Αρχική Blog Σελίδα 370

Σύγκρουση κυβέρνησης – διπλωματών στην Αλβανία για νέο νομοσχέδιο εξωτερικής υπηρεσίας

Από
pcuser
-
0

Η συζήτηση για το μέλλον της αλβανικής διπλωματίας παίρνει πλέον ανοιχτά πολιτικά χαρακτηριστικά, με φόντο το νέο σχέδιο νόμου για την Υπηρεσία Εξωτερικών που βρίσκεται προς εξέταση στο Κοινοβούλιο. Έμπειροι διπλωμάτες προειδοποιούν ότι ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η ρύθμιση δεν διασφαλίζει ούτε συναίνεση ούτε θεσμική σταθερότητα.

Το Συμβούλιο Αλβανών Πρέσβεων, ένας φορέας που απαρτίζεται από πρώην υπουργούς Εξωτερικών, πρέσβεις και ανώτατα στελέχη της διπλωματικής υπηρεσίας, εκφράζει έντονη ανησυχία για την πορεία της διαδικασίας. Όπως επισημαίνει, επί σειρά ετών έχουν κατατεθεί τεκμηριωμένες προτάσεις από ανθρώπους με μακρά εμπειρία στη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας, οι οποίες –κατά την άποψή τους– δεν ελήφθησαν υπόψη ούτε από την κυβερνητική πλειοψηφία ούτε από το αρμόδιο υπουργείο.

Κατά την εκτίμησή τους, η μεταρρύθμιση αντιμετωπίζεται περισσότερο ως αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης και λιγότερο ως στρατηγική επιλογή εθνικής σημασίας. Αυτό, τονίζουν, δημιουργεί τον κίνδυνο να αποδυναμωθεί ο επαγγελματικός χαρακτήρας της διπλωματικής υπηρεσίας και να ενισχυθεί η πολιτική επιρροή στις τοποθετήσεις και στις προαγωγές.

Ιδιαίτερη δυσαρέσκεια προκαλεί στο Συμβούλιο το γεγονός ότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να παρουσιάσει αναλυτικά τις θέσεις του σε ειδική συνεδρίαση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, παρά το σχετικό επίσημο αίτημα. Όπως σημειώνουν, μια τόσο κρίσιμη θεσμική παρέμβαση όφειλε να συνοδευτεί από ουσιαστικό διάλογο με το σύνολο της διπλωματικής κοινότητας.

Οι έμπειροι διπλωμάτες προειδοποιούν ότι, εφόσον το νομοσχέδιο εγκριθεί στην παρούσα μορφή του, ενδέχεται να διαταραχθεί η συνέχεια της εξωτερικής πολιτικής, να δημιουργηθεί αβεβαιότητα για τους διπλωμάτες καριέρας και να πληγεί η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Υπογραμμίζουν ότι η διπλωματική υπηρεσία οφείλει να λειτουργεί με γνώμονα το κράτος και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά του, ανεξάρτητα από τις εκάστοτε πολιτικές εναλλαγές.

Στο πλαίσιο αυτό, ζητούν την απόσυρση του σχεδίου νόμου και την επανεκκίνηση της διαδικασίας με ευρύτερη πολιτική και επαγγελματική συμμετοχή. Παράλληλα, καλούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μην προχωρήσει στην κύρωση του νόμου εάν αυτός ψηφιστεί χωρίς αλλαγές, αλλά να τον επιστρέψει στη Βουλή για νέα εξέταση.

Το Συμβούλιο δηλώνει, τέλος, ότι εξετάζει και θεσμικές οδούς αντίδρασης, συμπεριλαμβανομένης της προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο, με στόχο –όπως αναφέρει– τη διασφάλιση μιας ανεξάρτητης, επαγγελματικής και θεσμικά θωρακισμένης διπλωματικής υπηρεσίας.

Σύγκρουση κυβέρνησης – διπλωματών στην Αλβανία για νέο νομοσχέδιο εξωτερικής υπηρεσίας

L’Allemagne et la France affichent désormais leurs désaccords sur les propositions défendues par Macron

Από
pcuser
-
1

L’exécutif de Friedrich Merz est critique concernant le recours à un emprunt européen et la préférence européenne défendus par le chef de l’Etat français. Ces désaccords s’ajoutent aux crispations sur le Mercosur et sur la mobilisation des actifs russes.

La lune de miel entre Paris et Berlin aura été brève. Près d’un an après les élections législatives allemandes du 23 février 2025 qui ont porté le chancelier conservateur Friedrich Merz au pouvoir, l’ambiance de part et d’autre du Rhin rappelle étrangement l’époque de son prédécesseur à la chancellerie, le social-démocrate Olaf Scholz, en fonctions de 2021 à 2025. Faute de réelle complicité entre celui-ci et le président français, Emmanuel Macron, les relations franco-allemandes étaient alors devenues glaciales. Mais malgré l’espoir suscité par la victoire de Friedrich Merz, présenté comme un Européen convaincu versé dans les relations franco-allemandes, derrière les effusions répétées entre « Emmanuel » et « Friedrich » devant les caméras, la France et l’Allemagne ne cachent plus leurs désaccords sur des sujets de fond.

L’entretien accordé par le chef de l’Etat français, mardi 10 février, à plusieurs journaux européens dont Le Monde, à deux jours d’un sommet européen informel et trois de la Conférence de Munich sur la sécurité, a été accueilli avec réserve à Berlin, voire un léger agacement. Emmanuel Macron y remet sur la table des sujets opposant de longue date la France et l’Allemagne, comme le recours à un emprunt commun européen, le protectionnisme, ou même la préférence européenne. « Emmanuel Macron y critique aussi, en creux, les choix stratégiques de l’Allemagne, qu’il s’agisse de l’énergie, de la sécurité assurée par les Etats-Unis ou de la dépendance à la Chine comme marché d’exportation », appuie le directeur adjoint de l’Institut franco-allemand, Stefan Seidendorf.

A Berlin, la mise au point n’a pas tardé. « Le président français demande, entre autres, davantage d’argent pour les investissements, nous pensons que cela s’éloigne un peu du vrai sujet, à savoir nos problèmes de productivité », explique-t-on dans les cercles gouvernementaux allemands, pour qui « la priorité, ce sont les réformes structurelles profondes et de l’achèvement du marché intérieur ». Si l’Europe s’endette davantage, elle n’aura « plus aucune marge de manœuvre », poursuit-on, rappelant que le seul service de la dette commune émise lors de la crise due au Covid-19 (NextGen EU) s’élèvera à 24 milliards d’euros par an à partir de 2028, soit « 15 % du budget annuel ».

L’Europe devrait puiser d’abord dans les fonds européens disponibles, y compris pour les projets de défense. Surtout, elle doit être réformée : il n’est en effet « pas acceptable » que les deux tiers du budget soient encore consacrés à l’agriculture et à l’aide aux pays membres les plus pauvres, juge-t-on. « Nous espérons que les Etats membres qui réclament aujourd’hui de nouveaux financements participeront également à ces efforts de réforme. On ne peut pas réclamer plus d’argent sans s’attaquer aux réformes. »

Inquiétude du poids croissant de l’extrême droite

Le président français renouvelle en outre son appel à « protéger notre industrie », déplorant que l’Europe soit « le marché le plus ouvert au monde » et plaidant pour le principe d’une préférence européenne. « Le protectionnisme ne peut pas être le modèle de prospérité de l’Europe, insiste-t-on à Berlin. Nous voulons davantage d’accords commerciaux, avec le Mercosur, avec l’Inde, et d’autres suivront avec l’Australie, etc. » Dans le même temps, on admet « que l’environnement a changé et que nous avons besoin d’instruments de défense ». L’Union européenne peut donc avoir des « règles préférentielles », mais avec « quelques principes : ce doit donc être une exception et une mesure de dernier recours et se limiter aux technologies critiques et stratégiques, et non à des secteurs entiers. Et cela doit être limité dans le temps ».

Les deux chefs d’Etat, dont les conseillers disent se parler « quasi quotidiennement », se verront plusieurs fois d’ici la fin de la semaine. Mais « si le couple était bien rodé, à ce stade, on aurait normalement une lettre commune entre la France et l’Allemagne, exposant un compromis auquel pourraient s’arrimer d’autres pays européens, et non deux Etats qui exposent chacun leur vision », observe Stefan Seidendorf. Au lieu de cela, le chancelier Friedrich Merz a négocié en amont avec Giorgia Meloni, la présidente du conseil italien, une feuille de route qui présente des pistes communes pour améliorer la compétitivité de l’Europe et en réduire la bureaucratie, les deux priorités de Berlin, en vue du conseil européen du 19 mars. Une initiative qui vaut déjà au couple italo-allemand le surnom de « Merzoni » en Allemagne.

« Les Allemands voient bien les limites de Macron et le décalage entre son discours, ses actes et sa capacité à agir », résume un membre du gouvernement de Friedrich Merz. Or, Berlin veut avancer rapidement, car en 2027 « il y aura une série d’élections très importantes, en France, en Espagne, en Pologne, en Italie », ajoute-t-on dans les cercles gouvernementaux, où l’on s’inquiète du poids croissant de l’extrême droite. Depuis le début de l’automne, les sujets de divergence se sont multipliés entre Paris et Berlin, pour culminer lors du sommet européen du 16 décembre 2025, au cours duquel l’épreuve de force entre les deux pays autour de l’accord commercial avec le Mercosur a éclaté au grand jour. La France a tenté de bloquer ce texte très impopulaire dans l’Hexagone, mais sur lequel le chancelier comptait pour relancer une économie allemande à l’arrêt.

Incompréhension

« A Berlin, on a sous-estimé le fait que si la France s’était abstenue sur le Mercosur, comme l’espérait Merz, la gauche aurait fait tomber le gouvernement à Paris, rappelle Paul Maurice, à l’Institut français des relations internationales. La situation ne tenait qu’à un fil. Le gouvernement de Merz est plus résilient, malgré la progression de l’extrême droite. » A l’inverse, « la France ne comprend pas que Merz ne peut pas accepter un emprunt commun, poursuit le chercheur. Il se voit reprocher déjà d’avoir assoupli le recours à la dette en Allemagne, et l’électorat libéral qui défend l’orthodoxie budgétaire risque de basculer à l’extrême droite lors des prochaines élections régionales ».

Sont ensuite venus se greffer d’autres désaccords, notamment sur la mobilisation des actifs russes pour financer l’aide à l’Ukraine le 18 décembre 2025, que Friedrich Merz voyait comme le meilleur outil pour contraindre Moscou à des négociations de paix, quand Emmanuel Macron a préféré engager un dialogue avec le président russe, Vladimir Poutine.

