Αρχική Blog Σελίδα 513

Δ. Καμπισιούλης: Οδηγική παιδεία: η απόλυτη ασυμβατότητα μεταξύ εκπαίδευσης και πραγματικότητας

Από
anixneuseis
-
3

του Δημήτρη Καμπισιούλη, Υποστρατήγου ε.α.

Κάθε μέρα θρηνούμε θύματα στην άσφαλτο και νομίζω ότι κάθε ένας από εμάς πρέπει να συμβάλει στον περιορισμό αυτού του τραγικού φαινομένου που έχει χαρακτηριστεί ως εθνική τραγωδία από ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην οδική ασφάλεια όπως ο μέγιστος Ιαβέρης.

Ελπίζω αυτό το άρθρο να βοηθήσει, διότι είναι γραμμένο από έναν ερασιτέχνη οδηγό που έχει ως χόμπι την ασφαλή οδήγηση και την παρατήρηση κατά τη διάρκεια αυτής. Είναι κατάλληλο για όσους η οδήγηση αποτελεί κάτι σημαντικό για τη ζωή τους και πιστεύουν ότι πρέπει και οι ίδιοι να βελτιωθούν για το καλό το δικό τους, των συγγενών και φίλων τους, των συνεπιβατών τους και φυσικά το καλό των άλλων οδηγών. Αν κάποιοι νομίζουν ότι είναι άριστοι οδηγοί ή η οδική ασφάλεια δεν τους αφορά, ας μην κάνουν τον κόπο να το διαβάσουν.

Υπενθυμίζω ότι πριν από λίγους μήνες ψηφίστηκε ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) και προκαταβολικά λέω ότι καλός οδηγός είναι αυτός που τον εφαρμόζει.

Θα αρχίσω από κάτι εντελώς ανώδυνο. Πριν από λίγο καιρό, παρκάρω δεξιά και κοιτάω τον καθρέφτη για να ανοίξω την πόρτα να βγω. Βλέπω αυτοκίνητο να πλησιάζει και περιμένω να περάσει για να ανοίξω μετά. Περίπου 15 μέτρα πριν από το σημείο που σταμάτησα, υπάρχει δρόμος από την αριστερή πλευρά. Ενώ λοιπόν κοιτάω τον καθρέφτη και αναμένω να περάσει το αυτοκίνητο για να βγω, ο οδηγός χωρίς προειδοποίηση (φλας) στρίβει αριστερά και χάνεται στο στενό. Αυτό φυσικά εμένα μου κόστισε στιγμιαίο εκνευρισμό, διότι αν άναβε φλας ως όφειλε για να στρίψει, δεν θα περίμενα 4-5 δευτερόλεπτα. Δυστυχώς όμως, άλλες φορές αυτή η παράλειψη στοιχίζει ζωές.

Η εκπαίδευση είναι βασικό και συστατικό στοιχείο κάθε επιτυχίας και σε κάθε τομέα της ζωής, ενώ είναι σημαντικό να έχει άρρηκτη σχέση με την εκτέλεση της μετέπειτα πρακτικής, να μην είναι αποκομμένη και άσχετη από αυτήν, δηλαδή αυτό που λέμε στην κοινή γλώσσα «άλλα μαθαίνω και άλλα κάνω». Έτσι και στην οδήγηση: για να αποκτήσει κάποιος δίπλωμα οδήγησης εκπαιδεύεται πρώτα στη σχολή οδηγών.

Η άποψη που θα τεκμηριώσω στο άρθρο είναι ότι στην Ελλάδα στον τομέα της οδήγησης η εκπαίδευση δεν έχει ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα στους δρόμους και είναι πλήρως αποκομμένη από αυτήν. Στους δρόμους επικρατεί μία αναρχία, μία τεράστια άγνοια, αλλά και παράβαση των κανονισμών του ΚΟΚ και ένας πραγματικός παραλογισμός, ενώ οι έλεγχοι, φυσικοί και ηλεκτρονικοί, είναι λίγοι και δεν επαρκούν.

Δεν είναι λοιπόν το έλλειμα στην εκπαίδευση η αιτία των ατυχημάτων, που υποστηρίζουν αρκετοί. Στις σχολές οδηγών οι εκπαιδευτές μας μαθαίνουν το σωστό, το πρόβλημα είναι ότι οι νέοι οδηγοί, με το που παίρνουν το δίπλωμα, εισέρχονται σε μία νέα πραγματικότητα στην οποία κυριαρχούν άλλοι κανόνες, οι κανόνες της άγνοιας και της παραβατικότητας. Κατόπιν τούτου, συνηθίζουν γρήγορα και αμέσως ξεχνάνε τα ορθά που έμαθαν στην εκπαίδευση.

Θα δώσω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα τα οποία αποτελούν προϊόν χρόνιας παρατήρησης.

Ενώ στη σχολή οδηγών μας μαθαίνουν ότι κατά την εκκίνηση πρέπει να βγάζουμε αριστερό φλας, να ελέγχουμε καθρέφτη και κατόπιν να ξεκινάμε, στην πραγματικότητα ελάχιστοι ανάβουν φλας πριν ξεκινήσουν, πολύ περισσότερο αν είναι μόνοι. Ειδικά αν δεν έρχεται κανείς από πίσω, ούτε το 1% των οδηγών δεν ανάβει φλας, πιστεύω δε ότι ένα μεγάλο μέρος των οδηγών δεν έχει ανάψει ποτέ το φλας στη ζωή του για να εξέλθει από τη θέση στάσης και στάθμευσης.

Ενώ στη σχολή οδηγών μας μαθαίνουν να βγάζουμε φλας για να παρκάρουμε, στην πραγματικότητα της πρωτοπόρας χώρας μας, έχουμε αναγάγει το παρκάρισμα σε έκτακτη ανάγκη (!) και το 99% των οδηγών ανάβει αλάρμ. Μάλιστα, με το αλάρμ συμβαίνουν πολλά παρατράγουδα. Αρκετοί ανάβουν αλάρμ, χαμηλώνουν ταχύτητα και ψάχνουν θέση στάθμευσης, ενώ οι άλλοι από πίσω προσπαθούν να μαντέψουν την επόμενη κίνηση, πολλές φορές για αρκετή ώρα. Άλλοι ανάβουν αλάρμ και παρκάρουν στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Άλλοι σταματάνε στη μέση του δρόμου για να κατεβάσουν το παιδί στο φροντιστήριο ή τη σύζυγο για ψώνια, παρότι στα 10 μέτρα μπορεί να έχει μία πυλωτή στην οποία μπορούν να κάνουν δεξιά για λίγα δευτερόλεπτα. Πολλοί δε, διακόπτουν ολόκληρο ρεύμα κυκλοφορίας για να πάρουν τον καφέ τους και να πεταχτούν για σύντομα ψώνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η λεωφόρος Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη, στην οποία, παρότι η τροχαία απαγόρευσε τη στάση και στη στάθμευση στην εσωτερική λωρίδα, απομάκρυνε τα οχήματα, την έδωσε στην κυκλοφορία και κάνει συχνότατους ελέγχους, η οδήγηση στη λωρίδα αυτή είναι απαγορευμένη εκτός αν κάποιος έχει τις ικανότητες του Ιαβέρη. Ο λόγος είναι ότι συνεχώς σταματούν αυτοκίνητα με αλάρμ ενώ φυσικά ο οδηγοί έχουν την απαίτηση να παρακαμφθούν τα οχήματά τους διότι …..άναψαν το αλάρμ. Έτσι λοιπόν ανάβει κάποιος αλάρμ και έχει κάθε δικαίωμα να διακόψει τη λωρίδα κυκλοφορίας, είναι κάτι σαν το αντίδοτο για κάθε παράβαση, ανάβει και έχει δικαίωμα για τα πάντα όλα.

Ενώ στη σχολή οδηγών μας μαθαίνουν να βγάζουμε φλάς για να στρίψουμε, στην πραγματικότητα η πλειοψηφία των οδηγών δεν θεωρεί απαραίτητη τη χρήση, ενώ οι άλλοι οδηγοί αλλά και οι πεζοί πάλι πρέπει να έχουν μαντικές ικανότητες. Το ίδιο με την αλλαγή λωρίδων. Η συντριπτική πλειοψηφία των οδηγών αλλάζουν λωρίδα σαν τους φαντομάδες και πάλι οι από πίσω πρέπει να είναι έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο.

Γενικότερα, το γεγονός ότι το φλας γνωστοποιεί πρόθεση, προετοιμάζει τους άλλους οδηγούς και ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο ατυχήματος, είναι ψιλά γράμματα για τον Έλληνα οδηγό.

Ενώ στη σχολή οδηγών μας μαθαίνουν να οδηγούμε στη δεξιά λωρίδα πάλι κάτι λάθος λέει η σχολή και ο ΚΟΚ. Από δεξιά είναι επικίνδυνα, για αυτό οδηγούμε στη μέση για να είμαστε ασφαλείς για κάθε ενδεχόμενο. Μάλιστα, πολλοί όταν μπαίνουν σε δρόμο με 3 λωρίδες, πιάνουν από ταχύτητα μηδέν κατευθείαν μέση λωρίδα, οδηγούν με 60 ή 70 χλμ/ω με όριο τα 90 ή τα 100, λοκάρουν εκεί και όποιον πάρει ο χάρος μετά στις προσπεράσεις από αριστερά ή αναγκαστικά και από δεξιά για να μην γίνει ατύχημα. Μάλιστα, μερικοί νομίζουν ότι η δεξιά λωρίδα είναι αποκλειστικά για τα … φορτηγά και τα λεωφορεία.

Ενώ στη σχολή οδηγών μας μαθαίνουν να μην περνάμε ποτέ το φανάρι  με κόκκινο, στην πλειονότητα των φαναριών 2-3 αυτοκίνητα χαλαρά περνάνε με κόκκινο όπως πχ στη μεγάλη διασταύρωση στον Φοίνικα που τελειώνει ο περιφερειακός Θεσσαλονίκης με την εθνική αντιστάσεως.

Το σημαντικότερο: Στη σχολή οδηγών μας μαθαίνουν να τηρούμε τα όρια ταχύτητας. Όμως στον έξω κόσμο το όριο ταχύτητας είναι άγνωστη λέξη, ειδικά μέσα στις πόλεις όπου τα 50 χλμ/ω πάρα πολύ σωστά από 1/1/26 θα γίνουν 30 χλμ/ω. Εκεί έχει να γίνει χαμός με τις παραβάσεις, καθώς σήμερα οι περισσότεροι οδηγοί υπερβαίνουν τα 50 χλμ/ω, μερικοί μάλιστα είναι παντελώς ασυνείδητοι και νομίζουν ότι συμμετέχουν σε αγώνες ράλι μέσα σε κατοικημένες περιοχές. Φυσικά αν δεν υπάρχει ο φόβος του πέλεκυ όλοι γίνονται οδηγοί αγώνων, ακόμα και αν είναι εγκληματικό αυτό που κάνουν, ακόμα και αν είναι παντελώς άσχετοι με την οδήγηση.

Νομίζω ότι στις πόλεις σημαντικό είναι ότι πλέον δεν υπάρχουν παιδιά να παίζουν έξω, όπως παλιά. Το ένα ή δύο παιδιά που έχει κάθε οικογένεια δεν παίζουν έξω από τις πολυκατοικίες που είναι κλεισμένα. αλλιώς θα θρηνούσαμε πολλά θύματα από τους ασυνείδητους οδηγούς που νομίζουν ότι συμμετέχουν στο ράλι Ακρόπολις μέσα στις κατοικημένες περιοχές. Να τρέχουν σαν τρελοί ξέρουν, αλλά φυσικά τη χρήση του φλας δεν την γνωρίζουν, η ύπαρξή του είναι άχρηστη.

Προτάσεις

Εγώ είμαι ερασιτέχνης οδηγός, δεν είμαι ο Ιαβέρης, ούτε η τροχαία είμαι για να υποδεικνύω, αλλά μπορεί κάποιον να βοηθήσω. Η γενική συμβουλή είναι η τήρηση του ΚΟΚ, αλλά επειδή όλοι αυτό λένε και δεν το κάνει κανείς, μερικές ειδικότερες συμβουλές είναι οι εξής:

Για τους οδηγούς θα έλεγα το εξής:

  • Να τηρούν απαρέγκλιτα όλα τα όρια ταχύτητας. Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος είναι ότι η τήρηση των ορίων έχει δύο τεράστια οφέλη: Πρώτον, ελαχιστοποιεί τα ατυχήματα. Δεύτερον, αν αυτά συμβούν, τότε, εκτός απίθανου απροόπτου, ΔΕΝ θα είναι θανατηφόρα. Σκεφτείτε να πεταχτεί παιδάκι μέσα στην πόλη μπροστά σε αυτοκίνητο που κινείται με 25 χλμ/ώρα. Εκτός του ότι η αντίδραση θα είναι επιτυχής, ακόμα και τυχόν η σύγκρουση με τίποτα δεν θα είναι θανατηφόρα.
  • Να σταματάνε στους φωτεινούς σηματοδότες και να μην παραβιάζουν σε καμία περίπτωση το κόκκινο.
  • Να οδηγούν πάντα με χρήση της ζώνης ασφαλείας και εννοείται και για τους πίσω επιβάτες και για τα παιδιά και να μην κάνουν χρήση του κινητού.
  • Να ανάβουν πάντα φλας όταν βγαίνουν από τη θέση στάθμευσης, όταν σταματάνε για στάθμευση και σε κάθε περίπτωση αλλαγής λωρίδας ή κατεύθυνσης. Στην οδήγηση, το φλας είναι ο τρόπος να «μιλήσεις» στους άλλους οδηγούς και να τους πεις τι σκοπεύεις να κάνεις, πριν το κάνεις. Επειδή στον δρόμο δεν μπορείς να μιλήσεις ή να κάνεις νοήματα εύκολα, το φλας είναι το σήμα που προειδοποιεί. Όπως είπα σε άτομα που έχω συμβουλεύσει, ένας καλός οδηγός πρέπει να ανάβει το φλας ακόμα και αν οδηγεί το μοναδικό αυτοκίνητο στον κόσμο.
  • Κάτι που δυστυχώς δεν προβλέπεται στον ελληνικό ΚΟΚ είναι η οδήγηση με τα φώτα ανοιχτά. Προσωπικά πάντα οδηγώ με τα μεσαία φώτα ανοιχτά. Η χρήση των φώτων τραβάει την προσοχή των άλλων οδηγών από μακριά και περιορίζει την πιθανότητα ατυχήματος ακόμα και 12 η ώρα το μεσημέρι κατακαλόκαιρο. Τα φώτα δεν τα χρησιμοποιούμε για να βλέπουμε. Αυτό συμβαίνει μόνο στο σκοτάδι και εκτός πόλεων. Τα φώτα τα ανάβουμε κυρίως για να μας αντιλαμβάνονται έγκαιρα οι άλλοι οδηγοί.

