«Ανακοινώθηκαν οι 12 διαπραγματευτές για τη Συμφωνία για τη Θάλασσα με την Ελλάδα»

Ο υπουργός Εξωτερικών Ντιτμίρ Μπουσάτι απέστειλε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Ιλίρ Μέτα, πρόταση με 12 ονόματα διαπραγματευτών με την ελληνική πλευρά.

Η Report TV έχει τον κατάλογο των 12 ονομάτων, επικεφαλής των οποίων είναι ο Αρμάντ Σκάπι από το Υπουργείο Εξωτερικών και ο στρατηγός Ουλμπέρ Ντογκιάνι- Διοικητής του Πολεμικού Ναυτικού.

Τα άλλα τρία ονόματα των διαπραγματευτών είναι ο Άρτουρ  Μετσολάρι από το υπουργείο  Άμυνας, υπάλληλος  σταδιοδρομίας (καριέρας- karriere) που επέστρεψε πρόσφατα από μια σημαντική αποστολή στο Αφγανιστάν.

Ο Άρσεν Μουλάι και ο πρώην υπουργός Ενέργειας Βίκτορ Ντόντα είναι δύο ακόμη προτεινόμενα ονόματα.

Στον κατάλογο που εστάλη στον Πρόεδρο είναι και δύο γυναίκες, η Άιντα Χάινα – αναπληρωτής διευθυντής της Κρατικής  Αστυνομίας και η Ελίρα Κοκόνα, Γενική Γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Ένα γνωστό όνομα της αλβανικής διπλωματίας όπως ο Κιριάκο Τσίρκο επί του παρόντος πρέσβης της Αλβανίας στο Λονδίνο, πρώην Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών, καλός γνώστης του φακέλου Αλβανίας – Ελλάδας και μέρος των διαπραγματεύσεων μεταξύ Μπουσάτι και Κοτζιά στην Κρήτη και στην Κορυτσά.

(Στοιχεία από shqiptarja.com)

www.echedoros-a.gr

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ

Η πρόσφατη κρίση μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου για τα όρια των αποκλειστικών οικονομικών τους ζωνών έφερε στην επιφάνεια το περιπεπλεγμένο πολιτικό και διπλωματικό τοπίο της Ανατολικής Μεσογείου.

Το θέμα αυτό υπομιμνήσκει ότι πέραν των ελληνοτουρκικών διαφορών που επισκιάζουν το θέμα ανακήρυξης αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπάρχουν και οι μακρές αραβοϊσραηλινές διαφορές, που εισήλθαν, έστω και έμμεσα, στο πεδίο της κυπριακής διπλωματίας.

Μία παράμετρος που έχει να κάνει με την Κύπρο είναι η μη επικύρωση εκ μέρους της Βουλής του Λιβάνου της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ που υπέγραψαν τα δύο κράτη το 2007. Η απροθυμία του Λιβάνου να επικυρώσει τη συμφωνία οριοθέτησης αποκλειστικής ζώνης με την Κυπριακή Δημοκρατία, πέραν του ότι αποτελεί, θεωρητικώς τουλάχιστον, αρνητική εξέλιξη στην προσπάθεια επέκτασης του πεδίου έρευνας για ανεύρεσης υποθαλασσίου πλούτου, εμπλέκει εμμέσως την Κύπρο στο μανιχαϊστικό πλαίσιο του μεσανατολικού ζητήματος.

Τα θαλάσσια σύνορα της Συρίας, του Λιβάνου και της Παλαιστίνης καθορίστηκαν μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πιο συγκεκριμένα, το 1920, αφού η Συρία και ο Λίβανος περιήλθαν υπό την κυριότητα της Γαλλίας καθώς επίσης η Παλαιστίνη και η Μεσοποταμία (Υπεριορδανία, Ιράκ) υπό την κυριότητα της Μ. Βρετανίας, με τη μορφή της Εντολής (mandate) της Κοινωνίας των Εθνών, οι δύο αποικιοκρατικές δυνάμεις υπέγραψαν στο Παρίσι τη Γαλλο-Βρετανική Συμφωνία Συνόρων, η οποία αποτελείται από 9 άρθρα (Franco-British Convention on Certain Points Connected with the Mandates for Syria and the Lebanon, Palestine and Mesopotamia).

Η Συμφωνία προνοούσε τη δημιουργία μιας γαλλο-βρετανικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων με σκοπό να καθορίσει με ακρίβεια λεπτομέρειες στον προσδιορισμό των συνόρων. Η συγκεκριμένη επιτροπή υπέβαλε την τελική της έκθεση τον Φεβρουάριο του 1922 και η έκθεση, τελικώς, επεκυρώθη με κάποιες μικρές αλλαγές από αμφότερες τις πλευρές τον Μάρτιο του 1923.

Όταν η κυβέρνηση του Λιβάνου προχώρησε σε συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, το 2007, δεν ηγέρθη οποιαδήποτε ένσταση. Απ’ εκεί και πέρα, η λιβανέζικη κυβέρνηση, εντός δύο μηνών, όφειλε να προχωρήσει σε επικύρωση της συμφωνίας από το κοινοβούλιό της.

Αντ’ αυτού, παρατηρήθηκε καθυστέρηση και το 2011, μετά τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, η λιβανέζικη διπλωματική αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ κυκλοφόρησε εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία προειδοποιούσε τον Διεθνή Οργανισμό ότι η βόρεια γραμμή της ΑΟΖ του Ισραήλ, όπως καθορίστηκε κατά την οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία, «απειλεί την ειρήνη και την ασφάλεια, παραβιάζοντας τα δικαιώματα του Λιβάνου».