Symbole de cette incompréhension croissante, le projet d’avion de combat franco-allemand SCAF, lancé en 2017, bloqué depuis des mois. « Si d’aventure, le partenaire allemand remettait en cause l’avion commun, on serait obligé de remettre en cause le char commun », a menacé Emmanuel Macron mardi. « La France a beaucoup plus besoin de nouveaux chars que l’Allemagne, qui peut développer et construire la nouvelle génération de chars sans la France », répond un ministre allemand.

« Cela fait longtemps que l’on n’avait plus entendu cette idée selon laquelle la France et l’Allemagne peuvent faire l’une sans l’autre », déplore Stefan Seidendorf, qui s’inquiète de l’« étanchéité des débats publics dans les deux pays ». Le chancelier Friedrich Merz, qui ouvrira la Conférence de Munich, vendredi 13 février, doit y aborder notamment l’avenir des relations transatlantiques. Il y a un an, celui-ci se disait lucide sur les conséquences de la victoire de Donald Trump, suscitant un immense espoir à Paris, où Emmanuel Macron défend l’idée d’une « autonomie stratégique » de l’Europe depuis 2017. « Ma priorité absolue sera de renforcer l’Europe le plus rapidement possible, de manière que nous obtenions peu à peu une véritable indépendance vis-à-vis des Etats-Unis », affirmait alors le chancelier. Un an plus tard, le message a changé. D’après son entourage, Friedrich Merz « ne fait pas partie de ceux qui pensent que nous devons ou pouvons abandonner les Etats-Unis ».

Elsa Conesa (Berlin, correspondante)

https://www.lemonde.fr/international/article/2026/02/11/l-allemagne-et-la-france-affichent-desormais-leurs-desaccords-sur-les-propositions-defendues-par-macron_

French government alerts prosecutor to diplomat with Epstein ties

Από
pcuser
-
0

By 
  • French ministry concerned by diplomat’s actions
  • He is suspected of passing UN documents to Epstein
  • Ministry opens an administrative investigation
  • It has notified prosecutors about the diplomat
PARIS, Feb 11 (Reuters) – France’s foreign minister has notified prosecutors about a middle-ranking French diplomat who had ties to Jeffrey Epstein and is suspected of transferring United Nations documents to the late convicted sex offender.
The name of Fabrice Aidan appears in more than 200 documents released by the U.S. Department of Justice, including emails he sent to Epstein between 2010 and 2016 from both his personal and U.N. accounts.
Foreign Minister Jean-Noel Barrot said his ministry had initiated its own administrative investigation and disciplinary proceedings against Aidan, and described the allegations as “extremely serious.”
Prosecutors in Paris will decide whether to open a criminal investigation.
Reuters was unable to reach Aidan for comment via his X handle. His LinkedIn account appeared to have been deleted, Reuters’ online searches found.
The U.N. documents in question include U.N. Security Council briefings and reports. A readout of a call between former U.N. Secretary-General Ban Ki-moon and Turkey’s foreign minister that Aidan sent to a superior was then forwarded to Epstein.
Stephane Dujarric, spokesperson for U.N. Secretary-General Antonio Guterres, said the allegations of corruption and disclosure of confidential information would be addressed “in accordance with the organization’s legal and policy framework.”
“It goes without saying that the sharing of confidential information without express authority to do so is against procedure,” Dujarric told Reuters in an emailed statement.

CODE TO EPSTEIN’S PARIS APARTMENT

“These emails, including the transfer of U.N. documents, are staggering,” Barrot told RTL radio. He said he had learned of Aidan’s actions on Tuesday via a report published by French investigative website Mediapart.
In one email exchange, Aidan asked Epstein whether he could have the entrance codes to the financier’s luxury apartment in Paris – a request Epstein responded to favourably.
Aidan joined the Foreign Ministry around 2000. He is identified by the ministry as a “principal secretary of foreign affairs currently on personal leave and working outside the ministry.”
Gerard Araud, France’s ambassador to the United States at the time, said on X that he had sent Aidan back to France. He did not say why but referred to the existence of an FBI file on Aidan, of which he gave no details.
His work at the ministry included a secondment at U.N. headquarters in New York from 2006 to 2013. At the time of his resignation from the secondment, a disciplinary process against him was under way, Dujarric said.

MACRON ‘APPALLED’ BY FINDINGS

President Emmanuel Macron is “appalled by the recent findings,” a source close to the French leader said.
Government spokesperson Maud Bregeon said “judicial bodies must take up this case if they so wish. All light must be shed on this appalling and far-reaching affair.”
The release of a cache of new files in the U.S. this year has revealed a host of new Epstein connections with politicians, royals and the ultra-rich across Europe and the U.S.
In France, former Culture Minister Jack Lang stepped down from the Arab World Institute, a Foreign Ministry-backed cultural organisation, after his name appeared hundreds of times in the documents.

Reporting by Gianluca Lo Nostro and John Irish; Additional reporting by Dominique Vidalon and Elizabeth Pineau; Editing by Richard Lough, Timothy Heritage, Rod Nickel

https://www.reuters.com/world/europe/french-government-alerts-prosecutor-diplomat-with-epstein-ties-2026-02-11/

Δίνουν 2,3 εκατ. ευρώ για «rebranding» της ΑΑΔΕ στον νέο «mr. MRB»

Από
pcuser
-
0

Οι Data Journalists αποκαλύπτουν την σύμβαση που υπέγραψαν την τελευταία ημέρα και ώρα του 2025 ο Γ. Πιτσιλής και ο Γ. Δέτσης

  • Σε δυο εταιρείες του Ιωάννη Δέτση η δουλειά που θα πρέπει να ολοκληρωθεί έως την 30η Ιουνίου 2026.
  • Ποιος είναι ο νέος… mr MRB. Οι πελάτες από το Δημόσιο, οι τζίροι και η ραγδαία ανέλιξή την τελευταία δεκαετία.
  • «Ανεξήγητη» η ανάθεση σύμβασης από την Ανεξάρτητη Αρχή την τελευταία μέρα του χρόνου, με στόχο το… επαναλανσάρισμα της ΑΑΔΕ.
  • Ταρακούνησε την αγορά η εξαγορά της MRB – Η εταιρεία που ιδρύθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2026 και η συγκρότηση σε σώμα με CEO τον Δέτση και (πλέον) αναπληρωτή πρόεδρο τον εκλογολόγο Δημ. Μαύρο.

Του Βασίλη Γαλούπη

Η ΑΑΔΕ είναι μια Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή. Η ανάγκη για «rebranding», όταν η αποστολή της ΑΑΔΕ είναι εκ του νόμου δεδομένη, συγκεκριμένη, «μονοπωλιακή» και υποχρεωτική για το σύνολο των πολιτών, ακούγεται τουλάχιστον παράδοξη.

Κι όμως, ακριβώς με την λήξη της χρονιάς, στις 31.12.2025, υπογράφηκε σύμβαση 2,3 εκατ. ευρώ με στόχο τη δημιουργία «εντυπώσεων», δηλαδή μιας νέας εικόνας προς τα έξω για την ΑΑΔΕ, διότι σε αυτό ακριβώς στοχεύει το rebranding: Στον «Σχεδιασμό Νέων Πρότυπων Υπηρεσιών Φορολογικής Εξυπηρέτησης της ΑΑΔΕ (Rebranding)», όπως ρητώς αναφέρεται.

Από την περιγραφή του «αντικειμένου παρεχόμενων υπηρεσιών» δεν λαμβάνει ο μέσος πολίτης καμία συγκεκριμένη πληροφορία για την αναγκαιότητα ενός τέτοιου έργου:

«Το έργο «Σχεδιασμός Νέων Πρότυπων Υπηρεσιών Φορολογικής Εξυπηρέτησης της ΑΑΔΕ (Rebranding)» επικεντρώνεται στη μελέτη, τον σχεδιασμό λειτουργίας και την υλοποίηση των λειτουργικών και τεχνικών απαιτήσεων των νέων «Υπηρεσιών Φορολογικής Εξυπηρέτησης», που αποτυπώνουν και ενισχύουν τη νέα στρατηγική της ΑΑΔΕ.

Για την αποτελεσματική υλοποίηση συνολικά του Έργου, η σύμβαση αναλύεται στα κάτωθι Πακέτα Εργασίας:

Πακέτο Εργασίας 1: Συντονισμός και παρακολούθηση έργου

Πακέτο Εργασίας 2: Στρατηγική Δικτύου & Εμπειρία Πολίτη στα Σημεία Εξυπηρέτησης

Πακέτο Εργασίας 3: Διαμόρφωση Υπηρεσιών Φορολογικής Εξυπηρέτησης

Πακέτο Εργασίας 4: Σχεδιασμός και Υλοποίηση Επιμορφωτικών Προγραμμάτων

Πακέτο Εργασίας 5: Δράσεις Δημοσιότητας και Επικοινωνίας

Πακέτο Εργασίας 6: Ψηφιακή Σήμανση (Digital Signage)».

Με αυστηρά τεχνοκρατικούς όρους είναι πολύ δύσκολο να υποθέσει βάσιμα κανείς τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτό το «rebranding». Βάσει τουλάχιστον της αναλυτικής περιγραφής που γίνεται στη σύμβαση. Μοιάζει το λιγότερο ασαφές για ποιον λόγο έπρεπε να δαπανηθούν αυτά τα χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Θυμίζουμε ότι τα ποσά από το Ταμείο Ανάκαμψης προέρχονται από τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων. Και δίνονται στις χώρες είτε μέσω δανείων, είτε μέσω επιχορηγήσεων.

 

Ενδεικτικά ποσά δράσεων εκ της σύμβασης

 

Το ποσό από το Ταμείο

Στη σύμβαση μεταξύ αναδόχου και ΑΑΔΕ περιλαμβάνεται και η αμοιβή για το έργο, που, βάσει της προσφοράς του αναδόχου, «ανέρχεται στο ποσό των 1.852.749 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 24%», κάτι που σημαίνει ότι η συνολική δαπάνη φτάνει στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 2.297.408 ευρώ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και για ποιο λόγο κατανέμονται τα ποσά (χωρίς ΦΠΑ) σε διάφορες δράσεις που αναφέρουμε, ενδεικτικά:

  1. Γενικός Συντονισμός Έργου: 96.000 ευρώ
  2. Καθορισμός δεικτών αξιολόγησης της εξυπηρέτησης: 49.500 ευρώ
  3. Έρευνες ικανοποίησης: 36.000 ευρώ
  4. Στρατηγική δικτύου: 40.000 ευρώ
  5. Σχεδιαστική – Αρχιτεκτονική Ταυτότητα 27.000 ευρώ
  6. Διαμόρφωση Σημείων Εξυπηρέτησης: 660.000 ευρώ
  7. Επιμορφωτικό πρόγραμμα: 4.800 ευρώ
  8. Επιμορφωτικό υλικό: 35.000 ευρώ
  9. Σύμβουλοι Επιμόρφωσης και Εξυπηρέτησης: 243.000 ευρώ
  10. Κειμενογράφηση για δράσεις επικοινωνίας: 80.000 ευρώ
  11. Στρατηγικός σχεδιασμός και διαχείριση πλάνου για το διαδίκτυο και τα social media: 54.000 ευρώ
  12. Διαχείριση social media στα πλαίσια του έργου: 48.000 ευρώ
  13. Ενέργειες για την προβολή και προσέλκυση δημοσιότητας στα ΜΜΕ, Οργάνωση και Press Events: 63.000 ευρώ
  14. Προβολή στα social media 111.000 ευρώ».

