Αρχική Blog Σελίδα 2788

Υπογραφές

Από
anixneuseis
-
1
του Γιάννη Πρετεντέρη Τα Νέα
    
Τις τελευταίες μέρες μου έχει γεννηθεί μια απορία. Αν η συμφωνία με τα Σκόπια είναι μεγάλη επιτυχία για την Ελλάδα, τότε γιατί την πανηγυρίζουν πολλοί στα Σκόπια και ουδείς στην Ελλάδα;
Ομολογώ ότι απάντηση δεν έχω.
Τουλάχιστον όμως βρήκα «320 προσωπικότητες» που την πανηγυρίζουν και στην Ελλάδα. Πανεπιστημιακοί, καλλιτέχνες, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, άνθρωποι «των γραμμάτων και των τεχνών» (που λέγαμε παλιά) και ο αναπόφευκτος Κιμούλης. Μπράβο τους.
Επί της ουσίας πρόκειται για βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ, πρώην βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ, συγγενείς ΣΥΡΙΖΑ, φίλους ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ «με πολιτικά», καθώς και κάποιους της φθίνουσας συνομοταξίας «δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ αλλά…».
Δεν πειράζει. Δημοκρατία έχουμε. Οποιος θέλει πανηγυρίζει.
Φυσικά υπάρχει πάντα ένα θέμα: πού βάζει κάποιος την υπογραφή του και με ποιους. Για την οικονομία της συζήτησης όμως το προσπερνώ – άλλωστε κι οι συριζαίοι έχουν ψυχή.
Οι «320» χάρηκαν πολύ με τη συμφωνία την οποία χαρακτηρίζουν «ιστορική», αφού «καλύπτει πλήρως τις ελληνικές θέσεις και μάλιστα τις διασφαλίζει ακόμη περισσότερο».
Ακολουθούν διάφορα περί «ειρήνης», «ειρηνικής γειτονιάς», «φιλίας και ειρήνης», «ειρηνικής συνύπαρξης», «αλληλεγγύης», «αξιοπρέπειας» κ.λπ. Κάτι σαν Αριστοφάνης στην Επίδαυρο.
Φυσικά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συμφωνία έχει θετικά, όπως κι αρνητικά σημεία.
Αλλά να πανηγυρίζεις για έναν μπερδεμένο συμβιβασμό μου φαίνεται τόσο ανώριμο όσο να τον καταριέσαι στις πλατείες ντυμένος μακεδονομάχος.
Τι έπαθαν λοιπόν ξαφνικά οι «320»;
Ενδεχομένως συγκλονίστηκαν επειδή (όπως λένε) βρέθηκαν «αντιμέτωποι με το τέρας του φασισμού». Υποθέτω πως είναι κάτι σαν το τέρας του Λοχ Νες διότι δεν το έχει δει κανείς άλλος.
Προφανώς όμως δεν είναι καθόλου ευχάριστο να γυρίζεις σπίτι σου και ξαφνικά να πετιέται το τέρας του φασισμού στην είσοδο της πολυκατοικίας.
Η άλλη εξήγηση είναι ότι οι «320» στενοχωρήθηκαν επειδή κάποιοι «διχάζουν τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις σε εθνοπροδότες και εθνοσωτήρες» ενώ ως γνωστόν «ο διχασμός (…) πλήττει τα θεμέλια της δημοκρατίας».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουν δίκιο. Οχι στον διχασμό!
Μόνο που στο ίδιο κείμενο οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι χαρακτηρίζουν όσους δεν συμφωνούν με τις απόψεις τους «κύκλους που εκφράζουν το πιο σκοτεινό παρελθόν» και τους τσουβαλιάζουν «στην άνοδο της ακροδεξιάς, του εθνικισμού, του σωβινισμού και του ρατσισμού».
Συγγνώμη, αλλά τέτοιοι χαρακτηρισμοί δεν είναι διχαστικοί; Μόνο οι άλλοι διχάζουν;
Διότι αν οι μεν αποκαλούνται φασίστες και ακροδεξιοί, τότε οι άλλοι εύλογα χαρακτηρίζονται πουλημένοι και προδότες. Δυστυχώς αυτά πάνε μαζί.
Η άλλη εξήγηση βεβαίως είναι πως για τα πανηγύρια δεν φταίει ο διχασμός αλλά οι ζέστες. Που έσφιξαν…

Πώς η Μόσχα επιχείρησε να «αγοράσει» αντίσταση κατά της συμφωνίας Ελλάδας-πΓΔΜ

Από
anixneuseis
-
1
  • της Kerin Hope Financial Times/ euro2day.gr  Δημοσιεύθηκε: 14 Ιουλίου 2018 – 11:19

Για προσπάθεια δωροδοκίας στρατιωτικών, κληρικών και ακροδεξιών στοιχείων, ώστε να στηρίξουν λαϊκή αντίσταση κατά της συμφωνίας για το ονοματολογικό, κάνουν λόγο οι Financial Times. Για πρωτοφανή παρέμβαση μιλούν ελληνικές διπλωματικές πηγές. Το παρασκήνιο.

Το ήσυχο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στη Βόρεια Ελλάδα έχει γίνει το νέο επίκεντρο των προσπαθειών της Ρωσίας να επεκτείνει την επιρροή της στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και να εμποδίσει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

Η πόλη φιλοξενεί μια μικρή κοινότητα Ρώσων πολιτών με διασυνδέσεις στην Ελλάδα. Δύο Ρώσοι διπλωμάτες, οι οποίοι απελάθηκαν αυτή την εβδομάδα για δραστηριότητες που φέρεται να παραβίαζαν το ελληνικό δίκαιο, ήταν πασίγνωστοι στην παραθαλάσσια πόλη, σύμφωνα με δύο ανθρώπους που έχουν καλή γνώση των δραστηριοτήτων τους.

Οι διπλωμάτες κατηγορήθηκαν πως συνεργάστηκαν με επιχειρηματίες για τη δωροδοκία τοπικών αξιωματούχων, κληρικών και μελών πολιτιστικών ενώσεων και ακροδεξιών ομάδων στη Βόρεια Ελλάδα, με στόχο να υποδαυλίσουν μια λαϊκή εξέγερση κατά της συμφωνίας για το ονοματολογικό που υπογράφηκε τον περασμένο μήνα από τους ηγέτες της Ελλάδας και της πΓΔΜ.

Η συμφωνία αναμένεται να βάλει τέλος σε μια διαμάχη 27 ετών ανάμεσα στην Αθήνα και τα Σκόπια. που εμπόδιζε την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. Η Μόσχα, όπως φαίνεται, είναι αποφασισμένη να τη σταματήσει.

«Οι Ρώσοι ήθελαν να προκαλέσουν μια κατάρρευση των συνομιλιών». δήλωσε υψηλόβαθμος Έλληνας διπλωμάτης. «Αναβάθμισαν τον βαθμό εμπλοκής τους στη Μακεδονία και τη Θράκη».

Μια ρωσική απόπειρα δωροδοκίας απέτυχε όταν ένας Έλληνας στρατιωτικός ανέφερε το περιστατικό στον διοικητή του, είπαν άνθρωποι που έχουν καλή γνώση των δραστηριοτήτων των διπλωματών. Δύο άλλοι Ρώσοι διπλωμάτες που φέρεται να είχαν εμπλακεί σε παρόμοιες πρακτικές στο παρελθόν τιμωρήθηκαν με απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα.

Η ελληνική κυβέρνηση τόνισε πως δεν θα ανεχτεί συμπεριφορές που «παραβιάζουν το ελληνικό δίκαιο και δεν σέβονται το ελληνικό κράτος». Αξιωματούχοι στη Μόσχα προειδοποίησαν ότι η Ρωσία θα ανταποδώσει με τον ίδιο τρόπο απελαύνοντας Έλληνες διπλωμάτες, ενώ ανεστάλησαν οι προετοιμασίες για την επίσκεψη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Ελλάδα.

Η απέλαση Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα είναι κάτι το πρωτόγνωρο και όχι μόνο λόγω των πολιτιστικών και θρησκευτικών δεσμών ανάμεσα στις δύο χώρες. Η Ελλάδα κυβερνάται από ένα ακροαριστερό κόμμα που κάποτε είχε στενές σχέσεις με το Κρεμλίνο.

«Πιστεύω πως είναι άνευ προηγουμένου» τόνισε ο Έλληνας αξιωματούχος. «Ακόμα και στο απόγειο του ψυχρού πολέμου, όταν ήμασταν μια χώρα στην πρώτη γραμμή ενάντια στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η Ελλάδα είχε αποφύγει την απέλαση Ανατολικοευρωπαίων διπλωματών» πρόσθεσε.

Με βάση τη συμφωνία, ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ συμφώνησε σε ένα νέο όνομα, το «Βόρεια Μακεδονία». Ως αντάλλαγμα, η Ελλάδα θα αναγνωρίσει τη μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα. Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ αυτή την εβδομάδα, ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, αποδέχτηκε την πρόσκληση για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, χαρακτηρίζοντάς την ως τη στιγμή της «μεγάλης έκρηξης» για τη χώρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας επαινέθηκε από άλλους ηγέτες του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες αυτή την εβδομάδα, αλλά οι διαδηλώσεις κατά της συμφωνίας που έχουν οργανωθεί στη Βόρεια Ελλάδα από ακροδεξιούς εθνικιστές με τη στήριξη της ορθόδοξης εκκλησίας, έχουν οδηγήσει σε νέα χαμηλά τα ποσοστά αποδοχής του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι διαδηλώσεις έχουν επικριθεί από τους εταίρους της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε., καθώς ο σοσιαλδημοκρατικός κυβερνητικός συνασπισμός του κ. Ζάεφ ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τα φιλο-ρωσικά κόμματα της αντιπολίτευσης σε ένα δημοψήφισμα για το όνομα αργότερα το 2018.

