Αρχική Blog Σελίδα 365

Ελληνικό τάγμα θα συμμετέχει στις διεθνείς δυνάμεις Σταθεροποίησης στη Γάζα

Από
pcuser
-
0

Η Δύναμη Σταθεροποίησης αποτελεί μέρος του ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα που συμφωνήθηκε μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ τον Οκτώβριο και εγκρίθηκε με το ψήφισμα 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ της 17ης Νοεμβρίου.

Η Ελλάδα σχεδιάζει να ενταχθεί στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα με ένα ειδικό τάγμα, το οποίο θα διαθέτει τεθωρακισμένα οχήματα για την ασφάλεια, καθώς και γιατρούς και μηχανικούς.

Αυτή θα είναι μια πιο ενεργή δέσμευση από την τελευταία διεθνή αποστολή της στο πλαίσιο της Διεθνούς Δύναμης Υποστήριξης για την Ασφάλεια στο Αφγανιστάν (ISAF), στην οποία η Αθήνα συμμετείχε από τον Ιανουάριο του 2002 έως τον Ιούλιο του 2021.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής ISAF, το ελληνικό απόσπασμα διένειμε ιατρικό εφόδιο και ανθρωπιστική βοήθεια, συμμετείχε στην ανακατασκευή διοικητικών κτιρίων και σχολείων, συντήρησε δημόσιες υποδομές και απομάκρυνε ναρκοπέδια.

Το νέο τάγμα αναμένεται να αποτελείται από 100 έως 150 στρατιώτες και δεν θα είναι πλήρως στελεχωμένο, καθώς το τμήμα ασφαλείας θα προστεθεί σε μεταγενέστερο στάδιο.

Η απόφαση αντικατοπτρίζει την επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο στη διαχείριση κρίσεων, τουλάχιστον στο άμεσο γεωγραφικό της περιβάλλον.

Οι εργασίες ασφαλείας αναμένεται να εκτελούνται με τεθωρακισμένα οχήματα M1117, τα οποία χρησιμοποιούνται επίσης από την στρατιωτική αστυνομία των ΗΠΑ.

Η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που υποστήριξαν την αμερικανική πρόταση για τη δημιουργία μιας τέτοιας δύναμης, κάτι που της χάρισε την ευγνωμοσύνη της Ουάσιγκτον και βοήθησε να ξεπεραστεί η εσωτερική αντίσταση στην αποστολή ελληνικών στρατευμάτων σε ένα επικίνδυνο περιβάλλον.

Η σύνθεση και ο ρόλος του ελληνικού αποσπάσματος καθορίστηκαν μετά από εκτεταμένες διαβουλεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Δεν είναι ακόμη σαφές πότε θα αναπτυχθούν οι δυνάμεις, αλλά δύο Έλληνες αξιωματικοί έχουν ήδη αποσπαστεί στην υπό αμερικανική ηγεσία δομή πολιτικοστρατιωτικού συντονισμού στην πόλη Κιριάτ Γκατ του νότιου Ισραήλ.

Το ελληνικό τάγμα θα αναπτυχθεί εντός της περιμέτρου ασφαλείας που έχει θεσπιστεί στη Γάζα από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Λόγω του περιορισμένου μεγέθους της, η μονάδα θα λειτουργεί ως μέρος ενός μεγαλύτερου αποσπάσματος.

Η ελληνική συμμετοχή θα περιλαμβάνεται σε μια αρχική δύναμη περίπου 8.000 ατόμων, με επικεφαλής την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, στην οποία οι γειτονικές χώρες της Γάζας, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και του Ισραήλ, θα διαδραματίσουν επίσης σημαντικό ρόλο.

Η στρατιωτική δύναμη αναμένεται να αυξηθεί σε περίπου 20.000 στρατιώτες στο εγγύς μέλλον, ακολουθώντας το μοντέλο της ISAF, αν και πολύ κάτω από την κλίμακα αυτής της αποστολής, η οποία στο αποκορύφωμά της έφτασε τους 180.000 στρατιώτες. | BGNES

Echedoros.blog

Τουρκία: «Η ελληνική απερισκεψία προκαλεί οργή! Στρατιωτικές ασκήσεις στη Χίο!»

Από
pcuser
-
0

«Στρατιωτικές ασκήσεις στη Χίο, η οποία έχει μη στρατιωτικό χαρακτήρα», γράφει το τουρκικό δημοσίευμα

Μονάδες τεθωρακισμένων του Ελληνικού Στρατού πραγματοποίησαν ασκήσεις βολής με ZU-23-2 στη Χίο.

Ο Ελληνικός Στρατός έχει οδηγήσει την ανομία και την ασέβεια σε νέο επίπεδο αναπτύσσοντας άρματα μάχης και αντιαεροπορικά πυροβόλα στη Χίο, η οποία απέχει μόλις 8 χιλιόμετρα από την Τουρκία και έχει μάλιστα διεξάγει στρατιωτική άσκηση εκεί, παρά το γεγονός ότι η Χίος δεν έχει στρατιωτικό χαρακτήρα, γράφει η τουρκική Yeni Akit.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΕΝΤΟΝΑ

Καθώς Έλληνες στρατιώτες, άρματα μάχης και κανόνια Rheinmetall των 20 χιλιοστών έβαλαν στόχους στη θάλασσα, οι Τούρκοι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η Χίος είναι Νησί με Μη Στρατιωτικό Καθεστώς (GASA), αντέδρασαν στην απερισκεψία και την ανομία των Ελλήνων, σημειώνει το τουρκικό δημοσίευμα.

Echedoros.blog

Ο κ.Μητσοτάκης χαρακτηρίζει υστερικούς όσους ψέγουν την υποχωρητική του στάση έναντι της Τουρκίας!

Από
pcuser
-
1

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ψέγει όσους του ασκούν κριτική για την εξόφθαλμα υποχωρητική του πολιτική έναντι της Τουρκίας. Κατά την άποψη του , την οποία εκφράζει στο κυριακάτικο πόνημα του στο facebook, όσοι βλέπουν τα προφανή είναι απλλά υστερικοί! 82 μέρες με το Oruc Reis να κάνει ανενόχλητο βόλτες σε ύδατα ελληνικών συμφερόντων, την Κάσο να αμφισβητείται από την Τουρκία με στρατιωτικά μέσα και η Ελλάδα να μην απαντά, τη τουρκική navtex ανάληψης του ελέγχου στο μισό Αιγαίο να είναι ακόμη αναπάντητη , το μέγα φιάσκο της Διακήρυξης των Αθηνών και τις ετεροβαρείς για την Ελλάδα συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο να είναι μόνο μερικά από όσα έχει διαπράξει ως προωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης γράφει για …υστερικούς! Είναι βέβαιο ότι με την πολιτική του στα ελληνοτουρκικά τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Εξίσου βέβαιο ότι η αντιπολίτευση θα πρέπει επιτέλους να βάλει ψηλά στην ατζέντα της τα εθνικά θέματα ,τα οποία ο κ. Μητσοτάκης διχειρίζεται λες κι έχει λευκή επιταγή…

Στον εβδομαδιαίο απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρεται στην επίσκεψή του στην ‘Αγκυρα σημειώνοντας: «Με τον Πρόεδρο Ερντογάν είχαμε μια ειλικρινή και ουσιαστική συζήτηση, για όσα μας φέρνουν πιο κοντά, αλλά και για όσα μας χωρίζουν. Οι διαφωνίες μας είναι υπαρκτές και σημαντικές. Δεν τις υποτιμούμε. Σήμερα, όμως, μπορούμε να τις αναδεικνύουμε χωρίς εντάσεις, με ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας, αυτοπεποίθηση και σταθερή αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο».

“Η Ελλάδα δεν επιδιώκει ούτε την ένταση, ούτε την αδράνεια. Θέλουμε μια κανονική, λειτουργική σχέση με την Τουρκία, με σταθερό γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Η γεωγραφία μας θέλει γείτονες. Σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, επιλέγουμε τη σταθερότητα. Συνεχίζουμε τον δομημένο διάλογο που έχουμε ξεκινήσει τα τελευταία δυόμισι χρόνια και ο όποιος έχει αποφέρει συγκεκριμένα απτά αποτελέσματα και διευρύνουμε τα πεδία συνεργασίας. Συνεχίζουμε στον δρόμο της ευθύνης. Αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών: μία Ελλάδα της εθνικής αυτοπεποίθησης, όχι της εθνικής υστερίας» προσθέτει.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη

«Καλημέρα σας. Η εβδομάδα αυτή ήταν κυρίως αφιερωμένη στη διεθνή μας παρουσία, με σημαντικές συναντήσεις και αποφάσεις.

Βρέθηκα στην ‘Αγκυρα για την 6η Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας. Με τον Πρόεδρο Ερντογάν είχαμε μια ειλικρινή και ουσιαστική συζήτηση, για όσα μας φέρνουν πιο κοντά, αλλά και για όσα μας χωρίζουν. Οι διαφωνίες μας είναι υπαρκτές και σημαντικές. Δεν τις υποτιμούμε. Σήμερα, όμως, μπορούμε να τις αναδεικνύουμε χωρίς εντάσεις, με ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας, αυτοπεποίθηση και σταθερή αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα δεν επιδιώκει ούτε την ένταση, ούτε την αδράνεια. Θέλουμε μια κανονική, λειτουργική σχέση με την Τουρκία, με σταθερό γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Η γεωγραφία μας θέλει γείτονες. Σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, επιλέγουμε τη σταθερότητα. Συνεχίζουμε τον δομημένο διάλογο που έχουμε ξεκινήσει τα τελευταία δυόμισι χρόνια και ο όποιος έχει αποφέρει συγκεκριμένα απτά αποτελέσματα και διευρύνουμε τα πεδία συνεργασίας. Συνεχίζουμε στον δρόμο της ευθύνης. Αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών: μια Ελλάδα της εθνικής αυτοπεποίθησης, όχι της εθνικής υστερίας.

Περνώ στην ανασκόπηση της εσωτερικής κυβερνητικής δραστηριότητας και θα ξεκινήσω με την ιστορική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, η οποία είναι πια και επίσημα νόμος του κράτους. Ναι, συμβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας και υλοποιείται από μια κεντροδεξιά κυβέρνηση. Με τη Συμφωνία διευκολύνεται η σύναψη και η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων ώστε να καλύπτουν μεγαλύτερο μέρος της αγοράς εργασίας. Αυτό σημαίνει περισσότερη ασφάλεια και καλύτερες αποδοχές για τους εργαζόμενους, αλλά και σταθερό και προβλέψιμο περιβάλλον για τις επιχειρήσεις. Η Συμφωνία αυτή, βέβαια, απέδειξε και κάτι άλλο: ότι οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να πετύχουν τις αναγκαίες συναινέσεις, δείχνοντας τον δρόμο και στις πολιτικές δυνάμεις. Δυστυχώς, σε ένα κατεξοχήν φιλεργατικό νομοσχέδιο, περίσσεψε η υποκρισία από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δεν θέλω να κάνω αντιπολιτευτικά σχόλια στον κυριακάτικο απολογισμό αλλά δεν μπορώ να μην σημειώσω την παράδοξη στάση του ΠΑΣΟΚ να υπερψηφίζει όλα τα βασικά άρθρα του νομοσχεδίου και ταυτόχρονα να το καταψηφίζει επί της αρχής. Εύχομαι και ελπίζω να καταφέρουμε κάποια στιγμή ως πολιτικό σύστημα να προσεγγίζουμε με περισσότερη ειλικρίνεια όσα μπορούν πραγματικά να μας ενώνουν, χωρίς να εφευρίσκουμε τεχνητές διαφορές μόνο και μόνο για να υποδυόμαστε ότι κάνουμε αντιπολίτευση.

