Αρχική Blog Σελίδα 2748

ΗΠΑ-ΕΚΛΟΓΕΣ: Ο Τραμπ άντεξε και οι Δημοκρατικοί δεν θριάμβευσαν

Από
anixneuseis
-
0

τουJean-Eric Branaa ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Ε.Δ.ΝΙΑΝΙΟΣ

Η συμμετοχή στις ενδιάμεσες εκλογές του 2018 ήταν πολύ υψηλή, καθώς ο αριθμός των νέων ψηφοφόρων – 800.000 – είχε σημειώσει ρεκόρ. Ο καθένας αναρωτιόταν ποιο στρατόπεδο θα επωφελείτο.

Για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια, οι Δημοκρατικοί πήραν και πάλι τη Βουλή των Αντιπροσώπων σε εκλογές που αναμένονταν ως δημοψήφισμα κατά του Τραμπ. Ιστορικά, το κόμμα του προέδρου δεν έχει καλά αποτελέσματα στις ενδιάμεσες εκλογές. Ο Μπαράκ Ομπάμα έχασε 63 έδρες κατά την πρώτη του θητεία και τον Μπιλ Κλίντον 54. Κατά τη δεύτερη θητεία του, ο Τζορτζ Μπους έχασε 30 έδρες.

Το όλο ερώτημα τώρα είναι να ξέρουμε αν οι ψηφοφόροι ψήφισαν σύμφωνα με αυτή την οδηγία κατά του Τραμπ, όπως συνιστούσε το Δημοκρατικό Κόμμα ή εάν εκφράστηκαν περισσότερο τοπικιστικά, γνωρίζοντας ότι ενίσχυαν την πλειοψηφία του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ανω Βουλή. Η συζήτηση είναι σαφώς ανοικτή και η απάντηση παρέχει μια λύση σε αυτό το υπαρξιακό πρόβλημα που κατέλαβε όλους κατά τη διάρκεια της επόμενης ημέρας: ποιος κέρδισε;

 Η νέα γενιά των Δημοκρατικών: Η 29χρονη Αλεξάνδρια Οκάζιο-Κορτέζ νίκησε το Ρεπουμπλικανό Αντονυ Πάπας στο 14ο διαμέρισμα της Νέας Υόρκης και έγινε η νεαρότερη Γερουσιαστής των ΗΠΑ.

 

 

Όπως και να είναι, το αποτέλεσμα θα επηρεάσει σημαντικά τα επόμενα δύο χρόνια της προεδρίας του Trump, ο οποίος ίσως αντιμετωπίσει πολλές κοινοβουλευτικές έρευνες με πρωτοβουλία των Δημοκρατικών, διότι έτσι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ή ακόμη και να καταχραστούν, αυτό το σημαντικό προνόμιο που τους παρέχει η νέα τους πλειοψηφία. Η άλλη αναμενόμενη συνέπεια είναι ότι ο πρόεδρος θα δει το νομοθετικό του πρόγραμμα εντελώς μπλοκαρισμένο. Ωστόσο, ο Τραμπ έσπευσε να δημοσιοποιήσει ένα tweet νίκης, επισημαίνοντας ίσως με αυτό ότι η δυνατότητα διακυβέρνησης με διατάγματα δεν αποτελεί εμπόδιο στη δράση του, τουλάχιστον κατά τη γνώμη του.

Από τα πρώτα αποτελέσματα, φάνηκε ότι οι Δημοκρατικοί διεύρυναν το κενό στις Πολιτείες κλειδιά, στη Φλόριντα, τη Βιρτζίνια, την Πενσυλβάνια και τη Μινεσότα, αλλά έχασαν όμως το Κεντάκυ. Κάποιες προσωπικότητες βρέθηκαν σε δύσκολη θέση και το αποτέλεσμα αναμενόμενο: η πρώην υπουργός υγείας του Bill Clinton, Donna Shalala, νίκησε τη Ρεπουμπλική Μaria Elvira Salazar και κέρδισε μια θέση που οι Δημοκρατικοί εποφθαλμιούσαν από καιρό σε μια περιοχή του Μαϊάμι. Στη βόρεια Βιρτζίνια, η δημοκρατική γερουσιαστή Jennifer Wexton κέρδισε όπως αναμενόταν της Ρεπουμπλικανή Barbara Comstock. Όμως, οι Δημοκρατικοί δεν κατάφεραν να νικήσουν έναν αποχωρούντα υποψήφιο, ο οποίος όμως ήταν ευρέως αποδεκτός στο Κεντάκι, όπου ο Ρεπουμπλικανός Andy Barr κατατρόπωσε την πρώην πιλότο μαχητικού Amy McGrath.

Sharice Davids: η πρώτη Γερουσιαστής, ινδιάνικης καταγωγής

 

Το “μπλε κύμα” λοιπόν μάλλον δεν υπήρξε. Είναι σαφές ότι δεν οδήγησε τους Δημοκρατικούς να αποκτήσουν την πλειοψηφία στη Γερουσία, ενώ είχαν πολλές ελπίδες να κερδίσουν σημαντικά πεδία μάχης της Γερουσίας: Ιντιάνα, Μιζούρι, Τενεσί, Βόρεια Ντακότα και Τέξας. Σε μια αναμέτρηση με έντονο ενδιαφέρον, ο Ted Cruz, Ρεπουμπλικανός του Τexas, νίκησε τον Δημοκρατικό αντίπαλο Beto O’Rourke. Σε μια άλλη πολυαναμενόμενη μονομαχία, ο Ρεπουμπλικανός Ron DeSantis κέρδισε για τη θέση του κυβερνήτη της Φλόριντα τον Δημοκρατικό Andrew Gillum.

Στο Μισισιπή, η Δημοκρατική Cindy Hyde-Smith και ο Δημοκρατικός Mike Espy προκρίθηκαν για τον δεύτερο γύρο της Γερουσίας, που θα γίνει στις 27 Νοεμβρίου. Στο Οχάιο, ο Ρεπουμπλικανός Mike DeWine εξελέγη κυβερνήτης, νικώντας τον Δημοκρατικό Richard Cordray. Υπάρχουν επίσης μερικές σημαντικές δημοκρατικές νίκες, όπως του Joe Manchin στη Δυτική Βιρτζίνια και του Tammy Baldwin στο Wisconsin. Ή στο Νιου Τζέρσεϋ, όπου ο γερουσιαστής Bob Menentez, ο οποίος, πριν από λιγότερο από ένα χρόνο, αντιμετώπισε κατηγορίες διαφθοράς, δεν τιμωρήθηκε από τους ψηφοφόρους. Στην Ουάσινγκτον, η δημοκρατική γερουσιαστής Μaria Cantwel κέρδισε την επανεκλογή, νικώντας τη Ρεπουμπλικανή αντίπαλο Susan Hutchison. Στην Ιντιάνα, ο Greg Pence, μεγαλύτερος αδελφός του αντιπροέδρου Mike Pence, κέρδισε μια θέση στη Βουλή των Αντιπροσώπων, μια θέση που κατείχε προηγουμένως ο διάσημος αδελφός του. Και σε μια άλλη εκλογική μάχη που απασχόλησε πολύ τα ΜΜΕ, ο επιχειρηματίας Mike Braun νίκησε τον Δημοκρατικό βουλευτή Joe Donnelly και πήρε τη θέση του στη Γερουσία. Εν τω μεταξύ, αρκετοί που δήλωσαν υποψήφιοι την προεδρία του 2020 επανεξελέγησαν εύκολα, όπως ο Bernie Sanders στο Βερμόντ, η Εlizabeth Warren στη Μασαχουσέτη, ο Sherrod Brown στο Οχάιο, ο γερουσιαστής Kirsten Gillibrand της Νέας Υόρκης και ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Andrew Cuomo.

Οι δημοσκοπήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της ημέρας των ψηφοφοριών έδειξαν ότι οι εκλογές δεν θα έπαιρναν το χαρακτήρα δημοψηφίσματος: στις ανησυχίες των ψηφοφόρων κυριαρχούσαν  η υγειονομική περίθαλψη και η μετανάστευση. Σ’ αυτό ο Tραμπ ίσως ήταν τυχερός, καθώς μια δημοσκόπηση του CNN ανέφερε ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων δήλωσε ότι ψηφίζει εξ αιτίας του Τραμπ και σχεδόν το 60% των ψηφοφόρων πρόσθεσαν ότι η χώρα κινείται προς λάθος κατεύθυνση. Τέλος, να συγκρατήσουμε ότι εξελέγησαν πολλές γυναίκες καθώς και εκπρόσωποι της διαφορετικότητας ή μειονοτικών ομάδων. Πολύ συμβολικά, η Rashida Tlaib και η Ilhan Omar έγιναν οι πρώτες μουσουλμάνες γυναίκες που εκλέχθηκαν στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Η Tlaib κέρδισε την 13η εκλογική περιφέρεια του Μίτσιγκαν, χωρίς αντιπάλους. Η Omar κέρδισε στην έντονα Δημοκρατική Μινεσότα, διαδεχόμενη τον πρώτο μουσουλμάνο Γερουσιαστή Keith Ellison. Η Δημοκρατική Αyanna Pressley έγινε η πρώτη αφροαμερικανίδα εκπρόσωπος της Μασαχουσέτης στο Κογκρέσο και στο Κολοράντο ο Δημοκρατικός Jared Polis έγραψε ιστορία με το να γίνει ο πρώτος διακηρυγμένος ομοφυλόφιλος κυβερνήτης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο 3ο διαμέρισμα του Κάνσας, η Δημοκρατική Sharice Davids θα μείνει στην ιστορία ως η πρώτη αμερικανο-ινδιάνα που εκλέγεται στο Κογκρέσο.

Πηγή: http://www.lefigaro.fr/vox/monde/2018/11/07/31002-20181107ARTFIG00347–trump-n-a-pas-perdu-les-mid-terms.php

Τουρκική Δημοκρατία Η Προοπτική των Απελευθερώσεων και η Νέα Θρησκεία

Από
anixneuseis
-
1

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου   Αθήνα 8/11/2018

Τα (4 Α) καταστροφής της ανθρωπότητας:

Αμάθεια, Αντιζηλία, Απληστία, Αλαζονεία

Στις 14/8/2018 τα μέλη των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων, Δημήτρης Κούκλατζης και Άγγελος Μητρετώδης μετά από 167 μέρες άνευ κατηγορητηρίου κράτησης στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης, αφέθηκαν ελεύθεροι και επέστρεψαν στην Ελλάδα. Δεν γνωρίζουμε προς το παρόν περί του διπλωματικού παρασκηνίου που συνετέλεσε στην απελευθέρωσή τους, ανήμερα της εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Η “απελευθέρωση” όμως έχει σίγουρα συμβολικό χαρακτήρα, που επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες από αναγνώστη σε αναγνώστη.

Στις 12/10/2018 τα Ποινικά Δικαστήρια της Τουρκικής Δημοκρατίας (ΤΔ) θα καταδικάσουν τον πάστορα Andrew Brunson (Άντριου Μπράνσον) σε τριετή κάθειρξη για κατασκοπία[1]. Την επομένη θα αφεθεί ελεύθερος λόγω του ότι είχε δείξει καλή διαγωγή κατά την διάρκεια της κράτησής του (είχε συλληφθεί στις 7/10/2016) και εξέτισε την ελάχιστη ποινή που προβλέπονταν να καταδικαστεί βάσει του Ποινικού Κώδικα της ΤΔ. Αν και οι Εισαγγελικές Αρχές εφεσίβαλλαν της απόφασης, ο πάστορας θα αποχωρήσει άμεσα από την ΤΔ και στις 17/10/2018 θα επισκεφτεί τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald John Trump (Ντόναλντ Τζον Τράμπ). Με την σειρά του ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα ευχαριστήσει τον Πρόεδρο της ΤΔ Recep Tayyip Erdoğan (RTE, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν), για την μεσολάβησή του !

Βέβαια, στις απελευθερώσεις πρέπει να προστεθούν και οι δεκάδες ξένοι υπήκοοι δημοσιογράφοι, που απελευθερώθηκαν την τελευταία τριετία κατόπιν ξεχωριστών διμερών “συνεννοήσεων” των κυβερνητικών στελεχών των χωρών τους.

Στις γραμμές που ακολουθούν θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το πώς αντιλαμβάνονται τα μέλη διαφορετικών ιδεολογιών – θρησκειών τους εν λόγω συμβολισμούς των “απελευθερώσεων” και των προσδοκιών τους. Επειδή οι “απελευθερώσεις” έχουν και οικονομικές προεκτάσεις, η ανάλυση συμπεριλαμβάνει κυρίως την σκοπιά των μελών της νεοφιλελεύθερης τάσης. Οι αρχές της άκρα Νεοφιλελεύθερης Οικονομικής Πολιτικής που επιβάλλεται στην ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα, προσιδιάζουν περισσότερα σε θρησκευτικά δόγματα παρά σε επιστημονικές θεωρίες…

Η Θεοτόκος ως Ελευθερώτρια

Μετά το θαύμα του 626, όπου ανεμοστρόβιλος καταστρέφει τα πλοία των πολιορκητών στον Κεράτιο κόλπο και σώζεται η Κωνσταντινούπολη από μία σίγουρη πτώση σε αλλόθρησκους, η Παναγία θα καθιερωθεί και ως “Ελευθερώτρια”. Ο ύμνος που θα ψαλθεί προς την Χάρη Της, θα καθιερωθεί ως ο “Εθνοθρησκευτικός Ύμνος” των απανταχού Ελληνορθόδοξων Χριστιανών [Κοίτα εικόνα].

Το 843, με τη λήξη της Εικονομαχίας, από το ναό των Βλαχερνών ξεκίνησε η γιορτή της Ορθοδοξίας, που καθιερώθηκε ως θρίαμβος των εικόνων. Έτσι σε κάθε “δύσκολη κατάσταση” οι Ρωμιοί κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης θα λιτανεύουν την εν λόγω εικόνα.

Το 1204 μετά την 4η Μαζική Σταυροφορία, οι Λατίνοι καταλαμβάνουν το ναό των Βλαχερνών. Η θαυματουργή εικόνα θα κλαπεί από τους Ενετούς και θα τοποθετηθεί στον ναό του Αγ. Μάρκου της Βενετίας.

Στις 15/8/2018, σύσσωμος ο λαός της Ελλάδας τιμούσε την μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου και εναπόθετε τις ελπίδες του στην Ελευθερώτρια Παναγία για την άρση της

«Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,

ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,

ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.

Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,

ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,

ἵνα κράζω σοι·Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε»

σύγχρονης κατοχής της Ελλάδας και όχι για την φαινομενική λήξη των μνημονίων. Μνημόνια, που έσωσαν τους Λατίνους δανειστές, όπως και το 1204. Από ότι φαίνεται οι επιπτώσεις των μνημονίων θα ταλαιπωρήσουν την Ελλάδα τουλάχιστον για επιπλέον 50 χρόνια, όπως και το Βυζάντιο (1204 – 1261), όπου οι Λατίνοι εγκαταλείποντας την Βασιλεύουσα παρέδωσαν την Ρωμιοσύνη στους αλλόθρησκους…

Επί των ημερών μας σε ότι αφορά τις απελευθερώσεις πλανώνται δύο σημαντικές ερωτήσεις:

  • Εν όψει της “οικονομικής επίθεσης” που δέχτηκε η ΤΔ, η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μπορεί να θεωρηθεί και ως δώρο του Προέδρου RTE;
  • Εν όψει της “Συριακής διένεξης”, η απελευθέρωση του πάστορα μπορεί να θεωρηθεί και ως δώρο του Προέδρου RTE;

Ο RTE, ως χαρισματικός ηγέτης που έχει χρησιμοποιήσει το Ισλάμ για τις πολιτικές του βλέψεις, πολλές φορές επεξηγεί με απλοϊκές προτάσεις τα τρέχοντα πολιτικά γεγονότα στους Ισλαμιστές μονοδιάστατους καταναλωτές ψηφοφόρους του, παραλληλίζοντάς τα με εδάφια του Κορανίου. Εξ άλλου το εν λόγω “πολιτικό εργαλείο” είναι το σημαντικότερο των επί γης Μουσουλμάνων Αδελφών[2].

Το 5ο κεφάλαιο, Mâide Sûresi (Μαϊντέ Σουρεσί) του Κορανίου

Ο Μουσουλμάνος πιστός (κυρίως ο άρρεν) γνωρίζει το 5ο κεφάλαιο του Κορανίου[3], διότι είθισται να αναγιγνώσκεται καθημερινά εφτά φορές για την πάταξη του “κακού” και σαράντα φορές για να εμπλουτιστεί ο επιούσιός του, όταν στον Ισλαμικό κόσμο επέρχεται “κάποιο δεινό”, που πηγάζει κυρίως από Ιουδαίους ή Χριστιανούς. Όπως παρουσίασε το σύνολο των ΜΜΕ της ΤΔ, λόγω των “οικονομικών παρεμβάσεων που έχει ασκήσει η Δύση”, επί των ημερών μας οι πολίτες της ΤΔ κυρίως οι μεσαίες και κατώτερες οικονομικές τάξεις βιώνουν έντονα βιοποριστικά προβλήματα. Παράλληλα έχουν προστεθεί επιπλέον άνεργοι στους ήδη 130.000 απολυμένους δημόσιους λειτουργούς[4], που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα [Κοίτα Πίνακα 2]. Έτσι ο πάσχων Ισλαμιστής Τούρκος πολίτης που θα καταφύγει σε πνευματική τόνωση θα επιδοθεί στην ανάγνωση του Mâide.

Στις 15/8/2018 όταν οι Ελληνορθόδοξοι την ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου μνημονεύουν το θαύμα της Ελευθερώτριας Παναγίας, ας δούμε τι διαβάζει καθημερινά επανειλημμένα ο Μουσουλμάνος της απέναντι όχθης:

  • “Όποιος επικαλείται ότι Θεός είναι ο Μεσσίας υιός της Μαρίας, είναι άπιστος” (kâfir) [Mâide, 17 και 72].
  • “Όποιος επικαλείται ότι ο Θεός είναι ένας εκ των τριών, αναμφισβήτητα είναι άπιστος. Ο Θεός είναι μόνο ένας Θεός. Εάν δεν μετανοήσουν από τα λεγόμενά τους, οι άπιστοι θα αντιμετωπίσουν μαρτυρικό πόνο ” [Mâide,73].
  • “Ο Μεσσίας υιός της Μαρίας είναι ένας απλός προφήτης. Πριν από αυτόν έχουν έλθει και παρέλθει πολλοί προφήτες. Γευμάτιζε μαζί με την μητέρα του“[Mâide,75][5]
  • “… Όποιος προβάλει ( σ.σ. κάτι) ισοδύναμο με τον Θεό, σίγουρα ο Θεός θα του απαγορεύσει τον Παράδεισο. Ο μοναδικός χώρος που θα καταλήξει είναι η φωτιά. Οι δυνάστες δεν έχουν φίλους” [Mâide, 72]. Ας θυμηθούμε πρακτικές της ISIS στη Συρία και την αντίδραση μερίδας πολιτών της ΤΔ για την τραγωδία στο Μάτι…

Στο ίδιο κεφάλαιο υποδεικνύονται φίλοι, σύμμαχοι και εχθροί. Όπως:

  • “Πιστοί ! Μην κάνετε φίλους τους Εβραίους και τους Χριστιανούς. Αυτοί είναι φίλοι ο ένας του άλλου. Όποιος από σας συνάψει φιλία μαζί τους σίγουρα είναι ένας από αυτούς. Ο Θεός δεν επιφέρει στο σωστό δρόμο τους δυνάστες“. [Mâide, 51]
  • “Φίλος σας είναι ο Θεός, ο Προφήτης, ο πιστός που κάνει ναμάζι…” [Mâide,55][6]

Με την αιτιολογία ότι δεν βρέθηκαν τα 1,8 δις $ΗΠΑ, αρχές Αυγούστου του 2018 η Τουρκική Λίρα (ΤΛ) θα εμφανίσει “θεαματική βουτιά” [Κοίτα γράφημα 1]. Έτσι ο σαραντάχρονος γαμπρός του RTE και Υπουργός Οικονομικών της ΤΔ, Berat Albayrak (Μπεράτ Αλμπαϊράκ), θα ξεκινήσει περιοδεία στις Ισλαμικές χώρες, προβάλλοντας ότι αναζητά 1,8 δις $ ΗΠΑ [7].

Ξεκινώντας από τις αντιπαραθέσεις Trump – RTE, φέρει ειδική βαρύτητα να μελετήσουμε το πώς αντιλαμβάνεται ένας απλός πιστός Μουσουλμάνος τους άπιστους Δυτικούς. Αν και σε πολλά εδάφια γίνεται αναφορά περί τιμωρίας των απίστων[8], εμείς ας περιοριστούμε στο 5ο κεφάλαιο, που επί των ημερών μας ο Μουσουλμάνος πιστός καθημερινά αναγιγνώσκει τουλάχιστον εφτά φορές:

  • “Όποιοι κηρύσσουν πόλεμο κατά του Θεού και του Προφήτη Του και επί της γης προκαλούν δολιοφθορές τιμωρούνται τουλάχιστον με θανάτωση ή απαγχονισμό ή με κοπή διαδοχικά των άκρων τους, ή με εξορία της φυλής των (σ.σ. από τον Ισλαμικό κόσμο). Αυτοί είναι αναίσχυντοι επί της γης και τους περιμένει μέγας πόνος στο πλήρωμα του χρόνου” [Mâide,33].
  • “Οι άπιστοι και αυτοί που διαψεύδουν τα εδάφιά μας, προορίζονται για την κόλαση” [Mâide,86]

Έτσι έχουμε διαπιστώσει το πώς μας αντιλαμβάνεται τουλάχιστον το 15% του πληθυσμού της ΤΔ[9], δηλαδή τουλάχιστον 12 εκ. πολίτες της ΤΔ. Είναι άγνωστη η θέση τους για την απελευθέρωση των ομήρων που παρακρατήθηκαν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Όμως γνωρίζουν πολύ καλά ότι για να “ξεριζωθούν οι άπιστοι” [Enfâl,7], οι συλληφθέντες (αιχμάλωτοι) πολέμου, ως σκλάβοι θεωρούνται και λάφυρα πολέμου [Enfâl, 8,41]. Δύναται δε να εκποιηθούν ως νόμιμα (helâl, χελάλ) αντικείμενα [Enfâl, 68,69][10].

