ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΓΙΑΧΟΥΝΤΙ ΟΥΡΦΑ» ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Από

May 25, 2017

του Όμηρου Φωτιάδη

Το κείμενο γράφηκε το 2008 αλλά το ενδιαφέρον του είναι πολύ επίκαιρο.

Ο νέος γεωπολιτικός χάρτης-Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Στις 20/09/2006, στο πρόγραμμα του BBC Newsnight, παρουσιάστηκε ένας πρώην Ισραηλινός στρατιωτικός, ο οποίος δήλωσε ότι συμμετείχε, από το 2004, σε πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης Κούρδων στην πόλη Αρμπίλ (Arbil), του Βόρειου Ιράκ
Στην εκπομπή του BBC Newsnight, επίσης, αναφέρθηκε ότι η ισραηλινή εταιρία ασφάλειας Interop και δύο θυγατρικές της, οι Kudo και Colosiam, ήταν μεταξύ των εταιριών που εξόπλιζαν με συστήματα ασφαλείας το υπό κατασκευή αεροδρόμιο του Αρμπίλ.

Πληροφορίες που αναφέρονται στον Τουρκικό Τύπο, τους τελευταίους μήνες, φέρουν τον πρώην αρχηγό της Ισραηλινής MOSSAD, Ντάνι Γίατομ (Dany Yatom), να βρίσκεται σε στενή, μυστική συνεργασία με τους Κούρδους του Β. Ιράκ, για την εκπαίδευση κουρδικών δυνάμεων, σε στρατόπεδο στο Β. Ιράκ, με την κωδική ονομασία «Ζ». Ο Ντάνι Γίατομ ήταν από τους ιδρυτές της Interop και πρόεδρος της εταιρίας έως και το 2003. Κατά την περίοδο 2004-5, οι εταιρίες Interop και Kudo διευθύνονταν από έναν πρώην Ισραηλινό της αντιτρομοκρατικής ομάδας, τον Σλόμι Μίκαελς (Shlomi Michaels).

Τον Ιούλιο του 2006 το επίσημο περιοδικό των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, “Armed Forces Journal”, παρουσίασε χάρτη της Μέσης Ανατολής, με νέα προτεινόμενα σύνορα, τα οποία αλλάζουν δραματικά τον χάρτη όλης της περιοχής. Τον χάρτη συνέταξε ο απόστρατος Συνταγματάρχης της DIA, Ralph Peters, περιγράφοντας το Κουρδικό κράτος να περιλαμβάνει ολόκληρη τη ΝΑ και Ανατολική Τουρκία, συνορεύοντας με τη Γεωργία και την Αρμενία, όπως και μεγάλα τμήματα της Συρίας και του Ιράν.

Η τουρκική αντιπολίτευση αντέδρασε άμεσα, ζητώντας την παρέμβαση του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Recep Tayyip Erdogan). Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 15/09/2006, κρίση ξέσπασε στις σχέσεις Άγκυρας και Ουάσινγκτον, όταν στη διάρκεια σεμιναρίου του ΝΑΤΟ στη Ρώμη, Αμερικανός Συνταγματάρχης παρουσίασε τον χάρτη του Ralph Peters, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των Τούρκων αξιωματικών από την αίθουσα. Η Τουρκία ζήτησε εξηγήσεις από τις ΗΠΑ, οι οποίες δήλωσαν ότι: «… κατανοούν τις τουρκικές ανησυχίες, όμως εξετάζουν κάθε σενάριο στο πλαίσιο ακαδημαϊκών εργασιών».

Σφοδρές αντιδράσεις υπήρξαν εκ μέρους της Τουρκίας και στην πρόσφατη δημοσίευση της έκθεσης με τίτλο « Κούρδοι μετά τον Σαντάμ», του Κέντρου Μελετών του Κογκρέσου των ΗΠΑ, την οποία συνοδεύει χάρτης που φέρει την Τουρκία διαμελισμένη και σκιαγραφεί το Κουρδικό κράτος. Τη σημαντική αυτή έκθεση μας παρουσίασε στην Ελλάδα ο Σάββας Καλεντερίδης.

Ο «Άπο» και η Mossad
Ο πρώην Τούρκος πρωθυπουργός, Μπουλέν Ετζεβίτ (Bülent Ecevit), λίγους μήνες πριν πεθάνει ομολόγησε ότι «ποτέ δεν κατάλαβε γιατί του παρέδωσαν πακέτο τον Οτσαλάν (Abdullah Öcalan)»! Υποστήριξε πως ξένες μυστικές υπηρεσίες είχαν αναλάβει το έργο απαγωγής του Κούρδου ηγέτη και τον παρέδωσαν στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες τον παρέλαβαν από το Ναϊρόμπι.

Δημοσιεύματα του Τουρκικού και του Διεθνούς Τύπου, με πιο πρόσφατο, πριν λίγους μήνες, την τουρκική επιθεώρηση «Αϊντιλίκ» (Aydinlik Newspaper), έγραψαν ότι η Ισραηλινή MOSSAD απήγαγε τον Α. Οτσαλάν και τον παρέδωσε στην Τουρκική ΜΙΤ . Οι Ισραηλινοί έτσι εξασφάλισαν σοβαρά ανταλλάγματα από την Τουρκία και παράλληλα προκάλεσαν τεράστιο πρόβλημα στην Τουρκία, η οποία δεν γνώριζε, ούτε είχε σχεδιάσει τι θα έκανε σε περίπτωση σύλληψης του «Άπο»!

Η «Αϊντιλίκ» υποστηρίζει ότι οι Ισραηλινοί γνώριζαν για τη μελλοντική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ και τον κυρίαρχο ρόλο που θα διαδραμάτιζαν οι Κούρδοι του Ιράκ στα σχέδια για την περιοχή. Ο Α. Οτσαλάν αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο για τα ισραηλινά σχέδια, καθώς δεν ήταν υπό τον έλεγχό τους, και προβαλλόταν ως ο μελλοντικός ηγέτης όλων των Κούρδων της περιοχής.

Τον Σεπτέμβριο του 2003 το τουρκικό εβδομαδιαίο περιοδικό “Aksyon” κάνει λόγο για μυστική συνεργασία του Κούρδου ηγέτη Μασούντ Μπαρζανί (Massoud Barzani) με τους Ισραηλινούς, από την δεκαετία του ’60!

H ΜΙΤ, η JΙΤΕΜ και οι Τουρκομάνοι του Β. Ιράκ
Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες ΜΙΤ και JITEM, από τη δεκαετία του ’70 είχαν δημιουργήσει ισχυρά δίκτυα πρακτόρων τους στο Βόρειο Ιράκ, μέσα από τον Τουρκομανικό πληθυσμό, με σκοπό την υπονόμευση της προοπτικής δημιουργίας ενιαίου κουρδικού πολιτικού φορέα και την αποδυνάμωση των προσπαθειών για αυτονομία των Κούρδων του Β. Ιράκ.

Οι Τούρκοι δημιούργησαν μια μυστική υπηρεσία (αποτελούμενη από Τουρκομάνους), μέσα στο βόρειο Ιράκ, με την επωνυμία I.T.C. Επίσης, Τουρκομάνοι εκπαιδεύτηκαν από το Τμήμα Ειδικού Πολέμου του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, πλησίον της πόλεως Αρμπίλ (Arbil), του Β. Ιράκ, στην κωμόπολη Αλτίν Κιοπρού (Altinkopru: τα αρχαία Άρβηλα), δημιουργώντας ένοπλα τμήματα οργανωμένα, υπό τη διοίκηση της αποκαλούμενης «Τουρκομενική Ομάδα Ασφαλείας», με τα διακριτικά TGD.

Οι τουρκικές υπηρεσίες, μετά την εισβολή των ΗΠΑ, χρησιμοποίησαν ως προκάλυμμα της υπονομευτικής και ανατρεπτικής μυστικής τους δράσης την Ερυθρά Ημισέληνο και διάφορες εταιρίες, κυρίως κατασκευαστικές.

Κύρια κέντρα δράσης της ΜΙΤ και της JITEM ήταν κυρίως οι περιοχές Ζάχο, Μπεντιχάν, Ντοχούκ και Νατζέφ.

Από τον Ιούνιο του 2003 Αμερικανοί της CIA σε συνεργασία με Κούρδους ξεκίνησαν την εξάρθρωση των κατασκοπευτικών και ανατρεπτικών δικτύων της Τουρκίας στο Β. Ιράκ.

Αποκορύφωμα της κοινής δράσης Κούρδων και Αμερικανών ήταν η σύλληψη, στις 4 Ιουλίου 2003, 11 ανδρών των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας, στην περιοχή της Σουλεϋμανιγιέ (Suleimaniya), οι οποίοι προετοίμαζαν τη δολοφονία του στρατιωτικού ηγέτη του ΡΚΚ, Τζεμίλ Μπαγίκ (Cemil Bayik) και του Κούρδου εκλεγμένου διοικητή της πόλης Κιρκούκ (Kirkuk), Αμπντούλ Ραχμάν Μουσταφά (Abdul Rahman Mustafa). Οι 11 Τούρκοι υπέστησαν διαπόμπευση και ταπεινωτική μεταχείριση από τους Αμερικανούς, οι οποίοι τους μετέφεραν στη Βαγδάτη, δεμένους πισθάγκωνα και με κουκούλες, μπροστά στα διεθνή τηλεοπτικά συνεργεία.

Χρειάστηκε η επικοινωνία του Τ. Ερντογάν με τον G. Bush, για να απελευθερωθούν μετά από λίγες μέρες οι Τούρκοι πράκτορες.

Η υπόθεση αυτή γυρίστηκε σε κινηματογραφική ταινία στην Τουρκία, με τίτλο «Η Κοιλάδα των Λύκων – Ιράκ» (“Valley of the Wolves Iraq”). Την πρώτη εβδομάδα προβολής της ταινίας πωλήθηκαν πάνω από 2.5 εκατομμύρια εισιτήρια. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Serdar Akar είναι γνωστός για τις σχέσεις του με την Τουρκική ΜΙΤ.

Το θέμα της ταινίας πήρε μεγάλες, διεθνείς διαστάσεις και προκάλεσε τις σφοδρές αντιδράσεις του Αμερικανικού Πενταγώνου.

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2003, μέλη της Τουρκομανικής TGD και άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας συνελήφθησαν και πάλι κοντά στο Αρμπίλ και απελάθηκαν στην Τουρκία. Στις αρχές Οκτωβρίου του 2003 ακολούθησαν μαζικές συλλήψεις Τουρκομάνων των ITC και TGD, καθώς και Κούρδων συνεργατών της ΜΙΤ, σε μια τεράστια επιχείρηση αντικατασκοπίας, σε όλο το Β. Ιράκ.

Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν και ο ιμάμης της συνοικίας Μιτζέμι (Mizemi) του Ζάχο, Mele Yeyas Ahmed, και ο Mele Idris Seyid Ali, ιμάμης του μεγάλου τζαμιού του Ζάχο. Αρκετοί μουλάδες συνελήφθησαν, ενώ στο Ντοχούκ συνελήφθησαν άλλοι 11 Τούρκοι στρατιωτικοί και οι διοικητές τους, αξιωματικοί της ΜΙΤ, Emit Kucer και Kasim Xeri.

Στο Ζάχο και πάλι τις επόμενες ημέρες, μόλις 6 χιλιόμετρα από την πόλη, στις αποθήκες ενός γκαράζ με την επωνυμία Loji, κατασχέθηκαν μεγάλες ποσότητες όπλων και εκρηκτικών, τα οποία προορίζονταν για τα μέλη των ITC και TGD, στις πόλεις Μοσούλη και Κιρκούκ (Mosul και Kirkuk). Στην ίδια περιοχή συνελήφθησαν όλα τα ηγετικά στελέχη μιας άλλης Τουρκομανικής οργάνωσης με την επωνυμία «Εθνικό Τουρκομανικό Μέτωπο».

Μέσα σε 6 μήνες, Αμερικανοί και Κούρδοι εξάρθρωσαν σχεδόν όλα τα δίκτυα των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο Β. Ιράκ.

Κύριο στόχο της Τουρκίας, εκτός από την αναστολή δημιουργίας Κουρδικού κράτους, αποτελεί η συμμετοχή της στα κέρδη από τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου του Κιρκούκ και της Μοσούλης στο Β. Ιράκ.

Οι Τουρκομάνοι διαπραγματεύονται για λογαριασμό της Τουρκίας, ζητώντας το 25% από τα μελλοντικά κέρδη, ενώ αμφισβητούν το καθεστώς του Κιρκούκ, το οποίο είναι υπό Κουρδικό έλεγχο.

Το καθεστώς του Κιρκούκ θα καθοριστεί από τα αποτελέσματα δημοψηφίσματος που θα γίνει εντός του 2009 και θεωρείται βέβαιο ότι θα συμπεριληφθεί εντός της κουρδικής διοίκησης του Β. Ιράκ. Οι Τούρκοι προσπαθούν να μεταφέρουν από τις αρχές του 2004 Τουρκομάνους προς το Κιρκούκ, για να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, τους οποίους όμως οι Κούρδοι προωθούν νοτιότερα, βάσει σχεδίου, θέλοντας να δημιουργήσουν μια ζώνη με Τουρκομάνους κατοίκους στα όρια Ιράκ και Β. Ιράκ – Κουρδιστάν. Δηλαδή να διαχωριστούν από τους Ιρακινούς Άραβες και να μεσολαβεί μεταξύ τους μια ζώνη από τα σύνορα της Συρίας μέχρι το Ιράν, αποτελούμενη από Τουρκομάνους. Τα 2,5 περίπου εκατομμύρια των Τουρκομάνων του Β. Ιράκ έχουν γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης τόσο των Τούρκων, όσο και των Κούρδων και των ΗΠΑ.

Το «μεγάλο Κουρδιστάν» και οι Ισραηλινοί
Ο Κουρδικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή έχει αναδειχθεί σε ρυθμιστικό γεωστρατηγικό στοιχείο, το οποίο και θα καθορίσει τα τεκταινόμενα και τις γεωπολιτικές εξελίξεις σε όλη την περιφέρεια και τη Μέση Ανατολή.

Τα 6 εκατομμύρια Κούρδων του Β. Ιράκ ήδη λειτουργούν υπό συνθήκες ενός νέου κράτους. Το μόνο που απέμεινε είναι η ανακήρυξή του.

Οι παρενέργειες μιας τέτοιας προοπτικής τεράστιες, καθώς στην ΝΑ Τουρκία ζουν πάνω από 14 εκατομμύρια Κούρδοι, ενώ οι Κούρδοι της Συρίας και του Ιράν ξεπερνούν τα 5 εκατομμύρια. Οι συγκεντρώσεις των Κουρδικών πληθυσμών σχηματοποιούνται μέσα σε γεωγραφική ενότητα. Η πληθυσμιακή ομοιογένεια των περιοχών τους, η συνέχειά τους, από τη Συρία – Β. Ιράκ – Τουρκία – Ιράν, δίνουν τη μελλοντική προοπτική της δημιουργίας ενός μεγάλου Κουρδικού Κράτους, με συντριπτική ομοιογένεια (εθνική, φυλετική και θρησκευτική) και πληθυσμό άνω των 25 εκατομμυρίων, χωρίς να συμπεριληφθούν τα υπόλοιπα 7 εκατομμύρια Κούρδων, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα στην Τουρκία.

Η περιοχή ολόκληρης της ΝΑ Τουρκίας έχει γίνει στόχος των Ισραηλινών από τη δεκαετία του ’80. Δημιουργώντας μικτές Τουρκοϊσραηλινές εταιρίες, με Τουρκοεβραίους, οι Ισραηλινοί, σταθερά, έχουν επενδύσει στην περιοχή πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια, στους τομείς τηλεπικοινωνιών, βιομηχανίας, βιοτεχνολογίας, αγροτικής καλλιέργειας, βιομηχανικής παραγωγής γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων κ.λπ., κυρίως όμως η σοβαρή δραστηριότητα επικεντρώνεται στον κατασκευαστικό τομέα. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ» (Hürriyet, 22/10/2000) 14 μικτές Τουρκοϊσραηλινές εταιρίες δραστηριοποιούνται με συνολικό εργατικό δυναμικό, 4.500 ανθρώπους και οι επενδύσεις τους φτάνουν το ύψος των 650 εκατομμυρίων δολαρίων.

Μία από τις μεγαλύτερες μεικτές εταιρίες, η «CLAL Grubu», μόνο το 1999 είχε 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια τζίρο, απασχολώντας 17.000 άτομα προσωπικό. Οι μεγάλες Ισραηλινές εταιρίες με δράση στη ΝΑ Τουρκία είναι οι Baser Holding, Banana, Old Navy, May Company, Jones of NY και άλλες.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2004 διέρρευσε στα τουρκικά περιοδικά NOKTA και AYDILIK μυστική αναφορά του Ισραηλινού αξιωματούχου της MOSSAD, Αμπραχάμ Τιλμέν, όπου περιγράφεται η αγορά μιας τεράστιας έκτασης 450 χιλιάδων στρεμμάτων στην περιοχή Ούρφας (Urfa) στην ΝΑ Τουρκία, για λογαριασμό του Ισραήλ. Επίσης, γίνεται αναφορά για την κατοχή 75.358 τετραγωνικών χιλιομέτρων στις περιοχές των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη και αναλόγου μεγέθους εκτάσεις στις επαρχίες, Αντιγιαμάν, Μπατμάν, Ντιγιαρμπακίρ, Γκαζιαντέπ, Κίλις, Μαρντίν, Σιΐρτ και Σιρνάκ.

Την ίδια περίοδο το περιοδικό «Αϊντινλίκ» (Aydinlik) επιβεβαιώνει την ανοικοδόμηση Ισραηλινού πολιτιστικού κέντρου, συναγωγής και βοηθητικών χώρων στην επαρχία της Ούρφα, σε έκταση 186 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Ισραηλινός πράκτορας, αναφέρει στην έκθεσή του μυστική συμφωνία του Τ. Ερντογάν με τους Ισραηλινούς, για την εγκατάσταση του Ισραήλ στην περιοχή. Ο δήμαρχος της Ούρφα, Αχμέτ Μπαχτσιβάν (Ahmet Bahcivan), από τον Μάρτιο του 2004, που ανέλαβε καθήκοντα, πουλάει συνεχώς τεράστιες δημόσιες εκτάσεις στους Ισραηλινούς. Σημειώνεται ότι είναι στενός φίλος του Τ. Ερντογάν. Ο προηγούμενος δήμαρχος της Ούρφα είχε καταγγείλει πολλές φορές δημόσια τις δραστηριότητες Ισραηλινών αποστολών και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) στην περιοχή, ότι υπονομεύουν την τουρκική κυριαρχία.

Το πρόγραμμα GAP
Το θέμα ήρθε και στην Τουρκική Βουλή, με πρωτοβουλίες του Βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος της περιοχής Ούρφα, Βεντάτ Μελίκ (Vedat Melik), και του ανεξάρτητου βουλευτή του Μαρντίν, Μουχαρέμ Ντογάν (Muharrem Dogan).

Οι δύο βουλευτές είναι πολύ αποκαλυπτικοί στις επερωτήσεις τους, καθώς κάνουν λόγο για το κολοσσιαίο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΝΑ Τουρκίας, με τη γνωστή ονομασία GAP , το οποίο παρουσιάζουν ως Ισραηλινής έμπνευσης, για τον έλεγχο των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη και κατ’ επέκταση τον έλεγχο των υδάτων στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, παρουσιάζουν πλήθος στοιχείων, στα οποία φαίνεται πως τεράστιες περιοχές της ΝΑ Τουρκίας βρίσκονται σε Ισραηλινά χέρια.

