July 30, 2018 2:30 PM
- Dorian Jones
Senior Turkish officials met with their Russian and Iranian counterparts Monday in Russia’s Sochi sea resort as part of ongoing cooperation among the countries over resolving the Syrian civil war.
“We can go our own way,” Turkish media Sunday quoted President Recep Tayyip Erdogan as saying. “The U.S. could lose a loyal and valuable ally,” he added in response to U.S. threats.
In the past week, Turkish-U.S. tensions have rapidly escalated with President Donald Trump warning of “severe sanctions” if Turkey does not release an American pastor, Andrew Brunson, from detention.
Brunson is under house arrest on terrorism charges which Washington has dismissed as “baseless.” Ankara says the issue is a matter for the courts.
Meanwhile, Russia is successfully courting Turkey.
“This is the coziest relations have been in the [Turkish] republic’s history,” said former senior Turkish diplomat Aydin Selcen, who served in Washington and Middle East. The two countries have rapidly deepened relations in cooperation over the Syrian civil war and trade.
Turkey’s decision to purchase S-400 missiles from Russia is exacerbating concerns among Ankara’s Western allies, with Washington warning the missiles threaten to compromise NATO defense systems. Turkey and the U.S. are NATO allies.
Allies concerned
Analysts suggest Washington’s increasingly hard-line approach toward Ankara over the Brunson case can in part be explained by broader concerns about Turkey’s allegiance to its Western allies. Trump’s threat of sanctions could be an opportunity for Russia’s President Vladimir Putin.
“I wouldn’t rule out Putin selling Erdogan some sort of insurance policy against American wrath,” political analyst Atilla Yesilada of Global Source Partners said. “But Putin has everything that Turkey needs, except money. And Turkey is in desperate need of foreign funding. Only the West can provide those loans.”
The U.S. Congress, aware of the Turkish economy’s heavy dependence on overseas borrowing, is threatening measures to restrict Turkey’s ability to borrow money.
Experts also question whether it is in Putin’s interest to further deepen relations with Ankara.
“I don’t think Moscow wants Turkey closer than this,” Selcen said. “It’s enough for them to play their game to keep NATO weak, to keep Turkey with one foot in the West and one foot in the East because it’s not in President Putin’s interest to have Turkey dependent like Belarus. Let’s remember the Russian economy is smaller than California. Russia can’t carry Turkey’s burden. It can’t even carry Syria.”
Turkey and Russia are historically regional rivals.
“Turkey has always balanced its relations between West and East,” says international relations professor Huseyin Bagci of Ankara’s Middle East Technical University. “Turkey knows the limitation of cooperation with Russia.”
Syria a catalyst
An Erdogan adviser, speaking on condition of anonymity, last month stressed Ankara remained committed to its Western alliances and relations with Russia are based on the necessity of resolving the Syrian civil war and trade.
Ankara’s cooperation with Moscow over Syria faces growing strains. Turkish officials accuse Russia of reneging on an agreement to create de-escalation zones where a cease-fire would protect Syrian rebels. The zones were established as part of the “Astana Process” in which Iran, Turkey, and Russia cooperate to resolve the Syrian war.
Much to Ankara’s anger, Syrian regime forces backed by Russian airpower are gradually overrunning the de-escalation zones. Erdogan has vowed to protect the last main zone in Idlib, on Turkey’s border. Monday’s Sochi meeting of Turkish, Iranian and Russian officials is expected to focus on the future of the Idlib enclave.
The Helsinki summit between Putin and Trump earlier in July could further strain Turkish-Russian ties.
“In Helsinki, there was a four-hour meeting. There was substance; there appears already the grounds of a final political agreement over Syria,” former Turkish diplomat Selcen said.
