Αρχική Blog Σελίδα 371

When Greece Betrays the Values It Claims to Defend

Από
anixneuseis
-
0
The case of Yannis Vasilis Yaylali is not a technical asylum dispute. It is a moral and political scandal, and it bears a clear signature: that of the government of Kyriakos Mitsotakis.
A man who has been persecuted for decades by the Turkish state—imprisoned, tortured, prosecuted for commemorating genocides, and facing multiple active arrest warrants—is treated by the Greek authorities not as a political refugee, but as a supposed “war criminal.” Not because there is evidence—there is none—but because he spoke out. Because he testified. Because he exposed crimes.
Through the Ministry of Migration, the Greek government has effectively adopted Ankara’s narrative wholesale. Where the Turkish regime labels memory, truth, and human rights as “terrorism,” the Greek state responds with bureaucratic compliance. This is not neutrality. It is complicity.
If Greece claims that a man is “not persecuted” while he has been relentlessly hunted for decades;
if it portrays a witness to atrocities as “dangerous” while shielding the perpetrators;
if it is willing to return political refugees to regimes that imprison people for speech and remembrance,
then this is no longer a state governed by the rule of law. It is a state governed by fear.
The Mitsotakis government has made its choice:
to appear “reliable” abroad while being utterly unreliable toward its own proclaimed values.
To invoke international law rhetorically, while violating it in practice.
But Greece is more than borders and ministerial decisions. It is a country shaped by memory, exile, and refuge. It is a country whose people once survived because others opened their doors. If those doors now close, Greece loses far more than an asylum case—it loses its moral standing.
The deportation of Yannis Yaylali would not be a mere administrative act.
It would be a political decision.
And the responsibility will rest squarely with those who sign it.
ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απελαύνει τον ΕΛΛΗΝΑ Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

Από
anixneuseis
-
4

Ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, γεννημένος ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια, αλλά ο οποίος ανακάλυψε τις ποντιακές, χριστιανικές ελληνικές του ρίζες, έλαβε ΔΕΥΤΕΡΗ απόφαση απέλασης από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.

Το Υπουργείο, υπό την ηγεσία του
@thanosplevris,
αναφέρει ότι η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου και —παραδόξως— ότι δεν αντιμετωπίζει δίωξη στην Τουρκία, παρότι υπάρχουν ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ενεργές υποθέσεις εις βάρος του, στις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης. Οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με:

  • την αναγνώριση της Γενοκτονίας,
  • την «προσβολή» του Ατατούρκ,
  • και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αποσχιστικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

Ο @yannisvyaylali, κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας, πολέμησε το PKK το 1994. Τραυματίστηκε στο πόδι και συνελήφθη. Όταν η οικογένειά του ζήτησε κρατική βοήθεια για την απελευθέρωσή του, το αίτημα απορρίφθηκε, καθώς θεωρήθηκε προδότης λόγω της ελληνικής του καταγωγής. Έτσι αποκαλύφθηκε ότι η οικογένεια ήταν στην πραγματικότητα εξισλαμισμένοι και εκτουρκισμένοι Έλληνες, αφού μόνο ο στρατός διέθετε τέτοια αρχεία.

Σε συνέντευξή του στο Siyasi Haber δήλωσε:
«Μάθαμε ότι ο πατέρας του παππού μου λεγόταν Κωνσταντίν. Το χωριό τους βρίσκεται στη Μπάφρα. Τα κρατικά αρχεία αναφέρουν επίσης ότι το κράτος επιτέθηκε και σκότωσε τον ελληνικό πληθυσμό εκεί. Ο Κωνσταντίνος δολοφονήθηκε και ο παππούς μου, που τότε ήταν τριών ετών, δόθηκε σε τουρκική οικογένεια αντί να μεταφερθεί σε ελληνικό ορφανοτροφείο».

Ο ίδιος καταθέτει ότι ο τουρκικός στρατός έκαψε κουρδικά χωριά και βασάνισε πολλούς που αρνήθηκαν να ενταχθούν σε αντικουρδικές πολιτοφυλακές. Ανακαλεί επίσης ακρωτηριασμούς νεκρών ανταρτών του PKK. Η μονάδα του είχε ειδικά αναλάβει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε κουρδικά χωριά, ενώ τους εμπρησμούς πραγματοποιούσαν κυρίως επαγγελματίες στρατιώτες. Ο ίδιος δεν συμμετείχε σε καμία από αυτές τις πράξεις.

Ωστόσο, το @migrationgovgr χρησιμοποίησε τη μαρτυρία του ως αυτόπτη μάρτυρα των εγκλημάτων του τουρκικού στρατού για να τον κατηγορήσει ως εγκληματία πολέμου και να απορρίψει το αίτημά του για άσυλο.

Μετά από έξι μήνες στρατιωτικής θητείας, πυροβολήθηκε στο πόδι και έπεσε από ύψος 30 μέτρων κατά τη διάρκεια μάχης στην περιοχή Σιρνάκ. Συνελήφθη από το PKK, το οποίο τον περιέθαλψε μέχρι να αναρρώσει. Αφέθηκε ελεύθερος μετά από περίπου δυόμισι χρόνια κράτησης, ως εγγονός επιζώντα της Γενοκτονίας των Ελλήνων (1913–1923).

Αμέσως μετά την απελευθέρωσή του, συνελήφθη από τη Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών της Χωροφυλακής και υποβλήθηκε σε ανακρίσεις, ψυχολογική πίεση και βασανιστήρια. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή στο PKK, λιποταξία και, αργότερα, για ένταξη σε «τρομοκρατική οργάνωση», εξαιτίας των καταγγελιών του στον διεθνή Τύπο για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον τουρκικό στρατό, όπως οι εμπρησμοί κουρδικών χωριών. Αν και τελικά αθωώθηκε, οι δικαστικές διαδικασίες διήρκεσαν έως το 2001.

Όταν η Ελλάδα παραβιάζει όσα υποτίθεται ότι υπερασπίζεται

Η υπόθεση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί δεν είναι μια «τεχνική εκκρεμότητα» του ασύλου. Είναι ένα ηθικό και πολιτικό σκάνδαλο που φέρει ξεκάθαρη υπογραφή: αυτή της κυβέρνησης του Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ένας άνθρωπος με δεκαετίες διώξεων από το τουρκικό κράτος, με φυλακίσεις, βασανιστήρια, καταδίκες για τη μνήμη των γενοκτονιών και με ενεργά εντάλματα σύλληψης εις βάρος του, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος όχι ως πολιτικός πρόσφυγας αλλά ως… «εν δυνάμει εγκληματίας πολέμου». Όχι επειδή υπάρχουν στοιχεία —δεν υπάρχουν— αλλά επειδή τόλμησε να μιλήσει. Να καταθέσει. Να εκθέσει εγκλήματα.

Η κυβέρνηση, μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης, υιοθετεί αυτούσια τη ρητορική της Άγκυρας. Εκεί όπου το τουρκικό καθεστώς βαφτίζει «τρομοκρατία» τη μνήμη, την αλήθεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελληνική πολιτεία απαντά με γραφειοκρατική συνέργεια. Αυτό δεν είναι «ουδετερότητα». Είναι συνενοχή.

Αν η Ελλάδα του 2026 θεωρεί ότι ένας άνθρωπος δεν διώκεται, ενώ διώκεται επί δεκαετίες·
αν θεωρεί ότι ένας μάρτυρας εγκλημάτων είναι «επικίνδυνος», ενώ οι θύτες μένουν στο απυρόβλητο·
αν παραδίδει πολιτικούς πρόσφυγες σε καθεστώτα που φυλακίζουν για αναρτήσεις και μνημόσυνα,
τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για κράτος φόβου.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει:
να είναι «αξιόπιστη» προς τα έξω και αναξιόπιστη απέναντι στις ίδιες της τις αξίες.
Να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στα λόγια και να το παραβιάζει στην πράξη.

Η Ελλάδα όμως δεν είναι απλώς σύνορα και υπουργικές αποφάσεις. Είναι ιστορική μνήμη. Είναι προσφυγιά. Είναι άνθρωποι που σώθηκαν επειδή κάποτε κάποιος άλλος άνοιξε μια πόρτα. Αν αυτή η χώρα αρχίσει να την κλείνει, τότε χάνει κάτι πολύ περισσότερο από μια υπόθεση ασύλου: χάνει το ηθικό της έρεισμα.

Η απέλαση του Γιαϊλαλί δεν θα είναι απλώς μια διοικητική πράξη.
Θα είναι πολιτική επιλογή.
Και θα βαραίνει εκείνους που την υπογράφουν.

Το 2005 μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, έγινε αντιρρησίας συνείδησης, εντάχθηκε στην Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συμμετείχε σε κινητοποιήσεις αλληλεγγύης προς τους Κούρδους. Το 2010 φυλακίστηκε για έναν χρόνο με την κατηγορία της διάδοσης «τρομοκρατικής προπαγάνδας». Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο δικαίωσε τον Γιαϊλαλί και επιδίκασε αποζημίωση υπέρ του.

Στις 22 Απριλίου 2017 συνελήφθη εκ νέου, αυτή τη φορά επειδή τίμησε διαδικτυακά τις γενοκτονίες των Ελλήνων και των Αρμενίων. Του απαγγέλθηκαν τρεις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους και τριών μηνών.

Τελικά, αναγκάστηκε να διαφύγει από την Τουρκία στις 28 Ιανουαρίου 2019, όταν κατηγορήθηκε για «διεθνή κατασκοπεία». Οι τουρκικές αρχές τον θεωρούν Έλληνα κατάσκοπο. Ο ίδιος πιστεύει ότι η κατηγορία βασίστηκε στις δηλώσεις του στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και στις δημόσιες αναρτήσεις του υπέρ της Ελλάδας — χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρότασή του να κλείσει το σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, ως απάντηση στην ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας.

