Αρχική Blog Σελίδα 2760

Η χαμηλή συμμετοχή θέτει ζήτημα νομιμοποίησης του δημοψηφίσματος

Από
anixneuseis
-
1

ΘΑΝΟΣ Π. ΝΤΟΚΟΣ*

Το θεωρούμενο από πολλούς ως ‘εύκολο’ πρώτο βήμα στη διαδικασία επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών από την πΔΓΜ αποδείχθηκε τελικά αρκετά δύσκολο. Το ‘ναι’ επικράτησε, όπως αναμενόταν, αλλά η συμμετοχή των πολιτών στο δημοψήφισμα ήταν τόσο χαμηλή (34%) που ασφαλώς θέτει για την κυβέρνηση Ζάεφ ζήτημα νομιμοποίησης της όλης διαδικασίας. Η περιορισμένη συμμετοχή μπορεί να εξηγηθεί σε ένα βαθμό από την αναντιστοιχία του αριθμού των εγγεγραμμένων με τον πραγματικό αριθμό ψηφοφόρων (λόγω μετανάστευσης), τη γενικότερη αδιαφορία των πολιτών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες για τις εκλογές και τα κοινά και, ενδεχομένως, από την ενόχληση πολλών πολιτών για την άνευ προσχημάτων διεθνή παρέμβαση. Ασφαλώς όσοι δεν ψήφισαν δεν είναι υποχρεωτικά υποστηρικτές του ‘όχι’. Και θα πρέπει να σημειωθεί το πολύ υψηλό ποσοστό (90%) υπέρ του ‘ναι’ μεταξύ αυτών που προσήλθαν στις κάλπες. Ωστόσο, ένα τόσο χαμηλό ποσοστό σε ένα δημοψήφισμα που εν πολλοίς θα κρίνει το μέλλον της χώρας ασφαλώς προβληματίζει.

Ο κ. Ζάεφ δεν έχει άλλη επιλογή από το να θέσει την αναθεώρηση του Συντάγματος σε ψηφοφορία στη Βουλή της πΓΔΜ. Η εξασφάλιση της απαραίτητης πλειοψηφίας των 2/3 δεν μπορεί να αποκλειστεί, καθώς θα τον υποστηρίξουν, πέραν του κόμματός του, και τα δύο αλβανικά, ενώ υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο υπερψήφισης της συμφωνίας από βουλευτές του VMRO (ακούγονται, μάλιστα, και διάφορα περί ‘συναλλαγής’, αλλά οι αδιαφανείς κοινοβουλευτικές και γενικότερες πολιτικές διαδικασίες δεν είναι και κάτι εξαιρετικά σπάνιο στις βαλκανικές δημοκρατίες). Ωστόσο, το χαμηλό ποσοστό συμμετοχής στο δημοψήφισμα και η συνακόλουθη έλλειψη δυναμικής υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών μειώνουν, χωρίς να μηδενίζουν, τις σχετικές πιθανότητες.

Φαίνεται ότι το πιθανότερο σενάριο είναι η προκήρυξη νέων εκλογών, όπου ο κ. Ζάεφ μάλλον θα επικρατήσει και πάλι, χωρίς, ωστόσο, να εξασφαλίσει μια ισχυρότερη πλειοψηφία της σημερινής.  Οπότε εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η Συμφωνία των Πρεσπών θα είναι νεκρή και η γειτονική χώρα δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, η ευρωπαϊκή προοπτική θα απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο και η πΓΔΜ θα επιστρέψει στο φαύλο κύκλο της εσωτερικής αστάθειας, οικονομικής αποτελμάτωσης και εθνοτικών τριβών. Το τελευταίο έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο ‘περίεργης’ κινητικότητας στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου.

Πάντως, για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι σε περίπτωση οριστικού ενταφιασμού της Συμφωνίας των Πρεσπών ως αποτέλεσμα της αδυναμίας της πΓΔΜ να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της, η ευθύνη δεν θα βαρύνει τη χώρα μας. Για το τι θα συμβεί σε περίπτωση που τελικά η άλλη πλευρά επικυρώσει αλλά με τέτοια καθυστέρηση που η Ελλάδα να έχει εισέλθει σε περίοδο εκλογών, αλλά και για το γενικότερο ερώτημα εάν η τελική επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών θα έχει θετικές συνέπειες για τα ελληνικά συμφέροντα ή όχι, είναι μια συζήτηση που ασφαλώς θα συνεχίσει να μας απασχολεί, αλλά χωρίς σοβαρές πιθανότητες σύγκλισης απόψεων και μεγαλύτερης συναίνεσης. Προς το παρόν, όμως, η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο του αντιπάλου και η ελληνική πλευρά έχει ρόλο παρατηρητή. Ιδωμεν.

Θάνος Π. Ντόκος, Γενικός Διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ

kathimerini.gr

Πολιτική ήττα για το Ζάεφ αλλά επιμένει…

Από
anixneuseis
-
0

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

Με ποσοστό συμμετοχής που κυμαίνεται γύρω στο 35% έκλεισαν οι κάλπες του σημερινού δημοψηφίσματος στην πΓΔΜ και ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ, παρά τη μικρή προσέλευση, θα φέρει το θέμα των τροποποιήσεων του Συντάγματος στη Βουλή.

Το δημοψήφισμα είχε συμβουλευτικό χαρακτήρα, όπως δήλωσε πριν τη διεξαγωγή του ο κ. Ζάεφ και γι αυτό δεν δεσμεύεται από τη μικρή συμμετοχή. Το «ναι» υπερίσχυσε σαρωτικά, ξεπερνώντας το 80% σε σύνολο 630.000 ψηφισάντων.

Το σύνταγμα της χώρας προβλέπει πως για να είναι δεσμευτικό το δημοψήφισμα πρέπει να υπάρχει ποσοστό συμμετοχής από 50% και πάνω αλλά στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν ισχύει λόγω του συμβουλευτικού χαρακτήρα του.

Ο κ. Ζάεφ κάλεσε την αντιπολίτευση να υποστηρίξει τις συνταγματικές αλλαγές, διαφορετικά θα οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές. Η διχασμένη αντιπολίτευση έχει κάθε λόγο να μην τις θέλει. Αλλά και ο κ. Ζάεφ υπέστη την πρώτη πολιτική ήττα του.

Αν και το ποσοστό προσέλευσης στο δημοψήφισμα θα απογοήτευσε την κυβέρνηση της χώρας, δεν ήταν κάτι μη αναμενόμενο.

Ο ίδιος ο κ. Ζάεφ είχε αντιληφθεί το μικρό ενδιαφέρον των πολιτών γι αυτό και ανέπτυξε υπερβολική κινητικότητα για να τους πείσει να προσέλθουν στις κάλπες, κάτι  που δεν το κατάφερε, όπως δείχνει το αποτέλεσμα. Το ίδιο κλίμα κατέγραφαν και τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ.

Φαίνεται πως ο λαός της πΓΔΜ δεν πείσθηκε από τις υποσχέσεις ή δεν ενδιαφέρθηκε να τις ανταλλάξει με τις αλλαγές που συμφωνήθηκαν στο σύνταγμά του.

