Αρχική Blog Σελίδα 424

Γρίβας Διγενής και Βόρειος Ήπειρος – Το σχέδιο της ΕΟΚΑ για αντάρτικο

Από
pcuser
-
0

Το 1959 μια ομάδα Κυπρίων Αγωνιστών της ΕΟΚΑ βρέθηκε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για να συνεχίσουν τις σπουδές τους που είχαν διακόψει την περίοδο του Απελευθερωτικού Αγώνα ενάντια των Άγγλων αποικιοκρατών.

Μέσα σε ένα επαναστατικό κλίμα, με μεγάλα όνειρα που είχαν ωριμάσει σε έναν ηρωικό αγώνα έριχναν το βλέμμα τους μακριά, σ’ άλλους αγώνες του Ελληνισμού. Γι’ αυτό συνέστησαν τον Πανσπουδαστικό Σύνδεσμο Αγωνιστών Κύπρου (ΠΣΑΚ).

Πρώτος στόχος του Συνδέσμου ήταν να μεταφέρουν τη φλόγα και το επαναστατικό κλίμα του Αγώνα του 1955 – ΄59 από το ακριτικό νησί της Αφροδίτης σε μία άλλη ακριτική περιοχή του σκλαβωμένου Ελληνισμού, τη Βόρειο Ήπειρο.

Η Κύπρος το μαρτυρικό νησί, ανοικτό πάντα απέναντι στους ανέμους και τους κινδύνους επαγρυπνεί στις επάλξεις του έθνους.

Η Κύπρος άκουγε πάντα τη φωνή της ανάγκης και έσπευδε πρώτη να προσφέρει γενναιόδωρα τη δική της βοήθεια στα σκλαβωμένα αδέρφια. Είναι γνωστή η προσφορά της στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1912 – ΄13, στον θρυλικό αγώνα του 1940 και σε άλλες κρίσιμες στιγμές.

Η υπόθεση των αλύτρωτων αδερφών ήταν από τα σοβαρά θέματα που απασχολούσαν σε συζητήσεις τους Αγωνιστές της ΕΟΚΑ στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως των Εγγλέζων, στα κρησφύγετα και σε άλλες δραστηριότητες τους.

grivas deka
Ο Γεώργιος Γρίβας και η σύζυγός του Βασιλική Ντέκα

Οι Κύπριοι φοιτητές σκληροπυρηνικά στελέχη του Αγώνα και εμπειροπόλεμοι θέλησαν έτσι να μιμηθούν τους Κρητικούς αντάρτες οι οποίοι στις αρχές του 20ου αιώνα ενίσχυσαν μαζικά τον Μακεδονικό Αγώνα, κάνοντας μεγάλες θυσίες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Την πρωτοβουλία για την προετοιμασία της εισόδου ενόπλων Κυπρίων στα αλβανοκρατούμενα εδάφη την είχε αναλάβει ο ιστορικός Γιάννης Σπανός.

Η ομάδα συναντήθηκε με τον θρυλικό αρχηγό της ΕΟΚΑ, Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα – Διγενή, ο οποίος είχε κατευθύνει με επιτυχία τον Αγώνα του κυπριακού λαού.

Ο Διγενής ήταν μία μεγάλη φυσιογνωμία, η φήμη είχε ξεπεράσει προ καιρού τα σύνορα της μεγαλονήσου και δεν τον αμφισβητούσαν ούτε οι εχθροί του.

Και μια βρετανική εφημερίδα τον είχε αποκαλέσει «ο μεγαλύτερος ηγέτης ανταρτών όλων των εποχών».

Του ζήτησαν λοιπόν να ηγηθεί μιας διείσδυσης Αγωνιστών της ΕΟΚΑ στα βορειοηπειρωτικά εδάφη. Όπως θυμάται ο κ. Γιάννης Σπανός «ο γέρος συγκινήθηκε και μας ζήτησε να κρατήσουμε πλήρη μυστικότητα».

Τους ζήτησε χρόνο για να σκεφτεί και τους συμβούλευσε «στο μεταξύ να δράτε με ιδιαίτερη προσοχή αφού δεν υπάρχει λόγος να κοινοποιηθεί αυτή η απόφαση».

grivas 2

Η ΠΣΑΚ ανέθεσε τους ρόλους στα μέλη της γι’ αυτούς που θα ήταν στην πρώτη γραμμή και θα διείσδυαν ένοπλοι στη Βόρειο Ήπειρο και για εκείνους που θα έμεναν στη δεύτερη γραμμή για την ενίσχυση του Αγώνα, με εφοδιοπομπές και εκστρατεία στον διπλωματικό τομέα.

Κέντρα ήταν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, ενώ αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα με τα Ιωάννινα, ενόσω δεν υπήρχαν κυπριακοί σύνδεσμοι, στη μεθόριο των αλβανικών συνόρων.

Στο μεταξύ πραγματοποιώντας κι άλλες επαφές με τον Αρχηγό εκείνος κάποια μέρα τους είπε: «παιδιά ας περιμένουμε γιατί όπως φαίνεται δεν θα πάμε πάνω αλλά θα πάμε κάτω».

Είχε πλέον καταστεί βέβαιο ότι οι Τούρκοι προετοίμαζαν την τουρκανταρσία με τον εξοπλισμό παραστρατιωτικών ομάδων. Η υπόθεση της απελευθέρωσης της Βορείου Ηπείρου με τη διοργάνωση αντάρτικου από Κύπριους Αγωνιστές της ΕΟΚΑ παρέμεινε απραγματοποίητη γιατί «το χρέος μας κάλεσε να έρθουμε εδώ για να αμυνθούμε και να εμποδίσουμε τις νέες τουρκικές δολιότητες».

Νέες προκλήσεις, νέες ηρωικές σελίδες θα έγραφαν οι περισσότεροι από τους Αγωνιστές που μετείχαν στην ομάδα για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι ηγήθηκαν στην κάθοδο των εθελοντικών τμημάτων των φοιτητών στην Κύπρο το 1963 – ΄64.

Μερικοί από τους πρωταγωνιστές είναι σήμερα προσωπικότητες με διεθνή φήμη «και δεν είχαν κανένα λόγο να προβούν σε αποκαλύψεις για μια υπόθεση που διακόπηκε εν τη γεννέση της», αναφέρει ο κ. Σπανός.

Πέτρος Τσερκέζης, 15 Μαϊου 2006 (από την εφημερίδα «Ταχυδρόμος της Ηπείρου»)

Στιγμιότυπα από την εκδήλωση για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου την Δευτέρα 2 Μαρτίου του 1964 και την συμμετοχή του Γρίβα Διγενή*

* Ο ήχος του σπάνιου αυτού βίντεο δυστυχώς δεν διασώζεται, όμως στα αρχεία της απομαγνητοφώνησης του, διαβάζουμε πως ο Γρίβας κατά την ομιλία του στην εκδήλωση για την Απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου, απήυθυνε κάλεσμα προς την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου μετά το πέρας της κρίσης στην Κύπρο.

“GENERAL GRIVAS DEMANDED A QUICK LIBERATION OF THE NORTHERN EPIRUS AS SOON AS THE CYPRUS CRISIS WAS OVER. AT THIS WREATH LAYING CEREMONY AT THE TOMB OF THE UNKNOWN SOLDIER HE REPEATED HIS CALL”

