Αρχική Blog Σελίδα 2933

Κακόγουστο παιγνίδι της ηγετικής ομάδας ΟΜΟΝΟΙΑ-ΚΕΑΔ σε βάρος της μειονότητας και των ελληνοαλβανικών σχέσεων.

Από
anixneuseis
-
0

Του Παναγιώτη Μπάρκα

Στο δεύτερο μισό του Αυγούστου, στη Χιμάρα, μεταξύ των άλλων, ιθύνοντες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ οργάνωσαν διαμαρτυρίες με σημείο αναφοράς τα προβλήματα σε σχέση με τις ιδιοκτησίες και τις ακίνητες περιουσίες των Χιμαριωτών. Δε θέλω να αμφισβητήσω ότι τα προβλήματα αυτά στη Χιμάρα είναι πολύ έντονα σε σχέση με κάθε άλλο τμήμα της χώρας. Θίγουν κυρίως τους αυτόχθονες Χιμαριώτες υπό την ευρύτερη γεωγραφική έννοια από την πόλη της Χιμάρας. Επίσης, η παραβίαση των δικαιωμάτων επί του περιουσιακού τυχαίνουν ιδιαίτερης ευαισθησίας, όταν πρόκειται για άτομα ελληνικής εθνικότητας.

Αναμφίβολα, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί σε κανέναν το δικαίωμα διαμαρτυρίας, ως ένα δημοκρατικό μέσο για την επίλυση του προβλήματος. Απεναντίας!

Όμως, οι διαμαρτυρίες και οι στάσεις σ΄αυτές μπορεί να κριθούν, μάλιστα και να καταδικαστούν όταν επικαλούνται ένα θεμελιώδες δικαίωμα αλλά, ή χρησιμοποιείται για να εκφέρουν στάσεις σε αντίθεση με τη βούληση της εθνικής ελληνικής μειονότητας, την ηθική, κοινωνική, πολιτιστική, πολιτική και εθνική ακεραιότητά της, (όπως ήταν η δήλωση της ηγετικής αυτής ομάδας ότι η Ελλάδα και η Κύπρος δε θα επιτρέψουν την ένταξη της Αλβανίας στην Ε. Ένωση, ή την άσκηση βίας πρόσφατα για την παρεμπόδιση της σύσκεψης του δημοτικού συμβουλίου της Χιμάρας),

Ή, για να καλυφτούν οι πραγματικοί ένοχοι του μακελειού παραβιάσεων των περιουσιακών δικαιωμάτων στη Χιμάρα, ή για να δημιουργηθούν αποπροσανατολιστικές καταστάσεις που θα τηρήσουν ζωντανό και σε δράση το κλίμα των καταχρήσεων και παραβιάσεων και στο μέλλον. (Μαρτυρεί γι΄αυτό και το γεγονός ότι ο δήμαρχος Γκόρος, παρά το ότι βρίσκεται υπό εκστρατεία επιθέσεων της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ, δεν καταγγέλλει τις βαριές παραβάσεις των προκατόχων του!!)

Ή, για πολιτικούς λόγους, που σημαίνει προσπάθεια ανόδου των πεσμένων πολιτικών μετοχών του πολιτικού παράγοντα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ.

Τονίζουμε λοιπόν ότι, θα ήταν λάθος να σκεφτεί κανείς ότι στη Χιμάρα δεν υπάρχουν περιουσιακά προβλήματα, μάλιστα με βαθύτερες σκοπιμότητες και υστεροβουλίες. Τόσο το χειρότερο, θα ήταν λάθος να δεχτείς ότι σ΄αυτές τις υστεροβουλίες και σκοπιμότητες, τα συμφέροντα των εγκληματικών ομάδων και του μαύρου χρήματος δε χαίρουν τη στήριξη της πολιτικής και τμημάτων του κράτους. Θα ήσουν κοντόφθαλμος αν δεν έβλεπες ότι οι ενέργειες αυτές, δημοσίως ή μη, νομιμοποιούνται εξ ονόματος του ανθελληνικού εθνικισμού.

Στην προκειμένη όμως περίπτωση φαίνεται ότι πρόκειται για ενέργειες που προσβλέπουν περισσότερο στην πολιτική επιβίωση της ηγετικής ομάδας ΟΜΟΝΟΙΑ-ΚΕΑΔ. Καθετί φαίνεται ότι έχει αφετηρία σε έναν πολιτικό θυμό της ηγετικής αυτής ομάδας προς τον πρωθυπουργό Ράμα, ο οποίος, στις γνωστές πιέσεις της ηγεσίας αυτής  για την αύξηση χωρίς αντίκρισμα των ποσοστών συμμετοχής της στο ταψί της εξουσίας, απάντησε με ολοκληρωτική εξαίρεση από αυτό το ταψί. (Για να είμαστε περισσότερο αντικειμενικοί, εκτός αυτού, ο Ράμα έλαβε μια τέτοια απόφαση και για να δείξει πυγμή προς την Αθήνα, μπερδεύοντας άστοχα αυτά τα δύο πράγματα).  Όπως όμως και να έχουν τα πράγματα, η αποχώρηση της ηγεσίας αυτής από την 15-χρονη συμμετοχή στην πίτα της εξουσίας είναι σαν η μπουκιά του Μιγκένι. (δλδ που δεν καταπίνεται εύκολα).

Η επιλογή της Χιμάρας ως μέσο για την επίτευξη του σκοπού αυτού, αφορά την κατάχρηση των ιστορικών και παρουσών ευαισθησιών της Χιμάρας στην Ελλάδα και πιο πέρα. Λοιπόν, για να παρασύρουν στο σκοπό τους διάφορους ελληνικούς κύκλους  και γιατί όχι και την επίσημη ελληνική πολιτική. (Είναι γεγονός ότι η κοινότητα της εθνικής ελληνικής μειονότητας στους Δήμους Φοινίκης και Δρόπολης ή Δελβίνου, Αγ. Σαράντα κλπ, αντιμετωπίζει περιουσιακά προβλήματα και προβλήματα δημογραφικής και οικονομικής αλλοίωσης της ταυτότητάς της  πολλές φορές εντονότερα απ΄ ό, τι στη Χιμαρα. Όμως η ηγεσία  της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ αποφεύγει την πραγματικότητα αυτή διότι δεν παράγει ελληνικές ευαισθησίες όσο η Χιμάρα) .

Στο πλαίσιο αυτό, η ηγεσία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ θα πρέπει καταρχήν να διαμαρτυρηθεί εναντίον της, λόγω του ότι ο Μπολάνος για 8 χρόνια δήμαρχος Χιμάρας και πρόεδρος ΟΜΟΝΟΙΑΣ δεν κατέβαλε καμιά προσπάθεια για την επιστροφή των περιουσιών στους Χιμαριώτες. Η ηγεσία αυτή, πριν κατηγορήσει το Ράμα  για πολιτική αλλοίωσης της Χιμάρας, θα πρέπει να πει την αλήθεια που τόσο καλά γνωρίζει, σχετικά με τη δήλωση του πρωθυπουργού ότι επί Μπερίσια τα ξεφτέρια του υφάρπαξαν στο Μπρεγκντέτ πάνω από 50 000 εκτάρια γης, η πλειοψηφία της οποίας στην περιοχή της Χιμάρας.

Επίσης, νομίζω ότι δεν πρόκειται απλώς γι΄ αυτή την αντινομία της Ηγεσίας αυτής στη διεκδίκηση αποκατάστασης δικαιοσύνης όσον αφορά τους νόμιμους ιδιοκτήτες στη Χιμάρα, που καθορίζει εξαρχής και την αποτυχία στον διακηρυγμένο στόχο της.  Υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος. Τα πολιτικά πρόσωπα επικεφαλής του «κινήματος» αυτού προέρχονται από ένα αμφίβολο παρελθόν, το οποίο το αλβανικό κράτος (και το ελληνικό) το γνωρίζει. Τα άτομα αυτά συνεχίζουν να πράττουν ποινικά αδικήματα διαφορετικού μεγέθους, αλλά ο νόμος δεν δρα. (Κατά την παρεμπόδιση της σύσκεψης του δημοτικού συμβουλίου της Χιμάρας, φάνηκε ξεκάθαρα ότι οι υποστηρικτές τους περίμεναν με αγωνία να υπάρξουν συλλήψεις, για να κηρύξουν ήρωες τους συλληφθέντες, αλλά δε συνέβη !!!) Επίσης  και  τις περιουσίες τους στη Χιμάρα ή αλλού  δεν τις αγγίζει κανείς (και καλώς κάνουν), αλλά κατά περίεργο τρόπο  αυτές αυξάνουν και ανθούν, όταν την ίδια στιγμή οι κτήτορές τους μιλούν για κρατικό πογκρόμ εναντίον των Χιμαριωτών.

