Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Βελιγράδι (2001-2004), Γουίλιαμ Μοντγκόμερι, δήλωσε σε συνέντευξή του στη σερβική εφημερίδα Danas ότι η κατάσταση στην περιοχή «γίνεται δυνητικά βίαιη και ασταθής».

«Υπάρχουν πολλές καταστάσεις, ειδικά στο Κοσσυφοπέδιο, αλλά και στη Βοσνία, όπου οι άνθρωποι είναι πολύ θυμωμένοι μεταξύ τους και μπορεί να ξεσπάσει βία, και αυτό είναι το επιχείρημά μου, και γι’ αυτό πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε αυτό. Ειλικρινά, η Δύση… έχει άλλα προβλήματα στα οποία πρέπει να επικεντρωθεί. Έχουν τεράστια προβλήματα στη Γαλλία, τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, παντού. Και έτσι, νομίζω, σε κάποιο βαθμό, παραμελούν αυτήν την περιοχή. Και νομίζω ότι αυτό είναι λάθος».

«Ανησυχώ ότι θα συνεχιστεί όπως είναι τώρα, αφήνοντας αυτές τις χώρες, αυτά τα μέρη, ως χώρες τρίτης κατηγορίας χωρίς ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, χωρίς την ευκαιρία να προχωρήσουν πραγματικά, επειδή πρέπει να υπάρξει αλλαγή. Έτσι, το πιθανό κακό αποτέλεσμα είναι – δεν υπάρχει καμία αλλαγή και όλα θα συνεχίσουν όπως πριν. Το χειρότερο σενάριο είναι ότι θα μπορούσε να ξεσπάσει βία. Για παράδειγμα, έχετε την κατάσταση στη Βοσνία τώρα που αφορά τον Πρόεδρο Ντόντικ, και αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί προσεκτικά, ώστε να μην οδηγήσει σε βία».

Όσον αφορά τις προσδοκίες της κυβέρνησης Τραμπ για τα Βαλκάνια, λέει ότι είχε υψηλές προσδοκίες.

«Είχα υψηλές προσδοκίες επειδή ο Πρόεδρος Τραμπ έχει δείξει σε όλο τον κόσμο ότι είναι έτοιμος να αναλάβει νέες θέσεις και να αλλάξει τα πράγματα. Και ήλπιζα ότι θα το έκανε αυτό τώρα στα Βαλκάνια. Όχι ακόμα, αλλά απομένουν περισσότερα από τρία χρόνια στη διοίκησή του. Και ελπίζω πραγματικά ότι θα ενδιαφερθεί, γιατί με το στυλ του – αν δει ότι τα πράγματα δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε, δεν φοβάται να τα αλλάξει αν αποφασίσει να το κάνει».

Ο Μοντγκόμερι προσθέτει ότι δεν βλέπει επιστροφή στην εξύμνηση των Κάρατζιτς, Μλάντιτς, Μιλόσεβιτς, Τούτζμαν ή των πολιτικών τους.

«Δεν βλέπω επιστροφή στην πολιτική τους στην περιοχή, τελεία και παύλα. Δεν το βλέπω αυτό. Δεν το βλέπω. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία ιδρύθηκε με τον συγκεκριμένο σκοπό να φέρει περισσότερη ειρήνη, ασφάλεια και συνεργασία στην περιοχή. Αυτός ήταν ο δηλωμένος στόχος τους. Και μάλιστα, στην περίπτωση αυτής της περιοχής, νομίζω ότι απέτυχε σε αυτή τη βασική αποστολή επειδή ο Ζόραν Τζίντζιτς δολοφονήθηκε, εν μέρει, τουλάχιστον εν μέρει, λόγω της ανάγκης συνεργασίας με το Δικαστήριο της Χάγης. Και νομίζω ότι μέχρι σήμερα, οι απόψεις σε αυτήν την περιοχή για τον πόλεμο παραμένουν τόσο ισχυρές και διχασμένες όσο ποτέ.»

Λέει ότι ο ύπατος εκπρόσωπος στη Βοσνία έκανε ένα τεράστιο λάθος όταν εναντιώθηκε στον Ντόντικ.