Γρίβας Διγενής και Βόρειος Ήπειρος – Το σχέδιο της ΕΟΚΑ για αντάρτικο

Γιατί όσα κάνει ο Τραμπ στη Βενεζουέλα μας αφορούν όλους

Από
pcuser
-
0

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου 
Βενεζουέλα, Μαδούρο και διεθνές δίκαιο.
Όταν η ισχύς υπερισχύει των κανόνων.
    Η σύλληψη ή εξαναγκαστική μεταφορά του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από τις ΗΠΑ, αποτελεί γεγονός στρατηγικής σημασίας.
Όχι τόσο για τη Βενεζουέλα, όσο για το διεθνές σύστημα ασφάλειας και τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται (ή παρακάμπτεται) το διεθνές δίκαιο.
Διότι αν ένας εν ενεργεία αρχηγός κράτους μπορεί να συλληφθεί μονομερώς από ξένη δύναμη, χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τότε μιλάμε για ποιοτική μεταβολή των κανόνων εμπλοκής στη διεθνή πολιτική.
Το διεθνές δίκαιο είναι σαφές:
εν ενεργεία αρχηγοί κρατών απολαμβάνουν πλήρη προσωπική ασυλία. Η αρχή αυτή δεν είναι τυπική λεπτομέρεια, αλλά θεμέλιο της διεθνούς σταθερότητας. Χωρίς αυτήν, κάθε σύγκρουση θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κυνήγι ηγετών.
Μοναδικές εξαιρέσεις:
1.ρητή εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας (Κεφ. VII), ή
2. παράδοση από το ίδιο το κράτος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.
Ούτε το ICC διαθέτει εκτελεστική ισχύ, ούτε τα εντάλματά του νομιμοποιούν στρατιωτικές επιχειρήσεις σύλληψης. Το διεθνές ποινικό δίκαιο δεν είναι άδεια εισβολής.
Εάν λοιπόν όντως υπήρξε στρατιωτική επιχείρηση σύλληψης αρχηγού κράτους χωρίς διεθνή νομιμοποίηση, τότε δεν μιλάμε για «εφαρμογή δικαίου», αλλά για στρατηγική επιβολή ισχύος.
Για τα επιτελεία και τους στρατιωτικούς αναλυτές, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι η προσωπικότητα του Μαδούρο, αλλά το precedent.
Αν γίνει αποδεκτό ότι,
μεγάλες δυνάμεις μπορούν να συλλαμβάνουν ηγέτες «εχθρικών» κρατών, τότε,
κάθε σύγκρουση αποκτά χαρακτήρα decapitation strategy,
η αποτροπή αποδυναμώνεται,
και η αστάθεια γενικεύεται.
Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες πρακτικές δεν εφαρμόζονται
σε πυρηνικές δυνάμεις,
σε χώρες με σοβαρή στρατιωτική ισχύ,
σε κράτη με ισχυρές συμμαχίες.
Το διεθνές δίκαιο, στην πράξη, σταματά εκεί που αρχίζει το κόστος.
Η «αλά καρτ» εφαρμογή των κανόνων και η διεθνής εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών το αποδεικνύει.
Ουκρανία: απόλυτη επίκληση της εδαφικής ακεραιότητας
Ιράκ 2003: εισβολή χωρίς ΟΗΕ, χωρίς συνέπειες
Κόσοβο: παράκαμψη ΟΗΕ στο όνομα της «ανθρωπιστικής επέμβασης»
Γάζα και Υεμένη: επιλεκτική ευαισθησία στην αναλογικότητα
ICC: διώξεις κυρίως σε αδύναμα κράτη
Το αποτέλεσμα είναι ένα διεθνές σύστημα όπου οι κανόνες δεν καταργούνται, αλλά αναστέλλονται επιλεκτικά.
Ο Θουκυδίδης περιέγραψε με ακρίβεια αυτό που σήμερα ονομάζουμε realpolitik:
«ο ισχυρός πράττει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί».
Η φράση αυτή δεν είναι ηθική τοποθέτηση, αλλά στρατηγική διαπίστωση. Το διεθνές δίκαιο λειτουργεί όσο συμπίπτει με τα συμφέροντα των ισχυρών. Όταν παύει να τα εξυπηρετεί, παρακάμπτεται.
Η υπόθεση της Βενεζουέλας επιβεβαιώνει ότι επιστρέφουμε σ’ έναν κόσμο ισχύος και όχι κανόνων, όπου η νομιμοποίηση έπεται της πράξης και όχι το αντίστροφο.
Τι σημαίνει αυτό για μικρά και μεσαία κράτη ;
Για χώρες όπως η Ελλάδα, το μήνυμα είναι σαφές και ανησυχητικό.
Το διεθνές δίκαιο είναι απαραίτητο,
αλλά δεν είναι από μόνο του επαρκές.
Η ασφάλεια δεν διασφαλίζεται μόνο με νομικά επιχειρήματα, αλλά με
αποτρεπτική ισχύ,
συμμαχίες,
και στρατηγική σοβαρότητα.
Όταν οι κανόνες εφαρμόζονται «κατά περίπτωση», τότε η ισχύς επιστρέφει στο κέντρο της διεθνούς πολιτικής.
Συμπερασματικά, η υπόθεση Μαδούρο δεν αφορά τη Βενεζουέλα.
Αφορά το αν ο κόσμος κινείται προς ένα σύστημα κανόνων, ή
ένα σύστημα όπου οι κανόνες ερμηνεύονται από τους ισχυρούς.
Αν το διεθνές δίκαιο γίνει απλώς εργαλείο αφήγησης, τότε η στρατηγική πραγματικότητα θα θυμίζει όλο και περισσότερο τον Θουκυδίδη, χωρίς προσχήματα και χωρίς αυταπάτες.
https://www.militaire.gr/giati-osa-kanei-o-tramp-sti-venezoyela-mas-aforoyn-oloys/

CIA: “Βαθύ λαρύγγι” μέσα από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας βοήθησε στη σύλληψη του Μαδούρο

Από
pcuser
-
0

Η εν λόγω πηγή ήταν μέρος ενός εκτενούς δικτύου πληροφοριών.

Μια πηγή της CIA μέσα στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας βοήθησε τις ΗΠΑ να εντοπίσουν τη θέση του Νικολάς Μαδούρο πριν από τη σύλληψή του από την ελίτ Δύναμη Delta του Αμερικανικού Στρατού.

Το «βαθύ λαρύγγι» ήταν μέρος ενός εκτενούς δικτύου άλλων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων αεροφωτογραφικών και σημάτων πληροφοριών, που ενημέρωσαν την επιχείρηση, η οποία ήταν αποτέλεσμα μηνών σχολαστικού σχεδιασμού και συνεργασίας μεταξύ της CIA και του Υπουργείου Άμυνας.

Ο Διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, έχει δηλώσει προηγουμένως ότι η υπηρεσία θα δώσει προτεραιότητα στη στρατολόγηση ανθρώπινων πηγών.

Δεν κατέστη δυνατό να προσδιοριστεί άμεσα πότε στρατολογήθηκε η πηγή.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε προσφέρει αμοιβή 50 εκατομμυρίων δολαρίων για πληροφορίες που θα οδηγούσαν στη σύλληψη του Μαδούρο.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, σύρθηκαν από το υπνοδωμάτιό τους από δυνάμεις των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της επιχείρησης που οδήγησε στη σύλληψή τους, σύμφωνα με δύο πηγές που είναι εξοικειωμένες με το θέμα.

Το ζευγάρι συνελήφθη κατά τη διάρκεια της νύχτας ενώ κοιμόταν, είπαν οι πηγές.

Η επιχείρηση, που πραγματοποιήθηκε από την ελίτ Delta Force του Αμερικανικού Στρατού, δεν είχε καμία απώλεια από την πλευρά των ΗΠΑ, δήλωσε αξιωματούχος των ΗΠΑ.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/663506/cia-vathy-laryggi-mesa-apo-tin-kyvernisi-tis-venezoyelas-voithise-sti-syllipsi-toy-madoyro/

Ντ.Τραμπ live: «Είμαστε έτοιμοι να εξαπολύσουμε και δεύτερη πολύ μεγαλύτερη επίθεση, αν χρειαστεί»

Από
pcuser
-
0

Η αναλυτική δήλωση του προέδρου των ΗΠΑ για την επίθεση στην Βενεζουέλα

Στην πρωινή επιχείρηση στη Βενεζουέλα και στη σύλληψη του ζεύγους Μαδούρο  αναφέρηκε  ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ σε νέα αναλυτική τοποθέτησή του.

Ο Αμερικανός πρόεδρος είπε μεταξύ άλλων:

–  Θα κάνουμε τη Βενεζουέλα μεγάλη ξανά

– Θα διοικήσουμε τη χώρα μέχρι να μπορέσουμε να καταστήσουμε μια ασφαλή, σωστή και συνετή μετάβαση

– Θέλουμε ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη για τον σπουδαίο λαό της Βενεζουέλας, και αυτό περιλαμβάνει πολλούς από τη Βενεζουέλα που ζουν τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες και θέλουν να επιστρέψουν στη χώρα τους. Είναι η πατρίδα τους

– Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε να αναλάβει τη Βενεζουέλα κάποιος άλλος που δεν έχει στο νου του το καλό του λαού της Βενεζουέλας. Έχουμε περάσει δεκαετίες από αυτό. Δεν θα το αφήσουμε να συμβεί

– – Ο Μαδούρο προσπαθούσε να μπει σε ένα ασφαλές μέρος. Ξέρετε, το ασφαλές μέρος είναι από ατσάλι. Και δεν κατάφερε να φτάσει στην πόρτα επειδή οι δικοί μας  αν τόσο γρήγοροι. Πέρασαν από τον αντίπαλο τόσο γρήγορα, και δεν πρόλαβε να κλείσει την πόρτα. 

 –  Οι άνθρωποι στην Κούβα έχουν υποφέρει εδώ και πολλά χρόνια. Νομίζω ότι η Κούβα είναι κάτι για το οποίο θα καταλήξουμε να μιλάμε, επειδή είναι ένα έθνος που έχει αποτύχει πολύ.

= Ο πρόεδρος της Κολομβίας Gustavo πρέπει να προσέχει 

– Θα έχουμε τις πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες των Ηνωμένων Πολιτειών, τις μεγαλύτερες οπουδήποτε στον κόσμο, να μπουν και να ξοδέψουν δισεκατομμύρια δολάρια, να επισκευάσουν τις άσχημα κατεστραμμένες υποδομές και να αρχίσουν να βγάζουν χρήματα για τη χώρα.

– Ο δικτάτορας έφυγε επιτέλους και ο λαός της Βενεζουέλας είναι επιτέλους ελεύθερος. Σήμερα το πρωί, η Αμερική είναι ένα πιο περήφανο έθνος.

– Είμαστε έτοιμοι να εξαπολύσουμε μια δεύτερη και πολύ μεγαλύτερη επίθεση, αν χρειαστεί.

– Θα κυβερνήσουμε τη Βενεζουέλα μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε μια ασφαλή, σωστή και συνετή μετάβαση

– Ο Μαδούρο και η σύζυγός του σύντομα θα αντιμετωπίσουν την πλήρη ισχύ της αμερικανικής δικαιοσύνης και θα δικαστούν σε αμερικανικό έδαφος. Αυτή τη στιγμή, βρίσκονται σε ένα πλοίο με προορισμό τη Νέα Υόρκη.

– Αυτή η συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βενεζουέλας θα κάνει τον λαό της Βενεζουέλας πλούσιο, ανεξάρτητο και ασφαλή, και θα κάνει επίσης τους πολλούς ανθρώπους από τη Βενεζουέλα που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες εξαιρετικά ευτυχισμένους.

– Αυτό που συνέβη στον Νικολάς Μαδούρο χρησιμεύει ως προειδοποίηση σε όποιον απειλεί την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών.

-Όλες οι πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες στη Βενεζουέλα θα πρέπει να καταλάβουν: αυτό που συνέβη στον Μαδούρο θα μπορούσε να συμβεί και σε αυτούς, και θα συμβεί αν δεν ενεργήσουν δίκαια, ακόμη και απέναντι στον ίδιο τους τον λαό. 

– Ο Μαδούρο έστειλε άγριες και δολοφονικές συμμορίες για να τρομοκρατήσουν Αμερικανούς πολίτες. Ήταν στο Κολοράντο και κατέλαβαν διαμερίσματα. Έκοβαν τα δάχτυλα των ανθρώπων αν καλούσαν την αστυνομία. Ήταν βάναυσοι, αλλά δεν είναι τόσο βάναυσοι τώρα.