Υπό την οπτική αυτή γωνία προσβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ακεραιότητα της κοινότητας των Χιμαριωτών και της εθνικής ελληνικής μειονότητας, η συμπεριφορά της ηγεσίας αυτής και των ελάχιστων οπαδών της στην παρεμπόδιση της σύσκεψης του δημοτικού συμβουλίου την προηγούμενη βδομάδα. Σε περίπτωση που οι ιθύνοντες του δημοτικού συμβουλίου  δεν επέτρεψαν την ελεύθερη παρουσία της κοινότητας στη σύσκεψη, αυτό είναι λάθος. Όμως, είναι ασυγχώρητο η χρήση σωματικής και στοματικής βίας για την παρεμπόδιση της σύσκεψης ενός επίσημου θεσμού.

Από την άλλη πλευρά πρόκειται για το πολεοδομικό σχέδιο όλου του δήμου της Χιμάρας αποτελούμενο από 25 μονάδες και όχι του τμήματος που αποτελούν οι Έλληνες. Το πολεοδομικό σχέδιο είναι γνωστό ότι αποτελεί το βασικό εργαλείο για την ρυθμισμένη ανάπτυξη του συνόλου του δήμου και δεν αποτελεί σχέδιο ανάπλασης μιας συγκεκριμένης περιοχής που μπορεί να θίξει συγκεκριμένα συμφέροντα. Το πολεοδομικό σχέδιο ποτέ δεν αρνείται και δεν εμποδίζει την επίλυση των περιουσιακών προβλημάτων. Το αντίθετο όμως εμποδίζει πραχτικά την ανάπτυξη του δήμου και επιτρέπει περιθώρια για καταχρήσεις.

Ταυτοχρόνως, τη μελέτη για το πολεοδομικό σχέδιο της Χιμάρας έχει εκπονίσει μια ελληνική εταιρία και, ούτε κατά τη διαδικασία της μελέτης, ούτε μετά από τη δημοσίευσή της, ούτε μετά την ανακοίνωση του σχεδίου στις ενδιαφερόμενες πλευρές, δεν παρουσιάστηκαν παράπονα, παρατηρήσεις, προτάσεις.  Τότε γιατί περίμεναν την ημέρα της ψήφισης από το δημοτικό συμβούλιο για να αντιδράσουν με τον τρόπο αυτό, διόλου πολιτισμένου, κοινωνικού, αλλά πολύ προκλητικό;!

Στο πλαίσιο αυτό συμφερόντων θα πρέπει να  κριθεί και η στάση της ηγεσίας  αυτής ότι θα επηρεάσει την Ελλάδα και την Κύπρο για να εμποδίσουν την ένταξη της Αλβανίας στην Ε. Ε.

Αυτή δεν αποτελεί θέση που εκφράζει την πολιτική βούληση της εθνικής ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία και πιστεύω ούτε της Αθήνας και Λευκωσίας. Η εθνική ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, και όταν της σκότωναν τα παιδιά στα σύνορα, και όταν της παραβιάζονταν βίαια τα εκπαιδευτικά και θρησκευτικά δικαιώματα, και όταν καταπατιόνταν τα περιουσιακά και αστικά δικαιώματα, ποτέ δεν ήταν και ούτε είναι κατά της ευρωατλαντικής ένταξης της χώρας και του κράτους όπου ζει. Μάλιστα, η ιστορία γεγονότων και τα ντοκουμέντα μιλούν για το αντίθετο. Ότι από το 1991, ήταν ο εμπνευστής αυτής της πορείας για την Αλβανία και τη στάση αυτή υπαγορεύει στην εθνική ελληνική μειονότητα, ο δυτικός της πολιτισμός και η πεποίθηση ότι μόνο στην ευρωπαϊκή οικογένεια, (τμήμα της οποίας είναι στην πράξη η εθνική ελληνική μειονότητα, ως η πρωτοποριακή ένταξη της Αλβανίας) η εθνική ελληνική μειονότητα θα χαίρει πλήρως και με αξιοπρέπεια όλων των δικαιωμάτων της.  Η ηγεσία αυτή θα πρέπει να κατανοήσει ότι, άλλο πράγμα είναι οι υποχρεώσεις που θέτουν οι θεσμοί της Ε.Ε προς το αλβανικό κράτος για τον σεβασμό των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, ως όρο για την ενταξιακή της πορεία στην Ε.Ε και εντελώς άλλο πράγμα είναι η τοποθέτηση της εθνικής ελληνικής μειονότητας ότι θα εμποδίσει την ενταξιακή πορεία της στο όνομα των δικαιωμάτων της.

Καταδικασταία είναι επίσης  και η προσπάθεια αυτής της ηγεσίας, η οποία για λόγους πολιτικής της επιβίωσης, πράττει το αντίθετο της φυσιολογικής αποστολής της.

Χάνοντας η ηγεσία αυτή κάθε είδους στήριξης του εκλογικού της σώματος, απαιτεί τώρα να επιβληθεί σ΄αυτό με εισαγόμενο κύρος, το οποίο επιδιώκει να κερδίσει αναλαμβάνοντας ρόλο υπερασπιστή των συμφερόντων της Ελλάδας με την Αλβανία. (Καταχράστηκε αρκετά τις ανθελληνικές και προτουρκικές θέσεις του Ράμα καθώς και το υποτιθέμενο θέμα των τσάμιδων). Ένας τέτοιος ρόλος είναι διπλά επιζήμιος, τόσο για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, όσο και για την ίδια την μειονότητα. Ο ρόλος της  μειονότητας  δεν είναι εκείνος της αρνητικής επίδρασης στις σχέσεις αυτές, αλλά είναι υπέρ της θετικής επίδρασης, των ειρηνικών σχέσεων, των σχέσεων συνεργασίας και σε ευρωπαϊκό πνεύμα.

Από την άλλη πλευρά, η προσπάθεια της ηγεσίας αυτής, η οποία για να δικαιολογήσει το κλίμα αντιπαλότητας μεταξύ των δύο χωρών, επιδιώκει να επιδεινώσει τις σχέσεις της εθνικής ελληνικής μειονότητας  με την κυβέρνηση της χώρας της, είναι προσπάθειες λανθασμένες και επιζήμιες. Η μειονότητα, ανεξαρτήτως  της εθνικής ελληνικής ταυτότητας αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα, που ζει στην Αλβανία και διατηρεί τις γνωστές σχέσεις με το μητρικό έθνος. Υπό την οπτική αυτή γωνία οι σχέσεις της με το κράτος στο οποίο ζει διατηρούν μια διπλή διάσταση, αλλά ποτέ ταυτισμένη πλήρως με εκείνη που το έθνος κορμός έχει με το αλβανικό κράτος, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για αρνητικές σχέσεις μεταξύ τους. ΤΕΛΟΣ

Του Παναγιώτη Μπάρκα

Αργυρόκαστρο 27.08.2017

http://www.pelasgoskoritsas.gr/2017/08/loja-e-keqe-e-lidershipit-te-omonia.html

Turkey ‘Searching for Ways to Reconcile With Assad’ Amid Situation in Idlib

Από
anixneuseis
-
0

© AFP 2017/ IBRAHIM USTA / POOL

Lately, Turkey has been actively engaged in contacts with regional states and allies, discussing the situation in Syria. Leading political observer Zeynep Gürcanlı, from the Sözcü newspaper told Sputnik Turkey that the attempt to alter foreign policy strategy and seeking a thaw with Damascus could be behind Ankara’s recent diplomatic efforts.

“Currently, perhaps the most significant steps have been made in the country’s [Turkey’s] foreign policy in terms of departing from the traditional 16-year political strategy  of the ruling the Justice and Development Party (AKP). The AKP leadership constantly said that ‘without the knowledge of Turkey, even a bird should not fly in the region’. Proceeding from such rhetoric, Ankara has been building its own line of conduct toward Syria and Iraq for a long period of time. Steps were taken to create a situation in the region that was in the interests of Ankara. However, now we are witnessing that Turkey is gradually giving up this strategy, the Turkish authorities are making certain concessions,” Zeynep Gürcanlı told Sputnik Turkey.

The political observer said that “Turkey has major difficulties” regarding the situation in the northern Syrian province of Idlib and in nearby Afrin, controlled by Kurdish forces.

“The AKP government was originally aiming to replace the current leadership in Syria; the [Syrian President Bashar] Assad government was declared an enemy. However, in the current situation, the Turkish authorities began searching for ways to reconcile with Assad. I believe that the visits of the heads of the General Staff of Russia and Iran are connected with the discussion of the situation in Idlib, Afrin and the issue of Turkey’s recognition of the Syrian authorities,” Gürcanlı said.

Turkish soldiers stand in a Turkish army tank driving back to Turkey from the Syrian-Turkish border town of Jarabulus in the Turkish-Syrian border town of Karkamis
© AFP 2017/ BULENT KILIC
Situation in Idlib Risks Provoking New Turkish Military Operation in Syria

Currently, Idlib is under the control of jihadists, which highly concerns Russia, Iran and the Assad government; the US also expresses concern, the expert said.

“Therefore, Idlib must be mopped up anyway, but it must be done so that the militants and their families who were about to flee from Idlib cannot do this, cannot not cross the border into Turkey. This issue is currently on the agenda of the major players in the region. The solution to this problem lies in the transfer of the region under the control of the Assad government.”