Η επιρροή της διχασμένης αντιπολίτευσης δεν είναι μεγάλη ώστε να αποδοθεί στις υπόγειες συστάσεις της η έλλειψη ενδιαφέροντος.

Οι αλλαγές που συμφωνήθηκαν δεν ήταν κάτι σπουδαίο για τη γειτονική χώρα. Ουσιαστικά μακεδονική ταυτότητα θα είχαν και μακεδονικό έθνος θα χαρακτηρίζονταν. Μακεδονική θα ήταν και η γλώσσα τους. Τι τους έκανε να μην προσέλθουν στις κάλπες;

Το «Μακεδονικό», αν και αναδύθηκε ως ζήτημα στα τέλη του 19ου αιώνα, είναι, δηλαδή, πολύ πρόσφατη η δημιουργία και εξέλιξή του, έχει αφήσει βαρύ αποτύπωμα στην ταυτοτική συνείδηση και του ελληνικού και του γειτονικού λαού.

Τα ίχνη που άφησε στον ελληνικό εμφύλιο αλλά και πριν, μετά τη γερμανική εισβολή είναι, ακόμη, απτά και μόνον η λιποταξία των Ελλήνων διανοουμένων και ο φόβος τους μπροστά στην αποδομητική ορμή τα καθιστά άγνωστα  στις νέες  γενιές.

Αυτή είναι η κύρια αιτία της μικρής συμμετοχής. Η εδραιωμένη και στους παλαιούς και στους νέους πεποίθηση πως είναι μακεδόνες και πως απέκτησαν την ψευδή αυτή συνείδηση με επίμονες προσπάθειες τις οποίες αναγνώρισε η διεθνής κοινότητα.

Ούτε ενοχλήθηκαν από την παρέλαση των διεθνών ηγετών από τη χώρα τους, ούτε πείσθηκαν από την σχεδόν διαλυμένη αντιπολίτευση, η ηγεσία της οποίας έχει δικαστικές εκκρεμότητες από την διακυβέρνηση της χώρας επι  δώδεκα χρόνια.

Το ερώτημα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα.

Ας μην χαίρονται όσοι στην Ελλάδα υπολόγιζαν σε μια αρνητική στάση των ψηφοφόρων της γειτονικής χώρας για να μην πιουν το πικρό ποτήρι της πολιτικής που επέλεξαν.  Ο κύβος ερρίφθη, τα Σκόπια πρέπει, κατά τις δυτικές δυνάμεις, να μπουν, τουλάχιστον, στο ΝΑΤΟ για να ελεγχθεί από τη Συμμαχία ο διάδρομος από το νότο προς το βορρά της Ευρώπης και η πολιτική επένδυση που έγινε είναι μεγάλη για να αφεθούν οι εξελίξεις σε ένα δημοψήφισμα συμβουλευτικού χαρακτήρα, ή στις διαθέσεις μιας ευάλωτης αντιπολίτευσης.

Ήταν δύσκολο το εγχείρημα  να πεισθούν 900.000 άνθρωποι σε ένα σύνολο 1.800.000 εγγεγραμμένων να προσέλθουν στις κάλπες.

Μπορεί οι υποσχέσεις για ασφάλεια και ευημερία να ακούγονται όμορφες αλλά η αίσθηση του ανήκειν, έστω και αν δημιουργήθηκε ψευδώς, διότι ψευδής είναι η ταυτοτική τους συνείδηση, είναι ισχυρή. Ούτε και ισχύουν αυτά που γράφονται και λέγονται πως ο κόσμος στα Σκόπια μπερδεύτηκε και δεν γνώριζε. Αν ήθελε να μάθει θα μάθαινε.

Από τις δύο επιλογές που είχε ο κ. Ζάεφ (να πάει τις αλλαγές του Συντάγματος στη Βουλή ή να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες) επέλεξε την πρώτη.

Στην περίπτωση αυτή θα αφήσει να επισημανθούν στην αξιωματική αντιπολίτευση, κυρίως, οι εκκρεμότητες που έχει με τη δικαιοσύνη και θα κληθεί η αντιπολίτευση να εξαγοράσει μέρος, τουλάχιστον, αυτών με την υποστήριξη των συνταγματικών τροποποιήσεων. Από τους 120 βουλευτές της βουλής απαιτούνται 80 για να εγκριθούν οι συνταγματικές αλλαγές.  Του υπολείπονται γύρω στους 11 βουλευτές. Το πιθανότερο είναι ότι θα τους βρει.

Με την επιλογή που έκανε ο κ. Ζάεφ, οι συνταγματικές αλλαγές αναμένεται να ολοκληρωθούν στα Σκόπια ως τον Ιανουάριο οπότε και θα έρθει το θέμα της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών και στην ελληνική βουλή κατά πάσα πιθανότητα το Φεβρουάριο.

Πάντως, θα πρέπει να αναμένουμε τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης τις επόμενες ημέρες για να καταλήξουμε σε πιο στέρεα συμπεράσματα διότι οι πολιτικοί θεσμοί και οι δομές στη γειτονική χώρα είναι αδύναμες και δεν αποκλείεται μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση της κρίσης.

 

Το δημοψήφισμα και τα μελλοντικά αδιέξοδα

Από
anixneuseis
-
0

Βενιαμίν Καρακωστάνογλου
Βενιαμίν Καρακωστάνογλου SLpress.gr

Στα Σκόπια ολοκληρώθηκε ο προεκλογικός αγώνας για το δημοψήφισμα με πιθανότερο το ΝΑΙ, αλλά και πολλές αμφιβολίες για το ύψος της συμμετοχής και για τις πραγματικές βουλήσεις του γειτονικού λαού (όπου το ΝΑΙ θα το δώσουν κυρίως οι Αλβανοί!). Την ίδια στιγμή, τρεις στους τέσσερις Έλληνες απορρίπτουν την Συμφωνία των Πρεσπών και νιώθουν προδομένοι από την ίδια τους την Κυβέρνηση, που έχει μεν μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά έχει χάσει από καιρό κάθε επαφή με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ταυτόχρονα, ο σκεπτόμενος Έλληνας αναρωτιέται και κυρίως αγανακτεί για το ζωηρό ενδιαφέρον των «Συμμάχων» και «Εταίρων» μας, να ονομάσουν Βόρεια(;) Μακεδονία τα Σκόπια και «Μακεδόνες» τους κατοίκους τους, όταν στα Δυτικά Πανεπιστήμια υπάρχει πληθωρική γνώση ότι η Μακεδονία, οι Μακεδόνες και η μακεδονική γλώσσα από τον 9ο π.Χ. αιώνα ήταν καταχωρημένα ως τμήμα του γένους των Ελλήνων, δηλαδή ένα ελληνικό brand name και αυτό συνεχίστηκε διαχρονικά μέχρι σήμερα.

