Η παράδοση drones καμικάζι από την Τουρκία στο Κοσσυφοπέδιο τις τελευταίες εβδομάδες προκάλεσε βραχυπρόθεσμη κρίση στη γραμμή Βελιγραδίου-Πρίστινα.

Ωστόσο, οι εντάσεις μειώθηκαν αφότου ο Σέρβος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς μαλάκωσε τον τόνο του αμέσως μετά τις σκληρές δηλώσεις στις 8 Οκτωβρίου.

Η κρίση κατέδειξε τη θέση και τις πολιτικές της Τουρκίας στην περιοχή.

Ενώ η Τουρκία έχει αυξήσει τις εξαγωγές της προς τα Βαλκάνια τα τελευταία χρόνια, έχει επίσης γίνει πρωτοσέλιδο με τις αμυντικές συμφωνίες που έχει συνάψει με διάφορες χώρες στην περιοχή.

Σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική απόκλιση από την πολιτική ήπιας ισχύος που επικεντρωνόταν στην πολιτιστική διπλωματία και εφαρμοζόταν μέχρι πριν από μια δεκαετία.

Διεθνείς αναλυτές έχουν διερευνήσει πώς έχει αλλάξει η πολιτική της Τουρκίας στα Βαλκάνια τα τελευταία χρόνια.

«Συμφωνίες άμυνας αντί για τουρκικές υποτροφίες για την εκπαίδευση»

Η Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο, η Ρουμανία και η Σερβία είναι μεταξύ των δεκάδων χωρών με τις οποίες η Τουρκία έχει επεκτείνει το δίκτυο εξαγωγών UAV μέσω συνεργασιών που έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια.

Ομοίως, η Τουρκία επεκτείνει τη συνεργασία της σε αυτόν τον τομέα υπογράφοντας στρατιωτικές συμφωνίες-πλαίσια με πολλές βαλκανικές χώρες.

Μία από τις πιο σημαντικές από αυτές τις συμφωνίες ήταν η συμφωνία που υπογράφηκε το 2024 μεταξύ της Otokar, μιας εταιρείας της Koç Holding, και του Υπουργείου Άμυνας της Ρουμανίας για μια προσφορά τεθωρακισμένων οχημάτων αξίας περίπου 857 εκατομμυρίων ευρώ.

Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν αυτές τις εξελίξεις ως μια «σημαντική τομή στην πολιτική της Τουρκίας στα Βαλκάνια την τελευταία δεκαετία».

Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Αχμέτ Νταβούτογλου, μεταξύ 2014 και 2016, εφαρμόστηκε στα Βαλκάνια μια πολιτική ήπιας ισχύος που έδινε προτεραιότητα στους πολιτιστικούς και θρησκευτικούς δεσμούς.

Σύμφωνα με τον Βουκ Βουκσάνοβιτς , ανώτερο ερευνητή στο Κέντρο Πολιτικής Ασφαλείας του Βελιγραδίου, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 που ακολούθησε την αποχώρηση του Νταβούτογλου, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «έγινε το πρόσωπο της διαπροσωπικής διπλωματίας» και έδωσε έμφαση στις οικονομικές επενδύσεις.

Σύμφωνα με τον Βουκσάνοβιτς, «υπάρχουν περισσότερες ενδείξεις ότι η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει την επιρροή που επιδίωκε στα σχολεία στο παρελθόν μέσω της συνεργασίας της στον τομέα της ασφάλειας και της στρατιωτικής βιομηχανίας».

«Επιδιώκει να είναι ένας αποτελεσματικός και ορατός παράγοντας σε κάθε τομέα»

Η συνεργασία της Τουρκίας στα Βαλκάνια δεν περιορίζεται στην άμυνα.

Ο Μεχμέτ Ουγκούρ Εκιντζί , ερευνητής στο Ίδρυμα SETA , λέει ότι οι επενδύσεις διαμορφώνονται «περισσότερο σύμφωνα με την αγορά».

«Τουρκικές εταιρείες εισέρχονται στα Βαλκάνια σε περιοχές όπου είναι ισχυρές και έχουν ευκαιρίες», λέει.

Μεταξύ αυτών, τα έργα εργολαβίας κατέχουν σημαντική θέση.

Ο Εκιντζί υπενθυμίζει ότι τουρκικές εταιρείες συμμετέχουν στο έργο του αυτοκινητόδρομου Βελιγραδίου-Σαράγεβο, στο έργο του αγωγού φυσικού αερίου στη Ρουμανία και σε πολλά άλλα έργα αυτοκινητοδρόμων, σιδηροδρόμων και κατασκευών στην περιοχή.

«Η Άγκυρα θέλει να είναι ένας ισχυρός και ορατός παράγοντας σε κάθε τομέα της περιοχής. Όσο περισσότερες τουρκικές εταιρείες δραστηριοποιούνται στην περιοχή, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η οικονομική παρουσία και προβολή της Τουρκίας», σχολιάζει.

«Οι διμερείς σχέσεις είναι τόσο σημαντικές που οι διαφορές επιλύονται γρήγορα»

Η ένταση μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής της Τουρκίας για τα Βαλκάνια.

Η Τουρκία και η Σερβία ακολουθούν διαμετρικά αντίθετες πολιτικές όσον αφορά το Κοσσυφοπέδιο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ασταθείς σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Βελιγραδίου.

Το Κοσσυφοπέδιο μαστίζεται εδώ και καιρό από εντάσεις μεταξύ της πλειοψηφίας του αλβανικού πληθυσμού και της μειονότητας των Σέρβων.

Τον Φεβρουάριο του 2008, κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του από τη Σερβία.

Η Τουρκία ήταν μια από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν το Κόσοβο, με γνώμονα την αποδυνάμωση των Βαλκανίων.

Το Κοσσυφοπέδιο έχει αναγνωριστεί επί του παρόντος από περισσότερες από 100 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και ορισμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ίδιο ισχύει και για τους περισσότερους Σέρβους στο Κοσσυφοπέδιο.

Η Τουρκία υποστηρίζει σθεναρά τον διαχωρισμό του Κοσόβου από τη Σερβία

Η Τουρκία συνεχίζει να αναπτύσσει στενούς δεσμούς με το Κοσσυφοπέδιο σε διάφορους τομείς, από την άμυνα έως τον πολιτισμό. Υποστηρίζει επίσης το δικαίωμα του Κοσσυφοπεδίου να ιδρύσει τον δικό του στρατό μέσω διαφόρων συμφωνιών.

