατά τη συνάντησή της με τον κ. Φλωρίδη, η Λάουρα Κοβέσι έθεσε και το θέμα της συνταγματικής πρόβλεψης για τα πολιτικά πρόσωπα που εμποδίζει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να προχωρήσει σε έρευνες εις βάρος τους. Στο θέμα αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, ο υπουργός απάντησε ότι στο πλαίσιο της επικείμενης αναθεώρησης ο πρωθυπουργός έχει εξαγγείλει την αλλαγή του επίμαχου άρθρου.

Προ των πυλών 48ωρη κακοκαιρία

Βροχές και καταιγίδες: Ισχυρές βροχές, καταιγίδες και τοπικές χαλαζοπτώσεις είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της κακοκαιρίας που αναμένεται το διήμερο Πέμπτη 02/10 και Παρασκευή 03/10. Οι άσχημες καιρικές συνθήκες θα σταματήσουν το βράδυ της Παρασκευής και θα μείνουν μόνο λίγες τοπικές βροχές το Σάββατο.

Ποιες περιοχές κινδυνεύουν; Συνεδρίασε χθες η Επιτροπή Εκτίμησης Κινδύνου λόγω της κακοκαιρίας. Ιδιαιτέρως έντονα και με μεγαλύτερη επικινδυνότητα θα είναι τα φαινόμενα την Πέμπτη σε Ζάκυνθο, Κεφαλονιά, Αχαΐα, Ηλεία, Μεσσηνία, Λακωνία και Κεντρική Μακεδονία και την Παρασκευή σε Αν. Μακεδονία, Θράκη, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

Πτώση θερμοκρασίας: Για κακοκαιρία τύπου Π κάνει λόγο ο μετεωρολόγος Γιώργος Τσατραφύλλιας. Σύμφωνα με την πρόγνωση του, αναμένονται θυελλώδεις βόρειοι και νότιοι άνεμοι στο Ιόνιο και το νότιο Αιγαίο αντίστοιχα. Η θερμοκρασία θα σημειώσει πτώση έως 8 βαθμούς στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα, ενώ πασπάλισμα χιονιού δεν αποκλείεται την Παρασκευή το πρωί στα βουνά της βόρειας Ελλάδας.

Μόνο με αμοιβαιότητα
Διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ότι η Δικαιοσύνη αποδίδεται μόνο από τους δικαστές και ότι η κυβέρνηση σέβεται απολύτως τις αποφάσεις της, αλλά όποτε τον ρωτάνε γιατί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ειδικότερα, ως πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, δεν εφαρμόζει την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που διατάσσει την ΕΥΠ να ενημερώσει τον Πρόεδρο του ΠαΣοΚ για την παρακολούθησή του, κάνει ότι δεν ακούει.

Εκτός αν εννοεί ότι η κυβέρνηση σέβεται τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας. Δηλαδή μόνο όταν και οι αποφάσεις «σέβονται» την κυβέρνηση…

Το Ισραήλ αναχαίτισε τον στολίσκο του Global Sumud Flotilla
Το χρονικό: Το βράδυ της Τετάρτης το Ισραήλ ανέκοψε την πορεία του Global Sumud Flotilla περίπου 75 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Γάζας. Περίπου 500 ακτιβιστές, πολιτικοί και δικηγόροι, προσπάθησαν να μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια, σπάζοντας τον ισραηλινό αποκλεισμό της Γάζας.

Καταγγελίες: Σε ανακοίνωση του το Global Sumud Flotilla κατήγγειλε επιθετικές ενέργειες από το Ισραήλ. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι εμβολίστηκε ένα πλοίο, ενώ δύο άλλα δέχτηκαν επίθεση με κανόνια νερού. Παράλληλα επισημαίνει ότι οι επιθέσεις σε ανθρωπιστικά πλοία αποτελούν έγκλημα πολέμου.

Αντιδράσεις: Η συγκεκριμένη εξέλιξη προκαλεσε αντιδράσεις σε όλο τον κοσμο. Πολίτες συγκεντρώθηκαν σε πολλές μεγάλες πόλεις του πλανήτη για να εκφράσουν την αντίθεσή τους με τις ενέργειες του Ισραηλ.

Σε shutdown οι ΗΠΑ
Αδιέξοδο: Οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ έχουν μπει σε καθεστώς διακοπής της λειτουργίας τους (shutdown) από την Τετάρτη, ενώ οι απανωτές ψηφοφορίες στην Γερουσία για τις δαπάνες, τόσο για την πρόταση των Ρεπουμπλικανών, όσο και για την πρόταση των Δημοκρατικών δεν απέφεραν καρπούς.

Ποιοι την πληρώνουν; Περίπου 800.000 εργαζόμενοι υπολογίζεται ότι θα δουν τις αμοιβές τους να παγώνουν έως ότου ανοίξει ξανά η κυβέρνηση. Ακόμα και οι εργαζόμενοι που θα συνεχίσουν να δουλεύουν σε κρίσιμες υπηρεσίες – όπως οι στρατιωτικοί – δεν θα πληρώνονται κανονικά.

Οι αγορές: Σε ιστορικό υψηλό έκλεισε ο S&P 500 την Τετάρτη, καθώς κοινή αίσθηση μεταξύ των επενδυτών είναι πως το κλείσιμο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα είναι πολύ σύντομο και με μικρό αντίκτυπο στην οικονομία.

ΤΟ ΒΗΜΑ

«Ρεσάλτο» του ισραηλινού στρατού σε πλοία του στολίσκου για τη Γάζα: Ακτιβιστές υπό κράτηση, προβλήματα στις επικοινωνίες –

2

Παρά την αναχαίτιση πλοίων της νηοπομπής, οι ακτιβιστές λένε ότι τα υπόλοιπα θα συνεχίσουν την πλεύση προς τη Γάζα – Τι δήλωσαν οι υπουργοί Εξωτερικών Ιταλίας και Γαλλίας, «μόνος στόχος η πρόκληση» υποστηρίζει το ισραηλινό ΥΠΕΞ

Σκάφη από το Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ πλησίασαν και περικύκλωσαν αργά την Τετάρτη τα πλοία  του στόλου Global Sumud Flotilla, ο οποίος κατευθύνεται προς τη Λωρίδα της Γάζας, προκειμένου να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό του Ισραήλ και να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστίνιους.

Ισραηλινοί κομάντο ανέβηκαν σε τουλάχιστον τρία από τα πλοία του στολίσκου -τα Alma, Sirius και Adara. Το ισραηλινό Channel 13 ανέβασε λίγο αργότερα τον αριθμό των σκαφών που κατέλαβαν οι IDF σε έξι (σ.σ. ο στολίσκος αποτελείται από περίπου 45 πλοία με εκατοντάδες φιλοπαλαιστίνιους ακτιβιστές από περισσότερες από 40 χώρες).

Μεταξύ των πλοίων ήταν και αυτό στο οποίο επέβαινε η Γκρέτα Τούνμπεργκ.

Greta Thunberg arrested by ‘Israeli’ forces aboard Sumud Flotilla
The Moment Adara Was Intercepted by Israel

Την πληροφορία επιβεβαίωσε το Ισραήλ που δια του υπουργείου Εξωτερικών ανέφερε ότι έχει σταματήσει «αρκετά πλοία», χωρίς να προκληθούν ζημιές, όπως λέει.  «Οι επιβάτες τους μεταφέρονται σε ισραηλινό λιμάνι», γράφει το υπουργείο στο X και προσθέτει ότι «η Γκρέτα και οι φίλοι της είναι σώοι και αβλαβείς».

Σε ανακοίνωση της Global Sumud Flotilla γίνεται λόγος για «παράνομη επίθεση σε άοπλους ανθρωπιστές». Η οργάνωση ανέφερε ότι τα υπόλοιπα σκάφη βρίσκονταν περίπου 70 ναυτικά μίλια από τη Γάζα και σχεδίαζαν να «συνεχίσουν απτόητα».

Παράλληλα, κάλεσε κυβερνήσεις και ηγέτες σε όλο τον κόσμο να απαιτήσουν την «ασφάλεια και απελευθέρωση» όλων όσοι βρίσκονταν στα αναχαιτισμένα σκάφη. «Πριν την παράνομη επιβίβαση στα πλοία, φαίνεται πως τα ισραηλινά πολεμικά σκάφη κατέστρεψαν εσκεμμένα τα συστήματα επικοινωνίας, σε μια προσπάθεια να εμποδίσουν σήματα κινδύνου και να σταματήσουν τη ζωντανή μετάδοση της παράνομης επιβίβασης. Πέρα από τα πλοία που έχει επιβεβαιωθεί ότι αναχαιτίστηκαν, έχει χαθεί η ζωντανή μετάδοση και η επικοινωνία με αρκετά ακόμη σκάφη» ανέφεραν σχετικά οι ακτιβιστές.