Στα μέσα Αυγούστου του 2004, ο αδελφός του Κούρδου ηγέτη Α. Οτσαλάν, Οσμάν Οτσαλάν (Osman Öcalan), δήλωνε υπέρ της Αμερικανικής παρέμβασης στο Ιράκ. Λίγες μέρες αργότερα (10/09/2004) η γερμανική εφημερίδα “Der Tagesspiegel” ανέφερε ότι ο Ο. Οτσαλάν διατηρεί άριστες σχέσεις με τους Ισραηλινούς. Από την έναρξη του αγώνα των Κούρδων στη ΝΑ Τουρκία, ο Τουρκικός Στρατός έχει ισοπεδώσει πάνω από 4.500 Κουρδικά χωριά και έχει εκτοπίσει εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδους προς άλλες περιοχές. Τουλάχιστον τα μισά από τα ισοπεδωμένα αυτά χωρία πωλήθηκαν με διαφόρους τρόπους στους Ισραηλινούς. Οι πληροφορίες αυτές είδαν το φως της δημοσιότητας το 1994… Μετά από 12 χρόνια θεωρείται βέβαιο ότι πέρασαν υπό Ισραηλινή ιδιοκτησία, πολλά περισσότερα χωρία και εκτάσεις.

Από τον Αύγουστο του 2004, λειτουργεί στη Βαγδάτη το «Ισραηλινό Κέντρο Ερευνών Μέσης Ανατολής», με προσωπικό πάνω από 400 άτομα. Το κέντρο αυτό είναι το καλυμμένο μυστικό Αρχηγείο της Ισραηλινής MOSSAD, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της Τουρκικής εφημερίδας «Γενί Σαφάκ» (Yeni Safak).

Από τις αρχές του 2005, οι Ισραηλινοί, μέσω πολυσχιδών και πολυειδών δραστηριοτήτων, κυρίως στο Β. Ιράκ, έχουν αγοράσει ολόκληρα τετράγωνα και τεράστιες εκτάσεις στις Κουρδικές πόλεις Κιρκούκ, Μοσούλη, Αρμπίλ και Σουλεϊμανίγια. Αποκορύφωμα και επιβεβαίωση όλων των πληροφοριών ήταν οι δηλώσεις στις 3 Ιουλίου του 2004, του ίδιου του Αριέλ Σαρόν (Ariel Sharon), ότι οι σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους ηγέτες, Τζελάλ Ταλαμπανί και Μασούντ Μπαρζανί, είναι άριστες και προωθούνται στρατηγικές συνεργασίες για το μέλλον.

Από την 22η Ιουνίου του 2004, οι Τουρκικές εφημερίδες Μιλιέτ , Χουριέτ, Σαμπάχ και Ράντικαλ ξεκίνησαν μια άνευ προηγουμένου δημοσίευση στοιχείων, στα οποία καταδείκνυαν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τους Κούρδους στο Ιράκ και την Τουρκία, για να προωθήσει τα συμφέροντά του και παρουσιάζει τις Ισραηλινές διεισδύσεις, ως «Ισραηλινή εγκατάσταση» στις περιοχές.

Το Ισραήλ, από το 1999, μετέχει ενεργά στα προγράμματα γεωργικών εφαρμογών και υδροδότησης της GAP για την ΝΑ Τουρκία.

Τον Ιανουάριο του 2004, το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας, σε μυστική του έκθεση, έκανε λόγο για μεγάλες αλλαγές στο ζήτημα των ενεργειακών αγωγών, τονίζοντας ότι η επαναλειτουργία του αποκαλούμενου «Υπερισραηλινού Αγωγού» (Trans Israel Pipeline – TIP) Κιρκούκ – Χάιφας θα πλήξει καίρια τα Τουρκικά συμφέροντα. Την ίδια περίοδο επανειλημμένα σαμποτάζ έγιναν στον αγωγό Κιρκούκ – Γιουμουρταλίκ της Τουρκίας, ο οποίος ουσιαστικά κατέστη ανενεργός πλέον, γκρεμίζοντας τις προθέσεις των Τούρκων για συμμετοχή τους στις δραστηριότητες και τα κέρδη των Ιρακινών πετρελαίων.

Ο Ισραηλινός αγωγός ΤΙΡ κατασκευάστηκε το 1968, με δυναμικότητα 1 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως, και καταλήγει μέσω άλλων αγωγών στο Ισραηλινό λιμάνι του Εϊλάτ (Eilat), στην Ερυθρά Θάλασσα, και του Ασκαλόν (Askalon) στη Μεσόγειο. Ο αγωγός αυτός είχε σταματήσει να λειτουργεί, μετά την Ισλαμική επανάσταση στο Ιράν.

Στις 05/08/2006, ο Τ. Ερντογάν εγκαινίασε το φράγμα Ιλισού του Ποταμού Τίγρη, μόλις 45 χιλιόμετρα από τη Συρία και ένα τεράστιο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, στο πλαίσιο του φιλόδοξου προγράμματος GAP, ύψους 1,9 δισεκατομμύρια δολαρίων, κάτι που προκάλεσε τις αντιδράσεις του Αραβικού Συνδέσμου, ο οποίος έκανε λόγο για μεγάλους μελλοντικούς κινδύνους για τη Μέση Ανατολή, από το πρόγραμμα GAP, το οποίο ουσιαστικά θα ελέγχει τη διαχείριση των υδάτων του Τίγρη και του Ευφράτη, των μοναδικών πηγών υδροδότησης ολόκληρης της περιοχής.

Σχέδια «Νέο Ισραήλ» και «Γιαχουντί Ούρφα»
Διπλωματικές εκτιμήσεις θεωρούν βέβαιο, ότι με την αποχώρηση των δυνάμεων των ΗΠΑ από το Ιράκ, θα υπάρξει ταυτόχρονη ανακήρυξη ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους στο Β. Ιράκ.

Υποθέσεις εργασίας διεθνών ινστιτούτων και μελέτες τους φέρουν τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Μεγάλου Κουρδικού Κράτους, το οποίο θα ελέγχει τα ύδατα της Μέσης Ανατολής, δηλαδή τον Τίγρη και τον Ευφράτη και θα αντικαταστήσει τον περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή.

Η προοπτική αυτή ανησυχεί σοβαρά, κυρίως το Στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας, μεγάλο μέρος του οποίου, όμως, ελέγχεται από τους Ισραηλινούς.

Ένας μελλοντικός διαμελισμός της Τουρκίας, υπέρ ενός Κουρδικού Κράτους υπό την απόλυτη επιρροή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, θα έδινε τον πλήρη έλεγχο των υδάτων (αλλά και των πετρελαίων του Ιράκ) της Μέσης Ανατολής, με σοβαρές επιπτώσεις, για τον γεωπολιτικό χάρτη ολόκληρης της περιοχής και της Κεντρικής Ασίας.

Μένει να δούμε να επαληθεύονται οι πληροφορίες του τέως Δημάρχου της Ούρφα, ο οποίος δήλωσε απερχόμενος, το Μάρτιο του 2004, ότι η πρωτεύουσα της περιοχής Ούρφα, η πόλη «Σανλιούρφα» (Sanliurfa) θα μετονομαστεί μέχρι το 2010 σε «Γιαχουντί Ούρφα» (Yahudi Urfa), δηλαδή Ιουδαϊκή Ούρφα, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το μέλλον της περιοχής.

Ο Όμηρος Φωτιάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται. Είναι πολιτικός επιστήμων και διευθυντής για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη του ιδρύματος “International Strategic Studies Association” και του “Global Information System” με έδρα την Ουάσινγκτον των ΗΠΑ. Επίσης συνεργάζεται με διάφορα ιδρύματα ανά τον κόσμο για διεθνή θέματα και θέματα άμυνας. Είναι συντάκτης στο περιοδικό των ΗΠΑ “Defense & Foreign Affairs”, των περιοδικών “Άβατον” και “Απαγορευμένη Ιστορία”. Κατά καιρούς συνεργάζεται με διάφορα περιοδικά και άλλους φορείς των ΜΜΕ. Υπηρέτησε επί μια δεκαετία στο Υπουργείο Εξωτερικών και διετέλεσε Ειδικός Σύμβουλος σε παραμεθόρια νομαρχία της χώρας, για θέματα Ασφάλειας και Πολιτικής Προστασίας. Υπήρξε Διευθύνων Σύμβουλος εταιρείας στο τομέα των αμυντικών συστημάτων. Είναι μέλος της “Λέσχης Ελλήνων Καταδρομέων” και ασχολείται με τις καταδύσεις και τον αλεξιπτωτισμό.

Τα οκτώ θανάσιμα αφηγήματα και το ένατο κύμα

Από

anixneuseis

May 24, 2017

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

Υπάρχουν οκτώ αφηγήματα της μεταπολίτευσης τα οποία μας οδήγησαν στη σημερινή τραγική κατάσταση. Η τραγωδία επιτείνεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχει αφήγημα που θα μας βγάλει από την κρίση. Υπάρχουν, μερικές, ανεδαφικές υποσχέσεις που δίνονται σε έναν ευκολόπιστο λαό.

Το πρώτο αφήγημα έχει να κάνει με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ήταν ο πρώτος μεταπολιτευτικός πρωθυπουργός που νομιμοποίησε το ΚΚΕ, τα πράγματα δείχνουν υπο προϋποθέσεις, και το κατέστησε πολιτικό μικρομάγαζο.

Διαπνεόταν από ένα μεσσιανικό όραμα και επέβαλε για τον εαυτό του το χαρακτηρισμό του «Εθνάρχη».

Ξεκίνησε με την πολιτική εκτίμηση “η Κύπρος είναι μακρυά” και κατάληξε με τη φράση « σας έβαλα στην ΕΟΚ, μάθετε να κολυμπάτε». Μόνο που από ό,τι αποδείχθηκε, δεν ήταν σίγουρο αν θα μπορούσαμε να μάθουμε να κολυμπάμε, ή χρειαζόμασταν προπόνηση. Πάντως, δεν μάθαμε να κολυμπάμε.

Ο δεύτερος πρωθυπουργός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, το αντίπαλο δέος της δεξιάς παράταξης και του Καραμανλή. Επεδίωξε τον μικροαστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας βάζοντας νέα στρώματα στο πολιτικό παιχνίδι, αυτά που ήθελε να εκφράσει και του έδιναν την πολιτική νίκη, αλλά στο κρίσιμο σημείο της στροφής έλεγε: «δυστυχώς, δεν μας ακολούθησαν» Εννοώντας πως τα στρώματα του κινήματός του ήθελαν, απλώς, να διώξουν τους άλλους και να καταλάβουν αυτά την εξουσία. Καμιά ουσιαστική μεταβολή στην πολιτική εξέλιξη της χώρας.

Το τρίτο αφήγημα ήταν του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Η φράση που έμεινε από την πρωθυπουργία του, αναφερόταν στο «σκοπιανό» και συνοψίζεται στο «σε δέκα χρόνια δεν θα θυμάται κανείς τίποτε για το όνομα». Τα χρόνια πέρασαν και το όνομα παραμένει, ακόμη, άλυτο. Όλοι το θυμούνται.

Το τέταρτο αφήγημα ήταν του Κώστα Σημίτη. Συγκέντρωσε, γύρω του, μια ομάδα παραδοσιακών «διανοουμένων» και επιδίωξε τον , κατ αυτόν, «εκσυγχρονισμό» της χώρας. Αναφομοίωτες από τη Δύση ιδέες, επιχειρήθηκε να εφαρμοσθούν σε ένα κοινωνικό περιβάλλον διαφορετικό. Έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ, στην ίδια λογική του «σας πετάω στη θάλασσα, μάθετε να κολυμπάτε», του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αλλά το εγχείρημα, όπως έδειξε η εξέλιξή του, απέτυχε.

Το πέμπτο αφήγημα ήταν του Κώστα Καραμανλή (του Κώστα, όχι του Κωνσταντίνου, ο οποίος απεβίωσε ως «εθνάρχης»). Ένοιωθε ότι τον καταδιώκουν κάτι αόρατες δυνάμεις λόγω της πολιτικής του. Πάντως, η πολιτική του εκτόξευσε το έλλειμμα.

Το έκτο αφήγημα ήταν του Γιώργου Παπανδρέου. Ένα πολιτικό life style που επειδή δεν μπορούσε να διαχειριστεί τις κρατικές και πολιτικές υποθέσεις, ζήτησε τη «βοήθεια» του ΔΝΤ. Δεν είχε το θάρρος να απευθυνθεί, με ευθύτητα, στο λαό.

Το έβδομο αφήγημα ήταν του δίδυμου Σαμαρά- Βενιζέλου. Προσπαθεί να μας πείσει ότι παρέλαβε χάος και έσωσε τη χώρα από την καταστροφή.

Και το όγδοο αφήγημα είναι του Τσίπρα, ο οποίος συμπυκνώνει όλα τα παραπάνω και συνεχίζει με δριμύτητα την καταστροφική πορεία της χώρας.

Είναι οι πολιτικοί που μας οδήγησαν στο χάος και την καταστροφή και συνεχίζουν στην ίδια πορεία.

Είναι οι πολιτικοί που το μόνο που έχουν πετύχει είναι να διογκώνουν τα προβλήματα που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει και να ζητούν, μάλιστα, απο το λαό να τους είναι ευγνώμων, που τα πράγματα δεν είναι ακόμη χειρότερα.

Δυστυχώς, και ο επερχόμενος στο ίδια κλίμα βαδίζει. Προς το παρόν, το δικό του αφήγημα είναι: «ψηφίστε με για να σας σώσω». Πολλοί φοβούνται ότι θα είναι το ένατο κύμα. Και, όπως, ξέρουν οι καπετάνιοι, το ένατο κύμα είναι το πιο δυνατό. Θα τα σαρώσει όλα.

Όλοι τους ξέρουν καλά πως απευθύνονται σε έναν ευκολόπιστο λαό.

Το αθηναϊκό κρατίδιο και η Θεσσαλονίκη – Με αφορμή την επίσχεση στον ΟΑΣΘ

Από

anixneuseis

May 23, 2017

Η Θεσσαλονίκη παρά το μέγεθος και τις ανάγκες της είναι η πόλη που έχει έναν μόνο φορέα αστικής συγκοινωνίας. Υποτίθεται ότι της έριξαν στάχτη στα μάτια για τη δημιουργία μετρό αλλά το έργο, ενώ στην Αθήνα για ανάλογου μήκους επέκταση «ωριμάζει» σε έναν χρόνο, στη Θεσσαλονίκη είναι άγνωστο πότε θα τελειώσει. Οι κατά καιρούς υποσχέσεις δεν τηρούνται, οπότε δεν λαμβάνονται υπόψη.

Το μετρό θα γίνει… όταν και εάν ευαρεστηθεί η Αθήνα.

Ο αρμόδιος υπουργός για τις συγκοινωνίες (και ο ΣΥΡΙΖΑ Αθηνών) δεν ξέρουν κατά πού πέφτει η πόλη. Ο ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης το πιθανότερο είναι να βγάλει μια ανακοίνωση και να ζητά να αναλάβει το φορέα ο ίδιος, ή η Τοπική Αυτοδιοίκηση (που δεν μπορεί να μαζέψει τα σκουπίδια), ή ακόμη και το κράτος, για να έχουμε να διορίζουμε.

Ο Αλέξης Τσίπρας στο γραφείο του στη Θεσσαλονίκη (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο πρωθυπουργός διατηρεί για τα μάτια του κόσμου γραφείο στη Θεσσαλονίκη, έτσι για να έρχεται καμιά βόλτα. Οι περίφημοι εργαζόμενοι με το προλεταριακό τους δίκιο ενδιαφέρονται, και ως ένα βαθμό δικαίως, να πληρωθούν. Αλλά αν θέλουν τη συμπαράσταση της κοινωνίας πρέπει και αυτοί να σκεφτούν πως υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που θέλουν να μετακινηθούν προς τις εργασίες τους, και η απεργία στον ΟΑΣΘ τους κοστίζει πολύ ακριβά.

Ο λαός επί της ουσίας έχει δίκιο –δεν μπορεί να μετακινηθεί–, αλλά κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Θέλει, λέει, κάποιον ηγέτη να τον ξεσηκώσει. Οι ηγέτες, όμως, τελείωσαν. Η Κίνηση Πολιτικής Πίεσης «δέλτα», πραγματοποίησε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη εκδήλωση για τα Βαλκάνια, με μεγάλη προσέλευση κόσμου.

Ήμουν στο πάνελ και στον προβληματισμό τους για περικύκλωση της Ελλάδας από την Τουρκία, και είπα πως από άποψη ασφαλείας η «περικύκλωση» αυτή δεν ενέχει κανέναν κίνδυνο. Για την πολιτική και οικονομική παρουσία της Τουρκίας στα Βαλκάνια δεν μπορεί να πει κανείς τίποτε. Η γειτονική χώρα έχει κάθε δικαίωμα να αναπτύξει τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις της.

Ανάλογη δραστηριότητα είχε την ευκαιρία να αναπτύξει και η Ελλάδα στα Βαλκάνια, κυρίως τη δεκαετία του 1990 και του 2000 μέχρι που ενέσκηψε η κρίση. Δεν το έκανε με την οργάνωση και τη μεθοδικότητα που έπρεπε.

Το αθηναϊκό κρατίδιο προτιμά η Ελλάδα να μην παίξει κανένα ρόλο στα Βαλκάνια παρά να ανατεθεί κάποιος ρόλος στη Θεσσαλονίκη.

Ένας έντονος αθηναϊκός επαρχιωτισμός και μια μεγαλομανία σε αναντιστοιχία με το αστικό της εκτόπισμα οδήγησε την κυβέρνηση Σημίτη και το αστικό απαράτ της εποχής να αναλάβουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κίνηση καταστροφική που συνέβαλε τα μέγιστα στην κρίση που διανύουμε σήμερα. Δεν γνωρίζει κανείς πόσο κόστισαν οι Αγώνες.

Άδεια στάση στην πλατεία Αριστοτέλους (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Σωτήρης Μπαρμπαρούσης)

Όταν τέθηκε θέμα δημιουργίας στην Ελλάδα ενός μεγάλου αεροδρομίου, πρόκριναν την Αθήνα. Αυτό ακούγεται λογικό. Όταν, επίσης, ετέθη θέμα δημιουργίας ενός μεγάλου λιμανιού πρόκριναν τον Πειραιά. Γιατί όχι τη Θεσσαλονίκη; Τα θέλουν όλα. Και οι υπόλοιποι Έλληνες κάθονται και τα αποδέχονται αδιαμαρτύρητα. Μέχρι πότε;

Υπάρχουν μερικοί ακόμη μικρότεροι θεσμοί που το ολοκληρωτικής νοοτροπίας αθηναϊκό κρατίδιο δεν μπορεί να ανεχθεί την παρουσία τους στη Θεσσαλονίκη. Για να είμαστε σαφείς, αθηναϊκή ταυτότητα δεν υπάρχει. Υπάρχει ένα αμάλγαμα επήλυδων στην Αθήνα, ο μέσος όρος του οποίου παράγει αυτήν την νοοτροπία που μπορεί να χαρακτηριστεί «αθηναϊκή ιδεολογία».

Πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ένα πανελλήνιο κίνημα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι ώρα να αναπτυχθεί.

Παντελής Σαββίδης

Ο Ελληνισμός αναδεικνύεται ισχυρός παράγων ασφαλείας στη Μεσόγειο

Από

anixneuseis

May 23, 2017

**Του Δημήτρη Τσαϊλά* Τρίτη 23 Μαΐου 2017, 00:03**

Ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump στη συνάντηση που είχε με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Abdel Fattah el-Sisi για μια ακόμη φορά κατά τη διάρκεια του πρώτου ταξιδιού του εκτός των ΗΠΑ, εξήρε την εργασία του αιγυπτίου ηγέτη λέγοντας ότι «η ασφάλεια φαίνεται να είναι πολύ ισχυρή» και αποδέχθηκε πρόσκληση να επισκεφθεί το Κάιρο. Αυτό το ειδύλλιο που διαμορφώνεται με τον Αιγύπτιο πρόεδρο στην πρόσφατη συνάντησή τους, δείχνει πρόθεση για ηρεμία στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, οπότε η ελληνική συνεργασία με την Αίγυπτο αναβαθμίζει τη γεωπολιτική μας αξία.