Την ίδια στιγμή, η πρόοδος αποτυπώνεται και στο πεδίο των μεγάλων έργων.

Σημαντικό ορόσημο για τη Γραμμή 4 του Μετρό της Αθήνας αποτέλεσε η εμφάνιση του μετροπόντικα «Αθηνά» στο φρέαρ του Ευαγγελισμού, έχοντας ολοκληρώσει διάνοιξη 5,1 χιλιομέτρων από την Κατεχάκη. Δεν ήταν τυχαίο ότι η έξοδός του συνοδεύτηκε από το «Break on Through», μια συμβολική υπενθύμιση ότι η Αθήνα κυριολεκτικά «περνά στην άλλη πλευρά». Από το Γουδή και τα Ιλίσια μέχρι την Καισαριανή, το έργο προχωρά με σταθερά βήματα κάτω από την πόλη, χτίζοντας τη νέα της καθημερινότητα. Παράλληλα, η «Νίκη», ο δεύτερος μετροπόντικας, προχωρά από το ‘Αλσος Βεΐκου προς το Κολωνάκι, διασχίζοντας το Γαλάτσι, την Κυψέλη, τα Δικαστήρια, τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, τα Εξάρχεια και την Ακαδημίας. Δύο μέτωπα ταυτόχρονα, ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής που υλοποιούνται σήμερα στην Ελλάδα και που θα δώσει μεγάλη κυκλοφοριακή ανάσα στο λεκανοπέδιο.

Σε ένα άλλο έργο υποδομής τώρα: προκηρύχθηκε μέσα στην εβδομάδα ο διαγωνισμός για τα Συστήματα Αεροναυτιλίας του υπό κατασκευή Διεθνούς Αερολιμένα Ηρακλείου Κρήτης, μόλις 10 ημέρες μετά την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας. Η εγκατάσταση των συστημάτων -από τα πιο προηγμένα που υπάρχουν- αποτελεί βασική προϋπόθεση για την πιστοποίηση και την ασφαλή λειτουργία του νέου αεροδρομίου. Η πρόοδος των εργασιών για την κατασκευή των κτηριακών εγκαταστάσεων είναι εντυπωσιακή και αν συνεχιστεί με αυτούς τους ρυθμούς, το 2028 η Κρήτη θα αποκτήσει το πιο σύγχρονο αεροδρόμιο στην Ελλάδα, αλλά και ένα από τα πιο σύγχρονα στην Ευρώπη. Η συνολική επένδυση στο νέο αεροδρόμιο, με όλες τις αεροπορικές και εμπορικές εγκαταστάσεις και τα συστήματα, θα αγγίξει το 1 δισ. ευρώ και θα έχει δημιουργήσει συνολικά 7.000 θέσεις μόνιμης και σταθερής εργασίας, εντός και εκτός αεροδρομίου.

Αλλάζω πεδίο για να πω ότι, σε χρόνο-ρεκόρ, μέσα σε μόλις 90 ημέρες από την υποβολή των αιτήσεων, ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση επενδυτικών σχεδίων και ενστάσεων για τα καθεστώτα του Αναπτυξιακού Νόμου «Μεταποίηση & Εφοδιαστική Αλυσίδα-3ος Κύκλος» και «Ειδικές Περιοχές Ενίσχυσης». Πρόκειται για την ταχύτερη διαδικασία που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ. Εντάχθηκαν 112 επενδυτικά σχέδια συνολικού ύψους 553 εκ. ευρώ, με πρόβλεψη για τουλάχιστον 1.500 νέες θέσεις εργασίας. Η δημόσια ενίσχυση, μέσω επιχορηγήσεων και φορολογικών απαλλαγών, ανέρχεται σε 289,5 εκ. ευρώ. Και κάτι ακόμη σημαντικό: οι επενδύσεις αυτές δεν συγκεντρώνονται σε έναν μόνο τομέα. Αφορούν μεταποίηση, μεταλλουργία, χημική βιομηχανία, τρόφιμα, τεχνολογία και τουριστικές υποδομές, με ευρεία γεωγραφική διασπορά. Οι μισές υλοποιούνται στη Βόρεια Ελλάδα -κυρίως σε Μακεδονία και Θράκη, καθώς και στα νησιά του Βορείου Αιγαίου, ενισχύοντας την περιφερειακή συνοχή και την ισόρροπη ανάπτυξη. Ταχύτερες διαδικασίες, περισσότερες επενδύσεις, νέες δουλειές σε ολόκληρη τη χώρα.

Έτσι λοιπόν, από την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, μέχρι τα μεγάλα έργα υποδομής που αλλάζουν την καθημερινότητα και τις επενδύσεις που δημιουργούν νέες δουλειές σε όλη τη χώρα, η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη: στηρίζουμε τον εργαζόμενο. Δίνουμε σταθερότητα στην επιχείρηση. Επιταχύνουμε τα έργα. Ξεκλειδώνουμε παραγωγικές δυνάμεις στην περιφέρεια. Με θεσμικές τομές, με απτά αποτελέσματα και με ταχύτητα που πριν λίγα χρόνια θα φάνταζε αδιανόητη, προχωράμε μπροστά.

Επόμενο και ιδιαίτερα σημαντικό θέμα, η μεγάλη επιτυχία της ΑΑΔΕ στην εξάρθρωση κυκλώματος που χρησιμοποιούσε «αχυρανθρώπους» ως εμφανιζόμενους υπεύθυνους 380 επιχειρήσεων εστίασης και ηλεκτρονικών ειδών, αφήνοντας χρέη 43 εκ. ευρώ προς το Δημόσιο. Οι 11 συλληφθέντες (10 Έλληνες και ένας αλλοδαπός) δημιουργούσαν διαρκώς νέες επιχειρήσεις με νέα ΑΦΜ, κάθε φορά που γινόταν κρατικός έλεγχος. Πρόκειται για μια συστηματική προσπάθεια καταστρατήγησης των κανόνων, σε βάρος των συνεπών επιχειρήσεων και των φορολογουμένων. Η ανομία και η ατιμωρησία υπονομεύουν το αίσθημα δικαίου και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Για χρόνια, τέτοιες πρακτικές ευνοήθηκαν από αδύναμους ελεγκτικούς μηχανισμούς και μια στρεβλή κουλτούρα συμμόρφωσης. Αυτό αλλάζει. Η μάχη για την ενίσχυση του κράτους δικαίου είναι διαρκής και δίνεται καθημερινά.

Και δεν είναι το μόνο παράδειγμα: η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος συνέλαβε πρόσφατα 26 άτομα που συμμετείχαν από το 2018 σε εγκληματική οργάνωση παραγωγής λαθραίων τσιγάρων, με διακίνηση άνω των 17 εκ. τεμαχίων και διαφυγόντες φόρους 1,8 εκ. ευρώ. Μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο λειτουργίας, η ΔΑΟΕ έχει εξιχνιάσει 958 υποθέσεις, έχει αποδώσει κατηγορίες σε 3.094 δράστες, εκ των οποίων 2.159 οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη και 598 προφυλακίστηκαν. Το μήνυμα είναι σαφές: η παρανομία δεν είναι ανεκτή. Το κράτος ενισχύει τους μηχανισμούς του και προστατεύει τους συνεπείς πολίτες και επιχειρήσεις.

Συνεχίζω με έναν πρώτο απολογισμό της μεγάλης αλλαγής που επιφέραμε στη διαδικασία δημοσίευσης διαθηκών, όπου από τον περασμένο Νοέμβριο καθιερώσαμε ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό μητρώο, εβδομήντα δύο χρόνια μετά την αρχική νομοθέτηση του «Μητρώου Αδημοσίευτων Διαθηκών». Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών-Πειραιώς-Αιγαίου και Δωδεκανήσου, μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας διεκπεραιώθηκαν 11.839 υποθέσεις μέσα σε τέσσερις μήνες. Πριν από τη λειτουργία του Ηλεκτρονικού Μητρώου, απαιτούνταν 330 ημέρες στο Πρωτοδικείο Αθηνών και 450 ημέρες στο Πρωτοδικείο Πειραιά για να δημοσιευτεί μια διαθήκη. Είναι φανερό ότι η μεταρρύθμιση μειώνει σημαντικά τον διοικητικό και δικαστικό φόρτο, επιτρέποντας στους δικαστές και το προσωπικό να επικεντρωθούν στις βασικές δικαιοδοτικές τους αρμοδιότητες και διευρύνει την επαγγελματική ύλη των συμβολαιογράφων.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας που γιορτάσαμε τη Δευτέρα, θέλω να επαναλάβω κάτι αυτονόητο: η στήριξη και η διεθνής προβολή της ελληνικής γλώσσας είναι εθνική προτεραιότητα. Η γλώσσα μας δεν είναι μόνο πολιτιστική κληρονομιά. Είναι εργαλείο σκέψης, γέφυρα με τον κόσμο, στοιχείο ταυτότητας για τον απόδημο ελληνισμό και πηγή διεθνούς ενδιαφέροντος. Σήμερα λειτουργούν 81 έδρες ελληνικών σπουδών σε ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή του Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, στην προαγωγή της ελληνομάθειας εντός και εκτός Ελλάδας. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά: μέσα σε μία δεκαετία, από το 2015 έως το 2025, σχεδόν τριπλασιάστηκε ο αριθμός όσων συμμετείχαν στις εξετάσεις για το Πιστοποιητικό Ελληνομάθειας, από 4.128 έφτασαν στους 12.001. Αυτό δεν είναι απλώς στατιστική. Είναι απόδειξη ότι η ελληνική γλώσσα κερδίζει έδαφος. Και πιστεύω ότι η καθιέρωση της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο το διεθνές ενδιαφέρον, ιδιαίτερα τώρα που η τεχνολογία ανοίγει νέους δρόμους διδασκαλίας, διάδοσης και σύνδεσης.

Και κλείνω με το Τατόι, όπου ολοκληρώθηκαν τα έργα αποκατάστασης σχεδόν όλων των κτηριακών εγκαταστάσεων και των Κήπων του Ανακτόρου, ενώ όσα είναι ακόμη σε εξέλιξη θα έχουν τελειώσει ως τον Σεπτέμβριο 2026. Οι ανακαινισμένοι χώροι θα λειτουργήσουν ως μουσεία και χώροι φιλοξενίας εκδηλώσεων, ενώ προβλέπονται υποδομές εξυπηρέτησης των επισκεπτών, όπως εκδοτήρια, πωλητήριο και αναψυκτήριο. Παράλληλα, θα στεγαστούν Αστυνομικό Τμήμα και Πυροσβεστικός Σταθμός, διασφαλίζοντας τη μόνιμη προστασία της περιοχής. Έως τον Οκτώβριο θα τελειώσουν και οι εργασίες αποκατάστασης των υπολοίπων κτηρίων και η διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου. Στόχος της αξιοποίησης είναι το πρώην βασιλικό κτήμα να αναδειχθεί ως ενιαίο πολιτιστικό πάρκο, ως ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, περιπάτου και γνώσης, πόλος έλξης για Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Έως τότε -θυμίζω- μπορείτε να επισκεφθείτε το «ψηφιακό» μουσείο που έχουμε δημιουργήσει στη διεύθυνση https://tatoicollections.culture.gov.gr/el/home.