Στο πλαίσιο των συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, ανακοινώθηκε πρόσφατα ότι η Μηχανολογική και Χημική Βιομηχανία (MKE) θα δημιουργήσει μονάδα παραγωγής φυσιγγίων στο Κοσσυφοπέδιο με ετήσια παραγωγική δυναμικότητα 20 εκατομμυρίων μονάδων.

Το έργο έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2026.

Ο Εκιντζί  πιστεύει ότι τα UAV Skydagger που αγόρασε το Κοσσυφοπέδιο από την Τουρκία αποτελούν επίσης μέρος αυτής της γενικής τάσης:

«Το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ΝΑΤΟ (KFOR) για την ασφάλειά του, θεωρεί τη Σερβία ως σημαντική απειλή. Ως εκ τούτου, θέλει να δημιουργήσει γρήγορα τον δικό του στρατό και να το πράξει σε αρμονία με το ΝΑΤΟ».

Η Σερβία, η οποία δεν αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο, αντιδρά σε αυτές τις εξελίξεις.

Η χώρα είχε προηγουμένως ανακοινώσει ότι είχε εγκαταλείψει την απόφασή της να αγοράσει UAV από την Τουρκία το 2023 σε περίπτωση παρόμοιας κρίσης.

Ο Άρμεντ Μπεκάι, ανώτερος ερευνητής στις Σπουδές Ειρήνης και Συγκρούσεων στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, πιστεύει ότι αυτό συμβαίνει επειδή «οποιαδήποτε κίνηση του Κοσσυφοπεδίου για την ενίσχυση της άμυνας και της ασφάλειάς του – ανεξάρτητα από το πόσο φυσιολογική και λογική μπορεί να είναι για μια ανεξάρτητη χώρα – παρουσιάζεται ως απειλή για τη Σερβία».

«Η Σερβία θα παραμείνει πάντα στο επίκεντρο»

Κατά την επίσκεψή του στο Βελιγράδι το 2024, ο Ερντογάν δήλωσε ότι οι δύο χώρες βιώνουν μια «χρυσή εποχή» στις σχέσεις τους.

Ο Εκιντζί λέει : «Λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική, θα ήταν αδιανόητο γι’ αυτόν να εγκαταλείψει τον διάλογο και τη συνεργασία με την Τουρκία».

«Οι διμερείς σχέσεις εξακολουθούν να είναι τόσο σημαντικές που οι διαφορές επιλύονται γρήγορα», σχολιάζει ο Βουκ Βουκσάνοβιτς .

«Υπάρχει μια συχνή απογοήτευση για τους Βόσνιους που το Βελιγράδι δέχεται επενδύσεις παρά τα μηνύματα εγγύτητας που λαμβάνει από την Τουρκία.»

«Αλλά από την οπτική γωνία της Τουρκίας, η Σερβία παραμένει μια βασική χώρα στα Βαλκάνια και, παρά όλα τα προβλήματά της, πιθανώς η πιο οικονομικά λειτουργική σε σύγκριση με τους γείτονές της. Επομένως, θα παραμένει πάντα στο επίκεντρο».

Τούρκοι και Αλβανοί

Ο Βουκσάνοβιτς μας υπενθυμίζει ότι η Τουρκία θέλει να αυξήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια και προσθέτει:

«Αυτό σημαίνει ότι [οι Τούρκοι] δεν μπορούν να παραμελήσουν τους Αλβανούς, μια άλλη πολύ σημαντική εθνοτική ομάδα, καθώς και τους Σέρβους, και ως εκ τούτου την παράδοση drones. Γι’ αυτό το εμπόριο και οι σχέσεις εμφανίζονται ως ένα πολύ παράξενο μείγμα αγάπης και μίσους».

«Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Ερντογάν είναι ότι μπορεί να μιλήσει με όλους»

Υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι το στυλ ηγεσίας του Ερντογάν είναι ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της Τουρκίας σε αυτήν την περιοχή, όπου τόσο οι δυτικές χώρες όσο και η ρωσική επιρροή είναι ισχυρές.

«Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Τουρκίας στα Βαλκάνια είναι ότι ο Ερντογάν είναι ένας ηγέτης με στόχους που μπορεί να επικοινωνήσει μαζί τους ουσιαστικά. Μπορεί να κάνει συμφωνίες με κάθε εθνοθρησκευτική ομάδα ξεχωριστά, όπως επιθυμεί», λέει ο Βουκ Βουκσάνοβιτς .

Ο Βουκσάνοβιτς πιστεύει ότι η πολύπλευρη πολιτική της Τουρκίας για αλληλεπίδραση τόσο με τη Δύση όσο και με τη Ρωσία είναι επίσης «ελκυστική» για χώρες όπως η Σερβία.

Το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής των «τεσσάρων πυλώνων» της Σερβίας προωθεί την ισορροπημένη συνεργασία με όλους τους γεωπολιτικούς παράγοντες.

«Οι εθνοτικές και θρησκευτικές εντάσεις απαιτούν ευαισθησία»

Ο Μεχμέτ Ουγκούρ Εκιντζί λέει : «Τα προβλήματα στην περιοχή απαιτούν από την Τουρκία να ενεργήσει με ευαισθησία και ισορροπία στις σχέσεις της. Όπως και στις πρόσφατες εξελίξεις, μια εμπλοκή με τη μία πλευρά μπορεί να προκαλέσει αντίδραση από την άλλη».

Οι κίνδυνοι της Τουρκίας

Ο Βουκ Βουκσάνοβιτς εξηγεί τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Τουρκία ως προς αυτό ως εξής:

Στην εξωτερική της πολιτική, η Τουρκία αυτοπροσδιορίζεται ως μέρος των Βαλκανίων και δηλώνει ότι λαμβάνει μέτρα για τη διατήρηση της ειρήνης.

Εκπρόσωποι από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Σερβία, την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο συμμετείχαν στη Βαλκανική Διάσκεψη Ειρήνης που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Ιουλίου.

Σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση, ο Υπουργός Εξωτερικών Φιντάν δήλωσε: «Συναντηθήκαμε για να βρούμε βαλκανικές λύσεις στα προβλήματα των Βαλκανίων και να δημιουργήσουμε συγκεκριμένα έργα. Συζητήσαμε περιφερειακά ζητήματα».