Αυτά για τους οδηγούς. Γενικότερα υπάρχει τρομαχτική έλλειψη οδηγικής παιδείας ακόμα και σε ζητήματα που δεν εγκυμονούν κινδύνους όπως το παρκάρισμα. Ενώ σε πολλές πόλεις έχουν δημιουργηθεί εσοχές στα πεζοδρόμια, για κάποιον άγνωστο λόγο οι οδηγοί αντί να παρκάρουν στην άκρη των θέσεων, αφήνουν ένα ή και δύο μέτρα περιθώριο, με συνέπεια η θέση να χωράει λιγότερα αυτοκίνητα από τα προβλεπόμενα. Και όμως, αυτό το ασήμαντο που γράφω τώρα είναι ο κανόνας, όπως φαίνεται και από τα δύο αυτοκίνητα της φωτογραφίας, των οποίων οι οδηγοί μάλλον δεν έχουν μάθει ακόμα ότι και άλλοι οδηγοί έχουν δικαίωμα στη στάθμευση και στάθμευσαν αφήνοντας δύο μέτρα ο καθένα πίσω περιθώριο. Θέλει πολύ μυαλό για να το μάθουν;

Το κράτος και η αρμόδια αρχή που είναι η τροχαία ξέρει τι θα κάνει. Θα πω απλώς τη γνώμη μου.

Καλό θα ήταν το υπουργείο να είχε προβλέψει ένα δοκιμαστικό διάστημα 2-3 μηνών πριν την επιβολή προστίμων που είναι πλέον πολύ αυστηρά. Σημαντικός είναι ο συχνότερος έλεγχος, ειδικά μέσα στις πόλεις, για την τήρηση των ορίων ταχύτητας ακόμα και με ηλεκτρονικά μέσα, ενώ καλό είναι να επανεξεταστεί από τον νομοθέτη η χρήση εμποδίων στον δρόμο μέσα στις πόλεις, τα λεγόμενα σαμαράκια. Δυστυχώς ο Έλληνας οδηγός δεν βάζει αλλιώς μυαλό, μόνο με πρόστιμα καταλαβαίνει ή με τη γνώση ότι το όχημά του θα πάθει ζημιά αν τρέχει (εφόσον τοποθετηθούν σαμαράκια).

Ελπίζω το άρθρο να ήταν χρήσιμο για τους αναγνώστες. Η τροχαία ξέρει τη δουλειά της και χρειάζεται τη βοήθεια όλων μας, δεν είναι δυνατόν να τρέχει πίσω από τον καθένα παραβάτη οδηγό, ενώ μόνο με ελέγχους δεν είναι δυνατόν να διορθωθεί η κατάσταση, χρειάζεται η συνεργασία και η περίσκεψη όλων μας. Ας μην ξεχνάμε τέλος, ότι τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν μία από τις αιτίες του δημογραφικού προβλήματος, καθόσον νέοι άνθρωποι σκοτώνονται και δεν προλαβαίνουν να δημιουργήσουν οικογένειες.

 

 

 

Γ. Τσουκαλάς: Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

Από
anixneuseis
-
0

Γεώργιος Τσουκαλάς

… « – Ταυτοχρόνως, συνέβη στην πραγματικότητα, μπορώ να το παραδεχθώ σήμερα, δαύτη η τρομερή κακοτυχία μας, τουτέστιν οι στρατιωτικές νίλες που είχαν ενσκήψει στην Ιταλία· πρώτον η κατάσταση στη Βόρεια Αφρική, δεύτερον η ήττα στην Αλβανία και την Ελλάδα, μια πολύ σοβαρή κακοδαιμονία. Έπρεπε να βοηθήσομε τώρα. Τούτο, αίφνης, σήμαινε για εμάς, πρωτίστως τον εκ νέου κατακερματισμό της Πολεμικής μας Αεροπορίας, την πολυδιάσπαση των μονάδων αρμάτων μάχης μας. Ενώ προετοιμάζαμε τις μονάδες αρμάτων μάχης μας για την εκστρατεία στην Ανατολή, έπρεπε αιφνιδίως, να διαθέσομε δύο μεραρχίες… δύο πλήρεις μεραρχίες, που τελικά απεδείχθησαν τρεις… και έπρεπε να αναπληρώσομε πολύ μεγάλες απώλειες εκεί!» (Αδόλφος Χίτλερ, προς τον Μάνερχαϊμ, 04.02.1942)

Με ετούτα τα μελοδραματικά λόγια περιέγραφε, εμφανώς καταπτοημένος, ο άλλοτε ατρόμητος Γερμανός δικτάτορας, Αδόλφος Χίτλερ στον Φινλανδό στρατάρχη Καρλ Μάνερχαϊμ, τον βαθύτερο λόγο της παταγώδους αποτυχίας της ναζιστικής Γερμανίας να συντρίψει την Σοβιετική Ένωση.

Γνωρίζομε τον διάλογο επειδή ένας απλός Φινλανδός που βρέθηκε παρών, ονόματι Θορ Ντάμεν, υπέκλεψε την αποκαλυπτική συζήτηση, ηχογραφώντας την κρυφίως και δημοσιεύοντάς την μεταπολεμικά. Ήταν άλλωστε ήδη τα τελειώματα του φοβερού χειμώνα του 1942, και η τρομερή εκστρατεία «Μπαρμπαρόσα» των Γερμανών κατά των Ρώσων, που είχε εξαπολυθεί εντελώς αργοπορημένα την 22α Ιουνίου 1941, είχε περίτρανα καταδειχθεί μια πολυαίμακτη πανωλεθρία, λήγοντας την 5η Δεκεμβρίου 1941.

Τελικά, η περιβόητη «Βέρμαχτ» δεν κατόρθωσε να σαρώσει κεραυνοβόλα την Σοβιετική Ένωση, όπως είχε κάμει πάμπολλες φορές απανταχού στην Ευρώπη, και τώρα ο δριμύς ρώσικος χειμώνας του 1942 θέριζε ολάκερο τον κραταιό γερμανικό στρατό, που παγιδεύτηκε αύτανδρος στα χιονισμένα πεδία του Στάλινγκραντ, προτού φθάσει στα Ουράλια, όπως ορέγονταν η υπερχειλίζουσα ιμπεριαλιστική φαντασία του.

… « – Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους», ανέφερε λακωνικά μα ανδρεία, το ελληνικό στρατωτικό Ανακοινωθέν της 28ης Οκτωβρίου 1940. Ο ελληνικός Λαός έλεγε τώρα το «Όχι», αφού προηγουμένως ο Ιωάννης Μεταξάς είχε απορρίψει το πρωϊνό ιταλικό τελεσίγραφο που του επέδωσε ο Εμμανουέλε Γκράτσι, σημαίνοντας τον πόλεμο. Ήταν ξεκάθαρα ένα σύγχρονο «Μολών Λαβέ!» Εκείνη την ημέρα, σαν μια γροθιά, ενωμένοι και αποφασισμένοι, οι ολιγάριθμοι και φτωχοί Έλληνες σηκώθηκαν και έτρεξαν «με το χαμόγελο στα χείλη» να δώσουν το αίμα τους για την λευτεριά, αντιστεκόμενοι στις χιονισμένες και απόκρημνες βουνοκορφές της Πίνδου, εναντίον μιας μεγάλης Ευρωπαϊκής δύναμης, όπως ήταν η τότε φασιστική Ιταλία. Νέες Θερμοπύλες…

Η μικρή Ελλάδα καθώς δέχονταν την ιταμή επίθεση από τις πανστρατιές του Άξονα, καλούνταν να αποκρούσει την Ιταλία, στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (28.10.1940-01.06.1941), που έληξε μόνο κατόπιν της εκστρατείας της Γερμανίας κατά της Ελλάδας (06.04.1941-01.06.1941).

… « – Χωρίς την ελάχιστη πρόκληση, […] ο Μουσολίνι επιτέθηκε και εισέβαλε στην Ελλάδα, χωρίς να καταφέρει κάτι περισσότερο από την ατιμωτική εκσφενδόνισή του εκτός της από τον ηρωϊκό Ελληνικό Στρατό, ο οποίος, θα πω με την συναίνεσή σας, έχει ξαναζωντανέψει μπροστά στα μάτια μας τις τιμές με τις οποίες, από τους κλασικούς χρόνους, έχει επιχρυσωθεί ο τόπος τους» (Ουίνστον Τσώρτσιλ, 09.02.1941).

Πράγματι, στο διάβα των αιώνων, η κοκκαλοσπαρμένη Πίνδος θα στέκεται πάμφωτος φάρος του αειθαλούς αγώνα του Ανθρώπου για την Ελευθερία. Η Ελλάδα νίκησε πρώτα την θρασύτατη, φασιστική Ιταλία, αναγκάζοντάς την να υποχωρήσει στην Αλβανία. Ύστερα προέβαλε πεισματική άμυνα στην προστρέχουσα σε βοήθεια της φασιστικής Ιταλίας, παντοδύναμη ναζιστική Γερμανία, η οποία για πρώτη φορά δεν έκανε τον οικείο για αυτήν, κεραυνοβόλο στρατιωτικό της περίπατο ανά την Ευρώπη, αλλά πολεμήθηκε για αρκετούς μήνες στην Ελλάδα, από τα ηρωϊκά οχυρά του Ρούπελ έως την λυσσαλέα Μάχη της Κρήτης, και κατόπιν μεταφέροντας τον πόλεμο στην Βόρεια Αφρική, αλλά και με μία πείσμονα και άκαμπτη Αντίσταση.

Η Ανδρειοσύνη των Ελλήνων, η Αγάπη τους για την Λευτεριά, σύντομα αναδείχθηκε σε ένα αληθινό στρατιωτικό θαύμα, ιστορικών διαστάσεων, που συγκλόνισε παγκοσμίως, συγκινώντας την Ανθρωπότητα και εμψυχώνοντας τους απελπισμένους λαούς της Οικουμένης να πολεμήσουν με όλο τους το είναι, μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός τους κατά της Βαρβαρότητας και της Ανελευθερίας. Τοιουτοτρόπως, το «Όχι» της μικρής Ελλάδας άλλαξε τον ρου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διαλύοντας την γενική πεποίθηση του Κόσμου για το αήττητο του Άξονα της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας και άνοιξε τον δρόμο ώστε να επικρατήσει η Ελευθερία, η ειδοποιός διαφορά του πολιτισμού μας.

*Ο κ. Γεώργιος Τσουκαλάς είναι δικηγόρος. Το άρθρο αναρτήθηκε σε σελίδα του στο fb

 

Ε. Βενιζέλος: Τα συμφραζόμενα της πρωτοβουλίας για το φόρουμ

Από
anixneuseis
-
0
Η ΑΝ. ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Υπό ποιες προϋποθέσεις θα έχει αξία η ελληνική κίνηση για πολυμερή διάσκεψη με αντικείμενο τον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών

Στιγμιότυπο από την άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο στο Μυρτώο Πέλαγος και το κεντρικό Αιγαίο. Η ελληνική πρόταση για διάσκεψη των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου έρχεται σε μια περίοδο μεγάλης ρευστότητας στο διεθνές περιβάλλον. [ΙΝΤΙΜΕ / ΥΠΕΘΑ / ΔΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ]

 

Από την πρόσφατη (16.10.2025) συζήτηση στη Βουλή για την εξωτερική πολιτική αυτό που προέκυψε είναι η ανακοίνωση του πρωθυπουργού ότι «σε ένα τέτοιο περιβάλλον, είναι στις προθέσεις μας το επόμενο διάστημα να καλέσουμε όλα τα παράκτια κράτη σε μια κοινή συνάντηση, σε ένα φόρουμ, όπου θα μπορούμε να εξετάσουμε από κοινού όλα όσα μας απασχολούν. Η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα από το να καθίσει στο τραπέζι με οποιονδήποτε, να υπερασπιστεί τις θέσεις της, πάντα με σημείο αναφοράς το Δίκαιο της Θάλασσας».

