Αρχική Blog Σελίδα 540

Μήνυμα προς τον ακροδεξιό υπουργό Σμότριτς: Ο Τραμπ μίλησε – Ο πόλεμος στη Γάζα τελείωσε

Από
anixneuseis
-
0

Το τέλος του πολέμου σημαίνει ότι η μέχρι σήμερα μέθοδος του Ισραήλ – η εφαρμογή στρατιωτικής βίας για την επίλυση διαπραγματευτικών ζητημάτων – έχει τελειώσει. Από εδώ και στο εξής, οποιεσδήποτε διαφωνίες προκύψουν στο μέλλον σχετικά με την αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα ή τον αφοπλισμό της Χαμάς θα αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Χάιμ Λέβινσον

HAARETZ – 12 Οκτωβρίου 2025

Ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς σε συνέδριο εποίκων στη Χεβρώνα της Δυτικής Όχθης, τον περασμένο μήνα. Πίστωση: Itai Ron

Αυτό είναι ένα μήνυμα προς τον Μπεζαλέλ Σμότριτς, ακροδεξιό Υπουργό Οικονομικών και πρόεδρο του κόμματος Θρησκευτικός Σιωνισμός. Με βάση διάφορες βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις, μακροσκελείς αναρτήσεις και απαντήσεις, φαίνεται ότι ο υπουργός Οικονομικών, και προφανώς πολλά μέλη του υπουργικού συμβουλίου, δεν κατανοούν τη φύση του σχεδίου που πρότεινε ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και το περίγραμμα που καταρτίστηκε.

Δεν είναι πρώτα όμηροι αντί κρατουμένων, και μετά – αν η Χαμάς δεν αφοπλιστεί και δεν τραπεί σε φυγή – θα τους διαλύσουμε. Ο πόλεμος τελείωσε. Τελείωσε. Τελείωσε. Ο Τραμπ έδωσε τον λόγο του στους τρεις μεσολαβητές, το Κατάρ, την Τουρκία και την Αίγυπτο. Αυτή είναι η εγγύηση που απαίτησε και έλαβε η Χαμάς.

Το τέλος του πολέμου σημαίνει ότι η μέχρι σήμερα μέθοδος του Ισραήλ – η εφαρμογή στρατιωτικής βίας για την επίλυση διαπραγματευτικών ζητημάτων – έχει τελειώσει. Από εδώ και στο εξής, οποιεσδήποτε διαφωνίες προκύψουν στο μέλλον σχετικά με την αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα ή τον αφοπλισμό της Χαμάς θα αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Το Ισραήλ θα παραπονεθεί στους μεσολαβητές ή στις Ηνωμένες Πολιτείες, και όλοι θα καθίσουν και θα συζητήσουν το θέμα, με κάθε πλευρά να πιέζει τον πελάτη της να σταματήσει να είναι αδιάλλακτος. Το αστείο που διαφημίζουν, ότι οι Ισραηλινές Άμυντικές Δυνάμεις θα παραμείνουν στη Γάζα σε θέσεις επίθεσης αν χρειαστεί, είναι ψέμα. Δεν θα υπάρξει άλλη κατοχή της Γάζας και κατεδάφιση πολυώροφων κτιρίων. Τελείωσε.

Ο Αρχηγός των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, Εγιάλ Ζαμίρ, ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ στη Γάζα, Σάββατο. Πίστωση: Μονάδα Εκπροσώπου Τύπου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων

Οι επόμενες μέρες θα σημαδευτούν από την χαρούμενη επιστροφή των ομήρων και, σε αντάλλαγμα, την απελευθέρωση των κρατουμένων για τη Χαμάς. Πρόκειται για ένα βραχύβιο γεγονός. Το δεύτερο στάδιο θα λάβει χώρα σε δύο παράλληλους άξονες – την πραγματικότητα επί τόπου και τις συζητήσεις στα παλάτια του Σαρμ ελ-Σέιχ, του Παρισιού, της Ντόχα και της Ουάσινγκτον. Όπως γνωρίζουμε, δεν υπάρχουν παλάτια στο Ισραήλ, μόνο ένα σπίτι με ξεφλουδισμένο χρώμα στην Ιερουσαλήμ.

Ως εγγύηση, το Ισραήλ θα παραμείνει σε ένα μέρος της Γάζας βάσει του σχεδίου Τραμπ. Μια παρουσία που ανησυχεί όχι μόνο τη Χαμάς, αλλά ακόμη περισσότερο την Αίγυπτο, και έχει ως στόχο να επιταχύνει τη μεταβίβαση της εξουσίας και τον αφοπλισμό.

Αλλά επί τόπου, η Χαμάς ελέγχει τις περιοχές που έχει εκκενώσει ο Ισραηλινός Στρατός. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Μπορεί μόνο να υποτεθεί ότι, τις επόμενες ημέρες, θα επιδείξει τον έλεγχο με τον βάρβαρο τρόπο της: κυνηγώντας συνεργάτες και επιχειρώντας σφαγές των πολιτοφυλακών που οργάνωσε και εξόπλισε ο Ισραηλινός Στρατός και η Σιν Μπετ, κάτι που θα κάνει τη σφαγή της Σάμπρα και της Σατίλα το 1982 στον Λίβανο να ωχριά σε σύγκριση. Τελείωσε. Η Χαμάς ελέγχει την ανθρωπιστική βοήθεια που εισέρχεται στη Γάζα και θα καλωσορίσει εκατοντάδες κρατούμενους με τεράστιους εορτασμούς στους δρόμους της Λωρίδας της Γάζας.

Στον δεύτερο διπλωματικό άξονα, υποτίθεται ότι θα συσταθούν δύο φορείς για να αντικαταστήσουν την κυβερνώσα Χαμάς, σύμφωνα με το σχέδιο Τραμπ. Κανένας από τους δύο δεν έχει συσταθεί τις τελευταίες 10 ημέρες. Όλοι εργάζονται πάνω σε αυτό.

Εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι επιθεωρούν τα ερείπια των κατεστραμμένων σπιτιών τους στην σοβαρά κατεστραμμένη συνοικία Sheikh Radwan στην πόλη της Γάζας, Σάββατο. Πίστωση: Abdel Kareem Hana/AP

Το πρώτο όργανο είναι η «κυβέρνηση» – το συμβούλιο με επικεφαλής τον Αμερικανό πρόεδρο και τον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ με εκπροσώπους από αραβικά κράτη.

Αυτό το όργανο υποτίθεται ότι βασίζεται σε ντόπιους Παλαιστίνιους για τη διαχείριση των πολιτικών υποθέσεων της Γάζας, ιδίως για την άντληση των δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση της Γάζας από στρατόπεδα προσφύγων σε μια σύγχρονη Γαλλική Ριβιέρα.

Ο Τραμπ θα φτάσει στη Μέση Ανατολή τη Δευτέρα (13/10) για μια συνάντηση στο Κάιρο, όπου Άραβες και πιθανώς Ευρωπαίοι ηγέτες θα συμμετάσχουν στην «τελετή υπογραφής» ή, όπως την αποκαλούν οι υπερορθόδοξοι, «ένα θεσμικό δείπνο» με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στον ρόλο του πνευματικού ηγέτη του Σνόρερ. Ένας Δυτικός διπλωμάτης που βρίσκεται σε κράτος του Κόλπου και είναι εξοικειωμένος με το τι συμβαίνει, δήλωσε στην Haaretz: «Αυτό θα διαρκέσει μερικές εβδομάδες ακόμη».

Το δεύτερο και πιο σημαντικό όργανο είναι η «Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης», η οποία θα είναι ο στρατός στη Γάζα που θα πολεμήσει τη Χαμάς αντί του Ισραηλινού στρατού και θα επιβλέπει τον αφοπλισμό του πρώτου.

Οι Ισραηλινές Δυνάμεις Ασφαλείας (ISF) υποτίθεται ότι αποτελούνται από στρατιώτες από διάφορες μουσουλμανικές χώρες, με στενή συνοδεία από την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Λόγω της επείγουσας ανάγκης της διάσωσης των ομήρων, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) αποσύρθηκαν από το έδαφος στη Γάζα πολύ πριν από την ίδρυση των ISF.

Ισραηλινοί στρατιώτες εργάζονται στα τανκς τους σε σημείο συγκέντρωσης στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας, στο νότιο Ισραήλ, το Σάββατο (11/10). Πίστωση: Ariel Schalit/AP

Ο Δυτικός διπλωμάτης δήλωσε ότι «θα χρειαστούν εβδομάδες ή μήνες» για να οργανωθεί το σώμα, να κατανοήσει την αποστολή και να πάρει τη θέση του στη Γάζα. Οι Ισραηλινές Δυνάμεις Ασφαλείας υποτίθεται ότι θα συστήσουν ένα δευτερεύον όργανο αστυνόμευσης και δημόσιας τάξης, το οποίο θα αποτελείται από Παλαιστίνιους που δεν ανήκουν στη Χαμάς – με άλλα λόγια, πρώην μέλη του προσωπικού της Παλαιστινιακής Αρχής, που δεν θα τους αποκαλούν μέλη του προσωπικού της Παλαιστινιακής Αρχής.

Μέχρι σήμερα, η Χαμάς δεν έχει συμφωνήσει με τους δύο άλλους όρους του σχεδίου Τραμπ: μια διεθνή διοίκηση και τον αφοπλισμό. Αντιτίθεται σε μια διεθνή διοίκηση επειδή, για αυτούς, ο Τραμπ και ο Μπλερ είναι άπιστοι που αρνούνται το μεγαλείο του Αλλάχ, δεν πρέπει να τους εμπιστευτεί ιερή ισλαμική γη.

Η Χαμάς θα αποδεχτεί μια ενωμένη αραβο-μουσουλμανική κυβέρνηση στην οποία θα μετέχει η ίδια, ως μέρος της εσωτερικής παλαιστινιακής συμφιλίωσης. Η Χαμάς είναι πρόθυμη να αφοπλιστεί εν μέρει, αλλά και εδώ οι διαπραγματεύσεις θα είναι μακρές. Και μετά την απελευθέρωση των ομήρων και την υποχώρηση της παγκόσμιας προσοχής στη Γάζα, θα βρίσκεται σε μια θέση στην οποία θα ελέγχει μέρος της Γάζας χωρίς καμία απειλή πολέμου να κρέμεται πάνω από το κεφάλι της.

Η ολοκλήρωση του δεύτερου σταδίου θα απαιτήσει αμερικανική αποφασιστικότητα και χρήση όλων των μορφών πίεσης μέσω του Κατάρ, της Αιγύπτου και της Τουρκίας που αξιοποιήθηκαν για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των ομήρων. Οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, θα έχουν πολύ πιο δύσκολο έργο από ό,τι τώρα.

Σχετικά άρθρα στη Haaretz:

Haaretz: ο Τραμπ διέταξε τον Νετανιάχου να τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα.

Από
anixneuseis
-
0

 

Τώρα ο στόχος του είναι η στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ

Ο κανόνας είναι σαφής και απλός: Οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα όταν το Ισραήλ βλάπτει τους Παλαιστίνιους, αλλά δεν επιτρέπουν στο Ισραήλ να θέσει σε κίνδυνο τα περιφερειακά ή τα παγκόσμια συμφέροντά τους ή να υπαγορεύσει την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Αλούφ Μπεν

HAARETZ – 12 Οκτωβρίου 2025

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο την περασμένη εβδομάδα. Πίστωση: Evelyn Hockstein/Reuters

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έρχεται στην Ιερουσαλήμ τη Δευτέρα (13/10) για να γιορτάσει την εκεχειρία που επέβαλε στο Ισραήλ και τη Χαμάς, μετά από δύο χρόνια ενός αιματηρού πολέμου που έληξε ισόπαλος.

Ο Τραμπ αρέσκεται να καυχιέται ότι είναι πιο επιτυχημένος στην επίλυση συγκρούσεων από τους προκατόχους του στον Λευκό Οίκο, αλλά δεν έκανε τίποτα καινούργιο σε αυτό το θέμα. Από το 1948, Αμερικανοί ηγέτες έχουν επανειλημμένα παρέμβει για να περιορίσουν τις φιλοδοξίες του Ισραήλ για νίκη, επιβάλλοντάς του εκεχειρίες. Το έκαναν στον Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν, όπως ακριβώς το κάνει τώρα ο Τραμπ στον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ο κανόνας είναι σαφής και απλός: Οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα όταν το Ισραήλ βλάπτει τους Παλαιστίνιους, αλλά δεν επιτρέπουν στο Ισραήλ να θέσει σε κίνδυνο τα περιφερειακά ή τα παγκόσμια συμφέροντά τους ή να υπαγορεύσει την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Μόλις η Ουάσιγκτον συνειδητοποιήσει ότι ο μικρός σύμμαχός της έχει επεκταθεί πέρα ​​από τον χώρο που της έχει διατεθεί, λέει «αρκετά», και οι ηγέτες του Ισραήλ αναγκάζονται να παραιτηθούν από αλαζονικές υποσχέσεις και στρατιωτικά επιτεύγματα.

Την τελευταία εβδομάδα του 1948, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις εισέβαλαν στο Σινά για να περικυκλώσουν τα απομεινάρια του αιγυπτιακού στρατού που βρίσκονταν ακόμη εντός της Παλαιστίνης που είχε υποταχθεί σε Εντολή. Ένα μήνυμα στάλθηκε από τον Λευκό Οίκο στον πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Τζέιμς ΜακΝτόναλντ, απαιτώντας από το Ισραήλ να σταματήσει και να αποσυρθεί από το αιγυπτιακό έδαφος.

Ο Τζέιμς Τζ. ΜακΝτόναλντ με τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν το 1949, ενώ υπηρετούσε ως ο πρώτος πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ. Ευγενική παραχώρηση της οικογένειας ΜακΝτόναλντ.

Ο ΜακΝτόναλντ έφυγε από ένα πάρτι που διοργάνωσε ο τότε υπουργός Οικονομικών Ελιέζερ Κάπλαν – του οποίου το όνομα συνδέεται πλέον με τους αντιπάλους του Νετανιάχου, λόγω του ομώνυμου δρόμου στο Τελ Αβίβ, όπου πραγματοποιούνται αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες – και έσπευσε σε μια συνάντηση με τον Μπεν Γκουριόν, ο οποίος βρισκόταν σε διακοπές στην Τιβεριάδα. Ο πρωθυπουργός κατάλαβε το μήνυμα και διέταξε τον στρατό να αποσυρθεί.

Πώς ο Τραμπ επέβαλε την ολοκλήρωση της συμφωνίας για τη Γάζα: Στα παρασκήνια με τον Άνσελ Φέφερ

Οκτώ χρόνια αργότερα, στο τέλος της Εκστρατείας του Σινά το 1956, ο Μπεν Γκουριόν ξέχασε το μάθημα. Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις κατέλαβαν τη χερσόνησο του Σινά σε μία εβδομάδα και ο πρωθυπουργός πέταξε στο Σαρμ αλ-Σέιχ και κήρυξε την προσάρτησή της στην «Τρίτη Ισραηλινή Κοινοπολιτεία».

Την επόμενη μέρα, καυχήθηκε στην Κνεσέτ για τη «μεγαλύτερη και πιο ένδοξη στρατιωτική εκστρατεία στην ιστορία του έθνους μας, μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία των εθνών». Με τέτοιο ενθουσιασμό, ακόμη και η «ολοκληρωτική νίκη» που μάταια υποσχέθηκε ο Νετανιάχου ακούγεται μετριοπαθής.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ ήταν λιγότερο ενθουσιώδης και, σε μια σπάνια συναίνεση με τους ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης, ανάγκασε τον Μπεν Γκουριόν να διατάξει αποχώρηση από το Σινά την επόμενη μέρα, ακολουθούμενη αργότερα από αποχώρηση από τη Λωρίδα της Γάζας.

Ο Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν και ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ στο Οβάλ Γραφείο, 1960

Η λίστα είναι μεγάλη. Στους περισσότερους πολέμους του Ισραήλ, οι ΗΠΑ καθόριζαν την τοποθεσία και το χρονοδιάγραμμα του τέλους, κρατώντας στα χέρια τους την «διπλωματική κλεψύδρα». Οι σκέψεις τους συνήθως προέρχονταν από μια αξιολόγηση της ισορροπίας δυνάμεων μεταξύ των υπερδυνάμεων, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ή από μια προσπάθεια εξισορρόπησης των απαιτήσεων των βασικών συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή, της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ, ή, σε λιγότερο πολιτικά ορθή γλώσσα, να δημιουργήσουν μια ισορροπία μεταξύ πετρελαίου και Εβραίων.

