Αρχική Blog Σελίδα 405

” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ 

Από
anixneuseis
-
0
#EKTAKTO..!!!!!! 
ΟΙ_ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ_ΤΗΣ_ΗTS_ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΝ_ΤΗΝ-ΣΥΜΦΩΝΙΑ_ΚΑΙ_ΕΧΟΥΜΕ_ΜΑΧΕΣ_SDF_ME_TΡΟΜΟΚΡΑΤEΣ_ΤΗΣ_ΗΤS..!!!
Γράφει ο Ευθύμιος
-#Syria-AANES:  Αφου προηγηθηκαν καποιες μαχες του SDF με τους τρομοκρατες της ΗΤS και καποιοι τουρκικοι βομβαρδισμοι με ντροουν ,παρενεβησαν οι Αμερικανοι και επεβαλαν συμφωνια.Να αποχωρισουν το SDF απο Ντειρ Χαφιρ και Μασκανα, και να πανε στα συνορα πριν την πτωση Ασαντ  στο Dibis Afnan, και σε ανταλαγμα ο Τζολανι υπεγραψε διαταγμα που δινει δικαιωματα στους κουρδους.Ομως η συμφωνια για την ωρα εχει παραβιαστει απο τους τρομοκρατες του ΗΤS .Οι δυνάμεις του HTS παραβίασαν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε υπό την εγγύηση των διεθνών δυνάμεων εισερχόμενες στο Ντειρ Xαφερ και τη Μασκάνα πριν από τη συμφωνημένη ώρα.
Kαι εχουμε ξανα μαχες στο Dibis Afnan κ.α. .Οι SDF έπληξαν πολλά οχήματα του HTS σε αντίποινα για την επίθεση στο Dibis Afnan..!!
Ξέσπασαν συγκρούσεις αφού οι δυνάμεις της Δαμασκού επιτέθηκαν σε μαχητές των SDF που βρίσκονταν σε διαδικασία αποχώρησης από την πόλη Maskanah. Οι μαχητές των SDF και των YPJ απάντησαν στις επιθέσεις. Υπάρχουν θύματα μεταξύ των HTS και του SNA.
 
Οι δυνάμεις των SDF στοχεύουν τρομοκράτες της HTS στην έρημο Tabqa στη νότια περιοχή με βαρέα όπλα και εκτοξευτές πυραύλων. (Η μάχη βρίσκεται 40 χλμ. από την πόλη Tabqa.)
Τα drones #Brusk καμικάζι των SDF στοχεύουν τρομοκράτες του HTS στη Μεσκάνα (Ντίμπσι Αφάν)
Οι δυνάμεις των SDF στοχεύουν τρομοκράτες της HTS με ρουκέτες στην περιοχή Μεσκάνα.
Οι δυνάμεις #SDF εμπλέκονται αυτή τη στιγμή σε σφοδρές συγκρούσεις με τρομοκράτες του HTS, μετά την παραβίαση της υπογεγραμμένης συμφωνίας από μέρους τους, στην περιοχή του πετρελαιοπηγήματος Thawra νότια της Tabqa, η οποία ήταν εκτός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας.
Δεν υπάρχει καμία αλήθεια ότι οι τρομοκράτες του HTS έχουν καταλάβει το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τάμπκα. Το βίντεο που κυκλοφορει προέρχεται από την αεροπορική βάση Τζιρά στο Ντέιρ Χαφίρ.
Η πρώτη γραμμή έχει σταθεροποιηθεί στη νότια Τάμπκα και οι ενισχύσεις των SDF στην ανατολική Τάμπκα συνεχίζουν να φτάνουν.Tα Μπρουσκ και οι ρουκετες χτυπουν συνεχεια τους τρομοκρατες HTS.H SDF Tαξιαρχια βαρεων οπλων  με τεθωρακισμενα εφτασε στην πολη Μασκανα..!!! Οι SDF άνοιξαν έναν διάδρομο στη Μεσκάνα μέσω του οποίου οι στρατιώτες των SDF που ήταν παγιδευμένοι στην περιοχή μπορούσαν να φύγουν για ασφάλεια.
Επιπλέον, 19 μέλη των δυνάμεων της HTS που συνδέονται με την κυβέρνηση της Δαμασκού συνελήφθησαν στο χωριό Dibsi Afnan .
βομβαρδισμοί της HTS/SNA/ISIS στην περιοχή Ghanem al-Ali στην ύπαιθρο της Ράκα προκάλεσαν τον θάνατο ενός παιδιού ονόματι Abdul-Ilah Issa al-Balil.
Το Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων του Καντονιού Tabqa κήρυξε απαγόρευση της κυκλοφορίας.
Η Αυτόνομη Διοίκηση ανακοινώνει πλήρη απαγόρευση της κυκλοφορίας σε όλη την επαρχία της Ράκα.
Ο διοικητής των -#YPG-SDF, Σιπάν Χάμο, σε ηχητικό μήνυμα: Το καθεστώς Τζολάνι διαδίδει ψευδείς ειδήσεις και οι δυνάμεις μας έχουν τον πλήρη έλεγχο της κατάστασης.
ΝΕΑ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ #SDF Ως αποτέλεσμα της προδοσίας και της παραβίασης της διεθνώς διαπραγματευμένης συμφωνίας από την κυβέρνηση της Δαμασκού, ομάδες μαχητών μας παραμένουν πολιορκημένες στις πόλεις Ντέιρ Χάφερ και Μασκάνα, παρά το γεγονός ότι η συμφωνία ορίζει προθεσμία 48 ωρών για την αποχώρηση των δυνάμεών μας. Η κυβέρνηση της Δαμασκού παραβίασε τη συμφωνία και επιτέθηκε στους μαχητές μας χρησιμοποιώντας άρματα μάχης. Θεωρούμε την κυβέρνηση της Δαμασκού και τις διεθνείς δυνάμεις που χρηματοδοτούν τη συμφωνία πλήρως υπεύθυνες για την ασφάλεια και τη ζωή των πολιορκημένων μαχητών μας και τονίζουμε την ανάγκη να διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευσή τους, μαζί με τα όπλα τους, σε περιοχές της βόρειας και ανατολικής Συρίας. Κέντρο Τύπου SDF 17 Ιανουαρίου 2026.
Αεροσκάφη του συνασπισμού πετούν πάνω από τη βόρεια Συρία όπου λαμβάνουν χώρα συγκρούσεις -Αεροσκάφη του συνασπισμού έριξαν προειδοποιητικές φωτοβολίδες πάνω από τις περιοχές εμπλοκής.
Η Wall Street Journal ανέφερε: Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, προέτρεψε τον Αλ-Τζολάνι σε τηλεφωνική κλήση να επιλύσει τις διαφορές του με τους Κούρδους και Αμερικανοί αξιωματούχοι απείλησαν να επαναφέρουν τις κυρώσεις του Καίσαρα εάν ο Αλ-Τζολάνι συνέχιζε τη στρατιωτική του επιχείρηση.
Στρατιωτική πηγή των SDF στο Al-Arabiya: -Οι τομείς συμφωνίας που επιτεύχθηκαν με το καθεστώς Τζολάνι, υπό την αιγίδα του διεθνούς συνασπισμού, περιλαμβάνουν μόνο τις πόλεις Ντέιρ Χαφιέ και Μασκάνα στην ανατολική ύπαιθρο του Χαλεπίου. -Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει καμία κωμόπολη ή πόλη στην επαρχία Ράκα. -Οι SDF θα καταφύγουν σε αντίσταση σε οποιαδήποτε περιοχή ή πόλη που δεν καλύπτεται από τη συμφωνία.
 
-#Syria: Ο Σύρος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Φαχίμ Ισά υπέβαλε την παραίτησή του. Ο λόγος που προβλήθηκε για την παραίτησή του είναι η παραχώρηση γλωσσικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων στους Κούρδους, αγνοώντας τους Τουρκμένους.
  #US-Syria: πολεμικά αεροσκάφη, που ανήκουν στον διεθνή συνασπισμό, να πετούν εντατικά πάνω από τον ουρανό της ανατολικής υπαίθρου του Χαλεπίου και της υπαίθρου της Ράκα.
Αρκετά αμερικανικά ελικόπτερα προσγειώθηκαν στη βάση αλ-Σαντάντι.
Αμερικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ: Εάν υπάρξει χρήση στρατιωτικής βίας από τη νέα συριακή κυβέρνηση εναντίον των Σύρων Κούρδων και των SDF, αυτό θα δημιουργήσει τεράστια αστάθεια στη Συρία και την περιοχή και θα μου πει όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζω για αυτό το νέο καθεστώς. Εάν η συριακή κυβέρνηση αναλάβει στρατιωτική δράση, θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να αναβιώσω τις κυρώσεις του Νόμου του Καίσαρα, καθιστώντας  ακόμη πιο συντριπτικές.
Εγινε συναντηση στην Ερμπιλ μεταξυ Τομ Μπαρακ,Μπαρζανι ,Ιλχαν Αχμετ ,ENKS, YPJ  R.Afrin  για την Συρια.
 Το νέο σχέδιο διχοτόμησης για τη Συρία φαίνεται σαφές: το Ισραήλ παίρνει τον νότο, η Τουρκία παίρνει τη βόρεια Συρία, η Ρωσία και το Ισραήλ χωρίζουν την ακτή των Αλαουιτών και η Αμερική ελέγχει τη βορειοανατολική Συρία.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

sozcu: Η Ελλάδα αμφισβητεί τα τουρκικά χωρικά ύδατα

Από
anixneuseis
-
0

 

Η απόφαση της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο Πέλαγος επαναφέρει στο προσκήνιο την τριακονταετή προειδοποίηση της Τουρκίας περί «αιτίας πολέμου», ενώ τα αντικρουόμενα σχέδια θαλάσσιων πάρκων και οι αντιπαραθέσεις περιφερειακών συμμαχιών ωθούν την κρίση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο σε όριο στρατιωτικής έντασης.

Συντακτική Ομάδα

Η Ελλάδα αμφισβητεί τα τουρκικά χωρικά ύδατα

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωσε την Παρασκευή ότι η Ελλάδα σχεδιάζει την επέκταση των χωρικών της υδάτων ώστε να περιλαμβάνουν και το Αιγαίο Πέλαγος.

Στην ομιλία του στο κοινοβούλιο, ο Γεραπετρίτης ανέφερε:
«Σήμερα, η κυριαρχία μας στο Αιγαίο Πέλαγος περιορίζεται στα έξι ναυτικά μίλια. Ωστόσο, όπως συνέβη με τις συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπογράψαμε με την Ιταλία και την Αίγυπτο, στο επόμενο διάστημα θα υπάρξει και ένα νέο βήμα επέκτασης των χωρικών μας υδάτων».

Στη συνέχεια της δήλωσής του, ο Γεραπετρίτης σημείωσε ότι «παρότι η Αθήνα έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο Πέλαγος (Δυτική Μεσόγειος), μέχρι σήμερα απέφευγε ένα αντίστοιχο βήμα στο Αιγαίο λόγω της απειλής πολέμου από την Άγκυρα».

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η Τουρκία, με απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995, είχε ανακοινώσει ότι θα θεωρήσει την μονομερή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των έξι ναυτικών μιλίων ως αιτία πολέμου.

Η απόφαση αυτή, που κατά την τουρκική πλευρά παραβιάζει ευθέως τα τουρκικά χωρικά ύδατα, ενδέχεται να οδηγήσει σε μια κρίση που θα φτάσει έως και σε στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας για την υπεράσπισή τους.

Μια τέτοια ένταση μεταξύ δύο συμμάχων στο ΝΑΤΟ, όπως η Τουρκία και η Ελλάδα, θα μπορούσε να δοκιμάσει ταυτόχρονα και τις περιφερειακές συμμαχίες. Η συμμαχία Ισραήλ – Νότιας Κύπρου – Ελλάδας και η συμμαχία Λιβύης – Τουρκίας – Συρίας βρίσκονται στο χείλος μιας κρίσης.