«Ανησυχίες για θρησκευτικό ριζοσπαστισμό»

Για ορισμένες βαλκανικές χώρες, η ριζοσπαστικοποίηση του μουσουλμανικού νεαρού πληθυσμού είναι μια από τις σημαντικότερες ανησυχίες.

Κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου, το Κοσσυφοπέδιο ήταν γνωστό για τον αριθμό των εθελοντών του ISIS κατά κεφαλήν στην Ευρώπη, ο οποίος ήταν από τους υψηλότερους.

Σύμφωνα με έρευνα του ΟΗΕ το 2017, σχεδόν το 70% των Κοσοβάρων πίστευαν ότι υπήρχε πρόβλημα ριζοσπαστικοποίησης στην κοινωνία τους.

Στην εξωτερική της πολιτική, η Τουρκία αυτοπροσδιορίζεται ως μέρος των Βαλκανίων και δηλώνει ότι λαμβάνει μέτρα για τη διατήρηση της ειρήνης.

Εκπρόσωποι από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Σερβία, την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο συμμετείχαν στη Βαλκανική Διάσκεψη Ειρήνης που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Ιουλίου.

Μετά τη συνάντηση, ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Φιντάν, δήλωσε: «Συναντηθήκαμε για να βρούμε βαλκανικές λύσεις στα προβλήματα των Βαλκανίων και να δημιουργήσουμε συγκεκριμένα έργα. Συζητήσαμε περιφερειακά ζητήματα ».

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Η διασυνοριακή συνεργασία είναι ένα σπάνιο φαινόμενο στα Βαλκάνια. Οι ΜΚΟ στην Ελλάδα, την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία κολυμπούν κόντρα στο ρεύμα και συνεργάζονται για να προστατεύσουν μια λίμνη που έχει ακτές και στις τρεις χώρες.

«Τρεις χώρες, δύο λίμνες, ένας προορισμός», λέει η Ελληνίδα περιβαλλοντολόγος -βιολόγος Μυρσίνη Μαλακού, η οποία εργάζεται για την πραγματοποίηση αυτού του οράματος στα Βαλκάνια εδώ και 30 χρόνια.

Η Μαλακού είναι επικεφαλής της Εταιρείας Προστασίας Πρεσπών (ΕΠΠ) , μιας ελληνικής μη κυβερνητικής οργάνωσης που αγωνίζεται για τη διατήρηση ενός από τα παλαιότερα συστήματα γλυκού νερού στην Ευρώπη, των λιμνών Πρεσπών.

Η λεκάνη της λίμνης, που περιβάλλεται από βουνά, όπου βρίσκονται η Μεγάλη και η Μικρή Πρέσπα, διαμορφώθηκε πριν από περίπου πέντε εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν οι άνθρωποι ενταχθούν στο οικοσύστημα ή τα έθνη-κράτη θέσουν όρια.

Σήμερα, αυτά τα δύο εκπληκτικά γραφικά και σε μεγάλο βαθμό παρθένα υδάτινα σώματα μοιράζονται τρεις χώρες: την Ελλάδα , την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία.

Ο αντίκτυπος της πολιτικής έντασης

Σε μέρη όπου κυριαρχούν οι εθνικιστικές πολιτικές, όπως συμβαίνει στα Βαλκάνια, η διασυνοριακή συνεργασία είναι εξαιρετικά περίπλοκη.

Αλλά η υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζουν οι δύο λίμνες Πρέσπες — η υποχώρηση των ακτών και η πρόκληση της προστασίας περισσότερων από 2.000 ειδών ψαριών, πτηνών, θηλαστικών και φυτών — σημαίνει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση σε μια τέτοια συνεργασία.

Εμπνευσμένο από τον Δαλματικό Πελεκάνο

Ένας από τους πιο επιφανείς κατοίκους της Πρέσπας είναι ο χαρακτηριστικός Δαλματικός Αργυροπελεκάνος με το τεράστιο ροζ και πορτοκαλί ράμφος του, το λευκό φτέρωμα και τα σγουρά φτερά του στον αυχένα.

1.500 ζευγάρια αυτού του σπάνιου είδους πουλιού ζουν στο πλούσιο οικοσύστημα των Πρεσπών, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη αποικία Δαλματικών Αργυροπελεκάνων στον κόσμο.

Οι ίδιοι οι πελεκάνοι υπογραμμίζουν το γεγονός ότι τα πολιτικά όρια δεν σημαίνουν τίποτα για την άγρια ​​ζωή. «Αναπαράγονται στην Ελλάδα, τρέφονται στη Βόρεια Μακεδονία και κοιμούνται στην Αλβανία», λέει η Μαλακού.

Αν διαταραχθεί ένα στοιχείο της ρουτίνας των πελεκάνων στις τρεις χώρες — η αναπαραγωγή, το τάισμα ή ο ύπνος — τα άλλα υποφέρουν.

Ομοίως, όταν τα λιπάσματα ή οι απορρίψεις ζώων ενός αγρότη εισάγουν τοξίνες στις λίμνες, η ποιότητα του νερού και στις τρεις χώρες επιδεινώνεται.

Πριν από τρεις δεκαετίες, περιβαλλοντολόγοι όπως η Μαλακού κατάλαβαν ότι έπρεπε να κοιτάξουν πέρα ​​από τα σύνορα και να συνεργαστούν — και όχι ο ένας εναντίον του άλλου — αν ήθελαν να διατηρήσουν το οικοσύστημα των λιμνών.

Ρήξη με το παρελθόν

Μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία και τη Γιουγκοσλαβία (στην οποία ανήκε τότε η Βόρεια Μακεδονία), επανεμφανίστηκαν ακανθώδεις ιστορικές διαμάχες και τοξικοί ανταγωνισμοί εξαπλώθηκαν στα Βαλκάνια.

Η Ελλάδα και η Αλβανία , για παράδειγμα, δεν κήρυξαν ποτέ επίσημα ειρήνη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Ελλάδα και η Βόρεια Μακεδονία ενεπλάκησαν σε μια μακρά διαμάχη για το επίσημο όνομα της τελευταίας.

Παρά την αναταραχή που προκλήθηκε από τέτοια εθνικά ζητήματα, οι περιβαλλοντικές ΜΚΟ στις τρεις χώρες της περιοχής των λιμνών Πρεσπών άρχισαν να συνδέονται και να συνεργάζονται.