Οι Σκοπιανοί πολίτες έμειναν παραπληροφορημένοι από το 1944 και εντονότερα από το 1991 για τον δήθεν Μακεδονισμό τους. Επί 25 και πλέον χρόνια, οι ηγεσίες τους προσπάθησαν να κωλυσιεργήσουν στη διεθνή υποχρέωσή τους να βρουν ένα όνομα που δεν θα σφετερίζεται ελληνικό πολιτισμό, ιστορία και λαό και βέβαια δεν θα διεκδικεί «αλυτρωτικά» ελληνικό έδαφος. Ταυτόχρονα παγίωναν, άκρως κακόπιστα και αντισυμβατικά, την διεθνή αναγνώρισή τους με αυτό το όνομα από πολλά Κράτη.

Οι Σλάβοι των Σκοπίων (περί το 60% του πληθυσμού) θέλουν να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση, τον μύθο, που τους καλλιέργησαν ο Τίτο και οι μετέπειτα διαδοχικές ηγεσίες τους, ότι είναι οι μόνοι αληθινοί Μακεδόνες παγκοσμίως. Εκμεταλλευόμενοι την κερκόπορτα που τους άνοιξε η σημερινή ελληνική κυβέρνηση, να μπουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, κουβαλώντας μαζί τους την βαριά και δοξασμένη κληρονομιά της Μακεδονίας, των Μακεδόνων και της μακεδονικής γλώσσας και Πολιτισμού. Μόνο που όλα αυτά δεν τους ανήκουν και είναι ξένα προς αυτούς!

Η ισχυρή αλβανική Κοινότητα που ξεπερνά το 26% έχουν συμμαχήσει προσωρινά με την βασική σλαβική εθνότητα μόνον για τακτικούς λόγους. Τους βολεύει βέβαια να ονομαστούν και αυτοί Μακεδόνες και να μπουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία για την μεσοπρόσθεσμη ή μακροπρόθεσμη προσδοκία τους να κυριαρχήσουν δημογραφικά και να ενωθούν με την Αλβανία και το Κόσοβο σε έναν μεγάλο Αλβανικό χώρο ή Κράτος.

Κάποια στιγμή αυτό θα φέρει, φοβάμαι, νέα σύγκρουση, με πιθανή εμπλοκή Αλβανίας, Κοσόβου, Βουλγαρίας και προφανώς της Σερβίας. Τότε Αμερικανοί και Ευρωπαίοι θα βρεθούν μπροστά στο δίλημμα ποια πλευρά να υποστηρίξουν και χωρίς εύκολη ειρηνική διέξοδο. Θα αντιμετωπίσουν δηλαδή τα αδιέξοδα που οι ίδιοι δημιούργησαν! Ήδη από καιρό οι λύσεις που επέβαλαν στην Βοσνία και το Κόσοβο βρίσκονται αίολες και ασταθείς. Το ίδιο θα συμβεί και για τις αλχημείες τους σε βάρος της μακεδονικής ελληνικής κληρονομιάς, δηλαδή του παρόντος και του μέλλοντος της Μακεδονίας μας.

Το δημοψήφισμα και τα μελλοντικά αδιέξοδα

Προς μετωπική ρήξη για το Brexit

Από
anixneuseis
-
0
 ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Οι ίδιες βρετανικές εφημερίδες που μιλούσαν για ταπείνωση της Βρετανίας μετά το Σάλτσμπουργκ επιδοκίμασαν την πρωθυπουργό Τερέζα Μέι μετά το αυστηρό διάγγελμά της (φωτ.), όπου ζητούσε σεβασμό για τη χώρα της και προετοίμαζε τους πολίτες για το ενδεχόμενο ενός Brexit χωρίς συμφωνία.