Κατέληξε τελικά στην Ελλάδα — μια χώρα που θα έπρεπε να αποτελεί πατρίδα και καταφύγιο για όλους τους Έλληνες, ακόμη και για εκείνους που γεννήθηκαν πιστεύοντας λανθασμένα ότι ήταν Τούρκοι. Ο Γιάννης ζει ειρηνικά στην Ελλάδα από το 2019. Υπηρέτησε μόλις έξι μήνες στον τουρκικό στρατό στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έκτοτε έχει αφιερώσει δεκαετίες στην ειρηνική δράση και τον ανθρωπισμό.

Οφείλει να είναι ασφαλής στην Ελλάδα — όχι να παραδοθεί ξανά στην Τουρκία, όπου είναι βέβαιο ότι θα φυλακιστεί.
Επιλύστε το ζήτημα, κύριε Πλεύρη. 

 

Yannis Vasilis Yaylali, born İbrahim Yaylalı in a Turkish Muslim family but discovered his Pontian Christian Greek roots, has received his SECOND deportation order from the Ministry of Immigration and Asylum. The Ministry led by

@thanosplevris

says that his asylum application was rejected due to accusations that he committed war crimes and, ludicrously, that he does NOT face persecution in Turkey even though there are THIRTEEN active cases in which arrest warrants have been issued against him – relating to genocide recognition, insulting Ataturk, and accusations he is a member of the separatist Kurdistan Workers’ Party (PKK).

@yannisvyaylali

, during his mandatory military service, fought the PKK in 1994. He was wounded in the leg and captured. When his family requested government help for his release, it was denied because they believed he had become a traitor due to his Greek heritage, which is how they actually learned they were Turkified Greeks, as only the military had such archives! In an interview with Siyasi Haber, he said, “We learned that my grandfather’s father’s name was Konstantin. Their village is in Bafra. The state archives also say that the state attacked and killed the Greek people there. Konstantin was also murdered, and my grandfather, who was 3 back then, was given to a Turkish family instead of a Greek orphanage.” He testifies about how the Turkish military burned Kurdish villages and tortured many who refused to join anti-PKK militias. He also recalls dismemberments of dead PKK rebels. His team was specifically responsible for sweeping through Kurdish villages, while it was mostly professional soldiers who torched them. He did not commit any of these acts. The

@migrationgovgr

instead used his effort to expose the Turkish military’s atrocities as an eyewitness to accuse him of being a war criminal and reject his asylum. After 6 months of military service, he was shot in the leg and fell 30 metres during a battle in the Sirnak region. The PKK captured Yannis and nursed him back to health. They released the grandson of a Greek Genocide (1913-23) survivor after being held for approximately two and a half years. However, immediately after his release, Yannis was taken to the Military Gendarmerie Intelligence Service and subjected to interrogations, psychological pressure, and torture. He was charged with membership in the PKK, desertion, and later joining a “terrorist organization” due to his denunciation of human rights violations by the Turkish military, such as the burning of Kurdish villages, to the international press. He was eventually acquitted of the charges, but the court proceedings lasted until 2001. In 2005, he moved to Istanbul and became a conscientious objector, joining the Human Rights Union and participating in solidarity demonstrations with the Kurds. Then in 2010, he was imprisoned for one year for disseminating “terrorist propaganda.” The case was also brought before the European Court of Human Rights, which ruled in favor of Yannis and ordered compensation. Yannis was again arrested on April 22, 2017, this time for commemorating online the genocides of Greeks and Armenians, with three charges brought against him. He was sentenced to 1 year and 3 months in prison. Yannis was eventually forced to flee Turkey on January 28, 2019, after being charged with “international espionage.” Turkey believes he is a Greek spy. Yannis believes that this charge was based on his statements in Greek media and his public posts supporting Greece. An example was his proposal to close Ataturk’s house in Thessaloniki, in response to the Islamization of Hagia Sophia. Nonetheless, he ended up in Greece, a country that should be home and welcoming to all Greeks, even those born falsely believing they were Turkish. Yannis has been living in Greece peacefully since 2019. He spent only 6 months in the Turkish military in the mid-1990’s and has since devoted decades to peace activism and humanitarianism. He should be safe in Greece, not thrown back to the wolves in Turkey, who will undoubtedly throw him in a dungeon. Resolve this issue, Mr. Plevris.

Paul Antonopoulos

Η Σχολή του Στροφέα Ισχύος και της Διαρκούς Υπεροχής

Από
XAK
-
0

Η Σχολή του Στροφέα Ισχύος και της Διαρκούς Υπεροχής γεννήθηκε από την ανάγκη υπέρβασης ενός διπλού κενού: αφενός της αποδυνάμωσης της σύγχρονης γεωπολιτικής σκέψης σε επίπεδο στρατηγικής σύνθεσης και αφετέρου της απόσχισης της υψηλής στρατηγικής από την επιχειρησιακή πραγματικότητα του πεδίου.

Η θεωρία αυτή δεν διατυπώθηκε ως αφηρημένη ακαδημαϊκή άσκηση. Προέκυψε μέσα από μια συνδυαστική διαδρομή εμπειρίας, επιχειρησιακής επάρκειας και συστηματικής έρευνας. Ο ιδρυτής της Σχολής, Θεόδωρος Νικολοβγένης, υπηρέτησε ως αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων επί δώδεκα έτη, απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (Τάξη 2002), με άμεση εμπλοκή σε περιβάλλοντα υψηλής πίεσης, αβεβαιότητας και περιορισμένων πόρων. Στη συνέχεια, με μεταπτυχιακές σπουδές στα Logistics Systems: Engineering & Management και δεκαεπτά έτη επαγγελματικής δραστηριότητας στον τομέα των commercial logistics, ήρθε σε επαφή με τη διαχείριση σύνθετων συστημάτων, ροών, αντοχής και χρονικής συνέχειας σε περιβάλλοντα ανταγωνισμού.

Η είσοδος στον χώρο της υψηλής στρατηγικής δεν αποτέλεσε αλλαγή πορείας, αλλά επιστροφή στο ίδιο ερώτημα από ανώτερο επίπεδο:
πώς παράγεται, πώς διατηρείται και πώς σταθεροποιείται η ισχύς στον χρόνο.

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα διαμορφώθηκε μέσα από τη διαδικασία μελέτης, έρευνας και συγγραφής διδακτορικής διατριβής, κατά την οποία κατέστη σαφές ότι η κυρίαρχη γεωπολιτική ανάλυση αδυνατεί να ερμηνεύσει τη μετάβαση από τη συγκυριακή ισχύ στη διαρκή στρατηγική υπεροχή. Η θεωρητική αυτή ανεπάρκεια δεν οφείλεται σε έλλειψη δεδομένων, αλλά σε απουσία μεθοδολογικής και στρατηγικής σύνθεσης.

Από αυτό το κενό προέκυψε η ανάγκη θεμελίωσης μιας νέας Σχολής.

Από τη Συγκυρία στη Στρατηγική Σύνθεση

Η σύγχρονη γεωπολιτική σκέψη έχει εγκλωβιστεί στη συγκυρία. Περιγράφει γεγονότα, κρίσεις και επεισόδια, αλλά σπάνια τα εντάσσει σε ένα ενιαίο πλαίσιο διάρκειας, αντοχής και συστημικής λειτουργίας. Ο χρόνος αντιμετωπίζεται ως αλληλουχία ημερομηνιών και όχι ως στρατηγική μεταβλητή. Ο χώρος αντιμετωπίζεται γραμμικά, ως έκταση ή φυσική παρουσία, και όχι ως λειτουργία ισχύος.

Η Σχολή του Στροφέα Ισχύος απορρίπτει αυτή τη γραμμική πλάνη. Ο χώρος δεν παράγει ισχύ καθαυτός. Παράγει ισχύ μόνο όταν ενεργοποιείται θεσμικά, πολιτικά, στρατιωτικά και πληροφοριακά εντός ενός συστήματος. Ο χρόνος δεν είναι απλώς φθορά· είναι εργαλείο υπεροχής όταν ελέγχεται ως ρυθμός και διάρκεια. Η ισχύς δεν είναι άθροισμα πόρων· είναι δυναμική διαδικασία.

Η στρατηγική ερμηνεία, σε αντίθεση με την απλή περιγραφή, απαντά όχι μόνο στο «τι συμβαίνει», αλλά στο «τι παράγει» και «τι αντέχει».

Ο Στροφέας Ισχύος: πυρήνας της Σχολής

Ο Στροφέας Ισχύος αποτελεί κεντρική έννοια της Σχολής και εισάγεται ως ανώτερη μορφή στρατηγικής οργάνωσης της ισχύος. Δεν είναι γεωγραφικό χαρακτηριστικό, ούτε αμυντικός κόμβος. Είναι λειτουργική ιδιότητα χώρου εντός συστήματος.

Ο Στροφέας Ισχύος:

  • παράγει ισχύ και την υποτάσσει στον Εθνικό Στόχο,

  • ανακατευθύνει, ελέγχει και ενσωματώνει εξωγενείς ροές ισχύος, εντάσσοντάς τες λειτουργικά στον Εθνικό Στόχο,

  • διατηρεί στρατηγική αντοχή στον χρόνο,

  • και μετατρέπει τη γεωπολιτική ισχύ σε διαρκή υπεροχή.

Η ισχύς, σε αυτή τη λογική, δεν επιδεικνύεται αποσπασματικά. Ενσωματώνεται στη δομή του συστήματος και αποκτά κανονιστικό χαρακτήρα, διαμορφώνοντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι άλλοι δρώντες.

Το Θεμέλιο της Σχολής του Στροφέα Ισχύος

Η Σχολή θεμελιώνεται στη στρατηγική σύνθεση της γεωπολιτικής σκέψης με τη στρατιωτική τέχνη. Όχι ως παράλληλες προσεγγίσεις, αλλά ως ενιαίος τρόπος σκέψης και δράσης.