«Στη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, τα κράτη βρίσκονταν ακόμη σε στάδιο εδραίωσης», εξηγεί η Μαλακού. «Ξεκινήσαμε απλώς ανταλλάσσοντας σκέψεις και απόψεις».

Με τον καιρό, η ΕΠΠ και δύο άλλες ΜΚΟ (η PPNEA στην Αλβανία και η Μακεδονική Οικολογική Εταιρεία στη Βόρεια Μακεδονία ) ένωσαν τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν μια διακρατική συμμαχία που ονομάζεται Δίκτυο Πρεσπών .

Είναι κρίσιμο το γεγονός ότι οι ΜΚΟ στο Prespa Net αντιμετωπίζουν τις λίμνες ως περιβαλλοντικό ζήτημα και όχι ως εθνικό. Είναι μια προσέγγιση που θα μπορούσε να λειτουργήσει και αλλού στα Βαλκάνια και πέρα ​​από αυτά.

Συνεργασία με τους ντόπιους

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι λίμνες Πρέσπες είναι εμφανή με γυμνό μάτι: τα νερά τους έχουν υποχωρήσει σταθερά εδώ και 20 χρόνια, αφήνοντας βράχους, παραλίες και τελικά βοσκοτόπια όπου κάποτε τα παράκτια ρεύματα συναντούσαν τις ακτές τους.

Η Ντανιέλα Ζάετς, διευθύντρια της Οικολογικής Εταιρείας στο Ρέσεν της Βόρειας Μακεδονίας, αποδίδει την εξαφάνιση του νερού στην κλιματική αλλαγή και στην ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως η γεωργία.

«Έχουμε πολλούς οπωρώνες σε αυτήν την περιοχή και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το νερό της λίμνης για άρδευση», λέει. Αυτό μπορεί να καταστρέψει τους υγροτόπους, οι οποίοι στη συνέχεια μετατρέπονται σε γεωργικές εκτάσεις, κάτι που απαιτεί ακόμη περισσότερη άρδευση.

Δουλεύοντας με τους νέους

Μαθαίνοντας από τη θετική εμπειρία της SPP στην επικοινωνία με τους ντόπιους στην Ελλάδα, η ΜΚΟ της Ζάετς επικεντρώνεται στην προσέγγιση της κοινότητας με τον ίδιο τρόπο.

Η Ζάετς θεωρεί ιδιαίτερα καρποφόρα τη συνεργασία με νέους ντόπιους. «Παρακολουθούμε σχολικά μαθήματα στα εθνικά πάρκα και τους δείχνουμε πώς εργαζόμαστε», εξηγεί.

Παρόλο που και οι τρεις οργανισμοί επιθυμούν αυτά τα εκπαιδευτικά προγράμματα να είναι διακρατικά, δεν είναι ακόμη. Η πολιτική συνεχίζει να παρεμβαίνει.

Η Μαλακού λέει ότι οι νεότερες γενιές περιβαλλοντολόγων επηρεάζονται λιγότερο από τον τοξικό εθνικισμό. Για αυτούς, λέει, η διασυνοριακή συνεργασία είναι απαραίτητη όχι μόνο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της περιοχής, αλλά και για την εργασία και τη διαβίωση σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Δημιουργία θέσεων εργασίας στην περιοχή

Ο Αντνάν Μπέγκο είναι ένας 26χρονος μηχανικός περιβάλλοντος που εργάζεται για την PPNEA στην Αλβανία.

«Εργάστηκα εθελοντικά εδώ για ένα χρόνο και μετά άρχισα να εργάζομαι [για την PPNEA]. Δεν είναι εύκολο να βρεις δουλειά και πολλοί νέοι από την Αλβανία πηγαίνουν στη Γερμανία ή την Ιταλία », όπως δήλωσε.

Η PPNEA συνεργάζεται στενά με την υπηρεσία εθνικών πάρκων της Αλβανίας, εντοπίζοντας τις καφέ αρκούδες των Πρεσπών. Φέρνει σε περιπάτους πολυεθνικές τουριστικές ομάδες, δείχνοντάς τους τη φυσική ομορφιά των Πρεσπών και εξηγώντας τους το ευαίσθητο οικοσύστημά τους.

Ο Μπέγκο ελπίζει ότι ο συνδυασμός οικολογίας και τουρισμού θα ενθαρρύνει τους μετανάστες να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ή θα τους εμποδίσει να φύγουν εξαρχής.

Η ανάπτυξη του τουρισμού σημαίνει επίσης ανάπτυξη βασικών υποδομών — δρόμων, συστημάτων αποχέτευσης, δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, πρόσβασης στο διαδίκτυο — κάτι που θα ήταν ευλογία για τη φτωχή νότια Αλβανία.

Απαιτούμενες επενδύσεις

Οι άνθρωποι που ζουν κοντά στις λίμνες και στις τρεις χώρες θέλουν να ενισχύσουν τις προβληματικές τοπικές οικονομίες τους μέσω του τουρισμού.

Λένε ότι ο διακρατικός οικοτουρισμός στην Πρέσπα θα μπορούσε να αποτελέσει μια επικερδή επιλογή για τους επενδυτές και επιμένουν ότι η ανάπτυξη δεν θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στη φύση.

Ταυτόχρονα, οι ΜΚΟ στο Prespa Net θέλουν να διασφαλίσουν ότι ο τουρισμός και η προστασία της φύσης δεν θα συγκρούονται.

Η ιδέα που παίρνει μορφή περιλαμβάνει και τις τρεις χώρες και προβάλλει τα παρθένα τοπία της περιοχής: Οι τουρίστες θα μπορούσαν να περπατήσουν σε ένα γραφικό δίκτυο μονοπατιών της φύσης, να διασχίσουν απρόσκοπτα από χώρα σε χώρα, να φάνε ψάρια από τις καθαρές λίμνες και τοπικά προϊόντα σε ξενοδοχεία και εστιατόρια που λειτουργούν από ντόπιους — ένα ενιαίο όραμα για όλες τις παραλίμνιες κοινότητες των Πρεσπών.

Η τρέχουσα πραγματικότητα, ωστόσο, είναι αρκετά διαφορετική.

Μέχρι στιγμής, μόνο μια μικρή ποσότητα παραθεριστών επισκέπτεται τις λίμνες κάθε χρόνο. Η υποχώρηση της ακτογραμμής κάνει το νερό λασπώδες και το φράζει με φύκια. Ένα μονοπάτι πεζοπορίας που ελίσσεται γύρω από τις λίμνες παραμένει ημιτελές.