Νωρίτερα σε συνέντευξή του στο Fox News είχε αποκαλύψει πως παρακολουθούσε την επιχείρηση σε πραγματικό χρόνο.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/deite-live-tis-diloseis-tou-proedrou-to-ipa-nt-tramp-gia-tin-epithesi-sti-venezouela/

Οι ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας ανέκτησαν τον έλεγχο του Καράκας – Επιβίωσε η κυβέρνηση & ελέγχει τη χώρα

Από
pcuser
-
0
Μαρία Βασιλείου 

Η σύμμαχος Κολομβία συγκεντρώνει στρατό στα σύνορα

Ο πρόεδρος της Κολομβίας, Γουστάβο Πέτρο, ανακοίνωσε ότι διέταξε την ανάπτυξη στρατευμάτων στα σύνορα με τη Βενεζουέλα, η οποία έχει εξελιχθεί σε σύμμαχο της Βενεζουέλας τα τελευταία χρόνια.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, χαρακτήρισε τα αμερικανικά πλήγματα «επίθεση κατά της κυριαρχίας της Βενεζουέλας και της Λατινικής Αμερικής» και προειδοποίησε για τον κίνδυνο ανθρωπιστικής κρίσης.

Ο Κολομβιανός πρόεδρος ζήτησε την άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τονίζοντας ότι οι εσωτερικές συγκρούσεις πρέπει να επιλύονται ειρηνικά και όχι μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων.

Επίσης η Βραζιλία τάχθηκε αναφανδόν κατά της αμερικανικής ενέργειας και ζήτησε την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφος της Βενεζουέλας.

Νωρίτερα, πραγματοποιήθηκε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Κολομβίας, ενώ στην Βενεζουέλα η κυβέρνηση ελέγχει πλέον εκτός από την πρωτεύουσα και ολόκληρη την χώρα.

Την ίδια στιγμή, Ισπανία, Ιταλία, Ρωσία, Γερμανία, Βέλγιο και Ιράν καταδικάζουν τα πλήγματα και ζητούν να δοθεί τέλος με ειρηνικό τρόπο.

Οι υποστηρικτές της αμερικανικής εισβολής ισχυρίζονται ότι «αυτή η εξέλιξη θα ανοίξει τον δρόμο στην αντιπολίτευση της Βενεζουέλας για να αναλάβει την εξουσία, υπό την ηγεσία της κατόχου του Νόμπελ Ειρήνης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ή του υποψηφίου της αντιπολίτευσης το 2024, Εδμούνδο Γκονζάλες».

Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχουν αυτοματισμοί, ειδικά όταν ο πληθυσμός στηρίζει τη νυν κυβέρνηση και οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά και η εθνοφρουρά είναι ταγμένοι στην υπεράσπιση της χώρας.

Όλη η χώρα ελέγχεται από τις ένοπλες δυνάμεις, τα σώματα ασφαλείας και την εθνοφρουρά της νυν κυβέρνησης Μαδούρο και οι Αμερικανοί έχουν αποχωρήσει από τα περισσότερα σημεία που είχαν αναπτυχθεί στο Καράκας, κάνοντας σαφές ότι δεν πρόκειται για πλήρους κλίμακας εισβολή αλλά περισσότερο για «επιδρομή».

Ερωτηματικό παραμένει ο έλεγχος του αεροδρομίου του Καράκας.

Εδώ σημασία έχει να δούμε πώς θα δράσουν Ρωσία και Κίνα. Η πρώτη, με ανακοίνωση της Μόσχας, κράτησε ιδιαίτερα χαμηλά τους τόνους και φάνηκε ότι γνώριζε εκ των προτέρων το τι θα συνέβαινε.

Πολλοί μιλάνε μάλιστα για ένα είδος «παράδοσης» του Μαντούρο από την λοιπή ηγεσία της Βενεζουέλας, προκειμένου να επιβιώσει το νυν καθεστώς το οποίο έχει την λαϊκή αποδοχή και έχει πετύχει να συμπαρασύρει ιδεολογικά και την Κολομβία και την Βραζιλία, χώρες-κλειδιά της Νότιας Αμερικής.

Οι ΗΠΑ για να αποκτήσουν τον έλεγχο της χώρας χρειάζονται περισσότερους από 500.000 προσωπικό!

Και δεν τους έχουν. «Για μια επιχείρηση βομβαρδισμού και “απαγωγής” ενός ηγέτη έχουν τις απαραίτητες δυνάμεις, αλλά μέχρι εκεί» λένε κάποιοι αναλυτές…

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/oi-enoples-dynameis-tis-venezouelas-anektisan-ton-elegxo-tou-karakas-deixnei-na-epiviose-i-kyvernisi-tis-xoras/

Γιατί οι ΗΠΑ επιτέθηκαν ξαφνικά και απρόκλητα στην Βενεζουέλα

Από
pcuser
-
0
FILE PHOTO: Venezuela’s President Nicolas Maduro and his wife Cilia Flores attend a year-end salutation to military forces in La Guaira, Venezuela December 28, 2025. Miraflores Palace/Handout via REUTERS ATTENTION EDITORS - THIS IMAGE HAS BEEN SUPPLIED BY A THIRD PARTY/File Photo

H αιτία βρίσκεται σε μια συμφωνία των ΗΠΑ με τη Σαουδική Αραβία το 1974

Ο πραγματικός λόγος που οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν την στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα ανάγεται σε μια συμφωνία που είχε κάνει ο Χένρι Κίσινγκερ με τη Σαουδική Αραβία το 1974.

Δεν πρόκειται ούτε για ναρκωτικά, ούτε για τρομοκρατία, ούτε και για «δημοκρατία». Πρόκειται για το σύστημα των πετροδολαρίων που έχει κρατήσει την Αμερική την κυρίαρχη οικονομική δύναμη για τουλάχιστον 50 χρόνια.

Και η Βενεζουέλα μόλις απείλησε να το τερματίσει.

Να τι πραγματικά συνέβη:

Η Βενεζουέλα έχει 303 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου. Τα μεγαλύτερα στη Γη. Περισσότερα από τη Σαουδική Αραβία.

Το 20% ολόκληρου του παγκόσμιου πετρελαίου. Τι ειναι αυτό όμως που έχει σημασία:

Η Βενεζουέλα πουλούσε ενεργά αυτό το πετρέλαιο σε κινεζικό γιουάν. Όχι σε δολάρια. Το 2018, η Βενεζουέλα ανακοίνωσε ότι σκοπεύει θα «απελευθερωθεί από το δολάριο».

Άρχισαν να δέχονται γιουάν, ευρώ, ρούβλια, οτιδήποτε εκτός από δολάρια για πετρέλαιο. Το Καράκας υπέβαλλε αίτημα για να ενταχθούν στις BRICS.

Δημιούργησαν κανάλια άμεσων πληρωμών με την Κίνα που παρακάμπτουν πλήρως το SWIFT. Και είχαν αρκετό πετρέλαιο για να χρηματοδοτήσουν την αποδολαριοποίηση για δεκαετίες.

Γιατί έχει σημασία αυτό;

Επειδή ολόκληρο το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα βασίζεται σε ένα πράγμα: Το πετροδολάριο. Το 1974, ο Χένρι Κίσινγκερ έκανε μια συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία:

Όλο το πετρέλαιο που πωλείται παγκοσμίως πρέπει να τιμολογείται σε δολάρια ΗΠΑ. Σε αντάλλαγμα, η Αμερική παρέχει στρατιωτική προστασία.

Αυτή η ενιαία συμφωνία δημιούργησε τεχνητή ζήτηση για δολάρια παγκοσμίως. Κάθε χώρα στη Γη χρειάζεται δολάρια για να αγοράσει πετρέλαιο.

Αυτό επιτρέπει στην Αμερική να τυπώνει απεριόριστο χρήμα ενώ άλλες χώρες εργάζονται γι’ αυτό. Χρηματοδοτεί τον στρατό. Το κράτος πρόνοιας. Το έλλειμμα δαπανών.

Το πετροδολάριο είναι πιο σημαντικό για την ηγεμονία των ΗΠΑ και  από τα αεροπλανοφόρα τα ίδια. Και υπάρχει ένα μοτίβο για το τι συμβαίνει στους ηγέτες που το αμφισβητούν αυτή την αμερικανική κυριαρχία:

2000: Ο Σαντάμ Χουσεΐν ανακοινώνει ότι το Ιράκ θα ξεκινήσει να πουλά πετρέλαιο σε ευρώ αντί για δολάρια.

2003: Εισβολή. Αλλαγή καθεστώτος. Το πετρέλαιο του Ιράκ επέστρεψε αμέσως σε δολάρια. Ο Σαντάμ δικάστηκε και εκτελέστηκε.

Τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ δεν βρέθηκαν ποτέ επειδή δεν υπήρξαν ποτέ.

2009: Ο Καντάφι προτείνει ένα αφρικανικό νόμισμα με χρυσό που θα ονομαζόταν «χρυσό δηνάριο» για το εμπόριο πετρελαίου. Τα ίδια τα διαρρεύσαντα email της Χίλαρι Κλίντον επιβεβαιώνουν ότι αυτός ήταν ο κύριος λόγος για την εμπλοκή του ΝΑΤΟ που στο τέλος οδήγησε στον βομβαρδισμό της αυτοκινητοπομπής του Καντάφι.

 «Ήρθαμε, είδαμε, πέθανε!» ήταν τα λόγια της Κλίντον μπροστά στην κάμερα. Το χρυσό δηνάριο πέθανε μαζί με τον Καντάφι.

Και τώρα ο Μαδούρο.

Με πέντε φορές περισσότερο πετρέλαιο από ό,τι ο Σαντάμ και ο Καντάφι μαζί.

Αρχίζει να πουλά πετρέλαιο σε γιουάν, χτίζει συστήματα πληρωμών εκτός του ελέγχου του δολαρίου. Υποβάλλει αίτηση για ένταξη στους BRICS. Συνεργάζεται με την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν.

Οι τρεις χώρες που ηγούνται της παγκόσμιας αποδολαριοποίησης.

Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Αμφισβητήστε το πετροδολάριο. Αλλάξτε το καθεστώς.