Ανάμεσα στις πολλές απορίες που προκαλούν τα ποσά ανά δράση και κατά πόσο είναι εύλογο να προχωρά η κυβέρνηση, σε ένα τέτοιο έργο απορροφώντας κρίσιμα κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης, υπάρχει και το σημείο για τις «Ενέργειες για την προβολή και προσέλκυση δημοσιότητας στα ΜΜΕ, Οργάνωση και Press Events». Με ένα ποσό 63.000 ευρώ.

Εντύπωση δεν προκαλεί τόσο το ποσό αυτό καθαυτό, αλλά για ποιον λόγο χρειάζεται προβολή ή «προσέλκυση δημοσιότητας» η ΑΑΔΕ και το συγκεκριμένο έργο της, όταν το target group της είναι ανελαστικό και μαζικοποιημένο: Περιλαμβάνει κάθε φορολογούμενο. Τι όφελος θα έχει μια Ανεξάρτητη Αρχή, έστω και διοικητική κι όχι εκ του Συντάγματος, να… προσελκύει την δημοσιότητα;

Η διάρκεια για την υλοποίηση και παράδοση του επαναλανσαρίσματος της ΑΑΔΕ δεν μπορεί να υπερβεί την 30η Ιουνίου 2026. Όπως συμβαίνει και με άλλα έργα, με ανάλογη ασάφεια δράσεων, είναι πιθανόν ότι η παρούσα σύμβαση θα αποτελέσει τη βάση για νέα, συμπληρωματικά, έργα με επέκτασή τους και μετά τον Ιούνιο 2026, έτσι ώστε το rebranding να διευρυνθεί και σε άλλες υπηρεσίες.

 

Η ΑΑΔΕ του μισού δισ. ευρώ

Ο ετήσιος προϋπολογισμός της ΑΑΔΕ για το 2025 ήταν στα 495 εκατ. ευρώ. H Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή με αρμοδιότητες τη βεβαίωση και την είσπραξη των δημοσίων εσόδων, την προάσπιση της δημόσιας υγείας και την έκδοση εγκυκλίων και προτάσεων για τη βελτίωση του φορολογικού συστήματος.

Συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2017, αντικαθιστώντας τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων κι εποπτεύεται από τη Βουλή. Ουσιαστικά, πάντως, τον πρώτο και τελευταίο λόγο για την λειτουργία της ΑΑΔΕ έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, αν και πολλές φορές ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής έχει «συλληφθεί» να λειτουργεί αυτοβούλως.

 

Το τελευταίο δημοσιευμένο οικονομικό προφίλ της «Choose» είναι για το 2024

Ένας «γνώριμος» ανάδοχος

Οι εταιρείες που ανέλαβαν το έργο των 2,3 εκατ. ευρώ δεν είναι άγνωστες στις αναθέσεις του Δημοσίου. Πρόκειται για τις εταιρείες «Choose» και «Birdie». Αν και φαίνεται ότι πρόκειται για δυο διαφορετικές, ωστόσο ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη.

Η «Choose» έχει έδρα στο Χαλάνδρι, επί της Λεωφόρου Κηφισίας, στον αριθμό 282, όπως και η «Birdie».

Όπως αναφέρεται στη σύμβαση «εκπροσωπούνται νόμιμα από τον Ιωάννη Δέτση». Για την ΑΑΔΕ υπογράφει ο Γ. Πιτσιλής.

Η πρώτη ιδρύθηκε το 2003, έχει μετοχικό κεφάλαιο 568.000 ευρώ και στο ΔΣ της φαίνονται τρία ενεργά μέλη στο ΓΕΜΗ, οι κύριοι Δέτσης (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος), Χουντής (αντιπρόεδρος) και Δροσόπουλος (μέλος).

Η Birdie συστάθηκε το 2015, έχει μετοχικό κεφάλαιο 9.000 ευρώ, και στη διοίκησή της υπάρχει στο ΓΕΜΗ ως ενεργός μόνο ο Ιωάννης Δέτσης.

Από τις διαθέσιμες οικονομικές καταστάσεις της η Choose είχε το 2024 κύκλο εργασιών 14 εκατ. (17 εκατ. το 2023), με κέρδη μετά φόρων 1,5 εκατ. ευρώ (και 1,9 εκατ. ευρώ, αντίστοιχα).

Η «Choose», όπως σημειώνει η ίδια, «δραστηριοποιείται εδώ και 22 χρόνια στον κλάδο παροχής υπηρεσιών διαφήμισης και ολιστικής επικοινωνίας. Τα τελευταία τρία χρόνια η εταιρεία αναπτύσσει υπηρεσίες συμβουλευτικής και τεχνολογίας για εταιρείες και οργανισμούς τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού». Το προσωπικό της εταιρείας «για τις χρήσεις 2024 και 2023 ανήλθε κατά μέσο όρο σε 89 και 67 άτομα, αντίστοιχα».

Για την «Birdie», ο κύκλος εργασιών της για το 2024 ανήλθε σε 1,6 εκατ. ευρώ (1,2 εκατ. το 2023).

Ποιος είναι ο Ιωάννης Δέτσης

Ο Ιωάννης Δέτσης είναι μέλος ΔΣ στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ). Στο βιογραφικό του σημειώνεται ότι διαθέτει περισσότερα από 25 χρόνια εμπειρίας στην παροχή υπηρεσιών στρατηγικού σχεδιασμού, επικοινωνίας, marketing, καθώς και στη συμβουλευτική υποστήριξη δημοσίων φορέων, ιδιωτικών εταιρειών και διεθνών οργανισμών υψηλού κύρους:

«Η δραστηριότητά του καλύπτει πλήθος κλάδων της οικονομίας, όπως ο Τουρισμός, η Ενέργεια και το Περιβάλλον, οι Κατασκευές και οι Μεταφορές, η Υγεία, καθώς και η Ψηφιακή Οικονομία και οι ΤΠΕ. Από το 2013 μέχρι και σήμερα, είναι Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Choose Strategic Communications Partner, η οποία σημειώνει τα τελευταία χρόνια σταθερά μεγάλη ανάπτυξη, σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων της».

Οι πελάτες

Στον ιστότοπο της «Choose» διαπιστώνει ο επισκέπτης πως κάποιοι από τους πελάτες της είναι η ΔΥΠΑ, το ΤΑΙΠΕΔ, o ΕΦΚΑ, το Υπουργείο Εργασίας, η ΔΕΠΑ, το ΕΣΠΑ, το «Ελλάδα 2.0», η «Κοινωνία της Πληροφορίας», διάφορες Περιφέρειες κ.α., όπως και ιδιωτικές εταιρείες.

Κάποιες από τις συνεργασίες της είναι με Διεθνείς Οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ όπως έχει αναφερθεί σε συνεντεύξεις στελεχών της «ένα ουσιαστικό και πολυεπίπεδο έργο είναι αυτό του «1555» του Υπουργείου Εργασίας».

 

Στα χέρια του Ιωάννη Δέτση και η εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB

Η εξαγορά της MRB

Όπως δημοσιεύθηκε πρόσφατα, ο κ. Δέτσης εξαγόρασε την εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB του εκλογολόγου Δημήτρη Μαύρου, μια κίνηση που προκάλεσε αίσθηση στην αγορά.

Αναζητώντας περισσότερες λεπτομέρειες διαπιστώσαμε πως στο ΓΕΜΗ αναρτήθηκε πρόσφατα, στις 16 Ιανουαρίου, η σύσταση μιας νέας εταιρείας, της «Choose Ahead» με έδρα τα γραφεία της μητρικής και κεφάλαιο 25.000 ευρώ. Πρόεδρος και CEO είναι ο Γιάννης Δέτσης, αναπληρωτής πρόεδρος ο γνωστός εκλογολόγος Δημήτρης Μαύρος και μέλος η Ευσταθία Βαλασοπούλου.

Πέντε μέρες αργότερα, στις 21 Ιανουαρίου, έγινε η συγκρότηση του ΔΣ. Όσον αφορά στην εκπροσώπηση, το ΔΣ αποφάσισε «ομόφωνα και παμψηφεί να εκπροσωπεί νόμιμα την εταιρεία ο κ. Ιωάννης Δέτσης, ο οποίος θα ενεργεί για όλες τις πράξεις που ανάγονται στην εκπροσώπηση γενικά της εταιρείας».

Όπως έχει αναφερθεί στα ΜΜΕ, η MRB τελεί ήδη σε δικαστική προστασία με την υπ’ αριθμ. 5356/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Το δικαστήριο έκανε προ μηνών δεκτή την αίτηση λήψης προληπτικών μέτρων στο πλαίσιο της διαδικασίας εξυγίανσης.

Σε μερίδα ΜΜΕ (News247, Οκτώβριος 2023) έχει σημειωθεί πως ο έμπειρος σύμβουλος κυβερνητικών φορέων, υπουργείων, κρατικών και ιδιωτικών εταιρειών «αποδεικνύεται παντός καιρού, αφού εφαλτήριο για τη μεγάλη του εκτόξευση ήταν η περίοδος ΣΥΡΙΖΑ», ενώ λόγω της προσαρμοστικότητάς του «δεν επηρεάστηκε καθόλου από την αλλαγή κυβέρνησης το 2019».

Τα τελευταία χρόνια η παρουσία του κ. Δέτση ενισχύεται όλο και περισσότερο, όμως το ερώτημα που προκύπτει πλέον είναι κατά πόσο η τωρινή εξαγορά μιας εκ των κορυφαίων δημοσκοπικών εταιρειών της Ελλάδας, με πολύ ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα, μπορεί τελικά (κι εφόσον ολοκληρωθεί τυπικά η εξαγορά) να επηρεάσει, τελικά, και τις άλλες δουλειές του. Συγκεκριμένα, με την ανάληψη έργων από κυβερνητικούς φορείς ή φορείς του δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου τομέα.

Κατά πόσο, δηλαδή, η ανάληψη μιας «ελίτ» και με βαρύ πολιτικό εκτόπισμα εταιρείας δημοσκοπήσεων θα θεωρηθεί κατ’ ουσίαν, κι όχι τυπικά, συμβατή με τις άλλες δραστηριότητές του, όπως με έργα του Δημοσίου.