Αυτά για αυτήν την εβδομάδα. Συνεχίζουμε τη δουλειά, και τα λέμε την επόμενη. Γεια σας!».

Επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα, όπου πραγματοποιήθηκε η 6η Σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026. Ο Πρωθυπουργός είχε συνάντηση με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan. Στην συνέχεια συνεδρίασε το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας. Ακολούθησε δείπνο που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Τουρκίας προς τιμήν του Πρωθυπουργού και της ελληνικής αντιπροσωπείας. (ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI)

https://www.militaire.gr/o-k-mitsotakis-charaktirizei-ysterikoys-osoys-psegoyn-tin-ypochoritiki-toy-stasi-enanti-tis-toyrkias/

 

Συνδικαλιστές χωρίς «πόθεν ἔσχες»

Από
pcuser
-
0
Συνεδρίαση της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) για την συμφωνία της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων για τις Συλλογικές Συμβάσεις, Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2025. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Τό παρεδέχθη ὁ πρόεδρος τῆς ΓΣΕΕ κ. Γ. Παναγόπουλος – Δέν προκύπτει τέτοια ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ νόμου – Ἀνάγκη γιά διαφάνεια προσώπων καί θεσμῶν – Ἐρωτήματα πού δημιουργοῦνται ἐξ αἰτίας τῆς ἐρεύνης τῆς Ἀρχῆς γιά τό ξέπλυμα χρήματος

Δέν θά ὑπεισέλθουμε στήν οὐσία τῶν καταγγελιῶν γιά τά συμβαίνοντα στήν ΓΣΕΕ, ὅπου ἡ Ἀρχή γιά τήν καταπολέμηση τοῦ ξεπλύματος μαύρου χρήματος ἐρευνᾶ ὑπόθεση ὑπεξαιρέσεως κονδυλίων. Οὔτε θά ἀξιολογήσουμε τίς ἀπαντήσεις τοῦ προέδρου τῆς Συνομοσπονδίας κ. Γιάννη Παναγόπουλου. Θά μείνουμε μόνον σέ ἕνα σημεῖο τῶν δηλώσεών του, τό ὁποῖο ἀποκαλύπτει ἕνα ζήτημα εὐρύτερο, πού ἔχει νά κάνει μέ τό «πόθεν ἔσχες» τῶν συνδικαλιστῶν. Οἱ ὁποῖοι ἁπλούστατα δέν ἔχουν ὑποχρέωση συμπληρώσεως καί ὑποβολῆς δηλώσεως «πόθεν ἔσχες». Τό ἀπεκάλυψε ὁ κ. Παναγόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη ἐρωτήσεις σχετικῶς πρός τήν ὑπόθεση πού ἀπασχολεῖ τήν ἐπικαιρότητα. Γιά τό συγκεκριμένο ζήτημα ἀνέφερε:

«Δέν μέ ὑποχρεώνει ὁ νόμος νά καταθέτω “πόθεν ἔσχες”. Δέν εὐθύνομαι γι’ αὐτό ἐγώ. Ὁ νόμος τό λέει. Ἔχω ἕνα ἄτυπο “πόθεν ἔσχες”. Θά τό δώσω. Εἶμαι τραπεζοϋπάλληλος, δέν εἶμαι ὁ ὑπάλληλος πού παίρνει 800 εὐρώ. Εἶμαι στήν ἀνώτερη βαθμίδα καί πληρώνομαι. Τά στοιχεῖα θά τά δώσω καί εἶναι ὅλα καθαρά».

Βεβαίως, θά ἦταν πολύ πιό καθαρά γιά ὅλους καί γιά τόν ἴδιο τόν πρόεδρο τῆς ΓΣΕΕ ἄν ἡ ὑποχρέωσις ὑποβολῆς ««πόθεν ἔσχες»» ὑπῆρχε. Ἐφ’ ὅσον εἶναι καθαρός, ὅπως λέγει, θά τό παρουσίαζε καί θά τελείωνε ἡ σχετική φιλολογία. Ὅμως οὔτε αὐτός οὔτε ἄλλος ἐκ τῶν μεγαλοσχήμων συνδικαλιστῶν πού μεσουρανοῦν τίς τελευταῖες δεκαετίες ἐσκέφθη νά τό ζητήσει. Καί ὅμως θά μποροῦσε νά εἶχε τεθεῖ σέ διάφορες φάσεις τῆς πολιτικῆς ζωῆς κατά τίς ὁποῖες ἡ ὑποχρέωσις ὑποβολῆς «πόθεν ἔσχες» ἐπεξετάθη ἀπό τά πολιτικά πρόσωπα καί σέ διάφορες τάξεις ἐπαγγελματιῶν. Εἶχαν ἄραγε νά κρύψουν κάτι κάποιοι ἐκ τῶν συνδικαλιστῶν καί παρέλειψαν νά ζητήσουν νά ὑπαχθοῦν στίς διατάξεις περί «πόθεν ἔσχες»;

Θά ἔπρεπε νά γνωρίζουν ὅτι «ἡ γυναῖκα τοῦ Καίσαρος δέν ἀρκεῖ νά εἶναι τιμία, πρέπει καί νά φαίνεται». Δέν θέλουμε νά πιστεύσουμε ὅτι κάποιοι δέν εἶναι τίμιοι, ἀλλά θά ἔπρεπε νά τό ἔχουν σκεφθεῖ. Σέ μιά ἐποχή κατά τήν ὁποία βασικό αἴτημα τῆς κοινωνίας εἶναι ἡ διαφάνεια, δέν μπορεῖ ὁ συνδικαλισμός νά ἐξαιρεῖται. Δεδομένου μάλιστα ὅτι πλέον οἱ ἐπαγγελματικές ἑνώσεις καί ὁμοσπονδίες ἀναλαμβάνουν ἐπιμορφώσεις καί ἄλλες χρηματοδοτούμενες ἐργασίες (εἴτε ἀπό ἐθνικά εἴτε ἀπό εὐρωπαϊκά κονδύλια), ὁπότε τόσο οἱ θεσμοί ὅσο καί τά πρόσωπα ἔχουν κάθε λόγο νά θέλουν νά μήν ὑπάρχουν περιθώρια νά κατηγορηθοῦν γιά κάτι σχετικό μέ τήν διάθεση τῶν χρημάτων πού διαχειρίζονται.

Πλέον πρέπει νά ἔχει γίνει κατανοητό ἀπό ὅλους ὅτι ἡ ἐπιβολή τοῦ «πόθεν ἔσχες» θά λειτουργήσει ὑπέρ τοῦ συνδικαλισμοῦ καί τῶν συνδικαλιστῶν, διότι θά διαλύσει τα νέφη πού ἐνδεχομένως συσκοτίζουν τήν κατάσταση καί δημιουργοῦν ὑπόνοιες μαύρου χρήματος.

Στήν συγκεκριμένη περίπτωση, ἀσφαλῶς ἐπικροτοῦμε τό γεγονός ὅτι ἡ Ἀρχή γιά τό βρώμικο χρῆμα ἐκινητοποιήθη ἐπί τῇ βάσει ἐρεύνης τήν ὁποία διεξήγαγε ἀρκετό χρόνο τώρα καί προχώρησε σέ δεσμεύσεις περιουσιακῶν στοιχείων καί ἀποκαλύψεις. Περιμένομε ἀπό τήν ὁλοκλήρωση τῆς ἐρεύνης νά ἀποκαλυφθοῦν ὅλα ὅσα θά ἦσαν ἤδη γνωστά ἐάν ὑπῆρχε ἡ ὑποχρέωσις τῶν συνδικαλιστῶν νά ὑποβάλλουν δήλωση «πόθεν ἔσχες».

Συνδικαλιστές χωρίς «πόθεν ἔσχες»

Αλλαγή στρατηγικής από τη Μόσχα – Σ.Λαβρόφ: «Θα απελευθερώσουμε όλα τα εδάφη από το Χάρκοβο έως την Οδησσό»!

Από
pcuser
-
0

«Θα εξαλείψουμε την ικανότητα του Κιέβου να αποτελεί στρατιωτική απειλή για τη Μόσχα»

O υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, σε δηλώσεις του, υπογράμμισε πως «η Ρωσία θα ολοκληρώσει την απελευθέρωση του Ντονμπάς και της Νοβορωσίας», δηλαδή όλης της νότιας Ουκρανίας συμπεριλαμβανομένης και της Οδησσού!

Εάν το παραπάνω αντικατοπτρίζει  και τη θέση του Κρεμλίνου, που ειναι αυτονόητο, τότε αυτό σημαίνει μια τεράστια  μετατόπιση της ρωσικής στρατηγικής στην Ουκρανία, Εκεί που το Κρεμλίνο έθετε ως όρο μόνο την απομάκρυνση από το Ντόνετσκ (δηλαδή του 20% των εδαφών που ελέγχουν ακόμη οι Ουκρανοί) για την επίτευξη ειρήνης τώρα δημιουργούνται νέα δεδομένα με την κατάληψη πρακτικά όλης της νότιας Ουκρανίας.

Και δεν είναι μόνο αυτό: Ο όρος “Novorossiya”περιλαμβάνει όχι μόνο τις ήδη κατεχόμενες περιοχές (Κριμαία, Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα), αλλά και ολόκληρες τις περιφέρειες του Χαρκόβου του Ντνίπρο, μέχρι την Οδησσό, δηλαδή βόρεια (Χάρκοβο), κεντρικά και νότια μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα.

«Η Ρωσία θα διασφαλίσει την αποκατάσταση των γλωσσικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων για τους Ρώσους στην υπόλοιπη Ουκρανία και θα εξαλείψει την ικανότητα του Κιέβου να αποτελεί στρατιωτική απειλή για τη Μόσχα», πρόσθεσε.

 

Η δήλωση του Σ.Λαβρόφ στις 15 Φεβρουαρίου 2026, σε εκδήλωση του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, επαναλαμβάνει τους στόχους της Ρωσίας: προσάρτηση του Ντονμπάς και της Νοβορωσίας μέσω δημοψηφισμάτων 2014-2022, αποκατάσταση των δικαιωμάτων των ρωσόφωνων υπό τον έλεγχο του Κιέβου και εξάλειψη της στρατιωτικής ικανότητας της Ουκρανίας να απειλήσει τη Ρωσία.

Ιστορικά ο όρος Νοβορωσία ήταν η επαρχία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (1764-1917), μετά την κατάκτηση της Κριμαίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Περιλάμβανε τη βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας, την Ταυρίδα, το Ζαπορίζια, το Πριάζοβια (Αζοφική Θάλασσα), την Κριμαία, και περιοχές γύρω από τον ποταμό Κουμπάν.