«Το έκανε αυτό σε συνεργασία με τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ, ο οποίος τώρα έχει αποχωρήσει. Αλλά ήταν λάθος να του αντιταχθούμε, επειδή αυτό μόνο επιδείνωσε την κατάσταση. Μπορώ να πω ότι και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι είχαν προβλήματα με τον Ντόντικ και ότι η ΕΕ τους είπε να το αφήσουν στην ησυχία του, και αυτός ο ανώτερος αξιωματούχος δεν το άκουσε αυτό και δημιούργησε κάποια αστάθεια στην περιοχή», δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Danas ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Βελιγράδι, Γουίλιαμ Μοντγκόμερι.

Όταν ρωτήθηκε για τον βομβαρδισμό της Σερβίας το 1999, απάντησε:

«Νομίζω ότι συνέβη επειδή η Δύση, και ιδιαίτερα η Μαντλίν Όλμπραϊτ, η Υπουργός Εξωτερικών μας, μισούσε τον Μιλόσεβιτς και τον κατηγορούσε για τα προβλήματα στη Βοσνία και την Κροατία. Και μπορώ να σας πω, για δέκα χρόνια, από το 1990 έως το 2000, ανησυχούσαμε για το Κόσοβο.

Γιατί;

Ενώ οι μάχες γίνονταν στην Κροατία και τη Βοσνία, ανησυχούσαμε για το Κόσοβο. Και με τρέλαινε επειδή ήθελα να αφιερώσω περισσότερο χρόνο και προσοχή στις μάχες που γίνονταν τότε. Αλλά ανησυχούσαμε επειδή, αν κοιτάξετε τη Βοσνία και την Κροατία, η βία περιοριζόταν σε αυτά τα μέρη. Αλλά υπήρχαν κάθε είδους παράγοντες στο Κόσοβο εκτός της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Υπήρχαν από τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, τη Βόρεια Μακεδονία, την Αλβανία – όλοι είχαν συμφέρον στο Κόσοβο. Και οι πιθανότητες να εξαπλωθεί ο πόλεμος στο Κόσοβο σε αυτές τις άλλες περιοχές ήταν πραγματικά υψηλές. Αφιερώσαμε πολύ χρόνο σε αυτό το θέμα. Είχαμε πολλές επισκέψεις εδώ. Ο Χόλμπρουκ, άλλοι ήρθαν, μίλησαν με τον Μιλόσεβιτς, κ.λπ. Δημιουργήσαμε ειρηνευτικές δυνάμεις στο Κόσοβο, κ.λπ., οι οποίες δεν ήταν πραγματικά πολύ αποτελεσματικές. Αλλά όλα αυτά οδήγησαν στην απόφαση να βομβαρδιστεί το Βελιγράδι. Και μετά το Κόσοβο.

Και ο τρόπος που έγινε, λυπάμαι που το λέω, ήταν ότι έγινε μια συνάντηση στο Ραμπουγιέ. Στη διάσκεψη παρευρέθηκαν οι ηγέτες του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου και οι Σέρβοι. Και μετά από λίγες μέρες περίπου, εμφανίστηκε ένα έγγραφο υπογεγραμμένο από τον Απελευθερωτικό Στρατό του Κοσσυφοπεδίου, και η Σερβία αρνήθηκε να το υπογράψει. Ο Χένρι Κίσινγκερ είπε ευθέως ότι καμία κυβέρνηση στον κόσμο δεν θα υπέγραφε αυτό το έγγραφο επειδή απαιτούσε να επιτραπεί σε περίπου 60.000 στρατιώτες να περάσουν από όλη τη Σερβία, συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου. Και ο Κίσινγκερ και άλλοι είπαν ότι κανείς δεν θα το υπέγραφε.

Έτσι, κανείς δεν υπέγραψε. Και την επόμενη μέρα, ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί. Και νομίζαμε ότι οι βομβαρδισμοί θα διαρκούσαν μία ή δύο μέρες.

Και τότε ο Μιλόσεβιτς συνήλθε και είπε: «Εντάξει, θα το κάνουμε».

Σκέφτηκε ο Μιλόσεβιτς: θα βομβαρδίσουν για μία ή δύο μέρες, και μετά θα σταματήσουν και θα συνέλθουν. Και οι δύο πλευρές έκαναν λάθος εκτίμηση. Και οι δύο πλευρές έκαναν λάθος.