Ένα όραμα για ανοιχτά σύνορα

Σε μια εποχή που ακόμη και τα κράτη μέλη της ΕΕ κλείνουν τα σύνορά τους, το όραμα του ανοίγματος στην περιοχή των Πρεσπών είναι αντίθετο με τα συνηθισμένα.

Η διαχρονική δύναμη του Prespa Net έγκειται στην αποτελεσματικότητα του άτυπου δικτύου του, λένε τα μέλη του. Με αποφασιστικότητα και έξυπνη προσέγγιση, οι ΜΚΟ έχουν μάθει πώς να παρακάμπτουν τυχόν εμπόδια που έχουν θέσει στο δρόμο τους οι τρεις εθνικές κυβερνήσεις.

Επιπλέον, τα χρόνια συνεργασίας και εμπειρίας τους δείχνουν ότι αυτό το είδος διασυνοριακής συνεργασίας είναι ωφέλιμο για όλους τους κατοίκους της περιοχής — συμπεριλαμβανομένων των Δαλματικών Πελεκάνων.

Επιμέλεια: Aingeal Flanagan

Αυτό το άρθρο αποτελεί μέρος μιας σειράς τεσσάρων άρθρων σχετικά με τη διασυνοριακή κοινωνία των πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία διεξάγεται με την υποστήριξη του Journalismfund Europe .

Ισμήνη Μπαλάλε | Πολ Χόκενος | Φλόριαν Σμιτς

 

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Φωτογραφία που τραβήχτηκε μετά τις κοινές δηλώσεις και συμφωνίες που υπογράφηκαν μεταξύ Τουρκίας και Κατάρ

Ο απόστρατος Τουρκος πιλότος Μπαχαντίρ Αλτάν τόνισε το υψηλό κόστος των 12 μεταχειρισμένων Eurofighter Typhoon που αγοράστηκαν κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του Ερντογάν στο Κατάρ και το Ομάν, λέγοντας ότι η προτεραιότητα πρέπει να είναι «η ειρήνη με τους γείτονες».

Ο πρόεδρος του AKP και πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατέληξε σε συμφωνία για την ταχεία παράδοση 12 μεταχειρισμένων Eurofighter Typhoon κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του στο Κατάρ και το Ομάν την περασμένη εβδομάδα .

Σε αυτό το πλαίσιο, 12 από τα 40 αεροσκάφη θα αγοραστούν από αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται σήμερα στο Κατάρ και το Ομάν, ενώ 28 θα αγοραστούν ως νέα παραγωγή από την Κοινοπραξία Eurofighter (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία).

Το κόστος συντήρησης του Eurofighter Typhoon ανά ώρα πτήσης είναι περίπου 60.000 δολάρια . Υποθέτοντας μέσο χρόνο πτήσης 200 ωρών ετησίως, το ετήσιο κόστος συντήρησης φτάνει περίπου τα 12 εκατομμύρια δολάρια.

Ο απόστρατος πιλότος Μπαχαντίρ Αλτάν τόνισε ότι η αγορά 12 μεταχειρισμένων Eurofighter Typhoon από το Κατάρ δεν είναι απλώς μια αγορά αεροσκαφών· είναι επίσης μια ολοκληρωμένη συστημική αλλαγή που απαιτεί υποδομές, εκπαίδευση, πυρομαχικά και ολοκλήρωση.

Ο Αλτάν δήλωσε επίσης ότι η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών είναι μία από τις κύριες αιτίες της οικονομικής κρίσης και ότι προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η εδραίωση της ειρήνης με τους γείτονες.

– Το Eurofighter αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού συστήματος· είναι καταδικασμένο να παραμείνει ως διακοσμητικό στοιχείο, εκτός εάν σχεδιαστεί ως πακέτο.

Η τελευταία παρτίδα αεροσκαφών που αγοράστηκε από το Κατάρ δεν προσφέρει μεγάλη καινοτομία. Ας θυμηθούμε ότι το F-4 Phantom χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Τα πρώτα αεροσκάφη που αγόρασε η Τουρκία ήταν αεροσκάφη που μπορούσαν να μεταφέρουν σχεδόν αποκλειστικά βόμβες και είχαν ξεπερασμένα συστήματα ελέγχου πυρός.

Το Eurofighter παρουσιάζει ένα παρόμοιο πρόβλημα. Επομένως, η αγορά 12 πολύ παλιών αεροσκαφών μπορεί να είναι λάθος.

Τα αεροσκάφη F-4 εκσυγχρονίστηκαν στο Ισραήλ όσον αφορά τα αεροηλεκτρονικά τους συστήματα, τον έλεγχο πυρός, το ραντάρ, τους κατευθυνόμενους πυραύλους και τα συστήματα βομβών. Αυτό δημιουργεί άλλες εξαρτήσεις και ευπάθειες.

Είναι σαφές ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, ιδίως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγει στη Συρία από το 2015, είναι μία από τις κύριες αιτίες της τρέχουσας οικονομικής κατάρρευσης. Η τρέχουσα κατάσταση της οικονομίας δεν ευνοεί τέτοιες αγορές όπλων μεγάλης κλίμακας.

Η Τουρκία προσπαθεί επίσης να δώσει στις ΗΠΑ την εντύπωση ότι «δεν είμαστε χωρίς εναλλακτικές» διεξάγοντας συνομιλίες με την Ευρώπη ειδικά σχετικά με το Eurofighter.

Ίσως ο στόχος είναι να πιέσει τις ΗΠΑ να πουλήσουν το F-35.

«Το πόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα αεροπλάνα είναι μια ξεχωριστή συζήτηση»

Ο βαθμός στον οποίο τα αεροσκάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν εντός της δομικής και τεχνολογικής τους διάρκειας ζωής είναι ένα άλλο θέμα συζήτησης.

Η Τουρκία είναι μια χώρα που μπορεί να πετάξει τα αεροσκάφη της μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα λόγω των δομικών περιορισμών της. Με άλλα λόγια, ένα αεροσκάφος ικανό να πετάει για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα μπορεί να καταστεί απαρχαιωμένο καθώς παράγονται πιο σύγχρονα, πιο προηγμένα αεροσκάφη.