“President Trump is, more than President [Barack] Obama, ready to hand over Syria to President [Bashar] Assad, once IS is defeated,” Selcen said. He said it shows that “Moscow and [the] U.S. can agree on Syria, which could mean Turkey can be frozen out, as Turkey cannot resist Moscow and [Washington] DC over Syria.”
https://www.voanews.com/a/could-turkey-turn-russia-response-us-threats/4505966.html
του Μάριου Πουλλάδου. 30 07 2018 | 08:12
του Αριστείδη Χατζή*
Του Θανάση Κ.
του Edward Luce Δημοσιεύθηκε: 29 Ιουλίου 2018 Financial Times/euro2day.gr
Turkey’s President Tayyip Erdogan attends the BRICS summit meeting in Johannesburg, South Africa, 27 July 2018. EPA, GIANLUIGI GUERCIA, POOL
Καθημερινή 29.07.2018
μάλιστα αυτού του μεγέθους των 5 ολόκληρων μηδενικών, δεν προαναγγέλλονται. Γίνονται απότομα και απροειδοποίητα μια Παρασκευή βράδυ τα μεσάνυχτα, με κλειστές τις Τράπεζες έως τη Δευτέρα το πρωί, για να αποφεύγονται όσο είναι δυνατό οι σχετικές συναλλαγματικές κερδοσκοπίες.
Τώρα θα μου πείτε ότι μια οικονομία με το χάλι της Βενεζουέλας και με υπερπληθωρισμό το 2017 στο 2.810% και προβλεπόμενο από το ΔΝΤ για φέτος 1.000.000% (!), σύμφωνα με το παραπάνω δημοσίευμα, δεν πρέπει να κάνει υποτίμηση του bolivar ; Φυσικά και πρέπει. Δεν έχει άλλη επιλογή. Όμως αυτό πρέπει να το κάνει στα πλαίσια ενός ολοκληρωμένου προγράμματος οικονομικής εξυγίανσης της χώρας του. Κι όχι στη λογική του πονάει κεφάλι, κόβεις κεφάλι, όπως είναι σχηματικά η ασκούμενη σήμερα «σοσιαλιστική» καταστροφική οικονομική πολιτική του Maduro, συνδυασμένη με την ανελευθερία. «Στις 20 Αυγούστου ξεκινάει (…) το σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης με τη νομισματική μετατροπή, ήτοι θα έχουμε 5 μηδενικά λιγότερα», δήλωσε.
μαύρη αγορά συναλλάγματος !) μπορεί να αγοράσει 1 κοτόπουλο του ενός κιλού. Όταν θα του κόψει ο Maduro στις 20 Αυγούστου 5 μηδενικά, τι θα μπορεί πλέον να αγοράσει άραγε ; Αν υπάρχουν φυσικά ακόμα εκτρεφόμενα κοτόπουλα στη Βενεζουέλα. Βέβαια οι εν Ελλάδι πολυάριθμοι οπαδοί του Τσαβισμού μας έλεγαν το 2010 στο καφενείο και στα κομμωτήρια ότι ο «κάθε Μαδούρο είναι αυτεξούσιος». Κόβει ελεύθερα χρήμα (bolivar), μοιράζει αυξήσεις μισθών και συντάξεων, δίχως να φοράει τον «στενό κορσέ του ευρώ». Δεν είναι υποχρεωμένος να πάρει την άδεια του Ντράγκι, του διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπως ήμασταν και είμαστε εμείς στην Ελλάδα. Για αυτό και «το ευρώ δεν είναι φετίχ», να βγούμε από αυτό, «να διαγράψουμε μονομερώς» το «επονείδιστο» χρέος μας «με ένα νόμο κι ένα άρθρο» και να αποκτήσουμε, «βρε αδερφέ», την ανεξαρτησία και την εθνική μας υπερηφάνεια.