Ο Λίβανος θεωρεί ότι με βάση τη Γαλλο-Βρετανική Συμφωνία του 1923, το Ισραήλ, με τη γραμμή που χάραξε, του υποκλέπτει θαλάσσια περιοχή περίπου 860 τετραγωνικών χιλιομέτρων και, κατ’ επέκταση, πιθανό θαλάσσιο πλούτο.

Σε σχέση μόνο με την Κυπριακή Δημοκρατία, αν αναλύσουμε τη διπλωματική συμπεριφορά της κυβέρνησης του Λιβάνου, μπορούμε να εξαγάγουμε κάποια συμπεράσματα:

α) ο Λίβανος δεν αμφισβητεί τίποτα από την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά από αυτήν του Ισραήλ,

β) από τη στιγμή που δεν υπάρχει σήμερα τριεθνές σημείο στο οποίο να συναντώνται οι ΑΟΖ της Κύπρου, του Ισραήλ και του Λιβάνου, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επηρεάζεται από τη διαφορά μεταξύ των δύο άλλων χωρών, και

γ) η καθυστέρηση εκ μέρους του Λιβάνου για επικύρωση της συμφωνίας έχει να κάνει στην ουσία με πιέσεις που άσκησε η Τουρκία στον Λίβανο, μέσω της Χεζμπολλάχ, στην προσπάθεια της Άγκυρας να εμποδίσει την Κύπρο από του να κατοχυρώσει, με διακρατικές συμφωνίες, τα δικαιώματά της στον θαλάσσιο χώρο.

Συνεπώς, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί  να προχωρήσει σε έρευνες στην ΑΟΖ που καθόρισε με συμφωνία με τον Λίβανο, έστω και αν ο Λίβανος δεν επικύρωσε ακόμη τη συμφωνία του 2007, με δεδομένο πάντοτε το γεγονός ότι ο Λίβανος δεν έθεσε οτιδήποτε σε αμφισβήτηση από την ΑΟΖ της Κύπρου.

Η διαφορά που προέκυψε δεν αφορά την Κύπρο αλλά, αποκλειστικώς, τον Λίβανο και το Ισραήλ. Βεβαίως, το ιδεατό θα ήταν να προέκυπτε μία συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει προς το παρόν, διότι ο Λίβανος δεν αναγνωρίζει το Ισραήλ ως κράτος.

Επομένως, το πρόβλημα μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι μία απλή, τεχνικής φύσεως, οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων, αλλά στην ουσία του πολιτικό.

Εν κατακλείδι, η παρούσα κατάσταση δεν εμποδίζει την Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει σε έρευνες στην ΑΟZ που συμφώνησε με τον Λίβανο και ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί, από καμία κυβέρνηση, ως δικαιολογία για καθυστέρηση.

Επίσης, θα ήταν καλύτερα για την Κυπριακή Δημοκρατία να αποφύγει οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαφορά Λιβάνου – Ισραήλ γιατί είναι μάταιο και ριψοκίνδυνο, αφού η ήδη υπάρχουσα συμφωνία με το Ισραήλ και η εξέλιξη των κυπρο-ισραηλινών σχέσεων τα τελευταία χρόνια μπορεί, έστω και έμμεσα, να εμπλέξει την Κύπρο στον φαύλο κύκλο του μεσανατολικού ζητήματος.

http://mignatiou.com

Του Αλκη Καλλιαντζίδη Οικονομολόγου [email protected]  www.kalkis.eu

Όπως δείχνει το παρακάτω γράφημα, ο Emmanuel Macron και ο πρωθυπουργός του δεν έχουν πια  πλειοψηφικά ποσοστά ικανοποιημένης γαλλικής κοινής γνώμης, σύμφωνα με το βαρόμετρο της εταιρείας δημοσκοπήσεων Ifop που δημοσιεύθηκε από τον Gaël Vaillant στην εφημερίδα Le journal de dimanche στις

19 Φεβρουαρίου 2018 και διεξήχθη μεταξύ 9 και 17 Φεβρουαρίου επί δείγματος 1.953 ατόμων ηλικίας από 18 ετών και άνω. Πράγματι, το 44% των Γάλλων είναι από πολύ (5%) έως και μάλλον ικανοποιημένοι (39%). Ενώ δυσαρεστημένοι είναι το 55% των Γάλλων, εκ των οποίων το 21% είναι πολύ δυσαρεστημένοι και το 34% μάλλον δυσαρεστημένοι. Καταγράφει έτσι ο Μακρόν μια πτώση 6 μονάδων σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2018. Και για πρώτη φορά, οι επικρίσεις εναντίον του είναι ομοιογενείς γύρω από έναν συγκεκριμένο παράγοντα : την αγοραστική δύναμη των Γάλλων την οποία μειώνουν σωρευτικά οι φορολογικές αυξήσεις, οι αυξήσεις από 1^ης Ιανουαρίου 2018 στις τιμές του αερίου, του πετρελαίου κίνησης, του πετρελαίου θέρμανσης ή των ταχυδρομικών εξόδων. Και από τον Μάρτιο η τιμή του πακέτου των τσιγάρων θα αυξηθεί κατά 1 ευρώ, έχει ήδη προαναγγελθεί ως αντικαπνιστικό μέτρο. «Σύμφωνα δε με το ετήσιο βαρόμετρο του Παρατηρητηρίου Cetelem, που δημοσιεύθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, το 48% των καταναλωτών λένε ότι η αγοραστική τους δύναμη έπεσε το 2017… ενώ η γαλλική στατιστική υπηρεσία l’Insee, λέει το αντίθετο : η μέση αγοραστική δύναμη των Γάλλων αυξήθηκε κατά 1,6% την περασμένη χρονιά».