Το Ισραήλ δεν ήταν πάντα αναγκασμένο να αποσυρθεί. Στο τέλος του Πολέμου των Έξι Ημερών του 1967, οι ΗΠΑ επέτρεψαν στο Ισραήλ να κρατήσει την περιοχή που είχε καταλάβει και να μην την επιστρέψει αμέσως, όπως το 1956. Εκείνη την εποχή, το πλήγμα που προκάλεσαν οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις στους προστατευόμενους της Μόσχας ήταν πιο σημαντικό για τους Αμερικανούς.

Επίσης, δεν ένιωθαν καμία συμπόνια προς τους Παλαιστίνιους. Οι ΗΠΑ επέτρεψαν στο Ισραήλ να διαπράξει τη Νάκμπα το 1948 και, εκτός από μερικές συμβολικές προσπάθειες που απορρίφθηκαν, δεν απαίτησαν από το Ισραήλ να επιστρέψει τους πρόσφυγες στο έδαφός του. Οι ΗΠΑ παρενέβησαν μόνο όταν το Ισραήλ απείλησε να υπονομεύσει τη σταθερότητα της Αιγύπτου, η οποία απολάμβανε την προστασία της Βρετανίας εκείνη την εποχή.

Ο Τραμπ απλώς συνεχίζει την παράδοση των προκατόχων του. Στον γύρο των συγκρούσεων με το Ιράν τον περασμένο Ιούνιο, υποστήριξε και μάλιστα συμμετείχε στην επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Αλλά μόλις ο Νετανιάχου, μεθυσμένος από ενθουσιασμό, θέλησε να εκμεταλλευτεί την επιτυχία και να ανατρέψει το καθεστώς στην Τεχεράνη, ο Τραμπ τον διέταξε να σταματήσει και η αεροπορία απέσυρε τα αεροπλάνα της που ήταν ήδη καθ’ οδόν προς το Ιράν.

Η ζημιά στην πυρηνική εγκατάσταση Fordow τον Ιούνιο. Πίστωση: Planet Labs PBC

Η Αμερική είναι πρόθυμη να υπερασπιστεί το Ισραήλ από απειλές εξόντωσης, αλλά δεν του επιτρέπει να καθορίζει ποιος κυβερνά τη Μέση Ανατολή. Στο ίδιο πνεύμα, ο Τραμπ επέβαλε στον Νετανιάχου την αναγνώριση του καθεστώτος του Άχμεντ αλ-Σαράα στη Συρία, διατάζοντας τον Νετανιάχου να σταματήσει να επιτίθεται σε συριακές εγκαταστάσεις και λαό.

Τώρα είναι η σειρά της Γάζας. Οι μαζικές δολοφονίες και η καταστροφή που προκάλεσε το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου δεν ενδιέφεραν ιδιαίτερα τον Τραμπ μέχρι που ο Νετανιάχου επιτέθηκε στο Κατάρ. Εκείνη τη στιγμή, ο άνεμος άλλαξε κατεύθυνση.

Η επίθεση σε μια χώρα που του αγόρασε το προεδρικό του αεροπλάνο και η οποία φιλοξενεί τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση στη Μέση Ανατολή ξεπέρασε τα όρια της ελευθερίας δράσης που παρείχε η Ουάσινγκτον στο Ισραήλ. Εκείνη τη στιγμή, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την εκεχειρία που επιβλήθηκε στον Νετανιάχου.

Ο Τραμπ δεν ενδιαφερόταν για τον αυτοέπαινο του πρωθυπουργού, ο οποίος μιλούσε για «αλλαγή του προσώπου της Μέσης Ανατολής», όπως ακριβώς ο Αϊζενχάουερ αγνόησε τα όνειρα του Μπεν-Γκουριόν για μια Τρίτη Ισραηλινή Κοινοπολιτεία.

Τη Δευτέρα (13/10), ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός θα αγκαλιάσουν και θα επαινέσουν ο ένας τον άλλον, κάτι που χρειάζεται ο Νετανιάχου στην επερχόμενη προεκλογική εκστρατεία. Αλλά πίσω τους διαφαίνεται η επόμενη πρόκληση, ο τερματισμός της στρατιωτικής βοήθειας της Αμερικής προς το Ισραήλ.

Ο Νετανιάχου έχει καταλάβει ότι η βοήθεια προς το Ισραήλ θεωρείται πλέον τοξική στην πολιτική σκηνή της Ουάσιγκτον, μεταξύ των Δημοκρατικών και ολοένα και περισσότερο μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Αυτό είναι το φόντο για την «ομιλία του για τη Σπάρτη» και η πρόκλησή του θα είναι τώρα να μειώσει σταδιακά αυτή τη βοήθεια και να μην τη χάσει μονομιάς – και σίγουρα όχι πριν από τις ισραηλινές εκλογές. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για την κολακεία που θα επιδείξει στον πρόεδρο, παρόλο που ο καλεσμένος τον έχει ταπεινώσει σταματώντας τον πόλεμό του πριν από την «πλήρη εξάλειψη» της Χαμάς.

Σχετικά άρθρα στη Haaretz:

 

 

Δ. Μακροδημόπουλος: η κυρία Κοβέσι, ο σιδηρόδρομος και το λιμάνι του Πειραιά

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου 

Ενδιαφέροντα ήσαν όσα είπε η Ευρωπαία γενική εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι στο Πέραμα για τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τον σιδηρόδρομο και για το λιμάνι του Πειραιά. Ξεχώρισε η παραδοχή της πως “είναι γεγονός ότι σε δύο υποθέσεις – στα Τέμπη και στον ΟΠΕΚΕΠΕ – είχαμε να κάνουμε με μια κατάσταση που εμπόδισε την έρευνά μας…..λόγω αυτής της διάταξης του άρθρου 86”, όπως είπε. Όμως αν δεν ερευνήθηκε σε βάθος η τραγωδία των Τεμπών, τότε πώς θα οδηγηθεί στο ακροατήριο; Αναλογιζόμενοι ότι στη Γαλλία ένας πρώην πρόεδρός της θα οδηγηθεί στη φυλακή είναι εντυπωσιακό ότι στη χώρα μας ένας υπουργός μπορεί να παραπέμπεται για πλημμέλημα τη στιγμή που 33 υφιστάμενοί του παραπέμπονται για κακούργημα      Επανέλαβε η Ευρωπαία εισαγγελέας, αναφερόμενη στη σύμβαση 717, τη βεβαιότητά της ότι αν λειτουργούσαν τα συστήματα ασφαλείας, συγκεκριμένα ανέφερε την τηλεδιοίκηση, η τραγωδία θα είχε αποφευχθεί. Όμως διαφορετικό είναι το ηθικό θέμα της σύμβασης 717 από το λειτουργικό αντικείμενο του σιδηροδρόμου. Με άλλα λόγια, πιστεύει κανείς σιδηροδρομικός ότι χωρίς τα συστήματα ασφαλείας ο σιδηρόδρομος δεν μπορεί να είναι ασφαλής; Επί τόσες δεκαετίες τί συνέβαινε;. Με τον ισχυρισμό αυτό  δημιούργησε εντυπώσεις καλύπτοντας, άθελά της λόγω άγνοιας της λειτουργίας του ελληνικού σιδηροδρόμου, τις πραγματικές αιτίες της τραγωδίας: Τη διάλυση του σιδηροδρόμου από το 2008 και το 2010, που προϊόντος του χρόνου παρέλυσε, και τις πελατειακές σχέσεις που τα τελευταία χρόνια ισοπέδωσαν κάθε έννοια αξιοκρατίας, όση είχε απομείνει δηλαδή.

Η τεχνολογία δεν θεραπεύει τις παθογένειες της διάλυσης και των πελατειακών σχέσεων, αντίθετα τις αναδεικνύει στον μέγιστο βαθμό με τραγικές συνέπειες για την ασφάλεια της κυκλοφορίας. Διότι έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις από τους χειριστές της, δηλαδή προσλήψεις με αξιοκρατία με κριτήριο τα προσόντα και όχι τις προσβάσεις. Αυξάνει την ταχύτητα, απλοποιεί την κυκλοφορία και ελαχιστοποιεί τις δυνατότητες πρόσβασης και ελέγχου. Αυτονόητο είναι όμως ότι για να ανέβεις επίπεδο στη ρύθμιση της κυκλοφορίας αξιοποιώντας την τεχνολογία, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αφομοιώσεις πλήρως το προηγούμενο επίπεδο, την πλήρη γνώση και κατανόηση των κανονισμών. Όμως, μετά δυόμιση χρόνια δεν έγινε ακόμη αντιληπτό ότι η τραγωδία των Τεμπών είναι το αποτέλεσμα της διάλυσης του σιδηροδρόμου όπως αυτή αναδείχθηκε στα Τέμπη με την περιφρόνηση των κανονισμών αλλά και των πελατειακών σχέσεων με τους πρωταγωνιστές της, που συνεχίζονται αμείωτες ακόμη και σήμερα; Η κυρία Κοβέσι είναι νομικός δεν είναι σιδηροδρομικός και είναι λογικό να αγνοεί τη λειτουργία του σιδηροδρόμου, ιδιαίτερα τις παθογένειες του ελληνικού σιδηροδρόμου.

Αναφέρθηκε εκτενέστατα η Ευρωπαία εισαγγελέας στην επιχείρηση “Καλυψώ”, σε επικίνδυνες οργανωμένες εγκληματικές ομάδες που λυμαίνονται το λιμάνι του Πειραιά. Οργανώσεις από τρίτες χώρες, τις οποίες επικέντρωσε στην Ασία. Δημιούργησε όμως την εντύπωση ότι φωτογράφιζε την Κίνα ως κράτος. Η αναφορά της δημιούργησε εύλογες σκέψεις επειδή το λιμάνι του Πειραιά είναι στο στόχαστρο της ΕΕ και των ΗΠΑ. «Η αποτελεσματική χάραξη πολιτικής της ΕΕ έναντι της Κίνας παρεμποδίζεται από ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως η Ελλάδα, που εξαρτώνται υπερβολικά από τη χώρα της Ανατολικής Ασίας», δήλωσε πριν δύο χρόνια η τότε υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας, Liesje Schreinemacher. «Πάρτε, για παράδειγμα, το ελληνικό λιμάνι του Πειραιά, το οποίο ανήκει σε κινεζική κρατική εταιρεία. Αυτό καθιστά επίσης πιο δύσκολη μια αποτελεσματική πολιτική για την Κίνα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, διότι, σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα εξαρτάται από την Κίνα», πρόσθεσε.

Αναγράφηκε πρόσφατα  στον Τύπο  ότι η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην  Αθήνα αποστέλλεται με εντολή τον άμεσο περιορισμό της κινεζικής επιρροής και κυρίως τη δημιουργία αναχωμάτων  στην επέκτασή της με στόχευση τα λιμάνια της χώρας με γεωπολιτικό αποτύπωμα («Οι ΗΠΑ θέλουν τα λιμάνια», Καθημερινή 18/5/2025). Όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν κατά την ακρόαση της Κίμπερλι Γκίλφοïλ από την Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας Το ζήτημα δεν είναι σημερινό αλλά με την εκλογή Τραμπ επανατίθεται επιτακτικά. Σε συνέντευξη του  Μπιλ Ανθόλις, διευθυντή του Miller Institute του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, τον Ιανουάριο του 2021, λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία του Τζο Μπάιντεν, και σε ερώτηση για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις είχε πει: «Το μεγαλύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ, είναι οι διμερείς σχέσεις με την Κίνα. Το “πάτημα” της Κίνας στην Ευρώπη είναι το λιμάνι του Πειραιά. Αυτό είναι το θέμα που πιστεύω ότι θα πρέπει η Ελλάδα να διαχειριστεί. Και πρέπει να το διαχειριστεί καλά….. Το λιμάνι του Πειραιά είναι η αχίλλειος πτέρνα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων» (Καθημερινή 24/1/2021). Όμως η Κίνα ήταν η μοναδική χώρα που επένδυσε στην Ελλάδα όταν η Ευρώπη μας κουνούσε το δάκτυλό και εκτόξευσε το λιμάνι του Πειραιά από την ανυπαρξία ενώ οι ΗΠΑ ποτέ δεν επένδυσαν στην ανάπτυξη της χώρας παρά μόνον για στρατιωτικούς σκοπούς που αφορούν τα σχέδιά τους στην ευρύτερη περιοχή. Αξιολογώντας ο Κωστής Χατζηδάκης την παρέμβαση της Κίνας στο λιμάνι του Πειραιά, χαρακτήρισε στα εγκαίνια της Επέκτασης του Σταθμού Διακίνησης Αυτοκινήτων στον Λιμένα Ηρακλέους (5/2/2024), «τις θετικές εξελίξεις στο λιμάνι του Πειραιά … μοχλό για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας»: «Τα ίδια τα στοιχεία είναι αμείλικτα, πρόσθεσε. Σήμερα, το Λιμάνι του Πειραιά είναι στην 4η θέση πανευρωπαϊκά στη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων, στην 3η θέση ως προς τις κρουαζιέρες και στην 1η θέση ως προς τη διακίνηση επιβατών. Ενώ η οικονομική προστιθέμενη αξία της ΟΛΠ Α.Ε. εκτιμάται σε 1,56% του εθνικού ΑΕΠ». Τα αγνοούσε όλα αυτά η κυρία Κοβέσι;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-7781412

7/10/2025

 

 

Κρίσιμο ραντεβού σε ένα περιβάλλον προκλήσεων και ευθύνης που δεν πρέπει να χάσουμε

Από
anixneuseis
-
0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ελλάδα και η Κύπρος κλήθηκαν να παρευρεθούν στην Αίγυπτο, όπου όλα δείχνουν ότι τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο για την νέα Μέση Ανατολή. Θεωρούμε ότι οι πάντες έχουν επίγνωση ότι αυτή η εξέλιξη φέρει ανεξίτηλη την σφραγίδα του Νετανιάχου…

Το γνωρίζει ΚΑΙ η Τουρκία που κάνει ότι μπορεί για να διαδραματίσει ρόλο στις εξελίξεις της επόμενης μέρας. Το γνωρίζει ΚΑΙ ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος παρά τις τυμπανοκρουσίες και τα ζήτω, δεν ήταν παρά ο διαχειριστικός καταλύτης αυτής της εξέλιξης, με πολλούς ωστόσο αντιφατικούς χειρισμούς, που ενδέχεται να σηματοδοτήσουν ανατροπές και καθυστερήσεις. Φυσικά το γνωρίζουν ΚΑΙ οι Ευρωπαίοι ηγέτες και πρωτίστως ο Γαλλογερμανικός άξονας, που παρά τις ανταγωνιστικές αντιθέσεις του, σπεύδει να επαναδιεκδικήσει αυξημένο περιφερειακό ρόλο, που να παραπέμπει στα μεγαλεία του παρελθόντος.

Οι Αραβικές χώρες θα ολοκληρώσουν το γαϊτανάκι των προσχωρήσεων στις συμφωνίες του Αβραάμ, ενώ θα συνεχίσουν να έχουν στραμμένη την προσοχή τους στο Ιράν, προσβλέποντας σε ανατροπές που θα διευκολύνουν την σταδιακή του ενσωμάτωση στην νέα περιφερειακή Αρχιτεκτονική.

Η Τουρκία θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί την διαμελισμένη Συρία αλλά και ασταθείς συμπεριφορές του προέδρου Σίσι, προκειμένου να σφυρηλατήσει την «τριγωνική συμμαχία» που της είναι απαραίτητη για να «πάρει κεφάλι» και κυρίως τον πρωταγωνιστικό ρόλο από το Ισραήλ. Ας μην μας διαφεύγει εδώ, ότι ένα από τα εργαλεία τα οποία θα επιδιώξει να ενεργοποιήσει προς αυτήν την κατεύθυνση η Άγκυρα, είναι την Ισλαμική αδελφότητα προκειμένου να πιέσει σε ημιτελή βήματα τον Αιγύπτιο πρόεδρο Φατάχ αλ  Σίσι ή ακόμη και να τον ανατρέψει. Ένα δεύτερο εργαλείο θα είναι η προσπάθεια ποικιλότροπης στήριξης των ισλαμικών συμμοριών που δρουν στην περιοχή – μηδέ της Γάζας εξαιρουμένης – με στόχο την ενίσχυση του φονταμενταλισμού, την αποσταθεροποίηση του Ισραήλ και την ολοκληρωτική εκτροπή της περιφερειακής ατζέντας, εάν κρίνει ως μη ικανοποιητικό τον ρόλο που της επιφυλάσσεται…

Ο Ελληνισμός εκπροσωπείται εν συνόλω και αδιάρρηκτα σε αυτήν την συνάντηση, με την συμμετοχή ΚΑΙ της Ελλάδας αλλά ΚΑΙ της Κύπρου. Πρόκειται για μια εξέλιξη που οφείλεται πρωτίστως στις στοχευμένες πρωτοβουλίες και στην απαιτητικότητα που εξεδήλωσε με χαρακτηριστική αυτοπεποίθηση η Κυπριακή Δημοκρατία και στα εξαιρετικά ενδιαφέροντα ενεργειακά τετελεσμένα που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή…

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική, είχε μηδενική συνεισφορά σε αυτήν την εξέλιξη, αφού επιμένει να αναλώνεται στην ηττοπάθεια, στην αναποφασιστικότητα, στην ανυπαρξία πρωτοβουλιών και σε αντιφατικούς χειρισμούς που δεν εμπνέουν καμιά απολύτως εμπιστοσύνη.