Η γεωπολιτική σκέψη προσδιορίζει τον χώρο, τον χρόνο, τους πυλώνες ισχύος και τον Εθνικό Στόχο. Από μόνη της, όμως, παραμένει περιγραφική.
Η στρατιωτική τέχνη — μέσω των Αρχών του Πολέμου και της Οργάνωσης Μάχης — λειτουργεί ως μετατροπέας: μετασχηματίζει τη γεωπολιτική δυναμική σε αποτέλεσμα, επιβάλλοντας σκοπό, ρυθμό, συγκέντρωση και αντοχή.

Χωρίς στρατιωτική τέχνη, η γεωπολιτική δεν μπορεί να παραγάγει διαρκή υπεροχή.
Χωρίς γεωπολιτική, η στρατιωτική τέχνη στερείται στρατηγικού νοήματος.

Αυτή η σύνθεση αποτελεί οντολογική προϋπόθεση της Σχολής.

Τα Αξιώματα της Σχολής του Στροφέα Ισχύος

Η Σχολή επισφραγίζεται με τη ρητή διατύπωση των Αξιωμάτων της:

  1. Η ισχύς παράγεται μόνο μέσω στρατηγικής σύνθεσης.

  2. Ο χώρος παράγει ισχύ μόνο ως λειτουργία εντός συστήματος.

  3. Ο χρόνος είναι εργαλείο υπεροχής όταν ελέγχεται ως ρυθμός και διάρκεια.

  4. Στρατηγική Αντοχή σημαίνει διατήρηση ρόλου στο σύστημα.

  5. Η γεωπολιτική ισχύς είναι δυναμική διαδικασία και όχι άθροισμα πόρων.

  6. Η διαρκής στρατηγική υπεροχή είναι η σταθεροποίηση της ισχύος σε κανονιστικό πλαίσιο.

  7. Ο Στροφέας Ισχύος αποτελεί ανώτερη μορφή στρατηγικής οργάνωσης της ισχύος.

Τα αξιώματα αυτά συγκροτούν ένα κανονιστικό πλαίσιο στρατηγικής σκέψης και δράσης, ικανό να καθοδηγήσει κράτη, θεσμούς και συστήματα σε περιβάλλοντα υψηλής πολυπλοκότητας και αποτελούν το θεωρητικό και μεθοδολογικό corpus της Σχολής του Στροφέα Ισχύος, όπως αυτή θεμελιώνεται από τον ιδρυτή της.

Σκοπός και προοπτική

Σκοπός της Σχολής του Στροφέα Ισχύος δεν είναι απλώς η θεωρητική ερμηνεία του διεθνούς συστήματος, αλλά η επίδραση στην κοινή γνώμη και στις ελίτ σκέψεως, με στόχο τη διαμόρφωση στρατηγικής κουλτούρας. Η φιλοδοξία της είναι να γεφυρώσει την υψηλή στρατηγική με την επιχειρησιακή επάρκεια και, μακροπρόθεσμα, να συμβάλει στη συγκρότηση ενός σύγχρονου στρατηγικού πλαισίου αναφοράς — ενδεχομένως μιας νέας Λευκής Βίβλου του Ελληνισμού.

Η Σχολή θα αναπτύσσεται και θα δημοσιεύεται συστηματικά στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα, με σταθερή μεθοδολογία που περιλαμβάνει, μετά από κάθε θεωρητική διατύπωση, τη διαδικασία της ιστορικής επιβεβαίωσης.

Το παρόν άρθρο συνιστά την ιδρυτική δημόσια διατύπωση της Σχολής του Στροφέα Ισχύος και της Θεωρίας της Διαρκούς Υπεροχής και λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για τη μελλοντική της ανάπτυξη, εφαρμογή και ιστορική επιβεβαίωση.

Δικαστήριο Χάγης: Η Εισαγγελία για τους ηγέτες του UÇK προτείνει 45 χρόνια φυλάκιση

Από
pcuser
-
1

Η Ειδική Εισαγγελία στη Χάγη πρότεινε χθες στις τελικές της αγορεύσεις να καταδικάσει το δικαστήριο τέσσερις πρώην ηγέτες του λεγόμενου UÇK σε ποινές φυλάκισης 45 ετών ο καθένας για κατηγορίες εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, γράφει σήμερα η σερβική Politika.

Η γενική εισαγγελέας Κιμ Γουέστ πρότεινε στο δικαστήριο την καταδίκη των Χασίμ Θάτσι, Κάντρι Βέσελι, Ρετζέπ Σελίμι και Γιακούπ Κρασνίκι και για τις 10 κατηγορίες του κατηγορητηρίου για προσωπική συμβολή στην τέλεση ποινικών αδικημάτων, όπως ειπώθηκε στη δίκη, μετέδωσε το Tanjug.

Ο Γενικός Εισαγγελέας τόνισε ότι οι μαρτυρίες και τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιβεβαίωσαν ότι διαπράχθηκαν εγκληματικές πράξεις και ότι οι κατηγορούμενοι φέρουν την ευθύνη γι’ αυτές.

Δήλωσε ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν εγκλήματα εναντίον εκείνων που θεωρούσαν αντιπάλους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τον έλεγχο του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων.

Ο εισαγγελέας πρόσθεσε ότι η δίκη δεν μπορούσε να αποφύγει ένα κλίμα εκφοβισμού από την αρχή και ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι τέτοιες προσπάθειες έγιναν ακόμη και στη Χάγη.

Επεσήμανε ότι οι κατηγορούμενοι ήταν μέλη του κύριου επιτελείου του λεγόμενου UÇK και ότι οι διοικητές ζώνης λάμβαναν εντολές από τους κατηγορούμενους, όχι το αντίστροφο.

Τόνισε ότι η εισαγγελία εμμένει στα επιχειρήματα που παρουσίασε κατά τη διαδικασία των αποδεικτικών στοιχείων.

Ο εισαγγελέας Άλαν Τάιγκερ, μιλώντας για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν το 1998, δήλωσε ότι ο Θάτσι και ο Βέσελι ήταν στον λεγόμενο UÇK από την αρχή και πρόσθεσε ότι ο Θάτσι ήταν ένας από τους ιδρυτές αυτής της ομάδας, κάτι που επιβεβαιώθηκε από μάρτυρες.

Δήλωσε ότι ο Θάτσι είχε πολλές ευθύνες από την αρχή και ότι αυτός και ο Βέσελι έρχονταν τακτικά από την Αλβανία στο Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια και μετέφεραν όπλα, και ότι ο Θάτσι ήταν μαχητής και πολιτικός ηγέτης του λεγόμενου UÇK, ανέφερε το Tanjug.

Ο εισαγγελέας είπε ότι οι τέσσερις κατηγορούμενοι βρίσκονταν στον πυρήνα της ιδέας της διεξαγωγής πολέμου και ότι σχημάτισαν τον λεγόμενο UÇK περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Μιλώντας για τα γεγονότα του κατηγορητηρίου, ο εισαγγελέας δήλωσε ότι στην πόλη Γιαμπλάνιτσα, οι κατηγορούμενοι κρατούσαν πολίτες σε απάνθρωπες συνθήκες και τους κακοποιούσαν, κάτι που, όπως επεσήμανε, προκύπτει από την κατάθεση, αλλά και από άλλα στοιχεία.

Οι τελικές αγορεύσεις των εκπροσώπων των θυμάτων θα διεξαχθούν σήμερα.

Στη συνέχεια, στις 11, 12, 13 και 16 Φεβρουαρίου, η υπεράσπιση των κατηγορουμένων θα παρουσιάσει τις τελικές της αγορεύσεις και στις 18 Φεβρουαρίου θα υπάρξουν απαντήσεις από τα μέρη της διαδικασίας και δηλώσεις από τους κατηγορουμένους.

Μετά την ολοκλήρωση των αγορεύσεων, η επιτροπή θα εκδώσει ετυμηγορία.

Η ετυμηγορία εκδίδεται εντός 90 ημερών από την ολοκλήρωση της αποδεικτικής διαδικασίας και, εάν λόγω των περιστάσεων απαιτείται επιπλέον χρόνος, η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά 60 ημέρες ακόμη.

Οι πρώην ηγέτες του λεγόμενου UÇK κατηγορούνται βάσει ατομικής ποινικής ευθύνης για έξι κατηγορίες εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και τέσσερις κατηγορίες εγκλημάτων πολέμου.

Το κατηγορητήριο ισχυρίζεται ότι οι εγκληματικές πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι διαπράχθηκαν το αργότερο από τον Μάρτιο του 1998 και μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου 1999 σε περισσότερες από 40 τοποθεσίες σε όλο το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια, καθώς και στο Κούκεσι και το Κάχανο, στη βόρεια Αλβανία.

Οι Θάτσι, Βέσελι, Σελίμι και Κρασνίκι βρίσκονται υπό κράτηση στη Χάγη από τη σύλληψή τους τον Νοέμβριο του 2020 και η δίκη ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2023.

Κατά τη διάρκεια του 1998 και του 1999, ο λεγόμενος UÇK διέπραξε πολυάριθμα εγκλήματα, δολοφονίες και απαγωγές εναντίον μελών του στρατού και της αστυνομίας της τότε Γιουγκοσλαβίας, Σέρβων και άλλων μη Αλβανών, καθώς και Αλβανών που δεν δέχτηκαν να είναι βοηθοί ή μέλη του.

 

Η εισαγγελία ζητά 45 χρόνια φυλάκισης για τον Θάτσι, γράφει το σερβικό δημοσίευμα

—

Echedoros.blog

Γιατί το Ιράν δεν εγκαταλείπει το πυραυλικό του πρόγραμμα; Εξηγεί ένας Ισραηλινός ειδικός

Από
pcuser
-
0

«Οι βαλλιστικοί πύραυλοι αποδείχθηκαν αρκετά αποτελεσματικοί στον 12ήμερο πόλεμο»

Ισραηλινός εμπειρογνώμονας ασφαλείας άφησε να εννοηθεί ότι το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του, μια απαίτηση που το Ισραήλ πιέζει τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμπεριλάβουν στις διαπραγματεύσεις του Μουσκάτ, ενώ η Τεχεράνη την απορρίπτει.