Το προηγούμενο του 2020

Η χώρα μας επανέρχεται με τον τρόπο αυτό σε μια πρωτοβουλία στην οποία αναφέρθηκε πρώτος ο τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ στις 4 Σεπτεμβρίου 2020 και η οποία περιλήφθηκε λίγο αργότερα, στις 2 Οκτωβρίου 2020, στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με τη συμφωνία προφανώς της Ελλάδας αλλά και της Κύπρου. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλούσε τον Υπατο Εκπρόσωπο να αναλάβει συνομιλίες για την οργάνωση της διάσκεψης. Οι δε κρίσιμες παράμετροι, όπως η συμμετοχή, το πεδίο και το χρονοδιάγραμμα, θα έπρεπε να συμφωνηθούν με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Τα ζητήματα που θα μπορούσαν να ενταχθούν στην ημερήσια διάταξη περιλάμβαναν την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, την ασφάλεια, την ενέργεια, τη μετανάστευση και την οικονομική συνεργασία.

Πριν δημοσιευθούν τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ο πρόεδρος Ερντογάν, μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, είχε διατυπώσει την πρόταση «να συγκληθεί περιφερειακή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο, με τη συμμετοχή όλων των παράκτιων κρατών, συμπεριλαμβανομένων των Τουρκοκυπρίων, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός συμπεριληπτικού και εποικοδομητικού διαλόγου μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών». Αμέσως δε μετά τη δημοσίευση των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Τουρκία (20 Οκτωβρίου 2020) υπέβαλε την πρόταση στον Γ.Γ. του ΟΗΕ με επιστολή του μονίμου αντιπροσώπου της.

Κίνηση τακτικής – Είναι εύλογο να υποτεθεί ότι η ανακοίνωση της ελληνικής πρωτοβουλίας έγινε τώρα προκειμένου να έχει διατυπωθεί πριν αναληφθούν από χώρες της περιοχής ή τις ΗΠΑ συναφείς πρωτοβουλίες. Είναι προτιμότερο να έχεις την πρωτοβουλία των κινήσεων αντί να σύρεσαι να τις παρακολουθήσεις.

Η Ελλάδα είχε ήδη από τις 23 Σεπτεμβρίου 2020 αντιδράσει στην ομιλία Ερντογάν στη Γενική Συνέλευση με τη δήλωση ότι «η Ελλάδα είναι υπέρ κάθε πρωτοβουλίας που στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας και αφορά αναγνωρισμένα κράτη. Δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος ή διάσκεψη με οντότητες που δεν αναγνωρίζονται από τα Ηνωμένα Εθνη».

Αντίστοιχη ήταν και η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο πλαίσιο βέβαια της διαδικασίας που οδήγησε στο Κραν Μοντανά η ελληνοκυπριακή πλευρά είχε τονίσει ότι θα διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων επί των εσόδων της εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων που βρίσκονται στην ΑΟΖ της Κύπρου μέσω της σύστασης σχετικού ταμείου και δεσμευμένου λογαριασμού.

Το κίνητρο και οι προϋποθέσεις

Είναι εύλογο να υποτεθεί ότι η ανακοίνωση αυτής της ελληνικής πρωτοβουλίας που αναζωπυρώνει την ιδέα του 2020 έγινε τώρα –λίγο μετά τις εξελίξεις σε σχέση με τη Γάζα και τη συναφή διπλωματική κινητικότητα– προκειμένου να έχει διατυπωθεί πριν αναληφθούν από χώρες της περιοχής ή τις ΗΠΑ συναφείς πρωτοβουλίες για την Αν. Μεσόγειο, αποδέκτης των οποίων θα είναι και η χώρα μας. Είναι προφανώς προτιμότερο να έχεις την πρωτοβουλία των κινήσεων αντί να σύρεσαι ή να πιέζεσαι να τις παρακολουθήσεις. Ακόμη όμως και αν αυτό είναι το κίνητρο, μια παρόμοια ελληνική πρωτοβουλία –αν αναληφθεί– έχει την αξία της υπό τρεις προϋποθέσεις:

Πρώτον, ότι αυτή θα αναχθεί στην εθνική στρατηγική που εκ των πραγμάτων ακολουθείται από το 1974 έως σήμερα, ώστε να είναι σαφές σε εμάς τους ίδιους αν η στρατηγική μας επιβεβαιώνεται, επικαιροποιείται ή αναπροσαρμόζεται, αρχής γενόμενης από την αίσθηση του χρόνου που διέπει την αντίληψή μας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό ως διεθνές ζήτημα. Περάσαμε πολλές δεκαετίες με την αίσθηση ότι ο χρόνος δεν μας πιέζει. Τώρα αυτή η αίσθηση έχει αντιστραφεί.

Δεύτερον, ότι αυτή θα έχει καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς «επαγγελματικής» / διπλωματικής προετοιμασίας, η οποία είναι ούτως ή άλλως αναγκαία όχι μόνο για τη συγκεκριμένη αλλά και για κάθε συναφή πρωτοβουλία ελληνικής ή άλλης προέλευσης.

Τρίτον, ότι αυτή θα έχει περιβληθεί με ευρεία εσωτερική συναίνεση, κάτι που απαιτεί επαρκή βαθμό συναντίληψης για τις ευκαιρίες που ενδεχομένως ανοίγει και για τους κινδύνους που προφανώς γεννά το ρευστό και υπό συνεχή διαμόρφωση νέο διεθνές πλαίσιο. Βρισκόμαστε υπό συνθήκες «συναλλακτικού βολονταρισμού» που θέτει υπό αμφισβήτηση όλες τις μέχρι πρότινος αυτονόητες δυτικές παραδοχές και όλα τα πρωτόκολλα διεθνοπολιτικής και διπλωματικής συμπεριφοράς.

Τα συστατικά στοιχεία

Θεωρώ λοιπόν ότι θα βοηθούσε την τοποθέτηση της υπό κυοφορία πρωτοβουλίας και στα τρία παραπάνω πεδία, η καταγραφή ορισμένων συστατικών της στοιχείων που υπονοούνται αλλά είναι χρήσιμο να έχουν ειπωθεί ρητά:

Η πολυμερής διάσκεψη παράκτιων κρατών είναι προφανές ότι αφορά την Αν. Μεσόγειο και όχι το Αιγαίο στο οποίο οι παράκτιες χώρες είναι μόνο η Ελλάδα και η Τουρκία.

Αυτό γεννά την ανάγκη να διευκρινιστεί τι προτείνουμε να γίνει με τις διμερείς επαφές μεταξύ των κρατών της περιοχής. Πρωτίστως με τις «διερευνητικές επαφές» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που πάντως μετά το 2013 θέλουμε να έχουν ως αντικείμενο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο ώστε να συντίθεται η συνολική εικόνα των εκατέρωθεν ακτογραμμών. Αλλά και με την προοπτική των διμερών επαφών Ελλάδας – Λιβύης, όπως και με την πιθανότητα κάποια στιγμή να ολοκληρωθεί η μερική οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Διμερούς χαρακτήρα είναι επιπλέον οι πρακτικά κρίσιμες ελληνοτουρκικές επαφές για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, κυρίως αεροναυτικού χαρακτήρα, καθώς ζητήματα σχετικά με τον εναέριο χώρο, την έρευνα και διάσωση και άλλα συναφή αναφέρονται όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και στην Αν. Μεσόγειο. Συνεπώς, όσο ενδιαφέρουσα και σημαντική και αν είναι μια πολυμερής διάσκεψη, οι διμερείς επαφές και συμφωνίες ή πρακτικές διευθετήσεις είναι αναπόφευκτες και επιβεβλημένες.

Η πολυμερής διάσκεψη για την Αν. Μεσόγειο ως ιδέα ευρωπαϊκής προέλευσης το 2020 προφανώς περιλάμβανε και τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης ως τέτοιας. Αυτό όμως δεν περιλαμβανόταν στην τουρκική πρόταση της ίδιας χρονιάς και μέχρι την ώρα αυτή δεν καταγράφηκε –ρητά– ως στοιχείο της τωρινής ελληνικής πρωτοβουλίας.

Δίχως Ισραήλ και Λίβανο

Δεν είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο στην αρχική ομάδα παράκτιων κρατών δεν περιλαμβάνεται το Ισραήλ αλλά και ο Λίβανος, χώρες που συνδέονται με τις συμφωνίες οριοθέτησης της κυπριακής ΑΟΖ αλλά και με άλλα σημαντικά σχέδια όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

Οι διμερείς επαφές – Η πολυμερής διάσκεψη παράκτιων κρατών είναι προφανές ότι αφορά την Αν. Μεσόγειο και όχι το Αιγαίο στο οποίο οι παράκτιες χώρες είναι μόνο η Ελλάδα και η Τουρκία. Αυτό γεννά την ανάγκη να διευκρινιστεί τι προτείνουμε να γίνει με τις διμερείς επαφές, πρωτίστως μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Μια πολυμερής διάσκεψη με τη συμμετοχή Ελλάδας, Τουρκίας, Αιγύπτου, Λιβύης και Κύπρου (χωρίς αναφορά προς το παρόν στο ζήτημα των Τουρκοκυπρίων και στο ζήτημα της διεθνούς εκπροσώπησης της Λιβύης και των υβριδικών πολιτειακών καταστάσεων που υπάρχουν εκεί) σημαίνει ότι καλούνται να μετάσχουν χώρες που έχουν στην Αν. Μεσόγειο χωρικά ύδατα έκτασης 12 ν.μ. και χώρες που έχουν χωρικά ύδατα έκτασης αλλού 6 και αλλού 12 ν.μ. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η Ελλάδα και –ενδιαφέρον– η Τουρκία. Χώρες που έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ και χώρες που έχουν επιλέξει να προηγείται η οριοθέτηση και να ακολουθεί η ανακήρυξη η οποία γίνεται σταδιακά.

Χώρες που έχουν σύμφωνες με το Διεθνές Δίκαιο διμερείς οριοθετήσεις έστω μερικές (όπως η ελληνοαιγυπτιακή) και χώρες που έχουν προβεί σε οριοθετήσεις κατά παράβαση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου (όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο). Χώρες-μέλη της Ε.Ε. (Ελλάδα και Κύπρος που δεσμεύονται από το ενωσιακό κεκτημένο) και τρίτες χώρες από τις οποίες η Τουρκία τελεί υπό καθεστώς τελωνειακής ένωσης με την Ε.Ε. Χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ (Ελλάδα και Τουρκία) και χώρες εκτός Συμμαχίας.

Η αναζωπύρωση μιας τέτοιας διπλωματικής πρωτοβουλίας με την προϊστορία που σημειώσαμε, εκ των πραγμάτων διασταυρώνεται με συζητήσεις για προσωρινές διευθετήσεις πρακτικού χαρακτήρα (που προβλέπονται ρητά στην UNCLOS) σε περιοχές με μη οριοθετημένη ακόμη υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ για τη διέλευση αγωγών και καλωδίων.

Τέλος, εφόσον αντικείμενο μιας τέτοιας διάσκεψης θέλουμε να είναι, μεταξύ άλλων, η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και τα ενεργειακά ζητήματα, η θεμελιώδης αποσαφήνιση που πρέπει να έχουμε κατά νου, χωρίς να απαιτείται να ανακοινωθεί εξαρχής, αφορά την προτεινόμενη κατάληξη όταν, μετά την υπέρβαση των δυσκολιών που αφορούν τους συμμετέχοντες και τον σκοπό, συγκληθεί η πολυμερής διάσκεψη και προκύψει η στιγμή της διαφωνίας είτε επί της αρχής είτε επί των «λεπτομερειών» ως προς την οριοθέτηση. Η κατάληξη αυτή θα είναι δικαιοδοτική, σύμφωνα με την πάγια θέση μας ή και άλλου τύπου; Αυτό όμως το κομβικό ερώτημα δεν εμποδίζει να έχουν επιτευχθεί χρήσιμα πρακτικά αποτελέσματα πριν φτάσει η στιγμή αυτή.

Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών. Πρώην υπουργός Εθνικής Αμυνας. Ομότιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.

Καθημερινή

 

Όταν η Αθήνα κοιτάζει τα άστρα! Η πρόταση του Έλληνα Πρωθυπουργού για την πενταμερή και η ΑΟΖ με την Κύπρο, την οποία “τρέμει” η ελληνική κυβέρνηση…

Από
anixneuseis
-
0

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ* – Λευκωσία

Η είδηση μεταδίδεται από τα λιβανέζικα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) και είναι σημαντική και για την Κυπριακή Δημοκρατία επειδή με αυτό κλείνει μια μεγάλη και μακρά εκκρεμότητα:

Το Υπουργικό Συμβούλιο του Λιβάνου ενέκρινε συμφωνία με την Κύπρο σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ Λιβάνου και Κύπρου. Από λιβανέζικής πλευράς σημειώνεται πως αυτή η κίνηση θα μπορούσε να έχει σημαντικές ( θετικές) επιπτώσεις στην περιφερειακή συνεργασία στον τομέα της ενέργειας.

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στο πλαίσιο αυτό, και τη συμφωνία του Ισραήλ και του Λιβάνου, που προήλθε μετά από αμερικανική μεσολάβηση. Κι αυτό για να αναδειχθεί ότι το πάζλ κλείνει σιγά-σιγά.