Τόσο ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Ζαν-Νοέλ Μπαρό, όσο και ο Ιταλός ομόλογός του, Αντόνιο Ταγιάνι, μίλησαν για επιβίβαση ισραηλινών δυνάμεων στα πλοία, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες.

Οι ακτιβιστές του στολίσκου για τη Γάζα που τέθηκαν υπό προσωρινή κράτηση και μεταφέρθηκαν στην Ασντόντ «πρόκειται να επιβιβαστούν σε αεροσκάφος και εντός δύο ημέρων θα επιστρέψουν στην Ευρώπη», δήλωσε ο Ιταλός υπουργός. Από την πλευρά του, ο Γάλλος υπουργός ανακοίνωσε ότι τα πλοία του στολίσκου «αναχαιτίζονται, επιβιβάζονται ισραηλινές δυνάμεις σε αυτά», ενώ κάλεσε τις ισραηλινές Αρχές να εγγυηθούν την ασφάλεια των συμμετεχόντων.

«Έρχονται ήδη για εμάς. Δύο δωδεκάδες πλοία μας περιμένουν» ανέφερε νωρίτερα ο Χοσέ Λουίς Ιμπότε, σε ένα βίντεο που ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα. Άλλοι δύο επιβάτες του στολίσκου, μεταξύ των οποίων και ο βουλευτής του ισπανικού κόμματος Compromis Χουάν Μπορντέρα, επιβεβαίωσαν ότι άγνωστα, όπως είπε, πλοία πλησίαζαν τον στολίσκο.

Δείτε το LiveStream του Global Sumud Flotilla εδώ – είναι πιθανόν να υπάρχουν προβλήματα στο σήμα.

24/7 LIVESTREAM OF GLOBAL SUMUD FLOTILLA

Δείτε άλλο ένα ΕΔΩ live από το Global Sumum Flotilla.

Δείτε live τα ελληνικά σκάφη: 

Ζωντανή εικόνα από τα σκάφη Παύλος Φύσσας & Οξυγόνο
πηγή:  Πρώτο Θέμα

Γ. Μαγκριώτης: η σωστή ανάγνωση των διεθνών δεδομένων και οι ανάλογες επιλογές, φέρνουν επιτυχίες.

0
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

του Γιάννη Μαγκριώτη π. Υφυπουργού Εξωτερικών

Η εβδομάδα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, επιβεβαίωσε την ανισορροπία ισχύος που δημιουργείται στην περιοχή μας.

Η πραγματικότητα αυτή, επιβάλλει τον επανασχεδιασμό της εξωτερικής πολιτικής μας, με διακομματική συνεννόηση, πριν συμβούν, μη αντιστρεπτές, αρνητικές εθνικά, εξελίξεις.

Η χώρα μας, για πολλές δεκαετίες είχε δύο σταθερούς πυλώνες για την ασφάλεια και την οικονομία της, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Το 1999 στο Ελσίνκι, πέτυχε την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ το 2004 και την δέσμευση της Τουρκίας, να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, αλλά και των προβλημάτων μεταξύ των δύο χωρών με διάλογο και το διεθνές δίκαιο. Ταυτόχρονα συμφώνησε στον οδικό χάρτη της Τουρκίας, για την μελλοντική ένταξή της στην ΕΕ.
Η Κύπρος εντάχθηκε στην ΕΕ, ενώ καμία από τις άλλες προβλέψεις δεν υλοποιήθηκε.
Η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, ήταν η πιο μεγάλη εθνική επιτυχία για την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες και για την Κύπρο, η θωράκιση της ασφάλειάς της.
Επίσης, την ίδια περίοδο, η χώρα μας, πρωταγωνίστησε στην ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ, που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2004 και στην ΕΕ το 2007, δημιουργώντας ΄μια ζώνη σταθερότητας στα βαλκάνια, προωθώντας ταυτόχρονα, με την προεδρία της ΕΕ το 2023, την σταδιακή ενσωμάτωση και των ταραγμένων δυτικών Βαλκανίων, στους Ευρωατλαντικούς θεσμούς.

Από το 2010, παρ’ ότι βρέθηκε στην δίνη της πολύπλευρης κρίσης, άρχισε να χτίζει και περιφερειακές συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το 2018, τα Μνημόνια «ολοκληρώθηκαν», η χώρα μας όμως έχασε ισχύ.
Η χώρα μας, την περίοδο 2008-2019, κατανάλωσε σημαντικό πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο, για την διαχείριση της οικονομικής κρίσης και καθήλωσε, κάθε ενίσχυση της στρατιωτικής αποτρεπτικής της ισχύος.

Ο Ερντογάν, αφού ξεπέρασε τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, μετά την αμφιλεγόμενη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 και τα προβλήματα στα νότια σύνορα με την Συρία, στράφηκε δυτικά, πρώτα, αμφισβητώντας στο πεδίο της
έρευνες που έκανε η Κυπριακή Δημοκρατία, για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων, στην οριοθετημένη ΑΟΖ με την Αίγυπτο, με βάση το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας.
Για τις πράξεις της αυτές, το 2018, η ΕΕ της επέβαλε διοικητικές κυρώσεις, ήπιες μεν, σημαντικές όμως, ως γεγονός. Η Τουρκία βέβαια, συνέχισε με παραβιάσεις της δυνητική ΑΟΖ της χώρας μας. Τον Σεπτέμβριο του 2019, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, έγινε και η πρώτη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, σε πολύ καλό κλίμα, όπως δήλωσαν και οι δύο ηγέτες.
Η ελληνική πλευρά όμως, δεν είχε αντιληφθεί τις παράλληλες συνεννοήσεις την Άγκυρας με την «διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση» της Λιβύης», που οδήγησαν στην υπογραφή των δύο Μνημονίων, για την αμυντική συνεργασία, που διακαώς ήθελε η κυβέρνηση της Τρίπολης, για να αποκρούσει τα στρατεύματα του Χαφτάρ, που ήταν έξω από την Τρίπολη και, την συμφωνία για την ΑΟΖ, κατά παράβαση φυσικά του διεθνούς δικαίου, που διακαώς ήθελε η Τουρκία.
Η κυβέρνηση της Τρίπολης απέκρουσε τα στρατεύματα του Χαφτάρ και η Άγκυρα, δημιούργησε “κεκτημένα”, που τρέχουμε από τότε να ακυρώσουμε με κάθε τρόπο και με πολλές θυσίες. Από τότε, όπως παραδέχτηκε, τόσο ο κ. Δένδιας, όσο και ο κ.  Γεραπετρίτης, η εξωτερική μας πολιτική, καθορίστηκε και καθορίζεται από το τουρκολυβικό μνημόνιο.

Μετά το 2019, τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις. 

Για να αποδείξουμε στην διεθνή κοινότητα, ότι εμείς εφαρμόζουμε το διεθνές δίκαιο:

  1. Υπογράψαμε συμφωνία με την Ιταλία, αποδεχόμενοι ότι οι Οθωνοί, βορειοδυτικά της Κέρκυρας, αντίστοιχο νησί του Καστελόριζου, έχει επήρεια στην διαμόρφωση της ΑΟΖ μέχρι 33%. Καταλαβαίνετε εύκολα, τι μπορούμε αξιόπιστα να διεκδικήσουμε για την ΑΟΖ του Καστελόριζου.
  2. Υπογράψαμε την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, για την μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ, για να καταργήσουμε το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, όπου αναγκαστήκαμε να αποδεχτούμε, ότι ακόμη και η Κρήτη δεν έχει πλήρη επήρεια στην διαμόρφωση της ΑΟΖ, γεγονός που θα το βρούμε μπροστά μας και πολύ οδυνηρά, όταν υπάρξουν σοβαρές συζητήσεις με την Λιβύη και την Τουρκία, για την προσφυγή στην Χάγη.
  3. Το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, το καταργήσαμε πρόσφατα ακόμη δύο φορές.
    Την πρώτη με την κατάθεση, επιτέλους, του “Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού “, στην ΕΕ.
    Κάτι που το κάναμε τελευταίοι από τις χώρες της ΕΕ, και αφού δεχτήκαμε την καταδίκη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, επειδή δεν το καταθέσαμε, μέχρι το 2021, που ήταν η οριακή ημερομηνία.
    Και την δεύτερη, όπως δηλώνει η κυβέρνηση, θα το καταργήσει η Chevron, όταν αναλάβει τις σεισμικές έρευνες στα δύο Θαλάσσια οικόπεδα, νοτιοανατολικά της Κρήτης.
  4. Τέλος, οι αναγκαίοι εξοπλισμοί, για να καλυφθούν και τα κενά που δημιουργήθηκαν την δεκαετία των μνημονίων, έγιναν υπερβολικοί δημοσιονομικά και θα στραγγίζουν τους κρατικούς προϋπολογισμούς μέχρι το 2035, στερώντας την χώρα από σημαντικούς πόρους για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξή της.