Ο Stephen Miller (σύμβουλος εσωτερικής ασφάλειας των ΗΠΑ) το είπε κυριολεκτικά δυνατά πριν από δύο εβδομάδες:

«Ο αμερικανικός ιδρώτας, η εφευρετικότητα και ο μόχθος δημιούργησαν τη βιομηχανία πετρελαίου στη Βενεζουέλα. Η τυραννική απαλλοτρίωση ήταν η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη κλοπή αμερικανικού πλούτου και περιουσίας».

Δεν το κρύβουν. Ισχυρίζονται ότι το πετρέλαιο της Βενεζουέλας ανήκει στις ΗΠΑ επειδή οι αμερικανικές εταιρείες δημιούργησαν τις πρώτες υποδομές εκεί πριν από 100 χρόνια. Με αυτή τη λογική, κάθε εθνικοποιημένος πόρος στην ιστορία ήταν «κλοπή». Αλλά εδώ είναι το βαθύτερο πρόβλημα:

Το πετροδολάριο ήδη πεθαίνει. Η Ρωσία πουλάει πετρέλαιο σε ρούβλια και γιουάν από την Ουκρανία. Η Σαουδική Αραβία συζητά ανοιχτά τους διακανονισμούς με γιουάν. Το Ιράν διαπραγματεύεται σε νομίσματα εκτός δολαρίου εδώ και χρόνια.

Η Κίνα δημιούργησε το CIPS, τη δική της εναλλακτική λύση στο SWIFT με 4.800 τράπεζες σε 185 χώρες. Οι BRICS κατασκευάζουν ενεργά συστήματα πληρωμών που παρακάμπτουν πλήρως το δολάριο.

Το έργο mBridge επιτρέπει στις κεντρικές τράπεζες να διευθετούν τις συναλλαγές άμεσα σε τοπικά νομίσματα. Η ένταξη της Βενεζουέλας στους BRICS με 303 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου θα επιτάχυνε αυτό εκθετικά.

Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της επέμβασης.

Δεν σταματά τα ναρκωτικά. Η Βενεζουέλα αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 1% της κοκαΐνης των ΗΠΑ. Όχι την τρομοκρατία. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Μαδούρο διευθύνει μια «τρομοκρατική οργάνωση».

Όχι τη δημοκρατία. Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τη Σαουδική Αραβία, η οποία δεν έχει εκλογές. Πρόκειται για τη διατήρηση μιας 50ετούς συμφωνίας που επιτρέπει στην Αμερική να τυπώνει χρήματα ενώ ο κόσμος εργάζεται γι’ αυτήν.

Και οι συνέπειες είναι τρομακτικές: Η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν ήδη καταγγέλλουν αυτό ως «ένοπλη επιθετικότητα». Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος πελάτης πετρελαίου της Βενεζουέλας.

Οι χώρες των BRICS παρακολουθούν μια χώρα να δέχεται εισβολή επειδή κάνει συναλλαγές εκτός δολαρίου. Κάθε έθνος που εξετάζει την αποδολαριοποίηση μόλις πήρε το μήνυμα: Προκαλέστε το δολάριο και θα σας βομβαρδίσουμε. Αλλά εδώ είναι το πρόβλημα…

Αυτό το μήνυμα μπορεί να επιταχύνει την αποδολαριοποίηση, όχι να την σταματήσει. Επειδή τώρα κάθε χώρα στον Παγκόσμιο Νότο ξέρει τι θα συμβεί αν απειλήσεις την ηγεμονία του δολαρίου.

Και συνειδητοποιούν ότι η μόνη προστασία είναι να κινηθούν γρήγορα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/giati-oi-ipa-epitethikan-ksafnika-kai-aproklita-stin-venezouela/

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος: καταδικαστέα η επίθεση των ΗΠΑ κατά της Βενεζουέλας και η απαγωγή του Προέδρου της.

Από
anixneuseis
-
0
Σε πράξη γκαγκστερισμου προεβησσν σημερα οι ΗΠΑ βομβαρδιζοντας το Καράκας και απαγαγωντας τον Μαντουρο. Δεν υπήρχε καμμια δικαιολογία για την πράξη αυτή. Εάν το πρόβλημα ήταν τα ναρκωτικά ο Μαντουρο είχε δηλώσει ότι μπορούσε να συνεργασθεί με τις ΗΠΑ για την καταπολέμηση του. Με την κίνηση αυτή οι ΗΠΑ κατατάσσουν τους εαυτούς τους στην κατηγορία των τρομοκρατικων κρατών . Ας δούμε πως θα αντίδραση ή Δύση σε αυτήν την κατάφωρη παραβίαση του Διεθνους Δικαίου και εάν θα επιβληθούν κυρωσεις στις ΗΠΑ. Εάν ο Έλληνας Πρωθυπουργός καταδικάσει θα κινδυνευσει να απαχθεί και αυτός προς μεγάλη χαρά όλων των Ελληνων.
Λεωνιδας Χρυσανθοπουλος
Πρέσβης επί τιμη
απο το fb

Μαρία Νεγρεπόντι Δελιβάνη: γιατί η Αμερική απεμπολεί την Ευρώπη

Από
anixneuseis
-
1

Ανανέωση: 
Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Η πρώτη Ελληνίδα Πρύτανης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο περάτωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης, έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στην Πολιτική Οικονομία και στις Οικονομικές Επιστήμες, καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με άριστα και έπαινο. Η διατριβή της δημοσιεύτηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και δόθηκε ως τμήμα της βιβλιογραφίας των μεταπτυχιακών σπουδαστών καθώς το θέμα και κυρίως τα συμπεράσματα του θεωρήθηκαν πρωτοποριακά. Συμπλήρωσε τις οικονομικές της σπουδές στη London School of Economics.

Από τις 29 σελίδες, που περιλαμβάνονται στη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, η Ευρώπη, η επί 80 χρόνια στενότερη σύμμαχος των ΗΠΑ, καταλαμβάνει μόνο τις 3. Ωστόσο χώρεσαν, μέσα σ’ αυτές, εκφράσεις υποτιμητικές, περιφρονητικές, προσβλητικές, διατύπωση επιθυμιών να παραμείνει μακρά των ΗΠΑ η Ευρώπη, ακόμη και να διαλυθεί εις τα εξ’ ων συνετέθη.

Δεν υπήρξε απάντηση, από την ΕΕ, στην παραπάνω εξευτελιστική της αντιμετώπιση, από την Αμερική. Οι ερμηνείες είναι πολλές, αλλά τελικά αλληλοσυμπληρούμενες. Τις υπερκαλύπτει η επιθυμία της μη ρήξης με τις ΗΠΑ, καθώς ο απογαλακτισμός της, μετά από 80 χρόνια στενής συνύπαρξης είναι τραγικά δύσκολος.

Αντιθέτως, οι αιτίες που εξηγούν την αμερικανική συμπεριφορά απέναντι στην ΕΕ είναι πολυάριθμες, αλλά και ξεκάθαρες. Θα τις συγκεντρώσω, στη συνέχεια, σε τρεις κατηγορίες:

Ι. Απομάκρυνση της Αμερικής από την παρακμή της Δύσης

Τις τελευταίες δεκαετίες, αυτό που αποτελούσε τη Δύση και που κατάργησε, πρόσφατα, ο Τραμπ, βυθίζεται με ολοένα ταχύτερους ρυθμούς, σε μια παρακμή με πολυάριθμες προεκτάσεις. Αναπόσπαστο τμήμα της Δύσης και η Αμερική, για πάνω από 80 χρόνια, και μάλιστα στην κορυφή της αλλά, σαφώς, λιγότερο παρακμασμένη από την Ευρώπη, προσπαθεί τώρα να διασωθεί. Πρώτον, διασπώντας τη Δύση με την αποχώρησή της. Δεύτερον, σπεύδοντας να απομακρυνθεί, όσο πιο γρήγορα γίνεται, από τα υπολείμματα της, που είναι η ΕΕ. Αλλά και τρίτον, καυτηριάζοντας τα συμπτώματα παρακμής της Ευρώπης, ώστε να γίνει ξεκάθαρο ότι η ίδια, η Αμερική, δεν έχει πια καμιά σχέση μαζί της.

ΙΙ. Η ισχύς ως βάση της νέας διεθνούς τάξης

Η νέα διεθνής τάξη, όπως αυτή διαμορφώνεται στη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, δεν βασίζεται πια σε ιδεολογίες της μορφής της φιλελεύθερης δημοκρατίας, όπως η προηγούμενη της Δύσης. Μετά από 80 χρόνια, η θέση της έχει καταληφθεί από την ισχύ. Ισχύς πληθυσμιακή, οικονομική, βιομηχανική, στρατιωτική, τεχνολογική. Και όχι μόνο, αλλά αυτή η αντικατάσταση βάσης στη νέα διεθνή τάξη συμπληρώνεται και από απεμπόληση όλων των συμπαρομαρτούντων, που πάλαι ποτέ αποτελούσαν τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Εφεξής, οι μη συστημικές, λαϊκίστικες ή και ακροδεξιές κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως προτιμότερες και πιο αποτελεσματικές από τις δημοκρατικές. Ακόμη, η Ρωσία δεν είναι πια εχθρός, αλλά μέλος των ηγετών, που θα συγκυβερνήσουν εφεξής την υφήλιο μαζί με αυτούς της Κίνας και της Ινδίας. Η υποτέλεια των μελών της ΕΕ στο ιερατείο της δεν είναι αρεστή στις ΗΠΑ. Γι’αυτό και ο Τραμπ ξεχωρίζει τέσσερις χώρες μέλη της ΕΕ, την Ιταλία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και την Αυστρία, διότι επέδειξαν λιγότερο κατακριτέα συμπεριφορά.

Ο Κινέζος ηγέτης παραμένει ο υπ’ αριθμόν 1 εχθρός της Αμερικής, αλλά, χάρη στα οικονομικά μέτρα του Τραμπ, ελπίζεται ότι θα περιοριστεί ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας.