Στην πολύωρη και επεισοδιακή συνεδρίαση του υπουργικού της συμβουλίου, που έλαβε χώρα στην εξοχική πρωθυπουργική κατοικία του Τσέκερς, στις 6 Ιουλίου, η Τερέζα Μέι ανέλαβε ένα μεγάλο πολιτικό ρίσκο: υπέβαλε ένα μεσοβέζικο σχέδιο για το Brexit, βάσει του οποίου Βρετανία και Ε.Ε. θα συνέχιζαν να συνδέονται σε μια κοινή αγορά βιομηχανικών και αγροτικών αγαθών (όχι όμως και υπηρεσιών ή κεφαλαίων). Η αδιάλλακτη πτέρυγα των Συντηρητικών επαναστάτησε, υποστηρίζοντας ότι η Βρετανία θα υποχρεώνεται να υπακούει στους κανόνες της κοινής αγοράς που θα αποφασίζονται ερήμην της και ότι θα εμποδίζεται να συνάπτει επωφελείς συμφωνίες με εμπορικούς γίγαντες – ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία κ.ά. Ο υπουργός Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον και ο υπουργός για θέματα Brexit Ντέιβιντ Ντέιβις αποχώρησαν από την κυβέρνηση και ξεκίνησαν πολιτικό «αντάρτικο», δίνοντας ραντεβού με τη Μέι στο συνέδριο των Συντηρητικών που αρχίζει σήμερα στο Μπέρμιγχαμ.
Αν η πρωθυπουργός της Βρετανίας περίμενε κάποια κατανόηση από τους Ευρωπαίους εταίρους της μέχρι να κοπάσει η εσωκομματική μπόρα, η άτυπη Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας τη διέψευσε οικτρά. Δεν ήταν μόνο που οι «27» απέρριψαν το «Σχέδιο του Τσέκερς» χωρίς να μπουν στον κόπο να επιχειρηματολογήσουν και χωρίς να διατυπώσουν αντιπροτάσεις. Το πιο εξοργιστικό για την κ. Μέι ήταν ο επιθετικός τόνος που εισέπραξε. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ άγγιξε τα όρια της αγένειας με μια σκωπτική του ανάρτηση στο Instagram που ταίριαζε περισσότερο σε δημοσιογράφο σκανδαλοθηρικού εντύπου παρά σε πολιτικό άνδρα. Ο Εμανουέλ Μακρόν κρατήθηκε στο επίπεδο της ευπρέπειας, αλλά ήταν όλος χολή όταν τόνιζε πως όποιοι πίστευαν σε ένα Brexit χωρίς κόστος θα αποδειχθούν «ψεύτες».
Εφιαλτικό πρωί
Το επόμενο πρωί ήταν εφιαλτικό για τη Μέι, καθώς οι περισσότερες βρετανικές εφημερίδες μιλούσαν για «ταπείνωση». Αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη του πολιτικού αναλυτή του BBC, Νικ Βατ, ότι «η Αγκελα Μέρκελ ακούστηκε να λέει κατ’ ιδίαν πως το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να υποφέρει λιγάκι στις διαπραγματεύσεις για το Brexit». Και μπορεί μεν παρόμοιες δηλώσεις να μην προκαλούν πλέον έκπληξη στον μεσογειακό Νότο, αλλά το μεγάλο νησί δεν έχει συνηθίσει να του μιλούν σε τέτοια γλώσσα και δεν έχει μάθει να μην απαντάει, όταν αυτό συμβαίνει. Επί της ουσίας, η κλιμάκωση της έντασης στην τελική φάση των διαπραγματεύσεων –έξι μήνες απομένουν για το Brexit– θα έπρεπε να είναι εξαρχής αναμενόμενη. Βρυξέλλες και Βερολίνο ήθελαν «να πονέσει» η Βρετανία ώστε να αναγκαστεί είτε να ακυρώσει το Brexit με ένα δεύτερο δημοψήφισμα, είτε να περιοριστεί σε ένα μόνο κατ’ όνομα Brexit, με τη διατήρηση της χώρας στην τελωνειακή ένωση και την ενιαία αγορά. Εάν αυτό δεν γίνει δυνατό, τότε το ελάχιστο που θα επιθυμούσαν ήταν μια αγρίως τιμωρητική αντίδραση των αγορών εναντίον του City και συνολικά της Βρετανίας, ώστε να αποθαρρυνθούν άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμά της.
Δεν αποκλείεται, όμως, οι ισχυροί της Ε.Ε. να έχουν υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις τους. Παρά τις καθημερινές προφητείες για οικονομικό Αρμαγεδδώνα, η βρετανική οικονομία δεν έχει υποστεί μέχρι στιγμής κλονισμούς, ενώ στο City τα μπαρ και τα ρεστοράν φυτρώνουν σα μανιτάρια. Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το 57% των Βρετανών αποδοκίμασε τη στάση της Ε.Ε. έναντι της κυβέρνησής τους – μόνο το 16% την επικρότησε. Οι ίδιες εφημερίδες που μιλούσαν για ταπείνωση μετά το Σάλτσμπουργκ, επιδοκίμασαν την πρωθυπουργό μετά το αυστηρό διάγγελμά της, όπου ζητούσε σεβασμό για τη χώρα της και προετοίμαζε τους πολίτες για το ενδεχόμενο διαζυγίου χωρίς συμφωνία. Το κυριότερο, Βερολίνο και Βρυξέλλες είναι πιθανό να υποτιμούν το ειδικό βάρος του Λονδίνου σε έναν δυτικό κόσμο που ήδη δοκιμάζεται από μεγάλες εσωτερικές αντιθέσεις. Μια αλαζονική στάση είναι πιθανό να ενισχύσει τα αισθήματα μεγάλου μέρους των Ευρωπαίων εναντίον των Βρυξελλών, αντί να τρομοκρατήσει τους ίδιους τους Βρετανούς. Για τους Αμερικανούς, είτε υποστηρίζουν είτε καταριούνται τον Τραμπ, δεν υπάρχει ευρωπαϊκή χώρα με τόσο ισχυρούς ιστορικούς, πολιτιστικούς και συναισθηματικούς δεσμούς όσο η Βρετανία. Τέλος, αν οι Ευρωπαίοι καταφέρουν να χαντακώσουν τη Μέι και βρεθούν αντιμέτωποι με τον Τζέρεμι Κόρμπιν, μάλλον δεν θα χαρούν καθόλου για το επίτευγμά τους. Ο αριστερός ηγέτης των Εργατικών δεν εννοεί να ανατρέψει το δημοψήφισμα του 2016, αλλά να διαπραγματευθεί ένα καλύτερο διαζύγιο, ενώ οι ριζοσπαστικές θέσεις του για την οικονομία και την εξωτερική πολιτική προμηνύουν νέους, σοβαρότερους τρανταγμούς στην ευρωατλαντική συμμαχία. Ετσι, δεν πρέπει να αποκλείεται ένας συμβιβασμός της τελευταίας στιγμής με βάση το «καναδικό σενάριο»: μια χαλαρή ζώνη ελευθέρου εμπορίου, χωρίς τους περιορισμούς και τα οφέλη της τελωνειακής ένωσης ή της ενιαίας αγοράς. Στην πρόταση αυτή παραδόξως συγκλίνουν οι Βρυξέλλες και οι σκληροί οπαδοί του Brexit, αν και το μέγα πρόβλημα του ιρλανδικού συνόρου παραμένει αναπάντητο. Πάντως, μέχρι τώρα η Μέι προτιμά τη μη λύση από το καναδικό σενάριο και τα χρονικά περιθώρια εξαντλούνται.

“Καθημερινή”

Οι χάρτες που όρισαν τη «γεωγραφική Μακεδονία»

Από
anixneuseis
-
0

Ιωάννης Μάζης
Ιωάννης Μάζης SL press.gr

FacebookTwitterLinkedInEmailPrintShares194

Ας εξετάσουμε πρωτίστως κάποιες επιχειρηματολογικές αφηγήσεις του δημοσίου διαλόγου σχετικά με το «συνετόν» του συμβιβασμού των Αθηνών εις μίαν ονομασία σύνθετη εμπεριέχουσα τον όρον «Μακεδονία». Η υπόθεση της ονομασίας των Σκοπίων είναι πρωτίστως και ουσιαστικώς κρίσιμη, για τους εξής λόγους:

Πρώτον, ο όρος «Μακεδονία» per se αποτελεί τον κατ’ εξοχήν φορέα του σκοπιανού δήθεν αλυτρωτισμού. Εξ αυτού και μόνον θα χαλκευθεί η νομιμοποίησις της ανυπάρκτου εθνικώς «μακεδονικής ταυτότητος», ανυπάρκτου γλωσσολογικώς «μακεδονικής γλώσσης» και φυσικά της ανυπάρκτου νομοκανονολογικώς «ορθοδόξου μακεδονικής εκκλησίας».

Δεύτερον, σημειωτέον ότι η ιστορική Μακεδονία της αρχαιότητας αντιστοιχεί σχεδόν πλήρως στο τμήμα της ελληνικής επικράτειας στην βόρειο Ελλάδα. Η έννοια της «γεωγραφικής Μακεδονίας» αποτελεί σε μεγάλο βαθμό κατασκευή Ρώσων, Γερμανών και Βουλγάρων χαρτογράφων τον ύστερο 19ο αιώνα. Σε χάρτες των μέσων του 19ου αιώνος, όπως του Γάλλου χαρτογράφου Ami Boue (1847, Βλ. σχετ. Χάρτη), ο όρος Μακεδονία δεν περιλαμβάνει τα Σκόπια, αλλά μόνο το όριο Μοναστηρίου-Αχρίδας και φυσικά την γνωστή μας Μακεδονία στην ελληνική επικράτεια.

Χάρτης Εθνολογικός του Ami Boué (1847) .

Αντιθέτως σε χάρτες του ύστερου 19ου αιώνος δημιουργείται η «γεωγραφική Μακεδονία», η οποία σύμφωνα με μία διαστρεβλωτική αντίληψη μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους μοιράστηκε μεταξύ Ελλάδος, Σερβίας και Βουλγαρίας. Όμως δεν υφίστατο «Μακεδονία» ως διοικητική ή γεωγραφική ενότητα κατά την οθωμανική περίοδο. Επίσης εθνογραφικοί χάρτες, όπως αυτός του Γερμανού γεωγράφου Heinrich Kiepert (βλ. σχετ. Χάρτη), οι οποίοι έδειχναν υψηλά ποσοστά σλαβοφώνων, αποτελούσαν παραγγελία του βουλγαρικού εξαρχάτου στην Κωνσταντινούπολη.

Χάρτης των Βαλκανίων του Γερμανού γεωγράφου Heinrich Kiepert, 1882.