“But Turkey puts forward one condition, namely, the withdrawal of Kurdish self-defense units YPG from Afrin they currently control. It seems to me that the main issue for discussion, which the parties are trying to solve through diplomacy, is how the transfer Afrin and Idlib under the control of the Syrian government forces. A very complicated search for the least painful formula for Turkey’s interests in solving this issue is being sought for,” she concluded.

Turkish Chief of Staff General Hulusi Akar and his Iranian counterpart Major General Mohammad Baqeri review the guards of honour during a welcoming ceremony in Ankara, Turkey, August 15, 2017
© REUTERS/ STRINGER
Syrian Bargain? What Might Be Behind Iran’s Chief of Staff’s Trip to Turkey

Interestingly, earlier this month it was reported that Turkey had decided to end its support for the National Coalition for Syrian Revolutionary and Opposition Forces, which local experts consider to be Ankara’s “goodwill gesture toward Damascus.” However, Assad said last week that Damascus doesn’t consider Turkey to be its partner.Lately, Ankara has been engaged in negotiations with diplomats and foreign military representativeson the situation in Syria. In particular, the chief of the Iranian General Staff visited Turkey, which was followed by President Recep Tayyip Erdogan’s visit to Jordan. Moreover, US Defense Secretary James Mattis arrived in Ankara. Moreover, the visit of the head of the Russian General Staff Valery Gerasimov is expected.

Afrin, Syria
© PHOTO: BERTRAMZ
Kurds Vow to ‘Defend Themselves’ as Turkey Seeks to ‘Cut Off Syria’s Afrin’

At their meeting on Wednesday, Erdogan discussed Ankara’s concernover the US’ support for the Kurdish forces in the region with Pentagon chief Mattis.Toğrul İsmayıl, the expert from the Economic and Technological University of the Union of Chambers of Commerce and Commodity Exchanges of Turkey, commented on the possible consequences of this meeting for Russian-Turkish relations in an interview with Sputnik. He stressed that “the interaction of Turkey and Russia should develop independently of attempts at influence from the US and the EU.”

“Russia and Turkey should develop bilateral cooperation in the region, as this is the key to strengthening their positions. They need to continue to increase their cooperation based on their own interests, for the sake of ensuring peace in the region, regardless of attempts to exert influence from the US and the EU,” İsmayıl said.

In his view, by resorting to various methods, including by supporting the Syrian Kurdish Democratic Union Party, the US is conducting a self-centered policy in the Middle East that harms the countries in the region and US allies.

“In pursuing this policy, the US acts very selfishly toward its allies, considering the situation in the region exclusively through the prism of its own interests. In pursuing this policy, the US aims to maintain instability in the region under its control. Allied countries should strive to protect each other’s interests, but the US is doing the exact opposite. That is why the relationship is in such a depressing state,” the Turkish expert concluded.

Ankara considers the YPG to be affiliated with the Kurdistan Worker’s Party (PKK), which is listed as a terrorist group in Turkey, the United States and the European Union. However, the Democratic Union Part (PYD) and the YPG, as well as the Kurdish-led Syrian Democratic Forces (SDF) have been receiving support from the United States in fighting the Daesh terrorist group.

With Referendum Approaching, Kurds Wait for More U.S. Military Aid

Από
anixneuseis
-
0

  • MOSUL, IRAQ – OCTOBER 20: A Kurdish peshmerga tank moves forward during an assault to recapture the village of Tiskharab on October 20, 2016 near Mosul, Iraq. Kurdish and Iraqi forces, supported by numerous countries including Britain and the USA, have continued their advance towards towards Iraq’s second largest city of Mosul which has been held by Islamic State militants since 2014. (Photo by Carl Court/Getty Images)
  • With Referendum Approaching, Kurds Wait for More U.S. Military Aid

A $22 million U.S. Defense Department fund that has helped pay the salaries of Kurdish Peshmerga fighters in northern Iraq is due to run dry in September, worsening a financial crunch as the government in Erbil struggles with billions of dollars in debt.

The timing couldn’t be worse, as the one-year program runs out at the same time the Kurdistan Regional Government (KRG) plans to hold a referendum on formally leaving Iraq, a vote the United States and other players in the region vehemently oppose.

  The government in Erbil is also waiting to hear about the status of a nearly $300 million aid package the Pentagon pledged in April, which would provide equipment for two full Peshmerga infantry brigades and two artillery battalions. Kurdish officials told Foreign Policy they’re unsure when the equipment will begin to arrive. The package includes 4,400 M16 rifles, dozens of .50-caliber machine guns, more than 100 Humvees and armored vehicles, and 36 105 mm howitzers, along with other equipment and spare parts.

A U.S. State Department official confirmed that the package has “cleared Congressional review and is in the implementation phase,” but was unable to put a timeline on delivery.

But approval in Washington might only be the first hurdle. Kurdish officials have long complained that Baghdad has slow rolled weapons shipments and military support from western countries in an effort, they maintain, to ensure the Peshmerga doesn’t emerge as a major rival to the Iraqi security forces.

“The U.S. has accepted that Baghdad has delayed the approval of equipment,” Bayan Sami Abdul Rahman, the KRG’s representative to the United States, told FP. “Baghdad would deliberately lose that piece of paper, or it would get hung up in the bureaucracy. Even today, there is equipment that Canada wanted to send many months ago, and now it hasn’t reached us. The question is why?”

Kurdish government officials have long complained that the military aid promised by Washington and other Western governments is being held up by Baghdad, which has relied on the Peshmerga’s help to defeat the Islamic State but is wary of allowing the Kurds to grow too powerful.

Since 2015, the United States has provided more than $1.4 billion in aid for the Kurdish Peshmerga while training more than 22,000 Kurdish fighters and supplying them with weapons, armored vehicles, artillery systems, ammunition, and medical supplies.

One U.S. military official told FP that the end of the one-year, deal to pay stipends to Peshmerga troops involved in the fight to retake Mosul and the timing of the referendum are coincidental. The United States is not pulling aid to signal its displeasure with the government in Erbil, the official said.

The battle in northern Iraq is still very much on with the Islamic State, and the Peshmerga remain a critical part of that fight. Kurdish forces are currently deployed north of the city of Tal Afar to block Islamic State fighters attempting to flee as government forces push them out and to clean up pockets of support for the group.

After a sharp, eight-day fight, Baghdad said on Monday that Tal Afar had been effectively cleared of Islamic State fighters, but Defense Department spokesman Col. Robert Manning said pockets of resistance continued to fight it out inside the city.

While the Americans want Kurdish leaders to push back the vote until after the fight in northern Iraq is over, authorities in Erbil don’t see the value in postponing the referendum.

“When we ask [Washington] when there is a good time, there isn’t an answer,” Abdul Rahman said.

“The Peshmerga are committed to continue to fight against ISIS,” she added, referring to the Islamic State. “We are not planning a war of independence — we are planning a dialogue.”

In addition to training and supplying the Peshmerga, the U.S.-led coalition fighting the Islamic State in Iraq also maintains a key operations center in Erbil and uses the city’s airport as a major hub for special operations raids in Iraq and Syria and for ferrying in supplies and troops.

U.S. forces have taken over the old terminal at the airport, and American troops and contractors have set up living quarters and other facilities at the site, where U.S. military helicopters and other aircraft bring troops and supplies in and out.

A team of military officers from the United States, U.K., and Germany is also currently conducting a review of the 200,000-strong Peshmerga at Erbil’s request. The team expects to present a plan sometime this year for reforming and reorganizing the Kurdish group to transform it from a militia force into a professional military.

While the Defense Department says military aid is not being tied to the referendum, Pentagon officials continue to beat a path to the door of KRG President Masoud Barzani. Just this month, U.S. Central Command head Gen. Joseph Votel and Defense Secretary James Mattis separately sat down with Barzani to urge a postponement, and this past week Turkish and European Union officials also met with the Kurdish leader.

But Barzani has declined all entreaties. According to a statement from his office, he reassured Votel that the Peshmerga will continue to fight the Islamic State and that “the referendum issue will not have any negative effects on the ongoing war.”

American officials have not indicated that the funding for the Peshmerga would be in danger after the referendum, but U.S. military officials were reluctant to comment, citing the fact that the aid is part of supplemental funding bills, which ebb and flow with the situation on the ground. They also say the referendum itself won’t split Kurdistan from Iraq and want to watch the process develop.

Abdul Rahman said no matter what the outcome of the vote and the political fallout that follows, “the Peshmerga will continue to fight ISIS and hope [the Pentagon] continues to support the Peshmerga in terms of training and equipping.”

This story has been updated with comment from the State Department.

Photo credit: Carl Court/Getty Images

With Referendum Approaching, Kurds Wait for More U.S. Military Aid

What Does It Mean for North Korea to Fly a Missile Over Japan?

Από
anixneuseis
-
0

This latest strike may be Pyongyang’s most provocative test this year.