Θέλουμε να πιστεύουμε και κυρίως οφείλουμε να απαιτήσουμε ως πολίτες από την πολιτική ηγεσία του τόπου μας και ιδιαίτερα από τον Έλληνα πρωθυπουργό, να μην παραστεί στην συγκεκριμένη συνάντηση ως φτωχός συγγενής και κυρίως να μην λειτουργήσει ως χασκογελών πολιτικός κομπάρσος που θα αναπαράξει τις γνωστές γενικόλογες φαυλότητες.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να σπεύσει να αξιοποιήσει την μεγάλη ευκαιρία που παρουσιάζεται, προκειμένου να ενηλικιωθεί επιτέλους η Ελληνική Εξωτερική πολιτική, να αποκτήσει την ταυτότητα που της λείπει και να στοχοπροσηλωθεί με αυτοπεποίθηση σε μια ατζέντα, που θα ροκανίσει σταθερά και εν τέλει θα απορυθμίσει την Τουρκική ασυδοσία, θα τοποθετήσει στο κέντρο της προσοχής της τα κρίσιμα περιφερειακά στοιχήματα του Ελληνισμού και θα καταστήσει σε όλους σαφές ότι αναδεικνύεται σε μια δύναμη σοβαρή και υπολογίσιμη την οποία ουδείς δικαιούται να αγνοήσει…

Προφανώς αυτή είναι μια διαδικασία που θα πρέπει να γίνεται μετρημένα, με σύνεση, με στρατηγικές συμμαχίες που θα γνωρίζουν καλά τον τρόπο με τον οποίο «θα μοιράζουν το παιγνίδι» και φυσικά χωρίς τυχοδιωκτισμούς και προχειρότητες.

Το αδιαπραγμάτευτο της κυριαρχίας και της απρόσκοπτης άσκησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, η απελευθέρωση της Κύπρου που πρέπει να «εισβάλει» δυναμικά ως κορυφαίο ζήτημα στην περιφερειακή ατζέντα, και η υπεράσπιση των ιστορικών δικαίων του Ελληνισμού, με αφορμή τους διωγμούς που υφίστανται οι Ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί της ευρύτερης περιοχής, είναι ένα κρίσιμο τρίπτυχο στόχων από το οποίο η Ελληνική Εξωτερική πολιτική δεν θα πρέπει να αποστασιοποιηθεί ούτε κατ’ ελάχιστον, διότι δεν θα πρέπει να εγκαταλείψει την μοναδική ίσως αναβαθμισμένη ευκαιρία που της δίνεται, να διεκδικήσει με απαιτήσεις περιφερειακό ρόλο και μάλιστα με όρους πρωταγωνιστικούς.

Το Ελληνικό πολιτικό προσωπικό αποδείχτηκε ανίκανο να δημιουργήσει τέτοιες ευκαιρίες. Αυτήν την στιγμή, αυτό που δεν κάναμε τίποτε για να το δημιουργήσουμε εμείς, μας χαρίζεται απλόχερα και μάλιστα σε ένα πολλά υποσχόμενο περιβάλλον. Ελπίδα και απαίτησή μας είναι να μην ναυαγήσει η προσδοκία που διαμορφώνεται, εξ αιτίας της ανικανότητας, της αναποφασιστικότητας και της μιζέριας που κυριαρχεί στα πολιτικά πράγματα του τόπου.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ SAFE ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ

Από
anixneuseis
-
21

 του Παντελή Σαββίδη

Ξαναέγραψα για το ΝΑΤΟ και το κάνω γιατί σ αυτό έχουμε επενδύσει την άμυνά μας. Τόσο εμείς όσο και η Ευρώπη.

Αλλά το ΝΑΤΟ είναι ένας οργανισμός του οποίου ο στόχος παραμένει ασαφής μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.

Αναζήτησε ρόλο μετά το 1990 αλλά δεν βρήκε κάποιον πειστικό. Και τούτο διότι το ΝΑΤΟ υπήρξε μια συμμαχία κατά του κομμουνισμού. Μετά τον κομμουνισμό δεν βρήκε την πορεία του.

None

Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε το 1949 με βασικό στόχο να αποτρέψει την σοβιετική επιρροή και να εγγυηθεί την ασφάλεια της Δυτικής Ευρώπης.

Η Δυτική Ευρώπη ήταν ένας ζωτικός χώρος προέλασης των σοβιετικών και οι Αμερικανοί δεν ήθελαν να τον χάσουν.

Οπότε επένδυσαν στην Συμμαχία αρχίζοντας, παράλληλα, ένα κυνήγι μαγισσών από το οποίο υπέφεραν πολλοί λαοί.

Το παιχνίδι αυτό, όμως, τελείωσε το 1991. Η Σοβιετική Ένωση αποτέλεσε παρελθόν και η Ρωσία θα μπορούσε να γίνει, όπως και εν πολλοίς έγινε, μια ιδιόμορφη καπιταλιστική χώρα. Κρατικός καπιταλισμός, ναι, αλλά καπιταλισμός. Το ιδεολογικό στοιχείο ήρθη.

Δεν πιστεύω πως μετά τον Β’ΠΠ η ΕΣΣΔ ήθελε ή μπορούσε να κατακτήσει αυτά που οι δυτικοί φοβούνταν.

Κατ αρχάς με την επικράτηση του Στάλιν, κυριάρχησε το δόγμα του Σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα. Έπρεπε να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός στην Σοβιετική ένωση χωρίς να υπάρχει ανάγκη παράλληλης επικράτησής του και σε άλλες χώρες.

Ηττήθηκε, δηλαδή, μαζί με τον Τρότσκυ και η θεωρία του περί διαρκούς επανάστασης η οποία βασιζόταν στην λογική πως για να επικρατήσει σοσιαλισμός πρέπει να γίνουν επαναστάσεις σε πολλές χώρες με νικηφόρα έκβαση.  Θα έπρεπε, δηλαδή, να έχουμε μια σειρά διαρκών επαναστάσεων. Αυτή η αντίληψη εξέλειπε και διατυπωνόταν μέσα σε αριστερές σέχτες ως αντιπολίτευση.

Του Στάλιν και του Τρότσκυ προηγήθηκε η θεωρία του Λένιν ο οποίος ανήρεσε την μαρξιστική εκτίμηση ότι ο σοσιαλισμός πρέπει να ξεκινήσει από τις πιο αναπτυγμένες χώρες. Ο Λένιν υποστήριξε την θεωρία του πιο αδύναμου κρίκου, δηλαδή το σύστημα του καπιταλισμού θα σπάσει στον πιο αδύναμο κρίκο, δηλαδή, στην περίπτωση που μας αφορά, στην καθυστερημένη Ρωσία. Όχι στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.

Όλη η σύλληψη του Λένιν υπήρξε ατυχής. Πέραν αυτής που προαναφέρθηκε, υποστήριζε πως τους καθυστερημένους εργάτες προλετάριους πρέπει να τους καθοδηγήσει μια ομάδα επαγγελματιών επαναστατών, (Μπολσεβίκοι) βάζοντας τις βάσεις για την δόμηση ενός γραφειοκρατικού μηχανισμού ο οποίος αποτέλεσε την ταφόπλακα της προσπάθειας που ξεκίνησε.

Αυτό ήταν το πολιτικό και θεωρητικό πλαίσιο που οδήγησε στη δημιουργία του ΝΑΤΟ από το οποίο σήμερα τίποτε δεν ισχύει.

ΤΟ ΝΑΤΟ στο οποίο ηγούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες γιατί να έρθει σε σύγκρουση με τη Ρωσία αν δεν διακυβεύονται αμερικανικά συμφέροντα;

Και τα συμφέροντα αυτά δεν είναι, πια, ιδεολογικά, κάτι που αποτελούσε κοινό τόπο των κρατών που συμμετείχαν. Είχαν ιδεολογική αντίθεση με τον σοβιετικό κομμουνισμό και δεν ήθελαν να επικρατήσει στις χώρες τους.

Σήμερα γιατί μια χώρα του ΝΑΤΟ να μπει σε πόλεμο με τη Ρωσία ή την Κίνα όταν, μάλιστα, τα συμφέροντά της μαζί τους μπορεί να συγκλίνουν; Είναι δυνατόν να διαμορφωθεί ένας κοινός τόπος συμφερόντων δυτικών χωρών που να καθιστά επιτακτική την υπεράσπισή τους;

Οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν συμφέροντα που αποκλίνουν των ευρωπαϊκών σε σχέση με τη Ρωσία.

Χαρακτηριστική, δε, περίπτωση είναι η ελληνοτουρκική. Ο πρώην ΓΓ του ΝΑΤΟ Λούνς στην πιο κρίσιμη στιγμή της ελληνικής συμμετοχής στο ΝΑΤΟ διευκρίνισε πως η ενεργοποίηση του άρθρου 5 της Συμμαχίας δεν ισχύει όταν πρόκειται για συμμαχικές χώρες (δόγμα Λούνς).Με απλά λόγια, το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να παρέμβει υπέρ της Ελλάδας αν η χώρα δεχθεί τουρκική επίθεση. (οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις είναι άλλη υπόθεση).

Έτσι, το ΝΑΤΟ ανέχεται την Τουρκία να απειλεί με casus belli την Ελλάδα χωρίς κάτι να κάνει ώστε η απειλή να αρθεί. Με αυτά τα δεδομένα πως το ΝΑΤΟ διασφαλίζει την άμυνα της Ελλάδας;

Το τραγικό είναι ότι η Τουρκία προσπαθεί να εισέλθει και στον αμυντικό μηχανισμό της ΕΕ, στο γνωστό SAFE. Και ενώ η Ελλάδα έθεσε βέτο στην συμμετοχή της αν δεν αρθεί το casus belli το γερμανικό διευθυντήριο αντί να πιέσει την Τουρκία να άρει το βέτο, πιέζει την Ελλάδα να υποχωρήσει από το βέτο της.

Αυτό είναι το πλαίσιο των δύο σημαντικών αμυντικών μηχανισμών στους οποίους ανήκει η Ελλάδα. Πλαίσιο το οποίο εκθειάζεται χωρίς να έχει πραγματική βάση.

Οι Έλληνες πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως το μεγάλο βάρος της άμυνάς τους θα το σηκώσουν μόνοι τους. Και να αφήσουν τις ψευδαισθήσεις που τους καλλιεργούνται σκόπιμα.

 

Ο Τραμπ προσκάλεσε Ελλάδα και Κύπρο στη διάσκεψη για τη Γάζα στην Αίγυπτο

Από
anixneuseis
-
1

 

Κυριάκος Μητσοτάκης, Νίκος Χριστοδουλίδης και, αριστερά, ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αλ Σίσι / Φωτογραφία αρχείου: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
12/10/2025  00:49  UPD: 12/10/2025  06:56
Η Ελλάδα και η Κύπρος θα είναι μεταξύ των χωρών που προσκάλεσε ο Ντόναλντ Τραμπ στη Διάσκεψη για τη Γάζα στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου.

Οι πρόεδροι της Αιγύπτου Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι και των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα συμπροεδρεύσουν στη «σύνοδο ειρήνης», με παρόντες «τους ηγέτες 20 και πλέον χωρών», όπως γνωστοποίησε το Σάββατο το βράδυ η αιγυπτιακή προεδρία.

«Η σύνοδος έχει σκοπό να τερματιστεί ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας, να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την αποκατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή και να ανοίξει νέα σελίδα περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας» αναφέρει η ανακοίνωση, που δημοσιοποιήθηκε τη δεύτερη ημέρα της κατάπαυσης του πυρός.

Ο ιστότοπος Axios αποκαλύπτει την επίσημη πρόσκληση των ΗΠΑ για τη σύνοδο κορυφής των ηγετών για τη Γάζα, όπου περιλαμβάνονται η Ελλάδα, η Κύπρος, το Κουβέιτ, η Ιαπωνία, η Ισπανία, η Ινδία, το Αζερμπαϊτζάν, η Αρμενία, το Ελ Σαλβαδόρ, ο Καναδάς, το Μπαχρέιν, η Ουγγαρία, αλλά και το Ιράν.

Παρόντες Μακρόν, Στάρμερ, γενικός γραμματέας ΟΗΕ
Μεταξύ των ηγετών που θα παρευρεθούν στο Σαρμ Ελ Σέιχ θα είναι ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, όπως ανακοίνωσε το Ελιζέ, και ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ.

Οι πρωθυπουργοί της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ και της Ιταλίας Τζόρτζα Μελόνι αναμένονται επίσης στην Αίγυπτο.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν έχει δώσει καμιά ένδειξη για το εάν θα συμμετάσχει ή όχι στη σύνοδο.

«Ο πρωθυπουργός θα μεταβεί στην Αίγυπτο για τη σύνοδο του Σαρμ ελ Σέιχ τη Δευτέρα» και θα «παραστεί στην τελετή υπογραφής του σχεδίου ειρήνης στη Γάζα, το οποίο αποτελεί ιστορική καμπή για την περιοχή έπειτα από δύο χρόνια πολέμου και αιματοχυσίας», αναφέρει ανακοίνωση της Ντάουνινγκ Στριτ.

Εκπρόσωπος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ επιβεβαίωσε ότι ο Αντόνιο Γκουτέρες θα συμμετάσχει τη Δευτέρα στην Αίγυπτο στη διεθνή σύνοδο για την ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας.

«Ο κ. Γκουτέρες «θα πάει στην Αίγυπτο για να συμμετάσχει τη Δευτέρα στη σύνοδο της Σαρμ ελ Σέιχ για την ειρήνη» ανέφερε η πηγή αυτή, διευκρινίζοντας πως προγραμματίζει να επιστρέψει στην έδρα του ΟΗΕ την Τετάρτη.

Τραμπ: Είναι μια σπουδαία συμφωνία
Εν τω μεταξύ, ο Ντόναλντ Τραμπ από το Οβάλ Γραφείο είπε ότι «είναι μια σπουδαία συμφωνία για το Ισραήλ, αλλά και μια σπουδαία συμφωνία για όλους. Τη Δευτέρα, οι όμηροι επιστρέφουν. Θα πάω στο Ισραήλ, θα μιλήσω στην Κνεσέτ νωρίς και μετά θα πάω και στην Αίγυπτο. Όλοι θέλουν να επιτευχθεί αυτή η συμφωνία».

” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
0
Γράφει ο Ευθύμιος.
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 

-#Constantinople:Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …

Ο Κρυπτοεβραίος, Εβραίος, Εβραίος Μ. Κεμάλ πήρε εκδίκηση από τους Οθωμανούς επειδή δεν έδωσαν την Παλαιστίνη στο Ισραήλ..! (Το Κρυμμένο Χέρι Ντάνιελ Πάιπς) Δημοσιογράφος-Συγγραφέας: Μπαχάτιν Τσαγντάς.

