Περίπου 90 πλοία διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ, ενώ το Ιράν συνεχίζει τις εξαγωγές πετρελαίου παρά τον πόλεμο

Από

March 18, 2026

ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ (AP) — Περίπου 90 πλοία, συμπεριλαμβανομένων πετρελαιοφόρων, έχουν διασχίσει τα Στενά του Ορμούζ από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, ενώ η χώρα εξακολουθεί να εξάγει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, παρότι η θαλάσσια οδός έχει ουσιαστικά κλείσει, σύμφωνα με πλατφόρμες ναυτιλιακών και εμπορικών δεδομένων.

Πολλά από τα πλοία που πέρασαν από τα στενά πραγματοποίησαν τις λεγόμενες «σκοτεινές» διελεύσεις, αποφεύγοντας τις κυρώσεις και την εποπτεία των δυτικών κυβερνήσεων, και πιθανόν συνδέονται με το Ιράν, ανέφερε η ναυτιλιακή εταιρεία δεδομένων Lloyd’s List Intelligence. Πιο πρόσφατα, πλοία που συνδέονται με την Ινδία και το Πακιστάν πέρασαν επίσης με επιτυχία από τα στενά, καθώς οι κυβερνήσεις ενέτειναν τις διαπραγματεύσεις.

Καθώς οι τιμές του αργού πετρελαίου εκτοξεύθηκαν πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άσκησε πίεση σε συμμάχους και εμπορικούς εταίρους να στείλουν πολεμικά πλοία και να ανοίξουν ξανά τα στενά, ελπίζοντας να μειωθούν οι τιμές του πετρελαίου.

Το μεγαλύτερο μέρος της ναυτιλιακής κίνησης μέσω των Στενών του Ορμούζ — μιας θαλάσσιας οδού κρίσιμης για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως, από την οποία διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αργού πετρελαίου — έχει διακοπεί από τις αρχές Μαρτίου, μετά την έναρξη του πολέμου. Περίπου 20 πλοία έχουν δεχθεί επιθέσεις στην περιοχή.

Ωστόσο, το Ιράν έχει καταφέρει να εξάγει σημαντικά περισσότερα από 16 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από τις αρχές Μαρτίου, σύμφωνα με εκτίμηση της πλατφόρμας εμπορικών δεδομένων και αναλύσεων Kpler. Εξαιτίας των δυτικών κυρώσεων και των σχετικών κινδύνων, η Κίνα παραμένει ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου.

Η αναλύτρια εμπορικού κινδύνου της Kpler, Ana Subasic, δήλωσε ότι παρατηρείται «συνεχιζόμενη ανθεκτικότητα» στους όγκους εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν.

Το Ιράν έχει καταφέρει να αποκομίζει κέρδη από τις πωλήσεις πετρελαίου και ταυτόχρονα να «διατηρεί τη δική του εξαγωγική αρτηρία», αξιοποιώντας τον έλεγχό του στο στρατηγικό αυτό θαλάσσιο πέρασμα, δήλωσε ο Kun Cao, διευθυντής πελατών στην εταιρεία συμβούλων Reddal.

Οι εκτιμήσεις για τα ιρανικά δεδομένα εξαγωγών πετρελαίου συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τα στοιχεία της ναυτιλιακής κίνησης.

Τουλάχιστον 89 πλοία διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ μεταξύ 1ης και 15ης Μαρτίου — μεταξύ αυτών 16 πετρελαιοφόρα — σύμφωνα με τη Lloyd’s List Intelligence. Ο αριθμός αυτός είναι μειωμένος σε σχέση με τις περίπου 100 έως 135 διελεύσεις πλοίων ημερησίως πριν από τον πόλεμο. Περισσότερο από το ένα πέμπτο των 89 πλοίων θεωρείται ότι συνδεόταν με το Ιράν, ενώ μεταξύ των υπολοίπων υπήρχαν πλοία που συνδέονται με την Κίνα και την Ελλάδα, ανέφερε η ίδια πηγή.

Και άλλα πλοία, ωστόσο, καταφέρνουν επίσης να περάσουν.

Το δεξαμενόπλοιο αργού πετρελαίου Karachi, με σημαία Πακιστάν και υπό τον έλεγχο της Pakistan National Shipping Corp., διέσχισε τα στενά την Κυριακή, σύμφωνα με τη Lloyd’s List Intelligence.

Ο Shariq Amin, εκπρόσωπος του Pakistan Port Trust, αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει ποια διαδρομή ακολούθησε το MT Karachi, όμως δήλωσε ότι το πλοίο σύντομα θα φτάσει με ασφάλεια στο Πακιστάν.

Τα πλοία μεταφοράς υγροποιημένου αερίου πετρελαίου (LPG) Shivalik και Nanda Devi, με σημαία Ινδίας και ιδιοκτησίας της κρατικής Shipping Corp. of India, ταξίδεψαν επίσης μέσω των στενών γύρω στις 13 ή 14 Μαρτίου, σύμφωνα με τη Lloyd’s List Intelligence. Το LPG χρησιμοποιείται ως βασικό καύσιμο μαγειρέματος από εκατομμύρια ινδικά νοικοκυριά.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας, Subrahmanyam Jaishankar, δήλωσε στους Financial Times ότι τα δύο πλοία κατάφεραν να περάσουν έπειτα από συνομιλίες με το Ιράν. Και το Ιράκ βρισκόταν επίσης σε συνομιλίες με το Ιράν, προκειμένου να επιτραπεί η διέλευση ιρακινών πετρελαιοφόρων μέσω των Στενών του Ορμούζ, μετέδωσε το κρατικό του πρακτορείο ειδήσεων.

Τα πλοία ενδέχεται να διέρχονται «με τουλάχιστον κάποιο επίπεδο διπλωματικής παρέμβασης», δήλωσε ο Richard Meade, αρχισυντάκτης της Lloyd’s List. Έτσι, το Ιράν ενδέχεται να έχει «ουσιαστικά δημιουργήσει έναν ασφαλή διάδρομο», με ορισμένα πλοία να περνούν κοντά στις ιρανικές ακτές.

Ορισμένα πλοία κοντά ή εντός των στενών βρέθηκε ότι δήλωναν πως συνδέονται με την Κίνα ή ότι διαθέτουν εξ ολοκλήρου κινεζικά πληρώματα, ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο να δεχθούν επίθεση, σύμφωνα με προηγούμενη ανάλυση της πλατφόρμας παρακολούθησης πλοίων MarineTraffic. Αναλυτές εκτιμούν ότι επιδίωκαν να εκμεταλλευτούν τις στενότερες σχέσεις της Κίνας με το Ιράν.

Οι τιμές του πετρελαίου έχουν αυξηθεί περισσότερο από 40%, ξεπερνώντας τα 100 δολάρια το βαρέλι, από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος με το Ιράν, ενώ η Τεχεράνη έχει απειλήσει ότι δεν θα επιτρέψει να περάσει «ούτε ένα λίτρο πετρελαίου» με προορισμό τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους.

Στην προσπάθεια να σταθεροποιηθούν οι τιμές του πετρελαίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι επιτρέπουν στα ιρανικά πετρελαιοφόρα να διασχίζουν τα στενά.
«Τα ιρανικά πλοία ήδη έβγαιναν, και το επιτρέψαμε αυτό ώστε να τροφοδοτηθεί ο υπόλοιπος κόσμος», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Scott Bessent σε συνέντευξή του στο CNBC τη Δευτέρα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νησί Χαργκ, ανοιχτά των ιρανικών ακτών, το οποίο αποτελεί κομβικό σημείο για το πετρελαϊκό δίκτυο και τις εξαγωγές του Ιράν. Ωστόσο, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι, προς το παρόν, έχει αφήσει ανεπηρέαστες τις πετρελαϊκές υποδομές του Ιράν.

Οι τελευταίες διελεύσεις μέσω των Στενών του Ορμούζ δείχνουν ότι τα στενά δεν ήταν απλώς «κλειστά», δήλωσε ο Cao.
«Είναι προτιμότερο να γίνει κατανοητό ότι έχουν κλείσει επιλεκτικά για ορισμένη κυκλοφορία, ενώ εξακολουθούν να λειτουργούν για τις ιρανικές εξαγωγές και για ένα περιορισμένο σύνολο ανεκτών μη ιρανικών διελεύσεων», είπε.

Ωστόσο, εάν το σχέδιο του Ιράν είναι «να προκαλέσει πόνο μέσω υψηλότερων τιμών ενέργειας, ο αριθμός των δεξαμενόπλοιων που επιτρέπει να περνούν από τα Στενά του Ορμούζ μπορεί να είναι πολύ περιορισμένος», έγραψαν σε ερευνητικό σημείωμα οι στρατηγικοί αναλυτές της ολλανδικής τράπεζας ING, Warren Patterson και Ewa Manthey.

Ο Saaliq μετέδωσε από το Νέο Δελχί. Ο συντάκτης του Associated Press, Munir Ahmed, συνέβαλε από το Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν.

Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Ford, που έχει αναπτυχθεί στον πόλεμο με το Ιράν, θα προσεγγίσει προσωρινά λιμάνι μετά από πυρκαγιά

Από

anixneuseis

March 18, 2026

Των Idrees Ali και Phil Stewart
17 Μαρτίου 2026, 11:06 μ.μ. GMT+2

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 17 Μαρτίου (Reuters) – Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford, το οποίο συμμετέχει σε επιχειρήσεις κατά του Ιράν, αναμένεται να προσεγγίσει προσωρινά λιμάνι έπειτα από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε επί του πλοίου, δήλωσαν την Τρίτη Αμερικανοί αξιωματούχοι, κατά την 18η ημέρα του πολέμου με την Τεχεράνη.

Το αεροπλανοφόρο, το νεότερο των Ηνωμένων Πολιτειών και το μεγαλύτερο στον κόσμο, βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Ερυθρά Θάλασσα. Σύμφωνα με δύο αξιωματούχους, αναμένεται να κατευθυνθεί προσωρινά προς τη Σούδα, στο ελληνικό νησί της Κρήτης.

Το πολεμικό πλοίο έχει αναπτυχθεί επί εννέα μήνες, έχοντας προηγουμένως συμμετάσχει σε επιχειρήσεις κατά της Βενεζουέλας στην Καραϊβική, πριν φθάσει στη Μέση Ανατολή. Η μεγάλη διάρκεια της αποστολής έχει προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το ηθικό των ναυτών που βρίσκονται πάνω στο πλοίο, καθώς και για την επιχειρησιακή ετοιμότητά του.

Οι αξιωματούχοι, που μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, δεν διευκρίνισαν πόσο καιρό αναμένεται να παραμείνει το Ford στην Κρήτη.

Ένας από τους αξιωματούχους δήλωσε ότι σχεδόν 200 ναύτες έλαβαν ιατρική φροντίδα για τραυματισμούς που σχετίζονταν με εισπνοή καπνού, όταν ξέσπασε η φωτιά στον κύριο χώρο πλυντηρίων του πλοίου. Χρειάστηκαν ώρες μέχρι να τεθεί η πυρκαγιά υπό έλεγχο, ενώ επηρεάστηκαν περίπου 100 κλίνες στους χώρους διαμονής.

Ένα μέλος του πληρώματος μεταφέρθηκε αεροπορικώς εκτός του πλοίου λόγω τραυματισμών, ανέφερε ο ίδιος αξιωματούχος.

Οι New York Times ήταν οι πρώτοι που μετέδωσαν το εύρος των ζημιών στο πολεμικό πλοίο. Το Πεντάγωνο δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα για σχόλιο.

Μετά την αρχική εκδήλωση της πυρκαγιάς, ο αμερικανικός στρατός είχε δηλώσει ότι δεν υπήρξε ζημιά στο σύστημα πρόωσης του πλοίου και ότι το αεροπλανοφόρο παρέμενε πλήρως επιχειρησιακό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πραγματοποιήσει πλήγματα εναντίον περισσότερων από 7.000 στόχων από την έναρξη των επιχειρήσεών τους κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.

Το Ford, με περισσότερους από 5.000 ναύτες επί του σκάφους, μεταφέρει πάνω από 75 στρατιωτικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών όπως τα F-18 Super Hornets. Διαθέτει επίσης εξελιγμένο ραντάρ που μπορεί να συμβάλει στον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας και της ναυσιπλοΐας.

Τα πλοία συνοδείας, όπως το καταδρομικό κατευθυνόμενων πυραύλων κλάσης Ticonderoga Normandy και τα αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων πυραύλων κλάσης Arleigh Burke Thomas Hudner, Ramage, Carney και Roosevelt, διαθέτουν δυνατότητες αντιαεροπορικού, επιφανειακού και ανθυποβρυχιακού πολέμου.

Ρεπορτάζ των Idrees Ali και Phil Stewart — Επιμέλεια Howard Goller

Το Ιράν πλήττει το Τελ Αβίβ με πυρομαχικά διασποράς ως αντίποινα για τη δολοφονία του επικεφαλής ασφαλείας

Από

anixneuseis

March 18, 2026

Των Parisa Hafezi, Alexander Cornwell και Enas Alashray

17 Μαρτίου 2026, 5:40 π.μ. GMT+2

Σύνοψη

Το Ιράν χρησιμοποίησε πυρομαχικά διασποράς σε επίθεση στο Τελ Αβίβ, σκοτώνοντας δύο ανθρώπους
Το Ιράν επιβεβαιώνει τη δολοφονία του επικεφαλής ασφαλείας Λαριτζανί από το Ισραήλ
Το Ιράν απορρίπτει προτάσεις για αποκλιμάκωση της έντασης, λέει αξιωματούχος
Το Ισραήλ εξαπολύει επιθέσεις σε όλο τον Λίβανο

ΝΤΟΥΜΠΑΪ / ΤΕΛ ΑΒΙΒ, 18 Μαρτίου (Reuters) – Το Ιράν στόχευσε το Τελ Αβίβ με πυραύλους που έφεραν πυρομαχικά διασποράς, σε αυτό που, όπως δήλωσε, ήταν αντίποινα για τη δολοφονία από το Ισραήλ του επικεφαλής ασφαλείας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, μετέδωσε την Τετάρτη η ιρανική κρατική τηλεόραση.

Η επίθεση, που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας της Τρίτης, σκότωσε δύο ανθρώπους σε γειτονιά κοντά στο πυκνοκατοικημένο Τελ Αβίβ, όπου βρίσκονται επίσης σημαντικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών στο Ισραήλ από τον πόλεμο σε τουλάχιστον 14.
Σε ανακοίνωση των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, η οποία μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση, αναφερόταν ότι μεταξύ των όπλων που χρησιμοποιήθηκαν περιλαμβάνονταν οι πύραυλοι Khorramshahr 4 και Qadr, αμφότεροι εξοπλισμένοι με πολλαπλές κεφαλές.

Το Ισραήλ έχει δηλώσει ότι το Ιράν έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα πυρομαχικά διασποράς, τα οποία διασκορπίζονται στον αέρα σε πολλαπλά μικρότερα εκρηκτικά και καλύπτουν μεγάλη περιοχή, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αναχαίτισή τους.

Στο Ιράν, ένα βλήμα έπληξε το βράδυ της Τρίτης περιοχή κοντά στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Μπουσέρ, χωρίς όμως να προκαλέσει ζημιές ή τραυματισμούς, όπως ενημέρωσε το Ιράν τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA).
Ο επικεφαλής της IAEA, Ραφαέλ Γκρόσι, επανέλαβε την έκκλησή του για μέγιστη αυτοσυγκράτηση κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος ενός πυρηνικού ατυχήματος.

Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δηλώσει ότι ένας από τους στόχους των επιθέσεων που εξαπέλυσαν πριν από περισσότερες από δύο εβδομάδες ήταν να αποτραπεί η ανάπτυξη πυρηνικού οπλικού προγράμματος από το Ιράν. Οι επιθέσεις αυτές σκότωσαν τον ανώτατο ηγέτη της χώρας και πολλούς ακόμη κορυφαίους αξιωματούχους.

Η ιρανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε την Τρίτη τη δολοφονία του Λαριτζανί, του υψηλότερου σε βαθμό προσώπου που στοχοποιήθηκε από την πρώτη ημέρα του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου, όταν ισραηλινό πλήγμα σκότωσε τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, του οποίου ο Λαριτζανί ήταν γενικός γραμματέας, ανακοίνωσε ότι επίσης σκοτώθηκαν ο γιος του Λαριτζανί και ο αναπληρωτής του, Αλιρεζά Μπαγιάτ, σε ισραηλινή επίθεση τη νύχτα της Δευτέρας.

Οι στοχευμένες δολοφονίες σημειώθηκαν ενώ ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος στο Ιράν δεν δείχνει κανένα σημάδι αποκλιμάκωσης.

Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, απέρριψε προτάσεις που διαβιβάστηκαν στο ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών για «μείωση των εντάσεων ή κατάπαυση του πυρός με τις Ηνωμένες Πολιτείες», σύμφωνα με ανώτερο Ιρανό αξιωματούχο που ζήτησε να μην κατονομαστεί.

Ο Χαμενεΐ, συμμετέχοντας στην πρώτη του σύσκεψη εξωτερικής πολιτικής μετά τον διορισμό του, δήλωσε ότι δεν είναι «η κατάλληλη στιγμή για ειρήνη, μέχρι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ να γονατίσουν, να αποδεχθούν την ήττα και να καταβάλουν αποζημιώσεις», σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο.