Κύριες πόλεις ήταν το Ντνίπρο (πρώην Εκατερινοσλάβ), η Χερσώνα, η Οδησσός, η Μαριούπολη, η Σεβαστούπολη, το Νικολάιεφ, η Μελιτόπολη κλπ.

Ήταν αποικία με μείγμα εθνοτήτων (Ρώσοι, Ουκρανοί, Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι,Γερμανοί), υπό τον Γκριγκόρι Ποτέμκιν. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, ενσωματώθηκε στην Ουκρανική ΣΣΔ.

Ο όρος αναβίωσε από τη Ρωσία το 2014, μετά την κατάληψη της Κριμαίας. Οιρωσόφωνοι πληθυσμοί στο Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ (Ντονμπάς) κήρυξαν την “Ομοσπονδία της Νοβορωσίας”, στοχεύοντας σε νοτιοανατολική Ουκρανία (Χάρκοβο, Λουγκάνσκ, Ντονέτσκ, Χερσόν, Νικολάιεφ, Οδησσός). Δεν αναγνωρίστηκε διεθνώς και το θέμα “πάγωσε” το 2015.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/s-lavrof-i-rosia-tha-oloklirosei-tin-apeleytherosi-tou-ntonmpas-kai-tis-novorosias/

Βρετανία: «Οι άντρες μπορούν πλέον να ντύνονται ως γυναίκες στην εργασία τους»!

Από
pcuser
-
0

Καταργείται ο παραδοσιακός τρόπος ντυσίματος στα γραφεία

Πολλοί χώροι εργασίας έχουν χαλαρώσει τους… ενδυματολογικούς τους κανόνες τα τελευταία χρόνια, με τους άνδρες να μην υποχρεούνται πλέον να φορούν κοστούμι και γραβάτα, ούτε οι γυναίκες να φορούν κοστούμια και ψηλοτάκουνα.

Με την αύξηση της εργασίας από το σπίτι και την έμφαση στην άνεση, οι επιχειρήσεις έχουν καταργήσει τους αυστηρούς κανόνες για το τι να φορούν στην εργασία.

Ωστόσο, η Τράπεζα της Αγγλίας εισήγαγε νέες οδηγίες που απειλούν να διαταράξουν δεκαετίες παράδοσης στην Βρετανία.

Σύμφωνα με τους κανόνες, «είναι ευπρόσδεκτος όποιος θέλει να φορέσει κοστούμι με ψηλοτάκουνα» ανεξάρτητα από το φύλο του, ενώ «οι τρανς άνδρες μπορούν να φορούν μεγάλα σκουλαρίκια σκιές ματιών» και «οι τρανς γυναίκες μπορούν να έχουν τρίχες στο πρόσωπο».

Οι οδηγίες έχουν σχεδιαστεί για το προσωπικό της Τράπεζας της Αγγλίας ώστε να ντύνεται με τρόπο που τους επιτρέπει να εναλλάσσονται μεταξύ της παρουσίασης ως άνδρας ή γυναίκα «μέσα στην ίδια ενδυμασία».

 

Ένα «άτομο “ρευστού” φύλου (δηλαδή που… ρέει ανάμεσα στα φύλα) μπορεί να φοράει κοστούμι στη δουλειά κάποιες μέρες και φόρεμα άλλες μέρες», αναφέρουν οι ενημερωμένοι κανόνες.

Ο νέος ενδυματολογικός κώδικας, που είδε η The Telegraph, αποτελεί μέρος των Οδηγιών Ισότητας και Μετάβασης των μεταβατιστών στην Εργασία της Τράπεζας της Αγγλίας.

Ένας εκπρόσωπος της Τράπεζας της Αγγλίας δήλωσε:

«Η αποστολή της τράπεζας είναι να διατηρεί τη νομισματική και χρηματοοικονομική σταθερότητα. Ως εργοδότης, ακολουθούμε τους σχετικούς νόμους».

Οι οδηγίες έρχονται σε αντίθεση με τους μακροχρόνιους άγραφους κανόνες της πόλης σχετικά με τον τρόπο ντυσίματος, με τα καφέ παπούτσια παραδοσιακά να μην γίνονται δεκτά με εύνοια.

Για δεκαετίες, ήταν αποδεκτό ότι οι νέοι άνδρες πρέπει να φορούν μπλε κοστούμια, ενώ τα ανώτερα στελέχη φορούν γκρι.

Ωστόσο, οι αλλαγές της τράπεζας κινδυνεύουν να καταστρέψουν χρόνια παράδοσης.

Αυτό έρχεται μετά την έκδοση οδηγιών προς το προσωπικό σχετικά με το πώς να συμπεριλάβει τους τρανς συναδέλφους, οι οποίες περιλαμβάνουν την αναφορά σε αυτούς με «νεο-αντωνυμίες» αντί για παραδοσιακές αντωνυμίες όπως «αυτός», «αυτή» και «αυτοί».

https://www.pronews.gr/koinonia/vretania-oi-antres-mporoun-pleon-na-ntynontai-os-gynaikes-stin-ergasia-tous/

Ουκρανία: Νέες φωτογραφίες με πυροβόλα του ΕΣ που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο κατά της Ρωσίας

Από
pcuser
-
0

Μεγάλες οι ποσότητες των όπλων που έχουν παραχωρηθεί – Έχουν αδειάσει οι αποθήκες

Απίστευτες είναι οι ποσότητες των όπλων και των πυρομαχικών που δίνουν οι ΕΔ και κυριότερα ο ΕΣ στο καθεστώς του Κιέβου προκειμένου να χρησιμοποιηθούν κατά της Ρωσίας.

Η κυβέρνηση συνεχίζει να αδειάζει τις αποθήκες όπλων του ΕΣ αδιαφορώντας αν τα αποθέματα αυτά -όσο παλιά και αν είναι- θα μπορούσαν να αποβούν χρήσιμα για την άμυνα της χώρας σε κρίσιμες περιπτώσεις.

Τώρα νέες φωτογραφίες δείχνουν πυροβόλα Μ101Α1 των 105 χλστ. του ΕΣ να χρησιμοποιούνται από τους Ουκρανούς στα μέτωπα της Ανατ. Ουκρανίας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/oukrania-nees-fotografies-me-pyrovola-tou-es-pou-xrisimopoiountai-ston-polemo-kata-tis-rosias/

Τομ Μπάρακ: Ο στενός συνεργάτης του Τραμπ διατηρούσε τακτική επικοινωνία με τον Έπσταϊν – Στο φως πάνω από 100 μηνύματα

Από
pcuser
-
1
U.S. Ambassador to Turkey Tom Barrack speaks during the Concordia Annual Summit in New York, Wednesday, Sept. 24, 2025. (AP Photo/Andres Kudacki)

Ο Τομ Μπάρακ υπηρετεί σήμερα ως πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και θεωρείται στενός φίλος του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο επί μακρόν έμπιστος του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, Τομ Μπάρακ, που σήμερα υπηρετεί ως πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος στη Συρία, διατηρούσε τακτική και στενή επικοινωνία με τον Τζέφρι Έπσταϊν για χρόνια μετά την καταδίκη του Έπσταϊν το 2008, όπως προκύπτει από ανάλυση του CBS News σε περισσότερα από 100 γραπτά μηνύματα και ανταλλαγές email από τα πρόσφατα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η αλληλογραφία κατατάσσει τον Μπάρακ, έναν δισεκατομμυριούχο με διεθνή δραστηριότητα, σε έναν κύκλο πλούσιων και επιδραστικών προσώπων που διατηρούσαν κοινωνικές επαφές με τον Έπσταϊν ακόμη και όταν το ποινικό του παρελθόν είχε γίνει ευρέως γνωστό. Η σχέση τους συνεχίστηκε ακόμη και αφότου ο Μπάρακ έγινε ιδιαίτερα δραστήριος στη συγκέντρωση χρημάτων για την προεκλογική εκστρατεία του 2016 του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ αργότερα ηγήθηκε της επιτροπής ορκωμοσίας του και αποτελούσε συχνή παρουσία στον Λευκό Οίκο.

Κατά καιρούς, ο Έπσταϊν φαινόταν να θεωρεί τον Μπάρακ ως πιθανό δίαυλο για τη μεταβίβαση πληροφοριών προς τον Τραμπ, αν και τα διαθέσιμα αρχεία δείχνουν ότι η επικοινωνία γινόταν μόνο προς μία κατεύθυνση. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι οι επικοινωνίες του Έπσταϊν διαβιβάστηκαν στον Τραμπ ή ότι ο Τραμπ επικοινώνησε με τον Έπσταϊν μέσω του Μπάρακ.

Δεν υπάρχουν επίσης στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι ο Μπάρακ συμμετείχε ή είχε γνώση οποιασδήποτε συνεχιζόμενης εγκληματικής δραστηριότητας του Έπσταϊν. Αντιθέτως, τα μηνύματα τεκμηριώνουν τη συνέχιση προσωπικών και επαγγελματικών επαφών σε μια περίοδο κατά την οποία ο Έπσταϊν προσπαθούσε να επανενταχθεί στους ελίτ κοινωνικούς και οικονομικούς κύκλους. Οι ανταλλαγές μηνυμάτων περιλαμβάνουν προσκλήσεις σε ιδιωτικές κατοικίες, συστάσεις σε διπλωμάτες και επενδυτές, καθώς και συζητήσεις για επιχειρηματικές ευκαιρίες. Δείχνουν επίσης ότι ο Έπσταϊν ενθάρρυνε επανειλημμένα τον Μπάρακ να μεταφέρει τις επικοινωνίες σε εφαρμογές κρυπτογραφημένων μηνυμάτων, τα αρχεία των οποίων δεν περιλαμβάνονται στη δημοσιοποίηση της κυβέρνησης.

Ο Μπάρακ, 78 ετών, είναι ιδρυτής και πρώην πρόεδρος μιας εισηγμένης εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητα που διέθετε εκτεταμένες συμμετοχές στους τομείς των ξενοδοχείων και των καζίνο και το 2008 αγόρασε το Neverland Ranch του Michael Jackson. Αναδείχθηκε στον πολιτικό χώρο ως κορυφαίος συγκεντρωτής πόρων για την προεδρική υποψηφιότητα του φίλου του, Ντόναλντ Τραμπ, το 2016. Μετά τις εκλογές, ο Μπάρακ έγινε στενός σύμβουλος του Τραμπ, ιδίως σε ζητήματα που αφορούν τη Μέση Ανατολή.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/696576/tom-mparak-o-stenos-synergatis-toy-tramp-diatiroyse-taktiki-epikoinonia-me-ton-epstain-sto-fos-pano-apo-100-minymata/

Δημοσία δαπάνη η κηδεία της Άννας Ψαρούδα – Μπενάκη: Το αντίο από τον πολιτικό κόσμο

Από
pcuser
-
1
Φωτογραφία αρχείου που απεικονίζει την Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη. Η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα πέθανε σε ηλικία 92 ετών, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026. Η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα υπήρξε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ ήταν Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Πολιτική και πολιτειακή ηγεσία του τόπου αποτίουν φόρο τιμής στην Άννα Ψαρούδα

Δημοσία δαπάνη θα τελεστεί η κηδεία της πρώην Προέδρου της Βουλής, Άννας Ψαρούδα – Μπενάκη με απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών.