Στις 26 Απριλίου 1920, ο Μουσταφά Κεμάλ, Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, έκανε μια δήλωση στον Αμερικανό δημοσιογράφο Πολ Γουίλιαμς: «Υπάρχουν έξι Ούγγροι αξιωματικοί που είναι Μπολσεβίκοι στις Εθνικές μας Δυνάμεις».
Σουλέ Περιντσέκ, «Τα Άπαντα του Ατατούρκ», 2004, τόμος 8, σελ. 118.
Ο Τζουνέιτ Αϊράλ, μέλος μιας οικογένειας Σαββατιανών, ο οποίος ήταν «Τούρκος γιος Τούρκου», «Ατατουρκιστής», «Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα», αφηγείται: Ο πατέρας του, Ιμπραήμ, έκλαψε πολύ για τον θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ, φύλαγε το φέρετρό του στο Εθνογραφικό Μουσείο και εργάστηκε προσωπικά στην κατασκευή του Ανίτ-Καμπίρ.
Aλι Ακμπας:  1- Τι υπάρχει στα πρακτικά του Συνεδρίου της Σεβάστειας; Γιατί δεν δημοσιεύονται; 2- Τι συζήτησε ο Μουσταφά Κεμάλ με τον Αμερικανό Στρατηγό Χάρμπορντ στο Συνέδριο της Σεβάστειας; 3- Τι συζήτησε με τον Στρατηγό Τάουνσχεντ στο Ικόνιο τον Ιούλιο του 1922; 4- Πριν καν φύγει από την Κωνσταντινούπολη για τη Σαμψούντα, συναντήθηκε δύο φορές με τον Βρετανό πράκτορα, Ιερέα Φριου. Ποιο ήταν το θέμα της συζήτησης; 5- Γιατί ο Μουσταφά Κεμάλ δεν έχει ούτε έναν γνωστό συγγενή; 6- Αν ναι, πού ζουν αυτοί οι άνδρες; 7- Γιατί δεν έχουν δημοσιοποιηθεί τα έγγραφα της συζύγου του, Λατιφέ Χανίμ; 8- Γιατί δεν είναι ακόμη διαθέσιμα τα κρατικά έγγραφα σε όλους τους ερευνητές, συμπεριλαμβανομένου του Γενικού Επιτελείου; 9- Γιατί το Γενικό Επιτελείο δεν δημοσιεύει έγγραφα όπως κρίνει κατάλληλο και δεν θέτει όλα τα έγγραφα στη διάθεση των ιστορικών; 10- Γιατί οι μυστικές συνεδριάσεις του κοινοβουλίου μεταξύ 1935-1950 είναι ακόμα κλειστές κ.λπ. κ.λπ. Η λίστα συνεχίζεται. Πείτε μου τι υπάρχει σε αυτά.
Ο Παράγοντας των Σαββατιανών στην Εγκαθίδρυση της Κεμαλικής Δημοκρατίας. Οι Σαββατιανοί ήταν η ελίτ των πρώτων περιόδων της Τουρκικής Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτών, πολιτικών, διπλωματών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, γιατρών, δικηγόρων και καθηγητών.❞
Şişman, 2016, σ. 33
❝Όταν πήγα για πρώτη φορά στο Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ενώ εργαζόμουν σε μια βιβλιοθήκη στην Ιερουσαλήμ, ένας Άραβας βιβλιοθηκάριος μου είπε ότι η Τουρκία διοικούνταν από «Κρυφούς Εβραίους» [Σαμπαταϊστές], υπονοώντας ότι ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ήταν επίσης Ντονμέ.❞
Şişman, 2018, σ. 159
Βιογραφία Σαμπατάιτζι: Τεβφίκ Ρουστού Αράς Καρακασί Ο Αράς ήταν Γάλλος φοιτητής ιατρικής από τη Βηρυτό. Ήταν γενικός γραμματέας του παραρτήματος της Σμύρνης της Επιτροπής Ένωση και Πρόοδος. Ήταν ο μόνιμος υπουργός Εξωτερικών του Κεμάλ Ατατούρκ. Κατά την εποχή του Αράς, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών έγινε προπύργιο των Ντονμέδων της Θεσσαλονίκης.
Συλλυπητήρια του Ισραηλινού Εβραϊκού Συμβουλίου για τον κ. ΚΕΜΑΛ 17 Νοεμβρίου 1938, «Η εβραϊκή κοινότητα θρηνεί την απώλεια ενός Ειλικρινούς Φίλου και συμμερίζεται το πένθος του τουρκικού έθνους».Οι προτάσεις που ακολουθούν στην άλλη σελίδα των ειδήσεων είναι επίσης αρκετά ενδιαφέρουσες· «Οι Εβραίοι θα θρηνήσουν τον θάνατό του όπως ένα παιδί που θρηνεί τον θάνατο του πατέρα του». «Θαύμαζαν τους Εβραίους υπηκόους του ως σπουδαίο φίλο και προστάτη».
Στην επομενη αναρτυση μας θα αποκαλυψουμε μια αγνωστη λεπτομερεια για τα “Δικαστηρια της Ανεξαρτησιας¨” Στην Αμασεια του Ρουμ Ποντου!! αφου εδω οι “Ιστορικοι” και τα καναλια δεν τα αποκαλυπτουν…θα τα αποκαλυψουμε εμεις…!!
=#Rum: Οι Χριστιανοί της Συρίας απευθύνουν έκκληση στο Βατικανό  να τους σώσει από τη σφαγή που διαπράττει ο Τζολάνι κάθε μέρα!
-#US-AANES-Syria:  3 τρομοκράτες της  HTS εξουδετερώθηκαν στο χωριό Αλ-Μαρίγια ως αποτέλεσμα επίθεσης SDF  με drone καμικάζι Brusk στην ύπαιθρο της Ντέιρ εζ-Ζορ.
Τρομοκράτες του HTS και του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA) βομβάρδισαν την πύλη Ντέιρ Χαφίρ στον αυτοκινητόδρομο Χαλεπίου-Ράκα.
Με τη συμμετοχή του Γενικού Διοικητή των SDF, Μαζλούμ Αμπντί, οι μονάδες YAT πραγματοποίησαν μια μεγαλοπρεπή στρατιωτική τελετή προς τιμήν της 10ης επετείου από την ίδρυση των SDF.
 Μαζλούμ Αμπντί: Η στρατιωτική μας επιτροπή θα μετακομίσει σύντομα στη Δαμασκό.
 Μαζλούμ Αμπντί: Η στρατιωτική επιτροπή θα συζητήσει το ζήτημα της ενσωμάτωσης των SDF.
 Μαζλούμ Αμπντί: Στο πλαίσιο του συντονισμού, οι μονάδες YAT θα συνεχίσουν να μάχονται εναντίον του ISIS σε όλη τη Συρία. Μαζλούμ Αμπντί: Οι αντιτρομοκρατικές δυνάμεις των SDF θα πολεμήσουν το ISIS σε ολόκληρη τη συριακή γεωγραφία.
Ένα αμερικανικό μεταγωγικό αεροπλάνο προσγειώθηκε στη βάση Κασράκ βόρεια της Χασάκε, μεταφέροντας προηγμένα βαρέα όπλα και σύστημα αεράμυνας, εν μέσω πτήσης μαχητικών ελικοπτέρων στον ουρανό πάνω από την περιοχή.Μια στρατιωτική νηοπομπή του υπό την ηγεσία των ΗΠΑ Διεθνούς Συνασπισμού, μαζί με ειδικές δυνάμεις των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), κατευθύνθηκε προς την ανατολική ύπαιθρο της Άιν Ίσα, συμπίπτοντας με μια πτήση ελικοπτέρου στον αέρα. Αυτή η περιοδεία εντάσσεται στο πλαίσιο του συντονισμού ασφαλείας και των επιτόπιων κατανοήσεων που σχετίζονται με την περιοχή.
-#US-Syria : Η Γερουσία των ΗΠΑ ενέκρινε τον Νόμο περί Εθνικής Άμυνας (NDAA) για το οικονομικό έτος 2026, διαθέτοντας 130 εκατομμύρια δολάρια από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας για την υποστήριξη τόσο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) όσο και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.
O φιλοτουρκος βουλευτης Τζο Γουίλσον πανυγηριζει!! Εγραψε:Ευγνώμων που η Γερουσία ψήφισε την ΑΝΑΚΛΗΣΗ του Νόμου του Καίσαρα ως μέρος της NDAA! Αυτές οι πολύ αυστηρές κυρώσεις επιβλήθηκαν σε ένα καθεστώς το οποίο, ευτυχώς, δεν υπάρχει πια. Η επιτυχία της Συρίας εξαρτάται τώρα από την ΠΛΗΡΗ και ΟΛΙΚΗ κατάργηση..
–#Syria-AANES: Μετα την αποτυχημενη επιθεση των τρομοκρατων HTS στο SDF στο Χαλεπι και την ηττα τους εγινε με παρεμβαση Αμερικανων του φιλοτουρκου Τομ Μπαρακ μια ευθραστη εκεχειρια..που γρηγορα την παραβιασαν…Η ψευδοκυβέρνηση του HTS παραβίασε τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με τις #SDF 3 φορές. 1. Απόπειρα διείσδυσης στην πρώτη γραμμή του φράγματος Tishreen. 2. Επιθέσεις με βαρύ πυροβολικό εναντίον των SDF στο φράγμα Tishreen. 3. Επίθεση αυτοκτονίας με drone σε θέση των SDF στο Ντέιρ εζ-Ζορ – συγκρούσεις κατά μήκος του Ευφράτη..,1 μαχητης SDF σκοτωθηκε και μερικοι τραυματιες μετα απο επιθεση ντροουν,η απαντηση ηταν αμεση με θυματα για τους τρομοκρατες HTS.
Διοικητής των SDF, Αμπού Ομάρ αλ-Ιντλίμπ: Η Τουρκία δεν αρκείται πλέον στον απλό έλεγχο των συνόρων της ή στην επέκταση της στρατιωτικής και ασφαλιστικής της επιρροής στη Συρία. Η παρέμβασή της έχει επεκταθεί ώστε να καλύψει κάθε πτυχή της συριακής ζωής. Ακόμη και η Ημέρα των Μαρτύρων (6 Μαΐου), η οποία τιμά τους ελεύθερους ανθρώπους που εκτελέστηκαν από τον Χασάπη Τζεμάλ Πασά στη Δαμασκό και τη Βηρυτό το 1916, δεν έχει ξεφύγει από τις προσπάθειες ακύρωσής της. Η ακύρωση αυτής της εορτής αποτελεί μια συστηματική προσπάθεια σβέσης της συριακής μνήμης και αναμόρφωσης της συριακής ταυτότητας σύμφωνα με το όραμα της Τουρκίας. H τουρκικη αποικιοκρατία υπό το νέο του πρόσχημα…
-#Syria-AANES:ο Κούρδος δημοσιογράφος Σερβάν Σερβάνι είναι υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης. Η Îlham Αhmed, επικεφαλής των εξωτερικών σχέσεων της AANES (Rojava), προτάθηκαν για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.Και ενω ολοι οι ξενοι εχουν επαφες μαζι της ,ο Γεραπετριτης δεν την συναντισε ποτε… . Το νομπελ το πηρε η Marchado.
-#Syria:
Σημαντική εξέλιξη! Ανακοίνωση νέας πολιτικής διαδικασίας: Η Πολιτική Επιτροπή για την Κεντρική και Δυτική Συρία ανακοινώνει τον σχηματισμό τοπικής διοίκησης και υιοθετεί ένα ομοσπονδιακό σύστημα. Η επιτροπή δήλωσε ότι ο στόχος αυτής της διοίκησης είναι μια ενωμένη και δημοκρατική #Συρία .
Κοινοποιούνται βίντεο από το Ντέιρ εζ-Ζορ μέχρι τη Δαμασκό, από το Χαλέπι μέχρι τη Λαττάκεια, με μηνύματα όπως: «Η τρομοκρατική κυβέρνηση Τζολάνι δεν έχει μέλλον». «Αυτή η κυβέρνηση δεν αντιπροσωπεύει τη θέλησή μας».
 
-#Israel-Syria: Μια μεγάλη έκρηξη σημειώθηκε σε περιοχή που ανήκει στους τρομοκράτες της HTS του Jolani στην περιοχή al-Sabina της Δαμασκού, μετά από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή σε αποθήκη όπλων/πυρομαχικών. Οι ισραηλινές επιθέσεις εντείνονται καθώς η Δαμασκός πλησιάζει την Τουρκία.Ένας από τους συμβούλους ρώτησε τον Νετανιάχου για το συριακό ζήτημα μετά την επίλυση της συμφωνίας για τη Γάζα. Ο Νετανιάχου είπε ότι θα επικεντρώσει την προσοχή του στη Συρία, λέγοντας: «Αυτή η φάρσα που διαδραματίζεται εκεί δεν θα συνεχιστεί».
 
-#US-Qatar:   Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Κατάρ υπέγραψαν συμφωνία για την ίδρυση αεροπορικής βάσης του Κατάρ στην αεροπορική βάση Mountain Home στο Άινταχο.
 