Ο αξιωματούχος δεν διευκρίνισε αν ο νεότερος Χαμενεΐ, ο οποίος δεν έχει ακόμη εμφανιστεί σε φωτογραφίες ή στην τηλεόραση από τότε που ορίστηκε την περασμένη εβδομάδα για να αντικαταστήσει τον δολοφονημένο πατέρα του, συμμετείχε στη σύσκεψη αυτοπροσώπως ή εξ αποστάσεως.

Το Ιράν εκτέλεσε άνδρα που είχε καταδικαστεί για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ, μετέδωσε την Τετάρτη το δικαστικό μέσο ενημέρωσης Mizan.

Ο άνδρας, που κατονομάστηκε ως Κουρός Κεϊβανί, είχε καταδικαστεί επειδή παρείχε στη μυστική υπηρεσία του Ισραήλ, τη Μοσάντ, φωτογραφίες και πληροφορίες για ευαίσθητες τοποθεσίες στο Ιράν, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

ΙΣΡΑΗΛΙΝΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ

Στον Λίβανο, ισραηλινή αεροπορική επιδρομή έπληξε την περιοχή Μπαχούρα της Βηρυτού, στο κέντρο της πόλης, την Τετάρτη, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα του Reuters. Ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν στην περιοχή, αφού ο ισραηλινός στρατός προειδοποίησε τους κατοίκους να εκκενώσουν ένα κτίριο πριν από το πλήγμα.

Η επίθεση αποτέλεσε μέρος ενός ευρύτερου κύματος ισραηλινών πληγμάτων στον Λίβανο την Τετάρτη, το οποίο περιλάμβανε επιδρομές και σε άλλα σημεία της λιβανικής πρωτεύουσας, καθώς και σε νότιες και ανατολικές περιοχές της χώρας, σηματοδοτώντας εντατικοποίηση της εκστρατείας του Ισραήλ κατά της υποστηριζόμενης από το Ιράν Χεζμπολάχ.

Προσωπικό έκτακτης ανάγκης επιθεωρεί ζημιές σε κτίριο μετά από ιρανικό πλήγμα, εν μέσω της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν, στο κεντρικό Ισραήλ, 18 Μαρτίου 2026. REUTERS/Nir Elias Δικαιώματα Άδειας Αγοράς

Ισραηλινά πλήγματα στη Βηρυτό νωρίς το πρωί της Τετάρτης σκότωσαν τουλάχιστον έξι ανθρώπους και τραυμάτισαν άλλους 24, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου. Στον νότιο και ανατολικό Λίβανο, τουλάχιστον 14 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε ξεχωριστές ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων, επικαλούμενο το υπουργείο Υγείας.

Τα τελευταία πλήγματα βυθίζουν τον Λίβανο ακόμη περισσότερο στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, μετά την επίθεση της Χεζμπολάχ στο Ισραήλ στις 2 Μαρτίου, η οποία, όπως δήλωσε, είχε στόχο να εκδικηθεί τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν. Το Ισραήλ απάντησε με επίθεση που έχει σκοτώσει περισσότερους από 900 ανθρώπους στον Λίβανο και έχει αναγκάσει περισσότερους από 800.000 να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, σύμφωνα με το λιβανικό υπουργείο Υγείας.

Η ιρανική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων HRANA, με έδρα τις ΗΠΑ, ανέφερε τη Δευτέρα ότι εκτιμάται πως περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στο Ιράν από τότε που ξεκίνησαν οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι ιρανικές επιθέσεις έχουν προκαλέσει θανάτους στο Ιράκ και σε ολόκληρα τα κράτη του Κόλπου, καθώς και στο Ισραήλ.

ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΙΡΑΝΙΚΗ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

Ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών ανακοίνωσε την Τρίτη ότι έπληξε θέσεις κατά μήκος της ιρανικής ακτογραμμής κοντά στα Στενά του Ορμούζ με ισχυρές διατρητικές βόμβες καταφυγίων (“bunker buster”), επειδή οι ιρανικοί αντιπλοϊκοί πύραυλοι αποτελούσαν κίνδυνο για τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην περιοχή.

Τα στενά, από τα οποία διέρχεται το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό κλειστά, καθώς το Ιράν απειλεί να επιτεθεί σε δεξαμενόπλοια που συνδέονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν εκτιναχθεί.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει επικρίνει επανειλημμένα τις τελευταίες ημέρες συμμαχικές χώρες για τη χλιαρή ανταπόκρισή τους στα αιτήματά του για στρατιωτική βοήθεια με στόχο την αποκατάσταση της διέλευσης πετρελαιοφόρων μέσω της θαλάσσιας οδού.

Οι περισσότεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ έχουν πει στον Τραμπ ότι δεν θέλουν να εμπλακούν στη σύγκρουση, δήλωσε ο ίδιος την Τρίτη, χαρακτηρίζοντας τη στάση τους «ένα πολύ ανόητο λάθος».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δώσει μεταβαλλόμενες αιτιολογίες για τη σύμπραξή τους με το Ισραήλ στην επίθεση κατά του Ιράν και δυσκολεύονται να εξηγήσουν τη νομική βάση για την έναρξη ενός νέου πολέμου. Αυτό υπογραμμίστηκε από την παραίτηση, την Τρίτη, του επικεφαλής του Εθνικού Αντιτρομοκρατικού Κέντρου των ΗΠΑ, Τζόζεφ Κεντ. Στην επιστολή παραίτησής του προς τον Τραμπ, ο Κεντ έγραψε ότι το Ιράν «δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας».

Το Ιράν έχει απαντήσει στις ισραηλινοαμερικανικές επιθέσεις με εκτεταμένα πλήγματα κατά των γειτονικών του κρατών του Κόλπου.

Τα αραβικά κράτη του Κόλπου έχουν δεχθεί περισσότερες από 2.000 επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον αμερικανικών διπλωματικών αποστολών και στρατιωτικών βάσεων, καθώς και πετρελαϊκών υποδομών, λιμανιών, αεροδρομίων, πλοίων και κατοικιών ή εμπορικών κτιρίων, με τις περισσότερες από αυτές να στοχεύουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η Σαουδική Αραβία θα φιλοξενήσει συμβουλευτική συνάντηση υπουργών Εξωτερικών από έναν αριθμό αραβικών και ισλαμικών χωρών στο Ριάντ το βράδυ της Τετάρτης, για να συζητήσουν τρόπους στήριξης της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας, ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών του βασιλείου.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας έχει δηλώσει ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έχει προκαλέσει τη χειρότερη πετρελαϊκή κρίση από τη δεκαετία του 1970.

Οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν περισσότερο από 2 δολάρια το βαρέλι την Τετάρτη, περιορίζοντας μέρος των έντονων αυξήσεων της Τρίτης, αφού η ιρακινή κυβέρνηση και οι κουρδικές αρχές κατέληξαν σε συμφωνία για την επανέναρξη των εξαγωγών πετρελαίου μέσω του τουρκικού λιμένα Τζεϊχάν, προσφέροντας μια μικρή ανακούφιση στις ανησυχίες για την προσφορά.

Ωστόσο, καθώς δεν υπάρχουν ενδείξεις αποκλιμάκωσης των συγκρούσεων, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Brent έχουν κλείσει πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι στις τέσσερις προηγούμενες συνεχόμενες συνεδριάσεις.

Οι τιμές του πετρελαίου έχουν αυξηθεί περίπου κατά 45% από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, εντείνοντας τις ανησυχίες για νέα άνοδο του παγκόσμιου πληθωρισμού. Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα δήλωσε ότι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν αντιμέτωποι με οξεία πείνα, εάν ο πόλεμος συνεχιστεί έως τον Ιούνιο.

Οι παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες σήμαναν συναγερμό την Τρίτη λόγω της εκτίναξης των τιμών των καυσίμων αεροσκαφών, προειδοποιώντας για επιπλέον κόστος εκατοντάδων εκατομμυρίων, υψηλότερους ναύλους και περικοπές σε ορισμένα δρομολόγια. Η παγκόσμια αεροπορία έχει βυθιστεί σε αναταραχή, με πτήσεις να ακυρώνονται, να επαναπρογραμματίζονται ή να εκτρέπονται, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του εναέριου χώρου της Μέσης Ανατολής παραμένει κλειστό λόγω φόβων για επιθέσεις με πυραύλους και drones.

Ρεπορτάζ από τα γραφεία του Reuters, κείμενο από τον Michael Perry, επιμέλεια από τον Lincoln Feast.

Μαραζώνει το ΕΣΥ: Μαζικές αποχωρήσεις τα τελευταία 2 χρόνια – 20.000 κενά σε οργανικές θέσεις

Από

anixneuseis

March 18, 2026

Δήμητρα ΕυθυμιάδουΡεπορτάζ Υγείας

Μπορεί ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης να ισχυρίζεται ότι σήμερα το ΕΣΥ έχει το περισσότερο προσωπικό από ποτέ, όμως φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι τον διαψεύδουν

Νοσοκομείο (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)

Μαραζώνει το ΕΣΥ χωρίς προσωπικό αφού κάθε χρόνο αποχωρούν χιλιάδες εργαζόμενοι.

Μπορεί ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης να ισχυρίζεται ότι σήμερα το ΕΣΥ έχει το περισσότερο προσωπικό από ποτέ, όμως φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι τον διαψεύδουν.

Είναι άλλωστε και ο λόγος που ξεκινά σήμερα Τετάρτη 18 Μαρτίου και συνεχίζεται την Πέμπτη 19 Μαρτίου, διήμερο κύμα κινητοποιήσεων από γιατρούς και εργαζόμενους στο ΕΣΥ.

Το κύμα φυγής που παρατηρείται εξάλλου τα τελευταία χρόνια οφείλεται στις κακές συνθήκες εργασίας μέσα στα δημόσια νοσοκομεία ακριβώς εξαιτίας των ελλείψεων προσωπικού, ενώ και οι χαμηλές αμοιβές δεν συμβάλλουν στο να παραμείνουν οι υγειονομικοί στο σύστημα υγείας.

Πόσοι αποχώρησαν από το ΕΣΥ

Είναι ενδεικτικό σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ ότι με βάση τα στοιχεία του προϋπολογισμού που εκτελείται τα έτη 2024,2025 και ως εκτίμηση για το έτος 2026, αποχώρησαν 8.000 μόνιμοι υπάλληλοι από το ΕΣΥ.

Η Ομοσπονδία αναφέρει ότι με βάση τους αναχρονιστικούς οργανισμούς στα νοσοκομεία που υπάρχουν από το 2012, υπηρετούν 45.000 μόνιμοι υπάλληλοι και 25.000 συμβασιούχοι. Τα κενά σε οργανικές θέσεις είναι 20.000 συμπεριλαμβανομένων και των συμβασιούχων.

«Σήμερα στα Νοσοκομεία υπηρετούν 3.000 λιγότεροι εργαζόμενοι από την 1/1/2023» σημειώνει η Ομοσπονδία των Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία.

Οι δυσλειτουργίες στα δημόσια νοσοκομεία οφείλονται στην υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας, αφού με βάση τα στοιχεία, σήμερα οι δημόσιες δαπάνες για την Υγεία αγγίζουν το 5,5% του ΑΕΠ στην Ελλάδα, όταν σε άλλες χώρες της Ευρώπης κινούνται άνω του 7,5% του ΑΕΠ και πάλι αντιμετωπίζουν παθογένειες.

ΕΘΝΟΣ

Αλί Λαριτζανί: Πώς το Ισραήλ εξόντωσε τον de facto ηγέτη του Ιράν

Από

pcuser

March 17, 2026

Κρυβόταν σε διάφορα μέρη με την ελπίδα να μην εντοπιστεί

sharethis sharing button

Το Ισραήλ συνεχίζει να αποδεκατίζει τις ηγεσίες των αντιπάλων του και αυτή τη φορά δολοφόνησε τον Αλί Λαριτζανί, τον de facto ηγέτη του Ιράν.

Ο Λαριτζανί που είδε την επιρροή του να αυξάνεται αμέσως μετά την εξόντωση του Χαμενεΐ, μετακινούνταν από μέρος σε μέρος εδώ και δύο εβδομάδες, ώστε να μην εντοπιστεί. Μάταια όμως.

Σύμφωνα με τη Jerusalem Post, έμενε σε κρησφύγετα, μέχρι και σε ερειπωμένα σπίτια ή πρόχειρες σκηνές που παρέπεμπαν σε καταυλισμούς, ώστε να κρύψει την ταυτότητά του.

Εντούτοις, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι που έπρεπε να τον παρακολουθούν, εντόπισαν μέρος που επρόκειτο να επισκεφτεί για να κρυφτεί και τότε ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση.

Εφόσον ενημερώθηκε η πολιτική ηγεσία και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έδωσε τη σχετική εντολή στον IDF, απογειώθηκαν τα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη για το χτύπημα.

Μάλιστα, προκειμένου να κρύψουν οι Ισραηλινοί το γεγονός ότι στόχευαν τον Λαριτζανί, τα μαχητικά πραγματοποίησαν διάφορα χτυπήματα σε όλο το Ιράν, είτε σκοτώνοντας κι άλλους αξιωματούχους, είτε χτυπώντας μέρη με λιγοστή παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων.

Έτσι, το Ιράν φέρεται να μην αντιλήφθηκε άμεσα την εξόντωση του Λαριτζανί, με πληροφορίες να αναφέρουν ότι τον συνόδευε ο γιος του, όταν εξοντώθηκε.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ali-laritzani-pos-to-israil-eksontose-ton-de-facto-igeti-tou-iran/

Σούδα 1941: Η άγνωστη επιδρομή των Ιταλών υποβρυχίων καταδρομέων

Από

pcuser

March 17, 2026

Το Μάρτιο του 1941, η από αέρος αναγνώριση της Σούδας, έγινε όλο και περισσότερο δύσκολη υπόθεση. Καθώς οι Βρετανοί οχύρωναν πλέον με ταχύτερους ρυθμούς το νησί εν όψει της κατάρρευσης της άμυνας στην ηπειρωτική Ελλάδα, η αντιαεροπορική άμυνα ενισχυόταν, ενώ εμφανίζονταν συχνότερα και βρετανικά αεροσκάφη

Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ιταλικό Ναυτικό είχε εξετάσει τις δυνατότητες χρησιμοποίησης ειδικών όπλων για την πρόκληση ισχυρών πληγμάτων στον Αυστροουγγρικό Στόλο, ο οποίος παρέμενε αγκυροβολημένος στο λιμάνι της Πόλα.

Ετσι, δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να συνεχιστούν οι προπολεμικές ιδέες ορισμένων εμπνευσμένων Ιταλών για ανάπτυξη κάποιων ειδικών ναυτικών όπλων.

Τελικά η προσοχή στράφηκε στην ανάπτυξη μιας μικρής τορπίλης – νάρκης, η οποία θα καθοδηγείτο από έναν δύτη, που θα την προσκολούσε με τους μαγνήτες της στο πλοίο στόχο.

Στις 1 Νοεμβρίου 1918 έγινε η πρώτη επίθεση στο λιμάνι της Πόλα, που είχε ως αποτέλεσμα τη βύθιση ενός θωρηκτού, αλλά μετά από 10 ημέρες ο πόλεμος έληξε. Από τότε δεν ασχολήθηκε κανείς με τη βελτίωση του νέου όπλου που είχε εμφανιστεί.

Στις 2 Οκτωβρίου 1935 η Ιταλία εισέβαλε στην Αιθιοποία και το Ιταλικό Ναυτικό άρχισε να εξετάζει με ανησυχία τις προοπτικές αντιπαράθεσής του με το Βρετανικό Στόλο στη Μεσόγειο.

Ετσι εμφανίστηκε πάλι στο προσκήνιο η ιδέα της χρησιμοποίησης κάποιων άγνωστων μέχρι τότε όπλων, που θα αιφνιδίαζαν τον αντίπαλο και θα έδιναν το πλεονέκτημα στο Ιταλικό Ναυτικό.

Το πρόγραμμα ανατέθηκε σε δύο νεαρούς αξιωματικούς που υπηρετούσαν στα υποβρύχια και είχαν μεγάλη πείρα στις καταδύσεις.

Με την προοπτική του πολέμου, προώθησαν τις ιδέες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου κι εξέλιξαν περισσότερο το όπλο, παρουσιάζοντας μια «ανθρώπινη τορπίλη» με την οποία δύο δύτες μπορούσαν να διεισδύσουν στα λιμάνια και να τοποθετήσουν στα ύφαλα του πλοίου ένα ισχυρό γέμισμα με χρονικό πυροκροτητή.

Ο αρχηγός του Ιταλικού Ναυτικού έδωσε ρητή διαταγή για άμεση κατασκευή του όπλου τους και τον Ιανουάριο του 1936 έγινε μια επίδειξη στο ναύσταθμο που εντυπωσίασε αφήνοντας άριστες εντυπώσεις.

Στη συνέχεια δημιουργήθηκε ένα μυστικό κέντρο στο ναύσταθμο της Λα Σπέτζια, για την ανάπτυξη του νέου όπλου, ενώ ήδη νέες ιδέες εμφανίζονταν για την επιχειρησιακή του αξιοποίηση, αλλά και για την εξέλιξη άλλων ειδικών όπλων.