Δεν εξασφαλίζεται η ελληνική πλευρά

Τρίτον, τα ζητήματα της απαλοιφής από το Σύνταγμα των Σκοπίων των δήθεν «αλυτρωτικών» επιταγών του, δια της απαλοιφής των αντιστοίχων άρθρων, δεν αποτελούν, κατά κανένα τρόπο, εξασφάλιση για την ελληνική πλευρά. Ασφαλώς ένα κράτος έχει το απόλυτον δικαίωμα να δημιουργεί, αλλά και να αναθεωρεί τον συνταγματικό του χάρτη κατά: i) τα εθνικά του συμφέροντα, ii) τα ιδεολογικά του ζητούμενα και iii) τα πολιτικά και iv) τα γεωστρατηγικά του προτάγματα, όπως αυτό τα αξιολογεί.

Εάν, συνεπώς, το σκοπιανό πολυεθνοτικό (αλβανο-σλαβο-ρομανικό) μόρφωμα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ με σύνθετη ονομασία εμπεριέχουσα τον όρο «Μακεδονία» δεν θα έχει κανένα λόγο να μην τροποποιήσει εκ νέου το Σύνταγμά του προς την προϋπάρξασα δήθεν «αλυτρωτική» κατεύθυνση. Είναι λοιπόν φενάκη η διατυμπανιζομένη, από τους υποστηρικτές της υπάρξεως του όρου «Μακεδονία» στην «λύση» του ονοματολογικού, «διασφάλιση του αποκλεισμού των αλυτρωτικών διατάξεων από το νέο Σύνταγμα των Σκοπίων».

Έχει εισέτι υποστηριχθεί ότι εάν δεν καταλήξομε σε «σύνθετη ονομασία» (…με τον όρο «-Μακεδονία» άραγε εννοούν οι υποστηρίζοντες «λυσιν»;) τότε δεν θα υπάρξει «λύσις». Μα, αυτό ποιόν απειλεί; Την Ελλάδα ή τα Σκόπια τα οποία επείγονται να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Ας λάβουμε επίσης υπόψη την προ εβδομάδος προειδοποίηση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ προς την Σκοπιανή κυβέρνηση, η οποία αποκλείει την εισδοχή του κρατιδίου εις το ΝΑΤΟ με την συνταγματική των ονομασία. Και αυτά συμβαίνουν ενώ τα Σκόπια απαιτούν τον σφετερισμό της εθνικής ελληνικής ταυτότητος, της ελληνικής αυτοσυνειδησίας και της ελληνικής ιστορίας και μάλιστα με την επίσημη συναίνεση της…Ελλάδος;

Προτείνουν «καθρεφτάκια»

Και μας προτείνουν…«καθρεφτάκια και χάντρες για ιθαγενείς» προσφέροντάς μας την αλλαγή της ονομασίας του αεροδρομίου των και κάποιων οδών της πρωτευούσης των; Ο κος Μητσοτάκης είχε απόλυτο δίκαιο όταν ανέφερε προχθές ότι : «δεν θα διακινδυνεύσω τον διχασμό των Ελλήνων για να διαφυλάξω την ενότητα των Σκοπιανών». Μόνο που θα πρέπει να προχωρήσει θαρραλέα και στην αποκήρυξη του όρου «Μακεδονία» από την προερχομένη εκ του, επικινδύνως συγχροτιζομένου μετά του κου Σόρος και παταγωδώς αποτυχόντος επί 25ετίαν, «διαμεσολαβητού» του ΟΗΕ και να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση και αντικατάστασή του.

Τότε θα ευεργετούσε πρωτίστως το έθνος μας και τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του πολυεθνοτικού κρατιδίου των Σκοπίων και δευτερευόντως την μεγάλη παράταξη της οποίας επιδιώκει να ηγηθεί. Υπό το κράτος της εκφράσεως της λαϊκής βουλήσεως από το Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης αλλά και του επομένου των Αθηνών, εις το Σύνταγμα, στις 4 Φεβρουαρίου, είναι αδύνατον η «μυστική διπλωματία» των Αθηνών να επιτρέψει εις τα πολιτικά κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου να «αυτοκτονήσουν» πολιτικώς. Άρα «λύσις» του προαναφερθέντος τύπου δεν νομίζω ότι θα υπάρξει.

Γιατί «Κεντροβαλκανική Δημοκρατία»

Επιμένω εδώ και πολύ καιρό, στην σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes, «Κεντροβαλκανική Δημοκρατία», διότι όλες οι άλλες δεν ανταποκρίνονται στην ιστορική πραγματικότητα, πράγμα που θα καταλήξει προϊόντος του χρόνου, όχι μόνον εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, αλλά και εις βάρος των κρατικών συμφερόντων και του ιδίου του κρατιδίου των Σκοπίων.

Και αυτό διότι οι ισορροπίες στην Βαλκανική, από τούδε και εις το εξής, θα είναι άκρως επισφαλείς με πρώτα θύματα, εκείνα τα πολυεθνικά μορφώματα τα οποία δεν έχουν και δεν μπορούν να αποδείξουν βαθύτατες εθνικές ταυτότητες οι οποίες να αποτελούν κοινή εθνική συνείδηση και πεποίθηση του μωσαϊκού των λαών που τα συνιστούν. Επίσης η ονομασία «Κεντροβαλκανική Δημοκρατία» δεν διαγράφει ούτε καταπνίγει κάποια εθνοπολιτισμική ή γλωσσική ταυτότητα των συνιστωσών εθνοτήτων του κρατιδίου.

Εις τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κεντροβαλκανίων πολιτών, η κάθε εθνότης θα μπορεί να αναφέρει την ταυτότητά της: Π.χ. ο εθνοτικώς αλβανογενής, θα μπορεί να αναφέρει:«Εθνικότης αλβανική», ο εθνοτικώς Σλάβος αντιστοίχως: «Εθνικότης σλαβική», ο εθνοτικώς Έλλην: «Εθνικότης ελληνική», κ.τ.λ. Επίσης το ίδιο το ΝΑΤΟ θα ήταν απολύτως ικανοποιημένο όταν στον κατάλογο των μελών του εγένετο εμφανές δια της ονομασίας αυτής, ότι ασκεί επιρροήν εις την κεντρική βαλκανική! Άρα, όλοι θα ήσαν ικανοποιημένοι.

Οι χάρτες που όρισαν τη “γεωγραφική Μακεδονία”

Η δικαίωση ενός κακόγουστου παιχνιδιού.

Από
anixneuseis
-
4

Η οικονομία και το σκοπιανό είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα της λιποταξίας των διανοουμένων και του φόβου τους μπροστά στην εξουσιαστική κυριαρχία της αποδομητικής τάσης.
ιδιαιτέρως, το σκοπιανό είναι προϊόν της ρωσικής πολιτικής του τέλους του 19ου αιώνα και έχει την αφετηρία του στη δημιουργία της Βουλγαρικής Εξαρχίας και τη συνέχειά του στις σκοπιμότητες της Κομμουνιστικής Διεθνούς και, αργότερα, του ΚΚΕ για να καταλάβει την εξουσία.
Αυτό το τόσο κακόγουστο παιχνίδι παίρνει σήμερα σάρκα και οστά με την υποστήριξη της Δύσης και την πολιτική και ακαδημαϊκή συναίνεση της Ελλάδας.