Τη Δευτέρα, ο Ραζ Ζιμτ, επικεφαλής του προγράμματος για το Ιράν στο Ισραηλινό Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας, δήλωσε:

 «Το Ιράν δεν επιδιώκει στρατιωτική αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες , αλλά το πιο σημαντικό ερώτημα είναι τι είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει η Τεχεράνη για να την αποφύγει;»

Μιλώντας στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103, δήλωσε ότι «η ιρανική ηγεσία έχει σαφείς κόκκινες γραμμές και οι πύραυλοι βρίσκονται στην καρδιά τους».

Ο Ζιμτ πιστεύει ότι «από την οπτική γωνία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, το πυραυλικό πρόγραμμα είναι το κύριο εναπομείναν εργαλείο για την αποτροπή των εχθρών του Ιράν», σημειώνοντας ότι «ο Ανώτατος Ηγέτης δεν εμπιστεύεται τις αμερικανικές εγγυήσεις».

Είπε ότι «ο Χαμενεΐ πιστεύει ότι εάν το Ιράν κάνει σημαντικές παραχωρήσεις, όχι μόνο στο πυρηνικό ζήτημα αλλά και στο ζήτημα των πυραύλων, η Ουάσινγκτον θα εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες του εντός εβδομάδων ή μηνών».

Ο Ζιμτ πρόσθεσε: «Οι υπολογισμοί του Χαμενεΐ δείχνουν ότι ο κίνδυνος στρατιωτικής επίθεσης είναι λιγότερο σημαντικός από τον κίνδυνο διάλυσης των πυραυλικών δυνατοτήτων » και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «οι Ιρανοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων πιστεύουν ότι ακόμη και μια μεγάλη αμερικανική επίθεση μπορεί να μην ανατρέψει το καθεστώς».

Από την άλλη πλευρά, ο Ζιμτ τόνισε ότι «τα πρόσφατα γεγονότα υπογραμμίζουν για άλλη μια φορά πώς οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι μπορούν να απειλήσουν ανεξάρτητα την ασφάλεια του Ισραήλ και να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές», θεωρώντας τους «την πιο επείγουσα απειλή στο εγγύς μέλλον».

Μακροπρόθεσμα, είπε ότι «το πυρηνικό ζήτημα εξακολουθεί να απαιτεί σοβαρή προσοχή, αλλά η ιρανική πυρηνική πρόοδος φαίνεται να είναι περιορισμένη προς το παρόν».

Την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, οι οποίες, σύμφωνα με το τελευταίο, καλύπτουν μόνο το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Αντιθέτως, οι Ηνωμένες Πολιτείες και, πίσω από αυτές, το Ισραήλ, επιδιώκουν να συμπεριλάβουν στις διαπραγματεύσεις το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν , το οποίο αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματικό κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου τον Ιούνιο του περασμένου έτους.

—

Echedoros.blog

Τουρκο-τσεχική κοινοπραξία για αντιαεροπορικά συστήματα με έδρα την ΕΕ

Από
pcuser
-
0

Η τσεχική εταιρεία Excalibur International υπέγραψε συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας με την τουρκική εταιρεία Aselsan σχετικά με μια κοινοπραξία με έδρα την ΕΕ.

Με έδρα στο κέντρο της ΕΕ

Η κοινοπραξία μεταξύ της τσεχικής εταιρείας (μέρος του Czechoslovak Group defense holding) και της τουρκικής εταιρείας θα επικεντρωθεί σε τομείς όπως η αεράμυνα, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, τα έξυπνα πυρομαχικά και η ασφάλεια των συνόρων.

 Η υπογραφή της συμφωνίας ανακοίνωσε επίσης την εισαγωγή του τουρκικού αντιαεροπορικού συστήματος Korkut, τοποθετημένου σε ένα τσεχικό φορτηγό Tatra Force 6×6.

Η Σλοβακία έχει ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για το προαναφερθέν προϊόν, με τη βιομηχανία της να αναμένεται να παράγει πυρομαχικά για αυτό.

Η συνεργασία μεταξύ αυτών των εταιρειών στοχεύει στην αύξηση των κοινών αμυντικών δυνατοτήτων που διατίθενται στις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες αγορές όπλων.

Το σχέδιο τοπικής προσαρμογής περιλαμβάνει τη μεταφορά τεχνολογίας για την παραγωγή αμυντικών συστημάτων σε εργοστάσια που ανήκουν στον όμιλο CSG, τα οποία βρίσκονται κυρίως στη Σλοβακία, αλλά και στην Τσεχική Δημοκρατία.

Ποιο θα είναι το τουρκο-τσεχικό σύστημα αεράμυνας;

Προχωρώντας στο ίδιο το αντιαεροπορικό σύστημα, λόγω του φορέα που επιλέχθηκε εδώ, θα έχει πολύ καλές ιδιότητες εκτός δρόμου και μεγαλύτερη κινητικότητα σε σύγκριση, για παράδειγμα, με λύσεις που βασίζονται σε φορτηγά 8×8 ( όπως το γαλλικό RAPIDFire τοποθετημένο στο πλαίσιο Tatra T-815-7/Force) .

Η μονάδα ισχύος μπορεί να είναι ένας κινητήρας από εταιρείες όπως οι Deutz, Cummins, Caterpillar ή ο εγχώριος με τη μορφή του Tatra T3C-928-90 με ισχύ 400-406 ίππων.

Ένα μοντέλο του αντιαεροπορικού συστήματος Korkut τοποθετημένο σε ένα τσεχικό φορτηγό Tatra Force 6×6. Παρουσιάστηκε στο περίπτερο της Excalibur International κατά τη διάρκεια της εμπορικής έκθεσης IDET 2025. Adam Świerkowski/Defence24

Οι Τούρκοι έχουν εμπειρία στο αντιαεροπορικό πυροβολικό

Το ενδιαφέρον σε όλα αυτά είναι ότι η τουρκική εταιρεία Aselsan προσφέρει  το σύστημα πυραύλων-πυροβολικού Gürz/Gürz 150.

Αυτό θα το φέρει ένα φορτηγό Seyit, το οποίο αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τον τσεχικό όμιλο Tatra. Τα περισσότερα από τα εξαρτήματά του προέρχονται από την Tatra Force που περιγράφεται εδώ. Επομένως, η συνεργασία μεταξύ των τσεχικών και τουρκικών βιομηχανιών στον τομέα της αεράμυνας δεν είναι κάτι καινούργιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, με βάση την εμπειρία της, η Aselsan έχει αναπτύξει μια μονόκαννη έκδοση του Korkut, το Korkut 110/35S. Πρόκειται για μια πιο συμπαγή λύση, που επιτρέπει την ενσωμάτωση με μικρότερα φορτηγά.

Προσφορά και για την Πολωνία

Μέσω της συσταθείσας κοινοπραξίας, η τσεχική εταιρεία χαρτοφυλακίου θα προσφέρει επίσης πυρομαχικά 35 χιλιοστών και το προαναφερθέν σύστημα στην πολωνική αγορά.

Επιπλέον, η εταιρεία έχει επανειλημμένα εκφράσει την προθυμία της να προμηθεύσει τον πολωνικό στρατό με φορτηγά Tatra, να επεκτείνει την τεχνολογική συνεργασία με την πολωνική βιομηχανία και να υλοποιήσει περαιτέρω έργα μεταφοράς τεχνολογίας.

Τουρκικό αντιαεροπορικό σύστημα Korkut τοποθετημένο σε τσεχικό φορτηγό Tatra Force 6×6. Czechoslovak Group

Defense24

Echedoros.blog

Η υπόθεση της κατασκοπείας και το ταξίδι της φαιδρότητας στην Άγκυρα

Από
pcuser
-
1

Η υπόθεση της κατασκοπείας, ως καταλύτης μη αναστρέψιμης γεωπολιτικής παράλυσης

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική σε ότι αφορά στα Ελληνοτουρκικά πρωτίστως, συνεχίζει να καρκινοβατεί στον αστερισμό της ελεγχόμενης ατολμίας, με επιλεκτική καταφυγή σε μεγαλοστομίες και γενικόλογες επικοινωνιακές πιρουέτες για εσωτερική κατανάλωση, με παντελή όμως την απουσία της χώρας από το πεδίο και με προκλητική την ΜΗ ανάληψη των ενδεδειγμένων πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν εμπράκτως το αδιαπραγμάτευτο όσων αμφισβητεί και επιμένει να διεκδικεί παράνομα και θρασύτατα η άλλη πλευρά…

Η Τουρκία αυτήν την περίοδο, σπεύδει να αξιοποιήσει στο έπακρο την ευνοϊκή συγκυρία, προκειμένου να αναβαθμίσει τον περιφερειακό της ρόλο ΚΑΙ στην Μ. Ανατολή… ΚΑΙ στο κέρας της Αφρικής… ΚΑΙ στον κεντρασιατικό μετασοβιετικό χώρο, αλλά… ΚΑΙ στην Αν. Μεσόγειο…

Αυτή όμως η πολυεπίπεδη ενασχόληση, ΔΕΝ την εμπόδισε να αναλάβει την εξαιρετικά ευφυή πρωτοβουλία με την έκδοση μιας διαρκούς NAVTEX, με την οποία επί της ουσίας στραγγαλίζονται οι Ελληνικοί βηματισμοί πέραν του 25ου Μεσημβρινού, ενώ ταυτόχρονα εγκαινιάζεται μια νέα Τουρκική γεωπολιτική επένδυση μακράς πνοής, σε νέα επικίνδυνα τετελεσμένα.