Στις 5 Μαΐου 1936 ο Μουσολίνι διακήρυξε τη νίκη στην Αιθιοποία και την προσάρτησή της στην Ιταλική Αυτοκρατορία, χωρίς να αντιδράσει η Μεγάλη Βρετανία.

Ετσι, καθώς πλέον ερχόταν και πάλι ειρήνη, η έρευνα στο κέντρο ανάπτυξης νέων όπλων του Ιταλικού Ναυτικού πάγωσε και τα όπλα αποθηκεύτηκαν.

Δύο χρόνια είχαν χαθεί ήδη όταν η προοπτική ενός νέου πολέμου άρχισε να προβάλλει και η Ρώμη διέταξε τον Aντιπλοίαρχο Πάολο Αλοίσι να αναλάβει τη διοίκηση μιας μονάδας που ήταν εξοπλισμένη με ταχύπλοα ελαφρά σκάφη και να ξεκινήσει εκ νέου την ανάπτυξη νέων ειδικών όπλων.

Πολύ σύντομα η «ανθρώπινη τορπίλη» εμφανίστηκε ανανεωμένη, ενώ παρουσιάστηκε και ένα δεύτερο ειδικό όπλο, στη μορφή των E-boat ή MTR. Tα E-boat ήταν μικρά σκάφη χωρίς βύθισμα, κατασκευασμένα από ελαφρύ ξύλο, μήκους 30 και πλάτους 6 ποδών, που μπορούσαν να περάσουν πάνω από τα περισσότερα προστατευτικά φράγματα των λιμανιών. `

Ενας κινητήρας Alfa Romeo 2500 τους έδινε μέγιστη ταχύτητα 32 κόμβων, ενώ στο ρύγχος τους μετέφεραν εκρηκτικό γέμισμα 272 κιλών, που εκρήγνυτο με την πρόσκρουση ή την άσκηση υδροστατικής πίεσης στα πλευρά ενός πλοίου.

Επανδρώνονταν από ένα άτομο που το κατηύθυνε επάνω στο στόχο, την κατάλληλη στιγμή κατέστρεφε το πηδάλιο για να σιγουρευτεί και στη συνέχεια πηδούσε στο νερό.

Για να μην επηρεαστεί από το κύμα της έκρηξης, ο άνδρας επιβιβαζόταν σε ειδικό πλωτήρα που μετέφερε μαζί του και αν είχε τη δυνατότητα, κολυμπούσε για να διαφύγει της σύλληψης.

Τον Ιούλιο του 1939 ο Αλοίσι διατάχθηκε να ξεκινήσει την επιλογή και εκπαίδευση των πρώτων ανδρών του.

Αυτός συγκέντρωσε αρχικά 5 άνδρες και στη συνέχεια άλλους 7, με τους οποίους άρχισε ένα εξοντωτικό πρόγραμμα επιλογής και εκπαίδευσης που δοκίμαζε όχι μόνο τα ψυχοσωματικά προσόντα του καθενός, αλλά και την προσωπική του ζωή, που περνούσε μέσα από πολλά φίλτρα.

Βασικό στοιχείο ήταν η μυστικότητα, αφού απαγορευόταν να μάθει ο οποιοσδήποτε για τις δραστηριότητές τους, ενώ με άκρα μυστικότητα είχε ξεκινήσει και η παραγωγή των νέων όπλων που θα χρησιμοποιούσαν.

`Οταν στις 10 Ιουλίου 1940 η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία, τα νέα όπλα βρίσκονταν ακόμη στο στάδιο της πιστοποίησης.

Την ευθύνη γι’ αυτά είχε πλέον ο Aντιπλοίαρχος Μάριο Τζιορτζίνι, ο οποίος σύντομα διατάχθηκε να εκτελέσει την πρώτη επιχείρηση στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας, παρόλο που θεωρούσε ότι χρειαζόταν ακόμη χρόνο η μονάδα του.

Η Ρώμη δεν έδειχνε κατανόηση στα ειδικά προβλήματα που αντιμετωπίζονταν με τα νέα όπλα και η επιχείρηση, που είχε οριστεί για τη νύκτα 25/26 Αυγούστου, απέτυχε, καθώς βρετανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν στην πορεία το υποβρύχιο που μετέφερε τις «ανθρώπινες τορπίλες» και τα πλοία που το συνόδευαν.

Παρά την ατυχία αυτή, οι βατραχάνθρωποι συνέχισαν την εκπαίδευσή τους, εκτελώντας εκπαιδευτικές επιχειρήσεις στο ναύσταθμο της Λα Σπέτζια.

Τη νύκτα 29/30 Σεπτεμβρίου δύο ομάδες ορίστηκε να μεταφερθούν με δύο ειδικά διασκευασμένα υποβρύχια για να επιτεθούν ταυτόχρονα στο Γιβραλτάρ και την Αλεξάνδρεια.

Το υποβρύχιο που θα πήγαινε στην Αλεξάνδρεια διατάχθηκε να επιστρέψει λόγω απόπλου του Βρετανικού Στόλου, αλλά δέχθηκε επίθεση από βρετανικά πλοία και βυθίστηκε, με αποτέλεσμα να συλληφθούν οι βατραχάνθρωποι και το πλήρωμα.

Το δεύτερο υποβρύχιο επέστρεψε με ασφάλεια στη Λα Σπέτζια, έπειτα από σήμα που του γνωστοποιούσε ότι τα βρετανικά πλοία είχαν αποπλεύσει από το Γιβραλτάρ.

Το υποβρύχιο επέστρεψε στον «Βράχο» και τη νύκτα 29/30 Οκτωβρίου 6 βατραχάνθρωποι κατευθύνθηκαν με τις τορπίλες τους προς τα αγκυροβολημένα πλοία.

Λόγω όμως προβλημάτων στις αναπνευστικές συσκευές τους και τεχνικών προβλημάτων που παρουσιάστηκαν στις τορπίλες, κανείς δεν κατάφερε να φτάσει στο στόχο του και άλλοι διέφυγαν στην Ισπανία, άλλοι συνελήφθησαν αιχμάλωτοι, ενώ μία τορπίλη βγήκε στην επιφάνεια, για να περιέλθει στα χέρια των Ισπανών.

Το μυστικό όπλο είχε αποκαλυφθεί.

Στο Αιγαίο

Με την είσοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στις 28 Οκτωβρίου 1940, η θέση της Ιταλίας έγινε δύσκολη.

Η στρατηγική αξία της Κρήτης ήταν γνωστή σε όλους, αλλά στις αρχές του 1941, με τις δυνάμεις τους να υποχωρούν στη Βόρειο Ηπειρο και τη Βόρειο Αφρική, οι Ιταλοί περισσότερο, αλλά και οι Γερμανοί έβλεπαν την πίεση που δέχονταν από την Κρήτη να αυξάνεται.

Πράγματι, η Κρήτη, που εχρησιμοποιείτο πλέον από τους Βρετανούς, απομόνωνε τα Δωδεκάνησα, την πλέον προωθημένη ιταλική βάση στην Ανατολική Μεσόγειο. Χάρη στην κεντρική θέση της, η Κρήτη κυριαρχούσε στη λεκάνη της Μεσογείου.

Ετσι εξασφάλιζε μεν τις νηοπομπές των Βρετανών από την Αλεξάνδρεια στην Ελλάδα, ενώ προσέφερε εξαιρετική βάση για επιχειρήσεις κατά των δυνάμεων του Αξονα στη Βόρειο Αφρική.

Οι Βρετανοί είχαν ήδη αναλάβει την ευθύνη της άμυνας της νήσου κι εξακολουθούσαν να επωφελούνται από το εξαιρετικό λιμάνι στον Κόλπο της Σούδας, απ’ όπου εξορμούσε ο Βρετανικός Στόλος, μοναδικός άξιος αντίπαλος των Ιταλών στη Μεσόγειο, εξαιρέσει του μικρών δυνατοτήτων Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.

Τα βαθιά νερά του κόλπου, περιστοιχισμένα από λόφους και απότομες βουνοκορφές όπου είχαν εγκατασταθεί πυροβολεία, σε συνδυασμό με 3 σειρές φραγμάτων, προσέφεραν ένα εξαιρετικά ασφαλές αγκυροβόλιο, 6 μίλια από την ανοιχτή θάλασσα.

Οποιοσδήποτε επιχειρούσε να πλησιάσει με εχθρικές διαθέσεις, ήταν σαν να έμπαινε σε μια παγίδα απ’ όπου ήταν αδύνατο να ξεφύγει. Η διείσδυση στο λιμάνι της Σούδας έδειχνε απλώς αδύνατη. Αλλά ακόμα και αν κάποιος κατόρθωνε να περάσει, ήταν αδύνατο να ξεφύγει, βγαίνοντας στο πέλαγος.

Μετά την επιχείρηση στο Γιβραλτάρ, που για τους Ιταλούς θεωρήθηκε επιτυχημένη, ο ίδιος ο Μουσολίνι έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον για τα ειδικά όπλα του Ναυτικού.

Μετά τη σύλληψη του Τσιορτζίνι από τους Βρετανούς, νέος διοικητής είχε οριστεί ο Aντιπλοίαρχος Βιτόριο Μοκαγκάτα, ο οποίος επιδόθηκε αποφασιστικά στην αποστολή του, που ήταν να ξεπεραστούν τα προβλήματα που παρουσιάζονταν στα ειδικά όπλα και η ομαλή επιχειρησιακή αξιοποίησή τους.

Ο Μοκαγκάτα δεν διέθετε καμία πείρα στον τομέα που του ανατέθηκε, αλλά προσαρμόστηκε γρήγορα και μεταξύ των άλλων προώθησε και τη χρήση των E-boat, θέλοντας να εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες που του έδιναν τα ειδικά όπλα του.

Το «Τμήμα Σκαφών Εφόδου», όπως ήταν η ονομασία της υπομονάδας των E-boat, αποσπάστηκε από τον Πρώτο Ελαφρό Στολίσκο στον οποίο υπαγόταν οργανικά από το 1938. `Ετσι έπειτα από εισήγηση του Μοκαγκάτα, η διοίκησή του έλαβε από τις 15 Μαρτίου την παραπλανητική ονομασία «Δέκατος Ελαφρός Στολίσκος».

Η διοίκηση ήταν οργανωμένη σε γραφείο σχεδιασμού επιχειρήσεων, τμήμα έρευνας και υλικών και γραμματεία. Το Τμήμα Ειδικών `Οπλων διέθετε το Παράρτημα Υποβρυχίων με επικεφαλής τον Πλωτάρχη Βαλέριο Μποργκέζε, στο οποίο υπαγόταν το κέντρο εκπαιδεύσεως, τα μεταφορικά υποβρύχια, οι «ανθρώπινες τορπίλες» και οι ομάδες δολιοφθορέων, ενώ το Παράρτημα Επιφανείας, με επικεφαλής τον Πλωτάρχη Τζιόρτζιο Γκιόμπε, περιελάμβανε τα E-boat και άλλα ταχύπλοα.

Ο Δέκατος Ελαφρός Στολίσκος απέκτησε γρήγορα μεγάλη αυτονομία από το επιτελείο, γεγονός που βοήθησε ιδιαίτερα στην εύρηθμη λειτουργία του, προκειμένου να ανταποκριθεί στο απαιτητικό έργο που του είχε ανατεθεί.

Από το Δεκέμβριο του 1940 ήδη είχαν σταλεί στη Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου 6 E-boat και ως ορμητήριο ορίστηκε ο απομονωμένος Κόλπος Παρθένι της Λέρου. Τα σκάφη αυτά, στο γενικότερο πλαίσιο επιχειρήσεων που θα διεξάγονταν για την παρεμπόδιση της αποστολής βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα από την Αίγυπτο, προορίζονταν να επιτεθούν στο λιμάνι της Σούδας.

Για ένα μήνα περίπου, ο Μοκαγκάτα προετοίμαζε πυρετωδώς τη σχεδίαση της επιχείρησης, ενώ στη Λέρο οι άνδρες εκπαιδεύονταν συνεχώς.

Στις 20 Ιανουαρίου, δύο άνδρες από την ομάδα τραυματίστηκαν σοβαρά από βόμβες βρετανικού αεροπλάνου, αλλά ζήτησαν να μην απαλλαγούν των καθηκόντων τους για να μη χάσουν την επιχείρηση.

Η ανάρρωσή τους ήταν γρήγορη, γεγονός που δεν κατέστησε απαραίτητες αλλαγές στη σύνθεση της ομάδας.

Στα τέλη Ιανουαρίου 1941, ο Μοκαγκάτα μετέβη με αεροπλάνο στον προωθημένο σταθμό στο Παρθένι της Λέρου όπου συναντήθηκε με τους 6 επιλεγμένους χειριστές των E-boat.

Η συνάντηση που διέρκησε αρκετές ώρες έγινε στο αντιτορπιλικό Crispi και αντικείμενο ήταν μια επίθεση στη Σούδα.

Ο Μοκαγκάτα γνώριζε ότι οι επιλογές που θα είχαν οι άνδρες του ήταν δύο: θάνατος ή αιχμαλωσία. Ωστόσο πίστευε ότι η επιχείρηση θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί, καθώς οι αεροφωτογραφίες αποκάλυπταν ότι η κίνηση των βρετανικών πλοίων στο λιμάνι ήταν πυκνή.

Καθημερινά, πλοία εφοδιασμού και πετρελαιοφόρα αγκυροβολούσαν για φόρτωση και εκφόρτωση, η παρουσία αντιτορπιλικών ήταν συχνή, ενώ πολλές φορές φιλοξενούνταν και καταδρομικά. Οι στόχοι έδειχναν να είναι εγγυημένοι και ιδιαίτερα δελεαστικοί για να αγνοηθούν.

Ο Μοκαγκάτα, έκλεισε τη σύσκεψη λέγοντας στους άνδρες του ότι η επίθεση δεν θα γινόταν βιαστικά, αλλά θα περίμεναν για τις καλύτερες δυνατές συνθήκες που θα εξασφάλιζαν την επιτυχία. Καλό φεγγάρι, μπουνάτσα και βέβαια οι απαραίτητοι στόχοι στο λιμάνι.

Δεν τον ενδιέφερε πόσες εβδομάδες θα έπρεπε να περιμένει. Τον ενδιέφερε μόνο η επιτυχία και δεν θα συγχωρούσε την αποτυχία με κανένα τρόπο.

Επικεφαλής της επιχείρησης ορίστηκε ο Υποπλοίαρχος Λουίτζι Φαγγιόνι, ο οποίος μαζί με δύο άνδρες, τον Κελευστή Εμίλιο Μπαρμπέρι και το ναύτη Αλέσιο Ντε Βίτο θα απέπλεαν με το Crispi.

Οι υπόλοιποι 3 άνδρες, ο Ανθυποπλοίαρχος `Αντζελο Καμπρίνι με τους ναύτες Τούλιο Τεντέσκι και Λίνο Μπεκάτι θα απέπλεαν με το αντιτορπιλικό Sella. Τα δύο αντιτορπιλικά είχαν δεχθεί μετασκευές για να φιλοξενούν τα E-boat, ενώ είχαν τοποθετηθεί σε αυτά ηλεκτρικοί γερανοί για την καθέλκυσή τους στη θάλασσα.

Η ομάδα θα μεταφέρετο στην Αστυπάλαια και την κατάλληλη νύχτα θα απέπλεαν με τα 2 αντιτορπιλικά χωρισμένοι σε δύο υποομάδες των τριών, με προορισμό την Κρήτη.

Θα αφήνονταν 10 μίλια από την είσοδο του Κόλπου της Σούδας. Πρωτεύων στόχος είχε οριστεί το καταδρομικό York.

Yπήρχε μόνο μια ερώτηση πριν από τη λήξη της σύσκεψης, από το Φαγγιόνι, ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί το York, το πιο άσχημο βρετανικό πλοίο, ήταν ο πρωτεύων στόχος τους. Πράγματι το εκτοπίσματος 10000 τόνων καταδρομικό εθεωρείτο έκτρωμα.

Κατά τη διάρκεια της ναυπήγησής του, οι Βρετανοί άλλαζαν συνεχώς τη σχεδίαση και την άποψή τους για το τι ήθελαν να είναι.

Από καταδρομικό μάχης αρχικά, σε καταδρομικό αντιαεροπορικής άμυνας, έπειτα καταδρομικό συνοδείας με αεροπλάνα, μέχρι που τέλος το 1928 κατέληξαν να το κάνουν βαρύ καταδρομικό, με μεγάλα πυροβόλα, τα μεγαλύτερα ίσως στη Μεσόγειο.

Αυτός ήταν ο λόγος, όπως εξήγησε ο Μοκαγκάτα, για τον οποίο το York έπρεπε να τεθεί μόνιμα εκτός δράσης.

Στη Λέρο, οι άνδρες επιδόθηκαν σε εντατικές προετοιμασίες για την εκτέλεση της επιχείρησης, ασκούμενοι με τα αντιτορπιλικά που θα τους μετέφεραν.

Υπό την επίβλεψη του ακούραστου Μοκαγκάτα, οι άνδρες του έφτασαν στο σημείο να επιτυγχάνουν την ταυτόχρονη καθέλκυση των 6 E-boat μέσα στο νερό, σε χρονικό διάστημα 35 δευτερολέπτων μόνο.

