Αρχική Blog Σελίδα 314

Η ΕΕ απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις ασφαλείας, έξω από το πλαίσιο του ΝΑΤΟ

0

ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Η ΕΕ, στην προσπάθεια δημιουργίας ενός περιβλήματος ασφαλείας από εξωτερικές απειλές, έχει προχωρήσει στη λήψη σοβαρών πρωτοβουλιών σχετικά με την άμυνα, οι οποίες όμως δεν κατάφεραν να επιφέρουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, δηλαδή τη στρατηγική της αυτονόμηση.

Στο πλαίσιο λοιπόν της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ), η ΕΕ έχει προβεί στην ανάπτυξη στρατιωτικών επιχειρήσεων για τη διαχείριση κρίσεων, τη σταθεροποίηση περιοχών του άμεσου ενδιαφέροντός της, αλλά και για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Ως τέτοιες επιχειρήσεις μπορούμε να αναφέρουμε την EUFOR ALTHEA στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την EUTM MALI, την EUMAM UKRAINE, την EUNAVFOR MED IRINI, την EUNAVFOR ASPIDES κλπ. Σε αυτή την κατεύθυνση, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού για την Ειρήνη (EPF), ενός χρηματοδοτικού εργαλείου για την ενίσχυση της πρόληψης των συγκρούσεων, αλλά και τη συγκρότηση Σχηματισμών Μάχης (Battle Groups), για αποστολές μικρής κλίμακας με δυνατότητα άμεσης επέμβασης εντός 5 έως 10 ημερών. Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι Σχηματισμοί δεν έχουν καταφέρει να αναπτυχθούν μέχρι σήμερα, εξαιτίας πολιτικών και οικονομικών λόγων.

Όμως, η πιο σημαντική από τις σχετικές πρωτοβουλίες ήταν η δημιουργία, το 2017, της Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας (Permanent Structured Cooperation – PESCO). Η PESCO αποτελείται από δύο σκέλη, το επιχειρησιακό και αναπτυξιακό, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των συμμετεχουσών χωρών, καθώς και την παραγωγή δυνατοτήτων (οπλικών συστημάτων) μέσω συνεργατικών προγραμμάτων.

Επιπλέον, η ΕΕ φρόντισε και για τη δημιουργία του θεσμικού πλαισίου, αλλά και για τη διάθεση πόρων με σκοπό την ενίσχυση του αποτυπώματός της στον τομέα της παραγωγής δυνατοτήτων. Έτσι, η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας (EDF), η Ευρωπαϊκή Αμυντική Στρατηγική (EDIS), το Πρόγραμμα για την Ευρωπαϊκή Αμυντική Βιομηχανία (EDIP) και φυσικά το πρόσφατο πρόγραμμα SAFE (Security Action for Europe) αποτελούν κρίσιμες παραμέτρους για την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας, με τελικό στόχο την απεξάρτηση της ΕΕ από προμήθειες μέσω τρίτων κρατών.

Όμως, παρά τις προσπάθειές της, η ΕΕ απέχει μακράν από τις προσδοκίες για δημιουργία των προϋποθέσεων που θα της παράσχουν την αναγκαία ασφάλεια χωρίς τη συνδρομή του ΝΑΤΟ.

Αναζητώντας τους λόγους αυτής της υστέρησης, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο κυριότερος εξ’ αυτών είναι η αντίληψη των κρατών – μελών ότι η άμυνά τους έναντι εξωτερικής στρατιωτικής απειλής καλύπτεται επαρκώς από το άρθρο 5 της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, περί συλλογικής άμυνας. Άλλωστε, οι παραπάνω πρωτοβουλίες λειτουργούν συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ. Αυτή η αντίληψη είχε ως αποτέλεσμα την περιορισμένη διάθεση πόρων για την ανάπτυξη των αναγκαίων υποδομών, αλλά και δυνατοτήτων. Αν η ΕΕ επιθυμεί τη συγκρότηση ενός αμιγώς ευρωπαϊκού στρατού, ο οποίος θα μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλειά της από εξωτερικές απειλές, θα πρέπει να επενδύσει τεράστια ποσά σε υποδομές, αλλά και να ενισχύσει την αμυντική της βιομηχανία για την παραγωγή κρίσιμων δυνατοτήτων, οι οποίες αφορούν την κυβερνοάμυνα, την επιτήρηση, την αεράμυνα, τη συλλογή πληροφοριών, την κινητικότητα και τη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας. Η επίτευξη των παραπάνω στόχων, πέραν των υπέρογκων δαπανών, προϋποθέτει ομοφωνία από τα κ-μ, αλλά και έναν μακρύ χρονικό ορίζοντα υλοποίησης, ο οποίος υπό την πίεση των τρεχουσών προκλήσεων αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα.

Πέραν όμως των προαναφερθέντων, οι προσπάθειες συγκρότησης ενός ευρωπαϊκού στρατού υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας προσκρούουν και στις συστημικές παθογένειες της ΕΕ, οι οποίες θα μπορούσαν να συνοψισθούν ως εξής:

1) Διαφορετικές αντιλήψεις των κ-μ αναφορικά με την προέλευση και τη φύση της απειλής, με αποτέλεσμα την αδυναμία προτεραιοποίησής τους. Για παράδειγμα, ενώ για τις μεσογειακές χώρες προέχει η σταθερότητα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής – Βορείου Αφρικής (ΜΕΝΑ), για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής η ρωσική απειλή αποτελούσε ανέκαθεν την κυριότερη πρόκληση ασφαλείας.

  1. Η απουσία ενός κεντρικού συντονιστικού οργάνου, το οποίο όχι μόνο θα είναι υπεύθυνο για τον συντονισμό όλων των δράσεων και για την κατανομή των υποχρεώσεων, αλλά θα διαθέτει και τη δύναμη επιβολής των αποφάσεων. Εδώ θα πρέπει να επισημανθούν και οι δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες, που σε πολλές περιπτώσεις ακυρώνουν όλες τις προσπάθειες ή τις καθιστούν παρωχημένες.
  2. Οι διαφωνίες αναφορικά με τις δαπάνες του συνολικού εγχειρήματος, αλλά και την κατανομή του κόστους (burden sharing) στα κράτη – μέλη.

Αν επιχειρήσουμε να εξετάσουμε τον τρόπο διαχείρισης των συγκεκριμένων θεμάτων από το ΝΑΤΟ, θα διαπιστώσουμε ότι έχει επιτυχώς θεσμοθετηθεί η ακόλουθη διαδικασία, γνωστή ως ΝΑΤΟ Defense Planning Process (NDPP):

Κάθε τέσσερα χρόνια, με δυνατότητα ενδιάμεσης αναθεώρησης, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο (NAC) εκδίδει την Πολιτική Οδηγία (Political Guidance), όπου καθορίζεται η προέλευση, η φύση και το μέγεθος της απειλής. Η Πολιτική Οδηγία εγκρίνεται από τους Υπουργούς Άμυνας των κ-μ του ΝΑΤΟ. Στη συνέχεια, η Διοίκηση Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ (Allied Command Transformation – ACT) καθορίζει το Επίπεδο Φιλοδοξίας (Level of Ambition – LoA) της Συμμαχίας, δηλαδή τον αριθμό, τη φύση και το μέγεθος των επιχειρήσεων που πρέπει αυτή να εκτελέσει ταυτόχρονα. Με αυτά τα δεδομένα καθορίζονται οι Δυνάμεις (Forces) και οι Δυνατότητες (Εξοπλισμοί – Capabilities) που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των απειλών, υπό τη μορφή, αντίστοιχα, ποσοτικών και ποιοτικών στόχων (Quantitative and Qualitative Targets). Στη συνέχεια, το ΝΑΤΟ κατανέμει την υποχρέωση παροχής των παραπάνω στόχων στα κράτη – μέλη (Αpportionment of Requirements), σύμφωνα με κάποια κριτήρια (όπως ΑΕΠ, πληθυσμός, έκταση των ενόπλων δυνάμεων, εθνικοί στόχοι, εθνικές δυνατότητες και αδυναμίες). Τα     κ-μ, αφού προηγηθούν οι απαραίτητες διμερείς διαβουλεύσεις, επωμίζονται την υποχρέωση προετοιμασίας των στόχων που τους ανατέθηκαν, εντός του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος, ώστε αν απαιτηθεί να υπάρχει δυνατότητα ανάπτυξής τους.

Εδώ, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι παραπάνω δυνάμεις υπηρετούν τα εθνικά σχέδια, με τη διαφορά ότι έχουν την απαιτούμενη δομή και εξοπλισμό ώστε αφενός να μπορούν να υπηρετήσουν τα συμμαχικά σχέδια και αφετέρου να υπάρχει διαλειτουργικότητα με τις άλλες νατοϊκές δυνάμεις. Στην περίπτωση που ένα κ-μ διαφωνεί αναφορικά με την ανάληψη κάποιου στόχου, τα υπόλοιπα κ-μ του επιβάλουν τη συγκεκριμένη υποχρέωση στο πλαίσιο της πολυμερούς διαβούλευσης (consensus minus one).

Ταυτόχρονα, το ΝΑΤΟ προβαίνει σε αξιολόγηση των αποτελεσμάτων αυτής της διαδικασίας (Reviewing Results), προκειμένου να διαπιστώσει αδυναμίες εφαρμογής και να επέμβει διορθωτικά.