Για παράδειγμα, εάν ένα F-4 στις ΗΠΑ πετάει 10.000 ώρες καθ’ όλη τη διάρκεια της δομικής του διάρκειας ζωής, στην Τουρκία εμπίπτει στην κατηγορία των αεροσκαφών παλαιότερης γενιάς λόγω των συστημάτων του πριν καν φτάσει το μισό αυτού του αριθμού.

Αυτό είναι ένα πρόβλημα που σχετίζεται με τον αριθμό των πιλότων, την έλλειψη εκπαιδευμένου τεχνικού προσωπικού και την προσέγγιση εκπαίδευσης.

Το πιο σημαντικό ζήτημα είναι αναμφίβολα η εκπαίδευση των πιλότων.

Προηγουμένως, μόνο αξιωματικοί που αποφοιτούσαν από τη Σχολή Πολέμου της Πολεμικής Αεροπορίας μπορούσαν να γίνουν πιλότοι. Είμαι ένας από αυτούς. Αλλά ειδικά μετά τις 15 Ιουλίου, η έλλειψη προσωπικού έγινε οξεία.

Τώρα, οι πιλότοι μαχητικών αναζητούνται μέσω αγγελιών. Οι απόφοιτοι πανεπιστημίων μπορούν να γίνουν δεκτοί απευθείας στην πτητική εκπαίδευση με ένα σύντομο πρόγραμμα εκπαίδευσης πριν αποφοιτήσουν από τις σχολές εκπαίδευσης αξιωματικών. Αυτός είναι ένας δείκτης για το τι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα όσον αφορά τις ανάγκες της χώρας.

Η χώρα αναμφίβολα έχει σημαντικότερες ελλείψεις από τα μαχητικά αεροσκάφη.

«Είναι δύσκολο να ετοιμαστούν τα αεροπλάνα στο Κατάρ για πτήση σε σύντομο χρονικό διάστημα».

Ποια είναι τα μειονεκτήματα της ενσωμάτωσης αεροσκαφών στο νέο σύστημα;

Ακόμα κι αν το αεροσκάφος είναι δομικά ικανό να πετάξει, αν τα συστήματά του υστερούν κατά πολύ σε σχέση με την τρέχουσα τεχνολογία, θα μπορούσε να γίνει ευάλωτο και αναποτελεσματικό έναντι νέων όπλων, πυραύλων και ηλεκτρονικού πολέμου.

Σε αυτό το σημείο, η τεχνολογική του διάρκεια ζωής θα έχει φτάσει στο τέλος της. Σε αυτήν την περίπτωση, θα αναγκαστείτε να απορρίψετε τα υπάρχοντα αεροσκάφη και να αγοράσετε νεότερα. Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο.

Η τεχνολογική διάρκεια ζωής των 12 παλαιότερων αεροσκαφών που αγοράστηκαν από το Κατάρ θα φτάσει σύντομα με την εισαγωγή αεροσκαφών νέας γενιάς.

Η απλή καταλληλότητά τους για πτήση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα είναι δύσκολη. Η εκπαίδευση του προσωπικού, η ενσωμάτωση συστημάτων και άλλες παρόμοιες εργασίες θα διαρκέσουν πολύ.

Προεκλογικό εργαλείο το KAAN

Το «εγχώριο και εθνικό» μαχητικό αεροσκάφος, το KAAN, προωθήθηκε από την κυβέρνηση ως σημαντικό στοιχείο στην προεκλογική εκστρατεία.

Αυτές οι αγορές αποκάλυψαν πόσο κούφια και μη ρεαλιστική είναι αυτή η εικόνα. Λεπτομέρειες όπως η στάση των ΗΠΑ σχετικά με τις πωλήσεις κινητήρων παραμένουν ασαφείς.

Ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε: «Οι ΗΠΑ δεν παρέχουν τους κινητήρες», αλλά οι συμφωνίες πώλησης για το αεροσκάφος KAAN έχουν ήδη υπογραφεί. Ενώ οι αρχικές δοκιμαστικές πτήσεις διαφημίζονται ότι πηγαίνουν καλά, η πραγματικότητα είναι διαφορετική…

Χρειαζόμαστε αεράμυνα

Αντί να αγοράζουμε αεροσκάφη από το εξωτερικό, πιστεύω ότι χρειαζόμαστε μια διαφορετική προσέγγιση για την εγκαθίδρυση άμυνας και αποτροπής.

Η Τουρκία, πάνω απ ‘όλα, χρειάζεται ένα ισχυρό σύστημα αεράμυνας. Ένα ολοκληρωμένο σύστημα με δυνατότητες ανίχνευσης και αναχαίτισης πυραύλων, γνωστό ως ασπίδα, είναι απαραίτητο για την ανίχνευση και αναχαίτιση κατευθυνόμενων πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών επίθεσης: ραντάρ, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, συστοιχίες αεράμυνας κ.λπ.

«Τα αμυντικά συστήματα κατά των ισραηλινών επιθέσεων είναι απαραίτητα»

Σε έναν κόσμο όπου το Ισραήλ μπορεί εύκολα να ρίχνει βόμβες όπου θέλει και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διεξάγουν επιχειρήσεις οπουδήποτε, τα αποτελεσματικά συστήματα αεράμυνας και πυραυλικής άμυνας είναι απαραίτητα έναντι επιθέσεων υψηλής καταστροφικότητας, όπως φαίνεται στην περίπτωση του Ιράν.

Ωστόσο, η Τουρκία πιστεύει ότι μπορεί να καλύψει αυτήν την ανάγκη αποτροπής απλώς αυξάνοντας τον αριθμό των αεροσκαφών και την επιθετική της ισχύ – μια παρανόηση.

Γιατί μια χώρα που επιλύει τις δικές της εσωτερικές υποθέσεις και προβλήματα με τους γείτονές της με ειρηνικά μέσα να πηγαίνει πόρτα-πόρτα για να αγοράσει επιθετικά όπλα, σωστά;

Και φυσικά, υπάρχουν κρυφές διαστάσεις σε αυτή την κατάσταση. Η πρόσφατη ιστορία έχει παραδείγματα εγγράφων που υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας, παρά τα υποτιθέμενα κέρδη που επιτεύχθηκαν σε ορισμένες συμφωνίες.

bianet

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ο Μητσοτάκης δίνει χρήματα μόνο σε μεγάλες εταιρείες, γράφει η γερμανική Taz.de

Τα ελληνικά νοικοκυριά δεν μπόρεσαν να αποταμιεύσουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το 2024. Ταυτόχρονα, η οικονομία αναπτύσσεται. Αυτή είναι μια ανωμαλία στην ΕΕ, γράφει η Taz.de.