Η ΕΕ έχει όγκο, αλλά όχι ισχύ. Φθίνει. Το 1990 το ΑΕΠ της Ευρώπης αντιπροσώπευε το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ το 2024 μόνο το 14%. Το G7, που και αυτό καταργήθηκε από τον Τραμπ, από 45,5% στο παγκόσμιο ΑΕΠ το 1992 συμμετέχει μόνο κατά 29.3% το 2024. Αντιθέτως το μερίδιο του ολοκληρωμένου Νότου-BRICS+ (στο οποίο συμμετέχουν Κίνα, Ρωσία και Ινδία), από 16.7% το 1992 ανήλθε σε 37.4% το 2024.

ΙΙΙ. Οι επιλογές της ΕΕ εξοργίζουν τον Τραμπ:

Η προσήλωσή της στη φιλελεύθερη δημοκρατία, ενώ ταυτόχρονα έχει προσχωρήσει στη woke agenda. Η καταστρεπτική μεταναστευτική της πολιτική. Το θετικό εμπορικό της ισοζύγιο με την Αμερική. Το ενδιαφέρον της για την πράσινη ανάπτυξη και την κλιματιστική αλλαγή. Το μίσος και η πολεμοχαρής στάση της απέναντι στη Ρωσία. Η υπερβολική της ανεκτικότητα στις παράλογες απαιτήσεις της Ουκρανίας.

Συνεπώς, αναπόφευκτο το ακανθώδες ερώτημα: θα επιβιώσει η ΕΕ;

newsbreak.gr

Οι ΗΠΑ συλλαμβάνουν τον Μαδούρο της Βενεζουέλας και τον μεταφέρουν εκτός χώρας

Από
anixneuseis
-
1

 

Politico

Ο Μαδούρο «θα αντιμετωπίσει σύντομα όλο το βάρος της αμερικανικής δικαιοσύνης σε αμερικανικό έδαφος και ενώπιον αμερικανικών δικαστηρίων», δήλωσε η υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι.

3 Ιανουαρίου 2026, 11:16 π.μ. CET
Του Jones Hayden

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνέλαβαν τον ηγέτη της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, στο πλαίσιο «πλήγματος μεγάλης κλίμακας» τα ξημερώματα του Σαββάτου και τον μετέφεραν αεροπορικώς εκτός της χώρας, δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πραγματοποίησαν με επιτυχία πλήγμα μεγάλης κλίμακας κατά της Βενεζουέλας και του ηγέτη της, του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του, συνελήφθη και μεταφέρθηκε αεροπορικώς εκτός της χώρας», ανέφερε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν», πρόσθεσε.

Όπως είπε, έχει προγραμματιστεί συνέντευξη Τύπου στο Mar-a-Lago στις 11 π.μ. τοπική ώρα το Σάββατο.

Η υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι, δήλωσε ότι ο Μαδούρο «θα αντιμετωπίσει σύντομα όλο το βάρος της αμερικανικής δικαιοσύνης», στο πλαίσιο κατηγορητηρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας κατήγγειλε την επιχείρηση ως απόπειρα «αλλαγής καθεστώτος» και δεσμεύθηκε να αντισταθεί στις πιέσεις της Ουάσιγκτον.

«Μακριά από μια υποτιθέμενη μάχη κατά του ναρκοτρομοκρατικού φαινομένου, αυτή η αξιοθρήνητη ενέργεια επιδιώκει να επιβάλει οριστικά αλλαγή καθεστώτος και να μας υποτάξει στα ψευδεπίγραφα σχέδια του βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας της Βενεζουέλας, Βλαντιμίρ Παδρίνο Λόπες, σε δηλώσεις που μετέδωσαν τοπικά μέσα.

Η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροδρίγκεζ, ζήτησε «άμεση απόδειξη» ότι ο Μαδούρο και η Πρώτη Κυρία, Σίλια Φλόρες, είναι εν ζωή, σύμφωνα με τη βενεζουελανική τηλεόραση.

Η αμερικανική επίθεση, που ακολούθησε μακρά εκστρατεία πίεσης της κυβέρνησης Τραμπ, διήρκεσε λιγότερο από 30 λεπτά και περιλάμβανε πτήσεις αεροσκαφών σε χαμηλό ύψος πάνω από την πρωτεύουσα.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι οι ΗΠΑ συνέλαβαν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και την Πρώτη Κυρία Σίλια Φλόρες τις πρώτες πρωινές ώρες της 3ης Ιανουαρίου 2026. Το ζευγάρι απεικονίζεται εδώ κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Ημέρας Ανεξαρτησίας στο Καράκας, στις 5 Ιουλίου 2025. | Juan Barreto/AFP μέσω Getty Images

Η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλας, δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «παρακολουθεί στενά την κατάσταση» στη Βενεζουέλα.

«Η ΕΕ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι ο κ. Μαδούρο στερείται νομιμοποίησης και έχει υποστηρίξει μια ειρηνική μετάβαση», ανέφερε η Κάλας σε ανάρτησή της στο X το Σάββατο. «Σε κάθε περίπτωση, οι αρχές του διεθνούς δικαίου και ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να γίνονται σεβαστά. Καλούμε σε αυτοσυγκράτηση», πρόσθεσε.

Ο Αμερικανός γερουσιαστής Μάικ Λι δήλωσε ότι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, τον ενημέρωσε τηλεφωνικά πως ο Μαδούρο «συνελήφθη από αμερικανικό προσωπικό προκειμένου να δικαστεί για ποινικές κατηγορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες». Σε ανάρτησή του στο X, ο Λι πρόσθεσε ότι ο Ρούμπιο ανέφερε πως «η κινητική δράση που είδαμε απόψε αναπτύχθηκε για την προστασία και την υπεράσπιση όσων εκτελούσαν το ένταλμα σύλληψης».

Ο Μαδούρο και η σύζυγός του θα «αντιμετωπίσουν όλο το βάρος της αμερικανικής δικαιοσύνης σε αμερικανικό έδαφος και ενώπιον αμερικανικών δικαστηρίων», βάσει κατηγορητηρίου στη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης, δήλωσε η υπουργός Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι σε ανάρτησή της στο X.

Το 2020, κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, ο Μαδούρο είχε κατηγορηθεί στη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης για «ναρκοτρομοκρατία», συνωμοσία για εισαγωγή κοκαΐνης και συναφή αδικήματα.

Η αμερικανική επίθεση, που ακολούθησε μια μακρά εκστρατεία πίεσης της κυβέρνησης Τραμπ, διήρκεσε λιγότερο από 30 λεπτά και περιλάμβανε πτήσεις αεροσκαφών σε χαμηλό ύψος πάνω από την πρωτεύουσα, σύμφωνα με δημοσιογραφικές αναφορές. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ είχε εκδώσει απαγόρευση πτήσεων για αμερικανικά εμπορικά αεροσκάφη στον εναέριο χώρο της Βενεζουέλας λόγω «συνεχιζόμενης στρατιωτικής δραστηριότητας» πριν από τις εκρήξεις στο Καράκας, μετέδωσε το Associated Press.

Η επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο πραγματοποιήθηκε από τη Delta Force του αμερικανικού στρατού, μια επίλεκτη μονάδα ειδικών δυνάμεων, σύμφωνα με το CBS News.

Σε σύντομη τηλεφωνική συνέντευξη στους New York Times μετά τα πλήγματα, ο Τραμπ δήλωσε ότι «ο πολύ καλός σχεδιασμός και πολλοί σπουδαίοι, σπουδαίοι στρατιώτες και σπουδαίοι άνθρωποι» συνέβαλαν στην αποστολή σύλληψης του Μαδούρο. «Ήταν μια λαμπρή επιχείρηση, πραγματικά», πρόσθεσε.

Ο Μαδούρο είχε απορρίψει νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα τους ισχυρισμούς του Τραμπ ότι η κυβέρνησή του υποβοηθά το παγκόσμιο εμπόριο ναρκωτικών, κατηγορώντας τον Λευκό Οίκο ότι επινοεί προσχήματα για να στοχοποιήσει τη χώρα της Νότιας Αμερικής, σε συνέντευξή του στα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Τραμπ έχει κλιμακώσει την πίεση κατά του Μαδούρο τις τελευταίες εβδομάδες, επιβάλλοντας ναυτικό αποκλεισμό στη Βενεζουέλα τον Δεκέμβριο και χαρακτηρίζοντας τον Μαδούρο και άλλα ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης της χώρας ως ηγέτες ξένης τρομοκρατικής οργάνωσης.

Οι ΗΠΑ έχουν επίσης κατασχέσει δεξαμενόπλοια πετρελαίου που συνδέονται με τη Βενεζουέλα στην Καραϊβική και, την περασμένη εβδομάδα, καυχήθηκαν ότι αμερικανικές δυνάμεις «εξουδετέρωσαν» μια «μεγάλη εγκατάσταση» στη Βενεζουέλα που φέρεται να συνδέεται με το υποτιθέμενο εμπόριο ναρκωτικών.

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας εξέδωσε ανακοίνωση το Σάββατο, στην οποία «αποδοκιμάζει και καταγγέλλει στη διεθνή κοινότητα την εξαιρετικά σοβαρή στρατιωτική επίθεση» των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τα πλήγματα στόχευσαν πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους στην πόλη του Καράκας και στις πολιτείες Μιράντα, Αραγκούα και Λα Γκουάιρα.

«Ολόκληρη η χώρα πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση για να νικήσει αυτή την ιμπεριαλιστική επίθεση», ανέφερε η ανακοίνωση της κυβέρνησης, η οποία κάλεσε επίσης σε άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Οι Αμερικανοί αντιτίθενται σε συντριπτικό βαθμό σε στρατιωτική δράση κατά της Βενεζουέλας, με την πλειονότητα των ερωτηθέντων σε δημοσκόπηση της Quinnipiac τον περασμένο μήνα να δηλώνει ότι αντιτίθεται ακόμη και στη σημερινή στρατηγική της κυβέρνησης, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση στρατιωτικών πληγμάτων για τη θανάτωση φερόμενων ως διακινητών ναρκωτικών σε πλοία.

Στη σύνταξη του ρεπορτάζ συνέβαλαν οι Ali Bianco, Gabriel Gavin, Seb Starcevic και Gregory Svirnovskiy.