Όπως έγινε γνωστό νωρίτερα σε ηλικία 92 ετών απεβίωσε η πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα, περιτριγυρισμένη από την οικογένειά της.

Η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα υπήρξε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την Προεδρία της Βουλής, καθώς και η πρώτη γυναίκα που εξελέγη Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, με μακρά και πολυσχιδή ακαδημαϊκή πορεία.

Ποια ήταν η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα. Υπήρξε σύζυγος του Ιστορικού της Φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη.

Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, λαμβάνοντας το Πτυχίο Νομικής το 1957. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Κολωνίας και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου το 1961 από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. Εργάστηκε για μεγάλα χρονικά διαστήματα ως ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλάνκ (Max-Planck) Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, του οποίου διετέλεσε συνεργάτης. Η ερευνητική της δραστηριότητα οδήγησε στη διατριβή επί Υφηγεσίας (1971) και σε σημαντικό αριθμό επιστημονικών έργων.

Διένυσε όλα τα στάδια της πανεπιστημιακής ιεραρχίας στη Νομική Σχολή Αθηνών – από Βοηθός και Επιμελήτρια έως Υφηγήτρια και Καθηγήτρια – κατά την περίοδο 1962-2001, διδάσκοντας Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Υπό την καθοδήγησή της, στην Ελλάδα και στη Γερμανία, εκπονήθηκαν διδακτορικές διατριβές από νέους επιστήμονες που σήμερα κατέχουν πανεπιστημιακές θέσεις.

Στην πολιτική εισήλθε το 1981 ως βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και επί 28 χρόνια εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Αθηνών, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009. Διετέλεσε Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-1992), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-1993) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007). Συμμετείχε ενεργά σε σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και στις διαδικασίες Αναθεώρησης του Συντάγματος.

Κατά τη θητεία της στην Προεδρία της Βουλής έδωσε έμφαση στην κοινοβουλευτική διπλωματία, πραγματοποιώντας επίσημες επισκέψεις σε Κοινοβούλια χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία) και της Νότιας Αμερικής (Χιλή), με ιδιαίτερη μέριμνα για τον απόδημο Ελληνισμό, ενώ φιλοξένησε αντίστοιχες αποστολές στην Ελλάδα.

Συνεργάστηκε με διεθνείς οργανισμούς και εκπροσώπησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο στη διαδικασία κατάρτισης του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ συμμετείχε στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Από το 1976 διηύθυνε το περιοδικό «ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ», ένα από τα παλαιότερα και εγκυρότερα επιστημονικά περιοδικά στον χώρο των Ποινικών Επιστημών και της δικαστηριακής πρακτικής στην Ελλάδα, συμβάλλοντας και η ίδια με πλήθος άρθρων και σχολίων.

Υπήρξε δικηγόρος Αθηνών με ειδίκευση σε ποινικές υποθέσεις από το 1962 έως το 2008 και συγγραφέας πολλών βιβλίων και μελετών Ποινικού Δικαίου, Ποινικής Δικονομίας και πολιτικού προβληματισμού.

Στις 29 Απριλίου 2010 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Ποινικού Δικαίου. Μιλούσε και έγραφε γερμανικά, αγγλικά και γαλλικά.

Το μήνυμα του Νικήτα Κακλαμάνη

Συλλυπητήριο μήνυμα για την απώλειά της έστειλε ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης με δήλωσή του στην οποία αναφέρει:

«Με βαθιά θλίψη και ιδιαίτερη συγκίνηση αποχαιρετώ σήμερα την Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη.

Η Άννα δεν υπήρξε μόνο μία εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Υπήρξε μια σπάνια γυναίκα με ισχυρή πνευματική συγκρότηση, βαθιά νομική κατάρτιση και αταλάντευτη προσήλωση στους δημοκρατικούς θεσμούς.

Για εμένα υπήρξε και φίλη. Ένας άνθρωπος με ευθύ λόγο, καθαρή σκέψη και αυθεντική ευγένεια.

Ως πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, άνοιξε δρόμους σε μια εποχή που οι θεσμοί δοκιμάζονταν από τη δυσπιστία και την απαξίωση. Υπηρέτησε το Κοινοβούλιο με κύρος, σοβαρότητα και βαθιά επίγνωση της ιστορικής ευθύνης που συνεπάγεται το αξίωμα. Η παρουσία της στην Προεδρία της Βουλής υπήρξε ουσιαστική και καθοριστική για την ενίσχυση της θεσμικής λειτουργίας και του κοινοβουλευτικού ήθους.

Διακεκριμένη νομικός και πανεπιστημιακός, με σπουδές στη Γερμανία, υπηρέτησε την επιστήμη του Ποινικού Δικαίου με συνέπεια και βάθος. Ως Υπουργός Δικαιοσύνης και Υπουργός Πολιτισμού, αλλά και ως Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, απέδειξε ότι η δημόσια προσφορά μπορεί να συνδυάζει γνώση, ευαισθησία και υψηλό αίσθημα καθήκοντος.

Η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη ανήκει πλέον στην Ιστορία του τόπου. Άφησε πίσω της ένα αποτύπωμα διακριτό και φωτεινό. Ένα αποτύπωμα ήθους, θεσμικής προσήλωσης και ανιδιοτελούς προσφοράς.

Αποχαιρετώ μια φίλη και μια μεγάλη κυρία της πολιτικής και της επιστήμης με σεβασμό και ευγνωμοσύνη.

Στην οικογένειά της και στους οικείους της εκφράζω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια».

Κ. Μητσοτάκης: Περνά στην ιστορία έχοντας αφήσει ισχυρό το αποτύπωμά της

«Μαζί με όλους τους Έλληνες και κάθε Νεοδημοκράτη αποχαιρετώ με θλίψη και σεβασμό την ‘Αννα Ψαρούδα. Την πρώτη γυναίκα πρόεδρο της βουλής, αλλά και την πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε της Ακαδημίας Αθηνών. Μία ξεχωριστή νομική προσωπικότητα. Και μία Ελληνίδα που επί χρόνια τίμησε την Αθήνα ως βουλευτής και τη χώρα μας ως υπουργός σε κρίσιμα χαρτοφυλάκια» αναφέρει σε ανάρτησή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την απώλεια της Αννας Ψαρούδα-Μπενάκη.

«Η ‘Αννα περνά, τώρα, στην ιστορία έχοντας αφήσει ισχυρό το αποτύπωμά της στην επιστήμη και στη δημόσια ζωή. Ταυτόχρονα, όμως, περνά και στη μνήμη όλων ως υπόδειγμα πολιτικού και διανοούμενου. Με έγκυρες και τεκμηριωμένες θέσεις, ηθική στάση και μετριοπαθή συμπεριφορά. Με σταθερή επιδίωξη την ενότητα και τη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων», σημειώνει.

«Είμαστε τυχεροί όσοι συνεργαστήκαμε μαζί της, καθώς η ευγενική μορφή και οι πολύτιμες σκέψεις της θα μας συνοδεύουν για πάντα. Γιατί η ‘Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη μας αφήνει πλούσια παρακαταθήκη: την εθνική προσήλωση, την παραταξιακή συνέπεια και την αθόρυβη προσφορά. Μία αληθινή κυρία της πολιτικής, της επιστήμης και της κοινωνικής δράσης» συμπληρώνει ο πρωθυπουργός υπογραμμίζοντας ότι η σκέψη του είναι κοντά στην οικογένεια και τους αμέτρητους φίλους της.

Μαρινάκης: Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη υπηρέτησε το δημόσιο βίο με αξιοπρέπεια

«Με σεβασμό και βαθιά συγκίνηση αποχαιρετούμε την ‘Αννα Ψαρούδα Μπενάκη, μια σπουδαία νομικό και πολιτικό, η οποία υπηρέτησε με αφοσίωση τη δημοκρατία και τους θεσμούς. Η πορεία της υπήρξε ταυτισμένη με τη σοβαρότητα και τη θεσμική προσήλωση» αναφέρει σε ανάρτησή του ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.

«Ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της βουλής των Ελλήνων, άφησε το δικό της διακριτό αποτύπωμα, τιμώντας τον κοινοβουλευτισμό και συμβάλλοντας στη θωράκιση της λειτουργίας του κοινοβουλίου. Υπηρέτησε το δημόσιο βίο με αξιοπρέπεια και βαθιά πίστη στις αξίες της δημοκρατίας» συμπληρώνει. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της υπογραμμίζοντας: «η μνήμη και η παρακαταθήκη της θα μας συνοδεύουν».

ΝΔ: Σπάνια γυναίκα

«Η οικογένεια της Νέας Δημοκρατίας αποχαιρετά με θλίψη και ιδιαίτερη συγκίνηση ένα ιστορικό στέλεχός της, την ‘Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη. Την πρώτη γυναίκα πρόεδρο της βουλής, αλλά και την πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το αξίωμα της προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών» αναφέρει σε ανακοίνωσή το γραφείο Τύπου της ΝΔ.

Γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμπλήρωσε τις σπουδές της στο ποινικό δίκαιο στη Βόννη και στο Φράιμπουργκ και έγινε διδάκτωρ του ποινικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Το 1978 έγινε καθηγήτρια ποινικού δικαίου του ΕΚΠΑ.

Η πολιτική της καριέρα ξεκίνησε το 1981, όταν και εξελέγη βουλευτής επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Το 1985 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών και έκτοτε εκλεγόταν συνεχώς έως το 2009 στην ίδια περιφέρεια.

Το 1989 διετέλεσε αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και υπουργός Πολιτισμού στην Κυβέρνηση Τζαννετάκη. Υπηρέτησε επίσης ως αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού (1990-1991), υπουργός Πολιτισμού (1991-1992) και υπουργός Δικαιοσύνης (1992-1993) στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Τον Οκτώβριο του 1996 ήταν η πρώτη γυναίκα που προτάθηκε ποτέ για πρόεδρος της βουλής, ενώ το 2004 εξελέγη πρόεδρος της βουλής των Ελλήνων.

Η πολιτική της διαδρομή υπήρξε σπουδαία όσο και η προσφορά της στην επιστήμη. Το 2010 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα του ποινικού δικαίου, ενώ το 2020 διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

«Η διαδρομή της ‘Αννας Ψαρούδα-Μπενάκη στα κοινά χαρακτηρίστηκε από θάρρος, οξυδέρκεια, πολιτική σοφία και αφοσίωση στο καθήκον. ‘Αφησε πίσω της σημαντικό έργο στα υπουργεία στα οποία υπηρέτησε και άσκησε υποδειγματικά τα καθήκοντά της ως προέδρου της βουλής, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στη λειτουργία του κοινοβουλίου με τη συνέπεια, τη νηφαλιότητα και την προσήλωσή της στη συνταγματική τάξη, κερδίζοντας την εκτίμηση όλου του πολιτικού κόσμου. Ήταν όμως και μια σπάνια γυναίκα που ξεχώρισε για το ήθος, την ευγένεια και την ποιότητά της» αναφέρει η ΝΔ εκφράζοντας ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της.