διάσημος νομπελίστας οικονομολόγος Τζότζεφ Στίγκλιτς προτείνει για την Ιταλία αλλά και τα υπόλοιπα 18 κράτη του ευρώ, όχι την έξοδο από αυτό αλλά την καθιέρωση «ενός διπλού με το ευρώ νομίσματος», σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Enrico Grazzini στην Καθημερινή στις 26-07-2018, σελίδα 21. Γιατί οι άλλοι γείτονές μας, οι Τούρκοι, με την υποτιμούμενη λίρα τους (το 2011 1 ευρώ=2,25 λίρες, ενώ σήμερα 1 ευρώ=5,6498 λίρες) για άλλα 4,2% αυτήν τη βδομάδα, με πληθωρισμό 15%, με αύξηση της τιμής του ψωμιού 15% και των κινητών τηλεφώνων 25%, βρίσκονται στα πρόθυρα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όπως έκανε ήδη η Αργεντινή, παρά τα ανόητα προεκλογικά νταηλίκια και αστοχίες του Ερντογάν. Επομένως, παρόλο τον απόλυτο σεβασμό στην άλλη οικονομολογική άποψη, έχω τη γνώμη ότι είναι οι μακροοικονομικοί δείκτες αυτοί που καθορίζουν την κυριαρχία ή την εξάρτηση της οικονομίας μιας χώρας, όπως π.χ. της Ελλάδας και της Βενεζουέλας, παρόλο ότι δεν είναι συγκρίσιμες περιπτώσεις. Πράγματι, στο διπλανό γράφημα (Le Monde.fr και AFP, 21.02.2018) βλέπουμε μια πτώση της ημερήσιας παραγωγής πετρελαίου από τα 2.325 βαρέλια την ημέρα τον Ιανουάριο 2016 στα 1.863 την ημέρα τον Οκτώβριο 2017 λόγω έλλειψης μετρητών για τον εκσυγχρονισμό των πετρελαϊκών πεδίων. Το 2014 η Βενεζουέλα άντλησε το 93,7% των εξαγωγών της από το αργό πετρέλαιο και μόνο το 6,3% από λοιπές εξαγωγές της. Δηλαδή έχει μια πλήρη εξάρτηση από τον μαύρο χρυσό ο οποίος τον Ιανουάριο 2014 άξιζε 95 δολάρια το βαρέλι και 57 
δολάρια τον Νοέμβριο του 2017. Σύμφωνα δε με τον ΟΠΕΚ, η παραγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας μειώθηκε από 3,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα το 2008 σε 1,5 εκατομμύρια βαρέλια τον Ιούνιο του 2018.
«Η μόνη διέξοδος από τον υπερπληθωρισμό είναι οι βαθιές οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Αυτός είναι ο τρόπος που έβαλε ένα τέλος σε όλες τις άλλες περιπτώσεις», λέει ο Henkel Garcia, διευθυντής του Γραφείου Μελετών Econometrica, που υπενθυμίζει ότι αυτά τα φαινόμενα δεν διαρκούν για πάντα, δίνοντας το παράδειγμα της Ζιμπάμπουε. Για τον Henkel Garcia, πρέπει επίσης να σωθεί η βιομηχανία της Βενεζουέλας που λειτουργεί σήμερα στο 30% του δυναμικού της. Ωστόσο, «η κυβέρνηση Μαδούρο δεν ενδιαφέρεται για την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της», ανέφερε σε πρόσφατη έκθεσή του ένα άλλο Γραφείο Μελετών η Ecoanalitica. «Είναι πιθανό ότι μόνο η επιδείνωση της κρίσης θα φέρει τις αναγκαίες πιέσεις για την αποσταθεροποίηση» του συνασπισμού που είναι σήμερα στην εξουσία ή θα τους «αντικαταστήσει», προειδοποιεί η Ecoanalitica, η οποία προβλέπει διαρθρωτικές αλλαγές το 2019.
οικονομική στροφή. Ένας από αυτούς, ο Freddy Bernal επιφανής βοηθός του προέδρου Μαδούρο, δήλωσε : «18 χρόνια από τότε που έγινε η επανάσταση, είμαστε τώρα υπεύθυνοι για τα καλά και τα κακά πράγματα».
UN Secretary General Antonio Guterres speaks in San Jose, Costa Rica. EPA, Jeffrey Arguedas