Αρχική Blog Σελίδα 348

Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, είναι νεκρός, επιβεβαιώνει η κρατική τηλεόραση

Από
anixneuseis
-
3

 

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν «μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις» εναντίον του Ιράν με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Παρακολουθήστε εδώ τις ζωντανές εξελίξεις.

Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ
Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. | Iranian Leader Press Office/Anadolu μέσω Getty Images

 
28 Φεβρουαρίου 2026, 10:24 π.μ. (CET)
Από POLITICO

Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, σκοτώθηκε το Σάββατο κατά τη διάρκεια αεροπορικών πληγμάτων ισραηλινών και αμερικανικών δυνάμεων στην Τεχεράνη, μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης της χώρας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, είχε ανακοινώσει νωρίτερα ότι ο ανώτατος ηγέτης σκοτώθηκε σε αεροπορικό πλήγμα, το οποίο αποσκοπούσε στο «να καταστρέψει τους πυραύλους τους και να ισοπεδώσει τη βιομηχανία πυραύλων τους».

Ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν σκοτώθηκε σε αεροπορικό πλήγμα

Οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν σκότωσαν επίσης τον επικεφαλής του πανίσχυρου Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, καθώς και έναν κορυφαίο σύμβουλο ασφαλείας του ανώτατου ηγέτη, επιβεβαίωσαν την Κυριακή τα ιρανικά κρατικά μέσα.

Ο υποστράτηγος (Maj. Gen.) Μοχάμαντ Πακπούρ, ο οποίος ανέλαβε επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης μετά τον θάνατο του προηγούμενου διοικητή στον 12ήμερο πόλεμο τον περασμένο Ιούνιο, σκοτώθηκε σε αεροπορικό πλήγμα στην Τεχεράνη το Σάββατο, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Ο Αλί Σαμχανί, κορυφαίος σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη και γραμματέας του Ιρανικού Συμβουλίου Ασφαλείας, φέρεται επίσης να σκοτώθηκε στις επιθέσεις.

Οι Φρουροί της Επανάστασης ανέφεραν ξεχωριστά σε ανακοίνωσή τους την Κυριακή ότι θα εκδικηθούν τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη εξαπολύοντας «την πιο έντονη επιθετική επιχείρηση στην ιστορία των ενόπλων δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», με στόχο το Ισραήλ και αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις.

1 Μαρτίου 2026, 2:59 π.μ. 
Ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη

Της Giselle Ruhiyyih Ewing

Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης επιβεβαίωσαν τον θάνατο του Χαμενεΐ νωρίς το πρωί της Κυριακής (τοπική ώρα Τεχεράνης). Ο διάδοχός του δεν ήταν άμεσα σαφής.

Η χώρα θα εισέλθει τώρα σε περίοδο 40 ημερών πένθους, ανέφερε ένα μέσο ενημέρωσης.

1 Μαρτίου 2026, 1:56 π.μ. 
Tom Nicholson
Επιπτώσεις στο Ιράν: Εκατοντάδες νεκροί και τραυματίες, επλήγησαν και πολιτικές υποδομές, αναφέρει οργανισμός

Μια ιρανική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα την Ουάσιγκτον δήλωσε ότι τουλάχιστον 133 άμαχοι σκοτώθηκαν και πάνω από 200 τραυματίστηκαν στο Ιράν κατά τη διάρκεια των κοινών αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων το Σάββατο.

Χαρακτηρίζοντας τα παραπάνω ως «ελάχιστη αξιόπιστη εκτίμηση», η οργάνωση HRANA ανέφερε ότι οι αριθμοί ενδέχεται να φτάνουν έως και 201 νεκρούς και 747 τραυματίες σε εθνικό επίπεδο (μέχρι τις 8:45 μ.μ. τοπική ώρα), προειδοποιώντας ωστόσο για τον κίνδυνο «διπλής καταμέτρησης». Η οργάνωση κατέγραψε τουλάχιστον 59 περιστατικά σε 18 από τις 31 επαρχίες της χώρας, τα περισσότερα μεταξύ 9:00 και 9:30 π.μ. ώρα Τεχεράνης, και στη συνέχεια γύρω στις 7:00 μ.μ.

Περίπου το 73% των καταγεγραμμένων περιστατικών αφορούσε πυραύλους κρουζ, ενώ το 10% αφορούσε μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones). «Τα προκαταρκτικά δεδομένα δείχνουν ότι σχολεία και χώροι που σχετίζονται με παιδιά και μαθητές συγκαταλέγονται μεταξύ των σημείων που υπέστησαν ζημιές — ζήτημα ιδιαίτερης ανθρωπιστικής και νομικής ανησυχίας», ανέφερε η HRANA. «Παρότι ο κύριος στόχος των καταγεγραμμένων επιθέσεων ήταν στρατιωτικοί στόχοι, οι ζημιές σε υποδομές και πολιτικά κέντρα αντικατοπτρίζονται επίσης καθαρά στα προκαταρκτικά δεδομένα».

1 Μαρτίου 2026, 1:28 π.μ. 
Tom Nicholson
Οι ΗΠΑ σε «κούρσα» για να καταστρέψουν ιρανικούς πυραύλους και εκτοξευτές, καθώς η Τεχεράνη πλήττει περιφερειακούς στόχους

Καθώς η Κυριακή ξημέρωνε στη Μέση Ανατολή, τα χαρακτηριστικά της ιρανικής απάντησης στις επιθέσεις του Σαββατοκύριακου από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ γίνονταν πιο ξεκάθαρα: τουλάχιστον εννέα χώρες επλήγησαν από πυραύλους ή drones, ενώ στοχοποιήθηκαν πολλαπλές αμερικανικές βάσεις.

Το Ιράν εκτόξευσε πάνω από 200 πυραύλους κατά του Ισραήλ το Σάββατο, εκ των οποίων 35 εισήλθαν στον ισραηλινό εναέριο χώρο, σκοτώνοντας μία γυναίκα και τραυματίζοντας 121 άτομα, σύμφωνα με τη Jerusalem Post.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στοχοποιήθηκαν με 137 πυραύλους και 209 drones, τα περισσότερα από τα οποία αναχαιτίστηκαν. Ένας πύραυλος έπληξε το πολυτελές ξενοδοχείο Fairmont στο νησί Palm Jumeirah του Ντουμπάι. «Η στοχοποίηση αυτή συνιστά κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου», ανέφερε σε ανάρτησή του στο X το Υπουργείο Άμυνας της χώρας.

Στο Μπαχρέιν, αναφέρθηκε πυραυλικό πλήγμα σε κέντρο υποστήριξης που λειτουργεί από τη ναυτική βάση του 5ου Στόλου των ΗΠΑ, χωρίς να υπάρχουν άμεσες αναφορές για απώλειες ή σημαντικές ζημιές. Οι αντιαεροπορικές άμυνες της χώρας αναχαίτισαν άλλο ένα κύμα ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων νωρίς το πρωί της Κυριακής, σύμφωνα με τις αρχές.

Στο Κατάρ, το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι εκτοξεύθηκαν 66 πύραυλοι προς τη χώρα, με οκτώ άτομα να υφίστανται τραυματισμούς από θραύσματα. Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Συρία, Κουβέιτ και Ιορδανία δέχθηκαν επίσης πλήγματα. «Το Ιράν επιτέθηκε στην Ιορδανία χωρίς καμία δικαιολογία, τη στιγμή που γνωρίζει τις προσπάθειες που έχει καταβάλει για την ειρηνική επίλυση της κρίσης», έγραψε στο X ο Υπουργός Εξωτερικών της Ιορδανίας Αϊμάν Σαφάντι.

Οι New York Times παρέθεσαν τον στρατηγό Kenneth F. McKenzie Jr., πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), ο οποίος δήλωσε ότι οι επόμενες τρεις ή τέσσερις ημέρες θα είναι κρίσιμες, καθώς το Ιράν προσπαθεί να διατηρήσει αυτό το επίπεδο πληγμάτων κατά αμερικανικών βάσεων και συμμάχων στη Μέση Ανατολή, ενώ οι ΗΠΑ «τρέχουν» να καταστρέψουν τις θέσεις εκτόξευσης και τους πυραύλους του. «Είναι κούρσα», είπε.

Politico

The New York Times: Η C.I.A. βοήθησε να εντοπιστεί με ακρίβεια συγκέντρωση Ιρανών ηγετών. Έπειτα, το Ισραήλ έπληξε.

Από
anixneuseis
-
0

 

The New York Times

Η δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν και άλλων κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων πραγματοποιήθηκε έπειτα από στενή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν την επιχείρηση.

 

Του Julian E. Barnes, Ronen Bergman, Eric Schmitt και Tyler Pager

1 Μαρτίου 2026

Λίγο πριν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ετοιμαστούν να εξαπολύσουν επίθεση κατά του Ιράν, η C.I.A. εντόπισε με μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση ίσως του σημαντικότερου στόχου: του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ανώτατου ηγέτη της χώρας.

Η C.I.A. παρακολουθούσε τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ επί μήνες, αποκτώντας ολοένα και μεγαλύτερη βεβαιότητα για τις τοποθεσίες όπου βρισκόταν και για τα πρότυπα των μετακινήσεών του, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν την επιχείρηση. Στη συνέχεια, η υπηρεσία πληροφορήθηκε ότι μια συνάντηση κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων θα πραγματοποιούνταν το Σάββατο το πρωί σε συγκρότημα της ηγεσίας, στην καρδιά της Τεχεράνης. Το κρισιμότερο: η C.I.A. έμαθε ότι ο ανώτατος ηγέτης θα βρισκόταν στο σημείο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αποφάσισαν να προσαρμόσουν το χρονοδιάγραμμα της επίθεσής τους, εν μέρει για να αξιοποιήσουν τις νέες πληροφορίες, σύμφωνα με αξιωματούχους που γνωρίζουν τις σχετικές αποφάσεις. Οι πληροφορίες αυτές άνοιγαν ένα «παράθυρο ευκαιρίας» ώστε οι δύο χώρες να πετύχουν μια κρίσιμη και πρώιμη νίκη: την εξουδετέρωση κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων και τη δολοφονία του Αγιατολάχ Χαμενεΐ.

Η εντυπωσιακά ταχεία απομάκρυνση του ανώτατου ηγέτη του Ιράν αντανακλούσε τον στενό συντονισμό και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ ενόψει της επίθεσης, καθώς και το βαθύ επίπεδο πληροφοριών που είχαν αναπτύξει οι δύο χώρες για την ιρανική ηγεσία, ιδίως μετά τον περσινό 12ήμερο πόλεμο. Η επιχείρηση ανέδειξε επίσης την αποτυχία των Ιρανών ηγετών να λάβουν επαρκείς προφυλάξεις ώστε να μην εκτεθούν, σε μια περίοδο κατά την οποία τόσο το Ισραήλ όσο και οι ΗΠΑ έστελναν σαφή μηνύματα ότι προετοιμάζονταν για πόλεμο.

Η C.I.A. διαβίβασε στο Ισραήλ τις πληροφορίες της, οι οποίες παρείχαν «υψηλή ακρίβεια» σχετικά με τη θέση του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, σύμφωνα με άτομα που είχαν ενημερωθεί για το περιεχόμενό τους.