 

Η Νέα Θρησκεία – Νεοφιλελευθερισμός – και οι Πιστοί της

Κρατικές οικονομικές ανάγκες > δάνειο > πτώχευση > υποδούλωση

ή

Δημιουργία περιττών αναγκών > ατομικός δανεισμός > πτώχευση > υποδούλωση

=

Μεταφορά ύλης από ομάδα σε ομάδα

Αρχής γενομένης της Βικτωριανής περιόδου (1837 – 1901), αναπτύσσεται η οικονομική θεωρία του φιλελευθερισμού, με την οποία χρησιμοποιείται ως όπλο η σχέση:

Η εν λόγω σχέση, αντί της επιλογής ενός θερμού πολέμου ή εξολόθρευσης ατόμων, αποδείχθηκε και φτηνότερη και επικερδέστερη λύση για να κατακτηθούν παραδοσιακά βασίλεια[11] και να εκμηδενιστούν αιώνιες δυναστείες και πολιτισμοί. Έτσι Αγγλία και Γαλλία τέλη του 19ου αρχές του 20ου αι. με το νέο όπλο θα κατακτήσουν την λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου (Αίγυπτος, Λίβανος).

Κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ου αι., η Φιλελεύθερη Οικονομική Θεωρία θα εξελιχθεί από την σχολή του Friedman (Φρίντμαν) ή Οικονομική Σχολή του Σικάγο, ως Νεοφιλελεύθερη Οικονομική Θεωρία. Οι οπαδοί της νέας θεωρίας υποστηρίζουν ότι τα πάντα είναι οικονομικά μετρήσιμα και ως εκ τούτου μπορούν να διαπραγματευθούν ή να χρησιμοποιηθούν και ως “εμπορεύσιμα υλικά”!

Για μερίδα υποστηρικτών της Νεοφιλελεύθερης θεωρίας, θρησκεία, έθνος, εθνοκράτος, πατρίδα, ιδεολογία και ανθρωπιά αποτελούν μέσα αύξησης της ατομικής ύλης και οικειοποίησης κάθε διαθέσιμης ύλης των τρίτων. Τα πάντα έχουν ως αφετηρία την “καταναλωτική δύναμη” των ατόμων, που δεν έχει μονάδα μέτρησης και είναι σχεδόν αυθαίρετη ποσότητα. Όμως με την καταγραφή ενός μη μετρήσιμου μεγέθους (sic.) διαμορφώνονται οι καμπύλες προσφοράς και ζήτησης. Έτσι η αρχή όλων των θεωριών της Νεοφιλελεύθερης τάσης βασίζεται σε μη μετρήσιμο αξίωμα, δηλαδή περισσότερο συγκλίνει σε δογματική παρά σε επιστημονική παραδοχή [12]. Συμπερασματικά η Νεοφιλελεύθερη Οικονομική θεωρία συγκλίνει σε θρησκειολογία…

Ως προς την νέα θρησκεία η κοινωνική ισορροπία επιτυγχάνεται με την αρχή “για να κτυπήσεις τον άλλον, πρώτα κτύπα τον εαυτόν σου”, έναντι “Οφθαλμόν αντί οφθαλμού” [Λευιτ. 24, 20-21] ως προς τον Μωσαϊκό νόμο και “Ηκούσατε ότι ελέχθη, οφθαλμό αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος Εγώ όμως σας λέγω να μην αντισταθείτε στον πονηρόν, αλλά αν κανείς σε κτυπήσει το δεξί σαγόνι, να του στρέψης και το άλλο” [Ματθ. 5, 38-39], όπως δίδαξε ο Χριστός. Και από αρχές του 21ου αι. έχουν σημειωθεί πολλά παραδείγματα εφαρμογής της προαναφερόμενης αρχής των Νεοφιλελευθέρων, προς εξισορρόπηση των κοινωνιών …

Για να γίνει κατανοητή η πίστη και η λατρεία της νέας θρησκείας ας τις παραλληλίσουμε με τις αντίστοιχες της Χριστιανικής. Το πιστεύω των οπαδών της νέας θρησκείας είναι το χρήμα, εικόνα η εταιρία, εικονοστάσιο το holding (όμιλος εταιρειών), ο χώρος δράσης τους οι Τράπεζες, ο ναός τους το Χρηματιστήριο και το αντίδωρο το επιτόκιο. Στην λατρεία τους χρησιμοποιώντας των διαφόρων χρωμάτων πίστη τους, οι εθνικοί χώροι δράσης δια μέσου των ναών τους μεταβάλλονται σε “ομοούσιο λόγο” και τηρουμένων των κανόνων της μεταφοράς του λόγου, οι οπαδοί της νέας θρησκείας αυξάνουν τις εικόνες και τα εικονοστάσιά τους, ενδυναμώνοντας και την πίστη τους!..

Ναι μεν οι θέσεις της Νεοφιλελεύθερης θεωρίας από τα κέντρα εξουσίας χρησιμοποιήθηκαν ως “εργαλεία αποσταθεροποίησης” των κοινωνιών(κυρίως σε Νότιο Αμερική, Ευρεία Μέση Ανατολή, αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής και Ινδοκίνας), όπως νοούνται από τους Δυτικούς πολιτισμούς, αλλά δεν επικράτησαν ως κρατική πολιτική στο λίκνο τους, δηλαδή στις ΗΠΑ. Αντιθέτως με νέα τροπάρια (ψηφιακά νομίσματα, CDO, CDS, BISTRO κ.ά)[13] συσφίγγουν οι σχέσεις μεταξύ των χώρων δράσης με ναούς και οι άπιστοι της νέας θρησκείας προορίζονται για απόγνωση και υποδούλωση.

Ως προς την νέα θρησκεία η υφαρπαγή κάποιου “εμπορεύσιμου αγαθού” και η ανταλλαγή αυτού με άλλης μορφής ύλης είναι και κανονικό και ηθικό. Ως προς την ένσταση που υποβάλλεται στον τρόπο απόκτησης, δηλαδή στην υφαρπαγή, η απάντηση είναι απλή: “Ας προσέχατε”!..

Οι ακόλουθοι της Νέας Θρησκείας στην ΤΔ

Ας συγκεκριμενοποιήσουμε και περιορίσουμε τα προαναφερόμενα στα τρέχοντα ζητήματα της περιφέρειάς μας.

Τα επί της γης νομισματικά συστήματα που διακινούνται με κερδοσκοπικές εισροές κεφαλαίων, στηρίζονται περισσότερο στο $-ΗΠΑ. Έτσι όλο και περισσότερο οι εταιρίες των αναδυόμενων αγορών αποκτούν $-ΗΠΑ μέσω ομολόγων και μετοχών, αποφεύγοντας τραπεζικά δάνεια. Οι κατέχοντες $-ΗΠΑ σε χρήμα ή ομόλογα και μετοχές σύμφωνα με τις ανάγκες τους (ή κερδοσκοπία) αγοράζουν τοπικά νομίσματα. Εφόσον τα αποθέματα $-ΗΠΑ ενός εθνοκράτους δεν μπορούν πλέον να υπολογιστούν από τα τραπεζικά διαθέσιμα, διαταράσσεται η σχέση αξία-τιμή. Έτσι η αξία του τοπικού νομίσματος προς $-ΗΠΑ δεν ορίζεται πλέον από συγκεκριμένες διεθνώς αποδεκτές συναρτήσεις, αλλά από μη μετρήσιμα υποκειμενικά μέσα. Τέλος με “εύλογες κινήσεις” οι κατέχοντες $-ΗΠΑ σε χρήμα ή ομόλογα και μετοχές αποκτούν μεγαλύτερο όγκο τοπικού νομίσματος. Δηλαδή εκτός του τόκου, δημιουργείται και άλλο ένα μέσο αύξησης χρημάτων, που αντικατοπτρίζεται σε ύλη. Όμως όταν ο κύκλος του “εύκολου κέρδους” αντιστραφεί, ραγδαία ξεφεύγει και ο έλεγχος[14]…

Εν προκειμένω στις ανέλεγκτες διακυμάνσεις, όπως στην ΤΔ [Κοίτα γράφημα 1], μόνο οι πιστοί της νέας θρησκείας κερδίζουν ενώ οι άπιστοι θα υποδουλωθούν και θα είναι άρτια χειραγωγήσιμοι …

Μία από τις εν λόγω αναδυόμενες οικονομίες είναι και αυτή της ΤΔ. Ο χώρος στον οποίο τον 20ου αι. η αλλαγή της διοικητικής οικονομικής μορφής[15] και η ραγδαία μεταφορά ύλης από ομάδα σε ομάδα τελέστηκε με γενοκτονίες[16] και διώξεις [17]. Η τελευταία εξ αυτών, που ακόμα εξελίσσεται, ξεκίνησε μετά το “κίνημα” τις 15/7/2016[18], διώκοντας τους ακολούθους του Ισλαμικού Σουνιτικού Τάγματος του Muhammed Fethullah Gülen (MFG, Μουχάμεντ Φετχουλλάχ Γκιουλέν), που διαμένει στις ΗΠΑ. Το Ισλαμικό Τάγμα του MFG συνδυάζοντας τις δύο προαναφερόμενες θρησκείες, ιδρύει ανά την οικουμένη ισχυρές πολυεθνικές, που οι ακόλουθοί του αποκαλούν “τεθωρακισμένα του cihad” [19]. Τα τεθωρακισμένα του cihad, εκτός του ότι διευρύνουν τα παγκόσμια ελεγχόμενα από Ισλαμιστές κεφάλαια, στηρίζουν ικανούς/ες νέους/ες για να εξελιχθούν και να ενταχθούν στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι, ως ακόλουθοι του Τάγματος. Όμως με την γιγάντωση του Τάγματος θα εμφανιστούν πολλές σέχτες, που θα ενοχλήσουν και RTE και MFG…

Λόγω των επαναλαμβανόμενων ραγδαίων και επικίνδυνων για την ανθρωπινή ζωή αλλαγών, στον χώρο της ΤΔ οι πιστοί της νέας θρησκείας ήταν και είναι “υποψιασμένοι”. Εξάλλου το γεγονός μπορεί άμεσα να διαφανεί από τον [Πίνακα 1], στον οποίο διαπιστώνουμε ότι σε 4 έτη, ενώ αυξήθηκε το πλήθος των δισεκατομμυριούχων στην ΤΔ, απωλέσθηκαν ή φυγαδεύτηκαν, ή επενδύθηκαν σε άλλους χώρους 10 δισ. $-ΗΠΑ από το σύνολο των περιουσιών τους. Επισημαίνεται ότι τα τελευταία πέντε χρόνια εκτός του ότι οι ξένες επενδύσεις στην ΤΔ έχουν σχεδόν μηδενιστεί, έχουν αποδημήσει από την ΤΔ 21,6 δις $-ΗΠΑ ως επενδύσεις στο εξωτερικό και ένα σεβαστό μερίδιο αυτού στην Ελλάδα[20]. Το γεγονός χαίρει τριών ερμηνειών:

  • Μετά τις διώξεις, φυγαδεύονται από τον MFG ελεγχόμενα κεφάλαια,
  • Υπάρχει συμφωνία RTE με τους οπαδούς της νέας θρησκείας για εξάπλωση ελεγχόμενων από την ΤΔ κεφαλαίων, με απώτερο σκοπό τον έλεγχο και την δορυφοροποίηση οικονομιών άλλων χώρων και χωρών,
  • Οι πολιτικές εξελίξεις προμήνυαν νέα κρίση. Έτσι “η πίστη” αλλάζει χρώμα και χώρο.

Οι εν λόγω σώφρονες κινήσεις της νέας θρησκείας, όταν σημειώνεται ραγδαία άνοδος ανεργίας, προφανώς δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι εξυπηρετούν κάποιο “εθνικό σκοπό”. Διότι εάν μελετηθεί σε βάθος ο [Πίνακας 2] θα διαπιστώσουμε ότι οι διαφορές εργατικού δυναμικού και ανέργων μεταξύ Δεκεμβρίου 2015 και Ιουλίου 2018 ανέρχονται αντίστοιχα σε 2,825,000 και 474,000 άτομα. Η διαφορά ανεργίας ανέρχεται σε 16.8 %. Επίσης βάσει του [Πίνακα 2], διαπιστώνουμε ότι η “ανεκτή” ποσόστωση ανεργίας στην ΤΔ ανέρχεται μεταξύ 10% -11%. Άρα μεταξύ “κινήματος” και Ιουλίου 2018, η ανεργία έχει υπερβεί κατά 5 – 6 μονάδες την “ανεκτή” ποσόστωση ανεργίας. Οι πλεονάζοντες ως προς απόλυτους αριθμούς ανέρχονται σε 141,250 – 169,500 άτομα (121,000 εξ αυτών ίσως τέως δημόσιοι λειτουργοί). Άρα τα εν λόγω άτομα ή πρέπει να καταναλωθούν ή να εξαχθούν…

Οι οπαδοί της νέας θρησκείας της ΤΔ ουδόλως επηρεάστηκαν από την νομισματική κρίση που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2018 και επήλθε η Μαύρη Παρασκευή (17/8/2018) [Κοίτα γράφημα 1]. Διότι:

  • Δεν απέχει πολύ χρονικά η μεγάλη κατρακύλα της Τουρκικής Λίρας (ΤΛ) της περιόδου 1983 – 2004, όπου την περίοδο εκείνη οι οικονομικοί κολοσσοί συναλλάσσονταν αποκλειστικά με $-ΗΠΑ. Τότε η κατρακύλα “έληξε” με την εδραίωση της νέας ΤΛ (YTL, 1/1/2005) αφαιρώντας έξι μηδενικά από την παλιά …
  • Ήδη η ΤΔ στο παρελθόν είχε ζήσει αντίστοιχες κρίσεις και κατρακύλα της ΤΛ:
    • Στο δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας 1950, όταν η αποτυχημένη προσπάθεια φιλελευθεροποίησης της οικονομίας της ΤΔ, επιφέρει την προαποφασισμένη γενοκτόνο πράξη των Σεπτεμβριανών[21] και την διάλυση της οικονομίας, με αποτέλεσμα το κίνημα Cemal Gürsel τις 27/5/1960 (Τζεμάλ Γκιουρσέλ).
    • Τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν ο οικονομικός αποκλεισμός που επιβλήθηκε μετά την κατάληψη του 43% της Κύπρου, επιφέρει την συναλλαγματική ασφυξία και την χούντα του Ahmet Kenan Evren στις 12/9/1980 (Αχμέτ Κενάν Εβρέν), για να επιβάλλει τα πολιτικοοικονομικά ανοίγματα προς Ισλαμικά κεφάλαια των κυβερνήσεων του Halil Turgut Özal (Χαλίλ Τουργκούτ Οζάλ).

Άρα οι οικονομικοί κολοσσοί, που άντεξαν αλώβητοι και ξεπέρασαν με κέρδη τις εν λόγω κρίσεις, ήδη ήταν προετοιμασμένοι για την επερχόμενη αντίστοιχη κρίση, διότι:

  • Με την κρίση του Mavi Marmara (31/5/2010) σημειώνεται η απαρχή της ρήξης RTΕ – MFG, που θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία της ΤΔ,
  • Μετά την εμπλοκή των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων στις μάχες της Συρίας από τις 23/2/2015, που έληξε τον Οκτώβριο του 2018, η ΤΔ θα έχει υπό την κατοχή της δύο Συριακές περιφέρειες (Αφρίν και Αλ-Μπάμπ) και μία υπό έλεγχο (Ιντλίμπ). Η απόκτηση των εν λόγω περιφερειών προβλέπονταν και από τον Εθνικό Όρκο (Mîsâk-ı Millî) του 1920. Η υπό έλεγχο περιφέρεια θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης όπως αναφέρεται και στο Κοράνι. Όμως μακροπρόθεσμα πριν οι κατακτήσεις επιφέρουν οικονομικά οφέλη, βραχυπρόθεσμα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι δαπάνες διατήρησης και ανοικοδόμησης των κατακτημένων εδαφών, γεγονός που επίσης θα επέφερε σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις στην ΤΔ.

Η Βιομηχανία “Άμυνας” της ΤΔ

Η ΤΔ προς αντιμετώπιση της ανάγκης της άμεσης διάθεσης πολεμοφοδίων και για την μείωση του κόστος τους, ενθαρρύνει – στηρίζει τις βιομηχανίες καταστροφής του οίκου του ανθρώπου[22], κυρίως τον ίδιο τον άνθρωπο, τον οποίο “ὁ Θεός·ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν” [Γεν, 1.26]. Έτσι οι “βιομηχανίες άμυνας” της ΤΔ αρχίζουν να κερδίζουν σοβαρό μερίδιο από στην παγκόσμια παραγωγή [Κοίτα Πίνακα 3]. Αν και εμφανίζονται ως ανεξάρτητες εταιρείες, στην πραγματικότητα ανήκουν όλες στον OYAK[23] [Πίνακα 3, σειρά 55,64, 96]. Στο σύνολό τους θα καταλάμβαναν την 30η θέση του πίνακα (σύνολο εσόδων 3.260,6 εκ. $ΗΠΑ το 2017 και αντίστοιχα 2.985,32 εκ. $ ΗΠΑ το 2016).

Του αυτού ύψους πίστη και το πολύτιμο εικονοστάσιο που υπηρετεί την νέα θρησκεία, επιφέρει έναν παντός καιρού OYAK, που από την ίδρυσή του (ως αποτέλεσμα του Attila 1974) μέχρι των ημερών μας παρέμεινε αλώβητος σε όλες τις πολιτικοοικονομικές αναταραχές που έζησε η ΤΔ. Έτσι τέλη του 2015 ο RTE αποφασίζει ότι δεν του αρκούν οι ποσοστώσεις που του έχουν διατεθεί από το ΝΑΤΟ και ξεκινά στην εύρεση νέων χώρων και χωρών για την διάθεση των “προϊόντων” της “αμυντικής” του βιομηχανίας. Έτσι επέρχεται και ο Γολγοθάς του πάστορα και το άνοιγμα της ΤΔ στην Ρωσική “αμυντική” βιομηχανία, που οι παραγωγές αμφοτέρων αναμετριόνται στην Συριακή επικράτεια. Η δε τμηματική απελευθέρωση των αναλώσιμων ψυχών, που προσπαθούν να αποφύγουν τα αποτελέσματα της αναμέτρησης, φέρουν επιπλέον έσοδα στον υπόκοσμο της ΤΔ και κάλυψη των ιεραποστόλων της νέας θρησκείας, που δραστηριοποιούνται στη Δύση…

Οι σχέσεις περιπλέκονται όταν οι ΗΠΑ με αφορμή την διένεξη Brunson θα επιβάλουν δασμούς στις εισαγωγές χαλκού και αργίλου από την ΤΔ[24], γνωρίζοντας ότι θα τα αποκτήσουν φτηνότερα από την αγορά της Νότιας Αμερικής. Γενικά η “πολιτική δασμών” των ΗΠΑ έγκειται στο δόγμα Trump “Πρώτα οι ΗΠΑ”, για να αντιμετωπιστούν ή μετατεθούν οι επιπτώσεις της νέας επερχόμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ. Η αντίδραση της ΤΔ ήταν άμεση:

  • Απευθύνεται στους γείτονες για εξαγωγή των μετάλλων που ή υποτιμημένα θα εξάγονταν στις ΗΠΑ ή θα διατίθονταν σε αμφίβολη τιμή σε άλλες αγορές. Τελικά ο RTE δήλωσε επίσημα ότι η ΤΔ δεν θα τηρήσει τους οικονομικούς αποκλεισμούς που επιβάλλουν οι ΗΠΑ[25].
  • Τον Ιούνιο του 2017, θα επέμβει ανοικτά στην Σουνιτική διένεξη του Ισλαμικού κόσμου (Σαουδική Αραβία – Κατάρ). Αναλαμβάνοντας την άμυνα του Κατάρ θα ιδρύσει τουρκική στρατιωτική βάση στο Κατάρ και θα υπογραφούν συμβάσεις προμήθειας προϊόντων OYAK[26].
  • Απευθύνεται στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΕΑΕ), που είχαν συμφωνήσει να προμηθευτούν “έξυπνους πυραύλους” από το εικονοστάσιο του Ισραηλινού επιχειρηματία Mati Kochavi[27], που εδρεύει στις ΗΠΑ. Βέβαια για να μην εμφανιστεί στον Ισλαμικό Κόσμο, ότι τα ΕΑΕ προμηθεύονται εξοπλισμό από Ισραηλινό επιχειρηματία που οι επιχειρήσεις του εδρεύουν στις ΗΠΑ, στην εν λόγω προμήθεια θα μεσολαβούσε η Asia Global Technology, ένα ισχυρό “τεθωρακισμένο του cihad” του MFG[28]…

Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια !

Κατά την υλοποίηση των προαναφερομένων, όπως καταγγέλλει το Ισραηλινό Ynet, στις 15/9/2018 Ισραηλινοί και Τούρκοι αξιωματούχοι θα υλοποιήσουν μυστικές συναντήσεις, Γιατί άραγε;

Βέβαια δεν πρέπει να κατηγορήσουμε τους οπαδούς της νέας θρησκείας, ότι στηρίζουν ένα Ισλαμικό κράτος που το έθνος του απαρτίζεται από Ουραλ-Αλταϊκές φυλές. Διότι όπως αναφέραμε οι εν λόγω “λεπτομέρειες” είναι από την μία, εργαλεία αύξησης της πίστης, από την άλλη οι ίδιες ευκαιρίες, στην δεκαετία του 1970, είχαν παραχωρηθεί και στην Ελλάδα. Έτσι μαζί με την ΑΕΕΠ-ΠΥΡΚΑΛ ιδρύονται η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε. (1977), η Ελληνική Βιομηχανία Όπλων(1977), η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων Α.Β.Ε., τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και Σκαραμαγκά, που αναλαμβάνουν έργα του Πολεμικού Ναυτικού. Δυστυχώς όλες μετατράπηκαν σε “κομματικά μαγαζιά” διεκπεραίωσης ρουσφετιών και τέλος θυσιάστηκαν στο βωμό του “γρηγορόσημου” …

Επίσης δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε ότι δεν μας δόθηκαν οι κατάλληλες ευκαιρίες. Όταν ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Donald Henry Rumsfeld (Ντόναλντ Χένρι Ράμσφελντ) στις 4/6/2001 θα επισκεφτεί την ΤΔ, ο τότε Πρωθυπουργός της ΤΔ Mustafa Bülent Ecevit (Μουσταφά Μπουλέντ Ετζεβίτ), θα του προτείνει να αναλάβει η ΤΔ την επίλυση του προβλήματος “Saddam Hussein Abd al-Majid al-Tikriti” (Σαντάμ Χουσεΐν), πρόταση που δεν θα γίνει αποδεκτή. Έτσι ο Rumsfeld στις 27/11/2001 θα συντάξει το σημείωμα “Πώς θα ξεκινήσει ο δεύτερος Ιρακινός πόλεμος”… Στις 20/3/2003 η έναρξη του πολέμου θα γίνει βάσει σημειώματος. Τότε οι ΗΠΑ θα εμπιστευτούν τους Κούρδους του Ιράκ και θα προμηθευτούν τα ελάχιστα από τις εικόνες του OYAK. Είναι η περίοδος που οι Koç(Κότς) [Κοίτα πίνακα 1] θα εισχωρήσουν δυναμικά στην “Αμυντική Βιομηχανία” και παράλληλα θα επικρατήσουν στην ΤΔ.

Τότε ποιο ήταν το κύριο μέλημα της Ελλάδας;

Κλείνοντας

Ο RTE, κινούμενος στα υψηλά κλιμάκια της νέας θρησκείας, που η πίστη και ο χώρος που προωθεί δεν του ανήκει, θέτει σε κίνδυνο και τα εικονοστάσια των οπαδών. Οι πιστοί με την σειρά τους ως στρατηγική άμυνας, που εξυπηρετεί και την επίθεση χρησιμοποιώντας την “παγκοσμιοποίηση”, έχουν εξαγάγει πλέον των 21 δις $ΗΠΑ. Εφόσον η ύλη επιφέρει ύλη, τα προαναφερόμενα 21 δις $-ΗΠΑ προφανώς δεν εξαϋλώθηκαν. Απλώς άλλαξαν χρώμα και χώρο. Ένας χώρος που θα επέφερε μεγάλα κέρδη ήταν και η Ελλάδα.

Το γεγονός αυτό θα αναλυθεί στην επόμενη ανάρτηση.

βκ

 

 

Σημειώσεις

[1] Βάσει Ν.5237, Β’ Τόμος, Δ’ τμήμα, Ζ’ Κεφάλαιο περί Κατασκοπείας και Κοινολόγησης Κρατικών Μυστικών. Αρθ. 326 – 338. Ως προς τα άρθρα η ελάχιστη ποινή που προβλέπεται για τους άμεσα παραβάτες είναι η τριετής φυλάκιση.

[2] Για Μουσουλμάνους Αδελφούς, κοίτα αντίστοιχο κεφάλαιο στη μελέτη – άρθρο του Βασίλη Κυρατζόπουλου, Οι Εξελίξεις στο Τραπέζιο Ανατολικού Ζητήματος 2012 – 2015, Απρίλιος 2016. https://www.academia.edu/24234101/Οι_Εξελίξεις_στο_Τραπέζιο_Ανατολικού_Ζητήματος_2012_-_2015

[3]Τιτλοφορείται ως Mâide Sûresi, απαρτίζεται από 16 τμήματα και 120 εδάφια. Κεντρική ιδέα του κεφαλαίου (Sûre) είναι οι θέσεις των υπόλοιπων μονοθεϊστικών θρησκειών σε αντιπαράθεση με το Ισλάμ.

[4] Κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλου 30/10/2018, Περί 130.000 Απολυμένων Δημοσίων Λειτουργών στην Τουρκική Δημοκρατία. https://www.greekamericannewsagency.com/2018/10/31/%CE%BF%CE%B9-130-000-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%BF%CE%AF-%CF%84/?fbclid=IwAR002xcMFFBHcMNZ-zW5vnM9w6Ai_2DBt8cY5fec3f-7q9nruskVk-kpl94

[5] Επισημαίνεται ότι, εφόσον έτρωγε για να ζήσει δεν είναι Θεός.

[6] Ναμάζι, η προσευχή του Μουσουλμάνου που εντέλλεται να τελεί 5 φορές την ημέρα, στρεφόμενος προς την Μέκκα.

[7] Κοίτα https://www.aljazeera.com/indepth/features/berat-albayrak-turkey-finance-minister-180815172410498.html

[8] Τουλάχιστον στο 12ο εδάφιο του 8ου κεφ. διατάζεται η θανάτωση των απίστων (Enfâl, 12)ç

[9] Αναφερόμαστε στο ποσοστό των πολιτών της ΤΔ, που έχουν καταργήσει κάθε επικοινωνιακό μέσο στην οικία τους, συναναστρέφονται σύμφωνα με την Ισλαμική νομοθεσία (Σαρία) και καθοδηγούνται από τους πνευματικούς τους ιερείς της εμπιστοσύνης τους. Ο εν λόγω πληθυσμός ανέρχεται περίπου στα 12 εκ. άτομα.

Κοίτα http://www.tevhidhaber.com/islamcilar-yapisal-olarak-kalin-kafalidirlar-133495h.htm

[10] Ganimet (λάφυρα), στο Κοράνι αναφέρεται ο τρόπος μοιρασιάς στα δικαιώματα στα εδάφη και στις γυναίκες των εχθρών. Κοίτα Enfal Sûresi 1, 41, 69. Fetih Sûresi 19, 21. Hasr Sûresi 6 – 8. Mümtahine Sûresi 11.

Köle (σκλάβος) ή Câriye (δούλα). Ο θεσμός της δουλείας αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στο Ισλαμικό Δίκαιο (Σαριά). Στο Κοράνι υπάρχουν πολλές αναφορές, όπως: Mâide Sûresi 89, Mücâdile Sûresi 3, Tevbe Sûresi 60, Bakara Sûresi 178, 221, Nisâ Sûresi 25,36,92, Ahzâb Sûresi 52. Ειδικά η αναφορά στο Muhamed Sûresi 4, έχει την δική της σημασία. Στο εν λόγω εδάφιο αναφέρεται: “Στον πόλεμο όταν συναντήσετε άπιστους αποκεφαλίστε τους. Εάν τελικά τους νικήσετε αιχμαλωτίστε τους. Στην λήξη του πολέμου μπορείτε να τους απελευθερώσετε με λίτρα ή χωρίς ανταλλάγματα”.

[11] Κοίτα μελέτη Β. Κυρατζόπουλου, ” Οι εξολοθρευτές της νέας τάξης πραγμάτων”, Ιούλιος 2011. https://www.academia.edu/6487023/Ottoman_Turkey_-_Hellas_debts

[12] Η αναλυτική επεξήγηση του γεγονότος, με παραδείγματα είχε δημοσιευτεί σε μελέτη του Β. Κυρατζόπουλου,  “Θρησκεία, Άνθρωπος και Νέα Θρησκεία”, 5 συνέχειες στη μηνιαία εφημερίδα Ανατολή τεύχη 159 – 164, Αθήνα 2002. Συγκεκριμένα ο ορισμός δίδεται στο τεύχος 159, σελ.4.

[13] Κοίτα μελέτη Β. Κυρατζόπουλου, ” Οι εξολοθρευτές της νέας τάξης πραγμάτων”, Ιούλιος 2011, κεφ. Τα άυλα μέσα της σύγχρονης εποχής.. https://www.academia.edu/6487023/Ottoman_Turkey_-_Hellas_debts

[14] Για τις εν λόγω ανωμαλίες που προκύπτουν και αποκρύπτονται, κοίτα άρθρο-μελέτη Β. Κυρατζόπουλου, “Οι νάρκες του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι”, Νοέμβριος 2011, https://www.antibaro.gr/article/4185 , http://www.elzoni.gr/html/ent/179/ent.16179.asp

[15] α)Με την εσωτερική ρήξη του Cumhuriyet Halk Partisi (CHP, Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) 1929 – 1932, εμφανίζεται ως αντιπαράθεση Mahmud Celâleddin Bayar – Mustafa İsmet İnönü, από φιλελεύθερη σε ελεγχόμενη οικονομία, β) Με τα αιματηρά γεγονότα και τον βανδαλισμό της εφημερίδας Tan (Ταν), από ελεγχόμενη σε φιλελεύθερη, γ) Με το κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων τις 19/5/1960 και τον απαγχονισμό του Πρωθυπουργού Adnan Menderes (Αντνάν Μεντερές), από φιλελεύθερη σε ελεγχόμενη, δ) Θέσεις της διακήρυξης τις 24/1/1980, που επιβλήθηκαν με το κίνημα Ενόπλων Δυνάμεων τις 12/9/1980, από ελεγχόμενη σε νεοφιλελεύθερη και άνοιγμα στα Ισλαμικά κεφάλαια.

[16] Αρμενίων 1878 – 1916, Ελλήνων 1912 – 1923 την περίοδο του Οσμανικού Κράτους και Φόρος Περιουσίας (1942 – 1944), Σεπτεμβριανών (1955) και απελάσεων Ελλήνων (1963 – 1964) την περίοδο της ΤΔ.

[17] Κατά Κούρδων, Ισλαμιστών (μέχρι 1970) και πρόσφατα κατά οπαδών του Muhammed Fethullah Gülen.

[18] Κοίτα άρθρο – μελέτη Β. Κυρατζόπουλου, Τουρκία, τα Κινήματα και το Κίνημα, Ιούλιος 2016.  Ενημερωτικό Δελτίο Ένωσης Κυπρίων Ελλάδας τεύχ. 50, Απρίλιος – Ιούνιος 2016, και Ψηφιακά Ενημερωτικά Μέσα: Ελεύθερη Ζώνη http://www.elzoni.gr/html/ent/318/ent.65318.asp. και Ανιχνεύσεις http://www.anixneuseis.gr/?p=148344

[19] Cihad (Τζιχάντ), παράγωγο της Αραβικής λέξης cehd (= ρήμα, χρήση κάθε δυνατού μέσου για να επιτευχτεί ο στόχος). Ως Ισλαμικός όρος, έχει την έννοια η εκμάθηση των θρησκευτικών εντολών και με κάθε μέσο η Μουσουλμανοποίηση της ανθρωπότητας. Κοίτα αντίστοιχο λίμα Εγκυκλοπαίδια İslâm http://www.islamansiklopedisi.info/dia/pdf/c07/c070377.pdf, σελ. 527 – 534.

[20] Κοίτα άρθρο ahvalnews, Koç ve Şahenk Yunanistan’da yatırım için yarışıyor, 27/2/2018. https://www.ahvalnews.com/tr/ekonomi/koc-ve-sahenk-yunanistanda-yatirim-icin-yarisiyor

[21] Κοίτα άρθρο-μελέτη Β. Κυρατζόπουλου “Ξεριζωμός ή Γενοκτονία” , περιοδικό Documento σελ. 81- 95, Αθήνα, Σεπτέμβριος 2018. Όπως ιστοσελίδα: https://www.academia.edu/37495756/The_Deep_Causes_of_the_Septemvrians_Genocide_Act_6-7_9_1955_

[22] Κοίτα Σεπτόν Πατριαρχικόν Μήνυμα στην εορτή της Ινδίκτου, που από το Οικουμενικό Πατριαρχείο καθιερώθηκε ως “Ημέρα Προστασίας του Περιβάλλοντος” 1/9/2018.

[23] Για OYAK, Κοίτα Β. Κυρατζόπουλου, Λύκου Ανάβαση, κεφ. Β’, εκδόσεις Τσουκάτου, Αθήνα 2006. Αν και επί των ημερών μας έχει αλλάξει η “ετικέτα”, η δράση, ο σκοπός και ο στόχος των επιχειρήσεων παραμένει ο ίδιος.

[24] Κοίτα άρθρο Richard Hass, The West Must Face Reality in Turkey, Νέα Υόρκη 15/8/2018.

[25]Κοίτα https://www.middleeastmonitor.com/20181107-erdogan-turkey-will-not-abide-by-us-sanctions-on-iran/.

[26] Κοίτα http://ekonomi.haber7.com/print/2740455

[27] Φημολογείται ότι ήταν ο επιχειρηματίας που προμήθευε πολεμοφόδια στην ISIS μετά την παύση προμήθειας από εταιρείες της ΤΔ. Κοίτα

https://www.middleeastmonitor.com/20181107-erdogan-turkey-will-not-abide-by-us-sanctions-on-iran/

[28] Κοίτα https://www.middleeastmonitor.com/20180917-israel-turkey-hold-secret-talks-in-uae/.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πίνακες

&

Γραφήματα

 

 

 

 

Forbes 2018 Forbes 2015
Όμιλος Α/Α Forbes Ονοματεπώνυμο Περιουσία Δις $ ΗΠΑ Ηλ/ία Κύριο Αντικείμενο δραστηριότητας Χώρα/ες Δραστηριότητας Όμιλος Α/Α Forbes Ονοματεπώνυμο Περιουσία Δις $ ΗΠΑ
1 Yıldız Holding 422 Murat Ülker 4.80 59 food Turkey Yıldız Holding 369 Murat Ülker 4.40
2 Rönesans Holding 550 Erman Ilıcak 4.00 50 construction Turkey Fiba Holding 690 Hüsnü Özyeğin 2.70
3   822 Hüsnü Özyeğin 2.90 73 finance, diversified Turkey Koç Holding 714 Semahat Sevim Koç Arsel 2.60
4 LC Waikiki Holding 887 Mustafa Küçük 2.70 55 fashion retail Turkey Koç Holding 737 Mustafa Rahmi Koç 2.50
5 Koç Holding 924 Semahat Sevim Koç Arsel 2.60 89 diversified Turkey Doğuş Holding 737 Ferit Şahenk 2.50
6 Koç Holding 965 Mustafa Rahmi Koç 2.50 87 diversified Turkey Enka Holding 782 Şarık Tara 2.40
7 Enka Holding 965 Şarık Tara 2.50 88 construction Turkey -FYROM Rönesans Holding 847 Erman Ilıcak 2.20
8 Doğuş Holding 1020 Ferit Faik Şahenk 2.40 54 diversified Turkey Koç Holding 847 Suna Koç Kıraç 2.20
9 Doğuş Holding 1070 Filiz Şahenk 2.30 51 diversified Turkey Doğuş Holding 847 Filiz Şahenk 2.20
10 Koç Holding 1103 Suna Kıraç 2.20 77 diversified Turkey Ağaoğlu Holding 1105 Ali Ağaoğlu 1.75
11 Chobani yoğurt 1339 Hamdi Ulukaya 1.80 45 greek yogurt Turkey – USA Yıldız Holding 1118 Ahsen Ülker Özokur 1.70
12 Limak Holding 1394 Sezai Bacaksız 1.70 69 diversified Turkey Eczacıbaşı Holding 1312 Bülent Eczacıbaşı 1.45
13 Taha Holding 1394 Şefik Yılmaz Dizdar 1.70 80 fashion retail Turkey Çalık Holding 1324 Ahmet Çalık 1.40
14 MNG Holding 1394 Mehmet Nazif Günal 1.70 70 tourism, construction Turkey Eczacıbaşı Holding 1324 Faruk Eczacıbaşı 1.40
15 Limak Holding 1394 Nihat Özdemir 1.70 68 diversified Turkey Zorlu Holding 1324 Ahmet Nazif Zorlu 1.40
16 Comodo Holding 1477 Melih Abdulhayoğlu 1.60 50 internet security Turkey – USA BİM 1386 Mustafa Latif Topbaş 1.35
17 Çalık Holding 1477 Ahmet Çalık 1.60 60 energy, banking, construction Turkey Chobani Yoğurt 1386 Hamdi Ulukaya 1.35
18 Ciner Ticaret, Sanayi ve Hizmet Holding 1477 Turgay Ciner 1.60 62 diversified Turkey Acıbadem Holding 1415 Mehmet Ali Aydınlar 1.30
19 Eczacıbaşı Holding 1561 Bülent Eczacıbaşı 1.50 68 pharmaceuticals, diversified Turkey Palmali Holding 1415 Mübariz Mansimov 1.30
20 Eczacıbaşı Holding 1561 Faruk Eczacibasi 1.50 64 pharmaceuticals, diversified Turkey Ciner Holding 1500 Turgay Ciner 1.25
21 Hattat Holding 1650 Mehmet Hattat 1.40 73 diversified Turkey Doğuş Holding 1500 Deniz Şahenk 1.25
22 Tosyalı Holding 1650 Fuat Tosyalı 1.40 55 steel Turkey HABAŞ 1533 Mehmet Rüştü Başaran 1.20
23 Zorlu Holding 1650 Ahmet Nazif Zorlu 1.40 73 diversified Turkey MNG Holding 1533 Mehmet Nazif Günal 1.20
24 Doğuş Holding 1756 Deniz Şahenk 1.30 73 diversified Turkey Enka Holding 1533 Sinan Tara 1.20
25 Polimeks 1756 Erol Tabanca 1.30 61 Construction Turkey – Turkmenistan Çukurova Holding 1605 Mehmet Emin Karamehmet 1.15
26 Tosyalı Holding 1756 Ayhan Tosyalı 1.30 54 steel Turkey Koç Holding 1712 Mustafa Koç 1.05
27 Tosyalı Holding 1756 Fatih Tosyalı 1.30 52 steel Turkey Esas Holding 1712 Şevket Sabancı 1.05
28 Enka Holding 1867 Mehmet Sinan Tara 1.20 60 construction Turkey Doğan Holding 1741 Aydın Doğan 1.00
29 BIM – Yıldız Holding 1867 Mustafa Latif Topbaş 1.20 74 food, retail Turkey Sabancı Holding 1741 Suzan Sabancı Dinçer 1.00
30 Ağaoğlu Holding 1999 Ali Ibrahim Ağaoğlu 1.10 64 construction Turkey Sabancı Holding 1741 Serra Sabancı 1.00
31 Akfen Holding 1999 Hamdi Akın 1.10 63 diversified Turkey MV Holding 1741 Murat Vargı 1.00
32 Acıbadem Holding 1999 Mehmet Aydınlar 1.10 62 hospitals Turkey Diler Holding 1741 Fatma Tuba Yazıcı 1.00
33 HABAŞ Holding 1999 Mehmet Rüştü Başaran 1.10 71 banking, gas Turkey     Σύνολο 52.45
34 MV Holding 1999 Murat Vargi 1.10 70 telecom Turkey
35 Diler Holding 1999 Fatma Tuba Yazıcı 1.10 45 diversified Turkey
36 Zorlu Holding 2124 Olgun Zorlu 1.00 54 diversified Turkey
      Σύνολο 42.70      

Πίνακα 1:Από τις ανακοινώσεις του Forbes περί ονομάτων των δισεκατομμυριούχων της οικουμένης. Όσομ αφορά τους Τούρκους πολίτες της ΤΔ.

Πηγή: https://www.forbes.com/billionaires/list/

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος.

 

 

Γράφημα 1: Πορεία Τουρκικής Λίρας (TRY) ανά Δευτέρα (2/1 – 30/10) του 2018, προς Δηνάριο Κουβέιτ (KWD), Ευρώ και $ΗΠΑ. Σε μέση τιμή Forex.

Πηγή: Κεντρική Τράπεζα ΤΔ, http://www.tcmb.gov.tr/kurlar/kurlar_tr.html .

Διαμόρφωση: Βασίλης Κυρατζόπουλος

 

Γράφημα 2, Πίνακα 2: Ανά μήνα απασχόληση και ανεργία στην ΤΔ. Με κόκκινο  χωρίς να υπολογίζονται οι εποχιακοί, με μπλε συγκαταλέγονται και οι εποχιακοί. Ιούλιος 2018.