Η συγκρότηση λοιπόν ενός αμιγώς ευρωπαϊκού στρατού, υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας, που θα έχει τη δυνατότητα προάσπισης της ΕΕ χωρίς τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ, προϋποθέτει βούληση εκ μέρους των κρατών – μελών. Βούληση, η οποία θα εκφράζεται με τις τεράστιες δαπάνες, σε μία ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία για την Ευρώπη. Αλλά και με τη θεσμοθέτηση οργάνων λήψης αποφάσεων και σχεδιασμού, τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα επιβολής των αποφάσεων επί των κυβερνήσεων. Και όλα αυτά υπό την αμείλικτη πίεση του χρόνου.

Τέλος, ένα άλλο ερώτημα, το οποίο χρήζει ιδιαίτερης συζήτησης, είναι εάν το ίδιο το ΝΑΤΟ, και φυσικά οι ΗΠΑ ως ηγετικό κ-μ, επιθυμεί πραγματικά τη στρατηγική αυτονόμηση της Ευρώπης, αφού αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση του ρόλου του ως προμηθευτή ισχύος στη συγκεκριμένη περιοχή.

Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι η επιτυχία υλοποίησης του συγκεκριμένου εγχειρήματος παρουσιάζει τεράστιο βαθμό δυσκολίας, δεν είναι όμως ανέφικτη. Υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι, βιομηχανική βάση, ένοπλες δυνάμεις, αλλά και σημαντική εμπειρία, ώστε σε ένα βάθος χρόνου να πάρει σάρκα και οστά το όραμα της δημιουργίας ενός αμιγώς ευρωπαϊκού στρατού, ο οποίος θα οδηγήσει στη στρατηγική αυτονομία της ΕΕ. Επιπλέον, αυτό που μπορεί να κάμψει τις όποιες διαφωνίες είναι το δίλημμα ασφαλείας των Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με αυτό το φάσμα των απειλών.

«Είναι αφελής, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση»: «Κεραυνοί» κατά Τραμπ από πρώην διευθυντή της CIA

0
Former Secretary of Defense Leon Panetta speaks during the Democratic National Convention Thursday, Aug. 22, 2024, in Chicago. (AP Photo/J. Scott Applewhite)

Ο Λεόν Πανέτα εξαπολύει δριμεία επίθεση κατά Τραμπ: «Παγιδεύτηκε στα Στενά του Ορμούζ, ο ίδιος είναι υπεύθυνος και τώρα αντιμετωπίζει δύσκολες αποφάσεις».

Οξύτατη κριτική στον Ντόναλντ Τραμπ ασκεί ο Λεόν Πανέτα, προειδοποιώντας ότι η διαχείριση του πολέμου με το Ιράν αποκαλύπτει αδυναμία, έλλειψη στρατηγικής και επικίνδυνη «αφέλεια». Με τη σύγκρουση να κλιμακώνεται και την ενεργειακή κρίση να απειλεί την παγκόσμια οικονομία, ο πρώην επικεφαλής της CIA περιγράφει έναν πρόεδρο εγκλωβισμένο σε αδιέξοδο, χωρίς σαφή διέξοδο και με τους συμμάχους να κρατούν αποστάσεις.

Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε δίλημμα μετά από τρεις εβδομάδες πολέμου στο Ιράν και «στέλνει ένα μήνυμα αδυναμίας» στον κόσμο, δήλωσε στον Guardian ο Λεόν Πανέτα, πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ και διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA).

Ο Πανέτα, ο οποίος υπηρέτησε στις κυβερνήσεις του Μπιλ Κλίντον και του Μπαράκ Ομπάμα, υπενθύμισε ότι οι αξιωματούχοι της εθνικής ασφάλειας είχαν πάντα πλήρη επίγνωση της ικανότητας του Ιράν να προκαλέσει ενεργειακή κρίση μπλοκάροντας το Στενό του Ορμούζ. Αυτό ακριβώς το σενάριο εκτυλίσσεται τώρα, αφήνοντας τον Τραμπ χωρίς καμία στρατηγική εξόδου πέρα από ευσεβείς πόθους.

«Τείνει να είναι αφελής ως προς το πώς μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα», δήλωσε τηλεφωνικά ο 87χρονος Πανέτα, ο οποίος επέβλεψε την επιχείρηση για τον εντοπισμό και τη δολοφονία του Οσάμα Μπιν Λάντεν. «Αν το λέει και συνεχίζει να το λέει, υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι αυτό που λέει θα γίνει πραγματικότητα. Αλλά αυτό κάνουν τα παιδιά. Δεν είναι αυτό που κάνουν οι πρόεδροι».

Ο πόλεμος του Τραμπ ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου με αυτό που ήλπιζε να είναι ένα αποφασιστικό χτύπημα. Η αιφνιδιαστική επίθεση του Ισραήλ σκότωσε τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ απέκτησαν σύντομα την υπεροχή στον αέρα. Όμως, όσο περισσότερο μαίνεται η σύγκρουση, τόσο περισσότερο φαίνεται να χάνεται αυτή η πρωτοβουλία.

Δεκατρείς Αμερικανοί στρατιωτικοί και, σύμφωνα με ιρανικούς αξιωματούχους υγείας, περισσότεροι από 1.400 Ιρανοί έχουν σκοτωθεί, ενώ τον Χαμενεΐ διαδέχθηκε ο γιος του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ. Ο Τραμπ δυσκολεύεται να πείσει το αμερικανικό κοινό για τον πόλεμο, καθώς οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται, τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις πέφτουν και η εκλογική του συμμαχία δείχνει σημάδια διάσπασης. Έχει εκφράσει την οργή του για την κάλυψη των ειδήσεων και έχει στείλει αντιφατικά μηνύματα σχετικά με τους στόχους ή το πότε η «εκδρομή», όπως την αποκαλεί, θα φτάσει στο τέλος της.

«Αντικαταστήσαμε έναν γέρο, έναν ανώτατο ηγέτη που βρισκόταν κοντά στο θάνατο, σε μια εποχή που ο λαός του Ιράν ήταν πρόθυμος να βγει στους δρόμους με την ελπίδα ότι θα μπορούσε τελικά να αλλάξει τον τρόπο διακυβέρνησής του. Αντ’ αυτού, σήμερα έχουμε ένα πιο εδραιωμένο καθεστώς, έχουμε έναν νεότερο ανώτατο ηγέτη που θα παραμείνει στη θέση του για αρκετό καιρό, και ο οποίος είναι πολύ πιο σκληροπυρηνικός από τον πρώτο ανώτατο ηγέτη. Αυτό δεν εξελίχθηκε και πολύ καλά», δήλωσε ο Πανέτα.

Το καθεστώς αντέδρασε εναντίον των ΗΠΑ και του Ισραήλ κλείνοντας ουσιαστικά το στενό του Ορμούζ, προκαλώντας αναταραχή στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Το ένα πέμπτο του πετρελαίου που διακινείται παγκοσμίως διέρχεται από αυτή τη θαλάσσια οδό.

Για τον Πανέτα πρόκειται για μια κρίση που προκάλεσε ο ίδιος ο πρόεδρος

«Δεν χρειάζεται να είσαι πυρηνικός επιστήμονας για να καταλάβεις ότι αν πρόκειται να διεξάγεις πόλεμο με το Ιράν, ένα από τα μεγαλύτερα ευάλωτα σημεία είναι το στενό του Ορμούζ, και [αυτό] θα μπορούσε να προκαλέσει μια τεράστια πετρελαϊκή κρίση που θα εκτοξευόταν στα ύψη την τιμή των καυσίμων», ανέφερε.

«Σε κάθε συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στην οποία έχω συμμετάσχει και όπου συζητήσαμε για το Ιράν, το θέμα αυτό ανέκυπτε πάντα. Για κάποιο λόγο, είτε δεν θεώρησαν ότι αυτό θα μπορούσε να είναι μια συνέπεια είτε πίστευαν ότι ο πόλεμος θα τελείωνε γρήγορα και δεν θα χρειαζόταν να ανησυχούν γι’ αυτό», πρόσθεσε.

«Ό,τι και να ήταν, δεν ήταν προετοιμασμένοι για αυτό και τώρα πληρώνουν το τίμημα, διότι, αν υπήρχε μια διέξοδος εδώ για τον Τραμπ, θα ήταν να κηρύξει νίκη και ότι όλα τελείωσαν και ότι καταφέραμε να πετύχουμε όλους τους στρατιωτικούς μας στόχους. Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να κηρύξει νίκη όσο θέλει, αλλά, αν δεν πετύχει την κατάπαυση του πυρός, δεν έχει τίποτα», συνέχισε.

«Και δεν θα καταφέρει να επιτύχει κατάπαυση του πυρός όσο το Ιράν κρατά το όπλο του στενού του Ορμούζ στραμμένο στο κεφάλι του.», συμπλήρωσε.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να στείλει αμερικανικά στρατεύματα στο Ιράν, αλλά στέλνει επίσης χιλιάδες πεζοναύτες στη Μέση Ανατολή, κάτι που ενδεχομένως αποτελεί ένδειξη μιας επικείμενης επιχείρησης. Την Παρασκευή αρνήθηκε να επιβεβαιώσει μια αναφορά του ειδησεογραφικού πρακτορείου Axios ότι εξετάζει το ενδεχόμενο κατοχής ή αποκλεισμού του νησιού Χαργκ του Ιράν, προκειμένου να ασκήσει πίεση στο Ιράν να ανοίξει ξανά το στενό.