Ταυτό το συμπέρασμα, απορρέει διότι τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αξιοσημείωτη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ, της Αιγύπτου της Ελλάδος και της Κύπρου, αφενός με στρατιωτική συνεργασία, αφετέρου με πολιτική και οικονομική. Αυτό εν μέρει είναι το αποτέλεσμα ενός προσεκτικού σχεδιασμού, καθώς η τάση αυτή οφείλεται κυρίως στις περιφερειακές εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο που οδήγησαν τον Ελληνισμό (Ελλάδα-Κύπρος) να πιστεύουν ότι η Αίγυπτος έχει την ικανότητα να προωθήσει τα συμφέροντά μας. Σύμφωνα με τη γεωγραφία της περιοχής, το νέο στρατηγικό τόξο από την Αίγυπτο στην Κύπρο, συνεχίζει στην Κρήτη και εκτείνεται στη βορειοδυτική Ελλάδα. Αν και η περιοχή αυτή περιλαμβάνει ιστορικές έχθρες, συμπεριλαμβανομένων της Ελληνο-τουρκικής διαμάχης της ισραηλινο-παλαιστινιακής διένεξης με εστίες αντιπαλότητας την Κύπρο, το Αιγαίο και τη Γάζα, καθώς και την αραβο-ισραηλινή διαμάχη, ιδιαίτερα μεταξύ του Λιβάνου και της Συρίας.

Λόγω της αύξουσας σημασίας της πολιτικής εθνικής ασφάλειας, όλων των κρατών της περιοχής, και της οικονομικής σημασίας του θαλασσίου χώρου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, η γεωπολιτική αξία του Ελληνισμού έχει εκτιναχτεί στο ζενίθ. Το φυσικό αέριο είναι το βασικό θέμα των συνομιλιών, ενώ αμερικανικές εταιρείες συμμετέχουν σε αρκετές από τις γεωτρήσεις στην θαλάσσια περιοχή της Κύπρου.

Εκτός από τις συμφωνίες για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, η Κύπρος μπορεί να αξιοποιηθεί περαιτέρω ως ένας βασικός βατήρας στην υποδομή μεταφοράς φυσικού αερίου από την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, λόγω της γειτνίασής της με την Ελλάδα που διαφαίνεται ότι διαθέτει αποθέματα φυσικού αερίου στην ΑΟΖ, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, της Παλαιστινιακής Αρχής, του Λιβάνου και του Ισραήλ. Η ισχυρή σχέση μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας θα βοηθήσει να παίξει το ρόλο του διανομέα της περιοχής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) επίσης ενδιαφέρθηκε σφόδρα για την ένωση των ηλεκτρικών δικτύων της Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ως ένα σημαντικό έργο. Μια τέτοια σύνδεση επιτρέπει μια αμφίδρομη μεταφορά 2.000 MW, σε μια υποθαλάσσια διαδρομή 1.580 χιλιομέτρων. Στον κατάλογο των έργων ενέργειας της ΕΕ περιλαμβάνεται επίσης η κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου από την Κύπρο προς την Ελλάδα.

Η συμφωνίες αυτές δημιουργούνται με τη βασική προϋπόθεση, ότι η κατανομή των πόρων είναι η βάση για τη διασφάλιση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας. Η αρχή του «όλοι για έναν και ένας για όλους», που απηχεί η περίφημη γραφή του Αλεξάνδρου Δουμά στο μυθιστόρημα του “Οι Τρεις Σωματοφύλακες”, προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία. Η έννοια και η εφαρμογή της κοινής χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας δεν είναι νέα για την Ευρώπη. Υπάρχει παρόμοιο καλώδιο σύνδεσης μεταξύ της Βρετανίας και της Γαλλίας που κατασκευάστηκε στην υποθαλάσσια σιδηροδρομική σήραγγα που συνδέει τις δύο χώρες. Αυτό σημαίνει ότι η φθηνότερη ηλεκτρική ενέργεια ρέει προς τον καθένα κατά τις ώρες αιχμής της βιομηχανίας, ενώ οι χώρες βιώνουν μικρότερη εγχώρια ανάγκη.

Η συμφωνία και οι εφαρμογές στρατηγικών περιλαμβάνουν και κινδύνους. Η Ελλάδα, καθώς και οι υπόλοιπες χώρες της Νοτιοανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να εργαστούν από κοινού για την προστασία του καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας και των πεδίων φυσικού αερίου που βρίσκονται στην υποθαλάσσια ζώνη της περιοχής. Η Τουρκία αμφισβητεί το δικαίωμα του Ελληνισμού να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και απείλησε ακόμη με στρατιωτική επέμβαση. Έτσι η συνεργασία του Ελληνισμού με τα κράτη της περιοχής θεωρείται ως μια πρόκληση από την Τουρκία.

Η Ελλάδα και η Αίγυπτος έχουν μια μακρά και σταθερή σχέση ασφάλειας και συνεχίζουν τις κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις στην ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, το βάρος της μεγαλύτερης ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα είναι συμμετρικό. Η βελτιωμένη περιφερειακή ασφάλεια του θαλασσίου χώρου, των φυσικών πόρων και του υποθαλάσσιου καλωδίου είναι απαραίτητη για όλους καθώς η Ελλάδα και η Κύπρος αντιμετωπίζουν την τουρκική απειλή, ενώ η Αίγυπτος αντιμετωπίζει την απειλή της τρομοκρατίας.

Η Ελλάδα, πρέπει να συνεχίσει να ρίχνει βάρος σε αυτό το momentum καθώς όπως φαίνεται θα βγει κερδισμένη αφού είναι η καλύτερη δυνατή περίοδος να «γεωπολιτικοποιήσει» κάθε μείζον ζήτημα που την αφορά, ιδίως αναφορικά με την οικονομία. Έτσι και αλλιώς, πάντα η πολιτική προηγείται της οικονομίας. Σκεφτείτε αν η Ελλάδα είχε μια αδιάφορη γεωγραφική θέση πόσο πιο πριν θα είχε επέλθει μια οικονομική κατάρρευση δεδομένων των παθογενειών στην οικονομία της σε συνδυασμό με τις εγγενείς δυσλειτουργίες της ΕΖ.

Δημήτρης Τσαϊλάς. υποναύαρχος ΠΝ ε.α.

Mossad MIT η Επερχόμενη Σύγκρουση

Από

anixneuseis

May 22, 2017

του ΟΜΗΡΟΥ ΦΩΤΙΑΔΗ. Τerrapapers

Mossad – MIT η Επερχόμενη Σύγκρουση | Τerrapapers

Η Μυστική Κατασκοπευτική Δράση της Τουρκίας στις ΗΠΑ. Η συνεργασία Mossad MIT και η επερχόμενη σύγκρουση μεταξύ τους.

Η Μυστική Κατασκοπευτική Δράση της Τουρκίας στις ΗΠΑ. Η συνεργασία Mossad MIT και η επερχόμενη σύγκρουση μεταξύ τους. Οι σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ, περνάνε σοβαρή κρίση τα τελευταία 2 χρόνια, με αποκορύφωμα τα γεγονότα της Γάζας. Οι ανησυχίες σε ΗΠΑ και Ισραήλ, για τους προσανατολισμούς της Τουρκίας, είναι εντονότατες. Μέχρι τώρα η κρίση της Τουρκίας με το Ισραήλ, περιορίζεται μεταξύ των πολιτικών των δύο Χωρών και δεν φαίνεται να επηρεάζουν τις στρατηγικές κρατικές σχέσεις των δύο Χωρών και ειδικότερα την συνεργασία τους, στους τομείς άμυνας και ασφάλειας. Θα ήταν παρακινδυνευμένη, η οποιαδήποτε πρόβλεψη για το μέλλον των σχέσεων των δύο Χωρών, καθώς η αμοιβαιότητα των στρατηγικών συμφερόντων η οποία διασφαλίζεται από τις συμφωνίες αυτές, είναι τεράστια και ισχυρότατη.

Πρόσφατα δημοσιεύματα του Ισραηλινού τύπου, φέρουν την Mossad να είναι σφόδρα ενοχλημένη, από την ανάληψη της Ηγεσίας της ΜΙΤ στις 27 Μαϊου, από τον 42χρονο Χακάν Φιντάν, τον οποίο και παρουσιάζουν ως φιλοϊρανό και αναξιόπιστο πρόσωπο, τονίζοντας με έμφαση, πως υπάρχει η περίπτωση να διαρρεύσουν σημαντικές πληροφορίες προς το Ιράν κλπ. Μάλιστα ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ, προέβη σε σημαντικές δημόσιες δηλώσεις στα ΜΜΕ, κατά του νέου Αρχηγού της Τούρκικης Υπηρεσίας Πληροφοριών. Αμέσως κλήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, ο Πρέσβης του Ισραήλ για να δώσει εξηγήσεις.

Οι σχέσεις ΜΙΤ και Mossad ήταν και παραμένουν στενότατες. Οι δύο Υπηρεσίες Πληροφοριών, συνεργάζονται μεταξύ τους, όσο με καμία άλλη Υπηρεσία στον κόσμο. Τα πεδία δράσης τους, είναι πολλά και πολυποίκιλα. Εάν και εφόσον οι σχέσεις και η συνεργασία μεταξύ ΜΙΤ και Mossad, κλονιστούν, οι δύο Χώρες θα στερηθούν σε σημαντικό βαθμό, σημαντικές πληροφορίες αμοιβαίου ενδιαφέροντος, τις οποίες δεν μπορεί να αναπληρώσει η δημιουργία μιας άλλης, νέας εναλλακτικής συνεργασίας. Παρακάτω περιγράφεται ένα μέρος της επιχείρησης «Λευκή Ενέργεια» η οποία ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας της ΜΙΤ με την Mossad. Μέσα από την εξέλιξη των γεγονότων αυτών, ο καθείς μπορεί να αντιληφθεί, το μέγεθος των δυνατοτήτων, και το εύρος των επιχειρήσεων που μπορούν να εκτελέσουν από κοινού οι δύο Υπηρεσίες Πληροφοριών.

Η ανατομία της επιχείρησης «Λευκή Ενέργεια»

Τον Ιούνιο του 2002, στην γνωστή εφημερίδα των ΗΠΑ Washington Post, μια πρώην χαμηλόβαθμος υπάλληλος του FBI δημοσίευσε ένα εκτενές άρθρο της, στο οποίο κατήγγειλε συγκεκριμένα πρόσωπα μέσα στους κυβερνητικούς μηχανισμούς των ΗΠΑ, τα οποία εργάζονταν για λογαριασμό της Τουρκίας. Η Σιμπέλ Εντμοντς (Sibel Edmonds) έφερε στο φως της δημοσιότητας απίστευτα γεγονότα κατασκοπείας για διεισδύσεις των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών (ΜΙΤ) στις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ αλλά και στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια.

Οι καταγγελίες της Σιμπέλ Εντμοντς περιγράφουν ένα κατασκοπευτικό θρίλερ το οποίο περιλαμβάνει, στρατολογήσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ από την Τουρκική ΜΙΤ, επιχειρήσεις διείσδυσης μέσα στο FBI Τούρκων πρακτόρων, γεγονότα λαθρεμπορίου ναρκωτικών και πυρηνικών υλικών, μέχρι και τον χρηματισμό του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την εξυπηρέτηση των Τουρκικών συμφερόντων! Οι καταγγελίες της μεταφράστριας του FBI προκάλεσαν ισχυρό σοκ στις ΗΠΑ και στην παγκόσμια κοινότητα των Μυστικών Υπηρεσιών του κόσμου!

Οι έρευνες, οι καταγγελίες και οι αποκαλύψεις, της Σιμπέλ ΄Εντμοντς συνεχίζονται μέχρι σήμερα και έχουν φέρει σε πάρα πολύ δύσκολη θέση πολλούς υψηλά ιστάμενους αξιωματούχους των ΗΠΑ. Πολλά ΜΜΕ στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν με αγωνία την σύγκρουση της Σιμπέλ ΄Εντμοντς με τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες και τα όργανά τους στις ΗΠΑ, τα οποία επιχειρούν μια άνευ προηγουμένου συγκάλυψη της υπόθεσης η οποία αποτελεί βόμβα στα θεμέλια του νεοσυντηρητικού κατεστημένου των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το γνωστό περιοδικό των ΗΠΑ Vanity Fair (Σεπτέμβριος 2005) στελέχη του American Turkish Council (ATC) «πλήρωσαν» τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, Ντένις Χάστερτ (Dennis Hastert), για να ενεργήσει κατάλληλα, ώστε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο «Η.Res.596», το οποίο αφορούσε την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ. Τον Αύγουστο του 2000 ο Ντένις Χάστερτ, ως Πρόεδρος της Βουλής, δήλωσε ότι θα υποστηρίξει το κείμενο του νομοσχεδίου 596. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2000 ο βουλευτής Ραντάνοβιτς, κατέθεσε το νομοσχέδιο στο Σώμα της Βουλής για να ψηφιστεί. Στις 20 Οκτωβρίου λίγα λεπτά πριν την ψηφοφορία, ο Χάστερτ απέσυρε το κείμενο του νομοσχεδίου παρουσιάζοντας και σχετική επιστολή του Προέδρου των ΗΠΑ Μ. Κλίντον.

Την ίδια ημέρα ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Ισμαήλ Τζέμ, δήλωνε ότι «ένας μεγάλος κίνδυνος στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ έχει εκλείψει». Τα ηχητικά ντοκουμέντα που παρουσίασε η Σ. ΄Εντμοντς, φέρουν τον Χάστερτ να έχει λάβει από ανώτατο αξιωματούχο της Τουρκικής Πρεσβείας το ποσό των 500.000 δολαρίων υπό την μορφή εισφοράς για την προεκλογική του εκστρατεία!

Σε μια άλλη ηχητική τεκμηρίωση (τηλεφωνική υποκλοπή) ανώτατος υπάλληλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ φέρεται να καλείται στο «Αμερικανοτουρκικό Συμβούλιο» να λάβει την αμοιβή του, ύψους 7.000 δολαρίων για την «μεσολάβησή του» για την προώθηση αγοράς όπλων για λογαριασμό της Τουρκίας. Σε μια άλλη «ακρόαση» ο Χάστερτ φέρεται να έλαβε άλλες 50.000 δολάρια μετά την ακύρωση της σχετικής ψηφοφορίας του νομοσχεδίου 596, από την Τουρκική Πρεσβεία ως «δώρο» για τις προσωπικές του ανάγκες. Στην ίδια «ακρόαση» ο Χάστερτ αποκαλείται από τους Τούρκους με το παρατσούκλι «Denny-Boy» και γίνεται αναφορά για «επιδοτήσεις» του με την μορφή μικροποσών, των 200 δολαρίων, για να μην υπάρχει η υποχρέωση για την δήλωση προέλευσή τους! Πληροφορίες φέρουν τον « Denny-Boy» να έχει λάβει εκατοντάδες «επιδοτήσεις» των 200 δολαρίων.

Η πρακτική της δωροδοκίας και της εξαγοράς για πολιτικά πρόσωπα και αξιωματούχους των ΗΠΑ εκ μέρους της Τουρκίας, όπως προκύπτει, πρόκειται για μια μακροχρόνια πρακτική ρουτίνας! Η ρουτίνα συνήθως ωθεί τους πράκτορες σε απενεργοποίηση των κανόνων ασφαλείας. Η Τουρκική ΜΙΤ έπεσε θύμα της πρακτικής αυτής, και δεν τήρησε έστω και τους απλούς κανόνες ασφαλείας, που αφορούν τις επικοινωνίες της! Με τον ποιο αφελή τρόπο αποκαλύφθηκε όλο το δίκτυο των συνεργατών της και των πρακτόρων της στις ΗΠΑ αλλά και οι τρόποι δράσης της!

Η αποκάλυψη Σιμπέλ Εντμοντς

Η υψηλής στρατηγικής αξίας υπόθεση κατασκοπείας, προδόθηκε από την απουσία εφαρμογής των κανόνων και μέτρων ασφαλείας της όλης επιχείρησης, αλλά και από μια ασήμαντη υπάλληλο του FBI! Την μεταφράστρια, Σιμπέλ ΄Εντμοντς! Η Σιμπέλ Εντμοντς κατάγεται από το Αζερμπαϊτζάν. Έζησε την παιδική και εφηβική της ηλικία, μεταξύ Τουρκίας και Ιράν. Είναι σιϊτικού θρησκεύματος. Πήγε στις ΗΠΑ για σπουδές, όπου γνώρισε και τελικά παντρεύτηκε τον αμερικανό σύζυγό της και εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί ξεκινώντας μια νέα ζωή. Μετά τις επιθέσεις και τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στις ΗΠΑ, προσλήφθηκε στο FBI ως μεταφράστρια στο τμήμα υποκλοπών, όπου εργάζονταν στην μετάφραση απορρήτων συνομιλιών που είχαν σχέση με υπόπτους τρομοκρατίας αλλά και κατασκοπείας. Την ίδια εποχή προσλήφθηκε στο FBI στο ίδιο τμήμα με την Σ. ΄Εντμοντς, η Τουρκάλα Μελέκ Κάν ως μεταφράστρια και εργάζονταν μαζί στους ίδιους τομείς.

Η Τουρκάλα πριν την πρόσληψή της στο FBI, εργάζονταν στο ATC και ένα άλλο αμερικανοτουρκικό «ίδρυμα» το Assembly of Turkish American Associations (ATAA), έχοντας προϋπηρεσία και στο Γερμανικό-Τουρκικό Σύνδεσμο Εμπορίου και Φιλίας. Ιδρύματα τα οποία αποτελούν προκαλύμματα της Τουρκικής ΜΙΤ και βραχίονες επηρεασμού της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκάλα Μελέκ Κάν, απέκρυψε στο βιογραφικό της και την αίτησή της προς το FBI, τις προηγούμενες ιδιότητές της. Όταν ξέσπασε η καταιγίδα των αποκαλύψεων της Σ. Εντμοντς, οι Γερουσιαστές των ΗΠΑ Πάτρικ Λίχι και Τσάρλς Γκράσλεϊ, κατέθεσαν ερώτηση στο FBI, γιατί δεν διεξήχθη όπως προβλέπετε από τους κανονισμούς, η SBI (Special Background Investigation) «Ειδική Έρευνα Παρελθόντος» για την Μελέκ Κάν.

Το FBI απάντησε ότι η Τουρκάλα προσλήφθηκε στην υπηρεσία με αδιαφανής διαδικασίες και «άνωθεν» παρεμβάσεις, ενώ κατά την διάρκεια της θητείας της απολάμβανε καθεστώς «ιδιαίτερης μεταχείρισης» εξασφαλίζοντας την επάρκεια για την διενέργεια της μυστικής της δράσης, για λογαριασμό της ΜΙΤ! Πώς όμως κατάφερε μια γυναίκα πράκτορας της ΜΙΤ να διεισδύσει στα πλέον απόρρητα τμήματα του FBI και με τόσο θράσος αλλά και θάρρος, να υπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας?

Υπόθεση «Ντάγκλας Ντίκερσον»

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 τοποθετήθηκε στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα, ο Επισμηναγός Ντάγκλας Ντίκερσον ως Στρατιωτικός Ακόλουθος, υπεύθυνος και τα θέματα προμηθειών και λογιστικής υποστήριξης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα και προϊστάμενος του Ντίκερσον, ήταν ο γνωστός νεοσυντηρητικός και μετέπειτα Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκ Γκρόσμαν. Κατά την διάρκεια των πρώτων μηνών της παραμονής του στην Τουρκία, ο Επισμηναγός γνωρίστηκε με την προαναφερόμενη Τουρκάλα την Μελέκ Καν Χαρπτουλού. Η σχέση τους εξελίχθηκε ραγδαία και κατέληξε σε γάμο το 1995.