Αριστερά ποσοστά απασχόλησης, Δεξιά ποσοστά  ανεργίας

Πηγή: Στατιστική Υπηρεσία ΤΔ. http://www.tuik.gov.tr

    Η Απασχόληση στην ΤΔ (σε χιλιάδες) Ποσοστά %
Έτη Μήνες 15+ Ετών πληθυσμός ΤΔ Εργατικό Δυναμικό Απασχόληση Άνεργοι Μη Υποκείμενοι στο Δυναμικό Συμμετοχής Ανεργίας Απ/σης
2012   54,961.0 26,141.0 23,936.9 2,204.1 28,820.1 47.6 8.4 43.6
2013   55,982.3 27,046.5 24,601.2 2,445.3 28,935.8 48.3 9.0 43.9
2014   56,986.0 28,786.0 25,933.0 2,853.0 28,200.0 50.5 9.9 45.5
2015   57,854.0 29,678.0 26,621.0 3,057.0 28,176.0 51.3 10.3 46.0
2016   58,720.0 30,535.0 27,205.0 3,330.0 28,185.0 52.0 10.9 46.3
2017 Ιούλιος 59,927.0 32,200.0 28,758.0 3,443.0 27,727.0 53.7 10.7 48.0
  Αύγουστος 60,002.0 32,233.0 28,828.0 3,404.0 27,769.0 53.7 10.6 48.0
  Σεπτέμβριος 60,076.0 32,215.0 28,797.0 3,419.0 27,861.0 53.6 10.6 47.9
  Οκτώβριος 60,148.0 31,932.0 28,645.0 3,287.0 28,217.0 53.1 10.3 47.6
  Νοέμβριος 60,223.0 31,790.0 28,515.0 3,275.0 28,433.0 52.8 10.3 47.3
  Δεκέμβριος 60,295.1 31,579.0 28,288.0 3,291.0 28,716.0 52.4 10.4 46.9
2018 Ιανουάριος 60,359.9 31,438.0 28,029.0 3,409.0 28,922.0 52.1 10.8 46.4
  Φεβρουάριος 60,414.5 31,520.0 28,166.0 3,354.0 28,895.0 52.2 10.6 46.6
  Μάρτιος 60,464.0 31,709.0 28,499.0 3,210.0 28,755.0 52.4 10.1 47.1
  Απρίλιος 60,519.0 32,095.0 29,009.0 3,086.0 28,424.0 53.0 9.6 47.9
  Μάιος 60,571.0 32,274.0 29,138.0 3,136.0 28,297.0 53.3 9.7 48.1
  Ιούνιος 60,626.0 32,629.0 29,314.0 3,315.0 27,997.0 53.8 10.2 48.4
  Ιούλιος 60,679.0 32,796.0 29,265.0 3,531.0 27,883.0 54.0 10.8 48.2

 

 

Θέση 2017 Θέση 2016 Εταιρεία Διευθύνων Σύμβουλος / οι Χώρα 2017 Έσοδα από Αμυν/κές δρασ/τες  (σε εκ. $) 2016 Έσοδα από Αμυν/κές δρασ/τες  (σε εκ. $) Δχ Αμυντικών δρασ/τήτων (%) 2017 Σύνολο Εσόδων (σε εκ. $) (%) Έσοδα από Αμυν/κές δραστ.
1 1 Lockheed Martin 1 Marillyn Hewson, Chairman, President and CEO U.S. 47,985.00 43,468.00 10,0 51,048.00 94,0
2 4 Raytheon Company 1 Thomas Kennedy, Chairman and CEO U.S. 23,573.64 22,384.17 5,0 25,348.00 93,0
3 3 BAE Systems Charles Woodburn, CEO U.K. 22,380.04 23,621.84 -5,0 25,288.20 88,0
4 5 Northrop Grumman 2 Wes Bush, Chairman and CEO U.S. 21,700.00 20,200.00 7,0 25,803.00 84,0
5 2 Boeing 3 Dennis Muilenburg, President and CEO U.S. 20,561.00 20,180.00 2,0 94,005.00 22,0
6 6 General Dynamics 4 Phebe Novakovic, Chairman and CEO U.S. 19,587.00 19,696.00 -1,0 30,973.00 63,0
7 7 Airbus Thomas Enders, CEO Netherlands/France 11,185.91 12,321.00 -9,0 75,702.63 15,0
8 11 Almaz-Antey 5 Yan Novikov, CEO Russia 9,125.02 6,581.69 39,0 9,125.02 100,0
9 10 Thales Patrice Caine, Chairman and CEO France 8,926.13 8,362.00 7,0 17,852.26 50,0
10 9 Leonardo Alessandro Profumo, CEO Italy 8,856.48 8,526.22 4,0 13,024.24 68,0
11 12 United Technologies Gregory Hayes, Chairman and CEO U.S. 7,826.00 6,888.00 14,0 60,200.00 13,0
12 8 L3 Technologies 6 Christopher Kubasik, Chairman, CEO and President U.S. 7,749.00 7,629.00 2,0 9,573.00 81,0
13 13 Huntington Ingalls Industries 1 Mike Petters, President and CEO U.S. 7,030.00 6,778.21 4,0 7,400.00 95,0
14 14 United Aircraft Corp. 7 Yury Slyusar, President, Chairman of the Management Board Russia 6,197.25 5,636.84 10,0 7,746.56 80,0
15 18 Leidos Roger Krone, Chairman and CEO U.S. 5,218.00 4,252.00 23,0 10,170.00 51,0
16 15 Rolls-Royce Warren East, CEO U.K. 4,625.73 4,741.15 -2,0 28,582.91 16,0
17 22 Booz Allen Hamilton Horacio Rozanski, President and CEO U.S. 4,320.00 4,000.00 8,0 6,171.85 70,0
18 23 Naval Group 8 Hervé Guillou, Chairman and CEO France 4,178.33 3,540.90 18,0 4,178.33 100,0
19 20 Harris Corporation 9 Bill Brown, Chairman, President and CEO U.S. 4,158.00 4,213.00 -1,0 5,979.00 70,0
20 16 Textron Inc. Scott Donnelly, Chairman and CEO U.S. 4,117.42 4,412.16 -7,0 14,198.00 29,0
21 17 Honeywell Darius Adamczyk, Chairman and CEO U.S. 4,100.00 4,375.00 -6,0 40,534.00 10,0
22 24 GE Aviation David Joyce, GE Vice Chairman, President and CEO, U.S. 3,991.00 3,500.00 14,0 27,013.00 15,0
23 19 Hanwha Seung Youn Kim, Chairman and CEO South Korea 3,895.27 4,214.97 -8,0 44,507.09 9,0
24 28 Bechtel 10 Brendan Bechtel, Chairman and CEO U.S. 3,576.00 3,020.00 18,0    
25 32 Tactical Missiles Corporation, JSC Boris Obnosov, Director General Russia 3,573.95 2,866.24 25,0 3,624.21 99,0
26 25 GKN Aerospace 7 11 Hans Buthker, Chief Executive U.K. 3,484.12 3,316.55 5,0 13,400.45 26,0
27 26 Rheinmetall Armin Papperger, CEO Germany 3,430.35 3,270.06 5,0 6,661.83 51,0
28 27 Elbit Systems Ltd. Bezhalel Machlis, President and CEO Israel 3,377.83 3,147.20 7,0 3,377.83 100,0
29 29 Babcock International 1 Mike Turner, Chairman, and Archie Bethel, Chief Executive U.K. 3,341.03 2,963.71 13,0 7,108.58 47,0
30 31 Orbital ATK 12 David W. Thompson, CEO U.S. 3,300.00 2,871.00 15,0 4,760.00 69,0
31 30 AECOM Michael Burke, Chairman and CEO U.S. 3,197.78 2,939.80 9,0 18,203.40 18,0
32 38 Saab Håkan Buskhe, President and CEO Sweden 3,090.07 2,777.27 11,0 3,678.65 84,0
33 – KNDS 13 Frank Haun, CEO of KMW, and Stéphane Mayer, Chairman and CEO of the Nexter Group France 2,991.95 2,903.84 3,0 2,991.95 100,0
34 36 CACI International Ken Asbury, President and CEO U.S. 2,829.31 2,439.33 16,0 4,354.62 65,0
35 34 SAIC 14 Tony Moraco, CEO U.S. 2,761.48 2,581.00 7,0 4,454.00 62,0
36 – Russian Helicopters Andrey Boginskiy, CEO Russia 2,735.16 2,652.01 3,0 4,250.24 64,0
37 – Perspecta 15 Mac Curtis, President and CEO U.S. 2,731.95     4,203.00 65,0
38 35 Hindustan Aeronautics Shri T. Suvarna Raju, Chairman and Managing Director India 2,720.00 2,518.60 8,0 2,830.00 96,0
39 33 Israel Aerospace Industries Joseph Weiss, CEO Israel 2,469.00 2,618.00 -6,0 3,520.00 70,0
40 43 St Engineering 5 Vincent Chong, President and CEO Singapore 2,300.00 2,339.00 -2,0 6,619.00 35,0
41 40 Rockwell Collins 16 Kelly Ortberg, Chairman, President and CEO U.S. 2,280.00 2,210.00 3,0 6,820.00 33,0
42 37 Rafael Advanced Defense Systems Yoav Har-Even, President and CEO Israel 2,300.06 2,354.56 -2,0 2,300.06 100,0
43 21 Mitsubishi Heavy Industries Ltd. 17 18 Shunichi Miyanaga, President and CEO Japan 2,217.38 4,033.48 -45,0    
44 51 Dassault 19 Eric Trappier, CEO* France 2,124.19 1,356.00 57,0 5,434.77 39,0
45 42 Aerojet Rocketdyne Warren Lichtenstein, Executive Chairman, and Eileen Drake, CEO and President U.S. 1,870.80 1,761.30 6,0 1,870.80 100,0
46 45 Uralvagonzavod 7 Alexander PotaPov, CEO Russia 1,865.00 1,584.29 18,0 2,626.77 71,0
47 52 Oshkosh Defense John Bryant, Executive Vice President, Oshkosh Corporation, and President, Oshkosh Defense U.S. 1,820.10 1,351.10 35,0 6,830.00 27,0
48 50 Concern Radio-Electronic Technologies, JSC 7 Nikolay Kolesov, CEO Russia 1,677.48 1,365.52 23,0 1,973.50 85,0
49 47 Cobham 1 Michael Wareing, Chairman U.K. 1,584.86 1,490.50 6,0 2,641.44 60,0
50 68 Kawasaki Heavy Industries 17 18 Shigeru Murayama, Chairman Japan 1,566.15 884.66 77,0    
51 44 LIG Nex1 Kim Jichan, CEO South Korea 1,555.24 1,618.10 -4,0 1,555.24 100,0
52 46 KBR Stuart Bradie, President and CEO U.S. 1,546.67 1,532.64 1,0 4,171.00 37,0
53 49 Safran Philippe Petitcolin, CEO France 1,519.70 1,374.18 11,0 18,666.91 8,0
54 56 DynCorp International George Krivo, CEO U.S. 1,501.09 1,277.64 17,0 2,004.44 75,0
55 57 Aselsan Haluk Görgün, Chairman, President and CEO Turkey 1,424.93 1,195.28 19,0 1,470.91 97,0
56 54 Fincantieri Giuseppe Bono, CEO Italy 1,369.23 1,306.51 5,0 5,672.14 24,0
57 53 Accenture Pierre Nanterme, Chairman and CEO U.S. 1,343.00 1,315.00 2,0 34,900.00 4,0
58 48 ManTech International George Pedersen, Executive Chairman and Chairman of the Board, and Kevin Phillips, President and CEO U.S. 1,300.00 1,454.25 -11,0 1,720.00 76,0
59 59 Bharat Electronics Ltd M V Gowtama, Chairman and Managing Director India 1,270.00 1,164.90 9,0 1,500.00 85,0
60 55 Serco 1 Dave Dacquino, Chairman and CEO U.K. 1,236.84 1,305.14 -5,0 4,264.95 29,0
61 63 Fluor David Seaton, Chairman and CEO U.S. 1,217.06 986.67 23,0 19,521.00 6,0
62 60 PAE John Heller, CEO U.S. 1,127.35 1,145.14 -2,0 2,331.59 48,0
63 58 Vectrus Chuck Prow, President and CEO U.S. 1,114.79 1,190.52 -6,0 1,114.79 100,0
64 61 Turkish Aerospace Industries Temel Kotil, President and CEO Turkey 1,089.63 1,083.75 1,0 1,421.67 77,0
65 77 NEC Takashi Niino, President and CEO (Representative Director) Japan 1,062.00 921.83 15,0    
66 41 Korea Aerospace Industries Kim Jo-won, President and CEO South Korea 982.28 1,818.69 -46,0 1,829.80 54,0
67 73 Austal David Singleton, CEO Australia 969.12 920 5,0 986.3 98,0
68 75 Ultra Electronics Simon Pryce, CEO U.K. 951.97 943.32 1,0 1,160.94 82,0
69 66 Embraer Paulo Cesar de Souza e Silva, CEO Brazil 951 932.7 2,0 5,839.30 16,0
70 70 Cubic Bradley Feldmann, Chairman, President and CEO U.S. 907.27 875.3 4,0 1,485.86 61,0
71 65 Meggitt 20 Tony Wood, CEO* U.K. 910.97 943.76 -3,0 2,602.78 35,0
72 62 Ukroboronprom 21 Pavlo Bukin, Director General Ukraine 873.45 1,075.45 -19,0 1,063.82 82,0
73 74 Ruag Urs Breitmeier, CEO Ruag Group, Chairman of the Group Executive Board Switzerland 873.83 816.19 7,0 1,985.98 44,0
74 83 Mitsubishi Electric 18 Masaki Sakuyama, Chairman Japan 863.77 682.63 27,0 41,803.76 2,0
75 78 Curtiss-Wright David Adams, Chairman and CEO U.S. 862.69 787.27 10,0 2,271.03 38,0
76 76 Moog Inc. John Scannell, CEO U.S. 861.8 848.39 2,0 2,497.52 35,0
77 79 QinetiQ Plc Steve Wadey, CEO U.K. 850.64 912.22 -7,0 1,104.75 77,0
78 80 CAE Marc Parent, President and CEO Canada 836.73 741.16 13,0 2,182.23 38,0
79 72 Engility Lynn Dugle, Chairman, President and CEO U.S. 776.32 888.72 -13,0 1,931.89 40,0
80 82 ViaSat Mark Dankberg, Chairman of the Board and CEO U.S. 772.1 685.1 13,0 1,594.60 48,0
81 71 Kongsberg 1 22 Geir Håøy, President and CEO Norway 771.33 894.29 -14,0 1,753.03 44,0
82 84 Indra Fernando Abril-Martorell, Chairman and CEO Spain 673.41 671.22 0,0 3,402.10 20,0
83 88 Ball Robert Strain, President U.S. 665.17 551.2 21,0 990.56 67,0
84 87 Denel 23 Monhla Hlahla, chairman* South Africa 621.23 559.5 11,0 621.23 8,0
85 91 Day & Zimmermann Hal Yoh, Chair and CEO U.S. 617.65 521.4 18,0 2,530.00 24,0
86 92 IMI Systems Avi Felder, President and CEO Israel 611.38 496 23,0 611.38 100,0
87 85 AAR John Holmes, President and CEO U.S. 597.6 652.3 -8,0 1,767.60 34,0
88 89 Chemring 7 Michael Ord, Group Chief Executive U.K. 585.51 543.04 8,0 697.04 84,0
89 – Toshiba Infrastructure Systems 18 Shinichiro Akibam, President and CEO Japan 570.61        
90 90 Patria 22 24 Olli Isotalo, President and CEO Finland 486.17 530.6 -8,0 528.45 92,0
91 94 Diehl Defence Holding 25 Karl Tragl, President and CEO* Germany 515.23 482.85 7,0 4,235.96 12,0
92 95 Battelle Lewis “Lou” Von Thaer, President and CEO U.S. 450 470 -4,0 4,900.00 9,0
93 – Hyundai Rotem Company Seung-tack Kim, CEO and President South Korea 446.87 517.86 -14,0 2,406.76 19,0
94 81 Fujitsu Ltd. Tatsuya Tanaka, Representative Director President Japan 432.66 440.47 -2,0 36,991.97 1,0
95 93 Nammo 5 26 Morten Brandtzæg, President and CEO Norway 431.78 393.4 10,0 539.82 80,0
96 98 Roketsan Selcuk Yasar, CEO Turkey 376.08 363.69 3% 376.08 100%
97 – STM Savunma Teknolojileri Muhendislik ve Ticaret A.S. Davut Yilmaz, General Manager Turkey 369.96 342.6 8% 414.1 89%
98 96 Telephonics Corporation Kevin McSweeney, President U.S. 366.91 403.23 -9,0 1,985.91 18,0
99 69 Komatsu Ltd. 18 Kunio Noji, Chairman Japan 252.56 884.66 -71,0 22,574.99 1,0
100 – Oki Electric Industry 18 Hideichi Kawasaki, Director and Chairman Japan 194.71        
    Σύνολο των 100 Σύνολο   375,460.51 355,597.93 5.6 1,016,940.37 36.9
      Σύνολο ΤΔ   3,260.60 2,985.32   3,682.76  

Πίνακα 3: Οι 100 πρώτες εταιρείες σε Αμυντικές δαπάνες.

Πηγή: Defense News, https://www.defensenews.com/top-100/

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος

Εμπαίζει τους Έλληνες ο Ζάεφ με την αναθεώρηση

Από
anixneuseis
-
0
Βενιαμίν Καρακωστάνογλου
Βενιαμίν Καρακωστάνογλου slpress.gr

Με την δημοσίευση του περιεχομένου των τροπολογιών του Συντάγματος στις 2 Νοεμβρίου, που εισηγήθηκε η κυβέρνηση Ζάεφ, αποκαλύφθηκε σ’ όλο του το «μεγαλείο» (την φρίκη δηλαδή) ο κίβδηλος «Μακεδονισμός» που επιβιώνει και νομιμοποιείται στον Συνταγματικό Χάρτη της γειτονικής χώρας μετά την Συμφωνία των Πρεσπών. Θυμίζουμε ότι αυτό συνέβη με τη δοθείσα συναίνεση της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, ερήμην βέβαια του ελληνικού λαού και με δεδομένη την αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του.

Οι Σκοπιανοί λοιπόν, μας εισάγουν στο μέλλον, δείχνοντάς μας πως θα νιώθουμε σύντομα, όταν στον ΟΗΕ και σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, θα κυκλοφορούν πλέον οι επίσημοι ως εκπρόσωποι όχι της FYROM (ΠΓΜΔ) αλλά της μόνης παγκοσμίως «Μακεδονίας» (κράτους). Το επίθετο της οποίας βέβαια, το «Βόρεια», για λόγους απλούστευσης ή κεκτημένης ταχύτητας, ελάχιστη σημασία θα έχει, και αργά ή γρήγορα θα εξαλειφθεί. Και αυτό γιατί ο λαός της, η ιθαγένεια, η εθνότητά του και η γλώσσα θα ονομάζονται «Μακεδόνες» και «Μακεδονική». Δηλαδή πλήρες πακέτο!

Έτσι λοιπόν, όπως κατοχυρώνει, βεβαίως, ουσιαστικά υπέρ των Σκοπίων το Άρθρο 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών, η κάθε πλευρά (Σκόπια-Ελλάδα) θα δίνει το δικό της νόημα στους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» και άρα (Άρθρο 7 §3) οι Σκοπιανοί θα εννοούν έτσι την επικράτεια, τη γλώσσα, τον πληθυσμό και τα χαρακτηριστικά τους. Συνεπώς με τις ίδιες λέξεις, με τους ίδιους όρους, θα ονομάζονται δύο διαφορετικά πράγματα: δύο επικράτειες (τα Σκόπια και η ελληνική Μακεδονία), δύο ξεχωριστοί λαοί (οι Σλάβοι, Αλβανοί και άλλοι των Σκοπίων και οι Μακεδόνες Έλληνες), δύο διακριτές γλώσσες (η σλαβική-βουλγαρική-σερβική και η ελληνική, δηλαδή η γλώσσα των Ελλήνων της ελληνικής Μακεδονίας).

Και μάλιστα με την τεράστια διαφορά, ότι εκείνοι θα διακινούν παγκοσμίως το κρατικό τους όνομα (Βόρεια) Μακεδονία, λέγοντας ότι είναι οι μόνοι «Μακεδόνες» και μιλούν την μόνη «μακεδονική» γλώσσα. Εμείς θα χρησιμοποιούμε κυρίως εντός Ελλάδας τους αντίστοιχους δικούς μας όρους (που τους έχουμε κατοχυρώσει εδώ και 2.900 χρόνια!), προσπαθώντας μέσω του τουρισμού ή των πολιτιστικών ανταλλαγών και της αρχαιολογίας να πείσουμε τη Διεθνή Κοινότητα ότι περίπου για τρεις χιλιετίες, μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, οι όροι αυτοί είναι δικοί μας, αυθεντικά ελληνικοί (και γλωσσικά και ετυμολογικά!).