Το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος, με αυτή την απόφαση της Ελλάδας, πλησιάζει ραγδαία σε κρίσιμο σημείο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η κυβέρνηση της Αθήνας είχε ήδη προχωρήσει τον Ιούλιο σε ένα ακόμη απτό βήμα, παρουσιάζοντας στο κοινό σχέδιο για τη δημιουργία δύο τεράστιων θαλάσσιων πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος.

Ιδιαίτερα στο Αιγαίο, το προτεινόμενο πάρκο καλύπτει έκταση 9.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και τα όριά του εκτείνονται έως την περιοχή γύρω από τις Κυκλάδες, κοντά στα νότια της Τουρκίας.

Το θαλάσσιο πάρκο προέβλεπε «μια περιοχή προστατευόμενη από την Ελλάδα για την προστασία της φυσικής ζωής». Η Άγκυρα απέρριψε κατηγορηματικά το σχέδιο αυτό και λίγο αργότερα ανακοίνωσε το δικό της σχέδιο θαλάσσιου πάρκου.

Η ελληνική κυβέρνηση δήλωσε ότι το μόνο ζήτημα που είναι διατεθειμένη να συζητήσει με την Τουρκία αφορά την υφαλοκρηπίδα και την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης.

Η Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι αυτή η θέση είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, επιδιώκει να προχωρήσει σε βήματα που θα διευρύνουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην περιοχή.

ozcu.com

Iράν: Μπορεί να αλλάξει χωρίς κατάρρευση;

Από
anixneuseis
-
3

Του Παντελή Σαββίδη

17/01/2026 – 9:34πμ

Από διαδήλωση συμπαράστασης στον ιρανικό λαό, στην Ουάσινγκτον (φωτ.: Ted Eytan / commons.wikimedia.org)

Το Ιράν δεν είναι ένα «συνηθισμένο» κράτος της Μέσης Ανατολής. Είναι μια χώρα με ιστορικό βάθος χιλιετιών, με ισχυρή πολιτισμική αυτοσυνειδησία και με μια ιδιότυπη σχέση ανάμεσα στην εξουσία, τη θρησκεία και το έθνος. Από την εποχή των Αχαιμενιδών μέχρι τη σημερινή Ισλαμική Δημοκρατία, η ιρανική ιστορία χαρακτηρίζεται από μια σταθερή επιδίωξη: την επιβολή τάξης, νομιμότητας και ταυτότητας απέναντι σε έναν συχνά εχθρικό κόσμο.

Η αρχαία Περσία υπήρξε η πρώτη πραγματικά παγκόσμια αυτοκρατορία.

Οι Αχαιμενίδες δεν κυβέρνησαν μόνο με τη βία, αλλά με διοικητική οργάνωση, σεβασμό στις τοπικές θρησκείες και ένα πρώιμο αίσθημα δικαίου. Ο Κύρος ο Μέγας έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως κατακτητής, αλλά ως ηγεμόνας που επέτρεψε στους λαούς να διατηρήσουν την ταυτότητά τους. Αυτή η αυτοκρατορική μνήμη δεν χάθηκε ποτέ από τη συλλογική συνείδηση των Περσών.

Ακόμη και όταν η Περσία κατακτήθηκε –πρώτα από τον Μέγα Αλέξανδρο, έπειτα από Άραβες, Τούρκους και Μογγόλους– δεν έπαψε να θεωρεί τον εαυτό της κάτι περισσότερο από μια επαρχία. Η υιοθέτηση του Ισλάμ δεν σήμαινε απώλεια ταυτότητας. Αντιθέτως, οι Πέρσες έδωσαν στο Ισλάμ τη δική τους σφραγίδα. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψε κάτι καθοριστικό: ο σιιτισμός ως στοιχείο όχι μόνο θρησκευτικό, αλλά βαθιά εθνικό.

Η επιλογή του σιιτικού Ισλάμ ως επίσημης θρησκείας από τους Σαφαβίδες τον 16ο αιώνα μετέτρεψε το Ιράν σε εξαίρεση μέσα στον σουνιτικό κόσμο. Ο σιιτισμός, με το μύθο του μαρτυρίου του Χουσεΐν και την προσμονή του «Κρυφού Ιμάμη», καλλιέργησε μια κουλτούρα αντίστασης, αδικίας και αναμονής λύτρωσης.

Αυτή η παράδοση θα αποδεικνυόταν πολιτικά εκρηκτική αιώνες αργότερα.

Στον 20ό αιώνα το Ιράν βρέθηκε παγιδευμένο ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό και την εξάρτηση. Οι Παχλαβί επιχείρησαν να οικοδομήσουν ένα κοσμικό, εθνικό κράτος, αντλώντας νομιμοποίηση από το προϊσλαμικό παρελθόν. Η προσπάθεια εκδυτικισμού, η αποδυνάμωση του κλήρου, η δικτατορική διακυβέρνηση  και η σύνδεση με τις ΗΠΑ δημιούργησαν οικονομική ανάπτυξη, αλλά και βαθιά κοινωνική αποξένωση. Το καθεστώς έμοιαζε ισχυρό, αλλά στερούνταν λαϊκής νομιμοποίησης.

Η Ισλαμική Επανάσταση του 1979 δεν ήταν απλώς θρησκευτική εξέγερση. Ήταν εξέγερση κατά της εξάρτησης, της κοινωνικής ανισότητας και της πολιτισμικής αλλοτρίωσης. Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί κατάφερε να μετατρέψει τον σιιτισμό σε πολιτική ιδεολογία. Το Ισλάμ δεν παρουσιάστηκε ως απλή πίστη, αλλά ως ολοκληρωμένο σύστημα διακυβέρνησης, κοινωνικής δικαιοσύνης και αντίστασης στη Δύση.

Έτσι γεννήθηκε η Ισλαμική Δημοκρατία, ένα κράτος με διττή εξουσία: εκλεγμένους θεσμούς από τη μία, απόλυτη θρησκευτική εποπτεία από την άλλη. Ο Ανώτατος Ηγέτης έγινε ο τελικός εγγυητής της πολιτικής και της ηθικής τάξης. Η επιβολή της σαρίας, ο έλεγχος της κοινωνίας και η εξαγωγή της επανάστασης στην περιοχή οδήγησαν γρήγορα το Ιράν σε διεθνή απομόνωση.

Ο πόλεμος με το Ιράκ, οι κυρώσεις, η σύγκρουση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και η στήριξη σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ, εδραίωσαν το Ιράν ως «αντισύστημα» στη Μέση Ανατολή. Το καθεστώς επέζησε εν μέρει χάρη στην απομόνωσή του: η αίσθηση πολιορκίας ενίσχυσε την εσωτερική πειθαρχία και τη νομιμοποίηση της σκληρής εξουσίας.

Σήμερα, το Ιράν βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία είναι οικονομικά πιεσμένο, κοινωνικά κουρασμένο και δημογραφικά νεανικό. Από την άλλη, παραμένει γεωπολιτικά αναγκαίο.

Ο πρόσφατος θόρυβος γύρω από το ενδεχόμενο αμερικανικής εισβολής με τις δηλώσεις Τραμπ ανέδειξε αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα. Παρά τις απειλές, η εισβολή δεν έγινε. Και δεν έγινε όχι επειδή το Ιράν είναι ανίκητο, αλλά επειδή το κόστος μιας τέτοιας κίνησης θα ήταν τεράστιο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αραβικές χώρες του Κόλπου και το ίδιο το Ισραήλ λειτούργησαν αποτρεπτικά. Ένας πόλεμος με το Ιράν θα αποσταθεροποιούσε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, θα απειλούσε τις ενεργειακές ροές και θα άνοιγε ένα μέτωπο χωρίς σαφή έξοδο. Το Ιράν μπορεί να είναι απομονωμένο, αλλά δεν είναι αποκομμένο. Είναι ενσωματωμένο σε ένα πλέγμα ισορροπιών που κανείς δεν θέλει να τινάξει στον αέρα.

Το παράδοξο του Ιράν είναι αυτό: ένα καθεστώς που παρουσιάζεται ως επαναστατικό, αλλά λειτουργεί πλέον ως βαθιά συντηρητική δύναμη σταθερότητας για τον εαυτό του. Ένα κράτος που επικαλείται τη θρησκεία, αλλά στηρίζεται σε ιστορική μνήμη αυτοκρατορίας. Και μια κοινωνία που ταλαντεύεται ανάμεσα στην κόπωση και την αντοχή.

Το ερώτημα δεν είναι αν το ιρανικό καθεστώς είναι απομονωμένο. Είναι. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να αλλάξει χωρίς κατάρρευση. Και μέχρι στιγμής, η ιστορία δείχνει ότι το Ιράν επιβιώνει όχι επειδή προσαρμόζεται γρήγορα, αλλά επειδή αντέχει περισσότερο απ’ όσο υπολογίζουν οι αντίπαλοί του.

pontosnews.gr

Β. Κοκοτσάκης: γιατί το πολιτικό και μιντιακό σύστημα φοβάται;

Από
anixneuseis
-
3
του Βασίλειου Κοκοτσάκη
Η κοινωνική αντιπολίτευση στην Ελλάδα γεννήθηκε τη στιγμή που η Μαρία Καρυστιανού στάθηκε απέναντι στην Εξεταστική Επιτροπή για τα Τέμπη. Εκείνη τη μέρα δεν κατέθεσε απλώς ως συγγενής θύματος· ξεγύμνωσε δημόσια το αναλγητο κράτος, την πολιτική υποκρισία και τη συστηματική απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Μέχρι τότε, η τραγωδία των Τεμπών επιχειρούνταν να «μπαζωθεί» όχι μόνο θεσμικά, αλλά και στη συλλογική συνείδηση της κοινωνίας.
Η κορύφωση ήρθε όταν η σύγκρουσή της έγινε καθολική.
Συγκρούστηκε με την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, με την αντιπολίτευση, με τη Δικαιοσύνη, με τα ΜΜΕ, ακόμη και με την Ευρωπαία Εισαγγελέα και δικαιώθηκε στο επίπεδο του Ενωσιακού Δικαίου ως ανώτερου του Εθνικου.
Αυτό από μόνο του εξηγεί γιατί το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του την αντιμετωπίζει ως απειλή.
Η κοινωνία αναζητά απελπισμένα έναν άνθρωπο που να την εκφράζει και να την εκπροσωπεί με αλήθεια και θάρρος.
Και όλο και περισσότεροι αναγνωρίζουν αυτό το πρόσωπο στη Μαρία Καρυστιανού. Όχι επειδή το επιδίωξε, αλλά επειδή προέκυψε.
Και ακριβώς αυτό είναι που δεν συγχωρείται.
Από τη στιγμή που δήλωσε ότι προτίθεται να συμβάλει στη δημιουργία πολιτικής κίνησης για τη δικαίωση των αγώνων των συγγενών των θυμάτων και της ίδιας της κοινωνίας και οχι μόνο, ενεργοποιήθηκε ένας πρωτοφανής συνασπισμός εναντίον της.
Κόμματα, πολιτικοί μηχανισμοί και μεγάλα μέσα ενημέρωσης συντονίστηκαν για πρώτη φορά με τέτοια ομοφωνία, σε μια επιχείρηση συστηματικής αποδόμησης.
Αμφισβήτησαν ακόμη και το αυτονόητο το δικαίωμά της στην πολιτική.
Σαν να όφειλε να ζητήσει άδεια απο τους τεμπέληδες της πολιτικής και το Μιντιακό κατεστημένο. Σαν να υπήρχε πιστοποιητικό καταλληλότητας που χορηγείται από τους επαγγελματίες ανεργους του κομματικού σωλήνα, οι οποίοι επί δεκαετίες εναλλάσσονται στις ίδιες καρέκλες, αποκομμένοι από την κοινωνία, την ώρα που η ίδια δίνει συνεντεύξεις από το ιατρείο της.
Την κατηγόρησαν ότι «δεν ξέρει από πολιτική», ότι «θα ξεφουσκώσει», ότι «δεν έχει εμπειρία». Αν όμως η εμπειρία ήταν πράγματι κριτήριο για την πολιτική ζωή της χώρας, τότε τα δύο τρίτα του σημερινού Κοινοβουλίου δεν θα έπρεπε καν να βρίσκονται στις θέσεις τους.
Οι επιθέσεις αυτές, αντί να τη φθείρουν, λειτουργούν πλέον ως δωρεάν διαφήμιση. Γιατί η κοινωνία καταλαβαίνει.
Καταλαβαίνει ότι ό,τι είναι νέο, ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο, αντιμετωπίζεται από το καθεστώς με φόβο και απαξίωση. Όπως ακριβώς συνέβη και στο παρελθόν με κάθε πρόσωπο ή κίνηση που δεν χωρούσε στο ελεγχόμενο πλαίσιο.
Η στοχοποίηση της Μαρίας Καρυστιανού δεν αφορά μόνο την ίδια.
Αφορά το δικαίωμα κάθε πολίτη και ιδίως κάθε γυναίκας και κάθε μάνας να διεκδικήσει όπως η ίδια πιστεύει τη δικαιοσύνη, χωρίς να ζητά άδεια και χωρίς να υποτάσσεται.
Όσο συνεχίζεται αυτή η οργανωμένη επίθεση, τόσο αποκαλύπτεται η αλήθεια το πρόβλημα δεν είναι η Μαρία Καρυστιανού.
Το πρόβλημα είναι ένα πολιτικό σύστημα και ένα μιντιακό σύμπλεγμα που φοβούνται την κοινωνία όταν παύει να σιωπά και αρχίζει να εκπροσωπείται.