Και το ΝΑΤΟ βρισκόταν σε αυτή τη θέση όπου έπρεπε να δουλέψουμε σαν τρελοί για να πείσουμε το ΝΑΤΟ να συμφωνήσει στους βομβαρδισμούς. Δεν ήταν εύκολο. Η Ελλάδα ήταν εντελώς αντίθετη. Κάποιες άλλες χώρες ήταν επίσης εντελώς αντίθετες. Αλλά τελικά το περάσαμε. Και τότε το πρόβλημα έγινε, ειλικρινά, ότι δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε τους βομβαρδισμούς. Γιατί αν τους σταματούσαμε, οι χώρες του ΝΑΤΟ δεν θα συμφωνούσαν ποτέ να τους ξαναρχίσουν. Αυτή η ηλίθια εκστρατεία, που νομίζαμε ότι θα διαρκούσε δύο μέρες, συνεχίστηκε.

Και κάθε μέρα έπρεπε να βρίσκουμε νέους στόχους, μεταξύ των οποίων δυστυχώς ήταν και η κινεζική πρεσβεία.

Γιατί αν σταματούσαμε τους βομβαρδισμούς, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να τους ξαναρχίσουμε.

Και μετά πήραμε κάποιες τρομερές αποφάσεις. Νομίζω ότι η απόφαση, για παράδειγμα, να βομβαρδίσουμε το RTS, ήταν τρομερή.

Δηλαδή, το ανακοινώσαμε. Ήξεραν ότι θα το κάναμε, αλλά ήταν μια κακή απόφαση. Αλλά ούτως ή άλλως, γι’ αυτό συνεχίσαμε τους βομβαρδισμούς. Και νομίζω ότι όλο αυτό, ειλικρινά, ήταν ένα λάθος.

Novosti.rs

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Παρόλο που το κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα είχε διακόψει τις πολιτικές και διπλωματικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η οικονομία παρέμεινε σημείο σύνδεσης.

Παρά την έλλειψη επίσημων επισκέψεων και διπλωματικών ανταλλαγών, κατά την περίοδο της συγκεντρωτικής οικονομίας, η Αλβανία λάμβανε πολλά χρήματα από ευρωπαϊκές και αμερικανικές χώρες.

Μια μυστική αλληλογραφία μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών, της Κρατικής Τράπεζας, του Υπουργείου Εμπορίου και του Υπουργείου Εξωτερικών παρέχει λεπτομέρειες για το πώς λειτουργούσε αυτό το δίκτυο τραπεζικών λογαριασμών που χρησιμοποιούνταν για την ανάληψη ξένου συναλλάγματος.

Στην αλληλογραφία του Μαρτίου 1976, αποκαλύπτεται ότι η Κρατική Τράπεζα είχε τραπεζικούς λογαριασμούς σε 12 αμερικανικές τράπεζες, παρόλο που επίσημα και πολιτικά τη θεωρούσε εχθρικό κράτος.

Συνολικά, ο αριθμός των τραπεζικών λογαριασμών σε διαφορετικά νομίσματα ξεπέρασε τους 50.

Αυτοί οι λογαριασμοί χρησιμοποιούνταν για τρεις κύριους λόγους: για την ανάληψη εμβασμάτων από τους μετανάστες, για τις κινήσεις εξωτερικού εμπορίου και για το εισόδημα που παρείχε η «Εταιρεία Επιτροπών», η οποία διαχειριζόταν τις κληρονομιές των Αλβανών στο εξωτερικό.

Αυτό που προκύπτει από αυτή την μυστική ανταλλαγή επιστολών είναι ότι η Αλβανία είχε άμεσες εμπορικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής τη δεκαετία του 1970 και αντάλλασσε εκεί φασκόμηλο και εκχύλισμα τανίνης.

Από αυτό το εμπόριο, κέρδιζε σημαντικά ποσά δολαρίων. Το ξένο νόμισμα που κέρδιζε μέσω αυτού του δικτύου τραπεζικών λογαριασμών ήταν περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Το αλβανικό κράτος διατηρούσε επίσης 18 τραπεζικούς λογαριασμούς που χρησιμοποιούσε ως προθεσμιακές καταθέσεις, όπου τηρούνταν πάνω από το 85% των κεφαλαίων σε ελεύθερο νόμισμα, οι οποίοι βρίσκονταν σε μεγάλες τράπεζες στη Γαλλία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Αυστρία και το Βέλγιο.