Αυτοί και άλλοι που μοιράστηκαν λεπτομέρειες για την επιχείρηση μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, ώστε να συζητήσουν ευαίσθητες πληροφορίες και στρατιωτικό σχεδιασμό.

Το Ισραήλ, αξιοποιώντας αμερικανικές πληροφορίες —καθώς και τις δικές του— θα εκτελούσε μια επιχείρηση που σχεδίαζε επί μήνες: τη στοχευμένη εξόντωση των ανώτερων ηγετών του Ιράν.

Οι κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, οι οποίες αρχικά είχαν σχεδιάσει να εξαπολύσουν πλήγμα τη νύχτα, υπό το κάλυμμα του σκότους, αποφάσισαν να προσαρμόσουν τον χρόνο της επίθεσης ώστε να αξιοποιήσουν τις πληροφορίες για τη συγκέντρωση στο κυβερνητικό συγκρότημα της Τεχεράνης το πρωί του Σαββάτου.

Οι ηγέτες επρόκειτο να συναντηθούν στον χώρο όπου βρίσκονται τα γραφεία της ιρανικής προεδρίας, του ανώτατου ηγέτη και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν.

Το Ισραήλ είχε καταλήξει ότι στη συγκέντρωση θα συμμετείχαν κορυφαίοι Ιρανοί αξιωματούχοι άμυνας, μεταξύ των οποίων ο Μοχάμαντ Πακπούρ, αρχηγός του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)· ο Αζίζ Νασιρζαντέχ, υπουργός Άμυνας· ο ναύαρχος Αλί Σαμχανί, επικεφαλής του Στρατιωτικού Συμβουλίου· ο Σεγέντ Ματζίντ Μουσαβί, διοικητής της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης· ο Μοχάμαντ Σιραζί, υφυπουργός Πληροφοριών· καθώς και άλλοι.

Η επιχείρηση ξεκίνησε περίπου στις 6:00 π.μ. ώρα Ισραήλ, όταν μαχητικά αεροσκάφη απογειώθηκαν από τις βάσεις τους. Το πλήγμα απαιτούσε σχετικά λίγα αεροσκάφη, όμως έφεραν πυρομαχικά μεγάλου βεληνεκούς και υψηλής ακρίβειας.

Δύο ώρες και πέντε λεπτά μετά την απογείωση, περίπου στις 9:40 π.μ. ώρα Τεχεράνης, οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς έπληξαν το συγκρότημα. Τη στιγμή του χτυπήματος, ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι εθνικής ασφάλειας βρίσκονταν σε ένα κτίριο του συγκροτήματος. Ο κ. Χαμενεΐ βρισκόταν σε ένα άλλο, κοντινό κτίριο.

«Το σημερινό πρωινό πλήγμα πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα σε αρκετές τοποθεσίες στην Τεχεράνη, σε μία από τις οποίες είχαν συγκεντρωθεί ανώτερα στελέχη της πολιτικο-αμυντικής ηγεσίας του Ιράν», έγραψε σε μήνυμα που εξέτασε η The New York Times ένας Ισραηλινός αξιωματούχος άμυνας.

Ο αξιωματούχος ανέφερε ότι, παρά τις ιρανικές προετοιμασίες για πόλεμο, το Ισραήλ κατάφερε να επιτύχει «τακτικό αιφνιδιασμό» με την επίθεσή του στο συγκρότημα.

Ο Λευκός Οίκος και η C.I.A. αρνήθηκαν να σχολιάσουν.

Την Κυριακή, το ιρανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA επιβεβαίωσε τους θανάτους δύο ανώτατων στρατιωτικών ηγετών, τους οποίους το Ισραήλ ανέφερε ότι σκότωσε το Σάββατο: του υποναυάρχου Σαμχανί και του υποστράτηγου Πακπούρ.

Τον περασμένο Ιούνιο, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη ο σχεδιασμός για πλήγματα κατά των πυρηνικών στόχων του Ιράν, ο πρόεδρος Τραμπ υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες γνώριζαν πού κρυβόταν ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ και ότι θα μπορούσαν να τον είχαν σκοτώσει.

Εκείνες οι πληροφορίες, όπως ανέφερε ένας πρώην Αμερικανός αξιωματούχος, βασίζονταν στο ίδιο δίκτυο στο οποίο στηρίχθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Σάββατο.

Έκτοτε, όμως, οι πληροφορίες που κατάφεραν να συλλέξουν οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μόνο βελτιωθεί, σύμφωνα με τον πρώην αξιωματούχο και άλλους που έχουν ενημερωθεί για τα σχετικά στοιχεία. Κατά τη διάρκεια εκείνου του 12ήμερου πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες έμαθαν ακόμη περισσότερα για το πώς ο ανώτατος ηγέτης και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) επικοινωνούσαν και μετακινούνταν υπό πίεση, δήλωσε ο πρώην αξιωματούχος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αξιοποίησαν αυτή τη γνώση για να βελτιώσουν την ικανότητά τους να εντοπίζουν τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ και να προβλέπουν τις κινήσεις του.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είχαν επίσης συγκεντρώσει συγκεκριμένα στοιχεία για τις τοποθεσίες βασικών Ιρανών αξιωματικών των υπηρεσιών πληροφοριών. Σε διαδοχικά πλήγματα μετά την επίθεση στο συγκρότημα της ηγεσίας το Σάββατο, χτυπήθηκαν τοποθεσίες όπου διέμεναν ηγετικά στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν την επιχείρηση.

Ο επικεφαλής των ιρανικών υπηρεσιών πληροφοριών διέφυγε, όμως τα ανώτερα κλιμάκια των ιρανικών υπηρεσιών πληροφοριών αποδεκατίστηκαν, σύμφωνα με άτομα που είχαν ενημερωθεί για την επιχείρηση.

Η Farnaz Fassihi και η Ephrat Livni συνέβαλαν στο ρεπορτάζ.

Ο Julian E. Barnes καλύπτει τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας για τους Times. Γράφει για θέματα ασφάλειας εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Ο Ronen Bergman είναι συντάκτης του The New York Times Magazine, με έδρα το Τελ Αβίβ.

Ο Eric Schmitt είναι ανταποκριτής εθνικής ασφάλειας στους Times. Έχει καλύψει τις αμερικανικές στρατιωτικές υποθέσεις και την αντιτρομοκρατία για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

Ο Tyler Pager είναι ανταποκριτής του Λευκού Οίκου στους Times, καλύπτοντας τον πρόεδρο Τραμπ και την κυβέρνησή του.

The New York Times

Σκοτώθηκε ο Χαμενέι

Από
anixneuseis
-
2

 

Τεχεράνη, RNA – Ο Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σαγιέντ Αλί Χαμενεΐ, έπεσε μάρτυρας έπειτα από επίθεση των καθεστώτων του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, Ανώτατος Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, έπεσε μάρτυρας κατόπιν επίθεσης που εξαπέλυσαν το Σιωνιστικό καθεστώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες το πρωί του Σαββάτου.

Το Υπουργικό Συμβούλιο κήρυξε 40 ημέρες δημόσιου πένθους και 7 ημέρες αργίας μετά το μαρτύριο του Ηγέτη της Επανάστασης.

IRNA

11 χώρες κτύπησε το Ιράν μέσα σε 14 ώρες! – Για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ οι Αμερικανοί «έπαθαν ζημιά»

Από
pcuser
-
0
Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

Απίστευτη η ένταση των επιχειρήσεων: 500 στόχους έχει κτυπήσει η ισραηλινή Αεροπορία!

11 χώρες κτύπησε το Ιράν μέσα σε 14 ώρες! – Για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ οι Αμερικανοί «έπαθαν ζημιά»

Το Ιράν κατάφερε μέσα σε 14 ώρες να επιτύχει τα μεγαλύτερα πλήγματα που έχει δεχθεί η αμερικανική πολεμική μηχανή από την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ και στο Ισραήλ από το 1973, ενώ για πρώτη φορά επλήγησαν από ένα κράτος, επτά γειτονικά του κράτη!

Σίγουρα είναι η νέα εποχή των πολέμων με μαζικά πλήγματα σε ελάχιστον χρόνο σε τεράστιες αποστάσεις: Αναφέρονται κατά σειρά όγκου πληγμάτων που δέχθηκαν: Ισραήλ, Μπαχρέιν, Κατάρ, ΗΑΕ, Ιορδανία, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία, Συρία, Ιράκ.

Και βέβαια τις αμερικανικές εγκαταστάσεις σε όλες αυτές τις χώρες.

Συνολικά, 11 χώρες κτυπήθηκαν από το Ιράν!

Φυσικά και το Ιράν δέχθηκε τρομακτικά πλήγματα: Μόνο η ισραηλινή Αεροπορία κτύπησε 500 στόχους μέχρι στιγμής στο έδαφός του!

Η αμερικανική σίγουρα περισσότερους γιατί έχει διαθέσει περισσότερα αεροσκάφη.

Το Ιράν βομβάρδισε περιοχές με ισχυρή αεράμυνα αλλά όπως είναι λογικό καμία δεν μπορεί να αντέξει για πάντα.

  • Στην Ιορδανία, επλήγη η αεροπορική βάση Muwaffaq al-Salti, η οποία φλέγεται.
  • Στη Ντόχα, την πρωτεύουσα του Κατάρ, ακούγονται διαρκώς ισχυρές εκρήξεις, στην μεγάλη αμερικανική βάση Αλ Ουντέιντ.
  • Στο Κατάρ επίσης κτυπήθηκαν δύο μεγάλα αμερικανικά ραντάρ παρακολούθησης των βαλλιστικών εκτοξεύσεων του Ιράν
  • Αναφέρονται επιτυχημένα πλήγματα στο Κουβέιτ το οποίο διαθέτει πέντε αμερικανικές βάσεις!
  • Η βάση του 5ου αμερικανικού Στόλου στο Μπαχρέιν έχει ισοπεδωθεί και έχει τυλιχτεί στις φλόγες.
  • Οι αρχές εκκενώνουν προσωπικό και κατοίκους από την περιοχή που στεγάζει την βάση.
  • Τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας αναχαιτίζουν στόχους στο Ερμπίλ, στο βόρειο Ιράκ, όπου βρίσκεται επίσης μια αμερικανική αεροπορική βάση και έχει ήδη δεχτεί αρκετά πλήγματα.
  • Το Ισραήλ επλήγη και αυτό σε πολλές τοποθεσίες, όπως στο Τελ Αβίβ, στην Χάιφα και στην Ιερουσαλήμ.
  • Επλήγησαν επίσης αμερικανικές βάσεις στην Σαουδική Αραβία και στα ΗΑΕ.

Συνολικά οι Ιρανοί κατάφεραν να ισοπεδώσουν δεκάδες στρατηγικούς στόχους σε επτά χώρες και το κυριότερο έχουν επιφέρει τα μεγαλύτερη πλήγματα στην αμερικανική πολεμική μηχανή από την εποχή του πολέμου στο  Βιετνάμ.