Politico

Μάικλ Ρούμπιν: Ελλάδα και Κύπρος κάνουν λάθος για τη Σομαλιλάνδη: Δεν είναι ανάλογη με το «ΤΔΒΚ»

Από
anixneuseis
-
0

Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το Κράτος του Ισραήλ αναγνώρισε επισήμως τη Δημοκρατία της Σομαλιλάνδης ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, έπειτα από υψηλού επιπέδου διαδικτυακή συνάντηση μεταξύ του προέδρου Αμπντιραχμάν Μοχάμεντ Αμπντιλάχι (Ίρο) και του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Φωτογραφία: X μέσω της Προεδρίας | Δημοκρατία της Σομαλιλάνδης, @Presidencysl_

31/12/2025 | 06:25 

Του Michael Rubin
Hellas Journal – Ουάσιγκτον

Τόσο το ελληνικό όσο και το κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσαν δηλώσεις στις 29 Δεκεμβρίου 2025, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ.

«Η Κυπριακή Δημοκρατία ευθυγραμμίζεται με την έκκληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για σεβασμό της ενότητας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σομαλίας και υπογραμμίζει τη θέση της ότι η Σομαλιλάνδη παραμένει αναπόσπαστο τμήμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σομαλίας», ανέφερε το κυπριακό ΥΠΕΞ. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, σημείωσε ότι η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης «ενέχει τον κίνδυνο να εκτροχιάσει δεκαετίες προσπαθειών οικοδόμησης κράτους στη Σομαλία».

Πίσω τόσο από τη θέση της Κύπρου όσο και από εκείνη της Ελλάδας δεσπόζει ο φόβος ότι η υποστήριξη της ανεξαρτησίας της Σομαλιλάνδης από τη Σομαλία θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο, το οποίο θα επικαλούνταν η λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» για να δικαιολογήσει τη δική της απόσχιση. Ο φόβος αυτός, ωστόσο, βασίζεται σε άγνοια της Ιστορίας. Η αποδοχή αυτής της ψευδούς αφήγησης δεν υπονομεύει την Τουρκία· αντίθετα, την ενδυναμώνει.

Το 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο και προχώρησε σε εθνοκάθαρση άνω του ενός τρίτου του νησιού. Το 1983, η κατεχόμενη ζώνη κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της, κίνηση που καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η πλησιέστερη αναλογία με τις τουρκικές ενέργειες στην Κύπρο είναι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία για τη δημιουργία των «Λαϊκών Δημοκρατιών» του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ ή η διείσδυσή της στη Μολδαβία για τη δημιουργία της Υπερδνειστερίας. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, ένας επιτιθέμενος προχώρησε σε αρπαγή εδάφους και δημιούργησε ένα κράτος-μαριονέτα για να διατηρήσει το πρόσχημα της λαϊκής κυριαρχίας.

Αντιπαραβάλετε αυτό με τη Σομαλιλάνδη: Το 1884, το Ηνωμένο Βασίλειο ανακήρυξε το Προτεκτοράτο της Σομαλιλάνδης. Πέντε χρόνια αργότερα, η Ιταλία ίδρυσε την Ιταλική Σομαλιλάνδη — δηλαδή τη σημερινή Σομαλία χωρίς τη Σομαλιλάνδη. Στις 26 Ιουνίου 1960, καθώς οι ευρωπαϊκές δυνάμεις παραχωρούσαν ανεξαρτησία στις αφρικανικές αποικίες τους, η Βρετανική Σομαλιλάνδη κέρδισε την ανεξαρτησία της. Και τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της, όπως και 25 ακόμη χώρες. Πέντε ημέρες αργότερα, η Ιταλική Σομαλιλάνδη απέκτησε επίσης την ανεξαρτησία της. Οι αρχές της Βρετανικής Σομαλιλάνδης αποφάσισαν τότε να συγχωνευθούν με την Ιταλική Σομαλιλάνδη, σχηματίζοντας τη Σομαλική Δημοκρατία — τη μετέπειτα Σομαλία. Η συγχώνευση ήταν εθελοντική. Σημαντικό είναι ότι το κοινοβούλιο της Βρετανικής Σομαλιλάνδης δεν επικύρωσε ποτέ τη συμφωνία.

Η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή. Ο Σομαλός δικτάτορας Μοχάμεντ Σιάντ Μπαρέ εξαπέλυσε γενοκτονία κατά του πληθυσμού της πρώην Βρετανικής Σομαλιλάνδης, σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, προτού καταρρεύσει το ίδιο του το καθεστώς. Η Σομαλιλάνδη επανεπιβεβαίωσε την ανεξαρτησία της εντός των συνόρων που η διεθνής κοινότητα είχε ήδη αναγνωρίσει. Οι κάτοικοι της Σομαλιλάνδης έχουν ζήσει χωριστά από τη Σομαλία για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι υπήρξαν ποτέ μέρος της.

Αυτό καθιστά την περίπτωση της Σομαλιλάνδης πολύ πιο ανάλογη με άλλες αποτυχημένες ενώσεις κρατών που επέστρεψαν στο status quo ante. Εδώ, η Γιουγκοσλαβία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ιδρύθηκε το 1918 και άρχισε να διαλύεται το 1991 — την ίδια χρονιά κατά την οποία η Σομαλιλάνδη επανεπιβεβαίωσε την ανεξαρτησία της. Η Κύπρος και η Ελλάδα αναγνώρισαν τα συστατικά κράτη της Γιουγκοσλαβίας καθώς αυτά επανέκτησαν την ανεξαρτησία τους, αν και, δικαιολογημένα, καμία από τις δύο δεν αναγνώρισε το Κόσοβο, το οποίο συγκροτήθηκε ως νέα οντότητα με βάση αποκλειστικά την εθνοτική και θρησκευτική ταυτότητα.

Το 1958, η Αίγυπτος και η Συρία συγχωνεύθηκαν σχηματίζοντας την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία· η ένωση αυτή δεν μακροημέρευσε, καθώς η Συρία δυσανασχετούσε με την κυριαρχία της Αιγύπτου. Το 1971, διαλύθηκε. Τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα αναγνωρίζουν τα κράτη-διαδόχους της.

Την 1η Φεβρουαρίου 1982, οι δυτικοαφρικανικές χώρες Σενεγάλη και Γκάμπια συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν τη Συνομοσπονδία της Σενεγκάμπιας. Ούτε αυτή η ένωση διήρκεσε και, το 1989, και τα δύο κράτη επανήλθαν ως ξεχωριστά ανεξάρτητα κράτη. Και πάλι, τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία αμφότερων των κρατών, αντί να επιμένουν στη διαγραφή του ενός ή του άλλου.

Με άλλα λόγια, η άρνηση της Κύπρου και της Ελλάδας να αναγνωρίσουν τη Σομαλιλάνδη αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Είναι μάλιστα ακόμη πιο προσβλητική για τους κατοίκους της Σομαλιλάνδης, αν αναλογιστεί κανείς ότι τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα αναγνωρίζουν το Τζιμπουτί — μια χώρα με σομαλική εθνοτική σύνθεση, την οποία οι Γάλλοι απέσπασαν από τη Σομαλιλάνδη προκειμένου να δημιουργήσουν σταθμό ανεφοδιασμού άνθρακα για να ανταγωνιστούν το Άντεν.

Αποδεχόμενες μια ψευδή αφήγηση σχετικά με τη Σομαλιλάνδη, τόσο η Λευκωσία όσο και η Αθήνα τάσσονται, στην πράξη, στο πλευρό της Τουρκίας απέναντι στο Ισραήλ. Μετά την αποτυχία του νεοοθωμανισμού της, η Τουρκία έστρεψε την προσοχή της στη Σομαλία, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο του διεθνούς αεροδρομίου, κατασκευάζοντας ναυτική βάση για τη στήριξη των επιχειρήσεών της στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Ινδικό Ωκεανό, και παρέχοντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ορισμένες από τις πιο ακραίες ισλαμιστικές φατρίες της χώρας.

Ίσως η Λευκωσία και η Αθήνα να επιδίωξαν απλώς να ευθυγραμμιστούν με τη συναίνεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση επανειλημμένως προδίδει την Κύπρο, επιδιώκοντας να κατευνάσει την Τουρκία, η ιδέα ότι οι Βρυξέλλες θα είχαν κατά νου τα καλύτερα συμφέροντα είτε της Κύπρου είτε της Ελλάδας στο ζήτημα της Σομαλίας είναι αφελής.

Στην Κύπρο, η Τουρκία είναι δύναμη κατοχής. Στο Αιγαίο, είναι αναθεωρητική δύναμη. Και στη Σομαλία, είναι χορηγός της τρομοκρατίας. Είναι πραγματικά θλιβερό το γεγονός ότι η Κύπρος και η Ελλάδα θα έριχναν μια νεαρή δημοκρατία «κάτω από το λεωφορείο». Η Άγκυρα δεν θα μπορούσε να έχει ονειρευτεί καλύτερη κατάληξη. Αυτό για το οποίο ψήφισαν η Κύπρος και η Ελλάδα δεν ήταν η υπεράσπιση της κυπριακής ενότητας· αντιθέτως, ήταν η δημιουργία ενός προηγούμενου που θα εξανάγκαζε την Κύπρο να επιστρέψει είτε στη Βρετανική είτε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το πρώτο σήμερα θα ήταν παράλογο· το δεύτερο βρίσκεται στην ατζέντα της Τουρκίας. Τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα θα πρέπει να επανεξετάσουν τη θέση τους.

Ο Michael Rubin είναι διευθυντής ανάλυσης πολιτικής στο Middle East Forum και ανώτερος ερευνητής στο American Enterprise Institute.