Όσο για την ρήτρα διαφυγής, που τόσο εύκολα έδωσαν οι ισχυρές οικονομικά χώρες της ΕΕ, αφού από αυτές αγοράζουμε το 50% των στρατιωτικών εξοπλισμών, είναι λογιστικό τρικ για να μην υπερβούμε το Σύμφωνο Σταθερότητας, ταμειακά όμως, έχουμε αρχίσει ήδη να τους πληρώνουμε.

Οι ημέρες της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, 22/9-26/9, ήταν η επιβεβαίωση της ανισορροπίας ισχύος που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή μας.

Οι γεωπολιτικές ανατροπές και η ρευστότητα που επικρατεί παντού, ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή μας, δημιουργεί ευκαιρίες σε αναθεωρητικές δυνάμεις και πιέζει χώρες, όπως η δική μας, που την συμφέρει η σταθερότητα και η ισχύς του διεθνούς δικαίου.
Η συνάντηση στην Ουάσιγκτον Τράμπ-Ερντογάν, το περιβάλλον, το περιεχόμενο των συζητήσεων και οι εικαζόμενες συμφωνίες, αποκαλύπτουν την αποδοχή από τον Τράμπ, του ισχυρού περιφερειακού ρόλου της Τουρκίας και προσωπικά του Ερντογάν.
Η θέση του συμπροέδρου, που έδωσε ο Τράμπ στον Ερντογάν, στην κρίσιμη συνάντηση με τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες, για την λύση του παλαιστινιακού προβλήματος, οι αναφορές του για τις εξελίξεις στην Συρία, τον ρόλο της στην ενεργειακή συνεργασία στην ανατολική Μεσόγειο, ας το κρατήσουμε ιδιαίτερα αυτό και, ο ρόλος της στο τέλος του πολέμου στην Ουκρανία, είναι αρκετές ενδείξεις, μαζί με τις υποσχέσεις για την αμυντική συνεργασία και την μεγάλη αύξηση του διμερούς εμπορίου, για να καταλάβουμε τις εξελίξεις που έρχονται και μας αφορούν.
Μάλιστα, αν αξιολογήσουμε αυτά τα δεδομένα, σε συνδυασμό, με την έλλειψη κάθε επικοινωνίας, του Τράμπ με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, τότε γίνονται ακόμη πιο ορατές οι επιλογές του.
Δεν ξέρω, αν ενοχλεί τον Τραμπ, ότι εμείς:

  1. Κλείσαμε, όλες τις συμφωνίες για την αγορά προηγμένων και πανάκριβων στρατιωτικών εξοπλισμών με τον Προέδρο Μπάιντεν.
  2. Υπογράψαμε την στρατηγική αμυντική συνεργασία, με την οποία παραδώσαμε όλη την επικράτεια για την ανάπτυξη στρατιωτικών βάσεων, στις ΗΠΑ.
  3. Ταυτιστήκαμε απόλυτα στην Ουκρανία.
  4. Και δεν έχουμε τίποτα να αγοράσουμε ή να προσφέρουμε και στον Τραμπ, που διψά για επιχειρηματικά deal, ενώ ο Ερντογάν έχει να δώσει και να πάρει πολλά από τον Τράμπ, για πολλούς λόγους, αφού ήταν στον πάγο, από τον Μπάιντεν και τους δημοκρατικούς.

Όλα αυτά, επιβάλλουν τον επανασχεδιασμό της εξωτερικής πολιτικής μας, με διακομματική συνεννόηση, πριν συμβούν μη αντιστρεπτά, αρνητικά εθνικά, γεγονότα.

Ο Πρωθυπουργός μπορεί να ανέβασε τους τόνους απέναντι στην Τουρκία, όμως στο πεδίο, η Κάσος και το καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης Κύπρου-Ελλάδας, για να μείνω μόνο σε αυτά, αποδεικνύουν ότι, δεν έχουν αντίκρισμα αλήθειας, στην πράξη, τα μεγάλα λόγια.

Η μόχλευση του φόβου σύγκρουσης με την Τουρκία, οι αγορές και νέων ακριβών εξοπλισμών και οι  κατασκευασμένες «επιτυχίες», είναι κοντόφθαλμη και μικροκομματική επιλογή, επικίνδυνη πολύ μεσοπρόθεσμα.

Νικ. Βαρονέτος: κι αν αρθεί το casus belli τι θα γίνει;

2

Του Νικηφόρου Βαρονέτου

30/09/2025

Το τελευταίο διάστημα σε ομιλίες και δηλώσεις του ο Κ. Μητσοτάκης θέτει, προτείνει, ζητάει την άρση της απειλής πολέμου (casus belli) από την πλευρά της Τουρκίας. Για να γίνει τι;

Στην ομιλία του από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ είπε μεταξύ άλλων: «Η Τουρκία πρέπει να άρει την απειλή πολέμου εναντίον της Ελλάδας που εξακολουθεί να πλανάται ως <γκρίζο σύννεφο> πάνω από τις σχέσεις μας. Έχουν περάσει 30 χρόνια, το casus belli πρέπει να αποσυρθεί. Δεν έχει θέση στις σχέσεις μεταξύ γειτόνων που διατηρούν φιλικές σχέσεις».

Τώρα, αυτές τις «φιλικές σχέσεις» πού τις βλέπει ο κ. Μητσοτάκης; Μήπως στα τουρκικά θαλάσσια πάρκα και τις naftex στο Αιγαίο; Μήπως στο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Κάσο; Μήπως νότια της Κρήτης με το τουρκολιβυκό Μνημόνιο; Μήπως στην Κύπρο με τα δύο κυρίαρχα κράτη;

Το 1995 η ελληνική Βουλή επικύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) των Ηνωμένων Εθνών. Η Σύμβαση αυτή επιτρέπει σε κάθε κράτος να επεκτείνει μονομερώς τα χωρικά ύδατά του μέχρι τα 12 ν. μ. σ’ όλες τις ακτές του, ηπειρωτικές ή νησιωτικές.

Αμέσως μετά, την ίδια χρονιά, η τουρκική Εθνοσυνέλευση με ψήφισμά της ανήγγειλε ότι οποιαδήποτε επέκταση, ακόμη και ένα μίλι, των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο θα είναι αιτία πολέμου (casus belli) για την Τουρκία και εξουσιοδότησε προς τούτο την Κυβέρνηση της Άγκυρας.

Ο τουρκικός εκβιασμός σε συνδυασμό με το φοβικό σύνδρομο των Αθηνών πέτυχε το στόχο του. Επί 30 χρόνια η Ελλάδα δεν αξιοποίησε το δικαίωμα που της έδινε το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και δεν επέκτεινε τα χωρικά ύδατά της πέραν των 6 ν. μ. που είχαν καθοριστεί από το 1936. Πρόσφατα επεκτάθηκαν τα χωρικά ύδατα στα 12 ν. μ. μόνο στο Ιόνιο, μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο. Βλέπετε η Ιταλία δεν μας απειλούσε με casus belli !

Ο κ. Μητσοτάκης συνέδεσε το casus belli με τον Κανονισμό SAFE της ΕΕ για τη χρηματοδότηση (150 δις ευρώ) αμυντικών εξοπλισμών, στον οποίον θέλει να συμμετάσχει και η Άγκυρα. Δεν μπορεί μια χώρα να ενταχθεί σ’ ένα ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα και ταυτόχρονα να απειλεί με πόλεμο ένα μέλος της Ένωσης, δήλωσε ο Πρωθυπουργός. Μήπως μπορεί να κατέχει εδάφη ενός άλλου κράτους – μέλους της ΕΕ; Αλλά ξεχάσαμε, η Κύπρος είναι άλλο κράτος και «κείται μακράν».