  • Την ίδια ώρα, στο τραπέζι βρίσκεται μια πρόταση από πλευράς Αθήνας,  αυτή για  διεξαγωγή πενταμερούς διάσκεψης η οποία θα συζητήσει, μεταξύ πολλών άλλων, την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών ανάμεσα στην Ελλάδα, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, στην Τουρκία και στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία, η τύχη της οποίας δεν είναι γνωστή αυτή τη στιγμή. Κυρίως επειδή το πρώτο σινιάλο από την Άγκυρα έθετε στην εξίσωση και το καθεστώς των κατεχομένων. Κίνηση από πλευράς Τουρκίας αναμενόμενη, που θα έπρεπε να προβλεφθεί. Θα πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί πως υπήρχαν κι άλλες πρωτοβουλίες στο παρελθόν, που θα μπορούσαν να εξελιχθούν.

Όπως σημειώνει σε άρθρο του ο πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Πουκαμισάς ήδη, λειτουργεί από το 2019/20 σοβαρή εσχάρα συνεργασίας μεταξύ των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, χωρίς αποκλεισμούς, με αντικείμενο ζητήματα συνεργασίας στην εξόρυξη και διοχέτευση στις αγορές υποθαλασσίων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

  • Πρόκειται για το FORUM Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (East Med Gas Forum – EMGF) που από το 2021 έχει λάβει μορφή διεθνούς οργανισμού, με έδρα το Κάιρο. Στο EMGF μετέχουν η Αίγυπτος, η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ, η Ιορδανία, η Παλαιστινιακή Αρχή, προστέθηκαν δε Γαλλία και Ιταλία.

Αλλά, εάν η πρόταση της Ελλάδος θέλει να δημιουργήσει μια κινητικότητα, έστω και να προλάβει άλλους, θα μπορούσε προφανώς να διαμορφώσει  τις προϋποθέσεις επιτυχίας ( ή μη αποτυχίας),  αντί να αιφνιδιάζει, δανειζόμενη ιδέες από τρίτους. Είναι σαφές, πάντως, ότι πολιτική δεν ασκείται με ξαναζεσταμένα, μπαγιάτικα φαγητά, που οι της αντίπερα όχθης αρνούνται να… δοκιμάσουν.

Τι θα μπορούσε να γίνει; Για παράδειγμα, θα μπορούσε να ξεκινήσει συζητήσεις διμερώς.  Για καθορισμό, μεταξύ άλλων, ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία έχει κλείσει συμφωνίες με τις πλείστες γειτονικές της χώρες.

  • Τούτο είναι ένα διαχρονικό θέμα, το οποίο όταν το εγείρει η Λευκωσία η Αθήνα κοιτάζει τα άστρα. Το ζήτημα τούτο τέθηκε και από τη σημερινή κυβέρνηση της Κύπρου, χωρίς να βρει έδαφος συζήτησης.

Η έναρξη συζητήσεων μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου, για ΑΟΖ θα μπορούσε να ήταν μια αρχή. Να ξεκινήσουν οι συζητήσεις και να δημιουργήσουν ένα τετελεσμένο, που θα απαντούσε σε κινήσεις και επεκτατικές επιδιώξεις της κατοχικής Τουρκίας. Αλλά και να δημιουργηθεί, βλέποντας την μεγάλη εικόνα, μια μεγάλη συνεργασία κρατών στην περιοχή.

Η Κύπρος ακολουθεί χρόνια τώρα ένα μοντέλο συνεργασιών, που έχει αποδώσει. Ανέλαβε και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, κλείνει εκκρεμότητες. Τα πλείστα μέτωπα, που είχε ανοικτά τα έχει κλείσει. Πλην, βεβαίως, εκείνο με την Τουρκία, η οποία ζητά διά των αξιώσεων της την υποταγή μας.

hellasjournal.com

Θρίαμβος της αντι-ΝΑΤΟϊκής Άκρας Αριστεράς στην Ιρλανδία!

Από
anixneuseis
-
0

Πρόεδρος εξελέγη με σαρωτική νίκη 63, 4% η Κάθριν Κόννολλυ, ανεξάρτητη της Αριστεράς

Του Σάββα Μιχαήλ
26 Οκτωβρίου 2025

Πρόεδρος της Ιρλανδίας εξελέγη με μια σαρωτική νίκη 63, 4% η Κάθρην Κόννολλυ, ανεξάρτητη της άκρας Αριστεράς ( της “σκληρής Αριστεράς”-hard Left, όπως την λένε με φόβο και μίσος τα αστικά ΜΜΕ και η δεξιά κυβέρνηση της χώρας), έχοντας την στήριξη και του ιστορικού ριζοσπαστικού εθνικοαπελευθερωτικού Σίν Φέιν αλλά προπαντός της νεολαίας της χώρας.

Οι υποψήφιοι της κυβερνώσας Δεξιάς και του “ακραίου Κέντρου” συνετρίβησαν εκλογικά. .

Η 68χρονη Κόννολλυ, προερχόμενη από μια φτωχή οικογένεια με 13 παιδιά, ορφανή από 9 χρονών, κλινική ψυχολόγος στο επάγγελμα, υπερασπίζεται τον λαό της Παλαιστίνης ενάντια στην σιωνιστική γενοκτονία και καυτηριάζει το άθλιο ρόλο της Αμερικής, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας στην Γάζα. Καταδικάζει τον μιλιταρισμό, τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, συνολικά μια ιμπεριαλιστική “Ευρώπη χωρίς ηθική πυξίδα” όπως λέει, και ιδιαίτερα τα πολεμικά σχέδια της ΕΕ κατά της Ρωσίας “που την κατασκευάζουν τεχνητά σαν εχθρό” , όπως ορθά τονίζει η Κάθρην Κόννολλυ.

Παρόλο που το προεδρικό αξίωμα στην Ιρλανδία έχει βασικά συμβολικές εξουσίες, ο πολιτικός θρίαμβος της Κάθρην Κόννολλυ είναι σημείο των καιρών, παρόντων και επερχομένων, κι όχι μόνο στην Ιρλανδία. Συμβολική αξία έχει ότι Κόννολλυ λεγόταν και ο περίφημος ηρωικός κομμουνιστής ηγέτης της Ιρλανδέζικης επαναστατικής εξέγερσης το Πάσχα του 1916.

Πηγή: facebook.com / rogmistinenimerosi2.blogspot.com

Διαβάστε επίσης: Left-leaning independent Catherine Connolly set to become Ireland’s next president after rival concedes

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

konstantakopoulos.gr

Η βιομηχανική Γερμανία καταρρέει μπροστά στα μάτια μας

Από
anixneuseis
-
0

 

Edouard Husson
 
27 Οκτωβρίου

Η γερμανική βιομηχανική καταστροφή επιδεινώνεται, σύμφωνα με μελέτη της PWC
Μια χρήσιμη σύνοψη από τον Τόμας Κόλμπε:

https://www.zerohedge.com/markets/germanys-industrial-core-collapsing-pwc-warns-decisive-year

Ορίστε ένα απόσπασμα:

Νέα δεδομένα από την εταιρεία συμβούλων PwC δείχνουν ότι η καθοδική σπείρα στον βιομηχανικό πυρήνα της Γερμανίας, δηλαδή στον τομέα της μηχανοκατασκευής, επιταχύνεται.

Ο δρόμος εξόδου από την οικονομική ύφεση γίνεται ολοένα και πιο μακρύς. Η τελευταία κλαδική ανάλυση της PwC δείχνει ότι οι συνθήκες στον τομέα κατασκευής μηχανημάτων συνέχισαν να επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια του έτους. Για το 2024, αναμένεται πλέον μείωση πωλήσεων κατά 5,6 %. (…)

Αυτό ανεβάζει τη συνολική μείωση της παραγωγής από την προ-κορωνοϊού περίοδο σε πάνω από 22 %. Η μέση χρήση δυναμικότητας έπεσε στο 80,8 %, το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων πέντε ετών. Η αύξηση του κόστους ενέργειας, η ασφυκτική ρύθμιση και η αποδυνάμωση της ζήτησης σε βασικές εξαγωγικές αγορές όπως η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες, επίσης συνέπεια της δασμολογικής πολιτικής της Ουάσινγκτον, ρίχνουν την παραγωγή.

Ο Μπερντ Γιουνγκ, βιομηχανικός ειδικός στην PwC, δηλώνει: «Το 2025 θα είναι μια καθοριστική χρονιά για την κατασκευή μηχανών και εγκαταστάσεων. Μετά την πτώση των κυβερνήσεων στη Γαλλία και τη Γερμανία, παράλληλα με τις γεωπολιτικές συγκρούσεις, μεγαλώνει η ανησυχία για τη βιωσιμότητα του οικονομικού μοντέλου του τομέα.»

Αυτή η εκτίμηση ενισχύεται από τη ραγδαία αύξηση των πτωχεύσεων που αναφέρουν η βιομηχανική ένωση VDMA και η Creditreform. Σε σύγκριση με πέρυσι, οι πτωχεύσεις αυξήθηκαν κατά 22 %. Από τον Ιανουάριο, περίπου 12.000 θέσεις εργασίας έχουν χαθεί στον τομέα κατασκευής μηχανών. Η PwC προειδοποιεί ότι 20.000 επιπλέον θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να χαθούν έως το τέλος του έτους, εάν η αναμενόμενη ανάκαμψη δεν υλοποιηθεί.

Ο Τραμπ για τη δοκιμή του Burevestnik από τον ρωσικό στρατό: «Keep calm and carry on»…
Ο Ντόναλντ Τραμπ διατηρεί την ψυχραιμία του μετά τη ρωσική δοκιμή του Burevestnik. Όταν γνωρίζουμε πόσο βαθιά ανησυχεί για την παρακμή της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, έχουμε εδώ ένα κραυγαλέο παράδειγμα της απόκλισης ανάμεσα στις δηλώσεις και τις πράξεις του Προέδρου υπ’ αριθμόν 47:

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αντέδρασε σε αυτή την ανακοίνωση με δήλωση νωρίς το πρωί της Δευτέρας, λέγοντας ότι ήταν «απρεπής» μέσα σε ένα πλαίσιο αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον και ενώ οι ειρηνευτικές συνομιλίες παραμένουν σε αδιέξοδο.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι ο Πούτιν θα έπρεπε να επικεντρωθεί στο να τερματίσει τον πόλεμο με την Ουκρανία αντί να δοκιμάζει πυραύλους. Ερωτηθείς σχετικά από δημοσιογράφους στο Air Force One για τη δοκιμή του πυρηνικού πυραύλου, απάντησε:

«Ξέρουν ότι έχουμε ένα πυρηνικό υποβρύχιο, το μεγαλύτερο στον κόσμο, ακριβώς έξω από τις ακτές τους», απάντησε ο Τραμπ. «Δεν χρειάζεται να πάμε 8.000 μίλια μακριά. Ο Πούτιν θα έπρεπε να βάλει τέλος στον πόλεμο — έναν πόλεμο που θα έπρεπε να είχε διαρκέσει μία εβδομάδα και βρίσκεται πλέον στο τέταρτο έτος του», συνέχισε. «Αυτό θα έπρεπε να κάνει αντί να δοκιμάζει πυραύλους.»

Αλλά πρόσθεσε επίσης για τον αμερικανικό στρατό: «Εμείς δοκιμάζουμε πυραύλους συνεχώς.» Ίσως το είπε αυτό για να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα του γεγονότος κατά τη συνομιλία του με τους δημοσιογράφους.

«Δεν παίζουν μαζί μας. Ούτε εμείς παίζουμε μαζί τους. Εμείς δοκιμάζουμε πυραύλους συνεχώς», δήλωσε.

Αξιοσημείωτος είναι ο τρόπος με τον οποίο τελικά επιχειρείται η υποβάθμιση του γεγονότος. Ο Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να δώσει την εντύπωση ότι ελέγχει την κατάσταση, την ώρα που ο αμερικανικός στρατός υστερεί έναντι των τεχνολογικών δυνατοτήτων της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν. Επιπλέον, ο Αμερικανός πρόεδρος υποδεικνύει στους Ρώσους τη θέση ενός από τα ρωσικά πυρηνικά υποβρύχια…

Οι Ευρωπαίοι «τρεις καμπαλέρος» απέτυχαν στο ριφιφί τους κατά των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων
Το Moon of Alabama προτείνει μια δηκτική αποτίμηση του φιάσκου της ΕΕ σχετικά με την απόπειρα κατάσχεσης ρωσικών περιουσιακών στοιχείων:

https://www.moonofalabama.org/2025/10/eu-commission-plan-of-russian-assets-loan-to-ukraine-ends-up-defeated.html

«Τα ρωσικά χρήματα επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση ενός “δανείου αποζημιώσεων” της ΕΕ προς την Ουκρανία, το οποίο δεν θα αποπληρωνόταν παρά μόνο όταν η Ρωσία θα κατέβαλλε πολεμικές αποζημιώσεις στην Ουκρανία. Αυτή ήταν τουλάχιστον η επίσημη εκδοχή, που αποδείχθηκε εξόφθαλμα απατηλή.