 

Ο ιρανικός στρατός δήλωσε ότι αυτή την στιγμή έχει εξαπολύσει «δεκάδες επιθετικά drones» στο Ισραήλ, σηματοδοτώντας την πρώτη μεγάλης κλίμακας επίθεση αυτού του είδους.

 

Τι θα κάνουν οι Ιρανοί; Θα στείλουν χιλιάδες drones για να εξαντληθούν οι αεράμυνες του Ισραήλ και των συμμάχων του για να ανοίξει ο δρόμος για τους… πυραύλους.

Οι Ιρανοί δείχνουν να έχουν εξοικειωθεί με την διαδικασία διάτρησης της αεράμυνας.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι οι υπερ-υπερηχητικοί πύραυλοι οι οποίοι ακόμα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/11-xores-ktypise-to-iran-mesa-se-14-ores-gia-proti-fora-meta-ton-polemo-tou-vietnam-oi-amerikanoi-epathan-zimia/

«Μπάι-μπάι Ντουμπάι»: Ο «παράδεισος» της Μ.Ανατολής μετατράπηκε σε «κόλαση» από τα ιρανικά βαλλιστικά πλήγματα

Από
pcuser
-
0

Κτυπήθηκαν εμβληματικά ξενοδοχεία

(Ανανέωση – Αρχικό κείμενο 12.42): Το Ντουμπάι, ο «παράδεισος» της Μέσης Ανατολής μετατράπηκε σε «κόλαση» από τα ιρανικά βαλλιστικά πλήγματα ανταπόδοσης, ενώ πληροφορίες επιβεβαιώνουν πλήγμα ή πτώση μεγάλων θραυσμάτων από αναχαίτιση στην περιοχή του Palm Jumeirah.

Υπάρχουν φόβοι ότι αυτό είναι μόνο η αρχή καθώς έπονται νέα ιρανικά πλήγματα.

Άλλος ένας ιρανικός πύραυλος φαίνεται ότι καταρρίφθηκε επάνω από την «μαγική» Μαρίνα του Ντουμπάι.

Τα συστήματα THAAD και Patriot των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία, έχοντας εξουδετερώσει πολλαπλούς στόχους πάνω από το Άμπου Ντάμπι και το Ντουμπάι.

Ο καπνός είναι ορατός πάνω από το τεχνητό νησί, ενώ το διεθνές αεροδρόμιο του Ντουμπάι (DXB) έχει αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία του για λόγους ασφαλείας.

 

Να σημειώσουμε ότι έχει ήδη κτυπηθεί η αμερικανική βάση στο Άμπου Ντάμπι και τα πανέμορφα ΗΑΕ έχουν μετατραπεί σε πεδίο μάχης.

 

 

Σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού βρίσκεται το Ντουμπάι, έπειτα από αναφορές για εκρήξεις στον ουρανό και πιθανές αναχαιτίσεις στην περιοχή του Παλμ Τζουμέιρα.

Οι τελευταίες πληροφορίες επιβεβαιώνουν πλήγμα ή πτώση μεγάλων θραυσμάτων από αναχαίτιση στην περιοχή του Palm Jumeirah στο Ντουμπάι.

Φλόγες και καπνός φαίνονταν στο συγκρότημα ξενοδοχείων στο Palm, μία από τις πλέον τουριστικές και πολυτελείς περιοχές στο Ντουμπάι, έπειτα από επίθεση ιρανικού drone.

Πολλά βίντεο δείχνουν μια στήλη καπνού να υψώνεται στον ουρανό, ενώ ακούγονται σειρήνες και φωνές κατοίκων και τουριστών.

Η Πολιτική Άμυνα του Ντουμπάι επιβεβαίωσε ότι η πυρκαγιά που προκλήθηκε είναι πλέον υπό έλεγχο. Τέσσερα άτομα τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν σε ιατρικές εγκαταστάσεις.

Η επίθεση έγινε εν είδει αντιποίνων για τη στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. 

Τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν το σημείο της πρόσκρουσης κοντά σε πολυτελή θέρετρα της περιοχής.

Τα συστήματα THAAD και Patriot των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία, έχοντας εξουδετερώσει πολλαπλούς στόχους πάνω από το Άμπου Ντάμπι και το Ντουμπάι.

Ο καπνός είναι ορατός πάνω από το τεχνητό νησί, ενώ το διεθνές αεροδρόμιο του Ντουμπάι (DXB) έχει αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία του για λόγους ασφαλείας.

 

Η κλιμάκωση στην περιοχή μετά την έναρξη της ιρανικής επιχείρησης “True Promise 4” φαίνεται να αγγίζει πλέον υποδομές ζωτικής σημασίας για τον τουρισμό και την οικονομία των Εμιράτων.

 

Να πούμε ότι η κυβέρνηση της χώρας στηρίζει 100% Ισραήλ και ΗΠΑ.

Σημειώνεται πως το Ιράν επιτέθηκε με πυραύλους κατά των αμερικανικών βάσεων στο Κατάρ, το Μπαχρέιν και τα ΗΑΕ.

 

Image

Εκρήξεις καταγράφηκαν στο Μπαχρέιν, στο Κατάρ, στο Κουβέιτ, στην Σ.Αραβία και στο Αμπού Ντάμπι!

Νωρίτερα, η Τεχεράνη ανέφερε ότι οι «ένοπλες δυνάμεις είναι πλήρως προετοιμασμένες να κάνουν τους επιτιθέμενους να μετανιώσουν πικρά για τις πράξεις τους».

«Η ιστορία δείχνει ότι οι Ιρανοί δεν έχουν υποκύψει ποτέ στην επιθετικότητα.

Και αυτή τη φορά, η αντίδραση του Ιράν θα είναι αποφασιστική και οι επιτιθέμενοι θα μετανιώσουν για τις εχθρικές τους ενέργειες», πρόσθεσε.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/mpai-mpai-ntoumpai-o-paradeisos-tis-m-anatolis-metatrapike-se-kolasi-apo-ta-iranika-vallistika-pligmata/

Νετανιάχου: Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Χαμενεΐ «δεν είναι πλέον εδώ»

Από
anixneuseis
-
0

Reuters

Μααγιάν Λούμπελ

Σε σύντομη δήλωσή του, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου ανέφερε ότι υπάρχουν πολλές ενδείξεις πως ο Χαμενεΐ «δεν είναι πλέον εδώ».

Δεν επιβεβαίωσε ρητά τον θάνατό του.

Ο Νετανιάχου κάλεσε τους Ιρανούς πολίτες να «κατακλύσουν τους δρόμους και να ολοκληρώσουν το έργο».

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Από
anixneuseis
-
0

του Παντελή Οικονόμου, πρώην Επιθεωρητή Πυρηνικών Διασφαλίσεων του ΙΑΕΑ

 

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, προχώρησε τελικά. Μαζί με το Ισραήλ, κήρυξε πόλεμο στο Ιράν.

Σε αυτήν την εξαιρετικά επικίνδυνη προεδρική απόφαση, τα ακόλουθα σημεία έχουν τεράστια σημασία:

  • Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ, στρατηγός D. Caine, προειδοποίησε για τους κινδύνους και τις πιθανές συνέπειες μιας μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ιράν.
  • Η επικεφαλής της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών, T. Gabbart, δήλωσε ότι το Ιράν δεν κατασκευάζει πυρηνικό όπλο.
  • Το Ισραήλ απαιτούσε διαρκώς μια ολοκληρωτική επίθεση κατά του Ιράν.
  • Η Τεχεράνη δήλωσε επισήμως ότι «δεν θα υπάρξει καμία προσπάθεια απόκτησης πυρηνικών όπλων»· επιπλέον, πρότεινε στις ΗΠΑ σχέδιο αυστηρού ελέγχου του ειρηνικού πυρηνικού της προγράμματος· και οι δύο πλευρές είχαν ήδη ξεκινήσει τεχνικές συνομιλίες με τον ΙΑΕΑ (Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας) σχετικά με τις συναφείς διαδικασίες εφαρμογής.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, η ταπεινή μου άποψη είναι η εξής:

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει παγιδεύσει τον εαυτό του. Οι λόγοι είναι: η αλλοπρόσαλλη προσωπικότητά του, οι περιορισμένες του ικανότητες και, πάνω απ’ όλα, η εξάρτησή του από το Ισραήλ. Έχει οδηγηθεί σε μια κατάσταση από την οποία είναι δύσκολο να διαφύγει. Οι επιλογές του ήταν:
α) να κινηθεί βίαια προς τα εμπρός — μια εξαιρετικά επικίνδυνη απόφαση,
β) να πραγματοποιήσει ένα «συμβιβαστικό» πλήγμα — παραδοχή αδυναμίας,
γ) να υποχωρήσει σταδιακά από το μέτωπο — μια ταπεινωτική επιλογή.

Μια διπλωματική τομή στις διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα ήταν η ιδανική λύση στην κρίση. Ωστόσο, οι άκαμπτες «κόκκινες γραμμές» των δύο πλευρών, και κυρίως του Ισραήλ, κατέστησαν μια τέτοια λύση αδύνατη.

Έτσι, ο πρόεδρος Τραμπ είχε πρακτικά μόνο δύο επιλογές: μια ολοκληρωτική επίθεση (όπως στις περιπτώσεις του Ιράκ το 2003 και της Λιβύης το 2011) ή πλήρη αδράνεια (όπως στην περίπτωση της Βόρειας Κορέας το 2019). Παρ’ όλα αυτά, η τελική του απόφαση να χρησιμοποιήσει βία, ικανοποιώντας την άκαμπτη στάση του Ισραήλ, κατά τη γνώμη μου, θα τον υποβαθμίσει ανεπανόρθωτα στα μάτια φίλων και εχθρών των ΗΠΑ και, πάνω απ’ όλα, στα μάτια του ισχυρού επιχειρησιακού βραχίονα της αμερικανικής διοίκησης: εκείνων που διασφαλίζουν τα στρατιωτικά, βιομηχανικά και τεχνολογικά συμφέροντα της χώρας. Των ίδιων που ο πρόεδρος Τραμπ αποκαλεί εχθρικό «Αμερικανικό Βαθύ Κράτος».

Η επιλογή του πολέμου από τον Αμερικανό πρόεδρο θα ακυρώσει τις εντυπωσιακές του διακηρύξεις περί ειρηνικής επίλυσης της ιρανικής κρίσης και θα γελοιοποιήσει περαιτέρω τις φιλοδοξίες του για το Νόμπελ Ειρήνης. Το σημαντικότερο, η απόφασή του θα βλάψει ουσιαστικά τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα — διπλωματικά, στρατιωτικά και οικονομικά. Θα πρόκειται για ένα προεδρικό φιάσκο που, κατά πάσα πιθανότητα, θα έχει σημαντικές συνέπειες για τον ιστορικά ιδιότυπο Αμερικανό πρόεδρο. Ασφαλώς, όμως, και για τον αθώο ευρύτερο κόσμο.