Στην Αλεξανδρούπολη, ένα «Ρωσικό Σπίτι» που χρηματοδοτείται από τη Μόσχα χρησιμοποιείται ως πολιτιστικό κέντρο, ενώ Έλληνες και Ρώσοι χρηματοδότες με διασυνδέσεις στην Αγία Πετρούπολη πλήρωσαν για μια νέα Ορθόδοξη εκκλησία που κατασκευάστηκε με τις ευλογίες του Άνθιμου, του τοπικού μητροπολίτη.

Οι Ρώσοι διπλωμάτες φέρεται να έχουν χρηματοδοτήσει ακροδεξιές οργανώσεις μέσω τοπικών Ελλήνων επιχειρηματιών. «Μπορείς να αγοράσεις αρκετή στήριξη με 20.000-30.000 ευρώ σε μέρη όπως η Αλεξανδρούπολη, όπου η ανεργία είναι υψηλή και οι νέοι έχουν αγανακτήσει με όλα τα υφιστάμενα πολιτικά κόμματα» σημείωσε μια πηγή.

«Είναι μια αρκετά σύνθετη επιχείρηση, η οποία διενεργείται υπό το κάλυμμα της προώθησης των μακροχρόνιων πολιτιστικών δεσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία και της κοινής ορθόδοξης κληρονομίας τους» σημείωσε δυτικός διπλωμάτης.

Ο κ. Τσίπρας είχε καλλιεργήσει θερμές σχέσεις με τη Μόσχα, ακόμα και αφότου ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν απέρριψε το αίτημα του για ένα έκτακτο δάνειο διάσωσης το 2015, κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης κόντρας με τους δυτικούς πιστωτές της Ελλάδας.

Η Ελλάδα δεν έχει ακολουθήσει τη γραμμή των Ευρωπαίων εταίρων της στο θέμα των κυρώσεων και πιο πρόσφατα σε αυτό της δηλητηρίασης ενός πρώην Ρώσου κατασκόπου στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν δεν απέσυρε κανέναν διπλωμάτη της από τη Μόσχα.

Με τις βουλευτικές εκλογές να διεξάγονται σε ένα χρόνο από τώρα, γίνονται συζητήσεις στους ακροδεξιούς πολιτικούς κύκλους για ένα νέο κόμμα με βάση την περιοχή της Μακεδονίας, όπου είναι ισχυρότερη και η αντίσταση κατά του νέου ονόματος. Θα κατέβει με μια επιθετικά εθνικιστική πλατφόρμα και θα επιδιώξει να ενισχύσει τις επαφές με τη Μόσχα.

Ένα τέτοιο κόμμα αναμένεται να συγκεντρώσει ισχυρή στήριξη από τη μεγάλη κοινότητα των Ποντίων, μελών μιας ελληνικής εθνικής μειονότητας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που μετανάστευσαν στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, αλλά αντιμετωπίζουν ακόμα προβλήματα φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

«Οι Πόντιοι ανταγωνίζονται στην Ελλάδα για πολιτική επιρροή όπως και άλλες ομάδες, αλλά διατηρούν μια ισχυρή ταύτιση με την ορθόδοξη εκκλησία και μια νοσταλγία για την πρώην Σοβιετική Ένωση, όπου απολάμβαναν ένα βαθμό υλικής ευημερίας» τόνισε ο Αντώνης Καμάρας, πολιτικός σχολιαστής και ειδικός σε θέματα της ελληνικής διασποράς.

Ποντιακοί πολιτιστικοί σύλλογοι που έχουν σχηματιστεί για να κρατήσουν ζωντανή τη ρωσική κληρονομία τους και λειτουργούν ως πολιτικές ομάδες πίεσης για την κοινότητα έχουν προσελκύσει και αυτοί χρηματοδότηση στο πλαίσιο των ρωσικών προσπαθειών για απόκτηση επιρροής στην Ελλάδα.

«Οι Πόντιοι αποτελούν μια δεξαμενή αρκετών εκατοντάδων χιλιάδων δυνητικά δυσαρεστημένων ψηφοφόρων, πολλοί εκ των οποίων μιλούν ρωσικά» επισήμανε ο Κώστας Ιορδανίδης, πολιτικός σχολιαστής και πρώην διπλωματικός αντιπρόσωπος. «Αποτελούν ένα φυσικό στόχο για τον ρωσικό ακτιβισμό».

Copyright The Financial Times Limited 2017. All rights reserved.

Ο Τραμπ εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον δικτάτορα Ταγίπ Ερντογάν: Θέλει να του …μοιάσει

Από
anixneuseis
-
0

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ  JULY 17, 2018 Hellas Journal

Marine One carrying US President Donald J. Trump and First Lady Melania Trump arrives on the South Lawn of the White House in Washington, DC, USA, 16 July 2018, after seven-day trip to Europe. EPA, OLIVER CONTRERAS, POOL

Την εξωφρενική σκηνή περιγράφει ο Ian Bremmer, πρόεδρος του Eurasia Group και αναλυτής του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CBS News για θέματα διεθνών σχέσεων. Όσα περιγράφει συνέβησαν στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, στην οποία συμμετείχε και ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, και άφησαν άφωνους τους υπόλοιπους ηγέτες των κρατών-μελών της Δυτικής Συμμαχίας.

Αποκάλυψε τα παρακάτω: “Ο Τραμπ ήταν πολύ απογοητευμένος. Δεν έπαιρνε δεσμεύσεις από τους άλλους ηγέτες για να ξοδεύουν περισσότερα (για το ΝΑΤΟ). Πολλοί (ηγέτες) του δήλωσαν: “Λοιπόν, πρέπει να ρωτήσουμε τα κοινοβούλιά μας, έχουμε μια διαδικασία, δεν μπορούμε απλά να σας πούμε ότι θα ξοδέψουμε περισσότερα, έχουμε μια νομική διαδικασία».

Ο Τράμπ στράφηκε στον Τούρκο Πρόεδρο, τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και είπε: «Εκτός από τον Ερντογάν. Κάνει τα πράγματα με τον σωστό τρόπο». Και στη συνέχεια άγγιξε τη γροθιά του (fist-bumps) με αυτή του Τούρκου προέδρου». Οι πάντες έμειναν άφωνοι. Ο κ. Τραμπ εξέφρασε τον …θαυμασμό του για τον αυταρχικό ηγέτη της Τουρκίας, που έχει φυλακίσει χιλιάδες Τούρκους πολίτες, επειδή -στο ταραγμένο του μυαλό- είναι «Γκιουλενιστές», άρα εχθροί του…

Ίσως εξιτάρει τον κ. Τραμπ και το γεγονός ότι φυλακίζει δημοσιογράφους. Ποιος ξέρει;

Ευρισκόμενος στην Ευρώπη, για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, την επίσημη επίσκεψη του στη Βρετανία και τη συνάντησή του (στο Ελσίνκι) με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, με τον οποίο προφανώς σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, ο πρόεδρος Τραμπ προκάλεσε παντοιοτρόπως τους Ευρωπαίους, αλλά και την πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών.

Όσο και να προκαλεί εντύπωση, ήταν η αναφορά του στον αυταρχικό ηγέτη της Τουρκίας, που ηγείται ενός φανατικού ισλαμικού καθεστώτος, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη ταραχή. Διότι ο κ. Τραμπ είναι πρόεδρος της μεγαλύτερης δημοκρατίας στον κόσμο, όπως αρέσκονται να λένε και να πιστεύουν οι Αμερικανοί πολιτικοί και πολίτες, και την ίδια στιγμή θαυμάζει ένα πρόεδρο, τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος με νοθεία κέρδισε τις εκλογές της 24ης Ιουνίου και εξελίχθηκε σε δικτάτορα, τον οποίο -όπως ισχυρίζεται ο ίδιος- νομιμοποίησε ο λαός με την ψήφο του.

Ο τρόπος σκέψης του Αμερικανού προέδρου είναι πλέον επικίνδυνος κάτι που διαπιστώνουν καθημερινά ακόμα και οι συνεργάτες του. Γι’ αυτό παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλο… Διότι εάν πιστεύουν και οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, Μαικ Πομπέο και Τζέιμς Μάτις, ότι ο Ερντογάν είναι ένας δημοκρατικός ηγέτης, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αμερικανική Δημοκρατία αντιμετωπίζουν σοβαρότατο πρόβλημα.

Αυτό που θαυμάζει ο πρόεδρος Τραμπ στον Ταγίπ Ερντογάν είναι ότι αποφασίζει και διατάζει, ότι είναι ο «εις και μόνος», ότι δεν έχει να ρωτήσει κανένα, ούτε την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, όπου έτσι κι αλλιώς έχει την πλειοψηφία. Πέραν της όποιας αντιπάθειας τρέφουν όλοι οι δημοκρατικοί άνθρωποι στον Ταγίπ Ερντογάν, είναι φρικτό να τον εκθειάζει ο πρόεδρος της Αμερικής και πιθανότατα να θέλει ενδόμυχα και να τον μιμηθεί.