Ο Επισμηναγός Ν. Ντίκερσον αναβαθμίζεται και προάγεται σε κύριο διαχειριστή όλων των προμηθειών όπλων για το Αζερμπαϊτζάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, το Τουρκμενιστάν και το Κιργιστάν. Ταξιδεύει συνεχώς έχοντας στο πλευρό του την σύζυγό του Μελέκ Κάν-Ντίκερσον… Μέχρις εδώ όλα φαίνονταν φυσιολογικά, ώσπου το 1996 φτάνουν σημαντικές πληροφορίες στο Γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, για δωροδοκία και στρατολόγηση Αξιωματικού της Πρεσβείας στην Άγκυρα από τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες (ΜΙΤ). Ο Αξιωματικός συνελήφθη επ’ αυτοφώρω να δωροδοκείται από την ΜΙΤ!

Ο Ντίκερσον μετά από διαταγή του Πρέσβη Μ. Γκρόσμαν, βοηθά σθεναρά την εταιρεία, ΙΑΙ (International Advisors Inc.) η οποία εκπροσωπεί την Τουρκία στις ΗΠΑ στους τομείς της αμυντικής συνεργασίας και των προμηθειών. Η ΙΑΙ είχε δημιουργηθεί το 1989 από τον γνωστό Ντάγκλας Φέιθ Υφυπουργό Άμυνας των ΗΠΑ και τον Βοηθό Υπουργό Άμυνας Ρίτσαρντ Πέρλ. Ο Ντίκερσον πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες στην Πρεσβεία, μετατέθηκε στην Γερμανία όπου τον ακολούθησε και η σύζυγό του, για την οποία η έρευνα της CIA την παρουσίαζε ως πράκτορα της ΜΙΤ.

Η Μελέκ Κάν-Ντίκερσον αμέσως προσλήφθηκε στον «Γερμανο-Τουρκικό Σύνδεσμο Εμπορίου και Φιλίας» γνωστό ίδρυμα-βιτρίνα της Τουρκικής ΜΙΤ στην Γερμανία. Το 2001 ο Ντίκερσον μετατίθεται στην βάση Bolling της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (DIA) στην Ουάσινγκτον και αναλαμβάνει επικεφαλής του Τμήματος Παρακολούθησης εξοπλισμών της Τουρκίας και των χωρών που προαναφέρθηκαν, όταν ήταν στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα. Η Μελέκ αναλαμβάνει ταυτόχρονα δύο θέσεις. Μια στο ATC και μια στο ATAA. Μετά από λίγο διάστημα προσλαμβάνεται στο FBI ως μεταφράστρια έχοντας ως συνάδελφός της και άμεση συνεργάτη της την Σιμπέλ ΄Εντμοντς.

Η ΜΙΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟ FBI-ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΛΕΥΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ»

Η Σιμπέλ Εντμοντς, εκ των πραγμάτων και της στενής συνεργασίας της με την Μελέκ, διαπιστώνει δύο πράγματα. Πρώτον, μια δαιδαλώδη διαπλοκή των ζητημάτων τρομοκρατίας και της διακίνησης ναρκωτικών στην Κεντρική Ασία με επίκεντρο την Τουρκία. Δεύτερον, το λαθρεμπόριο πυρηνικών υλικών και τεχνολογίας στο τρίγωνο, ΗΠΑ-Πακιστάν-Τουρκία! Η Σ.Εντμοντς κατέγραφε με ακρίβεια όλες τις κινήσεις της Τουρκάλας συναδέλφου της και διαπίστωσε ότι αυτή, υπέκρυπτε συγκεκριμένες συνομιλίες από τις υποκλοπές ή τις μετέφραζε παραποιημένα. Ειδικά τις επικοινωνίες του Τουρκικού Προξενείου στο Σικάγο τις απέκρυπτε πολύ επιμελώς! Κατά σύμπτωση ο Πρόεδρος της Βουλής Ντένις Χάστερτ εκλέγονταν στην συγκεκριμένη περιφέρεια! Η Εντμοντς διαπίστωσε ότι στις συνομιλίες που απέκρυψε η Μελέκ υπήρχαν στοιχεία για τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001! Επίσης, στο κρυφό αρχείο της Τουρκάλας βρήκε πλήθος στοιχεία για την αγορά με παράνομους τρόπους πυρηνικών υλικών και τεχνολογίας με κύριο οργανωτή το ATC!

Το 2001 ιδρύθηκε η Τουρκική εταιρεία ενέργειας «Μπεγιάζ Ενερτζυ» (Beyaz Enerji, Λευκή Ενέργεια) η οποία συνεργάζονταν με το ATC στην ανεύρεση, αγορά και εξαγωγή πυρηνικών υλικών, ατομικής τεχνολογίας και στρατιωτικής νανοτεχνολογίας με προορισμό την Τουρκία αλλά και το Πακιστάν. Η «Λευκή Ενέργεια» κατάφερε και βρήκε πρόσβαση στα εθνικά εργαστήρια πυρηνικών ερευνών των ΗΠΑ του Όακ Ρίτζ και του Λός Άλαμος. Ταυτόχρονα προσπάθησε να αγοράσει δύο εταιρείες συμβούλων που είχαν πρόσβαση στα παραπάνω εργαστήρια, αλλά και στελέχη από το εξειδικευμένο εργαστήριο «Λώρενς Λίβερμορ»!

Την ίδια περίοδο η εταιρεία-βιτρίνα της CIA «Brewster Jennings & Associates» απόκτησε προσβάσεις στην «Λευκή Ενέργεια» και παρακολουθούσε στενά τις ενέργειές της για την απόκτηση πυρηνικών υλικών και τεχνολογίας. Η «Λευκή Ενέργεια» μάλιστα ξεκίνησε προσπάθειες να αγοράσει την εταιρεία-βιτρίνα της CIA!!! Τότε στα δύο τηλεφωνήματα που υπέκλεψε το FBI ο Υφυπουργός Μ. Γκρόσμαν ένα προς την «Λευκή Ενέργεια» και ένα προς ένα υψηλόβαθμο στέλεχος των Μυστικών Υπηρεσιών του Πακιστάν (ISI) όπου τους πληροφορεί να σταματήσουν κάθε επαφή με την εταιρεία-βιτρίνα γιατί είναι της CIA!!!

Τις υποκλοπές αυτές δεν τις μετάφρασε η Μελέκ και τις απέκρυψε!

Η Σιμπέλ Εντμοντς καθημερινά ανακάλυπτε πλήθος άλλες πληροφορίες που απέκρυπτε η Τουρκάλα πράκτορας της ΜΙΤ και έντρομη ζήτησε ακρόαση από τους προϊσταμένους της, ο οποίος αμέσως κατάλαβε ότι είχε να κάνει με μια μεγάλης έκτασης περίπτωση κατασκοπείας και λαθρεμπορίου πυρηνικών και έθεσε σε κίνηση τον μηχανισμό του FBI. Η έμπειρη Τουρκάλα πράκτορας, κατάλαβε ότι έγινε αντιληπτή και αμέσως ειδοποίησε την ΜΙΤ και τους συνεργάτες της στις ΗΠΑ. Απείλησε την Σιμπέλ Εντμοντς για την ζωή της! Αλλάζοντας τακτική την επόμενη μέρα, της τηλεφώνησε αιφνιδιαστικά ζητώντας με ευγένεια να την επισκεφθεί στο σπίτι της για μια «κοινωνική συνάντηση».

Η Τουρκάλα πράκτορας πρόσφερε στην Σ.Εντμοντς και τον σύζυγό της πολλές χιλιάδες δολάρια και συνεργασία με τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες! Την ίδια στιγμή η αδελφή της Σ.Εντμοντς που διαμένει στην Άγκυρα δέχεται απειλές για την ζωή της, ενώ προσκαλείται στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής της «για υπόθεσή της», όπου απειλείται και κατηγορείται για πλήθος αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου! Η μηχανή της Τουρκικής ΜΙΤ ενεργοποιείται πλήρως και η Εντμοντς βρίσκεται πλέον μέσα στα δίχτυα της! Παράλληλα μυστικά ενεργοποιείται πλήρως όλο το σύμπλεγμα της Τουρκικής πολιτικής στις ΗΠΑ, με κυρίαρχο άξονα τις στενές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ. Η Τουρκία διαθέτει ισχυρότατες προσβάσεις από δεκαετίες βαθιά μέσα στο Ισραηλινό κατεστημένο των ΗΠΑ και κατ’ επέκταση σε όλους τους κυβερνητικούς μηχανισμούς των ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα!

Το Ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ ξεκινά μια τιτάνια προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης καθώς εμπλέκονται και υψηλά ιστάμενα στελέχη και μέλη του που κατέχουν υψηλές κυβερνητικές θέσεις στις ΗΠΑ! Η Εντμοντς βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό και αρχίζει εναντίων της ολόκληρη επιχείρηση «αποδόμησης» Οι απειλές εις βάρος της και σε ότι έχει σχέση με αυτήν λαμβάνουν καταιγιστική μορφή! Η Εντμοντς προσφεύγει στα ΜΜΕ για να γλιτώσει πιστεύοντας ότι εάν το θέμα δημοσιοποιηθεί τουλάχιστον θα σώσει την δική της ζωή και του συζύγου της! Εμφανίζεται στο τηλεοπτικό δίκτυο CBS όπου και αποκαλύπτει μέρος των όσων γνωρίζει. Ταυτόχρονα προσφεύγει και στην Δικαιοσύνη καθώς βλέπει ότι τα όρια γύρω της στενεύουν και πως οι καταγγελίες της προς τους προϊσταμένους της δεν έχουν το αποτέλεσμα που αναμένονταν.

Η Σ.Εντμοντς απολύεται από το FBI ως «προβληματική»!!!

Ο Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ Άσκφορτ εκδίδει απαγόρευση στην Σ. Εντμοντς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στο ζήτημα, ενώ η επιτήρησή της είναι στενή με την λογική ότι «κινδυνεύουν ζητήματα της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ» !!! Η Σ.Εντμοντς προσφεύγει στο Κογκρέσο το οποίο ερευνά την υπόθεση και με ενέργειές του καταφέρνει να απεγκλωβίσει την αδελφή της Σ.Εντμοντς από την Τουρκία, καθώς είχε προφυλακιστεί χωρίς καμία αποδεδειγμένη κατηγορία! Η Σ. Έντμοντς προσφεύγει και στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ζητώντας δικαίωση και πλήρη διαλεύκανση της σοβαρής υπόθεσης κατασκοπείας. Κάθε προσπάθεια της Σ. Εντμοντς προσκρούει σε απίθανες δυσκολίες! Η υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα.

Το αόρατο δίκτυο προστασίας της ΜΙΤ στις ΗΠΑ και τα Τουρκοϊσραηλινά συμφέροντα, μεταθέτουν τον Ντίκερσον τον Ιανουάριο του 2006 πολύ μακριά από τις ΗΠΑ. Στην αεροπορική βάση Γιοκοτά της Ιαπωνίας, ως διοικητή στην 374η Μοίρα Λογιστικής Ετοιμότητας! Μάλιστα ο Ντίκερσον προήχθη και σε Αντισμήναρχος! Τον Αύγουστο του 2005 ο Ντίκερσον ανακρινόμενος για την υπόθεση και τις κατηγορίες κατασκοπείας εις βάρος του και της συζύγου του, απειλεί με σοβαρές αποκαλύψεις! Παρεμβάσεις υψηλά ισταμένων κυβερνητικών στελεχών βάζουν τέλος στις ανακρίσεις. Για την συγκάλυψη της υπόθεσης παρεμβαίνει και ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντίκ Τσέϊνι! Ο Ντίκερσον προάγεται και φεύγει μαζί με την σύζυγό του στην Ιαπωνία!

Η αθέατη όψη της Τουρκίας

Οι καταγγελίες της Σιμπέλ Εντμοντς και τα στοιχεία τα οποία διαθέτει και έδωσε στο φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτουν απίστευτα γεγονότα και τεράστιες διαπλοκές! Πλήρης εμπλοκή στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών και πυρηνικών υψηλά ισταμένων κυβερνητικών παραγόντων των ΗΠΑ. Σχέσεις της Τουρκίας με την Αλ Κάϊντα σε ανώνατα κυβερνητικά και πολιτικά κλιμάκια, απίστευτες συγκαλύψεις υποθέσεων τρομοκρατίας και ένα τεράστιο δίκτυο όχι απλά κατασκοπείας, αλλά πολιτικού επηρεασμού και χειραγώγησης της πολιτικής των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας.

Πως όμως κατάφερε η Τουρκία και κυρίως οι Μυστικές της Υπηρεσίες να στήσουν ένα τέτοιου μεγέθους δίκτυο με τόσο μεγάλες προεκτάσεις; Άραγε διαθέτει η Τουρκία τόσους οικονομικούς πόρους και τέτοια μεγάλη εμπειρία να κατασκοπεύει στην καρδιά των ΗΠΑ και να τοποθετεί πράκτορές της σε τόσο σημαντικές θέσεις; Με την δυνητική προοπτική ότι κάποια στιγμή όλα θα αποκαλύπτονταν η Τουρκία πως δεν εξέταζε το ενδεχόμενο της πλήρους ρήξης των σχέσεων της με τις ΗΠΑ και πολύ σοβαρά αντίποινα εις βάρος της από την υπερδύναμη; Ποιος «αόρατος προστάτης» και «υποκινητής» βρίσκεται πίσω από τέτοιου μεγέθους «κατασκοπευτικές διαβρώσεις» και «δράσεις» τις οποίες θα ζήλευε και η περιβόητη KGB;

Οι αποκαλύψεις της Σ. Εντμοντς έφεραν στο προσκήνιο ολόκληρη την διαπλοκή μεταξύ των Τουρκικών και των Ισραηλινών «Ιδρυμάτων» και «Οργανώσεων» στις ΗΠΑ! Μια διαπλοκή που εμπλέκει τεράστιο αριθμό κυβερνητικών και άλλων αξιωματούχων στις ΗΠΑ, αλλά που ταυτόχρονα επηρεάζει τα μέγιστα την πολιτική των ΗΠΑ στην Εγγύς Ανατολή, την Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία! Όλα τα προαναφερόμενα, είναι αποτέλεσμα, του μεγάλου βάθους της συνεργασίας μεταξύ ΜΙΤ και Mossad.

Το Οραμα Νταβούτογλου και η επερχόμενη σύγκρουση ΜΙΤ-MOSSAD

Η Ισραηλινή Υπηρεσία Πληροφοριών, ελέγχει σε σημαντικό βαθμό, τις Ισραηλιτικές Οργανώσεις του εξωτερικού, τις οποίες και χειραγωγεί καταλλήλως και κατευθύνει, αναλόγως των περιστάσεων, και των επιχειρησιακών αναγκών της. Το κλίμα δυσπιστίας και εχθρότητος, που διακατέχει τους Ισραηλινούς, έναντι του προσώπου του νέου Αρχηγού της ΜΙΤ, και εφόσον αυτές οι αρνητικές εξελίξεις στις σχέσεις των δύο Χωρών και των Υπηρεσιών, είναι όντως όπως φαίνονται και όχι «τεχνητές» για ευνόητους λόγους, η ΜΙΤ θα απολέσει το επιχειρησιακό πλεονέκτημα και το βάθος, που της έδιναν οι δυνατότητες της Mossad. H δημόσια εκφραζόμενη δυσπιστία προς την ΜΙΤ από τους Ισραηλινούς, και το ενδεχόμενο αυτή να διαρρεύσει πληροφορίες προς το Ιράν, αποτελεί έναν πραγματικό εφιάλτη για την Ισραηλινή Mossad.

Η σημαντική δράση της ΜΙΤ στις ΗΠΑ αλλά και σε άλλες Χώρες, δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική χωρίς την συνδρομή και αμέριστη συμμετοχή της Mossad. Δεν είναι λίγες οι φορές, που αποκαλύφθηκε σημαντική κατασκοπευτική δράση της Ισραηλινής Mossad στην Κύπρο, η οποία πιθανότατα, διενεργούνταν για λογαριασμό της Τουρκικής ΜΙΤ. Είδαν το φως της δημοσιότητας, τουλάχιστον 2-3 περιπτώσεις κατασκοπείας σε βάρος της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς, από Ισραηλινούς πράκτορες. Η πρόσβαση της ΜΙΤ σε σημαντικές πληροφορίες προερχόμενες από την Mossad, σίγουρα δεν περιορίζονται μόνο στην Κύπρο.

Σαφέστατα μια «εναλλακτική συνεργασία» μεταξύ της Mossad και της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει, στο ελάχιστο το μέγεθος, το εύρος αλλά και τα αποτελέσματα της συνεργασίας, Τούρκων και Ισραηλινών. Είναι παντελώς διάφορα τα πεδία δράσης της Ελληνικής και Τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Το Ισραήλ, είναι αυτονόητο πως προσανατολίζει απόλυτα τα ενδιαφέροντά του στην Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, όπου η ΜΙΤ έχει σημαντική δράση και πολύ λιγότερο στα Βαλκάνια, όπου η ΕΥΠ ομολογουμένως κυριαρχεί, έναντι των λοιπών Υπηρεσιών Πληροφοριών της Δύσης.

Η σχέση ΜΙΤ και Mossad είναι «ετεροβαρής» με την Τουρκική Υπηρεσία, να απολαμβάνει πολύ σημαντικότερα οφέλη, από αυτά που η ίδια προσφέρει στους Ισραηλινούς. Εάν και εφόσον η ρήξη στις σχέσεις των δύο Χωρών, ενταθεί και επεκταθεί, και στις συνεργασίες των Υπηρεσιών Πληροφοριών η Τουρκική ΜΙΤ θα απολέσει, μεγάλο μέρος της αποτελεσματικότητάς της. Εάν η ρήξη αυτή μετεξελιχθεί σε κάθετη σύγκρουση, γεγονός πολύ πιθανό, είναι βέβαιο πως η Ισραηλινή Mossad θα προβεί σε υπονομευτικές ενέργειες, σε βάρος της Τουρκικής ΜΙΤ, ως συνηθίζει άλλωστε όταν διαπιστώνει «διπροσωπίες» σε βάρος της ή των συμφερόντων του Ισραήλ, όπως συμβαίνει με το Ιράν εσχάτως.

Η Ισραηλινή Mossad δια του Ισραηλινού τύπου, διέρρευσε αδιάσειστα στοιχεία, πως στο Τουρκικό σκάφος, στο οποίο συνέβησαν τα αιματηρά επεισόδια, υπήρχαν τουλάχιστον 2 στελέχη της Τουρκικής ΜΙΤ και ενας αξιωματικός του Τουρκικού Στρατού. Φημολογείται σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τουρκικού τύπου, πως ο Τούρκος αξιωματικός σκοτώθηκε από τους Ισραηλινούς Καταδρομείς, κατά την επιθετική επέμβαση στο πλοίο. Ισραηλινά ΜΜΕ κάνουν λόγο για οργάνωση της όλης επιχείρησης για την Γάζα, από τον ίδιο τον νέο Αρχηγό της ΜΙΤ Φιντάν.

Σίγουρο είναι πως οι δύο Υπηρεσίες Πληροφοριών δεν θα επιθυμούσαν την κάθετη ρήξη των σχέσεών τους, όμως τόσο η «ετεροβαρής» σχέση τους, όσο και η εχθρική συμπεριφορά της ΜΙΤ με τα γεγονότα της Γάζας, πιθανότατα θα οδηγήσουν σε αντίποινα εκ μέρους της Mossad. Αμέσως μετά τα γεγονότα της Γάζας, τα Τουρκικά ΜΜΕ, στην κυριολεξία κατακλύστηκαν από εκτενείς αναφορές, πως η Mossad, βρίσκεται πίσω από την εντατική και αυξημένη δράση των Κούρδων μαχητών του ΡΚΚ. Οι αναφορές αυτές, έφτασαν μέχρι του σημείου, να καταλογίζουν την οργάνωση και την επίθεση εναντίων της Ναυτικής Βάσης στην Αλεξανδρέτα, από το ΡΚΚ να έχει οργανωθεί από Ισραηλινούς πράκτορες!