Δρ. Παντελής Φ. Οικονόμου, πρώην Επιθεωρητής Πυρηνικών Διασφαλίσεων του ΙΑΕΑ, συνεργαζόμενος ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ
28/2/2026

Γ. Τσουκαλάς: ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Από
anixneuseis
-
0

του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου 

Ἀλίμονο! Οἱ ἄνθρωποι λὲς συνήθισαν στὶς δύστηνες ἡμέρες μας τὴν φοβερὴ ἰδέα πὼς οἱ πόλεμοι καὶ οἱ εἰσβολὲς τάχατες ἐπιτρέπονται· καὶ ὁ κόσμος ὅλος σὰν νὰ ἐθίστηκε στὸ φρικῶδες πρόσωπο τῶν αἱματοχυσιῶν, ὥστε τὸ κανιβαλιστικὸ θέαμα τοῦ πολέμου νὰ μὴν συγκλονίζει τοὺς πολλοὺς πιά, ὅπως παλιά. Ποιά διεθνὴς κοινότητα ἐπικαλεῖται πλέον τὸν μάλλον λησμονημένο κανόνα τῆς ἀπαγόρευσης τοῦ πολέμου, τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 4 τοῦ Χάρτη του Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν (1945), ποὺ ἀκόμη ὁρίζει πὼς ὅλα τὰ κράτη πρέπει νὰ ἀπέχουν στὶς διεθνεῖς τους σχέσεις ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ ἢ τὴν χρήση βίας κατὰ τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητας ἢ τῆς πολιτικῆς ἀνεξαρτησίας ὁποιουδήποτε κράτους;

Ποιός θυμᾶται, πὼς μόλις πρὶν μιὰ γενιά, ἡ ἀνθρωπότητα εἶχε κατέβει σὲ ἕνα παγκόσμιο συλλαλητήριο κατὰ τῆς παράνομης εἰσβολῆς στὸ Ἰράκ (2003); Μερικοὶ μάλιστα κυνικὰ καὶ ἀνήθικα παριστάνουν τοὺς ρεαλιστές, καὶ διατείνονται πὼς ἡ ἀπαγόρευση τοῦ πολέμου συμβόλισε μόνον μιὰ παγκόσμια τάξη ποὺ ἐπιβλήθηκε μετὰ τὸ τέλος τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ποὺ ἔληξε. Συνάμα, ἀνερυθρίαστα διατυμπανίζουν πὼς ὁ Ἄνθρωπος ἔχει βία ἔμφυτη καὶ πὼς ὁ παγκόσμιος νόμος εἶναι ἁπλῶς μιὰ ἐπιβολὴ τῶν συμφερόντων τοῦ ἰσχυροτέρου, ἄσχετων μὲ ἰδεαλισμοὺς καὶ ἠθική. Ἐπικίνδυνες ἰδέες ξεπροβάλλουν, γιὰ προληπτικοὺς πολέμους, γιὰ ἀλλαγὲς καθεστώτων μέσῳ στρατιωτικῶν ἐπιθέσεων, καὶ ὑπὲρ τῆς ἔξωθεν βίαιης ἐπιβολῆς τῆς δημοκρατίας, προκειμένου νὰ μασκαρευτεῖ ἡ ἀνομία καὶ νὰ δικαιολογηθοῦν οἱ αἱματοχυσίες.

Μά, ἄν οἱ πόλεμοι γίνουν ἁπλῆ συνήθεια, τότε ἡ ἀνθρωπότητα θὰ εἰσέλθει σὲ μιὰ φοβερή, ἔκνομη φάση ποὺ ὅλα τὰ συλλογικὰ εἰδεχθῆ ἐγκλήματα θὰ διαπράττονται, καθὼς τὰ κράτη χωρὶς κὰν νομιμοφανῆ προσχήματα θὰ εἰσβάλλουν τὸ ἕνα στὸ ἄλλο, σὲ ἕναν θανάσιμο ἀγῶνα βίαιης ὑπεροχῆς καὶ αἱματηρῆς κατίσχυσης. Εἴτε οἱ ἄνθρωποι ξέχασαν πὼς ὅλες οἱ διαφορές τους μποροῦν καὶ πρέπει νὰ ἐπιλύονται μὲ εἰρηνικό τρόπο, μὲ διαπραγματεύσεις, μὲ καλὲς ὑπηρεσίες, μὲ διαμεσολάβηση, μὲ διαιτησία καὶ μὲ προσφυγὴ στὸ διεθνὲς δικαστήριο, εἴτε στὶς ἡγεσίες τους δὲν ἀρέσει πλέον τὸ ἀποτέλεσμα τῶν εἰρηνικῶν λύσεων, ποὺ τούς μοιάζει ἀσύμφορο ἐν συγκρίσει πρὸς τὶς ἐπιδιώξεις τους.

Ἐν τέλει, φαίνεται πὼς μετὰ τὴν εἰσβολὴ τῆς Ρωσίας στὴν Οὐκρανία (2022) καὶ τὴν πολλαπλῆ πολεμικὴ ἀνάφλεξη στὴν Μέση Ἀνατολή (2023), οἱ κοινωνίες ἔχουν θεωρήσει πὼς διεξάγεται μιὰ παγκόσμια σύρραξη ποὺ ἔχει θέσει ἤδη ἐκ ποδῶν κάθε ἀπαγορευτικὸ τοῦ πολέμου κανόνα· πὼς τὸ ὅραμα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἔχει ξεθωριάσει πιά· πὼς οἱ ἄνθρωποι γλεντοῦν οἱ δυστυχεῖς τὴν ἀπωθημένη παλιανθρωπιά τους, καὶ πὼς εὑρισκόμενοι ἐκ νέου στὸ σταυροδρόμι τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Κακίας, ὁδεύουν τώρα κατ’ εὐθείαν πρὸς τοῦ Κακοῦ τὴν Σκάλα, πρόθυμοι γιὰ ἄγνωστες, καταλυτικὲς καὶ ἀνυπολόγιστες συμφορές, δίχως νὰ συλλογίζονται πώς, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, μπορεῖ ἀκόμη, μοιραῖοι καὶ ἄβουλοι, νὰ αὐτοκαταστραφοῦν.

7 ειδικοί για τον κίνδυνο ενός ευρύτερου πολέμου με το Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Politico

Καθώς η απειλή αμερικανικών πληγμάτων εντείνεται, οι ειδικοί μας σταθμίζουν τους κινδύνους κλιμάκωσης.

  • «Αυτό που δεν θα κάνει ο Τραμπ είναι να δεσμεύσει χερσαίες δυνάμεις των ΗΠΑ»
  • «Βλέπω τους κινδύνους μιας περιορισμένης ενέργειας ως συγκριτικά χαμηλούς»
  • «Ευκαιρίες για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους που προηγουμένως δεν υπήρχαν»
  • «Μεγάλο μέρος του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων ισχυρών παικτών στη Μέση Ανατολή, είναι επιφυλακτικό»
  • «Μια κλιμάκωση που μπορεί να αποκτήσει δική της δυναμική»
  • «Το Ιράν μπορεί να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για μια νέα συμφωνία με τις ΗΠΑ»
  • «Αδύνατο να προβλεφθεί εκ των προτέρων»

Michael Gruber/AP; Mass Communication Specialist Seaman Daniel Kimmelman/U.S. Navy via AP

POLITICO Magazine
24/02/2026, 12:07 μ.μ. (EST)

Για άλλη μια φορά, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στο χείλος ενός πολέμου με το Ιράν. Όμως αυτή τη φορά μπορεί να είναι διαφορετικά.

Στους οκτώ μήνες που μεσολάβησαν από τότε που η κυβέρνηση Τραμπ βομβάρδισε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, ο κόσμος έχει αλλάξει και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται ενθαρρυμένος. Αντιμετώπισε ελάχιστες αντιδράσεις μετά την προηγούμενη επίθεση στο Ιράν και εμφανίζεται ενισχυμένος μετά την αιφνιδιαστική απομάκρυνση/σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τη Βενεζουέλα.

Τώρα ο Τραμπ αυξάνει την πίεση προς την Τεχεράνη ώστε να εγκαταλείψει το πυρηνικό της πρόγραμμα, αναπτύσσοντας στη Μέση Ανατολή μια τεράστια δύναμη μαχητικών αεροσκαφών και πολεμικών πλοίων — τη μεγαλύτερη που έχει εμφανιστεί από την εποχή του πολέμου στο Ιράκ. Αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, ο Τραμπ απειλεί με μαζική επίθεση, με το ενδεχόμενο αλλαγής καθεστώτος να βρίσκεται στο τραπέζι.

Πέρυσι, ζητήσαμε από μια σειρά ειδικών να εκτιμήσουν πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια επίθεση στο Ιράν. Επιστρέψαμε στους ίδιους για να δούμε τι πιστεύουν για τις τελευταίες κινήσεις του Τραμπ, για τα πιθανά οφέλη ή τους κινδύνους της στρατιωτικής δράσης και για το πώς έχουν ενδεχομένως μεταβληθεί οι απόψεις τους με βάση όσα συνέβησαν την προηγούμενη φορά.

Το γενικό τους συμπέρασμα: ο Τραμπ ενδέχεται να ετοιμάζεται να αναλάβει ρίσκα πολύ λιγότερο προβλέψιμα — και πολύ πιο φονικά — από τις προηγούμενες κινήσεις του για την αναδιαμόρφωση του διεθνούς σκηνικού.

«Αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει “TACO”»

Του Ryan Crocker
Ο Ryan Crocker είναι διακεκριμένος πρόεδρος (chair) στη διπλωματία και την ασφάλεια στο RAND και καριερίστας αξιωματούχος της αμερικανικής διπλωματικής υπηρεσίας (Foreign Service Officer). Υπηρέτησε έξι φορές ως πρέσβης των ΗΠΑ σε: Αφγανιστάν, Ιράκ, Πακιστάν, Συρία, Κουβέιτ και Λίβανο.

Είναι εξαιρετικά απίθανο το Ιράν να ικανοποιήσει τις αμερικανικές απαιτήσεις για μηδενικό εμπλουτισμό, για τους βαλλιστικούς πυραύλους και/ή για τη στήριξη δυνάμεων-αντιπροσώπων (proxy forces). Η Τεχεράνη τα θεωρεί κρίσιμα θεμέλια της νομιμοποίησης του καθεστώτος· η αποδοχή των όρων της Ουάσινγκτον θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Η μαζική συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων δεν μπορεί να διατηρηθεί επ’ αόριστον. Αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει «TACO» (Trump Always Chickens Out – «ο Τραμπ πάντα κάνει πίσω»): ελλείψει συμφωνίας, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα αναλάβει δράση, πιθανότατα αρχικά περιορισμένη, σε μια προσπάθεια να εξαναγκάσει το Ιράν σε συμφωνία. Όταν αυτό δεν αποδώσει — και δεν θα αποδώσει — ο Τραμπ θα επεκτείνει τις επιχειρήσεις, επιδιώκοντας «αποκεφαλισμό» του καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένης της θρησκευτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Αυτό θα απαιτήσει ακριβείς πληροφορίες, οι οποίες μπορεί να είναι δυσκολότερο να εξασφαλιστούν απ’ ό,τι ήταν τον Ιούνιο.

