Αρχική Blog Σελίδα 483

Επεισόδιο στο Αγαθονήσι: Προειδοποιητικά πυρά του Λιμενικού σε Τούρκους ψαράδες

0
ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ (ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ EUROKINISSI)

Δύο τουρκικά αλιευτικά, συνοδεία της τουρκικής ακτοφυλακής, εισήλθαν σε ελληνικά χωρικά ύδατα.

Σοβαρό επεισόδιο με τουρκικό αλιευτικό σημειώθηκε ανοιχτά στο Αγαθονήσι το βράδυ της Τετάρτης. Σκάφη του Λιμενικού προχώρησαν σε προειδοποιητικές βολές, για άμεση αποχώρηση.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το επεισόδιο σημειώθηκε τις βραδινές ώρες της 18ης Νοεμβρίου 2025.

Αρχικά δύο τουρκικά αλιευτικά σκάφη εισήλθαν εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων (Ε.Χ.Υ.), στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του Αγαθονησίου, παρουσία δύο σκαφών της τουρκικής ακτοφυλακής.

Ακολούθως στο σημείο έσπευσαν τρία σκάφη του ελληνικού Λιμενικού. Παρά τις προειδοποιήσεις για άμεση αποχώρηση, τα τουρκικά σκάφη παρέμεναν στο σημείο.

Όταν ένα από τα τουρκικά αλιευτικά εκτέλεσε επικίνδυνους ελιγμούς με κίνδυνο τον εμβολισμό ενός εκ των ελληνικών σκαφών, το πλήρωμα του λιμενικού σκάφους προχώρησε σε προειδοποιητικές βολές, βάσει των κανόνων εμπλοκής.

Ακολούθως τα τουρκικά σκάφη αποχώρησαν από τα Ε.Χ.Υ.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/631164/epeisodio-sto-agathonisi-proeidopoiitika-pyra-toy-limenikoy-se-toyrkiko-alieytiko/

Ζαχάροβα: Εχθρική ενέργεια η συμπαραγωγή drones Ελλάδας – Ουκρανίας, «θα απαντήσουμε κατάλληλα»

1

«Η Ελλάδα ακολουθεί μια προκλητική, συγκρουσιακή πολιτική έναντι της Ρωσίας» τόνισε η Ζαχάροβα.

Η Ρωσία «θα απαντήσει κατάλληλα» στην απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών με την Ουκρανία, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα σε δημοσιογραφική ενημέρωση, την Πέμπτη.

«Η Ελλάδα ακολουθεί μια προκλητική, συγκρουσιακή πολιτική έναντι της Ρωσίας και προβαίνει σε πραγματικά εχθρικές ενέργειες», ανέφερε η κ. Ζαχάροβα.

«Η Αθήνα ήταν από τις πρώτες χώρες που έστειλαν στην Ουκρανία όπλα και πυρομαχικά, τα οποία οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας χρησιμοποιούν καθημερινά εναντίον αμάχων στο Ντονμπάς, στις περιοχές Ζαπορόζια, Χερσώνα, Κριμαία και σε άλλες νότιες περιοχές της χώρας μας. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι σε αυτές τις περιοχές ζουν από αμνημονεύτων χρόνων Έλληνες».

«Μια ακόμη επιβεβαίωση ήταν οι λεγόμενες συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου στις 17 Νοεμβρίου, μεταξύ άλλων για την ανάπτυξη και χρήση θαλάσσιων μη επανδρωμένων αεροσκαφών», πρόσθεσε η κ. Ζαχάροβα.

«Αυτό το βήμα, όπως και πολλές άλλες αντιρωσικές ενέργειες του συλλογικού Δυτικού κόσμου με στόχο να νικήσουν τη Ρωσία στο πεδίο της μάχης, έλαβε την απαραίτητη αξιολόγηση από την πλευρά μας και θα ακολουθήσει η δέουσα αντίδραση», κατέληξε.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/631473/zacharova-echthriki-energeia-i-symparagogi-drones-elladas-oykranias-tha-apantisoyme-katallila/

«Κρύο ντους» για τον Ζελένσκι το σχέδιο Τραμπ – Οι ΗΠΑ αγνοούν επιδεικτικά τους Ευρωπαίους

0

Ο Ουκρανός πρόεδρος μίλησε με τον Ντρίσκολ και θα συζητήσει με τον Τραμπ τις επόμενες μέρες.

Το βράδυ της Πέμπτης στο Κίεβο συνέβη αυτό που ακόμη και ελάχιστες εβδομάδες πριν, αν όχι 24ωρα, φάνταζε αδύνατο: Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε στον υπουργό Στρατού των ΗΠΑ, Νταν Ντρίσκολ, ότι είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Τραμπ πάνω στο ειρηνευτικό σχέδιό της, σύμφωνα με Αμερικανούς και Ουκρανούς αξιωματούχους που μίλησαν στο Axios.

Γιατί έχει σημασία αυτή η εξέλιξη και γιατί φάνταζε αδύνατη;

Διότι το σχέδιο καλεί την Ουκρανία να κάνει τεράστιες παραχωρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της παράδοσης εδαφών στη Ρωσία. Και αντί να το απορρίψει κατηγορηματικά ο Ζελένσκι, διότι η παραχώρηση εδαφών ήταν μέχρι πρότινος η «κόκκινη γραμμή» του Κιέβου, συμφώνησε να διαπραγματευτεί και το γραφείο του δήλωσε ότι αναμένει να το συζητήσει με τον Τραμπ τις επόμενες ημέρες.

Ο Ντρίσκολ παρουσίασε στον Ζελένσκι ένα αντίγραφο του σχεδίου, σύμφωνα με έναν Ουκρανό αξιωματούχο. Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι ο Ζελένσκι και ο Ντρίσκολ «συμφώνησαν σε ένα δυναμικό χρονοδιάγραμμα για την υπογραφή».

Το γραφείο του Ζελένσκι ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι ο Ουκρανός πρόεδρος «περιέγραψε τις θεμελιώδεις αρχές που έχουν σημασία για τον λαό μας και, μετά τη σημερινή συνάντηση, τα μέρη συμφώνησαν να εργαστούν πάνω στις διατάξεις του σχεδίου με τρόπο που θα επιφέρει ένα δίκαιο τέλος στον πόλεμο».

Αμερικανικό «μασάζ» σε Βρυξέλλες και Κίεβο

Η αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Ντρίσκολ αρχικά σχεδίαζε να ταξιδέψει στην Ουκρανία για να συζητήσει θέματα στρατιωτικής τεχνολογίας και στρατηγικής, προτού ο Λευκός Οίκος του ζητήσει να βοηθήσει στην «έναρξη των διαπραγματεύσεων» με τον Ζελένσκι εκ μέρους του απεσταλμένου των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε άλλος Αμερικανός αξιωματούχος.

Το σχέδιο, που συνέταξε ο Γουίτκοφ και άλλοι Αμερικανοί αξιωματούχοι σε συνεννόηση με τους Ρώσους, προκάλεσε σοκ στο Κίεβο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όταν το Axios αποκάλυψε την ύπαρξή του την Τρίτη.

Μια προγραμματισμένη συνάντηση μεταξύ του Ζελένσκι και του Γουίτκοφ ναυάγησε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, αφού η αμερικανική πλευρά δήλωσε ότι ο Ζελένσκι δεν είχε δείξει προθυμία να ασχοληθεί σοβαρά με το σχέδιο.

ΓΟΥΙΤΚΟΦ
Ο Στιβ Γουίτκοφ-AP

Ωστόσο, ο Ουκρανός αξιωματούχος δήλωσε στο Axios ότι ο Ζελένσκι ήταν πιο διαλλακτικός κατά τη συνάντησή του με τον Ντρίσκολ. «Η απόφαση είναι να προσπαθήσουμε να εργαστούμε από κοινού για να καταστήσουμε δυνατή την ειρήνη», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Την Τετάρτη και την Πέμπτη η κυβέρνηση Τραμπ καθησύχαζε την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους συμμάχους της ότι το σχέδιο είναι ένα «ζωντανό έγγραφο», δηλαδή υπό διαμόρφωση και ότι οι θέσεις τους θα ληφθούν υπόψη, δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος.

Ο Γουίτκοφ διαβεβαίωσε τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεπουλ σε τηλεφωνική επικοινωνία το πρωί της Πέμπτης ότι το σχέδιο ήταν «ένα πλαίσιο ιδεών» που περιλαμβάνει τις ουκρανικές θέσεις και τις ρωσικές θέσεις, δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος.

«Ο Γουίτκοφ τόνισε ότι η κυβέρνηση Τραμπ πράττει υπεύθυνα και αναζητά τρόπους για να τερματίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία», δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος.

Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, ο Γουίτκοφ είπε στον Βάντεπουλ: «Αν δεν αρέσουν ορισμένα μέρη του σχεδίου, θα πρέπει να μας ενημερώσουν και θα προσπαθήσουμε να βρούμε έναν συμβιβασμό».

Σημείο τριβής

Το πρόβλημα είναι ότι οι Ευρωπαίοι αγνοήθηκαν εντελώς κατά την αρχική σύνταξη του σχεδίου και οι Ουκρανοί ενεπλάκησαν μόνο μετά από τις εκτεταμένες συνομιλίες μεταξύ απεσταλμένων των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Το σχέδιο περιλαμβάνει στοιχεία που θεωρούνται ιδιαίτερα φιλικά προς τη Μόσχα, όπως περιορισμοί στο μέγεθος και τις δυνατότητες του ουκρανικού στρατού μετά τον πόλεμο, σύμφωνα με έναν Ουκρανό αξιωματούχο.

Η Ουκρανία έχει επανειλημμένα απορρίψει τέτοιες προτάσεις στο παρελθόν.

Ωστόσο, το ποιοτικό στοιχεία αυτή τη φορά ήταν, ότι η πίεση των ΗΠΑ έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία ο Ζελένσκι βρίσκεται υπό πιο έντονη εσωτερική πολιτική πίεση από ποτέ, εξαιτίας του «μαμούθ» σκανδάλου διαφθοράς.

Σε αυτό το σκάνδαλο φέρονται να έχουν εμπλακεί ορισμένοι από τους στενότερους συνεργάτες του Ζελένσκι και η αντιπολίτευση τον καλεί να καθαρίσει ή ακόμα και να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση ενότητας.

Ο Ζελένσκι αναμενόταν να συγκαλέσει τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του τη νύχτα της Πέμπτης, μετά τη συνάντηση με τον Ντρίσκολ.

Ένας Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο Axios ότι το σκάνδαλο θα μπορούσε να κάνει τον Ζελένσκι πιο πρόθυμο να κάνει δύσκολες παραχωρήσεις για την ειρήνη.

Μερικοί αναλυτές πιστεύουν το αντίθετο: Ότι ακριβώς η αβεβαιότητα γύρω από το πολιτικό του μέλλον σημαίνει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ξεπουλιέται στη Μόσχα.

Σύμφωνα με το Axios, ο Ντρίσκολ δεν γνώριζε μέχρι την περασμένη εβδομάδα ότι θα «επιστρατευόταν» για τον ρόλο του ειρηνευτικού απεσταλμένου.

