Αρχική Blog Σελίδα 482

ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

11
του Παντελή Σαββίδη

Τις τελευταίες ημέρες με προβλημάτισε η επιμονή και η ένταση με την οποία ευρωπαίοι ηγέτες και μμε δηλώνουν ανήσυχοι απο την επιθετικότητα της Ρωσίας και προετοιμάζονται για πόλεμο.

Και αναζητώ τους λόγους. Διότι πιστεύω πως η Ρωσία δεν είναι σε θέση να διεξάγει άλλον πόλεμο κατά της Ευρώπης στον οποίο θα εμπλακούν και οι ΗΠΑ.
Μπορεί ο Τράμπ να λέει αυτά που λέει για την Ευρώπη και τους Ευρωπαίους αλλά η βαθιά Αμερική γνωρίζει πως με την Ευρώπη ταυτίζεται το απόλυτο συμφέρον της.
Σε όσους, λοιπόν, επιμένουν ότι η Ρωσία θα επιτεθεί στην Ευρώπη θέτω το εξής απλό ερώτημα: σε ποια Ευρώπη θα επιτεθεί;
-Θα ξεκινήσει έναν πόλεμο για να καταλάβει όλην την Ευρώπη; Δύσκολο.
-Θα επιλέξει ορισμένες χώρες να επιτεθεί και να τις καταλάβει; Μπορεί να τις καταλάβει; Να τις κάνει τι; Και μπορεί, αν τις καταλάβει, να τις κρατήσει;
-Θα τις βομβαρδίζει απο τη Μόσχα; Για να κερδίσει τι;
-Θα επιδιώξει να τις εντάξει στην σφαίρα επιρροής της; Αυτό δεν το κατάφερε η Σοβιετική Ένωση θα το καταφέρει η Ρωσία;
-Αποκλείω το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου. Μπορεί να το χρησιμοποιεί για να μην δώσει η Δύση όπλα στην Ουκρανία, δεν πρόκειται, όμως, να το κάνει υπο τον κίνδυνο να εξαφανιστεί και η ίδια.
Ο πόλεμος και, μάλιστα, ένας πόλεμος που κρατά κοντά τέσσερα χρόνια αποδυναμώνει μια δύναμη. Όσο ισχυρή και αν είναι. Και η Ρωσία δεν έπεισε ότι είναι ισχυρή δύναμη. Το ότι έχει επιτυχίες στην Ουκρανία δεν λέει τίποτε. Η εικόνα στο πεδίο μάχης την ευνοεί. Όπως και άλλες συνθήκες (φιλικά διακείμενοι πληθυσμοί, άρνηση της Δύσης να παράσχει κατάλληλα όπλα στην Ουκρανία, έλλειψη ουκρανικής αεροπορίας). Με τι δυνατότητες θα επιχειρήσει να καταλάβει άλλες ευρωπαϊκές χώρες;
Πίσω, λοιπόν, απο τις δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών κρύβονται άλλες σκοπιμότητες. Ποιες;
Μια που θα μπορούσαμε να δούμε είναι η συναίνεση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης στην πολιτική που ακολουθείται. Επιμέρους δυνάμεις έχουν και άλλους στόχους. Για παράδειγμα η Βρετανία θέλει να είναι αυτή που θα εκμεταλλευτεί τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας. Η Βρετανία θέλει και κάτι ακόμη. Ούσα εκτός Ε.Ε. θέλει να διαλύσει την Ενωση. Δεν την εξυπηρετεί μια Ε.Ε. έστω και υπο αυτήν την ασυντόνιστη κατάστασή της.
Κάτι βαθύτερο συμβαίνει και προκαλεί την ευρωπαϊκή ανησυχία. Ποιό; Κάποια στιγμή θα γίνει σαφέστερο. Πάντως, ο πόλεμος με την Ρωσία δεν είναι.
ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ ΕΜΜΟΝΗ
«Η Ελλάδα ακολουθεί μια προκλητική, συγκρουσιακή πολιτική έναντι της Ρωσίας» δήλωσε η Ζαχάροβα.
Η Ρωσία «θα απαντήσει κατάλληλα» στην απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών με την Ουκρανία, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα σε δημοσιογραφική ενημέρωση, την Πέμπτη.
Μήπως πρέπει να αφήσουμε τις ιδεοληψίες και να πιέσουμε όλοι μαζί την κυβέρνηση να εργαστεί προς την ειρήνευση της περιοχής, όχι της κλιμάκωσης της έντασης; Ο Μητσοτάκης και τα καλόπαιδά του θα πάνε στο Κάϊρο (συμβολική ονομασία) όπως η πολιτική ηγεσία το 40. Εμείς θα μείνουμε εδω για να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες.
Η πολιτική Μητσοτάκη είναι ακατανόητη. Ιδιαίτερα, τώρα, που οι ΗΠΑ φαίνεται να θέλουν να αντικαταστήσουν στην ουκρνανική ηγεσία τον Ζελένσκι και πιέζουν για ένα σχέδιο ειρήνευσης μετά απο 4 σχεδόν χρόνια πολέμου.

Το αμερικανικό σχέδιο για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία

0

Η Ουκρανία θα παραχωρήσει την ανατολική περιοχή του Ντονμπάς στη Ρωσία βάσει ενός ειρηνευτικού σχεδίου 28 σημείων που υποστηρίχθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.Αυτό κατέστη σαφές από ένα προσχέδιο του σχεδίου που εξασφάλισε το AFP.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το Κίεβο θα συμφωνήσει στον περιορισμό του μεγέθους του στρατού του σε 600.000 άτομα και ευρωπαϊκά μαχητικά αεροσκάφη θα εδρεύουν στην Πολωνία για να υπερασπίζονται την Ουκρανία. Ταυτόχρονα, το ΝΑΤΟ δεν θα σταθμεύει στρατεύματα σε ουκρανικό έδαφος. Θα κατοχυρωθεί επίσης στο σύνταγμα της Ουκρανίας την άρνηση ένταξης στο ΝΑΤΟ.

Το σχέδιο προβλέπει επίσης την επιστροφή της Ρωσίας στην ομάδα G8 και την επανένταξή της στην παγκόσμια οικονομία – ένα μέτρο που, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, παραμένει στο «στάδιο εργασίας».

«Ο πρόεδρος υποστηρίζει αυτό το σχέδιο. Είναι ένα καλό σχέδιο τόσο για τη Ρωσία όσο και για την Ουκρανία», δήλωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ.

Ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο εργάζονται «αθόρυβα» πάνω στο έγγραφο με τη Ρωσία και την Ουκρανία εδώ και περίπου ένα μήνα, δήλωσε η Λέβιτ. Απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι οι προτάσεις έμοιαζαν με τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της Μόσχας.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι αναμένει να συζητήσει το σχέδιο με τον Τραμπ «τις επόμενες ημέρες» και τόνισε ότι οποιαδήποτε συμφωνία πρέπει να οδηγήσει σε μια «αξιοπρεπή ειρηνική λύση» που να σέβεται την «ανεξαρτησία και την κυριαρχία» της Ουκρανίας.

Ο Ζελένσκι συναντήθηκε επίσης με αμερικανική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον Υπουργό των ΗΠΑ Ντάνιελ Ντρίσκολ, στο Κίεβο.

Τα εδάφη

«Το ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ για την Ουκρανία περιλαμβάνει εγγύηση ασφάλειας τύπου ΝΑΤΟ», γράφει το αμερικανικό Axios

Σύμφωνα με το έγγραφο, «η Κριμαία, το Λουγκάνσκ και το Ντόνετσκ θα αναγνωριστούν ως de facto ρωσικά ».

Το Κίεβο εξακολουθεί να ελέγχει τμήματα του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ, τα οποία μαζί αποτελούν τη βιομηχανική περιοχή Ντονμπάς στην πρώτη γραμμή. Η Κριμαία προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014.

Οι περιοχές στο Ντόνετσκ από τις οποίες αποσύρεται η Ουκρανία θα χαρακτηριστούν ως αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, στην οποία δεν θα εισέλθουν οι ρωσικές δυνάμεις. Οι νότιες περιοχές της Χερσώνας και της Ζαπορίζια – τις οποίες η Μόσχα ισχυρίζεται ψευδώς ότι έχει προσαρτήσει – θα «παγώσουν κατά μήκος της γραμμής επαφής».

Αυτές οι προτάσεις ουσιαστικά επαναλαμβάνουν τις προηγούμενες απαιτήσεις του Κρεμλίνου.

Ο πυρηνικός σταθμός της Ζαπορόζιε, ο οποίος κατέχεται από ρωσικές δυνάμεις από τον Μάρτιο του 2022, θα τεθεί υπό την εποπτεία του ΔΟΑΕ και η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια θα διανέμεται μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Η Μόσχα ελέγχει περίπου το ένα πέμπτο του ουκρανικού εδάφους — μεγάλο μέρος του οποίου έχει καταστραφεί από χρόνια συγκρούσεων.

Η Ουκρανία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα αναγνωρίσει ποτέ τον ρωσικό έλεγχο επί των εδαφών της, αν και αναγνωρίζει ότι μπορεί να χρειαστεί να τα αποκαταστήσει μέσω διπλωματικών οδών.

Η Ασφάλεια της Ουκρανίας

Το σχέδιο προβλέπει ότι η Ουκρανία θα περιορίσει τον στρατό της σε 600.000 στρατιώτες.