Από τις 23 Ιανουαρίου, με κάθε νέο φεγγάρι, ο στολίσκος των E-boat, με επικεφαλής τον Υποπλοίαρχο Φαγγιόνι, βρισκόταν σε κατάσταση ετοιμότητας επάνω στα αντιτορπιλικά, ενώ τα αεροσκάφη της Αεροπορίας Αιγαίου εκτελούσαν καθημερινώς αποστολές φωτοαναγνώρισης πάνω από τη Σούδα, για ενημέρωση επί των εμποδίων και των ευρισκόμενων στο λιμάνι πλοίων.

Ωστόσο, σε όλη τη διάρκεια Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, που οι νύχτες ήταν μεγάλες και προσφέρονταν περισσότερο για την επιχείρηση, δεν παρουσιάστηκαν οι κατάλληλες συνθήκες.

Τον Ιανουάριο το Crispi και το Sella απέπλευσαν για την αποστολή, αλλά μετά από μερικές ώρες ανακλήθηκαν επειδή η από αέρος αναγνώριση είχε αποκαλύψει ότι με τη δύση του ηλίου τα βρετανικά πλοία απέπλεαν από τη Σούδα.

Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε το Φεβρουάριο, αυτή τη φορά επειδή τα πλοία που βρίσκονταν στο λιμάνι δεν άξιζαν το ρίσκο της επιχείρησης.

Παρά τον απομονωμένο σταθμό, στο Παρθένι που δεν διακρινόταν για τις εγκαταστάσεις του, γεγονός που δυσκόλευε τη ζωή τους και παρά τις δύο ματαιώσεις, τα πληρώματα των E-boat συνέχιζαν μεθοδικά την εκπαίδευσή τους.

Η επιχείρηση

Το Μάρτιο, η από αέρος αναγνώριση της Σούδας, έγινε όλο και περισσότερο δύσκολη υπόθεση. Καθώς οι Βρετανοί οχύρωναν πλέον με ταχύτερους ρυθμούς το νησί εν όψει της κατάρρευσης της άμυνας στην ηπειρωτική Ελλάδα, η αντιαεροπορική άμυνα ενισχυόταν, ενώ εμφανίζονταν συχνότερα και βρετανικά αεροσκάφη.

Στις 25 Μαρτίου, τα δύο ιταλικά αντιτορπιλικά βρίσκονταν στην Αστυπάλαια, έτοιμα για την επιχείρηση, όταν δέχθηκαν βομβαρδισμό από εχθρικά αεροσκάφη.

Ενας άνδρας από το πλήρωμα του Crispi σκοτώθηκε και άλλοι 3 τραυματίστηκαν, αλλά το απόγευμα όλα έδειχαν ότι οι συνθήκες ήταν άριστες για την πραγματοποίηση της πολυπόθητης επίθεσης.

Οταν νύχτωσε, ο ουρανός ήταν σκοτεινός και νεφελώδης, η θάλασσα εντελώς ήρεμη, ενώ έπνεε ένα απαλό αεράκι από νοτιοδυτικά.

Η αναγνώριση αέρος είχε αποκαλύψει ότι στη Σούδα βρίσκονταν 3 βρετανικά πετρελαιοφόρα, 2 οπλιταγωγά, 8 μεταφορικά, 2 αντιτορπιλικά καθώς και τα καταδρομικά Coventry, Gloucester και York. Ο Φαγγιόνι αποφάσισε ότι ήταν η κατάλληλη ώρα για την επίθεση.

Ξεκινώντας από την Αστυπάλαια, τα 2 ιταλικά αντιτορπιλικά έφτασαν στο καθορισμένο σημείο έξω από τη Σούδα, στις 11.31 και καθέλκυσαν στη θάλασσα τα 6 E-boat. Στη συνέχεια τα αντιτορπιλικά ανέστρεψαν, ενώ τα E-boat έλαβαν ρομβοειδή σχηματισμό με επικεφαλής το Φαγγιόνι και τον Καμπρίνι.

Επειτα από 3 ώρες, τα σκάφη έφτασαν στο πρώτο φράγμα στην αρχή του κόλπου, μείωσαν την ταχύτητα για να μην ακουστούν και έπειτα από λίγα λεπτά ο Φαγγιόνι πέρασε τους άνδρες του ανάμεσα από δύο στηρίγματα που βρίσκονταν κοντά στο κέντρο της εισόδου.

Μετά από 15 λεπτά, πέρασαν το δεύτερο φράγμα, αυτή τη φορά από ένα σημείο προς τα δεξιά, όπου οι σκιές των βράχων προσέφεραν κάλυψη.

Ομως, το σκάφος του Μπαρμπέρι που ερχόταν δεύτερο πίσω από τον Φαγγιόνι κόλλησε, και αυτός έσβησε τον κινητήρα του περιμένοντας στη σκιά της νησίδας τους άλλους. Δεν πέρασε πολλή ώρα και τα άλλα 5 σκάφη ξαναφάνηκαν και μπήκαν σε σειρά, το ένα πίσω από το άλλο, συνεχίζοντας την πορεία τους.

Η ώρα ήταν περίπου 02.45 της 26ης Μαρτίου.

Ο Φαγγιόνι κατηύθυνε τους άνδρες του προς τα αριστερά και συνέχισαν προς το τελικό φράγμα του αγκυροβολίου, με αυξημένη ταχύτητα. Είχε υπολογίσει την ταχύτητά τους έτσι ώστε να φτάσουν σε 2 ώρες περίπου, λίγη μόνο ώρα πριν από την αυγή που γνώριζε ότι θα ερχόταν στις 05.18.

Δέκα λεπτά αργότερα, έχοντας καλύψει σχεδόν τη μισή απόσταση, από την κορυφή ενός λόφου αριστερά τους, άναψαν δύο προβολείς που έριξαν το φως τους λίγα μέτρα μπροστά από τους Ιταλούς.

Ο Φαγγιόνι έκοψε αμέσως ταχύτητα, έκανε σήμα στους υπόλοιπους να σταματήσουν και περίμεναν για λίγα λεπτά ακίνητοι και σιωπηλοί μέσα στο σκοτάδι. Καθώς το φως των προβολέων στρεφόταν προς την είσοδο του λιμένα, ο Φαγγιόνι διέκρινε για μια στιγμή ένα άνοιγμα στο άκρο δεξιά του φράγματος, που έδειχνε αδιαπέραστο. «Ευχαριστώ» ψυθίρισε.

Λίγο μετά, οι προβολείς έσβησαν και ο κόλπος βυθίστηκε και πάλι στο σκοτάδι. Τα E-boat άρχισαν να προχωρούν και πάλι προς την κατεύθυνση του κενού στο φράγμα που είχε εντοπιστεί.

Τα σκάφη συγκεντρώθηκαν στο φράγμα, και ο Φαγγιόνι έριξε μια ματιά στο φωσφορίζον ρολόι του.

Η ώρα ήταν 04.30. Στο βόρειο άκρο του φράγματος, το κενό που υπήρχε μέχρι τα βράχια, είχε πλάτος 50 γυάρδες και οι Ιταλοί γλίστρισαν με τα σκάφη τους υπό τη σκιά των βράχων.

Μπορούσαν να ακούσουν καθαρά τις ομιλίες Βρετανών σκοπών, ενώ σε απόσταση ένας σκύλος γαύγιζε. Τα σκάφη έπλευσαν για λίγο παράλληλα με το φράγμα, φτάνοντας στη μέση του κόλπου, και ο Φαγγιόνι τους έκανε σήμα να σβήσουν τους κινητήρες και να συγκεντρώθηκαν γύρω του.

Σε μικρή απόσταση μπροστά τους, διακρίνονταν οι σκιές μεγάλων πλοίων, αλλά η ώρα ήταν 04.46 και δεν υπήρχε αρκετός χρόνος μέχρι την αυγή, ώστε να συγχρονίσουν την επίθεσή τους. Χρησιμοποιώντας τα κυάλια νυκτός που διέθετε, ο Φαγγιόνι έκανε αναγνώριση των στόχων.

Ευθεία μπροστά του, 200 μέτρα από το φράγμα, βρισκόταν το York που αναγνωριζόταν εύκολα, με εκτεθειμένο το δεξί πλευρό του, όμως κανένα άλλο καταδρομικό δεν φαινόταν, γεγονός που σήμαινε ότι νωρίτερα είχαν αποπλεύσει.

Λίγο πίσω από το York διέκρινε ένα μικρό πετρελαιοφόρο και ένα άλλο μεταφορικό πλοίο, ενώ πιο κοντά στ’ αριστερά βρισκόταν το «Περικλής» ένα μεγάλο πετρελαιοφόρο 18.000 τόνων, που μια ματιά στην ίσαλο γραμμή του, φανέρωνε ότι ήταν φορτωμένο.

Ο Φαγγιόνι έδωσε τα κυάλια του στους συντρόφους του ώστε να αποκτήσουν μια ιδέα της εικόνας των στόχων. Η ώρα είχε πάει περίπου 05.00.

Από το καταδρομικό ακούστηκε το εγερτήριο, άναψαν φώτα κι άρχιζε να παρατηρείται δραστηριότητα, ενώ από τις τζιμινιέρες άρχισε να βγαίνει καπνός. Με χαμηλή φωνή ο Φαγγιόνι άρχισε να μιλά αργά στους άνδρες του: «Καμπρίνι και Τεντέσκι, στόχος σας είναι το York. Είναι το πλοίο ευθεία μπροστά. Οι εξαεριστήρες του κάνουν πολύ θόρυβο που θα καλύψει την προσέγγισή σας. Πλησιάστε στις 200 γυάρδες και περιμένετε το σήμα μου. Εσύ Ντε Βίτο, στόχος σου είναι ένα μεταφορικό πλοίο, ακριβώς πίσω και δεξιά από το York. Βρίσκονται δύο εκεί. Διάλεξε. Εσύ Μπαρμπέρι, εκείνη η μεγάλη σκιά προς τ’ αριστερά είναι ένα φορτωμένο πετρελαιοφόρο, το «Περικλής». Αυτός είναι ο στόχος σου. Θα κάνει λαμπερή φωτιά. Στο μεταξύ, ο Μπεκάτι κι εγώ θα μείνουμε πίσω να δούμε πώς εξελίσσονται τα πράγματα. Στη συνέχεια θα διαλέξουμε ένα στόχο και θα επιτεθούμε».

Αυτή ήταν μια οδηγία που είχε δώσει ο Μοκαγκάτα, έτσι ώστε αναλόγως του αποτελέσματος επί του πρωτεύοντος στόχου, να έχει ο Φαγγιόνι εφεδρεία ώστε να δράσει στη συνέχεια αναλόγως της κρίσης του.

Στη συνέχεια είπε ότι θα έδινε το σήμα του με το πρώτο φως, λίγο πριν από τις 05.30. Ο Φαγγιόνι έβγαλε ένα μικρό μπουκαλάκι κονιάκ, προσέφερε από λίγο στους συντρόφους του, οι οποίοι προέβησαν σιωπηλά σε προπόσεις, και στη συνέχεια το άφησε άδειο να βυθιστεί στο νερό. Οι άνδρες άρχισαν να κατευθύνονται στους στόχους τους.

Επάνω στο York, ο Υποπλοίαρχος Ρόμπιν Μπάκλεϊ, έκανε ένα διάλειμμα στο μονότονο πέρα δώθε για τον έλεγχο της ασφάλειας και της ετοιμότητας του πλοίου. Με χαμηλή φωνή ζήτησε αναφορά από το δίκτυο επικοινωνίας και του απάντησαν τα μέλη των πυροβόλων που βρίσκονταν σε ετοιμότητα, οι άνδρες στο λεβητοστάσιο που ανέβαζαν ατμό, ενώ οι μάγειροι ετοίμαζαν λουκάνικα για πρωινό.

Σε λίγο θα άρχιζε η καθημερινή δραστηριότητα και κίνηση επάνω στο πλοίο. Ο Μπάκλεϊ βγήκε στη γέφυρα και το βλέμμα του περιπλανήθηκε στο καταδρομικό Coventry, 300 γυάρδες πιο πέρα, που ετοιμαζόταν να ξεκολλήσει από το πλευρό του «Περικλής», από το οποίο τις τελευταίες 4 ώρες ανεφοδιαζόταν με πετρέλαιο. Πάνω από το θόρυβο των εξαεριστήρων άκουσε ένα μακρινό θόρυβο κινητήρα σκάφους, που δυνάμωνε.

Δεν του έκανε όμως ιδιαίτερη εντύπωση. Προφανώς τα υδροπλάνα που ζέσταιναν τους κινητήρες τους για τις συνηθισμένες πρωινές περιπολίες τους.

Αλλη μια ήσυχη βραδιά είχε περάσει και σε λίγα λεπτά το φως θα του επέτρεπε να βλέπει καθαρά γύρω του, αντί να προσπαθεί να μαντέψει με την ακοή του. Ο θόρυβος δυνάμωνε. Εριξε μια ματιά στο ρολόι του. Η ώρα ήταν 05.15.

Ο Καμπρίνι με τον Ταντέσκι είχαν πλησιάσει το στόχο τους με την ελάχιστη δυνατή ταχύτητα, ώστε να μην ακουστούν.

Συνέχισαν να πλησιάζουν μέχρι που να διακρίνουν καθαρά το στόχο τους και σταμάτησαν περί τα 300 μέτρα για να περιμένουν το πρώτο φως, όπως είχαν διαταχθεί. Μετά από 15 λεπτά περίπου, ο Καμπρίνι αποφάσισε να επιτεθούν, αφού αν καθυστερούσαν άλλο ίσως να εντοπίζονταν από τους Βρετανούς.

Προχώρησαν με τα σκάφη τους παράλληλα και με πλήρη ταχύτητα, στα 80 μέτρα περίπου από το πλοίο κατέστρεψαν τα πηδάλιά τους, έβγαλαν την ασφάλεια κι έπεσαν στο νερό.

Δευτερόλεπτα αργότερα και πριν προλάβουν να ανέβουν στους πλωτήρες τους, μια διπλή τρομακτική έκρηξη συντάραξε όλο το πλοίο και λίγο αργότερα μια υποβρύχια έκρηξη, προήλθε προφανώς από τα έγκατα του York.

Το καταδρομικό πήρε απότομα κλίση προς τη δεξιά πλευρά του. «Αεροπορική επιδρομή» ακούστηκε μια κραυγή από το πλοίο.

Τα επόμενα δευτερόλεπτα επικράτησε πανδαιμόνιο: οι σειρήνες του συναγερμού ούρλιαζαν, οι ναύτες έτρεχαν να λάβουν θέσεις μάχης, αντιαεροπορικά βλήματα άρχισαν να σχίζουν τον ουρανό, πολυβόλα έριχναν ένα καταιγισμό πυρών μέσα στα σύννεφα και διαταγές ακούγονταν παντού.

Με το άκουσμα των εκρήξεων στο York, ξεκίνησαν και οι υπόλοιποι Ιταλοί τις επιθέσεις τους.

Καθώς ο Μπαρμπέρι κατευθυνόταν με το σκάφος του προς το «Περικλής», ο Φαγγιόνι αντιλήφθηκε ότι το σκάφος του κόλλησε κι έστειλε στη θέση του τον Μπεκάτι που είχε κρατήσει δίπλα του.

Τώρα, λίγα μέτρα πιο πέρα από το καταδρομικό, μια έκρηξη από το E-boat του Μπεκάτι, τράνταξε το «Περικλής», ανοίγοντάς του μια μεγάλη τρύπα στην πρύμνη, από την οποία άρχισε να διαρρέει πετρέλαιο, ενώ γλώσσες φωτιάς ξεπηδούσαν από παντού.

Στο μεταξύ, ο Μπαρμπέρι έριξε το σκάφος του επάνω σε ένα μικρότερο πετρελαιοφόρο, το οποίο άρχισε να βυθίζεται γρήγορα.

`Επειτα από λίγο, μια τρίτη έκρηξη προστέθηκε στο δαντονικό τοπίο του λιμανιού της Σούδας, καθώς το φορτηγό πλοίο του Ντε Βίτο πήρε κλίση με την πρύμνη του σηκωμένη στη θάλασσα κι άρχισε να βυθίζεται.

Ο Φαγγιόνι έβλεπε εκστασιασμένος τις εκρήξεις, περίμενε για λίγο και αποφάσισε να επιτεθεί και αυτός στο York, το οποίο δεν έδειχνε να βυθίζεται γρήγορα. Πριν όμως αναπτύξει ταχύτητα, έριξε μια ματιά με τα κυάλια του και τότε διέκρινε ένα άλλο πλοίο που κινούνταν.

Ηταν το καταδρομικό Coventry που απομακρυνόταν από το χτυπημένο «Περικλής» επιχειρώντας να βγει από το λιμάνι. Κατευθύνθηκε τότε με ταχύτητα κατά πάνω του κι αφού κατέστρεψε το πηδάλιο του σκάφους του, έπεσε στη θάλασσα.

Τελικά όμως το E-boat αστόχησε για μερικά μέτρα μόνο από την πρύμνη του Coventry, που είχε σταθεί τυχερό.

Τις επόμενες ώρες, οι Βρετανοί εντόπισαν μέσα στο νερό τους 6 Ιταλούς και τους συνέλλαβαν, έχοντας την εντύπωση ότι επρόκειτο για πιλότους που είχαν εγκαταλείψει τα αεροπλάνα τους.