«Αντιμετωπίζει ένα πολύ δύσκολο ζήτημα, το οποίο είναι: θα προχωρήσει στην επέκταση του πολέμου προσπαθώντας να ανοίξει το στενό του Ορμούζ, ώστε να εξαλείψει αυτό το πλεονέκτημα και ίσως να καταφέρει τελικά να διαπραγματευτεί με το Ιράν; Ή απλώς θα αποχωρήσει και θα κηρύξει νίκη, αν και όλοι θα καταλάβουν ξεκάθαρα ότι απέτυχε; Βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη θέση αυτή τη στιγμή, αλλά κανείς άλλος δεν είναι υπεύθυνος για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται εκτός από τον Ντόναλντ Τραμπ.», υποστήριξε ο Πανέτα.

Δεν υπάρχει βοήθεια στον ορίζοντα. Το περασμένο Σάββατο, ο Τραμπ δημοσίευσε ότι άλλες χώρες ίσως χρειαστεί να βοηθήσουν στο να παραμείνει ανοιχτό το στενό του Ορμούζ, αλλά η αντίδραση ήταν απογοητευτική. Την Παρασκευή, ο Τραμπ χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ «χαρτοτίγρη» χωρίς τις ΗΠΑ και χλεύασε τα μέλη του ως «δειλούς». Κράτησε τους συμμάχους του, εκτός από το Ισραήλ, στο σκοτάδι σχετικά με τα πολεμικά του σχέδια για το Ιράν.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα χαθούν ζωές»

«Αν σχεδιάζεις έναν πόλεμο, δεν είναι κακή ιδέα να μιλήσεις με τους συμμάχους σου. Οι συμμαχίες είναι σημαντικές για να μπορείς να υποστηρίξεις κάθε είδους στρατιωτική επιχείρηση. Έχουμε μάθει αυτό το μάθημα από πολύ παλιά, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά αυτός [ο Τραμπ] έχει μια σκληρή στάση απέναντι στις συμμαχίες και τώρα ξαφνικά βρίσκεται σε μια θέση όπου πρέπει να στραφεί στους συμμάχους, στο ΝΑΤΟ και σε άλλους, τους οποίους σίγουρα δεν έχει φερθεί καλά κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, για να προσπαθήσει να τον βοηθήσουν να βγει από το αδιέξοδο.», σχολίασε ο Πανέτα.

Ο πρώην υπουργός Άμυνας πρόσθεσε με ένα χαμόγελο: «Τα κοτόπουλα γυρίζουν στο κοτέτσι.»

Συμβουλεύει τον Τραμπ να εγκαταλείψει τη μαγική του σκέψη και να «αντιμετωπίσει το γεγονός» ότι πρέπει να χρησιμοποιήσει το στρατό για να ανοίξει το στενό, να εξουδετερώσει τις ιρανικές άμυνες κατά μήκος της ακτής και να αναπτύξει πλοία για να συνοδεύσουν τα πετρελαιοφόρα.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα χαθούν ζωές και είναι σαφές ότι αυτό θα επεκτείνει τον πόλεμο, αλλά δεν βλέπω εναλλακτική λύση. Πρέπει να το κάνει. Έχει μιλήσει πολύ για τη δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή είναι μια δοκιμασία για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση, η οποία, διαφορετικά, όχι μόνο θα παρατείνει τον πόλεμο, αλλά θα προκαλέσει μεγάλη οικονομική ζημιά στις Ηνωμένες Πολιτείες με τις ραγδαία αυξανόμενες τιμές των καυσίμων και θα προκαλέσει αυτό που ορισμένοι έχουν χαρακτηρίσει ως πιθανή παγκόσμια ύφεση».

«Δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές. Πρέπει να κάνεις ό,τι πρέπει να κάνεις και, αν καταφέρεις να ανοίξεις το στενό, αυτό μπορεί να σου δώσει μια καλύτερη ευκαιρία να δημιουργήσεις μια βάση πάνω στην οποία θα μπορέσεις, ελπίζω, να διαπραγματευτείς κάποιο είδος εκεχειρίας. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να ακολουθήσει σε αυτό το σημείο· αλλιώς, είναι σαφές ότι θα έχει αποτύχει να βρει λύση», πρόσθεσε με ειλικρίνεια ο Πανέτα.

Ο Πανέτα, πρώην αξιωματικός της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, ήταν επικεφαλής του προσωπικού του Λευκού Οίκου κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κλίντον, στη συνέχεια διετέλεσε διευθυντής της CIA και 23ος υπουργός Άμυνας υπό τον Ομπάμα. Σήμερα είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημόσιας Πολιτικής «Πανέτα» με έδρα το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μοντερέι Μπέι. Ο γιος του, Τζίμι Πανέτα, είναι μέλος του Κογκρέσου από την Καλιφόρνια εκ μέρους των Δημοκρατικών και πρώην αξιωματικός της υπηρεσίας πληροφοριών του ναυτικού εφεδρείας.

Πανετά κατά Χέγκσεθ: Κάνει ό,τι θέλει ο Τραμπ

Δεν εντυπωσιάζεται από τις κινήσεις Πιτ Χέγκσεθ, ενός πρώην παρουσιαστή του Fox News που τώρα καταλαμβάνει το παλιό γραφείο του Πανέτα στο Πεντάγωνο. «Δεν είναι υπουργός Άμυνας. Είναι απλώς ένας εκτελεστής ό,τι θέλει ο Τραμπ να κάνει».

Ο Πανέτα καταδικάζει επίσης μια πρόσφατη σειρά βίντεο σε στυλ μιμ, που κυκλοφόρησαν από τον Λευκό Οίκο και αντιπαραθέτουν πλάνα από τον πόλεμο με ταινίες του Χόλιγουντ, βιντεοπαιχνίδια και αθλητικές σκηνές, καθώς και ένα email για τη συγκέντρωση χρημάτων που χρησιμοποίησε μια φωτογραφία του Τραμπ σε μια αξιοπρεπή τελετή μεταφοράς των λειψάνων στρατιωτών που σκοτώθηκαν στο Κουβέιτ.

Ο Πανέτα δήλωσε: «Όταν αυτός ή οι συνεργάτες του άρχισαν να δημοσιεύουν φωτογραφίες από ποδοσφαιρικούς αγώνες, να συγκεντρώνουν χρήματα χρησιμοποιώντας εικόνες των νεκρών μας που επιστρέφουν στο Ντόβερ [αεροπορική βάση] και να κάνουν τέτοιου είδους άγευστες πράξεις, ουσιαστικά στέλνει ένα μήνυμα αδυναμίας, όχι ένα μήνυμα δύναμης στον κόσμο.

«Αυτό, δυστυχώς, είναι αυτό που βλέπει ο κόσμος αυτή τη στιγμή, και καταλαβαίνω γιατί έχει προβλήματα να πείσει τους συμμάχους να ανταποκριθούν, όταν δεν είναι σίγουροι ότι ξέρει τι κάνει».

Γεννημένος κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Φράνκλιν Ρούζβελτ, ο Πανέτα δεν έχει δει ποτέ έναν αρχιστράτηγο να καταστρέφει τις νόρμες όπως κάνει ο Τραμπ. Όταν ένας πύραυλος Tomahawk χτύπησε ένα σχολείο θηλέων στο νότιο Ιράν την πρώτη ημέρα της σύγκρουσης, σκοτώνοντας τουλάχιστον 175 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία ήταν παιδιά, ο Τραμπ προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη της επίθεσης στο Ιράν, ισχυριζόμενος ότι οι δυνάμεις ασφαλείας του είναι «πολύ ανακριβείς» με τα πυρομαχικά.

«Οποιοσδήποτε άλλος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα είχε αναγνωρίσει το λάθος και θα είχε ζητήσει συγγνώμη για το συμβάν», παρατήρησε ο Πανέτα. «Αυτός δεν το κάνει. Αυτό προβάλλει μια εικόνα της Αμερικής που ταιριάζει κάπως με την άσχημη εικόνα που πολλοί άνθρωποι είχαν κάποτε για αυτή τη χώρα».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/722845/einai-afelis-vrisketai-se-poly-dyskoli-thesi-keraynoi-kata-tramp-apo-proin-dieythynti-tis-cia/

Επικίνδυνες ασκήσεις «πολεμικής ισορροπίας» από την Λευκωσία – Με την ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε οι ΗΠΑ χτύπησαν το Ιράν

0

Αμερικανικό υποβρύχιο εκτόξευσε πυραύλους Tomahawk

Σε επικίνδυνες ασκήσεις πολεμικής ισορροπίας επιδίδεται η Λευκωσίας καθώς οι ΗΠΑ δεν άργησαν να εκμεταλλευτούν την ΝΟΤΑΜ που είχε εκδώσει η Λευκωσία και χθες εκτόξευσες πυραύλους Tomahawk από υποβρύχιο που βρίσκονταν στον θαλάσσιο χώρο ανοιχτά της κατεχόμενης Καρπασίας.

Η αρχική ΝΟΤΑΜ είχε κριθεί ως μεγάλη επιτυχία από Λευκωσία και Αθήνα αλλά αυτή η ΝΟΤΑΜ είναι που πλέον θέτει την χώρα στην συμμαχία των χωρών εναντίον του Ιράν, με το τελευταίο να έχει δηλώσει ότι όποιος συμμαχεί με Ισραήλ-ΗΠΑ εναντίον τους θα γίνεται νόμιμος στόχος.

Σήμερα ο Μ.Νετανιάχου έφερε το παράδειγμα της Κύπρου για να κάνει τις ευρωπαϊκές χώρες να ενωθούν εναντίον του Ιράν αλλά ακόμα και η Βρετανία που έχει βάσεις στην Κύπρο δεν έχει τολμήσει να κάνει κάτι τέτοιο.