Δίνουν 2,3 εκατ. ευρώ για «rebranding» της ΑΑΔΕ στον νέο «mr. MRB»

Με υποβαθμισμένη υποδοχή η συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν κινήθηκε στα απολύτως προβλεπόμενα

Από
anixneuseis
-
1

Τον κ. Μητσοτάκη υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο της Άγκυρας ο τούρκος υπουργός τουρισμού

 

Έκθεση ιδεών οι δηλώσεις.
Ο Ερντογάν εστίασε στο εμπόριο, ο Μητσοτάκης ζήτησε να αρθούν οι απειλές. Αν όχι, τώρα, πότε, αναρωτήθηκε. Και είπε “και όταν διαφωνούμε, να μην οδηγηθούμε σε εντάσεις”.
Σωστόν. Όταν η Τουρκία δημιουργεί τετελεσμένα, θεωρείται διαφωνία εξαιτίας της οποίας δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε εντάσεις;
Τα υπόλοιπα είναι οι πάγιες θέσεις των δύο χωρών.
Το αν συζητήθηκε κάτι ουσιαστικό και τι θα το μάθουμε απο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης τις επόμενες ημέρες.
Απο τα ελληνικά θα μαθαίνουμε τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης.
Κοινή Διακήρυξη Μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας, Α.Ε. κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας, Α.Ε. κ. Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκαν στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 2026 στο πλαίσιο της 6ης συνεδρίασης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Οι δύο Ηγέτες συμπροήδρευσαν της συνεδρίασης της έκτης συνάντησης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, με τη συμμετοχή των Υπουργών Εξωτερικών ως συντονιστών και των Υπουργών αρμόδιων για Θησαυροφυλάκιο και Οικονομικά/Οικονομία και Οικονομικά· Εσωτερικών/Μετανάστευσης και Ασύλου, Προστασίας του Πολίτη, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας· Πολιτισμού και Τουρισμού/Πολιτισμού· Εθνικής Παιδείας/Παιδείας, Θρησκευτικών Υποθέσεων και Αθλητισμού· Βιομηχανίας και Τεχνολογίας/Ανάπτυξης, Υποδομών και Μεταφορών· και Εμπορίου.
Οι δύο Ηγέτες σημείωσαν τα εξής:
Η Τουρκία και η Ελλάδα υπογράμμισαν εκ νέου ότι είναι αποφασισμένες να καλλιεργήσουν φιλικές σχέσεις και καλή γειτονία, αμοιβαίο σεβασμό, ειρηνική συνύπαρξη και κατανόηση σύμφωνα με τη «Διακήρυξη των Αθηνών για Φιλικές Σχέσεις και Καλή Γειτονία» που υπεγράφη στις 7 Δεκεμβρίου 2023, στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια της 5ης συνεδρίασης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας. Οι δύο χώρες δεσμεύονται να προωθήσουν περαιτέρω τις διμερείς σχέσεις και να διευρύνουν τους τομείς συνεργασίας.
Η Τουρκία και η Ελλάδα επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για τη βελτίωση των αποτελεσματικών διαύλων και μηχανισμών επικοινωνίας σε όλα τα επίπεδα, καθώς και για την εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενη κλιμάκωση και κίνδυνοι για την επιτυχή διαχείριση των διμερών τους σχέσεων.
Και οι δύο πλευρές επανέλαβαν ότι η εκτεταμένη διμερής συνεργασία, με πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου συμπεριλαμβανομένου του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, θα ενισχύσει περαιτέρω την περιφερειακή ειρήνη, σταθερότητα και ευημερία και θα τονώσει την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Υπό το πρίσμα της αύξησης του διμερούς εμπορικού τους όγκου και της οικονομικής συνεργασίας, οι δύο χώρες συμφώνησαν να ενισχύσουν περαιτέρω τους εμπορικούς τους δεσμούς και να επιτύχουν τον στόχο των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε διμερή εμπορικό όγκο έως το τέλος της δεκαετίας. Προς τούτο δεσμεύτηκαν να εντείνουν τη συνεργασία μεταξύ των αντίστοιχων επιχειρηματικών τους κοινοτήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στις δραστηριότητες του Μικτού Επιχειρηματικού Συμβουλίου Ελλάδας–Τουρκίας, καθώς και άλλων συναφών επιχειρηματικών ενώσεων και των οργανισμών προώθησης επενδύσεων των δύο χωρών.
Η Τουρκία και η Ελλάδα χαιρέτισαν τη συνέχιση του προσωρινού καθεστώτος θεωρήσεων βραχείας διαμονής Σένγκεν με στόχο τη διευκόλυνση των τουριστικών επισκέψεων Τούρκων υπηκόων σε δώδεκα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος.
Η Τουρκία και η Ελλάδα επιβεβαίωσαν ότι, πέραν της υφιστάμενης διμερούς συνεργασίας για την καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης, ο τριμερής μηχανισμός συνεργασίας, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης τη Βουλγαρία, έχει αποδώσει θετικά αποτελέσματα. Οι δύο χώρες τόνισαν τη σημασία της συνέχισης και περαιτέρω ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα αυτό.
Και οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τη σημασία και την αναγκαιότητα ανάπτυξης της διεθνούς συνεργασίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος.
Και οι δύο χώρες εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να αξιολογήσουν τις υφιστάμενες ευκαιρίες συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας –ιδίως στη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας– με στόχο την ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας.
Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συνεχίσουν τη συνεργασία τους για τον εκσυγχρονισμό κρίσιμων διασυνοριακών οδικών και σιδηροδρομικών διαδρόμων. Τα έργα αυτά ενισχύουν ουσιαστικά την ασφάλεια, την αξιοπιστία και τη χωρητικότητα τόσο των επιβατικών όσο και των εμπορευματικών μεταφορών, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν τις τεχνικές και επιχειρησιακές προϋποθέσεις για ισχυρότερη συνδεσιμότητα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, καθώς και με την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, και για την περιφερειακή ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων. Στο πλαίσιο αυτό, οι δύο πλευρές εξέτασαν την πρόοδο στο έργο κατασκευής δεύτερης διασυνοριακής γέφυρας στους Κήπους–Ίψαλα, κατόπιν της Συμφωνίας του 2006. Η ολοκληρωμένη και αποτελεσματική σύνδεση του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών με το οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο μεταφορών της Τουρκίας αναγνωρίζεται ως κρίσιμη για τη διασφάλιση ομαλών ροών κυκλοφορίας, διαλειτουργικότητας των συστημάτων και την περαιτέρω ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας.
Η Τουρκία και η Ελλάδα επανέλαβαν τη διαρκώς αυξανόμενη σημασία των αναδυόμενων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης και της ψηφιοποίησης, στον οικονομικό και στρατηγικό τομέα. Και οι δύο πλευρές επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για ενίσχυση της συνεργασίας στην επιστήμη, την τεχνολογία, την έρευνα και την καινοτομία, μέσω της υλοποίησης διμερούς προγράμματος συνεργασίας στην επιστήμη και την τεχνολογία.
Η Τουρκία και η Ελλάδα συμφώνησαν να εμβαθύνουν τη συνεργασία για τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων στη Λεκάνη του Ποταμού Μερiç/Έβρου, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Στο πλαίσιο αυτό, οι δύο χώρες αποφάσισαν να επανενεργοποιήσουν την ad hoc Μικτή Επιτροπή που συστάθηκε βάσει της Κοινής Διακήρυξης του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργού Περιβάλλοντος και Δασών της Δημοκρατίας της Τουρκίας, η οποία υπεγράφη στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2010, με στόχο τη διασφάλιση της προστασίας και της βιώσιμης χρήσης του Ποταμού Μερiç/Έβρου. Οι δύο πλευρές εξέφρασαν επίσης την κοινή τους δέσμευση για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων των πλημμυρών στη Λεκάνη του Ποταμού Μερiç/Έβρου και σε συνεργασία με το άλλο παρόχθιο κράτος.
Η Τουρκία και η Ελλάδα επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να εργαστούν εποικοδομητικά εντός του ΝΑΤΟ ως δύο Σύμμαχοι, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας για τη Σύνοδο της Άγκυρας που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου 2026 στην Τουρκία.
Οι δύο πλευρές αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τις σχέσεις Τουρκίας–ΕΕ.
Οι δύο χώρες συμφώνησαν να επεκτείνουν τη συνεργασία τους σε διεθνείς οργανισμούς και, στο μέτρο του δυνατού, να υποστηρίζουν τις υποψηφιότητες η μία της άλλης σε διεθνή φόρα.
Οι δύο Ηγέτες είχαν επίσης μια συνολική ανταλλαγή απόψεων για διμερή ζητήματα, καθώς και για περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις. Συμφώνησαν να διατηρήσουν τη δυναμική στον Πολιτικό τους Διάλογο, στη Θετική Ατζέντα/Κοινό Σχέδιο Δράσης και στις συζητήσεις για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.
Τα επτά κείμενα που υπογράφτηκαν στο πλαίσιο του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) Ελλάδας – Τουρκίας
1. Κοινή Δήλωση ανάμεσα στην Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Τουρκίας
2. Μνημόνιο Κατανόησης για τη συνεργασία στον τομέα του Πολιτισμού
3. Κοινή Δήλωση για τη Συνεργασία των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου
4. Κοινή Δήλωση για τη συνεργασία ανάμεσα στο ‘’Enterprise Greece’’ και το ‘’Invest in Turkiye’’
5. Κοινή Δήλωση για την έναρξη του προγράμματος διμερούς συνεργασίας στην έρευνα και την τεχνολογία
6. Κοινή Δήλωση για την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ετοιμότητας έναντι σεισμών
7. Koινή Δήλωση για τη δρομολόγηση ακτοπλοϊκής σύνδεσης ανάμεσα στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης και της Σμύρνης
Για την Ιστορία, το 7 το είχαν υπογράψει Τσίπρας – Νταβούτογλου, μετά το ΑΣΣ της Σμύρνης το 2016

ΜΑΤΙΑ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

Από
anixneuseis
-
3

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Στην τελευταία ταινία του Στάνλεϋ Κιούμπρικ, τα “Μάτια ερμητικά κλειστά” (1999), ένας παρείσακτος βρίσκεται, οδηγημένος από ακατανίκητη περιέργεια, μπροστά σε μια μυστηριώδη τελετή, που εξελίσσεται σε όργιο ανάμεσα σε μασκοφορεμένους ισχυρούς άνδρες και εκδιδόμενες νέες γυναίκες, από τις οποίες η μία καταλήγει νεκρή την επόμενη μέρα. Είναι ό,τι πιο κοντινό έχει αποδώσει ο κινηματογράφος στις επτασφράγιστες αρχαίες τελετές ή μυστήρια. Να ανατριχιάζεις! Με όλα όσα βγαίνουν στη φόρα από έγκυρα ξένα μέσα ενημέρωσης, οι σπαρμένες ανά τον κόσμο πολυτελείς κατοικίες του Έπστάιν θα πρέπει να ήταν κάτι καλύτερο, πιο μεγαλειώδες και ασύλληπτα πιο επικίνδυνο. Πρώτα για τον τελετάρχη, που αν και αγαπούσε τη ζωή, οικειοθελώς και τελείως αβίαστα, έδωσε τέλος στη δική του και ύστερα για τις νέες γυναίκες, που τις μεταχειρίστηκαν, βιαιοπράγησαν πάνω τους και τις άφησαν στις περιποιήσεις του συστήματος απονομής δικαιοσύνης.