Το ΝΑΤΟ δεν θα μπορεί να σταθμεύσει στρατεύματα στη χώρα και η Ουκρανία θα αποκλειστεί από την ένταξη στο ΝΑΤΟ — τόσο στο δικό της σύνταγμα όσο και στους κανόνες της Συμμαχίας.

Το έγγραφο υπόσχεται «αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας», χωρίς να διευκρινίζει το περιεχόμενό τους. Ωστόσο, ευρωπαϊκά μαχητικά αεροσκάφη θα σταθμεύουν στην Πολωνία.

Συμμετείχε η Μόσχα του προσχεδίου;

Σύμφωνα με την πρόταση, η Ρωσία θα «επανενταχθεί στην παγκόσμια οικονομία» μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια αυστηρών κυρώσεων και θα επιστρέψει στην G8.

«Αναμένεται ότι η Ρωσία δεν θα επιτίθεται πλέον σε γειτονικές χώρες και το ΝΑΤΟ δεν αναμένεται να επεκταθεί περαιτέρω», αναφέρει το έγγραφο.

Αλλά όλες οι κυρώσεις θα επανέλθουν αυτόματα εάν η Ρωσία επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία — «εκτός από μια αποφασιστική συντονισμένη στρατιωτική απάντηση».

Το περιεχόμενο του σχεδίου τροφοδότησε εικασίες ότι η Μόσχα συμμετείχε στην προετοιμασία του.

«Φαίνεται ότι οι Ρώσοι το πρόσφεραν στους Αμερικανούς και το δέχτηκαν», δήλωσε στο AFP ανώτερη ουκρανική πηγή.

Αμερικανοί αξιωματούχοι το αρνήθηκαν κατηγορηματικά, δηλώνοντας ότι το έγγραφο συντάχθηκε μετά από εβδομάδες διαβουλεύσεων μεταξύ του  Γουίτκοφ, του Ρούμπιο, της ουκρανικής πλευράς και της Μόσχας.

Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, η θέση του Τραμπ για τον πόλεμο στην Ουκρανία έχει αλλάξει πολλές φορές.

Στις αρχές του έτους, συγκρούστηκε με τον Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο και τον Σεπτέμβριο είπε ότι η Ουκρανία θα πρέπει να αγωνιστεί για να ανακτήσει τα κατεχόμενα εδάφη της.

Ο Τραμπ επέβαλε επίσης νέες κυρώσεις στη Ρωσία εν μέσω αυξανόμενης οργής με τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, μετά την σύντομη σύνοδο κορυφής στην Αλάσκα.

Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι κατέλαβε την κομβική πόλη Κουπιάνσκ στην ανατολική Ουκρανία, καθώς ο Πούτιν επισκέφθηκε ένα στρατιωτικό διοικητήριο για να μιλήσει με αξιωματικούς σχετικά με την κατάσταση στο μέτωπο.

Ο ουκρανικός στρατός αρνήθηκε ότι το Κουπιάνσκ είχε πέσει.

(Πρακτορεία)

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Η εξόφθαλμη προστασία της ΝΔ στον «Φραπέ», ο ανήξερος «Χασάπης», η βράβευση Καραμανλή από τους Κινέζους και τα θερμά λόγια της Διαμαντοπούλου για τον Πιερρακάκη

0

Δημοσίευσε ο X-Raytor του ethnos.gr την Παρασκευή 21.11.2025 στις 06:00

Ούτε απ’ έξω δεν πέρασε ο Φραπές

Εναγωνίως περιμέναμε τον «Φραπέ» ή κατά κόσμον Γιώργο Ξυλούρη να πάει χτες και να μιλήσει στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τις μεγαλύτερες προσδοκίες τις είχε καλλιεργήσει ο ίδιος ο Ξυλούρης, καθώς πριν κανά μήνα είναι δηλώσει χαρακτηριστικά πως «αν νομίζουν όλοι ότι θα ξεπλυθούν πάνω μου, θα γελάσουμε καλά. Θα πέσουν πολλοί. Εγώ δεν θα πέσω γιατί είμαι καθαρός». Ο «Φραπές» όμως ξέχασε την κρητική του λεβεντιά και ντομπροσύνη και αποφάσισε να μην περάσει ούτε έξω από την αίθουσα της Εξεταστικής. Σε ένα υπόμνημα που του είχαν γράψει οι δικηγόροι του είπε πως θα ασκήσει το δικαίωμα στην «σιωπή και την μη αυτοενοχοποίηση», επικαλούμενος τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και την ΕΔΔΑ.

Οι νομικοί ισχυρισμοί όμως «κολλάνε» στο ότι η Εξεταστική Επιτροπή δεν είναι δικαστήριο, αλλά όπως αναφέρει ο Κανονισμός της Βουλής «οι εξεταστικές επιτροπές έχουν όλες τις αρμοδιότητες των ανακριτικών αρχών, καθώς και του εισαγγελέα πλημμελειοδικών».

Άλλο Βάρρας, άλλο Φραπές

Εκείνος όμως που φάνηκε να μην το ξέρει, ή χειρότερα υποδύθηκε πως δεν το ξέρει και συνέδραμε στους ισχυρισμούς του Φραπέ, ήταν ο Μακάριος Λαζαρίδης. Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας αναγνώρισε απολύτως το δικαίωμα του Φραπέ να μην εμφανιστεί στην Εξεταστική, καταλογίζοντας μάλιστα στην αντιπολίτευση πως άλλαξε θέση, αφού παλιότερα τον χαρακτήριζε «ύποπτο». Τα επιχειρήματα του Λαζαρίδη ήταν, όπως καταλαβαίνετε, τελείως αστεία. Και ήταν λογικό να προκληθεί σάλος.

Το καταπληκτικό της υπόθεσης είναι πως λίγες εβδομάδες νωρίτερα, όταν ο Γρηγόρης Βάρρας κατέθεσε υπόμνημα και αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις, ο πρόεδρος της Εξεταστικής, ο «γαλάζιος» Ανδρέας Νικολακόπουλος, τον απείλησε ακόμα και με βίαιη προσαγωγή. Αλλά, βλέπετε, άλλο Βάρρας, άλλο Φραπές.

Θέατρο Σκιών

Η αντιπολίτευση σύσσωμη πάντως καλά έκανε και ζήτησε την βίαιη προσαγωγή του Φραπέ. Αλλά βρήκε μπροστά της το γαλάζιο «τείχος προστασίας» των βουλευτών της ΝΔ. Θα ήταν πάντως αστεία, αν δεν ήταν τραγική, η απόφαση των γαλάζιων μελών της Εξεταστικής να στείλουν στον εισαγγελέα τον «κομματάρχη» Φραπέ με την κατηγορία της απείθειας. Και μάλιστα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, είπε πως εκεί θα φανεί αν τελικά είναι παράνομη η άρνηση του Ξυλούρη να παραστεί στην Εξεταστική. Ένας εισαγγελέας δηλαδή θα αποφανθεί καιρό αργότερα για κάτι άσχετο με την ουσία της υπόθεσης. Και ο Φραπές δεν θα καταθέσει ποτέ ενώπιον της Βουλής τι ήξερε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μιλάμε για το απόλυτο θέατρο σκιών με ευθύνη της κυβέρνησης.

Ο Στρατάκης έκανε τον ανήξερο

Πιο «μάγκας» (τρόπος του λέγειν) από τον «Φραπέ» πάντως αποδείχτηκε ο «Χασάπης», κατά κόσμον Ανδρέας Στρατάκης. Πήγε στην Εξεταστική Επιτροπή και έκανε τον άσχετο. Δεν είδε τίποτα, δεν άκουσε τίποτα, δεν γνώριζε τίποτα. Δήλωσε μέχρι και πολιτικά «ανέστιος» παρά το γεγονός πως πριν λίγους μήνες διαγράφηκε από τη ΝΔ και ήταν υποψήφιος βουλευτής της το 2019. Φρόντισε βέβαια να πει πως παλιότερα ψήφιζε ΠΑΣΟΚ και πως θαύμαζε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Και η Ομάδα Αλήθειας μόνο αυτό βρήκε να προβάλει. Άλλο θέατρο σκιών από κει…

Ο Σκρέκας άρχισε ήδη να δικαιολογείται

Και μιας και είπα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, άκουσα τον Κώστα Σκρέκα, γραμματέα της ΝΔ, να καταθέτει προκαταβολικά την δική του εκδοχή για τις φήμες περί αναφοράς του ονόματός του στην νέα δικογραφία για το σκάνδαλο με τις επιδοτήσεις που θα στείλει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Βουλή τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες. Ο Σκρέκας αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή του με την υπόθεση, αλλά είπε πως γενικά ενδιαφερόταν πώς θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες για αιτήματα δικαιούχων για καταβολή επιδοτήσεων κ.ά.. Έτσι έλεγαν και άλλοι εκλεγμένοι και βρέθηκαν χωρίς αξίωμα, έχω να παρατηρήσω.