Πρόσφατα, συνελήφθη στο Ντιγιάρμπακιρ, Αμερικανός δημοσιογράφος με την κατηγορία της κατασκοπείας και της δράσης του υπέρ του ΡΡΚ. Τα Τουρκικά ΜΜΕ έδωσαν μεγάλη δημοσιότητα στο θέμα με ιδιαίτερη έμφαση στην Ισραηλινή του καταγωγή, αφήνοντας σαφείς κατηγορίες, πως η κατασκοπευτική του δράση κατευθύνονταν από την Mossad. Το Κουρδικό ΡΚΚ, προέβη τάχιστα σε διαψεύσεις και αναφορές, πως ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα, έχουν οι αναφορές των Τουρκικών ΜΜΕ, για συνεργασία του με τους Ισραηλινούς. Οποιος γνωρίζει την Κουρδική νοοτροπία, σίγουρα μπορεί να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα, κατά πόσο μπορεί να υφίσταται τέτοια συνεργασία και εάν υπάρχει τέτοια πιθανότητα στο μέλλον …

Η Ισραηλινή Mossad απήγαγε τον Κούρδο Ηγέτη και Αρχηγό του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτσαλάν και τον παρέδωσε στην Τουρκική ΜΙΤ, στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι. Το γεγονός αυτό το γνωρίζουν σε όλες τις διαστάσεις τους οι Κούρδοι. Είναι παντελώς αδύνατο να υφίσταται συνεργασία ή έστω ακόμη και κάποιας μορφής επαφές μεταξύ του ΡΚΚ και της Mossad. Το ΡΚΚ ως μια αρκετά «κλειστή επαναστατική οργάνωση» διαθέτει ικανά στεγανά να αποκλείσει την «εισβολή» στους κόλπους του ξένων πρακτόρων. Το ΡΚΚ διαθέτει την δική του και λίαν αποτελεσματική Υπηρεσία Πληροφοριών, η οποία δρα εντελώς αυτόνομα.

Η Τουρκία, ευκαίρως-ακαίρως κατά διαστήματα, προσπαθεί να παρουσιάσει τον αγώνα του Κουρδικού Λαού, ως προϊόν της υπονομευτικής δράσης, διάφορων ξένων δυνάμεων. Το πράττει για τους εξής λόγους. Πρώτον, για να απαξιώσει τον Κουρδικό Αγώνα, και να καλύψει το σοβαρότατο πρόβλημα που έχει. Δεύτερον, για να σπείρει αμφιβολίες στους κόλπους των Κούρδων και να διαταράξει την συνοχή των Κούρδων. Τρίτον, για να κατηγορεί τις Χώρες με τις οποίες έχει πρόβλημα, πως υποστηρίζουν την «τρομοκρατία». Η Τουρκία, συνεχίζει ακόμη και σήμερα να κατηγορεί την Ελλάδα πως υποθάλπει την «Κουρδική τρομοκρατία». ΄Εχει κατηγορήσει την Αρμενία, παρουσιάζοντας το ΡΚΚ να ελέγχεται από τον Αρμενικό ASALA. ΄Εχει κατηγορήσει ακόμη και τις ΗΠΑ πρόσφατα!

Θα ήταν οξύμωρο μέσα από την Τουρκική προπαγάνδα να μην αναφέρονταν και το Ισραήλ. Η Τουρκία ξέχασε την Συρία και το Ιράν, με τις οποίες συνεργάζεται πλέον κατά του ΡΚΚ, πως για δεκαετίες στήριζαν το ΡΚΚ. Μετά την αρνητική στάση πολλών Ευρωπαϊκών Χωρών, για εισδοχή της Τουρκίας στην ΕΕ, η Τουρκία αντανακλαστικά, προέβη σε εκδήλωση της πάγιας τακτικής της, να κατηγορήσει τις Χώρες αυτές, πως υποθάλπουν την δράση του ΡΚΚ μεταξύ της Κουρδικής διασποράς. Εάν όντως όλες αυτές οι Χώρες και όλα όσα αναφέρουν οι Τούρκοι ήταν κατά το ήμισυ πραγματικότητα, θα είχαμε Κουρδικό Κράτος και διαμελισμό της Τουρκίας, εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια.

Η Τουρκία έχει πλέον γελοιοποιηθεί διεθνώς με την τακτική της αυτή.

Τα Ισραηλινά αντίποινα δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμη κατά της Τουρκικής ΜΙΤ η οποία οργάνωσε την κρίση της Γάζας και παρουσίασε το Ισραήλ, να συνεργάζεται με το ΡΚΚ. Το Ισραήλ εκτέθηκε σοβαρά διεθνώς από την επιχείρηση της ΜΙΤ στην Γάζα, γεγονός που για όσους γνωρίζουν σε τέτοιες περιπτώσεις τις αντιδράσεις των Ισραηλινών, αυτές θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερες σε βάρος της Τουρκίας. Η Ισραηλινή Mossad διαθέτει την κατάλληλη εμπειρία και ισχύ να ανταποδώσει στην ΜΙΤ ένα ισχυρότατο χτύπημα, πολλαπλάσιου μεγέθους, από αυτό που δέχθηκε.

Το χτύπημα αυτό θα έχει την μορφή μιας «ευέλικτης ανταπόδοσης» με πολύπλευρες διαστάσεις, σε τέτοιο βαθμό, που οι Ισραηλινοί θα θελήσουν να δώσουν στην Τουρκία ένα ισχυρότατο μήνυμα να μην τολμήσει ποτέ πια στο μέλλον, να δημιουργήσει προβλήματα στο Ισραήλ. Ουδείς μπορεί να αποκλείσει πως αυτή η «πολύπλευρη ευέλικτη ανταπόδοση» δεν θα έχει διαστάσεις που να αγγίζουν τους Κούρδους (πιθανότατα του Βόρειου Ιράκ με τους οποίους και συνεργάζεται και όχι το ΡΚΚ) την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου η Τουρκία έχει «ανοιχτά μέτωπα».

Το δόγμα «Οφθαλμός αντί Οφθαλμού» είναι απαράβατο για τα «Παιδία του Λόφου».

Πιθανότατα και εφόσον η κρίση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας ενταθεί και επεκταθεί και στις σχέσεις των Μυστικών Υπηρεσιών των δύο Χωρών, να βρεθούμε σε μια ισχυρή και ευρεία αντιπαράθεση της ΜΙΤ και της Mossad κυρίως στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Οσοι γνωρίζουν, εύκολα μπορούν να προβλέψουν ποιος θα υπερισχύσει. Η Τουρκική ΜΙΤ θα εκμηδενιστεί σε εύλογο χρονικό διάστημα και όπως συνηθίζει η Mossad, πέραν του «εκμηδενισμού» θα την γελοιοποιήσει και θα την απαξιώσει δημοσίως σε υπερθετικό βαθμό.

Η Τουρκική ΜΙΤ, ήδη έχει ανοίξει διαύλους συνεργασίας και επικοινωνίας με άλλες Μυστικές Υπηρεσίες, οι οποίες μέχρι πρόσφατα ήταν «εχθρικές» Οι συναντήσεις και συνεργασίες με τις Μυστικές Υπηρεσίες του Ιράν και της Συρίας είναι πλέον πάρα πολύ συχνές. Οι στενές επαφές που αποκατέστησε η ΜΙΤ με την Παλαιστινιακή Χαμάς και την Χεζμπολάχ του Λιβάνου, είναι αποδεδειγμένες. Η τοποθέτηση του Φιντάν στην Ηγεσία της ΜΙΤ, πάγωσε ακόμη και τα υψηλόβαθμα στελέχη της ΜΙΤ τα οποία σύμφωνα με πληροφορίες, είναι πολύ ενοχλημένα, σε βαθμό που βρίσκονται σε μυστικές επαφές με Υπηρεσίες άλλων Χωρών, με σκοπό την υπονόμευσή του.

Ο Φιντάν επιλέχθηκε από τον ίδιο τον Ερντογκάν, με μοναδικό σκοπό την ενίσχυση των σχέσεων της ΜΙΤ με Ισλαμικό κόσμο. Γεγονός αναμφισβήτητο. Το να αλλάξει προσανατολισμούς η ΜΙΤ δεν είναι κάτι εύκολο και πράγμα που μπορεί να συμβεί από την μια στιγμή στην άλλη. Ο Φιντάν θα έχει να αντιμετωπίσει, ισχυρές αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΜΙΤ, όπου τόσο η Mossad όσο και η CIA, έχουν ισχυρές σχέσεις «βάθους» με αρκετά στελέχη της.

Η Τουρκία γενικά ακροβατεί με την υιοθέτηση του οράματος Νταβούτογλου για την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι ακροβασίες αυτές εκδηλώνονται πλέον και από την ΜΙΤ, την οποία θέλει τόσο ο Νταβούτογλου όσο και ο Ερτογάν, να χρησιμοποιήσουν ως αιχμή του δόρατος για μυστικές επιχειρήσεις με σκοπό την εξυπηρέτηση της υλοποίησης, του βλακωδέστατου οράματός τους, το οποίο είναι ανεφάρμοστο και καταστροφικό για την Τουρκία. Κατάφεραν να φέρουν την ΜΙΤ αντιμέτωπη με την Ισραηλινή Mossad και κατά κάποιο τρόπο με την CIA, κατ’ επέκταση και με την Βρετανική ΜΙ6, η οποία ακολουθεί κατά πόδας την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ.

Η ΜΙΤ φαίνεται πως θα κληθεί πολύ σύντομα να «πληρώσει» βαρύτατο τίμημα για την αυθάδειά της, την αχαριστία της, την ανατολίτική πονηρία της, σε βάρος Υπηρεσιών από τις οποίες εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό η αποτελεσματικότητά της. Το καταστροφικό «όραμα» των Ισλαμιστών Νεότουρκων και Εθνικιστών Νεοθωμανών, αρχίζει να φθίνει και να δημιουργεί σοβαρές παρενέργειες για την ίδια την υπόσταση του Τουρκικού Κράτους. Για να ανασυσταθεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα πρέπει να καταργηθεί ή να ανασυσταθεί το Τουρκικό Κράτος, κάτι το οποίο προσπαθεί με σημαντικές κινήσεις ο Τ. Ερτογάν και οι συνεργάτες του.

Θα πρέπει να προσέξουν πολύ καλά, καθώς δεν είναι καθόλου σίγουρο το αποτέλεσμα των προθέσεών τους. Καταργώντας το Κεμαλικό Τουρκικό Κράτος, δεν είναι σίγουρο πως θα ανασυστήσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το πιθανότερο είναι να δημιουργήσουν νέο κράτος στους κόλπους τους, το Κουρδικό, να χάσουν όλα τα «κεκτημένα εν όπλοις» στην Κύπρο, να εκδιωχθούν από τα Βαλκάνια και να αποκλειστούν παντελώς από κάθε Ευρωπαϊκή προοπτική και συνεργασία. Το Οθωμανικό όραμα της σύγχρονης Τουρκίας, και οι μεγαλεπήβολες κινήσεις της στα Βαλκάνια και την Κεντρική Ασία, με κύριο μοχλό την Ισλαμική Πίστη, φέρει πολλές δυτικές Χώρες σε σοβαρό σκεπτικισμό για τους μελλοντικούς προσανατολισμούς της Τουρκίας. Σημαντικές «διορθωτικές κινήσεις» σχεδιάζονται ήδη σε πολλές δυτικές πρωτεύουσες και δυτικούς οργανισμούς.

Με τα γεγονότα της Γάζας, ήρθαν οι Ισραηλινοί να «ξυπνήσουν» τις Αμερικάνικες μνήμες του 2003, όταν ο Ερντογάν, λίγο πριν την εισβολή στο Ιράκ απαγόρευσε στην 10η Ορεινή Μεραρχία και στην 4η Ψηφιακή Μεραρχία, να χρησιμοποιήσουν το έδαφος της Τουρκίας και να επιχειρήσουν στο Ιράκ από τον Βορά. Αρχισε να γίνεται ευρείας κλίμακας λόγος για «Τουρκική αχαριστία» και να αναμοχλεύονται σημαντικά γεγονότα του παρελθόντος, όπου η Δύση και κυρίως οι ΗΠΑ, ευνόησαν σκανδαλωδώς την Τουρκία κατά παράβαση κάθε έννοιας του διεθνούς δικαίου.

Γιατί ήταν απαραίτητη, και πυλώνας της Δύσης στην Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Ο «πυλώνας» αυτός τελευταία οπόταν χρειάστηκε δεν ανταποκρίθηκε. Αντίθετα μάλιστα υπήρξε υπονομευτικός και με εχθρικές πολιτικές πράξεις. Ο Τούρκος δείχνει πλέον το πραγματικό του πρόσωπο στην Δύση, η οποία με οργή πλέον αντιλαμβάνεται πως επί δεκαετίες, καλλιεργούσε έναν μελλοντικά δυνητικό της αντίπαλο ο οποίος μπορεί πιθανότατα να εξελιχθεί και σε εχθρός της.

Η Τουρκία θα κληθεί να πληρώσει βαρύτατο τίμημα και μάλιστα πολύ γρήγορα.

Οι εναγκαλισμοί της με την Ρωσία και το Ιράν, τους οποίους προσπαθεί να χρησιμοποιήσει εκβιαστικά προς την Δύση και ειδικά τις ΗΠΑ και την ΕΕ, για τον δήθεν εκτοπισμό της από τους κόλπους της ΕΕ, (κάτι το οποίο ποτέ δεν επιθυμούσε ειλικρινά), αποτελούν ακόμη έναν ισχυρό παράγοντα αναξιοπιστίας της που δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς στην Δύση. Η Τουρκία πλανάται «πλάνην οικτράν» νομίζοντας πως η συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, όπου κατέχει τον δεύτερο σε μέγεθος και όγκος στρατό, της προσδίδει δικαιώματα να εκβιάζει την Δύση και να εξασκεί ανεξάρτητη πολιτική στην περιφέρειά της.

Ο «πολύς Νταβούτογλου» δεν συνυπολόγιζε στο «Στρατηγικό του Οραμα» πως μια υπερδύναμη πλέον, όπως η Γαλλία, επέστρεψε στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και η δική της παρουσία μειώθηκε τα μέγιστα, ενώ η διαπραγματευτική της ικανότητα ελαττώθηκε σημαντικά. Δυστυχώς το γεγονός της επιστροφής της Γαλλίας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ δεν έχει γίνει αντιληπτό ακόμη, πως αποτελεί ένα μεγάλου μεγέθους θεμελιώδες πλέον δεδομένο, το οποίο αλλάζει άρδην, σημαντικές συνιστώσες τόσο στους κόλπους του ΝΑΤΟ, όσο και άλλων διεθνών οργανισμών. Ουδεμία αναφορά ή θεωρητική ανάλυση είδε το φως της δημοσιότητας στην Ελλάδα, για το γεγονός της εισόδου της Γαλλίας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και την αντιστοιχία που αυτό προκαλεί για την θέση της Τουρκίας στην Συμμαχία και τις μελλοντικές διαμορφώσεις που επίκεινται από το τόσο σημαντικό αυτό γεγονός.

Δεν είναι δυνατόν η Δύση και ειδικά το Ισραήλ, να αφήσει την διαχείριση των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη σε μια Τουρκία που «αλληθωρίζει ανατολίτικα». Δεν είναι δυνατόν οι ΗΠΑ που δαπάνησαν, δισεκατομμύρια δολάρια στο Ιράκ, και ελέγχουν τα τεράστια αποθέματα υδρογονανθράκων του Κιρκούκ και της Μοσσούλης τα οποία θα διασυνδεθούν μέσο της Κουρδικής Νοτιοανατολικής Τουρκίας με το Τσεϊχάν, να βρίσκονται στην διαρκή επισφαλή πολιτική της Ισλαμικής Τουρκίας. Ο Νταβούτογλου και οι Οθωμανοί αξιωματούχοι του, γρήγορα ξέχασαν το γεγονός του πραγματικού «τσουβαλιάσματος» από τους Αμερικάνους του ειδικού κλιμακίου της ΜΙΤ στο Βόρειο Ιράκ-Κουρδιστάν, οι εξευτελιστικές εικόνες του οποίου έκαναν τον γύρο της υφηλίου.

Η ΜΙΤ των Ερτογάν – Νταβούτογλου, θα πρέπει πλέον να ξεχάσει την διεξαγωγή μυστικών μακροχρόνιων επιχειρήσεων του είδους της «Λευκής Ενέργειας». Αντιθέτως η επιχείρηση αυτή καθώς και πλήθος άλλες, που έδωσαν το δικαίωμα στην Τουρκία να φαντάζει πλέον ως περιφερειακή υπερδύναμη και ξαφνικά με τα «οράματά» Της, εξασκεί ανεξάρτητη πολιτική και αντιμάχεται τα συμφέροντα της Δύσης, σε περιοχές άμεσου ενδιαφέροντός της, θα στραφούν εναντίων της. Η Δύση, έχει όλα τα μέσα και τους τρόπους να αναστρέψει τα αποτελέσματα των μυστικών αυτών επιχειρήσεων και να παρουσιάσει την Τουρκία, ως Κράτος παρία και να το ωθήσει ακόμα περισσότερα προς ανατολάς, με σκοπό την απομόνωσή του.

Πρόσφατα ήρθαν στην δημοσιότητα σημαντικές τεκμηριωμένες αναφορές, οι οποίες φέρουν την Τουρκία να προτίθεται να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο. Σημαντικές είναι και οι αναφορές του διεθνούς τύπου, για το μυστικό πρόγραμμα παραγωγής Βιοχημικών ΄Οπλων της Τουρκίας. Γνωστές είναι και οι προσπάθειές της για την ανάπτυξη Βαλλιστικής και Πυραυλικής τεχνολογίας μεγάλου βεληνεκούς. Η Τουρκία με την ανοχή και την ενίσχυση της Δύσης, γιγαντώθηκε και έγινε όντως μια πολύ σημαντική περιφερειακή υπερδύναμη, σε σημείο να ζητά να διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ την ΕΕ κλπ ως ίσος προς ίσο.

Ο Ερντογάν βασίζεται στα αριθμητικά στατιστικά στοιχεία και τις αναλύσεις για το μέλλον της Τουρκίας η οποία φέρεται ως μια υπερδύναμη παγκοσμίου μεγέθους, χωρίς να λάβει υπόψη του τα πολιτικά δεδομένα της διεθνούς πολιτικής σκηνής και τους διεθνείς σχηματισμούς στους οποίους συμμετέχει. Όλα αυτά τα ρεαλιστικά και ορθολογιστικά κριτήρια και αξιώματα, τα παρέβλεψε και υιοθέτησε έναν Ισλαμικό μεγαλοϊδεατισμό, όπου θέλει να ταυτίσει το Πολιτικό Ισλάμ με τον Τουρκικό Εθνικισμό μέσα στο ψευδές όραμα της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Τουρκία σύντομα θα κληθεί με έμπρακτα γεγονότα να αναθεωρήσει τα «οράματά» της και να ανασκευάσει την αναθεωρητική της πολιτική, διαφορετικά θα θέσει εαυτόν στο επίκεντρο σοβαρών διεργασιών, που θα αφορούν την «ταπείνωσή» της.