Γιατί όμως τώρα τέτοια πρεμούρα με το casus belli; Μήπως αναζητείται, από ελληνικής πλευράς, μια φόρμουλα για να μην τεθεί βέτο στη συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE; Είναι, βλέπετε, κι’ αυτοί οι Ευρωπαίοι του «κόμματος του πολέμου» που μας πιέζουν.

Αλλά ας υποθέσουμε, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο, ότι ο Ερντογάν συμφωνήσει σε κάποια μορφή άρσης του casus belli. Αυτή μπορεί να είναι μια δήλωση του ίδιου (μάλλον απίθανο), κάποιου υπουργού του ή και κάποιο ψήφισμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Τι ανταλλάγματα θα απαιτήσει προκαταβολικά η Άγκυρα για να προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια;

Ασφαλώς θα απαιτήσει τη διαβεβαίωση της Αθήνας ότι, παρά την άρση του casus belli, αυτή δε θα προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών υδάτων της. Αυτή η διαβεβαίωση μπορεί να έχει τη μορφή ενός μνημονίου, μιας συμφωνίας ή ενός μυστικού πρωτοκόλλου.

Μια τέτοια διευθέτηση θα επιτρέψει στην ελληνική κυβέρνηση να πανηγυρίζει για τη μεγάλη επιτυχία της – την άρση του casus belli – και την Τουρκία να χρηματοδοτηθεί από τον SAFE για εξοπλισμούς που θα στραφούν μελλοντικά κατά της Ελλάδας και της Κύπρου.

Υπάρχει κανείς αισιόδοξος που πιστεύει ότι μετά από μια υποθετική άρση του casus belli η Ελλάδα θα επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν. μ. σ’ όλο το Αιγαίο; Μπορεί να συμφωνηθεί μια μερική επέκταση στις ανατολικές ακτές της Πελοποννήσου, της Εύβοιας, της Θεσσαλίας και ίσως στις ακτές της Μακεδονίας, αλλά όχι στα νησιά του Α. Αιγαίου. Αυτό, για να μη θιγεί το τουρκικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που φτάνει μέχρι τον 25ο Μεσημβρινό, στο μέσον του Αιγαίου.

Με την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν. μ. σ’ όλες τις ηπειρωτικές και νησιωτικές ακτές της, στην Ελλάδα θα ανήκει το 71,5% της θάλασσας του Αιγαίου, λόγω των χιλιάδων νησιών και νησίδων, στην Τουρκία το 8.8% και  ως διεθνή ύδατα θα παραμείνει το 19,7%. Αν μάλιστα η Ελλάδα ανακηρύξει την ΑΟΖ της, αυτό το 19,7% θα καταστεί ελληνική ΑΟΖ γιατί θα περιβάλλεται από ελληνικές ακτές – χωρικά ύδατα και άρα δεν απαιτείται οριοθέτηση με την Τουρκία.

Αυτά προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στο οποίο συνεχώς ομνύει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όσο, όμως, προσπαθεί να διατηρήσει το πνεύμα της «Διακήρυξης των Αθηνών» και τα δήθεν «ήρεμα νερά» τόσο εγκλωβίζεται στην ανάγκη συνεχών υποχωρήσεων και συμβιβασμών σε βάρος των εθνικών συμφερόντων.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr                                          

Γιώργος Παπαπροδρόμου: «… οι διαδικτυακές απάτες είναι το πιο διαδομένο έγκλημα στον Κυβερνοχώρο…»

0

1 Οκτ 2025

Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή του στη Σάμο, όπου έδωσε διάλεξη με θέμα: «Η Ασφάλεια του Ψηφιακού Περιβάλλοντος ως Προτεραιότητα για τη Σημερινή Οικογένεια» στην εκδήλωση που διοργάνωσε η στρατιωτική διοίκηση 79 ΑΔΤΕ «ΜΥΚΑΛΗ», στο πλαίσιο της φετινής χρονιάς, που είναι αφιερωμένη στην αναγνώριση του ρόλου και στην απόδοση τιμής στις οικογένειες του στρατιωτικού προσωπικού, ο Αντιστράτηγος ε.α., πρώην Διευθυντής της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, πτυχιούχος Νομικής ΑΠΘ – Δικαστικός Γραφολόγος και μέλος του Ινστιτούτου “Αντιναρκωτική Δράση – PADA”, Γιώργος Παπαπροδρόμου, παραχώρησε συνέντευξη στον δ/ντή σύνταξης του «Σαμιακού Βήματος» Μάνο Στεφανάκη.

1) Στρατηγέ, θα ήθελα να ξεκινήσουμε με την έναρξη λειτουργίας της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Πότε έγινε και αν καθυστερήσαμε ως χώρα στην ίδρυσή της, στελέχωση και λειτουργία της.

Τυπικά, η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, ως αυτοτελής Διεύθυνση, υπαγόμενη στον κο Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., ιδρύθηκε στις 15-03-2015, με αντίστοιχη Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, η οποία κάλυπτε το μισό Ελλαδικό χώρο (Νησιά Βορείου Αιγαίου, Θράκη, Ανατολική-Κεντρική-Δυτική Μακεδονία, Ήπειρο και Θεσσαλία). Πρόσφατα με το νέο νόμο για την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας (Ν. 5187/2025, άρθρο 51) μετονομάστηκε σε Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος.

Στιγμιότυπο από την ομιλία του στη Σάμο (Φωτό: «Σαμιακόν Βήμα»)

Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί για μένα προσωπικά μια δικαίωση αφού εδώ και χρόνια πάλευα για την μετονομασία κι εξέλιξη της υπηρεσίας να γίνει Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων στον Κυβερνοχώρο, κάτι που το έχω τεκμηριώσει επιστημονικά με άρθρα μου και ομιλίες, με αποκορύφωμα την δημοκρατική διαδικασία της διαβούλευσης[1].

2) Επιτρέψτε μου να ξεκινήσουμε από τα βασικά αλλά ουσιαστικά. Όταν χρησιμοποιούμε τον όρο «Ψηφιακό Περιβάλλον» τι ακριβώς εννοούμε; Το ρωτώ γιατί φοβάμαι ότι πολλοί «μεταφράζουν» διαφορετικά την πραγματική σημασία του.

Η έννοια τους ψηφιακού περιβάλλοντος, ή καλύτερα του Κυβερνοχώρου, είναι διαφορετική για τον καθένα ξεχωριστά αφού η κατανόηση του έχει σχέση με τα βιώματα και τα δεδομένα του καθενός μας ξεχωριστά. Επιγραμματικά θα έλεγα ότι η νέα αυτή διάσταση του χώρου είναι ανθρωπογενής και αποτελείται από το σύνολο των ψηφιακών συσκευών και τεχνολογικών εργαλείων, το σύνολο του λογισμικού και υλισμικού μέρους της τεχνολογίας, το σύνολο των πλατφορμών αλλά και των διαδικασιών που συνεχίζουν με δυναμικό τρόπο να φέρουν οι λεγόμενες τεχνολογίες αιχμής.

Με απλά λόγια ότι μας συνδέει στην υβριδική πραγματικότητα που ζούμε δηλαδή τον συνδυασμό εικονικής και φυσικής πραγματικότητας.

Για την διαμόρφωση του όρου αυτού συνέβαλαν πολλοί επιστήμονες και πνευματικοί πρωτεργάτες διαχρονικά.

3) Σας άκουγα κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Ανατολικής Σάμου, όπου παρουσιάσατε κάποια εντυπωσιακά αριθμητικά-στατιστικά στοιχεία για τον πληθυσμό της Γης, την αριθμητική υπεροχή των συσκευών κινητής τηλεφωνίας και πόσοι άνθρωποι είναι «συνδεδεμένοι» αλλά και το σεβαστό ποσοστό που δεν έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο και σε ψηφιακές ευκολίες. Θα ήταν ωφέλιμο για τους αναγνώστες μας να μας επαναλάβετε κάποια από αυτά τα στοιχεία.

Πρώτα απ όλα αναφερόμενος στο σημαντικότερο στοιχείο που είναι η τρέχουσα ανθρώπινη παρουσία στον πλανήτη μπορούμε να πούμε ότι ζούμε μια πληθυσμιακή έκρηξη αποτέλεσμα μεταξύ άλλων και των τεχνολογικών εξελίξεων. Από τα διακόσια σήμερα περίπου κράτη περνάμε στις εξακόσιες (600) περίπου μεγαλουπόλεις με την υπερσυγκέντρωση του πληθυσμού στα αστικά και μεγαλοαστικά κέντρα.