Το Ιράν έχει περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή

Από
anixneuseis
-
0

Όταν οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα να χάσουν, η ισορροπία ισχύος αλλάζει

15 Ιανουαρίου 2026
του Vahid Beheshti

Μια αποπνικτική εικόνα της Τεχεράνης απλώνεται πίσω από μια σειρά σημαιών της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Φωτογραφία: Shutterstock

Ο λαός του Ιράν ζει στη φτώχεια και υφίσταται καταστολή και αδικία. Η καθημερινότητα για εκατομμύρια ανθρώπους είναι ένας αγώνας επιβίωσης. Όταν οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα να χάσουν, η ισορροπία ισχύος αλλάζει. Ο φόβος παύει να λειτουργεί ως εργαλείο ελέγχου.

Η συλλογική συνείδηση του ιρανικού λαού έχει καταλήξει σε ένα συμπέρασμα. Πλέον δεν μπορεί να υπάρξει άλλο αποτέλεσμα πέρα από την επανάσταση. Η μεταρρύθμιση, ο διάλογος και ο κατευνασμός έχουν αποτύχει. Σε αντίθεση με προηγούμενες διαμαρτυρίες, αυτό δεν είναι μια αντίδραση σε ένα μεμονωμένο γεγονός. Αντίθετα, βασίζεται σε δίκτυα που έχουν δημιουργηθεί σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ διάφορες ομάδες και ηγέτες καθοδηγούν και κινητοποιούν τους υποστηρικτές τους μέσα στις τοπικές τους κοινότητες.

Δεν μπορεί να υπάρξει άλλο αποτέλεσμα πέρα από την επανάσταση. Η μεταρρύθμιση, ο διάλογος και ο κατευνασμός έχουν αποτύχει.

Αυτή η αποκεντρωμένη δομή είναι ο λόγος που το καθεστώς δεν έχει καταφέρει να περιορίσει την επανάσταση. Δεν υπάρχει ένας μοναδικός ηγέτης για να συλληφθεί, ούτε ένα κεντρικό επιτελείο για να διαλυθεί. Πολλές οργανωμένες ομάδες δρουν ταυτόχρονα, καθεμία ενισχύοντας τις άλλες. Το καθεστώς γνωρίζει αυτή την πραγματικότητα, γι’ αυτό και έχει καταφύγει στις μαζικές δολοφονίες ως έσχατο μέτρο για να σώσει τον εαυτό του από την κατάρρευση.

Σύμφωνα με αναφορές που επικαλούνται μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο αριθμός των νεκρών εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 12.000 και 20.000 ανθρώπων. Παρότι το Ιράν βρίσκεται υπό σχεδόν πλήρη διακοπή του διαδικτύου, τα βίντεο και οι εικόνες που συνεχίζουν να διαρρέουν επιβεβαιώνουν αυτούς τους αριθμούς. Η ίδια η διακοπή του διαδικτύου αποτελεί τακτική που αποσκοπεί στην απόκρυψη των μαζικών δολοφονιών από τον υπόλοιπο κόσμο.

Η Ισλαμική Δημοκρατία κατάφερε να διατηρήσει στην εξουσία το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία για περισσότερα από δώδεκα χρόνια, σφαγιάζοντας πάνω από μισό εκατομμύριο ανθρώπους και εκτοπίζοντας περισσότερους από 13 εκατομμύρια. Η αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να δράσει επέτρεψε τη συνέχιση αυτών των εγκλημάτων. Το Ιράν κινδυνεύει τώρα να ακολουθήσει την ίδια πορεία, αυτή τη φορά εναντίον των ίδιων του των πολιτών.

Λίγες ημέρες μετά την επιβολή της διακοπής του διαδικτύου, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν απηύθυνε διάγγελμα προς το έθνος. Δήλωσε ότι αυτή η επανάσταση βασίζεται στο αίμα και κατέστησε σαφές ότι οι μαζικές δολοφονίες είναι αναγκαίες για τη διατήρηση του καθεστώτος. Η δήλωση αυτή αντανακλούσε εντολές που είχαν δοθεί στις ένοπλες δυνάμεις.

Ο ιρανικός λαός αντιστέκεται. Το θάρρος από μόνο του δεν σταματά τις σφαίρες. Χρειάζεται αποφασιστική διεθνή στρατιωτική στήριξη. Χωρίς στρατιωτική παρέμβαση, το καθεστώς θα συνεχίσει να σκοτώνει με ατιμωρησία.

Η αποφασιστική διεθνής δράση θα είχε δύο άμεσα αποτελέσματα. Πρώτον, θα εξουδετέρωνε την ικανότητα του καθεστώτος να ασκεί μαζική καταστολή. Δεύτερον, θα ενέπνεε φόβο στο εσωτερικό του μηχανισμού εξουσίας, δείχνοντας ότι ο λαός του Ιράν δεν είναι απομονωμένος. Μόλις το καθεστώς αντιληφθεί ότι οι διαδηλωτές δεν είναι ανυπεράσπιστοι, η δυναμική της εξουσίας αλλάζει.

Μια τέτοια δράση θα παρείχε επίσης μια σημαντική ψυχολογική ώθηση στον ιρανικό λαό. Ακόμη και μικρές κινήσεις διεθνούς στήριξης, όπως αναρτήσεις του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λειτουργούν ενθαρρυντικά. Την ίδια στιγμή, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης οφείλουν να επικεντρωθούν σε ό,τι ενώνει τον λαό. Το σημείο της ενότητας είναι ξεκάθαρο: η πτώση του καθεστώτος και η επιστροφή της ελευθερίας.

Οι συζητήσεις για το τι ή ποιος θα αντικαταστήσει το καθεστώς είναι πρόωρες και επιζήμιες. Μόνο μια δημοκρατική διαδικασία, με επικεφαλής τον ίδιο τον ιρανικό λαό, μπορεί να επιλύσει αυτό το ζήτημα. Η εισαγωγή τέτοιων συζητήσεων τώρα διασπά την ενότητα και αποδυναμώνει την επανάσταση.

Ο κόσμος οφείλει επίσης να διατηρήσει την προσοχή του. Η απώλεια εστίασης θα αποτελούσε προδοσία απέναντι σε όσους ρισκάρουν και χάνουν τη ζωή τους. Κάθε άτομο, θεσμός ή κυβέρνηση που συνεχίζει να διατηρεί σχέσεις με αυτό το καθεστώς είναι συνεργός στα εγκλήματά του. Δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες.

Ο αγώνας του ιρανικού λαού εκτείνεται πέρα από τα δικά του σύνορα. Δεν μάχονται μόνο για τη δική τους ελευθερία· αντιμετωπίζουν μια ιδεολογία που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη την περιοχή, υπονομεύοντας την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τις ανθρώπινες αξίες. Υπό αυτή την έννοια, ο λαός του Ιράν δεν είναι απλώς θύματα. Είναι και υπερασπιστές της παγκόσμιας ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας.

Η Ιστορία θα θυμάται ποιοι στάθηκαν στο πλευρό τους και ποιοι επέλεξαν να κοιτάξουν αλλού.

meforum.org

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει χάσει τη νομιμοποίησή της σε όλα τα επίπεδα: Συνέντευξη με Ιρανό Κούρδο ηγέτη

Ειδική Έκθεση του Middle East Quarterly
16 Ιανουαρίου 2026
του Jonathan Spyer

Το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν, γνωστό ως PJAK (στα κουρδικά: Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê), είναι μια κουρδική εθνικιστική, ένοπλη οργάνωση με αντι-ιρανικό προσανατολισμό.
Εικόνα: σημαία του PJAK · Agirî Zerdeşt, Wikimedia Creative Commons

Το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) είναι μια κουρδική εθνικιστική, αντι-ιρανική ένοπλη οργάνωση. Από το 2004 διεξάγει διαλείποντα ένοπλο αγώνα κατά της ιρανικής κυβέρνησης, επιδιώκοντας την αυτοδιάθεση μέσω ενός βαθμού αυτονομίας για τους Κούρδους στο Ιράν. Σήμερα, μαζί με άλλες ένοπλες ιρανικές κουρδικές οργανώσεις, το PJAK εμπλέκεται ενεργά στη διαμορφούμενη επανάσταση κατά του ιρανικού καθεστώτος. Μια μικρότερη κουρδική οργάνωση, το PAK (Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν), έχει απασχολήσει τα διεθνή μέσα τις τελευταίες ημέρες λόγω των στρατιωτικών της ενεργειών κατά των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης στην επαρχία Κερμανσάχ. Το PJAK, ωστόσο, θεωρείται γενικά η μεγαλύτερη και καλύτερα οργανωμένη από τις ιρανικές κουρδικές οργανώσεις.

Για να κατανοήσω καλύτερα τους στόχους και τη δράση του PJAK, πήρα συνέντευξη από τον Siamand Moeini, μέλος του ηγετικού συμβουλίου του PJAK, στις 12 Ιανουαρίου 2026.

Ερώτηση: Ποια είναι η θέση του PJAK για την τρέχουσα κατάσταση;

Απάντηση:
Σε απάντηση στις πολιτικές της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι οποίες έχουν βυθίσει την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας σε βαθιά κρίση, ένα νέο κύμα λαϊκών εξεγέρσεων έχει ξεσπάσει σε ολόκληρο το Ιράν. Για σχεδόν μισό αιώνα, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν επιδίωξε να διατηρήσει την εξουσία της μέσω συστηματικής καταστολής, μαζικών δολοφονιών, λογοκρισίας, κοινωνικής μηχανικής και της σκόπιμης φτωχοποίησης της κοινωνίας. Όλες αυτές οι μορφές καταπίεσης είχαν ως στόχο την αποδυνάμωση και τον κατακερματισμό της συλλογικής δύναμης του ιρανικού λαού.

Μέσω της σκόπιμης και δομικής επιβολής πολλαπλών κρίσεων, το καθεστώς έχει παγιώσει την κυριαρχία του πάνω στην ιρανική κοινωνία και έχει παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία. Η ακραία συγκεντροποίηση, η καταστολή και περιθωριοποίηση εθνών και εθνοτικών ομάδων, η συστηματική πίεση απέναντι σε διαφορετικές θρησκείες και πεποιθήσεις, η άρνηση των δικαιωμάτων των γυναικών, οι συνεχείς επιθέσεις και η συστηματική ταπείνωση που στρέφονται κατά των γυναικών και της νεολαίας και ο αποκλεισμός τους από τη δημόσια και κοινωνική ζωή, η μεγάλης κλίμακας καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και οι απερίσκεπτες περιβαλλοντικές παρεμβάσεις που ωθούν τη χώρα προς οικολογική καταστροφή — όλα αυτά συνοδεύονται από τη συστηματική παραβίαση θεμελιωδών ανθρώπινων και δημοκρατικών αξιών.