Έτσι… Αυτό που πιστοποιείται για πολλοστή φορά, είναι το γεγονός ότι η Τουρκία διαθέτει υψηλή στρατηγική και επιτελείς εντεταλμένους να διαχειρίζονται απαρέγκλιτα τις κρίσιμες παραμέτρους της, επιβεβαιώνοντας σταθερά ότι παραμένει μια φιλόδοξη δύναμη που διεκδικεί ρόλο, λόγο αλλά ΚΑΙ χώρο που θα της επιτρέψει να υλοποιεί τους σχεδιασμούς της στο περιβάλλον της επόμενης μέρας… Την ίδια στιγμή η Ελλάδα, παραμένει καθηλωμένη  στα απόνερα των Τουρκικών πρωτοβουλιών και προκλήσεων, επιλέγοντας να διαχειρίζεται την εθνική ατζέντα ως επιλεκτικό κυματοθραύστη προκειμένου να αποσοβήσει αναταράξεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν την πολιτική μακροημέρευση του πολιτικού της προσωπικού. Διότι κατά τα λοιπά…

Το casuc belli δεν ήρθη… Η νέα διαρκής NAVTEX ήρθε για να παραμείνει, να λειτουργήσει σωρευτικά  και όπως είναι αναμενόμενο θα περιπλέξει έτι περαιτέρω το πρόβλημα… Το Τουρκολυβικό μνημόνιο παραμένει επίσης παρόν ως ενεργός μηχανισμός παραγωγής εμποδίων κατά την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων… Ενώ, όπως επιβεβαίωσε και το πρόσφατο πολύνεκρο δυστύχημα στην Χίο, το σύνολο των εκβιαστικών τακτικών εργαλείων που έχει ενσωματώσει στο οπλοστάσιό της η Τουρκική εξωτερική πολιτική, παραμένει επίσης ενεργό και επιστρατεύεται στοχευμένα προκειμένου να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες ανάγκες, σε συνάρτηση πάντα με τις γενικότερες εξελίξεις.

Μέσα σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον, η Ελληνική εξωτερική πολιτική επιλέγει να μην αποστασιοποιείται ούτε κατ’ ελάχιστο από τις κακοδαιμονίες δεκαετιών. Επιμένει να μην λειτουργεί αυτόφωτα, επιμένει να μην προσαρμόζεται στις ανάγκες προώθησης συγκεκριμένων εθνικών προτεραιοτήτων, επιμένει να μην αποτολμά να υιοθετήσει πρωτοβουλίες ικανές να διαμορφώσουν πρωτογενή ατζέντα, ικανή να δρομολογήσει διαφορετικές διεργασίες στο Ελληνοτουρκικό σύστημα και κυρίως επιλέγει συνειδητά, να συντηρεί ανεπίτρεπτες εκκρεμότητες που σχετίζονται ακόμη και με τον σκληρό πυρήνα της Εθνικής μας κυριαρχίας, στο όνομα ενός σταθερά εκφυλιζόμενου δικαιώματος, το οποίο είναι η μοναδική χώρα στον πλανήτη που αρέσκεται να το λιβανίζει αλλά ΔΕΝ το ασκεί…

Και δυστυχώς, έχει αρχίσει πλέον να διαφαίνεται ότι η πατρίδα μας θα βρεθεί οσονούπω στις Συμπληγάδες υπερατλαντικών πιέσεων και εκβιασμών, με την απαίτηση να συρθεί σε απαράδεκτους συμβιβασμούς και ανεπίτρεπτες εθνικές υποχωρήσεις. 

Φυσική συνέπεια όλων αυτών που θα έπρεπε να συνιστούν κρίσιμες Εθνικές προτεραιότητες και τελικά υποβαθμίστηκαν (αν δεν αγνοήθηκαν πλήρως), είναι η μετατροπή της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε παρακολούθημα της Τουρκικής περιφερειακής στρατηγικής και ο φυσιογνωμικός εκφυλισμός της σε ένα διαρκές πλυντήριο της Τουρκικής επιθετικότητας και ανομίας.

Οι τελευταίες εξελίξεις, θα έπρεπε να σημάνουν καμπανάκι κινδύνου για τα επερχόμενα, πράγμα το οποίο δυστυχώς ΔΕΝ συνέβη. Στην Ελλάδα επιμένουμε να βαφτίζουμε τον συμβιβασμό και τα φοβικά σύνδρομα ως δήθεν πολιτική σύνεσης, με αποτέλεσμα, ακόμη και όταν τα πράγματα οδηγούνται στα άκρα, να μην αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες, να μην υιοθετούνται διορθωτικές παρεμβάσεις, να μην εκτρέπεται η αλληλουχία των χειρισμών, από τις ράγες που έχει προδιαγράψει ο Τουρκικός περιφερειακός σχεδιασμός.

Στην ομηρεία αυτής της άτολμης και εν πολλοίς αμήχανης διαχείρισης, έχει εγκλωβιστεί ΚΑΙ το ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στην Άγκυρα, με ευθύνη πρωτίστως του ιδίου.

Οι Τούρκοι επιτελείς, εργαλειοποιούν πλήρως αυτό το ταξίδι, επενδύοντας σε συγκεκριμένα αποτελέσματα, με σκοπό την επιθετική κεφαλαιοποίησή τους έναντι πάντων. Έναντι των Αμερικανών από τους οποίους διεκδικούν και αποσπούν περιφερειακό ρόλο, έναντι της Ευρώπης από την οποία αποσπούν ανοχή αλλά και χρηματική στήριξη, έναντι και της ίδιας της Ελλάδας σε τελευταία ανάλυση, από την οποία ροκανίζουν δικαιώματα και αξιοπρέπεια και η οποία θα βρει ΚΑΙ ΠΑΛΙ μπροστά της ως πρόβλημα τα αδιέξοδα του κατυευνασμού, αμέσως μετά την επιστροφή του Έλληνα πρωθυπουργού.

Η Ελληνική κυβέρνηση, προσβλέπει στην όπως – όπως συντήρηση ενός status περιορισμένων εντάσεων, υποτιμώντας συνειδητά το γεγονός ότι το καθεστώς των περιορισμένων εντάσεων εργαλειοποιείται πλήρως από την Τουρκία, ως περιβάλλον «ωρίμανσης» της δυναμικής των τετελεσμένων. Και για να το πούμε ακόμη πιο απλά, η Ελλάδα στο καθεστώς των ΜΗ εντάσεων ανατροφοδοτεί τις αυταπάτες της, ενώ η Τουρκία αντλεί μέσα από αυτό, προστιθέμενη αξία στο σύνολο της αναθεωρητικής της ατζέντας.

Η Ελληνική κυβέρνηση, προσβλέπει επίσης στην πολιτική εξαπάτηση της κοινής γνώμης, στην οποία θα σερβίρει ως σπουδαίο στρατηγικό επίτευγμα διάφορες αμφιβόλου ποιότητας πλην όμως καταφανούς επικινδυνότητας τριτοκλασάτες διμερείς συμφωνίες που θα σαλαμοποιούν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν χωρίς ιδιαίτερη περίσκεψη, διαχρονικά Τουρκικά αιτήματα, που θα προσφέρουν απλόχερα το τυρί αλλά θα αποκρύπτουν επιμελώς την φάκα, που θα ανοίγουν κερκόπορτες αλλά θα γίνεται αποδεκτό ακόμη ΚΑΙ αυτό, ως παράπλευρη απώλεια προκειμένου να εξυπηρετηθούν ανάγκες της εκλογικής της πελατείας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα άλλωστε, είναι η επικοινωνιακή φιέστα που στήθηκε με αφορμή την οριοθέτηση των θαλασσίων πάρκων, όπου όχι μονάχα δεν αποτολμήθηκαν τα αυτονόητα, αλλά όλα δείχνουν πως στο παρασκήνιο αυτής της άτολμης οριοθέτησης, υπήρξε συμφωνία (στο πνεύμα της Διακήρυξης των Αθηνών και στο πλαίσιο των διμερών συνευρέσεων) ώστε το αντιστάθμισμα το οποίο απέσπασε η Τουρκία ήταν η Ελληνική σιωπή απέναντι στην Τουρκική οριοθέτηση με την οποία «σφραγίστηκαν» τα Δαρδανέλια και διεμβολίστηκε το σημείο συνάντησης της Ελληνικής ΑΟΖ με αυτήν την Κύπρου.

Αυτό όμως κύριοι, ΔΕΝ συνιστά εξωτερική πολιτική, αλλά φτηνό κομπογιαννιτισμό από μια πολιτική ελίτ που επιμένει να υποτιμά τις πραγματικές στοχεύσεις της Τουρκίας και να υποβαθμίζει την δυνητική παρέμβαση των Αμερικανών, που δεν υπάρχει περίπτωση να τοποθετηθούν ευνοϊκά συμπαρατασσόμενοι με την πλευρά των συμβιβασμένων.

Και μέσα σε αυτό το γκρίζο σκηνικό, εμφανίζεται από το πουθενά και αναβαθμίζεται ταχύτατα σε σαπουνόπερα μια υπόθεση κατασκοπείας – αμφιβόλου βάθους και σοβαρότητας αλλά πολλαπλών και εξαιρετικά σημαντικών επιπτώσεων – η οποία εργαλειοποιείται στοχευμένα και από πολλούς, προκειμένου να υπηρετηθούν πολλαπλές επιδιώξεις όπως:

  • Η επιθετική υπονόμευση με σκοπό την ολοκληρωτική κατάρρευση των Ελληνοκινεζικών σχέσεων, πράγμα το οποίο αποτελεί κορυφαία στρατηγική προτεραιότητα των Αμερικανών…
  • Η αλλαγή της ατζέντας της επικαιρότητας προκειμένου να περάσει σε δεύτερο πλάνο η ακραία υποχωρητικότητα την οποία επιδεικνύει ο Έλληνας πρωθυπουργός, προκειμένου να παραμείνουν ανοικτοί οι δίαυλοι της Ελληνοτουρκικής συνεννόησης. Και φυσικά…
  • Η ραγδαία αποδόμηση της στρατηγικής αξιοπιστίας της χώρας, αφού αποδεικνύεται ανίκανη να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα ασφαλείας, αποτελεσματικό μηχανισμό αντικατασκοπείας, ενώ σημαντικές πληροφορίες για το Βασίλειο του Μπάχαλου που κυριαρχεί, κάνουν καθημερινά παρέλαση στα κανάλια.