Θα ήταν καλά για τους μύστες, να έμεναν τα μάτια ερμητικά κλειστά. Άλλος κόσμος, με άλλους νόμους κι άλλους θεούς. Αλλά ο κόσμος αυτός τρέφεται από την εκδοχή του κόσμου που γνωρίζουν οι κοινοί θνητοί. Από κει αντλεί τη δύναμη κι εκεί διοχετεύει επιλεκτικά τη δική του σαν τις βροντές και τ’ αστροπελέκια του Δία. Ο ταλαντούχος κύριος Επστάιν δεν δημιούργησε τον κόσμο αυτό. Αναγνώρισε τις πύλες του και κατέβηκε τα σκαλιά του. Ακολούθησε την παράδοση. Δεν ήταν αρκετά ευφυής για να τη φτιάξει. Στις μεγάλες πόλεις του κόσμου, όπου συγκεντρώνεται η δύναμη και ο πλούτος, λειτουργούν οι χώροι, όπου η ανεξέλεγκτη δύναμη απολύεται ελεύθερη και ζωώδης. Στη Νέα Υόρκη, στις σουίτες των απλησίαστων ξενοδοχείων, με τους τοίχους και τις πόρτες με ισχυρή ηχομόνωση μπορούσαν οι μεγιστάνες να βιάσουν, να βασανίσουν ή να σκοτώσουν, χωρίς κανείς να μάθει ποτέ, πώς βρέθηκαν εκεί και πώς αποχώρησαν τα θύματα. Ο πλούτος δεν γνωρίζει όρια και δεν χορταίνει, πάρα πρόσκαιρα μόνο. Έχει ανάγκη κάθε τόσο να κάνει ό,τι θέλει, να φέρεται όπως του έρχεται, να παραβιάζει όλους τους κανόνες, να διατάζει. Για τεχνικούς λόγους, η ζωτική αυτή ανάγκη δεν μπορεί να ικανοποιείται σε κοινή θέα. Εκτός, ας πούμε, από χυδαίες βρισιές στους υφισταμένους δημοσίως, κάτι που θεωρείται σχεδόν φυσικό και αποδεκτό χούι, σχεδόν μέσα στην περιγραφή των καθηκόντων του υφισταμένου. Άμα δεν προσβάλλεις τους παρακάτω από σένα, πώς θα καταλάβεις ότι είσαι από πάνω και πώς θα δώσεις και στους άλλους να καταλάβουν ότι είσαι τέλος πάντων, προσωπικότητα.

Ο Έπστάιν, ως κοινός θνητός, χωρίς την οργανική σχέση με τον πλούτο, μέθυσε. Έβαλε το μαθηματικό του μυαλό και συνδύασε τις επιτακτικές ανάγκες του ανεξέλεγκτου πλούτου, τις διαδρομές του διεθνούς χρήματος, τη γελοιότητα των ανθρώπων της κληρονομικής εξουσίας και την αδυναμία των κοινών ανθρώπων κι έφτιαξε ένα αποτελεσματικό δίχτυ. Αλλά, καθ’ ό,τι παρείσακτος, γνώριζε μόνο την όψη του πράγματος. Το δίχτυ το μεγάλο, το αιώνιο, γνωρίζει πώς να μην θέτει την ύπαρξή του σε κίνδυνο. Οι κοινοί θνητοί που παρηγοριούνται με την ελπίδα, κατευνάζονται για λίγο με την έκθεση ολίγων, τραγικά ανόητων. Χαίρονται, που η αστυνομία θα τσιμπήσει με τις ευλογίες του Άγγλου μονάρχη τον, με ονοματεπώνυμο πλέον, αδελφό του και με τα πλάνα της κάμερας από το κελί της αχόρταγης προαγωγού, που ζει πλέον χειρότερα από άνεργο και άφραγκο σε δωματιάκι έξι τετραγωνικών. Η ιστορία εξελίσσεται με μικρά επεισόδια, που δεν θα αποτελούν πια έκπληξη και καμένες γούνες αλαζόνων που δεν θα τους λυπάται κανείς. Στο σκορποχώρι μας, ούτε να αναλύσουμε το θέαμα δεν μπορούμε. Πως γνωρίζανε για την καταστροφή μας στου Επστάιν, πριν να το μάθουμε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, θα αποτελούσε σε σοβαρή χώρα, τραγική ειρωνεία. Στη δική μας, συζητάμε αν έχει δίκιο που δεν γυρίζει πίσω τα κατσίκια ο κατσικοκλέφτης.

Φωτογραφία:

H Ghislaine Maxwell στη διάρκεια της κατάθεσης στην αμερικανική δικαιοσύνη, ακολουθεί τη γραμμή πλεύσης ΟΠΕΚΕΠΕ: “Επικαλούμαι το δικαίωμά μου από την πέμπτη τροπολογία του αμερικανικού συντάγματος στη σιωπή”.

 

 

Εκδήλωση στη μνήμη του Μανόλη Κ. Χατζηγιακουμή

Από
anixneuseis
-
0

Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Μανόλη Κ. Χατζηγιακουμή, μαθητές και συνεργάτες του
οργανώνουν τιμητική εκδήλωση στη μνήμη του.
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 18:00
Αμφιθέατρο Cotsen Hall, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη
Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
οδός Αναπήρων Πολέμου 9, Κολωνάκι.
Ο Μανόλης Κ. Xατζηγιακουμής (1940-2024), κλασικός φιλόλογος, ρηξικέλευθος νεοελληνιστής,
πρωτοπόρος μελετητής του Σολωμού, αφοσιωμένος ερευνητής της ελληνικής εκκλησιαστικής
μουσικής, λάτρης της παράδοσης του τόπου του, της Κω, και εμπνευσμένος δάσκαλος σφράγισε με
την ποιότητα του πολύμορφου έργου του κάθε έναν από τους επιστημονικούς χώρους που
υπηρέτησε. Τολμηρός οραματιστής, παρέδωσε μια μνημειώδη και χυμώδη μετάφραση της
Οδύσσειας που δημοσιεύτηκε σε απόλυτη αντιστοιχία με το αρχαίο κείμενο. Παράλληλα επιτέλεσε
έναν ερευνητικό και εκδοτικό άθλο: την τεκμηρίωση της εκκλησιαστικής μουσικής τεσσάρων αιώνων
με την έκδοση επιστημονικά σχολιασμένων ηχογραφήσεων που αριθμούν πάνω από εκατό cd με
συνοδευτικά τεύχη. Το πάθος του, η αναλυτική μεθοδολογία, το αδιάκοπο κυνήγι της τελειότητας
και η βαθιά ανθρωπιά που τον χαρακτήριζε μεταλαμπαδεύτηκαν πάνω από όλα στους μαθητές του,
τους οποίους προετοίμαζε για να εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο. Με τη χαρισματική του διδασκαλία
ο Χατζηγιακουμής δεν οδήγησε απλώς τους μαθητές του στην ακαδημαϊκή μόρφωση· δημιούργησε
μια κοινότητα από διαδοχικές γενιές που εμπνεύστηκαν και πορεύτηκαν με το παράδειγμά του.

Για την προσωπικότητα, το επιστημονικό και διδακτικό έργο του Μανόλη Κ. Χατζηγιακουμή θα
μιλήσουν οι ομότεχνοι, συνεργάτες και μαθητές του:
Πολύμνια Αθανασιάδη (ΕΚΠΑ), Ιωάννης Κωνσταντάκος (ΕΚΠΑ), Στέφανος Κακλαμάνης
(ΕΚΠΑ), Νίκος Ανδρίκος (Παν/μιο Ιωαννίνων), Τάσης Παπαϊωάννου (ΕΜΠ), Όλγα Γκράτζιου
(Παν/μιο Κρήτης), Αναστασία Δρανδάκη (ΕΚΠΑ), Μαρία Θεοδωροπούλου (ΑΠΘ).
Συντονίζουν: Ανδρέας Χέλμης (ΕΚΠΑ), Κωνσταντίνος Φαρμακίδης-Μάρκου (Δικηγόρος-Δρ Νομ.)

Ανδρέας Τσιφτσιάν: Παγκόσμια ημέρα της ελληνικής γλώσσας.

Από
anixneuseis
-
1

Του Ανδρέα Τσιφτσιάν 

Γιατί όμως αυτή η γλώσσα είναι μοναδική;

Η ελληνική γλώσσα ήταν εργαλείο πρωτοπορίας και καινοτομίας  οικουμενικών διαστάσεων, έδωσε στη γλώσσα των ανθρώπων νοηματικό περιεχόμενο.

Ήταν η πρώτη και  μόνη εννοιολογική γλώσσα στον κόσμο, ανάμεσα σε  όλες τις μέχρι τότε σημειολογικές γλώσσες.

Δηλαδή, δεν απέδιδε  μόνο συμβάσεις και  σημεία, αλλά εφηύρε τη  σημασία και έννοια  των λέξεων. Δεν περιέγραφε μόνον πράγματα, αντικείμενα, υλικά φαινόμενα… τον κεραυνό, το σύννεφο, το τραπέζι, αλλά έννοιες, νοητά κατασκευάσματα, ιδιότητες, λειτουργίες και ιδέες, ακόμη και αφηρημένες.

Αυτή η ιδιότητα της γλώσσας έδωσε στον άνθρωπο την ικανότητα της λογοποιού σκέψης, που με τη σειρά της,  του επέτρεπε τη δημιουργία νέων και πιο σύνθετων εννοιών.

Ο μη ελληνικός άνθρωπος δε μπορούσε να εκφράσει συγγένεια ή διάσταση εννοιών, ταυτοσημία, αντίφαση, ασυμβατότητα, επαλληλότητα, υπαλληλότητα, εναντιότητα, αντικειμενικότητα, υποκειμενικότητα, υπερκειμενικότητα, σύζευξη, θέση, σύνθεση, αντίθεση.