Από την άλλη έχουμε μπροστά μας με ανομοιόμορφο τρόπο μοιρασμένες δισεκατομμύρια ψηφιακές συσκευές, με σπουδαιότερη κι εμφανή μπροστά μας την τεχνολογία της κινητής τηλεφωνίας. Τα κινητά σήμερα υπερβαίνουν τον ανθρώπινο πληθυσμό της γης, ο οποίος είναι περίπου οκτώ δισεκατομμύρια κι εκατό σαράντα δυο εκατομμύρια (8.142.500.000) άνθρωποι την ώρα που μιλάμε[2].

Από το σύνολο του πληθυσμού της γης ένα ποσοστό της τάξεως του 30% δεν είναι συνδεδεμένο, δείγμα της τεχνολογικής ανισότητας που βιώνουμε, και μέρος της συνολικής κοινωνικο-οικονομικής-πολιτισμικής ανισότητας που βιώνει η ανθρωπότητα, ίσως η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη πρόκληση μαζί με αυτη της κλιματικής αλλαγής.

Το ποσοστό αυτό το αναφέρω ως Μη συνδεδεμένη Ανισότητα κι αγγίζει τα 2,6 δις συνανθρώπων μας, οι οποίοι καθίστανται ευάλωτοι στις εξελίξεις που διαμορφώνονται.

4) Διάβασα, πριν λίγες ημέρες, το άκρως αποκαλυπτικό άρθρο σας στην ενημερωτική ιστοσελίδα ethnos.gr με θέμα: «Εκπαίδευση-Νέες Τεχνολογίες-Ανθρώπινες δεξιότητες: Από την τεχνητή νοημοσύνη στην τεχνητή ανοημοσύνη και χειραγώγηση των αλγορίθμων;». Στέκομαι στη φράση «Από την τεχνητή νοημοσύνη στην τεχνητή ανοημοσύνη».
Αλήθεια, κινδυνεύουμε να χάσουμε το χαρακτηριστικό -τη νοημοσύνη- που έφερε τον πολιτισμό μας μέχρι τα σημερινά εντυπωσιακά αποτελέσματα;

Ο ανθρώπινος πολιτισμός και η δημιουργία κι εξέλιξη της τεχνολογίας είναι το συνολικό αποτέλεσμα των διαδικασιών φυσικής νοημοσύνης που ανέπτυξαν όλες οι ανθρώπινες γενιές σε όλες τις ανθρώπινες γωνιές. Ενδεχομένως αυτή η γωνιά που λέγεται Ελλάδα να συνέβαλε σε ένα πολύ σημαντικό βαθμό στην εξέλιξη αυτή κι εμείς σήμερα ζούμε ανάμεσα στα τεκμήρια αυτής της τεχνολογίας. Εξάλλου και η διεθνής αποτύπωση του όρου Technology αποδίδει δυο πολύ σημαντικές έννοιες, αυτής της Τέχνης και του Λόγου.

Ο δε όρος Κυβερνοχώρος θα πρέπει να μας είναι οικείος ως μια άγνωστη θάλασσα την οποία καλούμαστε ως Κυβερνήτες (δηλαδή καπετάνιοι της πλοήγησης μας στον χώρο αυτό) να πορευτούμε (σερφάροντας και πλοηγώντας).

5) Επιστρέφοντας στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, πόσο κοντά βρισκόμαστε στο να βλέπουμε όλο και μεγαλύτερα ποσοστά ηλεκτρονικών εγκλημάτων συγκριτικά με τα είδη εγκλημάτων που απαντώνται εκτός ψηφιακού περιβάλλοντος;

Όλες οι επίσημες εκθέσεις διεθνών οργανισμών όπως η Europol[3], Interpol[4], Eurojust[5], Συμβούλιο της Ευρώπης[6], δείχνουν την αυξητική τάση του Εγκλήματος στον Κυβερνοχώρο (Κυβερνοεγκλήματος κι όχι εγκλημάτων των κυβερνήσεων!!! ), το οποίο αποτελεί μέρος του σοβαρού κι οργανωμένου εγκλήματος που μαζί με την τρομοκρατία απειλεί τις δημοκρατικές μας κοινωνίες και την κοινωνική ειρήνη.

6) Παιδεία. Πόσο ισχυρό όπλο αποτελεί απέναντι στην έλλειψη γνώσης, που οδηγεί σε αδιέξοδα, όταν έχουμε ολοένα και μεγαλύτερη συσσώρευση γνώσεων με υπερβολικές ταχύτητες που δυσκολεύουν την αφομοίωση;
Σε τι είδους άνθρωπο οδηγούμαστε με τη «βοήθεια» του Διαδικτύου, και των νέων τεχνολογιών που ανήκουν και καθοδηγούνται από μια μικρή ομάδα υπερπλουσίων μεγιστάνων της Σίλικον Βάλλεϋ στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α.;

Η παιδεία είναι ίσως ο σημαντικότερος κοινωνικός θεσμός μετά την οικογένεια, η οποία σήμερα αποκτά έναν ιδιαίτερο ρόλο αφού στον 21ο αιώνα που διανύουμε με τις νέες τεχνολογίες σε δυναμική εξέλιξη θα πρέπει να δώσουν το ίδιο το όραμα των κοινωνιών μας (ανθρωποκεντρική χρήση της τεχνολογίας) και να διασφαλίσουν την αειφορία και την βιώσιμη ανάπτυξη.

Από την άλλη οι τεχνολογίες βρήκαν μια κοινωνία με πολλές ανισότητες και το ερώτημα παραμένει εάν μπορέσουν να συμβάλλουν στην άμβλυνση των ανισοτήτων. Ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν συγκεντρώθηκε τόσος πολύς πλούτος σε τόσα λίγα χέρια. Οι τεχνολογικές κι όχι μόνο ελίτ καθορίζουν σήμερα την ατζέντα αναδιανέμοντας τις σχέσεις εξουσίας και γι αυτό το λόγο αναφέρω συχνά ότι το θέμα του Κυβερνοχώρου είναι θέμα Δημοκρατίας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Παραλαμβάνοντας αναμνηστική πλακέτα από τον Διοικητή της 79 ΑΔΤΕ «ΜΥΚΑΛΗ», Ταξίαρχο κ. Σταύρο Μιχάλη (Φωτό: «Σαμιακόν Βήμα»)

7) Τονίσατε το ρόλο της οικογένειας και του σπιτιού, που είναι το πρώτο σχολείο, και το σχολείο που είναι το δεύτερο σπίτι, όπως είπατε χαρακτηριστικά στη διάλεξή σας. Η Ελλάδα επιδεικνύει ένα διαφορετικό επίπεδο προς αυτή την κατεύθυνση, αν αναλογιστούμε ότι σχετικές έρευνες δείχνουν να διατηρούμε κάπως τη συνοχή μας γύρω από τον θεσμό της οικογένειας, συγκριτικά με άλλες χώρες, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πού βρισκόμαστε σήμερα;

Η Ελλάδα συμμετέχει σήμερα στο ευρωπαϊκό καταρχήν γίγνεσθαι αλλά και στο ευρύτερο περιφερειακό και παγκόσμιο γίγνεσθαι. Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της χώρας μας είναι το πολιτισμικό της απόθεμα το οποίο με έναν καλό συνδυασμό της κατάλληλης για τις ανάγκες του σήμερα παιδείας μπορεί να μας δώσει σημαντικά πλεονεκτήματα, μετατρέποντας την χρήση των τεχνολογιών σε μια πραγματική αναγέννηση.

Όμως η οικογένεια του σήμερα συναντά πολλές προκλήσεις ενδεχομένως και εμπόδια τα οποία έχουν μια πολυεπίπεδη αιτιολογική αφετηρία.

Ποια είναι τα εφόδια που πρέπει να έχει σήμερα ο γονιός για να μπορέσει να σταθεί στο νέο περιβάλλον;

Ένα από τα βασικά θέματα είναι η αποκατάσταση της ποιοτικής επικοινωνίας με τα παιδιά μας αλλά και με το περιβάλλον τους. Δίνουμε σήμερα ως γονείς το καλό παράδειγμα με τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τις τεχνολογίες;

8) Καθημερινά διαβάζουμε ή ακόμη χειρότερα, βιώνουμε στον στενό κοινωνικό μας κύκλο, μαρτυρίες συγγενών, φίλων ή γνωστών μας, να έχουν πέσει θύματα απάτης.
Κυρίως μέσω Διαδικτύου. Αντί να μειώνονται, τα ποσοστά αυξάνονται! Έλλειψη πλημμελούς ενημέρωσης; Δεν επαρκούν τα μέσα αντιμετώπισης του φαινομένου; Άκουγα χαρακτηριστικά την αναφορά σας στην ύπαρξη οργανισμών, που έχουν επιφορτιστεί με την προστασία μας απέναντι στο ηλεκτρονικό έγκλημα, και για πολλούς εξ αυτών ούτε καν γνωρίζουμε την παρουσία τους στη χώρα μας.