Για να εξασφαλίσει ξένο νόμισμα, το αλβανικό κράτος είχε δημιουργήσει διάφορους χρηματοοικονομικούς μηχανισμούς, συμπεριλαμβανομένου ενός δικτύου ειδικών καταστημάτων και μιας εταιρείας που ασχολούνταν με τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων που οι Αλβανοί είχαν κληρονομήσει στο εξωτερικό. Αυτοί οι μοναδικοί χρηματοοικονομικοί μηχανισμοί έκλεισαν με την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος που επέφερε το άνοιγμα της χώρας και την εφαρμογή της οικονομίας της αγοράς.

Gazeta Tema

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ο πακιστανικός στρατός πραγματοποίησε σειρά εκτεταμένων και συγκεντρωμένων αεροπορικών επιδρομών σε θέσεις των Αφγανών Ταλιμπάν μετά από βίαιες συνοριακές συγκρούσεις που ξέσπασαν το βράδυ του Σαββάτου, σύμφωνα με πακιστανούς αξιωματούχους ασφαλείας.

Αυτές οι εξελίξεις έρχονται λίγες μέρες αφότου οι αναφορές για μια πακιστανική αεροπορική επιδρομή στην πρωτεύουσα, Καμπούλ, κλιμάκωσαν τις εντάσεις μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών.

Σύμφωνα με πακιστανικές πηγές, οι πρόσφατες συγκρούσεις ξεκίνησαν όταν μαχητές Ταλιμπάν εξαπέλυσαν επιθέσεις σε πολλά πακιστανικά συνοριακά σημεία. Αξιωματούχοι δήλωσαν: «Αντιδρούμε δυναμικά στα αδικαιολόγητα πυρά από την άλλη πλευρά», σημειώνοντας ότι συγκρούσεις έχουν σημειωθεί σε περισσότερες από έξι τοποθεσίες κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν.

Το Ισλαμαμπάντ κατηγορεί εδώ και καιρό την κυβέρνηση των Ταλιμπάν στην Καμπούλ ότι επιτρέπει σε ένοπλες ομάδες -κυρίως στην Tehreek-e-Taliban Pakistan (TTP)- να δρουν ελεύθερα σε αφγανικό έδαφος. Αυτό το κίνημα, το οποίο μοιράζεται ιδεολογικές ρίζες με τους Αφγανούς Ταλιμπάν, είναι υπεύθυνο για μια σειρά επιθέσεων εντός του Πακιστάν τους τελευταίους μήνες με στόχο τις δυνάμεις ασφαλείας και τις συνοριακές υποδομές.

Η πακιστανική στρατιωτική ηγεσία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η διασυνοριακή δραστηριότητα των μαχητών αποτελεί άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια, υποστηρίζοντας ότι οι επανειλημμένες διπλωματικές επαφές με την Καμπούλ δεν έχουν καταφέρει να σταματήσουν τις επιθέσεις που εξαπολύονται από το αφγανικό έδαφος. Μια ανώτερη πηγή ασφαλείας δήλωσε: «Το Αφγανιστάν εξακολουθεί να χρησιμεύει ως ασφαλές καταφύγιο για αντιπακιστανικά στοιχεία».

Αντιθέτως, οι αφγανικές αρχές αρνήθηκαν τις πακιστανικές κατηγορίες και καταδίκασαν αυτό που χαρακτήρισαν ως παραβίαση της εναέριας κυριαρχίας τους. Η κυβέρνηση της Καμπούλ κήρυξε τις πακιστανικές επιδρομές εντός της επικράτειάς της «απαράδεκτες», προειδοποιώντας ότι τέτοιες ενέργειες θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν περαιτέρω την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Η Παλαιστινιακή Αρχή θα απομακρυνθεί και η διοίκηση της Λωρίδας της Γάζας θα παραδοθεί σε μια «μεταβατική διεθνή αρχή» με ολοκληρωμένες εξουσίες.

Καθώς ξεκινούν τη Δευτέρα στο Σαρμ ελ-Σέιχ της Αιγύπτου οι διαπραγματεύσεις για την εφαρμογή της πρώτης φάσης του σχεδίου 20 σημείων του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο σκιαγραφεί ένα γενικό πλαίσιο για το μέλλον της Γάζας, οι συνομιλίες άρχισαν να επικεντρώνονται στην λεγόμενη περίοδο της «επόμενης ημέρας», δηλαδή στο μέλλον της Λωρίδας της Γάζας σε όλες τις πτυχές της, συμπεριλαμβανομένης της τύχης της Χαμάς, του αφοπλισμού, της διακυβέρνησης, της ανοικοδόμησης και των σχέσεων μεταξύ Γάζας και Δυτικής Όχθης, καθώς και μεταξύ Γάζας και Παλαιστινιακής Αρχής.