Αυτές οι περιγραφές συνιστούν μόνο μια σύντομη σκιαγράφηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν: ενός καθεστώτος τύπου μαφίας, χωρίς καμία απολύτως ικανότητα αυτομεταρρύθμισης, εσωτερικού μετασχηματισμού ή ουσιαστικής αλλαγής.

Ερώτηση: Ποια είναι τα αιτήματα των Κούρδων;

Απάντηση:
Ως PJAK, του οποίου η θεμελιώδης φιλοσοφία εδράζεται στις αρχές «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», στην ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμική συνύπαρξη, δηλώνουμε την πλήρη στήριξή μας σε κάθε δημοκρατική προσπάθεια ενάντια στη δικτατορία.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2025, το PJAK εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία διατύπωσε τη θέση του για αυτές τις εξελίξεις σε τέσσερα βασικά σημεία και παρουσίασε με σαφήνεια τις απόψεις του για την τρέχουσα κατάσταση στο κοινό.

Σε γενικές γραμμές, ο κουρδικός λαός εδώ και πολύ καιρό επιδιώκει την ελευθερία, τα δημοκρατικά δικαιώματα και μια ζωή με αξιοπρέπεια. Για περισσότερο από έναν αιώνα, έχει εμπλακεί σε έναν άνευ προηγουμένου αγώνα αντίστασης και έχει πληρώσει ένα εξαιρετικά βαρύ τίμημα σε θυσίες.

Το πλαίσιο της Λωζάννης, που δρομολογήθηκε από τη Βρετανία και τη Γαλλία, διαίρεσε το Κουρδιστάν και αποτέλεσε μία από τις βαθύτερες αιτίες τεράστιων δεινών, μαζικών δολοφονιών, καταστροφής και πολιτικών βίαιης αφομοίωσης που επιβλήθηκαν στους λαούς της περιοχής, και ιδίως στο κουρδικό έθνος. Αυτές οι τραγωδίες υπήρξαν άμεσο αποτέλεσμα απάνθρωπων και λανθασμένων πολιτικών που ακολούθησαν εξωτερικές δυνάμεις και επιβλήθηκαν στην περιοχή.

Σήμερα, η παγκόσμια πολιτική προσφέρει μια ευκαιρία να στηριχθούν οι Κούρδοι που αγωνίζονται για την ελευθερία και να αρχίσει η αποκατάσταση των αδικιών του περασμένου αιώνα. Όπως όλοι οι λαοί, έτσι και οι Κούρδοι διεκδικούν ελευθερία, δημοκρατία και την πραγμάτωση των νόμιμων δικαιωμάτων τους. Σε αυτή την ιστορική στιγμή, ο κουρδικός λαός δεν είναι πλέον διατεθειμένος να ζει χωρίς ελευθερία και δημοκρατία.

Ο εβραϊκός λαός κατανοεί ιδιαίτερα καλά την κουρδική κατάσταση, καθώς και ο ίδιος έχει ιστορικά υποστεί αφομοίωση, διώξεις, σφαγές και εκτοπισμούς. Για τον λόγο αυτό, οι εβραϊκές κοινότητες ενδέχεται να αντιλαμβάνονται ευκολότερα τη σημερινή κατάσταση των Κούρδων, αφού πολλές από τις συμφορές που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Κούρδοι έχουν βιωθεί και από τους Εβραίους στο πέρασμα της ιστορίας.

Συνολικά, ο κουρδικός λαός διεκδικεί ελευθερία και ασφάλεια και επιζητεί τη δυνατότητα να ζει με αξιοπρέπεια στη δική του γη.

Ερώτηση: Τι συμβαίνει επί του πεδίου στο Ροζχελάτ (Ιρανικό Κουρδιστάν);

Απάντηση:
Όπως συζητήσαμε και προηγουμένως, οι Κούρδοι στο Ροζχελάτ απαιτούν ελευθερία και δημοκρατία. Αν και αυτές οι έννοιες μπορούν να οριστούν και να ερμηνευτούν μέσα από διαφορετικά παραδείγματα και οπτικές, το θεμελιώδες αίτημα του κουρδικού λαού είναι σαφές: να ασκεί αυτοδιοίκηση, να καθορίζει ο ίδιος το μέλλον του και να επιτυγχάνει αυτονομία στις αποφάσεις που αφορούν την πολιτική, οικονομική και κοινωνική του ζωή, χωρίς παρεμβάσεις από μια κεντρική κυβέρνηση που προσεγγίζει το κουρδικό ζήτημα μέσα από ένα σωβινιστικό πρίσμα.

Η πιο ρεαλιστική και πρακτική πρόταση για τη σημερινή ιστορική συγκυρία είναι η εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού συστήματος αυτοδιοίκησης. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, κάθε εθνοτική ομάδα και κάθε κοινωνικό στοιχείο θα έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται τις δικές του υποθέσεις και να διασφαλίζει τα δικαιώματά του.

Οι Κούρδοι στο Ροζχελάτ απορρίπτουν το μοντέλο του συγκεντρωτικού κράτους. Κάθε σύστημα που θα προκύψει μετά την πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας οφείλει να είναι αποκεντρωμένο, με τα δικαιώματα των λαών και των κοινοτήτων να κατοχυρώνονται μέσω δημοκρατικής συναίνεσης. Ο κουρδικός λαός απορρίπτει τις κεντρικά επιβαλλόμενες δομές διακυβέρνησης και διαθέτει τόσο την ικανότητα όσο και τη δύναμη να διοικήσει την ίδια του την κοινωνία. Επιπλέον, μπορεί να εξελιχθεί σε πρωτοποριακή δύναμη και σε ένα βιώσιμο πρότυπο για μια περιοχή που εισέρχεται σε μια χαοτική και ασταθή φάση.

Οι Κούρδοι συνιστούν μια ικανή και επιδραστική δύναμη στη Μέση Ανατολή και έχουν διαχρονικά διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της περιοχής.

Ερώτηση: Τι θα ζητούσαν από τη Δύση;

Απάντηση:
Η Δύση δεν αποτελεί ένα ενιαίο, ομοιογενές σύνολο· ωστόσο, οι πολιτικές της διαμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό με βάση τα ίδια της τα συμφέροντα. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, ένα σημαντικό μέρος των τραγωδιών που γνώρισε η περιοχή τον τελευταίο αιώνα υπήρξε αποτέλεσμα των λανθασμένων πολιτικών της Βρετανίας και της Γαλλίας. Αν οι δυτικές δυνάμεις σκοπεύουν να προσεγγίσουν σήμερα το Κουρδιστάν με την ίδια νοοτροπία, θα ήταν προτιμότερο να εγκαταλείψουν πλήρως μια τέτοια προσέγγιση.

Ωστόσο, αν η Δύση και ιδίως το Ισραήλ επιδιώκουν μια σταθερή Μέση Ανατολή, μια τέτοια σταθερότητα είναι αδύνατη χωρίς την αντιμετώπιση του κουρδικού ζητήματος. Το ισραηλινό λόμπι μπορεί να διαδραματίσει έναν ισχυρό και εποικοδομητικό ρόλο στη στήριξη των κουρδικών δικαιωμάτων και, από στρατηγική άποψη, να συμβάλει ουσιαστικά σε έναν ευρύτερο μετασχηματισμό της Μέσης Ανατολής. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι εμπλεκόμενοι δρώντες θα μπορούσαν να προωθήσουν τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα μέσα σε ένα ορθολογικό και βιώσιμο πλαίσιο.

Η Δύση οφείλει να επανεκτιμήσει τις πολιτικές της και να δώσει πραγματική έμφαση στις ανθρώπινες αξίες και στα ανθρώπινα δικαιώματα, αντί να σχεδιάζει στρατηγικές και εγχειρήματα που καθοδηγούνται αποκλειστικά από βραχυπρόθεσμους οικονομικούς υπολογισμούς. Διαφορετικά, η περιοχή δεν θα πετύχει ποτέ διαρκή σταθερότητα και οι κύκλοι του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατικής διακυβέρνησης θα συνεχίσουν να αναπαράγονται.

Ερώτηση: Υπάρχει περίπτωση το καθεστώς να βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο;

Απάντηση:
Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει χάσει τη νομιμοποίησή της σε όλα τα επίπεδα — οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και ακόμη και ιδεολογικό — συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των πρώην υποστηρικτών της. Η στρατηγική της εξαγωγής του πολιτικού Ισλάμ, της στήριξης πληρεξούσιων πολιτοφυλακών και της διεξαγωγής πολέμων δι’ αντιπροσώπων έχει μετατρέψει το καθεστώς σε σοβαρή απειλή όχι μόνο για τους λαούς του Ιράν αλλά για ολόκληρη την περιοχή.

Ο αρνητικός, συμφεροντολογικός ρόλος των ευρωπαϊκών κρατών και ακόμη και των Ηνωμένων Πολιτειών έχει συμβάλει καθοριστικά στη μακροημέρευση του καθεστώτος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποδέσμευση, επί προεδρίας Ομπάμα, εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων από παγωμένα ιρανικά κεφάλαια, τα οποία στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στην ενίσχυση πληρεξούσιων δυνάμεων, στην ανάπτυξη βαλλιστικών — ακόμη και υπερηχητικών — πυραυλικών δυνατοτήτων και στην καλλιέργεια φόβου στις γειτονικές χώρες.

Σε πολλές περιπτώσεις, ευρωπαϊκά κράτη έχουν στηρίξει άμεσα και έμμεσα την επέκταση των οικονομικών μαφιών και των καρτελικών δομών των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, παρέχοντας άνευ προηγουμένου τεχνική και οικονομική βοήθεια στους θεοκρατικούς και δικτατορικούς ηγέτες του Ιράν.

Σήμερα έχει έρθει η ώρα όλες οι δυνάμεις να εντείνουν τις προσπάθειές τους για τη διάλυση αυτής της δικτατορίας και να εργαστούν για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής κοινωνίας, στην οποία οι λαοί του Ιράν θα μπορούν πραγματικά να ζουν με αξιοπρέπεια και να διαμορφώνουν τις πολιτικές πραγματικότητες του μέλλοντος.

Σε αυτή τη βάση, ο ιρανικός λαός δεν θα αποδεχθεί πλέον αυτή την αδικία και θα σταθεί απέναντί της με κάθε κόστος. Βλέπουμε ανθρώπους να αγωνίζονται καθημερινά ενάντια σε αυτό το δικτατορικό καθεστώς, θυσιάζοντας τη ζωή τους. Είναι δύσκολο για ανθρώπους που έχουν φτάσει στο σημείο των θυσιών να αποδεχθούν ξανά τέτοιες δικτατορίες, και είναι προφανές ότι θα κάνουν αυτές τις θυσίες για την ελευθερία, με στόχο την επίτευξη μιας ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας. Ως εκ τούτου, οφείλω να πω ξεκάθαρα ότι η στήριξη μιας νέας μορφής δικτατορίας και συγκεντρωτισμού για το Ιράν αποτελεί τη χειρότερη δυνατή επιλογή, η οποία θα οδηγήσει στην επανάληψη των παλαιών προβλημάτων και δεν θα επιλύσει τα ζητήματα του ιρανικού λαού.

meforum.org

Η Ινδία και η ιστορία της

Από
anixneuseis
-
0

του Jeff Rich

17 Ιανουαρίου

Κατά τη διάρκεια του 2026 εκπλήρωσα μια παλιά επιθυμία: να γνωρίσω σε βάθος την ιστορία της Ινδίας. Για πολλά χρόνια αναζητούσα ένα βιβλίο ιστορίας για την Ινδία που να αγκαλιάζει τις πολλαπλές σκιές και τα φώτα της. Έψαχνα έναν ιστορικό που να μιλά μέσα από τους πολιτισμούς και όχι για τους πολιτισμούς ή πάνω σε αυτούς, με το ύφος ενός Βρετανού ιμπεριαλιστή αφέντη. Αναζητούσα έναν συγγραφέα ικανό να αποδώσει την τεράστια πολυπλοκότητα με εύληπτες μεταφορές και αφηγήσεις που μπορείς να παρακολουθήσεις.