We are expecting a positive result in FYROM’s referendum, says minister George Katrougalos

Από
pcuser
-
0

Alternate Foreign Minister George Katrougalos estimated that there will be a positive answer in the referendum in FYROM on the Prespes agreement in an interview with Athens-Macedonian News Agency on Saturday

He referred to a double crucial issue one day before the opening of the ballots in the neighbouring country.

“ For both countries, it means the end of a bitter argument that could have been positively solved in the 90s. Especially to FYROM, offers a clear way for its European prospects. On the other side it is a positive message for the peace and stability in a region that was always Europe’s powder keg”.

He also expressed the hope the participation (in the referendum) to be high and to leave no doubt on the result.

In parallel, he expressed his certainty that there will be the necessary majority in the Greek parliament for the Prespes agreement to pass.

Asked on Independent Greeks (ANEL) position on the FYROM name issue he said that “ if our partners in the government (ANEL is the junior party that participates in SYRIZA government) decide to leave from the government, then it is obvious that the current governing formation will not continue as it is” noting that the government will remain because it still has the people’s mandate and this can change only if a motion of censure is tabled and is voted by the parliament’s majority.

Referring to New Democracy (ND), he accused the main opposition party of inconsistency and said that ND leader Kyriakos Mitsotakis swings on a political pendulum. He explained that Mitsotakis says other when he is in Europe and other when he is in Greece

Source: AMNA

Πηγή:https://hellasjournal.com

 

Turquie : l’application qui permet de dénoncer les opposants

Από
pcuser
-
0

Les médias allemands rapportent qu’une application disponible sur les smartphones propose aux Turcs expatriés de se livrer à la délation.

Recep Tayyip Erdogan n’entend pas laisser place à la contestation.

Ε, όχι, δεν θα περάσουν.

Από
anixneuseis
-
12

Νέα «ρουκέτα» Moody’s: Υποβάθμιση της Ελλάδας, εάν δεν περικοπούν οι συντάξεις

Το θέμα με τις συντάξεις δεν είναι οικονομικό. Είναι πολιτικό. Αποβλέπει σε ένα, ακόμη, τσάκισμα, μέρους του ελληνικού λαού. Και λέω μέρους διότι είναι αρκετοί εκείνοι που λένε να τελειώνουμε με τους 70χρονους. Αρκετά έζησαν. Το μήνυμα είναι πολιτικό. Δεν θέλουν όσους δεν βρίσκονται στην παραγωγική ηλικία. Αυτό δεν λέγεται καπιταλισμός. Αυτό λέγεται αλητεία.

Αν, επιπλέον, λάβουμε υπόψη μας ότι πολλές απο τις οικονομικές εκτιμήσεις που έκανε η τρόϊκα και οι θεσμοί που εκπροσωπούσε αποδείχτηκαν λανθασμένες, γιατί να μην είναι ένα τέτοιο λάθος και η εμμονή στην περικοπή των συντάξεων;
Γιατί άλλη μια φορά πρέπει να γίνουμε πειραματόζωα;
Είπαμε να βοηθήσουν και να τους ανταποδώσουμε αδρά. Αυτό, όμως, δεν είναι βοήθεια, όπως έχουν ξελαρυγγιστεί να λένε τα παπαγαλάκια τους. Αυτό είναι συμπεριφορά γκάγκστερ.
Τα πήραν όλα. Θέλουν και τις ψυχές μας. Όχι, λοιπόν. Δεν θα περάσουν.

Ο σφοδρός έρως του ΣΥΡΙΖΑ με τις ΗΠΑ

Από
anixneuseis
-
7

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Η έλευση της ΣΥΡΙΖΑίας Αριστεράς εκτός από τον εκφυλισμό του δημόσιου βίου και την ανάδειξη των πλέον ταπεινών ενστίκτων, κόστισε μέχρι στιγμής 100 δισ. ευρώ, μόνο και μόνο για να γίνει πρωθυπουργός ο Τσίπρας και υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Μακάρι οι φόβοι που εκφράζονται γύρω από τις συνέπειες της συμφωνίας να αποβούν αβάσιμοι, αλλά δυστυχώς τα στοιχεία είναι ανησυχητικά.

Η αναγνώριση βορειομακεδονικού κράτους το οποίο απαρτίζεται από μια «μακεδονική εθνότητα» που δεν έχει σχέση με την Ελλάδα είναι τα δύο συστατικά ενός νεομακεδονισμού με διεθνή υπόσταση και αναγνώριση και από την Ελλάδα, και ακαδημαϊκή νομιμοποίηση από μια ομάδα ιστορικών που έσπευσε, ασθμαίνουσα, να συνδράμει στο επικίνδυνο αφήγημα του υπουργού Εξωτερικών.

Ήταν μία ακόμη αμερικανική επιθυμία την οποία έσπευσε να ικανοποιήσει η αριστερή ελληνική κυβέρνηση. Οι συνέπειες χωρίς αμφιβολία θα φανούν στο μέλλον. Οι σημερινοί θύλακες στη γειτονική χώρα που εν είδει ποτ πουρί συλλέγουν τμήματα της ιστορίας των βαλκανικών λαών και διαμορφώνουν το ιστορικό τους αφήγημα θα ενισχυθούν από το διαμορφωμένο, ήδη, ταυτοτικό υποσυνείδητο του λαού της, που προσωρινά θεωρεί παραχώρηση τη μερική αλλαγή της ονομασίας της χώρας.

Το φροντιστήριο εκμάθησης διεθνούς πολιτικής του Αλέξη Τσίπρα το πληρώνει ο ελληνικός λαός αφού τον εξέλεξε πρωθυπουργό, και ως πρωθυπουργός ανακαλύπτει την αμερικανική γοητεία την οποία όχι μόνο αγνοούσε ως αντιπολίτευση, αλλά και από τη θέση εκείνη υπονόμευε τις προσπάθειες εξωτερικής πολιτικής των προκατόχων του. Δεν υπάρχει πιο προσβλητική έκφραση για τον ελληνικό λαό από τη διαπίστωση ότι καμιά άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να περάσει όσα περνά ο Τσίπρας. Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με έναν λαό που καθεύδει όταν κυβερνάται από την Αριστερά και εκτονώνεται όταν αλλάζει κυβέρνηση; Πάντως, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο που να αναδεικνύει διακριτά ουσιαστικές διαφορές πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από τα άλλα αστικά κόμματα της χώρας. Οι διαφορές, δυστυχώς, εντοπίζονται στο επίπεδο αμοραλισμού που στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει όριο.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός έπλεξε το εγκώμιο των ΗΠΑ ως στρατηγικών συμμάχων της χώρας σε συνέντευξή του στη Wall Street Journal κατά τρόπο που δεν θα το έκανε ούτε ο πλέον αμερικανοϋπάκουος μετεμφυλιακός πολιτικός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πλέον υπάκουη στα αμερικανικά κελεύσματα κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης.