Στις συναντήσεις αυτές παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο γαμπρός του Τζάρεντ Κούσνερ —ο οποίος, όπως και κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, επέστρεψε στη διπλωματική σκηνή χωρίς επίσημο τίτλο— και ο Τόνι Μπλερ.

Άλλες πληροφορίες υποδηλώνουν ότι το Ινστιτούτο Τόνι Μπλερ για την Παγκόσμια Αλλαγή, ένα ερευνητικό ινστιτούτο που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός πριν από αρκετά χρόνια, συνέταξε το σχέδιο που αποτελεί τη βάση των προτάσεων του Τραμπ.

Από τις 18 Σεπτεμβρίου, έχουν αρχίσει να διαρρέουν λεπτομέρειες του σχεδίου.

Αφού ισραηλινά και βρετανικά μέσα ενημέρωσης τόνισαν ορισμένες από τις διατάξεις του σχεδίου, η γαλλική εφημερίδα Le Figaro δημοσίευσε λεπτομερώς το σχέδιο τη Δευτέρα.

Το ένατο άρθρο του σχεδίου του Τραμπ, που αφορά τη διοίκηση της Λωρίδας της Γάζας, αναφέρει τη δημιουργία μιας «μεταβατικής αρχής» που θα λειτουργεί υπό την επίβλεψη της «επιτροπής ειρήνης» της οποίας αναμένεται να προεδρεύσει ο Τραμπ.

Ο Μπλερ είναι το μόνο πρόσωπο που αναφέρεται σε αυτό το άρθρο, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ τον προετοιμάζουν για να ηγηθεί της αρχής.

Ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ συναντάται με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς στο Αμμάν της Ιορδανίας, στις 13 Ιουλίου 2025. (AFP)

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Le Figaro, το σχέδιο των 21 σελίδων αναθέτει τη διοίκηση της περιοχής στη «Διεθνή Μεταβατική Αρχή για τη Γάζα».

Η εφημερίδα αναφέρει ότι το σχέδιο εκπονήθηκε από «μια ομάδα με δεσμούς με το γραφείο του Τόνι Μπλερ και αμερικανο-ισραηλινούς κύκλους κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ» και θα διαρκέσει τρία έως πέντε χρόνια.

Άλλες πηγές αναφέρουν ότι το σχέδιο εμπνεύστηκε σε κάποιο βαθμό από τα μοντέλα μεταβατικής διοίκησης που καθιέρωσαν τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) στη Δυτική Νέα Γουινέα, την Καμπότζη, το Κοσσυφοπέδιο και το Ανατολικό Τιμόρ.

Διεθνής Μεταβατική Αρχή της Γάζας

Σύμφωνα με το δημοσιευμένο έγγραφο, η Διεθνής Μεταβατική Αρχή της Γάζας (GITA) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της διακυβέρνησης και του μέλλοντος της Λωρίδας της Γάζας και προορίζεται να είναι ολοκληρωμένη.

Το έγγραφο, το οποίο αναφέρει ότι η GITA θα «ασκεί όλες τις εκτελεστικές, νομοθετικές και δικαστικές εξουσίες», αναφέρει:

«Η GITA διορίζει δικαστές, υπουργούς και επικεφαλής των θεσμών ασφαλείας και λαμβάνει αποφάσεις εκ μέρους της διεθνούς αρχής. Καμία παλαιστινιακή οργάνωση δεν μπορεί να ανατρέψει τις αποφάσεις της».

Το έγγραφο στερείται αξιοσημείωτα οποιασδήποτε πληροφορίας σχετικά με το ποιος θα αποτελέσει αυτήν την «αρχή».

Ούτε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ούτε κάποιος άλλος επίσημος διεθνής οργανισμός αναφέρονται στο έγγραφο. Το έγγραφο αναφέρει μια περίοδο τριών έως πέντε ετών, αλλά δεν είναι σαφές εάν αυτή η περίοδος θα παραταθεί.