Δεν είναι τυχαίο ότι το α/τ αεράμυνας περιοχής HMS Dragon  ακόμα δεν έχει φτάσει στην Κύπρο ενώ ακόμα και το drone που χτύπησε την βάση στο Ακρωτήριο το Λονδίνο δεν είχε πει ότι το είχε εξαπολύσει το Ιράν.

Στην Λευκωσία νιώθουν μάλλον πιο ισχυροί για να μπουν σε περιπέτειες;

Σύμφωνα με οπτικοακουστικό υλικό που κατέγραψε αυτόπτης μάρτυρας (αλιέας) στην περιοχή της κατεχόμενης Καρπασία, τουλάχιστον δύο πύραυλοι Tomahawk εκτοξεύτηκαν από υποβρύχιο επιθετικό υποβρύχιο κλάσης «Virginia» που βρισκόταν σε κατάδυση.

 

Θυμίζουμε ότι η Ουάσιγκτον ζήτησε από τη Λευκωσία να δεσμευτεί περιοχή στα βόρεια του νησιού για στρατιωτικές επιχειρήσεις, προφανώς στο πλαίσιο της επιχείρησης «Επική Οργή» (Operation Epic Fury) κατά του Ιράν.

Οι ΗΠΑ επέλεξαν τη συνεργασία με τη νόμιμη κυβέρνηση του νησιού και όχι το κατοχικό ψευδοκράτος έλεγαν από την κυπριακή κυβέρνηση αλλά σήμερα αυτή η ΝΤΟΑΜ χρησιμοποιήθηκε.

Η δέσμευση του εναέριου χώρου από τις αμερικανικές δυνάμεις, σε πλήρη συντονισμό με το Κέντρο Ελέγχου Πτήσεων Λευκωσίας, επιβεβαιώνει ότι η Κύπρος αντιμετωπίζεται πλέον ως ένας αξιόπιστος στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ στην περιοχή αναφέρουν αλλά αυτές οι κινήσεις έχουν πολλές φορές και άλλες επιπτώσεις.

Θυμίζουμε ότι υστερα από σχετικό αίτημα των ΗΠΑ, ειδικότερα, η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε στην έκδοση της ΝΟΤΑΜ A0332/26, η οποία αφορά στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην περιοχή ευθύνης του FIR Λευκωσίας. Η ΝΟΤΑΜ εκδόθηκε στις 13 Μαρτίου και προβλέπεται να διαρκέσει έως τις 12 Απριλίου.

Η περιοχή των επιχειρήσεων οριοθετείται από μια σειρά γεωγραφικών συντεταγμένων που καλύπτουν ένα ευρύ τμήμα θαλάσσιου και εναέριου χώρου εντός του FIR Λευκωσίας.

Το πολύγωνο που σχηματίζεται εκτείνεται από τις βόρειες ακτές της Κύπρου προς τα ανοιχτά της Ανατολικής Μεσογείου, αγγίζοντας περιοχές κοντά στα όρια του FIR.

Χθες επιθετικό υποβρύχιο κλάσης «Virginia» την χρησιμοποίησε.

Τα υποβρύχια αυτά για τα οποία υπάρχει συνολική απαίτηση του αμερικανικού Ναυτικού ανέρχεται στα 66 και μέχρι σήμερα ενταχθεί σε υπηρεσία 24 υποβρύχια, εκ των οποίων τέσσερα της διαμόρφωσης Block.1 (2004-2008), έξι της διαμόρφωσης Block.2 (2008-2013), οκτώ της έκδοσης Block.3 (2014-2020) και έξι της διαμόρφωσης Block.IV (από το 2020 και μετά) αποτελούν το μακρύ χέρι του αμερικανικού Ναυτικού.

Με κόστος $ 4,3 δισεκατομμύρια το ένα αυτά τα υποβρύχια έχουν εκτόπισμα 7.900 τόνους, ενώ τα υποβρύχια της διαμόρφωσης Block.V θα έχουν εκτόπισμα 10.200 τόνους.

Το μήκους είναι 115 μέτρα (140 μέτρα θα είναι το μήκος των Block.V). Είναι πυρηνοκίνητα και επιτυγχάνουν μέγιστη ταχύτητα άνω των 25 κόμβων (46 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο οπλισμός τους αποτελείται από πυραύλους BGM-109 Tomahawk, πυραύλους UGM-84 Harpoon και τορπίλες των 533 χιλιοστών.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/epikindynes-askiseis-polemikis-isorropias-apo-tin-leykosia-me-tin-notam-pou-eksedose-oi-ipa-xtypisan-to-iran/

Αντιπρόεδρος Ιράν προς χώρες του Κόλπου: «Φορτίστε τα κινητά σας και μαζέψτε νερό – Έρχεται η σειρά σας»

0

«Πριν μας απειλήσετε με καταστροφή των υποδομών μας, προετοιμαστείτε για το δικό σας μπλακ-άουτ»

Σκληρή απάντηση στις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ περί «ισοπέδωσης» του ηλεκτρικού δικτύου του Ιράν έδωσε ο Αντιπρόεδρος της χώρας και επικεφαλής του Οργανισμού Ενέργειας, Ismail Esfahani. Με μια δήλωση που δείχνει ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη για έναν ολοκληρωτικό υβριδικό πόλεμο, ο Esfahani προειδοποίησε τους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή να προετοιμαστούν για τα χειρότερα.

«Στοκάρετε νερό και ρεύμα»

«Πριν ο Τραμπ μας απειλήσει με την καταστροφή του ηλεκτρισμού και των υποδομών μας, θα ήταν προτιμότερο οι έποικοι και τα έθνη που φιλοξενούν τους εχθρούς μας να αρχίσουν να φορτίζουν τα κινητά τους τηλέφωνα και να αποθηκεύουν νερό», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ιρανός αξιωματούχος.

Απειλή για τις μονάδες αφαλάτωσης

Η αναφορά του Esfahani στο νερό δεν είναι τυχαία. Αναλυτές εκτιμούν ότι το Ιράν στοχεύει άμεσα τις μονάδες αφαλάτωσης στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ αλλά και Ισραήλ. Αν αυτές οι υποδομές χτυπηθούν (είτε με πυραύλους είτε μέσω κυβερνοεπιθέσεων), οι χώρες αυτές θα βρεθούν αντιμέτωπες με ανθρωπιστική κρίση μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα.

Ποιος είναι ο Ismail Esfahani

Ο Esfahani δεν είναι ένας τυχαίος πολιτικός. Ως επικεφαλής του Οργανισμού Στρατηγικής Διαχείρισης Ενέργειας, είναι ο άνθρωπος που έχει σχεδιάσει την ανθεκτικότητα του ιρανικού δικτύου απέναντι στις κυρώσεις. Η δήλωσή του ερμηνεύεται ως προαναγγελία κυβερνοπολέμου (cyber-attacks) που θα μπορούσε να παραλύσει τις ψηφιακές υποδομές της Δύσης στη Μέση Ανατολή.

Θεωρείται σκληροπυρηνικός, «πνευματικό παιδί» του αποθανόντος προέδρου Ραϊσί, και η τοποθέτησή του σε αυτή τη θέση είχε προκαλέσει αντιδράσεις από τους μεταρρυθμιστές στο εσωτερικό του Ιράν.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/antiproedros-iran-pros-xores-tou-kolpou-fortiste-ta-kinita-sas-kai-mazepste-nero-erxetai-i-seira-sas/

Το Κατάρ μεταφέρει τα επιβατικά αεροπλάνα του στην Ισπανία για φύλαξη

0

Μερικά από τα αεροπλάνα της Qatar Airways στο αεροδρόμιο Teruel

Τις τελευταίες ημέρες, σχεδόν 20 αεροσκάφη της Qatar Airways έχουν μετακινηθεί στο Τερουέλ, ένα πρώην στρατιωτικό αεροδρόμιο. Περισσότερα θα φτάσουν τις επόμενες ημέρες.

Λίγο μετά τις 4:30 μ.μ. την Παρασκευή 20 Μαρτίου, ένα Airbus A350 της Qatar Airways, το οποίο είχε απογειωθεί ώρες νωρίτερα από το Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, προσγειώθηκε (άδειο) σε ένα σχεδόν ερημικό τοπίο. Όχι στον Κόλπο, όπου βρίσκεται ο κόμβος της αεροπορικής εταιρείας, αλλά στην Ιβηρική Χερσόνησο, στις πίστες προσγείωσης του Τερουέλ, του αεροδρομίου που υποδέχεται αεροσκάφη που αναχωρούν για εργασία ή για παρατεταμένη ανάπαυση.

Ήταν το πέμπτο τζετ του αερομεταφορέα με έδρα τη Ντόχα που έφτασε εκείνη την ημέρα, το δέκατο ένατο του στόλου την τελευταία εβδομάδα.

Και για έναν μόνο λόγο: για να  προφυλαχθούν από τις επιθέσεις της Τεχεράνης, δεδομένου ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν έχει γλιτώσει ούτε καν αεροσκάφη και αεροδρόμια.

Οι αφίξεις

Δεκατρία Airbus A330, τέσσερα A350, ένα A380 (το διώροφο, το μεγαλύτερο αεροσκάφος στον κόσμο) και ένα Boeing 787 της Qatar Airways βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο Τερουέλ —στα μισά της διαδρομής μεταξύ Μαδρίτης και Βαρκελώνης— σύμφωνα με την ανάλυση της Corriere σχετικά με τις κινήσεις που κατέγραψε το Flightradar24.