-#Syria: Ο Maher Kanhoush, με το παρατσούκλι «Abu Muhammad Jbab», δολοφονήθηκε σήμερα το πρωί μετά την έκρηξη ενός αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού που στόχευε το αυτοκίνητό του στην πόλη Jbab, στη βόρεια επαρχία της Νταράα. Ο Kanhoush κατείχε τη θέση του Εμίρη της Χισμπάχ στις τάξεις της τρομοκρατικής οργάνωσης ISIS κατά τη διάρκεια του ελέγχου της περιοχής της λεκάνης Yarmouk, δυτικά της Νταράα, πριν εξαφανιστεί από τα μάτια μας τα τελευταία χρόνια.
Μασιάφ, Χάμα: Τη νύχτα της Κυριακής 2 Οκτωβρίου, το σώμα του Χασάν Μαχμούντ Ισμαήλ βρέθηκε σε ένα πηγάδι στην πόλη Μασιάφ. Είχε πυροβοληθεί θανάσιμα. Σύμφωνα με τοπικές πηγές, είχε προηγουμένως σκοτωθεί από μέλος των τρομοκρατών της Γενικής Ασφάλειας υπό την ηγεσία του HTS.
Ο Σεΐχης Σαλέχ Μανσούρ επέστρεψε στην πατρίδα του μετα την απελευθερωση του. Συνελήφθη  απο τρομοκρατες της HTS επειδη μίλησε κατά των παραβιάσεων.
Χομς: Ένας σιίτης άνδρας, ο Ali Muhammad Madah, απήχθη από το σπίτι του στη συνοικία Al-Abbasiyah της Χομς το βράδυ της 8ης Οκτωβρίου από ένοπλους που συνδέονται με τις λεγόμενες πολιτοφυλακές Γενικής Ασφάλειας. Σύμφωνα με τοπικές αναφορές, η ομάδα έκλεψε επίσης χρήματα από το σπίτι, επιτέθηκε στις γυναίκες που βρίσκονταν μέσα και αργότερα απαίτησε λύτρα 600 εκατομμυρίων συριακών λιρών.
-#Druze:Ένας τρομοκράτης της HTS που προσπαθούσε να απαγάγει Δρούζες γυναίκες στη Σουάιντα της Συρίας, πιάστηκε όμηρος από τις δυνάμεις των Δρούζων.
Οι Δρούζοι συνεχάρησαν τους Κούρδους που απώθησαν τις HTS συμμορίες στο Χαλέπι. Ο Δρούζος σεΐχης Μερβάν Κιβάν δήλωσε σε βίντεο: «Συγχαίρουμε τις ηρωικές SDF για τη νίκη τους εναντίον των τρομοκρατικών οργανώσεων (HTS-ISIS)».
Στη Σουέιντα, Δρούζοι διαδηλωτές πραγματοποίησαν διαδηλώσεις για να διαμαρτυρηθούν για τις επιθέσεις δυνάμεων πιστών στην ψευδοκυβέρνηση του τρομοκρατη Τζολάνι.
-#Syria:Δαμασκός: Σφοδρές συγκρούσεις αναφέρθηκαν σήμερα μεταξύ αντίπαλων συμμοριών ασφαλείας που υποστηρίζονται από το #HTS στη #Δαμασκό — η λεγόμενη «ασφάλεια για την ντροπή» στρέφει τα όπλα της η μία εναντίον της άλλης. Πηγές επιβεβαιώνουν τις συνεχιζόμενες εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των παρατάξεων για την εξουσία και τον έλεγχο. Οι ίδιες πολιτοφυλακές που τρομοκρατούσαν τους πολίτες στη Σουγουάιντα και το Ιντλίμπ τώρα αλληλοεξοντώνονται στην πρωτεύουσα.
-#Alawite: H ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΛΑΟΥΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!! Και οπως ειπε η Μ.Μποση στην ΕΡΤ κανεις δεν ασχολειται εδω (εκτος απο εμας δεν ειμαστε ολοι ιδιοι..).
Τρομοκράτες της HTS επιτίθενται σε γειτονιές Αλαουιτών στη Δαμασκό της Συρίας. Συμμορίες που κατέγραψαν το περιστατικό δήλωσαν: «Πρέπει όλοι να φύγουν ή πρέπει να πάρουμε εκδίκηση». Η διεθνής κοινότητα παραμένει σιωπηλή για τη γενοκτονία των Αλαουιτών.
Στη Χομς: Μοχσέν Ταμέρ Αφιφέ: Το σώμα του ανακαλύφθηκε σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Ταλ αλ-Νασρ της Χομς, ένα από τα πολλά θύματα που πέθαναν υπό κράτηση ,μετά την απαγωγή τους από τους τρομοκράτες της ΗΤS του Αλ-Τζολανί.
Τρομοκράτες του HTS εκτέλεσαν τη νεαρή δασκάλα Λιγιάλ Νταμρ Γκαρίμπ στην πύλη του σχολείου της στη συνοικία Τζαμπάλ Τζαντάλ της Χομς.
Οι βάναυσες επιθέσεις εναντίον Αλαουιτών συνεχίζονται.
Ο Μουσταφά αλ-Κάιρ, ένας Αλαουίτης πολίτης που εργαζόταν στο χωράφι του στη Λατάκια της Συρίας, σκοτώθηκε από τρομοκράτες της HTS.
Η σορός του Νιντάλ Αχμάντ Σαλούμ βρέθηκε χθες, 9 Οκτωβρίου, δύο ημέρες μετά την απαγωγή του από τρομοκράτες της Χαμάς Χαμ. Ο Σαλούμ καταγόταν από την πόλη αλ-Μαχρούσα, στην πεδιάδα αλ-Γκαμπ της Δυτικής Συρίας.
Η Αλαουιτική #Εθνοκάθαρση συνεχίζεται... Ο 32χρονος Ναμπίλ Αλί Μαχμούντ απήχθη από τρομοκράτες της HTS το βράδυ της 8ης Οκτωβρίου. Εθεάθη τελευταία φορά κοντά στο Εργατικό Συνδικάτο στην περιοχή Ρας αλ-Μπασίτ.
Τρομοκράτες της HTS απήγαγαν την 14χρονη Αλαουίτησα Σαμ Μπάσεμ Άλι στη Δαμασκό.
Νεαρός Αλαουίτης απήχθη στη Δαμασκό
Δαμασκός: Ένας νεαρός άνδρας, ο Λαμάκ Καζέμ Άλι, απήχθη το βράδυ της Τετάρτης 8 Οκτωβρίου, κοντά στον κόμβο Ας αλ-Γουάρ στη Δαμασκό. Οι απαγωγείς επικοινώνησαν αργότερα με την οικογένειά του, ζητώντας λύτρα.
 Δαμασκός | Al-Dimas: Ο κ. Anis Mohammed Suleiman φέρεται να απήχθη το βράδυ της Τετάρτης 8 Οκτωβρίου, ενώ επέστρεφε από την εργασία του στην περιοχή Al-Dimas στη Δαμασκό. Η οικογένειά του ζητά βοήθεια για να διαπιστωθεί η τύχη του.
 Ο κ. Άνις Σουλεϊμάν κατάγεται από το χωριό Χαγιαλίν στην ύπαιθρο Μασιάφ και ανήκει στην κοινότητα των Αλαουιτών.
 Αλαουίτης απήχθη στη Λατάκια
 Λατάκια: Τοπικές πηγές ανέφεραν την εξαφάνιση του κ. Wael Rawwan αφού έφυγε για τη δουλειά του το πρωί της 9ης Οκτωβρίου. Κατευθύνονταν προς τη δουλειά του στο σιδηροδρομικό σταθμό και αναμενόταν να επιστρέψει στις 2 μ.μ., αλλά έκτοτε, καμία πληροφορία για το πού βρίσκεται δεν έχει φτάσει στην οικογένειά του.
Λατάκεια: Μια ακόμη διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί, 11 Οκτωβρίου, στη συνοικία Αλ-Μασρούα Αλ-Ασίρ της Λατάκειας, με διαδηλωτές να κάνουν πορεία στους δρόμους για να καταγγείλουν την απαγωγή του παιδιού Μουχάμαντ Κάις Χαϊντάρ.
Σουνίτες Άραβες στη Δαμασκό και την περιοχή Qadan διαδηλώνουν και ζητούν κυριολεκτικά πογκρόμ κατά των Αλαουιτών.
-#Russia-Syria: Mια μεγάλη ρωσική δύναμη έφτασε στη στρατιωτική βάση Χμεϊμίμ στη Λατάκια. Η δύναμη προσγειώθηκε σε περισσότερα από εννέα ρωσικά μεταγωγικά αεροσκάφη A124.
-#Hellas: Κατεπείγουσα ερώτηση του ευρωβουλευτη Γιαννη Μανιατη προς την Κομισιόν για έκθεση του Κέντρου Ερευνών της (JRC) και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (EDA) που αναφέρει τα κατεχόμενα ως «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» και απεικονίζει σε χάρτη το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η Ελλάδα θα ζητήσει την παραχώρηση 30 επιθετικών ελικοπτέρων AH-64DApache από τις ΗΠΑ. H απόσυρση 91 AH-64D.
Καλη εξελιξη GSI: δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας οι αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας Κύπρου (ΡΑΕΚ) για μεταβίβαση της Άδειας Ιδιοκτήτη Γραμμής Διασύνδεσης και της Άδειας Διαχειριστή Γραμμής Διασύνδεσης στον ΑΔΜΗΕ.
Την επόμενη Κυριακή (19 Οκτωβρίου) ο Συμεών Παπαδόπουλος, ο οποίος εξελέγη νέος αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, θα αναλάβει ηγούμενος της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, καθώς θα χειροτονηθεί στα Ιεροσόλυμα από τον Πατριάρχη Θεόφιλο Γ΄.
-#Gaza: Αμερικανική στρατιωτική επιτήρηση της συμφωνίας για τη Γάζα – μαζί με Τουρκία, Αίγυπτο, Κατάρ.
-#Turkey:Η Bulut Uzay : Αυτό είναι αλήθεια. Εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες είναι εθνοτικά Έλληνες. Οι πρόγονοί μας ασπάστηκαν βίαια τον Ισλαμισμό από εισβολείς Μουσουλμάνους Τούρκους που κατάγονταν από τα Αλτάι Όρη. Έτσι έγιναν Τούρκοι και γι’ αυτό μιλάμε τουρκικά σήμερα. Αν το Ισλάμ δεν είχε εισβάλει στα εδάφη μας, τότε θα ζούσαμε ακόμα την ελληνική χριστιανική μας κληρονομιά. Αλλά η ισλαμική πλύση εγκεφάλου ήταν τόσο διάχυτη και αποτελεσματική που οι κατακτημένοι Έλληνες της Ανατολίας είναι σήμερα οι πιο σκληροπυρηνικοί Τούρκοι εθνικιστές.
 
Η κατάρρευση του χριστιανικού πληθυσμού στην Τουρκία βρίσκεται επίσης σε σοκαριστικό επίπεδο: 0,2% (ή 0,1%) του συνολικού πληθυσμού. Οι Χριστιανοί (Έλληνες, Αρμένιοι και Ασσύριοι) είναι οι αυτόχθονες πληθυσμοί της γης που σήμερα ονομάζεται Τουρκία. Κάποτε αποτελούσαν τη δημογραφική πλειοψηφία. Έχτισαν πόλεις σε αυτή τη γη και την κυβέρνησαν – μέχρι την ισλαμική οθωμανική κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης τον δέκατο πέμπτο αιώνα. Ο διωγμός των Χριστιανών στην Οθωμανική Τουρκία κορυφώθηκε μεταξύ 1894 και 1924. Τρία κύματα βίας σάρωσαν στη συνέχεια την Ανατολία με στόχο τις χριστιανικές μειονότητες της περιοχής, οι οποίες προηγουμένως αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού. Μέχρι το 1924, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι και οι Έλληνες είχαν μειωθεί σε μόλις δύο τοις εκατό. Σήμερα, μόνο το 0,2 (ή 0,1) τοις εκατό του πληθυσμού της Τουρκίας είναι χριστιανοί. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του τουρκικού τζιχάντ, των πογκρόμ και των γενοκτονιών. Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε το βιβλίο «Η τριακονταετής γενοκτονία: Η καταστροφή των χριστιανικών μειονοτήτων της από την Τουρκία, 1894–1924», ένα ιστορικό βιβλίο που γράφτηκε από τους Benny Morris και Dror Ze’evi:https://amazon.com/Thirty-Year-Genocide-Καταστροφή-Χριστιανικών-Μειονοτήτων/dp/067491645X
-#Turkey-Israel: Ένας πολίτης που άπλωσε μια ισραηλινή σημαία στο έδαφος στο Μπάτμαν είπε: «Βάζω ζώα να συνθλίβουν αυτό το πανί για να μην λερώνουν οι άνθρωποι τα πόδια τους».
Πρόεδρος Ερντογάν: «Ανακαλύψαμε 785 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στην Σαγγάρια»….
-#Afghanistan:Μια θανατηφόρα επίθεση που συνδέεται με το TTP στη Σχολή Εκπαίδευσης Αστυνομίας στο Ντέρα Ισμαήλ Χαν έληξε μετά από μια εξάωρη επιχείρηση. — Έξι μαχητές σκοτώθηκαν, επτά “αστυνομικοί” τρομοκρατες Ταλιμπαν σκοτώθηκαν.
-#Rum: Τρομοκρατες της  HTS απήγαγαν την 34χρονη Μαίρη Αλί Χασάν από το χωριό Ασίλα στην επαρχία Μασιάφ την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου, ενώ επισκεπτόταν τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στη Χάμα για να συμπληρώσει κάποια επίσημα έγγραφα.
-#Ukraine: – Ο ρωσικός στρατός προελαύνει γύρω από την #Κατερίνιβκα στην #Κοστιανίτιβκα – Ο ρωσικός στρατός προελαύνει προς το #Γιάμπιλ στο #Λάιμαν – Ο ρωσικός στρατός προελαύνει προς το #Κουπιάνσκ – Ο ρωσικός στρατός προελαύνει προς το #Βολτσάνσκ στο #Χάρκοβο.

Οι Ρωσικές Δυνάμεις Προελαύνουν σε Πολλαπλούς Άξονες: Μέτωπα Γιάμπιλ, Νοβοπαβλίβκα και Βελικομυκαϊλίβκα.
Η 1324η ημέρα της σύγκρουσης σηματοδοτεί σταθερή, συντονισμένη ρωσική προέλαση στους τομείς Ντόνετσκ και Ζαπορίζια. Βόρεια του Ντόνετσκ, ρωσικοί σχηματισμοί έχουν εισέλθει στην ανατολική περίμετρο του Γιάμπιλ, καταλαμβάνοντας τον έλεγχο της περιοχής του νεκροταφείου, μιας βασικής υπερυψωμένης θέσης που παρέχει πλεονέκτημα παρατήρησης έναντι των εναπομεινάντων ουκρανικών αμυντικών δυνάμεων του οικισμού. Η επίθεση, υποστηριζόμενη από πυροβολικό ακριβείας και επιτήρηση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συμπιέζει σταδιακά τις ουκρανικές αντιμαχόμενες περιοχές στον δυτικό τομέα της πόλης.
Στο μέτωπο του Ποκρόφσκ, ρωσικές μονάδες ξεκίνησαν επίθεση στο δυτικό τμήμα του Νοβοπαβλίβκα, υποδεικνύοντας μια σκόπιμη επέκταση προς τα δυτικά που αποσκοπούσε στη διάβρωση του ουκρανικού αμυντικού δακτυλίου που προστατεύει τον κόμβο εφοδιαστικής του Ποκρόφσκ. Η συνεχής πίεση πυρός και οι τακτικές διείσδυσης μικρών μονάδων υπονομεύουν τη βιωσιμότητα των ουκρανικών εναλλαγών. Ο έλεγχος των δυτικών προσεγγίσεων της Νοβοπαβλίβκα θα επιτρέψει την περαιτέρω πρόοδο προς το Κουρακόβε και θα διαταράξει την ακεραιότητα των ουκρανικών διαδρόμων εφοδιασμού σε ολόκληρο τον τομέα.
Νοτιότερα, στον άξονα Βελικομυκαϊλίβκα, ρωσικά στρατεύματα έχουν εδραιώσει πρόσφατα κατειλημμένες θέσεις νότια της Ολεξίιβκα, αποκρούοντας με επιτυχία τις αντεπιθέσεις τις τελευταίες 48 ώρες. Οι παράλληλες συγκρούσεις συνεχίζονται γύρω από τη Νοβοσελίβκα και το Γιανβάρσκε, όπου ρωσικά στοιχεία εδραιώνουν τα προωθημένα χαρακώματα και κατασκευάζουν δευτερεύουσες αμυντικές γραμμές για να εξασφαλίσουν πρόσφατες εδαφικές κατακτήσεις.
Αναφορά πρώτης γραμμής για το πρωί της 11ης Οκτωβρίου 2025.
 Μέτωπο Ζαπορίζια. Οι μάχες συνεχίζονται στον τομέα Στεπνογκόρσκ-Πριμόρσκογιε. Δεν έχουν καταγραφεί αλλαγές στην επιχειρησιακή κατάσταση μάχης. Μέτωπο Ντόνετσκ. Στον τομέα του Νότιου Ντόνετσκ, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις εισέρχονται στην Πολτάβκα, προελαύνουν ανατολικά του Οχότνιτσιε και καταλαμβάνουν θέσεις κατά μήκος του ποταμού Γιαντσούρ.
Αναφέρεται επίθεση βόρεια του Στεπόγιε και η έναρξη επίθεσης στην Αλεξέγιεφκα.Στον τομέα Ποκρόφσκ, οι μάχες συνεχίζονται κοντά στο Ροντίνσκογιε και το Κράσνι Λιμάν. Ρωσικό πυροβολικό και αεροσκάφη επιχειρούν στο Ποκρόφσκ και το Μίρνοχραντ. Στον τομέα Ντομπροπίλια, υπάρχουν κέρδη στη Βλαντιμίροβκα και τη Ντορόζνε. Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις προελαύνουν κοντά στο Σάκχοβε και το Κουτσέροφ Γιαρ. Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις αντεπιτίθενται από το Μπελίτσκογιε προς τη Ντορόζνε και τη Νικανόροβκα. 
Στο μέτωπο Κονσταντίνοφκα, οι μάχες συνεχίζονται στις προσεγγίσεις προς την Κονσταντίνοφκα. Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις προελαύνουν επίσης βόρεια του Αλεξάντρο-Σούλτινο και ανατολικά της Ιβανόπολης. Στο μέτωπο του Κρασνολιμάνσκ, οι μάχες συνεχίζονται κοντά στο Νοβοσελόβκα, το Ντερίλοβ και το Ζαρετσνόγιε. Ρωσικά στρατεύματα φέρονται να καταλαμβάνουν νέες θέσεις στο βόρειο τμήμα του Γιάμπολ, με τον εχθρό να αντιστέκεται πεισματικά. 
Μέτωπο του Χάρκοβου Οι μάχες για το Κουπιάνσκ συνεχίζονται. Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις προελαύνουν από το κεντρικό τμήμα της πόλης προς τα νότια, ρωσικές μονάδες επεκτείνουν τη ζώνη ελέγχου τους ανατολικά του Κουπιάνσκ, στην περιοχή Κουτσέροβκα και Πετροπάβλοφκα.  Μέτωπο Σούμι. Τακτικές επιτυχίες των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων αναφέρονται κοντά στο Αλεξέγιεφκα και το Βαραχίνο.
Τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο μεταξύ #Ρωσίας και #Ουκρανίας το πρωί της 11ης Οκτωβρίου – Ο ρωσικός στρατός αναλαμβάνει τον έλεγχο του #Ντρόζνιε στο #Μύρνοχραντ – Ο ρωσικός στρατός προελαύνει γύρω από το #Βίλνιους στο #Μύρνοχραντ.
Οι ρωσικές μονάδες εφόδου συνεχίζουν τη συστηματική προέλασή τους προς την κατεύθυνση του Κουπιάνσκ , προωθώντας πυκνά αστικά τμήματα κατά μήκος της οδού Στουντεντσέσκαγια. Η ομάδα εδραιώνει τον εδαφικό έλεγχο στην Πετροπάβλοφκα και την Κουτσερόφκα, υποδεικνύοντας επιχειρησιακή επιτυχία στις προσπάθειες περικύκλωσης των πόλεων. Η τοπική ουκρανική αντίσταση παραμένει κατακερματισμένη και εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από τακτικές άμυνας μικρών μονάδων.