Πρώτα απ όλα οι διαδικτυακές απάτες είναι το πιο διαδομένο έγκλημα στον Κυβερνοχώρο με μια μεγάλη πολυμορφική παραλλαγή. Ο αντίκτυπος σε παγκόσμιο επίπεδο υπερβαίνει τα δέκα τρις δολάρια.

Σίγουρα η κουλτούρα της πρόληψης μπορεί να αποτρέψει ή να περιορίσει σημαντικά τα περιστατικά απάτης που καταστρέφουν άτομα, οικογένειες κι επιχειρήσεις.

Αναφορικά με την κουλτούρα της πρόληψης μην ξεχνάμε ότι νοτιότερα της Σάμου, ο πατέρας της ιατρικής επιστήμης (Ιπποκράτης) μας έδειξε το δρόμο να προλαβαίνουμε παρά να παθαίνουμε ( ο θυμόσοφος λαός μας το λέει με μια παροιμία «κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε»).

Σήμερα στη χώρα μας έχουμε την ευκαιρία να φιλοξενούμε έναν πολύ σημαντικό Οργανισμό της ΕΕ, τον ENISA[7], τον πλέον αρμόδιο για την Κυβερνοασφάλεια, όπως και τον CEDEFOP[8] για την επαγγελματική κατάρτιση κι εκπαίδευση. Υπάρχουν εργαλεία όπως η Εθνική Ακαδημία Ψηφιακών Ικανοτήτων[9] που καλό είναι να επισκεφτούμε και πολύ καλύτερο θα είναι τα πανεπιστήμια της χώρας μας να δίνουν σχετικό υλικό στην πλατφόρμα. Το ίδιο και τα σχολεία μας.

Στιγμιότυπα από τις ενημερωτικές εκδηλώσεις για την Κυβερνοασφάλεια που πραγματοποήθηκαν πρόσφατα στη Λήμνο (Φωτό: limnosnea.gr)

9) Δεν μιλήσαμε για το έμψυχο υλικό, τους ανθρώπους που στελεχώνουν τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Άκουσα κάποιους εξ αυτών, σε παλαιότερη ενημερωτική ημερίδα που πραγματοποιήθηκε πριν μερικά χρόνια, στην ίδια αίθουσα που μιλήσατε εσείς, και το επίπεδο σπουδών τους και η κατάρτισή τους ήταν υψηλού επιπέδου.

Βρισκόμαστε σε καλό επίπεδο συγκριτικά με αντίστοιχες Διευθύνσεις του εξωτερικού;

Και να προσθέσω στο ερώτημά μου για τον τεχνολογικό εξοπλισμό, αν είναι σύγχρονος και αποτελεσματικός.

Όπως λέω σε όλες τις ομιλίες μου το σημαντικότερο στοιχείο σε έναν οργανισμό ή σε μια υπηρεσία είναι το humanware κι όχι το software και hardware.

Στην υπηρεσία αυτή υπηρετούν πολύ αξιόλογα άτομα, όμως θα ήταν άδικο να μην τονίσουμε και τις συναρμόδιες υπηρεσίες που προσφέρουν τόσο σημαντικό έργο, που δίχως την βοήθεια τους δεν θα μπορούσε η συγκεκριμένη υπηρεσία να φέρει σε πέρας το έργο της.

Αναφέρω ενδεικτικά όλες τις περιφερειακές υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας, τις εγκληματολογικές υπηρεσίες, τις υπηρεσίες της διεθνούς αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας, τις υπηρεσίες εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης, κα.

Η αποτελεσματικότητα στην κυβερνοασφάλεια και στην αντιμετώπιση του Κυβερνοεγκλήματος είναι προϊόν ομαδικής δουλείας κι όχι επιφανειακής μονομερούς προσέγγισης. Σημαντικό ρόλο παίζει η ίδια η δικαιοσύνη και το ποσοστό των ποιοτικών της χαρακτηριστικών.

Κατά την πραγματοποίηση ημερίδας που διοργάνωσε ο Δήμος Μάνδρας Αττικής στις 27 Σεπτεμβρίου 2025 (Φωτό: thriassio.gr)

10) Ο κόσμος μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και η περίφημη A.I. – Artificial Intelligence, η Τεχνητή Νοημοσύνη, έρχεται με απίστευτη δύναμη να αλώσει κάθε σημείο αναφοράς και σταθερότητας στις μέχρι σήμερα ζωές μας. Παράδειγμα η συζήτηση για το πόσα επαγγέλματα κινδυνεύουν να μην υπάρχουν σε λίγα χρόνια μέχρι τον κίνδυνο αφανισμού του ανθρώπου. Ο κατάλογος κινδυνολογίας είναι ατέλειωτος. Τελικά η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ερμηνευτεί με το κλασικό παράδειγμα περί χρήσης του μαχαιριού -κόβουμε το ψωμί αλλά μπορούμε και να τραυματίσουμε ή να αφαιρέσουμε τη ζωή συνανθρώπου μας- ή αποτελεί κάτι άλλο, κάτι εντελώς διαφορετικό;

Η ΤΝ είναι κάτι που διαμορφώθηκε στα προηγούμενα χρόνια, φέρνει σημαντικές εξελίξεις σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας (όπως στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην γεωργία, στην ναυτιλία, στις μεταφορές, κα) αλλάζοντας τα παραγωγικά μοντέλα των κοινωνιών μας. Επαγγέλματα θα βρεθούν σύντομα σε φθίνουσα πορεία και άλλα επαγγέλματα θα αναδειχθούν. Το κρίσιμο είναι πως μια κοινωνία θα μετασχηματίζει τις παραγωγικές ανθρώπινες δυνάμεις της σε έναν συνδυασμό καινοτομίας και συμπερίληψης, αγκαλιάζοντας όλες τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Στην προσπάθεια αυτή δεν περισσεύει κανείς και θεωρώ πολύ σημαντικό να βοηθήσει την προσπάθεια αυτή το σύνολο των ακαδημαϊκών μας οντοτήτων (πανεπιστήμια κι ερευνητικά κέντρα, παραγωγικοί φορείς).

11) Θα μπορούσε να μιλά μαζί σας κάποιος επί ώρες, χωρίς καν να αντιλαμβάνεται το πέρασμα του χρόνου.

Βάζοντας εδώ μια τελεία, αλλά χωρίς παύλα, αφού ελπίζουμε να σας έχουμε σύντομα κοντά μας και πάλι, τι θα συμβουλεύατε τους αναγνώστες μας για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζουμε το ψηφιακό περιβάλλον που τείνει να αφομοιώσει κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας;

Να το δούμε καταρχήν θετικά αφού βρεθήκαμε στο σταυροδρόμι σημαντικών εξελίξεων, μεταβατικού χαρακτήρα, αποτελώντας μια ευκαιρία να πορευτούμε καλύτερα.

Όμως αυτό για να γίνει απαιτεί κοινή προσπάθεια, ατομική υπέρβαση, προσήλωση στην θετική κι ανθρώπινη πλευρά της τεχνολογίας.

Να γίνουμε κυβερνήτες στον κυβερνοχώρο, με σεβασμό στον συνάνθρωπο μας και στις κοινές μας αξίες.

Και μην ξεχνάμε ότι ο κάθε καπετάνιος (κυβερνήτης) χαράζει τη ρότα πρώτα νοητικά με τη φυσική νοημοσύνη και την υλοποιεί με την τεχνολογία.

Κι αυτό που λέω για τη χώρα μας να αυξήσουμε την κουλτούρα της κριτικής σκέψης και της συνεργασίας. Να σκεφτόμαστε κριτικά κι ακριτικά, κι όχι υποκριτικά και υδροκεφαλικά, αγαπώντας τον τόπο μας με τον τρόπο μας.