ΠΑΣΟΚ: Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους της

«Η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη πίστευε βαθιά στις αξίες του διαλόγου, της συνεννόησης και του σεβασμού του κράτους δικαίου», γράφει το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ για την απώλειά της και συνεχίζει: «Αξίες που υπηρέτησε και ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής. Διακεκριμένη ακαδημαϊκός, πολιτικός με μετριοπάθεια και ήθος. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους της και τους πολιτικούς συνοδοιπόρους της».

ΣΥΡΙΖΑ: Συλλυπητήρια στους συγγενείς και την πολιτική της οικογένεια

Έφυγε από τη ζωή η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα, πρώην βουλεύτρια της ΝΔ επί σειρά ετών και πρώην υπουργός, η οποία έγραψε τη δική της πορεία στην κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου, ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής. Υπήρξε επίσης η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στους συγγενείς, τους οικείους της και στην πολιτική της οικογένεια, τη Νέα Δημοκρατία.

Τασούλας: Κατόρθωσε να υπερβεί τα συνήθη μέτρα

«Κατόρθωσε να υπερβεί τα συνήθη μέτρα, να πρωτεύσει σε όλα τα πεδία δράσης στα οποία επέλεξε να συμμετάσχει και το 2004 να αναχθεί επάξια ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, δηλώνει για την Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων. Τασούλας, σε συλληπητήριο μήνυμά του.

Όπως υπογραμμίζει: « Η απώλεια της Άννας Ψαρούδα- Μπενάκη προκαλεί θλίψη και περισυλλογή όχι μόνο στους οικείους και τους φίλους της, όχι μόνο σε όσους είχαμε την τιμή να την γνωρίσουμε, να συνεργαστούμε ή απλώς να ανταλλάξουμε απόψεις μαζί της κατά την μακρά και πυκνή διαδρομή της στην πολιτική και τον ακαδημαϊκό χώρο, αλλά και σε όλους τους πολίτες που εκτίμησαν την προσωπικότητα και την προσφορά της.

Με ήθος και σεβασμό προς όλους, με τη χαρακτηριστική της λιτότητα ύφους, την παρρησία και την τόλμη στον λόγο καθώς και την μόρφωση, την καλλιέργεια και την ευγένεια στους τρόπους κατόρθωσε να υπερβεί τα συνήθη μέτρα, να πρωτεύσει σε όλα τα πεδία δράσης στα οποία επέλεξε να συμμετάσχει και το 2004 να αναχθεί επάξια ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

Με βαθιά γνώση των κοινοβουλευτικών θεσμών ενίσχυσε το κύρος του Κοινοβουλίου και υπηρέτησε τη Δημοκρατία κατακτώντας τον σεβασμό όλων, από όλες τις πτέρυγες και τα κόμματα της Βουλής. Πολιτική και πνευματική προσωπικότητα του τόπου μας, η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη συνδύασε την αγάπη για την Ελλάδα, την αφοσίωση στην ακαδημαϊκή διδασκαλία, την διακονία στην νομική επιστήμη και το πάθος για την προσφορά στα κοινά, γεγονός που την κατέστησε ως την πολιτικό και ακαδημαϊκό που πρώτευσε όχι μόνο στο Κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση, αλλά και στην Ακαδημία Αθηνών όπου αναδείχθηκε ως εξέχων μέλος στην έδρα του Ποινικού Δικαίου και στη συνέχεια Πρόεδρός της.

Με το πέρασμά της από τη ζωή η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη κατόρθωσε να αποτελέσει υπόδειγμα όχι μόνο για τις γυναίκες επιστήμονες με θέληση συμμετοχής στην πολιτική, αλλά και για κάθε νέο και νέα που πιστεύει ότι η ευπρέπεια, η υψηλή κατάρτιση, η αίσθηση καθήκοντος, η γνησιότητα και η ποιότητα του χαρακτήρα θα είναι πάντοτε και ανεξαρτήτως συρμών στοιχεία αναντικατάστατα στο πολιτικό και ακαδημαϊκό γίγνεσθαι. Εκφράζω τα βαθιά και ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους της.»

Κώστας Καραμανλής: Η πορεία της χαρακτηρίστηκε από ευγένεια, μετριοπάθεια, θεσμική υπευθυνότητα

« Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αποχαιρετούμε σήμερα με συγκίνηση την πρώην -και πρώτη γυναίκα – πρόεδρο της Βουλής και της Ακαδημίας Αθηνών ‘Αννα Ψαρούδα Μπενάκη. Μια διακεκριμένη επιστήμονα, μια πολιτικό πρότυπο ήθους και προσφοράς, μια σπουδαία γυναίκα που γκρέμισε στερεότυπα και έγινε σύμβολο ισότητας στην πατρίδα μας» αναφέρει σε δήλωσή του ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής για την απώλεια της Αννας Ψαρούδα Μπενάκη, εκφράζοντας τα συλλυπητήρια του στους οικείους της.

Σημειώνει ότι η πορεία της στον δημόσιο βίο και ειδικά στο Κοινοβούλιο χαρακτηρίστηκε από ευγένεια, μετριοπάθεια, θεσμική υπευθυνότητα και σοβαρότητα που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, σήμερα, δυστυχώς, αποτελούν ζητούμενα.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/696625/dimosia-dapani-i-kideia-tis-annas-psaroyda-mpenaki-to-antio-apo-ton-politiko-kosmo/

 Πολιτιστικές επιλογές

Από
anixneuseis
-
1

Stephanie Bai

Senior associate editor

 

Καλωσορίσατε στην κυριακάτικη πολιτιστική έκδοση του The Daily, όπου ένας αρθρογράφος ή επιμελητής του The Atlantic αποκαλύπτει τι τον κρατά δημιουργικά και ψυχαγωγικά απασχολημένο. Η σημερινή μας καλεσμένη είναι η Sally Jenkins, αρθρογράφος του περιοδικού, η οποία έχει γράψει για τον άνθρωπο που «έσπασε» τους νόμους της φυσικής, για αθλητές που συνεχίζουν να αγωνίζονται και μετά τα 40 τους, καθώς και για το πώς μπορεί να εξυγιανθεί το χαοτικό τοπίο του πανεπιστημιακού αθλητισμού.

Η Sally δηλώνει ευχάριστα έκπληκτη από τον ανάλαφρο τόνο του A Knight of the Seven Kingdoms. Προτείνει επίσης να ακούσει κανείς την εκδοχή του 2000 του «Both Sides Now» από τη Joni Mitchell, να επισκεφθεί το Massachusetts Museum of Contemporary Art και να παρακολουθήσει την ταινία I’m Not There για τη μωσαϊκή, πολυεπίπεδη αφηγηματική της δομή.

Sally Jenkins

Staff writer

 

 Πολιτιστικές προτιμήσεις

Image

Image

Image

Image

Η τηλεοπτική σειρά που απολαμβάνω περισσότερο αυτή την περίοδο:
Στην αυτοβιογραφία του Bring on the Empty Horses, ο David Niven αφηγείται μια ιστορία από το Χόλιγουντ, όπου ο σεναριογράφος Charles MacArthur ρωτά τον Charlie Chaplin πώς μπορεί να κάνει ξανά πρωτότυπη τη γνωστή κωμική σκηνή με κάποιον που γλιστρά σε μια μπανανόφλουδα. Ο Τσάπλιν του προτείνει να ξεκινήσει με μια κυρία που περπατά στον δρόμο, να κόψει σε πλάνο της μπανανόφλουδας στο πεζοδρόμιο, την οποία η κυρία προσπερνά — και αμέσως μετά να τη δούμε να πέφτει σε ένα ανοιχτό φρεάτιο.

Το A Knight of the Seven Kingdoms ενσαρκώνει αυτή την αρχή της καλής σεναριακής γραφής. Η πρίκουελ σειρά λειτουργεί ως μια επιστροφή σε μια πιο αθώα αφήγηση, μετά την αδυσώπητη σκληρότητα του Game of Thrones. Αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα του πώς μπορείς να αιχμαλωτίσεις θεατές που πίστευαν ότι τίποτα πλέον δεν θα μπορούσε να τους εκπλήξει.

Το επερχόμενο ψυχαγωγικό γεγονός που περιμένω περισσότερο:
Η επόμενη σεζόν του The Diplomat — ό,τι κι αν επιφυλάσσει. Από τις πιο ευφυώς γραμμένες σειρές των τελευταίων ετών. Επίσης το Project Hail Mary, γιατί δεν υπάρχουν κακές ταινίες για το διάστημα, όπως δεν υπάρχουν κακές ταινίες ληστείας.

Ένας ηθοποιός που θα έβλεπα σε οτιδήποτε:
Η Meryl Streep, φυσικά. Υπάρχει κάτι σχεδόν «αθλητικό» στην υποκριτική της — όχι σωματικά, αλλά στη σταθερή της άρνηση να προσφέρει οτιδήποτε λιγότερο από το απόλυτο των δυνατοτήτων της.

Αγαπημένο blockbuster και αγαπημένη καλλιτεχνική ταινία:
Για blockbuster, το Aliens, γιατί εγκαινίασε τη δυναμική παρουσία της γυναίκας-ηρωίδας δράσης. Χωρίς τη Sigourney Weaver να σκορπά φωτιά, δεν θα υπήρχε η Uma Thurman στο Kill Bill ούτε η Charlize Theron ως Imperator Furiosa στο Mad Max: Fury Road.

Ως καλλιτεχνική ταινία, το Tár — αν κατατάσσεται εκεί. Αν όχι, τότε το I’m Not There, το οποίο έχω δει περίπου επτά φορές. Με μάγεψε η μωσαϊκή, πολυεπίπεδη δομή του.

Το καλύτερο μυθιστόρημα που διάβασα πρόσφατα και το καλύτερο έργο μη μυθοπλασίας:
Καλύτερο μυθιστόρημα είναι το What We Can Know του Ian McEwan. Σε παρασύρει σε έναν σωματικό και ψυχολογικό κόσμο απολύτως πειστικό, παρότι γνωρίζεις ότι πρόκειται για καθαρή επινόηση — έναν κόσμο που καταφέρνει να μοιάζει ταυτόχρονα προφητικός και αρχαϊκός. Για να σε κάνει να πιστέψεις ακόμη και τα πιο απίθανα, ο συγγραφέας οφείλει να γράψει με απόλυτη ψυχολογική αξιοπιστία από την οπτική του ήρωα· και αυτό είναι πολύ δυσκολότερο από την ίδια την πλοκή.

Ως προς τη μη μυθοπλασία, η πολύτομη βιογραφία του Abraham Lincoln από τον Sidney Blumenthal. Υποτιμημένο έργο· νομίζεις ότι τα έχεις ακούσει όλα για τον Λίνκολν, κι όμως ο Blumenthal φέρνει στο φως πλήθος μικρών, αποκαλυπτικών στοιχείων, καρπό επίμονης έρευνας και οξυδερκούς ματιάς στη λεπτομέρεια.

Ένα ποίημα στο οποίο επιστρέφω συχνά:
Το «God’s Grandeur» του Gerard Manley Hopkins — για τον πρωτοποριακό ρυθμό του («Generations have trod, have trod, have trod») και για την εικόνα του ήλιου που φλέγεται πάνω από τον κόσμο «like shining from shook foil».