Είναι σημαντικό τα αρχικά πλήγματα να στοχεύσουν συνολικά τις ιρανικές πυραυλικές δυνατότητες. Αν το Ιράν μπορεί, θα τις χρησιμοποιήσει εναντίον συμμάχων και μέσων των ΗΠΑ στην περιοχή, καθώς και εναντίον του Ισραήλ. Αυτό που δεν θα κάνει ο Τραμπ είναι να δεσμεύσει χερσαίες δυνάμεις των ΗΠΑ. Σε περίπτωση «αποκεφαλισμού» του καθεστώτος, αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δεν θα έχουν δυνατότητα να ελέγξουν τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν. Είναι αδύνατο να προβλεφθεί τι θα συμβεί στη συνέχεια. Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι δεν θα δούμε την ανάδυση μιας κοσμικής δημοκρατίας υπό την ηγεσία του γιου του Σάχη. Πολύ πιθανότερο είναι η κατάληψη της εξουσίας από μια ομάδα άγνωστων στρατιωτικών αξιωματικών και μαζική εσωτερική βία.

«Ο πρόεδρος Τραμπ… λειτουργεί χωρίς σαφείς στόχους ή στρατηγική»

Του JONATHAN PANIKOFF
Ο Jonathan Panikoff είναι διευθυντής της Πρωτοβουλίας Ασφάλειας για τη Μέση Ανατολή Scowcroft του Atlantic Council και πρώην αναπληρωτής εθνικός αξιωματούχος πληροφοριών για την Εγγύς Ανατολή στο National Intelligence Council.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σωστά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η στρατιωτική δράση μπορεί να αποδώσει — αλλά ίσως υπερεκτίμησε το πόσο και πόσο συχνά. Πιθανότατα δεν ήταν μόνο τα πλήγματα του Ιουνίου που ενίσχυσαν την αυτοπεποίθηση του προέδρου Τραμπ ότι μπορεί να επιτεθεί στο Ιράν με περιορισμένο κόστος αντιδράσεων· συνέβαλαν επίσης η δολοφονία, τον Ιανουάριο του 2020, του επικεφαλής της Δύναμης Κουντς, Κασέμ Σουλεϊμανί, καθώς και η στρατιωτική ενέργεια που ανέλαβε στη Βενεζουέλα και η επιτυχία που είχε εκεί. Οι ΗΠΑ δεν θα μπορέσουν να «μεταφέρουν» (rendition) τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, με τον ίδιο τρόπο. Και τα πλήγματα πάντα συνεπάγονται σοβαρούς κινδύνους, μεταξύ των οποίων και το ενδεχόμενο αυτή τη φορά το Ιράν να αποφασίσει ότι διακυβεύεται η ίδια η επιβίωση του καθεστώτος — ο διαχρονικά μοναδικός, υπέρτατος στόχος του.

Όμως, χωρίς ξεκάθαρους στόχους ως προς το τι ακριβώς επιδιώκουν να επιτύχουν τα πλήγματα, δεν υπάρχει ευρύτερη στρατηγική που να καθορίζει ποιοι κίνδυνοι αξίζει να αναληφθούν. Αν η Τεχεράνη κρίνει ότι το καθεστώς απειλείται, τότε η απάντηση μπορεί να είναι εκτεταμένη και να περιλαμβάνει όχι μόνο βαλλιστικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ ή αμερικανικών βάσεων και προσωπικού στην περιοχή, αλλά και ενδεχομένως ασύμμετρες επιθέσεις — τόσο τρομοκρατικές όσο και κυβερνοεπιθέσεις — σε παγκόσμια κλίμακα.

Το πρόβλημα είναι ότι τα ίδια τα λόγια του προέδρου — «η βοήθεια είναι καθ’ οδόν» — τον έχουν εγκλωβίσει, καθιστώντας την απουσία σαφούς στρατηγικής ίσως μικρότερο ρίσκο από το να μην προχωρήσει σε πλήγμα και να μην τηρήσει τον λόγο του. Αν δεν το κάνει, θα ενθαρρύνει περαιτέρω το ιρανικό καθεστώς, το οποίο θα είναι πιο δύσπιστο απέναντι στις μελλοντικές απειλές του προέδρου, υπονομεύοντας την αποτρεπτική ισχύ των ΗΠΑ. Επιπλέον, θα ενίσχυε την άποψη πολλών αραβικών κρατών, που ήδη έχουν αρνητική στάση απέναντι στην αξιοπιστία των ΗΠΑ και στη βαρύτητα του λόγου του προέδρου Τραμπ — μια αντίληψη την οποία το Πεκίνο και η Μόσχα σχεδόν βέβαια θα αξιοποιούσαν επίσης.

Ούτε οι διαδηλώσεις ούτε οι αεροπορικές επιθέσεις από μόνες τους είναι πιθανό να τερματίσουν τον έλεγχο της εξουσίας από το καθεστώς. Η ιστορία δείχνει ότι θα απαιτηθεί είτε οι διάφορες ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας να παραμερίσουν, όπως συνέβη το 1979, είτε τουλάχιστον ένα τμήμα του μηχανισμού ασφαλείας να αλλάξει πλευρά και να περάσει στην αντιπολίτευση.

Αυτό που όλοι θα έπρεπε πλέον να έχουμε μάθει είναι ότι ο πρόεδρος Τραμπ, περισσότερο από πολλούς προκατόχους του, λειτουργεί χωρίς σαφείς στόχους ή στρατηγική. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους εκεί όπου προηγουμένως δεν υπήρχαν, και ίσως τα αμερικανικά αεροπορικά πλήγματα — πέρα από την περαιτέρω μείωση του ιρανικού προβλήματος βαλλιστικών πυραύλων και του πυρηνικού ζητήματος — να βγάλουν δεκάδες χιλιάδες ξανά στους δρόμους. Όμως ενέχει επίσης τον κίνδυνο ότι, για πρώτη φορά, οι ενέργειες του προέδρου έναντι του Ιράν δεν θα οδηγήσουν στο αποτέλεσμα που ο ίδιος αναμένει και θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντικά μεγαλύτερες απειλές για το Ισραήλ, τους συμμάχους στον Κόλπο και το αμερικανικό προσωπικό στην περιοχή.

«Στην ουσία παίζει ένα παιχνίδι “κοτόπουλου” (game of chicken)»

Του DENNIS ROSS
Ο πρέσβης Dennis Ross είναι διακεκριμένος υπότροφος (William Davidson distinguished fellow) στο Washington Institute for Near East Policy και πρώην ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι το Statecraft 2.0: What America Needs to Lead in a Multipolar World. 

Πριν ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύσει τα πλήγματα εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Φορντό, στη Νατάνζ και στο Ισφαχάν — των σημαντικότερων στοιχείων της ιρανικής πυρηνικής υποδομής — είχα προβλέψει ότι, αν επιτεθεί μόνο με περιορισμένο τρόπο, η σύγκρουση θα παραμείνει ελεγχόμενη. Αν όμως η επίθεση ήταν ευρύτερη και εκλαμβανόταν ως επιδίωξη αλλαγής καθεστώτος, τότε θα κλιμακωνόταν και δεν θα μπορούσε να περιοριστεί. Παρότι πλήξαμε και τις τρεις εγκαταστάσεις, η πρόθεση του Τραμπ περιοριζόταν στο πυρηνικό πρόγραμμα, και οι Ιρανοί αντέδρασαν περίπου όπως είχαν αντιδράσει στη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί: προανήγγειλαν τι θα έκαναν πριν επιτεθούν στη βάση Αλ Ουντέιντ, επιτρέποντάς μας να περιορίσουμε τις ζημιές και μεταφέροντας το μήνυμα ότι δεν επιθυμούν κλιμάκωση. Είναι αυτό, άραγε, το μάθημα που έχει αντλήσει ο πρόεδρος Τραμπ; Ότι μπορεί να χρησιμοποιεί περιορισμένη ισχύ για περιορισμένο στόχο και το Ιράν θα απαντά αναλόγως;

Το γεγονός ότι ο πρόεδρος φαίνεται τώρα να μιλά για ένα πιο περιορισμένο πλήγμα, με σκοπό να επιτευχθεί συμφωνία — και μόνο εάν αυτό αποτύχει να εξετάσει στη συνέχεια ένα πολύ ευρύτερο, με στόχο την κατάρρευση του καθεστώτος — υποδηλώνει τα εξής: Πρώτον, θεωρεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει περιορισμένη στρατιωτική ισχύ για εξαναγκαστικούς σκοπούς, προκειμένου να πετύχει συμφωνία, και ότι οι Ιρανοί έχουν συμφέρον να διατηρήσουν τη σύγκρουση περιορισμένη. Δεύτερον, ότι αν δεν επιτύχει πυρηνική συμφωνία — που φαίνεται να αποτελεί την κύρια προτεραιότητά του, ακόμη κι αν άλλοι αναφέρονται σε βαλλιστικούς πυραύλους, στήριξη πληρεξουσίων (proxy) και μεταχείριση των Ιρανών πολιτών — θα αυξήσει την πίεση, αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο.

Το πρόβλημα είναι ότι οι Ιρανοί φαίνεται τώρα να θεωρούν πως μπορούν να αποτρέψουν τον Τραμπ μέσω των απειλών τους για επιθέσεις κατά αμερικανικών δυνάμεων, συμφερόντων και συμμάχων σε ολόκληρη την περιοχή. Τον ερμηνεύουν ως επιδιώκοντα μόνο περιορισμένη σύγκρουση και απειλούν με πολύ ευρύτερη. Πέρα από την ασυμμετρία αντιλήψεων, υπάρχει και μια ειρωνεία: καμία πλευρά δεν επιθυμεί πραγματικά έναν ευρύτερο πόλεμο. Ο Τραμπ δεν θέλει μια σύγκρουση που θα κλιμακωθεί, θα είναι δύσκολο να ανακοπεί και θα μπορούσε να προκαλέσει εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου, τη στιγμή που ήδη αντιμετωπίζει κρίση κόστους ζωής στο εσωτερικό. Όμως και οι Ιρανοί, παρά τη ρητορική τους, γνωρίζουν ότι είναι βαθιά ευάλωτοι, με ελάχιστη ή καθόλου αντιαεροπορική άμυνα, και με τον κίνδυνο οι δυνάμεις τους — συμπεριλαμβανομένων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης — και οι μηχανισμοί ελέγχου της κοινωνίας να αποδυναμωθούν δραματικά σε μια κλιμακούμενη σύγκρουση. Με μια κοινωνία που γνωρίζουν ότι είναι εξαιρετικά οργισμένη, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για περαιτέρω αποδυνάμωση του καθεστώτος. Έτσι, καμία πλευρά μπορεί να μη θέλει έναν ευρύτερο πόλεμο που θα αποκτήσει δική του δυναμική, όμως καθεμία εκλαμβάνει την άλλη ως πρόθυμη να υποχωρήσει από τις «κόκκινες γραμμές» της, θεωρεί ότι η δική της υποχώρηση θα είχε μεγάλο κόστος και στην ουσία παίζουν ένα παιχνίδι «κοτόπουλου» (game of chicken).