Ο Φαγγιόνι έμεινε στο νερό για 20 λεπτά μέχρι που εντοπίστηκε από 4 άνδρες, οι οποίοι τον μάζεψαν στη λέμβο τους και του πρόσφεραν τσιγάρο, τσάι και ουίσκι.

Ο Καμπρίνι, που είχε απαλλαγεί από τη σκισμένη ελαστική στολή του, ανασύρθηκε από το νερό έπειτα από μια ώρα, τουρτουρίζοντας από το κρύο.

Ο Τεντέσκι ανακαλύφθηκε και συνελήφθη έπειτα από 2 ώρες, όπως ο Μπεκάτι και ο Μπαρμπέρι.

Ο Ντε Βίτο κατόρθωσε να βγει σε μια νησίδα μέσα στο λιμάνι όπου συνελήφθη από Ελληνες στρατιώτες.

Ο Φαγγιόνι, που συνελήφθη πρώτος, αποβιβάστηκε στην αποβάθρα, συνοδευόμενος από Πεζοναύτες οι οποίοι τον προστάτεψαν από μερικούς εξαγριωμένους Ελληνες ναυτεργάτες και τον οδήγησαν στο Λιμεναρχείο.

Περί τις 10.00 μεταφέρθηκε στην άλλη ακτή με μια λέμβο και του δόθηκε η ευκαιρία να δει την εικόνα που επικρατούσε στο λιμάνι.

Το York, βυθισμένο μέχρι το ύψος της πρύμνης, ρυμουλκούνταν από άλλα πλοία, το «Περικλής» έχανε πετρέλαιο και είχε πάρει κλίση που έδειχνε ότι θα βυθιζόταν, ενώ από το βυθισμένο πετρελαιοφόρο είχε γεμίσει όλο το λιμάνι πετρέλαιο και ένα υδροπλάνο πετούσε από επάνω.

Ο Φαγγιόνι οδηγήθηκε μπροστά σε ένα E-boat (πιθανότατα το δικό του) που είχε μείνει ανέπαφο και, ερωτώμενος, απάντησε ότι ήταν επικίνδυνο και ότι δεν θα έπρεπε να πλησιάσει κανείς κοντά.

Αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις για τον τρόπο λειτουργίας του πυροδοτικού του μηχανισμού και, παρά τις απειλές, δήλωσε ότι δεν γνώριζε να το εξουδετερώσει.

Οι Ιταλοί φυλακίστηκαν στο Παλαιόκαστρο, στην ανατολική ακτή του λιμένα, για να περάσουν την περίοδο της αιχμαλωσίας τους.

Ωστόσο διατηρούσαν υψηλό ηθικό αφού είχαν πετύχει στην αποστολή τους, την πρώτη επιτυχία του Δέκατου Ελαφρού Στολίσκου.

Στις 27 Μαρτίου, ο Φαγγιόνι ζήτησε άδεια να γράψει στην οικογένειά του και στην επιστολή του περιέγραφε σε προκαθορισμένο κώδικα τα της επιχείρησης, για τα οποία έλαβε γνώση η μονάδα του, μέσα στον Ιούνιο.

Ο Aντιπλοίαρχος Μοκαγκάτα διάβασε με υπερηφάνεια τα κατορθώματα των ανδρών του και ενημέρωσε σχετικά το πολεμικό ημερολόγιο που κρατούσε.

Στο τέλος της αναφοράς του έγραψε: «Θα μπορούσε κανείς να πάει πραγματικά στο τέρμα του κόσμου με άνδρες σαν αυτούς».

Μετά την απελευθέρωσή τους και τη λήξη του πολέμου, οι 6 Ιταλοί που επιτέθηκαν στη Σούδα τιμήθηκαν με χρυσά παράσημα για την ηρωική τους δράση.

Ενα καταδρομικό 10.000 τόνων και τρία εμπορικά πλοία συνολικού εκτοπίσματος 32.000 τόνων είχαν βυθιστεί ή αχρηστευτεί οριστικά.

Το York είχε χτυπηθεί καίρια σχεδόν στη μέση, στο χώρισμα μεταξύ του οπίσθιου λεβητοστασίου και του πρόσθιου μηχανοστασίου, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν σχεδόν αμέσως με νερό, αφήνοντας το καταδρομικό χωρίς ισχύ.

Μέσα σε λίγα λεπτά, το York βυθιζόταν με την πρύμνη, απειλώντας να καθήσει στον πυθμένα του λιμανιού.

Το βάθος στο σημείο που βρισκόταν έφτανε τα 140 πόδια.

Η δυσάρεστη αυτή προοπτική αποφεύχθηκε χάρη σ’ ένα ελληνικό ρυμουλκό και το αντιτορπιλικό Hasty που έσπευσαν και πλεύρισαν το πληγωμένο καταδρομικό. Ο κυβερνήτης του York διέταξε το πλήρωμα να απορρίψει την άγκυρα και ζήτησε από τα δύο πλοία να το σπρώξουν προς τα ρηχά.

Οταν η πρύμνη του York κάθησε στα ρηχά, η εικόνα που παρουσίαζε ήταν αξιοθρήνητη.

Το κατάστρωμα της πρύμνης βρισκόταν κάτω από τη στάθμη του νερού, όλα τα διαμερίσματα είχαν πλημμυρίσει και το πλευρό του είχε μια τεράστια τρύπα που σήμαινε ότι το καταδρομικό ήταν ξοφλημένο.

Μετά την πτώση της Κρήτης, το Μάιο του 1941, οι Γερμανοί βρήκαν το York να έχει μισοανελκυστεί και χρέωσαν την αχρήστευσή του στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς της Luftwaffe που είχαν προηγηθεί.

Ωστόσο, οι ζημιές που είχε το πλοίο στο κατάστρωμά του, φανέρωναν ότι αυτές προέρχονταν από εκρηκτικά γεμίσματα που έβαλαν οι Βρετανοί όταν εγκατέλειπαν τη Σούδα.

Παρά τα έγγραφα που βρέθηκαν επάνω στο πλοίο, τα οποία φανέρωναν ότι είχε δεχθεί επίθεση στις 26 Μαρτίου, οι Βρετανοί θέλοντας να αποκρύψουν τις απώλειες που είχαν υποστεί από τον Ιταλικό Στόλο καταχώρισαν την απώλεια του York, ως ωφειλόμενη στη δράση της Luftwaffe.

https://www.pronews.gr/istoria/souda-1941-i-agnosti-epidromi-ton-italon-ypovryxion-katadromeon-2/

ΓΕΥΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ «ΣΤΡΑΒΩΝΑ» ΜΕ ΠΡΕΣΒΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Από

anixneuseis

March 17, 2026

Απο τον “Στράβωνα” έγιναν γνωστά τα εξής:

“Τα μέλη και φίλοι του ΣΤΡΑΒΩΝΑ παρέθεσαν την Πέμπτη 12 Μαρτίου γεύμα στον
εξοχώτατο Πρέσβυ της Κυπριακής Δημοκρατίας κο Σταύρο Αυγουστίδη.
Η ιστορική συγκυρία είχε συνεργήσει ώστε προσκεκλημένος μας να είναι
εκπρόσωπος κράτους-μέλους της Ε.Ε. που ευρίσκεται πολύ κοντά στην ζώνη των
εχθροπραξιών μεταξύ ΗΠΑ/Ισραήλ και Ιράν, το γεωγραφικώς ανατολικότερο στην
Μεσόγειο και στην Εγγύς Ανατολή.
Συνεχάρημεν στο πρόσωπο του κου Πρέσβυ την κυβέρνηση της Λευκωσίας για την
σώφρονα και προβλεπτική πολιτική που επιδιώκει να ασκεί εν μέσω της γενικής
αναστατώσεως στην δυτική Ασία, την Ευρώπη και την Οικουμένη. Δηλώσαμε την
επιδοκιμασία μας στις άοκνες προσπάθειες για επανάληψη των διακοινοτικών
συνομιλιών, παρά αστοχίες από πλευράς απεσταλμένων των Η.Ε., και ευχηθήκαμε
το ενδιαφέρον του Γ.Γ. να παραμείνει ζωηρό και μετά την αποχώρηση του κ.
Guterres.
Χαιρετίσαμε την άμεση αποστολή μονάδων του Στόλου και της Πολεμικής
Αεροπορίας στην Κύπρο, κίνηση που έγινε ερέθισμα εκδήλωσης αλληλεγγύης στην
Κυπριακή Δημοκρατία με την ανάπτυξη μονάδων του πολεμικού ναυτικού κρατών μελών της Ε.Ε. στα μεταξύ Κύπρου και Λεβάντε νερά.
Ο κ. Πρέσβυς εξήγησε το συγκεκριμένο modus operandi της Λευκωσίας υπό το φως
της αμηχανίας και αδυναμίας περί του πρακτέου εκ μέρους του Η.Β. στο ζήτημα των
βάσεων στο έδαφος της Μεγαλονήσου, σε συνέχεια της προσβολής από ιρανικά
UAVs.
Συζητήσαμε το θέμα της διμερούς αμυντικής συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου, υπό το
φως της παρατεινόμενης κατοχής του βορείου τμήματος της Κ.Δ. από την Τουρκία,
στο πλαίσιο αλλά και επέκεινα της τρέχουσας παγκόσμιας κρίσεως.
Αναφορά έγινε στην ενεργειακή συνεργασία, και στην συνακόλουθη ανάγκη να
διευθετηθούν έναντι πάντων οι εκκρεμότητες που παρεμβάλλονται.
Οι συνδαιτυμόνες εξέφρασαν την ανησυχία τους, μην οι χώρες μας αλλά και η Ε.Ε.
γενικώς, συρθούν στον πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη και ευχήθηκαν την
αποκλιμάκωση, ως του καλύτερου
τρόπου να προστατευθούν τα συμφέροντα, πολιτικά και οικονομικά, της Ευρώπης,
των χ-μ του ΝΑΤΟ, αλλά και της παγκόσμιας κοινότητας.
Τέλος, τόσο ο κ. Πρέσβυς όσο και ο ΣΤΡΑΒΩΝ τοποθετήσαμε την ειδική σχέση των
δύο αδελφών Δημοκρατιών, ως πυλώνων ασφάλειας και σταθερότητας στην
Ανατολική Μεσόγειο, στο πνεύμα της συνεργασίας με τους Ευρωπαίους και τους
μεσογειακούς εταίρους μας”.

Η ομάδα Τραμπ ασκεί πίεση στα μέσα ενημέρωσης: «Πείτε την ιστορία του πολέμου όπως τη βλέπουμε εμείς»

Από

anixneuseis

March 17, 2026

Του David Bauder
Ενημερώθηκε στις 12:57 μ.μ. GMT+2, 17 Μαρτίου 2026

Με διαλέξεις, επιπλήξεις και ευθείες απειλές, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και οι συνεργάτες του κλιμακώνουν την πίεση προς τους δημοσιογράφους ώστε να καλύπτουν τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή με τον τρόπο που επιθυμεί η κυβέρνηση.

Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος έχει ξεσπάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για δημοσιεύματα που δεν του αρέσουν και έχει επιτεθεί λεκτικά σε δημοσιογράφο μέσα στο Air Force One. Ο ανώτατος ρυθμιστής των μέσων ενημέρωσης της κυβέρνησης προειδοποίησε ότι οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί κινδυνεύουν να χάσουν τις άδειές τους εάν δεν αποφεύγουν τις «ψευδείς ειδήσεις». Ο Τραμπ και ο υπουργός Άμυνάς του, Πιτ Χέγκσεθ, έχουν αμφισβητήσει τον πατριωτισμό ειδησεογραφικών οργανισμών εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο καλύπτουν τα γεγονότα.

Ο Τραμπ έχει παραπονεθεί για την πολεμική κάλυψη τόσο με συγκεκριμένο όσο και με γενικό τρόπο. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποστήριξε ότι τα ειδησεογραφικά ρεπορτάζ υπερέβαλαν σχετικά με τις ζημιές σε αεροσκάφη που δέχθηκαν ιρανική επίθεση σε αεροδρόμιο της Σαουδικής Αραβίας. Επιτέθηκε στα «Διεφθαρμένα Μέσα Ενημέρωσης» επειδή, όπως είπε, έπεσαν θύματα ψευδών αναφορών που είχαν δημιουργηθεί από το Ιράν με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, και δήλωσε ότι τα μέσα «μισούν να μεταδίδουν» πόσο καλά έχει αποδώσει ο αμερικανικός στρατός.

Όλες οι προεδρικές κυβερνήσεις συγκρούονται με τον Τύπο· αυτό είναι το φυσικό επακόλουθο του ρόλου των δημοσιογράφων ως θεσμικών ελεγκτών σε μια δημοκρατική κοινωνία. Όμως τα περιστατικά των τελευταίων ημερών φανερώνουν μια εχθρότητα απέναντι στην ίδια την ιδέα του να τίθενται ερωτήσεις — με τρόπο που, όπως λένε ορισμένοι, αγγίζει τα όρια της ίδιας της Πρώτης Τροπολογίας του Συντάγματος.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μιλά σε δημοσιογράφους μέσα στο Air Force One, την Κυριακή 15 Μαρτίου 2026, καθ’ οδόν από το Γουέστ Παλμ Μπιτς της Φλόριντα προς την Joint Base Andrews στο Μέριλαντ. (AP Photo/Mark Schiefelbein)

Έντονη αντιπαράθεση μέσα στο Air Force One

Συνομιλώντας με δημοσιογράφους μέσα στο Air Force One, ενώ επέστρεφε αργά την Κυριακή στον Λευκό Οίκο από τη Φλόριντα, ο πρόεδρος αντέδρασε σε ερώτηση της Mariam Khan του ABC News σχετικά με μήνυμα συγκέντρωσης χρημάτων που χρησιμοποιούσε φωτογραφία τραβηγμένη στην τελετή αξιοπρεπούς υποδοχής των σορών Αμερικανών στρατιωτικών την περασμένη εβδομάδα.

Η Khan εργαζόταν ως pool reporter στο αεροσκάφος, όμως όταν είπε στον Τραμπ ότι ανήκει στο ABC, εκείνος απάντησε:
«Νομίζω ότι ίσως είναι ο πιο διεφθαρμένος ειδησεογραφικός οργανισμός στον πλανήτη. Νομίζω ότι είναι απαίσιοι.»

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Επικοινωνιών (FCC), Μπρένταν Καρ, επικαλέστηκε μήνυμα του Τραμπ στο Truth Social σχετικά με τα αεροσκάφη που επλήγησαν στη Σαουδική Αραβία, προειδοποιώντας τα μέσα ενημέρωσης να είναι προσεκτικά με όσα μεταδίδουν.

«Οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί που διακινούν απάτες και διαστρεβλώσεις ειδήσεων — γνωστές και ως fake news — έχουν τώρα την ευκαιρία να αλλάξουν πορεία πριν τεθεί θέμα ανανέωσης των αδειών τους», έγραψε ο Carr στο X το Σαββατοκύριακο. «Ο νόμος είναι σαφής. Οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί οφείλουν να λειτουργούν προς το δημόσιο συμφέρον, και θα χάσουν την άδειά τους αν δεν το κάνουν.»

Δεκαετίες δικαστικών αποφάσεων έχουν γενικά ταχθεί υπέρ του Τύπου απέναντι σε κυβερνητικές προσπάθειες ρύθμισης του περιεχομένου που παράγει. Ωστόσο, ο Carr υποστήριξε ότι οι αλλαγές είναι προς το συμφέρον των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης, επειδή πάρα πολλοί άνθρωποι δεν τα εμπιστεύονται.

Η δυνατότητά του, πάντως, να επιβάλει αλλαγές είναι περιορισμένη.

Η FCC δεν ρυθμίζει δίκτυα όπως τα CBS, NBC και ABC — αν και έχει την εξουσία να απορρίψει την ανανέωση των αδειών επιμέρους τοπικών συνεργαζόμενων σταθμών αυτών των δικτύων όταν αυτές λήγουν. Τα καλωδιακά ειδησεογραφικά δίκτυα CNN, Fox News Channel και MS NOW δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα της FCC. Το μήνυμα του Τραμπ που αναδημοσίευσε ο Carr ανέφερε συγκεκριμένα μόνο τους The New York Times και The Wall Street Journal, και η FCC δεν έχει καμία αρμοδιότητα επί των εφημερίδων.

Η τιμωρία ενός τοπικού τηλεοπτικού συνεργαζόμενου σταθμού για πολεμική κάλυψη την οποία ο Carr θεωρεί προβληματική είναι πολύ πιθανό να προσκρούει στον νόμο, επισήμανε σε συνέντευξή του τη Δευτέρα ο δικηγόρος της Πρώτης Τροπολογίας, Φλόιντ Άμπραμς.

«Τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα βρίσκονται πάντοτε σε έναν κίνδυνο διαφορετικό από εκείνον των εφημερίδων. Όμως, στον πυρήνα τους, προστατεύονται από την Πρώτη Τροπολογία», είπε ο Abrams, «και αυτές οι δηλώσεις του προέδρου της FCC μού φαίνεται ότι απειλούν ευθέως τα συμφέροντα και τις αρχές της Πρώτης Τροπολογίας.»