Είναι φανερό ότι οι πληροφορίες χαλκεύονται, χωρίς συναίσθηση του Εθνικού κόστους. Ενώ την αλήθεια για το ποια είναι τα πραγματικά περιστατικά και ποιο το μέγεθος της σοβαρότητας ως προς την αναφερόμενη υπόθεση κατασκοπείας,  θα την μάθουμε μετά από πολλές δεκαετίες. Η ζημιά όμως θα έχει ήδη συντελεστεί αφού…

Α. Το «πολυδιάστατο» της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα έχει καταρρεύσει και τυπικά…

Β. Η ολοκληρωτική ενσωμάτωση της πατρίδας μας στην Αμερικανική περιφερειακή στρατηγική, χωρίς να υπάρχουν έστω κάποια στοιχειώδη αντισταθμίσματα, θα έχει κόστος πραγματικό για μια χώρα, απρόθυμη να υπερασπιστεί τα αυτονόητα με την στοιχειώδη εθνική αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση…

Γ. Η ικανότητα της χώρας να λειτουργεί – εντός του οίκου της – ως θεματοφύλακας της αμυντικής τεχνολογίας που της εμπιστεύονται, θα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα και με συνέπειες ευρύτερες οι οποίες είναι πάρα πολύ νωρίς για να αποτυπωθούν, αλλά σε κάθε περίπτωση η ραγδαία υποβάθμιση της θέσης της στο περιβάλλον του ενδοσυμμαχικού σχεδιασμού, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και πιθανότατα ΜΗ αναστρέψιμη…

Σε αυτό το εξαιρετικά επικίνδυνο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί, η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να πάψει να αναζητά φερετζέδες που θα συγκαλύψουν ανεπάρκειες, ατολμίες και πάσης φύσεως αδιέξοδα και θα πρέπει να βγει μπροστά αναλαμβάνοντας συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ούτως ώστε… ΚΑΙ η κυρίαρχη ατζέντα να τροποποιηθεί, αλλά ΚΑΙ η πρωτοβουλία των κινήσεων να ανακτηθεί, πριν καταστούν πλήρως ανεξέλεγκτες οι εξελίξεις.

Πρώτιστη εξ αυτών των πρωτοβουλιών, είναι η ανάγκη άμεσης και με κάθε επισημότητα καταγγελίας σε όλα τα διεθνή φόρα και στους οργανισμούς που συμμετέχει η χώρα μας, της πειρατικής τακτικής που υιοθετεί και κλιμακώνει η Άγκυρα ΚΑΙ με εργαλείο την έκδοση της διαρκούς NAVTEX, αναδεικνύοντας τους κινδύνους της συγκεκριμένης επιλογής.

Το ταξίδι της φαιδρότητας το οποίο προγραμματίζει ο Έλληνας πρωθυπουργός με προορισμό την Άγκυρα, θα πρέπει να αναβληθεί χωρίς δεύτερη σκέψη, εάν θέλει η χώρα μας να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να διαμηνύσει στους πάντες ότι οφείλουν να αντιμετωπίσουν με την δέουσα σοβαρότητα την κλιμάκωση των Τουρκικών προκλήσεων.

Η αναβολή της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκική πρωτεύουσα, είναι η στοιχειώδης όσο και αυτονόητη πράξη ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟΥ την οποία οφείλει να υιοθετήσει άμεσα ο πρωθυπουργός της χώρας, ως την μόνη ικανή να καταδείξει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησής του να απονομιμοποιήσει πλήρως της συμπεριφορές κρατικής πειρατείας στις οποίες καταφεύγει η Τουρκική πολιτική ηγεσία.

Το παραμύθι ότι οι διμερείς συναντήσεις και οι ανοικτοί δίαυλοι επικοινωνίας, αποσοβούν την ένταση και δημιουργούν ένα περιβάλλον συνεννόησης, θα πρέπει να τελειώσει χθες.

Καμία ένταση ΔΕΝ αποσοβείται… Κανένα περιβάλλον συνεννόησης ΔΕΝ δημιουργείται… Όσο εμείς ανατροφοδοτούμε τις αυταπάτες μας με αέρα κοπανιστό… Όσο παραμένουν στο μενού τα ιμάτια της χώρας… Όσο διευκολύνεται ή άλλη πλευρά στην προσπάθειά της να χτίζει την βεντάλια των διεκδικήσεων και να θωρακίζει με καινούρια τετελεσμένα τον Αναθεωρητισμό της.

Το κρίσιμο timing, έχει ήδη παρέλθει. Η διόλου τυχαία και σε επίσης διόλου τυχαία συγκυρία, εμπλοκή της χώρας μας σε αυτήν την περίεργη κατασκοπευτική νουβέλα, αφαιρεί συγκριτικό πλεονέκτημα, συρρικνώνει δραματικά τα περιθώρια ανάληψης πρωτοβουλιών, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη κάθε δυνατότητα ισότιμης συνεννόησης με τους συμμάχους, λύνει τα χέρια σε όλους όσους θα ήθελαν να εξασφαλίσουν ένα τυπικό πρόσχημα για να την καταστήσουν εκβιαζόμενη και υπό καθεστώς παρατεταμένης ομηρείας. Εάν «κλειδώσουν» αυτές οι εξαιρετικά δυσμενείς ανατροπές, η πατρίδα μας γεωπολιτικά θα έχει παραλύσει.

Περισσότερο κιότεμα και σιωπηλός συμβιβασμός στην παρούσα χρονική συγκυρία, θα σηματοδοτήσει την επιτάχυνση αυτής της εξέλιξης και την ραγδαία επιδείνωση της πραγματικής της θέσης.

Ο πρωθυπουργός οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι το κόστος της ατολμίας και της αναβλητικότητας που έχει επιδειχθεί, θα είναι βαρύτατο. Ο παροιμιώδης τρόπος με τον οποίο τα πρωθυπουργικά περιβάλλοντα έσπευδαν να δηλώνουν ότι «Η Ελλάδα θα ασκήσει τα νόμιμα στον κατάλληλο χρόνο και με τον κατάλληλο τρόπο», οδηγείται σε καθολική συντριβή υπό το καθεστώς ενός γενικευμένου εκβιασμού και η Ελλάδα οφείλει να προλάβει αυτήν την εξέλιξη, δημιουργώντας τα δικά της τετελεσμένα.

Εάν αυτό δεν συμβεί, τότε πάρα πολύ σύντομα θα συνειδητοποιήσουν άπαντες, ότι θα έχει χαθεί οριστικά και η τελευταία πραγματική ευκαιρία… 

«Οὐαί τοῖς ἡττημένοις!»

Από
pcuser
-
0

Καλές οἱ ΗΠΑ καί ἡ Ρωσσία, ἀλλά ἔχω τό δρᾶμα μου καί ἐγώ 

Δύο εἰσαγωγικές ἐπισημάνσεις εἰς ἀπάντησιν ἐπιχειρημάτων πού ἀκούω αὐτές τίς ἡμέρες στόν δημόσιο διάλογο, πρίν ὑπεισέλθω στό κυρίως θέμα τοῦ σημερινοῦ σημειώματος, πού εἶναι ἡ γεωπολιτική θέση τῆς χώρας στόν νέο κόσμο. Μέ ἄξονα τήν ἐνέργεια. Μετά τίς ἐπικριτικές δηλώσεις τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιά τήν ἐξωτερική πολιτική τῆς Κυβερνήσεως καί τό αἴτημά του γιά ἀναβολή τῆς συναντήσεως Μητσοτάκη-Ἐρντογάν, ὁ κυβερνητικός μηχανισμός ἐπικοινωνίας διακίνησε τό ἐπιχείρημα ὅτι συνεδριάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας καί διάλογος ἔγιναν καί ἐπί πρωθυπουργίας Ἀντώνη Σαμαρᾶ καί πώς καί τότε συζητούσαμε μέ τόν «πειρατή».

Πολύ σωστά! Μέ μιά διαφορά: Οἱ Τοῦρκοι δέν διανοήθηκαν νά φορέσουν οὔτε στόν κύριο Σαμαρᾶ οὔτε στόν κύριο Καραμανλῆ τό «φέσι» τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» καί τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου. Σέ ἄλλον φόρεσαν τό «φέσι», μέ συνέπεια νά διαπραγματεύεται σήμερα ἡ πατρίδα μας τήν κυριαρχία αἰώνων στό Ἀρχιπέλαγος, μέ μειονέκτημα ἕδρας. Καί βεβαίως ποτέ σέ αὐτές τίς θητεῖες τους οἱ πρώην Πρωθυπουργοί δέν ψήφισαν (μέ τό Κυπριακό ἀνοικτό) Τοῦρκο γιά τήν Προεδρία Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ, ὅπως ἔκανε ἡ Ἑλλάς μέ τόν ἐμπνευστή τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» κύριο Σινιρλίογλου γιά τόν ΟΑΣΕ.