Ο Χατζηδάκης πήρε πάνω του τα αγροτικά

Και μιας και έπιασα τα αγροτικά, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις κινητοποιήσεις των αγροτών και των κτηνοτρόφων, που την Κυριακή θα αποφασίσουν για το πώς θα κινηθούν. Το Μαξίμου βέβαια δεν θέλει να στηθούν μπλόκα τις επόμενες ημέρες, γι αυτό και o Κωστής Χατζηδάκη ανακοίνωσε μέσω του Open πως οι Βρυξέλλες ενέκριναν την εκταμίευση της προκαταβολής της βασικής ενίσχυσης και πως αυτή θα καταβληθεί το επόμενο δεκαήμερο στους δικαιούχους. Μου έκανε εντύπωση που η σχετική ανακοίνωση έγινε από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και όχι από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. Μαθαίνω ότι μετά το κυβερνητικό στραπάτσο με τα ΕΛΤΑ ο «Κωστής» έχει διεκδικήσει και έχει πάρει πάνω του μια σειρά σημαντικά θέματα.

Ο Καραμανλής και οι Κινέζοι

Μεταφέρομαι για λίγο στα γεωπολιτικά και το πώς αυτά δημιουργούν διαχωριστικές γραμμές ακόμα και στο εσωτερικό της ΝΔ. Χτες δε εκδήλωση του Ελληνο-Κινεζικού Επιμελητηρίου για τα 30 χρόνια του, τιμώμενο πρόσωπο ήταν ο Κώστας Καραμανλής. Ο σύντομος χαιρετισμός του πρώην πρωθυπουργού παρουσία του Κινέζου Πρέσβη στην Αθήνα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητος. Γιατί πριν δυο μέρες η πρεσβεία της ασιατικής υπερδύναμης εξέδωσε μια πρωτοφανώς σφοδρή ανακοίνωση κατά της Κίμπερλι Γκιλφόιλ και τα όσα είπε για την Cosco στο λιμάνι του Πειραιά. Ο Καραμανλής άλλωστε ανέκαθεν τασσόταν υπέρ των ανοικτών διαύλων και καλών σχέσεων με όλες τις ισχυρές οικονομίες του πλανήτη, κάτι που απέχει παρασάγγας από την απόλυτη ταύτιση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τις ΗΠΑ του Τραμπ.

Η άδεια πρώτη σειρά – και το μήνυμα που δεν μπορεί να κρυφτεί

Ωστόσο, η εικόνα στην εκδήλωση για τα 30 χρόνια του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου που δεν πέρασε απαρατήρητη ήταν η ακόλουθη. Στην αίθουσα όπου βραβεύτηκε ο Κώστας Καραμανλής για τον ρόλο του στην ελληνοκινεζική προσέγγιση, η κυβέρνηση εμφανίστηκε ουσιαστικά απούσα. Κανένας υπουργός δεν ήταν παρά μόνο, μόνο ένας γενικός γραμματέας, ο Δημήτρης Σκάλκος από το Υπουργείο Εξωτερικών. Για τους ανθρώπους που γνωρίζουν το παρασκήνιο, αυτή η απουσία δεν ήταν τυχαία — και κυρίως δεν ήταν αθώα.

Όπως μου είπαν, η κινεζική πλευρά είχε επικοινωνήσει με τους αρμόδιους υπουργούς. Όλοι απέφυγαν να παραστούν. Την ώρα που το κλίμα Ουάσιγκτον–Πεκίνου βρίσκεται στο κόκκινο και ο Πειραιάς έχει μετατραπεί σε σημείο υψηλής έντασης, η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις από μια εκδήλωση όπου η κινεζική παρουσία ήταν έντονη και συμβολική.

Η κυβέρνηση παίρνει αποστάσεις – αλλά ο Κικίλιας «σπάει» τη σιωπή

Η κυβερνητική απουσία από την εκδήλωση του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου δημιούργησε ερωτήματα. Την ώρα που το Πεκίνο περίμενε πολιτική παρουσία και η βράβευση Καραμανλή είχε υψηλό συμβολισμό, η πρώτη σειρά έμεινε κενή από υπουργούς. Ωστόσο, το κενό αυτό επιχειρήθηκε να… καλυφθεί νωρίτερα από τον Βασίλη Κικίλια, ο οποίος προχώρησε σε μια τοποθέτηση που λειτουργεί ως γραμμή άμυνας, αλλά και ως μήνυμα προς τις δύο υπερδυνάμεις.

Ο υπουργός Ναυτιλίας υπογράμμισε μιλώντα σε τηλεοπτικό σταθμό ότι «οι συμφωνίες είναι αυτές που είναι για να τηρούνται», μια φράση που μπορεί να διαβαστεί σε διάφορα επίπεδα. Από τη μία πλευρά απευθύνεται στο Πεκίνο, εν μέσω έντασης για τον Πειραιά· από την άλλη, αποτελεί υπενθύμιση προς την Ουάσιγκτον ότι οι συμβατικές δεσμεύσεις της χώρας δεν αναθεωρούνται επειδή άλλαξαν οι γεωπολιτικές ισορροπίες.

Παράλληλα, ο Κικίλιας έστειλε καθαρό μήνυμα για την Ελευσίνα, χαρακτηρίζοντας την επένδυση «στρατηγικής σημασίας» και διευκρινίζοντας ότι οποιαδήποτε πλήρης παραχώρηση προϋποθέτει διαδικασία ή διακρατική συμφωνία.

Κοντά στην Πλατεία Μαβίλη ξεσκονίζουν φακέλους για τις σχέσεις πολιτικών, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων με τους Κινέζους

Σταθερός συνομιλητής που συχνάζει στα κλασικά καφέ γύρω από την Πλατεία Μαβίλη μου μετέφερε πληροφορίες που, αν επιβεβαιωθούν, ανοίγουν νέο κεφάλαιο στην αμερικανο-κινεζική σύγκρουση για το λιμάνι του Πειραιά. Όπως μου είπε, αρμόδιες… υπηρεσίες με έδρα πολύ κοντά στην πλατεία έχουν αρχίσει να επεξεργάζονται και να ξεσκονίζουν φακέλους που αφορούν στις σχέσεις πολιτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών με τον κινεζικό παράγοντα.

Όπως μου, η κινητικότητα δεν είναι τυπική και μάλιστα διαπιστώνεται αιφνιδιαστικά, τα τελευταία 24ωρα μετά την αντιπαράθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με την Κινεζική Πρεσβεία. Ο σταθερός, εδώ και πολλά χρόνια, συνομιλητής μου ισχυρίζεται ότι υπάρχουν αναζητήσεις παλαιών επαφών, επανέλεγχος διαδρομών και διασταύρωση δεδομένων. Αν ισχύουν όσα μου μεταφέρει, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παρασκήνιο που μπορεί να εξελιχθεί σε διαδικασία μεγάλης διάρκειας, με επιπτώσεις στις ισορροπίες που υπερβαίνουν τις εξελιξεις γύρω από το λιμάνι του Πειραιά.

Ο συνομιλητής μου ανέφερε επίσης ότι μέρος των πληροφοριών που φτάνουν στις υπηρεσίες προέρχεται από ντόπιους – από δικούς μας – επιχειρηματίες, οι οποίοι φαίνεται να έχουν συγκεκριμένο ενδιαφέρον να μεταφέρουν υλικό και αξιολογήσεις. Το εύρος και η αξιοπιστία των δεδομένων είναι πρώιμο, πάντως, να αξιολογηθούν.

Το μόνο βέβαιο, όπως προκύπτει από όσα μου περιγράφηκαν, είναι ότι η υπόθεση της αμερικανο-κινεζικής σύγκρουσης προσλαμβάνει και μία εσωτερική διάσταση με προεκτάσεις στο εγχώριο πολιτικο – επιχειρηματικό – μιντιακό σύμπλεγμα συμφερόντων. Και δεν αποκλείεται να έχουμε εκπλήξεις και αιφνιδιασμούς, αλλά και… απάντηση από την άλλη πλευρά.

Η Αθήνα θα πρέπει να είναι προσεκτική και να μην ξεχνά τη στάση της Κίνας στα εθνικά μας θέματα

Πάντως η Αθήνα θα πρέπει να κινηθεί με ιδιαίτερη προσοχή. Η Κίνα έχει σταθεί διαχρονικά στο πλευρό της Ελλάδας σε διεθνές επίπεδο, στηρίζοντας τη χώρα σε ΟΗΕ και άλλα φόρα, ακόμη και στο Κυπριακό.

Η Κίνα έχει στηρίξει την Ελλάδα σε κομβικές διεθνείς στιγμές και αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί. Να θυμίσω ενδεικτικά ότι στο κοινό ανακοινωθέν του 2019, η Ελλάδα επανέλαβε την υποστήριξή της στην αρχή της «Μίας Κίνας» και στη «πολυμερή διεθνή τάξη υπό τον ΟΗΕ», ενώ το Πεκίνο δεσμεύθηκε για ενισχυμένο συντονισμό στα διεθνή όργανα. Η στάση αυτή δεν ήταν τυπική: αποτέλεσε σαφές πολιτικό μήνυμα σε μια περίοδο έντασης μεταξύ Κίνας και δυτικών πρωτευουσών.

Παράλληλα, η ελληνική πλευρά σε κρίσιμες ψηφοφορίες απέφυγε να ταχθεί σε σκληρές γραμμές κριτικής κατά της Κίνας για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που διεθνείς αναλυτές απέδωσαν στη στενή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Από την πλευρά της, η Κίνα έχει δηλώσει ότι βλέπει την Ελλάδα ως παράγοντα «θετικού ρόλου» στη σχέση Κίνας–ΕΕ και ως χώρα που μπορεί να συμβάλει στον πολυμερή συντονισμό.