Σχεδόν όλα αναχώρησαν από αεροδρόμια σε όλο τον κόσμο όπου έχουν εγκλωβιστεί από την έναρξη της σύγκρουσης μετά το κλείσιμο του εναέριου χώρου πάνω από τον Κόλπο. Περισσότερα αεροσκάφη θα φτάσουν το Σάββατο 21 Μαρτίου, σύμφωνα με το ακόμη προκαταρκτικό πρόγραμμα.

Η κατάσταση των πτήσεων και των στόλων

Η Qatar Airways, μια μεγάλη αεροπορική εταιρεία μεγάλων αποστάσεων, έχει μειωθεί από περίπου 600 πτήσεις την ημέρα —πριν από τον πόλεμο— σε περίπου 100. Σύμφωνα με στοιχεία της εξειδικευμένης εταιρείας Cirium, η αεροπορική εταιρεία με έδρα τη Ντόχα διαθέτει περίπου 275 αεροσκάφη στον στόλο της.

Από αυτά, σύμφωνα με ενημερώσεις της ch-aviation, τα 197 είναι «ανενεργά», τα περισσότερα από τα οποία κρατούνται σε ομηρία στο εξωτερικό. Η Emirates, η οποία επί του παρόντος εκτελεί περίπου το ήμισυ του μέσου όρου των πτήσεων της, έχει καθηλώσει 55 από τα 281 αεροσκάφη της.

Corriere Della Sera

—

Echedoros.blog

ΥπΕξ Ρωσίας: Οι «σοβαρές συνέπειες» της αμερικανοϊσραηλινής φάρσας στο Ιράν θα αντηχούν για πολύ καιρό

0

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι οι «σοβαρές συνέπειες» των ενεργειών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν είναι ολέθριες και θα αντηχούν για πολύ καιρό.

Ο Λαβρόφ δήλωσε κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης: «Παρά όλες τις εξωτερικές όψεις της φάρσας, και νομίζω ότι πολλοί γνωρίζουν την ύπαρξή της, οι συνέπειες αυτών που κάνουν οι Αμερικανοί συνάδελφοί μας, στην προκειμένη περίπτωση σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς, είναι πολύ σοβαρές και θα έχουν απήχηση για πολύ καιρό».

Πρόσθεσε: «Μας αποκλείουν από όλες τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Μετά από αυτό, θα έχουμε μόνο τη δική μας γη. Οι Αμερικανοί θα έρθουν σε εμάς και θα πουν ότι θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας. Αλλά αν είμαστε διατεθειμένοι να υλοποιήσουμε αμοιβαία επωφελή έργα στη γη μας και να παρέχουμε στους Αμερικανούς ό,τι χρειάζονται λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντά μας, τότε πρέπει να τα λάβουν υπόψη και εκείνοι. Μέχρι στιγμής, δεν το έχουμε δει αυτό».

Διεκδίκηση ενεργειακή κυριαρχίας

Σημείωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «χαιρέτησαν και συνεχίζουν να χαιρετίζουν την περιθωριοποίηση της Ρωσίας στις ευρωπαϊκές αγορές ενέργειας», την οποία χαρακτήρισε ως «ανοιχτή διεκδίκηση ενεργειακής κυριαρχίας παγκοσμίως, σε όλες τις περιοχές».

Ο υπουργός Λαβρόφ κατέληξε λέγοντας: «Πρόκειται για μια ασυνήθιστη κατάσταση, μια επιστροφή σε μια εποχή που δεν υπήρχε πλαίσιο για τις διεθνείς σχέσεις. Δηλώθηκε ευθέως ότι τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών υπερισχύουν οποιωνδήποτε διεθνών συμφωνιών».

Στις 28 Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ άρχισαν να βομβαρδίζουν στόχους στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της Τεχεράνης, προκαλώντας ζημιές και θύματα μεταξύ των αμάχων. Το Ιράν, με τη σειρά του, εξαπέλυσε αντίποινα σε ισραηλινό έδαφος και στόχευσε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, σημειώνουν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης.

—

Echedoros.blog

Τραμπ: Επικίνδυνο σύμπτωμα πολιτικού εκφυλισμού ανίκανος να σκεφτεί πέρα από τα όρια των εμμονών του

0

Ο Τραμπ, δεν είναι προϊόν συγκεκριμένης ιδεολογίας και πολύ περισσότερο δεν είναι ο πολιτικός εκφραστής μιας συγκροτημένης στρατηγικής αντίληψης αναφορικά με το παρόν και το μέλλον του διεθνούς συστήματος, αλλά και των κρίσιμων παραμέτρων που το αφορούν…

Η αντιληπτική του ικανότητα είναι εξαιρετικά επιφανειακή και εξαντλείται στα αυτονόητα. Στην απλή καταγραφή δηλαδή των αδιεξόδων και του καθεστώτος μιας ιδιότυπης ανακύκλωσης που τα ανατροφοδοτεί, χωρίς όμως ο ίδιος να διαθέτει την πολιτική επάρκεια, την ιστορική γνώση και φυσικά το στρατηγικό υπόβαθρο που θα του επέτρεπε να καταδείξει με τρόπο δομημένο, ενιαίο, επαρκή και κυρίως συνεκτικό, το ολοκληρωμένο σύστημα των απαντήσεων που απαιτούνται. Οι επικοινωνιακές πιρουέτες στις οποίες καταφεύγει μέσα από την καθημερινή, επαναλαμβανόμενη και κατά κανόνα αλληλοαναιρούμενη και παραληρηματική φλυαρία του, δεν προκαλούν απλώς την θυμηδία των πάντων. Αυτό που πρωτίστως επιβεβαιώνουν περίτρανα, είναι την απόλυτη ακαταλληλότητά του.

Έτσι… Παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες των φανατικών υποστηρικτών του, οι οποίοι επιδιώκουν να τον παρουσιάσουν εν πολλοίς, ως πρωτομάστορα και εμπνευστή συγκροτημένων πολιτικών και μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής ατζέντας με αδιαμφισβήτητη προοπτική υπεραξία, που υποτίθεται ότι θα αναβαθμίσει και θα ενισχύσει περαιτέρω το μερίδιο της δύναμης που εκπροσωπεί, μέσα στον ανελέητο συστημικό ανταγωνισμό ισχύος, ο οποίος διαπερνά το Διεθνές Σύστημα στο σύνολό του, αυτό το οποίο επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, αποτελεί ένα δεύτερης, εξαιρετικά κακής ποιότητας υποπροϊόν της οργής, του νοσηρού εγωκεντρισμού, της καραμπινάτης αμορφωσιάς, του λαϊκισμού και της εμπάθειας.

Είναι ένας άνθρωπος, ανίκανος να σκεφτεί πέρα από τα όρια των νοσηρών εμμονών από τις οποίες διακατέχεται και ταυτόχρονα ένας αδίστακτος ηγέτης, απολύτως επιρρεπής στην κατάχρηση της θεσμικής – και όχι μόνο – ισχύος του, προκειμένου να προωθήσει πάσης φύσεως τυχοδιωκτισμούς και επικίνδυνες και ανερμάτιστες γεωπολιτικές απερισκεψίες.

Ο Τραμπ, ΔΕΝ είναι απλώς ένας ακατάλληλος ηγέτης, σε ένα πόστο ευθύνης, απολύτως και καθ’ όλα αναντίστοιχο και ασύμβατο με την ρηχότητα από την οποία διακατέχεται. Είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σύμπτωμα πολιτικού εκφυλισμού. Οι ελάχιστες επιμέρους ορθές προσεγγίσεις του, ΔΕΝ αναιρούν το εξαιρετικά επικίνδυνο ΚΑΙ για τις ΗΠΑ, αλλά ΚΑΙ για την δυτική συμμαχία στο σύνολό της, της περαιτέρω παραμονής του στο τιμόνι των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η νοσηρή βιωματική του ανάγκη να «πουλήσει» εαυτόν ως ξεχωριστό και αναντικατάστατο, είχε ως θεμελιώδη συνέπεια τον βίαιο παραγκωνισμό της στρατηγικής σκέψης και της αναγκαίας μεθοδικής τακτικής διαχείρισης και την αντικατάστασή τους από τα νοσηρά υποκατάστατα του απρόβλεπτου και του ασυνεπούς, από την εδραίωση μιας άνευ αρχών και κανόνων συναλλακτικής διπλωματίας, από την απόλυτη και προκλητική περιφρόνηση των θεσμών, από την σταθερή υπονόμευση του στρατηγικού εύρους της παραδοσιακής δυτικής συμμαχίας και από μια πρωτοφανή πολιτική και αντιληπτική ρηχότητα που διαπερνά τα πάντα.

Έτσι… Το μεγάλο asset της πολυσυζητημένης συστημικής ανασύνταξης, μετασχηματίζεται σταδιακά σε τροχοπέδη που αποδομεί σταθερά την δυτική Αρχιτεκτονική, ενώ η μανία από την οποία διακατέχεται, στην προσπάθειά του να παρουσιάσει έργο, εγκλωβίζει σταθερά τον ευρύτερο συστημικό ρόλο των ΗΠΑ, στην περιδίνηση των συνεπειών μιας τρισυπόστατης παγίδας, η οποία προοπτικά θα επιδεινώσει έτι περαιτέρω την θέση τους.