Λένε τα αυτονόητα

Οι υπόλοιπες δεσμεύσεις που εμφανίζουν στις τροπολογίες του Συντάγματός τους οι Σκοπιανοί, δηλαδή για μη αλλαγή συνόρων, για αποδοχή της κυριαρχίας και της πολιτικής ανεξαρτησίας και μη ανάμειξης στα εσωτερικά ζητήματα, για μη απειλή ή χρήση βίας κατά των γειτονικών τους κρατών (δηλαδή και της Ελλάδος), είναι όλες ήδη υπαρκτές και αυτονόητες υποχρεώσεις τους:

  • Τόσο ως κράτους-μέλους του ΟΗΕ και άλλων Διεθνών Οργανισμών (και βέβαια για να μπουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ),
  • Όσο και λόγω των δεσμεύσεων που ανέλαβαν ειδικά απέναντι στην Ελλάδα με την Ενδιάμεση Συμφωνία (Ελλάδα-Σκοπίων) του 1995, την οποία βέβαια πολλαπλά παραβίασαν. Συνέχισαν την κρατική τους αλυτρωτική προπαγάνδα, συνέχισαν να την διδάσκουν στο εκπαιδευτικό τους σύστημα και να την διαδίδουν διεθνώς, ιδίως μέσω της διασποράς τους.

Συνεπώς, αυτά που δήθεν αποτελούν την προστιθέμενη αξία της Συμφωνία των Πρεσπών υπέρ της Ελλάδος, αποδεικνύονται ήδη κεκτημένα και αυτονόητα. Το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα ουσιαστικά θετικό για την Ελλάδα, γιατί άλλο κράτος Μακεδονία δεν υπάρχει παγκοσμίως και γιατί είναι βέβαιο ότι σε μερικά χρόνια θα ατονήσει, τουλάχιστον στις συνήθεις συναλλαγές, ελλείψει κράτους Νότιας ή άλλης Μακεδονίας! Και επιπλέον γιατί αυτοί, ως λαός και ως πολίτες, θα προβάλλονται ως οι μόνοι παγκοσμίως «Μακεδόνες».

Ανάγκη συμφιλίωσης;

Άλλωστε συνεχίζουν να διευκρινίζουν, σε κάθε μία από τις τροπολογίες, ότι αυτές γίνονται «για να καταστεί δυνατή η ένταξη της ‘Δημοκρατίας της Μακεδονίας’ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ». Άρα αυτό μόνον τους καίει και το τονίζουν επαναληπτικά και κυνικά, χωρίς καν να αναφέρουν ως λόγο, την ανάγκη της συμφιλίωσης και καλής γειτονίας με την Ελλάδα.

Μιλούν βέβαια για «στρατηγική σχέση» με τη χώρα μας, εννοώντας βέβαια ότι αυτοί μόνο έχουν να πάρουν: τεχνολογία, επενδύσεις, επιστήμη, πολιτισμό, ασφάλεια, και τόσα άλλα που αναίτια, κομπλεξικά, ιδεοληπτικά και απλόχερα, τους δίνει μονομερώς η Συμφωνία των Πρεσπών, στα Άρθρα 9 έως 18! Χωρίς εμείς βεβαίως να έχουμε λαμβάνειν οτιδήποτε από τους Σκοπιανούς, γιατί ό,τι έχουν, είναι σαφώς υποδεέστερο από τα δικά μας μεγέθη!

Επίσης, συνεχίζουν στο προοίμιο του Συντάγματος να προβάλλουν την ιδρυτική τους πράξη (Διακήρυξη ASNOM 1944 προς τον «μακεδονικό λαό») όπου προσθέτουν και τη Συμφωνία της Αχρίδας (2001) που τους επέβαλαν με το αντάρτικό τους οι Αλβανοί και οι Αμερικανοί με την μεσολάβηση του υπουργού Εξωτερικών τους τότε Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. Εμάς δεν μας αφορά καθόλου αυτό.

Τα Άρθρα 3 και 49, όπως είπαμε, επαναλαμβάνουν υποχρεώσεις τους που ήδη υπάρχουν από την Ενδιάμεση Συμφωνία 1995, που μάλιστα δεν ετήρησαν, τουλάχιστον στην προπαγάνδα τους και στις διεθνείς διμερείς αναγνωρίσεις που προώθησαν. Και βέβαια στο Άρθρο 36 για τις συντάξεις των «αγωνιστών» των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων τους (δηλαδή και το αντάρτικο κατά της Ελλάδας 1944-1949) βρίσκουν αφορμή (με πρόσχημα την «ιστορική πτυχή») να διατηρήσουν τις αναφορές τους στην ξεχωριστή ταυτότητα του «μακεδονικού λαού» και της «μακεδονικής κρατικής υπόστασής» τους (δηλαδή ως πρώην Ομόσπονδης Δημοκρατίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας). Δηλαδή δίνουν συντάξεις και τιμούν αυτούς που ενόπλως αγωνίσθηκαν για να αποσπάσουν τα εδάφη της ελληνικής Μακεδονίας από τη χώρα μας και να τα εντάξουν στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Στο δε Άρθρο 49, συνεχίζουν τα Σκόπια, στο υποτίθεται αναθεωρημένο Σύνταγμά τους, «να μεριμνούν για την κατάσταση και τα δικαιώματα των μελών του μακεδονικού λαού στις γειτονικές χώρες» (δηλαδή Ελλάδα, Βουλγαρία). Και βέβαια δεν εννοούν τους δικούς τους υπηκόους, γιατί αυτοί αναφέρονται ως άλλη κατηγορία! Άρα, παραμένει η θεωρία περί «μακεδονικών» μειονοτήτων που ζουν στην Ελλάδα και στη Βουλγαρία.

Άνθρακες ο θησαυρός

Επίσης, πως άραγε θα «καλλιεργήσουν την πολιτιστική κληρονομικά του ‘μακεδονικού’ λαού» στις γειτονικές χώρες; Προφανώς με επεμβάσεις ποικίλες και μέσω διεθνούς πίεσης! Ευτυχώς που στην Ελλάδα αυτοί μετριούνται σε μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες. Άρα συνεχίζουν να διεκδικούν τις ανύπαρκτες μειονότητες στην Ελλάδα και Βουλγαρία).

Συνεπώς, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι αυτά που η Κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου με υπουργό Εξωτερικών τον Νίκο Κοτζιά πήρε ελάχιστα για να δώσει: α) ως σύνθετο το όνομα της Μακεδονίας, β) την ιθαγένεια, γ) την εθνότητα, δ) τη γλώσσα. Όλα μακεδονικά, δηλαδή ελληνικά για 2.900 χρόνια. Έτσι λοιπόν «άνθρακες ο θησαυρός» η Συμφωνία των Πρεσπών.

Η συνταγματική αναθεώρηση των Σκοπίων το απέδειξε περίτρανα, αποκαλύπτοντας το ανισοζύγιο και τις ανιστόρητες και παράνομες εκχωρήσεις γνήσιων ελληνικών όρων και ελληνικού-μακεδονικού πολιτισμού, δηλαδή τρισχιλιετούς κεκτημένου του έθνους και της χώρας μας. Οι ευθύνες των κυβερνώντων που διέπραξαν τα ατοπήματα αυτά είναι ιστορικές και απαράγραπτες. Και ο ελληνικός λαός, μέσω εκλογών ή και δημοψηφίσματος, πρέπει να τις αποδώσει, υπερασπιζόμενος την εθνική μας κληρονομιά, τα συμφέροντα του ελληνικού Κράτους και ανατρέποντας την επονείδιστη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ήδη, λοιπόν, και οι δύο προϋποθέσεις που είχαν τεθεί στην απαράδεκτη αυτή Συμφωνία στο Άρθρο 2 § 4.β, (δηλαδή το δημοψήφισμα στα Σκόπια και η συνταγματική αναθεώρηση) δεν έχουν εκπληρωθεί από την γειτονική χώρα. Συνεπώς, η Ελλάδα δικαιούται να καταγγείλει την Συμφωνία των Πρεσπών και να μην επιτρέψει την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Μία διαφορετική πατριωτική Κυβέρνηση να επιδιώξει, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, την σύνοψη μίας νέας δίκαιης συμφωνίας που θα διασφαλίζει την ελληνική ιδιοκτησία στο μακεδονικό μας κεκτημένο των 2.900 ετών, που επιτεύχθηκε με πολλούς αγώνες, θυσίες και αίμα.

Εμπαίζει τους Έλληνες ο Ζάεφ με την αναθεώρηση

Ανάλυση: Εκτίμηση της Τουρκικής Στρατηγικής στη Β/Δ Συρία. Πόλεμος δια Αντιπροσώπων. Η κατάσταση σήμερα.

Από
anixneuseis
-
0

του Νικόλαου Παούνη Ερευνητή του επιστημονικού οργανισμού ΕΚΕΟ. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στη σελίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ. (eliamep.gr)

Σύντομο Βιογραφικό

Ο Νικόλαος Παούνης είναι αριστούχος απόφοιτος του Τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας όπου συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην κατεύθυνση “Ιστορία και Πολιτισμός στη Ν.Α. Ευρώπη”. Το 2018 εισήχθη ως πρώτος επιτυχών στο Π.Μ.Σ. «Δημόσιες χρήσεις της Ιστορίας» του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης (Π.Δ.Μ.). Το 2013 δημοσίευσε το πρώτο πόνημα με τίτλο “Ίμια 1996’. Το 2016 δημοσίευσε την επιστημονική συγγραφική εργασία: “Ιστορική και Κριτική Προσέγγιση της Ανθρωπιστικής Επέμβασης. Περιπτωσιολογία, Νομικά και Θεωρητικά Ζητήματα. Το Κοσσυφοπέδιο” (Εκδόσεις Ινφογνώμων). Συμμετείχε σε 3 πανεπιστημιακά συνέδρια (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο Δυτ. Μακεδονίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου) όπου παρουσίασε έρευνες σχετικά με θέματα διεθνούς πολιτικής και ιστορικά ζητήματα.

Πραγματοποίησε επιστημονικές δημοσιεύσεις και δημοσιοποιήσεις άρθρων σε έγκυρα περιοδικά (Εκδόσεις Πανεπιστημίου Αιγαίου, ΕΛΙΑΜΕΠ, Foreign Affairs, CNN, Στρατηγική κ.ά.), σε εφημερίδες (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ), καθώς επίσης και σε ιστοχώρους ευρείας επισκεψιμότητας με θεματολογία που άπτεται της επιχειρησιακής διάστασης της σύγκρουσης Ισραήλ-Χεζμπολά στο Λίβανο, τον Υβριδικό Πόλεμο, τη Συριακή κρίση, τη Σινο-αμερικανική αντιπαράθεση, θέματα στρατιωτικών Δογμάτων, τη διεθνοπολιτική διάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, για το Διεθνές Δίκαιο και το ιστορικό των ανθρωπιστικών επεμβάσεων κ.ο.κ.

Ήταν συνεργάτης του Ινστιτούτου Geostrategic Forecasting Corporation of Chicago, ενώ από τον Ιούνιο του 2017 εργάζεται ως ερευνητής του επιστημονικού οργανισμού Ε.Κ.Ε.Ο. Ομιλεί Αγγλικά, Τουρκικά και τη γλώσσα της Π.Γ.Δ.Μ.

 Περίληψη

Η κρίση της Συρίας βρίσκεται ήδη στο 7ο έτος, και αναμφίβολα αποτελεί την περιπλοκότερη σύγχρονης μορφής σύγκρουση, εξαιτίας της εμπλοκής πληθώρας παραστρατιωτικών οργανώσεων, με διαφορετικές και αντικρουόμενες στοχεύσεις. Η Τουρκία με δύο στρατιωτικές επιχειρήσεις και μέσω της οργάνωσης και υποστήριξης αντικαθεστωτικών δυνάμεων, ανάγεται σε κύριο ρυθμιστικό παράγοντα της συριακής κρίσης. Με το παρών κείμενο, επιχειρούμε να αναδείξουμε την εμπλοκή της γειτονικής χώρας σε επίπεδο οργάνωσης, υποστήριξης και εργαλειοποίησης των παραστρατιωτικών οργανώσεων, με σκοπό να εξυπηρετήσουν τα στενά και ευρύτερα συμφέροντα της Άγκυρας στην περιοχή.

Περίληψη στην Αγγλική Γλώσσα

After 7 years of civil war in Syria, this conflict is undoubtedly the most complex war in the world, because in addition to the military forces of Syria, Turkey and Russia, a multinational alliance and many paramilitary organizations are involved. Turkey is a country that will regulate Syria’s territorial problem, as well as its future status. Turkey became a “country regulator” because it carried out two successful military operations in northern Syria, and because it organized, supported and successfully used specific anti-regime forces and groups. With the present paper, we are attempting to highlight the involvement of the neighboring country in the organization, support and instrumentation of paramilitary organizations in order to serve Turkey’s national interests on the eastern border.

ΚΕΙΜΕΝΟ

 

  • Τρέχουσα Εικόνα Τακτικής Κατάστασης.

 

Τον Οκτώβριο του 2018 η τακτική κατάσταση στη Β/Δ Συρία και συγκεκριμένα στη βόρεια Latakia και στην επαρχία Idlib, διαμορφώνεται ως εξής: βορείως της επαρχίας Idlib η Τουρκία έχει σταθεροποιήσει τις θέσεις τις οποίες κατέλαβε με δυο μείζονες στρατιωτικές επιχειρήσεις (Zeytin Dalı Operasyonu, Fırat Kalkanı Harekatı) στο Afrin και στην περιοχή ανατολικά του Ευφράτη Jerablus-Al Bab, αντίστοιχα. Στις περιοχές αυτές η Άγκυρα δημιούργησε διοικητικές δομές και υποδομές (αποκατάσταση υδροδότησης, λειτουργία σχολικών μονάδων, κέντρων υγειονομικής περίθαλψης) ώστε να αναλάβει τον έλεγχο της περιοχής δια αντιπροσώπων. Εντός των περιοχών αυτών σημειώθηκαν κατά καιρούς βομβιστικές επιθέσεις και τρομοκρατικές ενέργειες χαμηλής εντάσεως από μεμονωμένους μαχητές της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG. Οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αύξησαν το βαθμό ασφαλείας, αποψιλώνοντας από τη βλάστηση πολλές περιοχές πέριξ των αστικών συγκροτημάτων, και ανέπτυξαν πρόσθετο αριθμό UAV’s (Bayraktar TB2), ώστε να υπάρχει καλή εικόνα και έγκαιρη προειδοποίηση σε περίπτωση επίθεσης του YPG, ενώ κατασκευάζει βάση επι του όρους Jebel al Akra, προκειμένου να ελέγχει την έξοδο προς τη Μεσόγειο. Στη βόρεια Λατάκια ξεκίνησε η κατασκευή τείχους κατά μήκος της συνοριογραμμής, ενώ παρατηρήθηκαν και μετακινήσεις παραστρατιωτικών δυνάμεων (Yalda).

Αντιθέτως στις κουρδικές περιοχές (Al Raqqah, Deir Ezzor), η αποκατάσταση των κατεστραμμένων υποδομών δεν υλοποιήθηκε, διότι θεωρούν αβέβαιη τη διατήρηση της κυριαρχίας ανατολικά του Ευφράτη. Το κουρδικό στοιχείο βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με τη Δαμασκό, για να επιτύχει κάποιο είδος Ομοσπονδίας. Οι περιοχές ανατολικά και νότια της επαρχίας Idlib (Aleppo, Khanasser, Hama), βρίσκονται υπό τον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων του προέδρου Assad, όπως και μεγάλο τμήμα της Latakia στην οποία εδρεύει και η αεροπορική βάση Khmeimim από την οποία εξαπολύει επιδρομές το ρωσικό αεροπορικό απόσπασμα.

Κυρίως εντός του Idlib λαμβάνουν χώρα περιοδικές συγκρούσεις μεταξύ παραστρατιωτικών αντικαθεστωτικών μονάδων όπως η Hayat Tahril Al Sham (γνωστή ως Jahbat al Nusrah), και των ενόπλων δυνάμεων του Assad (Syrian Arab Army), οι οποίες υποστηρίζονται από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη (Su-24/25/30/34). Το Idlib, τα δύο τουρκικά προγεφυρώματα και οι περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι (κυρίως ανατολικά του Ευφράτη), είναι τα τελευταία εδάφη που δεν τυγχάνουν υπό των έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Την εποχή αυτή, ο SAA εστιάζει την κύρια προσπάθεια του, στην ανάκτηση του ελέγχου του Idlib. Στην ερημική περιοχή νοτίως του Deir Ezzor και του Mayadin, εξαρθρώνουν τους εναπομείναντες πυρήνες του Daesh.

2.) Τουρκική Στοχοθεσία.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Άγκυρα παρέχει υποστήριξη στις οργανώσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της σε τοπικό επίπεδο, μπορούμε επιγραμματικά να πούμε ότι οι κύριοι τουρκικοί στόχοι στη Συρία έχουν ως εξής: i) διαδραμάτιση πρωταρχικού ρόλου στη διευθέτηση της συριακής κρίσης, ii) εξουδετέρωση κουρδικών ενόπλων σχηματισμών (εξ ού και η αντιτρομοκρατική ρητορική στο δημόσιο λόγο), iii) υπαγωγή Συρίας στην τουρκική σφαίρα επιρροής, iv) ανατροπή Assad ή διαπραγμάτευση με τις ενοποιημένες παραστρατιωτικές δυνάμεις της Αντιπολίτευσης για το μέλλον της Συρίας, v) επιστροφή προσφύγων στο συριακό έδαφος που τελεί υπό τουρκικό έλεγχο και τέλος vi) δημιουργία ενεργειακού διαδρόμου ασφαλείας.

Σε σχέση με την εξουδετέρωση της κουρδικής απειλής, επισημαίνεται ότι πριν την πραγματοποίηση των επιχειρήσεων «Ασπίδα του Ευφράτη» και «Κλάδος Ελαίας», το PYD δηλαδή η πολιτική πτέρυγα της κουρδικής πολιτοφυλακής (YPG), απέρριψε προτάσεις του καθεστώτος Assad, για ανάπτυξη κυβερνητικών δυνάμεων στα τουρκοσυριακά σύνορα, ενέργεια η οποία πιθανόν να λειτουργούσε αποτρεπτικά στη μετέπειτα τουρκική επέμβαση στη Β/Δ Συρία. To PYD το οποίο συνεργάζονταν στενά με τις ΗΠΑ για την εξουδετέρωση του ISIS, θεωρούσε ότι η εν λόγω συνεργασία θα αποτελούσε τη συνθήκη εγγύησης για αποτροπή της τουρκικής επίθεσης. Οι ΗΠΑ παρά τη συνεργασία με το PYD, χαρακτηρίζουν το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK) τρομοκρατική οργάνωση, το οποίο συμμετέχει στην Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK), μέλος της οποίας επίσης είναι το PYD. Η Άγκυρα απέρριψε την πιθανότητα συμμετοχής του PYD στις συνομιλίες του Sochi, αλλά ενέκρινε τη συμμετοχή του κόμματος Κουρδικό-Συριακό Συμβούλιο. Η Τουρκία θεωρώντας απαράδεκτη κάθε απόπειρα δημιουργίας ημι-ανεξάρτητου κουρδικού κράτους πλησίον των συνόρων της, αφού πρωτίστως εξασφάλισε από τη Ρωσία το «πράσινο φως» για ανάληψη δράσης, πραγματοποίησε συντριπτικό πλήγμα κατά του YPG, τερματίζοντας καθ’αυτόν τον τρόπο τα κουρδικά σχέδια για συνένωση των περιοχών στη βόρεια Συρία, και τη δημιουργία αυτόνομης ή ημι-ανεξάρτητης κρατικής οντότητας. Εκ των υστέρων οι εκπρόσωποι των κουρδικών παραστρατιωτικών οργανώσεων, θεώρησαν ότι θα έπρεπε να προσκληθεί και να αναλάβει τον έλεγχο των Β/Δ και Β/Α περιοχών, ο στρατός του Assad.

Παράλληλα η Τουρκία επεκτείνει τον έλεγχο στην επαρχία του Idlib, μέσω της δημιουργία παρατηρητηρίων (περίπου 12), σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα με Μόσχα και Τεχεράνη στη διάρκεια των συνομιλιών της Astana (Σεπτέμβριος 2017). Στις 28 Μαΐου 2018, ιδρύθηκε το Εθνικο-Απελευθερωτικό Μέτωπο (Jabhat al Wataniya lil Tahrir) υπό τη διοίκηση του Συνταγματάρχη Fadlallahal Haji, το οποίο προέκυψε από τη συγχώνευση ομάδων υποστηριζόμενων από την Τουρκία και τον FSA.

Η Τουρκία επιχείρησε να αυξήσει την επιρροή της στην επαρχία του Idlib, μέσω των στρατευμάτων της (παρατηρητήρια), των συμμαχικών οργανώσεων (proxies), και της οργάνωσης Hayat Tahrir al Sham, της οποίας τη δραστηριότητα δεν παρεμπόδισε. Η δραστηριότητα αυτή συνίσταται σε βομβιστικές επιθέσεις, δολοφονίες κτλ. Η Hayat Tahrir al Sham είναι μια σαλαφιστική-τζιχαντιστική ένοπλη οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2017, και ουσιαστικά προέκυψε από τη συνένωση έτερων ομάδων όπως η Jahbat Fateh Al Sham, η Jabhat Ansar Al Din κ.α. Ηγέτης της οργάνωσης είναι ο Muhammed Al Julani, με τον οποίον ήρθε σε επαφή η Άγκυρα, προκειμένου να υπάρξει συνεργασία στην κατεύθυνση ανατροπής του Assad, και της καταπολέμησης της κουρδικής δράσης.