Αυτή η ανάθεση πυροδότησε μια φρενίτιδα δραστηριότητας, δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος:

«Όπως μπορείτε να φανταστείτε σβήνουμε το ημερολόγιο και μπαίνουμε σε πλήρη λειτουργία σχεδιασμού και προετοιμασίας. Παίρνει σύντομες πολιτικές πληροφορίες. Παίρνει πληροφορίες για το υπόβαθρο, την ιστορία του πολέμου, κάθε είδους πράγματα καθ’ όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, και μετά φωνάζουν να φύγουν από εδώ», είπε ο αξιωματούχος.

Ο Ντρίσκολ και οι στρατιωτικοί ηγέτες των ΗΠΑ στην αντιπροσωπεία του θα συναντηθούν επίσης με εκπροσώπους της αμυντικής βιομηχανίας και Ουκρανούς στρατιωτικούς ηγέτες στο Κίεβο.

Ο Λευκός Οίκος αρνείται ότι το σχέδιο είναι φιλορωσικό

Ο Λευκός Οίκος διέψευσε τους ισχυρισμούς ότι το σχέδιο των ΗΠΑ για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία είναι περισσότερο επωφελές για τη Ρωσία.

Αυτό δήλωσε η εκπρόσωπος της αμερικανικής κυβέρνησης, Κάρολάιν Λέβιτt απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, σύμφωνα με το RIA Novosti.

Η Λέβιτ τόνισε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει συμβουλευτεί και τις δύο πλευρές της σύγκρουσης για να αναπτύξει «ισορροπημένους όρους» για την παύση των εχθροπραξιών.

«Έχετε δει μόνο αναφορές για τη μία πλευρά της σύγκρουσης. Η κυβέρνηση έχει συνεργαστεί ισότιμα ​​και με τις δύο πλευρές», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

Σύμφωνα με τη Λέβιτ, η Ουάσινγκτον συνεχίζει να συνεργάζεται με το Κίεβο και τη Μόσχα για να καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους τα δύο μέρη είναι πρόθυμα να τερματίσουν τις εχθροπραξίες.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου τόνισε επίσης ότι η κρίση στην Ουκρανία θα επιλυθεί, παρά τις αμφιβολίες και την κριτική στη διεθνή κοινότητα.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/631457/kryo-ntoys-gia-ton-zelenski-to-schedio-tramp-oi-ipa-agnooyn-epideiktika-toys-eyropaioys/

Ανήκουστο: Δασκάλα κατήγγειλε παιδί Α’ Δημοτικού για θωπεία, επειδή ήθελε να της δείξει ζωγραφιά και την άγγιξε

2

 

Φωτογραφία: INTIMENEWS
20/11/2025  10:56
Ένα απίστευτο συμβάν έλαβε χώρα σε Δημοτικό Σχολείο στο Λουτράκι, όπου μία δασκάλα φέρεται να κατήγγειλε 6χρονο παιδί για θωπεία.

Η εκπαιδευτικός που διδάσκει στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Λουτρακίου, κατήγγειλε ένα περιστατικό που άφησε άναυδο τον διευθυντή του σχολείου. Συγκεκριμένα, η δασκάλα φέρεται να είπε στον επικεφαλής της σχολικής κοινότητας, ότι ένα παιδί της Α’ τάξης, την θώπευσε μέσα στην αίθουσα!

Ο διευθυντής σύμφωνα με τοπικά μέσα έσπευσε να καθησυχάσει την δασκάλα, ωστόσο, εκείνη μετέβη ύστερα από δύο μέρες στο οικείο ΑΤ και υπέβαλε επίσημη καταγγελία!

Οι αστυνομικοί ως όφειλαν κατέγραψαν την καταγγελία της εκπαιδευτικού και κάλεσαν τους γονείς του 6χρονου για να τους ενημερώσουν… Οι γονείς δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια και έκαναν σχετική αναφορά στην α’βάθμια εκπαίδευση Κορινθίας.

Η Πρωτοβάθμια αποφάσισε να προχωρήσει σε ΕΔΕ και για το χρονικό διάστημα που θα «τρέχει» η έρευνα, η εν λόγω δασκάλα θα μεταφερθεί στο 3ο δημοτικό σχολείο Λουτρακίου και στο σχολείο της Περαχώρας!

«Έχουμε ενημερωθεί από την πρώτη στιγμή για το περιστατικό με την καταγγελία της δασκάλας στην αστυνομία για 6χρονο μαθητή στο 1ο δημοτικό σχολείο Λουτρακίου και είμαστε αυτή τη στιγμή στο στάδιο της προανακριτικής. Μέχρι να ολοκληρωθεί η προανακριτική δεν θα ήθελα να πω κάτι περισσότερο…» είπε στο taygetosnews.gr ο διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κορίνθου Δημήτρης Ντρίμερης.

Όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, το παιδάκι φέρεται να είχε κάνει μια εργασία και σηκώθηκε για να πάει να τη δείξει στην δασκάλα, αγγίζοντάς την σε συγκεκριμένο σημείο του σώματός της.

iefimerida.gr

An Interview With Greek Philosopher Panagiotis Pavlos

0

Contents: Interview with Matthew Boyle in Washington – President Donald Trump and the Crisis of Europe – Left, Right and Far Right – Norway and Christianity – Left and the Aversion of God – Christ as the True God – The Tree of Knowledge and Artificial Intelligence – Sin and Death – The Resurrectional Confrontation with Death and the Hieromonk from Mount Athos

The period of upheaval we are living in has triggered a search for meaning in life. It is not for sale on the streets and avenues. One must search, and then one shall find. We found a Greek philosopher, Panagiotis Pavlos, based at the University of Oslo.

The occasion was a long interview he did with one of the editors of Breitbart.com in Washington, Matthew Boyle. Pavlos was let into the circle around Steve Bannon, with whom we at Document Media also feels an affiliation.

Europe is in a crisis; that is not difficult to sense. We have a rich history, a great heritage, but people are detached from it.

With Pavlos, it was possible to have a conversation about existential matters, as the ancient Greeks did.

These words are like life-giving rain. That’s how it feels. Man does not live by bread alone.

Full transcript below:

Hans Rustad: Welcome to Dagsorden! It is Wednesday, October 15, 2025, and I have Panagiotis Pavlos with me. Welcome!

Panagiotis Pavlos: Thank you for inviting me, thank you Hans!

Rustad: We have already met once, and then I realized that you have a lot of knowledge about something that concerns us in particular: Late Antiquity and the origins of Christianity. And you are Greek. That means you have a long history that we can draw from. You also traveled to Washington to interview Matthew Boyle, who is one of the important editors of Breitbart News.

Interview with Matthew Boyle in Washington

Pavlos: That’s right. It was this May when I was in the United States for a conference in Chicago, and on the occasion of my presence there, we arranged to meet and talk with Matthew Boyle. It was then four months into President Trump’s new term in the White House. We had a thorough and detailed discussion regarding this first period in President Trump’s new term, and of course about Ukraine, the Middle East, Europe. As well as what Matthew Boyle says is President Trump’s big goal, namely dealing with China.

We spoke in detail, and I must say that he himself is a very enthusiastic supporter of Trump. He is, as you know, the chief of the Breitbart Bureau in Washington, and one of the journalists who is very close to the US President. They have a very good relationship.

Rustad: They are very close.

Pavlos: Indeed, they are very close and very good friends.

Rustad: I have read most of the interview and it is interesting to hear your impression of Boyle and what he said. Because the Norwegian public is unaware of the fact that in the United States a completely new media has emerged in the last ten years. Exactly, as you said, MAGA predates President Trump. It started under Obama. So it is a river with many supply streams, which has now turned into a flood. The hate propaganda of the Norwegian media is like speaking against the weather. It is an historical natural phenomenon, but these media think they can exorcise it. And that is very promising.

Pavlos: It is true. Before we talk a bit more about that, I would like to say that the work that you are doing here at Document.no is very important. We are living under times where we are experiencing a whole new level of complexity, both nationally and internationally. We see, for example, how difficult it is to resolve the situation in Gaza. We can talk more about it. There was the Peace Agreement the day before yesterday, very important, but it is still early. So I think we are living in times where things are very complicated. And it is not enough to just have the systemic media that only communicate a certain kind of narrative that often does not correspond to the truth at all. It simply serves interests. I think the same is true for the US, not only for Norway, not only for Greece, but also for the US. And that is perhaps why there are media outlets there like Breitbart you mentioned. Charlie Kirk also did a tremendous job, and it is a very sad and tragic story. But what I saw with Matthew Boyle, besides being a very experienced journalist and a person who deeply understands what President Trump’s vision is…

Rustad: …and down to earth.

Pavlos: Absolutely. He is very down to earth. It was also very easy to talk together, he was very friendly. We were in a cafe right next to the White House for two and a half hours, and then we prepared a TV interview. So I saw a very down to earth person, as you said, even though he is one of the closest people to the American President and has access to the White House whenever he wants. But what impressed me the most was that he had a complete overview. And despite the fact, as he characteristically told me, that “I am not a member of President Trump’s staff,” he was nevertheless perfectly capable of understanding his vision, and of analyzing in detail how the American President thinks or acts. This is interesting, because yesterday and today, for example, I was reading about President Trump’s friendly relations with Turkish President Erdogan. There are people who are concerned that we have a situation and a relationship here that could be quite dangerous.

President Donald Trump and the Crisis of Europe

But you would hear from Matthew Boyle that President Trump is a man who can say good things about various people, but in his strategic thinking he remains unaffected, despite what he says. His words are part of his strategy. And it is important to hear this from a man who is so close to the US President, who has experienced him in everyday life, and in real situations. This is very interesting, I think.

Rustad: So Trump reads the situation and understands how to handle people and then brings them to this point that he wants. We have seen that many times. He does things in a very different way than professional politicians who deal with the wind and the weather. They are opportunists, unlike Trump who thinks long-term.

Pavlos: That’s right. And of course, it is still early, it hasn’t even been a year since January 2025, but I think we already have some indications. For example, the fact that Trump has already served as President of the United States before; there is nothing he needs to achieve now, he has done everything in his life. In this sense, it is reasonable to think and believe that he is simply trying for the best, both for his country and for the world, what he himself considers best.

Furthermore, and equally important, I do not recall anyone in our days who has experienced two assassination attempts. He did. But he did not lose his drive, his conviction and his strength; on the contrary. I think that says a lot. Yet, something that I find impressive and very important – and I think we will all agree on this – it is the first time in many years that the US has a President who leaves no doubt that he is in control of things. Whereas with the previous Biden administration there was a President, but at the same time there was a feeling that behind him there was a multitude of invisible factors that defined and determined US policy. Now, we see that Trump is taking the lead. Of course, this can have certain negative consequences; for instance, the fact that he is unpredictable, or that he does whatever he wants, or that he can suddenly cause certain situations that are difficult to manage. I remember, for example, a relatively recent interview of the Norwegian Prime Minister Støre, when he somehow pointed out the unpredictable nature of Trump and the question of how to interpret situations. But overall, I think that if one tries to understand what President Trump is trying to achieve, then it is not too difficult to adapt and get into a good understanding and agreement.