Για τον πρόεδρο Τραμπ, το ζήτημα επανέρχεται στον προσδιορισμό του στόχου του. Μπορεί να σφάλλω, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι τον ορίζει πιο στενά: το Ιράν να μην ανασυγκροτήσει την πυρηνική του υποδομή και το πρόγραμμά του και να εγκαταλείψει ουσιαστικά την επιδίωξη πυρηνικών όπλων με τρόπο αδιαμφισβήτητο. Για τον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και τους γύρω του, θεωρείται ένα τέτοιο αποτέλεσμα τόσο ισχυρή ένδειξη αδυναμίας του καθεστώτος ώστε να συνιστά απειλή για την επιβίωσή του; Ή μήπως υπάρχουν πρόσωπα γύρω από τον Ανώτατο Ηγέτη που μπορούν να τον πείσουν να αναζητήσει διέξοδο, δεδομένου του κινδύνου που συνεπάγεται ένας πόλεμος με τις ΗΠΑ για την επιβίωση του καθεστώτος; Κάτι παρόμοιο συνέβη το 1988 με τον Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, όταν ο Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί και ο Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί τον έπεισαν ότι η κλιμάκωση με τις ΗΠΑ απειλούσε την επιβίωση του καθεστώτος και ότι έπρεπε να τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράκ. Το πραγματικό ερώτημα σήμερα είναι αν, όπως το 1988, η επιβίωση του καθεστώτος θα υπερισχύσει και πάλι της επαναστατικής αδιαλλαξίας.

«Ίσως τελικά βρεθούμε σε έναν κύκλο αντιποίνων και αντεπιθέσεων»

Του RAY TAKEYH
Ο Ray Takeyh είναι ανώτερος ερευνητής (senior fellow) στο Council on Foreign Relations.

Η κυβέρνηση Τραμπ μπήκε καθυστερημένα στον Πόλεμο του Ιουνίου. Αφού το Ισραήλ άρχισε να κυριαρχεί στον ουρανό του Ιράν, να πλήττει τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις και να σκοτώνει δεκάδες στρατηγούς του με σχετική ατιμωρησία, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε σταδιακά προς την εμπλοκή στη σύγκρουση. Πρώτα καυχήθηκε ότι η ισραηλινή επιτυχία οφειλόταν στα αμερικανικά όπλα και, στη συνέχεια, συμμετείχε στον πόλεμο, διεκδικώντας τα εύσημα για την έκβασή του. Υποσχέθηκε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «εξαλείφθηκε».

Και έπειτα ήρθε η αιφνιδιαστική απομάκρυνση/σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο από το παλάτι του στη Βενεζουέλα. Ο Τραμπ, που απολαμβάνει τις επιδείξεις ισχύος, φαίνεται να ευχαριστιέται να βομβαρδίζει ανυπότακτους αντιπάλους, αρκεί να μην υπάρχει κόστος. Η απαίτησή του προς το Ιράν είναι να δηλώσει ότι δεν θα εμπλουτίζει ποτέ ουράνιο στο εσωτερικό του. Μέσα σε όλες αυτές τις στρατιωτικές αναπτύξεις στον Περσικό Κόλπο, παραβλέπεται ένα γεγονός: η πρακτική συνθήκη στο Ιράν σήμερα είναι ήδη μηδενικός εμπλουτισμός. Οι βομβαρδισμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις παραμένουν θαμμένες στα ερείπια και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το Ιράν εμπλουτίζει κρυφά ουράνιο οπουδήποτε. Με άλλα λόγια, ο Τραμπ προτείνει να βομβαρδιστεί το Ιράν για να αποσπάσει μια δήλωση από ένα καθεστώς που ο ίδιος και πολλοί στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα εδώ και καιρό επιμένουν ότι δεν πρέπει να γίνεται πιστευτό.

Οι πόλεμοι έχουν τη δική τους δυναμική, την οποία είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς εκ των προτέρων. Όπως είχε προειδοποιήσει τον Λίντον Τζόνσον ο διπλωμάτης της εποχής του Βιετνάμ, Τζορτζ Μπολ: «Όταν καβαλήσεις την πλάτη της τίγρης, δεν μπορείς να είσαι βέβαιος ότι θα διαλέξεις εσύ το σημείο όπου θα κατέβεις». Οι ΗΠΑ μπορεί να βομβαρδίσουν το Ιράν και μπορεί να τη γλιτώσουν. Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι αδύναμη, η άμυνά της έχει υποστεί ισχυρά πλήγματα και ο πληθυσμός της είναι ανήσυχος. Όμως οι μουλάδες μπορεί να προβούν σε αντίποινα και, στο πλαίσιο αυτό, να σκοτώσουν Αμερικανούς στρατιωτικούς — γεγονός που θα επιβάλλει περαιτέρω αμερικανικούς βομβαρδισμούς. Ίσως τελικά βρεθούμε σε έναν κύκλο αντιποίνων και αντεπιθέσεων — δηλαδή, πάνω στην πλάτη της τίγρης.

Σπάνια μια στρατιωτική επιχείρηση στερήθηκε τόσο συνεκτικών στρατηγικών στόχων ή μιας συνοπτικής εξήγησης όσο η προοπτική επίθεσης στο Ιράν. Σε μια άλλη εποχή, το Κογκρέσο θα απαιτούσε εξηγήσεις από την κυβέρνηση και ένα μέτρο λογοδοσίας. Ο αμερικανικός λαός δεν θα έπρεπε να απαιτεί τίποτε λιγότερο.

«Οι Ιρανοί ηγέτες τελικά θα προτιμούσαν μια συμφωνία από έναν ευρύτερο πόλεμο»

Του ARASH AZIZI
Ο Arash Azizi είναι συνεργαζόμενος αρθρογράφος (contributing writer) στο The Atlantic και συγγραφέας του What Iranians Want: Women, Life, Freedom.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να κατέληξε, μετά τον «Πόλεμο των 12 Ημερών», στο συμπέρασμα ότι η αποφασιστική στρατιωτική δράση μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο τέλος μιας σύγκρουσης και ότι, απέναντι στη συντριπτική αμερικανική στρατιωτική ισχύ, το Ιράν έχει λίγα που μπορεί να κάνει. Όπως συμβαίνει συχνά, η υπερβολική αλαζονεία μπορεί να είναι επικίνδυνη, διότι υπό ορισμένες συνθήκες οι Ιρανοί ενδέχεται να διευρύνουν τη σύγκρουση, γνωρίζοντας πολύ καλά την αποστροφή του Τραμπ σε ένα τέτοιο σενάριο. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να πλήξουν το Ισραήλ, υποδομές σε κόμβους όπως το Ντουμπάι και αμερικανικές βάσεις στην περιοχή, προκαλώντας σοβαρή αστάθεια. Αν το Ιράν επιλέξει αυτή την πορεία, θα υποστεί βαριές συνέπειες, ωστόσο ορισμένοι Ιρανοί στρατιωτικοί ηγέτες που θα μπορούσαν να ηγηθούν μιας τέτοιας εκστρατείας ίσως να ελπίζουν — με κάποιον τρόπο εύλογα — ότι στο τέλος θα βρίσκονται σε καλύτερη θέση. Μπορεί μάλιστα να χρησιμοποιήσουν αυτή τη δυναμική για να ανοίξουν οι ίδιοι δρόμο προς την εξουσία.

Πέρυσι είχα πει ότι οι Ιρανοί ηγέτες, σε τελική ανάλυση, θα προτιμούσαν τη σύναψη συμφωνίας από έναν ευρύτερο πόλεμο στην περιοχή. Εξακολουθώ να πιστεύω το ίδιο. Υπό τις κατάλληλες συνθήκες, δυνάμεις στο εσωτερικό του Ιράν μπορεί να αξιοποιήσουν την ευκαιρία για μια νέα συμφωνία με τις ΗΠΑ και ίσως ακόμη να οδηγήσουν σε έναν μετασχηματισμό του καθεστώτος στη χώρα, παρόμοιο με εκείνον της Βενεζουέλας. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν κίνδυνοι διεύρυνσης της σύγκρουσης, ακόμη κι αν καμία από τις δύο πλευρές δεν την επιθυμεί πραγματικά.

«Η πλειονότητα των Αμερικανών αντιτίθεται σε μια αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν»

Της ROBIN WRIGHT
Η Robin Wright είναι αναλύτρια διεθνών σχέσεων και έχει γράψει πολλά βιβλία για τη Μέση Ανατολή, μεταξύ των οποίων το Rock the Casbah: Rage and Rebellion Across the Islamic World.

Πολλά από όσα γράψαμε όλοι πέρυσι ίσως να ισχύουν ακόμη περισσότερο σήμερα. Δυστυχώς.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είτε δεν αντιλαμβάνεται την αυξανόμενη εγχώρια και διεθνή αντίθεση σε έναν πόλεμο με το Ιράν, είτε κάνει επιπόλαιες υποθέσεις για το πώς θα εξελιχθεί και κυρίως για το τι θα ακολουθήσει μετά. Πριν από τον «Πόλεμο των 12 Ημερών» πέρυσι, ο Τραμπ ζητούσε «άνευ όρων παράδοση». Αυτή τη φορά, στις 13 Φεβρουαρίου, είπε ότι μια αλλαγή εξουσίας «θα ήταν το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί» στο Ιράν. Παρότι η θεοκρατία είναι σαφές ότι δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα, ο Τραμπ δεν έχει ακόμη διατυπώσει ούτε ένα ψύχραιμο, ρεαλιστικό επιχείρημα για το ποιος ή τι θα μπορούσε να ακολουθήσει. Οι τέσσερις προηγούμενες κυβερνήσεις διέπραξαν ιστορικά σφάλματα — με κόστος χιλιάδες αμερικανικές ζωές και τρισεκατομμύρια από το εθνικό ταμείο — στις εκτιμήσεις τους για το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Αν το μόνο που θέλει ο Τραμπ είναι μια νέα πυρηνική συμφωνία, αυτό σημαίνει ότι η σημερινή κυβέρνηση παραμένει στην εξουσία. Και μετά τι;

Προσωπικά, παραμένω απορημένη. Και άλλοι φαίνεται να είναι μπερδεμένοι επίσης. Σύμφωνα με δημοσκόπηση τον περασμένο μήνα, η πλειονότητα των Αμερικανών αντιτίθεται σε μια αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν υπό τις παρούσες συνθήκες. Δεκάδες μέλη του Κογκρέσου, και από τα δύο κόμματα, έχουν προειδοποιήσει δημόσια τις τελευταίες εβδομάδες ότι ο Λευκός Οίκος δεν διαθέτει τη νομική εξουσιοδότηση να εμπλακεί σε νέο πόλεμο χωρίς έγκριση του Κογκρέσου. Και μεγάλο μέρος του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων ισχυρών παικτών στη Μέση Ανατολή, είναι επίσης επιφυλακτικό. Η Βρετανία, η οποία συμμετείχε στους πολέμους των ΗΠΑ στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, αρνείται να επιτρέψει σε αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη να χρησιμοποιήσουν τις στρατιωτικές της βάσεις για αεροπορικά πλήγματα κατά του Ιράν.