A Japanese soldier takes part in a drill in response to a recent missile launch by North Korea at U.S. Air Force Yokota Air Base in Fussa on the outskirts of Tokyo, Japan on August 29, 2017. 
A Japanese soldier takes part in a drill in response to a recent missile launch by North Korea at U.S. Air Force Yokota Air Base in Fussa on the outskirts of Tokyo, Japan on August 29, 2017. Issei Kato / Reuters

North Korea staged its 18th, and perhaps most provocative, missile test of the year Monday night Eastern Time over Japan’s northernmost main island, following a month in which North Korean and American leaders have traded threats.

The missile, whose launch was confirmed by the Pentagon and South Korea’s joint chiefs of staff, flew 1,678 miles over the northern Japanese island of Hokkaido for approximately 14 minutes before breaking into three pieces and crashing into the Pacific Ocean. The Japanese military did not attempt to shoot down the missile, though it did alert those within its range to take necessary precautions. Japanese Prime Minister Shinzo Abe, speaking to reporters early Tuesday morning local time, said the government is doing its utmost to protect Japanese citizens from what he called an “unprecedented, grave, and serious threat.”

The flight path was alarming, though not unprecedented. As The Diplomat’s Ankit Panda reported earlier this month, a North Korean missile (nominally a satellite launch vehicle) flew over Japan in 1998. Per Panda, “That test generated immense controversy and precipitated its self-imposed testing moratorium. While the moratorium spectacularly collapsed in 2006, North Korea has never since overflown Japan with any missiles with the exception of its failed 2009 launch of the Taepodong-2 SLV, which landed in the Pacific.” More recently, North Korean missiles have landed in Japanese waters, prompting condemnation from Japan but little change in posture, Panda notes.

Still, North Korea’s decision to launch a missile directly over Japan—for the first time in eight years—is significant. “If North Korea is reckless enough to launch these over populated areas, and then the missile breaks up, what happens of course if it falls onto a populated area and causes casualties?” Michael Auslin, the Williams-Griffis Fellow in Contemporary Asia at the Hoover Institution, said. “At some point there could be an accident or a mistake, and you’re plunged into a crisis.”

Though Auslin said Japan could shoot down a missile if it were deemed a threat to its collective self-defense (including that of a key ally), he noted that such an action has not been taken before—in part because it’s not easy. “The risks of trying to intercept one of these missiles and failing is extremely high,” he said. “Unless you knew for certain that either because it was an intentional launch towards a population center or an accident, these decisions have to be made in an extremely short period of time. … Japan at least has the ability to attempt to act—whether it is actually prepared to do so is entirely different.”

Regardless, it was known before Monday that North Korea had the ability to fly missiles over or near Japan. In May, for instance, North Korea test-fired an intermediate-range ballistic missile that reached an altitude of 1,300 miles but landed within a few hundred miles of North Korea’s own coast—the idea being to demonstrate the missile’s possible range without directly threatening neighbors. Had it flown normally, according to experts who spoke to Reuters, that missile would have had a range of some 2,500 miles, putting Japan easily within range. In July, North Korea demonstrated a further technological advance when it tested missiles that experts believe could put the continental United States within range, with the estimated ability to fly some 6,500 miles.

As a result, the message of Monday’s test is less technical than political, said James Acton, the co-director of the nuclear policy program at the Carnegie Endowment for International Peace. “I think you have to look at this test more than anything else as a signal to the United States,” he said. Having warned North Korea in unusually bellicose terms not to threaten America earlier this month, President Donald Trump at a recent rally noted that he thought Kim Jong Un was beginning to respect the United States, given what seemed to be a pause in North Korea’s missile testing. That apparent pause ended last Friday as the United States and South Korea engaged in annual joint military exercises that the North has long viewed as a provocation. (North Korea has tested missiles during such exercises in the past.)

Friday’s test involved short-range missiles that flew about 155 miles before crashing into the sea. The missiles launched Monday flew much further. “I would interpret this as a political signal by the North Koreans that they are not cowed,” Acton said.

Still, he noted, the fact that the missile went nowhere near Guam—the American territory in the Pacific that Kim threatened to target in unusually specific terms earlier in August—might also signal that the North is calibrating its provocations to avoid outright confrontation with the United States. When a mid-August statement in North Korean state media spelled out the path a missile would travelto reach Guam, the trajectory specified traversed southwestern Japan—just about the opposite end of the country from the path taken by the missile launched on Monday.

Though as of this writing the White House had yet to formally comment on the strike, Auslin said both the U.S. and Japanese response will require more than a war of words. “We watched the development of this North Korean capability for decades,” Auslin said. “This is a different world now and sadly our political and military responses are lagging behind the threat.”

https://www.theatlantic.com/international/archive/2017/08/what-does-it-mean-for-north-korea-to-fly-a-missile-over-japan/538314/

NETANYAHU TO UN CHIEF: WE WON’T LET IRAN SURROUND US

Από
anixneuseis
-
0

 BYHERB KEINON

AUGUST 28, 2017 23:25
During the meeting, Netanyahu said: “It is our right not to allow this noose to tighten around Israel.”

UN Secretary-General Antonio Guterres (L) and Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu in Jerusalem August 28, 2017.. (photo credit:REUTERS)

Iran is busy turning Syria into a base of military entrenchment and it wants to use Syria and Lebanon as war fronts [in] its declared goal to eradicate Israel,” Netanyahu said before his meeting in Jerusalem with Guterres. “It is also building sites to produce precision- guided missiles toward that end in both Syria and in Lebanon. This is something Israel cannot accept. This is something the UN should not accept.”

 During the meeting, Netanyahu said: “It is our right not to allow this noose to tighten around Israel.”

Diplomatic sources said Israel sees Guterres’s first visit here since taking office in January as a good opportunity to present its case before having to take action in Syria or Lebanon, well aware that any action it takes will lead for calls of condemnation in the UN Security Council.

During a day packed with meetings with the country’s senior political and military officials, Guterres was shown intelligence information on Hezbollah’s build-up in southern Lebanon.

Israel’s leaders, from President Reuven Rivlin and Netanyahu down through Defense Minister Avigdor Liberman and new Zionist Union head Avi Gabbay, bombarded Guterres with a litany of complaints about the organization he heads.

For his part, Guterres said Israel should expect impartiality from the UN secretary-general, and he will strive to be an “honest broker.”

He stressed during the day, on a number of different occasions, that calling for the destruction of Israel is modern antisemitism.

But, he said during a meeting with Rivlin, “you also understand that I sometimes disagree with positions of the government of Israel or any other government, and that is absolutely normal in a society where many of your citizens have exactly the same expressions of opinion.”

Netanyahu welcomed Guterres by saying that he has demonstrated a desire to turn a new page in relations between Israel and the UN, but then lashed into the organization’s “absurd obsession with Israel,” and its “flagrantly discriminatory tactics.”

The UN mandate is to advance peace, security and international cooperation, but it “has failed when it comes to Israel to live up to its mandate,” he said.

Netanyahu said UNESCO is mandated with preserving world heritage, but denies the Jewish people’s 3,000- year connection to Jerusalem. And the UN is mandated to pursue peace, “but allows Palestinian hate speech to flourish in its institutions.”

Also, he said, the institution is mandated to stand up for human rights, “but it allows in its various forms the worst human rights violators to take up the cudgel and to accuse Israel of violating human rights.”

Netanyahu said the most pressing problem Israel faces now is Hezbollah and Syria.

Referring to Security Council Resolution 1701, which set the terms for the end of the Second Lebanon War in 2006, Netanyahu said the UN was mandated with preventing weapons shipments to Hezbollah, but that UNIFIL has not even reported one of the “tens of thousands of weapons smuggling into Lebanon for Hezbollah, contrary to 1701.”

Guterres responded: “I will do everything in my capacity to make sure that UNIFIL fully meets its mandate.”

UNIFIL’s mandate is up for renewal next week, and both Israel and the US are pressing for its mandate to be strengthened in order to more effectively combat or at least report on Hezbollah’s weapons build-up.

France, on the other hand, has raised its voice against changing the mandate.

US Ambassador Nikki Haley took UNIFIL Irish commander Maj.-Gen. Michael Beary to task on Friday.

“Gen. Beary says there are no Hezbollah weapons,” she said. “That’s an embarrassing lack of understanding on what’s going on around him.”

In addition to meeting Rivlin and Netanyahu, Guterres also met with Liberman, and the Zionist Union delegation that included Gabbay, opposition leader Isaac Herzog and MK Tzipi Livni.

He also met with head of Military Intelligence, Maj.-Gen. Herzl Halevi, and Maj.-Gen. Yoav Mordechai, the coordinator of government activities in the territories.

In addition, Guterres met the families of the Israelis held by Hamas in Gaza, and was urged throughout the day to use his influence to bring about their release. Ambassador to the UN Danny Danon called the meeting “emotional.”

Guterres is scheduled to go to Gaza on Wednesday, but will not be meeting any Hamas representatives there.

On Tuesday he will go to Ramallah for meetings with Palestinian Authority leaders.