Ο Abrams είπε ότι θα υποστήριζε πως η δυναμική πολεμική δημοσιογραφία είναι ακριβώς το είδος της εργασίας που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και που οι τηλεοπτικοί σταθμοί οφείλουν να επιτελούν ώστε να δικαιολογούν τις άδειές τους.

Ο εκφοβισμός ίσως είναι το κίνητρο του Carr. Και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα μόνο να εξαναγκαστεί ένα μέσο ενημέρωσης να μετριάσει τη γραμμή του, δήλωσε η Μπάρμπαρα Σταρ, πρώην ανταποκρίτρια του CNN στο Πεντάγωνο.
«Ο κίνδυνος είναι το κλίμα που δημιουργούν», είπε. «Θα αρχίσουν οι άνθρωποι να φοβούνται να μιλήσουν σε δημοσιογράφους; Κάποιοι ναι, και αυτό είναι σοβαρό ζήτημα.»

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Επικοινωνιών (FCC), Μπρένταν Καρ, καταθέτει ενώπιον της Υποεπιτροπής Επικοινωνιών και Τεχνολογίας της Επιτροπής Ενέργειας και Εμπορίου της Βουλής, σε ακρόαση εποπτείας της FCC στο Καπιτώλιο στην Ουάσιγκτον, στις 14 Ιανουαρίου 2026. (AP Photo/Jose Luis Magana, File)

Τι είδους ρεπορτάζ αναμένεται από «πατριωτικά» μέσα ενημέρωσης;

Ο Τραμπ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ήταν ενθουσιασμένος βλέποντας τον Carr να εξετάζει τις άδειες των «εξαιρετικά διεφθαρμένων και εξαιρετικά αντιπατριωτικών “ειδησεογραφικών” οργανισμών». Οι προσπάθειές τους υποστηρίχθηκαν τη Δευτέρα και από τους παρουσιαστές της επιδραστικής πρωινής εκπομπής «Fox & Friends» στο Fox News Channel.

«Ο πρόεδρος είπε ότι αρκετά πια με αυτή την κάλυψη από άλλα δίκτυα που δεν σας λένε την αλήθεια, που είναι τόσο αρνητικά για όσα συμβαίνουν», δήλωσε η Ainsley Earhardt του Fox, χωρίς να κατονομάσει τα μέσα στα οποία αναφερόταν. «Αυτή είναι μια μάχη υπέρ της Αμερικής και κάθε δίκτυο πρέπει να συνταχθεί με αυτό.»

Ο Χέγκσεθ, στην πιο πρόσφατη ενημέρωση του Πενταγώνου για τον πόλεμο, επιτέθηκε συγκεκριμένα στο CNN. Επί των ημερών του, τα περισσότερα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης έχουν απομακρυνθεί από τους σταθερούς χώρους τους στην αίθουσα Τύπου του Πενταγώνου, επειδή δεν δέχθηκαν τους νέους κανόνες που, όπως είπε, περιόριζαν την εργασία τους. Σε ορισμένους δημοσιογράφους από τα αποκλεισμένα μέσα επιτρέπεται να επιστρέφουν για ενημερώσεις, αν και ο Χέγκσεθ σπανίως δέχεται τις ερωτήσεις τους. Χωρίς να δοθεί εξήγηση, οι φωτορεπόρτερ έχουν επίσης αποκλειστεί από τις ενημερώσεις.

Ο Χέγκσεθ δήλωσε ότι ρεπορτάζ του CNN, σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση ήταν απροετοίμαστη για ιρανικές επιθέσεις στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου, ήταν γελοίο. Μάλιστα, πρότεινε και δικές του εναλλακτικές εκδοχές τίτλων που, όπως είπε, θα έπρεπε να προβάλλει μια «πατριωτική δημοσιογραφία» στις οθόνες.

«Όσο πιο σύντομα αναλάβει αυτό το δίκτυο ο Ντέιβιντ Έλισον, τόσο το καλύτερο», είπε ο Χέγκσεθ, αναφερόμενος στον επικεφαλής της Paramount Global, της οποίας η εταιρεία αναμένεται να αναλάβει την ιδιοκτησία του CNN. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι αυτό θα οδηγήσει σε πιο φιλική προς τον Τραμπ κάλυψη.

Ο διευθύνων σύμβουλος του CNN, Μαρκ Τόμσον, δήλωσε ότι το δίκτυο στηρίζει πλήρως τη δουλειά του.
«Οι πολιτικοί έχουν προφανές κίνητρο να ισχυρίζονται ότι η δημοσιογραφία που θέτει ερωτήματα για τις αποφάσεις τους είναι ψευδής», είπε. «Στο CNN, το μόνο μας ενδιαφέρον είναι να λέμε την αλήθεια στο κοινό μας στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο, και καμία ποσότητα πολιτικών προσβολών και απειλών δεν πρόκειται να το αλλάξει αυτό.»

Η Starr, πλέον συνταξιούχος από το ρεπορτάζ του Πενταγώνου, δήλωσε ότι βλέπει τους δημοσιογράφους να συνεχίζουν σταθερά να αποκαλύπτουν ειδήσεις, παρά την περιορισμένη πρόσβαση και την εχθρότητα απέναντι στο έργο τους υπό τη σημερινή κυβέρνηση.

«Αυτό ίσχυε πάντα», είπε. «Το επίπεδο του εκφοβισμού έχει σίγουρα αυξηθεί και, ως απάντηση σε αυτό, η προσήλωση στην Πρώτη Τροπολογία και στην ποιοτική δημοσιογραφία έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο.»

David Bauder
Ο Bauder είναι ο εθνικός συντάκτης μέσων ενημέρωσης του AP και καλύπτει τη διασταύρωση ειδήσεων, πολιτικής και ψυχαγωγίας. Έχει έδρα τη Νέα Υόρκη.

Ο Τραμπ επιμένει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να σπάσουν τον ιρανικό έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ χωρίς τη βοήθεια συμμάχων

Από

anixneuseis

March 17, 2026

Επιμέλεια από τους BRIDGET BROWN, LORIAN BELANGER, BRIAN P. D. HANNON, MENELAOS HADJICOSTIS, MICHAEL WARREN, LUENA RODRIGUEZ-FEO VILEIRA και DREW CALLISTER
Ενημερώθηκε στις 7:57 μ.μ. GMT+2, 17 Μαρτίου 2026 (AP)

Κύριες εξελίξεις που παρακολουθούμε:

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ξέσπασε την Τρίτη σε ανάρτησή του γράφοντας: «ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ» για να σπάσουμε τον ιρανικό έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ. Καθώς ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος με το Ιράν μαίνεται, αναλυτές λένε ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τα πλοία να διέρχονται από τα στενά, όπου είναι ευάλωτα σε επιθέσεις από ιρανικούς αντιπλοϊκούς πυραύλους, drones ή νάρκες. Οι συνέπειες γίνονται ήδη αισθητές με την άνοδο των τιμών των καυσίμων, καθώς εντείνονται οι ανησυχίες για μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση.

Ο διευθυντής του Εθνικού Αντιτρομοκρατικού Κέντρου των ΗΠΑ, Τζο Κεντ, ανακοίνωσε την παραίτησή του, λέγοντας ότι «δεν μπορεί με καθαρή συνείδηση» να στηρίξει τον πόλεμο της κυβέρνησης Τραμπ κατά του Ιράν. Ο Κεντ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι το Ιράν «δεν αποτελούσε άμεση απειλή για τη χώρα μας και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του». Βετεράνος των ειδικών δυνάμεων με δεσμούς με ακροδεξιούς εξτρεμιστές, ο Κεντ θεωρούνταν από τους πιο πιστούς ανθρώπους που θα μπορούσε να έχει ο Τραμπ στην κορυφαία κυβερνητική θέση για την αντιτρομοκρατία.

Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ δήλωσε την Τρίτη ότι ο ισραηλινός στρατός σκότωσε τον κορυφαίο Ιρανό αξιωματούχο ασφαλείας Αλί Λαριτζανί σε νυχτερινό πλήγμα. Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε επίσης ότι σκότωσε τον Γκολάμ Ρεζά Σολεϊμανί, επικεφαλής της πλήρως εθελοντικής δύναμης Μπασίτζ των Φρουρών της Επανάστασης.

Αραβικά κράτη του Κόλπου δέχθηκαν εκ νέου την Τρίτη πυραυλικά πλήγματα και επιθέσεις με drones από το Ιράν, το οποίο στοχοποιεί περιφερειακές πετρελαϊκές υποδομές και έχει ορκιστεί ότι δεν θα χαλαρώσει τον στραγγαλιστικό έλεγχό του πάνω στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ. Το Ισραήλ εξαπέλυσε επίσης νέες επιδρομές στο Ιράν και στον Λίβανο.

Παρακολουθείτε έκτακτη ειδησεογραφική κάλυψη να εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο.
Το δίκτυο δημοσιογράφων του AP εργάζεται όλο το εικοσιτετράωρο και από σχεδόν 100 χώρες για να συγκεντρώνει στοιχεία, να επαληθεύει πληροφορίες και να στέλνει ενημερώσεις στους συντάκτες που συνθέτουν το live blog που παρακολουθείτε.

Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος έχει παραπονεθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για δημοσιεύματα που δεν του αρέσουν και επιτέθηκε λεκτικά σε δημοσιογράφο μέσα στο Air Force One.

Αυτή την εβδομάδα, ο κορυφαίος ρυθμιστής των μέσων ενημέρωσης της κυβέρνησης Τραμπ δήλωσε ότι οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς κινδυνεύουν να χάσουν τις άδειές τους εάν δεν αποφεύγουν τις «ψευδείς ειδήσεις». Ο Τραμπ και ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ έχουν αμφισβητήσει τον πατριωτισμό ορισμένων ειδησεογραφικών οργανισμών.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στους προέδρους και τον Τύπο δεν είναι κάτι ασυνήθιστο, όμως η ομάδα του Τραμπ έχει δείξει εχθρότητα απέναντι στην ίδια την ιδέα του να δέχεται ερωτήσεις.

Οι δορυφορικές εικόνες αρχίζουν να αποκαλύπτουν τις ζημιές που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν

Από

anixneuseis

March 17, 2026

download — Αυτή η δορυφορική εικόνα που ελήφθη από έναν δορυφόρο γεωλογικής έρευνας των ΗΠΑ, Landsat, δείχνει μια πυρκαγιά λίγες ημέρες μετά από μια ύποπτη ιρανική επίθεση που στόχευε το λιμάνι στη Σαλάλα του Ομάν, Δευτέρα 16 2026.

Του Jon Gambrell
Ενημερώθηκε στις 6:25 μ.μ. GMT+2, 17 Μαρτίου 2026

ΝΤΟΥΜΠΑΪ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (AP) — Δορυφορικές εικόνες αρχίζουν να δίνονται στη δημοσιότητα, προσφέροντας μια πρώτη εικόνα του αποτυπώματος του πολέμου με το Ιράν, με πλοία να φλέγονται σε ιρανικό λιμάνι και κατεστραμμένα κτίρια σε αμερικανική βάση.

Μέχρι στιγμής, οι πληροφορίες σχετικά με τις ζημιές που προκαλούνται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή παραμένουν περιορισμένες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κλειστές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου.

Οι εικόνες προέρχονται από την Planet Labs PBC, μια εταιρεία με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, την οποία χρησιμοποιούν μέσα ενημέρωσης, μεταξύ αυτών και το Associated Press. Η Planet Labs έχει επιβάλει καθυστέρηση δύο εβδομάδων προτού το υλικό της δοθεί στη δημοσιότητα, επικαλούμενη ανησυχίες ότι οι εικόνες της θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από «εχθρικούς δρώντες».

Εικόνες υψηλής ανάλυσης έχουν επίσης δημοσιευθεί από ανταγωνίστριες εταιρείες. Άλλοι πάροχοι, όπως η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ (U.S. Geological Survey), δημοσιεύουν επίσης εικόνες χαμηλότερης ανάλυσης, οι οποίες ωστόσο έχουν αποδειχθεί χρήσιμες.

Αυτή η δορυφορική εικόνα, που ελήφθη από δορυφόρο Landsat της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, δείχνει πυρκαγιά λίγες ημέρες μετά από ύποπτη ιρανική επίθεση με στόχο το λιμάνι στη Σαλάλα του Ομάν, τη Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026. (U.S. Geological Survey via AP)

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πλήττουν ένα ευρύ φάσμα στόχων, συμπεριλαμβανομένων ηγετικών προσώπων, στρατιωτικών βάσεων, θέσεων πυραύλων και αντιαεροπορικής άμυνας, καθώς και θέσεων των παραστρατιωτικών Φρουρών της Επανάστασης και της εθελοντικής τους δύναμης, των Μπασίτζ. Το Ιράν έχει απαντήσει με επιθέσεις drones και πυραύλων με στόχο το Ισραήλ και γειτονικά αραβικά κράτη του Κόλπου.

Σχετικές ιστορίες

Η εικόνα του Ντουμπάι ως ασφαλούς, αφορολόγητου καταφυγίου κλονίζεται από εκρήξεις λόγω ιρανικών αεροπορικών επιδρομών.

Το πετρέλαιο έχτισε τον Περσικό Κόλπο. Το αφαλατωμένο νερό τον κρατά ζωντανό. Ο πόλεμος θα μπορούσε να απειλήσει και τα δύο.

Η Τεχεράνη ισχυρίζεται ότι οι ΗΠΑ την έπληξαν από τα ΗΑΕ, καθώς ο πόλεμος με το Ιράν εισέρχεται στην τρίτη του εβδομάδα.

Ακολουθεί μια ματιά σε όσα είναι ορατά σε μια επιλογή από εικόνες της Planet Labs, καθώς και άλλων πηγών.

Αυτή η δορυφορική εικόνα της Planet Labs PBC δείχνει πυρκαγιές να καίνε πάνω σε πλοίο μετά από αμερικανική στρατιωτική επίθεση σε λιμάνι στο Μπαντάρ Αμπάς του Ιράν, στις 2 Μαρτίου 2026. (Planet Labs PBC via AP)

Πλοία που καίγονται στο Μπαντάρ Αμπάς, Ιράν

Μερικές από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες της Planet Labs μέχρι στιγμής προέρχονται από το Μπαντάρ Αμπάς, όπου βρίσκεται ένα μεγάλο ιρανικό στρατιωτικό λιμάνι δίπλα στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, τα οποία συνδέουν τον Περσικό Κόλπο με την Αραβική Θάλασσα.

Εικόνες που ελήφθησαν στις 2 Μαρτίου δείχνουν πλοία να φλέγονται στο λιμάνι. Η Κεντρική Διοίκηση του αμερικανικού στρατού (CENTCOM) στοχοποιεί τα ναυτικά μέσα του Ιράν και δηλώνει ότι μέχρι στιγμής στον πόλεμο έχει βυθίσει ή προκαλέσει ζημιές σε περισσότερα από 100 ιρανικά σκάφη.

Σημαντικό πλήγμα στο αρχηγείο του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν

Το νησιωτικό βασίλειο του Μπαχρέιν, όπου βρίσκεται η έδρα του 5ου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, έχει δεχθεί ισχυρά ιρανικά πυρά με στόχο τόσο στρατιωτικές βάσεις όσο και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Εικόνα της Planet Labs, που ελήφθη την 1η Μαρτίου, δείχνει ένα μεγάλο κτίριο στη βάση κατεστραμμένο, καθώς και δύο ραντόμους — γεωδαιτικούς θόλους που καλύπτουν κεραίες ραντάρ — πιθανότατα από ιρανικά πυραυλικά πλήγματα και επιθέσεις με drones.

Το Ναυτικό των ΗΠΑ δεν έχει δώσει μέχρι στιγμής σαφή απολογισμό των ζημιών που υπέστη η βάση, όμως το Ιράν έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι την έχει πλήξει. Βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο έχουν επίσης δείξει εισερχόμενα πυρά να στοχεύουν τη βάση. Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου τον Ιούνιο, το Ιράν επιτέθηκε και κατέστρεψε παρόμοιο ραντόμο στην αεροπορική βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ, ο οποίος χρησιμοποιούνταν για ασφαλείς επικοινωνίες.

Αυτή η δορυφορική εικόνα της Planet Labs PBC δείχνει γαλλική ναυτική βάση με την ονομασία Camp de la Paix στο Αμπού Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στις 18 Φεβρουαρίου 2026. (Planet Labs PBC via AP)

Αυτή η δορυφορική εικόνα της Planet Labs PBC δείχνει ζημιές στη γαλλική ναυτική βάση Camp de la Paix στο Αμπού Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στις 3 Μαρτίου 2026. (Planet Labs PBC via AP)

Πλήγμα σε γαλλική ναυτική βάση στο Αμπού Ντάμπι

Στο Αμπού Ντάμπι, την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, διακρίνονται ζημιές στη γαλλική ναυτική βάση Camp de la Paix. Δορυφορικές εικόνες της 3ης Μαρτίου δείχνουν ζημιές σε δύο μεγάλα κτίρια που μοιάζουν με υπόστεγα εντός της εγκατάστασης. Η βάση βρίσκεται κοντά στο λιμάνι Ζαγέντ, στο Αμπού Ντάμπι, και σε μικρή απόσταση από την Πολιτιστική Συνοικία της πόλης, όπου βρίσκονται το Louvre Abu Dhabi και άλλα μεγάλα μουσεία, είτε ήδη ανοιχτά είτε ακόμη υπό κατασκευή.