Η αλήθεια είναι ότι οι χώρες που σχεδιάζουν να συμμετάσχουν στη «διεθνή δύναμη» που θα αναλάβει την ασφάλεια στη Λωρίδα της Γάζας και άλλα καθήκοντα όπως ο αφοπλισμός των ένοπλων ομάδων επιμένουν ότι η δικαιοδοσία τους θα καθοριστεί με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά το έγγραφο δεν κάνει καμία αναφορά στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Το «πρώτο επίπεδο» του σχεδίου αποτελείται από ένα «διεθνές συμβούλιο» 7 έως 10 μελών που επιλέγεται από επιχειρηματίες, διπλωμάτες και οικονομικούς εμπειρογνώμονες, υπό την επίβλεψη του Μπλερ ως γενικού συντονιστή ή διευθύνοντος συμβούλου.

Αυτό το συμβούλιο έχει ευρείες εξουσίες, καθώς είναι υπεύθυνο για τη «λήψη θεμελιωδών αποφάσεων στους τομείς της πολιτικής, της ασφάλειας και της οικονομίας». Προτείνεται η έδρα του συμβουλίου να βρίσκεται εκτός Γάζας, είτε στη Ντόχα, την πρωτεύουσα του Κατάρ, είτε στο αλ-Αρίς της Αιγύπτου.

Ο Τόνι Μπλερ χειραψία με τον εκλιπόντα Παλαιστίνιο πρόεδρο Γιάσερ Αραφάτ στο Πρωθυπουργικό Μέγαρο στο Λονδίνο στις 4 Μαΐου 1998 (AFP)

Εκτός από τον Μπλερ για την προεδρία της μεταβατικής αρχής, τα προτεινόμενα ονόματα περιλαμβάνουν την Ολλανδέζα Σίγκριντ Κάαγκ για τις ανθρωπιστικές υποθέσεις, τον Αμερικανό Μαρκ Ρόουαν για επικεφαλής του ταμείου ανοικοδόμησης, τον Αιγύπτιο Ναγκίμπ Σαουίρις για επικεφαλής περιφερειακών επενδύσεων και τον Ισραηλινοαμερικανό Αριέχ Λάιτστοουν για τον εκπρόσωπο των Συμφωνιών του Αβραάμ.

Τέλος, το έγγραφο αναφέρει έναν άγνωστο Παλαιστίνιο «εκπρόσωπο» που δεν κατέχει καμία εξουσία.

Το σχέδιο προτείνει μια «δεύτερη βαθμίδα» Παλαιστινίων που θα επιλεγούν μεταξύ «αμερόληπτων, μη κομματικών επαγγελματιών». Αυτά τα άτομα θα έχουν το καθήκον να διαχειρίζονται τον δημόσιο τομέα υπό την άμεση εποπτεία της GITA. Για να παράσχει περαιτέρω διαβεβαιώσεις, το σχέδιο αναφέρει ότι αυτά τα άτομα θα «ελέγχονται περιοδικά από μια διεθνή επιτροπή».

Το «τρίτο επίπεδο» αποτελείται από ένα «τοπικό συμβουλευτικό συμβούλιο» που αποτελείται από Παλαιστίνιους παράγοντες από τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη, το οποίο έχει καθαρά συμβουλευτικό ρόλο και δεν διαθέτει εκτελεστικές εξουσίες.

Οικονομική συνιστώσα

Δεδομένης της πρωτοφανούς καταστροφής που έχει βιώσει η Λωρίδα της Γάζας, η οικονομική διάσταση έχει μεγάλη σημασία, καθώς η αποστολή του θα επικεντρωθεί στην αποκατάσταση της Λωρίδας της Γάζας και στην καθιέρωσή της σε ένα καλύτερο μέρος για να ζει κανείς.

Συνεπώς, η δημιουργία ενός διεθνούς ταμείου με την ονομασία Ταμείο Ανάκαμψης και Επενδύσεων της Γάζας, το οποίο θα διαχειρίζονται τα προαναφερθέντα άτομα, είναι ύψιστης σημασίας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Le Figaro, το ταμείο αυτό θα χρηματοδοτηθεί από δυτικές επενδύσεις και διεθνώς εγγυημένα δάνεια, καθώς και από ξένες δωρεές.

Δύο σημαντικές παρατηρήσεις μπορούν να γίνουν εδώ.

Πρώτον, δεν γίνεται καμία αναφορά στην ευθύνη του Ισραήλ για την καταστροφή της Λωρίδας της Γάζας και στη συμβολή του στην ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων περιοχών με τα αεροπλάνα, τα τανκς και τις μπουλντόζες του.