Δε μπορούσε να περιγράψει τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, τη δημοκρατία, την πολιτική, τη συνείδηση, την κοινωνία, την πνευματική και ηθική αξία, την ηθική αυτονομία, την ανεξαρτησία, την αυτογνωσία, την αυτοδιάθεση. Δεν υπήρχε η έννοια της ελευθερίας, για να μπορεί και να τη διεκδικήσει. Υπήρχε μόνο η σημειολογία του ηγεμόνα.

Με τη γλώσσα τους οι Έλληνες συνέδεσαν τον άνθρωπο με τον «λόγο», έθεσαν δηλαδή τη βάση για την έκφραση της λογικής. Διατύπωσαν την αλληλουχία των συλλογισμών,  τη νοηματική συνάφεια, τη σχέση αιτιότητας και αιτιατού. Αποτύπωσαν τον γεωμετρικό και αριθμητικό λόγο, τον φυσικό λόγο, τον φιλοσοφικό λόγο, την αναλογία, τον λογισμό και αναλογισμό, τη σχέση και αντιστοιχία μεταξύ εννοιών και πραγμάτων.

Έγραψαν σ’ αυτή τη γλώσσα την τραγωδία, την κωμωδία, τη σάτιρα, το θέατρο, τα έπη και τους μύθους, ως συμβολικές ερμηνείες της πραγματικότητας.

Αλλά και πάλι, με τον ερχομό του Λόγου, η ανθρώπινη σκέψη βρέθηκε ενώπιον μιας αδιανόητης πρόκλησης, να εκφράσει δηλαδή, κάτι,  μέχρι τότε σχεδόν  καινούριο: την οντολογία.  Η αποφατική φιλοσοφία κλητεύθηκε να περιγράψει υπερβατικές έννοιες και ιδεατά νοήματα του αφαιρετικού στοχασμού, να αποδώσει τη χαμένη οντολογία των πραγμάτων, τη διανόηση σε πεδίο ορισμού όπου η γνώση δεν είχε ακόμη σημείο αναφοράς.

Δεν πιστεύω, ότι ο  κόσμος σπούδασε τα Ευαγγέλια στην ελληνική εξαιτίας μιας ιστορικής τυχαιότητας, αλλά επειδή καμία άλλη γλώσσα δε θα μπορούσε να τα αναπαραστήσει με τον τρόπο, με τον οποίον το κατάφερε, τελικά,  η ελληνική.

Το υπέρλογο, το υπερβατικό, το μεταφυσικό, το υπερούσιο, το υπερκόσμιο, το ανυπέρβλητο, το επουράνιο δε θα μπορούσαν να εκφραστούν με αυτόν τον πλουραλισμό και ετυμολογική μαγεία, την ακρίβεια και διεισδυτικότητα, από καμία άλλη γλώσσα, για να μπορέσει τελικά να περιγραφεί με λεκτικές κατασκευές το απερινόητο, το άρρητο, το άναρχο, το αΐδιο, το άφθαρτο, το άφθορο, το απερίγραπτο, το ακαθόριστο, το ακατάληπτο, το ανεξάντλητο, το ασύλληπτο, το  άκτιστο, το άχρονο, το άπειρο, το ανεννόητο.

Χωρίς την ελληνική γλώσσα δε θα μπορούσαν να καταφέρουν τέτοια αρτιότητα και γοητεία λόγου,  ο Μάξιμος ο Ομολογητής, ο Γρηγόριος Νύσσης, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Γρηγόριος Παλαμάς, ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός.

Μάλιστα, η σπουδή και ανάγνωση των ιερών κειμένων με άλλες γλώσσες,  οι ατελείς μεταφράσεις, οδήγησαν τελικά στην ανάφλεξη αιρέσεων. Η παρέκκλιση από την ελληνική γλώσσα είχε ως αποτέλεσμα τη θεολογική εκτροπή. Όποιος την αγνόησε, το πλήρωσε. Δεν υπήρχαν οι λέξεις για να αποδώσουν με τέτοια εμβρίθεια και πληρότητα, όχι μόνο τις έννοιες, αλλά και τις διαβαθμίσεις των διάφορων ηχοχρωμάτων τους.

Καμία άλλη γλώσσα του κόσμου δεν επηρέασε όλες τις υπόλοιπες, όσο αυτή.

Ποιητική και μαθηματική συνάμα, ελληνική, αλλά και οικουμενική ταυτόχρονα, ταπεινή και μεγαλοπρεπής, αυθύπαρκτη και γενναιόδωρη, πανάρχαιη και αιώνια.

Αυτή τη γλώσσα έχουμε το μοναδικό προνόμιο να ομιλούμε.

Επιμύθιο: «Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου».

Ανδρέας Τσιφτσιάν Οικονομολόγος

 

ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΗΣ 11ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026

Από
anixneuseis
-
2

Χτες, Δευτέρα 09 Φεβρουαρίου τιμήσαμε την ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας.
Αναμιμνηστήκαμε δύο κορυφαίων, εμβληματικών προ(σ)ταγμάτων του νεωτέρου
Έθνους: «Δεν έχω μήγαρις άλλο, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα» του Διονυσίου
Σολωμού» , σε συνειρμό δε «Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά» του
εθνεγέρτη και εθνομάρτυρα Ρήγα Φεραίου. Διατρανώσαμε ότι η Παιδεία του
έθνους, τότε μόνον ημπορεί να είναι παιδεία αληθής, όταν ενσταλάζει την αγάπη
προς την ελευθερία, να είναι δηλαδή Παιδεία Ελευθερίας.
Αύριο, 11 του μηνός εορτάζουμε την συμπλήρωση 250 ετών από την γέννηση του
θεμελιωτή του κράτους μας, του Εθνάρχη Ιωάννη Καποδίστρια, του άνδρα ο οποίος
περιέθαλψε το ιερό μυστικό των Φιλικών, και ασπαζόμενος τις από προσωπική
εμπειρία αντιλήψεις των Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου Φιραρή και Κωνσταντίνου
Υψηλάντη, έγινε υπέρμαχος του δόγματος «με τις δικές μας δυνάμεις».
Αύριο, 11 Φεβρουαρίου 2026, o Πρωθυπουργός ανεβαίνει εις Άγκυρα. Να είναι
μνήμων της Ιστορίας και των συμφερόντων του έθνους και του κράτους. Ανεβαίνει
ως εκπρόσωπος του υπερήφανου έθνους των Ελλήνων. Οφείλει να μην λησμονεί την
κατοχή της Κύπρου, την επιβουλή εκ μέρους της Τουρκίας τμήματος οριοθετημένης
ελληνικής ΑΟΖ, την αμφισβήτηση όχι απλώς κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και
κυριαρχίας, ακόμη δε την συντήρηση του casus belli για την περίπτωση επεκτάσεως
στο Αιγαίο των χ.υ. του κράτους στα 12 ν.μ. Η Ελλάς οφείλει να εμμένει απολύτως
στην άσκηση του δικαιώματος αυτού στην ηπειρωτική χώρα και στις νήσους, πλην
ελαχίστων εξαιρέσεων χάριν της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Αναπαλλοτρίωτο εξ άλλου
το καθήκον οχυρώσεως των νήσων του Αιγαίου για σκοπούς αμύνης. Αλλά η Ελλάς
είναι χώρα δημοκρατούμενη. Η σιωπή στην καταπάτηση των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, στην καταδίωξη πολιτικών αντιπάλων, δεν περιποιεί τιμή στους
πληρεξουσίους της γενέτειρας της δημοκρατίας.
Στράβων ο εξ Αμασείας,
Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2026

Επιστολή του καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη στον Θάνο Πλεύρη για την υπόθεση Γιαϊλαλί!

Από
XAK
-
2

Επιστολή στον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνο Πλεύρη απέστειλε ο Ομότιμος Καθηγητής Ιστορίας  Φωτιάδης με αφορμή την υπόθεση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, του οποίου η αίτηση ασύλου, όπως σας ενημέρωσε το Geopolitico.gr, απορρίφθηκε και αντιμετωπίζει την απέλαση στην , όπου κινδυνεύει η ζωή του. Είναι μια υπόθεση  αγγίζει τον πυρήνα της ιστορικής μνήμης, της εθνικής ευθύνης και της ηθικής συνέπειας της ελληνικής Πολιτείας.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο που γεννήθηκε ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί στην Τουρκία, αλλά μέσα από προσωπική αναζήτηση, έρευνα σε αρχεία και μαρτυρίες, αποκάλυψε τις ποντιακές ελληνικές του ρίζες. Βαπτίστηκε Ορθόδοξος χριστιανός στην , βρήκε συγγενείς, εγκαταστάθηκε και έζησε ειρηνικά τα τελευταία χρόνια στη χώρα που θεωρεί πατρίδα του. Την ίδια στιγμή, στην Τουρκία βαραίνουν εις βάρος του πολλαπλές διώξεις, κατηγορίες και εντάλματα σύλληψης, συνδεδεμένα με τη δημόσια στάση του υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, τη δράση του στα ανθρώπινα δικαιώματα και την καταγγελία αυθαιρεσιών του τουρκικού κράτους.

Η απόφαση απέλασής του προκαλεί εύλογα ερωτήματα: Πώς αξιολογείται η έννοια της «εθνικής ασφάλειας» όταν αφορά έναν άνθρωπο που δηλώνει Έλληνας στην καταγωγή και συνείδηση, και ο οποίος έχει υποστεί διώξεις, βασανιστήρια και καταδίκες για τη δημόσια έκφραση των απόψεών του; Ποια είναι η στάση της Ελλάδας απέναντι σε απογόνους βίαια εξισλαμισμένων Ελλήνων, οι οποίοι επιλέγουν να επανασυνδεθούν με την ιστορική τους ταυτότητα;

Η επιστολή του Ομότιμου Καθηγητή Ιστορίας Κωνσταντίνου Φωτιάδη προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνο Πλεύρη, δεν περιορίζεται σε μία νομική ένσταση. Αποτελεί δημόσια παρέμβαση με ιστορικό, ηθικό και πολιτικό βάρος. Θέτει το ζήτημα της εφαρμογής των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας, της ευθύνης απέναντι στους απογόνους των εξισλαμισμένων Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου και της ανάγκης να μην καταστεί η Ελλάδα μέρος μιας απόφασης που ενδέχεται να οδηγήσει έναν διωκόμενο άνθρωπο σε σοβαρό κίνδυνο.

Ακολουθεί η ανοιχτή επιστολή του Καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη, καθώς και το βιογραφικό σημείωμα του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, όπως το κατέγραψε ο στρατηγός ε.α. , τα οποία παρατίθενται για την πλήρη ενημέρωση του κοινού.