Η ανταλλαγή επισκέψεων μεταξύ των Πρωθυπουργών της Ελλάδας και του Ισραήλ, όσο κι αν γίνεται προσπάθεια να τις υποβαθμίσουν τα Τουρκικά ΜΜΕ αλλά και μέρους του διεθνούς τύπου, λόγο της Ελληνικής αστάθειας στην οικονομία, αποτελούν ένα πάρα πολύ σημαντικό γεγονός! Σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν, ούτε κατά διάνοια, τις υφιστάμενες συνεργασίες Τουρκίας – Ισραήλ ή μπορούν στο άμεσο μέλλον, να αποφέρουν σημαντικά αποτελέσματα για τις δύο Χώρες. Ο συμβολικός τους όμως χαρακτήρας, είναι σημαντικότατος, και προσδίδει σημαντικά μηνύματα στην δήθεν «αδιάφορη Τουρκία».

Επανερχόμενοι στο αρχικό αντικείμενο του θέματός μας, πιθανολογώ σύμφωνα με τα ως άνω αλλά και πλήθος άλλες σημαντικές ενδείξεις, που δεν αναφέρονται στο παρών, πως θα διέλθει ένα εύλογο διάστημα αναμονής εκ μέρους της Ισραηλινής Mossad η οποία θα αναμένει «κινήσεις επανόρθωσης» από την Τουρκία και την ΜΙΤ. Ακολούθως και εφόσον αυτές, δεν έχουν το μέγεθος του επανορθωτικού αποτελέσματος και δεν μεταφράζονται σε αδιάσειστες συνισταμένες, που θα αποκλείουν παρομοίου είδους μελλοντικές εχθρικές ενέργειες εκ μέρους της ΜΙΤ κατά του Ισραήλ, η Τουρκική Υπηρεσία θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Ισραηλινή εκδίκηση, σε όλα τα μέτωπα.

Η «τιμωρία» της ΜΙΤ θα είναι λίαν επίπονη και οδυνηρή.

Αναμένοντας την εξέλιξη όλων όσων προανέφερα, φρονώ πως υπάρχει σοβαρή πιθανότητα, να βρεθούμε σε μια έντονη διαμάχη, η οποία ως φαίνεται η έναρξή της θα εκδηλωθεί μεταξύ ΜΙΤ και Mossad, η οποία εκ των πραγμάτων μπορεί να αποφέρει σημαντικά οφέλη στην Ελλάδα, τόσο σε επίπεδο Μυστικών Υπηρεσιών όσο και σε επίπεδο σχέσεών μας με το Ισραήλ. Εάν και εφόσον εκδηλωθεί η διαμάχη αυτή, και λάβει την μορφή μιας μεσοπρόθεσμης ή μακροπρόθεσμης αντιπαλότητας, θα βρεθούμε σε λίαν ενδιαφέροντα φαινόμενα, πρωτόγνωρα για την Παγκόσμια Κοινότητα των Υπηρεσιών Πληροφοριών.

Θα εκδηλωθούν συγκαιριακές συμμαχίες μεταξύ της ΜΙΤ και των Ιράν – Συρία, όπως και άλλων Χωρών, για να αντιμετωπιστεί η Ισραηλινή δράση. Η παντοδύναμη Mossad θα σπεύσει τάχιστα να ανοίξει νέα μέτωπα στην ΜΙΤ και να την οδηγήσει σε δαιδαλώδεις ατραπούς όπου ενεδρεύουσα συνεργατικά με άλλες «πρόθυμες Χώρες», θα της επιφέρει συντριπτικά πλήγματα. Η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη της, όλες τις παραμέτρους της πιθανής επερχόμενης ρήξης, στις σχέσεις ΜΙΤ και Mossad και να μην βρεθεί, εν μέσω της μυστικής αυτής διαμάχης και αντιπαλότητας. Η Ελλάδα, θα πρέπει συμπεριφερθεί ως «επιτήδειος ουδέτερος» αποκομίζοντας σημαντικά οφέλη, εφόσον δύναται, με το λιγότερο κόστος για την ίδια και τα συμφέροντά της. Πιθανότατα, η Mossad να επιδιώξει συνεργασίες με την δική μας ΕΥΠ η οποία σε ότι αφορά τα Βαλκάνια και όχι μόνο, έχει σημαντικά αποτελέσματα.

Σε κάθε περίπτωση, και εφόσον εκδηλωθεί η υποθετική διαμάχη και η υπόθεση εργασίας της σύγκρουσης, μεταξύ ΜΙΤ και Mossad, η Ελλάδα θα αποκομίσει σημαντικά οφέλη, καθώς τα αποτελέσματα μιας τέτοιας σύγκρουσης είναι προδιαγεγραμμένα.

Ο Όμηρος Φωτιάδης, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται. Είναι πολιτικός επιστήμων και διευθυντής για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη του ιδρύματος “International Strategic Studies Association” και του “Global Information System” με έδρα την Ουάσινγκτον των ΗΠΑ. Επίσης συνεργάζεται με διάφορα ιδρύματα ανά τον κόσμο για διεθνή θέματα και θέματα άμυνας. Είναι συντάκτης στο περιοδικό των ΗΠΑ “Defense & Foreign Affairs”, των περιοδικών “Άβατον” και “Απαγορευμένη Ιστορία”. Κατά καιρούς συνεργάζεται με διάφορα περιοδικά και άλλους φορείς των ΜΜΕ. Υπηρέτησε επί μια δεκαετία στο Υπουργείο Εξωτερικών και διετέλεσε Ειδικός Σύμβουλος σε παραμεθόρια νομαρχία της χώρας, για θέματα Ασφάλειας και Πολιτικής Προστασίας. Υπήρξε Διευθύνων Σύμβουλος εταιρείας στο τομέα των αμυντικών συστημάτων. Είναι μέλος της “Λέσχης Ελλήνων Καταδρομέων” και ασχολείται με τις καταδύσεις και τον αλεξιπτωτισμό.

Το τολμηρό «πείραμα» του Μακρόν

Από

anixneuseis

May 22, 2017

του Γιώργου Ρωμαίου. 22 Μαϊου 2017 12:00

Η σύνθεση της νέα κυβέρνησης της Γαλλίας, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», είναι ένα τολμηρό «πείραμα» του νέου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

Μικρό το κυβερνητικό σχήμα για το μέγεθος της χώρας και τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην Ευρώπη και όχι μόνο. Μόνο 18 υπουργοί και 4 υφυπουργοί. (Η σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει 48 υπουργούς και υφυπουργούς!).

Ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ και 3 υπουργοί προέρχονται από τους Ρεπουμπλικάνους.Τέσσερις από τους Σοσιαλιστές. Τρεις από το κεντρώο κόμμα του Φρανσουά Μπαϊρού. Ενδεκα προέρχονται από την Κοινωνία των Πολιτών. Τηρώντας και την υπόσχεση του για ίση εκπροσώπηση ένδεκα είναι άνδρες και ένδεκα γυναίκες.

Να σημειωθεί ότι όλοι έχουν εμπειρία και γνώση των θεμάτων των υπουργείων στα οποία έχουν επιλεγεί.

Δύο χαρακτηριστικές επιλογές. Υπουργείο Υγείας. Η Ανιές Μπιζέν, 48 ετών, καθηγήτρια αιματολογίας, Διευθύντρια του Εθνικού Ινστιτούτου για τον καρκίνο, πρώην Διευθύντρια της Ανωτάτης Αρχής Υγείας. Δυνατή προσωπικότητα που χαίρει εκτίμησης στον ιατρικό χώρο και γνωρίζει καλά τη λειτουργία των διαφόρων οργανισμών υγείας.

Υπουργείο Εργασίας. Η Μιριέλ Πενικό πρώην διευθύντρια ανθρωπίνου δυναμικού της εταιρείας Danone και διευθύντρια του οργανισμού Business France για την διεθνή προβολή των γαλλικών επιχειρήσεων.

Η επιτυχία του τολμηρού πειράματος του Μακρόν θα έχει θετικές επιπτώσεις όχι μόνο στην Γαλλία, αλλά και στην Ευρώπη. Ισως δεν είναι τυχαία η μετονομασία του υπουργείου Εξωτερικών σε υπουργείο «Ευρώπης και Εξωτερικών Υποθέσεων» με υπουργό τον Σοσιαλιστή Ζαν Ιβ Λε Ντριάν, πρώην υπουργό Αμυνας του Ολάντ.

Οι Πομάκοι και η αντεθνική συμπεριφορά της Πολιτείας.

Από

anixneuseis

May 22, 2017

Μακεδών. VORIA.

Οι Πομάκοι μιλούν ελληνικά, δεν θέλουν να εκτουρκιστούν, αλλά η πολιτεία δυστυχώς ενεργεί προς βλάβη του εθνικού συμφέροντος.

Θέλω να πιστεύω πως η ανοχή που δείχνει η ελληνική πολιτεία στον εκτουρκισμό των Πομάκων, οφείλεται στον άθλιο παλαιοκομματισμό που επανήλθε δριμύτερος, και όχι σε σκοπιμότητα, μετά από κάποια ενδεχόμενη εντολή των ισχυρών προς την χώρα μας. Αλίμονο αν συμβαίνει αυτό, αλλά και αλίμονο αν εξακολουθήσει η πολιτεία να ανέχεται, ή και να ενισχύει την εξάλειψη του πομακισμού.
Ποιος άραγε μπορεί να δώσει μια τεκμηριωμένη απάντηση, στην πρόσφατη ανακοίνωση της κυβέρνησης για πρόσληψη υπαλλήλων σε πομακοχώρια, όπου οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να γνωρίζουν την τουρκική γλώσσα; Οι Πομάκοι μιλούν ελληνικά, δεν θέλουν να εκτουρκιστούν, αλλά η πολιτεία ενεργεί προς βλάβη του εθνικού συμφέροντος.
Αδιαφορεί δε και για την όλη συμπεριφορά του εκάστοτε Τούρκου Προξένου (του Αλί Ριζά Ακιντζί, σήμερα) ο οποίος βρέθηκε στα Πομακοχώρια της Μύκης διοργανώνοντας μαθητικές εκδηλώσεις με χρήματα εκ Τουρκίας, βραβεύοντας Πομάκους μαθητές. Όπως αναφέρει στην “Κυριακάτικη Δημοκρατία” ο Αχμέτ Ιμάμ, πρόεδρος του “Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων”, ο Τούρκος πρόξενος επιβραβεύει κάθε μαθητή που θα διαβάσει απόσπασμα του Κορανίου με ένα… τάμπλετ.
Και, φυσικά, το χρήμα εκ Τουρκίας ρέει άφθονο, για το οποίο αφελείς ή ίσως και κάποιοι δόλιοι τοπικοί παράγοντες (χριστιανοί) σημειώνουν ότι «βοηθά στην οικονομική ανάκαμψη της Θράκης».
Το απεχθές πρόσωπο του Προξενείου ξεδιπλώνεται με εκβιασμούς, προπηλακισμούς, αλλά και χρηματισμό, υποχρεώνοντας πολλούς Πομάκους να δηλώνουν ότι είναι Τούρκοι. Στον Εχίνο, κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, οι μουσουλμάνοι Πομάκοι, ενώ δηλώνουν την αδιαμφισβήτητη πομακική καταγωγή τους, δηλώνουν ταυτόχρονα ότι είναι και Τούρκοι! Υποκρίνονται, αλλά… πες-πες…
Είναι χαρακτηριστική η επιστολή των κατοίκων του Πομακοχωρίου της Κοττάνης του Νομού Ξάνθης, οι οποίοι ευχαριστούν τον Στρατό που έφτιαξε επιτέλους το δρόμο του Οικισμού τους, υλοποιώντας μια προ μηνών υπόσχεση. Γράφουν μεταξύ άλλων στον Στρατηγό του Δ΄ Σ.Σ.:«… Αποδείξατε σήμερα ότι δεν είστε σαν αυτούς που πέρασαν και έμειναν στα λόγια και στις υποσχέσεις. Σας ευχαριστούμε θερμά όλους σας, τον φαντάρο, τον Αξιωματικό, την πολιτική ηγεσία του Άμυνας και σας υποσχόμαστε ως γνήσιοι ακρίτες, ως γνήσιοι Πομάκοι, είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί σας οι φύλακες των συνόρων μας και της πατρίδας μας. Να σας έχει ο Θεός πάντα καλά και τα σπίτια μας θα είναι πάντα ανοικτά για σας».
Ένας από τους σημαντικούς λόγους που η κεντρική και -ιδίως- η τοπική εξουσία αποφεύγει την εκτέλεση κάποιων έργων, δεν οφείλεται μόνον στην συνήθη αθέτηση των υποσχέσεων των πολιτικών, αλλά και στο ότι το οποιοδήποτε έργο για να εκτελεστεί πρέπει πρώτα να εγκριθεί από τον… αγά της περιοχής, ώστε ο μουσουλμάνος -όχι μόνον ο Πομάκος- να γνωρίζει πως μόνον αν αποταθεί σε τουρκοπράκτορες του Προξενείου, θα βρει το δίκαιό του. Οι δε χριστιανοί υπάλληλοι, και να θέλουν, δεν μπορούν να πράξουν διαφορετικά. Οι τοπικοί άρχοντες επιζητούν την εύνοια του Προξενείου. Υπάρχουν άπειρες γνωστές περιπτώσεις.
Την ώρα που βαθύς ύπνος κυριεύει τους ημετέρους αρμοδίους για τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη, οι Βούλγαροι ανησυχούν και επιχειρούν να περιορίσουν την ισχύ των μουσουλμάνων της χώρας τους, που είναι εκατοντάδες χιλιάδες και αναγνωρισμένοι ως κοινότητα, με το “Τουρκικό Κόμμα” να συγκυβερνά στην προηγούμενη κυβέρνηση Μπορίσοφ.
Στο πλαίσιο των ενεργειών τους, σκοπεύουν και στον εκβουλγαρισμό των Πομάκων της Βουλγαρίας, που κάποιες πηγές τους ανεβάζουν σε 150-200.000. Δεν αρκούνται όμως σ’ αυτό, αλλά διεκδικούν και τους Πομάκους της Ελλάδας! Είναι χαρακτηριστικό, ότι παλαιότερο ρεπορτάζ της βουλγαρικής εφημερίδας “Σέγκα” έφερε τον τίτλο: «Αντιστέκονται απεγνωσμένα στον εκτουρκισμό οι Βούλγαροι Πομάκοι στην Ελλάδα»!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έχουμε σε λίγο καιρό με τους Βουλγάρους, το ίδιο πρόβλημα που έχουμε τώρα με τους Τούρκους. Η συνειδητή εγκατάλειψη των Πομάκων από την ελληνική πολιτεία, τους υποχρεώνει να απευθύνονται στους ανθρώπους του Τουρκικού Προξενείου, για να διεκπεραιώσουν ακόμη και μια απλή υπόθεσή τους. Τώρα δε, με τη δημιουργία συνοριακού σταθμού στα ελληνοβουλαρικά σύνορα, σ’ εκείνη την περιοχή, διευκολύνεται η επικοινωνία, αλλά και η βουλγαρική προπαγάνδα στους 35-50.000 Πομάκους της ελληνικής πλευράς.
Αν εξακολουθήσει η πολιτεία να εφαρμόζει πολιτική εκτουρκισμού των Πομάκων, τότε είναι βέβαιο πως όσοι Πομάκοι αρνηθούν να καταστούν Τούρκοι, θα προσβλέπουν στη βουλγαρική βοήθεια, με δυσμενείς συνέπειες για τη χώρα μας, σ’ ένα ακόμη μέτωπο.

Πηγή: http://www.voria.gr/article/tourki-alla-ke-voulgari-diekdikoun-tous-pomakous

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: οι υπογραμμίσεις και ο τίτλος είναι των “Ανιχνεύσεων”

Γιατί η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα πρώτης γραμμής

Από

anixneuseis

May 22, 2017

Σταύρος Λυγερός – 20 Μαΐου 2017

Η παραδοσιακή γεωπολιτική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου είναι γνωστή σε όλους. Είναι δίοδος, είναι ο χώρος από όπου περνάει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του διεθνούς εμπορίου. Η Κύπρος έχει χαρακτηρισθεί αβύθιστο αεροπλανοφόρο. Μια ματιά στον χάρτη δείχνει γιατί. Στη γεωπολιτική σημασία πρέπει να προστεθεί και η γεωοικονομική σημασία που προέκυψε από την ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου.

Το μέγεθός τους δεν είναι ακόμα γνωστό, με την έννοια ότι οι έρευνες συνεχίζονται. Το μέγεθος των κοιτασμάτων θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και τον δρόμο, μέσω του οποίου οι ενεργειακοί αυτοί πόροι θα διοχετευθούν στη διεθνή αγορά, κυρίως στην ευρωπαϊκή.

Η επίλυση του Κυπριακού είναι προϋπόθεση για να επιλεγεί ο πιο συμφέρον οικονομικά δρόμος, ο δρόμος που μέσω της Κύπρου θα στείλει το φυσικό αέριο στην Τουρκία και από εκεί στη διψασμένη για ενέργεια Ευρώπη. Προφανώς, αυτή η επιλογή εξαρτάται και από τη βούληση του Ερντογάν. Προς το παρόν ζητάει τη μερίδα του λέοντος στη Μεγαλόνησο.

Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο είναι τα δεδομένα που προέκυψαν από τη λεγόμενη “Αραβική Άνοιξη”. Η ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι από τους Δυτικούς, την ώρα που ο Καντάφι τους είχε παραδοθεί πλήρως, εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τον ορθολογισμό των δυτικών επιλογών.

Σκληρό καρύδι η Συρία

Στη Συρία, το καθεστώς Άσαντ φάνηκε αρχικά ότι ήταν εύκολος στόχος. Αποδείχθηκε το αντίθετο. Η Συρία φιλοξενεί τις μοναδικές ρωσικές βάσεις στην Μεσόγειο και αυτό ήταν ο λόγος που υποχρέωσε τη Μόσχα να εμπλακεί άμεσα. Για τους δικούς τους λόγους ενεπλάκησαν και το Ιράν και η σιιτική Χεζμπολά του Λιβάνου.

Η σύμπραξη αυτή επέτρεψε στο καθεστώς Άσαντ να αντισταθεί και από ένα χρονικό σημείο και πέρα να περάσει στην αντεπίθεση, να αποκτήσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα και να ανακτήσει πολλά από τα χαμένα εδάφη. Η εξέλιξη αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη ήττα της Τουρκίας.

Πριν ξεσπάσει η “Αραβική Άνοιξη”, ο Ερντογάν είχε δημιουργήσει τους όρους μίας συνεννόησης και με την Τεχεράνη και με τη Δαμασκό, με στόχο την ανάσχεση του κουρδικού αλυτρωτισμού. Υπενθυμίζουμε τις αγκαλιές του με τον Άσαντ.

Όταν, όμως, ξέσπασε η εξέγερση στη Συρία και το σουνιτικό στοιχείο στράφηκε ενόπλως εναντίον του καθεστώτος Άσαντ, ο Ερντογάν ανέλαβε για λογαριασμό της Δύσης να ανατρέψει τον μέχρι τότε σύμμαχό του. Ήταν η εποχή που η Δύση έκανε τα στραβά μάτια, βαφτίζοντας τους τζιχαντιστές «αγωνιστές της ελευθερίας». Οι Δυτικοί συνεργάστηκαν άμεσα με την Αλ-Νούσρα, η οποία είναι επίσημο παρακλάδι της Αλ-Κάιντα στη Συρία.

Ο Ομπάμα σοφά αποφάσισε να μη στείλει στρατό στη Συρία. Τα αδιέξοδα στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ τον είχαν διδάξει ότι είναι εύκολο να ανατρέψει καθεστώτα, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να δημιουργήσει βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι 15 χρόνια μετά την ανατροπή του καθεστώτος των Ταλιμπάν, αν φύγουν οι δυτικές δυνάμεις από το Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν θα επανέλθουν στην εξουσία.