Ένα ήσυχο τραγούδι που αγαπώ και ένα δυνατό τραγούδι που αγαπώ:
Η επανεκτελεσμένη, συμφωνική, βραχνή και «ποτισμένη με ουίσκι» εκδοχή του «Both Sides Now» από τη Joni Mitchell. Λειτουργεί σαν τέλειο ζεύγος: η πρώτη εκτέλεση μιλά για το μεγάλωμα, η δεύτερη για το γήρας — με μια ανεπανάληπτη συγκινησιακή δύναμη.

Για δυνατό τραγούδι, χωρίς δεύτερη σκέψη: το «Mr. Brightside» των The Killers, που έχει εξελιχθεί σχεδόν σε ύμνο αθλητικών σταδίων· δεν υπάρχει τίποτα σαν 80.000 μεσήλικες άνδρες να τραγουδούν μαζί με τα μεγάφωνα: «Now I’m falling asleep, and she’s calling a cab…».

Το τελευταίο πράγμα που με έκανε να κλάψω:
Δεν θυμάμαι το πιο πρόσφατο, μόνο το πιο ισχυρό: η αρχική θεατρική παραγωγή του Arcadia του Tom Stoppard στο Λονδίνο, με τους Felicity Kendal, Bill Nighy και Rufus Sewell. Καθόμουν στο κάθισμά μου τρέμοντας, καθώς τα φώτα χαμήλωναν.

Το τελευταίο πράγμα που με έκανε να ξεσπάσω σε γέλια:
Η σχεδόν γελοία τελειότητα των σωμάτων των παικτών χόκεϊ στο Heated Rivalry.

Ένα γλυπτό που αγαπώ ιδιαίτερα

Image

Image

Image

Image

Αυτό ίσως ακουστεί αυτονόητο, αλλά το David του Michelangelo. Είναι η κορυφαία απεικόνιση αθλητή που έχω δει ποτέ — αν το παρατηρήσει κανείς από αυτή την οπτική, και όχι αποκλειστικά ως καλλιτεχνικό ή βιβλικό σύμβολο. Κοιτάξτε το χαλαρό χέρι που κρέμεται. Τη στάση του σώματος. Την ελαστικότητα, την εσωτερική συσπείρωση πριν από την κίνηση. Είναι έτοιμος να εκτοξεύσει τη βολή.

Η τελευταία έκθεση μουσείου ή γκαλερί που λάτρεψα

Image

Image

Image

Image

Η εγκατάσταση του Anselm Kiefer στο Massachusetts Museum of Contemporary Art (MASS MoCA), που περιλαμβάνει το Women of the Revolution, τα στοιχειωμένα έργα με θαλάσσιες μάχες και το Die Schechina (Sefiroth) — το νυφικό από γύψο, εγκλωβισμένο σε γυάλινη προθήκη και χαραγμένο με θραύσματα.

Δεν είχα δει ποτέ έργο του Kiefer μέχρι πριν από τρία χρόνια. Τα γενέθλιά μου πέφτουν στην κορύφωση του φθινοπώρου, κι έτσι ταξίδεψα στη Μασαχουσέτη για να δω τα χρώματα της εποχής. Οι φίλοι μου με πήγαν στο MASS MoCA — και ήταν το ωραιότερο δώρο που μου έχουν κάνει ποτέ.

Κάτι που ξαναδιάβασα πρόσφατα

To Kill a Mockingbird της Harper Lee. Επιστρέφω κατά διαστήματα σε αυτό το βιβλίο για να θυμηθώ πώς οικοδομείται η ατμόσφαιρα και η αίσθηση προμηνύματος. Η αθλητική γραφή, άλλωστε, συχνά προσπαθεί να δημιουργήσει στον αναγνώστη προσμονή, ακόμη κι όταν εκείνος γνωρίζει ήδη το τελικό σκορ.

Η Harper Lee επιτυγχάνει κάτι αξιοθαύμαστο από την πρώτη κιόλας πρόταση. Παρότι ο αναγνώστης γνωρίζει ότι η ιστορία αφορά παιδιά και πιθανότατα θα έχει ασφαλή κατάληξη, η συγγραφέας «σπέρνει» την ανησυχία εξαρχής, κάνοντάς σε να θέλεις να μάθεις πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα:
«When he was nearly thirteen, my brother Jem got his arm badly broken at the elbow.»

Πρώτον, «got his arm badly broken» — κάποιος του το έκανε· δεν έπεσε απλώς από ένα δέντρο. Δεύτερον, το «at the elbow» προκαλεί σχεδόν σωματικό ανατρίχιασμα στον αναγνώστη. Είναι μάθημα γραφής αυτή η πρόταση — σαν να περνά ένα σύννεφο μπροστά από τον ήλιο. Και αυτήν την ένταση τη διατηρεί σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου.

Ένα δημοσιογραφικό κείμενο που πρόσφατα μου άλλαξε την οπτική σε ένα θέμα:
Οτιδήποτε γράφει η Nellie Bowles στη στήλη της κάθε Παρασκευή στο The Free Press. Δεν συμφωνώ πάντα μαζί της, αλλά σχεδόν κάθε φορά καταλήγω να λέω: «Δεν το είχα σκεφτεί έτσι», και μάλιστα γελώντας με την ψυχή μου όσο το σκέφτομαι.

Αγαπημένο κείμενο που έχω διαβάσει στο The Atlantic:
Το άρθρο του William Langewiesche για την «πτήση-φάντασμα» της Malaysia Airlines Flight 370 δεν είναι άραγε ένα από τα κορυφαία δείγματα σύγχρονης δημοσιογραφικής γραφής σε περιοδικό;

Κάτι απολαυστικό που μου σύστησε ένα παιδί στη ζωή μου:
Δεν ντρέπομαι να το πω: η Taylor Swift. Η βαφτιστήρα μου ερχόταν σπίτι και το σπίτι μας μετατρεπόταν σε «Radio Free Taylor»: μόνο Taylor, όλη την ώρα. Σιγά σιγά οι στίχοι άρχισαν να με κερδίζουν και συνειδητοποίησα ότι άκουγα μια εξαιρετική τραγουδοποιό.

Αργότερα, ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση όταν εγώ σύστησα στη βαφτιστήρα μου ένα τραγούδι της Swift που δεν είχε ακούσει: το «Renegade», σε συνεργασία με τους Big Red Machine.
«Are you really gonna talk about timing in times like these?» — Μπαμ.

Η κ. ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ

Από
anixneuseis
-
9
του Παντελή Σαββίδη
Έγινε-και γίνεται-πολύς λόγος για την κ. Καρυστιανού, τις εμφανίσεις της και το Κίνημα που εκφράζει.
Στην κυβέρνηση, στα λοιπά κόμματα και στα ΜΜΕ που υποστηρίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπάρχει μια λανθασμένη εκτίμηση για την εξουδετέρωσή της, η οποία είναι ιστορικά μετέωρη.
Η κ. Καρυστιανού δεν εμφανίσθηκε απο το πουθενά.
Στο πρόσωπό της συνέκλινε ένα σημαντικό, αριθμητικά, ρεύμα της ελληνικής κοινωνίας που , σήμερα, είναι κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά περιθωριοποιημένο.
Αυτό το ρεύμα υπήρχε πριν την Καρυστιανού. Και αυτό το ρεύμα την ώθησε να μπεί στην διαδικασία να το εκφράσει.
Αυτό το ρεύμα δεν επηρεάζεται αν οι δημοσιογράφοι επιχειρούν, επιτυχώς ή μη, να αποδείξουν ότι η Καρυστιανού δεν γνωρίζει όσα και ο κ. Μητσοτάκης και οι άλλοι αρχηγοί αγνοούν.
Αντιθέτως, η κ. Καρυστιανού γνωρίζει καλύτερα απο τον κ. Μητσοτάκη, λόγω ενσυναίσθησης και σεβασμού στην ελληνική ιστορία, πως η παρακαταθήκη του Κεμάλ ήταν η σφαγή των Ελλήνων, οι διώξεις μετά τη δημιουργία τουρκικού κράτους και ο εξοβελισμός τους απο τις πατρογονικές τους εστίες (π.χ. Σεπτεμβριανά).
Αλλά δεν είναι αυτά-μόνο- τα ζητήματα που απασχολούν το ρεύμα που την έφερε στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Το ρεύμα αυτό-επαναλαμβάνω, αριθμητικά σημαντικό- θα στηρίξει την Καρυστιανού ό,τι και να πει για τις αμβλώσεις και όσο μη πολιτικά ορθώς εγκαλέσει τον κ. Μητσοτάκη να δώσει λόγο στην ελληνική κοινωνία για το περιεχόμενο των συνομιλιών του με τον κ. Ερντογάν.
Η κ. Καρυστιανού ξεκινά την πολιτκή της εμφάνιση απο ένα υψηλό αριθμητικά, κατώφλι. Το ρεύμα.
Την εμφάνισή της είδαν θετικά και άλλα κοινωνικά στρώματα και ιδεολογικοπολιτικές τάσεις που μπορεί να προβληματίστηκαν απο τις αρχικές της δηλώσεις. Αν αυτά τα στρώματα και οι τάσεις θεωρούν πως η παρούσα κυβέρνηση καταστρέφει ό,τι έχει μείνει ως σήμερα όρθιο απο μια κακρόχρονη παρακμιακή πορεία, τότε θα συνειδητοποιήσουν πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση, πέραν της Καρυστιανού, για να επέλθει η Αλλαγή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Καρυστιανού, ως φυσικό πρόσωπο, ικανοποιεί όλες τις συνθήκες της αναμονής. Σημαίνει ότι το ρεύμα που την στηρίζει είναι το μόνο που μπορεί να επιφέρει μια πολιτική Αλλαγή.
Βγάλτε την Καρυστιανού απο το πολιτικό σκηνικό. Τι μένει;
Γι αυτό μην την πυροβολείτε. Ο θανάσιμος τραυματισμός της θα ενισχύσει τον Μητσοτάκη. Και τότε η ευθύνη για την τραγωδία της χώρας θα είναι μεγάλη.
Υπήρχε, και ίσως ακόμη υπάρχει, και ένα άλλο μέρος της κοινωνίας που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερά. Τα πολιτικά υποκείμενα που το απαρτίζουν και τα κοινωνικά στρώματα που τους ακολουθούν είναι τακτοποιημένα κοινωνικά και οικονομικά και για λόγους ιστορικούς, συναισθματικούς ή όποιους άλλους αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερά.
Τα στρώματα αυτά είναι στην καλύτερη περίπτωση συντηρητικά και στην χειρότερα ακραία καιροσκοπικά.
Αυτά δηλώνουν πως εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Δεν είναι σίγουρο ότι μετείχαν.
Το μεγάλο πρόβλημα της κ. Καρυστιανού θα είναι με ποιο πολιτικό πλαίσιο θα επιχειρήσει να εκφράσει αυτό το ανομοιογενές ρεύμα που δεν είναι καν Κίνημα.
Έδω οι ευθύνες της είναι ιστορικές.
Το αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί θα το δούμε.
Η επόμενη πρόκληση είναι μετεκλογική. Αυτό το ρεύμα αν δεν σταθεί δυνατό να συγκροτηθεί σε Κίνημα με ενοποιητικά πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνει συντεταγμένο. Τον ριζοσπαστισμό του δεν θα τον χάσει γιατί ο ριζοσπαστισμός του προέρχεται απο βαθιά απογοήτευση και περιθωριοποίηση.
Οδηγούμαστε, δηλαδή, νομοτελειακά σε μια κοινωνική σύγκρουση με επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Την σύγκρουση αυτή μπορεί να την λειάνει η κ. Καρυστιανού προσωρινά, όσο συσπειρώνεται το ρεύμα γύρω της αλλά για αργότερα πρέπει να συνδράμει και η αστική τάξη της χώρας και η διανόησή της.
Το ρεύμα πρέπει να βρει κοινωνική, οικονομική και πολιτική διέξοδο. Πρέπει να εκτονωθεί η κοινωνική ένταση στην χώρα.
Ο κίνδυνος είναι ορατός και οι γραμμές αυτές διατυπώνονται μετά απο μια ψυχρή ανάλυση σαν και αυτή που έγινε σήμερα στην εκπομπή Ανιχνεύσεις.
Την οποία σας συνιστώ να παρακολουθήσετε.