Μετά το ξέσπασμα των συγκρούσεων επί του συριακού εδάφους, η Τουρκία προέκρινε την αλλαγή καθεστώτος και φιλοξένησε στο έδαφος της, τις ένοπλες δραστηριότητες της συριακής αντιπολίτευσης, παρέχοντας βοήθεια διοικητικής μέριμνας. Στο Apaydın του Hatay, πέραν του προσφυγικού καταυλισμού, λειτούργησε στρατόπεδο εκπαίδευσης του FSA. Παράλληλα αντικαθεστωτικοί στρατιώτες νοσηλεύονταν κατά καιρούς στα νοσοκομεία του Ceylanpınar και του Balikli Göl στην Επαρχία Şanlıurfa. Μετά το 2015, στην πόλη Kırşehir, Αμερικανοί και Τούρκοι στρατιωτικοί εκπαιδεύουν μαχητές του FSA προκειμένου να πολεμήσουν το Daesh, αλλά η Άγκυρα δίνει βαρύτητα στην ανατροπή του καθεστώτος της Δαμασκού. Την ίδια εποχή στις πόλεις Antalya και Adana, εκπαιδεύονταν τα μέλη του FSA, που θα συμμετείχαν στην επιχείρηση «Fırat Kalkanı».

Η Τουρκία αντέδρασε στις κατηγορίες των διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, περί «χαλαρών συνόρων», δηλαδή της ελεύθερης διέλευσης ανταρτών προς και από τα συριακά εδάφη (συνεπώς υποδαύλιση της συριακής κρίσης), με την αιτιολογία ότι χωρίς την ελεύθερη διακίνηση θα κινδύνευαν χιλιάδες πρόσφυγες να εγκλωβιστούν στις εμπόλεμες περιοχές. Παράλληλα κατηγορήθηκε ότι ενίσχυε με όπλα το ISIS. Για την Τουρκία – πέραν της ανατροπής Assad – ήταν θεμελιώδους σημασίας να αποτύχει το κουρδικό στοιχείο στην υπεράσπιση της Kobani (Σεπτέμβριος 2014 – Μάρτιος 2015), για τους ήδη προειρημένους λόγους. Την εποχή εκείνη, ήρθε η πρώτη διάσταση απόψεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας στο συριακό ζήτημα. Παράλληλα διατυπώθηκαν υπόνοιες για οικονομική συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και ISIS, ενώ δεν έλειψαν οι προφορικές μαρτυρίες περί αεροπορικής γέφυρας μεταξύ Λιβύης – Τουρκίας, μέσω της οποίας εθελοντές Ισλαμιστές μαχητές από την αφρικανική ήπειρο, έσπευδαν να ενταχθούν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους, συνδράμοντας την προσπάθεια του. Οι Ισραηλινοί, μέσω του αρχηγού των Μυστικών Υπηρεσιών Στρατηγού Avin Kochavi, προχώρησαν ένα ακόμη βήμα, κατηγορώντας την Άγκυρα για φιλοξενία επί τουρκικού εδάφους των δραστηριοτήτων της Al Qaeda, αναφέροντας τις πόλεις Karaman και Osmaniye ως έδρες στρατοπέδων των εξτρεμιστών.

Η ήττα του ISIS στο Kobani και η γενικότερη πεποίθηση περί επικείμενης κατάρρευσης του Ισλαμικού Κράτους μετά τη ρωσική εμπλοκή στα συριακά πεδία της μάχης (Σεπτέμβριος 2015), οδήγησε την Τουρκία σε αναθεώρηση των σχέσεων με το Κράτος του Λεβάντε.

3). Πόλεμος δια Αντιπροσώπων.

Στη διάρκεια της επιχείρησης «Olive Branch-Zeytin Dalı» η Τουρκία πέραν της χρήσης συντριπτικής στρατιωτικής ισχύος, ενέπλεξε περισσότερο από 30.000 δυνάμεις παραστρατιωτικών. Οι δυνάμεις αυτές κατανέμονταν στις οργανώσεις Faylaq Al Sham, Jaysh Al Nasr, Free Idlib Army, Ταξιαρχία Hamza κ.α. Μέρος των προλεχθεισών οργανώσεων συνέστησε το NLF, δηλαδή του κινήματος μέσω του οποίου η Τουρκία προσπαθεί να επεκτείνει τον έλεγχο στο Idlib, και να διατηρήσει σε καταστολή την κουρδική απειλή, χωρίς σημαντική εμπλοκή και απώλειες. Παράλληλα εντός του θύλακα Al Bab-Jerablus-A’zaz, εμφανίστηκε ο αυτοαποκαλούμενος Εθνικός Στρατός της Συρίας (Syrian National Army), ο οποίος πέραν της σταθεροποίησης των τουρκικών θέσεων στην περιοχή και την αντιμετώπιση της κουρδικής απειλής, προετοιμάζεται επιχειρησιακά για την περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών μεταξύ Άγκυρας και Hayat Tahril al Sham. Η δύναμη του SNA εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 25.000 άνδρες κατανεμημένους σε 3 στρατιωτικά σώματα. Συγχρόνως η Τουρκία συνέβαλε στη συγκρότηση αντικαθεστωτικής αστυνομικής δύναμης (FSP), τα στελέχη της οποία αποφοίτησαν από την τουρκική ακαδημία, ενώ ήδη 620 άνδρες αναπτύχθηκα και ανέλαβαν αποστολή στο     Afrin.

Όταν το Φθινόπωρο του 2018 Συρία και Ρωσία αποφάσισαν να αναλάβουν δράση εντός του Idlib, η Τουρκία αντέδρασε αφενός φοβούμενη αύξηση των μεταναστευτικών ροών προς το έδαφος της (φιλοξενεί περισσότερο από 3,5 εκ. πρόσφυγες), αφετέρου διότι θεωρεί θεμιτή την παρουσία των παραστρατιωτικών οργανώσεων εναντίον των οποίων επιτίθενται Ρώσοι και Σύριοι. Η εργαλειοποίηση των παραστρατιωτικών οργανώσεων εκ μέρους της Άγκυρας, συνεπάγεται αύξηση της τουρκικής επιρροής και ταυτόχρονα άσκηση πίεσης προς Μόσχα και Δαμασκό. Η Τουρκία ελέγχει πλήρως μικρές μεμονωμένες ομάδες οι οποίες συμμετείχαν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατάληψης των Al Bab και Afrin, ελέγχει μερικώς την Ahrar Al Sham (και τα παρακλάδια» της), και βρίσκεται σε κατάσταση στενής συνεργασίας με την Hayat Tahrir Al Sham (πρώην Al Qaeda). Κυρίαρχες οργανώσεις στο Idlib παραμένουν η Hayat Tahrir Al Sham, και το Syrian Liberation Front.

Η Τουρκία δαπάνησε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για τη σύσταση, εκπαίδευση και διοικητική μέριμνα των παραστρατιωτικών ομάδων. Τμήμα των χρημάτων προήλθε από τις ΗΠΑ (αντικαθεστωτικούς αντάρτες), από τα ισλαμικά καθεστώτα των χωρών του περσικού κόλπου, από εγχώριους και αλλοδαπούς επιχειρηματίες. Ιδεολογικά οι ομάδες αυτές διαφέρουν μεταξύ τους, αλλά η τουρκική χρηματοδότηση και ο εφοδιασμός με όπλα, καθώς επίσης και ο κοινός στόχος της ανατροπής του Σύρου προέδρου, λειτουργούν ως συνδετικός δεσμός.

4.) Manbij και Idlib

Παρά τις έντονες αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας στο συριακό ζήτημα, στις 4 Ιουνίου 2018 οι δύο χώρες συμφώνησαν στη βάση ενός οδικού χάρτη για το καθεστώς της πόλης Manbij (βόρειο Aleppo), την οποία ελέγχουν οι Κούρδοι του SDF. O Πρόεδρος Erdoğan στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου απείλησε με μονομερή επέμβαση, ωστόσο επελέγη η οδός της συνεννόησης με τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις κοινές αποφάσεις το SDF θα αφοπλίζονταν, θα σχηματίζονταν διοικητικός μηχανισμός αποτελούμενος από το γηγενές στοιχείο και θα διεξάγονταν κοινές περιπολίες μεταξύ Τούρκων και Αμερικανών. Μέχρι σήμερα – πέραν των περιπολιών – δεν έχουν εφαρμοστεί τα περισσότερα «βήματα» του οδικού χάρτη, γεγονός το οποίο δυσαρεστεί την Άγκυρα, τουναντίον οι ΗΠΑ συνέχισαν στη διάρκεια του καλοκαιριού τον εφοδιασμό του YPG/SDF με αμερικάνικα όπλα και οχήματα. Το γεγονός αυτό εξόργισε τον Τούρκο Πρόεδρο ο οποίος διέταξε τις ένοπλες δυνάμεις να διατηρούν ετοιμότητα για ανάληψη δράσης και ανατολικά του Ευφράτη (Kobane, Qamishli) καθώς επίσης και στο βόρειο Ιράκ, ενώ τουρκικά F-16 βομβάρδισαν στόχους στο Sinjar.

Παρά τη διαδικασία της Astana, οι Ρώσοι δεν παραγνωρίζουν ότι η Τουρκία παραμένει νατοϊκός σύμμαχος των ΗΠΑ, καθώς επίσης ότι οι ρωσικές και οι τουρκικές προθέσεις για το μέλλον της Συρίας απέχουν παρασάγγας. Η Ρωσία ευνοεί τη διατήρηση της συριακής εδαφικής ακεραιότητας, την εξάρθρωση των τζιχαντιστικών ομάδων και τη διατήρηση του προέδρου Assad στο προεδρικό αξίωμα. Οι ρωσοτουρκικές διαφωνίες ήρθαν στην επιφάνεια, όταν η Μόσχα προσανατολίστηκε στην απόφαση εκκαθάρισης της Idlib από τις εξτρεμιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ωστόσο σύγκλιση απόψεων ως προς το μέλλον του κουρδικού κράτους της Rojava υπήρξε μεταξύ Τουρκίας, Συρίας, Ιράν, Ιράκ και Ρωσίας. Ειδικά μετά την κουρδική απόρριψη της ρωσικής πρότασης για κουρδοσυριακή συνεννόηση. Για τον κο Putin η στροφή των Κούρδων προς τις ΗΠΑ, αποτέλεσε το κρίσιμο στοιχείο ώστε να επιτρέψει την απρόσκοπτη χρήση του εναερίου χώρου δυτικά του Ευφράτη από τα μαχητικά αεροσκάφη και τα UAV της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.

5.) Νέο-Οθωμανική ή Μετα-Κεμαλική περίοδος.

Για πολλούς αναλυτές, η Τουρκία βρίσκεται στη σφαίρα της Νέο-Οθωμανικής περιόδου (κατ’άλλους στη Μετα-Κεμαλική ή Ερντογανική φάση). Υπό οποιονδήποτε τίτλο, η Τουρκία βιώνει μια περίοδο ταχείας οικονομικής ανάκαμψης της (παρά τα δομικής φύσεως οικονομικά προβλήματα), τεχνολογικής προόδου, και αύξησης των ποιοτικών παραμέτρων της στρατιωτικής της ισχύος. Ιδεολογικά προσεταιρίζεται τις μουσουλμανικές μειονότητες, δημιουργεί βάσεις ανα τον κόσμο, αυξάνει τη σφαίρα επιρροής της, πολλαπλασιάζει την αξία της γεωπολιτικής της θέσης.

Στο συριακό μέτωπο, οι τουρκοσυριακές διαφορές προηγήθηκαν των γεγονότων της «Αραβικής Άνοιξης», εξαιτίας της μονομερούς εκμετάλλευσης των υδάτων του Ευφράτη εκ μέρους της Τουρκίας, μετά την ολοκλήρωση του έργου GAP. Μετά το ξέσπασμα το εμφυλίου, οι διμερείς διαφορές αμβλύνθηκαν λόγω της εκπαίδευσης και παροχής επιμελητείας προς τις αντικαθεστωτικές οργανώσεις. Το μείζων ερώτημα αφορά το μέλλον των προσαρτηθέντων συριακών εδαφών. Προσωπικά εγκαίρως είχα επισημάνει με σχετικό άρθρο στην «Καθημερινή», ότι ο χρόνος παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων στη Συρία, θα είναι απροσδιόριστος. Η Τουρκία δεν θεωρεί πιθανή μια προσάρτηση εδαφών (εξαιτίας της διεθνούς αντίδρασης), ωστόσο επιθυμεί την αναγωγή σε θεσμικό παράγοντα των ενοποιημένων παραστρατιωτικών δυνάμεων, οι οποίες θα διαπραγματευτούν «επί ίσοις όροις» με τον Assad, για το μέλλον της Συρίας. Τυχόν μη αποδοχή των τουρκικών επιδιώξεων, πιθανόν να οδηγήσει στη δημιουργία ενός φιλοτουρκικού «οιονεί» κράτους, στη ΒΔ Συρία. Οι πρόσφατες μετονομασίες οδών στην πόλη του Afrin, επιβεβαιώνουν την προειρημένη εκτίμηση. Η συνάντηση της Κωνσταντινούπολης (27 Οκτωβρίου 2018), μεταξύ των κυρίων Putin, Macron, Erdoğan και της καγκελαρίου Merkel, κατέδειξε παγκοσμίως ότι η Τουρκία δεν είναι απομονωμένη και φυσικά αποτελεί κύριο ρυθμιστή στο συριακό πρόβλημα.

ΠΗΓΕΣ:

  • Al Jazeera: Final de-Escalation Zones agreed on in Astana. 15/09/2017.
  • BBC News: Syria war. Turkey reinforces military posts in Idlib. 13/09/2018.
  • Colin Clarke & Yayla Ahmet: What’s Turkey Truing to Achieve in Syria? RAND. 02/04/2018.
  • Express co.uk: Syria Crisis Putin, Merkel, Macron and Erdogan call for “lasting ceasefire” to civil war. 27/10/2018.
  • Bishku Michael: Turkish-Syrian Relations. A Checkered History. Middle East Policy Council.
  • Gökhan Kurtaran: Mediterranean Quartet Taking Step toward Union, Says Syrian Minister. Hürriyet Daily News. 03/10/ 2010
  • Gamze Coşkun: Model Partnership in the Middle East. Turkish-Syrian Relations. Hürriyet Daily News, 02/01/2010.
  • Mubayed Sami: Will Turkey Abandon its proxies in Idlib? The Arab Weekly. 02/09/2018.
  • Patrick Seale: The Struggle for Syria.Yale University Press. 1987.
  • Rempfer Kyle: US troops in Syria take fire from Turkish proxy fighters. Military times. 25/10/2018.
  • Susanne Güsten: Mandate for a New Turkish Era. New York Times. 15/06/ 2011.
  • The week: Why the Turkey-Syria border conflict is a “proxy war” for US-Russia. 23/01/2018.
  • Time: Syria’s Civil War Complicated by Multiple Proxy Battles. 23/02/2018.
  • Παούνης Νικόλαος: Το Αποτέλεσμα της Ασπίδας του Ευφράτη. Η Καθημερινή. 31/10/2016.
  • Παούνης Νικόλαος: Ανασκόπηση της Δράσης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στο Afrin. Defencereview. 24/03/2018.
  • Τζιάρρας Ζ. Παούνης Ν: Γιατί το Afrin δεν έγινε το Βιετνάμ της Τουρκίας. Liberal.gr. 20/03/2018.

 

https://www.eliamep.gr/publication/estimation-turkish-strategy-in-syria-paounis-07112018/?fbclid=IwAR087CWiSUKa85ZHZG7Wpl7FsA2mRIP69USmU-ahHs4575u-bSCth2sB3D4

Τι δουλειά έχει η αλεπού-Ερντογάν στις τελετές της ειρήνης {στο παζάρι} της 11ης Νοεμβρίου 2018 ;

Από
anixneuseis
-
0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου [email protected]  www.kalkis.eu

Η είδηση του ηλεκτρονικού LE MONDE στις 07.11.2018 αναφέρει ότι ο Ερντογάν θα παραστεί στις επικείμενες τελετές της Γαλλίας της 11ης Νοεμβρίου 2018 για την εκατονταετηρίδα του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου.  Αναφέρεται στο παρακάτω κείμενο αντίθεσης σε αυτήν τη συμμετοχή με τίτλο : «Η ειρήνη δεν μπορεί να περάσει μέσα από τον εφησυχασμό προς τα εγκλήματα του παρελθόντος», το οποίο συνυπογράφουν εκατοντάδες επώνυμοι διαφωνούντες.

Η παρουσία του, πολεμοχαρούς και αενάως απειλούντος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις εν λόγω εορταστικές εκδηλώσεις για την ειρήνη προκαλεί μερίδα Γάλλων και μη προσωπικοτήτων, αφού ο ίδιος αρνείται πεισματικά τη γενοκτονία των Αρμενίων (Τι να πούμε και για την γενοκτονία των Ποντίων;). Οι διαφωνούντες και παρακάτω υπογράφοντες σε έναν ανοιχτό κατάλογο, γράφουν ότι η παρουσία του στις τελετές δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως συγχωροχάρτι στις μεθόδους του, διότι «η ειρήνη δεν μπορεί να περάσει μέσα από την ανυποληψία ή τον εφησυχασμό απέναντι στα εγκλήματα του παρελθόντος αλλά και του παρόντος», εξηγούν στο κείμενό τους που στάλθηκε στην εφημερίδα  «Monde».

Με πρωτοβουλία της γαλλικής Προεδρίας, 80 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων κλήθηκαν να συμμετάσχουν στους εορτασμούς της εκατονταετηρίδας της Εκεχειρίας του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως το δήλωσε ο Μακρόν, το γεγονός αυτό αποσκοπεί στο να ειπωθεί το «ποτέ ξανά», κάτι που στηρίζει «τη βούληση» να καταστήσει στο εξής αδύνατη τη φρίκη του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Μέσα σε αυτό το πνεύμα, το προεδρικό μέγαρο του Elysée ανέφερε ότι οι εορτασμοί, οι οποίοι δεν θα καταλήξουν σε μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, αλλά σε ένα φόρουμ για την ειρήνη, θα έχουν ως αντικείμενο ότι «η ειρήνη καθημερινά κερδίζει έδαφος, γιατί σήμερα, κάθε μέρα χάνει έδαφος». Κατά τα εγκαίνια του γαλλογερμανικού ιστορικού του Μεγάλου Πολέμου του Grande Guerre du Hartmannswillerkopf (Haut-Rhin), στις 10 Νοεμβρίου 2017, ο  Macron, επιμένοντας στη σημασία του καθήκοντος της μνήμης, επιβεβαίωσε μεταξύ άλλων ότι «το 2018 δεν θα είναι μια χρονιά θριάμβου, αλλά ένας καθρέφτης για τον κόσμο μας σήμερα, που συχνά επιλέγει ακόμα τη ριζοσπαστικότητα, την αγριότητα, τη βιαιότητα, ως απάντηση σε προβλήματα που θα χρειαζόντουσαν μάλλον τον διάλογο και το απλωμένο χέρι , ανεξαρτήτως του βάρους του πόνου που προκαλούν αυτά τα προβλήματα». Επιβεβαίωσε τις προθέσεις του στις 25 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην 73η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, δηλώνοντας: «Μη ξεχνάτε ποτέ ότι οι γενοκτονίες που σας έκαναν  να είστε σήμερα εδώ, τροφοδοτήθηκαν από τη ρητορική στην οποία εμείς συνηθίζουμε».

Επιθετικός εθνικισμός

Αν και οι παρακάτω υπογράφοντες του κειμένου θα μπορούσαν να υιοθετήσουν αυτές τις παρατηρήσεις του Μακρόν, ανησυχούν, ωστόσο, διότι το πεδίο εφαρμογής τους διαστρεβλώνεται από την έλευση στους εορτασμούς της εκατονταετηρίδας πολιτικών οι οποίοι, αντί να διδαχθούν από το παρελθόν και να καταδικάσουν τις φρικαλεότητες, τις υποστηρίζουν  και διαιωνίζουν σήμερα στη διακυβέρνησή τους τα κακά που θα ήθελε να καταπολεμήσει αυτή η μεγάλη διεθνής συγκέντρωση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την παρουσία του Ερντογάν, ο οποίος ελπίζει να μας «συνηθίσει»  στην απεχθή κρατική τουρκική άρνηση  της αρμενικής γενοκτονίας που διαπράχθηκε κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου από την κυβέρνηση των «Νεότουρκων». Ο Ερντογάν, φαίνεται, να αντλεί από αυτή τη γενοκτονία μόνο ένα δίδαγμα : το γεγονός ότι το έγκλημα μπορεί να πληρωθεί. Και σε κάθε περίπτωση από την άνοδό του στην τουρκική προεδρία, παραπέμπει  μόνο στον εαυτό του την εικόνα αυτής της «ριζοσπαστικότητας», αυτής της «αγριότητας», αυτής της «βιαιότητας» που τώρα πρέπει να εξαλείψουμε για να μην επαναληφθεί  η φρίκη του παρελθόντος. Μέχρι σήμερα, το κράτος που διοικεί συνεχίζει να κηρύσσει έναν επιθετικό εθνικισμό, διπλασιασμένο από την άνοδο στην εξουσία του ισλαμικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Διατηρεί τη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου, πλήρες μέλος μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία ισχυρίζεται ότι θέλει να ενσωματωθεί !