Rustad: However, with regard to what you are referring to, the Støre case, European politicians and the media alike, are talking about a straw man that they themselves have created. And the more they insist on it, the lower they fall. While Trump is constantly rising and advancing. We have not seen Trump in a fall like other politicians.

Pavlos: That is true. And the best example is what took place the day before yesterday [on Monday, October 13, 2025] in Sharm El Sheikh. That is, he, together with Sisi of Egypt, invited twenty countries to participate in this agreement. One would say, okay, he did it deliberately with the expectation that all of them would offer to contribute large sums of money and other resources to Gaza. That is one thing.

The other thing is that he shows an openness and dedication. He sees that Europe is basically going through a political crisis. It is not a lie to say that today’s European leaders do not demonstrate independence. They do not have the resilience that, one might say, Trump expects them to have. He said it yesterday on the flight back to the US, that “I do not come along well with weak guys”, “I come along with tough guys”. This means, therefore, that he himself would like to have interlocutors who want the best for their country and in an independent manner, not as satellites. Unfortunately, today Europe is a satellite, on many levels. This is not good for the population, for the peoples of Europe. This may also be partly true for Norway, to the extent that here we have a systemic approach to a new reality. By “systemic approach” I mean that we do not directly see what is happening and is in progress, but we live in a situation like what someone once told me, that, okay, what we are living in is a parenthesis now, in 2028 we will have the Democrats back into power.

But that’s not the point. The point is that one should respect the reality in which Donald Trump is the President of the United States. And so it is reasonable and prudent to adjust your policy, to adjust your political goals and so on, and to try to respond to that reality, without seeking to create a reality that does not exist.

Left, Right and Far Right

Rustad: As you know, Europe is ruled by the Left, which cannot understand America. They do not want to understand because they only see Obama’s United States, that is their America. But it is not the real United States, the historical one. So they invent this old word, the Right, the Far Right. And so, a parallel is increasingly created with the 1930s, in a completely different way, however, from what the Left claims. Because it is the Left that has now given itself the mandate to use violence.

Pavlos: The story with the “far right” is funny. Because what is actually happening is that we observe the Center, for example, or the Left shifting more radically to the limits of the political framework, towards the corner. And they say that those who are on the Right, who remain conservative, are far right! However, it is not that the latter shifted to the far right, but that the former shifted in the opposite direction.

Things are therefore relative. If I move away from you, and if I am not honest, I will say “ah, you are standing far away on the edge!”. But this does not reveal the truth that I have moved away, I have withdrawn, I am the one who has not maintained my original positions and values.

Norway and Christianity

Rustad: Let me tell you, you are Greek. You Greeks have a long history of 2,500 years and more. We have a much younger history, 1,000–1,500 years. But we have now cut our roots from our own history. We are sitting on a branch that is breaking, as we have no knowledge of the first Viking period [Norrøn times, 800–1350 AD] and the old deities. We also have no knowledge of Jesus Christ. We are throwing Jesus Christ out the window. While in five years from now we will celebrate in Stiklestad the thousand years of Christianity in Norway, they have de-Christianized the country! So what have we left? Nothing.

Pavlos: That is true. There is a crisis. And I don’t know to what extent Norwegians are aware of the fact that Norway is a Christian country. Saint Olav died, or rather was killed, in 1030 AD. That means, 24 years before the Schism. At that time the Christian Church was One, Orthodox, Catholic, Apostolic Church. That was before the separation between East and West. Isn’t that right? Therefore, I, as a Greek and as an Orthodox Christian, know that St Olav is celebrated in the Greek Church, he is one of the Saints of the Church. This is very important. Lutheranism and Protestantism come much later, after 1500 AD.

Rustad: Yes!

Pavlos: So what is happening today, which I find very unfortunate, is that in Norway there is a gap in the consciousness of Christian identity. This is because Christianity is no longer seen as part of our being, of our existence. It is seen as a cultural value, or as a hobby, a religious subject that we may or may not be interested in.

But, to put it this way, what is missing today –we see that in the society- is the ontological connection, understanding and knowledge that man is created by God. What does that mean? And not just created by God, but created in the image of God. And not just in the image of God, but also in his likeness. This implies that we have a teleology here. That man has a purpose, an end, which is to become like God. If we understand this deeply, it is something explosive! It opens up to completely new horizons. Because all what we are discussing, politics, geopolitics, everything, it concerns the present of the world which we live in.

But here is the question. Okay, here we have war – Heraclitus the Presocratic says “war is the father of all things” and we see this every day. But the question is: are we interested in solving problems for sixty, seventy, eighty, ninety – as Norwegians live quite a long time – a hundred years? And then what? Zero? Nothing? Christianity carries a very valuable truth, precious for all people. A Christianity that does not recognize this truth ends up being just a “religion”. I think, therefore, that we should reflect on this and realize that we have escaped and distanced ourselves from our roots and sources.

Rustad: “We threw the baby out with the bathwater!”, we say in Norwegian.

Pavlos: Exactly! That’s a very apt phrase.

Rustad: And I believe that in this spiritual crisis of Europe, which is also a political crisis, Europeans will return to history to rediscover their roots and share them with new inhabitants who want to become Europeans…

Pavlos: …Let’s hope so!

The Left and the aversion of God

Rustad: Well, I am convinced of that, because we have such a rich heritage, don’t we? I mean the Greek heritage, the Roman, and of course the Jewish, Israel; these are the great stories.

The Left, however, aversions God. That’s what they do! If we wanted to put it into words, the central point is that Netanyahu bows down to God, just like Trump, in contrast to European politicians.

Pavlos: Perhaps there is an explanation, I think, for this. One can interpret it as a reaction to an untrue belief in God. For example, if you say that “I believe in God” and at the same time do all the opposites to this belief – after all, Christ says that if you do this and this and that, by these the world will know that you are my disciples. What does this mean?

It means that it is not enough for me to say that I am a Christian. I must also act as a Christian. And what does it mean to act as a Christian? It means to act as a person who sees the image of God in the persons of all other people. If I do this, then I move on to a level that is “beyond” being “left” or “right”. This is something beyond being or being named in a certain way.

Christ as the true God

If we read the New Testament, we see that Christ shattered all the frameworks, all the ways of understanding the people of that time had, and introduced a completely new reality. Sometimes this reality seems contradictory, but it is not. Because what happens with Christianity and Christian epistemology, if one may say so, is that truth is not defined on the basis of principles that are independent of God. Rather the principle is Christ himself. So if a true Christian attempts to establish principles, he must do so through a personal relationship, a personal connection, with Christ.

Today, I sadly recognize that we are losing this reality. We often create a Christianity that is an ideology. That is why Christ says, I do not know when I return to earth whether I shall find true faith. This is how I understand it. That Christ, as the true God who knows what is happening within man, sees all the situations and challenges that take place in the human soul, all the crises and all the stakes. That is why he “wonders” whether he will find faith again in people, at the Second Coming, and so on.

Therefore, it is not very easy to put aside our opinions, to abandon our thoughts, right or wrong, what we consider to be either true or false, in general, to abandon everything and meet in a personal way with Christ. And from this meeting and relationship to receive our direction. That is, how will we function politically, whether shall we do this or that. To put it this way, if a person truly believes in Christ, it does not harm whether he is a left-wing or a right-wing. Whereas, you can have someone who is either right-wing or left-wing but who does not believe in Christ; then he harms everything.

Rustad: That is so. But in this case you should feel a pull towards the transcendent. And the Left does not feel this! They oppose everything that moves upwards. They only move on a horizontal plane. Besides, that’s why we have the sign of the Cross.

Pavlos: This observation about the Cross is very correct!

Rustad: Isn’t it? And I think about how this tradition has reached us. I was in Rome where Christian Skaug showed us around. We went to churches. Caravaggio is a painter who moves a lot of people because his paintings have a lot of power.

This image of Paul, of Saul, who is overcome on the road to Damascus, is in one of these churches. They are the kind of images that you don’t forget because they make you feel something. Caravaggio is, in other words, a power, precisely because of what he depicts. He is the messenger of a message: that Saul became Paul.

Pavlos: This happens because, due to the fact that they are created by God, all people have the spirit of God within them, in some way. So they are, in a sense, divine. And we should not forget that we are in a situation where man has fallen from Paradise. But what is Paradise? It is not a place; it is a way of being. The Fall, therefore, is not a change of location, rather it is precisely the divorce of the relationship between God and man. That man denied God and believed that he himself could become God in the place of God.

If I wanted to somehow try to interpret what you said earlier about people who belong to the Left and deny God, it would not be very difficult, since man has an absolute freedom. He has the freedom to deny God. If man did not have this freedom, then God would not be a true God. He would be a tyrant, and that would make no sense…

Rustad: …Our God is not Allah…

Paul: True. What you are now saying is also important. Because if God is not a person – for example the Greeks, all Greek philosophy understands God as the highest principle, as the One, from which everything comes. This is largely true. But the Greeks of the ancient world did not have the personal experience of God that Paul had on the road to Damascus, which made him completely converted and become the greatest Apostle of Christ while previously he was a murderer. We observe a radical change here.

The pre-Christian Greeks had clearly arrived at a correct understanding of the transcendental but not in a personal way, as is necessarily the case with the Incarnation of Christ. To contemplate that God comes and becomes man is not something that man can fully grasp. To believe this and to recognize it, is a gift. It is a gift, because man will always be a creature. How, then, can I, who am created, and have a beginning – I am not eternal, I have a beginning and I will probably die too – how, then, can I say that I have the ability to find, first of all, God, to recognize him, and then say to the people “hey, here is God!”? This is completely absurd.

Therefore, we are talking about a manifestation, a revelation, just as we have the revelation in the Old Testament with Moses. But now it is not a revelation through signs and symbols; it is precisely God himself who becomes man, so that there is no one who has the excuse to say “and who is God? Show him to me!”.

The Tree of Knowledge and Artificial Intelligence

Rustad: There is, as you mentioned, Moses and there is also Christ. But there is something third, still, in the eyes of the beholder. Because in Paradise Adam and Eve ate from the tree of knowledge. And they became “wise”. They then made clothes to cover their nakedness, and God said to them: “who told you that you were naked?” Because this was a result of their eating from the tree of knowledge.

Today, however, there is AI, artificial intelligence, which offers the great temptation, because you can become omnipotent. There is the temptation to become God, as it happens in Silicon Valley and in these environments where one can become a great destroyer of the world. They can destroy the world.

Pavlos: Artificial intelligence is very interesting, because here we have the greatest challenge. That is, as man has the ability to perform miracles, he can believe that he is God. This is a repetition of the deception that Adam and Eve suffered from the Evil, who convinced them that, if you eat of this you will become God. The problem was not that they simply ate, since – again – God is not a tyrant who wants to prevent man from benefiting from everything. But with the “you will not eat of this fruit, of the apple” he actually told them: “do not try to do anything without me.”

So we can say that the prohibition that God gave to the first man, Adam and Eve, was essentially about telling them: don’t try to do things without me because you will perish. Not because I will make sure that you will pay for it in some way. But because this is how things work since you are created by me, and since you do not have an ontological autonomy, you are not self-sufficient. So it makes perfect sense that,if you decide to separate from me and destroy our relationship, you will lose.