Ὁ κύριος Σαμαρᾶς, μαζί μέ τόν Χρύσανθο Λαζαρίδη (σχετικά ἄγνωστο αὐτό), σχεδίασε νά ἀνακηρύξει αἰφνιδιαστικά μονομερῶς ΑΟΖ στό Αἰγαῖο τό 2013, ἀλλά δυστυχῶς τόν «κάρφωσαν» στόν ξένο παράγοντα ἕνας κυβερνητικός ἀξιωματοῦχος καί ἕνας διπλωμάτης, περιδεεῖς ὅτι θά γίνει τάχα θερμό ἐπεισόδιο. Δυστυχῶς δέν πρόλαβε, τόν πρόλαβαν. Δεδομένης τῆς μνημονιακῆς ὁμηρίας τῆς πατρίδας ἀπό τήν ἑπόμενη δόση τῆς τρόικα, οἱ «ἔξω», χάρη στούς Πήλιους Γούσηδες, εἶχαν ἐργαλεῖα ἀκυρώσεως τῆς πατριωτικῆς αὐτῆς πρωτοβουλίας…

Ἀκούστηκε ἐπίσης στόν δημόσιο διάλογο, μετά τίς δηλώσεις Καραμανλῆ περί διαγραφῆς κορυφαίων στελεχῶν τῆς παρατάξεως «κυριολεκτικά καί μεταφορικά», τό ἐπιχείρημα ὅτι καί ἐκεῖνος διέγραψε, τό 1998, ὡς Πρόεδρος τῆς ΝΔ, τόν Γιῶργο Σουφλιᾶ. Ἀληθές. Ἀλλά κανείς δέν εἶπε ὅτι α) διεγράφη ἐπειδή ψήφισε νόμο τοῦ ΠΑΣΟΚ γιά τίς ΔΕΚΟ μέ ἄλλους ἕξι βουλευτές, πού εἶχε ὡς συνέπεια νά καταστοῦν οἱ δημόσιες ἐπιχειρήσεις ὡς ΑΕ ἄντρα διαπλοκῆς καί διαφθορᾶς ὅπως ἀπεδείχθη (Siemens) β) ὁ Καραμανλῆς κάλεσε τόν Σουφλιᾶ πίσω στήν ΝΔ τό 2001 εἰς τό ὄνομα τῆς ἑνότητας καί τόν ὅρισε νούμερο 2 τοῦ κόμματος καί γ) δέν διέγραψε, ὅπως ὁ νῦν Πρωθυπουργός τόν κ. Σαμαρᾶ, τόν Κωνσταντῖνο Μητσοτάκη, πού ἐπίσης ψήφισε τήν ἐπίμαχη διάταξη τοῦ ΠΑΣΟΚ (Γιάννος). Τόν σεβάστηκε.

Πᾶμε τώρα στά σημερινά. Διάβασα προχθές στήν «Ναυτεμπορική» τοῦ Δημήτρη Μελισσανίδη ἕνα ἔξοχο σημείωμα τῶν Μιχάλη Ψύλλου καί Μιχάλη Μαστοράκη γιά τόν περίφημο Κάθετο Διάδρομο Φυσικοῦ Ἀερίου, πού θά μᾶς καταστήσει, ὑποτίθεται, ἐνεργειακό κόμβο τῶν ΗΠΑ στήν Κεντρική καί Ἀνατολική Εὐρώπη. Καί θά γίνει, ὑποτίθεται, καί κρίσιμη σύσκεψη στόν Λευκό Οἶκο γιά αὐτό. Τά ψέματα τελειώνουν πλέον, καταρρέουν μέ στοιχεῖα. Τό κατάλαβε καί ὁ κύριος Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος, στήν συνέντευξή του στόν ΣΚΑΪ, ἀφαίρεσε τήν Οὐκρανία καί τήν Κεντρική Εὐρώπη ἀπό τήν ἐμβέλεια τοῦ Κάθετου Διαδρόμου καί τόν συρρίκνωσε ἐπισήμως μέχρι τήν Ρουμανία. Ὅταν γράφαμε ἐμεῖς ὅτι ὁ ἀγωγός δέν ἔχει slots καί χωρητικότητα γιά νά μεταφέρει ποσότητες στήν Οὐκρανία μᾶς ἀμφισβητοῦσαν, τώρα πού ἡ δημοπράτηση ἀπέβη ἄγονος… ξύπνησαν.

Τί ἀποκαλύπτουν λοιπόν οἱ καλοί συνάδελφοι στήν «Ναυτεμπορική»: Ὅτι καί ὁ Κάθετος Διάδρομος, γιά τόν ὁποῖο «φλόμωσαν» μέ ψέματα τόν ἑλληνικό λαό, καί ἡ Ἀλεξανδρούπολη δέν εἶναι ἀνταγωνιστικοί μέ ὅρους ἀγορᾶς. Ὁ πολωνικός διάδρομος ἐμφανίζεται φθηνότερος ὅλων μέ κόστος 4,1 εὐρώ/Mwh καί ἀκολουθοῦν ἡ Κροατία μέσῳ Οὑγγαρίας μέ 5,1 εὐρώ/Mwh, ἡ Λιθουανία μέσῳ Πολωνίας μέ 7,5 εὐρώ/Mwh, δύο γερμανικά τερματικά LNG μέσῳ Τσεχίας / Αὐστρίας, Σλοβακίας μέ 9,9 καί 10,3 εὐρώ/Mwh ἀντιστοίχως καί τελευταῖες ἐπιλογές ἡ Ρεβυθοῦσα μέ 11,9 εὐρώ/Mwh καί τό τέρμιναλ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως μέ 15,1 εὐρώ/ MWh ! Πῶς θά γίνουμε ἐνεργειακός κόμβος μέ αὐτές τίς τιμές; Γίνεται; Δέν γίνεται! Κοροϊδεύουμε τό σύμπαν καί τούς ἑαυτούς μας. Τό δημοσίευμα ἐπικαλεῖται ἐπίσης δηλώσεις τοῦ Δανοῦ Ἐπιτρόπου Ἐνέργειας τῆς ΕΕ Ντάν Γέρενσεν καί τῆς Ἱσπανίδας ἀντιπροέδρου τῆς Κομμισσιόν Τερέζας Ριμπέρα, σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες ἡ Εὐρώπη δέν πρέπει νά ἀντικαταστήσει τήν ρωσσική ἐνεργειακή ἐξάρτηση μέ τήν ἀμερικανική ἐνεργειακή ἐξάρτηση. Καί νά σκεφτεῖτε ὅτι ἔγινε ὁλόκληρος πόλεμος γι’ αὐτό.

Καί ὅλα αὐτά πότε ἀποκαλύπτονται; Πρῶτον, ὅταν ὁ Ρῶσσος ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Λαβρώφ κάνει δηλώσεις μέ τίς ὁποῖες χλευάζει τήν ἐξωτερική πολιτική τῆς Κυβερνήσεως καί, δεύτερον (ἀποκαλύπτουμε), ὅταν δύο μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τό ἕνα πολύ κοντά στόν κύριο Μητσοτάκη, μοῦ ἔχουν ἐξομολογηθεῖ ὅτι εἶναι ἡ ὥρα νά ἀποκαταστήσουμε ἕναν στοιχειώδη δίαυλο ἐπικοινωνίας μέ τήν… Ρωσσία. Τά ρώτησα: «Καί ἡ Οὐκρανία;». Καί ἕνα ἐκ τῶν δύο μοῦ ἀπάντησε: «Οὐαί τοῖς ἡττημένοις»… Τό δεύτερο σέ παραλλαγή τό ἴδιο: «Ὁ πόλεμος τελείωσε». Ὅλα αὐτά, καί δεδομένου ὅτι πληρώνουμε πανάκριβη ἐνέργεια μετά τόν πόλεμο, μοῦ θύμισαν τό τραγούδι τοῦ Μανώλη Ρασούλη πού ἑρμήνευσε ἔξοχα κάποτε ὁ Ἀνδρέας Μικρούτσικος. Δείχνει πῶς πορευόμαστε: «Καλές οἱ ΗΠΑ καί ἡ Ρωσσία, ἀλλά ἔχω τό δρᾶμα μου καί ἐγώ!»

estianews.gr

Πέθανε ο τελευταίος εν ζωή εγγονός του Ελευθέριου Βενιζέλου – Ήταν 102 ετών

Από
pcuser
-
0

O αγαπημένος εγγονός του εθνάρχη υπήρξε επίτιμος Πρόεδρος και ευεργέτης του Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος»

Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» ανακοίνωσε την απώλεια του Ελευθέριου Βενιζέλου, εγγονού του μεγάλου πολιτικού, πρώην Βουλευτή Χανίων, επίτιμου Προέδρου, Μεγάλου Ευεργέτη και Εταίρου του Ιδρύματος. Ο εκλιπών ήταν το τελευταίο εν ζωή από τα τέσσερα εγγόνια του Βενιζέλου.

Από τη σύσταση του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», το 2000, υπήρξε πολύτιμος συμπαραστάτης του με συγκινητική αφοσίωση. Η συμβολή του ίδιου και της συζύγου του, Λίλης, είναι ανεκτίμητη.

Το ζεύγος Βενιζέλου έχει δωρίσει σπάνιο μουσειακό, αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, καθώς και οικογενειακά αντικείμενα και τεκμήρια, που εμπλούτισαν το αρχείο του Ιδρύματος και τις συλλογές της Οικίας–Μουσείου Βενιζέλου στη Χαλέπα. Έχει, επίσης, υποστηρίξει σειρά εκθέσεων, εκπαιδευτικών δράσεων και εκδόσεων, όπως η βιογραφία «Ελευθέριος Βενιζέλος, ο άνθρωπος, ο ηγέτης» του Νικόλαου Παπαδάκη (Παπαδή) κ.ά.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», «με την ευγένεια και τη δοτικότητα που τον διέκρινε, ο αείμνηστος Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν πάντοτε πρόθυμος να μοιραστεί τις αναμνήσεις του και να συνεισφέρει με τις προσωπικές του μαρτυρίες στη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης και την ανάδειξη της πολιτικής κληρονομιάς του παππού του. Συνδεόταν με στενή φιλία και αμοιβαία εκτίμηση με τον αείμνηστο Νικόλαο Παπαδάκη (Παπαδή), πρωτεργάτη και επί 25 χρόνια Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος».

Η διοίκηση και το προσωπικό του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» τον αποχαιρετούν με βαθύτατη συγκίνηση και εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/692536/pethane-o-teleytaios-en-zoi-eggonos-toy-eleytherioy-venizeloy-itan-102-eton/

Αθωώθηκαν για δεύτερη φορά οι 12 πρώην βουλευτές των Σπαρτιατών και ο Ηλ. Κασιδιάρης

Από
pcuser
-
0
Συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής και λήψη απόφασης, για τις αιτήσεις άρσης ασυλίας των βουλευτών Βασιλείου Στίγκα, Διονυσίου Βαλτογιάννη και Κωνσταντίνου Φλώρου (1 δικογραφία), Παύλου Πολάκη, Κωνσταντίνου Φλώρου, και Δημητρίου Τζανακόπουλου, Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2024. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Ομόφωνη η αθωωτική απόφαση για τον Ηλία Κασιδιάρη και τους βουλευτές των Σπαρτιατών.