Michael B.G. Froman: Ήρθε η Ώρα των Αποφάσεων για το ΝΑΤΟ

Από
anixneuseis
-
0

 

The New York Times

13 Φεβρουαρίου 2026

Του Michael B.G. Froman

Ο κ. Froman είναι πρόεδρος του Council on Foreign Relations.

Η 62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, γνωστή και ως «Νταβός με όπλα», πραγματοποιείται σε μια κομβική στιγμή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν ποτέ ζητήσει περισσότερα από την Ευρώπη, και η Ευρώπη δεν έχει ποτέ αναμείνει λιγότερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η διάσκεψη, που ξεκίνησε την Παρασκευή, αποτελεί σημείο καμπής για τη διατλαντική σχέση. Από τους δύο δρόμους που ανοίγονται μπροστά μας, ο ένας οδηγεί σε μια διαρκή αναπροσαρμογή της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, με έναν ισχυρό ευρωπαϊκό πυρήνα, ικανό να υπερασπίζεται τον εαυτό του, διατηρώντας παράλληλα μια υγιή —αν και περιορισμένη— εταιρική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο άλλος οδηγεί σε συνεχιζόμενη διατλαντική εσωστρέφεια και αντιπαράθεση γύρω από τις κοινές αξίες, τα εθνικά συμφέροντα και το τι συνιστά δίκαιη κατανομή ευθυνών από όλες τις πλευρές.

Η δεύτερη αυτή πορεία δεν αποτελεί πλέον απλώς μια ενοχλητική πτυχή μιας κατά τα άλλα υγιούς συμμαχίας. Απειλεί να οδηγήσει σε έναν άτακτο διαχωρισμό μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών τους συμμάχων, με αρνητικές συνέπειες τόσο για την ευρωπαϊκή όσο και για την αμερικανική ασφάλεια. Είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος ηγείται της αντιπροσωπείας της κυβέρνησης Τραμπ στη διάσκεψη, καθώς και των συνοδευτικών κοινοβουλευτικών αποστολών, να επιτύχει τη μέγιστη δυνατή πρόοδο προς την πρώτη κατεύθυνση. Και ανεξαρτήτως του ύφους που θα επιλέξει ο κ. Ρούμπιο, η Ευρώπη οφείλει να συσπειρωθεί γύρω από ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.

Η αμερικανική πλευρά δεν έχει καταστήσει το εγχείρημα αυτό ιδιαίτερα εύκολο. Πριν από έναν χρόνο στο Μόναχο, ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς διακήρυξε το τέλος της διατλαντικής σχέσης όπως τη γνωρίζαμε. Η άμεση αφορμή, κατά τον ίδιο, δεν ήταν η Ρωσία, η Κίνα ή κάποιος εξωτερικός παράγοντας, αλλά αυτό που χαρακτήρισε ως «απειλή εκ των έσω: την υποχώρηση της Ευρώπης από ορισμένες από τις θεμελιωδέστερες αξίες της». Σύμφωνα με την οπτική του κ. Βανς, οι ευρωπαίοι σύμμαχοι όχι μόνο είχαν παραμελήσει τις αμυντικές τους δυνατότητες, αλλά είχαν επίσης εγκαταλείψει τις κοινές αξίες που στηρίζουν τη συμμαχία, υιοθετώντας φιλελεύθερες μεταναστευτικές πολιτικές και επιβάλλοντας περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης.

Η ομιλία του ερμηνεύθηκε από πολλούς, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ως έμμεση παρέμβαση υπέρ του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), μόλις μία εβδομάδα πριν από τις εθνικές εκλογές.

Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα από τη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ για το 2025, η τοποθέτηση του κ. Βανς δεν ήταν αυθόρμητη, αλλά προανήγγελλε τη μελλοντική αμερικανική πολιτική. Κατά την άποψη της κυβέρνησης, η «πολιτισμική διαγραφή» της Ευρώπης μπορεί να ανακοπεί εν μέρει μέσω της στήριξης «πατριωτικών ευρωπαϊκών κομμάτων».

Η αντιπαράθεση στο Νταβός πριν από λίγες μόλις εβδομάδες επιδείνωσε περαιτέρω το κλίμα, ιδίως μετά τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ ότι η Ευρώπη δεν έχει επιδείξει την απαιτούμενη ευγνωμοσύνη για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στη διάσωσή της κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ότι έκτοτε έχει επενδύσει ανεπαρκώς στην ίδια της την άμυνα και ότι ενδέχεται στο μέλλον να μην είναι διατεθειμένη να χύσει αίμα για την υπεράσπιση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Έκτοτε οι τόνοι έχουν υποχωρήσει, ωστόσο ο κίνδυνος ρήξης εξακολουθεί να ελλοχεύει. Ο κ. Ρούμπιο δήλωσε πρόσφατα ότι «το ΝΑΤΟ χρειάζεται επίσης να επαναπροσδιοριστεί ως προς τις υποχρεώσεις του». Το ζητούμενο είναι αν θα αξιοποιήσει το βήμα του στο Μόναχο για έναν ακόμη έλεγχο και επίπληξη ή για να σκιαγραφήσει ένα ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο όραμα συνέχισης της διατλαντικής συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να συνεχίσουν να συνεργάζονται με το ΝΑΤΟ ακόμη και αν περιορίσουν τη δέσμευσή τους στην παροχή ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η Ουάσιγκτον οφείλει να παραμείνει κεντρικός παράγοντας στις κοινές προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας–Ουκρανίας και τη διασφάλιση του μέλλοντος της Ουκρανίας, ενισχύοντας τα ανατολικά και βόρεια σύνορα της Ευρώπης, καθώς και επεκτείνοντας τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων και τις συμπράξεις στον αμυντικό βιομηχανικό τομέα.

Το σημαντικότερο ζήτημα είναι η Ουκρανία. Δεδομένου ότι η διακηρυγμένη επιδίωξη της αμερικανικής κυβέρνησης είναι η μετατόπιση του βάρους της ευρωπαϊκής ασφάλειας προς την ίδια την Ευρώπη, θα ήταν συνετό να διαμορφωθεί μια σαφής και φιλόδοξη θέση για τον ρόλο που θα διαδραματίσει η Ευρώπη στη διατήρηση οποιασδήποτε μελλοντικής ειρήνης.

Η Ευρώπη, από την πλευρά της, καλείται να λάβει δύσκολες αποφάσεις. Η ιδέα μιας ισχυρότερης και βαθύτερα ενοποιημένης Ευρώπης —όπως την έχουν διατυπώσει ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και άλλοι πολιτικοί ηγέτες— παραμένει, επί του παρόντος, περισσότερο θεωρητική παρά ουσιαστική, παρεμποδιζόμενη από τη γραφειοκρατική αδράνεια της Ένωσης. Οι πρώην πρωθυπουργοί της Ιταλίας Μάριο Ντράγκι και Ενρίκο Λέττα, μεταξύ άλλων, έχουν ήδη χαράξει τους βασικούς στόχους: μια ενιαία κεφαλαιαγορά, ένα πανευρωπαϊκό οικοσύστημα καινοτομίας, μια αμυντική βιομηχανική βάση που υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα και μια διακυβέρνηση προσανατολισμένη περισσότερο στην παραγωγικότητα και τις επενδύσεις παρά στη διαδικαστική προσήλωση και την υπερρύθμιση. Υπάρχει δυναμική πίσω από αυτό το όραμα.

Ωστόσο, η λεγόμενη «στρατηγική αυτονομία» προϋποθέτει πολιτικούς συμβιβασμούς —όπως αμυντική κινητοποίηση, αυξημένες δημοσιονομικές δαπάνες, περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και άνισα οφέλη— οι οποίοι εξακολουθούν να ανακόπτονται από τα στενά εθνικά συμφέροντα πολλών κρατών-μελών.

Η αξιέπαινη δέσμευση των συμμάχων του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες δεν αρκεί. Οι ευρωπαϊκές χώρες οφείλουν να εγκαταλείψουν την τάση στήριξης αποσπασματικών, αμιγώς εθνικών προγραμμάτων άμυνας και να προσανατολιστούν σε μια κλιμακούμενη, ενιαία ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανική βάση. Παράλληλα, πρέπει να επενδύσουν περισσότερο στη στελέχωση και εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων, και όχι μόνο στην προμήθεια οπλικών συστημάτων. Όλα αυτά απαιτούν δύσκολες πολιτικές αποφάσεις, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη στερείται ισχυρής και αποφασιστικής πολιτικής ηγεσίας.

Η επιτυχία θα δημιουργούσε και τις δικές της προκλήσεις, με κυριότερη μια ήπειρο που θα εξοπλίζεται ταχύτατα. Οι αμυντικές δαπάνες της Γερμανίας για το 2025 ήδη υπερβαίνουν εκείνες κάθε άλλης ευρωπαϊκής χώρας και είναι οι τέταρτες υψηλότερες παγκοσμίως. Η Βρετανία, η Γαλλία και άλλες χώρες θα χρειαστεί να προσαρμοστούν σε μια Ευρώπη που θα ορίζεται από μια ισχυρή γερμανική στρατιωτική παρουσία — εξέλιξη που δύσκολα θα μπορούσαν να είχαν προβλέψει οι ιδρυτές της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.

Η οικοδόμηση ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας και μιας νέας, βιώσιμης σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτεί πολύ περισσότερα από τρεις ημέρες διαβουλεύσεων στο Hotel Bayerischer Hof του Μονάχου. Το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα θα ήταν περισσότερες ρητορικές τοποθετήσεις χωρίς απτή πρόοδο. Διαφορετικά, μια διάσκεψη που ιδρύθηκε το 1963 για τον συντονισμό της συμμαχικής ανάσχεσης της Σοβιετικής Ένωσης κινδυνεύει σήμερα να μετατραπεί από φόρουμ ενίσχυσης της κοινής ασφάλειας σε χώρο διαδικασιών διατλαντικού «διαζυγίου».

Ο Michael B.G. Froman, πρόεδρος του Council on Foreign Relations, διετέλεσε στην κυβέρνηση Ομπάμα εκπρόσωπος Εμπορίου των ΗΠΑ και αναπληρωτής σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας για διεθνείς οικονομικές υποθέσεις.

The New York Times

1...364365366...3,033Σελίδα 365 από 3,033