Αυτό το κράτος διαιωνίζει την καταπίεση των μειονοτήτων του, ιδιαίτερα των Κούρδων. Αναζωπυρώνει τις φωτιές του τζιχαντισμού και του αντισημιτισμού με την υποκίνηση ενός άθικτου μίσους εναντίον του Ισραήλ, ενώ οι παραβιάσεις των ελευθεριών εντός της ίδιας της Τουρκίας αυξάνονται. Το κράτος αυτό εξακολουθεί φέτος να είναι η μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο για τους δημοσιογράφους. Έχει 55.000 πολιτικούς κρατούμενους και είδε την απόλυση σε διάστημα δύο ετών 150.000 υπαλλήλων για εγκλήματα φρονημάτων. Και αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα, μεταξύ πολλών άλλων, για τα οποία είναι υπεύθυνο.

Χρειάζεται σαφήνεια από τον Μακρόν

Οποίοι  κι αν είναι οι λόγοι για τους οποίους η Γαλλική Δημοκρατία θεωρεί χρήσιμο να ξετυλίξει  το κόκκινο χαλί μπροστά από τον Ερντογάν, οι παρακάτω υπογράφοντες την παρούσα πρόσκληση αποσκοπούν στο να του πουν πρόσωπο με πρόσωπο, ότι κανείς στη Γαλλία δεν ξεγελιέται από τις ενέργειές του. Και επιβεβαιώνουν με αποφασιστικότητα ότι η ειρήνη δεν μπορεί να περάσει μέσα από μια εφησυχαστική στάση απέναντι στα εγκλήματα του παρελθόντος όπως και του σήμερα, τις πολιτικές μίσους και διακρίσεων. Προτρέπουν στον Ερντογάν να εγκαταλείψει τις επιζήμιες πρακτικές του, τον επιθετικό του εθνικισμό και τον πολιτικό ισλαμισμό του, οι οποίοι είναι ενάντιοι με τη βούληση για ειρήνη στην οποία μας καλεί αυτή η επέτειος, τόσο βαριά σε σύμβολα.

Ζητούν από τον γάλλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας να επιδείξει την απαραίτητη σαφήνεια στον «καλεσμένο» του, έτσι ώστε η παρουσία του να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να ερμηνευθεί ως συγχωροχάρτι για τις μεθόδους του, τη διακυβέρνησή του, το καθεστώς του και τις εκδηλώσεις του βίας που δεν έχουν θέση στο μήνυμα που πρέπει να εκπέμψει  η 100η επέτειος της Εκεχειρίας.

Οι πρώτοι υπογράφοντες

Stéphane Audouin-Rouzeau, ιστορικός, Nicolas Aznavour, Annette Becker, ιστορικός, Hamit Bozarslan, ιστορικός,  Pascal Bruckner, φιλόσοφος, Gérard Chaliand, ειδικός στρατηγικής, Youri Djorkaeff, ποδοσφαιριστής, Κώστας Γαβράς, κινηματογραφιστής, Robert Guédiguian, κινηματογραφιστής, Ahmet Insel, οικονομολόγος εκδότης και πολιτικολόγος, Laurent Joly, ιστορικός, Jacques Julliard, συγγραφέας, Arno Klarsfeld, κρατικός σύμβουλος, Beate Klarsfeld, πρόεδρος του Beate Klarsfeld foundation, Serge Klarsfeld, πρόεδρος του Συνδέσμου των Εβραίων εκτοπισθέντων αγοριών και κοριτσιών της Γαλλίας, Georges Képénékian, πρώην Δήμαρχος της Lyon,  Daniel Leconte, παραγωγός, Mathieu Madénian, χιουμορίστας,  André Manoukian, μουσικός, Richard Odier, πρόεδρος του Κέντρου Simon-Wiesenthal, Nicolas Offenstadt, ιστορικός, Michaël Prazan, κινηματογραφιστής, Audrey Pulvar, πρόεδρος του Ιδρύματος για τη φύση και τον άνθρωπο, Henry Rousso, ιστορικός, Mario Stasi, πρόεδρος της Licra, Yves Ternon, ιστορικός, Charles Villeneuve, δημοσιογράφος.

Λοιποί υπογράφοντες

Benjamin Abtan, πρόεδρος του European Grassroots Antiracist Movement, Cengiz Aktar, καθηγητής του πανεπιστημίου της Αθήνας, Daniel Auguste, πρόεδρος της επιτροπής υποστήριξης των χριστιανών του Ιράκ, Claude Barouch, πρόεδρος της Ένωσης Εβραίων Εργοδοτών και Επαγγελματιών της Γαλλίας, Patrick Baudouin, επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Marine Brenier, βουλευτής των Ρεπουμπλικάνων, Vedat Bingol, συμπρόεδρος του Δημοκρατικού Κουρδικού Συμβουλίου στη Γαλλία (CDK-F),  Jean-Claude Bouchet, βουλευτής των Ρεπουμπλικάνων, Valérie Boyer, βουλευτής των Ρεπουμπλικάνων, Luc Carvounas, βουλευτής των Σοσιαλιστών, Fevziyé Erdemirci, συμπρόεδρος του CDK-F ; Sacha Ghozlan, πρόεδρος της Ένωσης Εβραίων Φοιτητών της Γαλλίας, Bruno Gilles, γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων, Stéphane Hasbanian, δικηγόρος, Patrick Karam, πρόεδρος των Χριστιανών της Ανατολής σε κίνδυνο,  Raymond Kévorkian, ιστορικός, Mohamed Laqhila, βουλευτής του Modem, Jacky Mamou, πρόεδρος του Urgence Darfour, Ευαγόρας Μαυρομμάτης, πρόεδρος της κυπριακής κοινότητας της Γαλλίας, Alain Milon, γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων, Claire Mouradian, ιστορικός, Renaud Muselier, ευρωβουλευτής και περιφερειάρχης της PACA, Kendal Nezan, πρόεδρος του Κουρδικού Ινστιτούτου της Γαλλίας, Erol Ozkoray, συγγραφέας, Mourad Papazian και Ara Toranian, συμπρόεδροι του Συντονιστικού Συμβουλίου των αρμενικών οργανώσεων Γαλλίας, Seta Papazian, πρόεδρος του Collectif Van (Vigilance arménienne contre le négationnisme), François Pupponi, βουλευτής των Σοσιαλιστών, Rudy Reichstadt, διευθυντής του Observatoire du conspirationnisme, Pierre Rigoulot, ιστορικός,  Simone Rodan, πολιτικολόγος, Bernard Schalscha, συντάκτης του περιοδικού La Règle du jeu, Dominique Sopo, πρόεδρος του SOS Racisme,  Guy Teissier, βουλευτής των Ρεπουμπλικάνων, Σέτα Θεοδωρίδου, προέδρου της ελληνικής κοινότητας της Γαλλίας,  Valérie Toranian, διευθύντρια του περιοδικού la Revue des deux Mondes, Martine Vassal, πρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων της Μητρόπολης της Aix-Marseille, Joyce de Wangen-Blau, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου.

 

 

Politico: Γιατί τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τον Τραμπ

Από
anixneuseis
-
0
META THN ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ (Φωτογραφία: ΑΡ/Jacquelyn Martin)
ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ

Η συνεργασία με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν ποτέ μία εύκολη υπόθεση και η κατάσταση αυτή θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη καθώς ο έλεγχος της Βουλής των Αντιπροσώπων περνά στα χέρια των Δημοκρατικών, εκτιμούν τα στελέχη του Λευκού Οίκου.

Ο έλεγχος του ενός από τα δύο νομοθετικά σώματα του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς, σχολιάζει το “Politico”, εκτιμάται ότι θα προκαλέσει την έκδοση μιας σειράς κλήσεων για την λήψη καταθέσεων, αλλά και την παράδοση εγγράφων, καθώς η πλειοψηφία των Δημοκρατικών στις αρμόδιες επιτροπές θα τους εξασφαλίσει την απαραίτητη εξουσία στην λήψη αποφάσεων κι αναφορικά με την διεξαγωγή ερευνών σε όλο το φάσμα δραστηριοτήτων του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Οι Δημοκρατικοί έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι ενδιαφέρονται σχεδόν για ο,τιδήποτε έχει σχέση με τον Τραμπ από τις προσωπικές φορολογικές επιστροφές του, την σκληρή πολιτική του στα ζητήματα της μετανάστευσης, την στάση του στα θέματα του τομέα της υγείας, αλλά και τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί για το περιβάλλον.

Με την Δημοκρατική πλειοψηφία στη Βουλή και το Κογκρέσο διχασμένο ο Τραμπ θα δυσκολευτεί να εφαρμόσει το πρόγραμμά του (Φωτογραφία: ΑΡ)Με την Δημοκρατική πλειοψηφία στη Βουλή και το Κογκρέσο διχασμένο ο Τραμπ θα δυσκολευτεί να εφαρμόσει το πρόγραμμά του (Φωτογραφία: ΑΡ)

Η ανάδειξη των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων με ουσιαστικές αρμοδιότητες εποπτείας, πέρα από τις σοβαρές επιπτώσεις που θα έχει στα διάφορα επίπεδα εθνικής πολιτικής κι αναφορικά με τις θέσεις των Ρεπουμπλικάνων, θα καταστήσει πολιτικά ανυπόφορη την καθημερινότητα των υψηλόβαθμων στελεχών του Λευκού Οίκου, αλλά και των βοηθών τους, όπως δήλωσαν περισσότερα από δέκα πρώην στελέχη στις κυβερνήσεις Κλίντον, Ομπάμα και Τζορτζ Μπους Τζούνιορ, που έδωσαν συνεντεύξεις στο “Politico.”

Οι απόψεις που εξέφρασαν τα στελέχη αυτά περιγράφουν την δύσκολη κατάσταση την οποία θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο Λευκός Οίκος από τον Ιανουάριο.

Τα στελέχη των διαφόρων υπηρεσιών του Λευκού Οίκου θα πρέπει να αναμένουν ότι θα δουλέψουν πολλές φορές μετά τα μεσάνυχτα, προκειμένου να προετοιμάσουν αποτελεσματικά τις θέσεις που θα υποστηρίζουν ενώπιον των επιτροπών του Κογκρέσου με έμφαση στην Βουλή των Αντιπροσώπων.

Παράλληλα, το προσωπικό του Λευκού Οίκου θα πρέπει να είναι προετοιμασμένο για να δώσει σκληρές μάχες αναφορικά με την παραχώρηση εσωτερικών εγγράφων προς τις επιτροπές, ενώ αναμένεται ότι θα διεξάγονται μαραθώνιες συναντήσεις με δικηγόρους της κυβέρνησης Τραμπ και του νομικού γραφείου του Λευκού Οίκου, ώστε να λαμβάνονται αποφάσεις για τους χειρισμούς που θα γίνονται σε σημαντικά ζητήματα.

Ένα από τα ζητήματα αυτά, που αναμένεται να τεθεί, είναι η νομική προστασία απορρήτου που έχουν τα στελέχη του Λευκού Οίκου κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ενώ εκτιμάται ότι τα στελέχη αυτά θα βλέπουν πολύ σύντομα τα εσωτερικά σημειώματα και ηλεκτρονικά μηνύματα που θα παραδίδουν στις επιτροπές της Βουλής των Αντιπροσώπων να “διαρρέουν” από τους Δημοκρατικούς στα αμερικανικά ΜΜΕ.

Πρώην στέλεχος της κυβέρνησης του Μπιλ Κλίντον συνέκρινε την εμπειρία που είχε από μία τέτοια κατάσταση με τον πόνο που βιώνεις όταν δέχεσαι την φροντίδα του οδοντογιατρού στο στόμα σου, χωρίς αναισθητικό. Ενώ ένα πρώην μέλος της κυβέρνησης Ομπάμα περιέγραψε την περίοδο μετά το 2010 από την ανάληψη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στην Βουλή των Αντιπροσώπων από τους Ρεπουμπλικάνους ως «βασανιστική», άποψη με την οποία συμφωνεί και πρώην αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπους.«Θυμάμαι που βγήκα έξω από τον Λευκό Οίκο μία ημέρα του Αυγούστου και συνειδητοποίησα ότι ήταν η πρώτη φορά που είχα βγει έξω κι ο ήλιος εξακολουθούσε να βρίσκεται στον ουρανό», θυμάται ο βετεράνος στρατηγιστής των Δημοκρατικών Κρις Λεχάν, που συνεργάστηκε με τον Λευκό Οίκο του Κλίντον για την επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων.

Η διεξαγωγή από τον ειδικό ανακριτή με εισαγγελικά καθήκοντα Ρόμπερτ Μιούλερ της έρευνας, που βρίσκεται σε εξέλιξη για την εμπλοκή της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές του 2016, αποτελεί ήδη ένα δύσκολο προηγούμενο, σχετικά με την ανταπόκριση που είχαν τα στελέχη του Λευκού Οίκου στην πραγματοποίησή της.

Ωστόσο, αξιωματούχοι που ήταν μέλη σε προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις τονίζουν ότι τα στελέχη της σημερινής σύνθεσης του Λευκού Οίκου έχουν αισθανθεί μόλις μία μικρή διάσταση της σκληρής -εχθρικών διαθέσεων- έρευνας που είναι διατεθειμένοι να προωθήσουν οι Δημοκρατικοί με τον αέρα των νικητών στην Βουλή των Αντιπροσώπων.

Η κατάσταση για τον Λευκό Οίκο του προέδρου Τραμπ θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη τον επόμενο χρόνο με τον εσωτερικό κανονισμό που ψήφισαν οι Ρεπουμπλικάνοι στην Βουλή των Αντιπροσώπων κοντά στην λήξη της θητείας της κυβέρνησης Ομπάμα. Ο κανονισμός αυτός δίνει το δικαίωμα έκδοσης κλήσεων προς κατάθεση σε όλους τους προέδρους των επιτροπών του αναφερόμενου νομοθετικού σώματος, παρακάμπτοντας τις ψηφοφορίες των μελών που συνθέτουν τις επιτροπές αυτές.

«Υποθέτω ότι αυτό δεν θα το αποσύρουν τώρα», δήλωσε ο Νιλ Έγκλεστον, πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου στην κυβέρνηση Ομπάμα.

Στελέχη προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων που έχασαν ένα νομοθετικό σώμα από τα δύο του Κογκρέσου στην διάρκεια άσκησης μιας προεδρίας από το αντίπαλο κόμμα (οι πρόεδροι Μπιλ Κλίντον και Μπαράκ Ομπάμα το βίωσαν πολιτικά αυτό στην μέση της πρώτης προεδρικής τους θητείας, ενώ ο πρόεδρος Μπους στις ενδιάμεσες εκλογές κατά την δεύτερη προεδρική του θητεία) δηλώνουν ότι η εξέλιξη αυτή άλλαξε την καθημερινότητά τους.

«Είναι καταπιεστικό, όπως η κόλαση», δήλωσε χαρακτηριστικό ο Λίον Πανέτα, πρώην Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου στην κυβέρνηση Κλίντον. «Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που χτυπάει πολιτικά τον Λευκό Οίκο, δηλαδή το γεγονός ότι στον αμερικανικό λαό δεν άρεσαν όλα όσα έκανε ο πρόεδρος. Το ηθικό του προέδρου έπεσε πραγματικά», συμπλήρωσε ο ίδιος.

«Αισθάνεσαι ότι δίνεις μία πραγματικά πολιτική μάχη, καθώς ενεργείς σε ένα αποκλειστικά κομματικό και πολιτικό περιβάλλον»,θυμάται ένας δικηγόρος του Λευκού Οίκου στην κυβέρνηση Ομπάμα.

Στην περίπτωση επιβεβαίωσης των εκτιμήσεων που θέλουν τους Δημοκρατικούς να προχωρούν στην άμεση έναρξη ερευνών, η μέχρι σήμερα ανώνυμοι σύμβουλοι του προέδρου Τραμπ θα χάσουν την ανωνυμία τους μέσα σε ένα 15λεπτο, καθώς τα ηλεκτρονικά μηνύματά τους, αλλά και οι σημειώσεις τους, θα διαβιβάζονται στις επιτροπές της Βουλής των Αντιπροσώπων και στο πλαίσιο των ερευνών που θα ενεργοποιηθούν.

Παράλληλα, η θέση των στελεχών του Λευκού Οίκου γίνεται ακόμη πιο δύσκολη, καθώς η εμπλοκή τους σε μία έρευνα του Κογκρέσου θα σημαίνει ότι θα πρέπει να προσλάβουν έναν δικηγόρο, αλλά και να αλλάξουν το καθημερινό πρόγραμμα των απασχολήσεών τους.

Μία τέτοια εξέλιξη, αλλάζει και τις προτεραιότητες λειτουργίας στο εσωτερικό του Λευκού Οίκου, καθώς απαιτούνται ώρες προετοιμασίας με την συμμετοχή στελεχών για την προετοιμασία των καταθέσεων στις επιτροπές του Κογκρέσου.

Η δομή που υπάρχει σήμερα στον Λευκό Οίκο, αλλά και η στρατηγική που εφαρμόζεται έχει ως κεντρικά πρόσωπα μία νέα σειρά δικηγόρων, ειδικών στην επικοινωνία, αλλά και πολιτικών στρατηγιστών, οι οποίοι και θα κληθούν να διαχειριστούν τη νέα πολιτική πραγματικότητα μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2020.

Οι προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις έχουν καταρτίσει ένα βιβλίο κινήσεων και προτεραιοτήτων, σχετικά με τον χειρισμό δυσάρεστων πολιτικά καταστάσεων που προκύπτουν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Ο βασικός κανόνας αντιμετώπισης της δύσκολης κατάστασης εντοπίζεται στην οργάνωση μιας έμπιστης ομάδας στελεχών του Λευκού Οίκου, που θα έχουν ως αποστολή την καλλιέργεια των σχέσεων με τα μέλη του Κογκρέσου που διεξάγουν τις έρευνες, μέσω της ανταπόκρισης στα αιτήματα που υποβάλλονται για την διάθεση-παραχώρηση εγγράφων.

Ένα δεύτερο συστατικό στοιχείο μιας τέτοιας στρατηγικής εντοπίζεται στην επιθετική διάστασή της, ως προς την απαξίωση των ερευνών που θα δρομολογηθούν.

Το σίγουρο είναι ότι οι ενδιάμεσες εκλογές ενεργοποίησαν μια περίοδο ουσιαστικού πολιτικού ενδιαφέροντος στην Ουάσινγκτον, με άγνωστους συντελεστές τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του προέδρου Τραμπ, αλλά και την επιθετικότητα των Δημοκρατικών, μέχρι τις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν σε δύο χρόνια.

Πηγή: “Politico”

Πηγή: Politico: Γιατί τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τον Τραμπ | iefimerida.gr

Turkey and Qatar: An Alliance Under the Saudi Sword

Από
pcuser
-
0

The new U.S. leverage that emerged after the Saudi embarrassment is the same leverage that the U.S. can now use to broker an entente between Saudi Arabia and Qatar.

  • That there may be a Saudi-Qatari rapprochement might be bad news for Erdoğan. A future Saudi-Qatari deal would force Turkey militarily out of the Gulf and force Erdoğan entirely to recalibrate his quest for Turkish leadership in the Sunni ummah (global community).
  • Qatar’s distance from Erdoğan regarding the Khashoggi murder signals a Qatari-Saudi entente. Qatar may well be breaking away from its alliance with Turkey.
  • This will give the Saudis an upper hand in their rivalry with Erdoğan in Sunni leadership of the ummah. If Erdoğan loses Qatar to Saudi Arabia, he will be paying geostrategic price as well as an economic one.

A 21st century ideological kinship, based on political support for Hamas and Muslim Brotherhood, has built a strong bond between Turkey’s elected leadership and Qatar’s family of sheiks, despite an unpleasant shared history a century earlier.

The Qataris, not knowing that a 21st version of Islamism — not yet born then — fought the Ottomans to gain their independence in 1915. This event ended the 44-year-long Ottoman rule on the peninsula.

Independence, however, lasted for only about a year, until 1916, when Qatar became a British protectorate, until 1971. Today, hydrocarbon-rich Qatar, often referred to as a family-run gas station, is the staunchest regional ally of President Recep Tayyip Erdoğan’s Turkey.

Both countries, Qatar and Turkey, pursue policies that are strongly anti-Israel (Erdoğan once remarked that “Zionism is a crime against humanity”) and share policies that are pro-Hamas and pro-Muslim Brotherhood.

This foreign policy blend, however, is deeply disliked by the House of Saud, a regional heavyweight, as well as by its Gulf and other regional allies: Egypt, Bahrain, the United Arab Emirates, Jordan, Lebanon and the Palestinian Authority — in addition to the Arab League.

The Sunni vs. Sunni division in the Gulf deepened further in 2017, when a Saudi-led coalition of Arab states imposed a blockade on Qatar. The coalition accused it of supporting terrorism and fostering ties with its rival, Iran.

Erdoğan immediately rushed to the aid of his Qatari friends. Turkey, in a show of solidarity, sent cargo ships and hundreds of planes loaded with food to break the blockade, and deployed more troops at its military base in Qatar.

Back in December 2014, both countries had penned a deal for the deployment of Turkish troops to Qatar. The first batch of Turkish troops arrived in Doha in 2015, and a few days later, the Turkish flag was hoisted at a Turkish military base.