Το Πεκίνο έχει επίσης υπενθυμίσει ότι στάθηκε δίπλα στην Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης χρέους και ότι ο Πειραιάς εξελίχθηκε σε ευρωπαϊκό κόμβο εξαιτίας της διμερούς συνεργασίας. Αυτή η συσσωρευμένη στήριξη δημιουργεί κεφάλαιο που η Αθήνα πρέπει να διαχειριστεί προσεκτικά, ειδικά τώρα που ο ανταγωνισμός ΗΠΑ–Κίνας στην Ελλάδα αλλάζει κλίμακα.

Μειώθηκαν μέσα σε επτά χρόνια τα μέλη της ΝΔ

Την Κυριακή θα πάνε στις κάλπες τα μέλη της Νέας Δημοκρατίας για να εκλέξουν τις ηγεσίες των τοπικών οργανώσεων, αλλά και τους συνέδρους για το επικείμενο συνέδριο. Σύμφωνα με ανακοινώσεις της Πειραιώς, τα ταμειακώς εντάξει μέλη του κόμματος ανέρχονται σε 122.546 και πως είναι αυξημένος σε σχέση με το 2021. Διαθέσιμα στοιχεία για το πόσα ήταν τότε τα μέλη δεν βρήκα, αλλά οι μόνες σχετικές δημόσιες αναφορές αφορούν το 2018, όταν τα μέλη της Νέας Δημοκρατίας ήταν 155.335. Μέσα σε επτά χρόνια έχουν πέσει δηλαδή περίπου κατά 20%. Αναμενόμενο το θεωρώ το ποσοστό αυτό και για να πω την αλήθεια, όχι πολύ μεγάλο.

Το όνομα «γράφεται», αλλά ο Πιερρακάκης κρατά τη μπάλα χαμηλά – Το παρασκήνιο για τη διαδοχή στο Eurogroup

Η πρώτη πολιτική συζήτηση για τη διαδοχή στην ηγεσία του Eurogroup δεν θα γίνει στα μέσα ενημέρωσης, αλλά «εκεί που πρέπει, στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα», όπως ξεκαθάρισε ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Η τοποθέτηση δεν ήταν τυπική· ήταν μήνυμα προς όσους σπεύδουν να ανοίξουν ένα κεφάλαιο το οποίο, θεσμικά, δεν έχει καν ξεκινήσει.

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επέλεξε να προσγειώσει τη συζήτηση για τη διαδοχή του Πασκάλ Ντόναχιου. Τα διεθνή δημοσιεύματα που τον εμφανίζουν ως πιθανό υποψήφιο χαρακτηρίζονται μεν «τιμητικά», αλλά δεν αντανακλούν –όπως είπε– την πραγματική φάση στην οποία βρίσκονται οι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Καμία επίσημη διαδικασία, καμία πραγματική ζύμωση, κανένα άνοιγμα κύκλου επαφών.

Το μήνυμα Πιερρακάκη είναι καθαρό: η συζήτηση θα γίνει όταν αποφασίσει η ευρωπαϊκή μηχανή, με τις προβλεπόμενες πολιτικές συναινέσεις εντός του ΕΛΚ και τις διαβουλεύσεις υπουργών και ηγετών. Μέχρι τότε, κάθε σενάριο θεωρείται «πρόωρο».

Παράλληλα, σημείωσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική θέση από την εποχή που κινδύνευε με έξοδο από το ευρώ. Το ότι ακούγεται το όνομά της, είπε, είναι ένδειξη πορείας – όχι αφετηρία διεκδίκησης.

Η ουσία είναι ότι ο Πιερρακάκης δεν ανοίγει χαρτιά. Προσγειώνει τις προσδοκίες, κρατά αποστάσεις από τον θόρυβο και αφήνει να διαφανεί ότι η πραγματική συζήτηση θα ξεκινήσει μόνο όταν το ΕΛΚ ανάψει επίσημο πράσινο φως.

Διαμαντοπούλου (ξανά) υπέρ Πιερρακάκη

Άκουσα, όμως, την Άννα Διαμαντοπούλου χτες να τοποθετείται (Action24) για τα τρέχοντα. Προσπερνώ την εκτίμησή της πως το ΠΑΣΟΚ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τον Αλέξη Τσίπρα και πάω κατευθείαν στην απάντηση που έδωσε σε ερώτηση για ένα άλλο πρόσωπο, τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Της ζητήθηκε να σχολιάσει το ενδεχόμενο να γίνει πρόεδρος του Eurogroup ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας και είπε: «Μακάρι, θεωρώ ότι θα είναι μια πολύ σοβαρή επιτυχία για τη χώρα». Δεν είναι η πρώτη φορά που η Διαμαντοπούλου μιλά με θετικά λόγια για τον Πιερρακάκη, άλλωστε και οι δύο ήταν κάποια στιγμή στο ΠΑΣΟΚ, αλλά μου έκανε εντύπωση πως λίγες ώρες αργότερα η Χαριλάου Τρικούπη χαρακτήριζε τον προϋπολογισμό του ιδίου ως «κορύφωση μιας οικονομικής πολιτικής που σπαταλά τις ευκαιρίες της χώρας και διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες μέσα από ένα άδικο και αναποτελεσματικό φορολογικό σύστημα». Με μπερδεύει το ΠΑΣΟΚ ώρες ώρες…

ΕΘΝΟΣ: Σύγχρονες, αποτελεσματικές και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις: Η νέα εποχή, τα οπλικά συστήματα και οι μη επανδρωμένες τεχνολογίες

0

Περισσότερες από 30 χώρες αντιτίθενται στο προσχέδιο της COP30 για τις εκπομπές ορυκτών καυσίμων

0

«Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού», λέει ο Λούλα.

Δηλώνουν ότι δεν θα υποστηρίξουν το κείμενο της  Διάσκεψης των Μερών (Conference of the Parties to the UNFCCC- COP30) χωρίς έναν οδικό χάρτη για τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων

Η ομάδα απέστειλε επιστολή στην Προεδρία της Βραζιλίας απαιτώντας να παραμείνει το σχέδιο στο τελικό προσχέδιο της διάσκεψης.

Περισσότερες από 30 χώρες άσκησαν πιέσεις στην Προεδρία της COP30 την Πέμπτη (20), δηλώνοντας ότι δεν θα υποστηρίξουν ένα τελικό κείμενο της Συνόδου Κορυφής που παραλείπει έναν οδικό χάρτη για μια παγκόσμια μετάβαση μακριά από τα ορυκτά καύσιμα.

Οι αντιπροσωπείες απέστειλαν κοινή επιστολή ζητώντας να παραμείνει το θέμα στο πολιτικό προσχέδιο της διάσκεψης.

Το αίτημα προέκυψε αφότου κυκλοφόρησε μεταξύ διπλωματών ότι μια νέα έκδοση του κειμένου θα μπορούσε να αφαιρέσει την πρόταση για έναρξη της δημιουργίας αυτού του χάρτη, η οποία προβλεπόταν στο πρώτο προσχέδιο του θέματος που δημοσιεύθηκε την περασμένη Τρίτη (18).

 ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ: Ο όρος «Χάρτης Πορείας» χρησιμοποιείται στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό σχεδίων δράσης που καθορίζουν συγκεκριμένα βήματα, προθεσμίες και στόχους προς έναν κοινό στόχο. Στην πράξη, πρόκειται για έναν πολιτικό και τεχνικό οδικό χάρτη που ορίζει «ποιος κάνει τι, μέχρι πότε και με ποιους πόρους».

Η κίνηση λαμβάνει χώρα εν μέσω αντίστασης από τους μεγάλους παραγωγούς και καταναλωτές πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα.

Στην επιστολή, χώρες όπως η Κολομβία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και άλλες δηλώνουν ότι «δεν μπορούν να υποστηρίξουν ένα αποτέλεσμα που δεν περιλαμβάνει έναν οδικό χάρτη για έναν δίκαιο, εύτακτο και ισότιμο τρόπο να εγκαταλείψουμε τα ορυκτά καύσιμα».

Η ομάδα συγκεντρώνει έθνη από την Ευρώπη , τη Λατινική Αμερική , την Ασία και τα νησιά του Ειρηνικού , πολλά από τα οποία είναι από τα πιο ενεργά στην υποστήριξη της προώθησης της ενεργειακής μετάβασης.

Ο επικεφαλής της συνόδου κορυφής, ο Βραζιλιάνος διπλωμάτης Αντρέ Κορέα ντο Λάγκο, δέχεται πιέσεις από τις σχεδόν 200 χώρες που έχουν συγκεντρωθεί στην πόλη του Αμαζονίου από την περασμένη εβδομάδα για να διαμορφώσει ένα κείμενο ικανό να επιτύχει συναίνεση, όπως απαιτείται από τους κανόνες της συνόδου κορυφής.

Το τελευταίο του προσχέδιο, δεν κάνει καμία αναφορά στα ορυκτά καύσιμα — παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα έχει υποστηρίξει την ιδέα ως μια σημαντική πρωτοβουλία από την έναρξη της συνόδου κορυφής.