Η στάση του κ. Τραμπ, επηρεάζει όλη την Ευρώπη, και ειδικά την Ελλάδα. Διότι είναι φανερό πως θα επιδιώξει την εξομάλυνση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων ακόμα και αν αυτή επηρεάσει αρνητικά τα αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό που δεν αντιλαμβάνεται ο ίδιος, είναι ότι και μετά την ηττοπαθή στάση του απέναντι στον πρόεδρο της Ρωσίας, ο Αμερικανός πλανητάρχης αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα στο εσωτερικό της Αμερικής. Και αυτό θα αποδειχθεί στις εκλογές του Νοεμβρίου (για τη Βουλή και τη Γερουσία). Πολλοί άνθρωποι στις ΗΠΑ είχαν αποφασίσει να του δώσουν πίστωση χρόνου. Αλλά μετά τη χθεσινή συνέντευξη με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, που παρακολούθησαν εκατομμύρια πολίτες, το συμπέρασμα είναι ότι η αμερικανική Δημοκρατία βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο…

Πηγή: Ο Τραμπ εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον δικτάτορα Ταγίπ Ερντογάν: Θέλει να του …μοιάσει https://hellasjournal.com/2018/07/o-tramp-exefrase-ton-thaymasmo-toy-gia-ton-diktatora-tagip-erntogan-thelei-na-toy-moiasei/

Ο Αμερικανός πρόεδρος κλονίζει τη διεθνή τάξη πραγμάτων

Από
anixneuseis
-
0

MAX FISHER / ΤHE NEW YORK TIMES

Η πρώτη παγκόσμια θεωρία του πολέμου, η οποία βασίζεται σε δύο αρχαιοελληνικές πόλεις, φαίνεται πως γοητεύει αρκετά τον πρόεδρο Τραμπ. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, η Αθήνα και η Σπάρτη ήταν στενοί σύμμαχοι μέχρι που μεταμορφώθηκαν σε αναπόφευκτους εχθρούς, όταν η θαρραλέα Αθήνα έγινε αρκετά ισχυρή και μπόρεσε να ανταγωνιστεί τη Σπάρτη στην κυριαρχία του ελληνικού χώρου. Ωστόσο, αυτός ήταν ένας παλιός κόσμος γεμάτος αδίστακτα συμφέροντα και μηδενικό ανταγωνισμό – σήμερα, τα έθνη γνωρίζουν πώς να αποφύγουν αυτά τα καταστροφικά ένστικτα.

Τρανό παράδειγμα είναι η πενηντάχρονη συμμαχία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης, καθώς η οικονομική και στρατιωτική ισχύς της Ευρώπης είναι η μόνη που μπορεί να ανταγωνιστεί την αμερικανική κυριαρχία. Σύμφωνα με τη θεωρία του Θουκυδίδη, η σύγκρουση μεταξύ τους είναι αναπόφευκτη, όμως εδώ και χρόνια παραμένει αδιανόητη. Η φιλελεύθερη διεθνής τάξη –με μία σειρά από θεσμούς όπως οι συμμαχίες, το ελεύθερο εμπόριο και ο ΟΗΕ– συνεχίζει να εξελίσσεται, και παραμένει πιστή στο όραμα μιας ειρηνικής συνύπαρξης των εθνών.

Ο πρόεδρος Τραμπ, ωστόσο, διατηρεί τα ένστικτα του παλιού κόσμου. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στην Ευρώπη άδραξε κάθε ευκαιρία που του δόθηκε για να πολεμήσει τους θεσμούς της διεθνούς τάξης, να κλονίσει τα θεμέλια της συνεργασίας των δύο δυνάμεων, και να υπονομεύσει οποιαδήποτε συμφωνία δεν σφυρηλάτησε ο ίδιος. Η κοσμοθεωρία του θυμίζει τη διαμάχη της Αθήνας και της Σπάρτης, και παρότι η στάση του δεν σηματοδοτεί την έναρξη κάποιας μάχης, η σύγκρουση έρχεται με τη μορφή εμπορικών πολέμων και διπλωματικών εντάσεων.

Η παρουσία του Τραμπ στις Βρυξέλλες, όπου οδήγησε μια συνάντηση του ΝΑΤΟ στο χάος εκτοξεύοντας αόριστες απειλές, φανερώνει τη στρατηγική του προσέγγιση. Παρότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν κατάφερε να αναγκάσει τους Ευρωπαίους να κάνουν σημαντικές παραχωρήσεις, ενέπνευσε επιτυχώς τον φόβο πως ενδέχεται να χάσουν οποιαδήποτε στιγμή την αμερικανική υποστήριξη. Ο προκάτοχός του, Μπαράκ Ομπάμα, ξόδεψε οκτώ χρόνια προσπαθώντας να πείσει τους Ευρωπαίους να κάνουν περισσότερα για τη συλλογική τους άμυνα. Ο Τραμπ, παρουσιάζοντας τον ίδιο του τον εαυτό ως ισχυρή εξωτερική απειλή για την Ευρώπη, θα μπορούσε τελικά να τους αναγκάσει να το κάνουν πραγματικότητα.

Ωστόσο, η στάση του Αμερικανού προέδρου περιέχει και αρκετά ρίσκα – νεφελώδη, αλλά εξαιρετικά σημαντικά. Κανείς δεν είναι σίγουρος πόσες φορές ακόμη θα μπορέσει να κλονίσει ο Τραμπ τα θεμέλια της διεθνούς τάξης προτού αυτή καταρρεύσει. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι ακριβώς θα συμβεί, αν καταφέρει να το κάνει. Ολοι γνωρίζουν όμως πως η τρέχουσα τάξη πραγμάτων είναι παρασκεύασμα των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες οικοδόμησαν ένα σύστημα που σε μεγάλο βαθμό εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα.

Το ΝΑΤΟ

Η πιο ξεκάθαρη περίπτωση είναι η ίδια η συμμαχία του ΝΑΤΟ. Παρότι ο Τραμπ έχει χαρακτηρίσει τη Συμμαχία ένα είδος αμερικανικής υπηρεσίας προστασίας για τα παρασιτικά κράτη της Ευρώπης, ένας από τους βασικότερους στόχους του ΝΑΤΟ είναι να κρατήσει τους Ευρωπαίους ενωμένους αλλά και εξαρτημένους από την αμερικανική ηγεσία. Χάρη στη Συμμαχία, η Ευρώπη όχι μόνο δεν αποτελεί απειλή για τις ΗΠΑ, άλλα παρέχει σταθερά τις στρατιωτικές τις δυνάμεις για να υπερασπιστεί τα αμερικανικά συμφέροντα. Το ΝΑΤΟ, όπως και οι υπόλοιπες πτυχές της αμερικανικής τάξης πραγμάτων, είναι κάτι παραπάνω από το άθροισμα των τμημάτων του.

Η ύπαρξή του εξαρτάται από την αμοιβαία εμπιστοσύνη, την υπόσχεση πως τα μέλη του θα αλληλοϋποστηριχθούν όχι μόνο όταν αντιμετωπίσουν κάποια κοινή απειλή όπως η Ρωσία. Η εμπιστοσύνη αυτή είναι μια αξία εξαιρετικά πρωτοποριακή, καθώς αντιτίθεται στα εγωιστικά ένστικτα των μεμονωμένων κρατών. Ακόμη και σήμερα, η αντοχή της παραμένει άγνωστη.

“Καθημερινή”

Τι συμβολίζει η μάχη της Ντεραά;

Από
pcuser
-
0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Τιερί Μεϊσάν δεν αποδέχεται τη διήγηση της έναρξης των εχθροπραξιών στη Συρία, όπως παρουσιάζεται από τον Τύπο της Δύσης και του Κόλπου εδώ και 7 χρόνια. Συνεπώς, επιστρέφει σε αυτά τα γεγονότα υπό το πρίσμα των στοιχείων που είναι και έγιναν γνωστά από τότε. Όπως όλες οι επιστήμες, η πολιτική επιστήμη πλησιάζει περισσότερο στην αλήθεια αμφισβητώντας τα προηγούμενα συμπεράσματά της και ενσωματώνοντας νέες παρατηρήσεις στη συλλογιστική της.

Οι Δυτικοί κάνουν τη μάχη της Ντεραά το σύμβολο της αποτυχίας του αγώνα που υποστηρίζουν. Αυτό είναι τελείως σωστό, αλλά όχι με την έννοια που το εννοούν. Ας επιστρέψουμε στα γεγονότα που πυροδότησαν τις εχθροπραξίες.

Από τις 4 Φεβρουαρίου 2011, ένας μυστηριώδης λογαριασμός στο Facebook«Syrian Révolution 2011 » (στα αγγλικά στο κείμενο) καλεί σε διαδηλώσεις κάθε Παρασκευή κατά της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας. Χρησιμοποιώντας αποκλειστικά σουνιτικά σύμβολα, ενώ ισχυρίζεται ότι μιλά για λογαριασμό όλων των Σύρων, θα ρυθμίσει τα γεγονότα για μερικά χρόνια.

Σύμφωνα με την Al–Jazeera , στις 16 Φεβρουαρίου, 15 έφηβοι (και έπειτα 8 σύντροφοί τους) συνελήφθησαν στη Ντεραά επειδή φώναζαν συνθήματα κατά του προέδρου Άσαντ. Σύμφωνα με πληροφορίες, φέρεται να βασανίστηκαν και ο αξιωματικός της τοπικής ασφάλειας φέρεται να προσέβαλλε τους γονείς τους. Μέχρι σήμερα, αν και έχει επιβεβαιωθεί ότι ανήλικοι είχαν συλληφθεί για αρκετές ώρες από την αστυνομία, τα βασανιστήρια και οι προσβολές δεν έχουν αποδειχθεί ποτέ. Τα βίντεο και οι συνεντεύξεις που μεταδόθηκαν από τον αγγλοσαξονικό Τύπο είναι φοβερά, αλλά δεν αντιστοιχούν ούτε στις αρχικές καταριανές ανταποκρίσεις ούτε στα στοιχεία που επαληθευτήκαν επιτόπου.

Στις 22 Φεβρουαρίου, ο Τζον Μακέιν, ο οποίος συσσωρεύει την εντολή του γερουσιαστή και τη θέση του ως πρόεδρος ενός από τα παρακλάδια του NationalEndowment for Democracy, μια από τις μυστικές υπηρεσίες των «Πέντε Ματιών» (ΗΠΑ-Βρετανία-Αυστραλία-Καναδάς-Νέα Ζηλανδία ), βρίσκεται στον Λίβανο. Αναθέτει την αποστολή των όπλων στη Συρία στον βουλευτή του Χαρίρι, Okab Sakr. Επίσης πηγαίνει στο Ersal για να δημιουργήσει μια μελλοντική οπίσθια βάση για τους τζιχαντιστές.

Στις 15 Μαρτίου στη Ντεραά, πόλη παραδοσιακά προσκείμενη στο κόμμα Μπαάθ, μια διαδήλωση δημόσιων υπαλλήλων διεκδικεί διάφορα αιτήματα στα οποία ο πρόεδρος και η κυβέρνηση απαντούν στις 17 Μαρτίου, με μεγάλα κοινωνικά μέτρα.

Πάντα στη Ντεραά, πραγματοποιείται μια ισλαμική διαδήλωση την Παρασκευή 18 Μαρτίου, στην έξοδο του τζαμιού Αλ-Ομάρι. Το πλήθος φωνάζει «Αλλάχ, Συρία, ελευθερία», εννοείται ότι η λέξη «ελευθερία» δεν πρέπει να ερμηνευτεί με τη δυτική έννοια και δεν καταγγέλλει κάποια δικτατορία. Ο όρος αυτός πρέπει να γίνει κατανοητός με την έννοια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως «ελευθερία εφαρμογής της Σαρία». Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδήλωσης, εκτοξεύονται πυροβολισμοί τόσο κατά της αστυνομίας όσο και κατά των διαδηλωτών, χωρίς να γνωρίζουμε από πού προέρχονται. Είναι πιθανό ότι, όπως είδαμε στη Βενεζουέλα, τη Λιβύη και άλλες χώρες, οι σκοπευτές ήταν από τρίτη δύναμη για να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα εμφυλίου πολέμου και να προετοιμάσουν μια ξένη εισβολή. Τα γεγονότα εκφυλίζονται. Το δικαστήριο και τα αρχεία του καίγονται, ενώ μια ομάδα ταραχοποιών εγκαταλείπει την πόλη για να επιτεθεί, κοντά, σε ένα κέντρο των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών που παρακολουθεί τα ισραηλινά κατοχικά στρατεύματα στο Γκολάν.

Στη συνέχεια, ο γερουσιαστής Μακέιν παραδέχθηκε ότι ήταν σε συνεχή επαφή με τους ηγέτες των τζιχαντιστών (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του Ντάες) και σύγκρινε τη στρατηγική του κατά της Συρίας με αυτή του πόλεμου κατά του Βιετνάμ: όλες οι συμμαχίες είναι καλές και δεκτές για να νικήσεις τον εχθρό. Αντιμέτωπος με την καταγραφή μιας από τις τηλεφωνικές συνομιλίες του, ο Okab Sakr παραδέχτηκε ότι επέβλεπε τις μεταφορές όπλων προς τη Συρία. Ο Σαουδάραβας στρατηγός Anwar Al-Eshki (ο επίσημος διαπραγματευτής της χώρας του με το Ισραήλ) καυχήθηκε ότι το Ριάντ είχε προηγουμένως εισάγει λαθραία όπλα στο Τζαμί Αλ-Ομάρι. Αν και ήταν οι μόνοι που ωφελήθηκαν, οι Ισραηλινοί εξακολουθούν να αρνούνται το ρόλο τους στην επίθεση στο στρατιωτικό κέντρο πληροφοριών που παρατηρούσε το Γκολάν που κατέχουν.

Ανεξάρτητα από το πώς κάποιος ερμηνεύει τα γεγονότα αυτά, είναι σαφές ότι δεν έχουν τίποτα να κάνουν με λαϊκή εξέγερση, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας συνωμοσίας στην οποία εμπλέκονται, εκείνη την εποχή, τουλάχιστον οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ.

Σύμφωνα με τον δυτικό Τύπο, η «πτώση» του «λίκνου της επανάστασης» σηματοδοτεί το τέλος κάθε ελπίδας για «ανατροπή του Μπασάρ αλ-Ασαντ».

Ναι, αλλά δεν θα ήταν πιο δίκαιο να λέει ότι η Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, ο στρατός της, ο λαός της και ο πρόεδρός μόλις «απελευθέρωσαν» το «λίκνο της ξένης επίθεσης»;

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

Γιατί η Αλεξανδρούπολη στο επίκεντρο;

Από
anixneuseis
-
3

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου.

  1. Οι ελληνορωσικοί δεσμοί

Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου είχαμε πεισθεί ότι η αντιπαράθεση Δύσης – Ανατολής οφείλονταν στη διαφορετική κοσμοθεωρία τους. Όμως ο Ψυχρός Πόλεμος τέλειωσε, η ΕΣΣΔ διαλύθηκε και η Μόσχα υιοθέτησε όχι απλά τον καπιταλισμό αλλά στην πιο άγρια μορφή του, αυτή της πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου, με τη λεηλάτηση της κρατικής περιουσίας. Επομένως, πώς δικαιολογείται η αναβίωση ενός νέου Ψυχρού Πολέμου την εποχή της κυριαρχίας σε παγκόσμια κλίμακα ενός πολιτικοκοινωνικού συστήματος; Η ιστορία του 20ου αιώνα μας δίδαξε ότι ποτέ δεν υπήρξε στην Ευρώπη αλλά και παγκόσμια πολεμική σύρραξη κρατών εξ αιτίας των ιδεολογικών διαφορών τους.  Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι δεν οφείλονταν στις διαφορές καπιταλισμού και σοσιαλισμού αλλά στους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς μεταξύ των εμπολέμων. Το τέλος μάλιστα του Ψυχρού Πολέμου και η άμεση αναβίωσή του επιβεβαίωσαν και στον πλέον δύσπιστο τα συμπεράσματά μας.  Πώς λοιπόν η Αλεξ/πολη ενεπλάκη για πρώτη φορά στους αμερικανορωσικούς ανταγωνισμούς;

Οι δεσμοί της Ελλάδας με τη Ρωσία είναι ιστορικοί, θρησκευτικοί και πολιτισμικοί και χάνονται χίλια χρόνια πίσω. Να τι έγραφε ο ακαδημαϊκός και υπουργός Παιδείας κατά το παρελθόν Κων/νος Δεσποτόπουλος  στις 12/2/2015 με επιστολή του στην Καθημερινή για τον «Ρόλο της Ρωσίας» στα ελληνικά πράγματα:

“Κύριε Διευθυντά

Στο φύλλο σας της 7ης Φεβρουαρίου 2015 δημοσιεύθηκε απίθανη επιστολή, όπου επικρίνεται ψήφος του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος, και με χρήση από τον επιστολογράφο επιχειρημάτων που ενέχουν έκφραση εθνικής αγνωμοσύνης. Ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω τα εξής: Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 περισώθηκε στην έναρξή της με το ρωσικό βέτο, στο Λάιμπαχ, καθώς με αυτό αποτράπηκε η καταστολή της από τα συνασπισμένα εναντίον των επαναστάσεων μεγάλα της Ευρώπης κράτη.
Η Ελληνική Επανάσταση κατορθώθηκε να τελεσφορήσει όχι απλώς με τον ηρωισμό της ηθικής τότε πρωτοπορίας του έθνους και την καρτερία και τις θυσίες του λαού αλλά μόνο αφού ο ρωσικός στρατός είχε κατανικήσει τον τουρκικό στρατό και είχε φθάσει έως την Αδριανούπολη, επαληθεύοντας κάπως την προσδοκία των υποδούλων Ελλήνων «να έρθει ο Μόσκοβος να φέρει το σεφέρι, Μωρέα και Ρούμελη».
Η Ένωση της Θεσσαλίας και της περιοχής της Άρτας με την Ελλάδα συντελέσθηκε το 1881, αφού είχε προηγηθεί ο ρωσοτουρκικός πόλεμος των ετών 1877-1878, με τις συνθήκες που ρύθμισαν τις συνέπειές του. Αλλά και για την Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα το 1947 πρώτη ευνοϊκή ψήφος στη Διάσκεψη της 10ης  Φεβρουαρίου υπήρξε η ψήφος του Ρώσου υπουργού των Εξωτερικών Μολότοφ… Αλλά ας μη λησμονούμε ότι χώρος κοινωνικής θαλπωρής για τους  Ελληνες επί Τουρκοκρατίας υπήρξε η Ρωσία και ότι σε πόλη της Ρωσίας ιδρύθηκε η Φιλική Εταιρεία”.

Απέναντι σε όλα αυτά που ισχυροποιούν τους ελληνορωσικούς δεσμούς τι μας συνδέει με τις ΗΠΑ; Η επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου, η απώλεια του 33% της Κύπρου ως επακόλουθο της δικτατορίας και η βάση της Σούδας που διευκολύνει τις αμερικανικές πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Όμως, γιατί το ΥΠΕΞ επικαλείται ευαισθησίες κατά περίπτωση; Γιατί δεν αντιδρά στη συνεχή κριτική που ασκεί ο Αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ στη Δικαιοσύνη ή στις επενδύσεις με τα συνεχή υπονοούμενα για την πηγή των χρημάτων ιδιωτικοποίησης του λιμένα Θες/νίκης αλλά και επί παντός επιστητού; Αυτή η συμπεριφορά δεν αμφισβητεί την κυριαρχία της χώρας;

  1. Η ελληνική κρίση, η ΕΕ και η Ρωσία

Παρά τους ακατάλυτους δεσμούς των δύο λαών, η Ρωσία όχι μόνον δεν κατόρθωσε να “επωφεληθεί” από αυτούς  αλλά στη διάρκεια της κρίσης που διέρχεται η χώρα μας κάθε προσπάθεια του ρωσικού κεφαλαίου να επενδύσει στη χώρα μας, σε μια περίοδο δηλαδή που όλοι ισχυρίζονται ότι οι επενδύσεις είναι αναγκαίες για την υπέρβαση της κρίσης, ακυρώθηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Κομισιόν με υποβολέα την Ουάσινγκτον. Να υπενθυμίσουμε τον αποκλεισμό του ρωσικού κεφαλαίου από τη ΔΕΠΑ, από τον ΔΕΣΦΑ, τους αγωγούς Μπουργκάς – Αλεξ/πολης, South Stream, Turkish Stream που ακυρώθηκαν, όπως και η επέκταση του αγωγού ITGI παρόλο που είχε εγκαινιαστεί η επέκτασή του το 2007 από τους Καραμανλή – Ερντογάν στους Κήπους του Έβρου και παρά το μνημόνιο συνεργασίας που υπογράφηκε ανάμεσα στις ΔΕΠΑ, Edison και Gazprom στη Ρώμη τον Φεβρουάριο του 2016; Τελευταία όλων η περίπτωση της ιδιωτικοποίησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ από την Ιταλική Ferrovie dello Stato Italiane αντί των Ρωσικών σιδηροδρόμων, δεδομένου ότι η Ρωσία ήταν το μοναδικό κράτος που είχε γεωπολιτικό συμφέρον να εξαγοράσει και να συντηρήσει την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ακόμη και με ζημία προκειμένου να παρακάμψει μεταφορικά τα Δαρδανέλλια. Σήμερα ο σιδηροδρομικός άξονας Αλεξ/πολης – Ορμενίου θα έσφυζε από φορτία και το λιμάνι της Αλεξ/πολης θα είχε ενεργοποιηθεί επιτέλους μετά από δεκαετίες. Το αποτέλεσμα; Το λιμάνι συνεχίζει να παραμένει ανενεργό παρά τις μεγαλόσχημες εξαγγελίες αλλά και ο ανακαινισθείς σιδηροδρομικός άξονας ανεκμετάλλευτος με μηδενικά φορτία  με αποτέλεσμα μια επένδυση 120 εκ. ευρώ για την ανακαίνισή του να απομειούται καθημερινά. Τελικά από ποιους αποφασίζεται το εθνικό συμφέρον; Από την Αθήνα ή υπαγορεύεται από τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα; Ποιοι παραβιάζουν λοιπόν την κυριαρχία χώρας;

       3.Τί συνδέει την Αλεξ/πολη με τη Ρωσία;

Η Αλεξ/πολη προσπαθεί μετά την ολοσχερή παραγωγική απαξίωση της περιοχής και την πλήρη εγκατάλειψή της να ανταπεξέλθει στις συνθήκες της κρίσης ενδυναμώνοντας την τουριστική κίνηση από τα γειτονικά κράτη αλλά και από την τεράστια τουριστική δεξαμενή της Ρωσίας αναδεικνύοντας τα κοινά στοιχεία των δύο λαών, τον ομόδοξο θρησκευτικό τους χαρακτήρα και τα ιστορικά στοιχεία που τους συνδέουν. Εκεί θα πρέπει να αποδοθεί η αδελφοποίηση της πόλης με την Αγία Πετρούπολη και οι συνεχείς προσπάθειες προσέλκυσης Ρώσων τουριστών. Την προσέγγιση των δύο πόλεων ενίσχυσε ένα ιστορικό γεγονός σε ανάμνηση του οποίου εγκαινιάστηκε τον Οκτώβρη του 2011 μνημείο αφιερωμένο στη μνήμη 30 στρατιωτών από την περιοχή της Αγίας Πετρούπολης οι οποίοι στη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-8 συμμετείχαν στην απελευθέρωση της περιοχής και πέθαναν από τύφο.  Ας μη ξεχνάμε ότι το πολεοδομικό σχέδιο της Αλεξ/πολης χαράχτηκε από Ρώσους μηχανικούς εκείνη την περίοδο. Μάλιστα είχε ξεκινήσει η οικοδόμηση εκκλησίας για τους παλιννοστούντες Ελληνοπόντιους που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί. Ξαφνικά ενόχλησαν όλα αυτά; Γνωρίζουν στην Αθήνα τι συμβαίνει και πώς ανταποκρίνονται οι κάτοικοι και αγνοούμε όσοι ζούμε δεκαετίες στην πόλη;

  1. Οι πραγματικοί λόγοι στοχοποίησης της Αλεξ/πολης

Η απέλαση των Ρώσων διπλωματών αποδόθηκε στην παρέμβασή τους στο ονοματολογικό πρόβλημα με τα Σκόπια και στην αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας που προσπάθησαν να πυροδοτήσουν κατά τόπους ώστε να ακυρωθεί η συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό και μόνον αποδεικνύει ότι η εμπλοκή της Αλεξ/πολης εξυπηρετεί άλλες στοχεύσεις. Διότι οι εστίες αντίδρασης στην ονομασία των Σκοπίων βρίσκονται στη Θες/νίκη και στις πόλεις της Μακεδονίας και εκεί θα έπρεπε να αναζητηθούν  και όχι στη Θράκη και στην Αλεξ/πολη, όπου είχαν ιδιαίτερα υποτονικό χαρακτήρα. Γιατί λοιπόν η Αλεξ/πολη μπήκε στο στόχαστρο;

Αν παρατηρήσουμε τη γεωγραφική θέση της Αλεξ/πολης ως προς την Ευρώπη, τη Μαύρη Θάλασσα, και την Αν. Μεσόγειο, απαλλαγμένη από τις δεσμεύσεις και τους περιορισμούς του πολιτικού χάρτη με τα σύνορα των κρατών, δηλαδή στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης που υφίστανται σήμερα, θα διαπιστώσουμε την μεγάλη γεωοικονομική αξία του λιμένα της αλλά και του σιδηροδρομικού άξονα Αλεξ/λης – Ορμενίου, διότι συνδέουν την Αν. Μεσόγειο και τις χώρες της Β. Αφρικής και της Εγγύς Ανατολής με τις χώρες της Μ. Θάλασσας, της Κεντρικής και της Αν. Ευρώπης μέχρι την Σκανδιναβία. Γιαυτό το λιμάνι και ο σιδηροδρομικός άξονας εντάχθηκαν το 1992 στον Διευρωπαικό άξονα ΙΧ που θα συνέδεε τη Βαλτική (Ελσίνκι) με τη Μεσόγειο (Αλεξανδρούπολη).έχοντας κομβικά σημεία τη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη, το Κίεβο, και το Βουκουρέστι αλλά απεντάχθηκε το 2013 λόγω της αδιαφορίας των κυβερνήσεων μέχρι και σήμερα να αξιοποιήσουν το προφανές και αυτονόητο, με αποτέλεσμα το λιμάνι της Αλεξ/πολης, καίτοι 100 χρόνια πριν με τη Συνθήκη των Σεβρών είχε χαρακτηρισθεί ως «λιμάνι διεθνούς ενδιαφέροντος», να παραμένει ανεκμετάλλευτο και ο σιδηροδρομικός άξονας, στον οποίο επενδύθηκαν 120 εκ. ευρώ χάριν του λιμένος, να παραμένει ανενεργός.

Ο Αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ μιλώντας στην Αθήνα στο συνέδριο “Navigator 2017, The Shipping decision Makers forum”, αναφέρθηκε  στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης το οποίο οι ΗΠΑ θέλουν να χρησιμοποιήσουν τόσο για εμπορικούς όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς και ειδικότερα για βάση ελικοπτέρων. “Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι στρατηγικής σημασίας για τις ΗΠΑ. Θέλουμε να διαδραματίσει ένα μεγαλύτερο ρόλο” είπε ο κ. Πάιατ. Ποιος είναι αυτός ο ρόλος; Οι ΗΠΑ πριν δύο χρόνια άρχισαν να εξάγουν σχιστολιθικό αέριο το οποίο παράγουν σε μεγάλες ποσότητες και επιθυμούν να εκτοπίσουν το ρωσικό αέριο από τις αγορές επικαλούμενοι την διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού της Ευρώπης. Γιαυτό προωθείται ήδη η τοποθέτηση πλωτού τερματικού σταθμού  LNG εγγύτατα της Αλεξ/πολης, ώστε εκείθεν μέσω του Διασυνδετηρίου αγωγού Ελλάδας – Βουλγαρίας (IGB) να κατευθύνεται προς τις αγορές της Ευρώπης. Είναι λοιπόν προφανές να τους ενδιαφέρει παράλληλα και το λιμάνι της Αλεξ/πολης. Όμως για ποιο λόγο κυρίως;

Δυστυχώς το λιμάνι της Αλεξ/πολης από το 2014 με την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία και τον πόλεμο στην Ανατολική Ουκρανία  καθώς και την προσπάθεια του ΝΑΤΟ να επεκταθεί στις πρώην Δημοκρατίες της ΕΣΣΔ απέκτησε έντονο πολιτικό ενδιαφέρον που απειλεί να επισκιάσει ακόμη και να εκμηδενίσει τον προφανή εμπορευματικό χαρακτήρα του. Διότι δεν υπάρχει ιδανικότερο λιμάνι για την προώθηση δυνάμεων και στρατιωτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία αλλά και πέριξ της Ρωσικής Ομοσπονδίας μέσω του νατοϊκού διαδρόμου που δημιουργούν η Βουλγαρία και η Ρουμανία, κράτη μέλη του ΝΑΤΟ επίσης. Γιαυτό θα πρέπει να θεωρηθούν βάσιμες οι πληροφορίες που θέλουν να εγκαθίσταται στην περιοχή της Αλεξ/πολης όχι απλά μια βάση ελικοπτέρων (τι νόημα θα είχε μια βάση ελικοπτέρων ξεκάρφωτη και αποκομμένη;) αλλά νατοϊκή βάση Ταχείας Επέμβασης.

Ο Δήμαρχος της Αλεξ/πολης μετά το συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου για τα ενεργειακά, που έγινε στην Αλεξ/πολη, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή στις 25/9/2017 είχε δηλώσει στον Σταύρο Τζίμα: «Οι Ρώσοι επιδεικνύουν ενδιαφέρον για το λιμάνι από το 2011 ακόμα, που εγώ είμαι δήμαρχος. Ωστόσο, μετά το φόρουμ για την ενέργεια, νομίζω ότι πλέον κατάλαβαν ότι έχει τελειώσει το θέμα. Από το βήμα έγινε ξεκάθαρο μέσω του πρέσβη (εννοεί τον κ. Πάιατ) ότι στο λιμάνι δεν θα μπουν άλλοι πλην των Αμερικανών»!!

Το “ατύχημα” για τους κατοίκους της Αλεξ/πολης, της ενδοχώρας της και ολόκληρης της Θράκης είναι ότι ενώ μετά το 1991 όλοι προσδοκούσαμε ότι με την αξιοποίηση του λιμένα με την ανάπτυξη του διαμετακομιστικού εμπορίου θα αναπτύσσονταν η πόλη και η ευρύτερη περιοχή, δηλαδή μέσα από ειρηνικές δραστηριότητες, τώρα το σκηνικό μεταβάλλεται σε πεδίο σύγκρουσης των αμερικανορωσικών συμφερόντων και η πόλη στοχοποιείται στους εκατέρωθεν σχεδιασμούς..

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

16-7-2018

 

 

Η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών για τη «Συμφωνία των Πρεσπών»

Από
anixneuseis
-
1

Σε παρέμβαση με γραπτό της κείμενο για το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών προβαίνει η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών:

 

«Σε μια χρονική περίοδο του συλλογικού μας βίου, κατά την οποία τα σχόλια για την υπογραφή της «Συμφωνίας των Πρεσπών» και την αναγνώριση του ονόματος της «Βόρειας Μακεδονίας» για το όμορο κράτος των Σκοπίων φαίνεται να βρίσκονται σε αντίθεση με την εκπεφρασμένη βούληση του ελληνικού λαού, η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών διατυπώνει την έντονη ανησυχία της για τα δρώμενα.

Επειδή τόσο ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται στο δημόσιο πεδίο το πρόβλημα της ονοματοδοσίας των Σκοπίων, όσο και η λύση που επιλέχθηκε και συνεπικουρείται από πολιτευόμενους, «αναλυτές» και δημοσιογράφους δημιουργεί, τουλάχιστον, αμηχανία, θεωρούμε χρέος μας να αναδείξουμε ορισμένα τεκμήρια, τα οποία, ίσως, συμβάλλουν στη νηφάλια προσέγγιση ενός μείζονος για την σύγχρονη Ιστορία μας ζητήματος. Ενός ζητήματος το οποίο, ενώ δημιουργήθηκε τεχνητά για προφανείς ιδεολογικούς, γεωπολιτικούς και στρατηγικούς σκοπούς, έχει και θα έχει πολυεπίπεδες επιπτώσεις για τον Ελληνισμό και ιδιαίτερα για τον Ελληνισμό της Μακεδονίας, της Ηπείρου και της Θράκης.

Η ελληνικότητα της Μακεδονίας (το όνομα από το «μακεδνός», δηλαδή «ευμήκης», «μακρύς», που πρωτοσυναντάται στον Όμηρο) ουδέποτε αμφισβητήθηκε μέχρι τις απαρχές του εικοστού αιώνα. Άλλωστε, οι ιστορικές και γεωγραφικές μαρτυρίες, καθώς και οι χαρτογραφικές αποτυπώσεις είναι ευκρινέστατες. Ήδη στα τέλη του 17ου και στις απαρχές του 18ου αιώνα ήταν αυτονόητο ότι η Μακεδονία συνιστά ελληνική περιοχή και δεν συνορεύει με κάποια ανύπαρκτη «Βόρεια Μακεδονία», αλλά με τη Δαρδανία.

Ο Ιωαννίτης Μελέτιος Γεωγράφος (1661-1714) στο έργο του «Γεωγραφία Παλαιὰ καὶ Νέα…, Ἐν Βενετίᾳ, 1728» που συντέθηκε τη δεκαετία του 1690, αλλά δημοσιεύθηκε 14 χρόνια μετά τον θάνατό του, στη σχετική με τα Βαλκάνια και ιδιαίτερα με τη «Μοισία» (Σερβία)  ενότητα (σ. 414), σημειώνει  ρητώς για τη γεωγραφική θέση των Σκοπίων: «εἶτα οἱ Σκοῦποι, κοινῶς Σκόπια, Πόλις μεγάλη και εύρύχωρος, κατὰ τὸ Σύνορον της Μακεδονίας, […] ἀπέχει 80 μίλια της Σόφιας πρὸς Δυσμάς». Στην ίδια συνοχή ένας από τους σημαντικότερους Νεοέλληνες διανοητές, που διακρίθηκαν στον ευρωπαϊκό χώρο, ο Αναστά -σιος Μιχαήλ (τέλη 17ου – μέσα 18ου αιώνα), στο βιβλίο του «Περιηγηματικὸν Πυκτάτιον, Ἐν Ἀμστελοδάμῳ, 1706» (σ. 40), υπογραμμίζει το γεγονός ότι με την «Μοισίαν» (Σερβίαν) «προσομοροῦσιν (δηλ. συνορεύουν) οἱ Δαρδανικοὶ Σκοῦποι, εἴτε τά νῦν Σκόπια».

Τόσο το κείμενο του Μελέτιου Γεωγράφου όσο και το κείμενο του Αναστάσιου Μιχαήλ, για να περιορισθούμε σε δύο αναμφίλεκτα τεκμήρια, καταγράφουν την επιστημονική, ιστορική, γεωγραφική και εθνολογική αντίληψη της εποχής τους (αξιοποιώντας όχι μόνον τις αρχαίες και τις βυζαντινές, αλλά και τις σύγχρονές τους πηγές). Όντως προκαλούν έντονο προβληματισμό οι  απόψεις ποικιλώνυμων ιστοριογρα-φούντων, που αναφέρονται σε «γεωγραφικὸ προσδιορισμό» περί «Βόρειας Μακεδονίας», και κατασκευάζουν ανιστόρητους ισχυρισμούς για δήθεν «μακεδονική γλώσσα», «μακεδονική ταυτότητα» και «μακεδονικό έθνος» των εγκατοίκων των «Δαρδανικών Σκούπων» ή «Σκοπίων». Το Κράτος των Σκοπίων ανέκαθεν ευρίσκετο γεωγραφικώς, εθνολογικώς και πολιτιστικώς «κατὰ τὸ Σύνορον τῆς Μακεδονίας».

Η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών έχοντας επίγνωση της κρισιμότητας της ιστορικής στιγμής, που βιώνουμε ως πολιτική κοινωνία, και συναίσθηση των δυσκολιών, αλλά και των αδιεξόδων που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος Ελληνισμός, με απόλυτη συνέπεια στις αξίες και τις καταστατικές της αρχές θα εξακολουθήσει και για το συγκεκριμένο μείζον για τη χώρα μας ζήτημα να καταθέτει ιστορικά τεκμήρια που αναδεικνύουν την «αλήθεια των πραγμάτων».

Η προβαλλόμενη συχνά δήθεν ευκαιρία απεμπόλησης εκ μέρους του κράτους των Σκοπίων του εγγενούς και συνταγματικώς προσδιορισμένου αλυτρωτισμού, δεν είναι δυνατόν να επισυμβεί με την εκχώρηση του ονόματος της «Βόρειας Μακεδονίας». Είναι βέβαιο ότι τόσο η αυθαίρετη οικειοποίηση του όρου Μακεδονία από την ηγεσία και τους πολίτες των Σκοπίων, όσο και η αυτόβουλη αναγνώριση από την Ελλάδα της πλασματικής τους ταυτότητας, εγκυμονεί δυσδιάκριτους σήμερα κινδύνους για την πατρίδα μας σε πολλαπλά επίπεδα. Άλλωστε ήδη η επίσημη ρητορική των ιθυνόντων του κράτους των Σκοπίων αμέσως μετά τη «συμφωνία» δεν αφήνει κανένα περιθώριο για οποιαδήποτε αμφιβολία.

Ιωάννινα 11.7.2018, εκ της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών»

Πηγή: Epirusnews.eu

Να συνεχίσουμε να προσδιοριζόμαστε ως Μακεδόνες

Από
anixneuseis
-
1
του Ιωάννη Χασιώτη. 16.07.18    
Η «συμφωνία των Πρεσπών», έτσι όπως οργανώθηκε και διαμορφώθηκε, αποτελεί ήδη ένα διπλωματικό τετελεσμένο (fait accompli) και στο διεθνές περιβάλλον και στο εσωτερικό των δύο γειτονικών χωρών. Η πραγματικότητα αυτή δεν πρόκειται να ανατραπεί και στην – εντελώς απίθανη – περίπτωση που ανακοπούν στην άλλη πλευρά των συνόρων οι συνταγματικές διαδικασίες που τέθηκαν από την Αθήνα ως προϋπόθεση για την τελική έγκριση της συμφωνίας, αλλά και την – πιθανή – απόρριψή της από την ελληνική Βουλή. Οι εκπρόσωποι των τρίτων χωρών συνεχίζουν να «ξεχνούν» – για ευκολία – στις δημόσιες δηλώσεις τους τον γεωγραφικό προσδιορισμό της γειτονικής μας χώρας («Βόρεια»), εξακολουθώντας να αποκαλούν τους πολίτες της «Μακεδόνες» (ακυρώνοντας και αυτοί στην πράξη το ούτως ή άλλως κολοβό erga omnes).
Τα νέα δεδομένα συνεπώς μάς επιβάλλουν να υιοθετήσουμε χωρίς καθυστέρηση τις πρακτικές που θα πρέπει να ακολουθήσουμε εντός της ελληνικής επικράτειας, ώστε οι αρνητικές επιπτώσεις της συμφωνίας να μην προκαλέσουν αμήχανες και επιζήμιες καταστάσεις. Οι πρακτικές αυτές αφορούν όχι μόνο την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά σύγχρονες διαστάσεις του ζητήματος. Επειδή το πρόβλημα, με τον τρόπο που «λύθηκε» στο πεδίο των διμερών σχέσεων, παραμένει άλυτο στο εσωτερικό της χώρας και ιδιαίτερα στη Μακεδονία (η οποία στη συμφωνία ορίζεται ως η «βόρεια περιοχή του πρώτου μέρους»!). Και αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, ενιαία και αταλάντευτα, υπάρχει κίνδυνος να έχουμε μέσα στην Ελλάδα (στον Ελληνισμό της Διασποράς επικρατεί ήδη δραματική σύγχυση) καταστάσεις που δεν είχε προκαλέσει ούτε η παραταθείσα εκκρεμότητα του ονοματολογικού.
Εδώ δεν πρόκειται να πρωτοτυπήσω: Θα επαναλάβω λύσεις που είναι ήδη σε χρήση και οι οποίες, μολονότι επιλέχθηκαν ως προσωρινές και κατ’ οικονομίαν, αποδείχτηκαν ανθεκτικές στον χρόνο και – το σημαντικότερο – δεν έθιγαν τη φιλοτιμία των γειτόνων μας. Επιπλέον δεν χρειάστηκαν (και δεν θα χρειαστούν και στο μέλλον) την παρέμβαση της πολιτείας, αφού είναι δικαίωμα αποκλειστικό των πολιτών και κανενός άλλου. Εξάλλου, όπως και οι γείτονές μας διεκδικούν τον εθνικό τους αυτοπροσδιορισμό, αντιδιαστέλλοντάς τον από τους «άλλους», έτσι και οι Ελληνες έχουν το δικαίωμα και να αυτοπροσδιορίζονται, αλλά και να αποκαλούν τα άλλα έθνη με βάση τις δικές τους ιστορικές παραδόσεις και τις δικές τους λειτουργικές προτεραιότητες. Η ενδωνυμία και εξωνυμία είναι καθιερωμένο φαινόμενο σε ολόκληρο τον κόσμο· γι’ αυτό και δεν προκαλεί σοβαρά ζητήματα στις σχέσεις της μιας χώρας με την άλλη. Η Γερμανία και οι Γερμανοί (Deutschland και Deutsche στο εσωτερικό) είναι για τους Γάλλους Allemagne και Allemands, τους Ιταλούς Germania και Tedeschi, τους Ρώσους Germaniya και Nemtsy (το ίδιο με μικρές παραλλαγές σε όλους τους Σλάβους) κ.ο.κ. Αλλά και για άλλες χώρες χρησιμοποιείται διαφορετική εθνωνυμία στο εσωτερικό από εκείνη που επικράτησε στο Εξωτερικό: Hayastan/Αρμενία, Magyarorszag/Ουγγαρία, Suomi/Φινλανδία κ.ά.π. (ανάλογα οι κάτοικοί τους). Αλλά και τα Ελλάδα και Ελληνες αλλάζουν έξω από την επικράτειά μας: Greece και Greeks (και αντίστοιχα στις δυτικές γλώσσες), Yunanistan και Yunanlar στην Τουρκία (και με παραλλαγές σε ασιατικές και αραβικές χώρες).
Συνεπώς, άσχετα αν η γειτονική χώρα καθιερωθεί ως «Βόρεια Μακεδονία», στην Ελλάδα έχουμε όλα τα δικαιώματα (διεθνώς καθιερωμένα) να αποκαλούμε τη χώρα Σκόπια (και το κράτος Δημοκρατία των Σκοπίων), τους κατοίκους της Σκοπιανούς (άσχετα από την εθνική τους προέλευση), το επίθετο σκοπιανικός (και όχι το λανθασμένο σκοπιανός) κ.ο.κ. Το γεγονός ότι μια πόλη (η πρωτεύουσα) είναι ομώνυμη με την επικράτεια δεν είναι μοναδικό ούτε υποτιμητικό (αρκούν εδώ τα πιο γνωστά παραδείγματα του Μεξικού, της Γουατεμάλας και του Παναμά). Ας συνεχίσουμε λοιπόν να χρησιμοποιούμε τους προσδιορισμούς με τους οποίους πορευτήκαμε μέχρι σήμερα, αλλά τώρα ενιαία και αταλάντευτα. Τα επίσης χρησιμοποιηθέντα «Σλαβική Μακεδονία» και «Σλαβομακεδόνες» είναι τουλάχιστον ετεροβαρή σε σχέση με τις μη σλαβικές εθνότητες της σκοπιανικής επικράτειας. Οι προτεινόμενοι νεόκοποι προσδιορισμοί (π.χ. «Αλβανομακεδόνες») ενέχουν επιπλέον και ιδεολογικό φορτίο.
Προϋπόθεση για όλα αυτά αποτελεί η σταθερή βούλησή μας να διασφαλίσουμε – στο εσωτερικό της χώρας και στη Διασπορά – τη χρήση των εθνωνυμιών που συνδέονται με τη δική μας εθνοτοπική ιδιοπροσωπία (Μακεδονία, Μακεδόνες, μακεδονικός). Η χρήση τους δεν εξαρτάται από «ειδικές» επιτροπές ή διακρατικές συμφωνίες (καλές ή κακές)· συνιστά πρακτική κατοχυρωμένη διεθνώς στις σχέσεις όλων των λαών του κόσμου.
Ο Ι.Κ. Χασιώτης είναι ομότιμος καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στο ΑΠΘ
Τα Νεα

Η Τουρκία είναι το μεγάλο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας

Από
anixneuseis
-
0

PETER GOODMAN/THE NEW YORK TIMES

Η τουρκική λίρα υποχώρησε εκ νέου από τη Δευτέρα, διότι ο Ερντογάν διόρισε τον γαμπρό του Μπεράτ Αλμπαϊράκ υπουργό Οικονομικών, κίνηση που οι αγορές ερμήνευσαν ως ένδειξη ότι δεν σκοπεύει να υιοθετήσει σύντομα πιο υπεύθυνη στάση στην οικονομία.

Η παγκόσμια οικονομία μαστίζεται ολοένα και περισσότερο από νέα προβλήματα, από τον εν εξελίξει εμπορικό πόλεμο μέχρι την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και την Τουρκία. Οι διαρκείς παρεμβάσεις του Ταγίπ Ερντογάν στο έργο κρίσιμων κρατικών οργανισμών κυριαρχούν στην πολιτική ζωή της χώρας τα τελευταία 15 έτη. Επιπλέον, μετά τις πρόσφατες εκλογές απέκτησε περισσότερες εξουσίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι χρησιμοποιεί την επιρροή του για να επιτυγχάνει αδιάκοπη οικονομική ανάπτυξη, η οποία όμως βασίζεται στον ακατάπαυστο δανεισμό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται σε ανησυχητικά επίπεδα το χρέος. Η τουρκική λίρα έχει υποχωρήσει κατά περίπου 20% το 2018, προφανές σημάδι ανησυχίας εκ μέρους των διεθνών επενδυτών, αυξάνοντας τις τιμές για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Υποχώρησε εκ νέου από τη Δευτέρα, διότι ο Ερντογάν διόρισε τον γαμπρό του υπουργό Οικονομικών, κίνηση που οι αγορές ερμήνευσαν ως ένδειξη ότι δεν σκοπεύει να υιοθετήσει σύντομα πιο υπεύθυνη στάση. Οι φόβοι περί καταστροφής μπορεί να φαντάζουν εκτός τόπου και χρόνου σε μια οικονομία που αναπτύχθηκε με ρυθμό 7,4% το 2017. Ωστόσο, η ανάπτυξη στηρίχθηκε σε δυνητικά μη βιώσιμο ιδιωτικό και δημόσιο δανεισμό. Η τουρκική κυβέρνηση επιδοτεί τεράστια δημόσια έργα, όπως το νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο αναμένεται να κοστίσει σχεδόν 12 δισ. δολάρια και, όταν ολοκληρωθεί, σε μία δεκαετία, θα είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Θα μπορεί να εξυπηρετεί 200 εκατ. ταξιδιώτες τον χρόνο. Ή το νέο κανάλι, μήκους 45 χλμ. και προϋπολογισμού 13 δισ. δολαρίων, που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Πολλές τουρκικές εταιρείες έχουν δανειστεί σε ξένο νόμισμα και τα δάνειά τους έχουν αυξηθεί, καθώς υποτιμάται η τουρκική λίρα.

Μεγάλες τουρκικές εταιρείες προσπαθούν να πείσουν τράπεζες και άλλους πιστωτές να αναδιαρθρώσουν τα δάνειά τους, ενδεχομένως σημάδι κύματος χρεοκοπιών που θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες ζημίες σε τράπεζες και στο Δημόσιο. Εως τα τέλη Απριλίου, τα χρέη των τουρκικών εταιρειών σε ξένο νόμισμα ανέρχονταν στα 245 δισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο 30% του τουρκικού ΑΕΠ. Για να συνεχιστεί η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση του χρέους, είναι αναγκαίο οι ξένοι επενδυτές να συνεχίσουν να επενδύουν στην Τουρκία, υπόθεση που φαντάζει ολοένα και πιο αμφίβολη. Η Τουρκία μπορεί να συνεχίσει να προσελκύει πόρους αυξάνοντας τα επιτόκια δανεισμού, τα οποία βρίσκονται ήδη στο 17,75%. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα περιόριζε την οικονομική ανάπτυξη και θα προκαλούσε προβλήματα στην αγορά ακινήτων και στον κατασκευαστικό τομέα. Διαφορετικά, η Τουρκία μπορεί να συνεχίσει το πάρτι της ανάπτυξης, παρακολουθώντας τον πληθωρισμό να ανεβαίνει και τη λίρα να υποχωρεί. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει μεγάλες εταιρείες στη χρεοκοπία και να αναγκάσει, ενδεχομένως, την κυβέρνηση να ζητήσει διάσωση από το ΔΝΤ, κίνηση που θα περιλαμβάνει ασφαλώς επίπονες περικοπές δαπανών. «Η Τουρκία μπορεί να είναι η επόμενη χώρα που θα διαλυθεί. Διαθέτει όλα τα στοιχεία που έχει ένα κράτος όταν αρχίσει να διαλύεται», λέει η Μαρί Οουενς Τόμσεν, επικεφαλής οικονομολόγος της Indosuez Wealth Management στη Γενεύη. Ορισμένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία πλήττουν γενικότερα τις αναδυόμενες αγορές. Καθώς η Fed αυξάνει τα αμερικανικά επιτόκια δανεισμού, οι επενδυτές αποσύρουν κεφάλαια από αναδυόμενες οικονομίες, όπως η Αργεντινή, το Μεξικό και η Τουρκία, και τα τοποθετούν στο δολάριο. Ωστόσο, η Τουρκία ξεχωρίζει ως ιδιαίτερα ευάλωτη οικονομία, εξαιτίας της ανορθόδοξης οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει ο Ερντογάν.

Καθημερινή

Allez les bleus! Θεραπεύει η μπάλα;

Από
anixneuseis
-
0
Του ΚΩΣΤΑ Δ. ΜΠΛΙΑΤΚΑ
Πως θα μιλήσει στις καρδιές των νεαρών Γάλλων φιλάθλων ο θρίαμβος στο παγκόσμιο Κύπελλο; ‘’Για μια νέα γενιά στην πολυφυλετική σύγχρονη Γαλλία η ομάδα της χώρας τους είναι σίγουρα μια πηγή χαράς. Ας σκεφτούμε όμως ότι μπορεί να γίνει και μια ‘’θεραπευτική δύναμη’’ για τις πληγές της Γαλλίας’’.
Τα παραπάνω γράφει ο Andrew Hussey στον Guardian’’ παίρνοντας θέση στο μεγάλο αυτό θέμα που αναδύθηκε με την έναρξη της μεγάλης αυτής ποδοσφαιρικής γιορτής.
Ποδόσφαιρο και πολιτική. Μπερδεύονται γλυκά εδώ και έναν αιώνα. Ούτως ή άλλως από τον Μουσολίνι προπολεμικά , τη βασίλισσα Ελισσάβερ στο Γουέμπλεϊ το 1966 και τον Βιντέλα το 1978 , μέχρι την αγαθή φιγούρα του Σάντρο Περτίνι το 1982 , του Σιράκ το 1998, της Μέρκελ το 2014 και του Πούτιν , με τον Μακρόν προχθές στη Ρωσσία, τα αχανή στάδια των Παγκοσμίων κυπέλλων φιλοξένησαν τον αναστεναγμό αλλά και την υποκρισία και την ψηφοθηρική βουλιμία ηγετών , δικτατόρων , βασιλέων κ.α. Allez les bleus! Είπαν νωρίς το πικρό αντίο τα άλλα φαβορί, η Γερμανία, η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Ισπανία.
Νωρίτερα από ό, τι αναμενόταν στο τουρνουά. Έμεινε μόνο ένα από τα αρχικά φαβορί: La France. Οπότε η λογική νίκησε… Στον τελικό της Κυριακής, μια μαχητική κροατική πλευρά, ευλογημένη με τον τελικό νικητή της χρυσής μπάλας Λουκά Μόντριτς στη μεσαία γραμμή , δεν μπόρεσε να συνεχίσει τη ζωή της μέσα στο παραμύθι. Καποιοι είπαν και για τη διαιτησία , ξεχνώντας ότι στο 4-1, πριν ο Γάλλος τερματοφύλακας Λιορίς κάνει τη γκάφα της δεκαετίας χαρίζοντας γκολ στους Κροάτες, όλα έδειχναν ότι οι Γάλλοι θα έβαζαν κι άλλα γκολ!
Το “Le jour de gloire est arrivé”, η ημέρα της δόξας έφτασε, (παρμένο από τον Εθνικό ύμνο της Γαλλίας) διάλεξε για πρώτο τίτλο η Le Figaro Τα πολλά επεισόδια, που ξέσπασαν το βράδυ της Κυριακής στο Παρίσι, αλλά και στην επαρχία, στο περιθώριο των εορτασμών για τη νίκη της της Γαλλίας, υπογραμμίζουν το μέγεθος της έντασης και της πολυπλοκότητας του συγχρόνου ποδοσφαιρικού φαινομένου.
Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει γίνει τεχνοκρατικό, κυνικό, ακραία εμπορευματικοποιημένο με την έμφαση από τους αντιπάλους στην απίστευτη ταχύτητα, σκληρότητα και σκοπιμότητα μέχρις εσχάτων. Θυμήθηκα μια ατάκα του Ντον Χάου, τεχνικού της Εθνικής Αγγλίας το 1987: ‘’Ένας παίκτης που αισθάνεται ευχαριστημένος μετά από ήττα δεν θα γίνει ποτέ του καλός ποδοσφαιριστής’’. Προφητικός , στο έπακρο…

Ahead of Trump – Putin Summit, Germany Says Can No Longer Fully Rely on U.S. White House

Από
pcuser
-
0
U.S. President Donald Trump and German Chancellor Angela Merkel attend the Women's Entrepreneurship Finance event during the G20 leaders summit in Hamburg, Germany July 8, 2017.

‘Europe must not let itself be divided however sharp the verbal attacks and absurd the tweets may be’

Germany’s foreign minister said on Monday Europe could not rely on Donald Trump and needed to close ranks after the U.S. president called the European Union a “foe” with regard to trade.

“We can no longer completely rely on the White House,” Heiko Maas told the Funke newspaper group. “To maintain our partnership with the USA we must readjust it. The first clear consequence can only be that we need to align ourselves even more closely in Europe.”

He added: “Europe must not let itself be divided however sharp the verbal attacks and absurd the tweets may be.”

 The European Union and the United States are best friends, and saying the two are foes was “fake news”, European Council President Donald Tusk said on Sunday, after U.S. President Donald Trump had called the EU a foe on trade matters.

“America and the EU are best friends. Whoever says we are foes is spreading fake news,” Tusk, a former Polish prime minister, wrote on Twitter.

Trump branded the EU as a “foe” of the United States for “what they do to us in trade,” adding “that doesn’t mean they are bad,” in an interview aired on Sunday by CBS’s Face the Nation news program.

Ο μετεκλογικός Ερντογάν θα είναι πιο επιθετικός.

Από
anixneuseis
-
0

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων  15 ΙΟΥΛ 2018

Είναι καιρός πλέον να παύσουν ορισμένοι συμπατριώτες μας να ειναι αφελείς όταν μελετούν την συμπεριφορά των Τούρκων. Ακούγαμε και διαβάζαμε επί μήνες ότι οι απειλές του Ερντογάν είναι απλώς πυροτεχνήματα για προεκλογκούς λόγους. Τα γεγονότα δείχνουν το τελείως αντίθετο.

Ο Τούρκος Πρόεδρος επανεξελέγη άνετα στο ενισχυμένο Προεδρικό αξίωμα καταργώντας μάλιστα τη θέση του Πρωθυπουργού. Στη Βουλή ελέγχει την πλειοψηφία των εδρών, αλλά με την συνεργασία του ακραίου εθνικιστικού κόμματος, δηλαδή του ΜΗΡ του Μπαχτσελί. Και είδαμε αμέσως τα πρώτα μηνύματά του προς τον Ελληνισμό:

Για το ζήτημα των δύο στρατιωτικών μας, οι οποίοι κρατούνται παρανόμως στην Αδριανούπολη, έβαλε εκπρόσωπό του να μάς πει ότι θα έχουν δίκαιη δίκη μόνον αν τού παραδώσει η Ελλάς τους 8 Τούρκους φυγάδες, τους οποίους εκείνος αποκαλεί πραξικοπηματίες.

Στον τομέα των θρησκευτικών ελευθεριών ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται φέτος να παραχωρηθεί άδεια στους Ορθοδόξους να λειτουργήσουν το Δεκαπενταύγουστο στην ιστορική Μονή της Παναγίας Σουμελά. Οι διαθέσεις του για καταπίεση των Χριστιανών και για προβολή των ισλαμικών ριζών του φάνηκαν ήδη από τη νεο-οθωμανική εκδήλωση την οποία διοργάνωσε στις 29 Μαΐου. Εκεί είδαμε την αναπαράσταση της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως με μία εικόνα της Παναγίας να βυθίζεται μαζί με τα τείχη της Βασιλεύουσας σε κακόγουστο φιλμάκι νεο- σουλτανικού περιεχομένου.

Στο Κυπριακό η επίσκεψή του στα Κατεχόμενα έδωσε τον τόνο. Μόλις ορκίσθηκε Πρόεδρος ο Ερντογάν επισκέφθηκε το κατεχόμενο από τον Αττίλα τμήμα του ελληνικού έθνους και της Κυπριακής Δημοκρατίας και τόνισε ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι εξ ίσου σημαντικοί όσο και οι πολίτες της Τουρκίας. Ουσιαστικά ο Τούρκος Πρόεδρος επανέλαβε τη θεωρία του μέντορά του και πρώην Πρωθυπουργού του Αχμέτ Νταβούτογλου, ότι δηλαδή «και αν ακόμη δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος στο νησί, η Τουρκία θα έπρεπε να είχε εισβάλει».

Κι όμως υπήρξαν Έλληνες πολιτικοί, οι οποίοι πίστευαν και δήλωναν ότι μετά τις εκλογές ο Τούρκος Πρόεδρος θα αισθανθεί λιγότερο ανασφαλής και θα φανεί γενναιόδωρος προς τους δύο φυλακισμένους στρατιωτικούς μας. Μηπως πρέπει όλοι αυτοί οι οπαδοί της ελληνοτουρκικής προσέγγισης να ξαναδιαβάσουν το «Στρατηγικό Βάθος», το οποίο συνέγραψε ο Νταβούτογλου και εφαρμόζει ο Εραντογάν; Μήπως πρέπει να προσέξουμε τη σημασία που δίνει ο Ερντογάν στα ενεργειακά γεωπολιτικά δρώμενα; Δεν είναι τυχαίο ότι εκτός από την Κατεχόμενη Κύπρο, μόλις ορκίσθηκε επισκέφθηκε και το Αζερμπαϊτζάν, μία μεγάλη κοιτίδα ενεργειακών πόρων.

Όταν υποχωρούμε απέναντι σε πολύ μικρότερα κράτη, όπως τα Σκόπια, η Τουρκία μάς θεωρεί υποχωρητικούς και αποθρασύνεται. Απαιτείται αμυντική εγρήγορση και ανύψωση του εθνικού φρονήματος. Τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία αποδεικνύουν ότι ο λαός μας δεν εγκρίνει τις πάσης φύσεως υποχωρήσεις.

Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 15.7.2018

1...2,7872,7882,789...3,032Σελίδα 2,788 από 3,032