Για τους Έλληνες, το 2024 ήταν μια ακόμη χαμένη χρονιά – από οικονομικής άποψης. Ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών ιδιωτικών νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 6,9 δισεκατομμύρια ευρώ από 151,7 δισεκατομμύρια ευρώ σε 158,6 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 4,5%, οι καταναλωτικές τους δαπάνες αυξήθηκαν κατά 7,2 δισεκατομμύρια ευρώ από 155,4 δισεκατομμύρια ευρώ το 2023 σε 162,6 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – σημειώνοντας αύξηση 4,6%.

Έτσι, το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών ήταν αρνητικό το 2024, μειούμενο κατά 2,5%.

 «Αρνητικό» σημαίνει ότι οι Έλληνες δεν ήταν απλώς ανίκανοι να βάλουν τίποτα στην άκρη. Έπρεπε να ζήσουν από τις αποταμιεύσεις τους, αν είχαν.

Αυτό έκανε το 2024 την τρίτη συνεχόμενη χρονιά με αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης. Το 2023 έκλεισε με μείωση 2,4% και το 2022 με μείωση 5%.

Ξεχωριστή περίπτωση η Ελλάδα

Αυτό καθιστά την Ελλάδα μια ξεχωριστή περίπτωση στην Ευρώπη· το ποσοστό αποταμίευσης σε ολόκληρη την ευρωζώνη ήταν 15,4% . Στην Ελλάδα, ωστόσο, το ποσοστό αποταμίευσης είναι αρνητικό από το 2012 – την πρώτη κορύφωση της καταστροφικής ελληνικής κρίσης.

Μόνο σε δύο ημερολογιακά έτη το ποσοστό αποταμίευσης στην Ελλάδα έγινε θετικό: Το 2020, τα ελληνικά ιδιωτικά νοικοκυριά κατέγραψαν θετικό ποσοστό αποταμίευσης 0,7% και το 2021 έφτασε στο 4,4%. Η απλή εξήγηση γι’ αυτό: Κατά τη διάρκεια των ετών της COVID-19, οι Έλληνες απλώς ξόδεψαν (ακόμα) λιγότερα χρήματα λόγω του κλεισίματος επιχειρήσεων.

Πιο συγκεκριμένα, η μείωση της κατανάλωσης ήταν μεγαλύτερη από τη μείωση του εισοδήματός τους.

Ελλάδα: Πρωταθλήτρια Ευρώπης στην «υποκειμενική φτώχεια»

Η Ελλάδα είναι επίσης η πρωταθλήτρια Ευρώπης για το 2024 στον λεγόμενο δείκτη «υποκειμενικής φτώχειας» .

Αντικατοπτρίζει τις αντιλήψεις των νοικοκυριών για το πώς τα βγάζουν πέρα. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο το εισόδημα των νοικοκυριών, αλλά και τις δαπάνες, τα υπάρχοντα περιουσιακά στοιχεία και τα υπάρχοντα χρέη.

Οι ερωτηθέντες μπορούν να δώσουν έξι διαφορετικές απαντήσεις σχετικά με τον τρόπο που καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες: «πολύ δύσκολο», «δύσκολο», «με κάποια δυσκολία», «αρκετά εύκολο», «εύκολο» και «πολύ εύκολο».

Το ποσοστό των ελληνικών νοικοκυριών που ανέφεραν ότι δυσκολεύονται ή δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα ​​ήταν ένα εκπληκτικό 66,8%.

Αυτό κατέταξε την Ελλάδα στην αδιαμφισβήτητη πρώτη θέση στην Ευρώπη το 2024. Η Βουλγαρία είχε το δεύτερο χειρότερο αποτέλεσμα το 2024, με ποσοστό 37,4%.

Ακολούθησαν οι χώρες εκτός ΕΕ, η Σερβία με 34% και η Τουρκία με 32,2%. Στην Ευρωζώνη, ο δείκτης υποκειμενικής φτώχειας ήταν κατά μέσο όρο 17,6% το 2024.

Επιπλέον, το ιδιωτικό χρέος των Ελλήνων έχει φτάσει σε ιλιγγιώδη ύψη.

Το συμπέρασμα είναι ότι το ιδιωτικό χρέος, που αποτελείται από νομικά δεσμευτικές φορολογικές οφειλές, ανεξόφλητες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, δάνεια (τόσο «κακά» δάνεια που δεν αποπληρώνονται όσο και αυτά που εξυπηρετούνται), καθώς και ακάλυπτες επιταγές και ανεξόφλητους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, ανέρχεται στο εκπληκτικό ποσό των 394,85 δισεκατομμυρίων ευρώ στο τέλος του 2024 – και η τάση συνεχίζει να αυξάνεται.

Το ελληνικό ιδιωτικό χρέος αντιστοιχεί στο 166% του ελληνικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος

Το ελληνικό ιδιωτικό χρέος αντιπροσωπεύει ήδη το 166% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) της Ελλάδας, το οποίο ανήλθε σε 237,573 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024.

Παραδόξως, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται και πάλι με μέτριο ρυθμό από το 2021. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 2,3% το 2023 και το 2024, και αναμένεται επίσης αύξηση 2,3% φέτος. Αυτό είναι ευκολότερο να επιτευχθεί εδώ, εν μέρει επειδή το ΑΕΠ της Ελλάδας παραμένει σε χαμηλό επίπεδο.

Πάνω απ’ όλα, όμως, η Ελλάδα θα βρισκόταν σε πολύ κακή κατάσταση χωρίς τα γενναιόδωρα κονδύλια της ΕΕ που θα εισρέουν στην Αθήνα. Από το 2021 έως το 2027, σχεδόν 60 δισεκατομμύρια ευρώ σε κονδύλια της ΕΕ θα εισρεύσουν στην Αθήνα – ένα τεράστιο ποσό σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας.

Η κυβέρνηση στην Αθήνα, υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη , διασφαλίζει ότι σχεδόν όλα τα κεφάλαια από το ταμείο ανάκαμψης από τον κορωνοϊό θα διατεθούν μόνο σε λίγες μεγάλες εταιρείες.

Η συντριπτική πλειοψηφία των εταιρειών -εκατοντάδες χιλιάδες πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις- δεν θα έχουν τίποτα.