Σιωπηρά ή ρητά, η Ουάσινγκτον στήριξε αντιπολιτευτικά κινήματα κατά τις αραβικές εξεγέρσεις που ξεκίνησαν το 2011. Οι αυταρχικοί ηγέτες στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και στην Υεμένη — που συνολικά είχαν κυβερνήσει για 123 χρόνια — ανατράπηκαν. Υπάρχουν και εδώ μαθήματα. Κάποιοι από τους ηγέτες που εξελέγησαν δημοκρατικά στην Τυνησία βρίσκονται σήμερα στη φυλακή. Η σημερινή κυβέρνηση της Αιγύπτου είναι πιο σκληρή από εκείνη που ανατράπηκε το 2011. Η Λιβύη είναι απελπιστικά διχασμένη ανάμεσα σε δύο αντίπαλες κυβερνήσεις. Και η καημένη η Υεμένη: οι αυταρχικοί ηγέτες αυτών των χωρών δεν άξιζαν να παραμείνουν στην εξουσία. Οι διαδηλωτές σε αυτές τις χώρες — και στο σημερινό Ιράν — που αντιμετωπίζουν τέτοια βαρβαρότητα, μας έχουν εμπνεύσει όλους. Η Μέση Ανατολή υπήρξε σταθερά η πιο ασταθής περιοχή του κόσμου εδώ και 78 χρόνια. Περισσότερο από ποτέ, όλα τα κέντρα ισχύος στην Ουάσινγκτον πρέπει να είναι προσεκτικά ώστε να μην τα κάνουν «θάλασσα» σε ό,τι κι αν επιλέξουν να κάνουν στη συνέχεια.

«Ο Τραμπ είναι πιο σίγουρος για στρατιωτικά πλήγματα στο Ιράν αυτή τη φορά»

Του IAN BREMMER
Ο Ian Bremmer είναι πρόεδρος και ιδρυτής της Eurasia Group.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι πιο σίγουρος για στρατιωτικά πλήγματα στο Ιράν αυτή τη φορά — τόσο λόγω της εμπειρίας του στο τέλος της πρώτης του θητείας (μετά τη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί) όσο και λόγω του «Πολέμου των 12 Ημερών» πέρυσι, αλλά και μετά την επιτυχία της στρατιωτικής επιχείρησης στη Βενεζουέλα τον περασμένο μήνα.

Θεωρώ ότι οι κίνδυνοι μιας περιορισμένης ενέργειας είναι συγκριτικά χαμηλοί, καθώς το Ισραήλ έχει αποκτήσει «κυριαρχία κλιμάκωσης» (escalation dominance) στην περιοχή (έναντι των πληρεξουσίων του Ιράν) και το καθεστώς δεν βρίσκεται υπό άμεση, υπαρξιακή απειλή στο εσωτερικό. Όμως μια ευρύτερη απειλή «αποκεφαλισμού» είναι άλλο ζήτημα· εκεί θα μπορούσα να δω πιο πιθανές επιθέσεις σε αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους στην περιοχή, καθώς και σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, όπως και προσπάθειες διατάραξης των Στενών του Ορμούζ (με σημαντικές επιπτώσεις στις τιμές του πετρελαίου).

Ακριβώς γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, ένα πιο περιορισμένο πακέτο πληγμάτων — τουλάχιστον ως πρώτο βήμα — μοιάζει η πιθανότερη επιλογή αυτή τη στιγμή. Ναι, το Ιράν δεν έχει προσφέρει πολλά στις διαπραγματεύσεις, αλλά δεν υπάρχει λόγος να μη δοκιμαστεί αυτό το ενδεχόμενο, αφού οι ΗΠΑ έχουν, για άλλη μια φορά, περιορίσει τις πυρηνικές του δυνατότητες και στοχοποιήσει την ικανότητα βαλλιστικών πυραύλων (για την οποία το Ιράν δεν είναι ακόμη πρόθυμο να διαπραγματευτεί).

Politico

Η Τεχεράνη εξαπολύει αντίποινα, ενώ ο Τραμπ καλεί σε αλλαγή καθεστώτος

Από
anixneuseis
-
0

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, απηύθυνε έκκληση προς τον ιρανικό λαό να «αναλάβει την κυβέρνησή σας».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, προέτρεψε τον ιρανικό λαό να «αναλάβει την κυβέρνησή σας» σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα που αναρτήθηκε το Σάββατο. Τα σχόλιά του έγιναν μετά την επίθεση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά του Ιράν.

Του Associated Press
Ενημερώθηκε: 28 Φεβρουαρίου 2026, 4:18 μ.μ. (GMT+2)

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν το Σάββατο μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον στόχων σε ολόκληρο το Ιράν.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, προέτρεψε τους Ιρανούς να καλυφθούν κατά τη διάρκεια των πληγμάτων, αλλά στη συνέχεια δήλωσε: «Όταν τελειώσουμε, αναλάβετε την κυβέρνησή σας. Θα είναι δική σας να την πάρετε». Πρόκειται για μια εξαιρετικά ασυνήθιστη έκκληση, που υποδηλώνει ότι οι σύμμαχοι ενδέχεται να επιδιώκουν τον τερματισμό της θεοκρατίας της χώρας, έπειτα από δεκαετίες εντάσεων.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, επανέλαβε αυτόν τον ευρύ στόχο. «Η κοινή μας επιχείρηση θα δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε ο γενναίος ιρανικός λαός να πάρει το πεπρωμένο του στα χέρια του», είπε ο Νετανιάχου.

Σε βίντεο που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τραμπ υποστήριξε ότι το Ιράν συνέχισε να αναπτύσσει το πυρηνικό του πρόγραμμα και σχεδιάζει να αναπτύξει πυραύλους με δυνατότητα να πλήξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα πρώτα πλήγματα της επίθεσης φαίνεται ότι στόχευσαν το συγκρότημα όπου βρίσκεται η κατοικία του 86χρονου Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, στο κέντρο της Τεχεράνης. Δεν ήταν άμεσα σαφές αν βρισκόταν εκεί τη στιγμή της επίθεσης. Καπνός διακρινόταν να υψώνεται από την ιρανική πρωτεύουσα.

Το Ιράν αντέδρασε όπως απειλούσε εδώ και μήνες ότι θα πράξει: αρχικά εξαπέλυσε κύμα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) με στόχο το Ισραήλ. Στη συνέχεια ακολούθησαν πλήγματα εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο Μπαχρέιν, στο Κουβέιτ και στο Κατάρ. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράκ έκλεισαν τον εναέριο χώρο τους.

Όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής:

Γιατί επιτέθηκαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ: Οι εντάσεις έχουν εκτοξευθεί τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς αμερικανικά πολεμικά πλοία μετακινήθηκαν στην περιοχή και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι επιθυμεί μια συμφωνία που θα περιορίζει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου — με το Ισραήλ να θεωρεί το Ιράν τον υπ’ αριθμόν ένα εχθρό του — είπε ότι η κοινή επίθεση αποσκοπεί στην «άρση μιας υπαρξιακής απειλής» που, όπως υποστήριξε, συνιστά το Ιράν.

Η δήλωση του Τραμπ: Υπέδειξε ότι οι ΗΠΑ πλήττουν το Ιράν για λόγους πολύ ευρύτερους από το πυρηνικό πρόγραμμα, απαριθμώντας αιτιάσεις που εκτείνονται μέχρι την απαρχή της Ισλαμικής Δημοκρατίας, μετά την επανάσταση του 1979, η οποία μετέτρεψε το Ιράν από έναν από τους στενότερους συμμάχους της Αμερικής στη Μέση Ανατολή σε σκληρό αντίπαλο. Διαβάστε ολόκληρη τη δήλωσή του.

Κλείνουν εναέριοι χώροι: Το Ιράκ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έκλεισαν τον εναέριο χώρο τους, ενώ σειρήνες ήχησαν στην Ιορδανία. Το Μπαχρέιν ανακοίνωσε ότι πυραυλική επίθεση στόχευσε το αρχηγείο του 5ου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Εκρήξεις ακούστηκαν επίσης στο Κατάρ.

Ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή (28.02.2026)

Από
anixneuseis
-
0

Η ελληνική Κυβέρνηση παρακολουθεί στενά και με ανησυχία τις εξελίξεις στο Ιράν και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Το Υπουργείο Εξωτερικών ενεργοποίησε τη Μονάδα Διαχείρισης Κρίσεων, ώστε να παρασχεθεί προξενική συνδρομή σε όσους έχουν ανάγκη, ενώ οι ελληνικές διπλωματικές αποστολές στις επίμαχες περιοχές βρίσκονται σε επιφυλακή.

Καλούμε τους Έλληνες πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να βρίσκονται σε επαφή με τις Πρεσβείες και τα Προξενεία μας. Εφόσον απαιτηθεί θα υπάρχει συντονισμένη επιχείρηση επαναπατρισμού.

Ιδιαίτερη μέριμνα αποδίδουμε στη διασφάλιση της προστασίας της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στην περιοχή.

Ο Υπουργός Εξωτερικών βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με Υπουργούς Εξωτερικών συμμάχων χωρών για τα τεκταινόμενα. Είναι κοινός τόπος ότι ο έλεγχος του πυρηνικού και βαλλιστικού προγράμματος, ώστε να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικό όπλο, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή.

Η προστασία του άμαχου πληθυσμού, καθώς και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων των πολιτών οφείλει να αποτελεί πρωταρχικό μέλημα.

Όλα τα συναφή θέματα θα απασχολήσουν την έκτακτη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ σήμερα το απόγευμα.

28 Φεβρουαρίου, 2026

ΗΠΑ και Ισραήλ πλήττουν το Ιράν, επιδιώκοντας την ανατροπή της ηγεσίας του

Από
anixneuseis
-
0

Των Parisa Hafezi, Alexander Cornwell και Maha El Dahan
28 Φεβρουαρίου 2026, 9:37 π.μ. (GMT+2)

Σύνοψη

  • Ισραήλ και ΗΠΑ επιτίθενται στο Ιράν
  • Καμία πρόοδος αυτή την εβδομάδα στις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν για τα πυρηνικά
  • Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν μεταφέρθηκε σε ασφαλή τοποθεσία
  • Οι πετρελαιοπαραγωγές αραβικές χώρες του Κόλπου βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ / ΤΕΛ ΑΒΙΒ / ΝΤΟΥΜΠΑΪ, 28 Φεβρουαρίου (Reuters) — Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πραγματοποίησαν στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν το Σάββατο, στοχεύοντας την κορυφαία ηγεσία του και βυθίζοντας τη Μέση Ανατολή σε μια σύγκρουση που, όπως δήλωσε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, θα τερματίσει μια απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ και θα δώσει στους Ιρανούς την ευκαιρία να ανατρέψουν τους κυβερνώντες τους.

Η Τεχεράνη απάντησε εκτοξεύοντας πυραύλους προς το Ισραήλ και χαρακτήρισε τα πλήγματα εναντίον της απρόκλητα και παράνομα. Εκρήξεις ακούστηκαν επίσης σε γειτονικές, πετρελαιοπαραγωγές αραβικές χώρες του Κόλπου, οι οποίες ανέφεραν ότι αναχαίτισαν πυραύλους, αφού η Τεχεράνη είχε προειδοποιήσει ότι θα πλήξει την περιοχή εάν δεχθεί επίθεση.