Soon after arriving Sunday evening, Guterres met with US negotiator Jason Greenblatt and discussed the diplomatic process as will as the humanitarian situation in Gaza.

Guterres began the day Monday with a visit to Yad Vashem, which he said serves as a reminder “that we need to be in the first line of fighting against antisemitism and also fighting against all other forms of bigotry, be it racism, xenophobia or even anti-Muslim hatred, and to promote understanding and to promote dialogue.”

After his visit to Yad Vashem, Guterres – a former Portuguese prime minister – planted an olive tree in the KKL-JNF Grove of Nations in the Jerusalem forest.

Guterres’s maternal family name is Oliveira, which means “olive tree” in Portuguese. He said during the ceremony that when he was born, his grandfather planted an olive tree in his honor. “That tree remains standing, meaning we have many things in common,” he said.

In the late afternoon, Guterres joined Netanyahu at the Israel Museum to see an exhibition on Israeli innovation.

http://www.jpost.com/Israel-News/Politics-And-Diplomacy/Netanyahu-to-UN-chief-We-wont-let-Iran-surround-us-503643

Μήπως ο Στάλιν και ο Αδόλφος πλήρωναν ΕΝΦΙΑ και ΕΦΚΑ; (Ερωτήματα στην Ελλαδα του 2017 μ.χ.)

Από
anixneuseis
-
0

Του Γιώργου Πετράκη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στη Βουλή. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ AUGUST 29, 2017

Η πραγματική παρακμή της χώρας είναι αυτό που ζει τις τελευταίες εβδομάδες. Με μια κυβερνηση να επιχειρεί να βρει πολιτικό άλλοθι για τα Μνημόνια και την ηθική κατάπτωση των στελεχών της, που αλωνίζουν το Αιγαίο και τα πενταστερα ενώ ο λαός υποφέρει, προβάλλοντας το επαναστατικό αριστερό παρελθόν της.

Και μια αντιπολιτευση που θεωρει ότι αρκεί να αποδείξει ότι οι κυβερνώντες εκτός από (πολιτικοί) απατεώνες είναι και επικίνδυνοι σταλινικοί, με ελάχιστο σεβασμό στην Δημοκρατία, για να αποδυναμώσουν την κυβέρνηση και να έρθουν νομοτελειακά στην εξουσία.

Και σχεδόν τριάντα χρόνια μετα την εθνική συμφιλίωση, που επιχείρησε να κλείσει τις πληγές ενός άθλιου και ξενοκίνητου Εμφύλιου Πολέμου, βρέθηκαν οι πολιτικοί μας να σκοτώνονται δημοσίως για το εάν ο Σταλινισμός ηταν ο ίδιος με τον Nαζισμό, και το ποιος διέπραξε περισσότερα και ειδεχθέστερα εγκλήματα.

Τα κίνητρα είναι προφανή: Ο κ. Τσίπρας και πολλοί από τους υποστηρικτές του ποτέ δεν έκρυψαν ότι παρά τις «πολυτελείς» πια συνήθειες, ως και το κυβερνητικό λίαρ τζετ χρησιμοποιούν, συνομιλιες με ξένους ηγέτες, βόλεμα ημετέρων κλπ, παραμένουν κατά βάθος ο ΣΥΡΙΖΑ του 3-4%. Απολειφάδια του κομμουνιστικού παρελθόντος της χώρας που απλώς δεν βολεύονταν με την παρακμιακή τραγιάσκα και τον Ριζοσπάστη στην κολοτσεπη και τον φραπέ στην Κουμουνδούρου, άντε στην Σκουφά.

Ετσι αφού εκαναν τα πάντα, ακόμη κι αυτά που δεν ζήτησε ο Σόιμπλε τώρα έπρεπε να βρεθεί το επιχείρημα: “Τα κάναμε όλα, αλλά εμείς είμαστε …αριστεροί. Κομουνιστές κι αυτό που νοιώθετε ως ισοπέδωση δεν είναι αυτό που νομίζετε. Είναι η ισότητα”. Προς τα κατω βέβαια, αλλα ισότητα. Μόνο εμείς θα έχουμε την αγγαρεία να τρέχουμε με το λιαρ τζετ και θα νταλαβεριζουμε με τα συμφέροντα, για το δικό σας καλό. Σημασία δεν εχει πόσο κάτω θα φθάσετε. Να είσαστε ίσοι εχει σημασία. Το έλεγε και ο «Πατερούλης».

Όσο για τις διαχωριστικές γραμμές έχουν πέσει. Όχι αυτές των σταλινικών -φιλελευθέρων, ακροδεξιών- αριστερων… Αλλα οι διαχωριστικές γραμμές Μνημονιακών – Αντιμνημονιακών και αυτό τρέμει η κυβέρνηση. Και η αναζήτηση άλλοθι ιδεολογικών και ιστορικών δεν εχει και πολύ νόημα, εκτός εάν φυσικά κάποιοι φλερτάρουν ακόμη με την «συνταγή Στάλιν» για την διαχείριση μιας χώρας και ενός λαού, και κυρίως των αντιπάλων του.

Και είναι σαφές ότι Κομμουνισμός και Ναζισμός δεν είναι το ίδιο. Ούτε και το Απαρτχάιντ είναι το ίδιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Κομμουνισμός και το Απαρτχάιντ ηταν τα ιδανικά συστήματα … Ούτε τα εκατομμύρια νεκρών του ναζισμού εξιλεώνουν τον Κομμουνισμό και τα δικά του θύματα. Και φυσικά κάθε άλλο παρά νομιμοποιούν τους τωρινούς θιασώτες του. Και τελικά αντί να συγκρίνουμε τον Κομμουνισμό με τον Ναζισμό, γιατί δεν τον συγκρίνουμε με την Δημοκρατία; Ακόμη και με την «αστική» Δημοκρατία με όλα τα κακά της;

Η Αντιπολιτευση έπεσε στην παγίδα που της έστησαν οι κρυφοί θαυμαστές του Σταλινισμού και οι νοσταλγοί του (αν)Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Μπήκε στην συζήτηση που δεν εχει κανένα απολύτως νόημα: το πρόβλημα δεν είναι ότι στην Ελλαδα υπάρχουν νοσταλγοί του Στάλιν και του Μπρεζνιεφ και του Τσαουσέσκου και του Γιαρουζέλσκι. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί οι λίγοι, τυχαίνει να βρίσκονται στην εξουσία. Και έτσι θα έπρεπε να το αντιμετωπίζει η Αντιπολιτευση. Και αφού αποκαλύψει τα σταλινικά απολειφάδια, που σε αντίθεση με το ΚΚΕ που φανερά δηλώνει ότι στόχος του είναι η «Δικτατορία του Προλεταριάτου», κρύβονται πίσω από το δάκτυλο τους, θα πρέπει να μιλήσει σε άλλη γλώσσα και για άλλα θέματα στον ελληνικό λαό.

Ο Κυριακος Μητσοτάκης, και με το άρθρο του στην Καθημερινη, απλώς θέτει ερωτήματα ,αν και αυτό που εχει ανάγκη ο αποσβολωμένος ελληνικός λαός είναι οι Απαντήσεις. Και εν τέλει: πέραν της ιδεολογικής σύγκρουσης, μας μένει ο ΕΝΦΙΑ, ο ΕΦΚΑ, η δόση της εφορίας, η ανεργία, η διάλυση της υγείας, η φτωχοποίηση, η κατάρρευση της πολιτικής προστασίας… Ο Στάλιν πλήρωνε ΕΝΦΙΑ; Πλήρωνε ΕΦΚΑ; Πλήρωνε Εφορία; ‘Η μήπως ο Αδόλφος αύξησε τις εισφορές; Who cares…

Πηγή: Μήπως ο Στάλιν και ο Αδόλφος πλήρωναν ΕΝΦΙΑ και ΕΦΚΑ; (Ερωτήματα στην Ελλαδα του 2017 μ.χ.) http://mignatiou.com/2017/08/mipos-o-stalin-ke-o-adolfos-plironan-enfia-ke-efka-erotimata-stin-ellada-tou-2017-m-ch/

US’ ExxonMobil set for 2018, Ankara warnings ignored

Από
anixneuseis
-
0
By Kostis Geropoulos Energy & Russian Affairs Editor, New Europe 

Italian energy major ENI’s bold announcement that it will start a drilling programme in November offshore Cyprus, which not only involves blocks 3 and 8, but also 6, demonstrates that it is not concerned about Turkish threats, Cyprus Natural Hydrocarbons Company CEO Charles Ellinas told New Europe on August 21.

“In its own submissions to the government of Cyprus, ENI stated that it has examined in detail Cyprus’ rights to its EEZ (Exclusive Economic Zone), and it is satisfied on their legality on the basis of UNCLOS (The United Nations Convention on the Law of the Sea) and relevant international conventions. As a result, ENI and its partner (French energy major) Total are fully satisfied about their rights to explore and exploit block 6, disputed by Turkey, as well as other blocks,” Ellinas said.