This was said with love. That’s why Christ later, when he comes and becomes man, says: “without me you can do nothing” [cf. John 15:5]. This is a repetition of the original prohibition “you shall not eat of this”. Now Christ repeats it in other words and says “without me you can do nothing”. Not because this is an obstacle, but precisely because this is a revelation of a truth. That is, “look, you can do anything with me”!

Sin and Death

Rustad: You are a philosopher and you know ancient Greece. So I would like to invite you, we are going to start a radio podcast about the fact that we do not learn anything in school anymore. There is a logic in the Bible. Just as there is logic in the Greek world. And there is a greatness in that. Because in the Bible, Paradise was lost and so sin entered the world. That has been grounded. It is the primary mythology of our origins, and the consequences of sin are death. But most people do not know that, Panagiotis! They don’t know that sin enters the world and the wages of sin is death.

Pavlos: That is true, and I think we have a duty, first of all, to delve into that truth. That is, to understand that death is not an action of a God who seeks revenge against us. But, as already said, it is an ontological consequence of our own decision. At the same time, again, this is not enough. Because death is an ontological state. It is the most serious state of separation of soul and body. It is truly a catastrophe. It is a decay. We do not have similar experiences before we die, so that we can delve deeper into this truth and reality. So, the question is, how will we talk about death while we are alive?

There are Greek philosophers who said, “I am not concerned with death, since as long as I live I am not dead, and therefore I do not care. And when I die I will not be alive, so, again, I do not worry.” But this way of approaching death is quite sophistical. The truth is that death is a radical destruction of humanity as we know it. And the only way to delve into it, and not just delve into it, but essentially the question is how do we overcome death, how do we defeat it? Is there any way out of death?

If, for instance, you ask me why I like Christ, or why I am a Christian, I shall answer you this: if Christ is not sincere in what he says about the Resurrection, or if Christ has not risen from the dead and does not grant us the Resurrection, then I am not interested in him. Then, he is nothing more than all the gods that have arisen in human history.

If there is value in being a Christian, it is because Christ is the only one who took upon himself all the sin that you spoke about earlier. Which was not his fault, it is we who decided to commit it. And he somehow absorbs everything, becomes the one who goes to the bottom, to the lowest, becomes the humblest being in the history of the world, descends into Hades and resurrects the dead. Thus, Resurrection is the most subversive thing that man can understand, or rather experience. If there is no Resurrection, then Christianity is completely useless.

The Resurrectional Confrontation with Death and the Athonite Hieromonk

Rustad: I heard Kasper Støvring mention a meeting he had with a hospital pastor, who told him something very interesting. That is, on their deathbeds, people struggle against death. They refuse to give up life because they want to live and they believe that science will save them. Because this is the worldview we live with today. To cling to life because science will soon grant us immortality, as some believe. So this priest said: “the most important thing I do is to reconcile people with the fact that they are going to die. Because when they accept it, they calm down. Then they surrender to what is about to happen and thus they gain peace.”

Pavlos: This is a very honest approach. I will tell you a true story, which happened very recently. I was in Greece a month ago. And the reason I was in Greece was that on Athos, on the Holy Mountain, where there are many monasteries, there lived a hieromonk very dear to me, I loved him very much, who died. So it was his burial and I went to his funeral. There I was informed about some of his last words, as well as some moments and images that people who were close to him described to me.

The first is that he himself was very happy and grateful to Christ. Shortly before his passing away he received the Holy Communion, before his death he prayed, and he was so happy and peaceful that he said: “I look forward to the celebration of my funeral.” That’s what he said.

The second is that shortly before he died – I heard this from a person who saw it with his own eyes, and therefore it is true – the room where he was, in the hospital in Thessaloniki, was illuminated with a very special light; only the room in which he himself was. It was not an easily described light, it was indescribable. It was not like the light of these spotlights here in the studio. It was a different kind of light.

And of course, there was his funeral on Athos, where only men and not women can go, as is the case. It was a ceremony where of course people were very sad but at the same time there was a joy that you could feel. A joy that this person who is now lying in the grave, who was a very humble person and who in his last moments said “I am worth nothing, absolutely nothing, I am nothing” and, at the same time, I am very happy because Christ loves me and I will go to Christ.

In this sense, you can say that this man is not reconciled with saying, okay, I embrace death since I have no other choice. Instead, he was very happy that life had reached an end that is not the end but the beginning. Again, this is not easy – as you rightly said before – to do through scientific methods. It is impossible, precisely because we are talking about a reality that is not of this world, so to speak. We do not have the premises and the data, if we want to speak in machine terms, we do not have the necessary data to process it. That is one thing.

The other thing that you mentioned, artificial intelligence: I think it is very good that man has the ability to perform these miracles. The very fact that man can perform them, artificial intelligence, is a confirmation that man is created in the image of God. Because God has transmitted to man, and has enriched him with, all his own capabilities and abilities. So, just as God creates man out of nothing, so too man has the ability to create something so intelligent. Besides, Christ said that people will be able to do more miracles than him, as we read in the Gospel.

So this reality does not surprise us. The question is how will we use this power and ability? Shall we use it for the good, to glorify God? Or shall we use it to replace God, and so we will return to the Fall and the Original Sin…?

Rustad: Or will we serve Evil?

Pavlos: Exactly. Therefore, everything depends on our choice. Everything depends on what we will.

Rustad: Panagiotis, we have now gone through many, and even big issues. But it was very pleasant and I think that our viewers also appreciate it very much. And I would like to be allowed to invite you to come again.

Pavlos: Thank you very much, with pleasure!

Rustad: Thank you for this time, thank you for coming.

Document.news encourages our readers to engage in an interesting and polite debate regarding our articles. Please write in English only and read our debate guidelines prior to posting!

document.news

Συνεδρία υποδοχής του ποιητή, κ. Τίτου Πατρίκιου,   ως επίτιμου μέλους της Ακαδημίας Αθηνών

0

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025, ώρα 19.00

Μέγαρο Ακαδημίας Αθηνών 

Την Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2025 και ώρα 19.00, θα πραγματοποιηθεί η συνεδρία υποδοχής του κ. Τίτου Πατρίκιου, ποιητή, ως επίτιμου μέλους της Ακαδημίας Αθηνών.

Κατά την τελετή υποδοχής, ο Ακαδημαϊκός κ. Θεόδωρος Παπαγγελής θα παρουσιάσει τον ποιητή κ. Τίτο Πατρίκιο. Θα ακολουθήσει η ομιλία του τιμώμενου με θέμα: «Παράδοση και νεωτερικότητα στη λογοτεχνία και την ποίηση».

Η συνεδρία θα μεταδοθεί ζωντανά από τον ιστότοπο της Ακαδημίας Αθηνών μέσω του ακόλουθου συνδέσμου:

https://www.academyofathens.gr/el/sessions/20251202

Οδοιπορικό του «Μανιφέστο» στο Ισραήλ: μαρτυρίες από τα κιμπούτς μετά τη σφαγή της Χαμάς (photos)

1

Την 25η Μαρτίου, η πρεσβεία της Ελλάδας στο Ισραήλγιόρτασε την επέτειο της Επανάστασης του 1821 στο Κιμπούτς Μπεερί, που βρίσκεται νότια και σε απόσταση μόλις πέντε χιλιομέτρων από τη Λωρίδα της Γάζας. Η απόφαση της πρέσβεως Μαρίας Σολωμού δεν είχε μόνο υψηλό συμβολισμό· εμπεριείχε και ένα σαφές μήνυμα στήριξης και συμπαράστασης προς ένα από τα κιμπούτς που επλήγησαν περισσότερο από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023.

Πριν από την επίθεση της παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης, στον συνοικισμό έμεναν περί τα 1.200 άτομα. Πλέον έχουν απομείνει περίπου 50. Κατά την 7η Οκτωβρίου, 102 άνθρωποι σκοτώθηκαν – δηλαδή περίπου το 10% των κατοίκων. Το «Μανιφέστο» περιηγήθηκε χθες στο κιμπούτς με οδηγό τον Ντάνι, έναν 64χρονο Ισραηλοαυστραλό, που κατά την επίθεση έχασε την αδερφή του και το σπίτι του, αλλά όχι το κουράγιο του.

kimputs-6.jpg

«Εάν δεν γυρίσουμε στο κιμπούτς, οι τρομοκράτες θα έχουν νικήσει», τονίζει ο Ντάνι, σημειώνοντας ότι μετά την επίθεση δεν έχει μόνιμη κατοικία. «Γυρίζω από μέρος σε μέρος», αναφέρει με φανερή θλίψη. Η 7η Οκτωβρίου τον σημάδεψε όχι μόνο σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο, αλλά και σε βαθιά προσωπικό.

«Έσφαξαν, βίασαν, διέλυσαν»

Οι τρομοκράτες μπήκαν στο σπίτι της αδερφής του, η οποία έμενε στο ίδιο κιμπούτς αλλά σε διαφορετική κατοικία. «Μου έστειλε μήνυμα ότι οι τρομοκράτες είναι σπίτι της. Ήξερα ότι αν πάω να τη βοηθήσω, θα σκοτωθούμε και οι δύο. Δεν πήγα. Τη σκότωσαν με δύο σφαίρες», λέει με βουρκωμένα μάτια.

Ωστόσο, 25 μήνες αργότερα, υπάρχουν πράγματα που τον βασανίζουν και τα ομολογεί χωρίς δισταγμό. Ένα από αυτά είναι η καθυστερημένη, κατά επτά ώρες, παρέμβαση του IDF. «Κάθε μέρα το πρωί ξυπνάω και αναρωτιέμαι: πού ήταν ο στρατός εκείνη την ημέρα; Κανείς δεν ξέρει», σημειώνει, εξηγώντας ότι διεξάγονται σχετικές έρευνες. «Ήταν πολλές οι συμπτώσεις εκείνη την ημέρα», συμπληρώνει.

Το κιμπούτς βρίσκεται σε φάση οικιστικής ανοικοδόμησης, με ένα πρόγραμμα που κοστίζει 500 εκατομμύρια σέκελ –το οποίο καλύπτει το ισραηλινό κράτος– προκειμένου να πειστούν να επιστρέψουν οι κάτοικοι, ώστε να ξαναζήσουν στον τόπο τους. Ωστόσο, όπως μας εκμυστηρεύεται ο Ντάνι, δεν είναι πολλοί.

kimputs-1.jpg

Αυτό που σοκάρει τους επισκέπτες είναι η εικόνα των σπιτιών που επλήγησαν από την τρομοκρατική επίθεση, ενδεικτική του μεγέθους των καταστροφών και των σφαγών που διέπραξε εκείνη την ημέρα η Χαμάς. Διαλυμένα, καμένα, διάτρητα από σφαίρες, γκρεμισμένα· οι εικόνες παραπέμπουν σε βομβαρδισμένη πολιτεία. Σκηνικό απόλυτης καταστροφής, όπου ο χρόνος έχει παγώσει.