Μια ακόμη τρελή ιδέα για να κλέψουν τα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας: να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι

Η εξέταση των λεπτομερειών άφησε πολλά ερωτήματα αναπάντητα:

Γιατί αυτό το σχέδιο, όπως δήλωσε ο [Γερμανός καγκελάριος] Μερτς, “θα απαιτούσε δημοσιονομικές εγγυήσεις από τα κράτη μέλη”; Αυτό δεν σημαίνει ότι τελικά θα είναι οι φορολογούμενοι αυτών των κρατών μελών που θα πληρώσουν; Ποιος διακινδυνεύει να χάσει τα χρήματά του αν η Ρωσία κερδίσει την υπόθεση στο δικαστήριο; Ποιος θα πληρώσει αν κάτι πάει στραβά;

Η Ρωσία φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να καταβάλει αποζημιώσεις στην Ουκρανία. Το δάνειο δεν θα χρησιμοποιηθεί ούτε για την επισκευή ούτε για την ανοικοδόμηση υποδομών στην Ουκρανία. Αντίθετα, τα χρήματα θα διατεθούν για την αγορά όπλων από την Ευρώπη, προκειμένου να συνεχιστεί ο πόλεμος για ακόμη δύο χρόνια.

Όλο αυτό το σχέδιο ήταν απλώς μια απάτη. Ο Μερτς και οι υπόλοιποι δεν το δήλωσαν ανοικτά, αλλά στο τέλος είναι προφανές ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι θα πληρώσουν το “δάνειο”.»

Όταν ένα βασιλόφρον μέσο τιμά τον Ζορές
Είναι προς τιμήν της ψηφιακής βασιλόφρονης εφημερίδας «Je suis français» που αποτίει φόρο τιμής στη διορατικότητα του Ζαν Ζορές — αναγνωρίζοντας, έστω και μερικώς, ότι οι μοναρχικοί των αρχών του αιώνα έβαλαν λάθος στόχο. Στο εφήμερο ημερολόγιό της για τις 27 Οκτωβρίου, η JSF παραθέτει μια εντυπωσιακή ρήση του μεγάλου Γάλλου σοσιαλιστή:

Από τότε που οι πρόγονοί μας, καταληφθέντες από μια ακατανίκητη κρίση εφηβείας, ανέτρεψαν τη μοναρχία και το εξαιρετικό της οικοδόμημα μιας ισορροπημένης εθνικής δομής, η δεξιά και η αριστερά κατάφεραν να γεννήσουν δύο οραματιστές μεγαλοφυΐες: αντιστοίχως, τον Ντε Γκωλ και τον Ζορές. Δεν χορταίνει κανείς να τους διαβάζει και να τους ξαναδιαβάζει.

Ο βιομηχανικός πυρήνας της Γερμανίας καταρρέει καθώς η PwC προειδοποιεί για «καθοριστική χρονιά»

Tyler Durden
Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2025 – 13:20
Thomas Kolbe

Διευκρίνηση Ανιχνεύσεων:Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη σελίδα (π.χ. ZeroHedge) υπό το γενικό ψευδώνυμο Tyler Durden, αλλά γράφτηκε ή στάλθηκε από τον Thomas Kolbe.

Η Υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων της Γερμανίας, Κατερίνα Ράιχε (CDU), ελπίζει ότι το νέο της πακέτο χρέους θα πυροδοτήσει μια οικονομική ανάκαμψη. Όμως νέα δεδομένα από την εταιρεία συμβούλων PwC δείχνουν ότι η καθοδική πορεία στον βιομηχανικό πυρήνα της Γερμανίας — τον τομέα της μηχανοκατασκευής — επιταχύνεται.

Ο δρόμος επιστροφής από την οικονομική ύφεση γίνεται όλο και πιο μακρύς. Η τελευταία κλαδική ανάλυση της PwC δείχνει ότι οι συνθήκες στον κλάδο κατασκευής μηχανημάτων συνέχισαν να επιδεινώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Για το 2024, πλέον προβλέπεται μείωση πωλήσεων κατά 5,6 τοις εκατό.

Καμία Αχτίδα Φωτός στο Τέλος του Τούνελ

Αυτό ανεβάζει τη συνολική πτώση της παραγωγής από την προ-κορωνοϊού περίοδο σε πάνω από 22 τοις εκατό. Η μέση χρήση παραγωγικής δυναμικότητας έχει πέσει στο 80,8 τοις εκατό — το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων πέντε ετών. Η αυξανόμενη πίεση από το ενεργειακό κόστος, η ασφυκτική ρύθμιση και η αποδυνάμωση της ζήτησης σε βασικές εξαγωγικές αγορές όπως η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες — επίσης αποτέλεσμα της δασμολογικής πολιτικής της Ουάσινγκτον — οδηγούν την παραγωγή στα τάρταρα.

Ο βιομηχανικός ειδικός της PwC, Μπερντ Γιουνγκ, δηλώνει: «Το 2025 θα είναι καθοριστικό έτος για την κατασκευή μηχανών και εγκαταστάσεων. Μετά την κατάρρευση των κυβερνήσεων σε Γαλλία και Γερμανία, παράλληλα με τις γεωπολιτικές συγκρούσεις, εντείνονται οι φόβοι για τη βιωσιμότητα του επιχειρηματικού μοντέλου του κλάδου.»

Αυτή η εκτίμηση ενισχύεται από την εκτίναξη των πτωχεύσεων που αναφέρουν η βιομηχανική ένωση VDMA και η Creditreform. Σε σύγκριση με πέρυσι, οι πτωχεύσεις αυξήθηκαν κατά 22 τοις εκατό. Από τον Ιανουάριο έχουν χαθεί περίπου 12.000 θέσεις εργασίας στον τομέα της μηχανοκατασκευής. Η PwC προειδοποιεί ότι άλλες 20.000 θέσεις εργασίας ενδέχεται να χαθούν έως το τέλος του έτους, εάν η αναμενόμενη ανάκαμψη δεν υλοποιηθεί.

Ένα Κουνέλι Μπροστά στο Φίδι

Από πού θα έρθει η ανάκαμψη; Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παραμένει ένα μονολιθικό εμπόδιο. Η αντίδρασή της σε αυτή τη δραματική κατάσταση αποκαλύπτει μια πολιτική τάξη ανίκανη να διαγνώσει τα προβλήματα ή να τα διορθώσει.

Τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού είναι μπλεγμένα σε εσωτερικές διαμάχες και φαντασιώσεις για αυξήσεις φόρων. Η μόνη συναίνεση; Η υπεράσπιση της οικο-σοσιαλιστικής ατζέντας των Βρυξελλών με κάθε κόστος. Οι κλιματικοί στόχοι — και οι καταστροφικές επιπτώσεις τους στη γερμανική βιομηχανία — δεν επιδέχονται διαπραγμάτευση.

Το μοναδικό μέτρο που εφαρμόστηκε πραγματικά για την ανακούφιση της βιομηχανίας είναι μια αποσβεστική έκπτωση 30% σε φθίνουσα βάση που θεσπίστηκε την 1η Ιουλίου. Αλλά εκεί όπου η επένδυση είναι ελάχιστη ή ανύπαρκτη, οι φορολογικές ελαφρύνσεις δεν έχουν κανένα νόημα.

Μια μικρή φοροελάφρυνση ύψους 11 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως από το 2027 για τέσσερα χρόνια αποτελεί ακόμη μικρότερο τσιρότο.

Εν συντομία: η Γερμανία είναι πλέον ο πιο ακριβός τόπος επιχειρηματικής δραστηριότητας στον ΟΟΣΑ — και με ρυθμιστικό κόστος ύψους 60 δισεκατομμυρίων ευρώ, κάθε άλλο παρά επενδυτικός παράδεισος.

Οι Επενδυτές Φεύγουν από τη Γερμανία

Η έκθεση της PwC επιβεβαιώνει την τάση: οι επιχειρήσεις μετεγκαθίστανται όπου μπορούν. Κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η BMW και η Audi επενδύουν πλέον μαζικά στην Ουγγαρία — με την επέκταση της BMW στο Ντέμπρετσεν να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Το Βερολίνο ελπίζει να αντιστρέψει αυτή την τάση με μια επιδοτούμενη τιμή ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία. Αν η πρόταση γίνει νόμος, περίπου 1.200 ενεργοβόρες επιχειρήσεις στους τομείς χημικών, μετάλλου και υάλου θα μπορούσαν να υποβάλουν αίτηση για επιδοτήσεις που θα περιορίζουν την τιμή χονδρικής ρεύματος στα πέντε λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα για έως και το ήμισυ της κατανάλωσής τους.

Το πακέτο ανακούφισης των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι μία ακόμη σταγόνα στον ωκεανό — και, προβλέψιμα, συνδέεται με την «κλιματικά φιλική παραγωγή».

Δεν μπορεί κανείς να αποφύγει την εντύπωση ότι οι πολιτικοί έχουν συνειδητά στραφεί κατά της παραδοσιακής γερμανικής βιομηχανίας για να επιβάλουν το ιδεολογικό τους πείραμα.

Ο Μύθος της Ανάπτυξης

Η PwC προσφέρει μια καθαρή εικόνα για τις βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές — και είναι ζοφερές. Ενώ η κυβέρνηση γιορτάζει το πακέτο χρέους της με παραμύθια για επικείμενη έκρηξη ανάπτυξης, η Γερμανία σκάβει πιο βαθιά την οικονομική της ύφεση.

Η μηχανοκατασκευή είναι ο βιομηχανικός σεισμογράφος: όταν αυτή τρέμει, ολόκληρη η οικονομική μηχανή τραντάζεται. Αυτές οι επιχειρήσεις είναι οι πρώτες που νιώθουν τις περικοπές στις εταιρικές επενδύσεις.

Ο κλάδος επιβαρύνεται επίσης από την κατάρρευση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Αυτό που οι πολιτικοί και ισχυρές περιβαλλοντικές ΜΚΟ — όπως η German Environmental Aid, η οποία από καιρό υποψιάζεται ότι εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα — αποκαλούν «μετάβαση», ήταν στην πραγματικότητα μια άμεση επίθεση στον πυρήνα της εθνικής ευημερίας.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη χρηματοδότηση του αντικαπιταλιστικού και αντιβιομηχανικού περιβαλλοντικού ακτιβισμού στην ΕΕ και τις ΗΠΑ.

Ενώ το Πεκίνο κατακλύζει τους δικούς του κατασκευαστές αυτοκινήτων με κρατική υποστήριξη, το Βερολίνο έχει τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του δικού του κορυφαίου τομέα — προκαλώντας αλυσιδωτή ζημία σε όλη την αξιακή αλυσίδα της βιομηχανίας.

Αλυσιδωτή Υποχώρηση

Η σωρευτική μείωση παραγωγής κατά 22 τοις εκατό από το ανώτατο σημείο του 2018 είναι ένα εκκωφαντικό σήμα κινδύνου — απόδειξη μιας οικονομικής ύφεσης που όχι μόνο παραλύει τη βιομηχανία αλλά απειλεί και τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης με μια δίνη χρέους.

Αυτή η κρίση προκαλεί ένα μαζικό κοινωνικό σοκ, το οποίο πυροδοτείται από μια οικο-σοσιαλιστική πολιτική συντριβής που επιβάλλει ιδεολογία χωρίς να λαμβάνει υπόψη την οικονομική πραγματικότητα. Φέρει το δυναμικό για εκρηκτικές κοινωνικές αναταραχές.

Μια κοινωνική κρίση ιστορικών διαστάσεων θα ξεσπάσει τη στιγμή που το κράτος δεν θα μπορεί πλέον να διασφαλίσει αξιόπιστα τις συντάξεις, να εξασφαλίσει βασικά επίπεδα διαβίωσης ή να διατηρήσει επαρκές σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Η Γερμανία έχει υπερβεί τα όριά της — προσπαθώντας να λειτουργεί ταυτόχρονα ως κοινωνική πρόνοια του πλανήτη και ως κεντρικά σχεδιασμένη πράσινη οικονομία. Αυτό το «πράσινο θαύμα» αποκαλύπτεται πλέον γι’ αυτό που ήταν πάντα: μια ουτοπική ψευδαίσθηση αποκομμένη από την πραγματικότητα.

Σχετικά με τον συγγραφέα: Ο Τόμας Κόλμπε, γεννημένος το 1978 στο Νόις/Γερμανία, είναι απόφοιτος οικονομολόγος. Εδώ και πάνω από 25 χρόνια εργάζεται ως δημοσιογράφος και παραγωγός μέσων για πελάτες από διάφορους κλάδους και επιχειρηματικές ενώσεις. Ως συγγραφέας, επικεντρώνεται στις οικονομικές διεργασίες και παρακολουθεί γεωπολιτικά γεγονότα από την οπτική των κεφαλαιαγορών. Οι δημοσιεύσεις του ακολουθούν μια φιλοσοφία που εστιάζει στο άτομο και το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση.

zerohedge.com

Γιατί ο Τραμπ έχει επιρροή στη Νοτιοανατολική Ασία

Από
anixneuseis
-
0

Τόμμι Γουόκερ, Μπανγκόκ 

Ο Τραμπ είχε τερματίσει θανατηφόρες συγκρούσεις, υπέγραψε εμπορικές συμφωνίες και επέδειξε την αμερικανική ισχύ μέσω δασμών στη Νοτιοανατολική Ασία. Όμως οι επικριτές λένε ότι όλα είναι μέρος μιας επιδίωξης για κύρος — και ενδεχομένως ενός Νόμπελ Ειρήνης.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να χτυπά γροθιά στο Air Force One στο αεροδρόμιο Χανέντα στο Τόκιο στις 27 Οκτωβρίου 2025.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ πραγματοποιεί περιοδεία στην Ασία.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έφτασε στην Ιαπωνία τη Δευτέρα, δεύτερη στάση της πενθήμερης περιοδείας του στην Ασία — το μεγαλύτερο ταξίδι του στο εξωτερικό από όταν ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο.