Σύμφωνα με τους διαπραγματευτές, ορισμένες αντιπροσωπείες εξέτασαν ακόμη και το ενδεχόμενο εγκατάλειψης των συνομιλιών σε περίπτωση που αποκλειστεί ο οδικός χάρτης.

Η συζήτηση για τα ορυκτά καύσιμα έχει γίνει το κεντρικό σημείο της COP30. Το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί ο οδικός χάρτης στο τελικό κείμενο, το οποίο βρίσκεται ακόμη υπό διαπραγμάτευση και αναμένεται να προχωρήσει καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της Παρασκευής (21) ή μέχρι το Σαββατοκύριακο.

Globo.com (Brazil)

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

«Η Πρωτοβουλία Οτζαλάν»: Το υψηλού ρίσκου στοίχημα της Τουρκίας αντιμετωπίζει αυξανόμενες προκλήσεις

0

Ο στρατηγός Mazloum Abdi και ο πρωθυπουργός της KRG Masrour Barzani

Στο φόντο μιας «διαδικασίας» που δεν θυμίζει σε τίποτα επίλυση συγκρούσεων, το κουρδικό μπλέξιμο της Άγκυρας δοκιμάζει και πάλι τις αντοχές του ίδιου του συστήματός της.

 Yavuz Baydar

20 Νοεμβρίου

Η λεγόμενη «Ειρηνευτική Πρωτοβουλία» της Τουρκίας, επισήμως αποκαλούμενη «Σχέδιο για μια Τουρκία χωρίς Τρομοκρατία», επιταχύνεται—και μάλιστα με ταχύ ρυθμό. Ωστόσο, πίσω από το γεμάτο αυτοπεποίθηση μήνυμα, κρύβεται μια πολύ πιο ταραγμένη εικόνα, διαμορφωμένη από περιφερειακές ανακατατάξεις, εσωτερικές πολιτικές ευθραυστότητες και, συνολικά, στρεβλή οπτική.

Τρεις εξελίξεις ορίζουν τη σημερινή συγκυρία.

Πρώτον, η κατακραυγή που προκάλεσε το σχέδιο της έκτακτης κοινοβουλευτικής επιτροπής να συναντηθεί με τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν στο νησί Ιμραλί (όπου εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης)—μια κίνηση που προωθήθηκε επίμονα από τον ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

Δεύτερον, το δίλημμα του CHP—υπό δικαστική πίεση και πολιτικό περιορισμό—σχετικά με το αν θα συμμετάσχει σε αυτή την αντιπροσωπεία.

Και τρίτον, η «αιφνιδιαστική εμφάνιση» του στρατηγού Μαζλούμ Άμπντι, διοικητή των κυρίως κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), στο Φόρουμ Ειρήνης και Ασφάλειας Μέσης Ανατολής (MEPS 2025) στη Ντοχούκ, μαζί με την Ιλάμ Αχμέντ, συμπρόεδρο του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας. Τα μηνύματα που μετέφεραν μαζί με τους Ιρακινούς Κούρδους ηγέτες σκιαγράφησαν μια περιφερειακή εικόνα που δημιουργεί νέες προκλήσεις για την Άγκυρα, θολώνοντας το τελικό της σχέδιο.

Από την έναρξή της την 1η Οκτωβρίου 2024, η πρωτοβουλία του Μπαχτσελί για μια «Τουρκία χωρίς Τρομοκρατία» δεν ήταν ποτέ πραγματικά διαχωρίσιμη από τις σεισμικές εντάσεις της περιοχής. Η κυβέρνηση περιτύλιξε την κίνηση με μια ελκυστική ετικέτα—«ειρήνη»—καλύπτοντας μια σκληρή πολιτική πραγματικότητα: από το 2016, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα καμία «πολεμική κατάσταση» μεταξύ του Τουρκικού Στρατού και του PKK, παρά μόνο μερικές αψιμαχίες και μεμονωμένες, μικρής κλίμακας τρομοκρατικές ενέργειες.

Διοικούμενη από το δημοψήφισμα του 2017 υπό ένα άκαμπτο υπερπροεδρικό και κρατικοασφαλίτικο μοντέλο, βασισμένο στην ενότητα των εξουσιών, αυτό που φαίνεται να εκτυλίσσεται δεν είναι μια ειρηνευτική διαδικασία ως εργαλείο παραχώρησης συλλογικών δικαιωμάτων στην κουρδική μειονότητα, αλλά αντιθέτως ένα εργαλείο εδραίωσης της εξουσίας, που αγκαλιάζει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα στο πλαίσιο αυτού που ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί αποκαλούν «Εσωτερικό Μέτωπο» («İç Cephe»). Ίσως να σχετίζεται περισσότερο με μια ασαφή αντίληψη εξωτερικών απειλών παρά με την αναμόρφωση του τοξικού συστήματος διακυβέρνησης.

Ο Μπαχτσελί και ένας πυρήνας συνεργατών του υποστηρίζουν εδώ και καιρό—σε συντονισμό με τον Ερντογάν—ότι η Τουρκία αντιμετωπίζει ένα διαρθρωτικά μεταλλαγμένο περιφερειακό τοπίο. Οι οικονομικοί δεσμοί έχουν σταθεροποιήσει τις σχέσεις με την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν στο Ιράκ. Όμως η Συρία είναι άλλο ζήτημα. Η κατάρρευση του παλαιού μπααθικού καθεστώτος και η άνοδος των SDG, με δεκάδες χιλιάδες μαχητές και διεθνή νομιμοποίηση απέναντι στο ISIS, συνιστούν μια πραγματικότητα που η Άγκυρα δεν μπορεί να διαμορφώσει εύκολα. Η διακριτική υποστήριξη του Ισραήλ προς τις κοσμικές-τοπικές κουρδικές δομές της Συρίας μόνο βαθαίνει το άγχος της Άγκυρας.

Η προτεινόμενη λύση; «Επανενεργοποίηση» του φυλακισμένου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Προσφέροντάς του ένα «δικαίωμα στην ελπίδα»—δηλαδή καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όπως κατ’ οίκον περιορισμό—η κυβέρνηση στοχεύει να εξισορροπήσει τον Μαζλούμ Άμπντι και το σχέδιο της Ροζάβα στα βορειοανατολικά της Συρίας, κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.

Ένα τέτοιο σχέδιο απαιτεί την αποδόμηση του PKK, τον αφοπλισμό των στελεχών του και την πειθώ προς τις Ηνωμένες Πολιτείες να ασκήσουν πίεση στις SDG ώστε να αποδεχθούν ένα έντονα συγκεντρωτικό συριακό κράτος ευθυγραμμισμένο με τις προτιμήσεις της Τουρκίας. Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν φαίνεται να είναι ορατός, αν και το PKK έχει επίσημα διαλυθεί «με το όνομά του», χωρίς ωστόσο να έχει προχωρήσει πλήρως προς τον αφοπλισμό.

Σε μια εμφάνιση έκπληξη στο Duhok, ο Mazloum Abdi παραβρέθηκε με ενθουσιασμό

Μπορεί να πρόκειται για ένα σαρωτικό και αμφίβολο σχέδιο. Οι εξελίξεις στη Ντοχούκ έδειξαν πόσο μακριά έχουν κινηθεί οι περιφερειακοί δρώντες προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Στο MEPS 2025, ο στρατηγός Μαζλούμ Άμπντι έστειλε ένα μήνυμα που δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφές: η Συρία δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να επιστρέψει στο συγκεντρωτικό, μπααθικό της σύστημα. Ύστερα από 15 χρόνια πολέμου, η αποκέντρωση είναι η μόνη ρεαλιστική οδός, και οι λαοί της Συρίας πρέπει να αυτοδιοικηθούν μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Η Ιλάμ Αχμέντ ενίσχυσε αυτό το μήνυμα, επικρίνοντας το παλιό μοντέλο του «μία γλώσσα, ένα κόμμα», το οποίο, όπως υποστήριξε, καταπίεζε όλες τις κοινότητες.

Οι Κούρδοι ηγέτες του Ιράκ αντήχησαν αυτές τις απόψεις. Ο πρόεδρος Νετσιρβάν Μπαρζανί υπογράμμισε ότι η διάλυση των στρατιωτικών δυνάμεων των SDG—κάτι ανάλογο με τη διάλυση των πεσμεργκά των Ιρακινών Κούρδων—δεν είναι ρεαλιστική. Δήλωσε ότι και ο πρωθυπουργός Μασρούρ Μπαρζανί συμμερίζεται την ίδια άποψη. Το μήνυμα: η Συρία είναι πολυεθνοτική και πολυπολιτισμική. Επίσης, από την πλευρά των Ιρακινών Κούρδων, μόνο ένα αποκεντρωμένο ή ομοσπονδιακό μοντέλο μπορεί να λειτουργήσει.

Το πιο εντυπωσιακό, η αντιπροσωπεία της Άγκυρας—μαζί με τον πρώην πρωθυπουργό του ΑΚΡ και νυν ηγέτη ενός μικρού συντηρητικού κόμματος, του GP, Αχμέτ Νταβούτογλου—αποχώρησε αιφνιδίως από τη Ντοχούκ μόλις πληροφορήθηκε ότι θα παρίστατο ο Άμπντι. Έγινε σαφές ότι τα νέα ήταν γι’ αυτούς ένα κρύο ντους.