Το πρώτο κύμα πληγμάτων, στο πλαίσιο της επιχείρησης που το Πεντάγωνο ονόμασε «OPERATION EPIC FURY», στόχευσε κυρίως Ιρανούς αξιωματούχους, σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει το ζήτημα, δύο ημέρες μετά την αποτυχία των έμμεσων συνομιλιών με μεσολάβηση του Ομάν να οδηγήσουν σε πρόοδο για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε ότι τόσο ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, όσο και ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν αποτέλεσαν στόχους, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές το αποτέλεσμα των πληγμάτων. Πηγή με γνώση του θέματος είχε νωρίτερα πει στο Reuters ότι ο Χαμενεΐ δεν βρισκόταν στην Τεχεράνη και είχε μεταφερθεί σε ασφαλή τοποθεσία.

Ιρανική πηγή κοντά στο κατεστημένο ανέφερε ότι αρκετοί ανώτατοι διοικητές των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και πολιτικοί αξιωματούχοι σκοτώθηκαν. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα σε σχολείο. Το Reuters δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα τις αναφορές αυτές.

Ο Τραμπ: «Βόμβες θα πέφτουν παντού»

Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τραμπ επικαλέστηκε τη διαμάχη δεκαετιών μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, συμπεριλαμβανομένης της κατάληψης της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη το 1979, όταν φοιτητές κράτησαν 52 Αμερικανούς ομήρους για 444 ημέρες, καθώς και μια σειρά άλλων επιθέσεων που οι ΗΠΑ έχουν αποδώσει στο Ιράν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η οποία έφερε τους κληρικούς στην εξουσία.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι η «μαζική» επιχείρηση αποσκοπεί στο να διασφαλίσει ότι η Τεχεράνη δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο και στοχεύει στην «εξάλειψη άμεσων απειλών από το ιρανικό καθεστώς».

Προέτρεψε τους Ιρανούς να παραμείνουν σε καταφύγιο, διότι «βόμβες θα πέφτουν παντού». Πρόσθεσε όμως: «Όταν τελειώσουμε, αναλάβετε την κυβέρνησή σας. Θα είναι δική σας να την πάρετε. Αυτή θα είναι πιθανότατα η μοναδική σας ευκαιρία για γενιές».

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, δήλωσε ότι η κοινή αμερικανοϊσραηλινή επίθεση «θα δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε ο γενναίος ιρανικός λαός να πάρει το πεπρωμένο του στα χέρια του» και να «αποτινάξει τον ζυγό της τυραννίας». Ο υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, τη χαρακτήρισε προληπτικό πλήγμα για την άρση απειλών κατά του Ισραήλ.

Οι επιθέσεις ακολουθούν τον δωδεκαήμερο αεροπορικό πόλεμο του περασμένου Ιουνίου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, καθώς και τις προειδοποιήσεις ΗΠΑ και Ισραήλ ότι θα προχωρήσουν σε νέα πλήγματα εάν το Ιράν συνεχίσει τα πυρηνικά και βαλλιστικά του προγράμματα. Οι απειλές αυτές συνοδεύτηκαν από σημαντική ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή.

Ισραηλινός αξιωματούχος άμυνας δήλωσε ότι η επιχείρηση είχε σχεδιαστεί επί μήνες σε συντονισμό με την Ουάσινγκτον και ότι η ημερομηνία έναρξης είχε καθοριστεί πριν από εβδομάδες.

Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι η Πολεμική Αεροπορία εντόπισε Ιρανούς επιχειρησιακούς παράγοντες στη δυτική Ιρανική επικράτεια να εξοπλίζουν μονάδα πυραύλων και να προετοιμάζουν επίθεση. Η Αεροπορία έπληξε τόσο το προσωπικό όσο και τον εκτοξευτήρα, αποτρέποντας την επίθεση, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Πύραυλοι εκτοξεύθηκαν προς αραβικά κράτη του Κόλπου

Καπνός υψώνεται στον ουρανό μετά από εκρήξεις που ακούστηκαν στη Μανάμα του Μπαχρέιν, στις 28 Φεβρουαρίου. REUTERS/Stringe

Η αναζωπύρωση της αντιπαράθεσης μείωσε τις ελπίδες για μια διπλωματική λύση στη διαμάχη της Τεχεράνης με τη Δύση για το πυρηνικό της πρόγραμμα.

Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης δήλωσαν ότι όλες οι αμερικανικές βάσεις και τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή βρίσκονται εντός της εμβέλειας του Ιράν και ότι τα ιρανικά αντίποινα θα συνεχιστούν μέχρι «ο εχθρός να ηττηθεί αποφασιστικά». Η ιρανο-ευθυγραμμισμένη ένοπλη οργάνωση Καταΐμπ Χεζμπολάχ στο Ιράκ ανέφερε ότι σύντομα θα επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στην περιοχή.

Ισχυροί κρότοι ακούστηκαν στο Άμπου Ντάμπι, πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων — πετρελαιοπαραγωγού χώρας και στενού συμμάχου των ΗΠΑ — ενώ αρκετές εκρήξεις ακούστηκαν και στο Ντουμπάι, την επιχειρηματική πρωτεύουσα της χώρας.

Το Μπαχρέιν ανακοίνωσε ότι το κέντρο υποστήριξης του 5ου Στόλου των ΗΠΑ δέχθηκε πυραυλική επίθεση. Βιντεοληπτικό υλικό έδειχνε μια πυκνή γκρίζα στήλη καπνού να υψώνεται κοντά στην ακτογραμμή του νησιωτικού κράτους, ενώ οι σειρήνες ηχούσαν.

Το Κατάρ δήλωσε ότι κατέρριψε όλους τους πυραύλους που στόχευαν τη χώρα και ότι διατηρεί το δικαίωμα να ανταποδώσει. Το Κουβέιτ επιβεβαίωσε πυραυλική επίθεση σε αμερικανική στρατιωτική βάση στο έδαφός του.

Εκρήξεις ακούστηκαν επίσης κοντά στο νησί Χαργκ του Ιράν. Το Ιράν εξάγει το 90% του αργού πετρελαίου του μέσω του Χαργκ, με προορισμό τη ναυτιλία που διέρχεται από τα στενά του Ορμούζ.

Στο Ισραήλ, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι όλοι οι ιεροί χώροι έκλεισαν για τους επισκέπτες, στο πλαίσιο των εθνικών οδηγιών έκτακτης ανάγκης, αφού οι αρχές ανέφεραν ότι εκτοξεύθηκαν πολλαπλές ομοβροντίες πυραύλων από το Ιράν.

Παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες ακύρωσαν πτήσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, ενώ οι επιθέσεις αύξησαν την προοπτική ανόδου των τιμών του πετρελαίου. Ορισμένοι μεγάλοι πετρελαϊκοί όμιλοι και εμπορικοί οίκοι ανέστειλαν τις αποστολές αργού πετρελαίου και καυσίμων μέσω των στενών του Ορμούζ, σύμφωνα με τέσσερις πηγές από τον χώρο του εμπορίου.

«Αν δεν δούμε ενδείξεις αποκλιμάκωσης μέσα στο Σαββατοκύριακο, τα ασφάλιστρα κινδύνου θα μπορούσαν να ωθήσουν το Brent (αργό) υψηλότερα κατά 10–20 δολάρια το βαρέλι τη Δευτέρα», δήλωσε ο Χόρχε Λεόν, επικεφαλής γεωπολιτικής ανάλυσης στη Rystad Energy.

Ιρανοί σπεύδουν στις τράπεζες

Οι ΗΠΑ και το Ιράν επανεκκίνησαν τις διαπραγματεύσεις τον Φεβρουάριο για τη διένεξη σχετικά με τα πυρηνικά, ενώ το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν υπήρξε σημαντικό σημείο τριβής, με τον Τραμπ να δηλώνει ότι η Τεχεράνη αναπτύσσει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που απειλούν τις ΗΠΑ.

Το Ιράν, που αρνείται ότι επιδιώκει την απόκτηση ατομικών βομβών, δήλωσε ότι είναι έτοιμο να συζητήσει περιορισμούς στο πυρηνικό του πρόγραμμα με αντάλλαγμα την άρση κυρώσεων, αλλά απέκλεισε τη σύνδεση του ζητήματος με τους πυραύλους.

Στην Τεχεράνη, αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι άνθρωποι έτρεχαν στις τράπεζες για να κάνουν αναλήψεις μετρητών. Μεγάλες ουρές σχηματίστηκαν σε πρατήρια καυσίμων σε πόλεις σε όλη τη χώρα. Πολλοί ανησυχούσαν επίσης για ενδεχόμενο «μπλακάουτ» στο διαδίκτυο που θα έκοβε την επικοινωνία με τις οικογένειές τους στο εξωτερικό.

«Μας σκοτώνει το καθεστώς και το Ισραήλ. Εμείς είμαστε τα θύματα της εχθρικής πολιτικής αυτού του καθεστώτος», είπε η Μαριάμ, 54 ετών, νοικοκυρά στην Τεχεράνη, καθώς κατευθυνόταν με την οικογένειά της προς το βόρειο Ιράν.

Ο ισραηλινός στρατός δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα σχολιασμού σχετικά με το πλήγμα σε κεντρικό σχολείο θηλέων στο νότιο Ιράν, όπου τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν 40 νεκρούς.

Ρεπορτάζ από τα γραφεία του Reuters· Σύνταξη: Michael Georgy· Επιμέλεια: Barbara Lewis, Sam Holmes και Timothy Heritage

Alexander Cornwell

Thomson Reuters

Ο Alexander διαθέτει πάνω από μία δεκαετία διεθνούς δημοσιογραφικής εμπειρίας. Σήμερα είναι ανώτερος ανταποκριτής στην Ιερουσαλήμ, καλύπτοντας το Ισραήλ και τα Παλαιστινιακά Εδάφη. Προηγουμένως βρισκόταν στο Ντουμπάι, όπου κάλυπτε την Αραβική Χερσόνησο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας και της Υεμένης, γράφοντας συχνά για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και οικονομίας.

Maha El Dahan

Thomson Reuters

Η Maha εργάζεται ως δημοσιογράφος του Reuters για περισσότερα από 15 χρόνια, καλύπτοντας θέματα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, από την Αίγυπτο, τον Κόλπο και την Υεμένη έως το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο και την Ιορδανία. Σήμερα είναι επικεφαλής του Γραφείου Κόλπου με έδρα το Ντουμπάι και συνεχίζει να καλύπτει θέματα ενέργειας και πολιτικής του OPEC.

Σε προηγούμενες θέσεις της, η Maha είχε την ευθύνη κάλυψης Λιβάνου, Συρίας και Ιορδανίας ως επικεφαλής γραφείου με έδρα τη Βηρυτό, ενώ διαχειριζόταν επίσης το χαρτοφυλάκιο ενέργειας και εμπορευμάτων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ξεκίνησε την καριέρα της στο Reuters στο Κάιρο.

1...347348349...3,033Σελίδα 348 από 3,033