του Στ. Παπαθεμελή*
Εκλιπαρούμε τελικά τους σκοπιανούς να δεχθούν το όνομά μας. Αντί να έρχονται ικέτες αυτοί πάμε εμείς. Και τώρα μας κάνουν και τους…. δύσκολους! Εκνευρισμός επικρατεί στου Μαξίμου, λένε οι ειδήσεις, εν αναμονή του τηλεφωνήματος Ζάεφ το οποίο όλο έρχεται και όλο αναβάλλεται για την επομένη…. Α να επιτέλους έφτασε! Ο Ζάεφ τα βρήκε με τους δικούς του. Με μας δεν είχε, δεν έχει, κανένα πρόβλημα… Ό,τι ζήτησε του το χαρίσαμε τρέχοντας. Χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Τέλειο έγκλημα σε βαθμό εσχάτης προδοσίας!
Κοτζιάς-Τσίπρας ωστόσο απευθύνονται στους Έλληνες με τα επιχειρήματα Ζάεφ-Δημητρώφ. Οι τελευταίοι όμως έχουν εμπλακεί αιφνιδίως με την αντιπολίτευσή τους (το κόμμα των γενιτσάρων του Γκρούγιου (Γκρουέφσκυ) και οι δικοί μας αδημονούν, έτοιμοι προφανώς και για άλλες, αν χρειαστεί παραχωρήσεις.
Χρόνια τώρα σπανίως συμπίπτουμε σε εκτιμήσεις με τον Ι.Κ. Πρετεντέρη. Όμως εδώ (ΝΕΑ 7/6/18) του βγάζουμε το καπέλο: «Το υπουργείο Εξωτερικών διαπραγματεύεται με τη σχεδόν καταφανή βεβαιότητα ότι η άλλη πλευρά έχει δίκιο, ότι έχει στερηθεί το δίκιο της τόσα χρόνια και ότι οι συνομιλίες είναι μια ευκαιρία να της αποδοθεί δικαιοσύνη. Θέλει να κλείσει το πρόβλημα. Όχι να το λύσει. Διευκρίνιση. Το παραπάνω υπουργείο Εξωτερικών δεν είναι των Σκοπίων. Αλλά της Ελλάδας. (…) Τι ακριβώς διαπραγματεύεσαι όταν υιοθετείς εκ προοιμίου τα επιχειρήματα του άλλου; Τι σόι διαπραγμάτευση είναι αυτή που παραχωρείς χωρίς αντάλλαγμα ή που δίνεις πριν πάρεις; (…) Εξ όσων γνωρίζω ο υπουργός Εξωτερικών έχει κυρίως διακριθεί ως οπαδός του Χόνεκερ, θαυμαστής του Γιαρουζέλσκι και σύμβουλος του ΓΑΠ στο υπουργείο Εξωτερικών – μεταξύ μας έχω δει καλύτερα βιογραφικά…».
Προβληματίζει πάντως το βαθύ έρεβος σύγχυσης στο οποίο κινούνται και ορισμένοι κατά τα λοιπά προσεκτικοί αναλυτές (πρβλ Κ. Ιορδανίδης, Καθημερινή 7/6/18).
Τα Συλλαλητήρια στις 24 πόλεις ήταν συγκλονιστικά για τους «νούν έχοντας». Οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς ωστόσο τον χαβά τους. Περιμένουν εναγωνίως το τηλεφώνημα του Ζάεφ!
Οι εθελοτυφλούντες και οι καλοπροαίρετοι από αυτούς δεν θέλουν να αντιληφθούν την εργαλειοποίηση του ονόματος Μακεδονία από τον Τίτο και νωρίτερα από το τότε διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα που έβλεπαν σ’αυτό την γέφυρα καθόδου τους στα θερμά νερά του Αιγαίου. Εργαλείο διεκδίκησης εδαφών!
Ο κατ’εξοχήν ειδικός γλωσσολόγος καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης ξεκαθάρισε ότι «είναι άλλο πράγμα η αναγνώριση μιας γλώσσας με ξένο όνομα, της βουλγαροσερβικής των Σκοπίων ως «μακεδονικής»! Και άλλο να δεχθείς τη μεταγραφή από ένα αλφάβητο (το σλαβικό κυριλλικό) σ’ένα άλλο (το λατινικό) όπως συνέβη στη Διάσκεψη του 1977» (ΝΕΑ 6/6/18). Ο υπ.Εξ. για τον οποίο το μάθημα του γλωσσολόγου κατάλαβε τι του λέει;
Ντελίριο στα όρια ψυχικής τύφλωσης οι νέες δηλώσεις του Ερντογάν. «Ω της παραφροσύνης και της ελληνοκτονίας»! Καταγγέλλει την συμφωνία επανεισδοχής την οποία εν τούτοις ουδέποτε σεβάσθηκε και ήταν ως εκ τούτου ανενεργός. Απειλεί να αδειάσει στην Ελλάδα τα εκατομμύρια των αφροασιατών που στρατολογούν οι διακινητές του. Και ο ακατανόμαστος καθώς βουλιάζει η δική του οικονομία καλεί τους ξένους οίκους να υποβαθμίσουν την ελληνική. Αμετανόητοι «οι φίλοι» μας οι αμερικάνοι ετοιμάζονται να του δώσουν τα F35, ενώ γνωρίζουν ότι είναι ενεργή η συμφωνία του με τον Πούτιν για τους S-400.
Αποκαλυπτικότατα όσα γράφει στο άρθρο της η τουρκάλα δημοσιογράφος Αϊντίννταμπάς (Δημοκρατία 8/6/18) για το δούναι-λαβείν Πομπέο-Τσαβούσογλου. Η Άγκυρα παίρνει α) την Ιεράπολη, β) πέφτει μαλακά η Halkan Bank (υπόθεση Ζαράμπ), γ) απελευθερώνεται ο ιερέας Άντριου Μπράνσον προφυλακισμένος εδώ και καιρό με κατασκευασμένο κατηγορητήριο. «Τα βρήκαν» οι δύο πλευρές στο ανατολίτικο παζάρι. Όλα μέλι γάλα. Ο εκβιασμός του Σουλτάνου έπιασε. Τόση πολιτική αφέλεια από την υπερδύναμη;
Σέρνονται τα ευρωπαϊκά θέματα. Για κίνδυνο αφανισμού της Ευρώπης μιλάει η Figaro (6/6/18) ελλείψει ρεαλιστικών απαντήσεων: «…Η παράνομη μετανάστευση προκαλεί πανικό στα κράτη-μέλη και θρέφει την οργή των λαών απέναντι στους πολιτικούς τους εκπροσώπους. Οι Ιταλοί απέρριψαν αυτή την Ευρώπη που εθελοτυφλεί, αναδεικνύοντας αντισυστημική κυβέρνηση. Προηγουμένως, οι Βρετανοί έκλεισαν την πόρτα της Ευρώπης για τους ίδιους λόγους…».
Ο αρθογράφος προτείνει να τεθούν όροι στη συνεργασία μας με τις χώρες προέλευσης των μεταναστών και καλεί τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να «ανακτήσουν τον έλεγχο των συνόρων τους»! Έκκληση στα ώτα μη ακουόντων.
Επιπολαιότητες η «απαράδεκτη Ευρωπαϊκή Οδηγία» για τη μετανάστευση.
Σύσσωμη και σύψυχη η τουρκική ηγεσία, Ερντογάν-Ιντζέ-Ακσενέρ κλπ. κλπ. έχει ξεσαλώσει κυριολεκτικά σ’ένα αδίστακτο ανταγωνισμό ανθελληνισμού. Μάχονται ποιος θα ξεστομίσει τα χειρότερα. Το συμφέρον του λαού τους ωστόσο είναι να κλείσουν τα στόματά τους, να ηρεμήσουν και να λύσουν κανένα από τα τρομακτικά προβλήματα που τους περιζώνουν, και κάνουν συνεχώς τους φτωχούς της Τουρκίας φτωχότερους.-
* Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ν. Λυγερός
Μάριος Παναγιώτης Ευθυμιόπουλος
του ΖΑΧΑΡΙΑ ΣΚΟΥΡΑ*.
κριθούν ικανοποιητικές και να εκτεθούν στις «Ανιχνεύσεις», τον φιλόξενο διαδικτυακό τόπο του κ. Παντελή Σαββίδη.
Οικονομικά συμφέροντα εποπτεύουν έναν τεχνητά παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Επιστρατεύεται ο «νόμος» του Malthus, κατασκευάζονται σοφιστικά επιχειρήματα, η καινοτομία στρέφεται προς εφήμερο προσπορισμό, η κατανάλωση αποτελεί το σύνθημα της ευτυχίας, ενώ η ενέργεια -εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια αδιάκοπων ζυμώσεων στα έγκατα της Γης- κατασπαταλιέται, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στον πλανήτη μας και το μέλλον της ανθρωπότητας. Ο πλούτος που κατέχουν σήμερα 85 άνθρωποι είναι τόσος όσος έχουν όλοι μαζί 3,5 δισεκατομμύρια φτωχοί, δηλαδή ο μισός πληθυσμός του πλανήτη. Ή ο πλούτος 211.275 ανθρώπων (ποσοστό 0,004% του παγκόσμιου πληθυσμού), αποτελεί το 13% του συνολικού παγκόσμιου πλούτου.
«Παιδεία», έλεγε ο Πλάτωνας, «είναι η δύναμη που καλλιεργεί την ψυχή και τον νου», για να συνεχίσει, «ο άνθρωπος, αν μεν διαπαιδαγωγηθεί σωστά, γίνεται το πιο ευγενικό και ήμερο πλάσμα, αν όμως δε λάβει αρκετή και κατάλληλη μόρφωση, γίνεται το πιο άγριο θηρίο της φύσης». Σε κείνη την κοινωνία, που απαρνείται ή βάζει σε δεύτερη προτεραιότητα την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, την παιδεία, τη φιλοσοφία, την τέχνη και την επιστήμη, τη λειτουργική καθημερινότητα, δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη και διαιώνιση. Είναι ένα κλειστό σύστημα που ενισχύει την αιμομιξία, περιορίζει την ευρωστία του υβριδίου και τείνει προς εξαφάνιση. Η έρευνα για το νέο και η ενσωμάτωσή του στη ζωή μας, απαιτούν νηφάλιο και ελεύθερο συλλογισμό, που θα οδηγήσει στην αφτιασίδωτη αντίληψη για τον κόσμο μας, χωρίς προκαταλήψεις και δογματισμούς, με γνώμονα τον σεβασμό στον εαυτό μας, στους συνανθρώπους μας, την κοινωνία, τη Δεύτερη Φύση μας μέσα στη Φύση.
Τι θα μπορούσε να κάνει η αλήθεια στην Πιονγκγιάνγκ
Γιώργος Ρωμανός