Hellas Journal

Κ. Κούσαντας: τι σημαινει Ταξιαρχία Κοινής Αντίδρασης (Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ)

Από
anixneuseis
-
0
του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ “ΤΑΞΙΑΡΧΊΑ ΤΑΧΕΊΑΣ ΑΝΤΊΔΡΑΣΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ ΚΥΠΡΙΑΚΉΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ ΙΣΡΑΉΛ” ΣΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΌ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΌ ΕΠΊΠΕΔΟ?
1. Οι τελευταίες εξελίξεις της τριμερούς συνάντησης Ελλάδας, Ισραήλ, Κυπριακής Δημοκρατίας  με την υπογραφή Μνημονίου Στρατιωτικής Συνεργασίας, έφεραν στο επίκεντρο των δημοσιεύσεων το ενδεχόμενο δημιουργίας μίας Κοινής Ταξιαρχίας Ταχείας Αντίδρασης με αποστολή την άμεση υπεράσπιση – προστασία ενεργειακών & θαλάσσιων υποδομών,  ανθρωπιστικών επιχειρήσεων, αποτροπή απειλών, χωρίς να έχει ανακοινωθεί επίσημα οτιδήποτε για προφανείς λόγους.
2. Δυστυχώς αυτή η δημοσιολογία περί ”Κοινής Ταξιαρχίας Ταχείας Αντίδρασης” στην Ελλάδα έχει προκαλέσει ανησυχία σε διάφορους πολιτικούς κύκλους και κόμματα ότι δήθεν ενέχει κινδύνους να παρασυρθεί η χώρα μας σε πολέμους και γενικά σε αποσταθεροποίηση. Ιδεοληψίες κομματικές αγνοούν – παραβλέπουν ότι οι συμμαχίες κρατών στις διεθνείς σχέσεις παίζουν εξαιρετικά καθοριστικό ρόλο, τόσο στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος ενός κράτους όσο και στην διεθνή νομιμοποίηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Για τον λόγο αυτό αναφέρονται ορισμένα επιχειρήματα για το τι σημαίνει το ενδεχόμενο δημιουργίας ”Κοινής Ταξιαρχίας Ταχείας Αντίδρασης” για την Ελλάδα και  Κυπριακή Δημοκρατία
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
1. Η δημιουργία μίας Κοινής Ταξιαρχίας Ταχείας Αντίδρασης  Ελλάδας Ισραήλ Κυπριακής Δημοκρατίας θα δημιουργούσε μια ομπρέλα ασφαλείας – άμυνας για όλο τον γεωπολιτικό άξονα Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ σε όλα τα ενεργειακά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη, ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργούσε μια ανάσχεση στην πράξη στα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας που επιθυμεί συνεκμετάλλευση και συμμετοχή
2. Η υπεράσπιση του μελλοντικού eastmed για την μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων Φυσικού Αερίου του Ισραήλ (Λεβιάθαν, Καρίς, Ταμάρ), της Κυπριακής Δημοκρατίας (οικόπεδα 6,10 και 12) μέχρι το 2027 και επιπλέον των Ελληνικών οικοπέδων (δυτικά της Κρήτης της Exxon mobil  και chevron), θα έχει κατάληξη στην Ελλάδα – ΕΕ με τα κοιτάσματα που ενδεχομένως να φθάνουν συνολικά τα 2,5 τρις κυβικά μέτρα Φυσικού Αερίου
3. Η κοινή επιχειρησιακή υποστήριξη της ηλεκτρικής διασύνδεσης του Great Sea Interconnector  (GSI) θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, διότι το έργο της κατασκευής του GSI ωφελεί και το Ισραήλ που επιθυμεί σταθερή ηλεκτρική ενέργεια από την ΕΕ. Επομένως το έργο που έχει αδρανήσει λόγω Τουρκίας στην Κάσο από τον Ιούλιο του 2024, λόγω έλλειψης πολιτικής αποφασιστικότητας από την Ελλάδα ώστε να γίνουν οι απαραίτητες βυθοσκοπικές μετρήσεις – πόντισης του καλωδίου, εκτιμάται ότι θα υλοποιηθεί και με την στήριξη του Ισραήλ, που το αφορά
4. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο απαξιώνεται εντελώς από μία επικυριαρχία 3 + 1 Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας, Ισραήλ υπό τις ΗΠΑ και στην πράξη, ένα ψευτομνημόνιο που ούτως ή άλλως δεν έχει νομική – γεωγραφική υπόσταση και κυρίως μετά από όλα όσα έχουν προηγηθεί τελευταία μεταξύ Τουρκίας Λιβύης
5. Ενδεχόμενη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας Ισραήλ Κυπριακής Δημοκρατίας εκτιμάται ότι δεν θα ενοχλήσει την Αίγυπτο διότι έχει καλές σχέσεις με το Ισραήλ με την Συμφωνία Ειρήνης από το 1979 και επιπλέον με την πρόσφατη συμφωνία 35 δις δολαρίων διοχέτευσης 230 δις κυβικών μέτρων φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα του Ισραήλ στην Νταμιέτα και Ίντκου της Αιγύπτου για υγροποίηση
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
1. Το Κοινό Κέντρο Αεροπορικής Εκπαίδευσης στην Καλαμάτα Ελλάδας Ισραήλ που λειτουργεί από το 2022,  όπου γίνεται συνεκπαίδευση των καλύτερων πιλότων στον κόσμο Ελλάδας και Ισραήλ, θα προσδώσει μια κοινή συνεργασία όχι μόνο στο θέμα της εκπαίδευσης αλλά και επιχειρησιακό σχεδιασμό υψηλής ετοιμότητας
2. Οι Κοινές Διακρατικές Αεροναυτικές Ασκήσεις Ελλάδας Ισραήλ οι οποίες έχουν ξεκινήσει από το 2011 (με δεκάδες κοινές ασκήσεις κάθε χρόνο επί του πεδίου στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου τα τελευταία χρόνια) θα συνεχίσουν, παρέχοντας μία μεγάλη εμπειρία εκπαίδευσης σε έναν ζωτικό χώρο για τον Ελληνισμό, παρέχοντας υποδομές επικοινωνιών, διοίκησης και ελέγχου, αντιμέτρων ηλεκτρονικού πολέμου, επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης, κυβερνοπολέμου.
3. Οι πρόσφατοι εξοπλισμοί της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας από το Ισραήλ  (αντιαρματικά spike nlos, πολλαπλοί εκτοξευτές puls, πύραυλοι αέρος εδάφους rampage, βόμβες spice, αντιαεροπορικά barrack MX και ότι άλλο θα αποτελέσει την αντιαεροπορική Ασπίδα του Αχιλλέα) θα προσδώσουν μια εξαιρετική διαλειτουργικότητα επί του πεδίου σε ενδεχόμενο Διακλαδικό Σχηματισμό των 3 χωρών
4. Ο τεράστιος Αεροναυτικός Επιχειρησιακός Χώρος μεταξύ Ρόδου –  Καρπάθου – Κάσου – Κρήτης – Καστελόριζου – Κυπριακής Δημοκρατίας – Ισραήλ θα λάβει επιχειρησιακή υπόσταση σε μια απόσταση περίπου 900 χιλιομέτρων, δίνοντας ισχυρή οντότητα σε μία περιοχή όπου μέχρι τώρα η Τουρκία λόγω γεωγραφίας είχε συνεχή παρουσία με παράνομες εξορύξεις στην Κύπρο το 2019 και έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο το 2020 μεταξύ Καστελορίζου και Ρόδου
5. Η τεράστια Κοινή Αεροπορική Ισχύς Ελλάδας Ισραήλ των 280 αεροσκαφών του Ισραήλ 4,5ης  και 5ης  γενιάς και των 230 της Ελλάδας (144 αεροσκάφη 4,5ης γενιάς στο τέλος του 2026) έναντι των 230 αεροσκαφών της Τουρκίας (παλαιών F16 4ης και 3ης γενιάς με προβλήματα ανταλλακτικών των κυρώσεων CAATSA από τις ΗΠΑ), δίνει μία υπεροπλία τουλάχιστον ”αεροπορικής υπεροχής” στον αέρα
6. Οι πρόσφατοι εξοπλισμοί του Ισραήλ με νέες κορβέτες Saar 7 (παλαιότερες Saar 6) και με τα νέα υποβρύχια που μπορούν να εξαπολύουν βαλλιστικούς πυραύλους μπορούν να έχουν παρουσία στον ευρύτερο γεωστρατηγικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου σε συνέργεια μαζί με τις Ελληνικές 4 νέες υπό παραλαβή  φρεγάτες belharra, τις 4 νέες Ιταλικές Bergamini και τα 4 υποβρύχια  τύπου 214
7. Η Κυπριακή Δημοκρατία  η οποία βρίσκεται γεωγραφικά ενδιάμεσα θα έχει την υποστήριξη Ισραήλ και Ελλάδας, καθόσον η γεωγραφική απόσταση από το Ισραήλ θα είναι 300 χιλιόμετρα ενώ από την Ελλάδα 600 χιλιόμετρα δίνοντας ένα επιχειρησιακό πλεονέκτημα
8. Κοινό Διακλαδικό Επιτελείο θα μπορούσε να υπάρξει  ακόμα και στην επικράτεια  της Κυπριακής Δημοκρατίας (Λεμεσός, Πάφος) γεγονός που θα έδινε μια ισχυρότερη επιχειρησιακή οντότητα σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Κύπρου. Εναλλακτικά θα μπορούσε να βρίσκεται  και στην Ελλάδα, όπως έχει με δημοσιογραφικές πληροφορίες  για Κάρπαθο ή Ρόδο ή Κρήτη με επιχειρησιακές αποστολές που θα πρέπει να καθοριστούν με μεγάλη ακρίβεια.
Επομένως, απαιτείται από την χώρα μας και την Κυπριακή Δημοκρατία η πολιτική αποφασιστικότητα συμμετοχής στην ενδεχόμενη επιχειρησιακή αυτή στρατιωτική διασύνδεση Κοινής Ταξιαρχίας Ταχείας Αντίδρασης Ελλάδας Κυπριακής Δημοκρατίας Ισραήλ διότι το timing είναι εξαιρετικό και αποσκοπεί άμεσα στην  προστασία των συμφερόντων του Ελληνισμού

Κ. Κυριακόπουλος: η Ιρανική εξέγερση ως κρίσιμη παράμετρος στην Γεωπολιτική της Μ. Ανατολής