-#Rum_Pontos: Η Ριζουντα φιλοξένησε το πιο πολυσύχναστο φεστιβάλ στην περιοχή του Ρουμ Ποντου τα τελευταία χρόνια. Περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι από την Τραπεζούντα, το Αρτβίν, το Ορντού, το Κερασούντ, το Ερζερούμ και τις γύρω επαρχίες παρακολούθησαν την εκδήλωση, όπου εμφανίστηκαν οι Σεφό και Μελέκ Μοσόν. 21 εκατομμύρια λίρες δαπανήθηκαν για όλα τα έξοδα,ο sedat peker …τα ανέλαβε.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Κ. Χολέβας: απο τη θυσία του Παύλου Μελά στην διάτρητη Συμφωνία των Πρεσπών

Από
anixneuseis
-
0

  • Kωνσταντίνος Χολέβας

Στις 13 Οκτωβρίου 1904 έπεσε νεκρός από βόλι Τούρκου στρατιώτη ο Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού Παύλος Μελάς. Ήταν κρυμμένος με τους άντρες του στο χωριό Στάτιστα της Δυτικής Μακεδονίας, σημερινό χωριό Μελάς της Καστοριάς. Είχε εισέλθει για τρίτη φορά με ψευδώνυμο στην τουρκοκρατούμενη τότε Μακεδονία ως εθελοντής. Για να βοηθήσει τους Έλληνες Μακεδόνες στον διμέτωπο αγώνα τους εναντίον των Οθωμανών κατακτητών και των Βουλγάρων, που διεκδικούσαν να διαδεχθούν τους Οθωμανούς ως κατακτητές της πανάρχαιας ελληνικής γης.

Ο θάνατος του παλικαριού οδήγησε στην αφύπνιση και των τελευταίων Ελλήνων που δεν είχαν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο. Από το 1870 ο βουλγαρικός εθνικισμός, ενισχυόμενος από τον Πανσλαβισμό της Ρωσίας, οργάνωνε τα σχέδιά του κατά του Ελληνισμού. Βουλγαρική Εξαρχία, δηλαδή Σχισματική εκκλησιαστική οντότητα, ένοπλοι κομιτατζήδες και τρομοκρατία ήταν τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν. Ο Ελληνισμός της Μακεδονίας αντιστάθηκε πρώτα με τις δικές του δυνάμεις και στη συνέχεια με τη βοήθεια των Μητροπολιτών που απέστειλε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, των εθελοντών από την ελεύθερη Ελλάδα  και από την (υπόδουλη τότε)  Κρήτη και των δασκάλων, ανδρών και γυναικών, που δίδασκαν Χριστό και Ελλάδα με κίνδυνο της ζωής τους.

Μία Ελλάδα χρεωκοπημένη το 1893, ηττημένη στρατιωτικά το 1897, υπερδανεισμένη το 1898 και υπόλογη στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο των έξι Ευρωπαϊκών Δυνάμεων της εποχής, κατόρθωσε παρά τις δυσκολίες να διεξαγάγει επιτυχώς τον διμέτωπο αγώνα για τη σωτηρία της Μακεδονίας. Το Έθνος συντονίστηκε, η Μακεδονία δεν έγινε βουλγαρική επαρχία, το έδαφος προετοιμάσθηκε για την Απελευθέρωση που ήρθε με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13.

Δυστυχώς όσοι υπέγραψαν και υπερψήφισαν την απαράδεκτη Συμφωνία των Πρεσπών δεν σεβάσθηκαν τη μνήμη του Παύλου Μελά και των χιλιάδων Μακεδονομάχων. Σήμερα στα Σκόπια η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός αποκαλούν το κράτος «Μακεδονία». Αξιοποιούν τα δώρα της Συμφωνίας και κάνουν λόγο περί «μακεδονικής» γλώσσας, ταυτότητας και εθνότητας.

Η Συμφωνία έχει καταστεί πλέον διάτρητη. Παραβιάζεται καθημερινά από κάθε επίσημο φορέα των βορείων γειτόνων μας. Η Ακαδημία Επιστημών και οι ομοσπονδίες των ομαδικών αθλημάτων χρησιμοποιούν τον όρο «μακεδονικός-ή-ό» χωρίς τον γεωγραφικό προσδιορισμό. Η Εκκλησία των Σκοπίων, η οποία βρίσκεται σε στενή συνεργασία με την κυβέρνηση, υποσχέθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη να χρησιμοποιεί μόνο το όνομα «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος», αλλά σήμερα αυτοαποκαλείται: Αρχιεπισκοπή Αχρίδος-Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι μεικτές επιτροπές για τα σχολικά βιβλία και για τα εμπορικά σήματα έπρεπε να δώσουν αποτελέσματα μέσα σε τρία χρόνια, αλλά ουσιαστικά αδράνησαν με υπαιτιότητα των Σκοπιανών.

Η απεξάρτηση των Σκοπίων από την Τουρκία, την οποία είχαν προαναγγείλει οι υποστηρικτές της Συμφωνίας, ουδέποτε υλοποιήθηκε. Αντιθέτως οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας αυτής έχουν ενισχύσει τους πολύπλευρους δεσμούς τους με τον Τουρκικό Στρατό.

Έχουμε υποχρέωση να σεβασθούμε τους αγώνες των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για την ελευθερία της Μακεδονίας. Έχουμε καθήκον να διδάσκουμε στα παιδιά μας την ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το θαύμα του Ελληνιστικού Πολιτισμού, τους Αγίους της Μακεδονίας,  τις εξεγέρσεις της Χαλκιδικής το 1821 και της Νάουσας το 1822,  τον Μακεδονικό Αγώνα που αποκορυφώθηκε το 1903-1908.

Πρέπει να αναζητήσουμε νόμιμους τρόπους απαγκίστρωσης από τη ζημιογόνο Συμφωνία χωρίς να κατηγορηθούμε για μονομερείς ενέργειες.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 11.10.2025

Ο Τραμπ δεν συγχωράει τους πολιτικούς κλόουν!

Από
anixneuseis
-
0

Ο κωμικός Ράμα και τα ανάλατα αστεία που μπορούν να του κοστίσουν πολύ!

Όταν προσπάθησε να κοροϊδέψει τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Αλβανός πρωθυπουργός γίνεται πιο αστείος από τους «κωμικούς» Jimmy Kimmel, Steve Colbert και Jimmy Fallon όλους μαζί, γράφει η αλβανική Pamfleti επικαλούμενη δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας “Bolton Herald”.

Αλλά μένει να δούμε αν ο Τραμπ εξέλαβε την προσβολή του Ράμα ως αστείο. Ο Τραμπ, όπως είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο, είναι πολύ καλύτερος στο να εκτοξεύει προσβολές παρά στο να τις δέχεται.

Ο 61χρονος Ράμα, ο γνωστός σοσιαλιστής ηγέτης αυτής της μικρής βαλκανικής χώρας, προκάλεσε φρενίτιδα στους πολιτικούς ηγέτες σε μια ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής στην Κοπεγχάγη πριν από μια εβδομάδα, όταν αστειεύτηκε για το χάος που προκαλούσε ο Τραμπ στις χώρες.

Από την πλευρά του, ο Τραμπ βρισκόταν στον Λευκό Οίκο προσπαθώντας να τερματίσει τους πολέμους στη Γάζα και την Ουκρανία.

Μιλώντας για αρκετές συγκρούσεις που ισχυρίζεται ότι έχουν τερματίσει σε όλο τον κόσμο, όπως ο πόλεμος μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας, ο Τραμπ έχει επανειλημμένα μπερδέψει την Αρμενία με την Αλβανία.

Η Αρμενία είναι μια μεσόγειος χώρα στην περιοχή του Νότιου Καυκάσου της Ευρασίας. Συνορεύει με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η Αλβανία βρίσκεται στα Βαλκάνια, συνορεύοντας με την Ελλάδα και το Μαυροβούνιο.

Ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του Τραμπ, μαζί με Άραβες επενδυτές, σχεδιάζουν μια πολυτελή επένδυση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ένα ακατοίκητο αλβανικό νησί. Οι ντόπιοι το αποκαλούν «Νησί Τραμπ». Θα είναι μια επικερδής επιχείρηση για τους πολιτικούς.

Ο Τραμπ μίλησε για τον τερματισμό ενός πολέμου που δεν υπήρξε ποτέ μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αλβανίας, αναφερόμενος στη σύγκρουση μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας.

Κατά την ανακοίνωση μιας ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων χωρών, ο Τραμπ πόζαρε στον Λευκό Οίκο, σφίγγοντας τα χέρια με τους δύο ηγέτες – τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ και τον πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν.

« Είδαμε το Αζερμπαϊτζάν. Ήταν ένας μεγάλος πόλεμος που διήρκεσε τριάντα, τριάντα πέντε χρόνια με, εεε, την Αλβανία. Σκεφτείτε την ανοησία », είπε.

Στη σύνοδο κορυφής της ευρωπαϊκής πολιτικής κοινότητας στη Δανία, ένας από αυτούς τους «τύπους» (ο Πρόεδρος Αλίγιεφ) ήταν με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και αρκετούς άλλους αξιωματούχους όταν ο Ράμα ξεκίνησε την κωμική του εκπομπή γελώντας με τον Τραμπ.

 

Η ιστορία των τριών ηγετών που κοροϊδεύουν τον Τραμπ έγινε viral σε όλη την Ευρώπη, και ένα βίντεο με το αστείο έγινε viral.

Στο βίντεο, ο Ράμα, απευθυνόμενος στον Μακρόν, επέπληξε αστειευόμενος τον Γάλλο ηγέτη επειδή δεν συνεχάρη αυτόν και τον Αλίγιεφ για την «ειρήνη» που είχε πετύχει ο Τραμπ μεταξύ Αλβανίας και Αζερμπαϊτζάν:

« Θα πρέπει να μας ζητήσετε συγγνώμη επειδή δεν μας συγχαίρατε για την ειρηνευτική συμφωνία που σύναψε ο Πρόεδρος Τραμπ μεταξύ Αλβανίας και Αζερμπαϊτζάν », είπε ο Ράμα.

Καθώς η ομάδα γέλασε, ο Μακρόν χαμογέλασε και με σοβαρό πρόσωπο είπε: « Λυπάμαι γι’ αυτό ».

« Εργάστηκε σκληρά », είπε ο Ράμα, προσβάλλοντας περαιτέρω τον Τραμπ.

Μόλις το σχόλιο του Ράμα εξαπλώθηκε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, αναγκάστηκε να το ανακαλέσει.

Σε μια απολογία που ακούστηκε ως επί το πλείστον σαν μια σπασμωδική απολογία, ο Ράμα κατηγόρησε τα μέσα ενημέρωσης ότι « μετέτρεψαν τις λέξεις σε πολιτικό δηλητήριο ».

« Η αλήθεια είναι ότι ο Πρόεδρος Τραμπ έχει αποδείξει ότι είναι ένας ηγέτης που επανέφερε τη λέξη ειρήνη στο δυτικό λεξιλόγιο », είπε.

Αλλά είναι πολύ λίγο, ίσως πολύ αργά. Δεν μπορείς να κουνήσεις το μανδύα στον Σούπερμαν, ειδικά όταν σου ζητάει να του χτίσεις ένα πολυτελές νησί.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ηρ. Γωνιάδης: μήτε Στάλιν μήτε Τζι Σι Πινγκ, απλή αδιαφορία

Από
anixneuseis
-
0

του Δρ. Ηρακλή Γωνιάδη, Οικονομολόγου

Με αφορμή την ανάρτηση κειμένου[1] του Φίλου, Καθηγητή Οικονομικών στο ΑΠΘ, Ν. Βαρσακέλη με τη συγκριτική προσέγγιση του οποίου συμφωνώ, επιχειρώ να αποτυπώσω τη βασικότερη διαφορά μεταξύ Κίνας και Ρωσίας σε ό,τι αφορά στην οικονομική τους ανάπτυξη μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος. Η μεν Κίνα λόγω της «φθήνιας των εργατικών χεριών» προχώρησε στο δόγμα «επενδύσεις για τις μάζες και όχι μαζικής παραγωγής», όπως το έθεσε πρώτος ο Γκάντι για την Ινδία, η δε Ρωσία ωθήθηκε προς την πλευρά της «μαζικής παραγωγής» ή, μάλλον, της μαζικής εξόρυξης-εκποίησης του ορυκτού της πλούτου. Το ρωσικό μοντέλο με αρκετές ομοιότητες προς το ελληνικό, τηρουμένων των αναλογιών μεγέθους και της διαφοράς των πολιτικών μας καθεστώτων, θα αντιπαραβληθεί με το ελληνικό στην τρίτη ενότητα.

Η Κίνα, η οποία δεν αντιμετώπιζε παρόμοια πολιτική αστάθεια όπως τη ρωσική αλλά, κυρίως, με το πρόβλημα βελτίωσης της ζωής των πολιτών της, είχε ως κίνητρο προσέλκυσης των διεθνών επενδυτών (της Δύσης, βέβαια,) τα πολυπληθή εργατικά χέρια σε συνδυασμό με τη διασφάλιση των κερδών τους και του δικαιώματος μεταφοράς τους εκτός των συνόρων της. Κατά συνέπεια, οι Ξένες Άμεσες Επενδύσεις (ΞΑΕ) δεν μπορούσαν παρά να είναι του τύπου Greenfield (από χωράφι σε εργοστάσιο, δηλαδή, την «εκ βάθρων» δημιουργία μονάδων παραγωγής μεταφέροντας τεχνολογία και τεχνογνωσία) προκειμένου να αξιοποιήσουν το αισθητά μειωμένο μισθολογικό κόστος το οποίο μόνο η προστιθέμενη αξία μπορεί να απορροφήσει ικανοποιητικά.

Με πολλαπλασιαστή «το αγώγι ξυπνά τον αγωγιάτη» οι κυβερνώντες της συνειδητοποίησαν τη δυναμική των ΞΑΕ και τη δυνατότητα μεταφοράς τεχνολογίας/τεχνογνωσίας, προχωρώντας στη μερική απελευθέρωση της αγοράς εργασίας σε επίπεδο περιφερειών, αρχικά, με επόπτες κομματικές επιτροπές των οποίων η διαφθορά συνέτεινε στην αποτυχία του μοντέλου. Η κρίση αυτή, αντί να οπισθοδρομήσει, επέτεινε την περαιτέρω απελευθέρωση της αγοράς παρέχοντας τη δυνατότητα δημιουργίας ιδιωτικής περιουσίας στους Κινέζους, αλλά και της εξειδίκευσής τους με κρατική χρηματοδότηση των μεταπτυχιακών σπουδών στο εξωτερικό (ΗΠΑ, κυρίως, και Δ. Ευρώπης) όλων όσων επεδίωκαν την αναβάθμισή τους. Οι κινέζοι πολιτικοί αντελήφθησαν, επίσης, ότι η μεταφορά τεχνογνωσίας είναι φθηνότερη (από την πανάκριβη εισαγόμενη τεχνολογία) υπό την προϋπόθεση της ικανότητας απορρόφησής της (κατανόηση, υιοθέτηση, ασφαλής εφαρμογή) αναγκαία συνθήκη της οποίας ήταν το «ρεκτιφιέ του συλλογικού της νου».

Το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης πολιτικής ανάπτυξης της χώρας, ήταν να κατακλύσουν τις χώρες προορισμού αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες Κινέζων με σπουδές στις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ) επιτυγχάνοντας τη ραγδαία αύξηση των μηχανικών! Με την αποφοίτησή τους είχαν το πρόσθετο κίνητρο της παλινόστησης με χρηματοδότηση της επιχειρηματικής τους ιδέας για την ίδρυση των δικών τους επιχειρήσεων εντός του θεσμικού-θετικού εκ του αποτελέσματος- πλαισίου «εσύ μπίζνες και το κόμμα πολιτική». Καθώς η «επιχειρηματικότητα γεννά επιχειρηματικότητα» δημιουργήθηκαν πολλαπλά οικοσυστήματά της ανά τη χώρα και εμφανίστηκαν οι πρώτοι εκατομμυριούχοι μεταξύ των οποίων και ο Τζακ Μα –ιδρυτής του Alibaba- που κίνησε την υποψία ανάμειξής του στην πολιτική, οπότε και του κόψαν τα φτερά για παράβαση του τεθέντος πλαισίου.

Κατά τα άλλα, στην ιδιότυπη και υπό καθεστώς αυστηρής εποπτείας φιλελευθεροποίηση της αγοράς βρήκαν γόνιμο έδαφος κάθε είδους μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες δημιούργησαν τις περισσότερες θέσεις εργασίας της χώρας διαδραματίζοντας, συγχρόνως, σημαντικό ρόλο στην τεράστια τεχνολογική της εξέλιξη περνώντας από την απομίμηση (το «ξεπατίκωμα») στη δημιουργική μίμηση (σταδιακή καινοτομία) και, στη συνέχεια, στην πρωτότυπη δημιουργία (ριζική καινοτομία) ένεκα της οποίας έφτασε η Κίνα να «βλέπει τη Δύση-και όχι μόνο-στον καθρέφτη της»!