Η Κύπρος ως γεωπολιτικό πλεονέκτημα

Η Ελλάδα έχει το προνόμιο να έχει ισχυρό έρεισμα σε μια τόσο σημαντική από γεωπολιτικής και γεωοικονομικής απόψεως περιοχή, όπως είναι η Ανατολική Μεσόγειος. Δεν αναφέρομαι μόνο στον ελλαδικό χώρο. Αναφέρομαι και στην Κύπρο.

Είναι διεθνώς παγκοσμίως μοναδική πρωτοτυπία, μάλιστα, το γεγονός ότι η Αθήνα, αντί να αξιοποιήσει την παρουσία του κυπριακού Ελληνισμού, έχει την τάση να του στρέφει την πλάτη. Υπενθυμίζουμε το δόγμα “η Κύπρος είναι μακριά”. Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει την τάση να αντιμετωπίζει τη Μεγαλόνησο σαν βαρίδι, ενώ στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο γεωπολιτικό πλεονέκτημα, μια πολύ μεγάλη δυνατότητα ενίσχυσης του διεθνούς ειδικού βάρους του Ελληνισμού.

Ο Νταβούτογλου έχει γράψει ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος θα έπρεπε να τον εφεύρουν για να μπορεί η Τουρκία να παρεμβαίνει στη γεωπολιτικά πολύτιμη Κύπρο.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη της οικονομικής κρίσης, είναι στα γόνατα, με ό,τι αυτό σημαίνει στο επίπεδο της στρατιωτικής και πολιτικής ισχύος. Υπάρχουν, όμως, εξελίξεις που είναι πολύ πιθανόν να ανοίξουν μια θετική προοπτική.

Για τη Δύση, η Ελλάδα ήταν μια χώρα δεύτερης γραμμής. Η χώρα πρώτης γραμμής στο δυτικό σύστημα ασφάλειας ήταν η Τουρκία. Όταν η Ουάσινγκτον συνειδητοποίησε ότι οι νεοοθωμανοί του Ερντογάν δεν είναι αυτό που νόμιζε, άρχισε να κάνει δεύτερες σκέψεις.

Αρχικά, οι Αμερικανοί πίστευαν ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν αντιπροσώπευε το μετριοπαθές φιλοδυτικό πολιτικό Ισλάμ, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για όλο τον μουσουλμανικό κόσμο. Υπενθυμίζουμε ότι στην αρχή της θητείας του ο Ομπάμα είχε επισκεφθεί το Κάιρο και την Κωνσταντινούπολη για να στείλει αυτό το μήνυμα.

Η θεώρηση αυτή έχει καταρρεύσει. Τα γεγονότα, όπως πάντα, είναι πεισματάρικα. Οι κάθε είδους ιδεοληψίες δοκιμάζονται και συχνά συντρίβονται όταν συγκρούονται με την πραγματικότητα.

Η Ελλάδα ως χώρα πρώτης γραμμής

Όταν ο Ερντογάν κέρδισε τον άτυπο εσωτερικό πόλεμο με το βαθύ κεμαλικό κράτος και κυριάρχησε στην τουρκική πολιτική σκηνή, άρχισε να ξεδιπλώνει τη δική του ατζέντα. Δρομολόγησε όχι μόνο την ισλαμοποίηση της Τουρκίας, αλλά και το σχέδιό του για πολιτική αυτονόμηση από τη Δύση.

Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ο νεοοθωμανισμός του Ερντογάν δεν ήταν αυτό που νόμιζαν. Όταν, λοιπόν, η Τουρκία άρχισε να διολισθαίνει, άρχισαν και οι Δυτικοί να την βλέπουν διαφορετικά.

Τυπικά δεν έχει αλλάξει τίποτα. Η Τουρκία παραμένει χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Στην πραγματικότητα, όμως, έχει αλλάξει ο τρόπος, με τον οποίο οι Δυτικοί βλέπουν την Τουρκία. Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι προσχηματική. Ούτε η ΕΕ θέλει την Τουρκία στους κόλπους της, αλλά ούτε και η Τουρκία είναι πια ένθερμη όσον αφορά την ένταξή της.

Η αλλαγή του τρόπου που οι Δυτικοί βλέπουν την Τουρκία αλλάζει και τον τρόπο που βλέπουν την Ελλάδα. Αυτό ισχύει κυρίως για τους Αμερικανούς, οι οποίοι έχουν πιο σφαιρική ματιά και όχι τη στενά οικονομίστικη ματιά της ΕΕ. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε χώρα πρώτης γραμμής.

Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι αρχίζουν να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα όχι αποκλειστικά και μόνο ως μια τυπική χώρα-μέλος της ΕΕ. Την αντιμετωπίζουν ως χώρα με ειδικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Αυτό φάνηκε στα τελευταία χρόνια της θητείας του Ομπάμα.

Υπενθυμίζουμε τις παρεμβάσεις των Αμερικανών υπουργών Οικονομικών Γκάιτνερ και Λιού προς το Βερολίνο. Οι παρεμβάσεις αυτές είχαν σκοπό να αποτρέψουν το ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας και τη μετατροπή της σε γεωπολιτική μαύρη τρύπα. Οι Αμερικανοί δεν θέλουν να σπάσει ο ελληνικός κρίκος που αποδεικνύεται ολοένα και πιο σημαντικός για το δυτικό σύστημα ασφαλείας.

Όλα αυτά έγιναν επί Ομπάμα. Επί Τράμπ; Προφανώς, πρέπει να περιμένουμε περισσότερα και πιο σαφή δείγματα γραφής εκ μέρους του ειδικά για την περιοχή μας. Έστω και με τον χοντροκομμένο τρόπο του επιχειρηματία, ο Τραμπ έχει ήδη δώσει το στίγμα του για το πώς εννοεί την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Ουσιαστικά αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι το αντίστροφο του δόγματος που είχαν εφαρμόσει οι Νίξον και Κίσσινγκερ στη δεκαετία του 1970. Τότε, είχαν κάνει ένα εντυπωσιακό άνοιγμα προς την υπανάπτυκτη Κίνα του Μάο, με σκοπό να ανασχέσουν και να περικυκλώσουν την τότε Σοβιετική Ένωση, τον βασικό αντίπαλο των ΗΠΑ.

Στο κατεστημένο εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας των ΗΠΑ συνεχίζει να κυριαρχεί η νεοψυχροπολεμική προσέγγιση. Βασικός εχθρός είναι η Ρωσία του Πούτιν. Ο Τράμπ επιχειρεί να υπερβεί αυτό το νεοψυχροπολεμικό δόγμα. Η θέση του είναι ορθολογική.

Αν και η Ρωσία είναι μια πολύ μεγάλη στρατιωτική δύναμη, ούτε οικονομικά ούτε δημογραφικά έχει τις προϋποθέσεις να αμφισβητήσει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία. Αντιθέτως, η Κίνα είναι δυνάμει ανταγωνιστής των ΗΠΑ. Δυνητικά έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναδειχθεί στην πρώτη υπερδύναμη. Γι’ αυτό και προσπαθεί να αγοράσει χρόνο.

Σπάζοντας στερεότυπα, ο Τραμπ λέει ότι θα βρει ένα modus vivendi με τους Ρώσους, ώστε να διαμορφώσει συνθήκες ανάσχεσης και πίεσης της Κίνας. Γνωρίζει τις ρωσικές ανησυχίες για την άνοδο της Κίνας και θέλει να τις εκμεταλλευθεί για να δρομολογήσει την αντίστροφη στρατηγική των Νίξον-Κίσσινγκερ.

Είναι αληθές ότι η εξωτερική πολιτική του Tράμπ δεν είναι ολοκληρωμένη. Μοιάζει σαν οικοδομή στα μπετά. Δεν έχουν μπει τα τούβλα και τα χωρίσματα. Στις βασικές γραμμές της, όμως, έχει διαγραφεί. Μένει, βεβαίως, να αποδειχθεί εάν ο Τραμπ θα επιβάλει τελικώς την πολιτική του στο Στέητ Ντηπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο, ή θα υποχρεωθεί να νερώσει το κρασί του και να ρυμουλκηθεί στο παραδοσιακό νεοψυχροπολεμικό δόγμα που αναγορεύει ως αντίπαλο τη Ρωσία.

Τα τρία μέτωπα και η Ελλάδα

Για τη συνέχεια πατήστε εδώ.

Flynn, Turkey, Trump: Turkey Has Infiltrated Highest Levels of U.S. Government, Kurdish Leader Reports

Από

anixneuseis

May 21, 2017

By Callum Paton On 5/19/17 at 1:27 PM Newsweek

Turkey Strikes Kurdish Forces

Reports that President Donald Trump’s former national security adviser Michael Flynn was paid $500,000 to lobby for Turkey underscores the scale of Ankara’s influence at the highest echelons of power, according to prominent Syrian Kurdish leader Salih Muslim.

Salih Muslim, co-chairman of the Syrian Kurdish Democratic Union Party, which provides political direction to the U.S.-backed Kurdish forces, says the Turkish government has proved to be highly adept at lobbying Washington.

“[The Turkish government] is paying a lot of money, they are making a lot of noise…we think there is a wide penetration into lawmakers and effective people in the United States,” he told Newsweek over the phone.

Flynn, who stepped down in February amid controversy over his links to Russia, disrupted the U.S. policy of backing Kurdish forces in Syria, McClatchy news service reported.

The retired general intervened to delay the final battle to retake Raqqa, the main stronghold of the Islamic State group (ISIS), pushing the operation back by months.

While it is not clear why Flynn made the decision, the Turkish government opposes the U.S. arming of the Syrian Kurdish People’s Protection Units (YPG), which it views as a terrorist organization.

0510_FBI_Mike_Flynn_01 General Michael Flynn, now the former national security adviser, arrives to deliver a statement during the daily briefing at the White House on February 1. At the request of President Donald Trump, Flynn resigned in February. Carlos Barria/File Photo/Reuters

Muslim said Flynn’s lobbying for Turkey (the retired general also received payment from the Russian government) represents the “highest point” Ankara’s influence has reached in Washington.

Dozens of lawmakers, according to Muslim, have been paid to support Turkish policies. “They have a variety of supporters over there,” he added.

Muslim, whose son, a YPG fighter, was killed in action in Kobane at the start of the rollback against ISIS in 2015, said the U.S. decision to arm Syrian Kurdish forces earlier this month was pleasing for both personal and political reasons. Syrian Kurds had been building trust with the U.S. over the last three years, he said, as partners in the fight against ISIS.

To ease Turkish fears over growing cooperation between the U.S. and Kurdish forces, President Trump met with his Turkish counterpart, President Tayyip Erdogan, on May 17. Erdogan said his country would not accept Syrian Kurdish fighters in the region but stopped short of criticizing U.S. policy.

Trump lauded Erdogan as an important ally in the “fight against terrorism.”

“We’ve had a great relationship and we will make it even better,” Trump said in their joint appearance.

http://www.newsweek.com/kurdish-leader-flynn-payment-shows-turkey-has-infiltrated-highest-levels-us-612537

Τα ψέματα τελείωσαν για τον Ταγίπ: Η ευθύνη των Αμερικανών που τον στήριξαν εις βάρος Ελλάδας και Κύπρου

Από

anixneuseis

May 21, 2017

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Turkish President Recep Tayyip Erdogan. FILE PHOTO. EPA/LINTAO ZHANG / POOL MAY 19, 2017

Ο γερουσιαστής Τζον Μακέιν (Ρεπουμπλικάνος από την Αριζόνα), είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση Αμερικανού πολιτικού.

Ήρωας του Βιετνάμ για τους συμπατριώτες του, θεωρείται γενικά καθαρός, αλλά με πολύ συντηρητικές απόψεις, που ξεπερνούν πολλές φορές τα όρια.

Όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος στη Συρία, επισκέφθηκε τη χώρα σε ένα πολύ αμφιλεγόμενο ταξίδι μέσω της Τουρκίας και φέρεται να συναντήθηκε με τους ηγέτες του συρφετού των τζιχαντιστών.

Στις μέρες μας, με την τεχνολογία να ενισχύει την καλπάζουσα φαντασία πολλών ανθρώπων, δεν είναι πειστήριο μία φωτογραφία. Όμως, ίσως να μην χρειάζεται η φωτογραφία διότι ο ίδιος τάχθηκε επανειλημμένα εναντίον του Προέδρου της Συρίας -και είναι δικαίωμά του- και υπέρ των αμφιλεγομένων ανταρτών, που έχουν προδώσει πολλαπλώς τους Αμερικανούς.

Από την εμπειρία μου, μπορώ να υποστηρίξω με στοιχεία, ότι ο κ. Μακέιν είναι ένας φανατικός φιλότουρκος. Συναντήθηκε πολλές φορές με τον Ταγίπ Ερντογάν πριν από το σικέ δημοψήφισμα, και τον στήριξε έναντι των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων, παρά το γεγονός ότι αρκετοί Ελληνοαμερικανοί τον στήριξαν οικονομικά σε όλες τις προεκλογικές του εκστρατείες.

Ξαφνικά την περασμένη Τρίτη είδε το φως. Μετά τα τραγικά επεισόδια εναντίον των Κούρδων, άλλαξε γραμμή και επιτέθηκε με σφοδρότητα στην Τουρκία και τον πρόεδρό της. Καλώς έπραξε, χωρίς αμφιβολία. Και δεν έμεινε μόνο στην καταδίκη. Ζήτησε να εκδιωχθεί ο Τούρκος πρέσβης από την Αμερική, ως πρώτο βήμα αντίδρασης για την φασιστική συμπεριφορά των μπάτσων του Ερντογάν.

Η συμπεριφορά τους εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων ήταν πέρα από κτηνώδης. Μόνο κτήνη κτυπούν με τόσο μίσος ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ MSNBC

Η Τουρκία είναι πλέον ένα απολυταρχικό καθεστώς και ο Ταγίπ Ερντογάν συμπεριφέρεται σαν Σουλτάνος. Είδαμε με τα μάτια μας τη συμπεριφορά του. Δεν ήταν μόνο η σουλτανική πομπή αυτοκινήτων και ανθρώπων, αλλά και ο τρόπος που μιλούσε στους συνεργάτες του.

Την Τρίτη, μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο Τραμπ, εξερχόμενος του Λευκού Οίκου παρέμεινα σε απόσταση ασφαλείας από το Blair House, όπου διέμενε, περιμένοντας να αναχωρήσει για την τουρκική πρεσβεία και μετά για το αεροδρόμιο.

Κατέβηκε τα σκαλοπάτια και άρχισε να φωνάζει και να κουνά τα χέρια σε δύο αστυνομικούς που δεν τον είχαν αντιληφθεί. Η απόσταση ήταν γύρω στα 20 μέτρα. Και πρόκειται για άτομα, κυριαρχημένα από φανατισμό για τον «Μεγάλο Ηγέτη», που του προστατεύουν τη ζωή.

Από Τούρκους συναδέλφους ακούσαμε ότι όταν τον χαιρετούν, ανασηκώνει το χέρι για να του το …φιλήσουν. Ίσως αυτή η κίνηση να αποτελεί παράδοση στην Τουρκία. Δεν το γνωρίζω. Αλλά πρόκειται για σαφή προσπάθεια μείωσης των ανθρώπων.

Βεβαίως τα παραπάνω είναι ελάχιστα μπροστά στις συλλήψεις χιλιάδων πολιτών, μπροστά στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στις δολοφονίες των Κούρδων και των γκιουλενιστών, στο κλείσιμο μέσων ενημέρωσης.

Ο Πρόεδρος Τραμπ, όπως και ο ηγέτης του «ξανθού γένους», ο Βλαντιμίρ Πούτιν, οι δύο πιο ισχυροί άνθρωποι του κόσμου, τον δέχθηκαν και προσπάθησαν να τον νομιμοποιήσουν. Πολύ δύσκολη η προσπάθεια τους και θα αποτύχει. Οι άνθρωποι δεν τρώνε πια κουτόχορτο.

Την ώρα που έγραφα αυτές τις γραμμές, Κούρδοι ακτιβιστές τηλεφώνησαν και υποστήριξαν ότι ο Ερντογάν ήταν εκείνος που έδωσε εντολή να τους “πετσοκόψουν”. Πρόκειται για τρομακτική καταγγελία. Αν είναι αληθινή, τότε αλλάζει εντελώς το παιγνίδι. Και ο Πρόεδρος της Αμερικής, αλλά ειδικά και ο Πρόεδρος της Ρωσίας, θα μείνουν ανεπανόρθωτα εκτεθειμένοι.

Σημειώνω, απλά για την ιστορία, ότι παρά τα δημόσια καλά λόγια, στις ιδιαίτερες συζητήσεις ο κ. Τραμπ και ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας διαφώνησαν σχεδόν στα πάντα.

Όπως ο γερουσιαστής Μακέιν, που φώναζε από τις τηλεοράσεις για τους μπράβους του Ερντογάν, ενώ μέχρι πριν λίγους μήνες ήταν φιλοξενούμενος στο σαράϊ του, έτσι και οι πλανητάρχες θα αναγνωρίσουν σύντομα την πλάνη τους. Το πρόβλημα είναι άλλο: Φαίνεται πως θα είναι αργά για τον τουρκικό λαό, αλλά και την ίδια την Τουρκία. Από την Τρίτη το βράδυ, στα μάτια των Αμερικανών, είναι μία χώρα που θρέφει «κτήνη» όπως αυτά που είδαμε να δρουν έξω από την τουρκική πρεσβευτική κατοικία….

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Πηγή: Τα ψέματα τελείωσαν για τον Ταγίπ: Η ευθύνη των Αμερικανών που τον στήριξαν εις βάρος Ελλάδας και Κύπρου http://mignatiou.com/2017/05/ta-psemata-teliosan-gia-ton-tagip-i-efthini-ton-amerikanon-pou-ton-stirixan-is-varos-elladas-ke-kiprou/

Μαικλ Φλιν: Το πληρωμένο πιστόλι της Τουρκίας και η ζημιά που προκάλεσε σε Ελλάδα και Κύπρο

Από

anixneuseis

May 21, 2017

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

A file picture dated 05 December 2016 shows retired United States Army lieutenant general Michael T. Flynn at Trump Tower in New York City, New York, USA. EPA, JOHN ANGELILLO

Οι αποκαλύψεις για τον Μάικλ Φλιν, τον πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, είναι συγκλονιστικές και καταιγιστικές. Όχι μόνο για την υπόθεση των σχέσεων του -όπως υποστηρίζουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ- με τους Ρώσους και απευθείας με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, και οι οποίες απομένει να αποδειχθούν από τις έρευνες…

Οι αποκαλύψεις αφορούν και την Ελλάδα και την Κύπρο, παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε ακόμα με ακρίβεια το είδος της ανάμειξης του σε πολιτικές ενέργειες εναντίον της Αθήνας και της Λευκωσίας, πέραν της επιβολής ως στοιχείου της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής των τουρκικών θέσεων. Αλλά, το γεγονός και μόνο, ότι ήταν υπάλληλος τουρκικής εταιρείας, ο ιδιοκτήτης της οποίας είναι φίλος του Ταγίπ Ερντογάν, αρκεί. Δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη.

Τα χρήματα έδινε ο επιχειρηματίας, αλλά ήταν της τουρκικής κυβέρνησης. Γιατί είχε τόσο ενδιαφέρον ο πρόεδρος της Τουρκίας στον πρώην αρχηγό της DIA επί προεδρίας Μπάρακ Ομπάμα, για να αναλάβει προσωπικά το “Project Flynn”, όπως διαβαθμίστηκε στην Τουρκική Προεδρία; Διότι είχε σοβαρότατες σχέσεις με το στρατιωτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον, επηρέαζε αποφάσεις στο Πεντάγωνο και υπήρχε τότε η πληροφορία ότι ανέπτυξε φιλική σχέση με τον τότε υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και σημερινό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Ποια είναι τα θέματα που ενδιαφέρουν σφόδρα την Τουρκία; Οι Κούρδοι της Συρίας (YPG), οι οποίοι εξελίσσονται σε επικίνδυνη δύναμη για την ‘Αγκυρα. Η ενδυνάμωση των Κούρδων με την χορήγηση αμερικανικού πολεμικού υλικού, και η πιθανή νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στη Ράκκα, μπορεί να είναι η αρχή για δυσάρεστες καταστάσεις για την Τουρκία.