Από
anixneuseis
-
3

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προφανώς, ο νέος γύρος των κινητοποιήσεων που έχει ξεσπάσει αυτήν την περίοδο στο Ιράν, έχει ΚΑΙ κοινωνικές δυνάμεις που πρωτοστατούν σε αυτόν, αλλά ΚΑΙ συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές αφορμές που τον ανατροφοδοτούν και τον ενισχύουν. Καλό θα είναι λοιπόν η συζήτηση για τα τεκταινόμενα στην περιοχή, να μην περιορίζεται στα αυτονόητα, τα οποία έτσι κι αλλιώς ισχύουν σε κάθε περίπτωση που σχετίζεται με τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας…

Και το λέμε αυτό, διότι πέρα από τα αυτονόητα, οι πολύ σοβαρές εξελίξεις που διαδραματίζονται αυτήν την περίοδο στο Ιράν, θα πρέπει να αξιολογούνται συνυπολογίζοντας τέσσερις τουλάχιστον σημαντικές και εξαιρετικά κρίσιμες παραμέτρους:…

Πρώτον: Το γεγονός ότι πέρα και ανεξάρτητα από την έκταση που έχουν προσλάβει οι κινητοποιήσεις αυτήν την στιγμή, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η απονομιμοποίηση ενός ισχυρού, στυγνού, σκοταδιστικού και ανελεύθερου καθεστώτος, επανέρχεται, παγιώνεται και παρά τις σημαντικές δυνατότητες που έχουν οι μηχανισμοί αυτού του καθεστώτος, στον τομέα της καταστολής, η εξοικείωση της Ιρανικής κοινωνίας με την ιδέα της πολιτικής του απονομιμοποίησης, καθίσταται ουσιαστικά και πρακτικά μη αναστρέψιμη…

Δεύτερον: Οι κινητοποιήσεις αυτής της περιόδου, δεν συνιστούν ένα αποσπασματικό και μεμονωμένο γεγονός, αλλά αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας κινητοποιήσεων, που διευρύνει την «βεντάλια» των πολιτικών αιτημάτων που υιοθετούνται από τον γενικό πληθυσμό και μάλιστα σε μια περίοδο που τα πλήγματα που έχει δεχτεί το καθεστώς των μουλάδων, είναι πολλά, είναι σημαντικά και έχουν αποδυναμώσει δραστικά την περιφερειακή του θέση, με εμφανείς πλέον συνέπειες ΚΑΙ στην εσωτερική του ισχύ…

Τρίτον: Η δυναμική την οποία προσλαμβάνει η διαδικασία διεύρυνσης των πολιτικών αιτημάτων, αναβαθμίζει αντικειμενικά τον ίδιο τον χαρακτήρα των κινητοποιήσεων. Πλέον δεν μιλάμε μόνο για ένα κίνημα που απαιτεί μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν κατά το μάλλον ή ήττον την καθημερινότητα των ανθρώπων, αλλά για ένα κίνημα που θέτει με τρόπο μη αναστρέψιμο το ζήτημα της φυσιογνωμίας του καθεστώτος. Και…

Τέταρτον: Η κοινωνικοπολιτική διεργασία που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτήν την περίοδο στο Ιράν, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και αλληλοεξαρτώμενη, με τις ευρύτερες διεργασίες που σχετίζονται με την φυσιογνωμία της Μ. Ανατολής, ενώ το ίδιο το Ιράν, αποτελεί κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας, σε ένα ασταθές υποσύστημα, που αναζητεί με τους δικούς του ρυθμούς, νέα επίπεδα ισορροπίας στο πλαίσιο του διεθνούς συστήματος.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά;;;

Διότι η Ιρανική κοινωνία, παρουσιάζει πλέον μια δυναμική τάση χειραφέτησης και αποστασιοποίησης από την δογματική θρησκοληψία παρά τις πιέσεις που ασκεί το σκοταδιστικό καθεστώς… Εμφανίζει μια έντονη και δυναμική στροφή στην αποδοχή της εκκοσμίκευσης και μάλιστα σε ποσοστά υπερδιπλάσια κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας (73% σήμερα ενώ το 2015 μόλις και μετά βίας άγγιζε το 31%)… Και το σημαντικότερο… Συνειδητοποιεί πλέον μαζικά ότι η καθεστωτικά κατευθυνόμενη θρησκοληψία, είναι εργαλείο καταπίεσης και συρρίκνωσης ακόμη και των στοιχειωδών δικαιωμάτων του πληθυσμού, προς όφελος του καθεστώτος των μουλάδων και αρνείται να συμβιβαστεί με αυτήν την κατάσταση…

Εάν σε όλα τα παραπάνω συνυπολογίσει κανείς και το γεγονός ότι 95.000.000 Ιρανοί πολίτες, είναι υποχρεωμένοι να στραγγαλίζουν την ζωή τους σε ένα ΑΕΠ που δεν ξεπερνά τα 400 δις, τότε είναι φανερό ότι μιλάμε για μια συνολικά νέα πραγματικότητα, με πολλαπλά αδιέξοδα και η διαφαινόμενη διέξοδος αναμένεται να είναι εκρηκτική.

Δεν είναι άλλωστε διόλου τυχαίο το γεγονός ότι το  Institute for the Study of War (ISW), ο γνωστός  μη κερδοσκοπικός οργανισμός που παρέχει έρευνα και ανάλυση για στρατιωτικές υποθέσεις, με στόχο την ενημέρωση της κοινής γνώμης και την υποστήριξη των αμερικανικών στρατηγικών στόχων, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο Ιράν, επειδή αναγνωρίζει ότι είναι ένας βασικός παίκτης στην παγκόσμια ασφάλεια, με στρατιωτικές δυνατότητες που μπορεί να επηρεάσουν την περιφερειακή σταθερότητα. Και κυρίως επειδή συνειδητοποιεί, ότι οι εξελίξεις στην συγκεκριμένη χώρα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις ευρύτερες φυσιογνωμικές μεταμορφώσεις και ανατροπές που λαμβάνουν χώρα στην Μ. Ανατολή, στο πλαίσιο μιας ενιαίας και αδιαίρετης διεργασίας που θα επαναπροσδιορίσει την γεωπολιτική της υπόσταση και φυσιογνωμία.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω;;;…

Σημαίνουν πριν απ’ όλα, ότι το σκοταδιστικό καθεστώς των μουλάδων, συνδέει πλέον όλο και περισσότερο την πολιτική του επιβίωση με την διασφάλιση της ικανότητάς του να διαχειρίζεται υπολογίσιμη περιφερειακή ισχύ, πολύ δε περισσότερο σήμερα που τα εξευτελιστικά πλήγματα που έχει δεχτεί, τόσο με την συντριβή των proxies του, όσο και με την ταπείνωση του πολέμου των 12 ημερών, συνδυάζονται με την ραγδαία αποδόμηση της αποδοχής και της στήριξής του από την Ιρανική κοινωνία.

Η ανάγκη λοιπόν του καθεστώτος, να ανακόψει την δρομολογημένη περιφερειακή διεργασία που το περιθωριοποιεί και κυρίως η ανάγκη του να ανακτήσει πάση θυσία των έλεγχο του πληθυσμού που αμφισβητεί πλέον ανοικτά την παντοδυναμία του, είναι ανάγκη που σχετίζεται ευθέως με την ίδια την στρατηγική του επιβίωση.

Και επειδή το πολύπειρο Ιρανικό καθεστώς, ξέρει να σκέφτεται, ξέρει να σχεδιάζει και κυρίως ξέρει να επιδεικνύει στρατηγική υπομονή, είναι απαραίτητο το σύνολο των δρώντων που επενδύουν στην περιφερειακή αναμόρφωση και σε μια περιφερειακή σταθερότητα μακράς πνοής, να ανασχεδιάσει ταχύτατα την τακτική που υιοθετεί απέναντί του. Και αυτό μπορεί να σημαίνει πρωτίστως τρία πράγματα:

Πρώτον: Αποστέρηση κάθε προσχήματος ικανού να διευκολύνει το καθεστώς των μουλάδων, στην προσπάθειά του να επανασυσπειρώσει την Ιρανική κοινωνία, επικαλούμενο εθνικό κίνδυνο. Από αυτήν την άποψη, ανόητες και αψυχολόγητες παρεμβάσεις όπως αυτή του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, είναι βούτυρο στο ψωμί του καθεστώτος.

Δεύτερον: Ενίσχυση με κάθε τρόπο της δυναμικής που προσλαμβάνει η κοινωνική ρήξη με το καθεστώς, με μια επικοινωνιακή πολιτική που δεν θα αναπαράγει το κόστος των κυρώσεων αλλά θα αναδεικνύει το μέγεθος των ωφελημάτων που θα μπορούσε να προσπορίζεται η Ιρανική κοινωνία, σε ένα περιβάλλον ΜΗ κυρώσεων, με μια Ιρανική οικονομία που θα διευρύνει το εύρος των δραστηριοτήτων της και θα ενσωματώνεται σε έναν ευρύτερο περιφερειακό – αναπτυξιακό σχεδιασμό.

Τρίτον: Καθολικό απογύμνωμα του καθεστώτος των μουλάδων, από κάθε περιφερειακή στήριξη με πρώτο στόχο την πλήρη εξάλειψη κάθε επιχειρησιακής δυνατότητας από τις περιφερειακές συμμορίες των proxies που το στηρίζουν, αλλά και με επαναλαμβανόμενα στοχευμένα πλήγματα που θα οδηγούν σε ναυάγιο κάθε ελπίδα του καθεστώτος να επενδύσει σε βαλλιστικές δυνατότητες και σε πυρηνικό πρόγραμμα στο μέλλον. Πρόκειται για χτυπήματα, απολύτως διακριτά, στοχευμένα και υποστηριζόμενα από το απαραίτητο επικοινωνιακό υλικό που δεν θα επιτρέπει στο καθεστώς να τα επικαλείται ως «εθνικό κίνδυνο» με στόχο την κοινωνική επανασυσπείρωση και την επανισχυροποίησή του.

Θα επανέλθουμε…

1...423424425...3,034Σελίδα 424 από 3,034