Θεσσαλονίκη 11 Φεβρουαρίου 2026

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΕ.ΠΟ.ΜΕ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΟΥ

Κύριε Υπουργέ, Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλή είναι ΓΝΗΣΙΟΣ Έλληνας ποντιακής καταγωγής με τεκμηριωμένα ντοκουμέντα. Βρήκε τους συγγενείς του στην Ελλάδα. Βαπτίστηκε ορθόδοξος χριστιανός στην Καλαμαριά. Η Πολιτεία θα έπρεπε να αναλάβει την οικονομική και στεγαστική αποκατάσταση του με βάση τη Συνθήκη της Λοζάνης, γιατί είναι ένα από τα δεκάδες χιλιάδες προσφυγόπουλα, που δεν μπόρεσαν να έρθουν στην Ελλάδα. Ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου ας διαβάσει το βιβλίο του Μερτ Καγιά: Ο Εξισλαμισμός των Ελλήνων της Μικράς Ασίας την Περίοδο 1919-1925, από τις εκδόσεις Κυριακίδη, και να αλλάξει την απόφαση απέλασης, για να μη γίνει συμμέτοχος και συνένοχος σε μία δολοφονία ενός, όχι απλά αθώου πολίτη, αλλά ενός μεγάλου Έλληνα αγωνιστή, που αποκαλύπτει, με την προσωπική του τραυματική ζωή, το αληθινό πρόσωπο της στρατοκρατικής Τουρκίας. Οι ποντιακές οργανώσεις ας αποδείξουν το βαθύτερο λόγο της ύπαρξης τους. Προσφέρομαι, ως Πρόεδρος του ΚΕ.ΠΟ.ΜΕ, μαζί με τον εξαίρετο στρατηγό Λάζαρο Καμπουρίδη να αποδείξουμε με ντοκουμέντα ότι είναι απόγονος βίαια εξισλαμισμένης ελληνικής οικογένειας.

Παραθέτω το σύντομο βιογραφικό κείμενο του Γιαϊλαλή, που δημοσίευσε ο τουρκολόγος στρατηγός κ. Λάζαρος Καμπουρίδης, με το οποίο συμφωνώ απόλυτα.

Κωνσταντίνος Φωτιάδης, Ομότιμος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. www.pontos–genoktonia.gr και hellenicponticmrc.gr 6977629094

ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗΣ

Ο , γεννημένος ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια, αλλά ανακάλυψε τις ποντιακές ελληνικές του ρίζες, έλαβε τη ΔΕΥΤΕΡΗ εντολή απέλασής του από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.

Το Υπουργείο αναφέρει ότι η αίτηση ασύλου του απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου και, γελοία, ότι ΔΕΝ αντιμετωπίζει διώξεις στην Τουρκία, παρόλο που υπάρχουν ΔΕΚΑΤΡΙΕΣ ενεργές υποθέσεις για τις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης εναντίον του – σχετικά με αναγνώριση γενοκτονίας, προσβολή του Ατατούρκ και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αυτονομιστικού Κουρδικού Εργατικού Κόμματος ().

Αυτός κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας, πολέμησε το ΡΚΚ το 1994. Τραυματίστηκε στο πόδι και αιχμαλωτίστηκε. Όταν η οικογένειά του ζήτησε κυβερνητική βοήθεια για την απελευθέρωσή του, αυτή απορρίφθηκε επειδή πίστευαν ότι είχε γίνει προδότης λόγω της ελληνικής καταγωγής του, και έτσι έμαθαν στην πραγματικότητα ότι ήταν τουρκοποιημένοι , καθώς μόνο ο στρατός είχε τέτοια αρχεία!

Σε συνέντευξή του στο Siyasi Haber, είπε: «Μάθαμε ότι το όνομα του πατέρα του παππού μου ήταν Κωνσταντίνος. Το χωριό τους βρίσκεται στην Μπάφρα. Τα κρατικά αρχεία αναφέρουν επίσης ότι το κράτος επιτέθηκε και σκότωσε τους Έλληνες εκεί. Ο Κωνσταντίνος δολοφονήθηκε επίσης, και ο παππούς μου, που ήταν 3 ετών τότε, δόθηκε σε μια τουρκική οικογένεια αντί για ένα ελληνικό ορφανοτροφείο».

Καταθέτει μαρτυρία για το πώς ο τουρκικός στρατός έκαψε κουρδικά χωριά και βασάνισε πολλούς που αρνήθηκαν να ενταχθούν σε πολιτοφυλακές κατά του ΡΚΚ. Θυμάται επίσης διαμελισμούς νεκρών ανταρτών του ΡΚΚ. Η ομάδα του ήταν ειδικά υπεύθυνη για την σάρωση κουρδικών χωριών, ενώ ήταν κυρίως επαγγελματίες στρατιώτες που τα πυρπόλησαν. Δεν διέπραξε καμία από αυτές τις πράξεις.

Το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου αντ’ αυτού χρησιμοποίησε την προσπάθειά του να αποκαλύψει τις φρικαλεότητες του τουρκικού στρατού ως αυτόπτης μάρτυρας για να τον κατηγορήσει ως εγκληματία πολέμου και να απορρίψει το άσυλο του.

Μετά από 6 μήνες στρατιωτικής θητείας, πυροβολήθηκε στο πόδι και έπεσε από ύψος 30 μέτρων κατά τη διάρκεια μιας μάχης στην περιοχή του Σιρνάκ. Το PKK συνέλαβε τον Γιάννη και τον περιέθαλψε μέχρι να αναρρώσει. Απελευθέρωσαν τον εγγονό ενός επιζώντος της Γενοκτονίας των Ελλήνων (1913-23) μετά από περίπου δυόμισι χρόνια κράτησης.

Ωστόσο, αμέσως μετά την απελευθέρωσή του, ο Γιάννης οδηγήθηκε στην Υπηρεσία Πληροφοριών της Στρατιωτικής Χωροφυλακής και υποβλήθηκε σε ανακρίσεις, ψυχολογική πίεση και βασανιστήρια. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή στο PKK, λιποταξία και αργότερα ένταξη σε «τρομοκρατική οργάνωση» λόγω της καταγγελίας του στον διεθνή τύπο για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον τουρκικό στρατό, όπως η πυρπόληση κουρδικών χωριών. Τελικά αθωώθηκε από τις κατηγορίες, αλλά η δικαστική διαδικασία διήρκεσε μέχρι το 2001.

Το 2005, μετακόμισε στην  και έγινε αντιρρησίας συνείδησης, εντασσόμενος στην Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συμμετέχοντας σε διαδηλώσεις αλληλεγγύης με τους Κούρδους. Στη συνέχεια, το 2010, φυλακίστηκε για ένα χρόνο για διάδοση «τρομοκρατικής προπαγάνδας». Η υπόθεση παραπέμφθηκε επίσης στο , το οποίο αποφάνθηκε υπέρ του Γιάννη και διέταξε την καταβολή αποζημίωσης.

Ο Γιάννης συνελήφθη ξανά στις 22 Απριλίου 2017, αυτή τη φορά επειδή τίμησε διαδικτυακά τις γενοκτονίες των Ελλήνων και των Αρμενίων, με τρεις κατηγορίες εναντίον του. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 1 έτους και 3 μηνών.

Ο Γιάννης τελικά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Τουρκία στις 28 Ιανουαρίου 2019, αφού κατηγορήθηκε για «διεθνή κατασκοπεία». Η Τουρκία πιστεύει ότι είναι Έλληνας κατάσκοπος. Ο Γιάννης πιστεύει ότι αυτή η κατηγορία βασίστηκε σε δηλώσεις του στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και σε δημόσιες αναρτήσεις του που υποστήριζαν την Ελλάδα. Ένα παράδειγμα ήταν η πρότασή του να κλείσει το σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, σε απάντηση στον εξισλαμισμό της Αγίας Σοφίας.

Παρ’ όλα αυτά, κατέληξε στην Ελλάδα, μια χώρα που θα έπρεπε να είναι το σπίτι και η φιλόξενη για όλους τους Έλληνες, ακόμα και για εκείνους που γεννήθηκαν πιστεύοντας ψευδώς ότι ήταν Τούρκοι. Ο Γιάννης ζει ειρηνικά στην Ελλάδα από το 2019. Πέρασε μόνο 6 μήνες στον τουρκικό στρατό στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έκτοτε έχει αφιερώσει δεκαετίες στον ειρηνευτικό ακτιβισμό και τον ανθρωπισμό.

Θα έπρεπε να είναι ασφαλής στην Ελλάδα, όχι να τον πετάξουν πίσω στους λύκους στην Τουρκία, οι οποίοι αναμφίβολα θα τον ρίξουν σε μπουντρούμι.

Λύστε αυτό το ζήτημα, κύριε Πλεύρη.

Κ. Κυριακόπουλος: η πρωθυπουργική αφέλεια ως αντιστάθμισμα της υψηλής στρατηγικής της αναθεωρητικής Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

 

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, επιμένει να διαχειρίζεται επιπόλαια όσο και ανεύθυνα, την κρίσιμη Ελληνοτουρκική ατζέντα…

Κομβικό σημείο αυτής της εξαιρετικά επικίνδυνης διαχείρισης, είναι η επιλογή του, να τοποθετεί απέναντι στην συγκροτημένη υψηλή στρατηγική της αναθεωρητικής Τουρκίας, τις προσωπικές του αυταπάτες και μια ανερμάτιστη προσωπική διπλωματία, που δεν οδηγεί πουθενά.

Πρόκειται για μια καταστροφική επιλογή, που επιβραβεύει με αλλεπάλληλους Ελληνικούς συμβιβασμούς, την ελεγχόμενη κλιμάκωση στην οποία επενδύει η Τουρκία, αποσπώντας ανοχή και κυρίως ένα καθεστώς ΜΗ συγκροτημένης Ελληνικής αντίδρασης, στις προκλητικές πειρατικές της παρεμβάσεις.