On August 21, Energy Minister Yiorgos Lakkotrypis reportedly said everything is going according to plan, as far as drilling in Onisiforos plot, adding that US energy giant ExxonMobil is expected to begin work in the second half of 2018. Famagusta Gazette quoted him as saying ENI has already invited bids for license for three different targets and intends to decide where it will drill once the results from Onisiforos have been evaluated. He explained that ENI has asked for a license in plots 3, 6 and 8 of Cyprus’ EEZ.

Ellinas told New Europe that Italy and France support Cyprus’ right to explore its EEZ and expressed their views clearly known during recent visits to Cyprus by their Defence Ministers, and by frequent navy visits to the region. The European Union and the United States also recognise Cyprus’ rights, he said.

“Turkey will most likely maintain its intimidation, but it is unlikely to have any impact on the drilling programmes planned by ENI, Total and ExxonMobil in Cyprus’ EEZ,” Ellinas said.

Total’s drilling at the Onesiphoros prospect in block 11 is proceeding smoothly and initial indications of presence of hydrocarbons are expected early September, the Cyprus-based expert said.

“Even though both ENI and ExxonMobil will be studying the results from this well and may review and revise their drilling programmes depending on the outcome, they are both committed to drilling in accordance to their production sharing agreements and are expected to do so,” Ellinas explained. “ENI plans to start in November to drill in blocks 3, 6 and 8, and ExxonMobil will drill during the second half of 2018 in block 10, where the best prospects for gas finds are,” he added.

follow on twitter @energyinsider

https://www.neweurope.eu/article/snubbing-turkey-italys-eni-will-drill-off-cyprus/

«Το ΚΚ Γαλλίας αποδοκιμάζει την έλλειψη σεβασμού του προσωποπαγούς κόμματος του Jean-Luc Mélenchon»

Από
anixneuseis
-
0

Του ‘Αλκη Καλλιαντζίδη Οικονομολόγου [email protected]  www.kalkis.eu

Σας είχα υποσχεθεί σε δυο προηγούμενα άρθρα μου στις Ανιχνεύσεις ότι θα σας σκιαγραφήσω σταδιακά όλα τα γαλλικά κόμματα που διαθέτουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση  στη γαλλική Εθνοσυνέλευση ή Γερουσία για να σχηματίσετε μια πληρέστερη εικόνα για το πολιτικό γίγνεσθαι της Γαλλίας στην περίοδο του Emmanuel Macron. Και τούτο διότι αυτή η χώρα-εταίρος νομίζω ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο (θετικό ή αρνητικό κατά το πώς προσεγγίζει τα θέματα ο καθένας μας) σε κρίσιμες στιγμές της Ελλάδας. Μας επηρεάζει, είτε μας αρέσει είτε όχι. Ούτε θεωρώ τυχαίο ότι σε λίγες μέρες ο πρωθυπουργός μας συναντιέται με τον Γάλλο πρόεδρο στην Αθήνα.

Στις 29-07-2017 είχα ασχοληθεί με το «Εθνικό Μέτωπο»: http://www.anixneuseis.gr/?p=172071

Στις 07-08-2017 είχα προσεγγίσει το προεδρικό κόμμα «Η Δημοκρατία Εμπρός» : http://www.anixneuseis.gr/?p=172632

Σήμερα θα σας γνωστοποιήσω την ακατανόητη, για μένα, πικρία του Κομμουνιστικού  Κόμματος Γαλλίας (ΚΚΓ)  έναντι στον συμπράξαντα εταίρο του στις τελευταίες προεδρικές εκλογές Jean-Luc Mélenchon και του προσωποπαγούς σχηματισμού του «Ανυπότακτη Γαλλία», όπως την εξέφρασαν παρακάτω διάφορα στελέχη του ιστορικού ΚΚΓ στον δημοσιογράφο Yves Tréca-Durand του ηλεκτρονικού  LE MONDE στις 26-08-2017.

Ας θυμηθούμε όμως προηγουμένως ότι το ΚΚΓ δεν κατέβασε δικό του υποψήφιο πρόεδρο, κάτι που σχεδόν πάντοτε έκανε (εκτός από την 1η προεδρική νίκη του François Mitterrend με το «κοινό πρόγραμμα», από ό,τι θυμάμαι) στο μακρόχρονο παρελθόν του. Συντάχθηκε πίσω από τον Jean-Luc Mélenchon για να ενισχυθεί η δική του υποψηφιότητα που έφτασε στο αξιοσημείωτο ποσοστό 19,58% των ψηφισάντων Γάλλων κατά τον 1ο γύρο. Και την πάτησε από το ίδιο το εκλογικό βράδυ! Ενώ δηλαδή ο Γραμματέας του ΚΚΓ από την τηλεόραση France 2 καλούσε ξεκάθαρα τους ψηφοφόρους να καταψηφίσουν την Marine Le Pin στο 2ο γύρο, ο   Jean-Luc Mélenchon σε σχετική ερώτηση των δημοσιογράφων είπε ότι «θα ρωτήσει τη γνώμη των μελών και φίλων της «Ανυπότακτης Γαλλίας» μέσω του ιστοτόπου της και μετά θα καθορίσει τη στάση του»! Δηλαδή άλλα λόγια να αγαπιόμαστε και το πρώτο άμεσο άδειασμα των συνοδοιπόρων του κομμουνιστών. Απορώ με την αφέλειά τους. Ο αρχικά τροτσκιστής (δεν εννοώ εδώ ότι είναι αδίκημα το να είσαι τροτσκιστής) Jean-Luc Mélenchon τους ήτανε γνωστός, όπως και η μακρά διαχρονική ασταθής πορεία του μέσα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα και έξω από αυτό.

Δεν διέγνωσαν εγκαίρως ότι πρόκειται περί ενός περιδιαβαίνοντος Πολιτικάντη που εκμεταλλεύεται την επιφανειακή και θεατρική ρητορεία του η οποία αγγίζει τα όρια του Λαοπλάνου ; Είναι τυχαίο που το 59% των ερωτηθέντων Γάλλων δήλωσε στην τελευταία δημοσκόπηση της περασμένης Κυριακής ότι μόνον αυτός θα μπορούσε να ενσαρκώσει σήμερα την πραγματική αντιπολίτευση έναντι του Emmanuel Macron; Κι ας έχει μόνο 17 έδρες στην Εθνοσυνέλευση και καμία στη Γερουσία ; Κι ας έχει σχηματίσει στην Εθνοσυνέλευση ξεχωριστή κοινοβουλευτική ομάδα, αντί για  κοινή κοινοβουλευτική ομάδα με το ΚΚΓ; Κι ας έχει καλέσει διασπαστικά ο Jean-Luc Mélenchon τους Γάλλους να διαδηλώσουν στις 23 Σεπτεμβρίου, αντί στις 12 Σεπτεμβρίου 2017 (που τους καλεί η φιλοκομμουνιστική συνδικαλιστική οργάνωση CGT), ενάντια στην επικείμενη μεταρρύθμιση του γαλλικού «Κώδικα Εργασίας» ;

Οι Γάλλοι κομμουνιστές εγκαλούν τον Jean-Luc Mélenchon ότι δεν καταδέχθηκε να στείλει έναν εκπρόσωπο στην παραδοσιακή σύναξή τους του Αυγούστου. Κάτι που έκαναν  οι οικολόγοι   Europe Ecologie-Les Verts και το κίνημα  Mouvement du 1er juillet  του Benoît Hamon.

 «Υπάρχει έλλειψη σεβασμού, είναι σαφές», υπενθυμίζει ήρεμα ο Pierre Laurent, γραμματέας του κόμματος, που προτιμάει να μην επιμείνει σε αυτήν την απουσία. «Δεν με ενδιαφέρει πολύ να ξεκινήσω αυτή τη διαμάχη. Η Ανυπότακτη  Γαλλία πιστεύει ίσως ότι είναι σε θέση να ενσαρκώσει μόνη της όλες τις διαφορετικές αντιπολιτεύσεις. Είναι λάθος. Εμείς θα συνεχίσουμε να προσεγγίζουμε όλες τις αριστερές δυνάμεις».

Θέλετε άλλα σχετικά κατατοπιστικά σχόλια, άλλων συντρόφων του Pierre Laurent για «το πνεύμα συνεργατισμού» του λαοπρόβλητου Jean-Luc Mélenchon που δηλώνει «έτοιμος να κυβερνήσει τη Γαλλία» όχι με το μοντέλο του Εκουαδόρ και της Βενεζουέλας ;

Ο επικεφαλής της ομοσπονδίας του ΚΚΓ της περιοχής Maine-et-Loire είναι πιο δεικτικός. «Είναι τρομακτικό», λέει ο Alain Pagano. «Το ότι ο Jean-Luc Mélenchon έχει μια στρατηγική να εδραιώσει την ηγεμονία του στην αριστερά, μπορώ να το καταλάβω. Θα έπρεπε όμως να ξαναδιαβάσει τον Mitterrand, το είδωλό του. Εκείνος μόχθησε για να συνενώσει την αριστερά. Όσοι θέλουν να πορευθούν  μόνοι τους, συμβάλλουν στο συλλογικό ναυάγιο».