«Οι τρομοκράτες έσφαξαν, βίασαν, κατακρεούργησαν, κακοποίησαν, διέλυσαν», περιγράφει χαρακτηριστικά ο συνοδός μας, ενώ αναφέρει ότι μετά τους τρομοκράτες ήρθαν και «πολίτες» από τη Λωρίδα της Γάζας για περαιτέρω λεηλασία και πλιάτσικο

«Κάποτε, στις παραλίες της Γάζας»

kimputs-9.jpg

Ο Ντάνι, που γεννήθηκε στην Αυστραλία, αναφέρεται και σε πράγματα που οι επόμενες γενιές ίσως δεν θα ζήσουν ποτέ. «Όταν ήρθαμε ήμουν παιδί. Πηγαίναμε στις παραλίες της Γάζας. Ήταν εξαιρετικές. Μεγάλωσα, παντρεύτηκα, και με την πρώην γυναίκα μου μεγαλώσαμε δύο παιδιά χωρίς Iron Dome (σ.σ.: το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας) και χωρίς safety rooms. Τα πράγματα άλλαξαν. Θα το σκεφτεί πολύ κάποιος για να ξαναγυρίσει εδώ», παραδέχεται.

Ο ίδιος διατηρεί την αισιοδοξία του, εκτιμώντας ότι, αφότου ολοκληρωθούν τα νέα οικήματα και η Χαμάς διαλυθεί και αφοπλιστεί, οι συμπολίτες του θα επιστρέψουν στο κιμπούτς για να συνεχίσουν τη ζωή τους από εκεί που την άφησαν.

Ένα ακόμη στοιχείο που τον κρατά αισιόδοξο είναι ότι, πέραν των ξένων επισκεπτών, νέες και νέοι από κάθε γωνιά του Ισραήλ αλλά και από τη διασπορά επισκέπτονται το κιμπούτς, ρωτούν να μάθουν τι έγινε, ενδιαφέρονται και εισφέρουν. Και αυτό είναι κάτι που τον κάνει να χαμογελά, ολοκληρώνοντας μια ξενάγηση άκρως βιωματική.

kimputs-8.jpg

tomanifesto.gr

Η Κιμπέρλι Γκιλφόιλ κάνει χιούμορ για τον «υπέροχο» μήνα του μέλιτος με τον πρώην σύζυγό της Γκάβιν Νιούσομ και λέει ότι είναι έτοιμη για νέο σύζυγο

2

πηγή:  People

Ρεπορτάζ  Rachel Raposas 

Τα σχόλια της Γκιλφόιλ έρχονται λιγότερο από έναν χρόνο αφότου αυτή και ο Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ έβαλαν τέλος στην αρραβώνα τους.
Ryan Emberley/amfAR/amfAR μέσω Getty; Frazer Harrison/WireImage
Κιμμπέρλι Γκιλφόιλ και Γκάβιν Νιούσομ.
© Ryan Emberley/amfAR/amfAR μέσω Getty; Frazer Harrison/WireImage

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ

Η Κιμμπέρλι Γκιλφόιλ αναφέρθηκε στον μήνα του μέλιτος που έκανε με τον πρώην σύζυγό της, τον κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πρόεδρο της Ελλάδας.
«Επίσης έκανα μήνα του μέλιτος εδώ το 2004. Υπέροχος μήνας του μέλιτος αλλά…» είπε η Γκιλφόιλ, προσθέτοντας: «Θα δουλέψουμε στο να βρούμε νέο σύζυγο».
Τα σχόλια της Γκιλφόιλ έρχονται λιγότερο από έναν χρόνο αφού αυτή και ο Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ έβαλαν τέλος στην αρραβώνα τους.

Η Κιμμπέρλι Γκιλφόιλ αναλογίζεται την ερωτική της ζωή — και στρέφει το βλέμμα σε μελλοντική σχέση.

Όταν ο Νιούσομ ξεκίνησε την υποψηφιότητά του για δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο το 2003, η Γκιλφόιλ άφησε τη θέση της ως εισαγγελέας για να στηρίξει την προεκλογική εκστρατεία του συζύγου της. Το 2004, ο Νιούσομ ανέλαβε τα καθήκοντα του δημάρχου. Την ίδια χρονιά, αυτός και η Γκιλφόιλ χώρισαν, και δύο χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2006, ολοκληρώθηκε το διαζύγιό τους.

Τα σχόλια της Γκιλφόιλ προς τον Έλληνα πρόεδρο έρχονται λιγότερο από έναν χρόνο αφότου έληξε ο αρραβώνας της με τον Ντον Τζούνιορ. Μετά τον χωρισμό της με τον Νιούσομ, η Γκιλφόιλ υιοθέτησε συντηρητικές απόψεις και εντάχθηκε στο Fox News, όπου εργάστηκε ως παρουσιάστρια και πολιτική αναλύτρια από το 2006 έως το 2018, προτού δημιουργήσει δεσμό με την οικογένεια Τραμπ μέσω του Ντον Τζούνιορ.

Αυτή και ο πρωτότοκος γιος του προέδρου των ΗΠΑ άρχισαν να βγαίνουν το 2018 και έκαναν πολλές πολιτικές εμφανίσεις μαζί, μεταξύ των οποίων και στα Ρεπουμπλικανικά Εθνικά Συνέδρια του 2020 και του 2024. Ο Ντον Τζούνιορ της έκανε πρόταση γάμου την Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2020.

Η Αμερικανίδη πρέσβης στην Ελλάδα και πρώην παρουσιάστρια του Fox News, 56 ετών, μοιράστηκε μια λεπτομέρεια για τον γάμο της το 2001 με τον κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ, ενώ μιλούσε με τον Έλληνα πρόεδρο Κωνσταντίνο Τασούλα στις 4 Νοεμβρίου, σύμφωνα με το Daily Mail. Η Γκιλφόιλ διορίστηκε πρεσβευτής στη χώρα από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ νωρίτερα φέτος, μετά τον τερματισμό του αρραβώνας της με τον Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ.

Όταν ο Τασούλας ρώτησε τη Γκιλφόιλ αν είχε επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα πριν τον διορισμό της, αυτή ανέφερε τον μήνα του μέλιτος με τον Νιούσομ.
«Στην πραγματικότητα κάλυψα τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 για το ABC News,» είπε η Γκιλφόιλ, και πρόσθεσε με χαμόγελο: «Κι επίσης έκανα μήνα του μέλιτος εδώ το 2004. Υπέροχος μήνας του μέλιτος αλλά…»

«Ο μήνας του μέλιτος ήταν υπέροχος, αλλά ο γάμος;» ρώτησε ο Τασούλας. Η Γκιλφόιλ απάντησε: «Θα δουλέψουμε στο να βρούμε νέο σύζυγο».

Η Γκιλφόιλ και ο Νιούσομ ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου το 2001. Την εποχή εκείνη, η Γκιλφόιλ εργαζόταν στο γραφείο της εισαγγελέως της περιφέρειας του Σαν Φρανσίσκο, ενώ ο Νιούσομ υπηρετούσε στο συμβούλιο των επιτρόπων. Η εφημερίδα San Francisco Chronicle χαρακτήρισε τη σύνδεσή τους «μια βασιλική γαμήλια τελετή. Κοινωνικό γεγονός της χρονιάς. Οι δύο πιο σέξι δημόσιοι υπάλληλοι του Σαν Φρανσίσκο παντρεύονται».

Άννα Μάνιμεϊκερ/Getty Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ και Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.

Προς τα τέλη του 2024, μετά την επανεκλογή του πατέρα του, ο Ντον Τζούνιορ και η Γκιλφόιλ έληξαν τον αρραβώνα τους αφού εκείνος εθεάθη επανειλημμένα με την κοσμική της Φλόριντα, Μπεττίνα Άντερσον.

Μία ημέρα αφότου ο Ντον Τζούνιορ απαθανατίστηκε να κρατά χέρι-χέρι την Άντερσον δημόσια, στις 9 Δεκεμβρίου, ο Τραμπ διόρισε την Γκιλφόιλ ως Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα.

Η συνάντηση της Γκιλφόιλ με τον Τασούλα στις 4 Νοεμβρίου σηματοδότησε επίσημα την έναρξη της θητείας της στο αξίωμα, σύμφωνα με το Associated Press.

People

Η κινεζική πρεσβεία αντιδρά και εξαπολύει σφοδρή επίθεση στην Γκίλφοϊλ για το λιμάνι του Πειραιά

7

Η Πρεσβεία της Κίνας ανέφερε σχετικά με την πρέσβειρα των ΗΠΑ ότι, “σε συνέντευξή της στα ΜΜΕ παρότρυνε την Ελλάδα να “πουλήσει το Λιμάνι του Πειραιά για να αντισταθμίσει την κινεζική επιρροή”.

 Σφοδρή ήταν η αντίδραση της κινεζικής πλευράς απέναντι στις δηλώσεις της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, σχετικά με το λιμάνι του Πειραιά και την επένδυση της Cosco.

Συγκεκριμένα, η Πρεσβεία της Κίνας στην Αθήνα, μέσω της εκπροσώπου Τύπου, ανέφερε σχετικά με την πρέσβειρα των ΗΠΑ ότι, “σε συνέντευξή της στα ΜΜΕ παρότρυνε την Ελλάδα να “πουλήσει το Λιμάνι του Πειραιά για να αντισταθμίσει την κινεζική επιρροή”, έκανε λόγο για “κακόβουλη συκοφάντηση της φυσιολογικής σινοελληνικής εμπορικής συνεργασίας και σοβαρή παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας”, ενώ χαρακτήρισε τις δηλώσεις αυτές “διαποτισμένες με ψυχροπολεμική νοοτροπία και λογική ηγεμονισμού”.

Αναλυτικά, η εκπρόσωπος Τύπου της πρεσβείας της Κίνας στην Ελλάδα δήλωσε:

Η Κίνα και η Ελλάδα είναι φίλοι που στέκονται ο ένας στο πλευρό του άλλου στις δύσκολες στιγμές και συνεργάζονται αποκομίζοντας αμοιβαίο όφελος. Η συνεργασία των δύο χωρών βασίζεται αποκλειστικά στην αμοιβαία στήριξη, χωρίς γεωπολιτικούς υπολογισμούς· δεν στοχεύει τρίτους ούτε επηρεάζεται από τρίτους. Όταν η Ελλάδα αντιμετώπιζε την κρίση χρέους, η Κίνα έτεινε χείρα βοηθείας, επιτρέποντας στο Λιμάνι του Πειραιά να εξελιχθεί σε ένα από τα κορυφαία μεγάλα λιμάνια της Μεσογείου και της Ευρώπης, δημιουργώντας δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και προσφέροντας σημαντικά οικονομικά οφέλη στην Ελλάδα. Η επιτυχία της κινεζικής επένδυσης στο Λιμάνι του Πειραιά αποτελεί όχι μόνο υπόδειγμα σινοελληνικής εμπορικής συνεργασίας, αλλά και μαρτυρία της αλληλοστήριξης των δύο λαών στις δυσκολίες. Στο μέλλον, οι κινεζικές επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να αυξάνουν τις επενδύσεις τους και, μαζί με τον εργατικό και σοφό ελληνικό λαό, θα συμβάλουν στην ακόμη καλύτερη ανάπτυξη του λιμανιού.