[1] https://www.opengov.gr/yptp/?c=6861

[2] https://www.census.gov/popclock/

[3] https://www.europol.europa.eu/about-europol/european-cybercrime-centre-ec3 Μάλιστα το EC3 European Cybercime Center το Κέντρο Αντιμετώπισης του Κυβερνοεγκλήματος αποτελείται από ελληνικές λέξεις κάτι που επισήμανα σε παρουσίασή μου στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο https://www.eppgroup.eu/sites/default/files/event-files/Monika%20Zuchowska/201726/Papaprodromou%20-%20presentation.pdf

[4] https://www.interpol.int/Crimes/Cybercrime

[5] https://www.eurojust.europa.eu/crime-types-and-cases/crime-types/cybercrime

[6] https://www.coe.int/en/web/cybercrime

[7] https://www.enisa.europa.eu/

[8] https://www.cedefop.europa.eu/el

[9] https://nationaldigitalacademy.gov.gr/

Από την έντυπη έκδοση του «Σαμιακού Βήματος»

Κοινή δήλωση των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Ιταλίας σχετικά με τον στολίσκο «Global Sumud Flotilla»

1

Η Ελλάδα και η Ιταλία παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις όσον αφορά τον στολίσκο «Global Sumud Flotilla» και καλούν τις ισραηλινές αρχές να διασφαλίσουν την ασφάλεια των συμμετεχόντων και να επιτρέψουν την παροχή όλων των μέτρων προξενικής συνδρομής.

Εμείς, οι Υπουργοί Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ιταλικής Δημοκρατίας, απευθύνουμε έκκληση προς τις γυναίκες και τους άνδρες του στολίσκου να αποδεχθούν την πρόταση του Λατινικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων να αναλάβει την ασφαλή παράδοση της βοήθειας, ως έκφραση αλληλεγγύης προς τα παιδιά, τις γυναίκες και τους άνδρες της Γάζας.

Χάρη στη διπλωματική πρωτοβουλία του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald J. Trump, παρουσιάζεται, για πρώτη φορά, μια απτή ευκαιρία να τερματισθεί αυτή η βίαιη σύγκρουση και η οδύνη του παλαιστινιακού πληθυσμού, μέσω και της πλήρους πρόσβασης σε ανθρωπιστική βοήθεια.

Η Ελλάδα και η Ιταλία επαναλαμβάνουν την ανάγκη για πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, καθώς και για την επίτευξη εκεχειρίας το συντομότερο δυνατό.

Σε αυτήν την εξαιρετικά ευαίσθητη συγκυρία, άπαντες πρέπει να απέχουν από πρωτοβουλίες, τις οποίες θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν εκείνοι που εξακολουθούν να απορρίπτουν την ειρήνη.

Τα υποτιθέμενα κέρδη της Τουρκίας είναι δαπανηρές ψευδαισθήσεις

1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Η σύνοδος κορυφής Τραμπ-Ερντογάν στις 25 Σεπτεμβρίου 2025 ήταν μια δίωρη παράσταση στον Λευκό Οίκο όπου η αμερικανική ισχύς, το προσωπικό εγώ και η συναλλακτική πολιτική επισκίασαν συμμαχίες, θεσμούς και δημοκρατικούς κανόνες.

Ο ισχυρισμός του πρέσβη Τομ Μπαράκ ότι ο Ερντογάν χρειαζόταν την «νομιμότητα» των ΗΠΑ δεν ήταν απλώς ουδέτερος, ήταν μάλλον προσβλητικός. Υπονοούσε ότι η κυριαρχία της Τουρκίας, η συναίνεση του λαού της και η αξιοπιστία των εκλογών της θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να «παραχωρηθούν» από την Ουάσιγκτον. Οι ηγέτες της τουρκικής αντιπολίτευσης δικαίως το επεσήμαναν αυτό: η νομιμότητα προέρχεται από το έθνος, όχι από μια ξένη πρωτεύουσα ή έναν ηγέτη τύπου ριάλιτι.

Ο ίδιος ο Τραμπ, που ποτέ δεν σεβόταν τις διπλωματικές συμβάσεις, αστειεύτηκε ότι ο Ερντογάν «γνώριζε περισσότερα για τις νοθευμένες εκλογές από οποιονδήποτε άλλον», υποβιβάζοντας τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ κρατών σε μια ωμή σύγκριση προσωπικών αυταρχισμών. Οι δηλώσεις του Ρούμπιο ήταν χειρότερες: Η Τουρκία, ισχυρίστηκε, «παρακαλούσε» τις ΗΠΑ για προσοχή, ενώ ακόμη και η Χαμάς υποτίθεται ότι υποτάσσονταν στον Τραμπ. Το μήνυμα ήταν αδιαμφισβήτητο: οι σύμμαχοι είναι πελάτες, οι ηγέτες είναι θεοί και η διεθνής διπλωματία είναι ένα στάδιο για την αμερικανική αυτο-εξύψωση.

Κι όμως, τα υποτιθέμενα «κέρδη» για την Τουρκία είναι δαπανηρές ψευδαισθήσεις. Μια 20ετής συμφωνία για το LNG αυξάνει την ενεργειακή εξάρτηση από τις ΗΠΑ, μια συμφωνία για την πυρηνική ενέργεια για πολιτικούς σκοπούς συνδέει την Τουρκία με μια ακόμη τροχιά αμερικανικής επιρροής και η παραγγελία αεροσκαφών της Boeing μοιάζει περισσότερο με δωροδοκία για καλή θέληση παρά με στρατηγική νίκη. Στα πραγματικά ζητήματα, όπως πρόσβαση των F-35, προμήθεια F-16, διαμεσολάβηση στη Γάζα, η Τουρκία δεν έλαβε τίποτα άλλο παρά αόριστες υποσχέσεις και υπό όρους χειρονομίες.

Φαίνεται ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να καταφέρει προσέγγιση με τους Αμερικανούς όσον αφορά τους S-400, όσα σχέδια και να προβάλλουν, εκτός κι αν τους στείλουν πίσω στη Ρωσία. Αυτή η εκτίμηση απορρέει από αυτά που μας διδάσκει ο Θουκυδίδης με τους λόγους του Διοδότου για τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας και τη προμήθεια του Ρωσικού Α\Α συστήματος S-400.

Οι ΗΠΑ βρέθηκαν μπροστά στην πιο ορθολογική διαχείριση της ισχύος, που επιβάλλει ότι τους αδύναμους δεν πρέπει να τους εξοντώνει ο ισχυρός, αλλά να τους απομυζεί. Οι αποστάτες, Τούρκοι πρέπει να επιστρέψουν στην ηγεμονία – με την ουρά στα σκέλια – όσο το δυνατό πιο σύντομα και πιο ανέξοδα. Όσοι πιστεύουν στην εκ των προτέρων καθορισμένη θανατική ποινή σε βάρος της Τουρκίας, είναι προφανές ότι δεν εξυπηρετεί αυτόν τον προσανατολισμό, καθώς θα τους εξαναγκάσει να αγωνιστούν μέχρις εσχάτων φέρνοντας μόνο ζημιές. Η σύνεση, ως παντοδύναμο πολιτικό όπλο των ισχυρών, καθιστά σαφές ότι δεν υπάρχει πιο σώφρων πολιτικός δρόμος από την κερδοφορία που τελεί εν ειρήνη. Οι εξάρσεις και οι αποστασίες δε συμφέρουν τους ισχυρούς. Πόσο μάλλον η χρονική παράτασή τους. Η συγχώρεση οφείλει να προβάλλεται ως ύψιστη γενναιοδωρία. Αν η ισχύς καταφέρει και φορέσει πειστικά το ουμανιστικό προσωπείο, θα διαρκέσει επ’ άπειρο, αφού θα έχει ματαιώσει όλες τις αντιστάσεις. Ο υποτελής πρέπει να νιώθει προστατευμένος από τον ισχυρό και – αν είναι δυνατό – να μην αντιλαμβάνεται την εκμετάλλευση που υφίσταται.

Αυτή η σύνοδος κορυφής υπογραμμίζει μια επικίνδυνη τάση: η περσοναλιστική διπλωματία υπερισχύει των θεσμικών κανόνων, οι συναλλακτικές σχέσεις και οι κολακείες αντικαθιστούν τις στρατηγικές συνεργασίες και οι δημοκρατικές αρχές υποβαθμίζονται υπέρ του θεάματος. Η Τουρκία αντιμετωπίστηκε λιγότερο ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ και περισσότερο ως πιόνι στο σκηνικό του Τραμπ, στο οποίο αναμενόταν να υποκύψει στις αμερικανικές ιδιοτροπίες, ενώ παράλληλα ταπεινώθηκε δημόσια.