«Προς το παρόν, το κόλπο του είναι νέο, είναι ελκυστικό» λέει ο Adrien, ο 25χρονος συντονιστής του Κινήματος των νέων κομμουνιστών Γαλλίας. «Τα πάντα  είναι δομημένα γύρω από το άτομό του και τη στενή φρουρά του. Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι υγιές για να οικοδομηθεί μια βιώσιμη στρατηγική. Δεν μπορούμε μόνο να κάνουμε τους κλόουν στη Εθνοσυνέλευση  επί πέντε χρόνια μέχρι να ωριμάσει το φρούτο και να πέσει. Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να γίνουν τώρα, ώστε να βελτιωθεί η ζωή των ανθρώπων».

«Αυτή η απουσία είναι μια έλλειψη εξυπνάδας», δήλωσε ο Jacky Hénin, πρώην ευρωβουλευτής και δήμαρχος του Calais, ο οποίος ήρθε να μιλήσει στην κομμουνιστική σύναξη για το λεπτό ζήτημα των μεταναστών. «Εάν ήταν υποψήφιος για την προεδρία το 2017 ο Mélenchon, ήταν και επειδή υποστηρίχθηκε από τους κομμουνιστές. Δεν μπορούμε να δίνουμε μαθήματα σε όλους, αρνούμενοι την συσπείρωση. Εάν παραμείνει  ο καθένας μόνος του, θα είμαστε άχρηστοι».

Χρειάζεστε άλλα σχόλια για να καταλάβετε τι εστί πολιτικά ο Jean-Luc Mélenchon ; Δεν το νομίζω. Χρειάζεστε άλλες μαρτυρίες για το τι εστί ο πολιτικός οπορτουνισμός αλλά και το «αλάνθαστο κριτήριο» των Λαών;

Πολύ τυχεράκιας είναι νομίζω ο Emmanuel Macron, αν αξιοποιήσει την διαλυμένη αντιπολίτευσή του.

Ο ‘Αλκης Καλλιαντζίδης είναι οικονομολόγος

A Turkish-EU Opera Buffa

Από
anixneuseis
-
0

by Burak Bekdil BESA Center Perspectives August 17, 2017 

Turkey says it wants to join the EU, but has no intention of complying with membership rules. The EU says it wants Turkey to join, but is fully aware that it does not qualify.

When Turkey officially applied to become a full member of the European Union (EU), cell phones looked like bricks, Red Bull and The Simpsons had just made their debuts, President Ronald Reagan made his famous “Tear down this wall!” speech in West Berlin, the world population was five billion, Colonel Qaddafi in Libya was playing godfather to terrorists, Margaret Thatcher was the prime minister of Britain, Gestapo boss Klaus Barbie was sentenced to life in prison for crimes against humanity, the first intifada was launched, and sports superstars Lionel Messi and Maria Sharapova were newborn babies.

It was 1987. The mere opening of accession negotiations with Turkey would take another 18 years. Another 12 years after that, everyone in Brussels and Ankara knows full well that Turkish membership in the EU is an impossibility for the foreseeable future.

Nevertheless, the Turks think that 1) their country deserves full membership and 2) the only reason the EU has not granted them membership is because they are Muslim. Few diagnoses could be as inaccurate as this.

Three decades after Turkey formally applied for membership, it stands at position 146 on the Global Peace Index and position 155 on the World Press Freedom Index.

…

Against this unpleasant backdrop, the European Parliament has called for Turkey’s accession talks to be suspended if Ankara fully implements plans to expand Erdoğan’s powers, which he narrowly wonin a referendum on April 16. Although the parliament’s vote is not binding, it illustrates the gulf that has grown between Ankara and Brussels.

The resolution passed by the parliament in Strasbourg “calls on the Commission and the member states … to formally suspend the accession negotiations with Turkey without delay if the constitutional reform package is implemented unchanged.”

Tedious rounds of mutual Turkish-EU pretension are growing less sustainable by the day.

If the object of the resolution was to rein Erdoğan in, it didn’t work. He remains defiant. He said the majority of Turks did not “want the EU anymore”, and the EU is not indispensable for Turkey.

For decades, Turkey and the EU have been the lead actors in a strange, not very amusing opera buffa. Turkey says it wants to join the club with no obligation to comply with membership rules. The club says it wants Turkey, although it knows full well that the applicant does not qualify. Turkey hopes the club rules will change; the club hopes the applicant will change. Neither will happen.

But both know that formally calling off the show will not benefit either party. In the curtains-down scenario, Turkey suffers economically and the EU faces an officially hostile Turkey (as opposed to today’s unofficially hostile one). It could find itself suffering from Turkey’s “nuisance value” (remember Turkish threats last year to “open the doors and send millions of immigrants to Europe.”)

Regardless, the tedious rounds of mutual pretension are growing less sustainable by the day.

Burak Bekdil is an Ankara-based political analyst and a fellow at the Middle East Forum.

http://www.meforum.org/6873/a-turkish-eu-opera-buffa?utm_source=Middle+East+Forum&utm_campaign=43dc9bcd42-bekdil_burak_2017_08_25&utm_medium=email&utm_term=0_086cfd423c-43dc9bcd42-33869321&goal=0_086cfd423c-43dc9bcd42-33869321

Πολλάκις τρόμπας

Από
anixneuseis
-
5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΑΠΤΗΣ 

Αν δεν είχε μεσολαβήσει η κρίση, η Ελλάδα πιθανότατα δεν θα είχε δει ούτε κατ’ όψιν τον γενναίο Πολάκη.

Αυτός ο Νεάντερταλ του εξωκοινοβουλευτικού χουλιγκανισμού, καταληψίας από τα γεννοφάσκια, με σωματότυπο Μαδούρο, προφανώς δεν μιλάει καμία άλλη γλώσσα πέραν αυτήν της βίας.

Αν δεν ήταν «πολιτικός», θα μπορούσε εύκολα να είναι εκδοροσφαγέας στα Μάλια ή στον Λαγανά Ζακύνθου.

Κάποτε ρώτησαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο γιατί είχε δίπλα του ανθρώπους σαν τον Παύλο (καλή του ώρα) Γύπαρη (που κατηγορήθηκε, μεταξύ άλλων, ως ηθικός αυτουργός για τη δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη και για την απόπειρα δολοφονίας του ηθοποιού Βασίλη Αυλωνίτη).

«Κάθε σπίτι έχει τον καμπινέ του», απάντησε ατάραχος ο Εθνάρχης. Μόνο που τότε οι πολιτικές διαφορές λύνονταν με τα κουμπούρια. Τώρα εκτοξεύουν λέξεις σαν μαχαίρια.

Δεν ξέρω αν ο Πολάκης είναι ο καμπινές του Τσίπρα, αλλά ο γενναίος πλην ακατοίκητος πολιτικά Μπρανκαλεόνε τα βάζει τώρα και με γυναίκες.

Στο θολωμένο του μυαλό, ο παππούς της Εύας Καϊλή που δολοφονήθηκε, όπως είπε η ίδια, στον Εμφύλιο από κομμουνιστές ήταν αναγκαστικά δωσίλογος, γερμανοτσολιάς και μαυραγορίτης. Τόσο τζέντλεμαν ο Πολάκης!

Το ενοχλητικό είναι ότι το συνήθως φλύαρο ΠΑΣΟΚ δεν βρήκε ούτε μια λέξη για να υπερασπιστεί όχι μόνο μια ευρωβουλευτή του, αλλά και μια γυναίκα.

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, εκτός από τα διπλά βιβλία στον δήμο του, τις μπαλωθιές, τους τραμπουκισμούς, την αριστεία, κατά δήλωσή του, στην Ιατρική, ειδικεύεται τώρα και στις επιθέσεις εναντίον γυναικών.

Αλλά είπαμε, η Ελλάδα ζει στους μετασεισμούς της κρίσης. Και στους υποθαλάσσιους σεισμούς βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα απόβλητα.

Πηγή: Πολλάκις τρόμπας | iefimerida.gr

Το νέο «γεωπολιτικό μπλόκ» για την ασφάλεια του Ελληνισμού

Από
anixneuseis
-
1
Του Δημήτρη Τσαϊλά*
Δευτέρα 28 Αυγούστου 2017
Την τελευταία χρονιά, έχει παρατηρηθεί μια αξιοσημείωτη βελτίωση στην πολιτική και οικονομική σχέση με κράτη της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου όπως το Ισραήλ και την Αίγυπτο, αλλά το σημαντικότερο είναι η στρατηγική προσέγγιση που έχει επιτευχθεί, καθώς και σε στρατιωτικό επιχειρησιακό επίπεδο έχουμε καλλιεργήσει μια προσεκτική ισορροπία στη γεωστρατηγική εικόνα της περιοχής της Νοτιοανατολικής Μεσογείου με ασκήσεις των ενόπλων δυνάμεων όλως των χωρών. Εν μέρει είναι το αποτέλεσμα ενός προσεκτικού σχεδιασμού, αλλά κυρίως η τάση αυτή οφείλεται στις περιφερειακές εξελίξεις που οδήγησαν τον Ελληνισμό να πιστέψει ότι το Ισραήλ και η Αίγυπτος έχουν τη δυνατότητα να προωθήσουν τα συμφέροντά μας. Γεωγραφικά, το νέο στρατηγικό τόξο εκτείνεται στο Νότο από την Αίγυπτο και κατευθύνεται προς βορειοδυτικά στην Ελλάδα μέσω Κύπρου και Κρήτης, των δύο νήσων του Ελληνισμού που οι αναλυτές τα αποκαλούν αβύθιστα αεροπλανοφόρα.