Η αποχώρηση κατέδειξε επίσης ότι η μαξιμαλιστική στάση της Τουρκίας δεν έχει αλλάξει. Η περιοχή όμως έχει.

Το συνέδριο αποκάλυψε δύο νέες βεβαιότητες: οι Κούρδοι του Ιράκ και της Συρίας δείχνουν πως από εδώ και πέρα θα ενεργούν με βαθύτερο συντονισμό, και ότι οι περαιτέρω εξελίξεις παραμένουν ευθυγραμμισμένες με τις προτιμήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας και του Ισραήλ.

Η ad hoc «επιτροπή ειρήνης» της Τουρκίας

Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσεται—και αγκομαχά—η «Πρωτοβουλία του Ιμραλί», μεταμφιεσμένη υπό τον όρο «Ειρηνευτική Διαδικασία».

Ο Μπαχτσελί φαίνεται να αισθάνεται ότι οι εξελίξεις στη Συρία επιταχύνονται. Η πρόσφατη ώθησή του προς την έκτακτη «επιτροπή αδελφοσύνης και ειρήνης»—όπως αποκαλείται—ώστε να περάσει σε νέα φάση της διαδικασίας, μετά από μήνες στασιμότητας σε ατελείωτες εσωτερικές συζητήσεις, εξηγεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την αίσθηση επείγοντος που τον διακατέχει. Ο χρόνος θεωρείται κατάλληλος—αν όχι ήδη πολύ αργά—για την «επανενεργοποίηση» του Οτζαλάν ως αντιστάθμισμα για να μπει φρένο στους Κούρδους της Συρίας, σύμφωνα με τη διαφαινόμενη επιχειρηματολογία.

Η δραματική δήλωση του Μπαχτσελί—«Αν η επιτροπή δεν πάει στο Ιμραλί (για να συναντήσει πρόσωπο με πρόσωπο τον Οτζαλάν), θα πάω εγώ ο ίδιος»—ερμηνεύεται ως στοιχείο έντασης εντός της κυβερνητικής συμμαχίας.

Ωστόσο, είναι απλώς μια συναισθηματική αντανάκλαση ορισμένων σχολιαστών, που με ευσεβείς πόθους θέλουν να δουν το κυβερνών μπλοκ να καταρρέει. Η αλήθεια είναι το αντίθετο.

Η σύμπραξη MHP-ΑΚΡ παραμένει ριζωμένη σε κοινή στρατηγική θεώρηση. Ο στόχος δεν είναι κατ’ ανάγκην μια ειρηνευτική διαδικασία καθαυτή, αλλά η εδραίωση ενός «εσωτερικού μετώπου» μέσω της εργαλειακής της χρήσης, κάτι που περιλαμβάνει την πίεση προς το CHP να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία ενός «εγχώριου μετώπου» απέναντι σε εξωτερική απειλή ή την τιμωρία του δικαστικά αν αντισταθεί.

Το ΑΚΡ διστάζει να εμβαθύνει την Πρωτοβουλία του Ιμραλί επειδή οι δημοσκοπήσεις μεταφέρουν ένα προειδοποιητικό μήνυμα: περίπου τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων συνολικά αντιτίθενται σε επισκέψεις στον Οτζαλάν ή σε οποιαδήποτε μορφή αμνηστίας προς το PKK, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του Οκτωβρίου της Metropoll.

Μεταξύ των ψηφοφόρων του ΑΚΡ, η αντίθεση κυμαίνεται μεταξύ 55–62 τοις εκατό. Ο Ερντογάν, θεωρώντας ότι κάηκε πολιτικά κατά την ειρηνευτική διαδικασία του 2013–15 (είχε δεχθεί σοβαρό πλήγμα στις εκλογές του Ιουνίου 2015), τοποθετεί πλέον τον εαυτό του σε απόσταση, αφήνοντας την «επιτροπή» να παίρνει τις αποφάσεις—και διατηρώντας το δικαίωμα να τραβήξει την πρίζα αν χρειαστεί. Το έκανε το καλοκαίρι του 2015 και επίσης διέκοψε το έργο της κοινοβουλευτικής επιτροπής που είχε επιφορτιστεί με τη διερεύνηση του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 2016. Αναλαμβάνοντας διαφορετικά ρίσκα, θα μπορούσε να το ξανακάνει.

Η κύρια αντιπολίτευση, το CHP, αντιμετωπίζει επίσης ένα δίλημμα. Συμμετείχε τακτικά στην έκτακτη «επιτροπή αδελφοσύνης», ελπίζοντας να μην αποξενώσει τους Κούρδους ψηφοφόρους. Όμως αυτό δεν μετέβαλε την εκλογική του στήριξη προς καμία κατεύθυνση· αντιθέτως, το İYİP και το Κόμμα Νίκης (ZP) στο υπερεθνικιστικό άκρο επωφελήθηκαν από την αποχή τους—οι ψήφοι τους συνεχίζουν να αυξάνονται. Τώρα, το CHP αντιμετωπίζει μια δύσκολη επιλογή: να συμμετάσχει ενεργά σε μια διαδικασία που δεν ελέγχει ή να διακινδυνεύσει δικαστικά αντίποινα.

Εν τω μεταξύ, το φιλοκουρδικό Κόμμα DEM παραμένει περίεργα δευτερεύον. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις και ανεξάρτητους παρατηρητές, υπάρχει μικρός ενθουσιασμός για τη «διαδικασία» στις κυρίως κουρδικές επαρχίες, γεγονός που, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Οτζαλάν βλέπει με δυσαρέσκεια. Φημολογείται ότι έχει αναθέσει σε άτομα να δημιουργήσουν ένα νέο κόμμα, το οποίο θεωρεί καταλληλότερο από το DEM.

Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι η προσέγγιση της Άγκυρας επιδιώκει μαξιμαλιστικές παραχωρήσεις—πλήρη διάλυση του PKK, υποχώρηση των SDG μέσω παράδοσης των όπλων τους στη Δαμασκό, ευθυγράμμιση των ΗΠΑ, συγκεντρωτισμός στη Συρία—χωρίς να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό ως αντάλλαγμα.

Όπως είπε ο Νετσιρβάν Μπαρζανί, οποιαδήποτε διαδικασία εδώ μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Κι όμως, η Άγκυρα φαίνεται να διαπραγματεύεται από θέση νομικής διάβρωσης και θεσμικής κατάρρευσης. Το δικαστικό σύστημα εκπέμπει συναγερμό, οι φυλακές είναι υπερπλήρεις, η πολιτική πίεση εντείνεται, οι Κούρδοι της Τουρκίας υψώνουν ολοένα και περισσότερο τη φωνή τους ζητώντας τουλάχιστον μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, και η κυβερνητική συμμαχία παραμένει προσηλωμένη στη μηχανική της εσωτερικής αντιπολίτευσης αντί να αντιμετωπίσει με ευελιξία τις περιφερειακές πραγματικότητες.

Στο φόντο μιας «διαδικασίας» που δεν θυμίζει σε τίποτα επίλυση συγκρούσεων, το κουρδικό μπλέξιμο της Τουρκίας δοκιμάζει και πάλι τις αντοχές του ίδιου του συστήματός της.

Για να υποστηρίξετε τις προσπάθειές μου να προστατεύσω την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, θα εκτιμούσα αν σκεφτόσασταν να γίνετε συνδρομητές επί πληρωμή.

Το Palomar είναι δωρεάν, αλλά για να υποστηρίξετε τις προσπάθειές μου να προστατεύσω την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, θα εκτιμούσα αν σκεφτόσασταν να γίνετε συνδρομητές επί πληρωμή. Αυτό διατηρεί το Palomar βιώσιμο/προσβάσιμο για όλους. Αν δεν μπορείτε να αναβαθμίσετε, το κατανοώ.

Ανεξάρτητα από τον τρόπο εγγραφής σας, σας ευχαριστώ που διαβάζετε.

Yavuz Baydar

Η Ανατολική Μεσόγειος στην εποχή της «γεω-οικονομίας»

0

Θεόδωρος Γεωργίου  20/11/2025, 18:47

Στη νέα εποχή που ζούμε, επανασχεδιάζονται ολόκληρες περιοχές του πλανήτη στη βάση του νέου δόγματος της ισχύος. Πράγματι διανύουμε ως παγκόσμια πολιτική κοινωνία μια μεταβατική ιστορική φάση, στην οποία αναγορεύεται ως «πρώτη αρχή» συγκρότησης του κόσμου η ισχύς (Macht). Και επιπλέον συμβαίνει και κάτι άλλο: η οικονομία όχι μόνο αποκτά τα «πρωτεία» έναντι της πολιτικής (αυτό συνέβαινε μέχρι πρόσφατα), αλλά καθίσταται η στρατηγική οντολογική αρχή του κόσμου μας.

Εάν πράγματι στον αναδυόμενο κόσμο μας αυτά τα δύο συμβάντα συγκροτούν την ανθρώπινη δραστηριότητα, τότε αξίζει τον κόπο (θεωρητικό και πολιτικό) να σκιαγραφήσουμε έστω και σε γενικές γραμμές πώς η Ανατολική Μεσόγειος θα γίνει θεματικό αντικείμενο στην επικείμενη πενταήμερη συνδιάσκεψη. Υπενθυμίζω ότι πέντε παράκτια κράτη, Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος, Αίγυπτος και Λιβύη, έχουν αποδεχθεί την πρόσκληση της Αθήνας για να συνομιλήσουν και να διαπραγματευθούν την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου ως επενδυτικό μέγεθος στο κεφάλαιο της ενέργειας.