  • Η μονομερής προσκόλληση στην ανεξέλεγκτη δασμολαγνεία ως εργαλείο άσκησης διεθνούς πολιτικής…
  • Η συρρίκνωση της θεσμικής λειτουργίας και συνακόλουθα της συλλογικής σκέψης στην διαμόρφωση της επικαιροποιημένης φαρέτρας των ΗΠΑ. Και φυσικά… 
  • Η διαχειριστική τσαπατσουλιά με την καταφυγή σε ad hoc αποφάσεις και με την παντελή απουσία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού σε ότι αφορά στην διαχείριση των κρίσιμων στρατηγικών προκλήσεων διεθνώς…

Παρέχουν στον Τραμπ την επίπλαστη ψευδαίσθηση μιας κατ’ επίφασην νικηφόρου έκβασης στα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται, ενώ την ίδια στιγμή, επιδεινώνουν την πραγματική θέση των Αμερικανών και ταυτόχρονα εξασφαλίζουν στους συστημικούς στρατηγικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ, αλλά και σε άλλους ισχυρούς και λοιπούς φιλόδοξους δρώντες, την πολυτέλεια της μεθοδικής, επικαιροποιημένης, στοχευμένης και πολυδιάστατης στρατηγικής ανασύνταξης, προκειμένου να θωρακίσουν τον διεθνή και περιφερειακό τους ρόλο, στο νέο περιβάλλον που τείνει να διαμορφωθεί.

Το πυροτέχνημα M.A.G.A μέσα από το οποίο αναδείχτηκε αυτή η εν τέλει καθ’ όλα φαιδρή πολιτική παρουσία με την ρηχή πολιτική σκέψη, παρέμεινε και το ίδιο καθηλωμένο στην περιδίνηση της πολιτικής ρηχότητας, με απλοϊκές έως ανύπαρκτες στρατηγικές επεξεργασίες και με μηδενική σοβαρή επιτελική θωράκιση. Έτσι… Ως όχλος απερίσκεπτων που αναζητεί εναγωνίως θεσμική υπόσταση και ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Υπερδύναμης, ήταν θέμα χρόνου να παραδοθεί στην συνωμοσιολογία, στον τυχοδιωκτισμό, στην φτηνή δημαγωγία και στην νοσηρή πολιτική ψευδαίσθηση, που τροφοδότησε την απερίσκεπτη και αλαζονική συμπεριφορά του φλύαρου και κινούμενου στα όρια του χαβαλέ ηγέτη του, με αποτέλεσμα σήμερα να αισθάνεται και το ίδιο προδομένο από τις τυχοδιωκτικές πολιτικές τις οποίες έσπευσε να υιοθετήσει.

Η απόλυτη διάψευση των προσδοκιών (και των υποσχέσεων) του υπερφίαλου Τραμπ, σε όλα αυτά με τα οποία καταπιάστηκε, ήταν απλώς θέμα χρόνου. Το Διεθνές σύστημα δεν λειτουργεί έτσι. Δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι, ενώ θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η βίαιη αντικατάσταση θεμελιωδών και αυτονόητων κανόνων, με αυτού του τύπου τα διαχειριστικά πυροτεχνήματα, αυτό που θα επιφέρει στο τέλος ΔΕΝ θα είναι η ορθολογική διαχείριση κακοδαιμονιών που χρονίζουν, αλλά περισσότερη ανισομέρεια, ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό, πλήρη αποσταθεροποίηση των συμμαχιών, μεγαλύτερη οικονομική αβεβαιότητα και έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενων συνεπειών, που θα έχουν καταστροφικές συνέπειες Και για τις ίδιες της ΗΠΑ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, εγκλωβισμένος αμετάκλητα στον εμμονικό του μικρόκοσμο, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι οι τακτικοί κανιβαλισμοί στους οποίους καταφεύγει, θα εξαντλήσουν ταχύτατα το όποιο πολιτικό καύσιμο ενδεχομένως διαθέτουν και πάρα πολύ σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αναβαθμισμένη και επικαιροποιημένη στρατηγική απάντηση των στρατηγικών ανταγωνιστών αλλά και των πρώην συμμάχων και τότε τα πράγματα θα είναι πάρα πολύ δύσκολα για τις ΗΠΑ, αφού πλέον δεν θα διαθέτουν σοβαρές εφεδρείες ανάσχεσης του διαφαινόμενου κατήφορου.

Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω, των κύκλων που επιμένουν να στηρίζουν τα τσαλαβουτήματα του Αμερικανού προέδρου, είναι η καταφυγή σε ένα αμφιλεγόμενο όραμα μέσα από το οποίο υποτίθεται ότι προδιαγράφεται μια πιο ισορροπημένη και ελεγχόμενη ανταγωνιστική Αρχιτεκτονική, ως αποτέλεσμα μιας ευρύτατης ανασύνταξης της ισορροπίας ισχύος στο διεθνές σύστημα.

Πρόκειται για μια κατάφορα λανθασμένη προσέγγιση, η οποία στην πράξη υποτιμά δυο εξαιρετικά κρίσιμες παραμέτρους, η ύπαρξη (ή η ανυπαρξία αντίστοιχα) των οποίων, θα προσδιορίσει εν πολλοίς και την τελική έκβαση του εγχειρήματος.

Α. Τα οράματα από μόνα τους δεν αρκούν και κυρίως δεν εξελίσσονται αυτομάτως με τον τρόπο που οραματίζονται οι εκάστοτε εμπνευστές τους. Για να είναι η έκβασή τους στοχευμένη και κατά το δυνατόν ελεγχόμενη, απαιτούνται ισχυρά θεσμικά στηρίγματα και σοβαρά επιτελεία, που να μπορούν να τους διασφαλίσουν την απαραίτητη στρατηγική θωράκιση και παράλληλα να διαθέτουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν επιτυχώς μια σειρά από κρίσιμες τακτικές προκλήσεις. Προφανώς αυτοί οι μηχανισμοί, στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, έχουν περιθωριοποιηθεί πλήρως και ο ανισόρροπος ναρκισσιστικός εγωκεντρισμός του Αμερικανού προέδρου που έχει υποκαταστήσει τα πάντα, εκλαμβάνεται από το σύνολο των στρατηγικών ανταγωνιστών των ΗΠΑ, που διαθέτουν στρατηγική σκέψη και ισχυρότατους επιτελικούς μηχανισμούς, ως η μεγάλη απρόσμενη ευκαιρία που τους προσφέρει απλόχερα την δυνατότητα να προετοιμάζονται σιωπηλά αλλά πολύ σοβαρά, για την επόμενη φάση του παιγνίου.

Β. Το έδαφος πάνω στο οποίο διαδραματίζεται η εν εξελίξει συστημική γεωπολιτική σύγκρουση, ΔΕΝ είναι παρθένο. Επί αυτού του εδάφους, δρουν κορυφαίοι στρατηγικοί ανταγωνιστές αλλά και καθ’ όλα υπολογίσιμοι περιφερειακοί δρώντες, που επιμένουν να σκέφτονται και να σχεδιάζουν, που επιμένουν να ροκανίζουν στηρίγματα παρά να απολαμβάνουν την λάμψη των πυροτεχνημάτων, που επιθυμούν να καταστήσουν ετεροβαρείς και υπέρ τους, τις όποιες, περισσότερο ή λιγότερο πραγματικές, συμφωνίες κυρίων και που αναζητούν τρόπους ώστε να υποχρεώσουν τον χρόνο να λειτουργήσει υπέρ τους, όσο ο Τραμπ θα συνεχίσει να τρώει τις σάρκες των διαχρονικών στρατηγικών συμμάχων των Αμερικανών, προσβλέποντας αφελώς, στην αναγνώριση της υπεροχής και της ευρηματικότητά του.

Επίλογος…

Δυστυχώς, όλα αυτά τα φοβερά και τρομερά τα οποία επιχειρούν εναγωνίως να πιστώσουν στον Αμερικανό πρόεδρο οι ντόπιοι υποστηρικτές τους, προφανώς συνιστούν υπέροχες όσο και ευρηματικές εκθέσεις ιδεών, που όμως δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την εμφανώς παραγκωνισμένη συλλογική στρατηγική σκέψη στις ΗΠΑ.

Σε κάθε περίπτωση, η τελική έκβαση και φυσικά η ευόδωση ευρύτερων και εξαιρετικά πολυσύνθετων στρατηγικών σχεδιασμών, είναι υπόθεση πρωτίστως των εντεταλμένων διαχειριστών που λειτουργούν ή υποκαθιστούν τα κέντρα λήψης των αποφάσεων και ΟΧΙ των κάθε λογής υποστηρικτών που απλώς αναπαράγουν λογικοφανείς ευγενείς πόθους, οι οποίοι παραμένουν καθηλωμένοι στην σφαίρα του επιθυμητού…

https://www.militaire.gr/tramp-epikindyno-symptoma-politikoy-ekfylismoy-anikanos-na-skeftei-pera-apo-ta-oria-ton-emmonon-toy/

Ἀπόρρητη σύσκεψις στήν Κατεχάκη: 230.000 μετανάστες μᾶς «ἐπιστρέφει» ἡ Γερμανία

1

Ὡς πρώτη δόσις ζητεῖται ἡ «ἐπαναπροώθησις» 8.000 «προσφύγων» πού θεωροῦνται δευτερογενεῖς ροές ἀπό τήν ἐποχή πού «λιάζονταν», ἀλλά καί τήν περίοδο τῆς ΝΔ – Δέν τούς ἀντέχει ὁ γερμανικός προϋπολογισμός «Δέλεαρ» ἡ ἐπιδότησις τῆς παραμονῆς

EνΩ ἡ Ἑλλάς ἀντιμετωπίζει τό πρόβλημα τῆς καθημερινῆς εἰσόδου ἑκατοντάδων παρανόμων μεταναστῶν πού φθάνουν στίς ἀκτές μας ἀπό τό Λιβυκό Πέλαγος, ὁρατό εἶναι πλέον καί τό ἐνδεχόμενο «ἐπαναπροωθήσεως» 230.000 μεταναστῶν ἀπό τήν Συρία, τό Ἰράκ, τό Ἀφγανιστάν, ἀλλά καί τήν Ἀλβανία, οἱ ὁποῖοι πέρασαν κάποτε ἀπό τήν Ἑλλάδα καί κατέληξαν στήν Γερμανία. Ἡ τελευταία ἔχει ἀποφασίσει νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό 1,6 ἑκατομμύριο μετανάστες πού εὑρίσκονται στό ἔδαφός της, ἔχοντας διαπιστώσει ὅτι δέν τούς ἀντέχει ὁ προϋπολογισμός της.