Αυτή η δορυφορική εικόνα, που ελήφθη από δορυφόρο Landsat της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, δείχνει πυρκαγιά μετά από ιρανική επίθεση με drone με στόχο το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι, στο Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026. (U.S. Geological Survey via AP)

Ορατές πυρκαγιές

Οι δορυφόροι Landsat της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ έχουν επίσης αποδειχθεί καθοριστικοί στον εντοπισμό μεγάλων πυρκαγιών. Εικόνες Landsat που ελήφθησαν τη Δευτέρα έδειξαν φωτιά στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι, μετά από ιρανικό πλήγμα με drone που έβαλε φωτιά σε βυτιοφόρο καυσίμων στο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο του κόσμου για διεθνή ταξίδια, προκαλώντας ένα νέφος από πυκνό, τοξικό μαύρο καπνό.

Μία ακόμη πυρκαγιά καταγράφηκε επίσης τη Δευτέρα στο νότιο λιμάνι του Ομάν στη Σαλάλα, το οποίο είχε δεχθεί επίθεση από ύποπτα ιρανικά drones στις 11 Μαρτίου, αν και η Τεχεράνη έχει αρνηθεί ότι τα εξαπέλυσε στο πλαίσιο της εκστρατείας της κατά των αραβικών κρατών του Κόλπου. Η φωτιά φαίνεται πως έκαιγε έκτοτε συνεχώς.

Jon Gambrell

Ο Gambrell είναι διευθυντής ειδήσεων για τον Κόλπο και το Ιράν στο Associated Press. Έχει καλύψει δημοσιογραφικά όλες τις χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, το Ιράν και άλλες περιοχές του κόσμου από τότε που εντάχθηκε στο AP το 2006.

Εκστρατευτική Δύναμη Πεζοναυτών των ΗΠΑ κατευθύνεται προς ΙΡΑΝ και οι στρατηγικές επιλογές μετατοπίζονται.

Από

anixneuseis

March 17, 2026

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Καθώς η σύγκρουση με το Ιράν εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα της, μια πραγματικότητα γίνεται αλάνθαστα σαφής. Tα κράτη που φέρουν το μεγαλύτερο βάρος δεν είναι αυτά που οδηγούν τον πόλεμο, αλλά αυτά που βρίσκονται παγιδευμένα στη στρατηγική γεωγραφία του.

Τα μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ομάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) βρίσκονται στην πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης που δεν είναι της επιλογής τους, αλλά απειλεί άμεσα την ασφάλεια, την ευημερία και τη μακροπρόθεσμη στρατηγική τους πορεία.

Από ναυτική και γεωπολιτική άποψη, αυτό ήταν πάντα αναπόφευκτο.

Ο Κόλπος, Κέντρο Βάρους στις Σύγχρονες Συγκρούσεις

Ο σύγχρονος πόλεμος δεν ορίζεται πλέον αποκλειστικά από την εδαφική κατάκτηση. Ορίζεται από τον έλεγχο κρίσιμων συστημάτων, ενεργειακών ροών, θαλάσσιων σημείων συμφόρησης/ελέγχου και οικονομικών υποδομών.

Πουθενά αυτό δεν είναι πιο εμφανές από ό,τι στο Στενό του Ορμούζ, μέσω του οποίου διέρχεται καθημερινά ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εφοδιασμού με πετρέλαιο.

Στοχοποιώντας τον Κόλπο, το Ιράν δεν ανταποδίδει απλώς, εφαρμόζει ένα συνεκτικό στρατηγικό δόγμα.

Η λογική είναι απλή, ασκήστε πίεση εκεί που πονάει περισσότερο σε παγκόσμιο επίπεδο, όχι μόνο στρατιωτικά.

Τα κράτη του Κόλπου αντιπροσωπεύουν το σημείο τομής τριών κρίσιμων στοιχείων:

Αμερικανική στρατιωτική παρουσία

Παγκόσμιος ενεργειακός εφοδιασμός

Αναδυόμενη οικονομική διαφοροποίηση

Αυτό τους καθιστά όχι μόνο παράπλευρες απώλειες, αλλά και στρατηγικούς στόχους.

Ο ασύμμετρος πόλεμος συναντά τον οικονομικό πόλεμο. Η εκστρατεία του Ιράν υπογραμμίζει την εξέλιξη της θαλάσσιας σύγκρουσης.

Αντί να επιδιώκει συμβατική ναυτική υπεροχή, η Τεχεράνη έχει βασιστεί σε ασύμμετρες δυνατότητες με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ναυτικές νάρκες, πυραυλικές επιθέσεις και κυβερνοδιαταραχές.

Αυτά τα εργαλεία δεν έχουν σχεδιαστεί για να κερδίζουν αποφασιστικά μάχες.

Έχουν σχεδιαστεί για να διαβρώνουν τη σταθερότητα, να αυξάνουν την αβεβαιότητα και να επιβάλλουν οικονομικό κόστος.

Η σχεδόν παράλυση της ναυτιλίας στο Στενό του Ορμούζ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τα ασφάλιστρα αυξάνονται, η ναυτιλία επιβραδύνεται και οι παγκόσμιες αγορές αντιδρούν άμεσα.

Αυτή δεν είναι μια τακτική νίκη. Είναι στρατηγικός καταναγκασμός.

Το νησί Kharg και η αλλαγή στη στρατηγική των ΗΠΑ

Με μια Εκστρατευτική Δύναμη Πεζοναυτών των ΗΠΑ να κινείται τώρα στην περιοχή, οι στρατηγικές επιλογές στον πόλεμο με το Ιράν αρχίζουν να αλλάζουν. Δεν μιλάμε πλέον μόνο για αεροπορικές επιδρομές ή ναυτικές συνοδείες. Μπαίνουμε σε μια φάση όπου οι περιορισμένες χερσαίες επιλογές, με αιφνιδιασμό, στοχευμένες και καταδρομικές επιχειρήσεις επιστρέφουν στο τραπέζι. Και αυτό μας φέρνει σε μια κρίσιμη τοποθεσία, το νησί Kharg. Αυτός δεν είναι απλώς ένας ακόμη στόχος.

Το νησί Kharg χειρίζεται έως και το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, καθιστώντας το την οικονομική καρδιά του ενεργειακού συστήματος της χώρας. Τώρα, να τι είναι σημαντικό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη επιδείξει κάτι πολύ σκόπιμο. Έπληξαν στρατιωτικούς στόχους στο νησί, αλλά απέφυγαν να καταστρέψουν την ίδια την υποδομή του Νησιού. Αυτό μας λέει ότι δεν πρόκειται για καταστροφή. Πρόκειται για μόχλευση.

Επειδή αν καταστρέφανε το νησί Kharg, θα αφαιρούσαν την ικανότητα του Ιράν να εξάγει πετρέλαιο, αλλά ταυτόχρονα θα προκαλούσαν ένα παγκόσμιο ενεργειακό σοκ. Αν το ελέγχουν ή το απειλούν, αποκτούν κάτι πολύ πιο ισχυρό. Ελέγχουν τη ροή. Και αυτό αλλάζει ολόκληρη την εξίσωση στην κρίση του Στενού του Ορμούζ.

Αυτή τη στιγμή, το Ιράν επιχειρεί ασύμμετρες τακτικές με νάρκες, drones, ταχύπλοα σκάφη, για να διαταράξει τη ναυτιλία. Αλλά αν οι ΗΠΑ μπορούν να ασκήσουν πίεση στο νησί Kharg, αυτό θα ανατρέψει τη δυναμική.

Αντί να αντιδρά στις διαταραχές στο στενό, η Ουάσιγκτον αποκτά τη δυνατότητα να ασκεί οικονομική πίεση στην πηγή, αποτρέποντας παράλληλα την κατάρρευση των παγκόσμιων αγορών πετρελαίου. Αυτή είναι η βασική διάκριση. Δεν πρόκειται για διακοπή της ενέργειας. Πρόκειται για τη διαχείρισή του.

Και γι’ αυτό έχει σημασία η άφιξη μιας Εκστρατευτικής Δύναμης Πεζοναυτών.

Αυτές οι μονάδες, συνήθως περίπου 2.500 πεζοναύτες, έχουν σχεδιαστεί για ταχείες, στοχευμένες επιχειρήσεις, όπως η κατάληψη και η κατοχή κρίσιμων υποδομών ή η έναρξη επιδρομών μικρής διάρκειας.

Με άλλα λόγια, είναι κατασκευασμένα ακριβώς για αυτό το είδος αποστολής.

Έτσι, το στρατηγικό ερώτημα τώρα δεν είναι πλέον μόνο το πώς θα ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ.

Είναι το κατά πόσον ο έλεγχος ενός μόνο νησιού, του Kharg, θα μπορούσε να γίνει ο μοχλός που θα αναδιαμορφώσει ολόκληρη τη σύγκρουση.

Το στρατηγικό δίλημμα του Κόλπου

Για τα κράτη του Κόλπου, η κατάσταση παρουσιάζει ένα οξύ στρατηγικό παράδοξο.

Βασίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για εγγυήσεις ασφαλείας, ωστόσο η βαθύτερη εμπλοκή τους σε επιχειρήσεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ κινδυνεύει να τους καταστήσει πρωταρχικούς στόχους.

Επιδιώκουν σταθερότητα για να διατηρήσουν φιλόδοξες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ωστόσο η γεωγραφία τους τις εκθέτει σε συστημικές αναταραχές.

Η μέχρι στιγμής αντίδρασή τους είναι μετρημένη, αμυντική και διπλωματικά συγκρατημένη χωρίς να αποτελεί αδυναμία. Είναι στρατηγική αναγκαιότητα.

Η αποφυγή της άμεσης αντιπαράθεσης, με παράλληλη ενίσχυση του αμυντικού συντονισμού, αντικατοπτρίζει μια σαφή κατανόηση, καθώς η κλιμάκωση θα είχε ένα αβάσταχτο κόστος.

Πιέσεις στην εταιρική σχέση ΗΠΑ-Χωρών του Κόλπου

Η τρέχουσα κρίση δοκιμάζει επίσης την ανθεκτικότητα της σχέσης ΗΠΑ-Χωρών του Κόλπου.

Ενώ η Ουάσιγκτον έχει αυξήσει τις στρατιωτικές αναπτύξεις και έχει παράσχει κρίσιμη αμυντική υποστήριξη, οι αντιλήψεις έχουν σημασία.

Εάν οι εταίροι του Κόλπου καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η ασφάλειά τους είναι δευτερεύουσας σημασίας σε σχέση με άλλες προτεραιότητες, ιδίως σε σχέση με το Ισραήλ, θα ακολουθήσει στρατηγική αναπροσαρμογή.

Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει διαφοροποίηση των συμμαχιών, μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία και επανεκτίμηση των μακροπρόθεσμων οικονομικών δεσμεύσεων.

Τέτοιες αλλαγές θα έχουν βαθιές επιπτώσεις στην περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων.

Η ψευδαίσθηση των στόχων του επεκτατικού πολέμου

Στον πυρήνα του προβλήματος βρίσκεται η έλλειψη στρατηγικής σαφήνειας.

Οι στόχοι που κυμαίνονται από την υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων έως την επιδίωξη αλλαγής καθεστώτος δεν είναι απλώς φιλόδοξοι, είναι δυνητικά ασύμβατοι.

Η ιστορία έχει δείξει ότι οι πόλεμοι με απροσδιόριστους ή διευρυνόμενους στόχους τείνουν να γίνονται παρατεταμένοι και αποσταθεροποιητικοί.

Από στρατιωτικής άποψης, οι εφικτοί στόχοι πρέπει να ευθυγραμμίζονται με βιώσιμες τελικές καταστάσεις.

Χωρίς αυτήν την ευθυγράμμιση, οι τακτικές επιτυχίες κινδυνεύουν να επισκιαστούν από στρατηγική αποτυχία.

Σταθερότητα στη θάλασσα και στρατηγικός περιορισμός

Άμεση προτεραιότητα πρέπει να είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας στον θαλάσσιο τομέα.

Αυτό απαιτεί:

Διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ
Ενίσχυση της ολοκληρωμένης αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας μεταξύ των εταίρων του Κόλπου
Ενίσχυση της ευαισθητοποίησης στον θαλάσσιο τομέα και των δυνατοτήτων αντιμετώπισης ναρκών

Εξίσου σημαντική είναι η επιδίωξη μιας διπλωματικής εξόδου.

Τα κράτη του Κόλπου βρίσκονται σε μοναδική θέση για να χρησιμεύσουν ως μεσάζοντες, γεφυρώνοντας τα κενά επικοινωνίας και διευκολύνοντας την αποκλιμάκωση. Ο ρόλος τους δεν πρέπει να υποτιμάται.

Συμπεράσματα

Ο Κόλπος σήμερα αποτελεί μια υπενθύμιση ότι στις σύγχρονες συγκρούσεις, η γεωγραφία είναι το πεπρωμένο.

Η περιοχή βρίσκεται στο σταυροδρόμι της παγκόσμιας ενέργειας, του εμπορίου και της ασφάλειας.

Η αποσταθεροποίησή του ισοδυναμεί με αποσταθεροποίηση του ίδιου του παγκόσμιου συστήματος.

Το μάθημα είναι σαφές. Η στρατιωτική ισχύς πρέπει να ασκείται με ακρίβεια, στρατηγική πειθαρχία και σαφή κατανόηση των δευτερογενών επιπτώσεων.

Επειδή σε αυτή τη σύγκρουση, ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι απλώς η κλιμάκωση. Είναι λάθος υπολογισμός.

Και ο λανθασμένος υπολογισμός, σε μια τόσο κρίσιμη περιοχή, έχει συνέπειες πολύ πέρα από το πεδίο της μάχης.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

Ποιες είναι οι «κόκκινες γραμμές» της Τουρκίας στη σύγκρουση με το Ιράν;

Από

anixneuseis

March 17, 2026

17 Μαρτίου 2026 | The National Interest

Sinan Ciddi | Senior Fellow

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διστάζει να εμπλακεί στον πόλεμο με το Ιράν, φοβούμενος ότι αυτό θα έβλαπτε τις πιθανότητες του κόμματός του στις επόμενες εκλογές.

Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, οι τουρκικές αρχές έχουν δει δύο ιρανικούς πυραύλους να εισέρχονται στον εναέριο χώρο τους, προτού τα συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ αναχαιτίσουν τους πυραύλους. Καθώς στοιχεία του ιρανικού καθεστώτος φαίνονται αποφασισμένα να συνεχίσουν να στοχοποιούν κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, η κατάσταση δημιουργεί ένα σοβαρό δίλημμα που θα μπορούσε να επηρεάσει τόσο το πολιτικό μέλλον της Τουρκίας στο εσωτερικό όσο και την αξιοπιστία της στο εξωτερικό.

Δυνάμεις του ΝΑΤΟ κατέρριψαν έναν ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο που εισήλθε στον τουρκικό εναέριο χώρο πάνω από το Γκαζιαντέπ, στα νοτιοανατολικά της χώρας, στις 9 Μαρτίου. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) είχε προηγουμένως εκτοξεύσει έναν βαλλιστικό πύραυλο προς τη νότια Τουρκία στις 4 Μαρτίου, προκαλώντας την οργή του ΝΑΤΟ.

Οι επίσημες τουρκικές αντιδράσεις στις απόπειρες πληγμάτων από το Ιράν δείχνουν ότι, ενώ η Άγκυρα δεν επιθυμεί καμία εμπλοκή στον πόλεμο, η υπομονή της απέναντι στο Ιράν εξαντλείται. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να μείνει εκτός της σύγκρουσης, προειδοποιώντας όμως το Ιράν να μην επιδείξει «επιμονή και πείσμα στο σφάλμα». Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος έχει αναλάβει τις τουρκικές προσπάθειες για την εξασφάλιση ενός τραπεζιού διαπραγμάτευσης για την Τεχεράνη, κάλεσε στις 7 Μαρτίου την Ισλαμική Δημοκρατία «να είναι προσεκτική» και να αποφύγει περαιτέρω εκτοξεύσεις προς την Τουρκία.

Ο τουρκικός στρατός διαθέτει ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων για να απαντήσει σε ιρανικές επιθέσεις, όμως οι επιλογές δράσης του εξαρτώνται από το πόσο ανεκτικό είναι το τουρκικό εκλογικό σώμα σε μια ενδεχόμενη εμπλοκή. Καθώς οι πρώτες προεδρικές εκλογές μετά τον Ερντογάν αναμένονται σε δύο χρόνια ή και λιγότερο, η βασική ανησυχία του προέδρου είναι να διασφαλίσει τη συνέχεια του πολιτικού του κινήματος. Αν η Τεχεράνη πιέσει υπερβολικά την Άγκυρα, ο Ερντογάν θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πρόκληση να αποκαταστήσει την αποτρεπτική ισχύ απέναντι στο Ιράν, αποφεύγοντας παράλληλα μια πολιτικά τοξική κλιμάκωση.