Παράγοντες γεωπολιτικής προσέγγισης του Ελληνισμού

Η επιδείνωση των ισραηλινο-τουρκικών σχέσεων από το 2009, ιδίως μετά την υπόθεση της επίθεσης στο τουρκικό πλοίο “Μαβί Μαρμαρά” τον Μάιο του 2010, επιτάχυνε η διαδικασία καλλιεργώντας στενές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Κύπρο και το Ισραήλ. Παρά το ότι υπάρχουν σαφείς γεωπολιτικές διαφορές στη σχετική σημασία της Τουρκίας όσον αφορά τον Ελληνισμό (Ελλάδα και Κύπρο), το Ισραήλ βλέπει ξεκάθαρα τον Ελληνισμό ως μια σημαντική εξισορρόπηση στη ζημιά που προκαλείται από τη συνεχιζόμενη υποτίμηση των σχέσεών τους με την Άγκυρα. Παρ’ όλα αυτά, το Ισραήλ δεν θα εγκαταλείψει την προσπάθεια του να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Τουρκία και να συνεχίσει να είναι ένας σημαντικός παίκτης στο άμεσο περιβάλλον της γειτονικής χώρας. Τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων της Τουρκίας στο εσωτερικό των μουσουλμανικών πληθυσμών είναι εξαιρετικά αρνητικά, από την πλευρά του Ισραήλ  και  δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία θα διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του μελλοντικού καθεστώτος στη Συρία. Η Τουρκία είναι επίσης οικονομικά σημαντική για το Ισραήλ, όχι μόνο λόγω των εκτεταμένων εμπορικών τους σχέσεων, αλλά και επειδή είναι μια γέφυρα για το πετρέλαιο που ρέει προς το Ισραήλ από την Κεντρική Ασία και αποτελεί ένα σημαντικό δυνητικό πελάτη φυσικού αερίου. Επίσης οι σχέσεις Ρωσίας με την Τουρκία, είναι ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας που χρήζει εξέτασης καθώς η Τουρκία μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της Ρωσίας, αφού δεν επιθυμείται περαιτέρω επιρροή αυτής κοντά στο Ισραήλ. Παρά τις σημαντικές σχέσεις του Ισραήλ με τη Ρωσία, το Ισραήλ θα ήθελε να δει την επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή να περιορίζεται. Ως εκ τούτου, είναι σαφώς δύσκολο να εξισορροπηθεί η ανάγκη για βελτίωση των σχέσεών αφενός με την Τουρκία, και η ανάγκη για διατήρηση και ανάπτυξη των σχέσεων με την Ελλάδα, τη Κύπρο και την Αίγυπτο, η οποία επίσης βρίσκεται σε κρίση με την Τουρκία, από την άλλη πλευρά. Αλλά αυτό είναι ακριβώς το κριτήριο της δυναμικής των εξωτερικών σχέσεων, των οποίων στόχος είναι να δημιουργηθεί η βέλτιστη στρατηγική σχέση.

Κοινές ασκήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων με το βλέμμα στραμμένο στην ασφάλεια της περιοχής

Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις ολοκλήρωσαν εφέτος μια μεγάλη στρατιωτική άσκηση στο νησί της Κύπρου, και μια μικρότερης κλίμακας εκπαιδευτική άσκηση στην Κρήτη. Η επιλογή του χώρου κοινών ασκήσεων έγινε καθώς η τοπογραφική περιγραφή της Κύπρου είναι παρόμοια με εκείνη των βουνών του Λιβάνου, και σε γενικές γραμμές, η κατάρτιση των ασκουμένων σε άγνωστο έδαφος και ιδιαίτερα όταν προσομοιάζει με περιοχές ενδιαφέροντος πέρα από τα σύνορα, όπου τα στρατεύματα μπορούν και πρέπει να λειτουργούν, είναι πολύ σημαντικό γεγονός. Επίσης έγιναν Ναυτικές ασκήσεις με το Ισραηλινό Ναυτικό και με το Αιγυπτιακό Ναυτικό. Όλες αυτές οι ασκήσεις  προφανώς δημιουργούν ένταση με την Τουρκία καθώς διαγράφεται ένα νέο γεωπολιτικό μπλοκ στην Ανατολική Μεσόγειο, εν μέρει για τον Ελληνισμό, αντίβαρο στην Τουρκία.

Αυτή η κοινή δράση εκφράζει την επιθυμία τις «τετραμερούς συμμαχίας»  να στείλουμε μηνύματα αυτή τη στιγμή σε χώρες και σε μη κρατικές οργανώσεις στην περιοχή. Το πρώτο μήνυμα αφορά στην προσπάθεια για την αξιοποίηση του δυναμικού των αποθεμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο, το οποίο αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για όλες τις χώρες που συμμετέχουν και είναι μια πηγή έντασης ανάμεσα στον Ελληνισμό από τη μία πλευρά, και την Τουρκία από την άλλη. Επιπλέον, οι στενές σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας με το Κατάρ και τη Χαμάς, δείχνει ενόχληση του Ισραήλ. Οπότε οι στρατιωτικές ασκήσεις έχουν σκοπό να ενισχυθεί η ετοιμότητα των δυνάμεων του για μια απροσδόκητη κλιμάκωση.

Επίλογος

Από καθαρά στρατιωτικής απόψεως, οι ασκήσεις τονίζουν τη σημασία της πιο εντατικής εκπαίδευσης, όμως φαίνεται η επιχειρησιακή σκέψη για την οικοδόμηση της κοινής δύναμης με στόχο την αντιμετώπιση ξένων στρατευμάτων επί του εδάφους, ως ένα σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη μιας αποφασιστικής νίκης σε πιθανή έναρξη εχθροπραξιών. Οι ειδικές επιχειρήσεις και η εκπαίδευση καταδρομέων θα μπορούσε να υποστηρίξει την κύρια προσπάθεια σε κάποια εκστρατεία. Ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά σημαντική η συνεργασία μας για την προώθηση και αναβάθμιση της κατάρτισης στις κύριες χερσαίες δυνάμεις του Κυπριακού μαζί με τον Ισραηλινό Στρατό για την ανάπτυξη μοντέλων για κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις.

Από την αρχή μιας πιθανής σύγκρουσης μέχρι το τέλος, η πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία θα πρέπει να έχει σταθερά κατά νου τις δύο πρωταρχικές έννοιες της στρατηγικής που ξεχωρίζουν στο έργο του Κλαούζεβιτς, δηλαδή την ορθολογικότητα και την αλληλεπίδραση. Οι δράσεις που οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί ηγέτες έχουν αναπτύξει για να εκτελέσουν στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, διαφαίνεται ότι παρέχουν τους επιθυμητούς πολιτικούς στόχους σε κόστος και κίνδυνο ισόμετρο με την αξία του οφέλους.  Όμως πρέπει να ήμαστε προετοιμασμένοι για ριζοσπαστικές μορφές αλληλεπίδρασης, όπως τις ασύμμετρες απειλές. Τέλος εφαρμόζοντας τη στρατηγική και την επιχειρησιακή πρακτική κανένας δεν ισχυρίζεται ότι είναι εύκολη εργασία. Παρόλα αυτά, οι διαμορφούμενες συνεργασίες παρέχουν το σημείο εκκίνησης για όλους μας στην αναζήτηση ενός ασφαλούς μέλλοντος.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.

liberal.gr

Ελλάδα: κοινωνική κατάρρευση.

Από
anixneuseis
-
0

Athens: Social Meltdown – Greek subtitles from Ross Domoney on Vimeo.

Νέο ντοκιμαντέρ – Αθήνα: Κοινωνική κατάρρευση – Ελληνικοί υπότιτλοι

Dr Dimitris Dalakoglou explains the social meltdown which took place in Greece between May 2010 & June 2012 that is on going. This film contains videos and photos shot on the streets, often containing violence and paints a portrait of widespread economic hardship endured by a cities inhabitants. This film is part of an ongoing research project, which looks at the rapid structural changes which Greece is undergoing. This work in progress can be viewed here:

crisis-scape.net

Produced & Directed by Ross Domoney
Interview: Dimitris Dalakoglou
Filmed, Photographed & Edited by Ross Domoney

aletheiaphotos.com

1...2,9322,9332,934...3,024Σελίδα 2,933 από 3,024