Θεωρῶντας λοιπόν ὅτι ἡ κατάστασις ἔχει ἐξομαλυνθεῖ στήν Συρία, κινεῖ διαδικασίες γιά τήν ἐπιστροφή τους. Ὅμως δέν πρόκειται γιά ἀπ’ εὐθείας ἐπιστροφή, καθώς σέ πρώτη φάση θά προωθηθοῦν πρός τίς εὐρωπαϊκές χῶρες πρώτης εἰσόδου. Καί γιά τούς περισσοτέρους αὐτή εἶναι ἡ Ἑλλάς. Γι’ αὐτό καί τό θέμα ἐτέθη σέ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀπόρρητη σύσκεψη πού ἔγινε στό μέγαρο τῆς λεωφόρου Κατεχάκη (ὑπουργεῖο Δημοσίας Τάξεως καί ΕΥΠ) ὅπου προσῆλθαν ἀνώτατοι λειτουργοί τοῦ γερμανικοῦ κράτους.

Στήν σύσκεψη αὐτή μετεῖχαν ἀξιωματοῦχοι τοῦ γερμανικοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καί τῆς Ὑπηρεσίας Μεταναστεύσεως καί ἀπό ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἀνώτατα στελέχη τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας καί τῶν ὑπηρεσιῶν μεταναστεύσεως καί ἀσύλου. Ἐτέθη τό θέμα τῆς ἄμεσης ἐπιστροφῆς στήν Ἑλλάδα 230.000 μεταναστῶν, προερχομένων ἀπό δευτερογενεῖς ροές. Πρόκειται γιά ἄτομα συριακῆς ἤ καί ἄλλης ἐθνικότητος πού εἰσῆλθαν κατά χιλιάδες κατά τήν περίοδο τῆς διακυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ.

Ἦταν ἡ ἐποχή κατά τήν ὁποία κυβερνητικά στελέχη ὑπέθαλπαν αὐτήν τήν κατάσταση, ὑποστηρίζοντας τήν ἀνεκδιήγητη ἄποψη ὅτι «ἔρχονται στήν Ἑλλάδα καί λιάζονται» καί ἀγνοῶντας τίς ἀντιδράσεις τῶν κατοίκων ὅλων τῶν περιοχῶν τῆς χώρας πρός τίς ὁποῖες καθοδηγοῦνταν γιά ἐγκατάσταση. Ὅμως δέν τελείωσε τό πρόβλημα μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ. Ἐν συνεχείᾳ καί ἐπί Κυβερνήσεως ΝΔ μεγάλοι ἀριθμοί μεταναστῶν ἐφοδιάσθηκαν μαζικά μέ διαβατήρια προσφύγων καί προωθήθηκαν πρός ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης καί κυρίως τήν Γερμανία. Ὅλους αὐτούς θέλουν τώρα οἱ «ἑταῖροι» μας νά μᾶς τούς στείλουν πίσω.

Ὅπως μάλιστα ἀνεφέρθη κατά τήν σύσκεψη, μιά πρώτη ὁμάς 8.000 περίπου μεταναστῶν εἶναι ἕτοιμη γιά ἄμεση ἐπαναπροώθηση. Ὡς ἀντάλλαγμα γιά τήν ὑποδοχή αὐτῶν τῶν μεταναστῶν, ἡ Γερμανία προτείνει τήν ἐφαρμογή ἑνός προγράμματος ἀναλόγου τοῦ σχεδίου «Ἥλιος» πού εἶχε ἐκπονηθεῖ κατά τό παρελθόν. Τό «δέλεαρ» τῶν Γερμανῶν εἶναι ὅτι προτείνουν νά ἐπιδοτήσουν τήν διαμονή τῶν μεταναστῶν πού θά ἐπιστρέψουν σέ ξενοδοχεῖα σέ διάφορες περιοχές τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἑλληνική πλευρά διετύπωσε τίς ἀντιρρήσεις καί τόν προβληματισμό της, ἀλλά θεωρεῖται βέβαιον ὅτι μετά τήν ἐπιμονή τῶν γερμανικῶν ὑπηρεσιῶν θά ἐκδηλωθοῦν καί πολιτικές πιέσεις πρός τήν Κυβέρνηση προκειμένου νά ὑπάρξουν ὑποχωρήσεις.

estianews.gr

Η ωραία Κίμπερλι μπορεί να αποδειχθεί… μοιραία για κάποιους

0

Η Κίμπερλι Γκιλφόϊλ ήδη έχει αποστείλει τους πρώτους φακέλους στην Ουάσιγκτον και περιμένει οδηγίες για τις επόμενες κινήσεις.

Πλήρως ενημερωμένη για τις έρευνες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα είναι η πρέσβης των ΗΠΑ. Τόσο πολύ ενδιαφέρεται που πολλοί λένε ότι η ωραία Κίμπερλι θα αποδειχθεί τελικά… μοιραία για αρκετούς μεγαλοσχήμονες του λάθρα επιχειρείν.

Μάλιστα καλά πληροφορημένες πηγές ισχυρίζονται ότι η Κίμπερλι Γκιλφόϊλ ήδη έχει αποστείλει τους πρώτους φακέλους στην Ουάσιγκτον και περιμένει οδηγίες για τις επόμενες κινήσεις.

Και οι λόγοι είναι προφανείς. Εμπλέκονται ισχυρά ονόματα του επιχειρηματικού κόσμου με τις «ανάρμοστες» (κατά τις ΗΠΑ) σχέσεις με Βενεζουέλα, Ιράν και ΗΠΑ. Άρα τα επόμενα βήματα πρέπει να έχουν την επίσημη έγκριση από τα «κεντρικά».

Και μια υποσημείωση: η κυβέρνηση έχει προς το παρόν άγνοια για τις αμερικανικές διεργασίες. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει…

Κ.Π.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/722689/i-oraia-kimperli-mporei-na-apodeichthei-moiraia-gia-kapoioys/

«Ράλι» στα καύσιμα: Ποιες ευρωπαϊκές χώρες μειώνουν τους φόρους – Τα σενάρια της κυβέρνησης

0
Μάνικα αντλίας βενζίνης σε ντεπόζιτο αυτοκινήτου. (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)

Πολλές μεσογειακές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία ξεκίνησαν μειώσεις φόρων λόγω των «πολεμικών ανατιμήσεων» στα καύσιμα.

Μέτρα για την αποσυμπίεση των προϋπολογισμών νοικοκυριών και επιχειρήσεων από τις επιπτώσεις που επιφέρει στις τιμές της ενέργειας ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή λαμβάνουν η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές χώρες.

Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αναγκάζουν τις κυβέρνησεις να επιστρατεύσουν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της εκτόξευσης του ενεργειακού κόστους. Ο πρόεδρος του Eurogroup και υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης τόνισε ότι η Ευρώπη σχεδιάζει να δώσει απαντήσεις σε τρία επίπεδα: κόστος ενέργειας, επενδύσεις και ψηφιοποίηση της οικονομίας. «Πολίτες και επιχειρήσεις ανησυχούν για το ενεργειακό κόστος. Θα αντιμετωπίσουμε τις ανησυχίες τους», υπογράμμισε.

Ας δούμε τι γίνεται στην Ευρώπη και τι μέτρα ξεκίνησαν να λαμβάνουν διάφορες χώρες.

Ιταλία

Η κυβέρνηση προχώρησε στη μείωση του φόρου στα καύσιμα κατά 25 λεπτά ανά λίτρο.

Το μέτρο θα έχει διάρκεια τριών εβδομάδων, εντός της οποίας η Ρώμη ευελπιστεί ότι θα συγκρατήσει τις πληθωριστικές τάσεις.

Αυστρία

Η Βιέννη μείωσε τον φόρο κατά 5 λεπτά ανά λίτρο, ωστόσο συνόδευσε αυτή τη μικρή μείωση με επιβολή περιορισμών στα περιθώρια κέρδους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδας καυσίμων.

Έτσι, το οικονομικό επιτελείο της χώρας αναμένει μείωση έως και 10 λεπτών ανά λίτρο.

Ο φόρος στην Αυστρία ανέρχεται στα 39,7 λεπτά ανά λίτρο ντίζελ και σε 48,2 λεπτά ανά λίτρο βενζίνης.

Πορτογαλία

Η Λισαβόνα μείωσε επίσης προσωρινά τους φόρους στα καύσιμα, βενζίνη και πετρέλαιο, κατά μερικά λεπτά ανά λίτρο.