Και κατά το σκέλος της Ινδίας στην Παγκόσμια Ιστορική Περιοδεία του 2025 ανακάλυψα αυτό ακριβώς το βιβλίο, το οποίο μάλιστα είχε κερδίσει και το Βραβείο Ιστορίας Wolfson για το 2024. Το βιβλίο ήταν το Shadows at Noon: South Asia’s Twentieth Century της Joya Chatterji.

Επιστρέφοντας στην ανασκόπηση της γραφής μου για την Ινδία και τη Νότια Ασία το 2025.

Ήταν πραγματική χαρά να διαβάζω το Shadows at Noon της Joya Chatterji, που εστιάζει στον 20ό αιώνα της Νότιας Ασίας και δείχνει πώς η Ινδία, το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές δεν ανήκουν σε ξεχωριστούς κόσμους. Είναι αλληλένδετα στην κουλτούρα, την εμπειρία, τις οικογένειες και την κοινωνία. Αυτή η οπτική αποτέλεσε μια αναζωογονητική απόκλιση από την εμμονή στη γεωπολιτική των μεγάλων δυνάμεων που χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος της σύγχρονης ανάλυσης. Η Chatterji κατεβάζει την ιστορική κατανόηση σε βαθύτερα κοινωνικοπολιτισμικά επίπεδα και εξετάζει όχι μόνο τις ελίτ της εξουσίας αλλά ολόκληρο το κοινωνικό φάσμα.

Το βασικό συμπέρασμα που αποκόμισα από την παγκόσμια περιοδεία στην Ινδία; Η αποαποικιοποίηση είναι μια πολύ πιο σύνθετη και ανολοκλήρωτη διαδικασία απ’ ό,τι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι άνθρωποι – σίγουρα οι περισσότεροι Δυτικοί, όσο φθαρμένος και ανακριβής κι αν έχει γίνει πλέον αυτός ο όρος. Η άνοδος της Ινδίας αμφισβητεί αποικιακές νοοτροπίες παντού. Ίσως ακόμη και στην Κίνα.

Αυτό το συμπέρασμα συμπυκνώθηκε στο 1947· μια χρονιά που, όπως υποστήριξε η Chatterji, υπήρξε εξίσου καθοριστική με το 1945 λόγω της Διαίρεσης (Partition) και της Αποαποικιοποίησης. Μετά την περιοδεία στην Ινδία άρχισα να σκέφτομαι ότι παρακολουθούμε τη διάλυση του Μετα-1947 Κόσμου – και ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό.

Η αποαποικιοποίηση αφορά τα μυαλά όσο και την κυριαρχία, τον πολιτισμό όσο και την πολιτική. Από πολλές απόψεις, η άνοδος της Ινδίας σε καθεστώς μεγάλης δύναμης αμφισβητεί υπολειμματικές αποικιακές και ηγεμονικές νοοτροπίες – στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Κίνα – όσο καμία άλλη περίπτωση.

Ο ιστορικός Martin Thomas (του οποίου το βιβλίο περιλαμβάνεται στη Λέσχη Βιβλίου Παγκόσμιας Ιστορίας) σημειώνει ότι η αποαποικιοποίηση υπήρξε ένας από τους βασικούς κινητήριους παράγοντες της ιστορίας του 20ού αιώνα – από πολλές απόψεις σημαντικότερος ακόμη και από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Και η αποαποικιοποίηση παραμένει ανολοκλήρωτη. Άρχισα επίσης να αντιλαμβάνομαι την ιστορία της αποαποικιοποίησης ως μια διαδικασία τεσσάρων κυμάτων (1900–1930, 1945–1975, 1989–1999 και την εποχή που είναι γνωστή ως η ανάδυση του πολυπολικού κόσμου). Το τελευταίο αυτό κύμα δεν έχει ολοκληρωθεί και θα επηρεάσει βαθιά τον λεγόμενο «Δυτικό κόσμο», διότι θα αποαποικιοποιήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η διαδικασία της αποαποικιοποίησης είναι ατελής και ποτέ ομαλή. Δεν ακολουθεί πάντα την ίδια κατεύθυνση ούτε τον ίδιο ρυθμό. Για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, στην αφήγηση της Chatterji, η μοίρα των διαιρεμένων και δεμένων κρατών της Νότιας Ασίας – Ινδία, Πακιστάν και Μπανγκλαντές – ακολούθησε παρόμοιες τροχιές προς τη συγκρότηση νέων εθνών. Όμως η Ινδία τα πήγε καλύτερα τα τελευταία 25 χρόνια. Δεν είναι πλέον «υποσημείωση» δίπλα στο Πακιστάν. Κάθεται στο τραπέζι των μεγάλων δυνάμεων, ακόμη και μαζί με τον γείτονά της και συγγενές «κράτος-πολιτισμό», την Κίνα. Η Κίνα και η Ινδία είχαν πολύ διαφορετικές αποικιακές και μετααποικιακές εμπειρίες. Πάρα πολλοί σχολιαστές των διεθνών υποθέσεων δεν μπαίνουν καν στον κόπο να εξοικειωθούν με τις οπτικές και των δύο αυτών κρατών. Το ένα δεν είναι «επιτυχία» και το άλλο «ουραγός». Κανείς δεν ξέρει πώς θα στέκονται αυτά τα δύο μεγάλα «κράτη-πολιτισμοί» σε δέκα χρόνια. Όμως η μεταξύ τους σχέση είναι ίσως η πιο καθοριστική απ’ όλες για το μέλλον του κόσμου, όπως και για τον αντίκτυπο της αποαποικιοποίησης του αμερικανικού αυτοκρατορικού συστήματος στον 21ο αιώνα.

Τα γεγονότα του 2025 στη Νότια Ασία ανέδειξαν νέα δίκτυα κυριαρχίας και αντίστασης στην επιβολή, που μπορούν να διαβαστούν τόσο ως εμβάθυνση της αποαποικιοποίησης όσο και ως εδραίωση του «Αμερικανικού Ρατζ». Ο σύντομος πόλεμος που προκλήθηκε από την τρομοκρατική επίθεση στο Παχαλγκάμ το 2025 οδήγησε στην επιτυχία της ινδικής Επιχείρησης Sindoor. Δύο πυρηνικές δυνάμεις πολέμησαν, και τρεις ακόμη πυρηνικές δυνάμεις άφησαν τα αποτυπώματά τους στη σκηνή. Όμως ο κόσμος δεν καταστράφηκε. Η Ινδία βγήκε ισχυρότερο μεγάλο κράτος. Ο Ιμράν Χαν παρέμεινε φυλακισμένος, ενώ οι στρατιωτικοί ηγέτες του Πακιστάν κολάκευαν τον Ντόναλντ Τραμπ. Το Μπανγκλαντές αποσταθεροποιήθηκε μετά την εγκατάσταση του Μουχάμαντ Γιούνους το 2024, πιθανότατα με τη βοήθεια του νέου αποικιακού του αφέντη, των ΗΠΑ. Η Κίνα και η Ινδία αναμετρήθηκαν για την επιλογή του επόμενου Δαλάι Λάμα, αλλά ταυτόχρονα μείωσαν τις εντάσεις στα σύνορα και στους διπλωματικούς διαδρόμους. Και μετά ήρθε η ανατροπή και ανασύνθεση της κυβέρνησης του Νεπάλ, ύστερα από εκτεταμένες και κατά τόπους βίαιες ταραχές. Ήταν «Έγχρωμη Επανάσταση» και, αν ναι, ποιο χρώμα; Ή μήπως όλοι εκείνοι οι γερασμένοι πρώην αξιωματούχοι στρατού και υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ χρειάζονται επειγόντως ένα μάθημα ιστορίας της Νότιας Ασίας;

Τα μαθήματα που μου δίδαξε η ινδική ιστορία φέτος με ώθησαν να κάνω την αποαποικιοποίηση – ή αλλιώς το τέλος των αυτοκρατοριών – ένα από τα τέσσερα βασικά εποχικά θέματα της γραφής μου για το 2026. Η ιστορία της Ινδίας μάς βοηθά να επαναπλαισιώσουμε την ιστορία του 20ού και του 21ου αιώνα ως διαδοχικά κύματα αποαποικιοποίησης. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι έχουμε εισέλθει σε ένα κύμα είκοσι έως σαράντα ετών αποαποικιοποίησης της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Γι’ αυτό και έκανα αυτό το θέμα τον πυρήνα της πρώτης μου θεματικής περιόδου για το 2026.

*O Jeff Rich είναι σύγχρονος Άγγλος συγγραφέας και σχολιαστής που γράφει για παγκόσμια ιστορία, αποαποικιοποίηση, γεωπολιτική και αυτοκρατορίες, συχνά μέσω Substack και YouTube.  

Από τον Έρικ τον Ερυθρό στον Ντόναλντ τον Πορτοκαλί: Μια σύντομη ιστορία της Γροιλανδίας

Από
anixneuseis
-
0

Politico

Ο ένας είναι εισβολέας με βλέψεις στη Γροιλανδία, ο άλλος… ήταν Βίκινγκ!

Η γοργόνα του μακρόπλοιου

Ο Έρικ ήταν αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε μια βασανισμένη ψυχή. Γεννημένος στη Νορβηγία, η οικογένεια μετακόμισε στην Ισλανδία επειδή ο πατέρας του είχε διαπράξει «έναν αριθμό φόνων». | Φωτογραφία: Hulton Archive/Getty Images

16 Ιανουαρίου 2026, 4:01 π.μ. CET
Του Paul Dallison

Καλώς ήρθατε στο Declassified, μια εβδομαδιαία σατιρική στήλη.

Πρώτος εμφανίστηκε ο Έρικ ο Ερυθρός (που πήρε το προσωνύμιό του επειδή αγαπούσε ένα ποτήρι pinot noir με το δείπνο).

Ο Έρικ ήταν αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε μια ταραγμένη προσωπικότητα. Γεννημένος στη Νορβηγία, η οικογένεια μετακόμισε στην Ισλανδία επειδή ο πατέρας του είχε διαπράξει «έναν αριθμό φόνων», σύμφωνα με το γραφείο τουρισμού της Γροιλανδίας (ποτέ δεν είναι καλό σημάδι όταν οι άνθρωποι σταματούν να μετρούν πόσες δολοφονίες έχεις κάνει).

Αλίμονο, το μήλο δεν έπεσε μακριά από τη σημύδα και ο Έρικ εκδιώχθηκε από την Ισλανδία για φόνο, μετά από μια διαμάχη με έναν γείτονα (ο οποίος, κατά πάσα πιθανότητα, δανείστηκε τη χλοοκοπτική μηχανή του και δεν την επέστρεψε), που κατέληξε σε έναν αριθμό θανάτων. Όλοι έχουμε βρεθεί εκεί.

Έτσι ο Έρικ κατέληξε στη Γροιλανδία, και έγινε ο πρώτος Βίκινγκ που πάτησε το πόδι του στο νησί. Του αποδίδεται η επινόηση της ονομασίας «πράσινη γη» είτε α) ως ένα πονηρό διαφημιστικό τέχνασμα για να δελεάσει κόσμο να πάει εκεί, είτε β) επειδή στα παλαιά νορβηγικά η λέξη «πράσινο» σήμαινε «καθόλου μα καθόλου πράσινο».

Ένας από τους γιους του Έρικ ήταν ο Λέιφ Έρικσον, ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στη Βόρεια Αμερική — περίπου 500 χρόνια πριν από εκείνον τον τεμπέλη, τον Χριστόφορο Κολόμβο.

Παρεμπιπτόντως, 400 χρόνια μετά την εγκατάστασή τους στη Γροιλανδία, οι Βίκινγκ εγκατέλειψαν το νησί εν μέρει, σύμφωνα με ερευνητές των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Penn State, λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας που προκλήθηκε από κλιματική μεταβολή. Ναι, οι Βίκινγκ ανησυχούσαν για την κλιματική αλλαγή. Woke!

Και κάπως έτσι φτάνουμε (παραλείποντας περισσότερα από 1.000 χρόνια) στη σημερινή εποχή, όπου ο Ντόναλντ ο Πορτοκαλί έχει στραμμένο το βλέμμα του σταθερά στη Γροιλανδία.