Όχι πως η σύγκλιση με την αμερικανική πολιτική είναι εξ ορισμού κακή. Αυτήν την περίοδο επιβάλλεται, κυρίως στις επιλογές που έχουν γίνει με τις τριμερείς στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ύφος, όμως, και οι όροι της σύγκλισης έχουν σημασία για να μην στέλνονται μηνύματα δουλικότητας. Ο Τσίπρας με τον τρόπο που διαχειρίζεται αυτήν τη σύγκλιση δεν αποφεύγει τον κίνδυνο.

Δεν πιστεύουμε πως είναι αμερικανικής υπαγόρευσης η πληροφορία (που χρειάζεται επιβεβαίωση) πως ο υπουργός Ανάπτυξης Γιώργος Σταθάκης ζήτησε από την ΕΕ να αλλάξει τα σχέδια για τον αγωγό EuroAsia Interconnector και να φθάνει μόνο μέχρι την Κρήτη. Ο αγωγός αυτός θα διασυνδέει, μεταφέροντας ηλεκτρικό ρεύμα, την Ελλάδα με την Κύπρο και το Ισραήλ. Το σχέδιο θα χρηματοδοτούνταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι πληροφορίες λένε πως ο Σταθάκης ζήτησε από την Ένωση ο αγωγός να φθάνει μόνο μέχρι την Κρήτη. Στην απάντηση της αρμόδιας υπηρεσίας της Ένωσης πως δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί το έργο έξω από τον αρχικό σχεδιασμό, η θέση του υπουργού, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ήταν πως θα χρηματοδοτηθεί από εθνικούς πόρους.

Τι έκανε την ελληνική κυβέρνηση και άλλαξε θέση; Να σημειώσουμε, απλώς, πως ο αγωγός θα είχε την ίδια πορεία με τον σχεδιαζόμενο αγωγό φυσικού αερίου που θα συνδέει τα ισραηλινά κοιτάσματα με της Κύπρου, θα φθάνει στην Κρήτη και από εκεί στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Salamis: How Greece Stopped Persia (And Changed History Forever)

Από
anixneuseis
-
0

Their capital was captured after The Battle of Thermopylae, so with long odds, the Athenians decided to put it all on the line at the Battle of Salamis.

by Warfare History Network Robert Barr Smith

In the summer of BC 481, a delegation from Athens arrived at Delphi in central Greece to consult with the oracle of Apollo. The Sanctuary was always crowded with people seeking advice from the god, or perhaps a glimpse into an uncertain future. The oracle was located in the temple of Apollo, a building perched on a slope that was reached by a winding Sacred Way. The Sacred Way was lined with splendid marble buildings, including treasuries where votive offerings and other objects of value were stored.

It was a magnificent display, mute but eloquent testimony to the shrine’s fame and influence, but the Athenians were in no mood for sightseeing. King Xerxes of Persia was making preparations to invade Greece; even now his forces were marshaling and a mighty armada was being assembled. Nine years earlier, the Athenians had defeated a Persian invasion force at Marathon sent by Xerxes’ father, Darius. It was a setback Xerxes was not likely to forgive, much less forget. It was clear Athens was going to be a special target of the Great King’s ire.

Apollo’s prophecies were given substance through a medium called the Pythia. Accounts differ slightly, but apparently she was seated on a tripod near the omphalos (navel), a stone that was said to mark the center of the world. Some say she chewed laurel leaves, others that she inhaled burning laudanum, or even breathed vapors issuing from a rock cleft. Whatever means were used, the Pythia fell into a trance, and while in the trance babbled incoherently. These ravings were messages from Apollo, and were duly recorded by nearby priests for translation.

A Grim Future for Greece

Aristonice the Pythia took her seat, separated from the Athenian petitioners by a veil. She soon fell into a stupor, then began raving in a voice that none could understand. The gibberish was carefully recorded, and when the message was translated it was far from comforting. “Leave your homes,” it began, “and fly to the ends of the earth.” The message continued that “all is lost,” and prophesied that “many shrines of the gods” would meet a “fiery destruction.”

The Athenians’ blood ran cold; here was a dire prediction of utter ruin. Stomachs knotted with anxiety, faces downcast, they left the temple in a state of deep depression. But one, Timon, a man who lived in Delphi and probably was attached to the Temple of Apollo in some way, told the Athenians to try again. If they returned with an olive branch, a token of supplication, maybe Apollo would reconsider his harsh words.

They did as advised, and Aristonice delivered a second prophecy. It was the last lines that gained the most attention. “Wide-seeing Zeus grants to Athena, triton-born, that the wooden walls alone remain unbreached.… O divine Salamis! You shall destroy the children of women.…”

The second prophecy offered a glimmer of hope, but as usual the words were ambiguous and subject to interpretation. What, for example, were the “wooden walls”? The salvation of Athens, and Greece itself, might well rest on the right answer.

The Athenian leader Themistocles was to become a central figure in the debate over the interpretation of the prophecy. A leading proponent of naval power, Themistocles was certain the “wooden walls” meant a powerful Athenian fleet. In fact, if Athens had a fleet at all it was due to the courage and persistence of this one man.

When Athens triumphed over the Persians in BC 490 most Athenians believed the threat was over. Persia was far away, and the bloody nose the “barbarians” had received at Marathon seemed to end the matter once and for all. But Themistocles was unconvinced the Persians were gone for good. He believed Athens’ salvation, and ultimately all of Greece’s as well, would be in sea power. But beyond the Persian threat, there are indications he dreamed of Athens as the hub of a great empire, where trade and tribute would flow into the city from every part of the Mediterranean world.

In the BC 480s Themistocles was instrumental in developing the port of Piraeus, about four miles from Athens. Work was put in hand to build a naval arsenal and harbor facilities, but progress was slow. In November, BC 486, King Darius died and was succeeded by his son Xerxes. In the later years of his reign Darius had been preoccupied by a revolt in Egypt and other matters, but never lost the idea of wreaking vengeance on the Greeks and adding them to his empire. Now it was up to his son to carry these projects to their conclusion.

https://nationalinterest.org/blog/buzz/salamis-how-greece-stopped-persia-and-changed-history-forever-32237

Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν διορθώνεται, ακυρώνεται.

Από
anixneuseis
-
0

 

28 ΣΕΠ 2018 /

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Στο γειτονικό κράτος των Σκοπίων διεξάγεται δημοψήφισμα στις 30.9.2018. Οι πολίτες καλούνται να απαντήσουν αν εγκρίνουν την ένταξη της χώρας τους στο ΝΑΤΟ και στην Ευρ. Ένωση με βάση τα όσα προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών της 17.6.2018. Δεν μπορώ να προβλέψω το αποτέλεσμα. Ένα πράγμα είναι βέβαιο. Ότι αν γινόταν στη χώρα μας δημοψήφισμα για το ίδιο θέμα η Συμφωνία Κοτζιά-Ντιμιτρόφ θα είχε καταποντισθεί. Το βλέπουμε καθημερινά στις δημοσκοπήσεις. Το ΟΧΙ στις Πρέσπες συγκεντρώνει κατά μέσο όρο το 65%-70% των απαντήσεων.