Το Λιμάνι του Πειραιά ανήκει για πάντα στον ελληνικό λαό· δεν είναι εργαλείο για την υπονόμευση της περιφερειακής ευημερίας και σταθερότητας, και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πέσει θύμα της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης. Στη σημερινή περίοδο που το Λιμάνι του Πειραιά αναπτύσσεται ραγδαία, η Αμερική, με ιδιοτελείς προθέσεις, υποκινεί την Ελλάδα να τερματίσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να πουλήσει το λιμάνι – αυτή η πρακτική αποτελεί τυπικό παράδειγμα επιβολής της δικής της σκέψης στους άλλους και αποκαλύπτει μια νοοτροπία που αποπειράται να υπονομεύσει τη σταθερότητα. Αυτά τα τεχνάσματα, τα οποία φανερώνουν το γεγονός ότι η Αμερική κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια, και προφανώς εξυπηρετούν δικές της σκοπιμότητες, είναι καταδικασμένα σε αποτυχία ενώπιον του ελληνικού λαού, φορέα χιλιετιών πολιτισμού και σοφίας. Θα συμβουλεύαμε την Πρέσβειρα να αναλογιστεί σοβαρά τα λόγια και τις πράξεις με τις οποίες είχε προσβάλει τον ελληνικό λαό στο παρελθόν, και να φροντίσει οι ενέργειες της να συνάδουν με την ιδιότητά της και να ωφελούν τον ελληνικό λαό”.

ΥΠΕΞ: Η Ελλάδα σέβεται τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο παρελθόν

Η εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών Λάνα Ζωχιού, απαντώντας σε ερώτηση για τις δηλώσεις της Κίμπερλι Γκιλφόιλ είπε: “Έχει αρκετές φορές τοποθετηθεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός γι’ αυτό, ότι το λιμάνι του Πειραιά, το 67% του λιμένος, παραχωρήθηκε στους Κινέζους κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα και ήταν οι μόνοι, οι οποίοι κατέθεσαν προσφορά. Δεν τίθεται θέμα ευθυγράμμισης με τις ΗΠΑ ως στρατηγικό εταίρο σε θέματα που αφορούν την προστασία των κοινών μας συμφερόντων”.

“Η Ελλάδα σέβεται τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο παρελθόν, οπότε δεν νομίζω ότι έχω κάτι περισσότερο να πω ως προς αυτό. Δεύτερον, είναι πασιφανές πως είμαστε ανοιχτοί ως προς τα θέματα των επενδύσεων, αλλά δεν είναι κάτι το οποίο άπτεται των αρμοδιοτήτων μας”, πρόσθεσε η εκπρόσωπος Τύπου του ΥΠΕΞ.

Η Ελλάδα επέστρεψε στην εποχή του Πιουριφόυ και ακόμη χειρότερα -Δημήτρης Αλευρομάγειρος

4

Η χώρα φαίνεται ότι έχει μπει σε χρονομηχανή με κυβερνήτη τον κ. Μητσοτάκη και συγκυβερνήτη τον κ. Δένδια, που φιλοδοξεί να πάρει τη θέση του. Μόνο που η πορεία που έχουν χαράξει είναι προς το παρελθόν και μάλιστα σε περιόδους που ουδείς θυμάται ευχάριστα.

Ο Στρατηγός που πολέμησε στη Λευκωσία το 1974, ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος, μέσα σε λίγες λέξεις περιγράφει την ελληνική πολιτική πραγματικότητα: 

Μετά την παράταξη στρατιωτικού αγήματος στην υποδοχή της πρέσβευτου των ΗΠΑ στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας , ενέργειας που δεν είχε γίνει ούτε επί εποχής πρεσβεως Τζον Πιουριφόυ, έχουμε την παρουσία της νέας πρέσβεως στη  συνάντηση του Αξιοτιμου πρωθυπουργού μας με τον Αζοφικό φίλο του Ζελένσκυ και την στήριξη από την επίσημη Ελλάδα των ενεργειών του και σε βάρος πάντοτε της οικονομικής κατάστασης των Ελλήνων και της συνέχισης αποψίλωσης του πολύτιμου αμυντικού οπλοστασίου μας, όχι μόνον  ερήμην του Ελληνικού Λαού αλλά και με πληρη αντίθεση του σύμφωνα με επίσημες δημοσκοπήσεις, Αν αυτό δεν λέγεται πλήρης υποτέλεια , πλήρης περιφρόνηση του Λαού με τον οποίον ο αξιότιμος πρωθυπουργός μας δηλωσε μόλις προχθές ότι έχει συνάψει συμβόλαιο μέχρι το 2027 και απόλυτος εκτέλεση εντολών του σύγχρονου ιμπεριαλισμού τότε έχουν χάσει πλήρως οι λέξεις την έννοια τους,

Μετά τις βαθύτατες υποκλίσιες του επί των εξωτερικών υπηρέτου του λαού στον Σουλτάνο του έρχονται τώρα οι χαμογελαστές γαλυφιές υποκλέσεις του αξιότιμου πρωθυπουργού μας προς την νεα πρέσβυ ,  μήπως και του χαρίσει κάποια χειραψία ο Τραμπ,

Επι τελους πετύχαμε “ανεξαρτητη πολιτική της ισχυρής Ελλάδας μας “…..

[εκει στην αντιπολίτευση[;] όλα καλά;;;;……..]

militaire.gr

ΓΛΩΣΣΑ – ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

13

 

του Ελευθερίου Τζιόλα

Η Γλώσσα καθοριστικό γνώρισμα

Αν ξεφύγουμε από την απλοϊκή άποψη -θα την έλεγα -και «παγίδα ασφάλειας»  να βλέπουμε τη Γλώσσα ως απλό «εργαλείο» ή ως «μέσο» του ανθρώπου «για να πει κάτι» τότε μπορούμε να ανοίξουμε και να εισέλθουμε στο κεφάλαιο ότι η γλωσσική επικοινωνία δεν αποτελεί μια από τις πολλές εκφάνσεις της βιολογικής ύπαρξης του ανθρώπου, αλλά καθοριστικό γνώρισμα της υπόστασής του ως άνθρωπος.

Το έχουν τεκμηριώσει στέρεα και το έχουν εξηγήσει αναλυτικά οι γενετιστές, οι παλαιοανθρωπολόγοι και οι εξελικτικοί, καθώς και ένας μικρός αριθμός  φιλοσόφων που αξίζουν την επωνυμία τους (φιλόσοφοι), ότι ο άνθρωπος ξεκίνησε από το χέρι, από τον αντίχειρα, κι ότι χρειάστηκαν για να φτάσει σ΄αυτό σχεδόν 30 χιλιάδες αιώνες (δύο εκατομμύρια εννιακόσιες χιλιάδες χρόνια)! Και η λειτουργία αυτό του χεριού απλώθηκε στο χώρο, με την έννοια ότι προέκταση του χεριού είναι, έγινε το εργαλείο: ο πέλεκυς, το ακόντιο, ο αργαλειός, το κανόνι, η γραφίδα, το βιολί, ο νερόμυλος, η μηχανή… Και το χέρι μετεξέλιξε τον εγκέφαλο του ζώου και τον έκανε, τον μετασχημάτισε σε νου, σε εγκέφαλο νου, του ανθρώπου. Και από κει, σχεδόν μετά από 25 εκατομμύρια χρόνια ο άνθρωπος, όρθιος πλέον, εξασκημένος και μαχητής: μίλησε! Η κραυγή του έγινε  αρθρωμένη φωνή! Αυτή είναι η εξελικτική πορεία του ανθρώπου από το χάος της κραυγής στον κόσμο της φωνής. Και η φωνή, με την ανάλογη τροπή του λάρυγγα, των φωνητικών οργάνων και του στόματος, και την παράλληλη τροπή και εξέλιξη των γλωσσικών κέντρων του εγκεφάλου έφτασε  στη μέγιστη -ίσως την πιο μεγάλη σε όλη την πλανητική του ύπαρξη- κατάκτηση: στη Γλώσσα, στην Γλώσσα  των νοημάτων, των βιωμάτων και της επικοινωνίας. Στη Γλώσσα που μέσα στον χρόνο έγινε το καθοριστικό στοιχείο της υπόστασής του (πνευματικής, τεχνικής, δημιουργικής, υπαρξιακής).

Η Γλώσσα ως προϋπόθεση της κατ’  εξοχήν ύπαρξης του ανθρώπου – δηλωτική της συνείδησης του εαυτού του και του κόσμου του- ανάγεται σε παράγοντα που καθορίζει τον άνθρωπο. Ενώνει ή (δια)χωρίζει, ταυτίζει ή διαφοροποιεί τους ανθρώπους μεταξύ τους -προάγει την ουσία της ανθρώπινης οντότητας. Ο «βωβός άνθρωπος» θα ήταν ένα άλλο είδος ανθρώπου που πολύ λίγο θα διέφερε από τα λοιπά ζώα.

Θέλοντας να μιλήσει ο άνθρωπος για τον εαυτό του και για τους άλλους, θέλοντας να μιλήσει για τις επιθυμίες, τις ανάγκες  και τις εμπειρίες του, θέλοντας να «κοινωνήσει» τις σκέψεις του στους άλλους, δηλαδή να επι-κοινωνήσει , χρειάστηκε να μετατρέψει τις έννοιες, που είχε σχηματίσει στο νου του για τα όντα, σε σημασίες. Έτσι έφτασε ο άνθρωπος να επινοήσει τις λέξεις. Τα γλωσσικά σημεία (συνδυασμούς φθόγγων, γραμμάτων και σημασίας) για να δηλώσει τις έννοιες, για να αναφερθεί σε όντα του κόσμου συγκεκριμένα ή αφηρημένα. Και συσχετίζοντας συγχρόνως, οργανώνοντας τις λέξεις μεταξύ τους, δημιούργησε γλώσσα, -ακριβέστερα δημιούργησε Γλώσσες, πολλές και διαφορετικές Γλώσσες. Τόσες και τέτοιες που να εξυπηρετούν τις επικοινωνιακές ανάγκες κάθε μεγαλύτερης ομάδας ανθρώπων, κάθε κοινωνίας ή κάθε λαού που συνιστούσε έθνος.

Θα δανειστώ για τις λέξεις δύο χαρακτηριστικές λιτές μα τόσο περιεκτικές απόψεις δύο σημαντικών  ανθρώπων, που μεταξύ τους κινούνται στα άκρα, διότι ο ένας είναι μια σπουδαία κυρίως στρατιωτική προσωπικότητα και ο άλλος ένας σπουδαίος σύγχρονος φιλόσοφος: ο Ναπολέων και ο Ludwig Wittgenstein. Λέει ο Ναπολέων: «Οι λέξεις είναι τα πάντα! Ο πόλεμος είναι υπόθεση γνώμης που διατυπώνεται με λέξεις!». Και ο Wittgenstein: «Τα όρια της γλώσσας μου σημαίνουνε τα όρια του κόσμου μου»! Πράγματι, οι λέξεις και -σε τελική ανάλυση- η Γλώσσα μας καθορίζουν. 

Η γλώσσα κάθε λαού, οργανωμένου σε έθνος, ήταν και είναι πάντα -σύμφωνα και με τον Saussure- μια ταξινομία του κόσμου του. Με το γλωσσικό σύστημα που  χρησιμοποιεί για να επικοινωνήσει κάθε λαός, περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά, ταξινομεί, οργανώνει και εκφράζει τον κόσμο, ανάλογα με τον τρόπο που τον συλλαμβάνει.