Τόσο έντονη είναι η επιθυμία του Τραμπ να αποκτήσει τη Γροιλανδία για λογαριασμό των ΗΠΑ, ώστε έστειλε τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς (στους ρόλους του «καλού μπάτσου» και του «παράξενου μπάτσου») να συναντηθούν αυτή την εβδομάδα στην Ουάσινγκτον με τους υπουργούς Εξωτερικών της Δανίας και της Γροιλανδίας. Σε μια κλίμακα από το 1 έως το «Ενέδρα τύπου Ζελένσκι», ήταν γύρω στο 5· όχι καταστροφή, αλλά αρκετά προβληματικό ώστε ο Λαρς Λόκε Ράσμουσεν της Δανίας και η Βίβιαν Μότζφελντ της Γροιλανδίας να χρειαστεί να κατευθυνθούν στο πάρκινγκ για ένα καταπραϋντικό τσιγάρο μετά τη συνάντηση.

Ενώ περιμένουμε την επόμενη κίνηση του Τραμπ, νέα δημοσκόπηση των Reuters/IPSOS αποκαλύπτει ότι μόλις ένας στους πέντε Αμερικανούς στηρίζει τις προσπάθειες του προέδρου να βάλει χέρι στη Γροιλανδία. Βέβαια, το 1999 μια δημοσκόπηση της Gallup έδειξε ότι το 18% των Αμερικανών πίστευε πως ο ήλιος περιστρέφεται γύρω από τη Γη (και, ίσως χειρότερα, το 3% δήλωσε ότι δεν είχε άποψη), οπότε μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις αμερικανικές δημοσκοπήσεις με μια πρέζα θαλασσινού αλατιού Sassuma από το φιόρδ του Νουούκ.

Politico

Η Δαμασκός έτοιμη να επιτεθεί σε πόλεις που ελέγχονται από τους Κούρδους στη βόρεια Συρία

Από
anixneuseis
-
0
Syrian government military reinforcements arrive via the international M4 highway to the Dayr Hafir area, east of Aleppo city on January 14, 2026. Syria's army was moving reinforcements east of Aleppo city on January 14, a day after it told Kurdish forces to withdraw from the area following deadly clashes last week. The deployment comes as Syria's Islamist-led government seeks to extend its authority across the country, but progress has stalled on integrating the Kurds' de facto autonomous administration and forces into the central government under a deal reached in March. (Photo by Bakr ALKASEM / AFP)

16 Ιανουαρίου 2026  

Συριακές κυβερνητικές στρατιωτικές ενισχύσεις ανατολικά της πόλης του Χαλεπίου, 14 Ιανουαρίου 2026.
(Bakr ALKASEM/AFP μέσω Getty Images)

Συριακά στρατεύματα προετοιμάζουν επίθεση σε περιοχές υπό κουρδικό έλεγχο:
Δυνάμεις του συριακού καθεστώτος προετοιμάζονται να εξαπολύσουν στρατιωτική επιχείρηση εναντίον πόλεων που ελέγχονται από τους Κούρδους στο βόρειο και ανατολικό τμήμα της χώρας, μετά τις συγκρούσεις που ξέσπασαν πριν από μία εβδομάδα στο Χαλέπι. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι συριακές αρχές έχουν αποφασίσει μια περιορισμένη επιχείρηση με στόχο να ασκήσουν πίεση στις κουρδικής ηγεσίας Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) — σύμμαχο των ΗΠΑ — ώστε να ενσωματωθούν στον συριακό στρατό, βάσει της συμφωνίας ένταξης που υπεγράφη το 2025. Συριακά στρατεύματα αναπτύχθηκαν στις 14 και 15 Ιανουαρίου στην πόλη Ντέιρ Χάφερ και σε κοντινά χωριά, δυτικά του ποταμού Ευφράτη.

Αμερικανική στρατιωτική φάλαγγα κοντά στο Χαλέπι εν μέσω έντασης:
Στις 16 Ιανουαρίου παρατηρήθηκε αμερικανική στρατιωτική φάλαγγα κοντά στη Ντέιρ Χάφερ, καθώς η ένταση στην περιοχή κλιμακώνεται. Σύμφωνα με αναφορές, δύναμη των SDF «συνόδευε» τη φάλαγγα των τεθωρακισμένων οχημάτων. Ο διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, κάλεσε σε αποκλιμάκωση στις 13 Ιανουαρίου, ζητώντας «όλα τα μέρη να επιδείξουν τη μέγιστη αυτοσυγκράτηση, να αποφύγουν ενέργειες που θα μπορούσαν να κλιμακώσουν περαιτέρω τις εντάσεις και να δώσουν προτεραιότητα στην προστασία των αμάχων και των κρίσιμων υποδομών».

Η θέση της Τουρκίας:
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, προειδοποίησε ότι η Συρία ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή πέραν της χρήσης βίας εναντίον των SDF. «Ελπίζω να μη φτάσουμε σε αυτό το σημείο… αλλά όταν τα προβλήματα δεν επιλύονται μέσω διαλόγου, δυστυχώς βλέπω από εδώ ότι η χρήση βίας αποτελεί επίσης επιλογή για τη συριακή κυβέρνηση», δήλωσε, καλώντας παράλληλα τις SDF να «επιδείξουν καλή θέληση» αποχωρώντας μονομερώς από την περιοχή γύρω από τη Ντέιρ Χάφερ.

Ανάλυση ειδικών του FDD

«Οι SDF υπήρξαν αναντικατάστατος εταίρος στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον έχει επίσης αναπτύξει θετικές σχέσεις με τη Δαμασκό μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Αυτό που χρειάζεται να κάνει τώρα η αμερικανική κυβέρνηση είναι να καταστήσει σαφές και στις δύο πλευρές ότι η παρούσα σύγκρουση πρέπει να επιλυθεί διπλωματικά, χωρίς προσφυγή στη βία. Αυτό πιθανότατα θα απαιτήσει σκληρή στάση απέναντι στην Τουρκία, η οποία επιθυμεί μια σύγκρουση που θεωρεί ότι θα πλήξει τους Σύρους Κούρδους».
— David Adesnik, Αντιπρόεδρος Έρευνας

«Η ρητορική της συριακής κυβέρνησης απέναντι στις SDF υποδηλώνει περαιτέρω κλιμάκωση, αντί για την προτεινόμενη ενσωμάτωση των δυνάμεων, γεγονός που σημαίνει ότι η επέκταση της σύγκρουσης και σε άλλες αμφισβητούμενες περιοχές είναι απλώς θέμα χρόνου. Μια σύγκρουση μεταξύ των SDF και της κεντρικής κυβέρνησης αντιβαίνει στα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να καταστήσει σαφές τόσο στη Δαμασκό όσο και στις SDF ότι η διπλωματική οδός αποτελεί τη μόνη βιώσιμη επιλογή».
— Ahmad Sharawi, Ανώτερος Αναλυτής Έρευνας

FDD

#ΠΟΛΕΜΟΣ_ΣΤΗΝ_ΟΥΚΡΑΝΙΑ            #UKRAINE_WAR

Από
anixneuseis
-
0
Γράφει ο Ευθύμιος
#Ukraine:  
Κατεύθυνση Νοβοπαβλόφσκοε, περιοχή Ντνιεπροπετρόφσκ. Κατά την προέλαση των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, σημειώθηκαν επιτυχίες όπως: Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις προέλασαν στην Ιβάνοβκα. Υπήρξαν επίσης προελάσεις στην περιοχή του χωριού Φιλία.
Μονάδες του ρωσικού στρατού έχουν αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του χωριού #Παβλόβκα, βορειοανατολικά του Στεπνογκόρσκ. Αυτός ο οικισμός βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα από τον βασικό αυτοκινητόδρομο που χρησιμοποιείται για τον ανεφοδιασμό της ουκρανικής ομάδας στο Όρεχοφ’.
Στην κατεύθυνση #Ντομπροπίλια, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν βόρεια του Ποκρόφσκ, καταλαμβάνοντας νέες θέσεις προς τα πίσω του Ροντίνσκε. Αφού ανέκτησαν την πρωτοβουλία για άλλη μια φορά και ανακατέλαβαν ορισμένες προηγουμένως χαμένες περιοχές, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προχωρούν βόρεια από το Ποκρόφσκ. Κατάφεραν να διασχίσουν τον δρόμο προς το Χρίσυνε σε άλλο σημείο, καταλαμβάνοντας το δεύτερο συγκρότημα χοιροστασίου και ασφαλίζοντας θέσεις στις παρακείμενες δασικές γραμμές.
Στην κατεύθυνση #Κομισούβαχα, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιθετικές τους επιχειρήσεις, σημειώνοντας περαιτέρω σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση του ποταμού Κόνκα. Τις τελευταίες 10 ημέρες, οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν προς το χωριό Νοβογιακόβλιβκα.
Περιοχή #Χάρκοβο. Οι ρωσσοι στρατιώτες έχουν επεκτείνει τη ζώνη ελέγχου στον οικισμό Βολτσάνσκι Χουτόρι, καταλαμβανοντας έτσι ένα μεγάλο μέρος του.
Περιοχή #Ζαπορίζια στη Ρωσία. Ρώσοι στρατιώτες έχουν εκκαθαρίσει την περιοχή μεταξύ της  Γκουλιάιπολε και της Ντοροζνιάνκα. Ταυτόχρονα, οι ρωσσοι επιτίθενται στο Ζελεζνοντορόζνοε .
 
Προς την κατεύθυνση του #Χλούκιφ, οι ρωσικές δυνάμεις διέσχισαν τα διεθνή σύνορα στην περιφέρεια Σούμι, καταλαμβάνοντας το χωριό Κομαρίβκα.
Στις κατευθύνσεις #Χοτίν, Γιουνακίβκα και Μυροπίλια, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις επιθέσεών τους και προέλασαν σε δύο διαφορετικές περιοχές. Στα δυτικά, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν νότια από την Αντρίιβκα, καταλαμβάνοντας νέες θέσεις στις δασικές ζώνες εκεί.
Στις κατευθύνσεις Μπίλι Κολοντιάζ και #Τέρνοβα, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις επιθέσεών τους και έχουν προωθηθεί σε πέντε διαφορετικές περιοχές.
Οι ουκρανικές δυνάμεις προέλασαν προς την κατεύθυνση της #Μακιίβκα. 
Στην κατεύθυνση της #Μπόροβα, οι ρωσικές δυνάμεις επανέλαβαν τις επιχειρήσεις επιθέσεώς τους προς τη Νόβα Κρουχλακίβκα, ανακτώντας προηγουμένως χαμένες θέσεις εκεί. Μετά από πρόσφατες ουκρανικές αντεπιθέσεις, οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν να προελαύνουν πίσω κατά μήκος τριών παράλληλων δασικών όγκων δυτικά της Λόζοβα, ανακτώντας δύο μεγάλες οχυρώσεις τάφρων προς την κατεύθυνση της Νόβα Κρουχλακίβκα.
Στην κατεύθυνση του #Σβιατοχίρσκ, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν σε πολλαπλές περιοχές, καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις στο Εθνικό Πάρκο Σβιάτι Χόρι. Στα βορειοδυτικά, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν κοντά στην Ολεξάντριβκα και κατέλαβαν νέες θέσεις στα δάση.
Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν επεκτείνει τη ζώνη ελέγχου στη νότια πλευρά του Κράσνι Λιμάν και έχουν προχωρήσει περισσότερο από 1,5 χλμ. στην Ντίμπροβα, λαμβάνοντας θέσεις στο δυτικό τμήμα της κατοικημένης περιοχής.
Οι Ρώσοι απέκτησαν τον έλεγχο των τελευταίων τμημάτων των δασών βορειοδυτικά του Παζένο και κατέλαβαν επιπλέον δασικές περιοχές στις ρεματιές στα νότια. Νότια του ποταμού Βασιούκιβκα, κατάφεραν να ολοκληρώσουν την κατάληψη του χωριού Μποντάρνε, επιτρέποντας σε ορισμένους στρατιώτες να διεισδύσουν στην άλλη άκρη του ποταμού και να εισέλθουν στα πρώτα σπίτια της Νικιφόρεβκα.
Στη βόρεια πλευρά της #Κοστιαντίνιβκα, τόσο οι ρωσικές όσο και οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν προωθηθεί. Στα νοτιοδυτικά, οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν τις προσπάθειές τους για αντεπίθεση νότια του παραποτάμου του ποταμού Μπιλένκα και κατάφεραν να ανακαταλάβουν το δυτικό τμήμα της Βιρολιούμπιβκα. Οι μάχες συνεχίζονται για τα κεντρικά και ανατολικά τμήματα του χωριού. Επιπλέον, κάποια στιγμή πρόσφατα, οι Ουκρανοί εκκαθάρισαν τα χωράφια και τις δασικές εκτάσεις στα βορειοδυτικά της Βιρολιούμπιβκα από ρωσικές DRG. Στα βορειοανατολικά, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν σταδιακά προς το Μάρκοβε και κατέλαβαν τα γεωργικά κτίρια στα νότια περίχωρά του, καθώς και μια κοντινή οχύρωση χαρακωμάτων. Από εκεί εισήλθαν στο κύριο μέρος του Μάρκοβε, όπου οι μάχες βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη.
Στην κατεύθυνση #Ντρούζκιβκα, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν βορειοανατολικά της Σοφίιβκα, καταλαμβάνοντας θέσεις προς την κατεύθυνση ορισμένων ουκρανικών οχυρών οικισμών.
Κατεύθυνση #Mejeevskoe. Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν προωθηθεί βορειοδυτικά του χωριού Udachnoe.
οι Ρώσοι στρατιώτες συνεχίζουν να προελαύνουν προς τη Νικολάεφκα, απωθώντας τους ουκρανους στα υψώματα ανατολικά του οικισμού.
Ο ρωσικός στρατός κατελαβε το χωριο #Ζακότνοε.