Ποια είναι η αντίδραση του μεγάρου των Ηλυσίων ;

Παρά τα κάποια σφυρίγματα, αλλά και χειροκροτήματα, που εισέπραξε ο Μακρόν προχθές στο ετήσιο «Σαλόνι Γεωργίας» (Salon de l’agriculture) όπου παρέμεινε επί 12,5 ολόκληρες ώρες, η πορεία του παραμένει αδιασάλευτη.  Για σκεφτείτε ο κ. Τσίπρας να πήγαινε στην AGROTICA Θεσσαλονίκης στο τέλος του 1^ου χρόνου διακυβέρνησής του το 2015 ; Από το «κάνουμε ό,τι υποσχεθήκαμε προεκλογικά» έχει περάσει ο Μακρόν στο «Δεν είμαι εδώ για να αρέσω. Είμαι εδώ για να πράξω». Και παράλληλα βομβαρδίζει η κυβέρνησή του τους αντιπολιτευόμενους με μια σειρά από επανωτά νομοσχέδια σε διάφορους τομείς κυβερνητικής πολιτικής, όπως π.χ. πώς τα γαλλικά πανεπιστήμια θα επιλέγουν τους αυριανούς φοιτητές τους, τα δημόσια οπτικοακουστικά μέσα ενημέρωσης, οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν στους ελλειμματικούς σιδηροδρόμους SNCF (εδώ μάλλον θα εφαρμοστεί το μοντέλο των προεδρικών διαταγμάτων) και στον πρωτογενή τομέα, εν όψει και της συζήτησης που ανοίγει οσονούπω για την «συμφωνία ελεύθερης ανταλλαγής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Mercosur». Πρόκειται για την οικονομική συμμαχία Βραζιλίας, Αργεντινής, Παραγουάης και Ουρουγουάης, η οποία αν προχωρήσει, θα επιτρέπει την εισαγωγή 70.000 τόνων βοδινού κρέατος από τις χώρες αυτές στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που ανησυχεί τους Γάλλους κτηνοτρόφους. Και ας μη ξεχνάμε ότι έχει ήδη συγκροτηθεί μια κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος του Μακρόν η οποία ξεκίνησε να προετοιμάζει τα μεταρρυθμιστικά νομοσχέδια της κυβέρνησης για το δεύτερο μισό της προεδρικής του θητείας, ώστε να μην ψάχνονται τότε. Βλέπε σχετικό μου άρθρο στις Ανιχνεύσεις στις  03-01-2018 http://www.anixneuseis.gr/?p=181934. Τέλος, ο Μακρόν πέτυχε στην πρόσφατη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες να περάσει την πρότασή του, με εξαίρεση μόνο της Ουγγαρίας, ώστε οι χώρες της Ένωσης να διοργανώσουν δημόσιους διαλόγους για το μέλλον της Ευρώπης κατά τους προσεχείς μήνες, όπως αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ της δημοσιογράφου Cécile Ducourtieux στον ηλεκτρονικό LE MONDE στις 24.02.2018.

Τι κάνει η αντιπολίτευση του Μακρόν ;

Στο σύνολό της δεν έχει συνέλθει ακόμα από τις καθαρές ήττες της στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2017. «Η αντιπολίτευση στον Macron, είτε αριστερή, είτε δεξιά, είτε της άκρας δεξιάς, δεν υπάρχει», αναφέρουν σχετικά οι δημοσιογράφοι Lucie Soullier και  Olivier Faye στην ηλεκτρονική έκδοση του LE MONDE στις 23-2-2018.

Οι δεξιοί Ρεπουμπλικάνοι εξέλεξαν τον νέο αρχηγό τους τον Laurent Wauquiez, νυν αιρετό Περιφερειάρχη, ο οποίος όμως φαίνεται να έχει κάνει την στρατηγική επιλογή μέχρι τώρα να μιλάει τη μαλλιαρή γλώσσα του «Λαού», να χρησιμοποιεί οξείς τόνους, όπως έκανε και ο Trump, για αυτό και τα γαλλικά ΜΜΕ αναφέρουν ήδη για «Τραμποποίηση» του Wauquiez ο οποίος στρέφεται προς τους Γάλλους ευρωσκεπτικιστές, ωθώντας στην οικειοθελή έξοδο τους ευρωπαϊστές συντρόφους του,  με τη βουλιμία να φάει μεγάλη μερίδα των ακροδεξιών ψηφοφόρων της Marine Le Pin.

Τον Trump μπορεί πολλοί να μίσησαν, τον Τραμπισμό όμως ουδείς. ‘Η μάλλον ουδεμία, θα έλεγα. Αφού

η ωραία και νέα ανιψιά της Marine Le Pin, η Marion Maréchal-Le Pen «θέλει να κάνει και πάλι τη Γαλλία σπουδαία» (μη παραδεχόμενη προσώρας ότι θα επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας της). Αυτό δήλωσε στις 22-2-2018 στο συνέδριο των αμερικανών συντηρητικών (Conservative Political Action Conference) που έγινε  στο Oxen Hill του Maryland, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Lucie Soullier της ηλεκτρονικής LE MONDE. Η Marion προσπάθησε στην ομιλία της στα αγγλικά να κάνει μια σύνδεση μεταξύ λέξεων κλειδιών του Εθνικού Μετώπου με διατυπώσεις του Trump. Ενώπιον της αφρόκρεμας των αμερικανών συντηρητικών η Maréchal-Le Pen είπε συγκεκριμένα : «Δεν σοκάρομαι όταν ο Donald Trump λέει America first. Θέλω πρώτα την Αμερική για τους Αμερικανούς, τη Βρετανία πρώτα για τους Βρετανούς, τη Γαλλία πρώτα για τους Γάλλους!».