Η πρώτη του στάση ήταν στη Σύνοδο της Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας, όπου επέβλεψε την υπογραφή συμφωνίας ειρήνης μεταξύ της Ταϊλάνδης και της Καμπότζης.

Χαρακτηρίστηκε ως «Συμφωνία Ειρήνης Κουάλα Λουμπούρ» και βασίστηκε σε εκεχειρία που επιτεύχθηκε μετά την παρέμβαση του Τραμπ τον Ιούλιο, όταν η διαμάχη στα σύνορα Ταϊλάνδης–Καμπότζης, που κρατούσε δεκαετίες, ξέσπασε σε πέντε ημέρες θανατηφόρων συγκρούσεων.

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας για τα σύνορα, ο Τραμπ επαίνεσε τον Πρωθυπουργό της Ταϊλάνδης Ανουτίν Τσανβιρακούλ και τον Πρωθυπουργό της Καμπότζης Χουν Μανέτ για το θάρρος τους, επισημαίνοντας πως η εκεχειρία που διαμεσολάβησε «έσωσε εκατομμύρια ζωές».

«Αυτή είναι μια σπουδαία μέρα για όλους τους ανθρώπους της Νοτιοανατολικής Ασίας καθώς υπογράφουμε μια ιστορική συμφωνία για να τερματιστεί η στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Καμπότζης και Ταϊλάνδης», είπε ο Τραμπ.

Και οι δύο χώρες επιβεβαίωσαν τη «σταθερή τους δέσμευση για ειρήνη και ασφάλεια», συμφώνησαν να οργανώσουν αποναρκοθέτηση κατά μήκος των συνόρων τους, να αποσύρουν βαριά όπλα και να επιτρέψουν πρόσβαση σε ομάδες παρακολούθησης της εκεχειρίας που οργανώνονται από την ASEAN.

Η Ταϊλάνδη συμφώνησε να απελευθερώσει τους 18 στρατιώτες της Καμπότζης που κρατούνταν αιχμάλωτοι από τον Ιούλιο.

Ο Τραμπ υπέγραψε επίσης αμοιβαίες εμπορικές συμφωνίες με τη Μαλαισία και την Καμπότζη. Το Βιετνάμ δεσμεύτηκε να αυξήσει την αγορά αμερικανικών προϊόντων για να μειώσει το εμπορικό πλεόνασμα των ΗΠΑ των 123 δισεκατομμυρίων δολαρίων (106 δισεκατομμυρίων ευρώ) το 2024.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έφυγε νωρίτερα τη Δευτέρα από τη Μαλαισία για την Ιαπωνία. Ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, Σανάε Τάκαϊτσι, ανέλαβε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και βασίζεται στο να οικοδομήσει μια φιλική προσωπική σχέση με τον Τραμπ για να χαλαρώσει τις εμπορικές εντάσεις.

Από το Air Force One τη Δευτέρα, ο Τραμπ δήλωσε ότι σχεδιάζει να μιλήσει στο Τόκιο για τη «μεγάλη φιλία» μεταξύ ΗΠΑ και Ιαπωνίας.

Γιατί ο Τραμπ τραβάει τόσο την προσοχή;
Από τότε που ο Τραμπ ορκίστηκε πρόεδρος, η διοίκησή του ισχυρίζεται ότι έλυσε οκτώ πολέμους σε οκτώ μήνες.

«Κατά μέσο όρο ένας το μήνα. Μένει μόνο ένας», είπε ο Τραμπ στην σύνοδο της Κουάλα Λουμπούρ.

Ο Φιλ Ρόμπερτσον, διευθυντής των Asia Human Rights & Labour Advocates, λέει ότι ο Τραμπ σκέφτεται μόνο τον εαυτό του.

«Η επίβλεψη της υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ Ταϊλάνδης και Καμπότζης αφορά αποκλειστικά το να συνεχίσει ο Τραμπ την ναρκισσιστική του επιδίωξη για το Νόμπελ Ειρήνης της επόμενης χρονιάς», είπε στην DW.

Η Καμπότζη είχε προτείνει τον Τραμπ για το πολυπόθητο βραβείο ειρήνης τον Ιούλιο, αφού επενέβη για να σταματήσει πέντε ημέρες θανατηφόρων συγκρούσεων για διαμφισβητούμενα σύνορα.

Ο Τραμπ είχε απειλήσει να αυξήσει τους εμπορικούς δασμούς επί των αμερικανικών εξαγωγών προς Ταϊλάνδη και Καμπότζη στο 49 % εάν δεν έλυναν το ζήτημα των συνόρων. Κλείστηκε λοιπόν μια συμφωνία ώστε και οι δύο χώρες να πληρώσουν μόνον 19 %.

«Τόσο η Ταϊλάνδη όσο και η Καμπότζη εξαρτώνται πάρα πολύ από την αμερικανική αγορά για τις εξαγωγές τους, οπότε δεν υπήρχε πραγματικά καμία πιθανότητα να αρνηθούν τις απαιτήσεις του Τραμπ να βιαστούν να κάνουν ειρήνη, και στην πραγματικότητα να υπογράψουν μια συμφωνία με τον Τραμπ να τους κοιτάζει κυριολεκτικά πάνω από τον ώμο», πρόσθεσε ο Ρόμπερτσον.

Η εμπορική πίεση ενισχύει την επιρροή
Παρά το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, ο Τραμπ θέλει να μειώσει τα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ με πολλούς από τους εμπορικούς τους εταίρους. Προς τούτο, έχει κάνει χρήση εκτελεστικών διαταγμάτων για την επιβολή αυξημένων δασμών.

Αυτό έχει ασκήσει πίεση στις οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, δήλωσε στην DW ο Ίαν Τσονγκ, πολιτικός αναλυτής στη Σιγκαπούρη.

«Οι δασμοί, το εμπόριο — περιλαμβανομένων των επανεξαγωγών — είναι βασικό στοιχείο της επιρροής των ΗΠΑ. Οι οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ασίας αποτελούν αγωγούς στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα», είπε ο Τσονγκ. Πρόσθεσε ότι αρκετές χώρες προμηθεύουν βασικά ορυκτά, όπως το νικέλιο, στην Κίνα «για κατασκευή … προϊόντων που βρίσκουν την τελική τους αγορά στις Ηνωμένες Πολιτείες».

«Οι εμπορικοί περιορισμοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες σημαίνουν ότι τα κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας θα πρέπει να βρουν εναλλακτικές τελικές αγορές, κάτι που δεν είναι εύκολο. Αυτό ασκεί επιπλέον πίεση στις οικονομίες τους», σημείωσε ο Τσονγκ.

Η επίσκεψη του Τραμπ στην ASEAN αποδίδει: εκεχειρία Ταϊλάνδης–Καμπότζης, εμπορικές συμφωνίες

Σύμφωνα με το Γραφείο του Εκπροσώπου Εμπορίου των ΗΠΑ, το εμπόριο μεταξύ ΗΠΑ και χωρών της ASEAN εκτιμήθηκε στα 475 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024. Πρόκειται για έναν κρίσιμο αμφίδρομο κρίκο για τις οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι η διοίκησή του είχε εργαστεί για να αποτρέψει την κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ Ταϊλάνδης και Καμπότζης, και όλοι εξεπλάγησαν από το πόσο γρήγορα εξελίχθηκαν τα γεγονότα.

«Όλοι έμειναν κάπως άφωνοι που το καταφέραμε τόσο γρήγορα», είπε ο Τραμπ.

Ο Τραμπ επιδιώκει περιφερειακή αφοσίωση
Ήταν επίσης μια ευκαιρία για τον Πρωθυπουργό της Μαλαισίας Άνουαρ να συναντηθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τον Τραμπ, με μια αμοιβαία εμπορική συμφωνία να έχει ήδη ανακοινωθεί μεταξύ Ουάσινγκτον και Κουάλα Λουμπούρ.

Ο Τσονγκ αναφέρει ότι οι ηγέτες της περιοχής επιθυμούν να παραμείνουν σε καλές σχέσεις με τον Τραμπ και να διατηρήσουν τις εμπορικές τους σχέσεις με τις ΗΠΑ χωρίς να αποδεχτούν τις απαιτήσεις της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου, της Κίνας.

«Ιστορικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συμβάλει στη διατήρηση της σταθερότητας και της ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα και τον αέρα, που είναι επίσης κρίσιμα για το εμπόριο», είπε ο Τσονγκ στην DW, επισημαίνοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν είναι διεκδικητής σε εδαφικές διαμάχες στη Νοτιοανατολική Ασία και ανέκαθεν έβλεπε αυτή την πρόσβαση και σταθερότητα στην περιοχή ως συμβατή με τα οικονομικά και στρατηγικά τους συμφέροντα.

«Ένα λιγότερο δεσμευμένο εκ μέρους των ΗΠΑ σενάριο θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα αποσταθεροποιητικό κενό εξουσίας ή να εξαναγκάσει τα κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας να αποδεχτούν τους όρους της ΛΔΚ», είπε ο Τσονγκ, χρησιμοποιώντας τη συντομογραφία της επίσημης ονομασίας της Κίνας, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

«Οι ηγέτες της Νοτιοανατολικής Ασίας μπορεί να πιστεύουν ότι η άμεση εμπλοκή με τον Πρόεδρο Τραμπ ίσως τους επιτρέψει να προβάλλουν τα επιχειρήματά τους ή, τουλάχιστον, να αποφύγουν να αποκοπούν από τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Ο Τραμπ αναζωπυρώνει τον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ–Κίνας με νέους δασμούς.

Ωστόσο, ο Θιτινάν Πονγκσουντιράκ, πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τσουλαλονγκόρν στην Μπανγκόκ, αναφέρει ότι ο Τραμπ ενδιαφέρεται περισσότερο για γρήγορες νίκες και για να διαπραγματευτεί μια συμφωνία με την Κίνα.

«Οι συναντήσεις της ASEAN είναι ένα παράπλευρο θέαμα για τον Τραμπ», δήλωσε ο Θιτινάν.

«Θέλει γρήγορες νίκες, ενώ η Νοτιοανατολική Ασία επιδιώκει αργά αποτελέσματα τύπου “win-win”. Ο Τραμπ επίσης μετέτρεψε τη σύνοδο ASEAN–ΗΠΑ σε ένα εργασιακό δείπνο, αλλά οι ηγέτες της Νοτιοανατολικής Ασίας δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συμμορφωθούν», είπε.

«Η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα είναι πιο σημαντικοί παίκτες, καθώς ο Τραμπ προσπαθεί να προσελκύσει επενδύσεις στις ΗΠΑ. Όμως το μεγαλύτερο θέμα στην ατζέντα θα είναι η συνάντησή του με τον Πρόεδρο Σι», πρόσθεσε ο Θιτινάν.

«Σε αντίθεση με την πρώτη θητεία του Τραμπ, η Κίνα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες μέτρο προς μέτρο. Πρόκειται για μια γεωοικονομική αναμέτρηση στα όρια.»

Ο Τραμπ δήλωσε ότι είναι αισιόδοξος για μια συμφωνία όταν συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ την Πέμπτη, ενώ παράλληλα άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παρατείνει την περιοδεία του για να συναντήσει τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν.

«Τρέφω μεγάλο σεβασμό για τον Πρόεδρο Σι και πρόκειται να … καταλήξουμε σε μια συμφωνία», είπε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους από το Air Force One.

Επιμέλεια: Κιθ Γουόκερ

Τόμμι Γουόκερ
Τόμμι Γουόκερ, δημοσιογράφος με επίκεντρο την πολιτική, τις συγκρούσεις, την οικονομία και την κοινωνία της Νοτιοανατολικής Ασίας.
@tommywalkerco

Deutsche Welle

Γεωπολιτικά διδάγματα από το ΟΧΙ

Από
anixneuseis
-
2

Του Νίκου Ιγγλέση

27/10/2025

Η εφετινή επέτειος του ελληνικού έπους του ’40, στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, έφερε στη μνήμη τού γράφοντος τα ερωτήματα των νεανικών μας χρόνων που απασχολούσαν τον τότε κύκλο συζητήσεων και προβληματισμού.

Τα ερωτήματα αυτά ήταν:

  1. Γιατί το δικτατορικό καθεστώς του Ι. Μεταξά (οι περισσότεροι το αποκαλούσαν φασιστικό) δε συντάχθηκε με τους ομοϊδεάτες του στον Άξονα, τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι;
  2. Γιατί το καθεστώς Μεταξά προτίμησε να συνταχθεί με τη Μ. Βρετανία που τη δεδομένη χρονική περίοδο βρισκόταν στρατιωτικά σε πολύ δυσχερή θέση και χωρίς άλλους συμμάχους, πλην αυτών της Κοινοπολιτείας;
  3. Γιατί η Ελλάδα δεν επέλεξε την ουδετερότητα, όπως η γειτονική Τουρκία;
  4. Το ΟΧΙ το είπε τελικά ο Μεταξάς ή ο λαός, όπως υποστήριζαν οι οπαδοί της Αριστεράς;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα θα επιχειρηθεί μια σύντομη απάντηση, όχι για να εμπλουτίσουμε την Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά, για να εξάγουμε τα αναγκαία διδάγματα για το σήμερα.