Η Ρωσία κατά την περίοδο μετάβασης από τον κομουνισμό προς την ελεύθερη αγορά, ιδιαίτερα εκείνη με πλοηγό τον συχνά μεθυσμένο λόγω επιρρέπειάς του στο ποτό Γιέλτσιν, βρέθηκε με τον έλεγχο του τεράστιου ορυκτού της πλούτου από επενδυτές τύπου Brownfield. Στόχος της μορφής αυτής ΞΑΕ ήταν η εξαγορά υφιστάμενων επιχειρήσεων στο χώρο της ενέργειας και των ορυκτών για «μαζική παραγωγή» και εξαγωγή με όρους των δυτικών επενδυτών βοηθούσης και της εκτεταμένης διαφθοράς. Μεταφέροντας κάποια τεχνολογία εξορύξεων περιορισμένων θέσεων εργασίας (συνήθως, μειώνονται και οι προϋπάρχουσες) και ακόμη μικρότερης διάχυσης τεχνολογίας/τεχνογνωσίας, πέτυχαν τον έλεγχο της μικρής προστιθέμενης αξίας αγοράς αλλά «πλούσιας σε φυσικά ελέη», όπως και τη διαμόρφωση μιας «δυτικής ολιγαρχίας» σε ένα πρώην κομουνιστικό καθεστώς.

Τη «πανηγύρι» χάλασε η επέλευση του Πούτιν ο οποίος μετατρέποντας την εθνικότητα των ολιγαρχών σε ρωσική και το καθεστώς σε απολυταρχικό τους έλεγξε πλήρως, σε αντίθεση με εκείνους της «δημοκρατικής» δύσης που ελέγχουν την εξουσία υποδεικνύοντας το εκάστοτε «Πουλέν» το οποίο θα ψηφήσουν οι υπήκοοι ασκώντας το «αναφαίρετο δημοκρατικό τους δικαίωμα». Στην έκτοτε τεχνολογική της εξέλιξη, δεν έπαιξε ρόλο μόνο η περιορισμένη-λόγω της παραπάνω μορφής των ΞΑΕ- μεταφορά τεχνολογίας/τεχνογνωσίας, αλλά και η στρατηγική επιλογή της ομάδας εξουσίας της χώρας να δώσει προτεραιότητα στον στρατιωτικό τομέα η ανάπτυξη του οποίου «κοιτάζει στα μάτια» την αντίστοιχη της Δύσης, καταλείποντας την αγορά των ηλεκτρονικών/ψηφιακών καταναλωτικών προϊόντων/υπηρεσιών στα «χέρια» του ίντερνετ.

Όπως και στη φερόμενη ως «τεχνολογικό γίγαντα» Δύση, έτσι και στην εξοπλιστική ρωσική τεχνολογία διατηρούνται εντελώς απόρρητες οι εφευρέσεις και οι εξ αυτών προκύπτουσες καινοτομίες, καθώς τίποτα δεν κατοχυρώνεται χωρίς τη δημοσίευση της περιγραφής του, πράγμα απαγορευτικό στην προκειμένη περίπτωση το οποίο και δικαιολογεί τη μειωμένη(;) της παραγωγή σε ευρεσιτεχνίες (πατέντες). Οι καινοτομίες της είναι πολύ πιθανό, ίσως και βέβαιο, πως δεν αφορούν πλακέτες ή άλλα ηλεκτρονικά εξαρτήματα (αφού μπορούν να τα βρουν ακόμη και στα απλούστερα gadgets), αλλά περιλαμβάνουν πολύ καινοτόμες χρήσεις τους όπως διαφαίνεται από τα σύγχρονα οπλικά τους συστήματα. Η πρωτότυπη ανασύνθεση/αναδιάταξη υφιστάμενων εργαλείων/μηχανών/εξαρτημάτων και γνώσης με σκοπό τη δημιουργία νέας αξίας, αποτελεί καινοτομία, είτε στην ελεύθερη είτε στην πολεμική οικονομία.

Με βάση το δόγμα «δεν παράγεται ό,τι εισάγεται» και απουσία κάθε εθνικής στρατηγικής, η Ελλάδα μπορεί άνετα να τοποθετηθεί πλησιέστερα προς τη Ρωσία (παραβλέποντας τις κοινές καταβολές πολιτισμού και θρησκείας ή και την ιστορική σύμπτωση των εθνικών μας συμφερόντων) βάσει δεδομένων του πολιτεύματος και της οικονομία μας, ελεγχόμενων από μια ολιγαρχία της οποίας ή βάση είναι παρόμοια εκείνης των Ρώσων ολιγαρχών χωρίς τα μεγέθη τους. Μετά, δε, την πολυδιάστατη κατάρρευση της χώρας το 2009 και την είσοδό μας στην εποχή των μνημονίων, η δική μας-τρόπος του λέγειν- ολιγαρχία βιώνει την κορύφωση της δόξας της στο νεοφιλελεύθερο καθεστώς Μητσοτάκη, ρυθμίζει το εγχώριο οικοσύστημα επιχειρηματικότητας ωθώντας σε εξαφάνιση τη μικρομεσαία επιχείρηση (δηλαδή, το πάνω από 95% των θέσεων εργασίας) νομίζοντας πως μπορεί να υπάρχει χωρίς το δανεισμό- πάντα επί υποθήκη του κρατικού μας πλούτου- τον οποίο επιβουλεύεται διαρκώς.

Αναδιφώντας στην ιστορία της επιχειρηματικότητας και των επιχειρήσεων, διαπιστώνει κανείς ότι οι εκρήξεις της οικονομικής και της πολυσχιδούς κοινωνικής ανάπτυξης των προς μίμηση χωρών, πυροδοτήθηκαν από μικρούς τολμηρούς επιτηδευματίες τόσο στο πλαίσιο αναζήτησης διεξόδου της δημιουργικότητάς τους, όσο και της ανάγκης για μια βιώσιμη και αξιοπρεπή διαβίωση. Οι μικροί επινοούν και το ευνομούμενο κράτος διασφαλίζει το θεσμικό πλαίσιο μετεξέλιξης της επινόησής τους σε καινοτομία ικανή να καλύψει κοινωνικοοικονομικές ανάγκες. Συνθήκη ικανή και αναγκαία η οποία ποτέ δεν έχει διασφαλιστεί στη χώρα μας της οποίας οι πολιτικοί-επιλογές τρίτων «επενδυτών»- «πετούν χαρταετό» αδιάφοροι για τα επιγενόμενα ενδιαφερόμενοι μόνο για τη διατήρηση της χωρίς ευθύνες εξουσίας τους. Με την παραγωγή να φθίνει-ένεκα δόγματος- και την προστιθέμενη αξία να «σέρνεται στα πατώματα» της σχετικά πρόσφατης λοκομοτίβας του τουρισμού, με απογειωμένο τον συντελεστή της (ΦΠΑ) προκειμένου να δημιουργεί «πλεονάσματα» (της βουλιμίας των κυβερνώντων), η χώρα πορεύεται προς τον Καιάδα της.

[1] http://www.anixneuseis.gr/%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%8d%cf%84%ce%b9%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%ce%af/

ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΑΖΑ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ

Από
anixneuseis
-
1

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  ΚΑΙ    ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ    ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ  ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΣΟ ΑΙΩΝΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ…

του Δρ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ
Διεθνολόγου, Μόνιμου Λέκτορα Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ.,

  1. Το σκληρό δίλημμα του Κυπριακού

Η πολυετής παραμονή του Κυπριακού στον κατάλογο των άλυτων διεθνών προβλημάτων και η συνεχής μετάπτωση του εκάστοτε διαπραγματευτικού πλαισίου για την επίλυσή του σε πιο δυσμενείς για τον Ελληνισμό θέσεις, επέφερε κόπωση και απογοήτευση τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα. Η Ευρωπαϊκή προοπτική προσέφερε, πράγματι, μία θετική διέξοδο, αφού, βέβαια, νωρίτερα είχαμε σιωπηρά αποδεχθεί την εγκατάλειψη της προβολής της διεθνούς πτυχής του Κυπριακού (ως ζητήματος εισβολής και κατοχής) και την αντιμετώπισή του ως μίας διακοινοτικής διαμάχης. Μία αντίληψη που κατάφερε η Τουρκία να παγιώσει διεθνώς και που, στην ουσία, εξισώνει και συμψηφίζει τις ευθύνες της Ελληνικής και της Τουρκικής πλευράς, σε κραυγαλέα, βέβαια, αντίθεση με κάθε ορθολογική και αμερόληπτη ανάλυση των γεγονότων.

Εκλιπαρώντας επί χρόνια για μία διπλωματική «κινητικότητα» και ενδιαφέρον των ισχυρών διεθνών παραγόντων για την επίλυση του προβλήματος, φθάσαμε μπροστά στο σκληρό δίλημμα: να προσυπογράψουμε μία διευθέτηση που, ουσιαστικά, επιβραβεύει την Τουρκική αυθαιρεσία, νομιμοποιώντας την εξουσία που ασκεί ο εκάστοτε Τουρκοκύπριος  «Πρόεδρος»,  διά της ισχύος των κατοχικών δυνάμεων, στο βόρειο τμήμα του νησιού και να εμπλακούμε σε ένα αβέβαιο και επικίνδυνο εγχείρημα συνύπαρξης και ταυτόχρονου διαχωρισμού Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, (Διζωνική-Δικοινοτική λύση). Ένας κρατικός συνεταιρισμός δύο ισότιμων εταίρων, με περίπλοκη και άρα εύθραυστη δομή, που αναιρεί την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας, στην προσπάθεια να διασφαλίσει τα δικαιώματα της μειοψηφίας,  είναι βέβαιο ότι αποτελεί ένα μη βιώσιμο σχήμα και μία επίφαση, μόνο, του ενιαίου κράτους (έστω ομοσπονδιακού, διζωνικού) που επεδίωκε η Ελληνική πλευρά.

Ποια είναι, όμως, τα πραγματικά οφέλη της Ελληνοκυπριακής πλευράς από το σχέδιο Ανάν του 2004;  Επιγραμματικά: η μεταβίβαση του 6% του εδάφους του νησιού στο ελληνικό «συστατικό κράτος» (με ελάχιστες όμως ακτές και με παρεμβολή Τουρκοκυπριακών εδαφών σε ορισμένες περιοχές του). Η επιστροφή μέρους των προσφύγων στο τμήμα αυτό του εδάφους και σε 20 χρόνια η κλιμακωτή επιστροφή ενός πρόσθετου 20% του αριθμού τους στο Τουρκοκυπριακό «συστατικό κράτος». Δηλαδή, συνολικά οι μισοί περίπου πρόσφυγες θα επιστρέψουν στις εστίες τους. Τα ανταλλάγματα  προς τους Τουρκοκυπρίους και την Τουρκία βαριά και επώδυνα και σε σοβαρή αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο και το Κοινοτικό κεκτημένο. Το ισοζύγιο γέρνει δραματικά προς αυτά. Αξίζει λοιπόν τον κόπο η «συναλλαγή»; Ο καθένας ας δώσει την δική του απάντηση. Ας φροντίσουμε όμως να ορθολογιζόμαστε, να σεβόμαστε δημοκρατικά όλες τις απόψεις και να αποφεύγουμε την πόλωση και την εμπάθεια που τόσα δεινά επισώρευσαν στην Ελλάδα και ιδίως στην Κύπρο.

  1. Τι εκφράζει το «όχι» των Ελληνοκυπρίων στο δημοψήφισμα της 24 Απριλίου 2004 για το σχέδιο Ανάν.

Αν θελήσουμε να ερμηνεύσουμε τη σημασία και τις αιτίες του ελληνοκυπριακού «όχι» στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, μπορούμε να οδηγηθούμε στις εξής σκέψεις:

  1. Το «όχι» αποτελεί τη συμπυκνωμένη αντίδραση για την ουσιαστική αδιαφορία του ΟΗΕ, των μεγάλων δυνάμεων και γενικά της διεθνούς κοινότητας στο έγκλημα που διεπράχθη στην Κύπρο το 1974. Στις λεκτικές και προσχηματικές μόνο καταγγελίες και στην παντελή απουσία αποτελεσματικής δράσης για την επαναφορά της διεθνούς νομιμότητας, της δικαιοσύνης και της κυριαρχίας στο νησί. Στον εμπαιγμό των ΗΠΑ, που βομβαρδίζουν και εισβάλλουν στρατιωτικά εκεί όπου θίγονται στρατηγικά τους συμφέροντα ή απειλούνται κατά την άποψή τους η ειρήνη και το ανθρωπιστικό δίκαιο, αλλά αδιαφορούν παγερά ή μεροληπτούν ασύστολα, όταν εμπλέκονται «σύμμαχοί» τους (Τουρκία, Ισραήλ, κ.λπ.).
  2. Το «όχι» είναι η αγανάκτηση για την τελική επιβράβευση των τετελεσμένων του Αττίλα και την «τιμωρία» των Ελληνοκυπρίων.

Ίσως επειδή κατάφεραν και πλούτισαν, στάθηκαν περήφανα στα πόδια τους και έγιναν (όχι χαριστικά βέβαια) μέλη της Ενωμένης Ευρώπης. Η επειδή επέλεξαν την ειρηνική και διπλωματική οδό αντί για τον ανταρτοπόλεμο, τις επιθέσεις καμικάζι ή την ανοικτή στρατιωτική αντιπαράθεση.

  1. Το «όχι» είναι πένθος για τις χιλιάδες των νεκρών, τους 200.000 εκτοπισμένους που επί δεκαετίες στερήθηκαν τις περιουσίες τους και σήμερα ( 2004) παίρνουν έναν μέρος από αυτές, ενώ μόνο σαν τουρίστες θα μπορούν να επισκέπτονται τις ιδιαίτερες πατρίδες τους.
  2. Το «όχι» είναι οργή για την παντελή απουσία μέριμνας για τους 1.619 αγνοούμενους και την ψυχική οδύνη των συγγενών τους.
  3. Το «όχι» είναι η ελάχιστη αντίδραση στο διεθνές έγκλημα του εποικισμού που επιβραβεύει, δήθεν για ανθρωπιστικούς λόγους, ο ΟΗΕ.
  4. Το «όχι» είναι απάντηση στην απαράδεκτη εξίσωση των ευθυνών Ελλήνων και Τούρκων για την ανατροπή της συνταγματικής νομιμότητας στο νησί. Είναι απάντηση στον Αττίλα 2, που ήταν μία απροκάλυπτη εισβολή, όταν ήδη είχε αποκατασταθεί η νόμιμη κυβέρνηση στο νησί.
  5. Το «όχι» είναι η απόρριψη της τουρκικής θρασύτητας. Ενώ όφειλε, έστω μετά 30 χρόνια( 2004) , να ζητήσει συγνώμη από την Κύπρο, έρχεται να ζητήσει «εύσημα», γιατί δήθεν βοήθησε στη διευθέτηση του Κυπριακού, και να απαιτήσει την επιβράβευση από την Ευρώπη και τον ΟΗΕ.
  6. Το «όχι» είναι η απαραίτητη απάντηση των Ελληνοκυπρίων στην ανατολίτικη κουτοπονηριά των Τουρκοκυπρίων και της Άγκυρας, που επί 30 χρόνια (ήδη 51) κατέχουν το 70% του πλούτου του νησιού και κατάφεραν να φτάσουν μόνο το 30% του εισοδήματος του ελεύθερου νότου.

Και σήμερα με έκδηλο ωφελιμισμό έρχονται επιδιώξουν την ανέξοδη συμμετοχή τους στην ευμάρεια των Ελληνοκυπρίων και ταυτόχρονα να ανοίξουν την κερκόπορτα της Ευρώπης για την Άγκυρα.

  1. Το «όχι» είναι όμως απάντηση και στην αλαζονεία του κ. Ανάν και του κ. Φερχόιγκεν, που αντί να τηρήσουν τη νομιμότητα των διεθνών οργανισμών που εκπροσωπούν έρχονται να βαπτίσουν «δίκαιο και ισορροπημένο» ένα σχέδιο επίλυσης, που και άδικο και παράνομο και μη λειτουργικό είναι.

Τολμούν μάλιστα να απειλούν και να εκβιάζουν τα θύματα της εισβολής, τους Ελληνοκύπριους, που αγωνίζονται να περισώσουν την περηφάνια, τη λογική και την ελευθερία τους.