Στο Κουπιανσκ η μαχη ειναι αμφιροπη και σε εξελιξη.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το ( Ukraine_War ) Ανατολικό Μέτωπο”.

Ο Τραμπ δέχεται το μετάλλιο Νόμπελ Ειρήνης από την ηγέτη της αντιπολίτευσης Ματσάδο

Από
anixneuseis
-
0

Του Steve Holland, Bo Erickson και Gram Slattery
16 Ιανουαρίου 2026, 06:47 (GMT+2)

Η ηγετική προσωπικότητα της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, παρέδωσε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ το μετάλλιο του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης κατά τη διάρκεια συνάντησης στον Λευκό Οίκο, σε μια προσπάθεια να επηρεάσει τις αποφάσεις του για το πολιτικό μέλλον της χώρας της.

Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου επιβεβαίωσε ότι ο Τραμπ σκοπεύει να κρατήσει το μετάλλιο.

Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τραμπ έγραψε: «Η Μαρία μου παρέδωσε το Νόμπελ Ειρήνης για το έργο που έχω κάνει. Μια υπέροχη χειρονομία αμοιβαίου σεβασμού. Σε ευχαριστώ, Μαρία!»

Η Ματσάδο, η οποία χαρακτήρισε τη συνάντηση «εξαιρετική», δήλωσε ότι το δώρο ήταν μια αναγνώριση της — όπως είπε — «δέσμευσής του για την ελευθερία του λαού της Βενεζουέλας».

Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε αργότερα μια φωτογραφία με τον Τραμπ και τη Ματσάδο να κρατούν ένα μεγάλο, χρυσό πλαίσιο που εμφανίζει το μετάλλιο, συνοδευόμενο από κείμενο που έγραφε:
«Στον Πρόεδρο Donald J. Trump — Με ευγνωμοσύνη για την εξαιρετική ηγεσία σας στην προώθηση της ειρήνης μέσω της ισχύος» και το χαρακτήριζε «προσωπικό σύμβολο ευγνωμοσύνης εκ μέρους του λαού της Βενεζουέλας».

Παρά το συμβολισμό, το βραβείο παραμένει στην ίδια τη Ματσάδο· το Ινστιτούτο Νόμπελ έχει επανειλημμένα διευκρινίσει ότι τα βραβεία δεν μπορούν να μεταβιβαστούν, να μοιραστούν ή να ανακληθούν.

Η κίνηση ακολούθησε μετά από μήνες πολιτικών εξελίξεων στη Βενεζουέλα, συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης του τότε προέδρου Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο, υπό κατηγορίες για διακίνηση ναρκωτικών. Η Ματσάδο, η οποία βρισκόταν εκτός χώρας και είχε αποκλειστεί από την προεδρική κούρσα του 2024, αναδύθηκε ως η πιο δημοφιλής προσωπικότητα της αντιπολίτευσης και βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης 2025 για την εκστρατεία της υπέρ της δημοκρατίας στη χώρα της.

Παρά τις προσπάθειές της και την προσπάθεια να συνδέσει τον Τραμπ με την προώθηση δημοκρατικών αξιών, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει απορρίψει την ιδέα να τη διορίσει ως ηγέτιδα της Βενεζουέλας. Αντίθετα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει υποστηρίξει την υπηρεσιακή πρόεδρο Delcy Rodríguez, η οποία ανέλαβε μετά την ανατροπή του Μαδούρο και έχει προωθήσει αλλαγές στον πετρελαϊκό τομέα με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Μετά τη συνάντηση στον Λευκό Οίκο — την πρώτη τους από κοντά — η Ματσάδο συναντήθηκε επίσης με περισσότερους από δώδεκα Γερουσιαστές στο Καπιτώλιο, τόσο Ρεπουμπλικάνους όσο και Δημοκρατικούς, και βρήκε θερμότερη ανταπόκριση ανάμεσα σε κάποιους νομοθέτες ως υποστηρικτές των προτάσεών της. (Reuters)

Ο Τραμπ, ο οποίος έχει εκφράσει από καιρό ενδιαφέρον να κερδίσει ο ίδιος ένα Νόμπελ Ειρήνης, είχε προηγουμένως εκφράσει πικρία όταν δεν επιλέχθηκε για το βραβείο του 2025 και επανειλημμένως προώθησε την υποψηφιότητα της Ματσάδο στα μέσα ενημέρωσης.

Το περιστατικό έχει προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις και συζητήσεις για τον ρόλο των ΗΠΑ στην πολιτική μετάβαση της Βενεζουέλας, αλλά και για τη χρήση των συμβολισμών ενός θεσμού όπως το Νόμπελ Ειρήνης σε υψηλού ρίσκου γεωπολιτικά παιχνίδια.

Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, φτάνει στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ για να συναντηθεί με Αμερικανούς γερουσιαστές, μετά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, στην Ουάσιγκτον, ΗΠΑ, 15 Ιανουαρίου 2026. REUTERS/Elizabeth Frantz

 

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λίβιτ, δήλωσε ότι ο Τραμπ ανυπομονούσε να συναντήσει τη Ματσάδο, αλλά επέμεινε στη «ρεαλιστική» εκτίμησή του ότι αυτή τη στιγμή δεν διαθέτει την αναγκαία στήριξη για να ηγηθεί της χώρας σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Η Ματσάδο, η οποία διέφυγε από τη χώρα της Νότιας Αμερικής τον Δεκέμβριο με μια τολμηρή θαλάσσια απόδραση, διεκδικεί την προσοχή του Τραμπ απέναντι σε στελέχη της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και επιδιώκει να διασφαλίσει ότι θα έχει ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας στο μέλλον.

Μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε επιχείρηση αιφνιδιασμού («snatch-and-grab») αυτόν τον μήνα, στελέχη της αντιπολίτευσης, μέλη της διασποράς της Βενεζουέλας και πολιτικοί σε ολόκληρες τις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική εξέφρασαν την ελπίδα ότι η χώρα θα ξεκινήσει μια διαδικασία εκδημοκρατισμού.

Ελπίδες για μετάβαση στη δημοκρατία

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Κρις Μέρφι, ένας από τους γερουσιαστές που συναντήθηκαν με τη Ματσάδο, δήλωσε ότι η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης τους είπε πως η καταστολή στη Βενεζουέλα δεν διαφέρει σήμερα σε τίποτα από την εποχή του Μαδούρο.

Η υπηρεσιακή πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκες, είναι «ικανή διαπραγματεύτρια», η οποία εδραιώνεται όλο και περισσότερο χάρη στη στήριξη του Τραμπ, πρόσθεσε.

«Ελπίζω να γίνουν εκλογές, αλλά είμαι σκεπτικιστής», δήλωσε ο Μέρφι από το Κονέκτικατ.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι προτεραιότητά του είναι η διασφάλιση της πρόσβασης των ΗΠΑ στο πετρέλαιο της χώρας και η οικονομική ανασυγκρότηση της Βενεζουέλας.

Κατά καιρούς, ο Τραμπ έχει επαινέσει τη Ροντρίγκες, υπαρχηγό του Μαδούρο, η οποία ανέλαβε την ηγεσία της χώρας μετά τη σύλληψή του. Σε συνέντευξή του στο Reuters την Τετάρτη, ο Τραμπ δήλωσε: «Ήταν πολύ καλή στη συνεργασία».

Η Ματσάδο είχε αποκλειστεί από τη συμμετοχή στις προεδρικές εκλογές του 2024 από ανώτατο δικαστήριο που θεωρείται ότι ελέγχεται από συμμάχους του Μαδούρο.

Εξωτερικοί παρατηρητές πιστεύουν ευρέως ότι ο Εντμούντο Γκονσάλες, υποψήφιος της αντιπολίτευσης με τη στήριξη της Ματσάδο, κέρδισε με μεγάλη διαφορά, ωστόσο ο Μαδούρο ανακοίνωσε τη νίκη του και διατήρησε την εξουσία.

Αν και η σημερινή κυβέρνηση έχει απελευθερώσει δεκάδες πολιτικούς κρατούμενους τις τελευταίες ημέρες, διεθνείς οργανώσεις και ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η κλίμακα των αποφυλακίσεων έχει υπερβληθεί από το Καράκας.

Σε ετήσια ομιλία της προς τους νομοθέτες, η Ροντρίγκες κάλεσε σε διπλωματία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και δήλωσε ότι, εάν χρειαστεί να ταξιδέψει στην Ουάσιγκτον, θα το κάνει «με τα πόδια της, όχι σέρνοντάς την εκεί».

Πρόσθεσε επίσης ότι θα προτείνει μεταρρυθμίσεις στον πετρελαϊκό τομέα της χώρας, με στόχο την αύξηση της πρόσβασης για ξένους επενδυτές.

Ρεπορτάζ: Steve Holland, Bo Erickson, Gram Slattery και Nandita Bose. Πρόσθετη συνεισφορά: Nolan McCaskill, Joseph Ax και Ismail Shakil. Επιμέλεια: Rod Nickel, Thomas Derpinghaus και Clarence Fernandez.

Τα σημερινά σημαντικότερα νέα απο το Reuters

Από
anixneuseis
-
0

 

Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, φτάνει στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ
REUTERS/Elizabeth Frantz

Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, παρέδωσε το μετάλλιο του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια συνάντησης στον Λευκό Οίκο, σε μια προσπάθεια να επηρεάσει τις πρωτοβουλίες του για τη διαμόρφωση του πολιτικού μέλλοντος της χώρας της. Η τιμή, ωστόσο, παραμένει δική της — το βραβείο δεν μπορεί να μεταβιβαστεί, να μοιραστεί ή να ανακληθεί.

Ο Τραμπ απειλεί να επικαλεστεί τον Νόμο περί Στάσης (Insurrection Act), προκειμένου να αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις στη Μινεσότα, έπειτα από ημέρες διαδηλώσεων. Η φωτογράφος του Reuters, Λία Μίλις, συμμετέχει στο podcast Reuters World News από τη Μινεάπολη για να μιλήσει για τη ραγδαία εξελισσόμενη και ασταθή κατάσταση.

Διακομματική αντιπροσωπεία Αμερικανών βουλευτών θα συναντηθεί σήμερα με τους ηγέτες της Δανίας και της Γροιλανδίας, για να τους διαβεβαιώσει για τη στήριξη του Κογκρέσου, παρά τις απειλές του Τραμπ να καταλάβει το αρκτικό νησί. Το «Διάγραμμα της Εβδομάδας» μας εξετάζει πώς βλέπουν οι Αμερικανοί τις φιλοδοξίες του Τραμπ για τη Γροιλανδία, βάσει δημοσκόπησης των Reuters/Ipsos.