Διευκρινίζω και επιμένω σε αυτή τη διευκρίνιση, ότι ζούμε σε μια νέα εποχή, η οποία ονομάζεται εποχή της «γεω-οικονομίας». Αυτή η συνθήκη της ανθρώπινης δραστηριότητας εάν συγκριθεί με την προγενέστερη ιστορική φάση, δηλαδή με τη συνθήκη της πολιτικής, του δικαίου και της επικοινωνίας (με αυτή την εποχή που ήδη αποτελεί ιστορικό παρελθόν), τείνει να θεσμοθετήσει νέο αξιακό πλαίσιο και νέες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες. Οι διαφορές ανάμεσα στις δύο αυτές ιστορικές φάσεις (εποχές) είναι ριζικές. Η ιστορική εξέλιξη θα τις καταστήσει με τον καιρό εμφανείς και προσβάσιμες στον κοινό νου. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει επί του προκειμένου είναι το ερώτημα που διατυπώνεται:

Τα παράκτια κράτη της Ανατολικής Μεσογείου θα προσέλθουν στη συνδιάσκεψη ως εθνικά κράτη (δηλαδή ως εκπρόσωποι του παλιού καθεστώτος) ή θα υιοθετήσουν την ημερήσια διάταξη της νέας τάξης πραγμάτων (θα εργαστούν σε επίπεδο συνείδησης και πράξης με τους όρους και τις προϋποθέσεις της «γεω-οικονομίας»);

Αυτό το ερώτημα είναι θεμελιώδες για τη σύγκλιση της πενταμερούς. Οποιο συμβαλλόμενο μέλος εμφανιστεί με τη μάσκα του «παλιού καθεστώτος», δηλαδή ως εθνική οντότητα, τορπιλίζει εκ των προτέρων τις διαβουλεύσεις. Διαβάζω στον ελληνικό Τύπο αναλύσεις του τύπου όπως π.χ. πώς μπορούν οι δύο πρωτεύουσες να διεξάγουν διάλογο όταν η Αθήνα έχει υπογράψει το «Δίκαιο της Θάλασσας», ενώ η Άγκυρα όχι.

Οσοι πολιτικοί αναλυτές διαιωνίζουν απόψεις, θέσεις και επιχειρήματα της πολιτικής νεωτερικότητας είναι εκπρόσωποι του απηρχαιωμένου πολιτικού πνεύματος.

Δυστυχώς για την ελληνική πολιτική σφαίρα, οι «διαμορφωτές γνώμης» έχουν εκπαιδευτεί σε αυτό το έργο, σε αυτή τη δουλειά. Τα πράγματα όμως στο παγκόσμιο πλανητικό στερέωμα έχουν αλλάξει ριζικά. Με άλλα λόγια, εάν η Αθήνα που πήρε τη σχετική πρωτοβουλία προσέλθει στον «γεω-οικονομικό διάλογο» με τους όρους της εθνικής ιδεολογίας, τότε η ίδια θα έχει υπονομεύσει το έργο της (Aufgabe). Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους συνομιλητές στη συνδιάσκεψη.

Συνοψίζοντας λέω πολύ απλά ότι ενώ έχουμε εισέλθει σε μια νέα εποχή και ενώ έχει καταρρεύσει το απηρχαιωμένο καθεστώς της πολιτικής και του δικαίου, η Ελλάδα επιμένει να ζει με τα φαντάσματα της εθνικής κοσμογένεσής της. Χρειάζεται τόλμη από όλους μας να φθάσουμε στο επιδιωκόμενο «τέλος» μας. Με όλες τις σημασίες του όρου.

O Θεόδωρος Γεωργίου είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας

tanea.gr

Μην τον παρεξηγήσεις Κίμπερλι! Του έπεσε ο… μουτζούρης!

0

Δεν θα πιστέψετε ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα που προσπαθεί να λύσει σήμερα το Μαξίμου! Ποιοι θα εκπροσωπήσουν την κυβέρνηση στην αποψινή εκδήλωση του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου στον “Ελληνικό Κόσμο”!

Μιλάμε ότι έχει πέσει… περονόσπορος! Μετά τις δηλώσεις της Κίμπερλι για τον Πειραιά και την Cosco, στην κυβέρνηση παίζουν τον… μουτζούρη!

Η αποψινή εκδήλωση δεν είναι δευτεροκλασάτη, καθώς είναι επετειακή για τα 30χρονα του Επιμελητηρίου. Εκτός αυτού ενώ έρχονται και σημαντικοί Κινέζοι αξιωματούχοι για τον σκοπό αυτό, ενώ βέβαια θα είναι παρών και ο πρέσβης της Κίνας.

Έλα, όμως, που οι υπουργοί δεν θέλουν να τους κακοχαρακτηρίσει η Κίμπερλι πως κάνουν… κακές παρέες! Έτσι, δηλώνουν πολύ busy! Οι μπαγάσηδες επικαλούνται τις πιο απίθανες δικαιολογίες…

Στο Μαξίμου, λοιπόν, ψάχνουν να βρουν λύση. Καταλαβαίνουν πως δεν γίνεται να μην εκπροσωπηθεί η κυβέρνηση, αλλά θέλουν να αποφύγουν και τα πολλά-πολλά με τους “σχιστομάτηδες”!

Οι υπουργοί έχουν πέσει… στα πόδια της Κίμπερλι για μια τζούρα… αμερικανικής εύνοιας, είναι ώρα να δυσαρεστούν τα υπερατλαντικά αφεντικά; Τύθφλα να ‘χει ο Πιουριφόι!

Σύντομα θα μάθουμε σε ποιον έπεσε ο… μουτζούρης, αλλά όποιος κι αν πάει, τον βλέπω να παρίσταται μουτρωμένος –μην τυχόν τον παρεξηγήσει η Κίμπερλι ότι κάνει ανοίγματα στους Κινέζους– και να φεύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται… τρέχοντας!

«Eάν η Γερμανία επιμείνει στον δρόμο του πολέμου, δεν θα υπάρξει άλλη Γερμανία, ποτέ»- Σ.Καραγκάνοφ

1

Ο Ρώσος πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός Σεργκέι Καραγκάνοφ, ο οποίος εργάζεται ως σύμβουλος της πολιτικής ελίτ της Ρωσίας εδώ και δεκαετίες, θεωρεί ότι ένα περιορισμένο πυρηνικό χτύπημα κατά της Δύσης είναι η έσχατη λύση για να αποτρέψει τους αντιπάλους της Ρωσίας και έτσι να αποτρέψει έναν πλήρους κλίμακας Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Καραγκάνοφ είναι γνωστός πέρα από τα σύνορα της Ρωσίας για δηλώσεις που θεωρούνται εξαιρετικά απειλητικές, όχι μόνο προς τη Δύση. Υποστηρίζει την ενίσχυση της πυρηνικής αποτροπής για την αποφυγή του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, ακόμη και μέσω ενός «περιορισμένου» πυρηνικού πρώτου χτυπήματος κατά μιας χώρας του ΝΑΤΟ, όπως είχε εξηγήσει ήδη τον Σεπτέμβριο του 2024. Σύμφωνα με την εκτίμησή του, ένα τέτοιο χτύπημα, ως «τελευταία προειδοποίηση», δεν θα πυροδοτούσε απαραίτητα έναν πλήρη πυρηνικό πόλεμο, αλλά θα τον απέτρεπε.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό Multipolar, ο Καραγκάνοφ επιβεβαίωσε την άποψή του, αναφέροντας ότι περίπου το 90% των Ρώσων υποστηρίζει αυτή τη θέση, η οποία περιλαμβάνει κριτική και προς τον πρόεδρο Πούτιν, τον οποίο κατηγορεί για δειλία στον πόλεμο της Ουκρανίας και στη σύγκρουση με τη Δύση.

Ο ίδιος εκτιμά ότι ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου είναι τόσο υψηλός όσο στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και συνεχίζει να αυξάνεται. Ένας λόγος είναι ότι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός έχει χάσει «τον φόβο του πολέμου, ειδικά του πυρηνικού πολέμου», κάτι που υπήρξε σταθεροποιητικός παράγοντας για 70 χρόνια. Για τον Καραγκάνοφ, η «αναβίωση του φόβου του πολέμου» είναι βασική για να επαναφέρουν οι Ευρωπαίοι τη «γεωπολιτική τους ευθύνη».

Αντιτιθέμενος σε ειδικούς όπως ο Αμερικανός Theodore Postol, που προειδοποιούν ότι ακόμη και περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ο Καραγκάνοφ δηλώνει ότι «ο μύθος της ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης είναι μόνο ένας θρύλος». Παράλληλα χαρακτηρίζει τη χρήση πυρηνικών όπλων ως «βαρύ ηθικό αμάρτημα» και εύχεται να μην χρησιμοποιηθούν ποτέ.

Απαντώντας στις αντιρρήσεις ότι οι δηλώσεις του «ερμηνεύονται στη Δύση ως άμεση απειλή», ο 73χρονος είπε ότι πρόκειται για «απολύτως τρελούς ανθρώπους», ειδικά στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον ιστορικό, η ευρωπαϊκή ηγεσία έχει «εκφυλιστεί», και ο διάλογος μαζί της είναι άσκοπος· «Πρέπει να φοβούνται μόνο ένα πράγμα  τον σωματικό πόνο».