Αθωωθήκαν ομόφωνα οι 12 πρώην βουλευτές των Σπαρτιατών και ο έγκλειστος πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης από την κατηγορία της εξαπάτησης

Αυτή είναι η δεύτερη φορά που η Δικαιοσύνη εκδίδει απαλλακτική απόφαση καθώς είχαν αθωωθεί και από το πρωτόδικο δικαστήριο.

Ο εισαγγελέας Εφετών, ωστόσο, είχε κάνει έφεση αυτεπαγγέλτως με αποτέλεσμα οι 12 πρώην βουλευτές και ο Ηλίας Κασιδιάρης να ξαναβρεθούν στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, κατηγορούμενοι για το ίδιο αδίκημα.

Η υπόθεση είχε φτάσει στη Δικαιοσύνη μετά από έρευνα της πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίας Αδειλίνη, η οποία είχε βασιστεί σε δηλώσεις του τότε προέδρου των Σπαρτιατών Βασίλη Στίγκα περί υποκρυπτόμενης ηγεσίας.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/692623/athoothikan-gia-deyteri-fora-oi-12-proin-voyleytes-ton-spartiaton-kai-o-il-kasidiaris/

Χ.Φιντάν: «Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης θέλουν λύση για το Αιγαίο αλλά εμπόδιο είναι ο Δένδιας»

Από
pcuser
-
0

Τι είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών μια ημέρα πριν την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα

Σε μια κίνηση που ξεπερνά τα διπλωματικά θέσμια, ο Χακάν Φιντάν επιχείρησε να «χαρτογραφήσει» το υπουργικό συμβούλιο της Ελλάδας, διαχωρίζοντας τα στελέχη της κυβέρνησης σε εκείνους που «θέλουν και μπορούν» και σε εκείνους που υποτίθεται πως «φρενάρουν» τη διαδικασία «προσέγγισης», δηλαδή του διαμοιρασμού του Αιγαίου όπως το θέλουν οι Τούρκοι.

Η στοχοποίηση του Νίκου Δένδια, την οποία η Άγκυρα παρουσιάζει ως εμπόδιο, αναδεικνύει την ενόχληση της τουρκικής πλευράς για τις σταθερές θέσεις του Υπουργείου Άμυνας.

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, απατώντας στον διευθυντή της HURRIYET, Αχμέτ Χακάν, δεν δίστασε να υποδείξει ποια πρόσωπα θεωρεί συμβατά με τις τουρκικές επιδιώξεις!

Το μόνο που δεν απαίτησε -ακόμη- είναι να εγκρίνει ο ίδιος τους υπουργούς της ελληνικής κυβέρνησης.

«Πιστεύω ειλικρινά ότι τόσο ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης όσο και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχουν την πρόθεση και την ικανότητα να λύσουν αυτό το πρόβλημα, δηλαδή να πάνε το θέμα ακόμα παραπέρα, αλλά…» ανέφερε ο Φιντάν, ανοίγοντας τον δρόμο για την επίθεση που ακολούθησε φτάνοντας στο πρόσωπο του Νίκου Δένδια,

«Υπάρχει αυτός, υπάρχει το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται, υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι εκτός από αυτόν, οπότε αυτό το πολιτικό περιβάλλον και ο πολιτικός ανταγωνισμός δυστυχώς δεν δημιουργεί ένα περιβάλλον που να ευνοεί την επίλυση τέτοιων στρατηγικών προβλημάτων στην ελληνική πολιτική.

Δηλαδή οι ηγέτες που έρχονται βρίσκονται σε ένα διαρκές δίλημμα ανάμεσα στην επίλυση αυτού του ιστορικού προβλήματος και του πολιτικού κόστους».

Η τοποθέτηση αυτή, που έρχεται αμέσως μετά τις προκλητικές δηλώσεις του Ομέρ Τσελίκ για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, δείχνει μια συντονισμένη προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει τη δική της ατζέντα. Ο Φιντάν υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει ήδη παρουσιάσει «δημιουργικές λύσεις» στις άτυπες συναντήσεις, επιχειρώντας να εμφανίσει την ελληνική πλευρά ως τη μόνη υπεύθυνη για τη στασιμότητα λόγω εσωτερικών πολιτικών ισορροπιών.

«Εμείς τους έχουμε παρουσιάσει πολύ δημιουργικές λύσεις για το θέμα αυτό και μιλάμε μαζί τους στις άτυπες συνόδους, αυτό στην πραγματικότητα είναι και κάτι που αναδεικνύει μια δήλωση προθέσεων», είπε  ο Τούρκος ΥΠΕΞ.

Σιωπή για απόκτηση πυρηνικών όπλων.

Στο ίδιο πλαίσιο της τουρκικής στρατηγικής, ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η στάση του Φιντάν στο ερώτημα της εφημερίδας για το αν η χώρα του πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η επιλογή του να μην απαντήσει, τηρώντας μια «ηχηρή» σιωπή, έχει γίνει πρώτο θέμα στην Τουρκία, καθώς ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια να διατηρηθεί μια ασάφεια γύρω από τις μελλοντικές στρατιωτικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/x-fintan-mitsotakis-kai-gerapetritis-theloun-lysi-gia-to-aigaio-alla-empodio-einai-o-dendias/

Τζέι Ντι Βανς: Ο πρώτος Αμερικανός κυβερνητικός επίσημος που επισκέφθηκε το μουσείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων

Από
pcuser
-
0

Η πρώτη επίσκεψη Αμερικανού πρόεδρου ή αντιπροέδρου στην Αρμενία

Τη δεύτερη και τελευταία ημέρα της ιστορικής του επίσκεψης στο Ερεβάν, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς και η σύζυγός του Ούσα επισκέφθηκαν το Μουσείο Γενοκτονίας των Αρμενίων. Την επίσκεψη της Τρίτης ακολούθησε μια ανάρτηση στον λογαριασμό X του Αντιπροέδρου στην οποία αναφερόταν ότι αυτός και η Δεύτερη Κυρία «παρακολούθησαν την τελετή κατάθεσης στεφάνου στο μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων για να τιμήσουν τα θύματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915».

Οι παρατηρητές αρχικά εξεπλάγησαν από το σχόλιο, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ απέφυγε αυστηρά τη χρήση του όρου γενοκτονία, παρά την επίσημη αναγνώριση των μαζικών δολοφονιών από τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία χρόνια, τόσο από το Κογκρέσο των ΗΠΑ όσο και από τον Πρόεδρο Τζόζεφ Μπάιντεν.

Ωστόσο, περίπου μία ώρα αργότερα, η ανάρτηση του Βανς διαγράφηκε. Ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε με λεζάντα «@VP και @SLOTUS φτάνουν στο Μουσείο Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Ερεβάν» παρέμεινε αναδημοσιευμένο στη σελίδα του Βανς, αλλά και αυτό διαγράφηκε μέσα στην επόμενη ώρα.

Λίγο καιρό αργότερα, αναδημοσιεύτηκε βίντεο και φωτογραφίες από το μνημείο, με το πολύ λιγότερο συγκεκριμένο κείμενο:

«Ο @VP και ο @SLOTUS καταθέτουν λουλούδια στην αιώνια φλόγα και υπογράφουν στο βιβλίο επισκεπτών την τελευταία ημέρα της επίσκεψής τους στην Αρμενία».

Ο λογαριασμός του Vance αναδημοσίευσε αυτή τη νέα ανάρτηση από τον γραμματέα Τύπου του, αλλά μέχρι την ώρα της δημοσίευσης δεν είχε δημοσιεύσει τη δική του νέα ανάρτηση σχετικά με την επίσκεψη.

Σύμφωνα με μια φωτογραφία που κοινοποιήθηκε στο tweet του Van Kirk, ο Vance έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών του Μουσείου Γενοκτονίας:

«Σε επίσημη μνήμη των ζωών που χάθηκαν, τιμούμε την ανθεκτικότητα και το διαρκές πνεύμα του αρμενικού λαού. Είθε η Αμερική και η Αρμενία να αγωνιστούν μαζί για ένα μέλλον ειρήνης και κατανόησης».

Αργότερα στο αεροδρόμιο, ο Vance ρωτήθηκε από έναν δημοσιογράφο γιατί ένιωθε σημαντικό να επισκεφθεί το Μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Απάντησε ότι θα επισκεφθεί ομοίως «ορισμένες σημαντικές τοποθεσίες στο Αζερμπαϊτζάν αύριο» και ότι η αρμενική πλευρά του ζήτησε να επισκεφθεί το μνημείο λόγω της σημασίας του για αυτούς.

 

«Είναι κάτι πολύ τρομερό που συνέβη πριν από λίγο περισσότερο από εκατό χρόνια», συνέχισε ο Βανς, «και κάτι που είναι πολύ σημαντικό για αυτούς πολιτισμικά. Έτσι σκέφτηκα, ως ένδειξη σεβασμού τόσο για τα θύματα όσο και για την αρμενική κυβέρνηση, η οποία υπήρξε ένας πολύ σημαντικός εταίρος για εμάς στην περιοχή, να πάω και να αποτίσω φόρο τιμής».

Είναι τυπικό διπλωματικό πρωτόκολλο για τους επίσημους κρατικούς επισκέπτες, τις ξένες αντιπροσωπείες και τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους στην Αρμενία να αποτίσουν φόρο τιμής στο Μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, στο Τσιτσερνακαμπέρντ. Ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αρμενία έχει επίσης παραδοσιακά καταθέσει στεφάνι στην επέτειο της 24ης Απριλίου, ακόμη και σε περιόδους που η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/tzei-nti-vans-o-protos-amerikanos-kyvernitikos-episimos-pou-episkefthike-to-mouseio-tis-genoktonias-ton-armenion/

1...370371372...3,033Σελίδα 371 από 3,033