Ο βετεράνος πρόεδρος της Ουγκάντας, Γιοουέρι Μουσεβένι, προηγείται με μεγάλη διαφορά στα πρώτα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών, την ώρα που προκύπτουν αντικρουόμενες αναφορές για επεισόδια βίας μετά την ψηφοφορία.

Νοτιοκορεατικό δικαστήριο καταδίκασε τον πρώην πρόεδρο Γιουν Σουκ Γεόλ σε πέντε χρόνια φυλάκισης, με κατηγορίες που περιλαμβάνουν την παρεμπόδιση των προσπαθειών των αρχών να τον συλλάβουν, μετά την αποτυχημένη απόπειρά του να επιβάλει στρατιωτικό νόμο τον Δεκέμβριο του 2024.

Ο πρώην υποψήφιος για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος στη Βρετανία, Ρόμπερτ Τζένρικ, έγινε το πιο προβεβλημένο στέλεχος που αποσκίρτησε στο δεξιό κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ, δηλώνοντας ότι το έθνος είναι «διαλυμένο» και ότι τα δύο παραδοσιακά μεγάλα κόμματα είναι «σάπια».

Επιχειρήσεις & Αγορές

Διάγραμμα με τις προσδοκίες για τα επιτόκια στις ΗΠΑ

Οι ασιατικές μετοχές κατέγραψαν άνοδο, καθώς η έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης ανέκτησε δυναμική, ενώ το δολάριο διατηρήθηκε κοντά σε υψηλό εξαμήνου, μετά τα θετικά οικονομικά στοιχεία από τις ΗΠΑ που οδήγησαν τους επενδυτές να περιορίσουν τα στοιχήματα για μειώσεις επιτοκίων από τη Fed.

Το γεν ενισχύθηκε έναντι του δολαρίου, αφού ο Ιάπωνας υπουργός Οικονομικών άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο κοινής παρέμβασης με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την υπεράσπιση του αποδυναμωμένου νομίσματος της χώρας.

Ο Καναδάς και η Κίνα κατέληξαν σε μια αρχική εμπορική συμφωνία για τη μείωση των δασμών στα ηλεκτρικά οχήματα και την ελαιοκράμβη (canola), δήλωσε ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ, καθώς και οι δύο χώρες δεσμεύτηκαν να κατεδαφίσουν εμπορικά εμπόδια και να οικοδομήσουν νέους στρατηγικούς δεσμούς.

Η Ταϊβάν στοχεύει να καταστεί στενός στρατηγικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, μετά τη σύναψη συμφωνίας για τη μείωση των δασμών και την ενίσχυση των επενδύσεών της στη χώρα, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσενγκ Λι-τσιούν.

Οι πιο πρόσφατες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που αναμένεται να δημοσιοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα, θα δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία συνεχίζει να επιδεικνύει ανθεκτικότητα απέναντι στους εμπορικούς κραδασμούς και «σχετικά ισχυρή» ανάπτυξη, δήλωσε στο Reuters η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα.

Το TikTok θα αρχίσει να εφαρμόζει σταδιακά νέα τεχνολογία ανίχνευσης ηλικίας σε ολόκληρη την Ευρώπη τις επόμενες εβδομάδες, όπως δήλωσε στο Reuters, καθώς η πλατφόρμα της ByteDance βρίσκεται υπό αυξανόμενη ρυθμιστική πίεση για τον καλύτερο εντοπισμό και την απομάκρυνση λογαριασμών που ανήκουν σε παιδιά κάτω των 13 ετών.

Η εβδομάδα που έρχεται

Είναι εκείνη η περίοδος του χρόνου που πολιτικοί ηγέτες, κεντρικοί τραπεζίτες, δισεκατομμυριούχοι και στελέχη της τεχνολογίας αφήνουν τα υπολογιστικά φύλλα και φορούν τις μπότες του χιονιού, κατευθυνόμενοι στο Νταβός για το 56ο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.

Η σύγκρουση του Τραμπ με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ φτάνει την Τετάρτη στο Ανώτατο Δικαστήριο, σε μια υπόθεση που ενδέχεται να έχει συνέπειες για την ικανότητα της κεντρικής τράπεζας να λειτουργεί ανεξάρτητα.

Η περίοδος ανακοίνωσης εταιρικών αποτελεσμάτων στις ΗΠΑ για το τέταρτο τρίμηνο μπαίνει σε πλήρη εξέλιξη, με εκθέσεις να αναμένονται από εταιρείες υψηλού προφίλ όπως η Netflix, η Johnson & Johnson και η Intel.

Στην Ασία, η Κίνα ξεκινά την εβδομάδα με τη δημοσιοποίηση των πολυαναμενόμενων στοιχείων για το ΑΕΠ του τέταρτου τριμήνου και ολόκληρου του έτους, ενώ η Τράπεζα της Ιαπωνίας συνεδριάζει, καθώς το υποχωρούν γεν απειλεί να εντείνει τις ήδη αυξανόμενες πληθωριστικές πιέσεις.

Αυτά είναι όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε για την εβδομάδα που έρχεται στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Διάλογος ή Χάγη; Το κρίσιμο σταυροδρόμι των ελληνοτουρκικών σχέσεων: Τι λένε στο parapolitika.gr ο Χρήστος Ροζάκης και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος για την επικείμενη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν

Από
pcuser
-
8

Χρυσα Μακρη

Το αμέσως προσεχές διάστημα η συνάντηση

“Η Χάγη μπορεί να τερματίσει μια πολύχρονη διαφορά μας”, αναφέρει ο Χρήστος Ροζάκης, ενώ ο Δημήτρης Αβραμόπουλος τονίζει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με φόντο τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, πως η ειρήνη “δεν οικοδομείται με γκρίζες ζώνες”

Σε νέα τροχιά αναμένεται να μπουν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά τη διαφαινόμενη πρόθεση της Τουρκίας να «καθίσει στο τραπέζι» με την Ελλάδα μέχρι να βρεθεί λύση στο πρόβλημα του Αιγαίου, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά χθες ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Η αρχή του νήματος βρίσκεται στη συνάντηση που, όπως όλα δείχνουν -και εκτός απροόπτου-, θα έχουν ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, και ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το αμέσως προσεχές διάστημα και πιθανότατα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου.

Ο ομότιμος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Χρήστος Ροζάκης, ο οποίος επί κυβέρνησης Σημίτη είχε κρίσιμο ρόλο στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, υποστηρίζει στο parapolitika.gr ότι οποιαδήποτε αναζήτηση λύσης στα δύο εκκρεμή ζητήματα -τον καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας- θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με τη συμφωνία της Τουρκίας.

Ροζάκης στο parapolitika.gr: “Ποτέ κανείς στη Χάγη δεν κερδίζει όλα όσα πιστεύει, αλλά μπορεί να τερματίσει μία πολύχρονη διαφορά μας”Όπως λέει χαρακτηριστικά, «η δυσκολία είναι ο διάλογος φυσικά, με την έννοια ότι ο διάλογος απέτυχε τόσα χρόνια, με τις διερευνητικές επαφές κ.λπ. Δεν πιστεύω πολύ στον διάλογο. Αντίθετα, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έχει μια δυνατότητα να λύσει τα προβλήματα. Το ζήτημα είναι να πεισθούν μέσα από τον αρχικό διάλογο που θα κάνουν οι Τούρκοι να δεχτούν την παραπομπή μόνο της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Δικαστήριο και να ξεχάσουν τα υπόλοιπα ή τα υπόλοιπα να τα αφήσουμε για το μέλλον».

Ωστόσο, ο αντίλογος που υπάρχει εδώ και χρόνια, από πολλές πλευρές εντός Ελλάδος, για την παραπομπή στη Χάγη, είναι η αναγκαστική αποδοχή του αποτελέσματος του Δικαστηρίου, γιατί όπως υποστηρίζει ο κ. Ροζάκης «δεν κερδίζεις σε όλα». Στο ερώτημα εάν θα πρέπει να δεχτούμε την όποια απόφαση, μας λέει: «Θα πρέπει να τη δεχτούμε. Φυσικά. Κοιτάξτε, το θέμα είναι ότι ποτέ κανείς στη Χάγη δεν κερδίζει όλα όσα πιστεύει. Μοιραία θα υπάρχουν ορισμένες διαφοροποιήσεις στο θέμα των αρχικών διεκδικήσεών μας. Αλλά, από εκεί και πέρα, η Χάγη μπορεί να τερματίσει μία πολυχρόνια διαφορά μας. Η οποία είναι η καθοριστική διαφορά για τα ελληνοτουρκικά και η πραγματική διαφορά για τα ελληνοτουρκικά. Οπότε, από εκεί και πέρα, μοιραία θα έχουμε τη δυνατότητα περισσότερης ανάπαυλας στα προβλήματά μας και ενδεχομένως και μια φιλία με την Τουρκία που πιστεύω ότι είναι δυνατή ή τουλάχιστον ειρηνικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, χωρίς αυτές τις επιβαρύνεις που έχουμε σήμερα και είναι κάτι εφικτό να συμβεί».

Ο ρόλος της νέας πολιτικής που εφαρμόζεται από τις ΗΠΑ παίζει ίσως σημαντικό ρόλο στην ανάγκη να προσπαθήσουν οι δύο χώρες να αναζητήσουν λύσεις. «Ίσως ο φόβος ότι μπορεί να μας επηρεάσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον ελληνοτουρκικό διάλογο, μπορεί να επιταχύνει τα πράγματα. Με την έννοια ότι η Ελλάδα φυσικά δεν θέλει να παρέμβουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην ελληνοτουρκική διαφορά. Αυτό είναι κάτι το οποίο μπορεί να έχει παίξει έναν ρόλο βέβαια».

Αβραμόπουλος για συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο parapolitika.gr: “Αναγκαίος ο διάλογος, αλλά δεν μπορεί να υποκαθιστά τη σαφήνεια – Η ειρήνη δεν οικοδομείται με γκρίζες ζώνες”

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και επίτροπος της χώρας μας Δημήτρης Αβραμόπουλος, με δήλωσή του στο parapolitika.gr, αναδεικνύει την κρίσιμη συγκυρία στην οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί η συνάντηση των δύο ηγετών και υποστηρίζει την ανάγκη εφαρμογής του διεθνούς δικαίου για την επίλυση των εθνικών μας ζητημάτων. Όπως δηλώνει: «Η συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πραγματοποιείται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής ρευστότητας, όπου κάθε δημόσια τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας για το Αιγαίο δεν είναι απλές ρητορικές αναφορές. Αποτελούν ενδείξεις των θεμάτων που θα τεθούν και, αν δεν διευκρινιστούν, ενδέχεται να αγγίξουν τον πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας, επαναφέροντας μια λογική αμφισβήτησης που δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο. Ίσως η πιο σημαντική συνάντηση των τελευταίων χρόνων. Η Ελλάδα προσέρχεται στον διάλογο με συνέπεια και σαφή προσήλωση στο διεθνές δίκαιο. Ο διάλογος είναι αναγκαίος, αλλά δεν μπορεί να υποκαθιστά τη σαφήνεια. Η ειρήνη δεν οικοδομείται με “γκρίζες ζώνες”, αλλά με ξεκάθαρους κανόνες, αμοιβαία εμπιστοσύνη και σεβασμό. Το Αιγαίο δεν αποτελεί πεδίο διαπραγμάτευσης εθνικής κυριαρχίας, αλλά χώρο ειρήνης, συνεργασίας και σταθερότητας».

https://www.parapolitika.gr/politiki/article/1665961/dialogos-i-hagi-to-krisimo-staurodromi-ton-ellinotourkikon-sheseon-ti-lene-sto-parapolitikagr-o-hristos-rozakis-kai-o-dimitris-avramopoulos-gia-tin-epikeimeni-sunadisi-mitsotaki-erdogan/
1...404405406...3,033Σελίδα 405 από 3,033