Δεύτερον, τα έργα ανοικοδόμησης θα διεξαχθούν με βάση ένα μοντέλο εμπορικού κέρδους, βασισμένο στην αρχή της επένδυσης και της κατανομής των κερδών από τις εταιρείες.

Ασφάλεια και πολιτικές πτυχές

Το σχέδιο προτείνει τη δημιουργία μιας πολυεθνικής δύναμης ασφαλείας υπό την επίβλεψη ενός συνασπισμού υπό την ηγεσία του ΟΗΕ ή των ΗΠΑ και τονίζει κατηγορηματικά την «πλήρη απαγόρευση όλων των ένοπλων παλαιστινιακών ομάδων στη Λωρίδα της Γάζας κατά τη μεταβατική περίοδο».

Οι αποστολές του περιλαμβάνουν την «αναδιάρθρωση των παλαιστινιακών υπηρεσιών ασφαλείας υπό διεθνή επίβλεψη».

Ο βομβαρδισμός της πόλης της Γάζας συνεχίστηκε χθες παρά τις διαπραγματεύσεις στο Σαρμ αλ-Σέιχ της Αιγύπτου, οι οποίες συνεχίζονται από τη Δευτέρα. (EPA)

Όσον αφορά το έργο και τους στόχους της μεταβατικής αρχής, προβλέπεται μια αρχική τρίμηνη φάση σύστασης, κατά την οποία η αρχή θα είναι λειτουργική και θα εκλεγούν τα μέλη της, τα οποία θα παραμείνουν εκτός Λωρίδας της Γάζας.

Η δεύτερη φάση, που αναφέρεται ως «αρχική ανάπτυξη», θα διαρκέσει έξι μήνες για την πλήρη εγκαινίαση της νέας διοίκησης και τη διασφάλιση της ασφάλειας.

Μετά από αυτό, θα ξεκινήσει μια φάση ανασυγκρότησης με επίκεντρο τα έργα υποδομής, η οποία θα διαρκέσει δύο έως τρία χρόνια.

Τέλος, το σχέδιο αναφέρεται στην έναρξη της «σταδιακής μεταβίβασης αρμοδιοτήτων σε μια μεταρρυθμισμένη Παλαιστινιακή Αρχή», όπως αναφέρεται στο σχέδιο Τραμπ.

Μια εντυπωσιακή πτυχή του σχεδίου είναι η ουσιαστική αδιαφορία για τον τοπικό πληθυσμό

Ενώ αντιμετωπίζει το ζήτημα της ανοικοδόμησης, οι Παλαιστίνιοι των οποίων τα σπίτια έχουν κατεδαφιστεί και εκτοπιστεί δεν περιλαμβάνονται.

Το σχέδιο εξαιρεί τους παλαιστινιακούς θεσμούς και, για τα επόμενα χρόνια, μεταθέτει πλήρως την ευθύνη για την ασφάλεια σε μη παλαιστινιακές δυνάμεις.

Επιπλέον, προβλέπει ότι η ανοικοδόμηση θα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις δραστηριότητες κερδοσκοπικών εταιρειών.

Με άλλα λόγια, εάν το σχέδιο εφαρμοστεί στη δημοσιευμένη του μορφή, η μοίρα της Λωρίδας της Γάζας θα βρίσκεται στα χέρια εξωτερικών παραγόντων για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Το ερώτημα είναι: θα εφαρμοστεί το σχέδιο του Μπλερ, το οποίο επανέφερε η Αμερική στη σκηνή της Μέσης Ανατολής, παρά το γεγονός ότι δεν έχει σημειώσει καμία πρόοδο ή επιτεύγματα κατά τη διάρκεια των ετών που εκπροσώπησε το Κουαρτέτο της Μέσης Ανατολής;

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Τους τελευταίους μήνες, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα στείλει πολεμικά πλοία σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές για να τεκμηριώσει τους τουρκικούς ισχυρισμούς

Κωνσταντινούπολη.

Εχθρικές συμμαχίες θέλουν να «περικυκλώσουν τη χώρα του», λέει ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών. Η Τουρκία θα απαντήσει στρατιωτικά εάν χρειαστεί, γράφουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν προειδοποίησε τις γειτονικές χώρες να μην δημιουργούν «συμμαχίες» εναντίον της Τουρκίας.