Γιατί το Ιράν στοχοποιεί την Τουρκία;

Ο στόχος και των δύο αποτυχημένων ιρανικών επιθέσεων ήταν πιθανότατα η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, μια μεγάλη στρατιωτική εγκατάσταση στη νότια Τουρκία, ακριβώς έξω από την πόλη των Αδάνων. Ως αποτέλεσμα, το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών διέταξε την απομάκρυνση όλων των μη απολύτως αναγκαίων υπαλλήλων και των οικογενειών τους από το προξενείο στα Άδανα. Σε πρώτο επίπεδο, το Ιντσιρλίκ αποτελεί έναν πολύτιμο στρατιωτικό στόχο, του οποίου μια επιτυχής προσβολή από την Ισλαμική Δημοκρατία θα προκαλούσε σοκ στις αμερικανικές και νατοϊκές δυνάμεις.

Το Ιντσιρλίκ είναι μια στρατηγικά ζωτικής σημασίας βάση για την Τουρκία και για το ΝΑΤΟ συνολικά, για πολλούς λόγους. Είναι η σημαντικότερη στρατιωτική βάση της Τουρκίας, λειτουργεί ως κόμβος επιμελητείας για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή και φιλοξενεί περίπου 1.800 Αμερικανούς στρατιώτες και πολίτες, μαζί με Τούρκους και άλλους στρατιώτες του ΝΑΤΟ. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, είναι καθοριστική για επιχειρήσεις αναγνώρισης και αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον απειλών στο Ιράκ και στη Συρία, ιδίως κατά του Ισλαμικού Κράτους. Επιπλέον, το Ιντσιρλίκ αποτελεί χώρο αποθήκευσης αμερικανικών πυρηνικών όπλων, με 20 έως 50 ατομικές βόμβες τύπου B-61. Όλοι αυτοί οι παράγοντες καθιστούν το Ιντσιρλίκ έναν ελκυστικό στόχο, τον οποίο το Ιράν θα μπορούσε να πλήξει ώστε να επιφέρει σοβαρό πλήγμα στο ηθικό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, το ιρανικό καθεστώς ενεργεί απερίσκεπτα επιμένοντας να επιχειρεί να πλήξει το Ιντσιρλίκ ή άλλα στρατιωτικά μέσα σε τουρκικό έδαφος, ακόμη κι αν στόχος του είναι να αποδυναμώσει την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ διευρύνοντας τον πόλεμο και αυξάνοντας το κόστος για τρίτα κράτη. Σε αντίθεση με τις μοναρχίες του Κόλπου, που βρίσκονται υπό βαριά ιρανική πίεση από drones και πυραύλους, η Τουρκία διαθέτει μεγάλο και αποτελεσματικό συμβατικό στρατό, καθώς και ισχυρή εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Η Άγκυρα αντλεί την αεροπορική της ισχύ τόσο από τα προηγμένα, αν και παλαιότερα, νατοϊκά αεροσκάφη της —ανάμεσά τους περισσότερα από 200 αμερικανικής κατασκευής μαχητικά F-16— όσο και από τα εγχώρια παραγόμενα οπλισμένα drones. Το ΝΑΤΟ έχει επίσης εξοργιστεί από τις ιρανικές εκτοξεύσεις προς την Τουρκία, και ένα επιτυχές πλήγμα σε τουρκικό έδαφος θα μπορούσε να ωθήσει τα μέλη της συμμαχίας να αρχίσουν να συζητούν συλλογική στρατιωτική δράση βάσει του Άρθρου 5, αντί να περιορίζονται απλώς στην ενίσχυση της άμυνας.

Ίσως το σημαντικότερο είναι ότι οι πυραυλικές επιθέσεις των Φρουρών της Επανάστασης προκαλούν χωρίς λόγο την Τουρκία, δεδομένων των προσπαθειών που κατέβαλε η κυβέρνηση της Άγκυρας για να υποστηρίξει τη θέση της Τεχεράνης και να αποτρέψει αμερικανικά πλήγματα πριν από τις 28 Φεβρουαρίου. Από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος, ο Ερντογάν εξακολουθεί να αρνείται στα αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη πρόσβαση στον τουρκικό εναέριο χώρο, μη θέλοντας καμία συμμετοχή σε επιθετικές επιχειρήσεις κατά του ιρανικού καθεστώτος. Επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους δεν θα εξαναγκάσουν την τουρκική ηγεσία να πιέσει για ειρήνη, αλλά αντίθετα θα αποξενώσουν εκείνους που στο παρελθόν είχαν ταχθεί υπέρ της Τεχεράνης.

Αυτό δείχνει ότι η εναπομείνασα κεντρική ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι απίθανο να εγκρίνει επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους σε τουρκικό έδαφος. Αντίθετα, το δόγμα της «μωσαϊκής άμυνας» των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), το οποίο επιτρέπει σε τοπικούς διοικητές να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς την έγκριση της Τεχεράνης σε περιπτώσεις αποκεφαλισμού του καθεστώτος, πιθανότατα έχει θέσει την απόφαση για εκτόξευση πυραύλων κατά της Τουρκίας στα χέρια επαρχιακών αξιωματικών.

Οι εσωτερικές ρωγμές στην αποδυναμωμένη ανώτατη διοίκηση του Ιράν ενισχύουν αυτή την εκτίμηση. Ενώ ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν ζήτησε συγγνώμη για τα πλήγματα κατά των γειτόνων του Ιράν, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαΐ δεν έδειξε καμία μεταμέλεια, λέγοντας ότι «δεν έχει νόημα να συζητάμε οτιδήποτε άλλο πέρα από την άμυνα και τη συντριπτική ανταπόδοση κατά των εχθρών».

Πιθανές εστίες ανάφλεξης για τουρκική στρατιωτική δράση

Υπάρχουν αρκετά σενάρια που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν τουρκική στρατιωτική απάντηση και κάποιο βαθμό εμπλοκής της Τουρκίας στον πόλεμο με το Ιράν.

Πρώτο είναι ένα επιτυχές πυραυλικό πλήγμα των Φρουρών της Επανάστασης σε τουρκικό έδαφος. Είτε αυτό φτάσει στον επιδιωκόμενο στόχο του —ίσως μία από τις βασικές αεροπορικές βάσεις ή σταθμούς ραντάρ της Τουρκίας— είτε αστοχήσει και πλήξει κατοικημένη περιοχή αμάχων, το υπουργικό συμβούλιο του Ερντογάν ενδέχεται κάλλιστα να εξαναγκαστεί να εντοπίσει και να πλήξει τις μονάδες ή τις εγκαταστάσεις που ευθύνονται.

Δεύτερο είναι η αυξανόμενη πίεση από συμμάχους και εταίρους της Τουρκίας να συμμετάσχει στη σύγκρουση, καθώς αυτοί δέχονται επανειλημμένες επιθέσεις από την Τεχεράνη και τους πληρεξουσίους της. Ακόμη και πέρα από τις ανησυχίες του ΝΑΤΟ, το Ιράν και ο εταίρος-πληρεξούσιός του, η λιβανική Χεζμπολάχ, έχουν επιτεθεί στους στρατηγικούς φίλους και τα συμφέροντα της Άγκυρας: το Αζερμπαϊτζάν και την Κύπρο. Υπό τον ισχυρισμό της προστασίας της τουρκοκατοικούμενης ζώνης κατοχής στη Βόρεια Κύπρο, η Τουρκία έχει ήδη αποστείλει έξι μαχητικά F-16 στο νησί, παρότι η κυπριακή κυβέρνηση δεν επιθυμεί καμία τουρκική στρατιωτική ενίσχυση. Σειρήνες αεροπορικού συναγερμού πάνω από βασικούς εταίρους και πιθανές εκκλήσεις του ΝΑΤΟ για παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης θα μπορούσαν εύκολα να οδηγήσουν σε ολισθηρή κλίση προς τουρκική εμπλοκή.

Τρίτο, και κάπως ξεχωριστό, είναι το κουρδικό ζήτημα. Διεθνή μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν φήμες για επιχειρήσεις πληροφοριών ΗΠΑ-Ισραήλ με στόχο να εξοπλίσουν και να προετοιμάσουν Ιρανούς Κούρδους αντάρτες ώστε να διεξαγάγουν εξέγερση κατά του καθεστώτος στις 3 Μαρτίου. Αυτοί οι αντάρτες, μεταξύ των οποίων και το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) —το ιρανικό σκέλος του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο η Άγκυρα απεχθάνεται— θα εξαπέλυαν έναν παρατεταμένο αγώνα για κουρδική αυτονομία κατά μήκος των νοτιοανατολικών συνόρων της Τουρκίας. Δεδομένου του ιστορικού της Άγκυρας στην αντιμετώπιση κουρδικών δυνάμεων στη Συρία, μια εξέγερση του PJAK πιθανότατα θα πυροδοτούσε τουρκικές διασυνοριακές αεροπορικές ή/και χερσαίες επιθέσεις.

Γιατί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κρατά επιφυλακτική στάση;

Η Τουρκία παρακολουθεί τον πόλεμο στο Ιράν με βαθιά ανησυχία — αλλά όχι απαραίτητα για τους λόγους που πολλοί στην Ουάσιγκτον υποθέτουν. Δημόσια, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζητεί αυτοσυγκράτηση και προειδοποιεί ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να καταπιεί ολόκληρη την περιοχή. Πίσω όμως από αυτή τη ρητορική κρύβεται μια πιο υπολογισμένη στρατηγική.

Για τον Ερντογάν, η επιβίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας εξυπηρετεί εδώ και καιρό έναν γεωπολιτικό σκοπό. Το δίκτυο πληρεξουσίων του Ιράν —από τη Χεζμπολάχ έως τη Χαμάς— διατηρεί πίεση πάνω στο Ισραήλ και κατακερματίζει την περιφερειακή ισορροπία ισχύος. Αυτός ο κατακερματισμός δημιουργεί στρατηγικό χώρο για την Τουρκία ώστε να επεκτείνει τη δική της επιρροή στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο και στην Αφρική. Όμως ο κίνδυνος να μετατραπεί η ίδια η Τουρκία σε ακούσιο πεδίο μάχης υπονομεύει τη διαμεσολαβητική της στάση και περιορίζει τους μακροπρόθεσμους ελιγμούς της Άγκυρας.

Αυτό είναι το δίλημμα που αντιμετωπίζει η Άγκυρα. Η Τουρκία θέλει ένα αποδυναμωμένο Ιράν — αλλά όχι ένα Ιράν που θα αντικατασταθεί από μια δημοκρατική, φιλοδυτική κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ισχυρό περιφερειακό ανταγωνιστή και σύμμαχο του Ισραήλ. Ένα τραυματισμένο ιρανικό καθεστώς, που εξακολουθεί όμως να μπορεί να συντηρεί αντιϊσραηλινή πίεση μέσω πληρεξουσίων, συμβάλλει στον περιορισμό της περιφερειακής κυριαρχίας του Ισραήλ, κάτι που ο Ερντογάν θεωρεί ουσιώδες για τις ίδιες τις φιλοδοξίες της Τουρκίας. Από την οπτική της Άγκυρας, η ιδανική έκβαση αυτού του πολέμου είναι παράδοξη: ένα αποδυναμωμένο Ιράν, ένα Ισραήλ που παραμένει υπό πίεση και μια Τουρκία τοποθετημένη ώστε να αναδειχθεί σε κεντρική δύναμη της περιοχής.

Πέρα από αυτό το στρατηγικό διπλό αδιέξοδο, το εγχώριο αντιπολεμικό αίσθημα πιθανότατα θα λειτουργήσει περισσότερο ως παράγοντας περιορισμού του εύρους των στρατιωτικών επιλογών που μπορεί να εξετάσει ο Ερντογάν, παρά ως στοιχείο που θα μεταβάλει τις κόκκινες γραμμές της Τουρκίας ή θα αυξήσει την ανοχή της Άγκυρας απέναντι στις απειλές από το Ιράν. Την τελευταία δεκαετία, ο Τούρκος πρόεδρος έχει δείξει επανειλημμένα την ετοιμότητά του να διατάξει στρατιωτικές επιχειρήσεις τόσο εντός της Τουρκίας όσο και στο εξωτερικό, από το Ιράκ και τη Συρία έως τη Λιβύη και τη Σομαλία.

Αν το Ιράν ξεπεράσει μια κόκκινη γραμμή εκτοξεύοντας πυραύλους σε τουρκική στρατιωτική βάση ή σε κατοικημένη περιοχή αμάχων, πολλοί Τούρκοι ενδέχεται να εγκρίνουν κάποια περιορισμένη αντίδραση. Ωστόσο, το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) έχει ήδη αρχίσει να κινητοποιεί ψηφοφόρους εναντίον του Ερντογάν και της πολιτικής του απέναντι στο Ιράν, υποστηρίζοντας ότι είναι ήδη υπερβολικά ανοικτός σε στρατιωτική δράση.

Η εγχώρια αποδοχή είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη, επειδή ο Ερντογάν προετοιμάζεται να ολοκληρώσει την προεδρία του, ανοίγοντας τον δρόμο για τις πιο κρίσιμες εκλογές που έχει δει η χώρα εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες. Από τις τελευταίες εκλογές του 2023, η κυβέρνηση Ερντογάν έχει γίνει ολοένα και πιο αντιδημοφιλής λόγω της διάβρωσης της δημοκρατίας, κυρίως εξαιτίας της σύλληψης του υποψηφίου προέδρου του CHP, Εκρέμ Ιμάμογλου, τον Μάρτιο του 2025.

Αυτό, σε συνδυασμό με το φαινομενικό σχέδιο του Ερντογάν να προωθήσει τον γιο του Μπιλάλ ως επόμενο ηγέτη του AKP και υποψήφιο για την προεδρία, έχει αποξενώσει μεγάλο μέρος της Τουρκίας πέρα από τους πιο πιστούς ψηφοφόρους του προέδρου. Αν ο Ερντογάν κρίνει αναγκαία μια στρατιωτική απάντηση σε ιρανικά πλήγματα ή σε κουρδικές εξεγέρσεις, θα δυσκολευτεί πολύ να ορίσει σαφή στόχο, να θέσει όρια και να προετοιμάσει μια στρατηγική απεμπλοκής.

Ο Sinan Ciddi είναι senior fellow για την Τουρκία στο Foundation for Defense of Democracies (FDD) στην Ουάσιγκτον, D.C.

1...320321322...3,032 Σελίδα 321 από 3,032

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Περίπου 90 πλοία διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ, ενώ το Ιράν συνεχίζει τις εξαγωγές πετρελαίου παρά τον πόλεμο

Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Ford, που έχει αναπτυχθεί στον πόλεμο με το Ιράν, θα προσεγγίσει προσωρινά λιμάνι μετά από πυρκαγιά

Το Ιράν πλήττει το Τελ Αβίβ με πυρομαχικά διασποράς ως αντίποινα για τη δολοφονία του επικεφαλής ασφαλείας

Σύνοψη

ΙΣΡΑΗΛΙΝΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ

ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΙΡΑΝΙΚΗ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

Μαραζώνει το ΕΣΥ: Μαζικές αποχωρήσεις τα τελευταία 2 χρόνια – 20.000 κενά σε οργανικές θέσεις

Πόσοι αποχώρησαν από το ΕΣΥ

Αλί Λαριτζανί: Πώς το Ισραήλ εξόντωσε τον de facto ηγέτη του Ιράν

Κρυβόταν σε διάφορα μέρη με την ελπίδα να μην εντοπιστεί

Σούδα 1941: Η άγνωστη επιδρομή των Ιταλών υποβρυχίων καταδρομέων

ΓΕΥΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ «ΣΤΡΑΒΩΝΑ» ΜΕ ΠΡΕΣΒΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η ομάδα Τραμπ ασκεί πίεση στα μέσα ενημέρωσης: «Πείτε την ιστορία του πολέμου όπως τη βλέπουμε εμείς»

Έντονη αντιπαράθεση μέσα στο Air Force One

Τι είδους ρεπορτάζ αναμένεται από «πατριωτικά» μέσα ενημέρωσης;

Ο Τραμπ επιμένει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να σπάσουν τον ιρανικό έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ χωρίς τη βοήθεια συμμάχων

Κύριες εξελίξεις που παρακολουθούμε:

Οι δορυφορικές εικόνες αρχίζουν να αποκαλύπτουν τις ζημιές που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν

Σχετικές ιστορίες

Πλοία που καίγονται στο Μπαντάρ Αμπάς, Ιράν

Σημαντικό πλήγμα στο αρχηγείο του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν

Πλήγμα σε γαλλική ναυτική βάση στο Αμπού Ντάμπι

Ορατές πυρκαγιές

Jon Gambrell

Εκστρατευτική Δύναμη Πεζοναυτών των ΗΠΑ κατευθύνεται προς ΙΡΑΝ και οι στρατηγικές επιλογές μετατοπίζονται.

Τα κράτη του Κόλπου αντιπροσωπεύουν το σημείο τομής τριών κρίσιμων στοιχείων:

Αμερικανική στρατιωτική παρουσία

Παγκόσμιος ενεργειακός εφοδιασμός

Αναδυόμενη οικονομική διαφοροποίηση

Ποιες είναι οι «κόκκινες γραμμές» της Τουρκίας στη σύγκρουση με το Ιράν;

Γιατί το Ιράν στοχοποιεί την Τουρκία;

Πιθανές εστίες ανάφλεξης για τουρκική στρατιωτική δράση

Γιατί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κρατά επιφυλακτική στάση;