Ο γεωπολιτικός χάρτης

Τον Οκτώβριο του 1940 ο Άξονας κυριαρχούσε σ’ όλη σχεδόν την ηπειρωτική Ευρώπη. Η Γερμανία είχε απορροφήσει την Αυστρία, είχε καταλάβει την Τσεχοσλοβακία, το μεγαλύτερο τμήμα της Πολωνίας (το υπόλοιπο καταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση με βάση το Σύμφωνο Ρίμπεντροφ-Μολότωφ του 1939), την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Δανία και τη Νορβηγία, ενώ η ηττημένη Γαλλία είχε συνθηκολογήσει. Ο γερμανικός στρατός είχε φτάσει στη Μάγχη και τον Ατλαντικό.

Ο άλλος εταίρος του Άξονα, η Ιταλία, αφού, επωφελούμενη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε καταλάβει από το 1912 τη Λιβύη και τα Δωδεκάνησα, εισέβαλε και κατέλαβε, το 1939, την Αλβανία. Ήταν πλέον φανερό ότι η φασιστική Ιταλία, στο ιδεολογικό πλαίσιο αναβίωσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποτελούσε την κύρια απειλή για την Ελλάδα. Η Ρώμη στόχευε στην προσάρτηση των Επτανήσων και της Ηπείρου καθώς και τη μετατροπή της υπόλοιπης χώρας μας σε ιταλικό προτεκτοράτο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά την κατάκτηση της Ελλάδας το 1941 οι Γερμανοί ανέλαβαν τον έλεγχο της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, του Έβρου, των νησιών του Α. Αιγαίου και της Κρήτης (πλην Νομού Λασιθίου). Όλη η υπόλοιπη Ελλάδα παραχωρήθηκε στους Ιταλούς, ενώ η Α. Μακεδονία και Θράκη στους Βουλγάρους. Μόνο μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, οι Γερμανοί επέκτειναν τον έλεγχό τους σ’ όλη την Ελλάδα.

Αυτή η γεωστρατηγική επιδίωξη της Ιταλίας καθιστούσε αδύνατη τη συμμαχία της Ελλάδας με τον Άξονα, ακόμα κι αν υπήρχε ιδεολογική συγγένεια των καθεστώτων. Επίσης καθιστούσε ανέφικτη την οποιαδήποτε προσπάθεια να παραμείνει η Ελλάδα ουδέτερη μεταξύ των εμπολέμων. Η Ιταλία του Μουσολίνι επιζητούσε μόνο την υποταγή της Ελλάδας, τίποτα λιγότερο. Υπήρχαν και πρόσθετοι παράγοντες για το ΟΧΙ, όπως οι δεσμοί του ελληνικού Θρόνου με τον αντίστοιχο βρετανικό, αλλά και η κατακράτηση του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού εξωτερικού χρέους από τις τράπεζες του Λονδίνου.

Στα στρατηγικά σχέδια της ναζιστικής Γερμανίας δεν περιλαμβανόταν η κατάληψη της Ελλάδας. Το Βερολίνο όμως ήθελε πάση θυσία να αποφύγει την επανάληψη ενός σκηνικού ανάλογου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου όπου η Γερμανία με τους συμμάχους της (Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία, Βουλγαρία) πολεμούσαν δυτικά με Γάλλους, Άγγλους και εν συνεχεία Αμερικανούς, νότια με τους Ιταλούς, ανατολικά με την τσαρική Ρωσία και στη Μακεδονία με τους Αγγλογάλλους, Έλληνες και Σέρβους.

Ο Χίτλερ, ο οποίος δεν είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την ιταλική επίθεση, δεν είχε λόγο να επέμβει στον ελληνικό χώρο παρά μόνο για να διασώσει το κύρος του συμμάχου του και να αποτρέψει τη δημιουργία ενός νέου μετώπου με τους Άγγλους, οι οποίοι άρχισαν να αποβιβάζονται στην Ελλάδα μετά την 28η Οκτωβρίου, όχι πριν.

Ο Ι. Μεταξάς είχε αντιληφθεί τις προθέσεις της Γερμανίας γι’ αυτό απαιτούσε από τους Βρετανούς είτε να στείλουν στην Ελλάδα ισχυρές στρατιωτικές και αεροπορικές δυνάμεις ικανές να αποκρούσουν μια γερμανική επίθεση είτε να μην στείλουν καθόλου δυνάμεις (συμβολικού επιπέδου), που απλώς θα προκαλούσαν τη γερμανική αντίδραση. Αλλά, η Μ. Βρετανία, που βομβαρδιζόταν καθημερινά από τη γερμανική αεροπορία και φοβόταν στρατιωτική απόβαση στο έδαφός της ενώ παράλληλα πολεμούσε τους Ιταλούς και Γερμανούς στη Β. Αφρική, δεν είχε αυτή τη δυνατότητα. Όλα, όμως, άλλαξαν μετά την 28η Οκτωβρίου 1940. Ο «κύβος ερρίφθη», η Ελλάδα θα πολεμούσε εναντίον του Άξονα.

Η χώρα μας πλήρωσε βαρύτατο τίμημα με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τεράστιες υλικές καταστροφές ενώ και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε, με τις δραματικές συνέπειές του, ήταν απόρροια της κατοχής.  Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είχε άλλη επιλογή την 28η Οκτωβρίου. Ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ και ο ελληνικός λαός εμφορούμενος από άκρατο πατριωτισμό έγραψε το έπος της Β. Ηπείρου. Μόνο κέρδος, όχι αμελητέο, η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στον εθνικό κορμό το 1947.

Αναλογίες με το σήμερα

Εδώ και 51 χρόνια, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, ο Ελληνισμός απειλείται όχι από τη Δύση αλλά από την Ανατολή. Απειλείται από την Τουρκία, που επιδιώκει την ανασύσταση μιας σύγχρονης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως πριν 85 χρόνια οι Ιταλοί επεδίωξαν μια νέα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το «casus belli», η αποστρατικοποίηση των νησιών του Α. Αιγαίου, η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε δεκάδες μικρότερα νησιά, η άρνηση του δικαιώματος για ΑΟΖ σ’ όλα τα νησιά, οι επεμβάσεις στη Δ. Θράκη για τη δήθεν προστασία τής μουσουλμανικής μειονότητας, η επιδίωξη αναγνώρισης της κατεχόμενης ζώνης στην Κύπρο ως ανεξάρτητο κράτος και πολλά άλλα, συνιστούν προπαρασκευαστικές ενέργειες  με βαθύ χρονικό ορίζοντα. Στο μεσοδιάστημα θα ενισχύεται στρατιωτικά η Τουρκία και θα αναπτύσσει την πολεμική βιομηχανία της.

Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκονται ήδη σε υβριδικό πόλεμο με την ισλαμική Τουρκία. Αργά ή γρήγορα θα έρθει η στιγμή που θα δεχτούν ένα τελεσίγραφο ανάλογο αυτού που δέχτηκε ο Ιωάννης Μεταξάς την 28η Οκτωβρίου του 1940. Η Τουρκία δε θα απαιτεί τίποτα λιγότερο από την παράδοση του Ελληνισμού. Τότε θα πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στο  ΟΧΙ και την υποταγή.

Για να μπορούν όμως να επιλέξουν το ΟΧΙ απαιτούνται: Παραγωγική και ανεξάρτητη οικονομία, ενεργειακή ασφάλεια, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, αναπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, κοινωνική συνοχή, πατριωτικό αίσθημα, αποφασισμένη ηγεσία και σύμμαχοι. Οι τελευταίοι δεν αρκεί να έχουν αντιτιθέμενα γεωπολιτικά συμφέροντα με την Τουρκία, αλλά, πρέπει να διαθέτουν και την απαραίτητη οικονομική και στρατιωτική ισχύ καθώς και τη βούληση να τα χρησιμοποιήσουν.

Βλέπει κανείς ότι το ελλαδικό και κυπριακό πολιτικό σύστημα να αντιλαμβάνεται τους κινδύνους και να προετοιμάζεται επαρκώς για την αντιμετώπισή τους;

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Ο Κάρολος Γ΄ αποκάλυψε μνημείο αφιερωμένο σε ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και τρανς στρατιώτες

Από
anixneuseis
-
1

Ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ της Βρετανίας εγκαινίασε ένα μνημείο αφιερωμένο σε ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και τρανς στρατιωτικούς, στην πρώτη του επίσημη εμφάνιση σε εκδήλωση υποστήριξης της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, ανέφερε το Reuters.

Η κυβέρνηση χρηματοδοτεί το μνημείο, με την ονομασία «Ανοιχτή Επιστολή», το οποίο στοχεύει να αποτίσει φόρο τιμής τόσο στα μέλη των εν ενεργεία ενόπλων δυνάμεων όσο και στους βετεράνους που έχουν υποφέρει από τη μακροχρόνια απαγόρευση της υπηρεσίας των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον βρετανικό στρατό.

Αυτή η απαγόρευση άρθηκε μόλις το 2000, δηλαδή 33 χρόνια μετά τη μερική αποποινικοποίηση της ανδρικής ομοφυλοφιλίας στην Αγγλία και την Ουαλία.

Ως Ανώτατος Διοικητής των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Κάρολος, κατέθεσε λουλούδια στο μνημείο στο Εθνικό Δενδροκομείο Μνήμης στο Στάφορντσιρ.

«Υπάρχουν άτομα στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα που έχουν το θάρρος, την αποφασιστικότητα και την επιθυμία να υπηρετήσουν την πατρίδα τους, παρά τις δυσκολίες και τις προκαταλήψεις που αντιμετωπίζουν», πρόσθεσε η Ταξίαρχος Κλερ Φίλιπς, η οποία είναι λεσβία και κατατάχθηκε στον στρατό το 1995, όταν η ομοφυλοφιλία ήταν ακόμα ποινικοποιημένη.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ισραηλινή «Ομάδα Θανάτου» σκοτώνει κρυφά δολοφόνους και απαγωγείς της Χαμάς. 1.500 ονόματα στη μαύρη λίστα

Από
anixneuseis
-
0

Η Ισραηλινή όμηρος της Χαμάς, Νόα Αργκαμάνι

Αμέσως μετά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου 2023, η οποία είχε ως αποτέλεσμα πάνω από 1.200 θανάτους και 251 ομήρους, το κράτος του Ισραήλ δημιούργησε μια μυστική ομάδα θανάτου, η οποία κυνηγά και εξοντώνει τρομοκράτες στη Μέση Ανατολή.

Κύκλοι ασφαλείας στο Βερολίνο θεωρούν πιθανό η ειδική μονάδα να ανακαλύψει και να καταστρέψει παράνομα δίκτυα της Χαμάς στη Γερμανία και σε γειτονικές χώρες, όπως η Γαλλία, γράφει το focus.de.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει επανειλημμένα τονίσει τους τελευταίους μήνες ότι όλοι οι δράστες και οι υποστηρικτές του τρομερού εγκλήματος κατά του εβραϊκού πληθυσμού πρέπει να τιμωρηθούν αυστηρά – σε ακραίες περιπτώσεις, με θάνατο.

Ένας πρώην πράκτορας της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ, ο οποίος δεν θέλει να αποκαλύψει το όνομά του, δήλωσε στο FOCUS online ότι, απ’ όσο γνωρίζει, «αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 1.500 ονόματα στη λίστα για θανάτωση.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν αισθάνονται πλέον ασφαλείς στο συνηθισμένο τους περιβάλλον».

Προχθές, η κυβέρνηση παρείχε πληροφορίες και αναφέρθηκε στην βίαιη απαγωγή των Νόα Αργκαμάνι, Αβινατάν Ορ και Εϊτάν Μορ, οι οποίοι βρίσκονταν το πρωί της 7ης Οκτωβρίου 2023 στο μουσικό φεστιβάλ Nova, το οποίο δέχτηκε επίθεση από τρομοκράτες της Χαμάς.

Η κρατική διοίκηση αναγνώρισε οκτώ μαχητές της Χαμάς που προφανώς ήταν υπεύθυνοι για την απαγωγή των τριών νεαρών ανδρών.

Οι τρομοκράτες πυροβολήθηκαν στα κρησφύγετά τους χωρίς να ανακριθούν ή να τους απαγγελθούν κατηγορίες.

Νετανιάχου: «Δίνουμε στον εαυτό μας αρκετό χρόνο για να τιμωρήσουμε τους δράστες»

Ο Νετανιάχου φαίνεται να μην έχει έλεος στις συναλλαγές του με τους ακτιβιστές της Χαμάς. Ακολουθεί τη στρατηγική της θρυλικής πρωθυπουργού Γκόλντα Μέιρ: μετά την επίθεση της παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης» στην ισραηλινή ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972, στην οποία σκοτώθηκαν έντεκα αθλητές, διέταξε μια επιχείρηση εκδίκησης με την κωδική ονομασία «Οργή του Θεού».

Μια ομάδα δολοφόνων από την ειδική μονάδα της Μοσάντ Καισάρειας εξουδετέρωσε 20 μαχητές της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO).

Ο τελευταίος στόχος, ο αντιπρόεδρος του Γιάσερ Αραφάτ, Ατέφ Μπσέισο, πυροβολήθηκε στο Παρίσι μόλις 20 χρόνια μετά την επίθεση στο Μόναχο.

Οι μισθοφόροι δολοφόνοι είχαν προηγουμένως κεράσει τον άνδρα δείπνο σε ένα πολυτελές εστιατόριο.