Σε συνέντευξή του στην τουρκική κρατική τηλεόραση TRT το Σάββατο, ο Φιντάν δήλωσε ότι υπάρχουν «προσπάθειες σχηματισμού συμμαχιών εις βάρος μας» στην Ανατολική Μεσόγειο. Στόχος είναι η «περικύκλωση της Τουρκίας». Ο Φιντάν τόνισε: «Το βλέπουμε και το παρατηρούμε αυτό».

Η κυβέρνηση αναπτύσσει επί του παρόντος διπλωματικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση αυτής της εξέλιξης. Εάν αυτές οι προσπάθειες αποτύχουν, το θέμα πρέπει να «παραπεμφθεί στον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας — τότε θα συμβούν περισσότερα πράγματα», δήλωσε ο Φιντάν.

Η Τουρκία διαφωνεί με την Ελλάδα και την Κύπρο για την κυριαρχία και τις οικονομικές ζώνες

Αν και ο υπουργός Εξωτερικών δεν κατονόμασε συγκεκριμένες χώρες, είναι πιθανό να εννοούνται η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ. Η Άγκυρα αμφισβητεί την κυριαρχία και τις οικονομικές ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο με την Αθήνα και τη Λευκωσία εδώ και δεκαετίες.

Η προγραμματισμένη ελληνική εξερεύνηση φυσικού αερίου νότια της Κρήτης, καθώς και τα έργα για καλώδια ηλεκτρικής ενέργειας και δεδομένων μέσω της περιοχής, προσθέτουν επί του παρόντος νέα επείγουσα σημασία στη μακροχρόνια σύγκρουση.

Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα αναπτύξει πολεμικά πλοία σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές τους τελευταίους μήνες για να τεκμηριώσει τους τουρκικούς ισχυρισμούς.

Οι κάποτε στενές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν επίσης επιδεινωθεί σημαντικά υπό τον Ερντογάν.

Από την ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση στη Γάζα , έχουν φτάσει σε ένα ναδίρ. Ο Ερντογάν αναφέρεται τακτικά στο Ισραήλ ως «τρομοκρατικό κράτος» και συγκρίνει τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Χίτλερ.

Ταυτόχρονα, εξυμνεί την ριζοσπαστική ισλαμιστική Χαμάς, την οποία η Δύση θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση, ως «κίνημα απελευθέρωσης». Η Τουρκία χρησιμεύει ως σημαντικό καταφύγιο για την ηγεσία της Χαμάς.

Στο πλαίσιο αυτού που θεωρείται επιθετική πολιτική της Τουρκίας στη Μεσόγειο, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν εντείνει σημαντικά τη στρατιωτική τους συνεργασία.

Η Ελλάδα βασίζεται στην ισραηλινή αμυντική τεχνολογία για την προστασία του εναέριου χώρου της και σχεδιάζει να ιδρύσει μια ισραηλινή σχολή πτήσεων για στρατιωτικούς πιλότους στην Καλαμάτα. Τους τελευταίους μήνες, η Κύπρος έχει εγκαταστήσει ένα ισραηλινό σύστημα αεράμυνας του οποίου η εμβέλεια ραντάρ εκτείνεται βαθιά στη νότια Τουρκία.

Ελλάδα και Κύπρος θέλουν να αποτρέψουν τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα όπλων της ΕΕ

Φοβούμενη μια τουρκική απειλή, η Ελλάδα και η Κύπρος χρησιμοποιούν το βέτο τους για να αποτρέψουν τη συμμετοχή της Τουρκίας στο Πρόγραμμα Ασφαλών Όπλων (SAFE) της ΕΕ. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Κοπεγχάγη ότι όσο η Τουρκία απειλεί τη χώρα του με πόλεμο, δεν μπορεί να συμμετάσχει στο SAFE.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), η Ελλάδα δικαιούται ζώνη δώδεκα μιλίων.

Η Αθήνα θα συμφωνήσει με την τουρκική συμμετοχή στην SAFE μόνο εάν η Άγκυρα αποσύρει το casus belli και εγκαταλείψει τις αξιώσεις της στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου.

Οι τελευταίες δηλώσεις του Φιντάν θα μπορούσαν να ερμηνευθούν στην Αθήνα ως μια ανανεωμένη, κατάφωρη απειλή πολέμου – και να επιδεινώσουν περαιτέρω τις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ των δύο γειτόνων.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog