Reuters — 15 Φεβρουαρίου 2026, 08:15 π.μ. GMT+2 (Ενημερώθηκε πριν από 22 ώρες)
Σύνοψη
Ιράν και ΗΠΑ θα πραγματοποιήσουν νέο γύρο συνομιλιών στη Γενεύη την Τρίτη
Η Τεχεράνη δείχνει ευελιξία στο πυρηνικό πρόγραμμα με αντάλλαγμα άρση κυρώσεων
Το Ιράν δηλώνει ότι μια συμφωνία πρέπει να αποφέρει οικονομικά οφέλη και για τις δύο πλευρές
15 Φεβρουαρίου (Reuters) — Το Ιράν επιδιώκει μια πυρηνική συμφωνία με τις ΗΠΑ που θα αποφέρει οικονομικά οφέλη και στις δύο πλευρές, μετέδωσε την Κυριακή Ιρανός διπλωμάτης, λίγες ημέρες πριν από τον δεύτερο γύρο συνομιλιών μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Ιράν και ΗΠΑ επανεκκίνησαν τις διαπραγματεύσεις νωρίτερα αυτόν τον μήνα, σε μια προσπάθεια να επιλύσουν τη μακροχρόνια διαμάχη τους για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και να αποτρέψουν νέα στρατιωτική σύγκρουση. Οι ΗΠΑ έχουν αποστείλει δεύτερο αεροπλανοφόρο στην περιοχή και προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο παρατεταμένης στρατιωτικής εκστρατείας εάν οι συνομιλίες αποτύχουν, δήλωσαν Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Reuters.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio, σε συνέντευξη Τύπου στη Μπρατισλάβα, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Donald Trump έχει καταστήσει σαφές πως προτιμά τη διπλωματία και μια διαπραγματευμένη λύση, χωρίς ωστόσο να αποκλείει άλλη εξέλιξη.
«Κανείς δεν έχει καταφέρει ποτέ να πετύχει μια επιτυχημένη συμφωνία με το Ιράν, αλλά θα προσπαθήσουμε», είπε ο Rubio.
Το Ιράν έχει απειλήσει ότι θα πλήξει αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή εάν δεχθεί επίθεση από αμερικανικές δυνάμεις, ωστόσο την Κυριακή υιοθέτησε πιο συμφιλιωτικό τόνο.
«Για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας μιας συμφωνίας, είναι απαραίτητο και οι ΗΠΑ να ωφεληθούν σε τομείς με υψηλές και άμεσες οικονομικές αποδόσεις», δήλωσε ο αναπληρωτής διευθυντής οικονομικής διπλωματίας του ιρανικού ΥΠΕΞ, Hamid Ghanbari, σύμφωνα με το ημιεπίσημο πρακτορείο Fars.
«Κοινά συμφέροντα σε πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε κοινά κοιτάσματα, επενδύσεις στον εξορυκτικό τομέα και ακόμη και αγορές αεροσκαφών περιλαμβάνονται στις διαπραγματεύσεις», πρόσθεσε, υποστηρίζοντας ότι η πυρηνική συμφωνία του 2015 δεν διασφάλισε οικονομικά συμφέροντα για τις ΗΠΑ.
Το 2018, ο Trump απέσυρε τις ΗΠΑ από τη συμφωνία του 2015 — η οποία προέβλεπε άρση κυρώσεων με αντάλλαγμα περιορισμούς στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα — και επανέφερε αυστηρές οικονομικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης.
Την Παρασκευή, πηγή ανέφερε στο Reuters ότι αμερικανική αντιπροσωπεία, στην οποία περιλαμβάνονται οι απεσταλμένοι Steve Witkoff και Jared Kushner, θα συναντηθεί με Ιρανούς αξιωματούχους στη Γενεύη την Τρίτη. Η συνάντηση επιβεβαιώθηκε την Κυριακή και από ανώτερο Ιρανό αξιωματούχο.
«Ο Steve Witkoff και ο Jared Kushner θα ταξιδέψουν — νομίζω ήδη ταξιδεύουν — για σημαντικές συναντήσεις και θα δούμε πώς θα εξελιχθούν», δήλωσε ο Rubio, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες.
Σε αντίθεση με τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία του 2015, οι τρέχουσες συνομιλίες περιορίζονται σε Ιράν και ΗΠΑ, με το Ομάν να διαδραματίζει ρόλο μεσολαβητή.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araqchi, αναχώρησε από την Τεχεράνη για τη Γενεύη προκειμένου να συμμετάσχει στις έμμεσες πυρηνικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ και να συναντηθεί με τον επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA) και άλλους αξιωματούχους, σύμφωνα με το ιρανικό ΥΠΕΞ.
Ανοιχτό σε συμβιβασμό
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Majid Takht-Ravanchi δήλωσε στο BBC ότι το Ιράν είναι έτοιμο να προχωρήσει σε συμβιβασμούς στο πυρηνικό του πρόγραμμα με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων, επισημαίνοντας ότι «η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της Αμερικής για να αποδείξει ότι θέλει συμφωνία».
Ο αξιωματούχος παρέπεμψε επίσης σε πρόσφατη δήλωση του επικεφαλής της ιρανικής ατομικής υπηρεσίας, σύμφωνα με την οποία η χώρα θα μπορούσε να αποδεχθεί την αραίωση του πιο υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου της με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων — ως παράδειγμα της ιρανικής ευελιξίας.
Ωστόσο, επανέλαβε ότι η Τεχεράνη δεν πρόκειται να αποδεχθεί μηδενικό εμπλουτισμό ουρανίου — ένα βασικό σημείο τριβής στις προηγούμενες διαπραγματεύσεις — καθώς η Ουάσιγκτον θεωρεί τον εμπλουτισμό εντός του Ιράν ως πιθανή οδό προς την απόκτηση πυρηνικών όπλων. Το Ιράν αρνείται ότι επιδιώκει την κατασκευή τέτοιων όπλων.
Τον Ιούνιο, οι ΗΠΑ ενώθηκαν με το Ισραήλ σε σειρά αεροπορικών επιδρομών που στόχευσαν ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ εντείνουν και την οικονομική πίεση προς το Ιράν. Σε συνάντηση στον Λευκό Οίκο νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο πρόεδρος Trump και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu συμφώνησαν ότι οι ΗΠΑ θα εργαστούν για τη μείωση των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου προς την Κίνα, μετέδωσε το Σάββατο το Axios.
Η Κίνα απορροφά πάνω από το 80% των εξαγωγών ιρανικού πετρελαίου, επομένως οποιαδήποτε μείωση αυτής της εμπορικής ροής θα μειώσει σημαντικά τα έσοδα του Ιράν από το πετρέλαιο.
Ρεπορτάζ: Rishabh Jaiswal (Μπανγκαλόρ) και Newsroom Ντουμπάι · Πρόσθετο ρεπορτάζ: Humeyra Pamuk (Βουδαπέστη) · Επιμέλεια: William Mallard, Michael Perry και Christina Fincher.
Του TZVI JASPER, HANNAH BROWN
16 Φεβρουαρίου 2026, 07:28
Ενημερώθηκε: 16 Φεβρουαρίου 2026, 13:16
Η παραγωγός και συνδημιουργός της τηλεοπτικής σειράς Tehran, Dana Eden, βρέθηκε νεκρή σε δωμάτιο ξενοδοχείου στην Αθήνα τη Δευτέρα, όπως επιβεβαίωσαν ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.
Η Eden, 52 ετών, βρισκόταν στην Ελλάδα μαζί με την εταιρεία παραγωγής της για τα γυρίσματα της τέταρτης σεζόν της επιτυχημένης σειράς. Η εταιρεία παραγωγής ανακοίνωσε ότι οι φήμες περί εθνικιστικής ή εγκληματικής εμπλοκής στον θάνατό της είναι αβάσιμες.
Ελληνικά μέσα ενημέρωσης, όπως τα Ta Nea, Documento και Proto Thema, μετέδωσαν ότι η Eden βρέθηκε νεκρή σε δωμάτιο ξενοδοχείου της Αθήνας, όπου διέμενε από τις 4 Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το σώμα της εντόπισε ο αδελφός της, ενώ στο λαιμό και στα άκρα της διαπιστώθηκαν εκδορές ή μώλωπες. Επίσης, στο δωμάτιο φέρεται να βρέθηκαν χάπια.
Οι συνθήκες του θανάτου της διερευνώνται από τις ελληνικές αρχές.
Το μέχρι πρότινος αδημοσίευτο αρχείο περιέχει αποκαλυπτικές — και συχνά ανατριχιαστικές — λεπτομέρειες για τις σύνθετες πτυχές της ζωής του Epstein και τη συνεργασία του με την κοσμική προσωπικότητα Ghislaine Maxwell.
Του Jason Leopold
12 Σεπτεμβρίου 2025, 5:30 μ.μ. GMT+3
Το FOIA Files επέστρεψε! Τις τελευταίες εβδομάδες, έξι συνάδελφοί μου κι εγώ ήμασταν βυθισμένοι σε emails — περισσότερα από 18.000 — από τον προσωπικό λογαριασμό Yahoo του έκπτωτου χρηματιστή και καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα Jeffrey Epstein. Την Πέμπτη δημοσιεύσαμε μια εις βάθος έρευνα για αυτό το μέχρι πρότινος αδημοσίευτο αρχείο, το οποίο εξασφάλισε το Bloomberg News. Τα emails περιλαμβάνουν αποκαλυπτικές — και συχνά ανατριχιαστικές — λεπτομέρειες για τις πολύπλοκες πτυχές της ζωής του Epstein και τη συνεργασία του με την κοσμική προσωπικότητα Ghislaine Maxwell. Ελπίζω να αφιερώσετε χρόνο για να το διαβάσετε. Αν δεν λαμβάνετε ήδη το FOIA Files στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε εδώ.
Εστιάζοντας στο αρχείο των emails του Epstein, παρεκκλίνω κάπως από το βασικό θέμα του FOIA Files, που είναι η παρουσίαση εγγράφων τα οποία έχω αποσπάσει από κυβερνητικές υπηρεσίες. Τα συγκεκριμένα emails δεν προήλθαν από αίτημα βάσει του Νόμου για την Ελευθερία της Πληροφόρησης (FOIA). Παρ’ όλα αυτά, η κοινοποίηση μέρους του περιεχομένου του εισερχόμενου φακέλου του Epstein συνάδει με το πνεύμα αυτού του ενημερωτικού δελτίου: τη διαφάνεια — η οποία απουσιάζει εμφανώς σε ό,τι αφορά την υπόθεση Epstein, όπως σημείωσα σε πρόσφατες εκδόσεις.
Τα emails από τον λογαριασμό του Epstein καλύπτουν περίοδο 20 ετών, με την πιο έντονη αλληλογραφία να εντοπίζεται μεταξύ 2005 και 2008. (Υπάρχουν ενδείξεις ότι πολλά emails έχουν διαγραφεί.) Ιδιαίτερης σημασίας είναι ότι ο Epstein και η Maxwell αντάλλαξαν τουλάχιστον 650 emails, εκ των οποίων περίπου 203 στάλθηκαν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2008 — την ίδια περίοδο που οι δικηγόροι του Epstein επιχειρούσαν να ανακόψουν την ομοσπονδιακή έρευνα εις βάρος του.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι τα συγκεκριμένα μηνύματα αποδυναμώνουν τη δική της αφήγηση περί περιορισμένου ρόλου στη ζωή του Epstein μετά την απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του για σεξουαλικά εγκλήματα κατά ανηλίκων. (Η Maxwell εκτίει σήμερα ποινή κάθειρξης 20 ετών, αφού δικαστήριο έκρινε ότι στρατολογούσε και «χειραγωγούσε» γυναίκες και κορίτσια ώστε ο Epstein να τα κακοποιεί σεξουαλικά.)
Ακολουθεί μια συνοπτική εκδοχή της έρευνάς μας και ορισμένα βασικά συμπεράσματα από το αρχείο.
Η κυνικότητα του Epstein
Η κακοποίηση από τον Epstein έχει τεκμηριωθεί εκτενώς, όμως τα emails αποκαλύπτουν τη μεθοδική και απάνθρωπη προσέγγιση που ακολουθούσε για τη στρατολόγηση νεαρών γυναικών. Γυναίκες συνεργάτιδες και βοηθοί του τού έστελναν σταθερή ροή φωτογραφιών και περιγραφών γυναικών όπως η ακόλουθη: «ευχάριστη προσωπικότητα, φοιτήτρια, λίγο καμπυλωτή, Ρωσίδα, 19 ετών». Ο Epstein συχνά απαντούσε λακωνικά με ένα «ναι» ή «όχι». Ορισμένες φορές ήταν πιο εκτενής: «χοντρή και Ασιάτισσα, συγγνώμη», έγραψε σε ένα email.
Ο Trump εμφανίζεται σε ελάχιστα emails
Με εξαίρεση τρεις δευτερεύουσες αναφορές, τα emails δεν μνημονεύουν τον πρόεδρο Donald Trump, ο οποίος έχει δηλώσει ότι η φιλία του με τον Epstein είχε λήξει πριν από την απαγγελία κατηγοριών εις βάρος του για σεξουαλικά εγκλήματα.
Μία ανταλλαγή που αναφέρεται στον Trump χρονολογείται στις 14 Σεπτεμβρίου 2006, δύο μήνες μετά την απαγγελία κατηγοριών στον Epstein στη Φλόριντα για προσέλκυση σε πορνεία. Το μήνυμα περιλαμβάνει μια λίστα 51 πολιτικών, επιχειρηματικών στελεχών και παραγόντων της Wall Street. Στη λίστα περιλαμβάνονται πρόσωπα που έχουν κατά το παρελθόν συνδεθεί με τον Epstein, μεταξύ των οποίων ο Jimmy Cayne, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Bear Stearns· ο Jes Staley, που αργότερα έγινε CEO της Barclays· καθώς και ο Trump. Ο Cayne απεβίωσε το 2021. Ο Staley δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.
«Παρακαλώ έλεγξε τη λίστα και πρόσθεσε ή αφαίρεσε άτομα», έγραψε η Maxwell. «Αφαίρεσε τον Trump», απάντησε ο Epstein. Το ζευγάρι συζήτησε προσθήκες στη λίστα και τουλάχιστον μία ακόμη διαγραφή.
Το Bloomberg δεν μπόρεσε να προσδιορίσει τη σημασία της συγκεκριμένης λίστας. Το email δεν περιέχει θέμα ούτε πρόσθετα σχόλια, επομένως δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν επρόκειτο για προετοιμασία εκδήλωσης, για λίστα αποστολής εορταστικών καρτών ή για κάτι άλλο.
«Πρόκειται απλώς για ακόμη μία ανόητη, ψευδή είδηση που εξυπηρετεί τη Δημοκρατική απάτη, προσπαθώντας να συνδέσει τον Πρόεδρο Trump με τον Epstein», δήλωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Abigail Jackson.
Δώρα και πληρωμές
Ένα λογιστικό φύλλο που επισυνάπτεται σε email του 2007 περιγράφει περίπου 1,8 εκατομμύρια δολάρια σε δώρα και πληρωμές μεταξύ 2003 και 2006. Το έγγραφο περιλαμβάνει αντικείμενα μεγάλης αξίας, όπως ένα Lexus αξίας 71.000 δολαρίων που παραχωρήθηκε στον δικηγόρο του Epstein, Alan Dershowitz. Αναφέρει επίσης ότι ένα ρολόι Audemars Piguet αξίας 35.000 δολαρίων προοριζόταν για τον Doug Band, τότε ανώτερο συνεργάτη του πρώην προέδρου Bill Clinton· καθώς και ένα Rolex αξίας 11.000 δολαρίων για τον Tom Barrack, εύπορο επενδυτή και μακροχρόνιο φίλο του προέδρου Trump, ο οποίος σήμερα είναι πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία. (Ο Dershowitz δήλωσε στο Bloomberg ότι το όχημα θεωρήθηκε μέρος της αμοιβής του για νομικές υπηρεσίες. Οι Band και Barrack δήλωσαν ότι ουδέποτε έλαβαν τα ρολόγια.)
Το λογιστικό φύλλο καταγράφει επίσης αναλυτικά πληρωμές σε μετρητά προς γυναίκες που αργότερα ταυτοποιήθηκαν ως θύματα του Epstein, καθώς και μικρότερα δώρα, όπως ένας φορητός υπολογιστής και ένα είδος από την αλυσίδα εσωρούχων Victoria’s Secret. Ένα από τα θύματα έλαβε δώρα συνολικής αξίας λίγο πάνω από 75.000 δολάρια.
Δικηγόροι των θυμάτων έχουν δηλώσει ότι ο Epstein χρησιμοποιούσε τον πλούτο του ως μέσο συναισθηματικού ελέγχου και χειραγώγησης, μετατρέποντας τα οικονομικά του μέσα σε εργαλείο επιβολής και εξάρτησης.
Η νομική έκθεση της Maxwell
Η ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ της Maxwell και του Epstein μειώθηκε αισθητά μετά τη φυλάκισή του το 2008. Μόλις στα τέλη του 2014, όταν η Maxwell άρχισε να αντιμετωπίζει και η ίδια σοβαρό νομικό έλεγχο, επανεμφανίστηκε στα εισερχόμενα του λογαριασμού Yahoo του Epstein. (Υπάρχουν ενδείξεις ότι ορισμένα emails από τον λογαριασμό του έχουν διαγραφεί.)
Το 2014, ένα από τα θύματα του Epstein, η Virginia Giuffre, κατηγόρησε τη Maxwell ότι συνωμότησε μαζί του για τη σεξουαλική κακοποίηση ανήλικων κοριτσιών. Λίγο αργότερα, η Maxwell απηύθυνε αίτημα στον Epstein: «Μπορείς να μου στείλεις τον φάκελο για τη Virginia που έχουν οι δικηγόροι σου ή όποιες πληροφορίες έχεις για εκείνη;»
Σε άλλο μήνυμα, με ημερομηνία 3 Ιανουαρίου 2015, διαβίβασε στον Epstein μια εικοσαετίας αναφορά του Γραφείου του Σερίφη της Κομητείας Παλμ Μπιτς, με τη σήμανση «εμπιστευτικό». Η εικοσάσελιδη αναφορά περιέγραφε πώς η Giuffre, σε ηλικία 15 ετών, είχε καταγγείλει δύο άνδρες γνωστούς της για βιασμό. Το έγγραφο ανέφερε ότι η καταγγελία είχε αποσυρθεί λόγω «έλλειψης αξιοπιστίας του θύματος».
Στις 13 Ιανουαρίου 2015, η Maxwell προώθησε στον Epstein μια αλληλουχία emails μεταξύ του δικού της δικηγόρου και του δικηγόρου του Epstein, στην οποία συζητείτο, μεταξύ άλλων, το ενδεχόμενο οι καταγγελίες της Giuffre να οδηγήσουν σε νέα αστυνομική έρευνα εις βάρος της Maxwell στο Ηνωμένο Βασίλειο.
«Υποθέτω ότι ψαρεύουν για να δουν αν μπορούν να υπάρξουν κατηγορίες εναντίον μου», έγραψε. «Αυτό θα πάρει το όποιο ισχνό απομεινάρι ζωής μου έχει απομείνει μετά από αυτό το χάος και θα το αποτελειώσει.»
Έχετε κάποια πληροφορία σχετικά με τα αρχεία Epstein ή κάποιο έγγραφο που θεωρείτε ότι θα έπρεπε να ζητήσω μέσω FOIA; Στείλτε μου email στη διεύθυνση: [email protected] ή [email protected].
Εναλλακτικά, μπορείτε να μου στείλετε ασφαλές μήνυμα στο Signal: @JasonLeopold.666.
Έμεινα έκπληκτος όταν πρόσφατα έμαθα, από πρώην συνάδελφο ασιατικής πυρηνικής δύναμης, ότι τα έσοδα από τα πετρέλαια του Ιράκ, Λιβύης και Βενεζουέλας πηγαίνουν σε τράπεζες των ΗΠΑ και στη συνέχεια αυτές στέλνουν, σε περιορισμένα ποσά, χαρτονομίσματα σε δολάρια στις ομάδες που διακυβερνούν την κάθε χώρα. Η μεταφορά αυτών των πετρελαίων γίνεται από έναν προστατευμένο σκιώδη στόλο.
Μια «great and beautiful business», παρατήρησε σκωπτικά ο καλός μου φίλος. Δηλαδή, η αρπαγή ξένου εθνικού πλούτου επιτυγχάνεται μέσα από βίαιη αλλαγή καθεστώτος και διάλυση κράτους (Ιράκ, Λιβύη), ή τον εκβιασμό και χειραγώγηση εξουσίας (Βενεζουέλα). Η προσπάθεια όμως του αμερικανού προέδρου Τραμπ για εφαρμογή αυτού του μοντέλου και στο Ιράν υπήρξε ανεπιτυχής.
Το κατέδειξε ο πόλεμος των 12 ημερών τον περσινό Ιούνιο, όπως και η αιματηρή καταστολή της πρόσφατης ιρανικής εξέγερσης.
Ωστόσο, η κρίση του Ιράν δεν έληξε. Απεναντίας, βρίσκεται σε κρίσιμο αδιέξοδο με πολύ μεγάλη πιθανότητα να κλιμακωθεί επικίνδυνα. Στην εξέλιξη αυτή συνηγορούν :
Η επίμονη απαίτηση του Ισραήλ υπέρ της άσκησης μέγιστης πίεσης στην Τεχεράνη. Υπενθυμίζεται ότι, το ισραηλινό δόγμα Μπέγκιν δεν επιτρέπει την απόκτηση της παραμικρής στρατιωτικής πυρηνικής ικανότητας από χώρα της Μέσης Ανατολής.
Η ικανότητα του Ισραήλ να πείθει τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ για πράξεις ατελέσφορες. Υπενθυμίζεται η μονομερής αποχώρηση των ΗΠΑ από την διεθνή συνθήκη ελέγχου του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, JCPOA, το 2018, όπως και ο αμερικανικός βομβαρδισμός των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, τον περασμένο Ιούνιο.
Η πρόσφατη επείγουσα επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον και η έλλειψη ουσιώδους ανακοίνωσης μετά από την δίωρη κατ’ ιδίαν συνομιλία τους.
Ο πόλεμος των 12 ημερών τον περασμένο Ιούνιο που, καθ΄ ομολογία του προέδρου Τραμπ, σταμάτησε διότι τόσο το Ισραήλ όσο και το Ιράν του το ζήτησαν. Είχαν ήδη καταφανεί οι αδυναμίες στα συστήματα πυραυλικής αναχαίτισης και των δύο χωρών.
Η δήλωση της Τεχεράνης ότι, κάθε επίθεση εναντίον του Ιράν από τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ θα απαντηθεί βίαια εναντίον και των δύο, όπως και των συμμάχων τους στη περιοχή.
Στην παρούσα φάση της Ιρανικής κρίσης, ο αμερικανός πρόεδρος έχει αυτοπαγιδευτεί. Αιτία, οι περιορισμένες ικανότητές του, η προβληματική προσωπικότητά του και κυρίως η εξάρτησή του από το Ισραήλ. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Δύο οι επιλογές του. Ολομέτωπη επίθεση (περιπτώσεις Ιράκ 2003 και Λιβύης 2011) ή πλήρης εγκατάλειψη (περίπτωση Βόρειας Κορέας 2019). Η οποιαδήποτε απόφαση του προέδρου Τραμπ, για χρήση βίας ή αδράνεια, θα τον μικρύνει ανεπανόρθωτα. Τόσο σε φίλους και εχθρούς των ΗΠΑ, όσο, και κυρίως, στον πανίσχυρο διυπηρεσιακό μηχανισμό επιχειρήσεων (operations) της αμερικανικής διοίκησης. Αυτούς που διαχρονικά εγγυώνται έμπρακτα τα στρατιωτικά, βιομηχανικά και τεχνολογικά συμφέροντα της χώρας. Τους ίδιους που ο πρόεδρος Τραμπ αποκαλεί εχθρικό απέναντί του «αμερικανικό βαθύ κράτος».
Όποια επιλογή και αν κάνει ο αμερικανός πρόεδρος, θα αντιμετωπίσει τελικά την παταγώδη ήττα της διακήρυξής του για φιλειρηνική επίλυση της ιρανικής κρίσης. Επιπλέον, θα ζημιώσει ουσιαστικά τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα – οικονομικά, διπλωματικά και στρατιωτικά. Με απλά λόγια, ένα προεδρικό φιάσκο που, εκτιμώ, αυτή τη φορά θα έχει σημαντικές συνέπειες για τον ίδιο.
——–
Ο Δρ. Παντελής Φ. Οικονόμου είναι πρώην ανώτερο στέλεχος και πυρηνικός επιθεωρητής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ
*Ένα αποκαλυπτικό ιστορικό ντοκουμέντο του ιστορικού πόρταλ skalistiri.newsγια την συγκινητική ιστορία του αγνού Έλληνα
αγωνιστή που έχασε την αγαπημένη του οικογένεια
για να σώσει την ιστορική πόλη
*Παράδειγμα παλικαριάς ο Γιάννης Γούναρης
Έχω γράψει μέσα από την «ΠΡΩΤΗ» αλλά και από το ιστορικό μου πόρταλ skalistiri.news ότι η Ελληνική Επανάσταση εκτός από τις μεγάλες μάχες και τους πρωταγωνιστές που είχε σε αυτές, υπήρξαν και οι αγνοί και άσημοι αγωνιστές που δεν τους γνωρίζουμε, που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο με τις πράξεις τους στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Ανεξαρτησίας.
Τις προηγούμενες μέρες γράψαμε για τον αγνό Λεχαινίτη αγωνιστή Γεράσιμο Τζόρνα που έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου.
Σήμερα σας παρουσιάζουμε έναν ακόμα αγνό αγωνιttή του όποιου η ιστορία είναι συγκινητική όπως άλλωστε και των περισσότερων αγωνιστών του 1821.Πρόκειται για τον Γιάννη Γούναρη.
Τα γεγονότα διαδραματίζονται ον Δεκέμβριο του 1822 στο ηρωϊκό Μεσολόγγι που πολιορκείται στενά από τα στρατεύματα του Ομέρ Βρυώνη. Η μάχη είναι άνιση αλλά η γενναιότητα των υπερασπιστών ισοσκελίζει την αριθμητική υπεροχή των Τούρκων.
Όλες οι προσπάθειες των εχθρών για να καταλάβουν το Μεσολόγγι πέφτουν στο κενό. Πλησιάζουν πλέον τα Χριστούγεννα και οι ευλαβείς Μεσολογγίτες ετοιμάζονται να τιμήσουν την μεγάλη Δεσποτική εορτή και να δοξάσουν τον Θεό για τις επιτυχίες τους.
Το σχέδιο του Ομέρ Βρυώνη είναι να γίνει γενική έφοδος των Τούρκων την ώρα που οι Χριστιανών θα βρίσκονται στις εκκλησίες για να παρακολουθήσουν την ακολουθία των Χριστουγέννων και τις σκοπιές θα φρουρούν ελάχιστοι πολεμιστές.
Ο αγνός αγωνιστής Γιάννης Γούναρης
Σχέδιο δοκιμασμένο που ίσως να πετύχαινε αν δεν βρισκόταν ένας Γιαννιώτης ακόλουθος του πασά που δεν είχε ξεχάσει την πατρίδα του, για την ελευθερία της οποίας θυσίασε οικογένεια και βίο. Ήταν ο Γιάννης Γούναρης.
Οι πληροφορίες που διαθέτουμε για την ζωή του Γιάννη Γούναρη είναι πολύ λίγες καθώς οι πηγές επικεντρώνονται γύρω από το περιστατικό του Μεσολογγίου.
Καταγόταν από το Κεράσοβο Ιωαννίνων και ανήκε στην περίφημη γενιά των Ζουκαίων που η παράδοση τούς θέλει να προέρχονται από την Μοσχόπολη της Βορείας Ηπείρου.
Το κανονικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Ζούκας αλλά ονομάστηκε Γούναρης γιατί κυνηγούσε γουνοφόρα θηράματα. Αρχικά υπηρετούσε στην αυλή του Αλή Πασά ως κυνηγός και τραγουδιστής. Εκεί πήρε και το παρανόμι Γιάννης Γούναρης με το οποίο έγινε γνωστός.
Ο Γούναρης ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει και απογόνους. Υπό τις διαταγές του Αλή Πασά έμεινε μέχρι το 1822 όταν ο Ομέρ Βρυώνης ανέλαβε το πασαλίκι των Ιωαννίνων μετά την πτώση του Αλή Πασά. Με την αλλαγή των συνθηκών άλλαξε και η ζωή του Γούναρη αφού πλέον νέος του αφέντης έγινε ο Ομέρ Βρυώνης ο οποίος κράτησε σε κατάσταση ομηρίας την γυναίκα και τα παιδιά του.
Όπως κάθε υπηρέτης, έτσι και ο Γιάννης Γούναρης αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον αφέντη του στην πορεία του προς το Μεσολόγγι τον Οκτώβριο του 1822.
Ο Γούναρης μαθαίνει το μυστικό του Ομέρ Βρυώνη
Ο καιρός περνούσε και όλες οι προσπάθειες των Τούρκων να καταλάβουν το “αλωνάκι” έπεσαν στο κενό παρά την αριθμητική υπεροχή τους. Ο Ομέρ Βρυώνης καταλάβαινε ότι η εκστρατεία του θα είχε θετική έκβαση μόνο με μια ξαφνική και γενική έφοδο των υπέρτερων δυνάμεών του.
Οι πολιορκημένοι είχαν αντιληφθεί τις προθέσεις του Τούρκου διοικητή αλλά ο Βρυώνης είχε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού αφού κανείς τους δεν ήξερε τον χρόνο που αυτή θα γινόταν. Ικανός διοικητής και αδίστακτος καιροσκόπος, ο Τούρκος πασάς επέλεξε ως ημέρα της ξαφνικής του εφόδου την 25 Δεκεμβρίου όταν όλοι οι Έλληνες θα βρίσκονται στους Ναούς και θα ψάλλουν το “Χριστός γεννάται”. Η πόλη βρισκόταν στον έσχατο κίνδυνο.
Ο Γιάννης Γούναρης μαθαίνει τα σχέδια του αφέντη του και αποφασίζει να πράξει το καθήκον του ως Έλληνας και να σώσει τους συμπατριώτες του αλλά και την επανάσταση στην Δυτική Ελλάδα. Ήξερε ότι η πράξη του αυτή θα σήμαινε και την καταδίκη της αιχμάλωτης οικογενείας του στην Άρτα αλλά είχε ήδη πάρει την απόφασή του. Παραμονή των Χριστουγέννων έφυγε από το Τουρκικό στρατόπεδο και κατευθύνθηκε προς τα ανατολικά του Μεσολογγίου.
Στην περιοχή των αλυκών, στον δρόμο προς Αιτωλικό, είδε προς την μεριά της λιμνοθάλασσας μονόξυλο με Έλληνες πολεμιστές. Αμέσως άρχισε να τους φωνάζει να πλησιάσουν.
Η βάρκα, στην οποία επέβαινε και ο Αθανάσιος Κραββαρίτης, γραμματέας του καπετάνιου του Ζυγού Δημήτριου Μακρή, άρχισε να απομακρύνεται από την ακτή καθώς οι Έλληνες φοβήθηκαν ενέδρα από τους Τούρκους. Όμως, ο Γούναρης ήταν αποφασισμένος. Πέταξε τα άρματά του και άρχισε να κολυμπάει προς την βάρκα. Οι Έλληνες βλέποντας αυτή την ενέργεια πείστηκαν ότι κάτι σημαντικό έχει να τους πει και άρχισαν να τον πλησιάζουν.
Μετά τους συνήθεις χαιρετισμούς ο Γούναρης τους ρώτησε από ποιο σώμα είναι και ποια η αποστολή τους. Όταν τον ενημέρωσαν ότι είναι από το σώμα του Μακρή και κατευθύνονται προς το Αιτωλικό, ο Γούναρης τους προειδοποίησε για τα σχέδια του Ομέρ Βρυώνη. Μεταξύ άλλων τους αποκάλυψε τον ακριβή χρόνο της επίθεσης αλλά και το σημείο που θα γινόταν. Οι Έλληνες ευχαρίστησαν τον άγνωστο αγγελιαφόρο και ζήτησαν να μάθουν το όνομά του. Ο Γούναρης είτε από ταπεινοφροσύνη είτε από φόβο για την ζωή της οικογενείας του αρνήθηκε να τους το αποκαλύψει, αν και ήξερε ότι ο Ομέρ Βρυώνης όταν θα μάθαινε την προδοσία θα ήξερε και τον προδότη.
(Στην περιοχή των αλυκών, στον δρόμο προς Αιτωλικό, o Γιάννης Γούναρης είδε προς την μεριά της λιμνοθάλασσας μονόξυλο με Έλληνες πολεμιστές που ανήκαν στο σώμα του καπετάνιου του Ζυγού Δημήτριου Μακρή και τους πληροφόρησε για το σχέδιο του Ομέρ Βρυώνη).
Οι πληροφορηθέντες τα σχέδια των Τούρκων επέστρεψαν άμεσα στο Μεσολόγγι και γνώρισαν στους καπετάνιους όσα έμαθαν. Ύστερα από πολύωρη σύσκεψη αποφασίστηκε να σημάνουν κανονικά οι καμπάνες την ώρα της ακολουθίας και να προσέλθουν στις εκκλησίες οι μή δυνάμενοι να φέρουν όπλα. Οι υπόλοιποι να ταμπουρωθούν κανονικά στις θέσεις τους και να περιμένουν τον εχθρό.
Η επίθεση των Τούρκων ήταν σφοδρή αλλά και η άμυνα των Ελλήνων γενναία. Μετά από πολύωρη μάχη οι Τούρκοι υποχώρησαν αφήνοντας πίσω τους περίπου 500 νεκρούς. Μετά από λίγες μέρες, στις 31 Δεκεμβρίου 1822 οι Τούρκοι, μαθαίνοντας ότι ο Ανδρούτσος ερχόταν προς το μέρος τους αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία. Το Μεσολόγγι είχε σωθεί.
(Ο Γιάννης Γούναρης υπήρξε ένας αγνός Έλληνας αγωνιστής που θυσίασε την οικογένειά του για την πατρίδα του. Τα οστά του ετάφησαν κοντά στην προτομή του που υπάρχει στο μοναστήρι της Κλεισούρας).
Το βαρύ τίμημα για την οικογένειά του
Η ενέργεια του Γούναρη μπορεί να έσωσε το Μεσολόγγι και την επανάσταση στην Δυτική Ελλάδα, αλλά καταδίκασε την γυναίκα του και τα παιδιά του στον θάνατο.
Ο Ομέρ Βρυώνης, μαθαίνοντας την προδοσία, αμέσως κατάλαβε ότι ο κυνηγός του είχε προδώσει το σχέδιό και ξέσπασε τον θυμό του στην οικογένειά του, την οποία κρατούσε αιχμάλωτη στην Άρτα. Ο Γούναρης ξέροντας την μοίρα του, εάν επέστρεφε στο στρατόπεδο, αποφάσισε να κρυφτεί στα μέρη του Ζυγού, σε μια σπηλιά στην περιοχή που ονομάζεται Κλεισούρα.
Αυτή την σπηλιά χρησιμοποίησε και ο Γιάννης Γούναρης για να γλυτώσει από την οργή του πασά. Στο σημείο μετέβαιναν κάτοικοι των γειτονικών χωριών και βοσκοί οι οποίοι, αναγνωρίζοντας και τιμώντας την γενναιότητά του, τον προμήθευαν με τρόφιμα και νερό. Ο πόνος του ήρωα για τον χαμό της οικογενείας του ήταν μεγάλος και, έχοντας χάσει τα πάντα εκτός από την πίστη του, αποφάσισε να γίνει καλόγερος στο σημείο χρησιμοποιώντας την σπηλιά ως κελί.
«Ο Μερ΄ Πασσάς μαθαίνει του κυνηγού
την προδοσιά και στην απελπισιά του,
σαν πήρε κ Κώστας τα βουνά, του σφάζει τα παιδιά του,
Τόπαν του Κώστα στα βουνά και τ΄ άρματα πετάει
Και στης Κλεισούρας το μικρό το΄ ρημοκκλήσι πάει
Και γίνεται καλόγηρος, ντύνεται ράσα μαύρα…»
Κρυστάλλης – Ο καλόγερος της Κλεισούρας
Η συνάντηση με τον Όθωνα
Στην σπηλιά αυτή ο Γιαννιώτης ήρωας έζησε μόνος και αφανής, προσευχόμενος και ασκητεύων. Το 1837, από το σημείο έτυχε να περάσει ο βασιλιάς Όθωνας με την σύζυγό του Αμαλία, ο οποίος, πληροφορούμενος ποιος βρίσκεται εκεί, θέλησε να συναντήσει τον άνθρωπο που έσωσε το Μεσολόγγι. Θέλοντας να τον τιμήσει για την προσφορά του προς το Έθνος τον ρώτησε τι επιθυμεί να του δωρίσει. Ο Γούναρης απέδειξε για άλλη μια φορά το ήθος του, αρνούμενος κάθε υλικό αγαθό για τον εαυτό του, ζητώντας μόνο να παραχωρηθεί στην Μονή όλη η περιοχή από την είσοδο έως την έξοδο της κλεισούρας.
Από τότε ο μοναχός πλέον Γιάννης Γούναρης βγήκε από την αφάνεια και άρχισε να παρουσιάζεται στους διαβάτες και να καλλιεργεί την περιοχή, καλλωπίζοντας και αναδεικνύοντας το μοναστήρι μέχρι την κοίμησή του. Τα οστά του βρέθηκαν το 1997 στα θεμέλια του Ναού, κατά την ανακαίνιση και ετάφησαν κοντά στην προτομή του που υπάρχει στο μοναστήρι.
(Σημειώσεις για το ιστορικό αφιέρωμα αντλήθηκαν από το αρχείο του κ. Παναγιώτη Ι. Νικολόπουλου).
Ενώ η χώρα, μέρα με τη μέρα, βυθίζεται σε έναν βούρκο κρίσης και αδιεξόδων· ενώ ο γεωπολιτικός αναδασμός και οι επεκτατικοί ανταγωνισμοί επίδοξων «αφεντικών» στην περιοχή (Τουρκία-Ισραήλ) μας απειλούν θανάσιμα· κι ενώ η κοινωνία (πάνω από το 70%) βλέπει την ακρίβεια και την επισφάλεια να ματαιώνουν κάθε ελπίδα καλυτέρευσης της κατάστασης… το πολιτικό μας σύστημα στέκει τάχα αμέριμνα και στωικά. Θεωρεί πως είναι μια μικρή κρίση και θα περάσει· πως τα σκάνδαλα θα ξεχαστούν· πως όσοι αγωνίζονται για κάτι θα καταλάβουν (με το καλό ή με το κακό) το μάταιο της προσπάθειάς τους.
Έτσι, μέσα στον βούρκο που έχουν δημιουργήσει (καρτελοποιημένο πολιτικό σύστημα, κόμματα, ΜΜΕ, ολιγάρχες, δικαιοσύνη, σώματα ασφαλείας κ.λπ.) οδεύουμε σε μια περίεργη προεκλογική περίοδο διαρκείας. Με κυνισμό και αλαζονεία όλα τα κομματικά επιτελεία έχουν γυρίσει την πλάτη τους στην κοινωνία και προετοιμάζονται πυρετωδώς για τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Με τις ίδιες συνταγές· με σταθερές συντεταγμένες, που ορίζουν οι Πρεσβείες (και βασικά H πρεσβεία με την πρέσβειρα)· με μοναδικό στόχο την πρόσβαση στη διακυβέρνηση, που ανοίγει θύρες για προγράμματα, επιδοτήσεις, ρεμούλες παντός είδους. Άρα και πλουτισμό σε βάρος της κοινωνίας, με διάλυση όλων των υποδομών, έως και της εδαφικής ακεραιότητάς της – για να μην κάνουμε λόγο για το περιβάλλον.
Η οικονομία της χώρας αντιμετωπίζεται μόνο ως μπίζνα, ως κότα που γεννά χρυσά αυγά για λίγους και εκλεκτούς, και το κράτος, η δημόσια διοίκηση και οι απογυμνωμένοι θεσμοί ως λάφυρο και τίποτα άλλο. Οι κύριες και βασικές συστημικές δυνάμεις φωνάζουν με όλους τους τρόπους: «Σώσαμε την Ελλάδα, όλα πάνε περίφημα». Κι όμως, ποτέ άλλοτε το πολιτικό σκηνικό, το πολιτικό πεδίο δεν ήταν τόσο πολύ απονομιμοποιημένο, ρευστό, ανισόρροπο, χωρίς σταθερότητα. Μέσα σε αυτό το τοπίο επιχειρείται λοιπόν μια «αλλαγή φρουράς» χωρίς ακόμα ορατά σημάδια μιας διάδοχης κατάστασης.
Πρόδρομα σημάδια ρευστοποίησης πριν την πιθανή τήξη
Η δημοσιογραφική εικόνα της κατάστασης σε πολιτικό επίπεδο: α) Φθορά της Ν.Δ. μετά από 6,5 χρόνια διακυβέρνησης χωρίς αντιπολίτευση. β) Φθορά, αλλά με κατακερματισμένες όλες τις άλλες δυνάμεις. γ) Ανισομετρία, με μια Ν.Δ. που υποχωρεί σημαντικά, αλλά έχει διπλάσια ποσοστά από το δεύτερο κόμμα. δ) Ασάφεια για το ποιο είναι το δεύτερο κόμμα. ε) Αναμονή –αλλά και προσμέτρηση της δύναμης– τριών πιθανών νέων κομμάτων (Σαμαράς, Τσίπρας, Καρυστιανού).
Πέρα από τη δημοσιογραφική εικόνα (που παραφουσκώνεται κατά το δοκούν από τις δημοσκοπήσεις, ανάλογα με το ποιος τις παραγγέλλει) υπάρχουν ορισμένες βαθύτερες αιτίες που πρέπει να επισημανθούν: Το τι προσδοκούν οι Πρεσβείες (π.χ. τι «χάδι» νοιώθει ήδη ο Μητσοτάκης από το περιβάλλον Τραμπ)· πόσο βαθιά είναι η κρίση νομιμοποίησης συνολικά του πολιτικού συστήματος, και κατά πόσο υπάρχει ορατή μια πειστική λύση για «αλλαγής φρουράς»· πόσο έντονη είναι η κοινωνική δυσφορία και οργή και προς τα πού θα στραφεί ακόμα και εκλογικά, αλλά και πώς θα συμπεριφερθεί μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος στις προσεχείς εκλογές αν υπάρξει κόμμα/κίνημα Καρυστιανού, και ποια η έκταση της αποχής ή της ψήφου τιμωρίας των συστημικών κομμάτων.
Ακόμα περισσότερο, τι άλλα γεγονότα θα συμβούν μέχρι τις εκλογές: γεωπολιτικά, οικονομικά, εσωτερικές εξελίξεις, σκάνδαλα και άλλα, που πρέπει να συνυπολογίζονται ως παράγοντες που θα επιδράσουν. Πιο ψύχραιμα, μπορούν να διαπιστωθούν τα ακόλουθα:
● Ο Μητσοτάκης και το καθεστώς του κινδυνεύει από τη λαϊκή οργή και όχι από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα. Κινδυνεύει από το εσωτερικό της Δεξιάς παράταξης και από εξελίξεις που μπορεί να προωθήσει η Πρεσβεία. Γι’ αυτό συνεχώς προσπαθεί να αλλάξει την κεντρική ατζέντα: Από ΟΠΕΚΕΠΕ, από Τέμπη, από Αιγαίο και τουρκικό επεκτατισμό, από εμπλοκή στην υπόθεση Επστάιν. Έτσι χαράσσει δύο πολιτικές: Συνταγματική αναθεώρηση σαν «σκόνη» επικάλυψης όλης της δυσοσμίας, και επιχείρηση «νόμου και τάξης» (φοιτητές και πανεπιστήμια, πρόσφυγες και μετανάστες, διώξεις και τρομοκρατία) σαν απάντηση προς τα δεξιά, αλλά και σαν απάντηση απέναντι στην ογκούμενη δυσαρέσκεια και τους αγώνες.
● Από άλλες αστικές συστημικές φωνές ή καταστάσεις, το ΠΑΣΟΚ ξαπλώνει στο κρεβάτι του Προκρούστη: οφείλει να διαλέξει ανάμεσα σε συμμετοχή μαζί με τη Δεξιά σε επόμενες «διακυβερνήσεις», ή αν θα πάει με τον σχεδόν διαλυμένο αλλά υπό συγκρότηση κεντροαριστερό «γαλαξία». Το βέβαιο είναι πως εισπράττει άλλη μια κρίση. Το σκάνδαλο Παναγόπουλου, οι κινήσεις της κ. Διαμαντοπούλου, του κ. Δούκα και του κ. Γερουλάνου σχετίζονται με το προκρούστειο κρεβάτι. Οι κινήσεις για διεύρυνση υπό την επιτροπή Σκανδαλίδη δεν φαίνεται να αλλάζουν τη συνολική εικόνα.
● Σημαντική παρέμβαση κάνει βέβαια και ο κ. Ευαγ. Βενιζέλος. Έχει δηλώσει εμφατικά ότι η χώρα είναι «μη κυβερνήσιμη» και πρόσφατα, με νέα παρέμβαση για τη συνταγματική αναθεώρηση, διατύπωσε την άποψη ότι όλα θα ακυρωθούν αφού θα γίνουν και δεύτερες εκλογές. Βεβαίως ισχύουν και όσα έχει ήδη πει για το ότι έχουμε μπει από τη «συναίνεση δια της αυτοδυναμίας» («η αυτοδυναμία έχει κλείσει τον κύκλο της στην Ελλάδα»), στη «συναίνεση δια των κυβερνήσεων συνεργασίας».
● Ο χώρος της «κεντροαριστεράς», δηλαδή ο αστερισμός των ΣΥΡΙΖΑ (έχουμε 4-5 καταστάσεις που προέκυψαν από αυτόν), και ιδιαίτερα η πρωτοβουλία Τσίπρα με την «Ιθάκη» του, δεν φαίνεται να συγκινούν ευρύτερα στρώματα. Παρά το «σπρώξιμο» που έχουν από Πρεσβεία και κέντρα ολιγαρχών, δεν δημιουργείται η απαραίτητη ώθηση για μια έστω μέτρια «απογείωση».
● Ο χώρος της κ. Κωνσταντοπούλου, ενώ γνώρισε μια αύξηση λόγω της στάσης της για τα Τέμπη, φυλλοροεί σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Διαρρέεται μάλιστα ότι κατηγορείται από την κ. Καραγεωργοπούλου, που μόλις αποχώρησε, πως υπήρχαν νουθεσίες να μην κτυπιέται πολύ ο κ. Δένδιας. Βέβαια η κ. Κωνσταντοπούλου αποτελεί περίπτωση μονοπρόσωπου κόμματος, χωρίς διαδικασίες και βάση οργανωμένη, που δημιουργεί θόρυβο. Σαν μοντέλο εμπίπτει στις προδιαγραφές των προσωποκεντρικών αρχηγικών κομμάτων και πάντως παράδειγμα προς αποφυγήν.
● Η σκληρή αριστερά, ΚΚΕ-Περισσός, δεν αποτελεί μια εναλλακτική. Φαίνεται να είναι ευχαριστημένο στο 8% και δεν κάνει καμία πρόταση που να μην αφορά μόνο το δικό του χώρο, με ελάχιστα ανοίγματα. Και βεβαίως καταλαμβάνει μια θέση στην αμφισβήτηση του κινήματος των Τεμπών, όταν αμφισβητεί όλες τις αποκαλύψεις για παράνομο φορτίο και αφήνει την κ. Λιάνα Κανέλλη όπου βρεθεί να κοροϊδεύει για «τολουόλια και ξυλόλια και άλλα -όλια».
Ο πονοκέφαλος από την απρόβλεπτη μεταβλητή
Μεγάλο μέρος της εκλογικής βάσης της Ν.Δ. δεν πρόκειται να ψηφίσει Ν.Δ. Ο Σαμαράς μετρά αυτό το μέρος περίπου στους 1.300.000 ψηφοφόρους που έχουν εγκαταλείψει την Ν.Δ., μεγάλο μέρος των οποίων προστέθηκαν στην αποχή των ευρωεκλογών.
Υπάρχει το κίνημα των Τεμπών, που μόλις πριν 1 χρόνο κινητοποίησε 2-3 εκατομμύρια ανθρώπους. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το ενεργό και βαθύ ρήγμα μέσα στην κοινωνία έχει γεφυρωθεί ή εξατμιστεί. Παρόλο που έχουν περάσει 3 χρόνια, το δυναμικό αυτό δείχνει σημάδια προσμονής για κάτι άλλο, και απόστασης από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Ακόμα, παρά τα μπρος-πίσω, τα προβλήματα και τις διενέξεις που έγιναν εμφανείς μέσα στη φυσική ηγεσία του κινήματος, φαίνεται ότι αυτή η κοιτίδα (το κίνημα των Τεμπών) είναι το πιο μεγάλο μετερίζι μιας διάθεσης για ένα άλλο μεγάλο εγχείρημα.
Όποιοι και όσοι δεν καταλάβουν τη σημασία που είχε ο ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΣχαρακτήρας αυτού του κινήματος, όσοι και όποιοι δεν βλέπουν το ρόλο που παίζει η ανάγκη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ της κοινωνίας σε ένα εγχείρημα, όσοι και όποιοι δεν κατανοήσουν ότι η μορφή ΚΙΝΗΜΑ δεν σημαίνει απουσία από την κεντρική πολιτική διαδικασία, όσοι και όποιοι δεν κατανοήσουν ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΦΕΥΡΕΘΕΙ μια νέα μορφή κινήματος / φορέα που να εκφράσει μεγάλα προτάγματα ελευθερίας, δημοκρατίας, δικαιοσύνης, ανεξαρτησίας, όσοι και όποιοι δεν συνδέσουν αυτή τη διάθεση με τα ανοικτά και ζέοντα προβλήματα εθνικού και κοινωνικού χαρακτήρα… δεν θα μπορέσουν να συμβάλλουν σε μια άλλη, εναλλακτική πορεία.
Στην πράξη ετούτη τη στιγμή γίνεται μια οργανωμένη προσπάθεια να ΜΑΤΑΙΩΘΕΙ, να ΑΚΥΡΩΘΕΙ, να ΣΤΡΑΓΓΕΛΙΣΤΕΙ το κίνημα των Τεμπών, να φραχτεί ο δρόμος στη ανάπτυξη ενός κινήματος που να μην χωρά στα καλούπια του μεταπρατικού συστήματος, και να αποτελέσει μια ΕΛΠΙΔΑ για τον λαό και τον τόπο. Βολεύονται όλοι στα υπάρχοντα σχήματα και κόμματα, στις μαζικές τους απολήξεις (αν και αποδυναμωμένες), και προσπαθούν να στήσουν «υγειονομικές ζώνες» ώστε να μην εμφανιστεί κάτι άλλο, που να ταράξει τις συνηθισμένες ισορροπίες και εκλογικά ποσοστά. Για παράδειγμα, δεν είναι παράξενο που σχεδόν όλα τα υπάρχοντα κόμματα (ακόμα και οι κινήσεις Τσίπρα ή Σαμαρά) ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ καμία παρουσία ενός «κόμματος Καρυστιανού» στις προσεχείς αναμετρήσεις; Τι φοβούνται από μια άπειρη πολιτικά, από μια γυναίκα που εκμεταλλεύεται ένα τραγικό συμβάν για δικές της φιλοδοξίες (έτσι ισχυρίζονται), από μια γυναίκα που ήρθε από το πουθενά και δεν έχει εντρυφήσει στους κομματικούς χώρους, διαδικασίες και «σωλήνες»; Φοβούνται απλά μία μείωση των ποσοστών τους; Πιθανά, και αυτό μπορεί να τους κάνει πολύ, πάρα πολύ επιθετικούς.
Πιο βαθιά όμως, από την περίοδο του 2010 και δώθε, δεν θέλουν να εκφραστεί –με οποιοδήποτε τρόπο– και να αποκτήσει μεγάλη εμβέλεια ένα κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα που δεν θα εμπίπτει στις προδιαγραφές των Μνημονίων, του Μεταπρατισμού, του Ακαταδίωκτου, της Ρεμούλας. Δεν μπορούν καν να διανοηθούν ότι μπορεί να υπάρξει ένας σχηματισμός που θα θέσει με έμφαση τα ζητήματα του ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΥ, της ΚΑΘΑΡΣΗΣ, της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ. Δεν θέλουν ούτε να υπάρχει ένα τέτοιο σύμβολο μέσα στην κοινωνία. Κι αν υπήρχε απλά μέσα στην κοινωνία, δεν μπορούν να ανεχθούν αυτό να μορφοποιηθεί και παρέμβει μέσω του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ στην κεντρική σκηνή.
Στο παρελθόν έχουν γίνει προσπάθειες να υπάρξει κάτι ανάλογο. Πάντα, μα πάντα ξεκινούσαν από τη φάση του κινήματος. Αυτό έδινε πνοή και οξυγόνο, έκφραση, στόχους, ηγέτες κ.λπ. ΞΑΝΑΣΥΜΒΑΙΝΕΙ με εντελώς πρωτότυπους τρόπους και σήμερα. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι τώρα αυτό θα επιτευχθεί. Υπάρχουν τόσοι και τόσοι αρνητικοί όροι ή δυσκολίες. Αλλά η «καθαρότητα», ιδιαίτερα στις συνθήκες ύπαρξης μιας δυνατότητας, είναι στάση συντηρητισμού, είναι κουβούκλιο αυτοεπιβεβαίωσης και αποχής.
Το διακύβευμα
Προσοχή: το διακύβευμα δεν είναι ένα προσωπικό κόμμα «Καρυστιανού» και το τι ποσοστό μπορεί να έχει. Το διακύβευμα ήταν και είναι (και θα είναι) η δημιουργία ενός συλλογικού ΕΜΕΙΣ στην Ελλάδα σε ταραγμένους καιρούς, και όχι μια «συμμετοχή» στο στημένο εκλογικό παιχνίδι με τους κανόνες που υποβάλλουν και επιβάλλουν Πρεσβείες και Ολιγάρχες Μεταπράτες. Γι’ αυτό η ευκολία στο ταμπελάρισμα (ακροδεξιά, συντηρητική άσχετη κ.λπ.), στον διαχωρισμό και στην καταγγελία, η «καθαρότητα» και το «κομματικό κουβούκλιο» και η λατρεία του «ποσοστού» και του «πόστου», έχουν την ερμηνεία τους. Γίνεται ολοένα πιο φανερό. Το πήραμε χαμπάρι. Κάθε εγχείρημα και προσπάθεια πρέπει να ελέγχεται με το κριτήριο αν απελευθερώνει μια κοινωνική δυναμική, αν εκφράζει αισθήματα και επιθυμίες του λαϊκού ριζοσπαστισμού, αν ενώνει γύρω από εθνικά και κοινωνικά καθήκοντα, αν συγκρούεται και σε ποιο βαθμό με το Πολιτικό Σύστημα (κι όχι να γίνεται γρανάζι του). Αν ανοίγει κάποιο δρόμο για την απάντηση του Υπαρξιακού Προβλήματος της χώρας.
Όταν λέμε πολιτικό και κοινωνικό κίνημα, δεν υποστηρίζουμε απλά ένα αυθόρμητο ξέσπασμα, όσο μεγάλο κι αν είναι. Κάνουμε λόγο για ένα διαρθρωμένο και με ρίζες μέσα στην κοινωνία κίνημα, που έχει διαδικασίες, έχει οργανώσεις που λειτουργούν δημοκρατικά, έχει «μυϊκό και νευρικό σύστημα». Όντας διαρθρωμένο έχει γενικό προσανατολισμό και κατευθύνσεις, προσπαθεί να έχει ρεαλιστικές θέσεις και στόχους που να γίνονται κτήμα των πολιτών και να παλεύουν για αυτούς. Όπως και να υπάρχει ένα επιτελικό και συλλογικό επίπεδο που να έχει αναδειχθεί και να μπορεί να προωθεί αυτόν τον αναγκαίο σε κάθε πολιτικό και κοινωνικό κίνημα ρόλο. Τα πολιτικά και κοινωνικά κινήματα δεν ξεπηδούν από το πουθενά, χωρίς καμία αναφορά, χωρίς κανένα ιδεολογικό πλαίσιο. Είναι προϊόντα ανάγκης και αντιθέσεων μέσα στην κοινωνία. Τα μεγάλα κινήματα σημαδεύουν την πολιτική και κοινωνική ζωή, αλλάζουν τους συσχετισμούς, ανοίγουν δρόμους, δημιουργούν παράδοση και σύμβολα. Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι όλα αυτά είναι προς κατάκτηση από ένα πραγματικό κίνημα που γεννιέται, όταν γεννιέται και όταν κάνει τον βηματισμό του.
Τίποτα δεν είναι «δεδομένο». Υπάρχει κρίση βαθύτατη· υπάρχει ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού· υπάρχουν απόπειρες «αλλαγής φρουράς» στην ίδια Μεταπρατική Μνημονιακή Αποικιακή κατεύθυνση· υπάρχει προεκλογική περίοδος με όλα τα «χούγια» της· υπάρχει θυμός και δυσαρέσκεια. Υπάρχει η δυνατότητα ενός ρήγματος, σοβαρού, μαζικού και ακηδεμόνευτου; Ποιος μπορεί με βεβαιότητα να το αποκλείσει; Αν αυτό για διάφορους λόγους (συσχετισμού δυνάμεων, μη δημιουργίας προϋποθέσεων, λαθών, ανεπαρκειών κ.λπ.) δεν γίνει δυνατό, θα είναι αστεία και υποκριτική η στάση πολλών που θα εμφανιστούν για να πουν «τα έλεγα εγώ». Λείπει ακόμα (μεταξύ τόσων που μας λείπουν) κι ένας Σουρής, να τους «φιλοτεχνήσει» καταλλήλως!
Με κεφαλαίο Π
Η Πολιτική (επίτηδες κεφαλαίο Π) είναι πρωτίστως δημιουργία προϋποθέσεων για την επίτευξη μεγάλων προταγμάτων και στόχων. Η Πολιτική που χρειαζόμαστε, χρειάζεται και ένα μεγάλο πάντρεμα με την ΗΘΙΚΗ. Δεν αγιάζει ο σκοπός τα μέσα. Αλλιώς δεν θα χρειαζόταν διόλου η Συμμετοχή και η Δημοκρατία. Η Πολιτική δεν είναι διαχείριση και χειρισμός προς όφελος μιας μειοψηφίας. Είναι (πρέπει να είναι) ποιητική, να εμπνέει, να κοινωνικοποιεί τους ανθρώπους, να τους κάνει Ανθρώπους και όχι εγωιστικά ιδιοτελή πλάσματα, και πολύ περισσότερο οφείλει να μην τα υποτάσσει και να μην τα μεταλλάσσει σε ανδράποδα. Φλυαρίες, θα πείτε… Πείτε ό,τι θέλετε. Είναι όμως ανάγκες που θα κερδίσουν έδαφος αν αγωνιστούμε για αξιοπρέπεια, ελευθερία, ισότητα. Υπάρχει και ό άλλος δρόμος, της Προσαρμογής. Ελεύθερα επιλέγουμε όλοι μας.
Για να μην ξεχνιόμαστε, ισχύει πάντα το «Αποτυχία, ξανά αποτυχία, και πάλι αποτυχία… μέχρι την επιτυχία. Αυτή είναι η λογική του λαού». Ο ποιητής μάς λέει: «Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα». Ακόμα κι αν είναι σισύφειο το έργο μας, θα επιμένουμε στην ανάγκη νέας συνείδησης και αντίστασης. Διότι η Ελλάδα που θέλουμε δεν θα πέσει κάποια στιγμή από τον ουρανό…
Πριν λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε το 6ο ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΑΝΣΣ) ΕΛΛΑΔΑΣ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ στην Άγκυρα, με τη συνάντηση Προέδρου κ. Ερντογάν – ΠΘ κ. Μητσοτάκη…
Για να θυμηθούμε και κάποιους παλαιότερους πολιτικούς “φωστήρες-σωτήρες” του έθνους, τα αποτελέσματα “δι ‘ ημάς”, κινήθηκαν στο “μηδέν εις το πηλίκιον”….
Ίσως και ακόμη πιο κάτω…
1. Της επίσκεψης είχαν προηγηθεί σημαντικά γεγονότα ενός ακήρυκτου πολέμου εκ μέρους της Τουρκίας προς τη χώρα μας, αυτού των ΨΕΠ (Ψυχολογικών Επιχειρήσεων).
Ενός πολέμου, ο οποίος μπορεί επί του παρόντος να μην συνοδεύεται από ένοπλη σύγκρουση (πάντοτε όμως προηγείται αυτής) , παραμένει όμως ιδιαιτέρως αποτελεσματικός, ανυψώνοντας από τη μία το τουρκικό ηθικό και κάμπτοντας από την άλλη το ελληνικό φρόνημα.
Όμως δημιουργεί και τετελεσμένα επί του πεδίου, προωθώντας παράλληλα και νομική προκατάληψη των οργάνων του διεθνούς δικαίου..
Ως τέτοια γεγονότα, παρατίθενται ενδεικτικά και μη περιοριστικά, σημαντικά γεγονότα των τελευταίων ημερών προ της επίσκεψης, τα οποία συνδιαμόρφωσαν το κλίμα :
α. Η έκδοση τουρκικής NAVTEX, με την οποία δέσμευσε το Ανατολικό Αιγαίο (ανατολικα 25ου μεσημβρινού) ,για διεξαγωγή ασκήσεων, αρχικά για διετία και στη συνέχεια για απεριόριστο χρονικό διάστημα!!
β. Το επεισόδιο πλησίον Χίου, εντός ΕΧΥ, όπου σκάφος διακινητών, συγκρούστηκε με το σκάφος του ΛΣ, νυχτερινές ώρες 3/4 Φεβ 2026, με αποτέλεσμα μεγάλο αριθμό νεκρών (15) και τραυματιών, μεταξύ αυτών γυναίκες και παιδιά, ρίχνοντας την Ελλάδα “στα σχοινιά”.
γ. Η δολοφονία “Τούρκου” ελεγκτή εισητηρίων στους γερμανικούς σιδηροδρόμους (DB) , από “Έλληνα” στο Καιζερσλάουτεν (υπόψιν ό “Τούρκος”, ήταν Γερμανός υπήκοος και ο ¨Ελληνας”, ήταν Σύρος ισλαμιστής), είδηση η οποία “έπαιξε” φανατικά από το σύνολο των τουρκικών ΜΜΕ..
δ. Η δολιοφθορά δυο γερμανικών πολεμικών πλοίων στα ναυπηγεία του Αμβούργου, από έναν Έλληνα και έναν Ρουμάνο (υπόψιν, ο “Έλληνας”, είναι μέλος της μουσουλμανικής μειονότητας, και συνελήφθει στο χωριό Κοπτερό της Κομοτηνής, πλησίον Ιάσμου, περιοχή, όπου επικρατεί δυναμικά το μουσουλμανικό στοιχείο).
ε. Οι δηλώσεις Τσελίκ, (εκπρόσωπος του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης), για αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, επίθεση σε ΥΕΘΑ (ο οποίος δεν συμπεριλήφθηκε σην αποστολή) και αποσύνδεση του Κυπριακού, από τα Ελληνοτουρκικά…
Η ελληνική πλευρά, σε όλα αυτά, δεν έδωσε απαντήσεις… Aντίθετα, η αφωνία της τόσο προ της επίσκεψης, όσο και η άνευρη-αναποτελεσματική παρουσία της , κατά τη διεξαγωγή, έδειξε ότι η ελληνική πλευρά επιθυμούσε διακαώς την πραγματοποίηση της, “no matter what, no matter how, at any cost”…
Εκπέμποντας βέβαια, το λάθος μήνυμα…
2. Η υποδοχή στο αεροδρόμιο, από τον Υπουργό Τουρισμού, δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό σενάριο υποδοχής, το οποίο έρχεται σε αντίθεση τόσο με τις προβλέψεις της σχετικής συνθήκης για τις σχέσεις των κρατών, του πρωτοκόλλου εθιμοτυπίας και των διεθνών πρακτικών…
Παρόλα αυτά, η ελληνική πλευρά το “κατάπιε” και αυτό, όντας δεδομένο ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ, ήταν εγκαίρως ενήμερο μεταξύ άλλων, για τα διαδικαστικά και τα θέματα πρωτοκόλλου, μέσω της πρεσβείας μας στην Άγκυρα..
3. Να τεθεί επίσης υπόψιν, ότι κατά τη διεθνή πρακτική, οι αρχηγοί κρατών, δεν συμετέχουν σε διαπραγματεύσεις-επιτροπές , κ.λπ…
Οι αρχηγοί κρατών, έχουν επικυρωτικό χαρακτήρα, σε αυτά που έχουν ήδη συμφωνηθεί κατόπιν οδηγιών τους, από τους υπουργούς και τους τεχνοκράτες τους..
Ως εκ τούτου, η παρουσία του ΠΘ, σε ένα νέο ¨εφεύρημα” , αυτό του ΑΝΣΣ, το οποίο μετρά ήδη 6 κύκλους συνομιλιών σε Ανώτατο επίπεδο, χωρίς να έχει να επιδείξει τίποτα το ουσιαστικό και το οποίο έρχεται να προστεθεί σε έναν άλλο κύκλο,αυτόν των άνω των 64 διερευνητικών επαφών, πολιτικού διαλόγου και ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης), ουσιαστικά δείχνει δύο πράγματα:
α. Υπάρχει θέληση για φαινομενικό διάλογο και από τις δύο πλευρές, ο οποίος στερείται ουσίας και δεν καταλήγει πουθενά.
β. Όταν αυτοί οι κύκλοι επαφών, πραγματοποιούνται σε συνέχεια τουρκικών προκλητικών ενεργειών και δηλώσεων, ουσιαστικά δείχνουν μια Ελλάδα φοβική, η οποία αποδέχεται -εμμέσως πλην σαφώς- τις απειλές και νομιμοποιεί εξίσου τα τετελεσμένα του τουρκικού πειθαναγκασμού, δια της απειλής βίας.
Τα ανωτέρω, στο εσωτερικό της χώρας μας, αιτιολογούνται με το επικοινωνιακό κυβερνητικό αφήγημα και με ονειρωξικές φαντασιώσεις για “ήρεμα νερά” και μια εξίσου -ανύπαρκτη- φαντασιακή αποτροπή…
Ενώ ο κατευνασμός έχει αποδειχθεί πολλάκις και εμπράκτως επί του πεδίου, ότι έχει ανοίξει την όρεξη του ¨θηρίου”…
4. Κατά την επίσημη συνέντευξη τύπου, βλέποντας και μελετώντας τη στάση του σώματος και τις εκφράσεις των προσώπων των δύο αρχηγών κρατών, ο Ερντογάν είχε μια βαρυεστημένη στάση και ανέκφραστη όψη, δίνοντας περισσότερο την εντύπωση ότι έκανε “αγγαρεία-υποχρέωση”, παρά το ότι ήταν εκεί…
Εξάλλου , το κείμενο το διάβαζε από μέσα και σε μια ατυχή επίδειξη αβρότητας , πέρα από τον”καλό φίλο”, μπέρδεψε και τα ονόματα, (Κώστας, αντί Κυριάκος).
Αντίθετα, ο ΠΘ, ήταν πιο “ζωηρός” , με αρκετή κινητικότητα των χεριών, προκειμένου να δώσει πρόσθετη ενέργεια στην επιχειρηματολογία του…χωρίς όμως να καταφέρει να πείσει , αφού και η έμμεση παραπομπή του στην απειλή πολέμου, ούτε καν σχολιάστηκε από τουρκικής πλευράς (παρότι εδώ έτυχε “θριαμβευτικής υποδοχής” από τα ΜΜΕ..).
–
5. Και οι δύο πλευρές επικαλούνται το διεθνές δίκαιο (Δ.Δ.)…
Μόνο που η Τουρκία το μεταφράζει διαφορετικά (α λα “τούρκα”) απ’ ότι είναι…
Ιδιαίτερα το ΔΔΘ (Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας), παρότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος…το οποίο όμως λίγο θα έπρεπε να μας νοιάζει , καθόσον η σχεδόν καθολική παγκόσμια αποδοχή του, το έχει καταστήσει επιβαλλόμενο…
Και ενώ η τουρκική πλευρά, σαφώς μπορεί να κατηγορηθεί για μεροληπτική επίκληση του ΔΔ, η Ελλάδα , που επικαλείται διαρκώς το Δ.Δ. ως σημαία της, θα πρέπει να έιναι πολύ πιο προσεκτική, στη στάση της στην εξωτερική της πολιτική…
Αλήθεια…ποιό διεθνές δίκαιο επικαλείται..??..
Αυτό που ισχύει στην περίπτωσή της, αλλά δεν αποδέχεται-ότι ισχύει στην περίπτωση της Βενεζουέλας….??..
6. Παραμένοντας στο Δ.Δ., ,αλλά και στο Δ.Δ.Θ., να διευκρινίσω, ότι και τα δύο δίκαια, αποδέχονται την “αρχή της ευθυδικίας”, δηλαδή να συμφωνήσουν οι δύο αντιπαραβαλλόμενες πλευρές, με απ’ευθείας συμφωνία μεταξύ τους, χωρίς την προσφυγή τους και την απόφαση διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου (Χάγη ή Αμβούργο) …
Επιπλέον, ομοίως προβλέπουν ως αποδεκτή και τη μεταξύ τους προσφυγή σε διαιτησία , κάτι το οποίο έχει ειπωθεί εμμέσως και από τους δύο αρχηγούς κρατών, για ένα πενταμερές σχήμα/διάσκεψη/φόρουμ παρακτίων κρατών Ανατολικής Μεσογείου, το οποίο φαίνεται να μορφοποιείται με πρωτοβουλία των Η.Π.Α. (υπερδραστήριος Αμερικανός Πρέσβυς Τ. Μπάρακ στην Τουρκία, ειδικός απεσταλμένος και Σύμβουλος Τραμπ για την Ανατολική Μεσόγειο Ρ. Γκρένελ, και η πρέσβυς των Η.Π.Α. στην Αθήνα κα Γκιλφόιλ ).
Επίσης , κρίνω σκόπιμο να τονιστεί, ότι όπως αναφέρθηκε από τον κ. ΠΘ, “το μόνο ανοιχτό θέμα , είναι η διευθέτηση των θαλασσίων ζωνών”…
Όμως, πίσω από αυτό το λεκτικό, κρύβονται όχι μόνο η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ (αποκλειστική οικονομική ζώνη), αλλά ακόμη και τα ΕΧΥ (εθνικά χωρικά ύδατα) , οι ζώνες αλιείας και η συνορεύουσα ζώνη….
Ακόμη και η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη, λόγω προηγουμένων άκρως εσφαλμένων χειρισμών της παρούσας κυβέρνησης, σε θέματα ΑΟΖ και ΕΧΥ, αλλά και της παρέλευσης 30 και πλέον ετών για τη ρύθμιση των διαφορών, δεν μας αφήνει να εφησυχάζουμε..
Αφενός μεν η μεγάλη χρονική καθυστέρηση ρύθμισης της διαφοράς, λόγω της γνωστής “καραμέλλας” των διαχρονικών φοβικών κυβερνήσεων ( ότι “θα αυξήσουμε τα ΕΧΥ μας στα 12 ν.μ., όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο” ) δεικνύει μια “ειδική κατάσταση” στο Αιγαίο, αφετέρου δε, η αποδοχή μειωμένης επήρρειας των Διαπόντειων νήσων/Οθωνοί, για καθορισμό ΑΟΖ με την Ιταλία και ακόμη χειρότερα η αποδοχή μειωμένης επήρρειας της Κρήτης (!!!), για καθορισμο ΑΟΖ με την Αίγυπτο (και όχι απ’ευθείας με την Κύπρο) , δημιουργούν ένα πολύ κακό προηγούμενο που δεν πρόκειται να αγνοηθεί από κανένα διεθνές δικαστήριο…
Άκρως εσφαλμένοι χειρισμοί, που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα και ελπίζω να μην έγιναν από δολιότητα, προκειμένου να αποδεχθούμε τετελεσμένα , ως κατοπινές αποφάσεις ενός διεθνούς δικαστηρίου…
7. Ατυχέσταση ,η επικληση της “παρακαταθήκης του Κεμάλ Ατατουρκ”…και μάλιστα διπλή…
Διότι πρωτίστως ο Κεμάλ , είναι “Ατατούρκ”, για τους Τούρκους, ενώ για τους Έλληνες (και όχι τους ελληνόφωνους), είναι και παραμένει ο Μουσταφά Κεμάλ ..
Ο οποίος, παραμένει βέβαια και ο μεγάλος σφαγέας των Ελλήνων, στη Σμύρνη και στη Μικρασία, με τόνους αίματος, βίας, εγκλημάτων, λεηλασιών, καταστροφών, βιασμών, και πάσης φύσης αποτρόπαιων κτηνωδιών, που αδυνατεί να συλλάβει και ο πιο διεστραμμένος νους…
Για να ξεκληρίσει, να ξεριζώσει κάθε τι ελληνικό, κάθε τι χριστιανικό…
Και δεν μπορεί ο ΠΘ μιας χώρας, μιας τέτοιας χώρας που έχει υποστεί τα πάνδεινα από τους Οθωμανούς, τους Νεότουρκους και τους Τούρκους, να είναι τόσο ανιστόρητος, τόσο αντινατιβιστής (όπως ο ίδιος έχει δηλώσει) και να επικαλείται “την παρακαταθήκη του Κεμάλ”.
8. Σχετικά με τις εμπορικές συμφωνίες που και οι δύο αρχηγοί κρατών συμφώνησαν να αυξηθεί το διμερές εμπόριο στα 10 δις $ συναλλαγών, αναλογιστείτε ποιόν επηρεάζει περισσότερο δυσμενώς μια τέτοια εξάρτηση…
Μια οικονομία με ΑΕΠ 1 τρις $, ή μια οικονομία των 240 δις ευρώ..??..
Υπεγράφησαν 7 συμφωνίες χαμηλής πολιτικής, χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα, ενώ αποφασίσθηκε η επανεργοποίηση (από το 2010) της θαλάσσιας διασύνδεσης Σμύρνης -Θεσνίκης, η οποία εκτιμώ ότι θα φέρει περισσότερα προβλήματα, παρά θα λύσει..
Το σίγουρο είναι ότι η Τουρκία, με δρώμενα σαν και αυτά, επιδεικνύει έστω και δια μέσω θεατρικής παράστασης, μια καλή εικόνα και μιά καλή έξωθεν μαρτυρία, στοιχεία απαραίτητα, τόσό για την ειδική εταιρική σχέση που διατηρεί με την Ε.Ε., όσο και για άσκηση πίεσης για ένταξη της στο SAFE από την πίσω πόρτα, καθώς και για διατήρηση των διαύλων ανοιχτών με την αμερικανική πλευρά, είτε αυτό λέγεται F-35, ή οτιδήποτε άλλο στο μέλλον…
Όπως επίσης, μέγα στρατηγικό λαθος, παραμένει η αποσύνδεση του Κυπριακού από τη σφαίρα των ελληνοτουρκικών…
Αντί το Κυπριακό να προβάλλεται διεθνώς μέσα και από το πλαίσιο των ελληνοτουρκικών …
Αφήνοντας το Κυπριακό εκτός, ουσιαστικά ικανοποιούνται οι τουρκικές επιδιώξεις.
Πέρα από την αποσύνδεση του Κυπριακού από τα Ελληνοτουρκικά, αναπάντητα παραμένουν τα ερωτήματα, γιατί τόσα χρόνα, δεν έχει συναφθεί συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής μεταξύ των δύο χωρών (Ελλάδας -Κύπρου), αλλά και ποιά θα είναι η πιθανή στάση της Κύπρου σε μια ένοπλη ελληνοτουρκική σύρραξη.
9. Overall, μετά τις “εξαιρετικά επιτυχείς εργασίες” του ΑΝΣΣ Ελλάδας -Τουρκίας ( όπως, το είχα προεξοφλήσει προ δεκαπενθημέρου ) , φτάσαμε να θεωρουμε επιτυχία την υπογραφή 7 συμφωνιών χαμηλής πολιτικής, για συνεργασία σε θέματα πολιτισμού, συνεργασία για την ετοιμότητα έναντι σεισμών, συνεργασία σε έρευνα και τεχνολογία και για τη θαλάσσια δασύνδεση Σμύρνης -Θεσνίκης…
Δεν το λές και λίγο…
Χώρια που στην κοινή δήλωση, εμπεριέχεται και μια παράγραφος για συνεργασία στην ενεργειακή ηλεκτρική διασύνδεση… αλλά πάντα με προετεραιότητα την “ενίσχυση ” της περιφερειακής σταθερότητας!!!…(μύρισε λίγο Κάσος εδώ…)…
Το ότι η Κύπρος παραμένει υπό κατοχή 52 χρόνια , το ότι το casus belli (απειλή πολέμου), παραμένει από το 1995, το ότι από το 1996 δεν μπορείς να πας στα Ίμια, το ότι το τουρκολυβικό μνημόνιο παραμένει από το 2019 ( αποδίδοντας de jure αποτελέσματα , με την de facto αμφισβητησή του επί του πεδίου ), το ότι στην Κάσο δεν μπορείς να ποντίσεις καλώδιο και έχει παγώσει ο GSI (Great Sea Interconnector, έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ) …όλα αυτά προφανώς και δεν θεωρούνται μείζονα και δεν απασχολούν σοβαρά την κυβέρνηση…
Ή με δυό λέξεις:
“Μέσα πάμε άσχημα…αλά έξω πάμε κατά δι@όλου..”
Υ.Γ. 1: Τα επιτεύγματα της κυβέρνησης της ΝΔ, από εκλογής της, το 2019, στα ελληνοτουρκικά :
α. Τουρκολυβικό Μνημόνιο (2019)
β. Διεξαγωγή πετρελαίκών ερευνών από Oruc Reis (2020), ακόμη και εντός ΕΧΥ (μαρτυρία Συμβ.Εθν.Ασφάλειας Ναυάρχου Διακόπουλου)
γ. Προσπάθεια διάρρηξης χερσαίων συνόρων στον Έβρο αρχικά με υβριδική επιχείρηση (2020) και εν συνεχεία με στρατιωτική επιχείρηση καταστροφής του φράχτη (μαρτυρία Στγου Ιλαρίδη)
ε. Προσβλητικές δηλώσεις και ευθείες απειλές, κατά του έθνους των Ελλήνων και κατά των πολιτειακών θεσμικών οργάνων του, ακόμη και από τον ίδιο τον Ερντογάν.
στ. Ευθεία αμφισβήτηση ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗΣ (και όχι δυνητικής) ΑΟΖ , με Αίγυπτο στην Κάσο…
Δεν έχει υπάρξει από έναρξη μεταπολίτευσης, άλλη τέτοια περίοδος , όπου μέσα σε 6 χρόνια, να έχει σημειωθεί τόσο μεγάλη διολίσθηση από τις εθνικές μας θέσεις και τα εθνικά μας συμφέροντα , με χειροπιαστές οπισθοχωρήσεις επί του πεδίου.
Υ.Γ.2 : Από το 2024, μετά τη “Διακήρυξη φιλίας των Αθηνών” (Δεκ 2023), ενώ υπάρχει θεαματική κατακόρυφη πτώση των τουρκικών παραβιάσεων και παραβάσεων (δηλαδή τα αυτονόητα), εκτινάσσονται κατακόρυφα κατά χιλιάδες, οι παραβιάσεις των ΕΧΥ μας στη θάλασσα, από τουρκικά πολεμικά πλοία, πλοία της τουρκικής ακτοφυλακής και τουρκικά αλιευτικά…
Αυτή η “ποιοτική” και “ποσοτική¨μεταστροφή, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη…
Ενώ ως παραβιάσεις του ΕΕΧ ορίζονται αυτές, στην αέρινη στήλη άνωθεν στεριάς ή άνωθεν θαλάσσιας περιοχής κυριαρχίας (ΕΧΥ), στην ελληνική περίπτωση, έχοντας ως δεδομένο ότι το εύρος του ΕΕΧ μας είναι 10 ν.μ., αλλά το εύρος των ΕΧΥ μας είναι 6 ν.μ., κατανοούμε ότι στη θάλασσα κάτωθεν των 10 ν.μ., δεν υπάρχει θαλάσσια εθνική κυριαρχία…
Και ενώ το εδώ κυβερνητικό επικοινωνιακό αφήγημα μας έπεισε ότι οι Τούρκοι “συμμορφώθηκαν” και επιδεικνύουν “καλή θέληση”, – δηλαδή τα αυτονόητα- , αδυνατούμε να δούμε ότι οι παραβιάσεις των ΕΧΥ, είναι πολλαπλάσια σοβαρότερες από αυτές του αέρα, αφού αυτές προσβάλλουν αδιαμφισβήτητα τον σκληρό πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας…
Οι παραβιάσεις του σκληρού πυρήνα κυριαρχίας μιας χώρας σε στεριά και θάλασσα, αυτονοήτως συμπαρασύρουν και την αέρινη στήλη άνωθεν αυτών…το αντίστροφο δεν ισχύει…
Και η διαφοροποίηση αυτή εκ μέρους τηςΤουρκίας, , πλέον δείχνει μια νέα σαφή στόχευση..αλλά και μια νέα εφαρμοζόμενη τακτική, σε υλοποίηση της διαχρονικής και σταθερής αναθεωρητικής τους στρατηγικής..
Συμπερασματικά, ο χρόνος που τρέχει, ένεκα και της αδράνειας μας ,ή ένεκα της όποιας σπασμωδικής και αποσπασματικής μας αντίδρασης, (ποτέ δεν λειτουργήσαμε ως δρώντες,αλλά παραμείναμε είτε αδρανείς, είτε αντιδρώντες) ,σίγουρα δεν τρέχει υπέρ μας.
Υ.Γ.3: Το περιστατικό με το χαρτομάντηλο και τις γκριμάτσες του πρωθυπουργού, το αφήνω στην κρίση ενός εκάστου…
Παναγιώτης Γερογλής
Υπτγος ε.α.
Diploma in Diplomatic and Strategic Studies
MA in International Security and Applied Strategy
EU Political Advisor / EAS /European Security&Defence College
To λεγόμενο «Μillet Camisi» (Τέμενος του Έθνους), το οποίο κατασκευάστηκε με δωρεά της Τουρκίας προς το ψευδοκράτος στα κατεχόμενα, ολοκλήρωσε τις προετοιμασίες του ενόψει του Ραμαζανιού και είναι έτοιμο να υποδεχθεί τους πιστούς μουσουλμάνους σύμφωνα με το Anadolu..
Το νέο τέμενος, που βρίσκεται στη κατεχόμενη Λευκωσία, κοντά στη γραμμή αντιπαράθεσης, άνοιξε πρόσφατα τις πύλες του και κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού θα φιλοξενήσει προσευχές ταραβίχ και αναγνώσεις του Κορανίου. Με χωρητικότητα 2.250 ατόμων και αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από την οθωμανική-τουρκική ισλαμική παράδοση, προβάλλεται ως νέο σημείο αναφοράς για την κατεχόμενη Λευκωσία.
Ο «πρόεδρος» Θρησκευτικών Υποθέσεων του ψευδοκράτους, Χακάν Μοράλ, δήλωσε ότι όλες οι προετοιμασίες για τον μήνα του Ραμαζανιού έχουν ολοκληρωθεί, υπογραμμίζοντας πως το τέμενος θα λειτουργήσει ως χώρος λατρείας αλλά και «πνευματικής ανανέωσης» για τους πιστούς. Όπως ανέφερε, το Ραμαζάνι αποτελεί περίοδο «καλλιέργειας της ψυχής» και κάλεσε το κοινό να συμμετάσχει στις συλλογικές προσευχές.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη γεωγραφική θέση του τεμένους, καθώς βρίσκεται σε συνοριακή περιοχή, γεγονός που – όπως σημειώθηκε – του προσδίδει συμβολικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τον ίδιο, το τέμενος αποτελεί «σφραγίδα» ισλαμικής παρουσίας, ενώ αναφέρθηκε και σε επισκέπτες από τη νότια πλευρά που το αντικρίζουν πρώτο κατά την είσοδό τους.
Ο Μοράλ εξέφρασε ευχαριστίες προς την Τουρκία για τη στήριξη και χαρακτήρισε το έργο μέρος ενός ευρύτερου συγκροτήματος που περιλαμβάνει το «προεδρικό» μέγαρο, τη «βουλή», το «ανώτατο δικαστήριο» και τον «εθνικό κήπο». Παράλληλα, τόνισε ότι το τέμενος διαθέτει σύγχρονες υποδομές και είναι πλήρως έτοιμο να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των πιστών κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.
Η φετινή Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ήταν πιο ήπια από την περσινή, αλλά ο Donald Trump έχει αλλάξει θεμελιωδώς τις διατλαντικές σχέσεις.
62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου
Το Μόναχο έδειξε ότι, ενώ η συμμαχία συνεχίζει να λειτουργεί, η παλιά τάξη που ένωνε τις δύο πλευρές του Ατλαντικού για δεκαετίες έχει διαρραγεί. | Sven Hoppe/picture alliance μέσω Getty Images
15 Φεβρουαρίου 2026, 5:22 μ.μ. CET
Των Paul McLeary και Laura Kayali
ΜΟΝΑΧΟ — Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ηγέτες πέρασαν τρεις ημέρες υποσχόμενοι συνεργασία και προσφέροντας ένα «φρέσκο βάψιμο» στην πρόσοψη της διατλαντικής σχέσης. Όμως οι ρωγμές εξακολουθούν να φαίνονται.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίστηκαν λιγότερο συγκρουσιακές από ό,τι πριν από έναν χρόνο στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όταν ο αντιπρόεδρος JD Vance είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά της Ευρώπης.
Ωστόσο, η φετινή συνάντηση έδειξε ότι, παρότι η συμμαχία συνεχίζει να λειτουργεί, η παλιά τάξη που ένωνε τις δύο πλευρές του Ατλαντικού για δεκαετίες έχει καταρρεύσει. Δεν υπάρχει συναίνεση για το πώς μπορεί να προχωρήσει η σχέση, δεδομένων των τακτικών «σεισμικών δονήσεων» που η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να απολαμβάνει να προκαλεί στο σύστημα.
Ο κατάλογος των «τραυμάτων» είναι μακρύς. Ο Donald Trump έχει ζητήσει την προσάρτηση της Γροιλανδίας, ενώ επέβαλε δασμούς σε Ευρωπαίους συμμάχους που αντέδρασαν· η ήπειρος έχει υποβιβαστεί στην τρίτη θέση, μετά το Δυτικό Ημισφαίριο και την Κίνα, στη λίστα προτεραιοτήτων της κυβέρνησης· η νέα αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία έχει σχεδόν μηδενιστεί· και η Ευρώπη έχει βρεθεί στο στόχαστρο διαρκών επιθέσεων σχετικά με την ελευθερία του λόγου και τη ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών.
Ταυτόχρονα, η ήπειρος αντιμετωπίζει την άνοδο ακροδεξιών κομμάτων με στήριξη από το MAGA στο εσωτερικό της και μια τραυματισμένη αλλά επικίνδυνη Ρωσία στα σύνορά της, την οποία ο Τραμπ επιμένει να επανεντάξει στη διεθνή τάξη.
«Δεν νομίζω ότι θα συνεχίσουμε να λειτουργούμε όπως πριν», δήλωσε στο POLITICO η Evika Siliņa, πρωθυπουργός της Λετονίας — μιας χώρας στην πρώτη γραμμή ενδεχόμενης ρωσικής επίθεσης, που εξαρτάται από τους συμμάχους της για την ασφάλειά της.
Ένας Ευρωπαίος διευθύνων σύμβουλος εκτίμησε ότι θα χρειαστεί «μια γενιά» για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη που χάθηκε τον τελευταίο χρόνο.
Ομαλοί τόνοι
Όλα αυτά, παρά την εμφανή προσπάθεια κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων που μίλησαν στο επιβλητικό ξενοδοχείο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Μονάχου να μετριάσουν τις πρόσφατες επιθέσεις και να δεσμευθούν για συνεχή αμερικανική παρουσία στο ΝΑΤΟ.
«Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, ανήκουμε μαζί», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio — που αντικατέστησε τον Vance στη φετινή διάσκεψη — προκαλώντας ανακουφισμένα χειροκροτήματα από τους παρευρισκόμενους ηγέτες.
Ωστόσο, διατύπωσε την έκκλησή του με όρους «αίματος και γης», οικείους στους υποστηρικτές του Make America Great Again, βασισμένους σε κοινά (συχνά οικονομικά) συμφέροντα και όχι στις κοινές αξίες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου που είχαν συγκρατήσει τη συμμαχία τις προηγούμενες δεκαετίες.
«Είμαστε δεμένοι ο ένας με τον άλλον με τους βαθύτερους δεσμούς που μπορούν να μοιραστούν τα έθνη, σφυρηλατημένους από αιώνες κοινής ιστορίας, χριστιανικής πίστης, πολιτισμού, κληρονομιάς, γλώσσας, καταγωγής και από τις θυσίες που έκαναν οι πρόγονοί μας για τον κοινό πολιτισμό του οποίου είμαστε κληρονόμοι», δήλωσε ο Rubio.
Η απάντηση των Ευρωπαίων ηγετών ήταν ευγενική — κανείς δεν επιθυμεί να διαρρήξει τους εναπομείναντες δεσμούς με μια ολοένα και πιο απρόβλεπτη Αμερική, της οποίας τα στρατεύματα, τα πυρηνικά όπλα και οι στρατιωτικές δυνατότητες εξακολουθούν να παρέχουν στην ήπειρο κρίσιμη ασφάλεια έναντι της Ρωσίας.
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι «ήταν πολύ καθησυχασμένη από την ομιλία του υπουργού Εξωτερικών». | Thomas Kianzle/AFP μέσω Getty Images
Ωστόσο, στο περιθώριο της εκδήλωσης, πολλοί αξιωματούχοι παρομοίαζαν την τρέχουσα κατάσταση με μια κακοποιητική σχέση, στην οποία ο θύτης κατηγορεί το θύμα, εναλλάσσοντας επιθετικότητα και «γλυκά λόγια».
Ο Αμερικανός γερουσιαστής Ruben Gallego, Δημοκρατικός από την Αριζόνα, δήλωσε ότι ο τελευταίος χρόνος ήταν ένα «συναισθηματικό τρενάκι του τρόμου» για τους Ευρωπαίους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. «Αισθάνομαι σαν την τοξική φίλη ή τον τοξικό φίλο αυτή τη στιγμή… και η Ευρώπη απλώς θέλει να γίνουμε καλύτεροι.»
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen δήλωσε ότι ένιωσε «πολύ καθησυχασμένη από την ομιλία του υπουργού Εξωτερικών», αποκαλώντας τον «καλό φίλο» και «ισχυρό σύμμαχο».
Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Keir Starmer τόνισε ότι οι δεσμοί με την Ουάσιγκτον παραμένουν πολύ ισχυροί, καθώς «εργαζόμαστε με τις ΗΠΑ σε άμυνα, ασφάλεια και πληροφορίες 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα».
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Mark Rutte επανέλαβε σε συνέντευξή του στο POLITICO Pub: «Θα υποστήριζα ότι το ΝΑΤΟ είναι πιο ισχυρό από οποιαδήποτε στιγμή μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.»
Απομάκρυνση
Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες στρέφονται ολοένα και περισσότερο στους εαυτούς τους για τη μακροπρόθεσμη άμυνά τους.
«Η διεθνής τάξη που βασίζεται σε δικαιώματα και κανόνες… δεν υπάρχει πλέον με τον τρόπο που υπήρχε κάποτε», δήλωσε στο Μόναχο ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz, αν και — όπως και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες — δεν κάλεσε σε ρήξη με τις ΗΠΑ.
Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron — ο οποίος δεν ανέφερε ούτε μία φορά το ΝΑΤΟ στην ομιλία του — δήλωσε στο ακροατήριο ότι «η Ευρώπη πρέπει να γίνει γεωπολιτική δύναμη. Πρέπει να επιταχύνουμε και να παραδώσουμε όλα τα στοιχεία μιας γεωπολιτικής δύναμης: άμυνα, τεχνολογίες και μείωση της εξάρτησης από όλες τις μεγάλες δυνάμεις».
Η Γαλλία, η Γερμανία και η Σουηδία σπάνε ένα ταμπού και ξεκινούν δειλές συνομιλίες για το πώς το γαλλικό πυρηνικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να συμβάλει στην ασφάλεια της ηπείρου — μια κίνηση που τροφοδοτείται από ανησυχίες για την αξιοπιστία της αμερικανικής «πυρηνικής ομπρέλας».
Άλλοι ηγέτες σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο. Ο φιλο-MAGA πρόεδρος της Πολωνίας Karol Nawrocki — που δεν βρέθηκε στο Μόναχο — δήλωσε την Κυριακή ότι η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από τη Βαρσοβία «είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε» για να αποτραπεί μια «επιθετική, ιμπεριαλιστική Ρωσική Ομοσπονδία».
Ακόμη και ο Starmer, ο πιο φιλοαμερικανός από τους μεγάλους Ευρωπαίους ηγέτες, στρέφεται προς την ήπειρο. «Δεν υπάρχει βρετανική ασφάλεια χωρίς την Ευρώπη, και δεν υπάρχει ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς τη Βρετανία», δήλωσε.
Και άλλοι φιλοαμερικανοί ηγέτες εμφανίζονται εξίσου αποπροσανατολισμένοι από όσα συμβαίνουν στην Ουάσιγκτον.
«Η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει», δήλωσε ο Αλεξάντερ Στουμπ. | Gints Ivuskans/AFP μέσω Getty Images
«Η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει», δήλωσε στο POLITICO ο πρόεδρος της Φινλανδίας Alexander Stubb — περιστασιακός παρτενέρ του προέδρου Donald Trump στο γκολφ — χαρακτηρίζοντας τη νέα προσέγγιση ως ένα μείγμα MAGA και «America First».
Η Γροιλανδία είναι πρόβλημα
Παρότι ο τελευταίος χρόνος έφερε σειρά προκλήσεων από τον Trump στη μέχρι πρότινος εδραιωμένη σχέση ασφάλειας, η πιο βαθιά ρήξη προκλήθηκε από τις επανειλημμένες εκκλήσεις του Αμερικανού προέδρου για προσάρτηση της Γροιλανδίας, εδάφους της Δανίας.
Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Μόναχο προσπάθησαν να ξεπεράσουν την αναταραχή που προκάλεσε ο Trump, με τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή και σύμμαχό του Lindsey Graham να δηλώνει: «Ποιος στο διάολο νοιάζεται ποιος κατέχει τη Γροιλανδία;»
Στο Μόναχο, πάντως, ήταν σαφές ότι οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να νοιάζονται — και μάλιστα πολύ.
«Όλοι είναι αρκετά μπερδεμένοι» από τα μηνύματα της κυβέρνησης Trump σχετικά με τον έλεγχο του νησιού, δήλωσε η Σουηδή υπουργός Εξωτερικών Maria Malmer Stenergard στο περιθώριο της συνόδου.
Η Δανή πρωθυπουργός Mette Frederiksen χαρακτήρισε τη συνεχιζόμενη αμερικανική πίεση «απαράδεκτη» και προειδοποίησε:
«Να το πω έτσι: Αν μια χώρα του ΝΑΤΟ επιτεθεί σε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, τότε το ΝΑΤΟ τελειώνει. Τότε το παιχνίδι έχει χαθεί.»
Η Natalia Pouzyreff, Γαλλίδα βουλευτής και μέλος της επιτροπής άμυνας της Εθνοσυνέλευσης, μίλησε για «κρίση εμπιστοσύνης» στην ήπειρο, μέσα σε μια σχεδόν μοιρολατρική αποδοχή ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν κι άλλες αμερικανικές προκλήσεις.
«Ξέρουμε ότι το ζήτημα της Γροιλανδίας θα επανέλθει, όπως και οι πιέσεις προς τον Καναδά. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι έτοιμοι να αντικαταστήσουν τις ΗΠΑ τώρα: οι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι θα είναι εύκολο, αλλά οι ρεαλιστές ξέρουν ότι θα χρειαστούν μερικά χρόνια.»
Αυτό έχει οδηγήσει τους Ευρωπαίους σε αύξηση των αμυντικών δαπανών σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από τον Ψυχρό Πόλεμο — ικανοποιώντας ένα πάγιο αμερικανικό αίτημα.
Αυτή τη φορά, ωστόσο, μεγάλο μέρος αυτών των κονδυλίων συνοδεύεται από περιορισμούς που στοχεύουν στο να κατευθυνθεί η χρηματοδότηση κυρίως προς το ίδιο το ευρωπαϊκό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.
Η von der Leyen πρότεινε την επανενεργοποίηση του ίδιου του κοινού αμυντικού συμφώνου της ΕΕ παράλληλα με το ΝΑΤΟ, ενώ ο επίτροπος Άμυνας της ΕΕ Andrius Kubilius επανέλαβε την ιδέα του για τη δημιουργία ευρωπαϊκής δύναμης ταχείας αντίδρασης έως και 100.000 στρατιωτών, που θα μπορούσε να αντικαταστήσει αμερικανικά στρατεύματα εάν αυτά αποσυρθούν από την ήπειρο.
Παρά τους πιο ήπιους τόνους από πλευράς Αμερικανών αξιωματούχων, δεν υπάρχει στην Ευρώπη συναίνεση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ΗΠΑ και προς ποια κατεύθυνση κινούνται — ακόμη κι αν μελλοντικές εκλογές φέρουν πιο φιλική ηγεσία στην Ουάσιγκτον. Ένα πράγμα, όμως, είναι ευρέως αποδεκτό: η μεταπολεμική συμμαχία, όπως τη γνωρίζαμε, έχει τελειώσει.
Οι αυταπάτες είναι πλέον ελάχιστες, όπως φάνηκε και από το γεγονός ότι ο Rubio αναχώρησε από το Μόναχο με προορισμό τη φιλορωσική Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Δεν πέρασε επίσης απαρατήρητο στους Ευρωπαίους ότι ο Rubio αναφέρθηκε ελάχιστα στη Ρωσία και την Ουκρανία κατά την ομιλία του, σύμφωνα με αρκετούς αξιωματούχους που μίλησαν στο POLITICO.
«Γνωρίζουμε ότι θα υπάρξει περισσότερη αστάθεια στη διατλαντική σχέση», δήλωσε σε δημοσιογράφους η Γαλλίδα υφυπουργός Άμυνας Alice Rufo. Οι δεσμοί «δεν θα είναι ποτέ όπως πριν. Η μετατόπιση ξεκίνησε εδώ και καιρό.»
Στο ρεπορτάζ συνέβαλαν επίσης οι Jack Detsch, Joe Gould, Felicia Schwartz, Chris Lunday, Victor Jack, Esther Webber και Jacopo Barigazzi.
Βραβεία Munich 2026: Το ανέκφραστο “poker face” της Kaja Kallas, ο Lindsey Graham που βρίζει και ο Mark Rutte που μιλάει σε έναν σκύλο
Από τις αξέχαστες έως τις… meme-άξιες στιγμές, ιδού εννέα στιγμές που αξίζει να θυμόμαστε από το κορυφαίο παγκόσμιο φόρουμ στρατιωτικής ασφάλειας.
Ο πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, Wolfgang Ischinger, φοράει γυαλιά ηλίου σε μια εύθυμη αναφορά προς τον Γάλλο πρόεδρο Emmanuel Macron. | Kay Nietfeld/picture alliance μέσω Getty Images
62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου
16 Φεβρουαρίου 2026, 4:01 π.μ. CET
Του Sebastian Starcevic
ΜΟΝΑΧΟ — Μετά από τρεις ημέρες σοβαρής πολιτικής, το POLITICO είναι εδώ για να ελαφρύνει λίγο το κλίμα.
Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου 2026 είδε τους Ευρωπαίους να αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι η σχέση με την Ουάσιγκτον βρίσκεται σε κρίση και ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πιο κοντά από ποτέ.
Τα «έμμεσα» βραβεία μας αποτίουν φόρο τιμής σε πολιτικούς, ισχυρούς παράγοντες και δημόσια πρόσωπα που ξεχώρισαν με τρόπους λιγότερο… υπαρξιακούς.
Ιδού τα εννέα βραβεία του POLITICO για τις πιο αξέχαστες (και meme-άξιες) στιγμές.
Πιο τολμηρή ενδυματολογική στιγμή — Wolfgang Ischinger
Σε αυτό το παγωμένο σαββατοκύριακο του Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, Wolfgang Ischinger, ξεκίνησε την ομιλία του φορώντας γυαλιά ηλίου — πλέον και επισήμως το πιο «καυτό» αξεσουάρ συνόδων για το 2026.
Ήταν μια εύθυμη αναφορά στον Γάλλο πρόεδρο Emmanuel Macron, ο οποίος προκάλεσε σχόλια στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ τον περασμένο μήνα όταν φόρεσε ένα κομψό ζευγάρι γυαλιά στη σκηνή για να κρύψει ένα σπασμένο αγγείο στο μάτι. Στη γλώσσα του διαδικτύου, ο Ischinger «mogged» τον Macron (τον επισκίασε στιλιστικά).
Εύφημη μνεία στην κατηγορία της μόδας αξίζει και στον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή των ΗΠΑ Thom Tillis από τη Βόρεια Καρολίνα, ο οποίος — κατά τη διάρκεια συζήτησης στη σκηνή του POLITICO Pub — συνειδητοποίησε ότι φορούσε κάλτσες με τον Abraham Lincoln. Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
«Δεν έδωσα προσοχή στις κάλτσες που φόρεσα το πρωί, αλλά τώρα συνειδητοποιώ ότι απεικονίζουν τον Πρόεδρο Abraham Lincoln, ο οποίος προήδρευσε κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο μας», είπε, προσθέτοντας ότι η επιλογή ήταν ακούσια.
Πιο… πολύχρωμη γλώσσα — Lindsey Graham
«Ποιος στο διάολο νοιάζεται ποιος κατέχει τη Γροιλανδία;» αναρωτήθηκε ο Αμερικανός γερουσιαστής Lindsey Graham, καθώς καθόταν δίπλα στον Tillis σε συζήτηση στο POLITICO Pub, πριν απαντήσει ο ίδιος στο ερώτημά του: «Εγώ πάντως όχι».
Μόλις πριν από λίγα χρόνια, μια τέτοια γλώσσα από ανώτερο Αμερικανό νομοθέτη θα ήταν αδιανόητη. Δεν ήταν μόνο η ωμή διατύπωση που μας τράβηξε την προσοχή· ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής εξαπέλυσε και αρκετές αιχμηρές ατάκες.
«Αν είστε νευρικοί — πιείτε μια μπύρα, πηγαίνετε σε έναν γιατρό», είπε, αναφερόμενος στο ευρωπαϊκό άγχος για τη ρητορική του Τραμπ σχετικά με το ΝΑΤΟ και τη Γροιλανδία.
«Κάθε τόσο εμφανίζεται στην ιστορία κάποιος που είναι ΤΡΕΛΟΣ», δήλωσε ο σύμμαχος του Τραμπ για τον Ιρανό Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
«Ποιος νοιάζεται για το ποιος κατέχει τη Γροιλανδία;» ρώτησε ο Αμερικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ. | Μπάλντο Σκιάκα για το POLITICO
Και αυτό το διαμάντι:
«Κανείς δεν πλένει ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο» — μια προσπάθεια να εξηγήσει γιατί ο Τραμπ θεωρεί τόσο σημαντικό οι ΗΠΑ να κατέχουν τη Γροιλανδία.
Χειρότερο poker face — Kaja Kallas
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, δεν μπόρεσε να κρύψει τον σκεπτικισμό της όταν ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Mike Waltz, άρχισε να καυχιέται ότι η Ουάσιγκτον έχει τερματίσει πολλούς πολέμους.
Σφίγγοντας τα χείλη και φουσκώνοντας τα μάγουλά της, η αντίδραση της Kallas έγινε γρήγορα viral και κατέληξε να συμβολίζει την ευρωπαϊκή αγανάκτηση απέναντι στους Αμερικανούς.
Μεγαλύτερη σύγκρουση Νο 1 — Kaja Kallas εναντίον Mike Waltz
Σε εκείνο το τεταμένο πάνελ, η Kallas ήρθε σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Waltz για τα πάντα — από το αμφιλεγόμενο «Board of Peace» του Τραμπ για τη Γάζα μέχρι τη στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στους συμμάχους της.
«Όταν, για παράδειγμα, η Ρωσία πηγαίνει σε πόλεμο, πηγαίνει μόνη της, επειδή δεν έχει συμμάχους· όταν η Αμερική πηγαίνει σε πολέμους, τότε, ξέρετε, πολλοί από εμάς πηγαίνουμε μαζί σας και χάνουμε τους ανθρώπους μας στην πορεία», του είπε, ενώ το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα. «Αυτό σημαίνει ότι μας χρειάζεστε κι εσείς για να είστε αυτή η υπερδύναμη.»
Επέκρινε επίσης το «Board of Peace» του Τραμπ για την άνιση δομή ισχύος του, υποστηρίζοντας ότι δεν αντιμετωπίζει τα κράτη ως ισότιμα. «Αυτή είναι, νομίζω, η διαφορά στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο», είπε, απευθυνόμενη ξανά με έμφαση στον Waltz.
Σε μια ακόμη στιγμή που σήκωσε φρύδια, ο Waltz χάρισε στο πάνελ ένα μπλε καπέλο του μπέιζμπολ με το σύνθημα «Make the UN Great Again», το οποίο η Kallas πήρε και ακούμπησε δίπλα της χωρίς ούτε ένα «ευχαριστώ».
Μεγαλύτερη σύγκρουση Νο 2 — Radosław Sikorski εναντίον Petr Macinka
Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Radosław Sikorski έκανε μάθημα στον Τσέχο αναπληρωτή πρωθυπουργό Petr Macinka για τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Macinka, που εκπροσωπεί το λαϊκιστικό Κόμμα των Αυτοκινητιστών, κατηγόρησε την ΕΕ ότι δεν είναι δημοκρατική, ισχυριζόμενος ότι δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ ψηφοφόρων και θεσμών των Βρυξελλών. Ο Sikorski αντέτεινε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγεται δημοκρατικά και ότι οι επίτροποι επιλέγονται από «δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις».
Το «τελειωτικό χτύπημα» ήρθε όταν ο Sikorski υπενθύμισε στον Macinka ότι, όπως και οι επίτροποι της ΕΕ, έτσι και οι Τσέχοι υπουργοί δεν εκλέγονται άμεσα. «Δεν λέω ότι δεν είναι δημοκρατικό σύστημα», μουρμούρισε ο Macinka, ενώ μια διασκεδασμένη Hillary Clinton παρακολουθούσε.
Πιο παράξενες ιστορίες — Mark Rutte
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, είχε κάνει πέρυσι τον κόσμο να αισθανθεί αμήχανα, χρησιμοποιώντας τον όρο «daddy» (μπαμπάς) για να αναφερθεί στον Donald Trump.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας έδωσε επιτέλους εξηγήσεις, καθώς κάθισε για συνέντευξη με το POLITICO στο Μόναχο. «Πρέπει να ρωτήσω: από πού προέκυψε το “daddy”; Έχετε μήπως… daddy issues, κύριε Rutte;» αστειεύτηκε η Dasha Burns του POLITICO στο τέλος της ζωντανής συνέντευξης.
Ο Rutte είπε ότι το ολίσθημα ήταν ακούσιο και το απέδωσε στο γεγονός ότι τα αγγλικά είναι η δεύτερη γλώσσα του. «Είπα ότι μερικές φορές πρέπει να είναι σκληρός. Και φυσικά αργότερα συνειδητοποίησα ότι το “daddy” έχει πολλές συνδηλώσεις», δήλωσε με αμήχανο χαμόγελο.
Ο Μαρκ Ρούτε έκανε τον κόσμο να αναστατωθεί πέρυσι χρησιμοποιώντας το παρατσούκλι «μπαμπάς» για να αναφερθεί στον Ντόναλντ Τραμπ. | Baldo Sciacca για το POLITICO
Μια ακόμη αλλόκοτη στιγμή — Mark Rutte
Σε ένα ακόμη παράδοξο περιστατικό, ο Mark Rutte θυμήθηκε ότι συνάντησε έναν σκύλο στην Ουκρανία και περιέγραψε με αρκετή λεπτομέρεια πώς το ζώο — το οποίο βοηθούσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης να ανασύρουν σορούς από τα ερείπια — τον κοίταξε στα μάτια και του «είπε» ότι δεν θα τα παρατούσε ποτέ.
Η ιστορία είχε σκοπό να εξυμνήσει το σθένος των Ουκρανών που αντέχουν τον πόλεμο της Ρωσίας, όμως αυτή η… ζωόφιλη τηλεπάθεια του Rutte (είτε μιλούσε σοβαρά είτε όχι) απλώς ακούστηκε παράξενη.
Μεγαλύτερη τόνωση εγωισμού — Alexander Stubb
Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου διαθέτει το δικό της μικρό βιβλιοπωλείο, τοποθετημένο δίπλα στον λεγόμενο «διάδρομο καπνιστών», έναν διάδρομο που συνδέει τα ξενοδοχεία της συνόδου, το Bayerischer Hof και το Rosewood.
Το βιβλίο που εξαφανιζόταν από τα ράφια ήταν το Triangle of Power του Φινλανδού προέδρου Alexander Stubb. (Οιωνός ίσως το γεγονός ότι το μοναδικό κλασικό έργο που πωλούνταν ήταν το 1984 του George Orwell.)
Ο Stubb — περιστασιακός παρτενέρ του Αμερικανού προέδρου στο γκολφ και ένας από τους Ευρωπαίους «ψιθυριστές» του Τραμπ — φρόντισε να αξιοποιήσει τον χρόνο του στη σκηνή για να τονίσει ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει.
«Νομίζω ότι ρίξαμε τη θερμοκρασία στις διατλαντικές σχέσεις», δήλωσε, σημειώνοντας ότι είχε συνομιλήσει με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio για περίπου μισή ώρα μετά την κεντρική του ομιλία.
Ωστόσο, ο Stubb είπε στο POLITICO ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να έχουν καθαρή εικόνα της μετατόπισης υπό την ηγεσία του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της νέας ιεράρχησης των προτεραιοτήτων της Ουάσιγκτον:
«Νο 1 είναι το Δυτικό Ημισφαίριο, Νο 2 ο Ινδο-Ειρηνικός και μετά, Νο 3, η Ευρώπη.»
Πιο ηχηρή αποστασιοποίηση — Giorgia Meloni
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός δεν παρευρέθηκε στη φετινή σύνοδο, επιλέγοντας αντ’ αυτού μια διπλωματική περιοδεία στην Αφρική — μια αξιοσημείωτη απουσία, δεδομένων των προσπαθειών της να εδραιώσει τη θέση της στη διεθνή διπλωματική σκηνή.
Αυτό δεν την εμπόδισε, ωστόσο, από το να παραδεχθεί ότι δεν συμφωνεί με ορισμένους Ευρωπαίους ηγέτες που ήταν παρόντες — δηλώνοντας σε ιταλικά μέσα ότι δεν συμφωνεί με τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz, ο οποίος είχε πει πως «ο πολιτισμικός πόλεμος του κινήματος MAGA» δεν είναι ευρωπαϊκός.
Η απουσία της Meloni υπενθύμισε επίσης πού βρίσκεται η πραγματική ισχύς στην ευρωπαϊκή άμυνα. Παρότι ο Πολωνός πρωθυπουργός Donald Tusk και ο Τσέχος υπουργός Εξωτερικών Petr Macinka ανέβηκαν στη σκηνή, μεγάλο μέρος της προσοχής στράφηκε στις παραδοσιακές στρατιωτικές δυνάμεις: το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Μεγαλύτερο χειροκρότημα όρθιων — Marco Rubio
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio αξιοποίησε την κεντρική του ομιλία στο Μόναχο για να μιλήσει με θέρμη για την κοινή ιστορία Αμερικής και Ευρώπης. «Ανήκουμε μαζί», είπε.
Το γεγονός ότι ο τόνος του ήταν πιο συμφιλιωτικός από εκείνον του Αμερικανού αντιπροέδρου JD Vance στην περσινή ομιλία στον ίδιο χώρο του χάρισε παρατεταμένο χειροκρότημα όρθιων.
Ωστόσο, αυτή η αποθέωση άρχισε να φαίνεται κάπως άβολη λιγότερο από 24 ώρες αργότερα, όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες επεξεργάστηκαν προσεκτικότερα τα λόγια του — καθώς ο Rubio είχε επαναλάβει αρκετές θέσεις του MAGA επικριτικές απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και τη μετανάστευση.
Σε ένδειξη του πόσο τεταμένες έχουν γίνει οι διατλαντικές σχέσεις, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen επέμεινε ότι αισθάνθηκε «πολύ καθησυχασμένη» από την ομιλία του Rubio, αποκαλώντας τον «καλό φίλο» και «ισχυρό σύμμαχο».
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ: Οι Ανιχνεύσεις δημοσιεύουν άρθρα προερχόμενα απο αρθρογράφους όλου του πολιτικού φάσματος επειδή πιστεύουν πως οι αναγνώστες τους είναι σε υψηλή θέση να κρίνουν το περιεχόμενό τους και επιθυμούν να έχουν μια ευρεία ενημέρωση. Είναι ευνόητο πως με όλα τα άρθρα οι ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ ΔΕΝ συμφωνούν κατ’ ανάγκην.
Μία Κυβέρνησις πρέπει να είναι ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ εις τά αγροτικά και όχι ΕΠΙΜΗΘΕΥΣ.
Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ*
Α’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1967-1981.
Όταν ενεγκαθιδρύθη το Στρατιωτικόν Καθεστώς τής 21ης Απριλίου 1967 και εσταθεροποιήθη μετά το κίνημαμα τού Βασιλέως 13ης Δεκεμβρίου 1967 ο τότε Υπουργός Συντονισμού Συνταγματάρχης Νικόλαος Μακαρέζος απόφοιτος ών και τής τότε Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής (ΑΣΟΕΕ) απηυθύνθη εις τον εμπνευστήν τής μεγαλυτέρας Οικονομικής Μεταρυθμίσεως τής Ελλάδος τού 1953 Σπυρίδωνα Μαρκεζίνην και τόν ηρώτησεν από πού θα έπρεπεν ν’ αρχίση τήν οικονομικήν πολιτικήν.Καί ο Μαρκεζίνης τού απήντησεν:«Από τής Θεάς Γαίας άρξασθε μέ πρώτον και μέγιστον να χαρίσητε τά Αγροτικά Χρέη,εύκολον δανεισμόν και φοροελαφρύνσεις εις τους αγρότας και μετά μέ έναν καλώς μελετημένον και προσηγμένον σχεδιασμόν,σταθεράν και επιμελημένην καθοδήγησιν υλοποιήσεως αυτού ώστε ν’ αρχίση γεωργοκτηνοτροφικός οργασμός και η Ελλάς καταστή ΑΥΤΑΡΚΗΣ.Καί αφού συμβή αυτό σιγά σιγά θ’ αρχίσητε τήν μετάπτωσιν τών γεωργοκτητροφικών αγαθών εις Βιοτεχνίαν ώς Κονσερβοποίησις,Τυποποίησις,Επεξεργασία και εν τέλει γενικώς ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ».
Ούτω πώς λοιπόν εν τω πλαισίω τούτω από 1ης Ιανουαρίου-30η Μαρτίου τού 1968 έν Επιτελείον από εξειδικευμένους Γεωπόνους-Κτηνιάτρους-Οικονομολόγους εργαζόμενον νυχθημερόν κατήρτισεν ένα μεγαλοφυές και προσηρμοσμένον επί τού εδάφους και κατά περιοχήν σχέδιον διά τον αγροτοκτηνοτροφικόν τομέα.
Περατωθέντος τούτου τήν 30ην Μαρτίου τού 1968 εις το Παλαί Ντέ Σπόρ τής Θεσσαλονίκης εγένετο η έναρξις εφαρμογής του.Απευθυνόμενος επί τούτω και εξεπίτηδες πρός τούς Γεωργοκτηνοτρόφους όλης τής Χώρας ο Δικτάτωρ Πρωθυ-πουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος ώς ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ,προνοώ,σχεδιάζω,αποφασίζω και ΠΡΑΤΤΩ ΤΩΡΑ και όχι ώς ΕΠΙΜΗΘΕΥΣ ΘΑ ΠΡΑΞΩ μελλοντικώς ή ώς πράττουν άπασαι αι μετά τήν μεταπολίτευσιν Κυβερνήσεις απαιτούσαι οι αγρόται να υποβάλουν τί αιτήματα έχουν πρός επίλυσίν των.
ΑΝΕΚΟΙΝΩΣΕΝ
Λοιπόν τήν 30ην Μαρτίου 1968 εις το ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡΤ ώς άλλος ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ότι
.α.ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΧΡΕΗ
Εχαρίσθησαν 7.764.650.000 δρχ μέ το δολλάριον 30 δρχ. έκ των οποίων τά 7.380.000.000 διά τούς αγρότας και 384.000 διά τους Συνεταιρισμούς.
.β.Από τής επομένης θα δύνανται όλοι οι αγρόται να λαμβανουν δάνειον μέχρις 100.000 δρχ άνευ εγγυήσεως τινός και άτοκον διά τά τρία(3) πρώτα έτη.
.γ.Απαλλαγή απο φόρους μεταβιβάσεως αγροτικής περιουσίας πρός τά μέλη τής οικογενείας.
ΠΡΟΣΟΧΗ:Καί από της στιγμής εκείνης έχουσα η Κυβέρνησις εις το Υπουργείον Γεωργίας επί επτά (7) συνεχή έτη τον ίδιον Υπουργόν Αλεξ.Ματθαίου,Οικονο-μολόγον εξειδικευμένον επί τού αγροτικού τομέως και τον ίδιον Γενικόν Γραμματέα Γεωργίας επέτυχον τον μέγα άθλον τουτέστιν εντός 7 ετών:
.1.Να εφαρμοσθή τοσούτον και τοιούτον επακριβώς και επιτυχώς το καταρτισθέν σχέδιον ώστε η ΕΛΛΑΣ να καταστή και κατέστη αυτάρκης εις αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα.
.2.Η συνεισφορά τού αγροτοκτηνοτροφικού εισοδήματος εις το ΑΕΠ (Ακαθα-ριστον Εγχώριον Προϊόν) από 3,4% πού ήτο το 1967 να φθάση το 1973 εις το εκπληκτικόν 9,1% ενώ σήμερον 2026 είναι 3% υποστάν «Δημοκρατικήν» καθίζησιν
3.Η αύξησις τού αγροτικού εισοδήματος ετησίως ανήρχετο εις 10% και ο γεωργός απεταμίευεν το 35% του εισοδήματός του ενώ σήμερον η απώλεια εισοδήματος είναι 19% ετησίως αφού οι γεωργοί πράττουν κατά το μάλλον ή ήττον κατά βούλησιν,άνευ σχεδίου καί με υψηλότατον κόστος παραγωγής.
Ενδεικτικώς και μόνον αναφέρω μερικά έκ των πολλών τότε γεγομένων διά τους αγρότας:
α.Ιδρύθησαν τρία (3) Εργοστ.Σακχάρεως εις Σέρρας-Ξάνθη-Ορεστιάδα γενομένης αυτάρκους τής Ελλαδος εις σάκχαριν αξιοποιουμένης ούτω πώς κατά τον καλλύτερον τρόπον τής καλλιεργησίμου γής.
.β.Ιδρύθησαν μόνον εις τήν ΘΡΑΚΗΝ 28 χοιροτροφικαί Μονάδες δυνάμεως 200 χοιρομητέρων εκάστης και δύο κάθετοι Βιομηχανίαι κρέατος αι ΘΡΑΚΗ Α.Ε (Φέρραι Εβρου) και ΣΕΠΕΚ (Κομορτηνή) ένθα εξετρέφοντο,εσφάζοντο και επεξεργάζοντο 1.000.000 περίπου χοίροι ετησίως ενώ σήμερον αυτός ο αριθμός είναι αμφίβολον εάν σφάζηται εις ολην τήν Ελλαδα διό και έχομεν εισαγωγήν χοιρίου κρέατος 75-80% των άναγκών μας!!!
.γ.Εγένετο το πρώτον υδάτινον φράγμα εις τήν Ελλάδα επί τού ποταμού ΑΡΔΑ εις τον Βορ.Εβρον επί τούτω διά τήν άρδευσιν των αγρών σχεδιασθέν και κατασ-κευασθέν δια πρώτην φοράν εξ ολοκλήρου υπό Ελλήνων Μηχανικών.
π.χ ΑΚΤΙΝΙΔΙΑ (Πιερία,Ημαθία,Πέλλα,Πρέβεζα),ΜΠΑΝΑΝΑΙ (Κρήτη) και άλλαι ανεπιτυχώς λόγω κλήματος ώς ΣΟΓΙΑΣ εις τόνΕβρον και Φλώρινα και πλήθος άλλων σπόρων.
.ε.Ν’ αρχίση και ήρχισεν η τυποποίησις και επεξεργασία τών αγροτικών προϊόντων αυξηθείσης ούτω πώς τής προστιθεμένης αξίας εις αυτά.
στ.Εκτεταμένος αναδασμός ενοποιηθεισών τότε πολλών μικρών ιδιοκτησιών εις μεγάλα καλλιεργήσιμα αγροτεμάχια αλλά καί πλήθος άλλων ιδία Τραπεζικών και Οικονομικών διευκολύνσεων.
B’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1974-1981.
Από το 1974 μέχρι το 1981 πού εισήλθομεν εις τήν Ε.Ε ελειτούργει έστω και πλημμελώς το υπάρχον από τής 21ης Απριλίου σχέδιον μέ «αντιχουντικά» και εκδικητικά οικονομικά προσκόμματα εις τάς διαφόρους επιχειρήσεις αγροτοκτηνοτ-ροφικού τομέως αι οποίαι είχον δημιουργηθή κι’ αναπτυχθή επί 21ης Απριλίου.
Πολλαί τότε επιχειρήσεις ένεκεν αυτών τών εκδικητικών «αντιχουντικών» πολιτικών άν όχι επί τούτω διώξεων κατέστησαν ανενεργαί και άλλαι πλήρως πτωχευμέναι π.χ Η ΘΡΑΚΗ Α.Ε (Φέραι Εβρου) η μεγαλυτέρα τότε εις όλην τήν ΕΟΚ κάθετος Βιομηχανία Παραγωγής καί Επεξεργασίας κρέατος,η ΣΕΠΕΚ (Κομοτηνή) η μεγα-λυτέρα εταιρεία εις τήν τυποποίησιν κρέατος κ.α..Σήμερον ένεκεν των τότε εκδικητικών οικονομικών και προσχηματικών ώς αντιχουντικών διώξεων ουδεμία χοιροτροφική Μονάδα εν Θράκη υπάρχει έκ τών τότε δημιουργηθεισών διό και εισάγομεν σήμερον τό 75-80% τών αναγκών εις χοίριον κρέας.
Όμως αί λαμπραί αυταί επιτυχίαι (1967-74) και έν μερει (1974-81) υπήρχον όσον η Ελλάς ήτο εκτός ΕΟΚ απηλλαγμένη Κοινοτικών περιορισμών διό και ηδύνατο ελισσομένη αγοραστικώς το μέν να ευρίσκη αγοράς πωλήσεως τών αγρότικών μας προϊόντων εις άλλας Χώρας εκτός τής τότε ΕΟΚ (Ε.Ε) εις υψηλάς τιμάς το δε να εισαγάγη από τάς τρίτας αυτάς Χώρας ό,τι άλλα ήθελεν πάλιν εις συμφερούσας τιμάς εφόδια τά οποία αφ’ ής στιγμής εισήλθεν το 1981 εις τήν ΕΟΚ (Ε.Ε) τής απηγορεύετο ή ετίθεντο διάφοροι περιορισμοί.Ενδεικτικώς καταγράφω παραδείγ-ματα τινά.
Καθ’ έκαστον έτος 150 φορτηγά πλοία χιλιάδων τόνων τού τότε Σοβιετικού Συνασπισμού εφορτούντο μέ Εσπεριδοειδή από τούς λιμένας Ναυπλίου,Γυθείου,
Καλαμών και Ηρακλείου μέ υψηλάς τιμάς διά τής λεγομένης Διεθνώς μεθόδου τού CLEARING δηλ.είδος με είδος.Μ’ αυτόν τον τρόπον πάλιν ενδεικτικώς αναφέρω ότι ανηγέρθη εις τήν Καλαμπάκαν το 1970 το πρώτον εις τήν Ελλαδα εργοστάσιον ΜΟΡΙΟΣΑΝΙΔΩΝ (ΝΟΒΟΠΑΝ) υπό των Ούγγρων όπως και μ’ αυτόν τον τρόπον θ’ ανεγείρετο υπό Σοβιετικών και το γιγαντιαίον υδροηλεκτρικόν και αρδευτικόν φράγμα Πηνειού τής Δυτ.Θεσσαλίας παρά τήν θέσιν Μουργκάνι (Διασταύρωσις πρός Ιωάννινα-Γρεβενά ) το οποίον όμως ηκυρώθη μή όντος καταλλήλου τού υπεδάφους καθό σαθρόν και κροκαλοειδές εις βάθος 200μ και δεν ηδύνατο να συγκρατήση φράγμα.Οπως επίσης έναντι αυτών τών εσπεριδοειδών και όχι μόνον πού εξηγάγομεν τότε ελαμβάνομεν μεγάλας και αρίστης ποιότητος λιπάσματα εις πολύ χαμηλάς τιμάς ιδία έκ της Σοβιετικής Ενώσεως μ’ αποτέλεσμα το παραγωγικόν κόστος να είναι πολύ χαμηλόν και το κέρδος τών γεωργών μέγιστον.
Αυτήν τήν πολιτικήν εκτός Ε.Ε ακολουθεί σήμερον η Τουρκία και διαπρέπει εις τον αγροτοκτηνοτροφικόν τομέα όπως και το Ισραήλ το οποίον δεν επιθυμεί τήν ένταξίν του εις τήν Ε.Ε καίτοι τού προτείνεται.
Γ’ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1981-2026.
Ομως παρακαλούσα (1)* συνεχώς η Πολίτική μας ηγεσία αμάν και ντέ να εισέλθω-μεν εις τήν Ε.Ε εισήλθομεν εν τέλει το 1981 «άρπα κόλλα» μέ δυσμενεστάτους δι’ ημάς αλλά Λεοντίους υπέρ τής τότε ΕΟΚ όρους οι οποίοι ανέτρεψαν το μέχρι τότε εφαρμοζόμενον επιτυχώς Γεωργοκτηνοτροφικόν πλαίσιον τής 21ης Απριλίου πράττοντες έκτοτε μέχρι σήμερον ό,τι δυσμενές ήθελεν και θέλει η Ε.Ε μή δυνάμενοι να πράττωμεν άλλως.π.χ.Η Ε.Ε δεν επιτρέπει το αναφερθέν CLEA-RING=είδος με είδος με τρίτας Χώρας.Η τότε ΕΟΚ δολίως μάς περιώριζεν και συνεχίζει ώς Ε.Ε μέχρι σήμερον να μάς περιορίζη εμμέσως να εξάγωμεν όσα εσπεριδοειδή θέλομεν εις αυτήν αφού δι’ ειδικών συμφωνιών τύπου MERCOSUR μέ άλλας εκτός Ε.Ε Χώρας που παράγουν Εσπεριδοειδή (Τυνησία,Τουρκία,Αλγερία,
Ισραηλ,Χιλή,Αργεντινή κ.α ) τά εισάγει απ’ αυτάς μ’ αντάλλαγμα αι Χώραι αυταί να προμηθεύωνται αυτοκίνητα και λοιπόν Μηχανικόν εξοπλισμόν από τήν Ε.Ε δηλ.να ευνοούνται αι ιδρύτριαι Γερμανία,Γαλλία,Ιταλία..Καί το αντάλλαγμα πρός τήν Ελλαδα;Θα σάς πριμοδοτούμεν μέ 20-30 λεπτά τού ΕΥΡΩ ανά χιλιόγραμμον διά να τά ενταφιάζητε εις τήν Χωματερήν ενώ εάν τά εξηγάγαμεν κανονικώς αι τιμαί θα ήσαν πολλαπλάσιαι.Η τακτικη όμως αυτή αφ’ ενός στερεί από τούς παραγωγούς κολοσσιαία ποσά εάν τά επώλουν κανονικώς κι’ αφ’ ετέρου τούς χαλαρώνει-υπνώνει εις το να ενδιαφερθούν να παράξουν καλήν ποιότητα και μεγάλην ποσότητα αφού η επιδότησις δίδεται αδιαφόρως της ποιότητος.Εν έτερον παράδειγμα τιμωρητικώς επί μίαν 7ετίαν υπό της ΕΟΚ από της εισόδου μας τά αρωματικά και γλυκά κρασιά Σάμου απηγορεύοντο να εισαχθούν εις τήν Ε.Ε μόνον και μόνον δια να πωλούνται τά αντίστοιχα Γαλλικά και Ιταλικά.
Τρίτον παράδειγμα δέν επιτρέπεται μέχρι σήμερον να υπερβαίνωμεν ένα ανώτατον όριον εις αριθμόν Βοειδών και Χοίρων ώστε ν’ αναγκαζώμεθα να εισαγάγωμεν από τήν Ε.Ε εις χαμηλοτέρας τιμάς αφ’ ό,τι οι ιδικοί μας κτηνοτρόφοι τά παράγουν.π.χ.Η Ελλάς σφάζει ετησίως ολιγότερα τού 1.000.000 χοίρους ενώ η Δανία 15.000.000 κι’ επόμενον είναι να έχη χαμηλότερον κοστολόγιον ώς πλέον οργανωμένη και εκσυγχρονισμένη.
Η κατάστασις εγένετο χειροτέρα από τής στιγμής πού από τήν Ε.Ε ήρχισαν να καταβάλωνται αι λεγόμεναι πάσης φύσεως «αρνητικαί» και «θετικαί» επιδοτήσεις.
Ενδεικτικώς και μόνον καταγράφω ωρισμένας αρνητικάς επιδοτήσεις:
1.Εάν εκριζώσητε τά αμπέλια θα λαμβάνητε ώς δελεαστικήν αποζημίωσιν 30.000 δρχ το στρέμμα.(Ηυνοούντο αι Γαλλία,Ιταλία).
2.Εάν κόψητε τίς Μηχανότρατες αλιείας θα λαμβάνητε το δελεαστικώτατον ποσόν τού 14.500.000 δρχ.(Ηυνοούτο Ιταλια,Γαλλία,Δανία,Ολλανδία).
Η τακτική αυτή διά πολλά καλλιεργούμενα μέχρι τότε είδη αρχικώς ήτο τοσούτον και τοιούτον δελεαστική ώστε να παρασύρουν και παρέσυρον τήν παραγωγικότητα τής γεωργίας τόσον εις ποσοτικήν μείωσιν όσον και εις μικροτέραν επιμέλειαν τών καλλιεργειών διά καλυτέραν ποιότητα μ’ αποτέλεσμα μικρόν κατά μικρόν αυξα-νομένου και τού κόστους παραγωγής εφθάσαμεν οι αγρόται να επιβιούν μόνον μέ τάς πενιχράς επιδοτήσεις τής Ε.Ε.
ΠΡΟΣΟΧΗ:Διά το αληθές εις αυτό συνέδραμον και εξακολουθούν να συνδράμουν εν πολλοίς και οι αγρόται θεωρήσαντες τάς επιδοτήσεις πανάκια και αφ’ εαυτών το μέν εμείωσαν τήν όλην προσπάθειαν παραγωγής διά ποσότητα και ποιότητα καθήμενοι εις τάς καφετερίας αρκούμενοι να διαβιούν με τάς επιδοτήσεις το δε εσπατάλων αυτάς εις μή παραγωγικούς τομείς.π.χ.Αγρότης με 10 στρεμ.ηγόραζεν Τρακτέρ μόνον και μόνον δι’ επίδειξιν εις το χωριό.Επίσης επί Δικτατορίας το μείζον των αγροτών αντέκειτο και δεν ήθελεν τον αναδασμόν διό και δεν ευωδόθη η ολη προγραμματισθείσα προσπάθεια.(Θέλω το χωράφι να το βλεπω εγώ και όχι εντεταγμένον εις ενιαίον συνεταιρεστικόν σύνολον όπως είναι εις τάς ΗΠΑ.Δέν το ήθελον)
Αλλά και αι όποιαι θετικαί επιδοτήσεις πρός ενίσχυσιν τών αγροτοκτηνοτρόφων απεδείχθησαν το μέσον δια τού οποίου μία Κυβέρνησις ηδύνατο να κερδίζη εκλογάς μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ κατευθύνουσα τάς επιδοτήσεις εις ωρισμένους κομ-ματαρχίσκους που ηδύνατο να εξαπατούν τούς ανυποψίαστους αγρότας(Βλ.σκάν-δαλα σήμερον ΟΠΕΚΕΠΕ άλλοι με Φεράρι και Πόρσε κι’ άλλοι ούτε αγροτικά διό και διά πρώτην φοράν η Κρήτη από μονίμως πρασίνη εγένετο μπλέ.).
Αναφέρω έν σχετικόν επώνυμον κραυγαλέον σκάνδαλον-παράδειγμα έξ ιδίας προσωπικής αντιλήψεως:Η Ε.Ε επεδότησεν το 1995 τήν Ελλαδα (Καν.1080 Ε.Ε) δι’έν έτος με 1.000.000.000 δρχ.ώστε αγροί μή δυνάμενοι να καλλιεργηθούν διά Μηχα-νικών Μέσων ή εθεωρούντο ακατάλληλοι διά καλήν καλλιέργειαν ή οι αγρόται ένεκεν διαφόρων αιτίων δεν ηδύναντο να τους καλλιεργούν θα ηδύναντο βάσει τού Καν 1080/90 να φυτεύσουν ακκακίας,κωνοφόρα κ.λπ επιδοτούμενοι με 8.000 δρχ αρχικώς ανα στρέμμα και εν συνεχεία επί 3ετίαν με 2000 δρχ δεσμεύοντας όμως τά φυτευμένα επί μίαν 20ετίαν οπότε μετά 20ετίαν θα ημπορουσαν να τά ξυλεύσουν.Ούτως εδεσμεύθησαν χιλιάδες στρέμματα επί μακρού χρόνου δηλ. 20ετίαν.Ομως ό τότε Γ.Γ.Δασών αρμόδιος διά τήν κατανομήν τού 1.000.000.000 δρχ.ονόματι Γιάννης Σμπώκος έκ Ρεθύμνου ορμώμενος και σκοπεύων να πολιτευθή εις τον Νομόν του έδωκεν σκανδαλωδώς εις τον Νομόν Ρεθύμνου 200.000.000 δρχ δηλ.τό 20% της ολης επιδοτήσεως και δι’ ολην τήν λοιπήν Ελλαδα τά υπολοιπα 800.000.000 δρχ.Φυσικά εξελέγη ο Γιαν.Σμπώκος πρώτος Βουλευτής Ρεθύμνου και η λοιπή Ελλάς ακόμη αναμένει.Καί εις άλλην περίπτωσιν Δασαρχείον έχον προϋ-πολογισμόν π.χ.10.000.000 δρχ και οι αιτούντες 100 αγρόται το ποσόν το διένεμεν κατά πλειοψηφίαν και προτεραιότητα εις εκείνους που ανήκον εις το τότε κυβερνών πολιτικόν κόμμα.
.Ετσι λοιπόν μετά το 1981 τό μέν η Ε.Ε έκαμεν το παιχνίδι της «εξαπατώσα» δελεαστικώς άλλους περισσότερον και άλλους ολιγότερον έκ τών αγροτοκτη-νοτρόφων μας διά προσκαίρων εώλων επιδοτήσεων το δε αι Ελληνικαί κυβερνήσεις γνωρίζουσαι εξ αρχής τήν καταστρεπτικότητα τών Λεοντίων εις βάρος τής Ελλάδος Συμφωνιών εισόδου μας εις ΕΟΚ εις ουδένα προσαρμοστικόν σχεδιασμόν προέβαι-νον αφεθέντων τών αγροτοκτηνοτρόφων μας εις κατά βούλησιν καλλιέρ-γειαν,εκτροφήν και τάς καφετερίας.Ομως διατί τόση αδιαφορία υπό των μεταπο-λιτευτικών Κυβερνήσεων και ιδία από της εισόδου μας εις τήν ΕΟΚ (Ε.Ε);
Ιδετε δύο εξ αυτών χωρίς να παρορώνται κι’ άλλοι τινές τοπικοί λόγοι:
1ος λόγος:Ο Μακιαβέλι έλεγεν:«Πτώχευε τον ψηφοφόρον ώστε να τον διοικής ευκολότερον».Αυτό έπραξαν και συνεχίζουν να πράττουν άπασαι αι μεταπο-λιτευτικαί Κυβερνήσεις.Τό αντίθετον έπραξεν το Καθεστώς τής 21ης Απριλίου διότι Δικτατορικόν Καθεστώς όν μή έχον ανάγκην τών φήφων τών αγροτών ενδιεφέρετο εξ ολοκλήρου πώς αυτοί θα ευημερίσουν.
2ος λόγος:Η Ε.Ε έχει αποφασίσει και εντέλεται πρός όλα τά μέλη της ότι ο Αγροτο-κτηνοτροφικός τομεύς θα πρέπει να μειωθή από το 3,8 % Μ.Ο τής Ε.Ε πού είναι σήμερον εις το 1,6% καθό ο Βιομηχανικός δείκτης ανέρχεται εις το 24%.Ομως τά ποσοστά αυτά εις τήν Ελλάδα σήμερον ανέρχονται αντί 3,8 % Μ.Ο τής Ε.Ε είς 9% πρωτογενής αγροτικός τομεύς και επί πλέον άλλον ένα 9% απασχολείται με τήν μεταποίησιν τών αγροτικών προϊοντων άρα 9%+9%=18% τού πληθυσμού της Χώρας.Σοβαρά διαφοροποίησις.Αν και τούτο θα έδει να ελαμβάνετο υπ’ όψει υπό τών εκάστοτε Κυβερνήσεών μας εν τούτοις καταδήλως ουδόλως λαμβάνεται υπ’ όψει αφού το μέγιστον των αγροτών σφόδρα κομματικοποιημένον αρέσκεται εις πάν ό,τι τού υπόσχονται οι εκάστοτε Κυβερνώντες δίκην,άς μοι επιτραπή η έκφρασις,προβάτων υπακουόντων είς τάς ορέξεις τού Τσομπάνι.Πρεσβεύει εγωϊστικω τώ τρόπω «Τό κόμμα εις το οποίον ανήκω να κερδίζη και τά λοιπά γαία πυρί μειχθήτω».Το βιούμεν επι μίαν 30κονταετίαν.Τά εκάστοτε Μπλόκα των αγροτών να χειραγωγούνται υπό των αγροτοσυνδικαλιστών προσκειμενων εις τά κόμματα.
Δι’ αυτό λοιπόν αι Ελληνικαί Κυβερνήσεις ουδέν ουσιαστικόν μέτρον λαμβάνουν ώστε να ενισχυθή ο αγροτοκτηνοτροφικός τομεύς και η Ελλάς να είναι αυτάρκης. Αντιθέτως φιλήκοοι όντες εις τάς τής Ε.Ε εντολάς,θα ετόλμων να καταγράψω,ότι εξεπίτηδες και επί τούτω αλλά συγκεκαλυμμένως μικρόν κατά μικρόν εργάζονται πώς να μειώσουν τόν αγροτοκτηνοτροφικόν τομέα και η Ελλάς καταστή πλήρως εξαρτωμένη από εισαγωγάς τής Λατινικής Αμερικής,Ινδίας και λοιπών τρίτων Χωρών επ’ ωφελεία των Βιομηχανικών Χωρών (Γερμανία,Γαλλία,Ιταλία» της Ε.Ε.
Και ούτω πώς είδομεν εις τήν τηλεόρασιν το τραγικόν η Ελλάς νά νομίζη ότι απολαμβάνει Ελληνικούς φυσικούς χυμούς εσπεριδοειδών ενώ αυτοί εισάγονται εν καταψύξει ή άλλοις τρόποις έκ ΧΙΛΗΣ,ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ κ.α!!!Ομως κάποιοι ηγέται τής Ε.Ε ώς οι Ούρμπαν,Φίτσι,παρά τάς εντολάς τής Ε.Ε αρνούνται να εφαρμόσουν τάς οδηγίας τής Ε.Ε ακόμη και εάν τιμωρούνται μέ πρόστιμα αποβλέποντες μόνον και μόνον εις τήν προστασίαν τού αγροτοκτηνοτροφικού τομέως τών Χωρών των
Καί απόδειξις περί ανυπάρκτου σχεδιασμού τών Κυβερνήσεών μας αλλά και ουδενός ενδιαφέροντος διά τον αγροτοκτηνοτροφικόν τομέα είναι τό εξής απλούν παράδειγμα το οποίον ουδόλως τιμά έναν ευφυή λαόν ως τον Ελληνικόν:
Ενώ η 21η Απριλίου επί 7 συνεχή έτη είχεν έναν και τον ίδιον Υπουργόν Γεωργίας επιβλέποντα τήν εφαρμογήν τού σχεδιασμού τώρα εντός 5ετίας ενηλλάγησαν υπό τού κ.Μητσοτάκη 4 Υπουργοί Γεωργίας,5 Πρόεδροι ΟΠΕΚΕΠΕ διά λόγους φθηνών Κομματικών ισορροπιών.
Ελεος.Δηλαδή ανά 14 μήνες και ένας νέος υπουργός κι’ αυτός αντί να είναι εξειδικευμένος και να έχη σχέσιν με τήν Γεωργοκτηνοτροφίαν ήτο ιατρός,δικηγόρος κ.α.Πότε θα σχεδιάση και πότε θα υλοποιήση το οιονδήποτε πρόγραμμα εντός 14 μηνών ακόμη και να ήθελεν διό και ήχθημεν εις τήν σημερινήν κατάντιαν.δηλ.τά πάντα «άρπα κόλλα» χάριν τής εκάστοτε «ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΟΣ» ώστε να κερδίσωμεν τάς εκλογάς εξαπατώντες τούς αγρότας με διάφορα ημίμετρα όταν κατήρχοντο εις τά ΜΠΛΟΚΑ.
Εν παρόδω τον όρον «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ» λαβόντα εξ Ελλάδος τόν έχουν υιοθετήσει επισήμως εις το λεξιλόγιόν των πολλά Διεθνή Ινστιτούτα Γεωργοκτη-νοτροφίας οσάκις θέλουν να δείξουν κάτι πού γίνεται εις τον αγροτικόν τομέα μόνον και μόνον διά νά εξυπηρετηθή η Α’ ή Β’ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ.Μή παροράται ότι παρομοίως πάλιν έξ Ελλάδος υιοθέτησαν αι διάφοραι Ξέναι Διπλωματικαί Υπηρεσίαι και τον όρον «ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ» όταν ο Τσίπρας μετέτρεψεν το ΟΧΙ είς ΝΑΙ τού Δημοψηφίσματος το 2015!!!.Ονειδος και καταισχύνη διά τήν Χώραν πού εδημιούργησεν τον μεγαλύτερον πολιτισμόν όταν η λοιπή ανθρωπότης ήτο εις τά σπήλαια και δένδρα.!!!!!!Διό και σφόδρα εκπλήττομαι και θλίβομαι που ακούω να λέγη ο κ.Μητσοτάκης και ο υπουργός Γεωργίας.Ελατε να συζητήσωμεν τά αιτήματά σας.Σοβαρολογείτε κ.Μητσοτάκη;Είσθε Πρωθυπουργός και δεν γνωρίζετε τά προβλήματα των Ελλήνων γεωργών-κτηνοτρόφων;
Εσείς κ.κ.Πρωθυπουργέ,Υπουργέ Γεωργίας θα έδει να είσθε οι ΠΡΟΜΗΘΕΙΣ σχεδιάζοντες και καθοδηγούντες το όλον πλαίσιον τού αγροτοκτηνοτροφικού τομέως και ουχί ώς ΕΠΙΜΥΘΕΙΣ ν’ αναμένητε από τους αγρότας να σας υποδεικνύ ουν τί θα έδει να πράξητε.
Προανέφερον τι έπραξεν το Στρατ.Καθεστώς της 21ης Απριλίου ως ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ και εξετόξευσεν τήν αγροτικήν παραγωγήν απο 3,4% το 1967 εις 9,1% το 1973 και το εισόδημα των αγροτών ηυξάνετο κατά 10% ετησίως ενώ σήμερον η μέν παραγωγή επανήλθεν εις το 3% επί τού ΑΕΠ το δε εισόδημα να μειούται κατά 19% ετησίως;Εν κατάδηλον απλούν επ’ αυτού παράδειγμα:
Το 1967 παρηγάγομεν 42.000 τόνους χοιρίου κρέατος.
Το 1974 παρηγάγομεν 104.000 τόνους χοιρίου κρέατος δηλ.εντός 7 ετών επί 21ης Απριλίου είχομεν αύξησιν 62.000 τόνους δηλ.υπερδιπλασίαν αύξησιν κατά 150% ή ή άλλως 8.900 τόνους ετησίως.!!!
Το 2025 με Κοινοβουλευτικάς Κυβερνήσεις παρηγάγομεν 120.000 τόνους δηλ.μετά τήν μεταπολίτευσιν επί 50 έτη είχομεν αύξησιν μόνον 16.000 τόνους δηλ.320 τόνους ετησίως ή άυξησιν 13%!!!!
Ιδετε τί καταγράφουν επακριβώς τά Διεθνή Ινστιτούτα Γεωργίας και συγκρίνετε τήν πατρίδα μας μέ δύο άλλας Χώρας σοβαράς τί έπραξαν αι κυβερνήσεις των τής μίας εντός Ε.Ε (Ολλανδία) και τής ετέρας εκτός Ε.Ε (Ισραήλ).
Όμως πρίν εί περατώσω θα ήθελον σχολειάσει ολίγον σκωπτικώς έν ανακύπτον ερώτημα:
Πώς γίγνεται οι σήμερον αγρόται καίτοι γνωρίζουν είτε αφ’ εαυτών είτε εξ ακουσμάτωνι ώς παπούδες,υιοί,έγγονοι ότι το Στρατ.Καθεστώς (1967-74) τούς είχεν χαρίσει τά αγροτικά χρέη,είχον τάς μεγαλυτέρας από τής Παλιγγενεσίας οικονομικάς ελαφρύνσεις και τραπεζικάς διευκολύνσεις,ηυξάνετο το εισόδημά των κατά 10% ετησίως ουχί μόνον να μή τά ενθυμούνται (πλήρης αμνησία) και να μή τά μνημονεύουν,ουχί μόνον να μή τά χρησιμοποιούν έστω και ώς μέτρον συγρίσεως και πιέσεως πρός τάς Κυβερνήσεις προκειμένου ικανοποιηθούν τά αιτήματά των αλλ’ αντιθετως ν’ έρχωνται επί 52 συναπτά έτη τρείς (3) φοράς ετησίως να συνεορτάζουν μετά των Πολιτικών κομμάτων και ν’ ανακράζουν «ΔΩΣΤΕ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ» δηλ.τούς ευεργέτας των;
Τήν απάντησιν τήν δίδουν οι φιλόσοφοί μας:
1.ΣΩΚΡΑΤΗΣ:«Ουδείς αχαριστότερος τού ευεργετηθέντος» και όταν ηρωτήθη πάλιν ότι τον κατηγορή κάποιος απήντησεν:«Δεν ενθυμούμαι να τού έχω κάμει κάτι καλόν»
2.ΣΟΛΩΝ:Όταν αδικής κάποιον επέρχεται στιγμήν τινά η ΘΕΙΑ ΝΕΜΕΣΙΣ και θα σε τιμωρήση.Καί οι αγρόται κατηγορούντες αδίκως το Στρατ.Καθεστώς τιμωρούνται τώρα οί ίδιοι,τά παιδιά και εγγόνια των υπό τών Κυβερνήσεων πού οι ίδιοι επέλεξαν και ομού μέμφονται τήν «ΧΟΥΝΤΑΝ».
3.ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ:Όταν εδίκαζον τον Κύριον οι Ιουδαίοι ό Αννας τούς ηρώτησεν ότι είναι αθώος και διαπράττητε αδικίαν.Καί εκείνοι απήντησαν.«Η αδικία επί των κεφαλών ημών και τών τέκνων ημών».Αραγε δέν τιμωρούνται μέχρι σήμερον πολεμούντες συνεχώς μέ τούς περιοίκους Ισλαμιστάς και ειρήνην δέν έχουν;
Σημείωσις 2*:Α’ Η Ελληνική πολίτική μας ηγεσία μετά το 1974,ώς γράφει ο τότε Πρόεδρος τής Γαλλίας Ζισκάρ ντ’ Εσταίν,επίεζεν μέσω τού Γερμανού Καγκελαρίου Σμίτ φίλου και υποχρέου τού Κων.Καραμανλή Α’ (Υπόθεσις Μέρτεν,Δοσιλόγων Νόμοι 1958) να εισέλθη η Ελλάς εις τήν Ε.Ε όπως-όπως διά τρείς λόγους τούς οποίους προέβαλεν παρασκηνιακώς ο Κ.Καραμανλής Α’:
1.Εάν εισήρχετο η Ελλάς εις τήν Ε.Ε δέν θ’ απετολμάτο νέον Πραξικόπημα υπό των Αξιωματικών και ιδία λόγω διώξεως τών Πρωταγωνιστών-Αρχηγών τής 21ης Απριλι-ου 1967.
2.Θά έμενεν εις τήν ιστορίαν ο ίδιος ο Κων.Καραμανλής Α’ ότι εισήγαγεν τήν Ελλάδα εις τήν Ε.Ε.(Αυτό είναι αληθές αλλά η Ελλάς εισελθούσα μέ δυσμενεστάτους όρους άρπα-κόλλα εντός Ε.Ε εχρεωκόπησεν και είναι η τελευταία εις τήν Ε.Ε εις το διαθέσιμον εισόδημα)
3.Οτι τού λοιπού η Τουρκία δέν θ’ απετόλμα ό,τι δήποτε.(Βλακώδες επιχείρημα διότι όχι μόνον τολμά αλλά μάς απειλεί και με πόλεμον μέ το CASUS BELLI χωρίς η Ε.Ε να πράττη ό,τι δήποτε αφού οι τέσσαρες Χώραι Γερμανία,Γαλλία,Ιταλία,Ισπανία έχουν επενδύσει εις τήν Τουρκίαν υπέρ τά 200 δις.ΕΥΡΩ ιδία εις το τραπεζικόν τομέα και συνεπώς.
***1.Ο Ιωάννης Αλμπάνης Οικονομολόγος,Χημ.Μηχανικός διετέλεσεν επί 5ετιαν το (1978-83) προϊστάμενος τού Τμήματος παραγωγής Ζωοτροφών τής μεγαλυτέρας τότε εις τήν ΕΟΚ Καθέτου Βιομηχανίας Παραγωγής και Επεξεργασίας κρέατος ΘΡΑΚΗ Α.Ε εις τάς Φερας τού Εβρου βιώσας εν ταυτώ και τήν απηνή και αγρίαν καταδίωξιν τής Εταιρείας ώς «ΧΟΥΝΤΙΚΗΣ» υπό της Ν.Δ και κυρίως υπό τού ΠΑΣΟΚ μ’ αποτέλεσμα να οδηγηθή εις κλείσμον ομού μεθ’ όλων των έν ΘΡΑΚΗ ιδρυθεισών τότε Χοιροστασίων ώς «ΧΟΥΝΤΙΚΩΝ».
2.Τήν περίοδον (1993-2010) ώς προϊστάμενος των Ανωνύμων Εταιρειών ΕΛΑΤΕΙΑ Α.Εκαί ΑΓΡ.ΑΓ.ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ Α.Ε εις τήν Χαλκιδικήν τών μεγαλυτέρων εν Ελλαδι επενδυτριών Εταιρειών των Καν.1080/90 και 1067/98 της Ε.Ε εις τάς αναδασώσεις εβίωσεν τάς υπό τής Ε.Ε επιδοτήσεις δενδροφυτεύσεως έκ τού σύνεγγις βραβευθεισών των Εταιρειών τόσον υπό των ΟΠΕΚΕΠΕ όσον και από τήν Ε.Ε κατόπιν τών υπ’ αυτών διενεργηθεισών λεπτομερεστάτων επί εβδομαδας δύο επιθεωρήσεων.
«Η φιλοσοφία είναι καταγεγραμμένη σε αυτό το τεράστιο βιβλίο, εννοώ το Σύμπαν, που βρίσκεται συνέχεια μπροστά μας. Δεν μπορούμε όμως να το κατανοήσουμε, εκτός αν καταλάβουμε τη γλώσσα του και ερμηνεύσουμε τα στοιχεία με τα οποία έχει γραφεί. Είναι γραμμένο στη γλώσσα των
μαθηματικών και τα στοιχεία του είναι τα τρίγωνα, οι κύκλοι και τα άλλα γεωμετρικά σχήματα, χωρίς τα οποία είναι ανθρωπίνως αδύνατο
Όλες οι ιεραρχικές εξουσίες αποτελούν exdefinitione εκμεταλλευτικές, καταπιεστικές, επεκτατικές, ιμπεριαλιστικές, εγκληματικές, απάνθρωπες και καταστροφικές συμμορίες που αντιμετωπίζουν εχθρικά την εργαζόμενη κοινωνία/ανθρωπότητα και προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους μετέρχονται αθέμιτων μεθόδων παραπλάνησης και αποπροσανατολισμού των ανθρώπων τόσο μέσω των σκοταδιστικών μύθων, όσο και μέσω της ευνουχισμένης επιστήμης και της εξουσιαστικής ιδεολογίας. Ο Πλατωνισμός, κράμα σκοταδισμού και εξουσιαστικής ιδεολογίας, διατρέχει ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, προσφέροντας υπηρεσίες στις εξουσίες με αντάλλαγμα την επιβολή του ως επικρατούσα ιδεολογία, της κοινωνικής ανισότητας και των καταστροφικών πολέμων. Έτσι μακροημέρευσε και καθόρισε τον δυτικό πολιτισμό, κι’ όχι μόνο. Οι δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού, οφείλουν, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τον πολιτισμό της κοινωνικής ισότητας, να απολατωνιστούν και να επεξεργαστούν μια νέα, σύγχρονη κοσμοαντίληψη που θα ρίχνει φως στους όρους υπέρβασης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, αλλά και στον δρόμο για έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της κοινωνικής ισότητας, ως αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιβίωση και την ειρηνική πρόοδο της ανθρωπότητας.
*Ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο θεμελιωτής της φιλοσοφικής σκέψης, ήταν από τους πρώτους φιλοσόφους που κατανόησαν την τεράστια σημασία των μαθηματικών[4], ως αναγκαίας γλώσσας για την κατανόηση του φυσικού κόσμου και την αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με τον φυσικό κόσμο. Σήμερα είναι γενικά αποδεκτό πως τα μαθηματικά, ως συστήματα κανόνων και συμβόλων, αριθμών και γεωμετρικών σχημάτων, είναι δημιουργήματα του ανθρώπινου μυαλού και δεν υπήρχαν πριν την επινόησή τους από τον εξελιγμένο εν κοινωνία άνθρωπο, για πρακτικούς σκοπούς, ως εργαλείο επίλυσης πρακτικών, τεχνικών, φυσικών, αλλά και κοινωνικών προβλημάτων.
Ο Πλάτωνας, ως ο ‘πρώτος συστηματικός θεολόγος’[5], δεν παρέκαμψε απλά τον Θαλή και την φυσική υπόσταση του κόσμου, αλλά και την δημοκρίτεια μηχανική εξήγηση του σύμπαντος, η οποία δεν αναγνώριζε καμία αρχική αιτία, δηλαδή κανέναν δημιουργό ‘θεό’, αλλά επειδή βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με όσα αυτός πρέσβευε φέρεται να έχει κάψει τα έργα τού Δημόκριτου, τού Πρωταγόρα και άλλων. Η ταυτολογία του Πλάτωνα ότι, δηλαδή, ‘ο κόσμος στηρίζεται πάνω σε πέντε βασικά στοιχεία, ήτοι στην φωτιά, στον αέρα, στο νερό, στη Γή και στο Σύμπαν’, τον οδήγησε σε αδιέξοδο, γεγονός που τον έσπρωξε στην μεταφυσική. Μάλιστα επηρεασμένος από τον Πυθαγόρα, έβαλε στην θέση του μαθηματικού ορθολογισμού τονθρησκευτικό μυστικισμό, που σημαίνει πως δεν κατανόησε με τον ίδιο επιστημονικό τρόπο τα μαθηματικά και γι’ αυτό προσπάθησε να τα εγκλωβίσει στην μεταφυσική ‘θεωρία των Ιδεών’. Αποσκοπώντας στο να χειραγωγήσει την διαδικασία της Γνώσης και να καταστήσει τις επιστήμες εργαλείο της τάξης των ευγενών, δηλαδή, της τάξης του και των εξουσιαστών φιλοσόφων/βασιλιάδων.
Από τότε το ζήτημα της σχέσης μεταξύ των επιστημών και της εξουσίας εξελίσσεται σε μια περιπέτεια εκμαυλισμού ικανού αριθμού επιστημόνων που εκτρέπουν τις επιστήμες από την αποστολή τους, ως δυνάμεις κοινωνικής απελευθέρωσης, καθιστώντας τες γλώσσα και ιδεολογία των εκάστοτε εξουσιών[6], δηλαδή σε εργαλεία πολιτικής χειραγώγησης και κοινωνικής υποδούλωσης.
Στην Πολιτεία του, ο Πλάτωνας, επιχειρεί την σκιαγράφηση της ανθρώπινης ψυχής με την έννοια της αρχέτυπης Ιδέας για την οργάνωση των κοινωνιών, ασκεί αυστηρή και προφανώς άδικη κριτική στην Άμεση Αθηναϊκή Δημοκρατία και περιγράφει με ένα δικό του σχήμα την γενική θεώρησή του, για τον Κόσμο, δίνοντας μια μεταφυσική διάσταση στα μαθηματικά[7], σαν να πρόκειται για την γλώσσα του ‘θεού’, του ενός με το Όλον και το Αγαθόν.«Αεί ο θεός γεωμετρεί» διδάσκει και «Ουδείς αγεωμέτρητος εισίτω μοι την θύρα», γράφει στην κεντρική είσοδο της Ακαδημίας του.
Ιεραρχεί τον Κόσμο σε μια αξιακά φθίνουσα σειρά, ήτοι σε:
· Αγαθό, η ανυπόθετος αρχή του παντός, δηλαδή τον ‘δημιουργό’ και ‘πατέρα’[8], καθώς και τον ‘δημιουργούντα θεό’[9].
· Μορφές, οι ιδέες, τα αρχέτυπα του ορατού κόσμου.
· Μαθηματικά Αντικείμενα, ως αυθύπαρκτα όντα του κόσμου των ιδεών.
· Φυσικά Αντικείμενα, οντότητες ή τμήματα του ορατού κόσμου.
· Αντανακλάσεις, εικόνες.
Τα τρία πρώτα αναφέρονται στον Κόσμο του άχρονου και αναλλοίωτου Είναι, δηλαδή, στον ‘θεό’ και τα δύο τελευταία στον μεταβαλλόμενο Κόσμο του Γίγνεσθαι.
Κατά κάποιον, επίσης παράξενο τρόπο, όπως φαίνεται, ο Πλάτωνας αντιμετώπισε και τα μαθηματικά ως ‘αφηρημένα όντα που υπάρχουν στην πραγματικότητα ανεξάρτητα από τον μαθηματικό’ που τα μελετά και συνεπώς δεν είναι δημιουργήματα του νου μας, υπόθεση που αποκαλείται ‘μαθηματικός πλατωνισμός’, σύμφωνα με τον οποίο τα μαθηματικά επηρεάζουν τον μαθηματικό κατά την ενασχόλησή του με αυτά και όχι το αντίθετο:
· «Η Μάθηση είναι στην πραγματικότητα ανάμνηση από μια προηγούμενη ζωή, πιθανώς από μια περίοδο όπου η ψυχή είχε απ’ ευθείας πρόσβαση στον Κόσμο του Είναι.
· Η Ψυχή ανήκει σε μια τρίτη κατηγορία με την ικανότητα να καταλαβαίνει τον Κόσμο του Είναι και τον Κόσμο του Γίγνεσθαι.
· Τα Μαθηματικά αποτελούν στοιχείο των Ιδεών και το κρίσιμο μέσο εξερεύνησης και εξύψωσης του πνεύματος πέρα από τον υλικό κόσμο του Γίγνεσθαι στον αιώνιο κόσμο του Είναι.
· Τα Μαθηματικά, αποτελούν παράδειγμα γέφυρας μεταξύ του ατελούς κόσμου γύρω μας και του τέλειου κόσμου των ιδεών».
Ο Πλάτωνας, όταν υποστηρίζει πως οι γνώσεις μας είναι αναμνήσεις από προηγούμενη ζωή, πέρα από την εσφαλμένη θεωρία του περί μετενσάρκωσης/μετεμψύχωσης, που την δανείστηκε από τον Πυθαγόρα κι’ αυτός από την ανατολίτικη ‘φιλοσοφία’, δεν αντιλαμβάνεται την παραδοξότητα, σύμφωνα με την οποία όλοι οι άνθρωποι φέρουν την γνώση κάποιας προηγούμενης ζωής τους. Κάτι τέτοιο όμως σημαίνει ότι αρνείται τον ρόλο των αισθήσεων, του εμπειρικού βιώματος, του μεταφερόμενου από γενιά σε γενιά προφορικού λόγου μέσω των μύθων, των τραγουδιών στην μορφή των ομηρικών επών και στην συνέχεια μέσω της παιδείας στην απόκτηση γνώσεων, για να καταλήξει στην αφελή δοξασία πως τελικά όλοι μας κουβαλάμε την γνώση των ‘πρωτοπλάστων‘, του Αδάμ και της Εύας, και τελικά τού υποτιθέμενου δημιουργού τους, κατά συνέπεια κουβαλάμε και το προπατορικό αμάρτημα που ισοδυναμεί με την επιλογή μας να μάθουμε από το δέντρο του καλού και του κακού. Μόνο έτσι δικαιολογείται η προσπάθειά του να μας πείσει πως τα μαθηματικά είναι υπαρκτά αντικείμενα του κόσμου των ιδεών, που επιλέγουν τους μαθηματικούς και μας συνδέουν με τον ‘θεό’. Βέβαια η πραγματικότητα είναι διαφορετική και διαψεύδει τον Πλάτωνα, αφού είναι οι μαθηματικοί, μεταξύ των οποίων και ο Καραθεοδωρής, που προηγήθηκαν του Αϊνστάιν και ανάπτυξαν τα μαθηματικά σε τέτοιο βαθμό που του επέτρεψαν να διατυπώσει την θεωρίας της σχετικότητας και όχι η θεωρία της σχετικότητας που επινόησε τον Αϊνστάιν, όπως πίστευε ο Πλάτωνας και υποστηρίζουν όλα τα σκοταδιστικά ιερατεία, οι πλατωνιστές και πλατωνίζοντες, παρουσιάζοντας τον Πλάτωνα ως μεγάλο μαθηματικό, που όμως δεν ήταν παρά ο ευνουχιστής τους, όπως άλλωστε και όλων των επιστημών.
Ο πραγματιστής και πολυεπιστήμονας Αριστοτέλης, στα Μετά τα Φυσικά[10], διερωτάται αναφορικά με την αντίφαση του Πλάτωνα για τα ‘μαθηματικά αντικείμενα’ που υποτίθεται ότι ασκούν κάποια επίδραση πάνω στους μαθηματικούς που τα μελετούν, παρ’ ότι ο δάσκαλός του τα ορίζει ως ιδέα ή αφηρημένα αντικείμενα, ενώ ο ίδιος αντιλαμβάνεται τα Μαθηματικά σαν την γλώσσα κατανόησης της Φύσης, η οποία συνδέεται άμεσα με τις ανάγκες των ανθρώπων και ασκεί κριτική κατά των απόψεων του Πλάτωνα:
· «Τα Μαθηματικά αντικείμενα, δεν τα εξετάζουμε αν όντως υπάρχουν, αλλά με ποιον τρόπο υπάρχουν.
· Είναι λάθος του Πλάτωνα να πιστεύει ότι τα γεωμετρικά αντικείμενα είναι διαχωρισμένα από τις φυσικές τους αναπαραστάσεις.
· Τα γεωμετρικά αντικείμενα δεν είναι, παρά αφαιρέσεις, με βάση την εμπειρία μας.
· Τα γεωμετρικά αντικείμενα είναι μορφές των φυσικών αντικειμένων.
· Τους φυσικούς αριθμούς μπορούμε να τους κατανοήσουμε μέσω της αφαίρεσης από συλλογές φυσικών αντικειμένων.
· Τα Μαθηματικά ασχολούνται με την ύλη, ως ποσότητα αριθμητική ή γεωμετρική αγνοώντας την κίνηση.
· Η εφαρμοσιμότητα των μαθηματικών στον φυσικό κόσμο είναι άμεση.
· Τελικά ο Μαθηματικός, μελετά πραγματικές ιδιότητες πραγματικών φυσικών αντικειμένων και δεν υπάρχουν δύο κόσμοι, ο φυσικός και ο μαθηματικός»
Συμπέρασμα: Τα μαθηματικά τόσο ως αριθμοί, όσο και ως γεωμετρικά σχήματα δεν είναι παρά δημιουργήματα του ανθρώπινου μυαλού ως κώδικας μέτρησης και κατανόησης των στοιχείων και των δομών της Φύσης και σε καμιά περίπτωση δεν είναι μια αυθύπαρκτη/αιώνια Ιδέα και γλώσσα επικοινωνίας με το ‘θεό’, όπως αφελώς, αλλά εσκεμμένα, ισχυρίζεται ο Πλάτωνας.
Παρ’ όλα αυτά οι εξουσίες φαίνεται να υιοθετούν την άποψη του Πλάτωνα, επειδή αυτή εξυπηρετεί τους στρατηγικούς τους στόχους για την κυριαρχία τους επί της κοινωνίας, μέσω της μεγέθυνσης και συσσώρευσης του πλούτου, ως μέσου επιβολής. Επιβολή μέσω του ελέγχου των επιστημών και φυσικά του νου των ανθρώπων, για τους οποίους ο Πλάτωνας δεν βρίσκει να πει ούτε μια καλή λέξη, εκτός από το πλατωνικό ‘μαγικό σπήλαιο’ που μαθαίνει τις εξουσίες πως να τους παραπλανούν και να τους χειραγωγούν, αλλά κι την υποτιθέμενη ‘θεία’ ψυχή τους, την ύπαρξη της οποίας, όμως, αρνείται, ως τέτοια, ο μαθητής του, ο Αριστοτέλης[11] και οι σύγχρονες επιστήμες.
Αποπλατωνιστείτε, που σημαίνει, γνωρίστε τον Πλάτωνα άμεσα και χωρίς διαμεσολαβητές, διαβάστε κριτικά τα έργα του για να διαπιστώσετε μόνοι σας τις αντιφάσεις, τις αδυναμίες, τα λάθη και τις εξουσιαστικές προθέσεις του Πλάτωνα, που διχοτομεί τον άνθρωπο και απαξιώνει την κοινωνία του, ως οντότητα που μπορεί να αυτοκυβερνηθεί στην βάση των δικών της κανόνων ηθικής και κοινωνικής ισότητας και γι’ αυτό επιδιώκει να της επιβάλει μια μεταφυσική ηθική που έρχεται απ’ έξω ως ‘θεός’, φετίχ της επίγειας αριστοκρατικής εξουσίας. Μην ακούτε τους επίορκους και πουλημένους στην εξουσία ντελάληδες πλατωνιστές και πλατωνίζοντες που έχουν ‘αγιοποιήσει’ τον δημιουργό του ‘μεγάλου ψεύδους’, που ακόμα και την ολοκληρωτική ‘ιδανική Πολιτεία’ του, δεν μπόρεσε να την φανταστεί χωρίς βασιλιάδες, αφεντικά και δούλους. Αποπλατωνιστείτε για να ξαναβρείτε τον πραγματικό εαυτό σας, προϋπόθεση ικανή και αναγκαία για να εξουδετερωθεί η καπιταλιστική βαρβαρότητα, να σχεδιαστεί συλλογικά και να θεμελιωθεί παναθρώπινα ο πολιτισμός της κοινωνικής ισότητας και της ειρηνικής προόδου της ανθρωπότητας.
[1] Ο Galileo di Vincenzo Bonaiuti de Galilei, (1564-1642), ήταν κορυφαίος Ιταλός φυσικός, μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος.
[2] Ο Charles Darwin, (1809-1882), ήταν Βρετανός φυσιοδίφης, ο θεμελιωτής της θεωρίας της εξέλιξης των ειδών.
[3] Ο Stanisław Jerzy Lec, (1909-1966), ήταν Πολωνός φιλόσοφος και ποιητής.
[4]Τα μαθηματικά είναι η επιστήμη που με τους αριθμούς μετρά τις ποσότητες, με τα γεωμετρικά σχήματα μετρά τη δομή, τον χώρο, την μεταβολή και τις σχέσεις όλων των μετρήσιμων αντικειμένων της πραγματικότητας.
[5] Caird, E., The Evolution of Theology in the Greek Philosophers, J. MacLehose & Sons, LONDON 1904, σελ. 58.
[6] Βλέπε διεξοδικά, Λάμπος Κώστας, Επιστήμες και Εξουσία. Οι επιστήμες ως γλώσσα και ιδεολογία της εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2025.
[7] «Τα Μαθηματικά αντικείμενα είναι αποκυήματα της φαντασίας. […..] Δεν υπάρχουν αμιγή, αυθύπαρκτα μαθηματικά αντικείμενα, αλλά πλάσματα της φαντασίας», Πανουργιάς Ευθύμιος, οντολογία των μαθηματικών στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη, Διπλωματική εργασία, Τομέας Φιλοσοφίας, Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 110.
[8]. Πλάτων, Τίμαιος, 28 a, 37 c, 41 a, και Πλάτων, Πολιτεία 596b, 597c.
[9]. Πλάτων, Σοφιστής 265 c, και Πλάτων, Πολιτεία 597c.
[10]. Αριστοτέλης, Μετά τα φυσικά, ΖΗΤΡΟΣ, Θεσσαλονίκη 2003.
[11] «Η Ψυχή είναι εντελέχεια, η πρώτη σώματος φυσικού δυνάμει ζωήν έχοντος», Αριστοτέλης, Περί ψυχής, Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ, Αθήνα 2007, 412a, σελ. 27-28.
Η Αρχή Στρατιωτικής Κατασκευής στην Τρίπολη, υπέγραψε συμφωνία στρατηγικής βιομηχανικής συνεργασίας με τουρκική εταιρεία που θεωρείται μία από τις καλύτερες εταιρείες που ειδικεύονται σε προηγμένες αμυντικές βιομηχανίες.
Σύμφωνα με όσα δημοσίευσε το πρακτορείο ειδήσεων της Λιβύης στην επίσημη σελίδα του, η συμφωνία υπεγράφη από την πλευρά της Λιβύης από τον Αναπληρωτή Διευθυντή του Οργανισμού Στρατιωτικής Κατασκευής, Ταγματάρχη Ουάλιντ Αλ-Φιτούρι, παρουσία του Υφυπουργού Άμυνας, Υποστράτηγου Αμπντούλ Σαλάμ Αλ-Ζούμπι.
Ο οργανισμός δήλωσε ότι η υπογραφή της συμφωνίας αποτελεί ένα ποιοτικό βήμα που εγκαινιάζει μια νέα φάση κατασκευής, ανάπτυξης, μεταφοράς σύγχρονης τεχνολογίας, εκπαίδευσης και ενίσχυσης των δυνατοτήτων της εθνικής βιομηχανίας σύμφωνα με τα υψηλότερα επαγγελματικά πρότυπα.
Τόνισε επίσης ότι αυτό το επίτευγμα αποτελεί την κορύφωση ενός ολόκληρου έτους συνεχούς εργασίας από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της η νέα διοίκηση, κατά τη διάρκεια του οποίου τέθηκαν σαφείς βάσεις για την αναβίωση και ανάπτυξη της βιομηχανικής υποδομής, την αύξηση της τεχνικής αποδοτικότητας και το άνοιγμα προοπτικών για ποιοτικές συνεργασίες που βασίζονται στη μεταφορά γνώσεων και εμπειριών με τρόπο που να εξυπηρετεί το υπέρτατο συμφέρον του έθνους.
Ο οργανισμός ανέφερε ότι το βιομηχανικό συγκρότημα Ασμπί’α (أسبيعة )βιώνει μια αξιοσημείωτη μεταμόρφωση όσον αφορά τα προσόντα και τον εξοπλισμό, με τις παραγωγικές δραστηριότητες να ξεκινούν σταδιακά, σηματοδοτώντας μια ισχυρή επιστροφή για μια εθνική βιομηχανική εγκατάσταση που θα συμβάλει στην υποστήριξη της εθνικής οικονομίας και στην κάλυψη των αναγκών του κράτους και του πολίτη, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου οράματος για αποτελεσματική παραγωγή και βιωσιμότητα.
του Ρούντι Ρινάλντι
του Παναγιώτη Γερογλή, Υποστρατήγου ε.α.