Ο Καραγκάνοφ τονίζει ότι η Ρωσία βρίσκεται μπροστά σε δίλημμα: είτε να δείξει την αποτελεσματική αποτροπή της, είτε να εξαντληθεί από τις κυρώσεις. Κατακρίνει την ηγεσία του για αναποφασιστικότητα, αλλά θεωρεί ότι τα λόγια του θα ακουστούν. Αν υπάρξει οικονομικός πόλεμος, η απάντηση πρέπει να είναι στρατιωτική. Οι κυρώσεις πρέπει να απαντώνται με «στρατιωτικά πλήγματα», προσεκτικά σταθμισμένα σε κάθε περίπτωση.

Σύμφωνα με τον Καραγκάνοφ, η ανάγκη για προληπτικά ή πυρηνικά αντίποινα έχει πλέον γίνει επικρατούσα άποψη στη Ρωσία, με ευρεία συναίνεση τόσο στον πληθυσμό όσο και στην στρατιωτικοπολιτική ελίτ. Παρότι η χρήση πυρηνικών όπλων παραμένει «σοβαρή ηθική απόφαση και μεγάλη αμαρτία», σε ακραίες καταστάσεις θεωρείται μέσο για να «φέρουν τους τρελούς στα συγκαλά τους».

Ο ίδιος δηλώνει ότι η Δύση, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, «προετοιμάζεται για πόλεμο» και ότι οι ενέργειές της είναι άμεση προετοιμασία για σύγκρουση. Προειδοποιεί ότι «εάν η Γερμανία επιμείνει στον δρόμο του πολέμου, δεν θα υπάρξει άλλη Γερμανία, ποτέ». Καταλήγει λέγοντας ότι η Γερμανία έχει ήδη προκαλέσει τεράστια ζημιά στην Ευρώπη, την ανθρωπότητα και τον εαυτό της, και ότι η καταστροφή της θεωρείται αναγκαία σε περίπτωση νέας αντιπαράθεσης.

https://rtde.xyz/international/262012-karaganow-es-wird-kein-deutschland/

https://www.militaire.gr/rosia-karaganof-polemos-germania/

Ο πρόεδρος της Κύπρου ταξιδεύει στον Λίβανο για τα κοιτάσματα «Αφροδίτη» και «Κορνό»

0
Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης ανακοίνωσε ότι θα μεταβεί στον Λίβανο στις 26 Νοεμβρίου για να πραγματοποιήσει συνομιλίες σχετικά με την ανάπτυξη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου «Αφροδίτη» και «Κόρνο», τα οποία έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον ενεργειακών εταιρειών, γράφει η τουρκοκυπριακή Kibris Postasi.

Στόχος είναι η λήψη τελικής επενδυτικής απόφασης το 2026 και η ενίσχυση της περιφερειακής συνεργασίας.

Ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης ανακοίνωσε ότι η επίσκεψή του γίνεται υπό το πρίσμα των νέων εξελίξεων στον ενεργειακό τομέα σχετικά με την ανάπτυξη των κοιτασμάτων «Αφροδίτη» και «Κόρνο».

Το τουρκοκυπριακό δημοσίευμα επικαλούμενο το Philenews.com σημειώνει ότι ο Χριστοδουλίδης, στην ομιλία του στο «13ο Συμπόσιο Ενέργειας Financial Media Way» που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία, δήλωσε ότι οι εταιρείες ενεργειακών κολοσσών δείχνουν ενδιαφέρον για την ελληνική ΑΟΖ και ότι αυτό θα «ενισχύσει τη διεθνή εικόνα της χώρας, θα προσελκύσει επενδύσεις και περιφερειακή συνεργασία και ότι σύντομα θα ακολουθήσουν οι υπογραφές».

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Αλάσκα: Ξεκίνησε η νύχτα των 65 ημερών στην βορειότερη πόλη των ΗΠΑ

0

Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης, ο Ήλιος δεν θα ανατείλει πάνω από τον ορίζοντα στο Ουτκιάγκβικ για τις επόμενες 64 ημέρες.

Ένα εκπληκτικό timelapse βίντεο απαθανατίζει την τελευταία ανατολή και δύση του ηλίου του έτους στο Ουτκιάτζβικ της Αλάσκας, καθώς η βορειότερη πόλη των ΗΠΑ εισέρχεται σε 65 ημέρες πολικής νύχτας.

 

Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης, ο Ήλιος δεν θα ανατείλει πάνω από τον ορίζοντα στο Ουτκιάγκβικ για τις επόμενες 64 ημέρες. Αλλά η περιοχή της Αλάσκας δεν θα βρίσκεται σε απόλυτο σκοτάδι και θα βιώσει μερικές ώρες αυτού που είναι γνωστό ως «πολιτικό λυκόφως», το οποίο είναι το απαλό μπλε φως που παρατηρείται κανονικά πριν από την αυγή.

Το Ουτκιάγκβικ βρίσκεται περίπου 800 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Φέρμπανκς και φιλοξενεί περίπου 4.400 κατοίκους, με αρχαιολογικούς χώρους που χρονολογούνται από το 500 μ.Χ., σύμφωνα με την ιστοσελίδα της πόλης.

Χωρίς το φως του Ήλιου και τη θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι θερμοκρασίες πέφτουν κατακόρυφα κατά τη διάρκεια της Πολικής Νύχτας σε όλο τον Αρκτικό Κύκλο.

Το φαινόμενο της Πολικής Νύχτας παίζει επίσης ρόλο στο σχηματισμό της Πολικής Δίνης, μιας περιοχής χαμηλής πίεσης που περιέχει εξαιρετικά κρύο αέρα στη στρατόσφαιρα της Γης.

Ενώ οι χειμώνες στο Ουτκιάγκβικ χαρακτηρίζονται από περισσότερες από 60 ημέρες σκοταδιού, το καλοκαίρι, η πόλη βιώνει σχεδόν τρεις μήνες πλήρους ηλιακού φωτός.

Τους θερμότερους μήνες, το Ουτκιάγκβικ φιλοξενεί επίσης την βορειότερη ποδοσφαιρική ομάδα της Αμερικής, κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής σεζόν στο Λύκειο Μπάροου.

AP

Η επόμενη ανατολή του ηλίου στην πόλη θα είναι περίπου στις 1:23 μ.μ. τοπική ώρα στις 26 Ιανουαρίου 2026.

https://www.ieidiseis.gr/perivallon/631497/alaska-xekinise-i-nychta-ton-65-imeron-stin-voreioteri-poli-ton-ipa-vinteo/

Ιστορική μέρα για τον ΠΑΟΚ: Εγκρίθηκε ομόφωνα από τον ΑΣ το μνημόνιο της ΠΑΕ για τη Νέα Τούμπα

0

H κοινή ανακοίνωση ΠΑΕ και Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ κάνει λόγο για ιστορική συμφωνία που αφορά την κατασκευή της Νέας Τούμπας.

Mία νέα ημέρα ανατέλλει για τον ΠΑΟΚ μετά τη σημερινή (Πέμπτη 20/11) ιστορική συμφωνία του ΑΣ με την ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Το προτεινόμενο από την ΠΑΕ μνημόνιο συναντίληψης το οποίο παραδόθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στον Ερασιτέχνη και το οποίο ήταν προϊόν συνεχούς διαβούλευσης και συνεργασίας, έγινε ομόφωνα αποδεκτό, με ψήφους 15-0 από το διοικητικό συμβούλιο του ΑΣ ΠΑΟΚ, ανοίγοντας πλέον τον δρόμο για την κατασκευή της Νέας Τούμπας από τον Ιβάν Σαββίδη.

Η έγκριση του μνημονίου αποτελεί το αποτέλεσμα εκτεταμένων συζητήσεων και διαπραγματεύσεων που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα, με στόχο τη διαμόρφωση ενός σταθερού και αμοιβαία αποδεκτού πλαισίου για την ολοκλήρωση του έργου της Νέας Τούμπας.

Πλέον, η ΠΑΕ και ο Ερασιτέχνης προχωρούν στην υλοποίηση της διαδικασίας που αναμένεται να σηματοδοτήσει την είσοδο στη νέα φάση του έργου.

Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μία εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη για όλη την οικογένεια του ΠΑΟΚ, που ενισχύει την προσπάθεια να υλοποιηθεί το όνειρο για ένα υπερσύγχρονο γήπεδο.

«Στη χρονιά που ο σύλλογος θα γιορτάσει τα 100 του χρόνια, όλοι μαζί ενωμένοι, θα προχωρήσουμε και θα στείλουμε το μήνυμα σε κάθε κατεύθυνση, ότι τα καλύτερα είναι μπροστά μας. Το όνειρο, πλέον, αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα… ΠΑΕ ΠΑΟΚ – ΑΣ ΠΑΟΚ», καταλήγει η κοινή ανακοίνωση των δύο πλευρών.

Η ανακοίνωση του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ

https://www.ieidiseis.gr/athlitismos/631488/istoriki-mera-gia-ton-paok-egkrithike-omofona-apo-ton-as-to-mnimonio-tis-pae-gia-ti-nea-toympa/