Η στρατηγική λοιπόν του Laurent Wauquiez έχει μια εν δυνάμει αντίπαλο, την Marion Maréchal-Le Pen η οποία είναι πασίγνωστη και απευθύνεται στο ίδιο εκλογικό ακροατήριο, τους εθνικιστές ευρωσκεπτικιστές Γάλλους. Η εν λόγω στρατηγική έχει οδηγήσει ήδη, από την ημέρα της εκλογής του στην αρχηγία, στην αποχώρηση από το κόμμα του 21 αιρετούς, όπως έγραψε ο Michaël Bloch στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Le journal de dimanche στις 22-2-2018. Άλλοι δυο αιρετοί αποχώρησαν στο μεταξύ από το κόμμα του Wauquiez αναφέρουν  ο Le Monde.fr και το Reuters στις 23.02.2018. Πρόκειται για την  Fabienne Keller, γερουσιαστίνα και  τον βουλευτή Antoine Herth οι οποίοι στην επιστολή τους αποχώρησης διερωτώνται : «Τι μένει από τις ευρωπαϊκές, ανθρωπιστικές, κοινωνικές και φιλελεύθερες αξίες (…) της πολιτικής μας οικογένειας;» Στο μεταξύ είδε το φως της δημοσιότητας στις 24-2-2018 (δημοσιογράφος Pascal Ceaux) από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Le journal de dimanche η πληροφορία για «την περίεργη κινεζική επένδυση του Laurent Wauquiez», ως περιφερειάρχη. Κατά το δημοσίευμα, «η περιφέρεια Auvergne-Rhône-Alpes, στην οποία προεδρεύει ο Laurent Wauquiez, έχει επενδύσει 5 εκατομμύρια ευρώ σε ένα γαλλο-κινεζικό fund  για να βοηθήσει τις τοπικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις της στην Ασία. Αιρετοί αξιωματούχοι αμφισβητούν τη χρησιμότητα της επένδυσης και αποδοκιμάζουν την έλλειψη διαφάνειας».

Άφησα 3^η στην ανάλυσή μου την Marine Le Pin, το τέως φόβητρο πολλών πολιτικών αναλυτών, όχι δικό μου, όπως είχα γράψει στις Ανιχνεύσεις στις 29-07-2017 http://www.anixneuseis.gr/?p=172071 : «Το κόμμα του Εθνικού Μετώπου δεν είναι τόσο κραταιό όσο φάνηκε στην παγκόσμια κοινή γνώμη, προκαλώντας σε πολλούς αστήρικτο τρόμο. Είναι ένα οικογενειακό κόμμα από της ιδρύσεώς του. Ας μη ξεχνάμε την Marion Maréchal Le Pin, η οποία αποσύρθηκε προσωρινά από την πολιτική κονίστρα, ενδεχομένως για να επανέλθει δριμύτερη σε κάποια άλλη στιγμή αδυναμίας της θείας της». H Marine Le Pin δεν πάει καθόλου καλά προς το επικείμενο συνέδριό της. Οι οπαδοί της δεν έχουν ξεχάσει το τηλεοπτικό φιάσκο της με αντίπαλο τον Μακρόν.  Ακόμα έχει τον «μπελά» του πατέρα της, τον Jean-Marie Le Pin, τον οποίο έχει διαγράψει από το κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε! Τον έχει αποκλείσει από τη συμμετοχή του στο επικείμενο συνέδριο κατά το οποίο θέλει να αλλάξει το όνομα του Εθνικού Μετώπου. Κάτι που ο πατέρας της θεωρεί «προδοσία» και απειλεί με «οδομαχίες», αν η κόρη του επιμείνει να μην συμμετάσχει ο ίδιος στο συνέδριο! Μάλιστα της έστειλε και σχετική ανοικτή  επιστολή που δημοσίευσαν οι δημοσιογράφοι Christine Ollivier και David Revault d’Allonnes στην ηλεκτρονική έκδοση Le journal de dimanche στις 18-2-2018. Στο μεταξύ, το πρώην νούμερο δυο του Εθνικού Μετώπου, ο Florian Philippot, ίδρυσε ένα άλλο ακροδεξιό κόμμα «Οι Πατριώτες» (Les Patriotes) στις 19-2-2018, έγραψε η Lucie Soullier στον LE MONDE. Χρειάζεστε κι άλλα στοιχεία ; Έχω ήδη αναφερθεί σε αυτά σε προγενέστερα άρθρα μου. Μπορείτε να τα βρείτε στις Ανιχνεύσεις.

Πάντως από τα παραπάνω βλέπουμε 4 πολιτευτές της γαλλικής Δεξιάς και Ακροδεξιάς να διεκδικούν τον

εκλογικό χώρο των εθνικιστών και ευρωσκεπτικιστών.

Τι γίνεται σήμερα με την γαλλική αριστερά ; Ο Jean-Luc Mélenchon, μη έχοντας ερείσματα στον συνδικαλιστικό χώρο, δεν μπόρεσε να καπελώσει και να γίνει ο ηγέτης τους. Το ομολόγησε ήδη δημόσια, μετά την σχετική αποτυχία των διαδηλώσεων ενάντια στη μεταρρύθμιση του γαλλικού «Κώδικα Εργασίας». Το ΚΚ Γαλλίας έτσι κι αλλιώς είχε συρρικνωθεί εδώ και αρκετά χρόνια και δεν τα πάει και τόσο καλά με τον Mélenchon. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα ; Είναι κλινικά νεκρό. Το άφησε καταχρεωμένο ο Benoît Hamon που τώρα είναι σύμμαχος του καθ’ημάς Βαρουφάκη.

Συμπέρασμα

Τα πολιτικά πράγματα δεν είναι ούτε θα γίνουν ρόδινα για τον Μακρόν. Δουλεύει όμως με σχέδιο και με τεχνογνώστες υψηλού επιπέδου των οποίων η βασική κατευθυντήρια γραμμή πλεύσης είναι η αποτελεσματικότητα (efficacité). Δίχως αυτήν οι πολιτικοί αποτυγχάνουν συνήθως. Τα θετικά αποτελέσματα έχουν εξαγγελθεί για μετά από τα δυο χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας.

Ο Μακρόν, με τις διεθνείς πρωτοβουλίες που έχει ήδη πάρει μέχρι τώρα, ικανοποιεί την μεγαλύτερη μερίδα των Γάλλων οι οποίοι βλέπουν τη χώρα τους να πρωταγωνιστεί εκ νέου στο διεθνές και ευρωπαϊκό στερέωμα.

Έχω τη γνώμη ότι μέχρι τώρα ο Μακρόν κατέλαβε την μεσαία πολιτική λεωφόρο του ευρωπαϊσμού και έχει εξωθήσει τους αντιπάλους του στους δεξιούς και αριστερούς παράδρομους του ευρωσκεπτικισμού, του κλεισίματος των γαλλικών συνόρων, ενίοτε και της εξόδου από το ευρώ.

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά για όλους ανεξαιρέτως…

File Photo: A unit of Turkish commandos prepare to leave the Imia Island in the Agean Sea early January 31st, 1996 following the departure earlier of Greek soldiers which eased the tension between the two countries who dispute sovereignty of the small islet. Photo AΠΕ-ΜΠΕ via Turkish Navy FEBRUARY 26, 2018

Ενώ η κατάσταση στην Αθήνα άρχισε κάπως να ηρεμεί μετά τις 2 Φεβρουαρίου 1996, η ελληνική κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη κινδύνευσε να βρεθεί ενώπιον νέου επεισοδίου, που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κρίση, παρόμοια με αυτή των Ιμίων.

Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν στους Αμερικανούς ότι η Ελλάδα είχε αρχίσει να υλοποιεί μυστικό σχέδιο για τοποθέτηση συμβόλων σε βραχονησίδες και νησίδες, που οι ίδιοι χαρακτήριζαν αμφισβητούμενες. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι στην Καλόλημνο είδαν Ελληνες στρατιώτες να περιπολούν.

Δεν ήταν το μοναδικό επεισόδιο: Στις 5 Φεβρουαρίου 1996, τουρκική ακταιωρός έπαιξε «κρυφτούλι», με πλοίο του Λιμενικού Σώματος, όχι μακρυά από την Κάλυμνο. Υπήρξε κίνδυνος σύγκρουσης, που αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή.

Οι Αμερικανοί αρχικά δέχθηκαν τις τουρκικές δικαιολογίες. Είχε προηγηθεί και ένα άλλο περιστατικό. Στις 3 Φεβρουαρίου του ίδιου χρόνου τουρκική ακταιωρός πυροβόλησε εναντίον των ελληνικών μηχανότρατων «Χατζηκωνσταντής» και «Σωτήρης», που βρίσκονταν στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Μετά από το επεισόδιο, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού έστειλε στην Αλεξανδρούπολη το πολεμικό «Ικαρία» για να περιπολεί στην περιοχή. Ο Μητροπολίτης Ανθιμος, έσπευσε να καταδικάσει τα επεισόδια, και τα συνέδεσε με την υπόθεση των Ιμίων, αλλά η κυβέρνηση αντιμετώπισε με προσοχή την κατάσταση για να μην δώσει την ευκαιρία για δημιουργία νέας κρίσης. Δήλωσε χαρακτηριστικά: «Tώρα που καταλαγιάζει ο θόρυβος από το ταπεινωτικό για μας επεισόδιο στο Aιγαίο, κινδυνεύουμε να ξαναπέσουμε στον εφησυχασμό και την αδιαφορία ή να κατασιγάσουμε την πικρία μας με την ανεύρεση των υπευθύνων, πραγματικών ή πιθανών, ανάμεσα σε εκείνους που πρωτοστάτησαν στο σχεδιασμό και την εκτέλεση της ατυχούς επιχείρησης. Στο μεταξύ, οι Tούρκοι μεθοδικοί, πονηροί, σύγχρονοι πλέον και πάντοτε αδυσώπητα εχθρικοί απέναντί μας, σχεδιάζουν τις νέες προκλήσεις εναντίον μας».

Ακολούθησε η προσάραξη του ελληνικού επιβατηγού πλοίου «Νικήτας», σε αβαθή νερά πολύ κοντά στην Καλόλημνο, την οποία οι Τούρκοι είχαν βάλει στο επίκεντρο των αμφισβητήσεων τους. Το τετραμελές πλήρωμα και οι ναύτες του αλιευτικού σκάφους «Αντώνης» ηγήθηκαν των προσπαθειών αποκόλλησης

Στις 7 Φεβρουαρίου 1996, ο Αμερικανός πρέσβης Τόμας Νάϊλς απέστειλε τηλεγράφημα στον τότε υπουργό Εξωτερικών Γουόρεν Κρίστοφερ, στο οποίο εμμέσως αφήνεται να εννοηθεί ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι αθώα. Αναφέρει ότι η Αθήνα θεωρεί –και είχε απόλυτο δίκιο η ελληνική κυβέρνηση- πως η Καλόλημνος δεν καλύπτεται από την συμφωνία για τα Ιμια.

Συγκεκριμένα σημειώνει τα εξής:

Ημερομηνία: 7 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 17:19 Από: Πρεσβεία ΗΠΑ, Αθήνα Προς: Υπουργό Εξωτερικών Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον, Άμεση παράδοση Ενημέρωση: Υπουργείο Άμυνας, Ουάσιγκτον, Άμεση παράδοση, Γενικό Επιτελείο Στρατού, Ουάσιγκτον, Άμεση παράδοση Θέμα: Πληροφορίες περί απόβασης ελληνικών στρατευμάτων στην Καλόλιμνο Διαβάθμιση από αναπληρωτή επικεφαλής αποστολής Τόμας Μίλερ. Αιτιολογία: 1.5 b) και d). Το παρόν μήνυμα απαιτεί την ανάληψη ενεργειών – Βλέπε παράγραφο 5. (Εμπιστευτικό) Απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με πληροφορίες περί παρουσίας ελληνικών στρατευμάτων στη νησίδα της Καλολίμνου κοντά στα Ίμια / Καρντάκ, το Υπουργείο Εξωτερικών και το ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας είπαν ότι μόνον η νησίδα των Ιμίων καλύπτεται από τη συμφωνία απεμπλοκής που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις 30-31 Ιανουαρίου.

(Εμπιστευτικό) Έτσι, κατά την άποψή τους, η παρακείμενη νησίδα της Καλολίμνου δεν υπάγεται στη συμφωνία, και δεν επιβεβαιώνουν ούτε διαψεύδουν την παρουσία ελληνικών στρατευμάτων (ή άλλων προσώπων) στην Καλόλιμνο (ή σε άλλα νησιά νησίδ\ες του Αιγαίου).

Επισημαίνουμε ότι τουλάχιστον μια είδηση στον Τύπο της 7ης Φεβρουαρίου αναφέρει ότι τοποθετήθηκαν έλληνες στρατιώτες σε νησίδες κοντά στα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία στο Αιγαίο, όμως μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε την είδηση αυτή.

(Εμπιστευτικό) Σχόλιο και αίτημα ανάληψης ενεργειών: Η πρεσβεία ενεργεί θεωρώντας ότι η συμφωνία περί επανόδου στο προηγούμενο καθεστώς καλύπτει μόνον τα Ίμια / Καρντάκ και όχι άλλα γειτονικά νησιά / νησίδες. Θα εκτιμούσαμε την επιβεβαίωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι η αντίληψή μας αυτή είναι ορθή. Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για την απόκτηση περισσότερων πληροφοριών όσον αφορά την ενδεχόμενη αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στις νησίδες κοντά στα Ίμια / Καρντάκ ή σε άλλα σημεία κατά μήκος των θαλάσσιων συνόρων Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο.             Υπογραφή: Νάιλς

File PHOTO: A Turkish Coastguard vessel is overflown by a Greek military plane 29 January in the Agean Sea. Reportedly some Greek soldiers were stationed on the island of Imia on Monday, following an incident over the weekend, which caused a diplomatic row between Turkey and Greece. Turkish journalists on Saturday had removed a Greek flag from the Imia island and had hoisted a Turkish one at its place. Following an official protest to Turkey, a Greek Navy vessel on Sunday was despatched to rehoist the Greek flag on the deserted island. Photo via AΠΕ-ΜΠΕ via Turkish Navy. EDS note: best quality available

Την επομένη μέρα, το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ απαντά στην αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας και την διορθώνει στο θέμα της συμφωνίας.

Οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην ελληνική πρωτεύουσα είχαν μείνει με την εντύπωση ότι η συμφωνία ήταν απλά η επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς. Το σημείωμα υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Στρόουμπ Τάλμποτ και ετοίμασε ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Νότιας Ευρώπης, Κέρι Κάβανο, που γνώριζε τα ελληνικά θέματα όπως «την κάλπικη δεκάρα», κατά την έκφραση Ελληνα διπλωμάτη που υπηρετούσε στην πρεσβεία της Ουάσιγκτον.

Για πρώτη φορά, από την δημιουργία της κρίσης στα Ιμια, οι Αμερικανοί στηρίζουν την ελληνική θέση και θεωρούν την Καλόλιμνο ελληνικό έδαφος. Ο Κάβανο ενημέρωσε τον Νάϊλς, ότι «η συγκεκριμένη ενέργεια (Σ.Σ.: εννοεί στην Καλόλιμνο) δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους».

O Αμερικανός αξιωματούχος, άδραξε την ευκαιρία για να επαναλάβει σε επίσημο έγγραφο, τη συμφωνία για τα Ιμια, την οποία αποδέχθηκαν, χωρίς κανένα ενδοιασμό, η Αθήνα και η Αγκυρα.

Στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι η συμφωνία για τα Ίμια είχε αποφασιστεί να παραμείνει απόρρητη. Γι’ αυτό και ο καθένας αφέθηκε να την ερμηνεύει ως ήθελε. Η ελληνική κυβέρνηση επέμενε ότι η συμφωνία αφορούσε μόνο την απομάκρυνση των πλοίων και των στρατιωτών πάνω και γύρω από τα Ίμια. Το μοιραίο εκείνο βράδυ της 31ης Ιανουαρίου μερικοί, όχι όλοι,  δημοσιογράφοι στην Αμερική γνωρίζαμε ότι ο όρος για την αποχώρηση αφορούσε και τις σημαίες. Στη συνέχεια πληροφορηθήκαμε ότι η συμφωνία περιείχε και τέταρτο όρο:

Την μή επιστροφή γύρω και πάνω στα Ίμια των πλοίων, των στρατιωτών και των σημαιών.

Ήταν η επίσημη γκριζοποίηση των βραχονησίδων.

Βέβαια, δεν είχαμε απόδειξη. Μέχρις ότου, μαζί με τον συνάδελφο Αθανάσιο Έλλις, βρήκαμε τα απόρρητα αμερικανικά έγγραφα. Σε ένα από αυτά ανακαλύψαμε τη συμφωνία για τα Ίμια. Ήταν μία παράξενη αλλά συνάμα και δύσκολη στιγμή για εμάς, διότι βλέπαμε την αλήθεια κατάματα.

Έχει σημασία να καταγράψουμε ότι η συμφωνία αποκαλύπτεται δια της πλαγίας: όταν θέτουν οι Τούρκοι θέμα για την Καλόλιμνο και οι Αμερικανοί τους απαντούν ότι δεν καλύπτεται το νησί από τη συμφωνία για τα Ίμια, σπεύδουν να την συμπεριλάβουν στο τηλεγράφημα (προφανώς για να υπάρχει και γραπτώς).

Εάν δεν συνέβαινε αυτό το περιστατικό, δεν θα είχαμε ποτέ σε χαρτί τη συμφωνία για τα Ίμια.

Στο εμπιστευτικό τηλεγράφημα, ο κ. Τάλμποτ, γράφει:

Ημερομηνία: 8 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 02:25 Από: Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον Προς: Πρεσβεία ΗΠΑ, Αθήνα, Άμεση παράδοση Θέμα: Επίσημα – ανεπίσημα Διαβάθμιση από Κέρι Κάβανο, διευθυντή υποθέσεων νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αιτιολογία: 1.5 d). (Εμπιστευτικό) Το ακόλουθο σημείωμα διαβιβάσθηκε στον Υπουργό Εξωτερικών στις 7 Φεβρουαρίου:             Η κατάσταση παραμένει τεταμένη στο Αιγαίο             Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν στην πρεσβεία μας ότι η Ελλάδα τοποθέτησε κάποιες στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους.

Εγείραμε τους τουρκικούς προβληματισμούς στην ελληνική πρεσβεία, τονίζοντας τη σημασία της επίδειξης της μεγαλύτερης δυνατής σύνεσης στη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και από τις δύο πλευρές κατά τη διάρκεια της ευαίσθητης αυτής περιόδου.

Καταστήσαμε σαφές ότι δεν αμφισβητούμε το δικαίωμά τους να αναπτύξουν αυτά τα στρατεύματα, αλλά ανησυχούμε για το γεγονός ότι τέτοιου είδους ενέργειες είναι δυνατόν να παρερμηνευθούν και να προκαλέσουν αντιδράσεις στην Άγκυρα.

Ο πρέσβης Τσίλας μεταβίβασε το μήνυμα αυτό στον Υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο και στον Υπουργό Άμυνας Αρσένη. Παραπονέθηκαν ότι επρόκειτο για ανάπτυξη ελληνικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος και ότι δεν ήταν θέμα προς συζήτηση.

(Ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

Υπογραφή: Τάλμποτ

Οι Τούρκοι δεν σταμάτησαν να προκαλούν στην περιοχή των Ιμίων. Στο τέλος Φεβρουαρίου και στις αρχές Μαρτίου ξεπέρασαν κάθε όριο με αποκορύφωμα ένα σοβαρό επεισόδιο στις 29 Φεβρουαρίου. Εκείνο το πρωί, η ελληνική κανονιοφόρος «Πολεμιστής» πλησίασε την τουρκική ακταιωρό με αριθμό S4-74 με στόχο να την αναγκάσει να εγκαταλείψει τα ελληνικά χωρικά ύδατα των Iμίων. Τα δύο σκάφη ακούμπησαν το ένα το άλλο με αποτέλεσμα να ανοίξει τρύπα στο πίσω μέρος της ελληνικής κανονιοφόρου.

Mετά τη σύγκρουση το τουρκικό πλοίο έφυγε ταχύτατα προς τα τουρκικά παράλια και ο «Πολεμιστής» το καταδίωξε. Ομως, η τρύπα που άνοιξε από την σύγκρουση ανάγκασε την ελληνική κανονιοφόρο να κινηθεί προς τη Λέρο για να επιδιορθωθεί η βλάβη.

Οι Τούρκοι συνέχισαν τις προκλήσεις από τον αέρα. Τα απανωτά επεισόδια ανάγκασαν τον τότε υπουργό Εξωτερικών Θεόδωρο Πάγκαλο να καλέσει στο υπουργείο Εξωτερικών τον πρέσβη των ΗΠΑ και να του ζητήσει να επιτραπεί στον Έλληνα βοσκό, που βοσκούσε για χρόνια τα πρόβατά του εκεί, να επιστρέψει στα Ίμια.

Μετά την συνάντηση ο Νάϊλς έκανε αναφορά στον Γουόρεν Κρίστοφερ: Ημερομηνία: 5 Μαρτίου 1996, ώρα 16.55 Από: Πρεσβεία ΗΠΑ, Αθήνα Προς: Υπουργό Εξωτερικών Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον, Άμεση παράδοση Θέμα: Ο υπουργός Εξωτερικών επαναλαμβάνει τις ελληνικές ανησυχίες σχετικά με τις τουρκικές δραστηριότητες στην περιοχή των Ιμίων / Καρντάκ             Διαβάθμιση από πρέσβη Τόμας Νάιλς. Αιτιολογία 1.5 d). (Εμπιστευτικό) Σύνοψη. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης της 5ης Μαρτίου, ο υπουργός Εξωτερικών Πάγκαλος μου ανέφερε τις ίδιες ανησυχίες, όσον αφορά τις τουρκικές δραστηριότητες στην περιοχή των Ιμίων / Καρντάκ, τις οποίες είχε αναφέρει ο υπουργός Άμυνας Αρσένης την προηγούμενη εβδομάδα (τηλεγράφημα αναφοράς).

Έθεσε επίσης ζήτημα σχετικά με τις «εγγυήσεις» των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά τη συμφωνία της 31ης Ιανουαρίου και ζήτησε να εξασφαλίσουμε ότι η Τουρκία θα τηρήσει την εν λόγω συμφωνία. Είπα ότι θα διαβιβάσω τις ανησυχίες του, αλλά σημείωσα ότι τα συμβάντα που περιέγραψε έλαβαν χώρα πριν από αρκετές ημέρες, και ρώτησα κατά πόσον η ελληνική κυβέρνηση είχε πρόσφατες πληροφορίες που να υποδεικνύουν συνεχιζόμενες παραβιάσεις. Ο Πάγκαλος είπε ότι δεν γνώριζε, αλλά θα ζητούσε να μάθει. Τέλος σύνοψης. (Εμπιστευτικό) Συναντήθηκα με τον υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο στις 5 Μαρτίου για συζητήσεις, οι οποίες επικεντρώθηκαν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, προσφέροντας κάποιες ελπίδες για αποκλιμάκωση (βλέπε τηλεγράφημα αναφοράς). Ωστόσο, προτού συζητήσουμε κάποιες δυνητικά χρήσιμες ιδέες, ο Πάγκαλος έθεσε τα ίδια ζητήματα που είχε αναφέρει ο Αρσένης κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας στις 29 Φεβρουαρίου (τηλεγράφημα αναφοράς) σχετικά με εικαζόμενες τουρκικές παραβιάσεις της συμφωνίας της 31ης Ιανουαρίου, στην οποία μεσολάβησε ο πρώην βοηθός υπουργός Εξωτερικών Χόλμπρουκ.

Ειδικότερα, σημείωσε ότι στις 18 και στις 28 Φεβρουαρίου, τουρκικά πολεμικά σκάφη κινήθηκαν μεταξύ των δύο νησίδων που απαρτίζουν τα Ίμια και ζήτησαν από ελληνικά αλιευτικά σκάφη να απομακρυνθούν. Τουρκικά RF-4 πετούν πάνω από την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Καλύμνου. Ο Πάγκαλος είπε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του 1994 και του 1995 υπήρξαν «μόνον» 177 τουρκικές παραβιάσεις εντός έξι μιλίων ελληνικού εδάφους. Ωστόσο, τον Φεβρουάριο μόνο υπήρξαν 96 τέτοιες παραβιάσεις.

Συνεχίζοντας, ο Πάγκαλος είπε ότι ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Χόλμπρουκ είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγγυώνταν ότι δεν θα υπήρχε ελληνική ή τουρκική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή των Ιμίων καθώς και την επάνοδο στο προηγούμενο καθεστώς, πράγμα που σημαίνει, όπως είπε ο Πάγκαλος, ότι τόσο οι Ελληνες όσο και οι Τούρκοι αλιείς θα μπορούν να αλιεύουν χωρίς παρενοχλήσεις και ότι ένας Ελληνας κτηνοτρόφος από κάποιο από τα παρακείμενα νησιά, ο οποίος έβοσκε κατσίκες στα Ίμια επί δέκα χρόνια, θα μπορούσε να συνεχίσει την πρακτική αυτή.

Με διαβεβαίωσε ότι οι Έλληνες δεν θα παρενοχλούσαν τους Τούρκους αλιείς στην περιοχή, εν μέρει επειδή υπάρχει ένα αμοιβαίως επωφελές λαθρεμπόριο μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων αλιέων, το οποίο οι ελληνικές αρχές δεν επιθυμούν να διαταράξουν. (Εμπιστευτικό) Όπως αναφέρεται στο τηλεγράφημα αναφοράς, πιστεύω ότι μια συμφωνία βάσει της οποίας καμία από τις δύο πλευρές δεν θα παρεμβαίνει στις αλιευτικές δραστηριότητες των αλιέων της άλλης χώρας στην περιοχή και θα απέχει από την αποστολή πολεμικών σκαφών θα συνεισφέρει ουσιαστικά στη μείωση του συνολικού επιπέδου των εντάσεων. Μπορεί η πρεσβεία στην Άγκυρα να αναφέρει τυχόν τουρκικές αντιδράσεις στην προηγούμενη παρέμβαση του Αρσένη;             Υπογραφή: Νάιλς
Πηγή: Ιδού η πραγματική συμφωνία για τα Ίμια: Δεν μπορεί να επιστρέψει κανείς και τίποτα στο νησί http://mignatiou.com/2018/02/idou-i-pragmatiki-simfonia-gia-ta-imia-den-bori-na-epistrefi-kanis-ke-tipota-sto-nisi/