Σε ολόκληρη την ΕΕ, οι νέοι, ειδικότερα, λένε ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Άλλωστε, το 2024 είναι λιγότεροι από ό,τι το 2023.Πληροφοριακό γράφημα: Eurostat

Εν τω μεταξύ, το εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας παραμένει έντονα αρνητικό, όπως πάντα – παρά όλες τις μεταρρυθμίσεις.

Αυτό που απομένει είναι η ακμάζουσα αλλά ευάλωτη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, καθώς και η αφορολόγητη εμπορική ναυτιλία – που απλώς κάνουν τους εφοπλιστές πλουσιότερους χρόνο με το χρόνο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα, ωστόσο, μετά βίας τα βγάζουν πέρα.

Πώς θα μπορούσαν; Το 2009, ο μέσος μηνιαίος ακαθάριστος μισθός εδώ ήταν 1.379 ευρώ. Σήμερα, είναι ακόμη και 37 ευρώ λιγότερο.

Ο πληθωρισμός έχει αφήσει ακόμη λιγότερα από αυτό. Οι τοπικές τιμές έχουν αυξηθεί κατά σωρευτικό 22% από το 2020, και οι τιμές των τροφίμων έως και 30%.

Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει καταρρεύσει στην προτελευταία θέση στην ΕΕ, πίσω μόνο από τους Βούλγαρους.

Φθηνά δάνεια της ΕΕ από τους δημόσιους δανειστές της Ελλάδας, την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε συνδυασμό με τον τεράστιο πληθωρισμό και τα αυξανόμενα φορολογικά έσοδα από έναν πολύ υψηλό φόρο προστιθέμενης αξίας 24% που πλήττει περισσότερο τους φτωχούς:

Τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας, του βασιλιά του χρέους της Ευρώπης, είναι πλέον σταθερά. Αλλά οι ίδιοι οι Έλληνες έχουν χρεοκοπήσει.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Το Ισραήλ δεν θα αποδεχτεί την ανάπτυξη τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στη Γάζα βάσει του αμερικανικού σχεδίου για τον τερματισμό του πολέμου στα παλαιστινιακά εδάφη, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι κάποτε θερμές τουρκο-ισραηλινές σχέσεις έχουν επιδεινωθεί δραστικά, με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επικρίνει έντονα την καταστροφική αεροπορική και χερσαία εκστρατεία του Ισραήλ, συγκρίνοντας τις ενέργειές του με εκείνες των Ναζί και κατηγορώντας τη χώρα για γενοκτονία.

«Οι χώρες που θέλουν ή είναι πρόθυμες να στείλουν ένοπλες δυνάμεις θα πρέπει τουλάχιστον να είναι δίκαιες με το Ισραήλ », δήλωσε ο Σάαρ σε συνέντευξη Τύπου στη Βουδαπέστη.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ο Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών, Μπεζαλέλ Σμότριτς, απάντησε στη δήλωσή του ότι «οι Σαουδάραβες πρέπει να συνεχίσουν να καβαλούν καμήλες», η οποία προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις στη Μέση Ανατολή και προκάλεσε μια συγγνώμη, επιτιθέμενος για άλλη μια φορά στο αραβικό βασίλειο, γράφει η ισραηλινή Yedioth Ahronoth.Σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε συνάντηση της παράταξης του κόμματος «Θρησκευτικός Σιωνισμός», ο αρχηγός του κόμματος, υπουργός Μπεζαλέλ Σμότριτς, αναφέρθηκε στα προσβλητικά του σχόλια κατά της Σαουδικής Αραβίας, λέγοντας:

«Λοιπόν, έκανα ένα ατυχές σχόλιο και, δυστυχώς, προσβάλαμε τους Σαουδάραβες. Ποιο είναι το πρόβλημα, λοιπόν; Πού ήσασταν όταν οι Σαουδάραβες, για δύο χρόνια, κατηγορούσαν τους στρατιώτες του Ισραηλινού Στρατού για γενοκτονία και λιμοκτονία; Όταν υποστήριζαν ενέργειες κατά του Ισραήλ σε διεθνή δικαστήρια και εντάλματα σύλληψης κατά του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνας;» είπε.

Israeli Finance Minister Smotrich continues to attack Saudi Arabia:

We’ve managed 77 years without them — we’ll manage another 77.

Everyone’s groveling, saying ‘oh no, we insulted the Saudis’ — what’s the big deal? pic.twitter.com/f8RNmgIbjt

— Clash Report (@clashreport) October 27, 2025

Ο Σμότριτς πρόσθεσε: «Αυτό είναι χίλιες φορές πιο προσβλητικό από μια βιαστική και άστοχη δήλωση ενός Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών. Οι Σαουδάραβες έχουν πει πολύ πιο προσβλητικά πράγματα για εμάς. Ήταν συνένοχοι σε αντισημιτικές δηλώσεις και κανείς δεν απαίτησε συγγνώμη από αυτούς. Απαιτούν να διαλυθεί το Κράτος του Ισραήλ και θέλουν να εγκαθιδρύσουν ένα τρομοκρατικό κράτος εδώ. Αλλά αυτό είναι εντάξει. Τους επιτρέπεται να το κάνουν αυτό».

Ο Ισραηλινός υπουργός προκάλεσε εκτεταμένη οργή με μια δήλωση που έκανε, λέγοντας : «Αν η Σαουδική Αραβία μας πει: “Ομαλοποίηση με αντάλλαγμα ένα παλαιστινιακό κράτος”, φίλοι μου, όχι ευχαριστώ. Απλώς συνεχίστε να καβαλάτε καμήλες στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας».

Ο Σμότριτς ζήτησε συγγνώμη λίγο μετά από αυτή τη δήλωση,  λέγοντας στον λογαριασμό του στο Χ: «Η δήλωσή μου σχετικά με τη Σαουδική Αραβία σίγουρα δεν ήταν κατάλληλη και ζητώ συγγνώμη για την προσβολή που προκάλεσα». Πρόσθεσε: «Ωστόσο, ταυτόχρονα, περιμένω από τους Σαουδάραβες να μην μας βλάψουν, να μην αρνηθούν την κληρονομιά, τις παραδόσεις και τα δικαιώματα του εβραϊκού λαού στην ιστορική τους πατρίδα στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια (τη Δυτική Όχθη) και να εγκαθιδρύσουν πραγματική ειρήνη μαζί μας», σύμφωνα με την Yedioth Ahronoth.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog