Του ΚΩΣΤΑ Δ.ΜΠΛΙΑΤΚΑ

Τι μένει; Ο μεγάλος πόνος, η συνειδητοποίηση του πόσο λίγοι είμαστε ,κράτος και πολίτες, μπροστά στις απαιτήσεις μιας ποιοτικής κοινωνίας σοβαρών κανόνων πολιτικής προστασίας. Το πόσο λίγα ξέρουμε περί της διαχείρισης κρίσεων, της αντιμετώπισης της πυρκαγιάς, του σεισμού, της πλημμύρας. Το πόσο πίσω είμαστε στα σχέδια ετοιμότητας , το πόσο πίσω είμαστε στην αυτοοργάνωση στις γειτονιές, στις κατασκηνώσεις, στα θέρετρα. Το πόσο ανεύθυνα και δημοσιοϋπαλληλικά μπορεί να αντιδρά ένας υπεύθυνος που επιβάλλεται να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Το πόσο νοιάζει την εξουσία η επικοινωνιακή διαχείριση της συμφοράς και η αποποίηση των ευθυνών. Έχουμε δουλειά μπροστά μας. Αυτή τη φορά ας τιμήσουμε τη μνήμη των θυμάτων με οργάνωση, σχέδιο, δουλειά, ετοιμότητα και ας γίνουμε επιτέλους μια χώρα σεβασμού σοβαρών κανόνων.

της Christelle Néant*

Από την εποχή των γεγονότων της Πλατείας Μεϊντάν [Φεβρουάριος 2014], η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου του Κιέβου (UOC-KP, σχισματική εκκλησία που ιδρύθηκε το 1992 και δεν αναγνωρίζεται από τις άλλες ορθόδοξες εκκλησίες) προσπαθεί όλο και περισσότερο να ανακτήσει τους πιστούς και τους ναούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου της Μόσχας (UOC-MP, που αναγνωρίζεται από άλλες ορθόδοξες εκκλησίες).

Επεισόδια και σωματικές επιθέσεις συμβαίνουν συχνά εναντίον των πιστών και των τόπων λατρείας της UOC-MP (23 εκκλησίες της UOC-MP βεβηλώθηκαν το 2017, και το 2018 σίγουρα θα σημειώσουν ρεκόρ) και εκκλήσεις για βίαιη κατάληψη ιερών ναών ή για εκτέλεση ιερέων (επειδή υποτίθεται ότι είναι πράκτορες του Κρεμλίνου) πολλαπλασιάζονται.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιμονή του Προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο στον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης να αποκτήσει μια επίσημη αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Επειδή πολιτικοί αναλυτές αλλά και επίσημοι της Δημοκρατίας του Ντονέτσκ όλοι συμφωνούν για την κατάληξη μιας τέτοιας απόφασης: ένας γενικευμένος θρησκευτικός πόλεμος στην Ουκρανία.

Γιατί πρέπει αυτό να καταλήξει αναπόφευκτα σε μια τέτοια τραγική συνέπεια; Απλώς και μόνο επειδή η Ουκρανία έχει ήδη δηλώσει ότι από την ανακήρυξη αυτής της επίσημης αυτοκέφαλης εκκλησίας, αυτή θα αποκτήσει την κυριότητα όλων των τόπων λατρείας που ανήκουν σήμερα στην UOC-ΜΡ.

Αυτό είναι που είπε ο πολιτικός επιστήμονας Ρόστισλαβ Ιστσένκο σε ένα άρθρο σχετικά με το πώς ο Ποροσένκο θα μπορούσε να κλιμακώσει την κατάσταση στην Ουκρανία για να ακυρώσει τις εκλογές και να σώσει το κεφάλι του.

«Ο Ποροσένκο δεν έχει χάσει την ελπίδα να πάρει την αυτοκεφαλία – αλλά δεν είναι ξεκάθαρο για ποιον – από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό θα προκαλέσει αμέσως έκρηξη  της θρησκευτικής κατάστασης στη χώρα, αφού έχει ήδη δηλωθεί ότι αμέσως μετά την απόκτηση της αυτοκεφαλίας, οι νομιμοποιημένοι έτσι σχισματικοί θα αρχίσουν να απαλλοτριώνουν όχι μόνο ορισμένους ναούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας, αλλά και όλα τα μοναστήρια της – λάβρες, ναούς, ενορίες, θρησκευτικές κοινότητες. Καθώς δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι το Φανάρι θα κινδυνεύσει να συγκεντρώσει την οργή της Μόσχας υπό τις σημερινές συνθήκες, ο Ποροσένκο ετοιμάζει μια εναλλακτική λύση: να κηρύξει τη δημιουργία ουκρανικής τοπικής εκκλησίας μέσω προεδρικού διατάγματος ή σχεδίου νόμου (με τα ίδια αποτελέσματα)», έγραψε ο Ιστσένκο.

Φαίνεται ότι ο κίνδυνος δημιουργίας μιας αυτοκέφαλης εκκλησίας μέσω αυτής της οδού είναι αρκετά σημαντικός ώστε να ανησυχεί τις αρχές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ (PDR), οι οποίες έχουν εκφραστεί επί του θέματος σήμερα [23 Ιουλίου].

Ο πρώτος που μίλησε ήταν ο αρχηγός του κράτους, Αλεξάντερ Ζαχαρτσένκο, ο οποίος δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι η δημιουργία μιας αυτοκέφαλης εκκλησίας στην Ουκρανία θα οδηγούσε σε θρησκευτικό πόλεμο.

“Σήμερα οι αρχές του Κιέβου προσπαθούν να δημιουργήσουν μια νέα τοπική εκκλησία και γι’ αυτό ζητούν την άδεια του Οικουμενικού Πατριάρχη. Είμαι απόλυτα αντίθετος στην εξέλιξη αυτή, καθώς η δημιουργία μιας νέας τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας θα οδηγήσει σε θρησκευτικό πόλεμο », δήλωσε ο Αλεξάντρ Ζαχαρτσένκο.

Και πρόσθεσε ότι εάν συμβεί αυτό, ο Πέτρο Ποροσένκο θα φέρει την ευθύνη ενός τρομερού λουτρού αίματος.

“Θέλω να ζητήσω από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο να μην επιτρέψει να εκσπάσουν αιματηροί και θρησκευτικοί πόλεμοι, να μην επιτρέψει στην Ουκρανία και στους Αμερικανούς διπλωμάτες να παρεμβαίνουν σε θρησκευτικές υποθέσεις“, πρόσθεσε ο αρχηγός  του κράτους.
Στο ίδιο πνεύμα μίλησε και ο πρόεδρος και εκπρόσωπος Τύπου του κοινοβουλίου του Ντονέτσκ, Ντένις Πουσίλιν, που δήλωσε ότι η επιθυμία του Ποροσένκο για μια αυτοκέφαλη Εκκλησία αποδεικνύει ότι το Κίεβο θέλει την ολοκληρωτική κατάρρευση της χώρας.

“Υποσχόμενος ο Ποροσένκο στους πολίτες τη λεγόμενη τοπική ενοποιημένη ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, εκθειάζοντας την απόσχιση από το Πατριαρχείο Μόσχας, υποκύπτοντας έτσι στον ουκρανικό εθνικισμό, συνειδητά και σταθερά οδηγεί σε υποκίνηση συγκρούσεων στη χώρα για θρησκευτικούς λόγους. Ειδικότερα, οι κυνικές ενέργειες  διαίρεσης των ουκρανικών αρχών γίνονται την παραμονή της 1030ης επετείου από το βάπτισμα των Ρως. Αντί για την πνευματική ενότητα των Σλάβων, το Κίεβο αποδεικνύει ότι ενισχύει την πολιτική κατάρρευση της χώρας “, δήλωσε ο Ντένις Πουσίλιν.

Για αυτόν, ο στόχος είναι να σπείρει τη διαίρεση και τη διαφωνία μεταξύ των Ορθοδόξων πιστών της χώρας, να επιδεινώσει την εσωτερική κατάσταση της χώρας και να περιορίσει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις με τη Ρωσία. Ο Ντένις Πουσίλιν κάλεσε τους πιστούς να μην παγιδευτούν και να αντισταθούν σε αυτές τις σχισματικές προσπάθειες.

Φόβοι που δικαιολογούνται από τις ειδήσεις. Καθώς προετοιμάζεται η 1030η επέτειος του Βαπτίσματος των Ρως (που αργότερα θα γίνει η Ρωσία), οι ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες κάνουν ό, τι μπορούν για να αποτρέψουν τη διοργάνωση μιας πομπής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας που θα πραγματοποιηθεί στο Κίεβο στις 27 Ιουλίου.

Γι ‘αυτό, προσπαθούν να εμποδίσουν τους πιστούς να αποκτήσουν πρόσβαση στην πρωτεύουσα ασκώντας πίεση στις εταιρείες λεωφορείων να αρνούνται να μεταφέρουν μέλη της UOC-ΜΡ στο κέντρο του Κιέβου εκείνη την ημέρα.

Οποιαδήποτε προσπάθεια από τη μητρόπολη να νοικιάζει λεωφορεία ή ακόμα και μίνι λεωφορεία έρχεται αντιμέτωπη με την άρνηση. Οι λεωφοριούχοι δικαιολογούν την άρνηση τους με το αιτιολογικό ότι δε θέλουν να έχουν προβλήματα με τις μυστικές υπηρεσίες. Η κατάσταση είναι παρόμοια και σε άλλες μεγάλες πόλεις όπως Ρόβνο, Χερσώνα, Τσέρκασυ και Σούμυ.

Λογοκρισία, πιέσεις, απειλές, επιθέσεις, αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, είναι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από αυτήν την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Κιέβου! Μέθοδοι που λένε πολλά για το μήνυμα που μεταδίδεται από αυτήν την Εκκλησία, του οποίου ο Πατριάρχης επανειλημμένα ευλόγησε εγκληματίες πολέμου και Ουκρανούς νεοναζί.

Είναι καιρός το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης να εκφραστεί καθαρά και να καταγγείλει αυτή τη σχισματική Εκκλησία της οποίας οι μέθοδοι είναι ντροπή και αντίθετες προς την  ορθοδοξία.

*Γαλλίδα δημοσιογράφος η οποία εργάζεται για το πρακτορείο DONi Press στο Ντόνετσκ. Καλύπτει τη σύγκρουση στο Ντονμπάς και τις εξελίξεις στις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ επί τόπου.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://www.agoravox.fr/actualites/international/article/la-volonte-de-porochenko-d-obtenir-206312

Του Αλκη Καλλιαντζίδη Οικονομολόγου [email protected]  www.kalkis.eu

Δεν θα αναφερθώ στις λεπτομέρειες της υπόθεσης Alexendre Benella, τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε στο χθεσινό μου σχετικό άρθρο στις Ανιχνεύσεις http://www.anixneuseis.gr/?p=193313.

Κάτω από το βάρος του σάλου που προκάλεσε στο 80% των ερωτηθέντων Γάλλων, την πτώση της δημοτικότητάς του στο 32% (χάνοντας 4 ολόκληρες μονάδες λόγω αυτής της υπόθεσης), στην πίεση που άσκησε σύσσωμη η αντιπολίτευση στα εμπλεκόμενα πρόσωπα, ο Μακρόν διέκοψε τη σιωπή του και είπε : «εγώ είμαι ο μοναδικός υπεύθυνος αυτής της υπόθεσης και κανένας άλλος»!

Πού το είπε ;

Ο Γάλλος Πρόεδρος μίλησε την Τρίτη το βράδυ σε ένα βραδινό της κοινοβουλευτικής ομάδας της πλειοψηφίας που διοργανώθηκε στον Οίκο της Λατινικής Αμερικής στο Παρίσι για να κλείσει η κοινοβουλευτική σύνοδος. Όπως γράφουν στον ηλεκτρονικό LE MONDE στις 25-7-2018 οι δημοσιογράφοι  Astrid de Villaines και Manon Rescan, σχεδόν μια εβδομάδα μετά τις αποκαλύψεις του Monde, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βγήκε από τη σιωπή του. Την Τρίτη 24 Ιουλίου, ο  Μακρόν μίλησε για πρώτη φορά δημοσίως για την υπόθεση του Benalla, αυτού του στενού βοηθού του, που κινηματογραφήθηκε να χτυπάει διαδηλωτές στο περιθώριο της διαδήλωσης της 1ης Μαΐου 2018 στο Παρίσι.

Μπροστά σε ένα τμήμα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και των υπουργών του κόμματος της «Δημοκρατίας Εμπρός» (LRM), καλεσμένοι στο βραδινό που διοργάνωσε το εν λόγω κόμμα, με την ευκαιρία της λήξης της κοινοβουλευτικής συνόδου, ο Μακρόν χαρακτήρισε την υπόθεση αυτή «απογοήτευση» και «προδοσία», σύμφωνα με πληροφορίες  που ανέφεραν παρόντες βουλευτές :

«Αυτό που συνέβη την 1η Μαΐου είναι βαρύ, σοβαρό. Και τούτο ήταν για μένα μια απογοήτευση, μια προδοσία. Κανείς, κανείς δίπλα μου ή στο ιδιαίτερο γραφείο μου δεν έχει ποτέ προστατευθεί ή απαλλαγεί από τους κανόνες, τους νόμους της Δημοκρατίας που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Αν ψάχνουν για έναν υπεύθυνο, ο μόνος υπεύθυνος είμαι εγώ και μόνον εγώ. Εγώ  εμπιστεύθηκα τον Alexandre Benalla. Εγώ ενέκρινα την ποινή. Τούτο δεν είναι η δημοκρατία των αποδιοπομπαίων τράγων, η δημοκρατία του μίσους. Δεν μπορούμε να είμαστε  Αρχηγοί της καλοκαιρίας. Εάν θέλουν έναν υπεύθυνο, αυτός είναι μπροστά σας. Ας έρθουν να τον ψάξουν. Απαντώ στον γαλλικό λαό».

Ο γράφων παρακολούθησε τις πρωινές ειδήσεις στο γαλλικό κανάλι France2 το οποίο αναφέρθηκε στις εν λόγω δηλώσεις και το  κοινοβουλευτικό βραδινό, δείχνοντας σχετικό οπτικοακουστικό ρεπορτάζ. Είδε και άκουσε με τα αυτιά του τον Μακρόν να λέει τα εξής :

• «Δεν παρέδωσα τους κωδικούς των πυρηνικών όπλων της Γαλλίας στον Benalla».
• «Ο Benalla δεν αμείβονταν με 10.000 ευρώ το μήνα», όπως γράφτηκε στον Τύπο.
• «Δεν του παραχώρησε δωρεάν η Γαλλική Προεδρία διαμέρισμά της 300 τ.μ. στην πλατεία Alma, όπως γράφτηκε στον Τύπο.
• «Ο Benalla δεν ήταν εραστής μου» !

«Κανείς δεν απαντούσε στο τηλέφωνο»

Ο Μακρόν, αξιοποιώντας την καθιερωμένη φιλική συνάντηση της κοινοβουλευτικής του ομάδας στο τέλος της σχετικής Συνόδου, έκανε τις παραπάνω δηλώσεις χθες βράδυ. Δηλαδή μπροστά σε ένα φιλικό περιβάλλον.

Αλλά παρά τα χαμόγελα, οι βουλευτές αγωνίζονται να κρύψουν την κούραση και τη δυσαρέσκειά τους απέναντι σε μια κυβέρνηση που αντέδρασε αργά. «Δεν γνωρίζαμε τίποτα για 48 ώρες, κανείς δεν απαντούσε στο τηλέφωνο στο Elysée», παραπονιέται ένας πυλώνας της κοινοβουλευτικής ομάδας της «Δημοκρατίας Εμπρός». «Οι υπουργοί θα μπορούσαν να έρθουν νωρίτερα. Ήμασταν μόνοι μας», αναστενάζει ένας άλλος βουλευτής που είναι ευχαριστημένος ότι η κοινοβουλευτική ομάδα «άντεξε το χτύπημα». Η ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας μοιάζει να τους αναζωογόνησε. «Ήταν καλό που ήρθε. Είμαστε όλοι μαζί. Η κρίση έδειξε ότι η πλειοψηφία είναι συσπειρωμένη», δήλωσε ο Hervé Berville, εκπρόσωπος της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Η πρώτη σελίδα της Daily News (δημοκρατικής με κυκλοφορία 700.000 φύλλα) της Νέας Υόρκης, 17 Ιουλίου 2018, με τίτλο: “ΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ”. Tραμπ και Πούτιν περπατούν χεράκι-χεράκι στην Πέμπτη Λεωφόρο της Ν. Υόρκης. Με το αριστερό του ο Τραμπ πυροβολεί στο κεφάλι τον θείο Σαμ, δηλαδή την πατρίδα του. Δίπλα, μια αφίσα του 1963, που καταγγέλλει τον Πρόεδρο Τζων Κένεντυ – λίγο πριν τη δολοφονία του – για «προδοσία» των Ηνωμένων Πολιτειών, επειδή ‘’πούλησε’’ τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην Κούβα (εξεύρεση ειρηνικής λύσης στην πυραυλική κρίση) κ.ά

Δεν έχει σημασία πόσο αγενής ή ακατάλληλη είναι η συμπεριφορά ενός προέδρου των ΗΠΑ. Αυτό που εντυπωσιάζει σήμερα στις κατηγορίες των νεοσυντηρητικών εναντίον του Tράμπ, οι οποίοι, στο όνομα της δημοκρατίας, οργάνωσαν την ανατροπή του ιρακινού και λιβυκού καθεστώτος, είναι το πόσο οι διατυπώσεις τους μοιάζουν με τις επιθέσεις κατά του Προέδρου Κένεντυ.

Μετά το τέλος της συνέντευξης Τύπου του Τραμπ και του Πούτιν στο Ελσίνκι, με εκπληκτική ταχύτητα και ένταση, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το Δημοκρατικό Κόμμα και το κατεστημένο της Ουάσιγκτον εξεγέρθηκαν ως ένας άνθρωπος για να επιτεθούν στον πρόεδρο, να φωνάξουν προδοσία και να ζητήσει την απομάκρυνσή του.

Εν τω μεταξύ, κάποιοι σχολιαστές ήρθαν σε βοήθειά του: “Μοιάζει σαν μια βίαιη εξέγερση. Δεν έχω δει ποτέ κάτι παρόμοιο στη ζωή μου “, δήλωσε ο ρωσολόγος καθηγητής Στέφαν Φ. Κοέν στην εκπομπή του Tάκερ Κάρλσον στο Fox News.

Ο Kάρλσον, ο οποίος δεν είναι ούτε Ρωσόφιλος ούτε οπαδός του Προέδρου Tραμπ, αναγνώρισε ότι αν αυτός κάνει πολλά λάθη σε μικρά θέματα, “στα μεγάλα ζητήματα, είναι αναμφίβολα σωστός“. Ο ψυχρός πόλεμος τελείωσε, ο κόσμος άλλαξε και είναι πλέον καιρός να ξανασκεφτούμε τις συμμαχίες των Ηνωμένων Πολιτειών. “Η Ρωσία δεν είναι στενός φίλος, αλλά γιατί να την θεωρούμε θανάσιμο εχθρό; ”

Στον αμερικανικό πληθυσμό, η συνάντηση του Ελσίνκι προκαλεί πολύ πιο θετικές αντιδράσεις, όπως διαπιστώνουν οι ακτιβιστές της Επιτροπής Πολιτικής Δράσης του Lyndon LaRouche (LPAC). Στις συζητήσεις που οργανώνει η Επιτροπή παρακολουθούν πολλοί άνθρωποι που υποστηρίζουν: “Δεν ψήφισα υπέρ του Trump, αλλά με τη Βόρεια Κορέα και τώρα αυτή τη σύνοδο κορυφής με τον Πούτιν, κάνει πραγματικά κάτι σημαντικό“.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή : Solidarité & Progrès

Του Αλκη Καλλιαντζίδη Οικονομολόγου [email protected]  www.kalkis.eu

Σε άρθρο μου στις Ανιχνεύσεις στις 18-11-2017  επέκρινα τότε την «μη υποδειγματικότητα» του Γάλλου

προέδρου, αναφορικά με τον τρόπο εκλογής των αρμόδιων οργάνων του νεοφυούς κόμματός του η «Δημοκρατία  Εμπρός» (LREM),   που έλαβε χώρα στις 18 Νοεμβρίου 2017  http://www.anixneuseis.gr/?p=179008. Θυμίζω τις δυο εξαγγελθείσες θεμελιακές αρχές της πολιτικής Μακρόν από την έναρξη της πενταετούς θητείας του : αποτελεσματικότητα (efficacité) και υποδειγματικότητα (exemplarité), για να ξεχωρίσει από το φθαρμένο  «παλιό πολιτικό σύστημα».

Η αρχή της υποδειγματικότατος φαίνεται ότι ήταν «όνειρο και πάει», μετά από τις διενεργηθείσες  ενδοκομματικές εκλογές «δια ανατάσεως της χειρός», τα υψηλά κόστη του ατομικού μακιγιάζ, την κατασκευή πισίνας στην εξοχική κατοικία της Γαλλικής Προεδρίας και τώρα το νοσηρό κολλητιλίκη» του Μακρόν με τον εικονιζόμενο εκ δεξιών του παρακάτω 26χρονο σωματοφύλακά του Alexendre Benella  σε στιγμές προεδρικής χαλάρωσης.

Τι συνέβη με αυτόν τον «κύριο» ;

Ελάχιστες ημέρες μετά τον γαλλικό ποδοσφαιρικό θρίαμβο κατάκτησης του παγκοσμίου κυπέλου, η εφημερίδα Le Monde δίνει στη δημοσιότητα την περασμένη Πέμπτη 20 Ιουλίου 2018  ένα βίντεο το οποίο δείχνει τον Alexendre Benella  να σπρώχνει βίαια πρώτα μια διαδηλώτρια και στη συνέχεια να κλωτσάει έναν άλλο διαδηλωτή της πρωτομαγιάς του 2018, φορώντας μάλιστα ένα κόκκινο περιβραχιόνιο και μια προστατευτική κάσκα των γαλλικών ΜΑΤ (ως μη όφειλε), υπό τα όμματα των οποίων εκτυλίσσεται η εν λόγω «τραμπουκική πράξη» την οποία θα ζήλευαν ακροδεξιοί και ακροαριστεροί «ακτιβιστές της δικτατορίας»! Το συμβάν κρατείται βλακωδώς μυστικό, μέχρι την αποκάλυψη της εν λόγω έγκυρης εφημερίδας, επιβάλλεται στον δράστη μια «ποινή» χάδι 15ήμερης στέρησης του μισθού του και ο Alexendre Benella συνεχίζει να είναι στα μέσα και στα έξω των Ηλυσίων Πεδίων δίπλα στον Μακρόν. Αντί λοιπόν ο πρόεδρος να του «πάρει» το κεφάλι πάραυτα, να κάνει μια σχετική ανακοίνωση στα γαλλικά ΜΜΕ επιβεβαιώνοντας την θεμελιακή αρχή της υποδειγματικότητας (exemplarité) του «νέου πολιτικού κόσμου» που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, φαίνεται ότι προτίμησε την παρασιώπηση του συμβάντος αυτού. Οποία ανοησία !

Και τώρα ;

Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ο Μακρόν σιωπά (δεν ξέρω μέχρι πότε), ενώ η συσπειρωθείσα αριστεροδεξιά σχεδόν κλινικά νεκρή αντιπολίτευσή του ζήτησε και πέτυχε άμεσα τη συγκρότηση «εξεταστικών κοινοβουλευτικών επιτροπών», στην Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία και μάλιστα απαιτεί την εξέτασή του αυτοπροσώπως για να τον ταπεινώσει.  Οι περισσότεροι γάλλοι συνταγματολόγοι βέβαια λένε ότι βάσει του άρθρου 67 του γαλλικού συντάγματος ο εκάστοτε Γάλλος Πρόεδρος δεν λογοδοτεί ενώπιον ουδεμίας αρχής γιατί είναι «ανεύθυνος» (irresponsable), όσο ασκεί τη θητεία του, αφού τον εξέλεξε απευθείας ο Λαός κι όχι οι βουλευτές ή οι γερουσιαστές.  Οι τελευταίοι είναι αρμόδιοι και εξετάζουν την κυβέρνηση, τον αρμόδιο Υπουργό Εσωτερικών, τον επικεφαλής της αστυνομίας του Παρισιού, τον διευθυντή του πολιτικού Γραφείου του Μακρόν στα Ηλύσια αλλά και τους λοιπούς εμπλεκόμενους στην θλιβερή αυτή υπόθεση. Ενώ παράλληλα έχει επιληφθεί του θέματος η γαλλική δικαιοσύνη, αμέσως μετά την δημοσιοποίηση από την Le Monde του βίντεο και το προεδρικό μέγαρο ξεκίνησε την προβλεπόμενη διαδικασία απόλυσης του Δράστη. Τώρα όμως είναι πολύ αργά για την πολιτική ζημιά που υπέστη το πρεστίζ  του Μακρόν, εκεί που περίμενε επικοινωνιακά να καρπωθεί την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλου από τη Γαλλία.

Και η αποτελεσματικότητα (efficacité) ;

Είναι πάρα πολύ φυσικό σε μια αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως τη γαλλική, η όποια αντιπολίτευση να εκμεταλλευθεί πολιτικά το αντιδημοκρατικό αυτό συμβάν το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει την απαρχή της ανασυγκρότησής της. Πράγματι, όπως δείχνει και η διπλανή φωτογραφία του Le Monde της 20^ης Ιουλίου μέσα από την Εθνοσυνέλευση ο Jean–Luc Mélenchon έχει πλευρίσει τον υποτιθέμενο ταξικό του εχθρό Christian Jacob, κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο των Ρεπουμπλικάνων, για να κάνουν τις σχετικές μεθοδεύσεις. «Η εικόνα είναι σπάνια», γράφει η Astrid de Villaines, στον ηλεκτρονικό Le Monde στις 23-7-2028. «Την Παρασκευή 20 Ιουλίου, στους κήπους της Εθοσυνέλευσης η Valerie Rabault (του σοσιαλιστικού κόμματος PS), ο Christian Jacob (του Ρεπουμπλικανικού LR) και ο Sebastien Jumel (του Κουμμουνιστικού PCF) επιστρέφουν μαζί, σχεδόν  χέρι με χέρι, από το ξενοδοχείο Lassay. Ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, François de Rugy, μόλις ανακοίνωσε ότι ο πρωθυπουργός δεν θα έρθει στην Εθνοσυνέλευση. Χαμογελώντας, αλληλοσυγχαίρονται {που όλοι συμφωνούν} και μάλιστα δείχνουν  ευγένεια μπροστά στις κάμερες». Η υπόθεση Benalla συσπείρωσε αυτές τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που τίποτα δεν συνέδεε  συνήθως. «Η αντιπολίτευση στο σύνολό της σηματοδότησε σαφώς το σημείο σύγκλησης», δήλωσε η κυρία Rabault, πρόεδρος της ομάδας Νέας Αριστεράς. «Ο Nicolas Dupont-Aignan (γνωστός ακροδεξιός) και ο Jean-Luc Mélenchon φωτογραφήθηκαν επίσης δίπλα-δίπλα σε ένα διάδρομο της Εθνοσυνέλευσης Palais-Bourbon».

Στην συμπολίτευση επικρατεί επί του παρόντος μια αμηχανία που την οδήγησε σε παράλυση. Διακόπηκαν ξαφνικά, μέχρι νεοτέρας, οι κοινοβουλευτικές εργασίες στην Εθνοσυνέλευση όπου συζητείτο η τροποποίηση του γαλλικού Συντάγματος, μεταξύ των όποιων τροποποιήσεων περιλαμβάνει και τη μείωση του αριθμού των βουλευτών και γερουσιαστών που επιθυμεί η πλειοψηφία των Γάλλων.  Έτσι και η περίφημη κυβερνητική αποτελεσματικότητα (efficacité) υπέστη το ανάλογο πλήγμα, ώσπου να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο, αν ξεκαθαρίσει.

Συμπερασματικά

Ο Μακρόν με ένα ευφυές σύνθημα «ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, εμπρός» εξαΰλωσε, αποσυντόνισε και  καθήλωσε σύμπασα την αντιπολίτευση αλλά και τα συνδικάτα. Με την υπόθεση του Alexendre Benella κατόρθωσε να τους νεκραναστήσει !