Γλώσσα των Ελλήνων: το αναντικατάστατο (οικουμενικό) όχημα Επιστημών και Πολιτισμού

Η διαφοροποίηση κάθε εθνικής γλώσσας συνδέεται, σε μεγάλο βαθμό, με την ιστορία, την πνευματική καλλιέργεια, την πολιτιστική διαδρομή κάθε λαού. Έτσι, λαοί που ευτύχησαν να έχουν μίαν ευρύτερη σε χρόνο και τόπο ιστορική παρουσία και, κυρίως, λαοί που ανέπτυξαν σημαντική δραστηριότητα στους θεσμούς της κοινότητας και της διοίκησης, στις τέχνες και τα γράμματα, στις επιστήμες και την έρευνα, ακόμα στην διατύπωση και εφαρμογή πολιτικών και πολεμικών στρατηγικών είναι φυσικό να έχουν διαμορφώσει και μια ανάλογα καλλιεργημένη, πλούσια γλώσσα, τέτοια που να μπορεί να εκφράσει να προωθήσει αυτές τις δραστηριότητες. Όταν έχεις μεγάλους στοχαστές και μεγάλου στοχασμού κείμενα, δεν μπορεί να μην έχεις και ανάλογα καλλιεργημένη γλώσσα που να τα εκφράζει. Η γλώσσα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Θουκυδίδη, του Αριστοτέλη, ή του Σοφοκλή, του Αριστοφάνη, του Ευριπίδη, ή του Ηράκλειτου, του Ιπποκράτη, του Αρχιμήδη, ή/και πολιτικών ανδρών του Περικλέους, του Σόλωνα, του Αλεξάνδρου δεν μπορεί παρά να είναι μια εξαιρετικά καλλιεργημένη γλώσσα, αντάξια του δημιουργικού στοχασμού των μεγάλων αυτών ανδρών. Εξετάζοντας, με το πνεύμα αυτό, την ιστορία των εθνικών γλωσσών μιλάει κανείς για περισσότερο ή λιγότερο ή και καθόλου πολιτισμικά (επιστημονικά, λογοτεχνικά, γραμματολογικά) καλλιεργημένες  γλώσσες. Και εκεί είναι που οι γλώσσες διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους.  Όχι ως δηλωτικά συστήματα, αλλά ως πολιτισμικά μορφώματα. Υπ΄αυτή την έννοια μπορούμε να μιλάμε για μεγάλες (πολιτισμικά) γλώσσες, όπως η Ελληνική, όσο και για μικρές γλώσσες. Και είναι εντελώς διαφορετικό, να μιλάς για τη χρήση της γλώσσας. Μεγάλης χρήσεως γλώσσα, π.χ., είναι η Αγγλική και μικρότερη (ολιγότερης) χρήσεως γλώσσα είναι, π.χ., η Ελληνική ή η  Ιρλανδική. Άλλο όμως είναι το ποιοτικό βάρος και μέγεθος, η παγκόσμια συνεισφορά, η υποστήριξη κάθε πνευματικής και πολιτιστικής κατάκτησης  της ανθρωπότητας από την Ελληνική γλώσσα και των δημιουργημάτων της, και άλλη από εκείνη της Αγγλικής. Της Αγγλικής, η οποία για να αποδώσει βαθύτερες έννοιες και εννοιολογικά συστήματα χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί την Ελληνική.

Η διαφοροποίηση κάθε γλώσσας σε εθνικό επίπεδο, ανάλογα με την ιστορία, τον πολιτισμό, την παράδοση και την ιδιοσυγκρασία του λαού (που τη διαμόρφωσε και που εκφράζεται σ΄αυτήν), αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της εθνικής ταυτότητας. Κι αυτό γιατί όλα τα άλλα συστατικά της εθνικής ταυτότητας – ή συνείδηση καταγωγής, η αναφορά στις ρίζες, η πολιτιστική συνείδηση (αξίες, παράδοση/ έθιμα & ήθη, ιστορία) και, προκειμένου για την Ελλάδα, και η θρησκευτική ορθόδοξη πίστη- , όλα περνούν και εκφράζονται μέσα από τη γλώσσα. Εν προκειμένω: μέσα από την Ελληνική Γλώσσα. Ελληνισμός, ελληνικότητα, Ελλάδα, ελληνική συνείδηση -όλα αυτά- χωρίς τη γλώσσα που τα εκφράζει, χωρίς την Ελληνική Γλώσσα θα ήταν αδιαμόρφωτα, ανέκφραστα, αδιανόητα. Φολκλορικές συλλήψεις του Ελληνισμού, που τον ταυτίζουν με το συρτάκι ή τις χλαμύδες είναι ρηχές, αφελείς, ευτελιστικές επινοήσεις. Το ίδιο ισχύει και για την Ορθοδοξία. Ορθοδοξία χωρίς Ελληνική Γλώσσα, όχι μόνο στο λατρευτικό-τελετουργικό επίπεδο της εκκλησιαστικής λειτουργίας, αλλά και στο επίπεδο του να βιώσεις την ουσία της ορθόδοξης πίστης, είναι «προσέγγιση τεθλασμένη», αβαθής -και γι αυτό λειψή και απρόσφορη. Πως μπορεί να αντικατασταθεί η ελληνικήν γλώσσα των Ευαγγελίων, ή τί μπορεί να αντικαταστήσει τα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας, ή το «Φως ιλαρόν»; Είναι σαν να τραγουδάς στα αγγλικά ένα ηπειρώτικο δημοτικό τραγούδι!

Γλώσσα: Ελληνισμός, εθνική συνείδηση

    Με άλλα λόγια: εθνική ταυτότητα σημαίνει εθνική συνείδηση. Αλλά εθνική συνείδηση ελληνικής καταγωγής, ελληνικής παράδοσης, ελληνικού πολιτισμού σημαίνει συγχρόνως συνείδηση ελληνικής γλώσσας, η οποία (ελληνική γλώσσα) είναι η πρωταρχική, η γνήσια και αντιπροσωπευτική έκφραση όλων αυτών! Ό,τι δεν εκφράζεται στη γλώσσα στην οποία γεννήθηκε, καλλιεργήθηκε, «σαρκώθηκε» και υπάρχει, παίρνει μοιραία τον χαρακτήρα «ξηρών πληροφοριών» σε μιαν άλλη γλώσσα -παύει να βιώνεται, μεταλλάσσεται,  αποσπάται από την έννοια της συνείδησης!

Στην ιστορική πορεία του Ελληνισμού η ελληνική γλώσσα, παρά τις τεράστιες δυσκολίες του Γένους, υπήρξε πάντα χαρακτηριστικό συστατικό της ιδιοπροσωπίας του Έλληνα. Η συνείδηση της γλώσσας είναι συνείδηση ταυτότητας, και αντίστροφα. Η βαθύτερη βίωση του Ελληνισμού περνάει απαραιτήτως μέσα από τη γλώσσα με την οποία εκφράστηκε διαχρονικά η ελληνικότητα.

               Το λεξιλόγιο της Ελληνικής αποτελεί αψευδή μάρτυρα της αδιάκοπης συνέχειας της ελληνικής γλώσσας και του ενιαίου χαρακτήρα της. Κι αυτό αποτελεί επίσης μια σημαντική μορφή αυτογνωσίας και ταυτότητα των Ελλήνων. Κανείς Έλληνας ή ξένος (με εξαίρεση τους ειδικούς της ιστορίας της ελληνικής  γλώσσας) δεν μπορεί να διακρίνει αν μια σύγχρονη ελληνική λέξη είναι αρχαία ή βυζαντινή ή νεότερη, ή αν χρησιμοποιείται συνεχώς από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Ας πιάσουμε μόνο, το πρώτο γράμμα της αλφάβητου, το ‘’Α’’. Ποιος γνωρίζει ή αναγνωρίζει, λ.χ., ότι λέξεις όπως: αγαπώ, αγαπητός, άγγελος, αγνός, άγνωστος, αγορά, άγριος, αδελφός, αθάνατος, αηδόνι, αέρας, αετός, αιώνας, άκλαυτος, ακούω, ακτίνα, αλάτι, αλέθω, αλήθεια, αλλά, άλλος, άρμη, αλμυρός, αλοιφή, άλυτος, αλώνι, άμαξα, αρμέγω, αμπέλι, αμέτρητος, ανεβαίνω, αναβάλλω, ανάγκη, αναλύω, αναπαύω, αναπνέω, αναστενάζω, ανατολή, άναρχος, ανατρέχω, άνεμος, ανεψιός, άνδρας, ανθός, άνθρωπος, ανάγω, άνιφτος, άνοστος, αντί, αντίκρυ, αξίνα, άξιος, άξονας, άνοστος, απάτη, άπιστος (ας σταματήσουμε εδώ…) κλπ, κλπ, -όλες αυτές οι λέξεις- είναι γνήσιες ομηρικές λέξεις που, αυτούσιες ή παραλλαγμένες με την ίδια ή/και σχετικά διαφοροποιημένη σημασία χρησιμοποιούνται από τα χρόνια των Ομηρικών επών μέχρι σήμερα.

Θα πώ τούτο: οι λέξεις αυτές δεν είναι ούτε αρχαίες, ούτε βυζαντινές, ούτε νέες. Είναι ελληνικές. Γι αυτό και η έννοια της συνέχειας προκειμένου για την Ελληνική Γλώσσα δεν είναι ιδεολόγημα ή εφεύρημα, αλλά η απτή γλωσσική πραγματικότητα.

Για κάθε λαό, ο τρόπος που καταλαβαίνει  και μιλάει για τον κόσμο , η λειτουργία της σκέψης του, η ιστορία, η παιδεία, η παράδοσή του, όλη η εθνική του υπόσταση περνάει και εκφράζεται μέσα από την εθνική του γλώσσα. Γι αυτό η γλώσσα δεν είναι απλό όργανο -είναι αξία.

Μ΄ αυτή την έννοια, πρέπει να δεχθούμε και να εννοήσουμε  το δίδαγμα του εθνικού μας ποιητή, του Αγίου των Ελλήνων, του Διονυσίου  Σολωμού που μας οδηγεί, λέγοντας: «Μήγαρις πως έχω άλλο τι στον νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα»

               Στις θέσεις των πνευματικών Πατέρων

Στην τελετή απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας, στις 10 Δεκεμβρίου 1979, ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης έλεγε: «Μου εδόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ’ όλ’ αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ’ ελάχιστες διαφορές. Η παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση, αντιστοιχεί και στην υλικοπνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου. Και το αναφέρω διόλου  για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μια Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος  —χωρίς ωστόσο να έχει το αντίκρισμα που είχαν εκείνοι επάνω στην έκταση της πολιτισμένης τότε ανθρωπότητας. Εάν η γλώσσα αποτελούσε απλώς ένα μέσον επικοινωνίας, πρόβλημα δεν θα υπήρχε. Συμβαίνει όμως ν’ αποτελεί και εργαλείο μαγείας και φορέα ηθικών αξιών. Προσκτάται η γλώσσα στο μάκρος των αιώνων ένα ορισμένο ήθος. Και το ήθος αυτό γεννά υποχρεώσεις. Χωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος είκοσι πέντε αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μη γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Nα τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει».