Ισπανία

Η Μαδρίτη μείωσε το ΦΠΑ στα καύσιμα από 21% στο 10%.

Επιπλέον, σχεδιάζει να αναστείλει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στους υδρογονάνθρακες, κάτι που θα οδηγήσει σε άμεση μείωση των τιμών του ντίζελ και της βενζίνης κατά 0,30 έως 0,40 ευρώ το λίτρο.

Επίσης, η κυβέρνηση θα καταργήσει φόρο 5% στην κατανάλωση ηλεκτρικού.

Κικίλιας: Προσπάθεια εξεύρεσης ευρωπαϊκών κεφαλαίων για την ανάσχεση των τιμών της ενέργειας

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών βρέθηκαν στις Βρυξέλλες, με στόχο να υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή απάντηση στο πρόβλημα» δήλωσε ο υπουργός Ναυτιλίας Β. Κικίλιας μιλώντας για τις επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία και στις τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων.

«Όταν βλέπει κανείς να αλλάζουν άρδην καθημερινά οι τιμές στο πετρέλαιο και οι τιμές στο φυσικό αέριο, αυτό έχει αντίκτυπο στην αγορά, στην καθημερινότητα, στη λαϊκή αγορά, στο σούπερ μάρκετ και στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Σε μια πολύ δύσκολη συνθήκη, που προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν, η κυβέρνηση θα κάνει το καλύτερο δυνατό και σπεύδει νωρίς να μιλήσει με τους ανθρώπους του κλάδου και να βρει μαζί τους μια λύση, ανάλογα με την έκβαση και την εξέλιξη αυτής της τραγικής κατάστασης, έτσι ώστε να μπορέσει να ανακουφίσει τους πολίτες. Εξετάζονται διάφορα μέτρα και θα παρθούν πρωτοβουλίες» ανέφερε ο υπουργός.

 

 

«Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει αύριο ή μεθαύριο και, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί και συγκρατημένοι, δεν μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις. Όπως κάναμε πέρυσι, που είχαν ανακοινωθεί από την αγορά αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων +15% και βρήκαμε τρόπο να τις ανασχέσουμε, αυτό θα προσπαθήσουμε να κάνουμε και τώρα, σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Έχουμε συνάντηση του κλάδου με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και την Προεδρία της Κυβέρνησης, προκειμένου να δούμε ποια είναι αυτά τα μέτρα τα οποία μπορούμε να πάρουμε, αν θέλετε “κλιμακωτά”, όπως εξελίσσεται η κατάσταση, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και να στηρίξουμε τους νησιώτες και τους πολίτες. Το ζητούμενο είναι να προστατευτεί η καθημερινότητα και να διασφαλιστεί η πρόσβαση στα νησιά μας», δήλωσε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Ο κ. Κικίλιας αναφέρθηκε και στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και τη στάση της Ελλάδας, διευκρινίζοντας πως: «Η ελληνική διπλωματία εκφράζεται από το υπουργείο Εξωτερικών και τον Γιώργο Γεραπετρίτη και ο οποιοσδήποτε μιλά για θέματα εξωτερικής πολιτικής, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός. Γιατί είναι τόσο ευαίσθητα και πολυσύνθετα τα θέματα αυτά, που μόνο αυτός που κάθεται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και συνεννοείται με τον πρωθυπουργό έχει πραγματική εικόνα». Όπως ανέφερε, «εμείς ανήκουμε στο ΝΑΤΟ, τη συνδρομή μας την υπερκαλύπτουμε και, προφανώς, αν θες την ειρήνη πρέπει να είσαι ισχυρός στην άμυνά σου και να είσαι έτοιμος να ανταπεξέλθεις σε όλες τις δυσκολίες, σε μια περίοδο που οι κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη».

Πιερρακάκης: Ευρωπαϊκή απάντηση σε τρία επίπεδα

Σε ανάρτηση στον απόηχο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, ο πρόεδρος του Eurogroup και υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης υπογραμμίζει ότι η Ευρώπη σχεδιάζει να δώσει απαντήσεις σε τρία επίπεδα — κόστος ενέργειας, επενδύσεις και ψηφιοποίηση της οικονομίας — για τα προβλήματα που ανησυχούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

«Μίλησα με ηγέτες της ΕΕ στο Euro Summit. Ο αντίκτυπος του πολέμου στη Μέση Ανατολή στους πολίτες και την οικονομία είναι η βασική μας προτεραιότητα. Πολίτες και επιχειρήσεις ανησυχούν για το ενεργειακό κόστος. Θα αντιμετωπίσουμε τις ανησυχίες τους.

Πρέπει να παραμείνουμε προσηλωμένοι στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ.

  • Διατηρώντας τις τιμές ενέργειας προσιτές
  • Επιταχύνοντας τη δημιουργία Ταμείου Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων
  • Αξιοποιώντας τις δυνατότητες ψηφιοποίησης των οικονομιών».

https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/722154/rali-sta-kaysima-poies-eyropaikes-chores-meionoyn-toys-foroys-ta-senaria-tis-kyvernisis/

Τετραμερής έκτακτη διάσκεψη στην Άγκυρα με αίτημα την παύση των επιθέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν!

0

Συμμετέχουν Τουρκία, Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν

Έκτακτη τετραμερής συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα με τη συμμετοχή της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου και του Πακιστάν, με βασικό αίτημα την παύση των επιθέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν!

Μάλιστα, οι συμμετέχουσες χώρες εξέφρασαν έντονη ανησυχία για τον κίνδυνο ευρύτερης αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή.

 

Παράλληλα, η Άγκυρα προωθεί την ιδέα δημιουργίας ενός νέου πλαισίου συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας μεταξύ των τεσσάρων χωρών.

Η πρωτοβουλία αυτή, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, δεν παρουσιάζεται ως στρατιωτική συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ, αλλά ως μια πλατφόρμα συνεργασίας με έμφαση στην άμυνα και την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Τουρκία φέρεται να επιδιώκει εδώ και μήνες την ενίσχυση των στρατηγικών δεσμών της με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία στον τομέα της ασφάλειας, ενώ παράλληλα επιχειρεί να εντάξει και την Αίγυπτο στο συγκεκριμένο σχήμα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/tetrameris-ektakti-diaskepsi-stin-agkyra-me-aitima-tin-paysi-ton-epitheseon-ipa-kai-israil-sto-iran/

Νετανιάχου: Ήρθε η ώρα οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών να ενωθούν μαζί μας στον πόλεμο κατά του Ιράν

0

 

Κάλεσμα στους ηγέτες χωρών να συμμετάσχουν στον πόλεμο κατά του Ιράν έκανε ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Κατά την επίσκεψή του στον τόπο πυραυλικής επίθεσης στη νότια πόλη Αράντ, ο Νετανιάχου απηύθυνε κάλεσε στους ηγέτες του κόσμου να συμμετάσχουν στην κοινή ισραηλινοαμερικανική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν, αναφερόμενος στην πρόσφατη εκτόξευση πυραύλου από την Τεχεράνη που είχε ως στόχο τη στρατιωτική βάση του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ στον Ινδικό Ωκεανό, στο Ντιέγκο Γκαρσία, το Σαββατοκύριακο.

«Εκτόξευσαν έναν διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο στο Ντιέγκο Γκαρσία… Έχουν πλέον την ικανότητα να φτάσουν βαθιά στην Ευρώπη», είπε.

«Έχουν βάλει όλους στο στόχαστρό τους. Και [εμποδίζουν] μια διεθνή θαλάσσια διαδρομή, μια ενεργειακή διαδρομή, και προσπαθούν να εκβιάσουν ολόκληρο τον κόσμο», προσθέτει, αναφερόμενος στο κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν, μιας βασικής αρτηρίας πετρελαίου. «Είναι καιρός να δούμε τους ηγέτες των υπόλοιπων χωρών να ενώνουν τις δυνάμεις τους.»

Ο Νετανιάχου αναφέρει ότι ορισμένες χώρες αρχίζουν να κινούνται προς την κατεύθυνση της συμμετοχής στην εκστρατεία, χωρίς να διευκρινίζει ποιες ή με ποια ιδιότητα, αλλά προσθέτει ότι «χρειάζονται περισσότερα».

«Τι άλλη απόδειξη χρειάζεται για να καταλάβουμε ότι πρέπει να σταματήσουμε αυτό το καθεστώς, που απειλεί ολόκληρο τον κόσμο; Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεργούν από κοινού για το καλό ολόκληρου του κόσμου. Και ήρθε η ώρα οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών να ενωθούν μαζί μας.

«Χαίρομαι που βλέπω ότι ορισμένοι αρχίζουν να κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά χρειάζονται περισσότερα. Η έκκληση του Προέδρου Τραμπ προς τη διεθνή κοινότητα να αντιμετωπίσει αυτό το τρομοκρατικό, φανατικό και μισαλλόδοξο καθεστώς – είναι έκκληση όχι μόνο για την ασφάλεια της Αμερικής και την ασφάλεια του Ισραήλ, αλλά για την ασφάλεια ολόκληρου του κόσμου. Και ήρθε η ώρα να δράσουν».

“https://www.iefimerida.gr/kosmos/kalesma-netianiahoy-pros-tin-eyropi-na-mpei-ston-polemo-kata-toy-iran”>Νετανιάχου: Ήρθε η ώρα οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών να ενωθούν μαζί μας στον πόλεμο κατά του Ιράν – iefimerida.gr</a></p>