Αν αυτή η σύνοδος κορυφής μείνει στη μνήμη των Τούρκων για κάτι, αυτό θα πρέπει να είναι ως μια προειδοποιητική ιστορία: όταν η διπλωματία γίνεται τσίρκο, το έθνος πληρώνει το τίμημα, ενώ οι προσωπικότητες παίζουν πολιτικά με τον κόσμο.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

 

Σάλος στην Τουρκία: Διαρροή βίντεο για τη συνάντηση Τραμπ με Ερντογάν – “Πήραμε τα @@ μας”

0

Associated Press
Η διαρροή συνομιλίας Τούρκου δημοσιογράφου έξω από τον Λευκό Οίκο ανοίγει νέο κύκλο αντιδράσεων στην Τουρκία.

Ένα ανοιχτό μικρόφωνο στάθηκε αρκετό για να προκαλέσει θύελλα στην Τουρκία. Ανταποκριτής τουρκικού καναλιού έξω από τον Λευκό Οίκο εμφανίζεται να δηλώνει πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν “δεν πήρε τίποτα” από τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ σχολιάζει και ενδοοικογενειακές συγκρούσεις στο προεδρικό περιβάλλον.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, το επίμαχο βίντεο δημοσιοποιήθηκε από φιλοκυβερνητικό μέσο, προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Στο υλικό καταγράφεται η συνομιλία του ανταποκριτή της NTV στην Ουάσιγκτον, Χουσεΐν Γκιουνάι, ο οποίος αναφέρει ότι οι συνομιλίες Ερντογάν – Τραμπ περιλάμβαναν “σκληρούς όρους” για τα CAATSA, τα F-35, καθώς και οικονομικές και γεωπολιτικές απαιτήσεις που -όπως υποστήριξε- η Τουρκία αδυνατεί να ικανοποιήσει.

Πέρα από τα ελληνοαμερικανικά ζητήματα, ο Γκιουνάι μίλησε και για το εσωτερικό σκηνικό στην Άγκυρα, σχολιάζοντας πιέσεις κατά του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, αλλά και αντιπαλότητες στο στενό περιβάλλον του προέδρου: την ομάδα γύρω από τον γαμπρό, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, απέναντι σε εκείνη του γιου, Μπιλάλ Ερντογάν.

Στις δηλώσεις του αναφέρεται ακόμα και σε σενάρια για “την επόμενη ημέρα” στην Τουρκία, αφήνοντας ανοικτά ερωτήματα για τις εσωτερικές ισορροπίες στην τουρκική ηγεσία.

Ο διάλογος:

Δημοσιογράφος: Πώς πήγαν οι συνομιλίες;

Χουσεΐν Γκιουνάι: Ωραία… αλλά δεν πήραμε τίποτα. Πήραμε τα α……α μας. Δεν πήραμε τίποτα.

Δημοσιογράφος: Όχι λένε πως πήραμε.

Χουσεΐν Γκιουνάι: Ναι πήραμε, αλλά πήραμε τον π…ο. Μίλησαν για τα CAATSA, τα F-35, αλλά έθεσαν όρους. Όπως αν εκδιωχθούν οι Παλαιστίνιοι από τα μέρη τους, να τους πάρει η Τουρκία. Επίσης, του είπε να σταματήσεις να αγοράζεις φυσικό αέριο από τη Ρωσία και να μην κάνεις εμπόριο με την Κίνα και να μεταφέρεις χρήματα στην Παλαιστίνη. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από αυτά.

Δημοσιογράφος: Ε, με αυτά ο Ερντογάν θα πεθάνει!

Χουσεΐν Γκιουνάι: Μα αυτήν την περίοδο μιλούν για την εποχή μετά από αυτόν.

Δημοσιογράφος: Μήπως η κάμερα σου είναι ανοιχτή;

Χουσεΐν Γκιουνάι: Όχι… ανοίγει αν πατήσω μόνο εδώ αυτό… Μέσα (σ.σ στην Άγκυρα) ήδη πιέζουν ιδιαίτερα τον Χακάν Φιντάν. Τώρα που με τη δήλωσή του τού ξέφυγε η πληροφορία για τους κινητήρες των αεροσκαφών… κανείς δεν το ήξερε. Ο άνθρωπος έριξε ξαφνικά μια βόμβα. Το έκανε εσκεμμένα. Παίζει με τον Αλμπαϊράκ. Δηλαδή παίζει με τον γαμπρό. Εκεί μέσα υπάρχει μεγάλος καβγάς μεταξύ του Φιντάν, του γαμπρού και τους Μπιλάλ (σ.σ. γιος του Ερντογάν). Αυτές οι τρεις ομάδες σκοτώνονται.

news247

Λ. Χρυσανθόπουλος: οι κίνδυνοι για την Ελλάδα από τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιταχύνει τις διαπραγματεύσεις ένταξης της Ουκρανίας

1
Εάν περάσει το σχέδιο Κόστα, θα μπορεί εύκολα να εφαρμοστεί και στις διαπραγματεύσεις ένταξης με την Τουρκία και τότε η Ελλάδα και η Κύπρος δεν θα μπορέσουν να κρατήσουν παγωμένα ορισμένα διαπραγματευτικά κεφάλαια που δεν κινούνται τώρα χάρη στον κανόνα της ομοφωνίας.

 
Γράφει Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος

 

Στην άτυπη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. που θα πραγματοποιηθεί αύριο στην Κοπεγχάγη, ένα από τα θέματα που θα συζητηθούν είναι οι διαπραγματεύσεις ένταξης της Ουκρανίας στην Ε.Ε. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα ηγείται μιας προσπάθειας για την προώθηση της ένταξης της Ουκρανίας παρά τις αντιρρήσεις που έχει εκφράσει η Ουγγαρία. Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, ο οποίος εκφράζει την άποψη και πολλών εν ενεργεία αξιωματούχων, προειδοποίησε ότι θα ήταν λάθος η ένταξη της Ουκρανίας στην Ε.Ε. Ειδικότερα, ανέφερε ότι η διαφθορά, η αδύναμη οικονομία και η έλλειψη κρατικής δομής καθιστούν προς το παρόν την Ουκρανία μη αποδεκτή για ένταξη.

Στη σύνοδο της 1ης Οκτωβρίου, ο Κόστα προτίθεται να αναζητήσει υποστήριξη από τις ηγεσίες των κρατών-μελών της Ε.Ε. προκειμένου να απλοποιηθεί η διαδικασία ένταξης νέων μελών. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, όλα τα στάδια της ενταξιακής διαδικασίας απαιτούν ομοφωνία από τα 27 κράτη-μέλη. Το σχέδιο του Κόστα προβλέπει ότι τα αποκαλούμενα «διαπραγματευτικά clusters ή κεφάλαια» θα μπορούσαν να ενεργοποιούνται με την έγκριση ειδικής πλειοψηφίας των κρατών-μελών και όχι με ομοφωνία. Ενώ λοιπόν σήμερα για το κλείσιμο ενός κεφαλαίου απαιτείται ομοφωνία, με την προτεινόμενη ειδική πλειοψηφία θα μπορούσαν η Ουκρανία και η Μολδαβία να ξεκινήσουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να επιδείξουν ενδεχομένως μια φαινομενική πρόοδο σε συγκεκριμένου τομείς προωθώντας απρόσκοπτα την ένταξή τους ακόμη κι αν ένα η δύο κράτη-μέλη έφερναν αντιρρήσεις.

Η πρόταση Κόστα θα τεθεί αύριο στην άτυπη σύνοδο για να υιοθετηθεί από το Συμβούλιο Υπουργών που θα γίνει στα τέλη του Οκτωβρίου. Οι Έλληνες αναμένουμε, απαιτούμε καλύτερα, από την ελληνική κυβέρνηση να ορθώσει το ανάστημά της και να απορρίψει την πρόταση ειδικής πλειοψηφίας για τα κεφάλαια. Γιατί αν αυτή περάσει, θα ανοίξουν για τη χώρα μας οι ασκοί του Αιόλου όχι μόνο για τις διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας, αλλά και των Τιράνων και των Σκοπίων.

Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδος στην Αρμενία, την Πολωνία, τον Καναδά, ως Γ.Γ. του ΟΣΕΠ (2006-12) και ως Γενικός Διευθυντής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών. Όπως και ο πατέρας του, διετέλεσε Γενικός Πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη. Για την αντιμνημονιακή του αντίσταση του αφαιρέθηκε με προεδρικό διάταγμα το 2013 ο τίτλος του πρέσβη επί τιμή, που του επεστράφη το 2016. Είναι συγγραφέας των βιβλίων “Το χρονικό του Καυκάσου” (2004) και του “Όταν η Ελλάδα τολμά”.

geopolitico.gr