Είναι αναμενόμενο. Η Συμφωνία αυτή προσβάλλει την ιστορία μας, την εθνική μας αξιοπρέπεια και καταπατά κάθε κόκκινη γραμμή του Ελληνισμού. Παραχωρεί στα Σκόπια όνομα, εθνότητα, γλώσσα και ταυτότητα, τα οποία ανήκουν στην ελληνική μακεδονική κληρονομιά. Δικαιώνει το τεχνητό μακεδονικό έθνος, το οποίο κατασκευάσθηκε από τον κομμουνιστή δικτάτορα Τίτο το 1943-44. Δίνει το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να παρεμβαίνουν στα σχολικά μας βιβλία, στις αρχαιολογικές ανασκαφές μας και στον τρόπο διδασκαλίας και προβολής της ιστορίας μας. Αφήνει απροστάτευτα χιλιάδες εμπορικά προϊόντα της Βορείου Ελλάδος, τα οποία φέρουν την επωνυμία μακεδονικός-ή-ό. Προστατεύει -αν πραγματικά προστατεύει- την αρχαία ελληνική ιστορία, αλλά παραχωρεί στο γειτονικό κράτος την κληρονομιά και την παράδοση της Χριστιανικής, της Βυζαντινής της Τουρκοκρατούμενης και της Νεώτερης Μακεδονίας.

Στο σύντομο χρονικό διάστημα, το οποίο μεσολάβησε από τις 17 Ιουνίου μέχρι σήμερα, η ηγεσία των Σκοπίων μάς έστειλε πολλά ανησυχητικά μηνύματα. Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση δεν προβληματίσθηκε από τις προκλήσεις των κ.κ. Ζάεφ, Ντιμιτρόφ κ.α. Θυμίζω ορισμένα γεγονότα που δικαιώνουν τις ανησυχίες μας.

Στη διαφημιστική εκστρατεία του Ζάεφ για το δημοψήφισμα πουθενά δεν αναφέρεται ο όρος «Βόρεια Μακεδονία». Υπάρχει αναφορά σε μία Ευρωπαϊκή Μακεδονία ή απλώς στη «Μακεδονία». Είναι προφανές ότι ο προσδιορισμός «Βόρεια» μπήκε για να φύγει συντόμως. Απλώς εξυπηρετεί την προπαγάνδα των κ.κ. Τσίπρα και Κοτζιά ότι δήθεν οδήγησαν σε υποχώρηση την άλλη πλευρά.

Στο πρώτο από τα δύο τηλεοπτικά μηνύματα υπέρ του ΝΑΙ η κυβέρνηση των Σκοπίων προβάλλει τους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο ως πατέρες του «Μακεδονικού» Έθνους. Βλέπουμε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών επιτρέπει στους γείτονες να πλαστογραφούν την ελληνική ιστορία. Οι δύο ιεραπόστολοι του 9ου αιώνος ήσαν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη και θα έπρεπε να διαμαρτυρόμαστε κάθε φορά που επιχειρούν άλλοι να τούς οικειοποιηθούν.

Η ηγετική ομάδα των Σκοπίων διαφημίζει με χαρά ότι η ελληνική κυβέρνηση τούς παραχώρησε «μακεδονική» ταυτότητα, εθνότητα και γλώσσα. Τον όρο nationality δεν τον μεταφράζουν ως υπηκοότητα, όπως κάνουν οι υποστηρικτές της Συμφωνίας. Εξ άλλου προβάλλουν το άρθρο 7, το οποίο αναφέρεται σε ιστορία και κουλτούρα και το οποίο ερμηνεύουν ως επίσημη ελληνική αποδοχή του «μακεδονικού» έθνους. Δυστυχώς ο κ. Ζάεφ στο σημείο αυτό έχει δίκιο. Με το άρθρο 7 των Πρεσπών η ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει στους γείτονες το δικαίωμα σε «μακεδονική» εθνότητα και όχι απλώς σε «μακεδονική» υπηκοότητα, που είναι η νομική σχέση του πολίτη με το κράτος. Θυμίζω ότι ουδεμία ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα είχε αποδεχθεί ότι ο πολυθενικός λαός των Σκοπίων αποτελεί «μακεδονική εθνότητα» και ότι ομιλεί κάποια «μακεδονική» γλώσσα!

Προ ολίγων ημερών ο Πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ υπήρξε σαφέστατος και λίαν αποκαλυπτικός. Δήλωσε σε τηλεοπτική συνέντευξή του ότι πλέον θα υπάρχει μόνον μία Μακεδονία και αυτή θα είναι το κράτος των Σκοπίων. Η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων θεωρεί ότι η Συμφωνία τούς δίνει το δικαίωμα να μονοπωλήσουν τους όρους Μακεδονία και Μακεδόνας. Οι συντάκτες και οι υποστηρικτές της Συμφωνίας απέφυγαν επιμελώς να σχολιάσουν αυτή τη δήλωση. Όμως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων έχουμε κατανοήσει ότι η Συμφωνία των Πρεσπών βλάπτει σοβαρά τα εθνικά μας συμφέροντα.

Εντύπωση εξ άλλου προκαλεί η βιασύνη των δύο κυβερνήσεων να εφαρμόσουν το άρθρο 8 πριν καν αυτή η Συμφωνία εγκριθεί από τον λαό των Σκοπίων και από τη Βουλή των Ελλήνων. Το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει τη σύσταση μικτής Διεπιστημονικής Επιτροπής, η οποία θα ασχοληθεί με θέματα ιστορίας, αρχαιολογίας και παιδείας. Η ανακοίνωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών κάνει λόγο για αλλαγές στα σχολικά βιβλία. Δηλαδή, ενώ μέχρι τώρα καταγγέλλαμε τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών σχολικών βιβλίων, τώρα αποδεχόμαστε ότι και εμείς είμαστε ύποπτοι για αλυτρωτικές τάσεις; Εκεί που μας χρωστούσανε, μάς πήραν και το βόδι, λέει η γνωστή παροιμία. Η κυβέρνηση καλεί βιαστικά τους Σκοπιανούς επιστήμονες να μάς υποδείξουν πώς θα διδάξουμε την ιστορία της Μακεδονίας στα παιδιά μας και τούς επιτρέπει να έχουν λόγο για τις ανασκαφές στην Αμφίπολη και να εγκρίνουν αν θα έχουμε Μουσείο Μακεδονικού Αγώνος ή θα πρέπει να αλλάξουμε τον τίτλο!

Η Συμφωνία, λοιπόν, ήδη παράγει αρνητικά αποτελέσματα για τον Ελληνισμό. Δεν μπορεί να βελτιωθεί ούτε να διορθωθεί. Είναι εξ ολοκλήρου προβληματική και επιζήμια. Η Βουλή των Ελλήνων οφείλει να την καταψηφίσει και να την ακυρώσει. Και όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, μετά την καταψήφιση της Συμφωνίας κάθε συζήτηση με τα Σκόπια θα αρχίσει από μηδενική βάση.

Άρθρο στην ιστοσελίδα liberal.gr, 28.9.2018

1...2,7592,7602,761...3,032Σελίδα 2,760 από 3,032