Αναφερόμενος στην υπόθεση, ο Νετανιάχου είπε: «Δίνουμε στον εαυτό μας αρκετό χρόνο για να τιμωρήσουμε τους δράστες. Θα τους καταδιώξουμε, αν χρειαστεί, σε όλο τον κόσμο!»

Η μονάδα που κυνηγά δολοφόνους της Χαμάς λειτουργεί με απόλυτη μυστικότητα.

Σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει την ταυτότητα των μελών της ομάδας, η οποία εσωτερικά ονομάζεται «Νίλι».

Η κωδική ονομασία θυμίζει το δίκτυο κατασκοπείας που βοήθησε τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου σε μυστικές επιχειρήσεις εναντίον των Οθωμανών και των Γερμανών.

Τα μέλη των ομάδων θανάτου προέρχονται από τη Μοσάντ, την εγχώρια μυστική υπηρεσία Shin Bet και επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες όπως η Sayeret Matkal.

Τα μέλη της Χαμάς, τα οποία τις τελευταίες εβδομάδες έχουν χρησιμοποιήσει τις αντι-ισραηλινές διαδηλώσεις σε μεγάλες γερμανικές πόλεις για ένοπλες ενέργειες, δεν μπορούν πλέον να είναι σίγουρα ότι δεν κατασκοπεύονται και δεν καταγράφονται από Ισραηλινούς πράκτορες.

Focus online

Ένας πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών στο Βερολίνο δήλωσε στο FOCUS online: «Αυτοί οι τύποι μπορεί να είναι επιθετικοί και να έχουν μεγάλα στόματα, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι το μάτι του Ντέιβιντ βλέπει τα πάντα!»

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Τουρκία:  Ερντογάν και Στάρμερ υπέγραψαν τη συμφωνία συνεργασίας για τα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon

Από
anixneuseis
-
0

Μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση και το δείπνο εργασίας μεταξύ των αντιπροσωπειών στο Προεδρικό Μέγαρο, ξεκίνησε η τελετή υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν και ο Στάρμερ υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας για το μαχητικό αεροσκάφος Eurofighter Typhoon.

Μετά την τελετή υπογραφής, ο Πρόεδρος Ερντογάν και ο Βρετανός Πρωθυπουργός Στάρμερ προέβησαν σε δηλώσεις.

Εκφράζοντας τη μεγάλη του χαρά που φιλοξενεί τον Βρετανό Πρωθυπουργό Στάρμερ στην Τουρκία, ο Ερντογάν δήλωσε:

Ως στρατηγικοί εταίροι και σύμμαχοι, η Τουρκία διατηρεί στενό διάλογο για πολλά ζητήματα που απασχολούν τη διεθνή ατζέντα, πέρα ​​από τα διμερή ζητήματα.

Οι εμπορικές και αμυντικές μας σχέσεις ήταν το επίκεντρο των συζητήσεών μας σήμερα. Όπως γνωρίζετε, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι από τους μεγαλύτερους εμπορικούς και επενδυτικούς εταίρους της χώρας μας.

Είμαστε αποφασισμένοι να αυξήσουμε τον όγκο των εμπορικών μας συναλλαγών στα 30 δισεκατομμύρια δολάρια αρχικά και στη συνέχεια στα 40 δισεκατομμύρια δολάρια.

Είμαστε αποφασισμένοι να ενισχύσουμε περαιτέρω τις οικονομικές μας σχέσεις. Οι αρμόδιοι θεσμοί και οργανισμοί μας λαμβάνουν πολλά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης της συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών μας. Εστιάζουμε επίσης σε ευκαιρίες για κοινές επενδύσεις σε τρίτες χώρες. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε νέες συνεργασίες στις βιομηχανίες ενέργειας και άμυνας. Είμαστε επίσης πολύ ευχαριστημένοι που πολλοί Βρετανοί πολίτες θεωρούν την Τουρκία δεύτερη πατρίδα τους.

Για να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτό το δυναμικό, έχουμε επίσης ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την υπογραφή ενός εγγράφου-πλαισίου διμερούς συνεργασίας. Πιστεύω ότι με αυτά τα βήματα, θα προωθήσουμε γρήγορα τις σχέσεις και τη στρατηγική μας συνεργασία σε πολύ υψηλότερο επίπεδο.

«Το βλέπω ως ένα νέο σημάδι στρατηγικών σχέσεων»

«Οι κανονισμοί εφαρμογής σχετικά με την προμήθεια πολεμικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια των συναντήσεων μεταξύ των αντιπροσωπειών», δήλωσε ο Ερντογάν, σημειώνοντας τα εξής:

Ο κ. Στάρμερ και εγώ μόλις υπογράψαμε τη δήλωση συνεργασίας επί του θέματος αυτού ενώπιόν σας. Θεωρώ αυτή τη συμφωνία ως ένα νέο σύμβολο της στρατηγικής σχέσης μεταξύ μας ως δύο στενών συμμάχων.

Ευχαριστώ τον κ. Στάρμερ και την ομάδα του για το έργο που έχει επιτελέσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο πλαίσιο της Κοινοπραξίας Eurofighter καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας. Εκφράζω επίσης την εκτίμησή μου στους ηγέτες των άλλων συμμαχικών χωρών στην κοινοπραξία για την εποικοδομητική τους στάση. Πιστεύω ότι αυτή η συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο θα ανοίξει επίσης την πόρτα σε κοινά έργα στην αμυντική βιομηχανία.

«Ανακοινώνουμε το πρώτο πλαίσιο διμερούς συνεργασίας Ηνωμένου Βασιλείου-Τουρκίας»

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ δήλωσε ότι με μια νέα και σύγχρονη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών, θα μπορούν να ενεργούν από κοινού για την ασφάλεια και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, καθώς και για τη μετανάστευση, την ενέργεια και πολλά άλλα ζητήματα, και ότι αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως χώρα αυξανόμενης οικονομικής και στρατηγικής σημασίας.

Ο Στάρμερ δήλωσε: «Ανακοινώνουμε μια στρατηγική εταιρική σχέση, το πρώτο πλαίσιο διμερούς συνεργασίας Ηνωμένου Βασιλείου-Τουρκίας», τονίζοντας ότι αυτό το σημαντικό ορόσημο θα εμβαθύνει και θα προωθήσει περαιτέρω την υπάρχουσα συνεργασία.

Ο Στάρμερ, ανακοινώνοντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα παράσχει στην Τουρκία 20 μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon με δυνατότητα αγοράς περισσότερων στο μέλλον, δήλωσε: «Αυτό θα εμβαθύνει και θα ενισχύσει την ασφάλεια εντός του ΝΑΤΟ. Θα αυξήσει τη διμερή συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας».

Ο Στάρμερ δήλωσε ότι η πώληση μαχητικών αεροσκαφών θα ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη στην Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο και ότι σε αυτό το πλαίσιο θα δημιουργηθούν 20.000 θέσεις εργασίας για τους Βρετανούς.

Εκφράζοντας την ικανοποίησή του για τη συνάντηση με τον Ερντογάν, ο Στάρμερ δήλωσε ότι είχαν την ευκαιρία να ενισχύσουν τη σημαντική σχέση μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Τουρκίας.

Ο Στάρμερ τόνισε ότι τα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon θα υποστηρίξουν την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, η οποία προστατεύει τη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ προς το συμφέρον όλων των συμμάχων.

Ο Στάρμερ ανέφερε ότι αποφάσισαν να ξεκινήσουν τις εργασίες για την επανεκκίνηση του Τουρκο-Βρετανικού Φόρουμ Tatlıdil, το οποίο συναντήθηκε για πρώτη φορά το 2011 για την ενίσχυση των διμερών σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένου Βασιλείου, και δήλωσε ότι αυτό θα δημιουργήσει διάλογο όχι μόνο μεταξύ των δύο χωρών αλλά και μεταξύ επιχειρηματιών, βουλευτών, ακαδημαϊκών και επιστημόνων.

Aa

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Οι φιλότουρκοι «εταίροι» μας έκαναν τελικά το …θαύμα τους! Ανοιχτή η κερκόπορτα της Ευρώπης για την Άγκυρα η οποία με τις ευλογίες των Ευρωπαίων ταράζει την Ένωση Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ, Hellas Journal – Αθήνα

Από
pcuser
-
0
Σύμφωνα με την Τουρκία έχει υπογράψει συμφωνία για 20 καινούρια μαχητικά ενώ θα προμηθευτεί ακόμη 24 μεταχειρισμένα από το Ομάν και το Κατάρ. Πηγή εικόνας: Επίσημος λογαριασμός Χ @NATO_AIRCOM

Αναμενόμενη ήταν η εξέλιξη της αγοράς μέσω της Μ. Βρετανίας 20 μαχητικών αεροπορικής υπεροχής Eurofighter Tranche.5 από την Τουρκία, η οποία επιδιώκει να ισοσταθμίσει την παρουσία 24 Rafale F3R που διαθέτει ήδη ο αεροπορικός στόλος της Ελλάδας.

Μπορεί η όλη συζήτηση να ξεκίνησε ως «μπλόφα» της Αγκύρας απέναντι στην άρνηση των ΗΠΑ για επαναφορά στο πρόγραμμα των F-35, όμως η διαρκής αιμορραγία της TuAF ανέτρεψε σε πολλά τις διαπραγματεύσεις.

Από την άλλη πλευρά, αυτή της Ευρωπαϊκής κοινοπραξίας που κατασκευάζει τα Eurofighter Typhoon, υπάρχει η ανάγκη για πώληση καθώς η πίεση που δέχεται στην Ευρωπαϊκή αγορά δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέα.

Και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα γίνεται αντιληπτό ότι η Άγκυρα στέλνει το μήνυμα προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ότι είναι ικανή να διαπραγματευτεί το μέλλον του αεροπορικού της στόλου και χωρίς την παρουσία των ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση ωστόσο στην Αθήνα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η ενόχλησή της στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής αμυντικής αγοράς.

Η κίνηση της Μ. Βρετανίας, της Γερμανίας κι άλλων ισχυρών Ευρωπαϊκών κρατών, να εισάγουν την Τουρκία στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών, μαρτυρά την θέλησή τους ώστε η Άγκυρα να υφίσταται ως οντότητα στην αμυντική αγορά της Γηραιάς Ηπείρου, παρά το βέτο της Αθήνας και της Λευκωσίας για το Safe.

Η Τουρκία κάνει την προσπάθειά της ν’ αποκαταστήσει την ισορροπία των αεροπορικών δυνάμεων στον αέρα του Αρχιπελάγους, ταυτόχρονα όμως δημιουργεί συνέργειες που την βοηθούν- με τις ευλογίες «εταίρων» να εισέλθει δια της πλαγίας οδού στην Ευρωπαϊκή αμυντική αγορά αλλά και την άμυνα γενικότερα.

Πάντως η σημερινή υπογραφή στην Άγκυρα, είναι εύλογο ότι θα τοποθετηθεί άμεσα στο τραπέζι των αναλύσεων στο υπουργείο Εθνικής άμυνας και στα Επιτελεία, ιδίως το αεροπορικό.

Και ταυτόχρονα στο ίδιο τραπέζι να συζητηθούν και όλες εκείνες οι επιπλέον ανάγκες που υπάρχουν για την περαιτέρω ενίσχυση του αεροπορικού στόλου (σ.σ. όπλα, ατρακτίδια, σύστημα αυτοπροστασίας, κ.ο.κ.)

Τα μεταχειρισμένα…

Τα 4,5 γενιάς Eurofighter Typhoon θα είναι ενδεχομένως αντικαταστάτης των F-4 Phantom που διαθέτει η γείτονα, μαζί με εκείνα τα 24 αεροσκάφη από το Κατάρ και το Ομάν.

Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζουν οι Τούρκοι, πέραν των 20 καινούριων μαχητικών, έχουν συμφωνήσει να αποκτήσουν 12 μαχητικά Eurofighter από την Ντόχα και άλλα τόσα από το Μουσκάτ.

Τα 12 Eurofighter Typhoon, τύπου Tranche 3 & 4 είναι ικανά να φέρουν τους πυραύλους Meteor, σαν αυτούς που έχουν τα ελληνικά Rafale.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία που υπάρχουν, η γραμμή παραγωγής της Ευρωπαϊκής κοινοπραξίας μπορεί ν’ αποδώσει ως 25 αεροσκάφη ετησίως, την ώρα που οφείλει σε πελάτες της πάνω από 100.

Αυτό σημαίνει ότι η γείτονα θα περιμένει πάνω από μια πενταετία για την προσγείωση του πρώτου καινούριου Eurofighter Tranche 5, την ώρα όπου στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην Ανδραβίδα θα έχουν ήδη φτάσει τα πρώτα stealth F-35 της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας.

Το τρίπτυχο F-16 Viper, Rafale F3R, F-35 δεν είναι αντιμετωπίσιμο λένε με νόημα στρατιωτικές πηγές, ιδίως όταν σε αυτή την «ομάδα» υπάρχει το στοιχείο της χαμηλής παρατηρησιμότητας που δημιουργεί άλλου είδους συνθήκες στον αεροπορικό αγώνα, αλλά και στην κρούση.

https://hellasjournal.com/2025/10/oi-etairoi-ekanan-telika-to-thavma-tous-anoichti-i-kerkoporta-tis-evropis-gia-tin-agkyra-i-opoia-me-tis-evlogies-ton-evropaion-tarazei-tin-enosi/

1...512513514...3,034Σελίδα 513 από 3,034