Η Ελληνική Γλώσσα, κατεξοχήν γλώσσα της Ποίησης!

Αυτό το νήμα που μας κρατάει και μας φέρνει μέχρις εδώ, από τον κόσμο του Μύθου στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης, αυτή η σχεδία της Ανθρωπότητας και του Φωτός, μας καλεί να κωπηλατήσουμε στις θέσεις των πνευματικών μας Πατέρων.

Δεν μπορούμε, παρά να πιάσουμε τα κουπιά  με πίστη και ευθύνη και να συνεχίσουμε!…

Κι ας σκεφτούμε, τώρα, μετά απ΄αυτά, που βρισκόμαστε σήμερα.

Που βρίσκεται η Ελληνική Γλώσσα σήμερα;

Στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στη διδασκαλία της, στη διάδοσή της, στις επιστήμες, στις τέχνες, στη νεολαία, στο λαό, στον Ελληνισμό.

 

Θεσσαλονίκη, 16 Νοεμβρίου 2015

 

 

 

 

 

 

Γιάννης Μαγκριώτης: προς ακύρωση του καλωδίου;

5

του Γιάννη Μαγκριώτη, π. Υφυουργού Εξωτερικών

 

Η κυβέρνηση, με τις νέες ανακοινώσεις για το καλώδιο Κύπρος- Κρήτη, αναζητά λύσεις ή άλλοθι, για την ακύρωση;

 

Ο Πρωθυπουργός, μπροστά στην αδυναμία του να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η υλοποίηση του έργου ηλεκτρικής σύνδεσης Κύπρου-Κρήτης, ανακοίνωσε μαζί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, την ανάγκη να εκπονηθεί νέα τεχνική και οικονομική μελέτη βιωσιμότητας για το καλώδιο και ταυτόχρονα την αναζήτηση ιδιωτών επενδυτών.

Ουσιαστικά, με τις δηλώσεις τους αυτές, ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Χριστοδουλίδης, ανακοίνωσαν την ακύρωση της κατασκευής και πόντισης του καλωδίου.

Ένα μικρό ιστορικό για να κατανοήσουμε πως φτάσαμε στην ουσιαστική ακύρωση και ποιες οι επιπτώσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.

Το καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ξεκίνησε, ως ιδιωτικό έργο από Κύπριο επιχειρηματία, με το όνομα EuroAsia Interconnector, με στόχο να συνδέσει Ισραήλ-Κύπρο-Κρήτη-Αττική. Το πρότζεκτ εντάχθηκε στη λίστα των έργων «Κοινού Ευρωπαϊκού Ενδιαφέροντος». Ο κύπριος επιχειρηματίας έπεισε τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου, να συνεργαστούν για την κατασκευή του και, το 2013 υπεγράφη το μνημόνιο Ελλάδα-Κύπρος-EuroAsia Interconnector, από τους αρμόδιους υπουργούς των δυο χωρών και την Κυπριακή  εταιρεία.

Η ελληνική κυβέρνηση, το 2017, βλέποντας το έργο να βαλτώνει, ζήτησε τον διαχωρισμό του τμήματος Κρήτη-Αττική, για να το κατασκευάσει ως εθνικό έργο, κάτι που έγινε και πρόσφατα έχει ολοκληρωθεί.

Έτσι, έμεινε να κατασκευαστεί ουσιαστικά, ως διασυνοριακό έργο, μόνο το τμήμα Κύπρος-Κρήτη, αφού το Ισραήλ έπαψε να ενδιαφέρεται. Η Κυπριακή εταιρεία συνέχισε με πόρους από το Ευρωπαϊκό Ταμείο CEF, για την διαχείριση των οποίων, έγινε γνωστό ότι, ξεκίνησε έρευνα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Το έργο βάλτωσε πάλι, έτσι, το 2022 εξαγοράστηκε η εταιρείας EuroAsia Interconnector, από τον ΑΔΜΗΕ, πληρώνοντας 48 εκ. ευρώ, μετονομάζοντάς την, σε GreatSea Interconnector.

Ο ΑΔΜΗΕ ανέθεσε σε Ιταλικό ερευνητικό σκάφος, την έρευνα του βυθού, για την καλύτερη όδευσή του και, στην Γαλλική εταιρεία Nexans την κατασκευή του καλωδίου.

Όταν, το ερευνητικό σκάφος έφθασε 300 μέτρα έξω από την αιγιαλίτιδα ζώνη της Κάσου, παρεμποδίστηκε από τις τουρκικές φρεγάτες, με αποτέλεσμα να αναβληθεί επ’ αόριστον η έρευνα και να καταρρεύσει η μετοχή της Γαλλικής εταιρείας, στο χρηματιστήριο του Παρισιού.

Στην Κύπρο, η οικονομική βιωσιμότητα του έργου αμφισβητήθηκε, ακόμη και από την Κυπριακή κυβέρνηση, αλλά και από κυπριακά κόμματα, με τους όρους που θέτει ο ΑΔΜΗΕ, θεωρώντας ότι χρεώνονται υπερβολικά οι Κύπριοι καταναλωτές, τόσο κατά την διάρκεια της κατασκευής, όσο και στην χρήση του.

Βεβαίως, ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνέχιζαν να εκφράζουν δημόσια την πίστη τους ότι το έργο θα γίνει. Και αυτό, παρ΄ ότι υπάρχει σε πολλούς η εκτίμηση ότι, ο έλεγχος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν θα αργήσει να ασχοληθεί και με την τρέχουσα περίοδο, γιατί πέραν των άλλων υπάρχει ένα ερώτημα: Πως ο ΑΔΜΗΕ, χωρίς την οριστική συμφωνία των δύο πλευρών Ελλάδας-Κύπρου, προχώρησε σε σημαντικές δεσμεύσεις και εκταμιεύσεις πόρων, περίπου 250 εκ. ευρώ;

Κυριάκος Μητσοτάκης και Νίκος Χριστοδουλίδης διέψευσαν τον εαυτό τους.

Στις τελευταίες κοινές δηλώσεις τους στην Αθήνα, ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, διέψευσαν τους εαυτούς τους και ουσιαστικά, ανακοίνωσαν την ακύρωση της κατασκευής και πόντισης του καλωδίου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Κύπρος-Κρήτη.

Τι άλλο σημαίνει η ανακοίνωσή τους ότι:
«Αποφάσισαν να γίνει νέα μελέτη βιωσιμότητας, αναζητώντας ταυτόχρονα και συμμετοχή ιδιωτικών εταιρειών».
Και, μισή ώρα μετά, οι δύο υπουργοί ενέργειας Ελλάδας και Κύπρου, οι κύριοι Παπασταύρου και Παπαϊωάννου, μετά την συνάντησή τους με τον Επίτροπο Ενέργειας της ΕΕ στις Βρυξέλλες, δήλωσαν: Ενημερώσαμε τον αρμόδιο Επίτροπο, για τα νέα σχέδιά μας,  προσθέτοντας ότι, το έργο θα γίνει και με ιδιωτικά κεφάλαια, αφού έμαθαν ότι, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από Αμερικανούς παράγοντες και όχι μόνο. Οι Αμερικανοί μάλιστα, θέλουν τα στοιχεία του έργου, για να καταλάβουν τι θέλουμε να κάνουμε.

Σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα των συμβάσεων, το καλώδιο έπρεπε να είχε αρχίσει να ποντίζεται. Κανείς δεν ξέρει πως θα ανατεθούν οι νέες μελέτες, τι θα προβλέπουν για το τεχνικό μέρος του έργου και ποιο το μίγμα χρηματοδότησης.

Θυμίζω ότι το κόστος του έργου, αρχικά είχε εκτιμηθεί σε 1,2 δις ευρώ, ανέβηκε σε 1,5 δις ευρώ και τελευταία το εκτιμούσαν ότι θα έφθανε σε 1,9 δις ευρώ.

Η χρηματοδότηση θα ήταν δημόσια, αφού η ΕΕ θα έβαζε τα 700 εκ. περίπου ευρώ και τα υπόλοιπα θα τα πλήρωναν οι Έλληνες και οι Κύπριοι καταναλωτές και μάλιστα από την φάση της κατασκευής του.

Εάν τηρούνταν τα χρονοδιαγράμματα, έπρεπε ήδη οι Έλληνες καταναλωτές να είχαμε αρχίσει να πληρώνουμε, αφού η δική μας κυβέρνηση είχε αποδεκτή τον τρόπο και το ύψος της χρέωσής μας, χωρίς να μας ενημερώσει. Το μάθαμε από την άρνηση της Κύπρου, η οποία δεν το αποδέχτηκε ποτέ. Αυτή ήταν η μικρή οικονομική διαφορά που έλεγαν και η οποία θα έκλεινε σύντομα.  Η χρέωση θα εμφανιζόταν στις λεγόμενες «ρυθμιζόμενες χρεώσεις», στα τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας.

Υπάρχουν όμως, πέραν αυτών,  δύο προβλήματα, που δεν μπορούν να ξεπεραστούν:

  • Επειδή το έργο είναι δημόσιο και χρηματοδοτείται και από Κοινοτικούς πόρους, δεν μπορεί να αλλάξει τόσο το φυσικό αντικείμενο, όσο και το κόστος. Για να γίνει αυτό, πρέπει πρώτα να ακυρωθεί το συγκεκριμένο έργο και όσες συμβάσεις έχουν υπογραφεί για την έρευνα και την κατασκευή του και μετά να γίνει η νέα μελέτη, τεχνική και οικονομική, που είπαν οι ηγέτες Ελλάδας και Κύπρου. Και φυσικά, αν κριθεί βιώσιμο, θα ζητήσουν από την ΕΕ την χρηματοδότηση. Αυτό σημαίνει ότι οι εταιρείες έρευνας και κατασκευής θα ζητήσουν αποζημιώσεις και η ΕΕ τα χρήματά της.
  1. Τώρα, το έργο θα μελετηθεί ως ΣΔΙΤ.
    Δηλαδή θα πρέπει να βρεθούν και ιδιώτες επενδυτές.
    Αυτό σημαίνει ότι το έργο θα γίνει πιο ακριβό και για αυτό ακόμη λιγότερο βιώσιμο. Ποιες ιδιωτικές εταιρείες θα πάρουν και το γεωπολιτικό ρίσκο, όταν δεν το παίρνουν Ελλάδα, Κύπρος και ΕΕ;Το κρίσιμο συμπέρασμα, για μια ακόμη φορά είναι: Η χώρα μας, παρά τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης, δεν μπορεί να υλοποιήσει μονομερώς στρατηγικές ενεργειακές επιλογές σε θαλάσσιες περιοχές στη Ανατολική Μεσόγειο, που έχουμε το δικαίωμα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο

Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης πρέπει να απαιτήσουν την διαμόρφωση μιας νέας εθνικής στρατηγικής, σταματώντας να παρακολουθούν αμήχανα τις αδιέξοδες επιλογές της κυβέρνησης.