Μπορούμε ίσως να υποθέσουμε της «ειδήσεις» που θα επενδύσουν γύρω από το «θεαθήναι» και τα ταρατατζούμ της σημερινής συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο στην Άγκυρα. Ωστόσο, θα πρέπει να ανησυχήσουμε πολύ σοβαρά, για το παρασκήνιο αυτής της συνάντησης και κυρίως για το περιεχόμενο των συνομολογήσεων το οποίο προφανώς δεν θα πληροφορηθούμε, αλλά θα το δούμε να ενσωματώνεται στους Τουρκικούς βηματισμούς της επόμενης μέρας.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη ΔΕΝ είναι ανώδυνη και οι επιπτώσεις της στην πράξη, ΔΕΝ είναι μόνον επικοινωνιακές. Αποτυπώνονται στο πεδίο. Καταγράφονται στο ισοζύγιο του δυναμισμού και της αυτοπεποίθησης με το οποίο θωρακίζεται η κλιμάκωση των πειρατικών παρεμβάσεων, σε περιβάλλοντα τα οποία έχουν στοχοποιηθεί από την αναθεωρητική Τουρκία. Και βεβαίως αποτυπώνονται στα νέα επίπεδα ατολμίας, που σπεύδει να ενσωματώσει η Ελληνική εξωτερική πολιτική, στην επικαιροποιημένη «συνετή» της διαχείριση. Γι’ αυτό και τονίσαμε από την πρώτη στιγμή ότι:

Α. Δεν έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη στα λεγόμενα του πρωθυπουργού και στις μεγαλοστομίες που διατυπώθηκαν, λίγο πριν την μετάβασή του στην Άγκυρα και την συνάντησή του με τον πρόεδρο Ερντογάν…

Β. Δεν έχουμε καμιά απολύτως εμπιστοσύνη στο περιεχόμενο που προσδίδει στην άσκηση της Εξωτερικής πολιτικής, το δίδυμο Μητσοτάκης – Γεραπετρίτης… Αυτό που διαχειρίζονται αμφότεροι, είναι ένα σικέ παιγνίδι ψευδεπίγραφων ισορροπιών, που ΔΕΝ έχει ιθαγένεια. Υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες που υπαγορεύονται έξωθεν και το αποτέλεσμά του εργαλειοποιείται για να εξαπατά τους πολίτες συνειδητά και να αγοράζει χρόνο πολιτικής μακροημέρευσης. Και φυσικά…

Γ. Είναι απαραίτητο να απομυθοποιήσουμε επιτέλους ΚΑΙ την επίπλαστη διαβεβαίωση την οποία σταδιακά έχει υιοθετήσει το μιντιακό κατεστημένο στο σύνολό του, σύμφωνα με την οποία επαναλαμβάνεται (έτσι για να ακούγεται) ότι κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν πρόκειται να παραχωρήσει το παραμικρό, υποκύπτοντας στις απαιτήσεις της Τουρκίας. Αυτό είναι ψέμα…

Η Διακήρυξη των Αθηνών, οι επικοινωνιακοί τεμενάδες που την συνοδεύουν και τα πέρα – δώθε του πρωθυπουργού και των επιτελών του, είναι δημιουργήματα που κατασκευάστηκαν για να βάλουν την Τουρκία από το παράθυρο, εκεί που δεν θα έπρεπε να φτάνει η σκιά της ούτε καν ως τουρίστας…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παραχωρεί σταδιακά και παραχωρεί συνειδητά, αδιαπραγμάτευτα Εθνικά δικαιώματα στην Τουρκία και τα παραχωρεί δια της μεθόδου της ΜΗ ασκήσεώς τους από την Ελλάδα… Και φυσικά «κλειδώνει» αυτήν την ιδιότυπη διαδικασία παραχώρησης, δια της μεθόδου της ΜΗ αντιδράσεως, στις πειρατικές παρεμβάσεις και στον κρατικό τυχοδιωκτισμό της γείτονος…

Η Ελλάδα, μπορεί σε αυτήν την φάση, να μην παραχωρεί τυπικά, αμιγώς θεωρούμενα και αποτυπωμένα στον χάρτη εδάφη, προκειμένου να ικανοποιήσει έτσι την βουλιμία της γείτονος… 

Παραχωρεί όμως εν δυνάμει εδάφη και τα παραχωρεί αρνούμενη να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 νμ και να οριοθετήσει ΑΟΖ, όπως αντικειμενικά δικαιούται. Τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και οι ΑΟΖ, είναι εν δυνάμει εδάφη, στα οποία επιτρέπεται δια της ανοχής στην Τουρκία ΚΑΙ να ακουμπά, αλλά ΚΑΙ να ασκεί δικαιώματα (αυθαίρετα μεν αλλά ανεμπόδιστα) και αυτή η τακτική είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα φέρει και τις απαραίτητες μεταβολές στο γεωπολιτικό υποθηκοφυλακείο. Η Ελλάδα με τις ανερμάτιστες επιλογές του Έλληνα πρωθυπουργού και των επιτελών του, διαμορφώνει σταδιακά ένα περιβάλλον συγκυριαρχίας, που προετοιμάζει το έδαφος για αποφάσεις που θα την εξοβελίσουν πλήρως από τον χώρο.

  • Η Διακήρυξη της Αθήνας, ροκανίζει την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια της χώρας με ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς και θα πρέπει να κουρελιαστεί… Η ύπαρξη και η περαιτέρω διατήρησή της, υπονομεύει, αποπροσανατολίζει, κουράζει, προκαλεί.
  • Συντηρεί ένα καθεστώς που θολώνει τα εθνικά μας δίκαια και αυτό είναι κάτι το οποίο… Βολεύει την Τουρκία διότι επενδύει σε αυτήν την ασάφεια που ισοδυναμεί με παθητική δικαίωση των απαιτήσεών της. Και ταυτόχρονα…
  • Εξοργίζει τους συμμάχους της χώρας, οι οποίοι δεν θα συνεχίσουν επί μακρόν να ανέχονται τα εθνικά μας σαλιαρίσματα και θα παρέμβουν. Και αυτό που είναι βέβαιο, είναι ότι ΔΕΝ θα παρέμβουν υπέρ ημών...

Η Διακήρυξη της Αθήνας και οι αθλιότητες Γεραπετρίτη, έχουν αναλώσει πλήρως αυτό που μας αναγνώριζαν – έστω σιωπηλά – οι σύμμαχοι και οσονούπω έρχεται η ώρα του ταμείου.

Υ.Γ. 1: Η διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας, η μείωση του αριθμού των παραβιάσεων και οι μειωμένες καραβιές λαθρομεταναστών, εκλαμβάνονται από την κυβέρνηση και πλασάρονται σε όλους εμάς, ως «κεκτημένα» η διατήρηση των οποίων δικαιολογεί, έστω και εν μέσω προκλήσεων και καθολικής αμφισβήτησης της Ελληνικής κυριαρχίας, το να συντηρείται το βαμπίρ της Διακήρυξης των Αθηνών και το γνωστό «σύρε κι έλα» των επιτελών, που τροφοδοτεί την ειδησεογραφία με φλυαρίες.

Με άλλα λόγια, προσυπογράψαμε ένα κείμενο το οποίο προσκυνούμε ευλαβικά, για να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας ότι μας εξασφαλίζει αυτά τα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να διασφαλίζουμε ως κυρίαρχο κράτος, με τρόπο απόλυτο και απολύτως ανελαστικό.

Και το χειρότερο όλων είναι ότι πανηγυρίζουμε, διότι την τήρηση όλων των παραπάνω, την έχουμε εναποθέσει στην καλή διάθεση του Ερντογάν. Λες και ο Ερντογάν είναι το κοροϊδάκι της παρέας, που κάνει ότι κάνει, επειδή σέβεται την Διακήρυξη των Αθηνών και όχι επειδή τον εξυπηρετεί για συγκεκριμένους λόγους.

Υ.Γ.2: Είναι καιρός να τελειώνουμε με αυτό το παραμύθι που εξυπηρετεί μονάχα τις αυταπάτες μας και τα ευρύτερα σχέδια του Ερντογάν.

  • Οι καραβιές λαθρομεταναστών μειώνονται αποτελεσματικά, ΜΟΝΟΝ όταν υπάρχει πολιτική βούληση ισχυρής φύλαξης των συνόρων και ολοκληρωμένος σχεδιασμός επαναπροωθήσεων…
  • Η μείωση του αριθμού των παραβιάσεων σε αέρα και θάλασσα, εξασφαλίζεται αποτελεσματικά και κυρίως μόνιμα, ΜΟΝΟΝ όταν η Τουρκία αισθανθεί ότι η πειρατεία έχει τίμημα, ότι το τίμημα αυτό είναι πολύ ακριβό και ότι εάν δεν συμμορφωθεί, θα υποχρεωθεί να το πληρώσει. Και τέλος…
  • Οι δίαυλοι επικοινωνίας θα παραμένουν σταθερά ανοικτοί, ΜΟΝΟΝ όταν οι όροι θα αντιστραφούν και ΜΟΝΟΝ όταν η Τουρκία θα αισθανθεί τον φόβο των συνεπειών από το πιθανό κλείσιμο αυτών των διαύλων. Διαφορετικά δεν μιλάμε για διαύλους επικοινωνίας αλλά για Κερκόπορτες που επενδύουν στην στρατηγική αφέλεια της χώρας.

Ο Ερντογάν, έβαλε την ουρά στα σκέλια και πήγε στην Αίγυπτο, επειδή αισθάνεται ανασφαλής για τις επιλογές του Φατάχ αλ Σίσι. Καμία «Διακήρυξη του Καΐρου» δεν τον οδήγησε εκεί. Όπως και καμιά «Διακήρυξη της Ιερουσαλήμ» δεν θα τον καθηλώσει μπροστά από τον Νετανιάχου. Τον καθηλώνει ΜΟΝΟΝ η ισχύς και το δέος απέναντι στο διαφαινόμενο τίμημα που θα κληθεί να πληρώσει.

Ο Ερντογάν επενδύει στην γεωπολιτική μας αφέλεια και αυτή η επένδυση είναι επικερδής… Ας σοβαρευτούμε…

When Greece Betrays the Values It Claims to Defend

Από
anixneuseis
-
0
The case of Yannis Vasilis Yaylali is not a technical asylum dispute. It is a moral and political scandal, and it bears a clear signature: that of the government of Kyriakos Mitsotakis.
A man who has been persecuted for decades by the Turkish state—imprisoned, tortured, prosecuted for commemorating genocides, and facing multiple active arrest warrants—is treated by the Greek authorities not as a political refugee, but as a supposed “war criminal.” Not because there is evidence—there is none—but because he spoke out. Because he testified. Because he exposed crimes.
Through the Ministry of Migration, the Greek government has effectively adopted Ankara’s narrative wholesale. Where the Turkish regime labels memory, truth, and human rights as “terrorism,” the Greek state responds with bureaucratic compliance. This is not neutrality. It is complicity.
If Greece claims that a man is “not persecuted” while he has been relentlessly hunted for decades;
if it portrays a witness to atrocities as “dangerous” while shielding the perpetrators;
if it is willing to return political refugees to regimes that imprison people for speech and remembrance,
then this is no longer a state governed by the rule of law. It is a state governed by fear.
The Mitsotakis government has made its choice:
to appear “reliable” abroad while being utterly unreliable toward its own proclaimed values.
To invoke international law rhetorically, while violating it in practice.
But Greece is more than borders and ministerial decisions. It is a country shaped by memory, exile, and refuge. It is a country whose people once survived because others opened their doors. If those doors now close, Greece loses far more than an asylum case—it loses its moral standing.
The deportation of Yannis Yaylali would not be a mere administrative act.
It would be a political decision.
And the responsibility will rest squarely with those who sign it.
ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ
1...369370371...3,033Σελίδα 370 από 3,033