  1. Κυπριακό: Συμπεράσματα εκ των υστέρων

Η μετά το 1990 πολιτική Ελλάδος και Κύπρου για το μεγάλο εθνικό ζήτημα της επανένωσης της νήσου, βασίσθηκε στην ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως μέσου, τόσο «αμυντικού», δηλαδή για την αποτροπή μίας περαιτέρω επέκτασης του Αττίλα στο ελεύθερο τμήμα της νήσου, όσο και «επιθετικού» δηλαδή ως διπλωματικός ελιγμός ώστε να συνδυασθεί η ενδεχόμενη τουρκική ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την δίκαιη και λειτουργική λύση του Κυπριακού.

Δυστυχώς, η Τουρκία και τα διεθνή της ερείσματα, κατάφεραν, από πολλών ετών, να εμφανίζουν το Κυπριακό ως ζήτημα διαμάχης δύο εθνικών κοινοτήτων, αποσιωπώντας ή υποβαθμίζοντας την διεθνή πτυχή του και τις τεράστιες ευθύνες της Τουρκίας γι’ αυτήν. Έτσι (με την ανοχή ή και την συμπαιγνία των μεσολαβητών) προωθήθηκε ένα σχέδιο επίλυσης και επανένωσης που δεν  μπορούσε να οδηγήσει σε λειτουργική (και άρα βιώσιμη) ομοσπονδιακή λύση στην Κύπρο. Με την εξέλιξη αυτή (που οφείλεται στην διεθνή υποκρισία και τα κεκρυμμένα συμφέροντα, αλλά και στην λανθασμένη αποδοχή από ορισμένους του σχεδίου Ανάν και κυρίως του δικαιώματος επιδιαιτησίας του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ) ακυρωνόταν ουσιαστικά η θετική επίδραση της ένταξης για την λύση του Κυπριακού, ενώ εμφανιζόταν διαλλακτική (για πρώτη φορά μετά από 29 χρόνια) η Τουρκία και διευκολυνόταν έτσι η ευρωπαϊκή προοπτική της.

Άρα από σημαντικότατο ατού, η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση μεταβάλλονταν σε «Δούρειο Ίππο» για την απαλλαγή της Τουρκίας από τις ευθύνες της για την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή και για επιβολή μίας κακής και άδικης λύσης στο θέμα της επανένωσης.

Ούτε ο Ο.Η.Ε., ούτε η Ε.Ε., ούτε οι Η.Π.Α. θέλησαν να αποδώσουν δικαιοσύνη (έστω μετά από 30 χρόνια), και ανέχθηκαν ή προώθησαν μία λύση που παραβίαζε βασικούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και του κοινοτικού κεκτημένου.

Η γενναία αλλά και συνάμα συνετή άρνηση του 76% των Ελληνοκυπρίων να αποδεχθούν την ετεροβαρή λύση και να υποθηκεύσουν το μέλλον της νήσου και της ειρήνης, ανέτρεψε τα σχέδια και τις μεθοδεύσεις.

Οι αντιδράσεις και οι απειλές που ακολούθησαν από τους υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν, αλλά και η προηγηθείσα του δημοψηφίσματος κινδυνολογία, ελάχιστα άλλαξαν το θετικό σκηνικό της απόρριψης της κακής λύσης και της μάχης που δίνει και σήμερα η Κύπρος, όντας πλήρες και ισότιμο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, για την δικαίωσή της.

Οι θιασώτες του «ναι», στην Κύπρο και διεθνώς, εβάσιζαν κυρίως τα επιχειρήματά τους, για τα πλείστα αρνητικά ή απροσδιόριστα σημεία του σχεδίου Ανάν, στην θετική επίδραση της ευρωπαϊκής ένταξης, τόσο της νήσου, όσο και μελλοντικά της Τουρκίας. Κάποιοι, τότε, αντικρούαμε αυτή την άποψη, τονίζοντας ότι, απέναντι στα άμεσα και χειροπιαστά οφέλη που θα αποκομίσει η Τουρκία, αντιπαρατίθενται αβέβαιες εξελίξεις που θα εξαρτηθούν από την αβέβαιη πορεία της Ευρώπης προς την πολιτική της εμβάθυνση και την κοινή αμυντική και εξωτερική πολιτική της, αλλά και από την πολύ περισσότερο μετέωρη πορεία της διεύρυνσης, ιδίως όσον αφορά μία τόσο προβληματική χώρα όπως η Τουρκία.

Το γαλλικό και ολλανδικό «όχι» (στα δύο δημοψηφίσματα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα)  και οι αγκυλώσεις λόγω ευρωσκεπτικισμού (με δεδομένη την αρνητική υποδοχή της τουρκικής υποψηφιότητας στην πλειοψηφία των Ευρωπαίων) που μεσολάβησαν, αποδεικνύουν πόσο υπεραισιόδοξες και υπεραπλουστεμένες ήσαν οι προσδοκίες και οι αναλύσεις των υποστηρικτών μιας μη δίκαιης και μη λειτουργικής λύσης του Κυπριακού.

  1. Η σύγχρονη φάση του Κυπριακού και οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η σημερινή θέση της Τουρκίας στο Κυπριακό, ότι τα κατεχόμενα, που αυτo-ονομάζονται «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», και δεν αναγνωρίζονται από κανένα κράτος πλην της Τουρκίας, πρέπει να αναγνωρισθούν ως ισότιμο κράτος με την νόμιμη Κυπριακή Δημοκρατία, αποτελεί μία ιταμή πρόκληση προς την διεθνή έννομη τάξη και επιδιώκει, με απύθμενη θρασύτητα να νομιμοποιήσει εκ των υστέρων (51 χρόνια μετά), την παράνομη και βάρβαρη τουρκική εισβολή του Ιουλίου-Αυγούστου 1974 στην Μεγαλόνησο! Μία εισβολή που καταδικάστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση (μέλος της οποίας είναι η Κυπριακή Δημοκρατία) και πολλά άλλα διεθνή όργανα (όπως π.χ. το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων).

Μάλιστα, η κατοχική Τουρκία και τα υποχείριά της στην «ΤΔΒΚ», απαιτούν ως απαραίτητο όρο για να επαναρχίσει ο διάλογος μεταξύ των δύο Κοινοτήτων, με την μεσολάβηση του ΟΗΕ, να αποδεχθεί από πριν η νόμιμη Κυπριακή Κυβέρνηση (που ονομάζουν περιφρονητικά «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση») ότι αν αποτύχει εκ νέου (όπως συνέβη στο παρελθόν επί δεκαετίες με απόλυτη ευθύνη της Τουρκίας/Τουρκοκυπρίων), ο διμερής διάλογος για μία λύση «Διζωνικής και Δικοινοτικής Ομοσπονδίας», να αναγνωρίσει ως «ανεξάρτητη και κυρίαρχη» οντότητα τα κατεχόμενα (ΤΔΒΚ), ώστε πλέον να συνυπάρχουν στο νησί δύο ισότιμα (!) Κράτη, που, ίσως να συστήσουν μεταξύ τους μία χαλαρή Συνομοσπονδία!

Η δραματική σκλήρυνση της θέσης της Τουρκίας στο Κυπριακό είναι, σαφέστατα, αποτέλεσμα των αρχικών σχεδίων της (πριν και μετά την εισβολή) να επιβάλει τον απόλυτο έλεγχό της στον κατεχόμενο βορρά του νησιού, με ανάλογες συνταγματικές προβλέψεις που επίμονα ζητούσε στην διαπραγμάτευση όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και τον έμμεσο έλεγχό της (και των «αχυρανθρώπων» της στη λεγόμενη «Κυβέρνηση» της «ΤΔΒΚ») στον ελεύθερο νότο του νησιού. Γι’ αυτό και η διατήρηση του δικαιώματος «εγγύησης» και παραμονής κατοχικών στρατευμάτων στα κατεχόμενα για απροσδιόριστο χρόνο, αλλά και ουσιαστικά δικαιώματα βέτο (υποχρεωτική συναπόφαση), στα κοινοβουλευτικά και κυβερνητικά όργανα της μελλοντικής διζωνικής-δικοινοτικής Ομοσπονδίας (που ουσιαστικά θα ήταν Συνομοσπονδία), που θα ανέτρεπαν την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας και θα επέβαλαν μόνιμες εξαιρέσεις από τις ελευθερίες μετακίνησης, εγκατάστασης, εργασίας και ιδιοκτησίας, που θα οδηγούσαν στην γκετοποίηση των κατεχομένων και στην ανατροπή των αυτονόητων ελευθεριών που εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως βέβαια είναι και η Κύπρος…!

Ταυτόχρονα, η Τουρκία μέσω της συμμετοχής των κατεχομένων της Β. Κύπρου, στην Ενωμένη Ευρώπη, θα αποκτούσε πλείστα όσα οφέλη, οικονομικού και θεσμικού ίσως χαρακτήρα, ακόμη και χωρίς την ευρωπαϊκή ένταξή της (άκρως αμφίβολης πλέον), χωρίς ταυτόχρονα να έχει όλες τις δημοκρατικές δεσμεύσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Είκοσι δύο  χρόνια μετά την άνοδο του Ρ.Τ. Ερντογάν στην ηγεσία της Τουρκίας, ο εθνικισμός, η ένταση του πολιτικού Ισλάμ και ο αναθεωρητισμός (επεκτατισμός) του «πονηρού και πλεονέκτη» γείτονά μας, έχουν δραματικά και συνολικά αναβαθμιστεί, ως συνέπεια της αύξησης της ισχύος και των μεγεθών του (πληθυσμός, εξοπλισμοί, οικονομική και παραγωγική διεύρυνση, αναβάθμιση διεθνούς θέσης). Σ’ αυτό οφείλεται και η νέα θέση για δύο ισότιμα κράτη στην Κύπρο, η επεκτατική θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», το ανυπόστατο Τουρκολιβυκό μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης, η αποθράσυνση της άρνησης του νέου Δικαίου της Θάλασσας και η διεκδίκηση του μισού Αιγαίου μέχρι τον 25ο Μεσημβρινό και περίπου 152 ελληνικών νήσων, νησίδων, βραχονησίδων, όπως και η άρνηση νόμιμων οριοθετήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο και βέβαια η παράνομη απαίτηση αφοπλισμού των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Βασική αιτία της άκρως επικίνδυνης αυτής αναβάθμισης της τουρκικής απειλής κατά της Ελλάδος, που οδηγεί σε «υπαρξιακό κίνδυνο»(κατά τον Ν.Δένδια), την πατρίδα μας (και βέβαια την Κύπρο), είναι η επί δεκαετίες ανοχή και μη ουσιαστική και αποτελεσματική αντίδραση του Ελληνισμού στις συνεχείς παρανομίες και επιθετικότητα της Τουρκίας: ανεχθήκαμε τις Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου 1959-1960, με τα αρνητικά τους υπέρ των Τουρκοκυπρίων, την εν συνεχεία υπονόμευση της λειτουργίας του νέου δικοινοτικού κράτους, τα Σεπτεμβριανά του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, τις κατασχέσεις και απελάσεις των Κωνσταντινουπολιτών Ελλήνων 1964-1965, τις μονομερείς και παράνομες διεκδικήσεις στην Υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου (1973 έως σήμερα), το casus belli (απειλή πολέμου) του 1995 για την μη επέκταση της χωρικής θάλασσάς μας, την αμφισβήτηση των Ιμίων (1996 και μετέπειτα πολλών άλλων βραχονησίδων), το 1983 την δημιουργία της παράνομης ΤΔΒΚ, το 2019 το Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το 2020 την επίθεση οργανωμένων μεταναστών στον Έβρο και μετά τις παράνομες έρευνες του Ορούτς-Ρέις στα Ανατολικά Ρόδου-Ανατολικής Κρήτης, σε ελληνικές, νυν ή δυνητικά, θαλάσσιες ζώνες… Το ίδιο και σε Κυπριακά θαλασσοτεμάχια!

Τέλος, ευθύνεται και η ανεκτική και προνομιακή μεταχείριση της Τουρκίας από την Δύση, για να μην «απολεσθεί ως σύμμαχος» δήθεν, η οποία οδήγησε τελικά στην περαιτέρω αποθράσυνσή της, σε όλους τους τομείς! Έτσι, δεν τόλμησε κανείς Έλληνας ηγέτης ή αξιωματούχος να παραλληλίσει  ρητά  την κατοχική Τουρκία στην Κύπρο (αλλά και έναντι της Ελλάδας), με την Ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανίας, ούτε να απαιτήσει ανάλογη συμμαχική αλληλεγγύη και συμπεριφορά, ώστε να λήξει η κατοχή της Βόρειας Κύπρου και να πάψει η παράνομη διεκδίκηση θαλάσσιου και νησιωτικού χώρου ελληνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων (ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας)  την οποία επιδιώκει  απροκάλυπτα πλέον η  επεκτατική Τουρκία. Η δε, «Διακήρυξη των Αθηνών» (7-12-2023) για «φιλία» και «καλή γειτονία» Ελλάδος-Τουρκίας, αποτέλεσε μία ακατανόητη, άκαιρη και αντιφατική εξέλιξη, που αποδυναμώνει το ψυχολογικό οπλοστάσιο του Ελληνισμού στην Ελλάδα και ιδίως στην κινδυνεύουσα Κύπρο. Όταν μάλιστα ο Ερντογάν (σε πρόσφατη ομιλία του) ευχήθηκε να είχε κατακτηθεί ολόκληρη η Κύπρος το 1974(!) ενώ  επισκέφθηκε  τα κατεχόμενα στην 50η επέτειο της εισβολής, 20 Ιουλίου 2024, για να προκαλέσει και πάλι τις τραγικές μνήμες Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων…! Των οποίων το ηθικό φρόνημα δοκιμάζεται από τις ελληνικές πολιτικές αντιφάσεις (που θυμίζουν «σκωτσέζικο ντουζ»), από την διεθνή διπλωματική ανικανότητα και υποκρισία, αλλά και από την εθνική μας νωθρότητα και απροθυμία ανάληψης αποτελεσματικών πρωτοβουλιών…!!!

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ του 1974 οφείλει να μας καθοδηγεί ξανά, μέχρι την τελική δικαίωση του Ελληνισμού! Την απελευθέρωση και επανένωση της Κύπρου και την εφαρμογή του Διεθνούς  και  του Κοινοτικού Δικαίου!

Ενδεικτική βιβλιογραφία:

ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ,    «Ελλάδα και Κόσμος 2002-2003: Κριτικές προσεγγίσεις στα γεγονότα». Θεσσαλονίκη 2004  Σελ. 51 επ

ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ,             «Αναζητώντας την ουσία : Κριτικές προσεγγίσεις στην επικαιρότητα (2004-2006), UNIVERSITY STUDIO PRESS/ΕΚΦΡΑΣΗ 2006 ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Γ.ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ   Σελ 77 επ.

ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ , ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Συμπεράσματα μετά από μισό αιώνα Τουρκικής Κατοχής …., στο περιοδικό SPEAKNEWS Τεύχος 50 /2024 σελ 15

 

 

 

Γερμανοί στην Αθήνα, για άρση του βέτο στη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE

Από
anixneuseis
-
3

Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ θα επισκεφθεί την Αθήνα για να την παροτρύνει να άρει το βέτο της στη Τουρκία για τη συμμετοχή της στο αμυντικό πρόγραμμα SAFE (Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για την Ασφάλεια), ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ, της ΕΕ, γράφουν τουρκικά δημοσιεύματα.

Η θέση της Ελλάδας υποστηρίζεται επίσης από τη Γαλλία και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η επίσκεψη του Γερμανού Υπέξ Βάντεφουλ αναμένεται να πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα.

Ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας, αναμένεται να ασκήσει εκ νέου πίεση στην ελληνική κυβέρνηση να αποσύρει τις αντιρρήσεις της για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενίσχυση των επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία.

Ένας άλλος λόγος για την αυξημένη πίεση είναι η επικείμενη προθεσμία της 30ής Νοεμβρίου για τις χώρες που ζητούν δάνεια στο πλαίσιο του προγράμματος SAFE.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας (EPC) στην Κοπεγχάγη.

Η κύρια ατζέντα της συνάντησης θεωρούνταν η άρση του εμποδίου στη συμμετοχή της Τουρκίας στην SAFE και φέρεται να ζήτησε τη συνάντηση ο Ρούτε.

Η Ελλάδα είναι της άποψης ότι η Τουρκία δεν μπορεί να ενταχθεί στην SAFE εκτός εάν η Τουρκία εγκαταλείψει την απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών της υδάτων στο Αιγαίο Πέλαγος και η Άγκυρα εγκαταλείψει τις διεκδικήσεις της σε νησιά και βραχονησίδες στο Αιγαίο Πέλαγος.

T24, Hurriyet

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

1...539540541...3,034Σελίδα 540 από 3,034