Οι μαχητές του YPG έχουν στενή συνεργασία με τους αντάρτες του PKK, και η πιθανή επίσημη αυτονομία των Κούρδων της Συρίας θα δημιουργήσει μία ισχυρή εχθρική δύναμη, ακριβώς δίπλα στο τουρκικό Κουρδιστάν.

Η Κύπρος, όπου η Τουρκία διατηρεί χιλιάδες κατοχικά στρατεύματα, είναι μεν μικρή αλλά έχει φωνή στην ενωμένη Ευρώπη όπου δημιουργεί προβλήματα στον Ερντογάν.

Πάνω απ’ όλα, είναι η διαχρονική ενεργειακή της πολιτική, που εξοργίζει τον πρόεδρο της Τουρκίας. Οι συνεργασίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο τον θυμώνουν και τον αποξενώνουν από τα τεκταινόμενα στη Μεσόγειο.

Την ίδια στιγμή, το Κάιρο και το Εβραϊκό Κράτος έχουν αρπάξει την πρωτοκαθεδρία στη Μεσόγειο από την Τουρκία, η οποία έχασε και όλα τα ερείσματά της στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής.

Το Αιγαίο Πέλαγος παραμένει πάντα το όνειρο κάθε Τούρκου πολιτικού. Η Άγκυρα έχει εκπονήσει σχέδια εναντίον της Ελλάδας, τα οποία επιβεβαιώνονται και ανανεώνονται σε κάθε συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας.

Ας μην τρέφουμε αυταπάτες… Γι’ αυτά τα τρία θέματα, που έβλεπε να τα χάνει μετά τον Μάϊο του 2013, όταν ο Ερντογάν «σκοτώθηκε» μέσα στον Λευκό Οίκο με τον τότε πρόεδρο Ομπάμα -στη διάρκεια του περίφημου δείπνου των «Εξι»- έπρεπε να κάνει κάτι ο πρόεδρος της Τουρκίας.

Τα ραντάρ των πρακτόρων της στην Αμερική εντόπισαν εύκολα τον κ. Φλιν, ο οποίος διατηρούσε σχέσεις, λόγω της προηγούμενης θητείας του, με Τούρκους στρατηγούς. Προφανώς εντόπισαν και μία ροπή που είχε στο χρήμα. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι «μπήκε αμέσως στο μισθολόγιο» της Τουρκίας, όπως το έθεσε σε συζήτησή μας βετεράνος διπλωμάτης.

Βεβαίως, δεν πρόκειται για αποκάλυψη, διότι τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης βρίθουν με πληροφορίες για την αδιάντροπη και ανάρμοστη σχέση του με τους Τούρκους. Ήταν κανονικά ένα πληρωμένο πιστόλι ο Μαικλ Φλιν, ο οποίος βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία εναντίον των Κούρδων, της Ελλάδας, της Κύπρου, αλλά και των Αρμενίων. Αποδεικνύεται πλέον ότι ήταν ο άνθρωπος -με εντολή της Τουρκίας- που σταμάτησε στα τέλη Ιανουαρίου-αρχές Φεβρουαρίου την επίθεση εναντίον των τζιχανιστών στη Ράκα, επειδή τα σχέδια του Πενταγώνου, που εκπόνησε η κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα, πρόβλεπαν ακριβώς αυτό που αποφάσισε ο Πρόεδρος Τραμπ: Τον εξοπλισμό των Κούρδων της Συρίας, και την ανάληψη της στρατιωτικής ευθύνης της επιχείρησης από τους μαχητές του YPG.

Λόγω της θέσης που κατείχε, ως Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τραμπ, θα μπορούσε να κατηγορηθεί και για προδοσία. Η απόλυσή του λόγω των ανακρίσεων για τις σχέσεις του και με τη Ρωσία, διέσωσε την επιχείρηση εναντίον των τζιχανιστών, η οποία έλαβε πλέον το πράσινο φως σε ανώτατο επίπεδο. Τα σχέδια επίθεσης φέρουν την υπογραφή του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως εμάς, είναι η ζημία που προκάλεσε στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ενώ είχε δεχθεί -μετά από την επιμονή του Ρεινς Πρίμπους- να ξεκινήσει ένα διάλογο με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκο Κοτζιά, ο οποίος του παρουσίασε με πολύ έξυπνο τρόπο τις στρατηγικές δυνατότητες της χώρας μας, στην πραγματικότητα είχε ενστερνιστεί πλήρως τις τουρκικές θέσεις στα θέματα του Αιγαίου και του Κυπριακού.

Οι Έλληνες και Κύπριοι διπλωμάτες, αλλά και εμείς οι δημοσιογράφοι, είχαμε εντοπίσει το εχθρικό περιβάλλον που δημιούργησε για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι δεν δεχόταν να συζητήσει καν τα επιχειρήματα της Αθήνας και της Λευκωσίας.

Η αποχώρησή του από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου είναι ευλογία για τις ελληνικές και τις κυπριακές θέσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει διαφοροποιηθεί σε μεγάλο βαθμό η αμερικανική πολιτική από την εποχή Ομπάμα, αλλά τουλάχιστον οι συζητήσεις γίνονται χωρίς το βάρος των πληρωμένων -από την Τουρκία- οδηγιών και κατευθύνσεων του κ. Φλιν, ο οποίος επέβαλε την άνευ προηγουμένου φιλοτουρκική πολιτική του και σε γραφειοκράτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Όσο υπηρετούσε στον Λευκό Οίκο, η κατάσταση για την Ελλάδα και την Κύπρο ήταν θλιβερή. Η αποκάλυψη ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου πληρωνόταν από την Τουρκία προκαλεί τρόμο. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για ένα σύστημα που έχει ροπή στον χρηματισμό. Αλλά εδώ μιλάμε για τον πιο σημαντικό σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος δεν λάμβανε οδηγίες από τον εργοδότη του, αλλά από την Τουρκία.

Όταν έρθει η στιγμή, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να ασχοληθούν με το μείζον αυτό ζήτημα και να θέσουν τις ανησυχίες τους στην αμερικανική κυβέρνηση. Διότι τίθεται και ένα άλλο ζήτημα: Μήπως η Ελλάδα και η Κύπρος χάνουν διπλωματικά και όχι μόνο όλα αυτά τα χρόνια, επειδή κάποιοι αξιωματούχοι, που ασχολούνται με την περιοχή μας, έχουν ανάρμοστες σχέσεις με την Τουρκία;

Είναι πολύ πιθανόν…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δύο πρώην πρόεδροι της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Ρίτσαρντ Γκέπχαρντ, υπέρμαχος παλαιότερα των ελληνικών και των κυπριακών θέσεων, και ο παιδόφιλος Ντένις Χάστερτ, είναι δύο τρανταχτές αποδείξεις για τον τρόπο δράσης των ξένων κυβερνήσεων στην Ουάσιγκτον. Ο πρώτος, μόλις αποχώρησε από τη Βουλή, αναδείχθηκε στον αρχιλομπίστα της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία τον πληρώνει και σήμερα με εκατομμύρια δολάρια.

Ο δεύτερος, ο οποίος ζούσε μία διπλή κρυφή ζωή, «πιάστηκε» από τους Τούρκους στα πράσα και έγινε ο απόλυτος πράκτοράς τους.

Η ιστορία θα γράψει ότι ηττήθηκε το νομοσχέδιο για αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας επειδή ο Χάστερτ εκβιαζόταν λόγω της παιδοφιλίας του από τους Τούρκους.

ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΦΛΙΝ, ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ Noah Feldman ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ BLOOMBERG

Πηγή: Μαικλ Φλιν: Το πληρωμένο πιστόλι της Τουρκίας και η ζημιά που προκάλεσε σε Ελλάδα και Κύπρο http://mignatiou.com/2017/05/mekl-flin-to-pliromeno-pistoli-tis-tourkias-ke-i-zimia-pou-prokalese-se-ellada-ke-kipro/

Βρετανικές εκλογές: Οι Τόρις, οι Εργατικοί και το Brexit

Από

anixneuseis

May 20, 2017

Μαλαβάκης Σάκης

Το πολιτικό σκηνικό που θα αλλάξει την Ευρώπη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 05:00

Τις προηγούμενες ημέρες ο Τζέρεμι Κόρμπιν των Εργατικών εμφανίστηκε ενώπιον των βρετανών πολιτών και ζήτησε τη στήριξή τους, παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερα φιλολαϊκό πρόγραμμα στο οποίο προβλέπονται κρατικοποιήσεις, περισσότεροι φόροι για τους έχοντες και κατέχοντες και περισσότερες δαπάνες για την ενίσχυση του κράτους πρόνοιας.

Ακολούθησε η Τερίζα Μέι η οποία δεσμεύτηκε να εγκαταλείψει το νεοφιλελεύθερο, δεξιό δόγμα της ελεύθερης αγοράς και να επιστρέψει στον «αληθινό συντηρητισμό» με αόριστες, κατά κύριο λόγο, αναφορές για μεγαλύτερη εμπλοκή του κράτους στην οικονομία. «Δεν πιστεύουμε στις ελεύθερες αγορές. Απορρίπτουμε τη λατρεία του εγωιστικού ατομικισμού. Αποστρεφόμαστε τις κοινωνικές διαιρέσεις, την αδικία, και την ανισότητα. Θεωρούμε πως το άκαμπτο δόγμα και η ιδεολογία όχι μόνο δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό αλλά θέτουν και κινδύνους», ανέφερε χαρακτηριστικά η βρετανίδα πρωθυπουργός.

Αποτελεί γεγονός ότι η οικονομία, η φορολογία και οι κρατικές δαπάνες για την παιδεία, την υγεία, τις συντάξεις και τις δημόσιες υπηρεσίες είναι μερικά από τα κύρια θέματα που κυριαρχούν στην τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία στη Βρετανία ενόψει των εκλογών της 8ης Ιουνίου. Αλλά όλοι γνωρίζουν και, ειδικά, οι επικεφαλής των δύο μεγάλων κομμάτων της χώρας, ότι το κύριο ζήτημα της επικείμενης εκλογικής αναμέτρησης είναι το Brexit.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά το σχηματισμό της, η νέα κυβέρνηση της Γηραιάς Αλβιώνας θα έρθει αντιμέτωπη με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς καθώς πρόκειται, επιτέλους, ν’ αρχίσουν, στις 19 Ιουνίου, οι συνομιλίες για την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ. Και είναι αδιαμφισβήτητο πως η έκβαση των διαπραγματεύσεων θα καθορίσει το μέλλον της χώρας και των πολιτών της για τα επόμενα, πολλά, χρόνια.

Μέσω της κήρυξης των πρόωρων εκλογών, η βρετανίδα πρωθυπουργός στοχεύει σε μια αυξημένη πλειοψηφία την ώρα που ο ηγέτης των Εργατικών ελπίζει, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο πανωλεθρίας, να βελτιώσει σημαντικά τα ποσοστά του κόμματός του. Ποια είναι, όμως, τα σχέδια των δύο πολιτικών ηγετών όσον αφορά τη διαχείριση ενός από τα πιο σημαντικά γεγονότα στη σύγχρονη βρετανική ιστορία;

«Μπροστά, μαζί», δηλώνουν οι Συντηρητικοί

Στο πρόγραμμα των Τόρις που παρουσίασε την Πέμπτη η Τερίζα Μέι, παρότι η ίδια δήλωσε ότι θα αξιοποιήσει το Brexit για να μεταλλάξει τη Βρετανία, η διαδικασία αποχώρησης της χώρας από την Ένωση καταλαμβάνει μόλις μερικές παραγράφους, στις οποίες δεν παρουσιάζονται ούτε τα νούμερα, όσον αφορά το κόστος του Brexit, ούτε εκτιμήσεις για τις ευρύτερες επιπτώσεις του στη βρετανική οικονομία και κοινωνία.

Οι μελλοντικές σχέσεις της Βρετανίας με την Ευρώπη των 27 περιγράφονται με θετικούς όρους: περισσότερες από μία φορές μέσα σε λίγες γραμμές επισημαίνεται η (βρετανική) επιθυμία για μια νέα «βαθιά και ειδική εταιρική σχέση» ενώ οι διαπραγματεύσεις πρόκειται να διεξαχθούν με «πνεύμα ειλικρινούς συνεργασίας». Αναγνωρίζεται, ωστόσο, ότι οι συνομιλίες «θα είναι αναμφίβολα σκληρές» με αμφότερες της πλευρές να «δίνουν και να παίρνουν», όπως αναγνωρίζεται και το ενδεχόμενο οι διετείς συνομιλίες να αποβούν άκαρπες καθώς «καμία συμφωνία είναι καλύτερη από μία κακιά συμφωνία».

Σημειώνεται επίσης ότι η Βρετανία δεν θα είναι πλέον μέλος της ενιαίας αγοράς ή της τελωνειακής ένωσης της ΕΕ. Όσον αφορά τα δικαιώματα των Ευρωπαίων της Βρετανίας και των Βρετανών της Ευρώπης, μέσα σε μια αράδα γίνεται λόγος για μια απροσδιόριστη αποφασιστικότητα όσον αφορά τη διασφάλισή τους, δίχως, όμως περαιτέρω διευκρινήσεις.

Στο πρόγραμμα δηλώνεται ξεκάθαρα και ότι «οι μέρες των τεράστιων ετήσιων βρετανικών συνεισφορών» στην ΕΕ θα τερματιστούν αλλά προσδιορίζεται ότι ενδεχόμενες μελλοντικές συνεισφορές σε «ειδικά ευρωπαϊκά προγράμματα» μπορεί να είναι «λογικές» και να συνεχιστούν.

Δεδομένου ότι η μετανάστευση θα πρέπει να «ελεγχθεί και να μειωθεί» – ο αριθμός των μεταναστών που διαμένουν στη Βρετανία ανέρχεται σε δεκάδες χιλιάδες, περί τις 270.000 τον περασμένο Σεπτέμβριο – υπάρχει μνεία ότι «για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες» η Βρετανία θα έχει την εξουσία να επιτύχει τους όποιους στόχους της, ελέγχοντας τον συνολικό αριθμό και των Ευρωπαίων πολιτών που επιθυμούν να μεταναστεύσουν στη Βρετανία.

«Για τους πολλούς, όχι για τους λίγους» θα εργαστούν οι Εργατικοί

«Το Εργατικό Κόμμα αποδέχεται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος», σημειώνεται στην εισαγωγή του τμήματος από το πρόγραμμα των Εργατικών που αναφέρεται στο Brexit και γίνεται λόγος για μια «νέα στενή σχέση με την ΕΕ» στο πλαίσιο της οποίας η Βρετανία δεν θα είναι «μέλος αλλά συνέταιρος»

Το κόμμα του Τζέρεμι Κόρμπιν βάλλει κατά της «απερίσκεπτης προσέγγισης» της Τερίζα Μέι όσον αφορά το Brexit, δηλώνοντας αποφασισμένο να εισάγει «νέες διαπραγματευτικές προτεραιότητες». Σε αντίθεση με τους Συντηρητικούς που εστιάζουν στον έλεγχο της μετανάστευσης, οι Εργατικοί «δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση των πλεονεκτημάτων της ενιαίας αγοράς και της τελωνειακής ένωσης» με στόχο την προστασία των θέσεων εργασίας και της οικονομίας.

Σε περίπτωση που εκλεγούν οι Εργατικοί θα «εγγυηθούν άμεσα» τα δικαιώματα των πολιτών χωρών-μελών της ΕΕ που διαμένουν στη Βρετανία και θα διασφαλίσουν τα αντίστοιχα δικαιώματα των Βρετανών της Ευρώπης. Το ενδεχόμενο να μην υπάρξει συμφωνία μετά το πέρας των διετών διαπραγματεύσεων περιγράφεται ως «η χειρότερη δυνατή συμφωνία για τη Βρετανία» ενώ ξεκαθαρίζεται επίσης ότι το βρετανικό κοινοβούλιο θα έχει τη δυνατότητα να αποφανθεί επί της τελικής συμφωνίας για το Brexit με «μια πραγματικά ουσιαστική ψήφο».

Όσον αφορά τη μετανάστευση, οι Εργατικοί δεν «απολογούνται» για το ότι θέτουν την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ευημερία πάνω από «μη ρεαλιστικούς μεταναστευτικούς στόχους», κάνοντας λόγο για «δίκαιους κανόνες» στη διαχείριση του μεταναστευτικού.

Για τις εμπορικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές, τονίζουν ότι «η ΕΕ απορροφά το 44% των βρετανικών εξαγωγών και να συνεχίσει να είναι ο κύριος εμπορικός εταίρος», προσθέτοντας ότι «είναι ζωτικής σημασίας να διατηρήσουμε την απρόσκοπτη πρόσβαση των αγαθών και των υπηρεσιών μας» στις ευρωπαϊκές αγορές.

Αλλά το πώς ακριβώς ο Κόρμπιν και οι Εργατικοί θα πετύχουν τους στόχους τους για το Brexit στην περίπτωση (ελάχιστα πιθανή με τα σημερινά δεδομένα) που κερδίσουν την εξουσία δεν είναι γνωστό. Στο πρόγραμμα των Εργατικών δηλώνεται ρητά ότι «η ελεύθερη μετακίνηση θα τερματιστεί» και πως «το βρετανικό σύστημα ελέγχου της μετανάστευσης θα αλλάξει». Οι θέσεις της ΕΕ για το εν λόγω ζήτημα είναι γνωστή εδώ και πολύ καιρό: δίχως ελεύθερη μετακίνηση δεν υπάρχει ενιαία αγορά.

“Το Βήμα”

1...2,9592,9602,961...3,022 Σελίδα 2,960 από 3,022

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΓΙΑΧΟΥΝΤΙ ΟΥΡΦΑ» ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

του Όμηρου Φωτιάδη

Το κείμενο γράφηκε το 2008 αλλά το ενδιαφέρον του είναι πολύ επίκαιρο.

Ο νέος γεωπολιτικός χάρτης-Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Τα οκτώ θανάσιμα αφηγήματα και το ένατο κύμα

Το αθηναϊκό κρατίδιο και η Θεσσαλονίκη – Με αφορμή την επίσχεση στον ΟΑΣΘ

Ο Ελληνισμός αναδεικνύεται ισχυρός παράγων ασφαλείας στη Μεσόγειο

**Του Δημήτρη Τσαϊλά* Τρίτη 23 Μαΐου 2017, 00:03**

Mossad MIT η Επερχόμενη Σύγκρουση

Το τολμηρό «πείραμα» του Μακρόν

Οι Πομάκοι και η αντεθνική συμπεριφορά της Πολιτείας.

Γιατί η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα πρώτης γραμμής

Σκληρό καρύδι η Συρία

Η Κύπρος ως γεωπολιτικό πλεονέκτημα

Η Ελλάδα ως χώρα πρώτης γραμμής

Τα τρία μέτωπα και η Ελλάδα

Flynn, Turkey, Trump: Turkey Has Infiltrated Highest Levels of U.S. Government, Kurdish Leader Reports

Τα ψέματα τελείωσαν για τον Ταγίπ: Η ευθύνη των Αμερικανών που τον στήριξαν εις βάρος Ελλάδας και Κύπρου

Μαικλ Φλιν: Το πληρωμένο πιστόλι της Τουρκίας και η ζημιά που προκάλεσε σε Ελλάδα και Κύπρο

Βρετανικές εκλογές: Οι Τόρις, οι Εργατικοί και το Brexit