Today, many Qataris and some Turkish observers believe that the four-nation blockade in 2017 was actually a coup attempt against the sheikdom and that the Turkish military prevented a palace coup targeting Qatari sovereignty.

This year, when Turkey’s national currency lost 40% of its value in the face of U.S. sanctions, Qataris apparently wanted to thank their Turkish allies. Qatar pledged $15 billion in investment into Turkish banks and financial markets. The investment package was announced after Qatar’s Emir Tamim bin Hamad Al-Thani met Erdoğan, at a time when the Turkish lira was sliding and the country’s economy worsening.

The investment pledge was followed by an oriental gesture: Qatar’s Emir gave Erdoğan as a gift a Boeing 747-8 aircraft. The airplane is reportedly the world’s largest and most expensive private jet, the cost of which experts estimate at around $400 million.

Military ties have also been deepening further. A Qatari investment fund owns a 50% stake in BMC, a Turkish armored-vehicle manufacturer that recently won a four billion euro contract with the Turkish government to produce a new indigenous main battle tank, the Altay. Havelsan, a state-controlled military software company in Ankara, signed a partnership agreement with Al Mesned Holdings in Qatar for a joint venture that will specialize in cyber-security solutions for the sheikdom.

Nevertheless, the Turkish-Qatari comradeship is trying to progress under a Saudi sword — the same one that murdered the prominent journalist Jamal Khashoggi at the Saudi Consulate in Istanbul. Like Turkey and Qatar, the Saudi journalist Khashoggi supported the Muslim Brotherhood. He had close ties with Erdoğan’s Justice and Development Party. He lived in exile in Washington, DC, and was viewed as a threat to the Saudi royals, most notably by Crown Prince Mohammad bin Salman who claimed that Khashoggi had been killed “at a brawl at the consulate building.”

Erdoğan did not miss the opportunity to corner his cold war rival, Saudi Arabia. Turkish security services worked tirelessly to prove that the killing had been a premeditated murder, a fact that Saudi Arabia later admitted. Erdoğan, in other words, mobilized the world to point the finger on the Saudi royals in attempts to show how ruthless the Saudis could be — even though Turkey itself is currently the world’s biggest jailer of journalists.

In this subtle, anti-Saudi campaign, Erdoğan relied on the civilized West and his only Arab ally: Qatar. The “West” part worked to a certain degree: Erdoğan wanted to disgrace his Sunni rivals at the Saudi royal court. Some Turkish sources privately say, however, that Erdoğan felt betrayed and disappointed by Qatar’s relative silence on the Khashoggi affair.

The alliance is not only about Qatari money. Erdoğan needs Qatar as a “Turkish colony” in the Gulf: He needs it ideologically in his neo-Ottoman design.

One statement from the Qatari Press Center simply said that Doha hoped the Khashoggi investigation should be thoroughly carried out and the perpetrators should be handed over to the justice department.

Saudi Crown Prince Mohammad bin Salman offered Qatar a rare compliment as international pressure on Saudi Arabia mounted over the murder: “Qatar, despite the differences we have, has a great economy and they will be doing a lot in the next five years,” he said.

Why is there a sudden Saudi-Qatari entente? Cristian Ulrichsen, a fellow at Rice University’s Baker Institute, said: “I think if the US government wants to end the Qatar crisis it can exert leverage over the Saudis as a bargaining chip in relation to Khashoggi’s death”.

The new U.S. leverage that emerged after the Saudi embarrassment is the same leverage that the U.S. can now use to broker an entente between Saudi Arabia and Qatar.

That there may be a Saudi-Qatari rapprochement may be bad news for Erdoğan, and explains why he was allegedly furious about Qatar’s absence during his international PR campaign against the Saudi crown prince. A future Saudi-Qatari deal would force Turkey militarily out of the Gulf and force Erdoğan entirely to recalibrate his quest for Turkish leadership in the Sunni ummah (global community). The loss of Qatar, if it ever happened, could also spell economic disaster for Turkey’s ailing economy.

Qatar’s distance from Erdoğan regarding the Khashoggi murder signals a Qatari-Saudi entente. Qatar may well be breaking away from its alliance with Turkey.

This will give the Saudis an upper hand in their rivalry with Erdoğan in Sunni leadership of the ummah. If Erdoğan loses Qatar to Saudi Arabia, he will be paying geostrategic price as well as an economic one.

by Burak Bekdil
https://www.gatestoneinstitute.org/13205/turkey-qatar-saudi-arabia

Burak Bekdil, one of Turkey’s leading journalists, was recently fired from the country’s most noted newspaper after 29 years, for writing in Gatestone what is taking place in Turkey. He is a Fellow at the Middle East Forum.

© 2018 Gatestone Institute.

America, Now More Divided Than (Almost) Ever

Από
anixneuseis
-
0
 

Democrats captured the House and the GOP kept the Senate. The results portend the challenges the parties—and President Trump—will have in 2020.

EDWARD-ISAAC DOVERE  The Atlantic
6:48 AM ET

JAMES LAWLER DUGGAN / REUTERS
The realignment is consolidating. Republicans won in solid Donald Trump states. Democrats won in solid Hillary Clinton states.

There were exceptions: Senator Joe Manchin won another term in West Virginia despite being a Democrat. But the states where the presidential election of 2016 was the tightest are the ones still figuring out who and what they are.

There’s Ohio, which easily reelected Sherrod Brown, a liberal who’s been in politics for 50 years, to a third term in the U.S. Senate. On the same night, it narrowly made the Republican Mike DeWine the state’s governor. There’s Florida, which proved that sheer numbers outweigh movement enthusiasm in making Ron DeSantis, a Republican, the governor over Andrew Gillum. And there’s Iowa, which knocked out two incumbent Republicans in the House as it reelected GOP Governor Kim Reynolds, who has been running a stringently spending-cutting administration. Most Democrats in Iowa and Washington, D.C., had for weeks been expecting Reynolds to go down hard.

Democrats woke up Wednesday deflated, despite winning the House, and worried about the way forward in Ohio and, especially, Florida. Like two years ago, the voter surge in Florida had them thinking they were on their way to big wins, only to realize late that they’d lose instead. Republicans, though, did not lock in at nearly the levels that could make Trump’s reelection campaign breathe easy. And with Democrats scoring layup statewide wins in Minnesota and Colorado, the president didn’t show any expansion into states where his campaign has said it wants to compete. Trump didn’t show up in Michigan or Pennsylvania, and Democrats trounced Republicans there in races for the Senate, for governor, and all the way down the ticket. Liberal Democratic Senator Tammy Baldwin skated to another term in Wisconsin and the state’s Republican governor, Scott Walker, went down in what was both a significant electoral and moral win for Democrats.

The reality of the numbers: America is a country where the government is much more closely divided than the voters are.

Republicans expanded their majority in the Senate to 51 seats—though 10 million more people voted for Democrats than Republicans. Democrats took the majority in the House, picking up 25 seats; that’s more tide than wave, though 3.5 million more people voted for Democrats than Republicans.

The division can seem like it’s right down the middle, but in a country where the Republicans have only won the popular vote once in the past 25 years of presidential elections, Tuesday’s results are in part a picture of how much power is tilted away from Democrats structurally.

Still, Democrats wanted to believe that Trump and Trumpism could only win against a candidate as flawed as Clinton. The truth is that many Americans are scared, and the president’s nonstop shop of invented and embellished horrors has more customers than most Democratic voters can even start to wrap their head around.

While most voters, operatives, and journalists couldn’t help but relive 2016 on Tuesday night, there were signs pointing to where politics is headed next. With the exception of Young Kim in California, every Republican who won a competitive House, Senate, or governor’s race is white. A historic number of female voters propelled a historic number of women into office.

The suburbs have abandoned Trump. Rural areas are redder. The independents are voting Democratic. Young people are, too, but not nearly in the numbers that could have overwhelmed these elections.

White women, particularly those without college educations, have not strayed far from the president. Democrats have not figured out how to win where the electorate is more than two-thirds white.

“By being so narcissistic and making this all about him and his 2020 reelection, [Trump] may have created a fundamental realignment,” said Randi Weingarten, the president of the American Federation of Teachers, as she wrapped up a multistate campaign blitz on Tuesday.

This is not how Republicans processed the night.

Josh Hawley, who achieved the longtime Republican dream of knocking out Claire McCaskill from her Senate seat in Missouri, mentioned Trump before he mentioned his family. He got a big cheer out of the crowd by mentioning that he’d just gotten off the phone with the White House.

“Thank you, Mr. President, for your leadership,” Hawley said. “Thank you for believing in Missouri.”

Then significantly: Florida approved a ballot question that restored voting rights to 1.4 million felons, most of whom are black men. If only a third of them exercise that right in 2020 and beyond, that is 420,000 new voters in a state where the governor’s race was decided by 74,000 votes out of slightly less than 8 million cast, and where Trump won by 113,000. In Michigan, a ballot question established automatic voter registration and an easy absentee process that essentially creates absentee voting.

Both will reshape the future of state and presidential politics, starting immediately.

By a little after midnight, Senator Cory Booker, the Democrat from New Jersey, was starting to make calls to Iowa. The 2020 presidential race, which has been moving from tease to tickle over the past few weeks, is about to become a stampede. There are lessons from the midterms for that, too: Beto O’Rourke ran a movement campaign in Texas that didn’t quite win him Ted Cruz’s Senate seat, but it did make him a fund-raising and media phenomenon. That approach brought O’Rourke much closer to victory than Joe Donnelly, with his quiet caution and moderation in the Indiana Senate race. The cavalcade of Democrats’ boring-white-guy candidates didn’t work as well as they’d hoped: Tony Evers won the Wisconsin governor’s race, but Rich Cordray in Ohio and Fred Hubbell in Iowa both lost that race in their respective states. Ditto for O’Rourke and the other national-sensation candidates, Stacey Abrams in Georgia and Gillum in Florida.

Zeroing in on frustration with Republican governance rather than arguing Republican politics, meanwhile, made Gretchen Whitmer governor in Michigan and Laura Kelly governor in Kansas.

The biggest changes to the immediate political landscape, though, will likely come out of three committees in the House, which are now going to be run by Democrats as they comfortably take the majority: Intelligence, Oversight, and Judiciary. Intelligence, which will be run by California’s Adam Schiff, will get a new crack at the Russia investigation. Oversight, which will be run by Maryland’s Elijah Cummings, can subpoena whatever it wants. Cummings laid out to me earlier in the fall his interest in everything from Jared Kushner’s security clearances to what kind of investigation the Senate Judiciary Committee conducted into the women who accused Brett Kavanaugh of sexual misconduct. Judiciary, which will be run by New York’s Jerry Nadler, is the only route for any impeachment activity to move through.

And then there’s the biggest result that’s still sitting out there. It has nothing to do with the midterms, but these outcomes will have everything to do with where it goes: Robert Mueller has an investigation to wrap up, and presumably a report to write. The parlor-game expectation is that will come sometime in the next six months, at most.

We want to hear what you think about this article. Submit a letter to the editor or write to [email protected].

EDWARD-ISAAC DOVERE is a staff writer at The Atlantic. He was previously chief Washington correspondent at Politico.

https://www.theatlantic.com/politics/archive/2018/11/winners-and-losers-2018-midterms/575134/

Πώς βλέπουν οι Έλληνες την Κίνα; Οι προσδοκίες, οι ανησυχίες και οι αντιφάσεις

Από
anixneuseis
-
0

Παρασκευή, 02 Νοε 2018 07:10UPD: 08:02

EUROKINISSI / ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ
Της Νατάσας Στασινού
[email protected]

Την εικόνα, που έχουν για την Κίνα οι Έλληνες, όπως αυτή προβάλλεται από τα μέσα ενημέρωσης και αποτυπώνεται στις έρευνες κοινής γνώμης, επιχειρεί να σκιαγραφήσει μελέτη του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων. Τα ευρήματα άκρως ενδιαφέροντα. Η ματιά μας για τον δράκο φαίνεται να επηρεάζεται άμεσα από την οικονομική κρίση και τις σχέσεις μας με τους Ευρωπαίους, να εμφανίζει αρκετές αντιφάσεις, αλλά και να διαπνέεται από την  νοσταλγία για το «ένδοξο παρελθόν» των αρχαίων πολιτισμών  των δύο χωρών.

Η μελέτη καλύπτει την τελευταία δεκαετία, με το σκεπτικό ότι η κινεζική παρουσία στην Ελλάδα έγινε ορατή περισσότερο στο κοινό μετά τη συμφωνία του 2008 για τη διαχείριση του λιμανιού του Πειραιά από τoν κινεζικό κολοσσό COSCO. Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους 43 έρευνες γνώμης από τοπικές και ξένες εταιρείες, ενώ μελέτησαν 1.386 άρθρα δέκα εφημερίδων και ειδησεογραφικών ιστοσελίδων. Μεταξύ αυτών και 285 άρθρα της Ναυτεμπορικής για την οικονομία, την πολιτική και τις σχέσεις της Κίνας με την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο.

Μελέτη: Πώς βλέπουν οι Έλληνες την Κίνα

Η κάλυψη στα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν ότι οι Έλληνες σε γενικές γραμμές βλέπουν την Κίνα θετικά και σίγουρα με λιγότερη επιφύλαξη ή φόβο από τους πολίτες άλλων ευρωπαϊκών και δυτικών χωρών. Αναγνωρίζουν το αυξανόμενο βάρος της στη διεθνή σκηνή, την θεωρούν παγκόσμια υπερδύναμη και σε αντίθεση με τους περισσότερους δυτικούς, τείνουν να αποτιμούν θετικά την επιρροή της. Δεν εγκρίνουν ωστόσο το πολιτικό της σύστημα, δεν ζηλεύουν τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας στην Κίνα και θεωρούν τα κινεζικά προϊόντα κατώτερης ποιότητας από τα ευρωπαϊκά. «Οι Έλληνες δεν είναι αρνητικά διακείμενοι έναντι της Κίνας, αλλά ούτε μαγεύονται από αυτήν» αναφέρουν χαρακτηριστικά οι ερευνητές.

Οι αντιφάσεις της κοινής γνώμης 

Μπορεί, ωστόσο, να διακρίνει κανείς τρεις μεγάλες αντιφάσεις στις θέσεις της ελληνικής κοινής γνώμης:

α) Η εικόνα της Κίνας στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου κολακευτική ως προς το βιοτικό επίπεδο, τις εργασιακές συνθήκες την κοινωνική συνοχή, τη μορφή διακυβέρνησης, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις προκλήσεις του περιβάλλοντος. Η φράση «μισθοί Κίνας» έχει μάλιστα καθιερωθεί για να περιγράψει την συρρίκνωση του εισοδήματος των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της βαθύτατης κρίσης. Παρόλα αυτά οι Έλληνες έχουν υψηλές προσδοκίες από τον κινεζικό γίγαντα και τον βλέπουν ως σημαντικό οικονομικό και πολιτικό εταίρο.

β) Αν και η αυξανόμενη δύναμη της Κίνας θεωρείται κακό νέο για την Ευρώπη, εκλαμβάνεται ως καλό νέο για την Ελλάδα, ως αν η χώρα να μην είναι μέρος της Ευρώπης.

γ) Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων δηλώνει κατά της παγκοσμιοποίησης, πολλοί θεωρούν ότι η Κίνα, ο μεγάλος ωφελημένος της παγκοσμιοποίησης, θα βοηθήσει την ελληνική οικονομία να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Ο ευρωσκεπτικισμός και η αναζήτηση εναλλακτικών 

Έχοντας χάσει περισσότερο από το 25% του εισοδήματός τους και αντιμετώποι με την προοπτική του Grexit, έχοντας για γείτονα μία ολοένα και πιο απρόβλεπτη Τουρκία και καλούμενη να διαχειριστεί τεράστιες προσφυγικές ροές από το 2015, η Ελλάδα αισθάνεται μόνη και εγκαταλελειμμένη από τους Ευρωπαίους εταίρους της ,παρατηρούν οι ερευνητές. Η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τις υψηλές προσδοκίες από την Κίνα στο πλαίσιο της αναζήτησης εναλλακτικών στηριγμάτων. Κατά την κρίση η Ελλάδα ήταν αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης. Ωστόσο παραμένει πάντα στο σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής και πύλη εισόδου για μία χώρα όπως η Κίνα. Οι καθαρά οικονομικές, αλλά και γεωπολιτικές πτυχές των διμερών σχέσεων γίνονται στο πλαίσιο αυτό εύκολα αντιληπτές. Τα παραπάνω εξηγούν εν μέρει γιατί οι Έλληνες θεωρούν την Κίνα απειλή για την Ευρώπη, αλλά ευκαιρία για την δική τους χώρα.

Η στάση των μέσων ενημέρωσης 

Τόσο το περιεχόμενο όσο και το ύφος των συνδεόμενων με την Κίνα ειδήσεων είναι ελαφρώς πιο αρνητικό από ό,τι θετικό, αλλά εν πολλοίς αντικειμενικό και ισορροπημένο, επισημαίνουν οι ερευνητές. Κατά κανόνα τα μέσα καθορίζουν τη στάση τους απέναντι στην Κίνα, ανάλογα και με την πολιτική γραμμή, που ακολουθούν. Αν τα πολιτικά κόμματα, που στηρίζουν, βρίσκονται στην εξουσία, τείνουν να είναι πιο φιλικά προς τη χώρα (σε ποσοστό 16% με 20%) και να δίνουν έμφαση στις σινο- ελληνικές σχέσεις (σε ποσοστό σχεδόν 70%), χωρίς όμως αυτό να αλλάζει την ευρύτερη εικόνα.

Όσον αφορά στην επίδραση που έχει η κάλυψη των μέσων στην εικόνα, που σχηματίζουν οι Έλληνες για την Κίνα, το Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων καταλήγει σε δύο βασικά συμπεράσματα: α) τα ελληνικά μέσα σίγουρα βοηθούν την κοινή γνώμη να βελτιώσει τη γνώση της για τη η ζωή στην Κίνα, αν και το να κατανοήσει κανείς το «κινεζικό μυστήριο» προϋποθέτει αισθητά μεγαλύτερο όγκο πληροφοριών και ευρύτερη γκάμα πηγών.

β) η κάλυψη των μέσων έχει κάποιον αντίκτυπο σε κοινωνικό επίπεδο, αλλά σίγουρα όχι σε όρους λήψης αποφάσεων ή επιλογές εξωτερικής πολιτικής. Αν και η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων, για παράδειγμα, είχε αρνητική άποψη για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, η ελληνική κυβέρνηση μπλόκαρε την σχετική αναφορά σε ανακοινωθέν της Ε.Ε. το 2017. Παράλληλα δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το Πεκίνο προσπαθεί να ασκήσει επιρροή ελέγχοντας ελληνικά μέσα, σε αντίθεση με την αίσθηση που υπάρχει σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.

Τι μαθαίνουμε για την Κίνα

Οι Έλληνες αναγνώστες εφημερίδων, που ενδιαφέρονται να μάθουν για τη ζωή στην Κίνα και τη θέση της χώρας στη διεθνή σκηνή, έχουν στη διάθεσή τους πληθώρα πληροφοριών. Το μεγαλύτερο ποσοστό των άρθρων (44,6%) αφορά την οικονομία του ασιατικού δράκου και τις περιβαλλοντικές προκλήσεις, που αυτός αντιμετωπίζει. Δεν είναι καθόλου παράδοξο εάν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, την κορυφαία καταναλώτρια πρώτων υλών και μεγαλύτερο ρυπαντή του κόσμου.

Ακολουθούν με ποσοστό 32,8% τα πολιτικά θέματα, τόσο της εσωτερικής σκηνής όσο και των διεθνών σχέσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σινο-αμερικανικές σχέσεις καλύπτονται σε μεγαλύτερο βαθμό (13,8%) από τις σινο- ευρωπαϊκές (10,3%). Οι σινο- ελληνικές αντιστοιχούν στο 19% των άρθρων. Τα θέματα πολιτισμού αντιστοιχούν μόλις στο 9,2%, παρά το γεγονός ότι σχεδόν εννέα στους δέκα Έλληνες στηρίζουν τους πολιτισμικούς δεσμούς των δύο χωρών. Σημειώνεται δε ότι οι όποιες ειδήσεις για τους δεσμούς των σπουδαίων αρχαίων πολιτισμών της Ελλάδας και της Κίνας καλύπτονται εκτενώς από τα μέσα και γίνονται δεκτές ιδιαίτερα θετικά από την κοινή γνώμη.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη μελέτη εδώ: 

naftemporiki.gr

Η Τουρκία δεν θα ενοχλήσει τους Αμερικανούς, αλλά θα αντιδράσει με ενέργειες κατά της Κύπρου

Από
anixneuseis
-
0

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Τουρκικά πολεμικά πλοία. Φωτογραφία Turkish Navy.

NOVEMBER 7, 2018

Εάν υλοποιηθούν οι ενεργειακοί σχεδιασμοί της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς η Άγκυρα να είναι μέρος τους, τότε θα ανατραπούν οι τουρκικές επεκτατικές επιδιώξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Ουσιαστικά η Τουρκία θα χάσει έδαφος στην προσπάθεια της να καταστεί περιφερειακή δύναμη με πρωταγωνιστικό ρόλο και επιρροή στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Γι αυτό και αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Αντιδρά με απειλές διαμορφώνοντας και συντηρώντας κλίμα έντασης.

Το καθεστώς Ερντογάν παίζει τα ρέστα του και γι αυτό και προφανώς δεν αποδέχεται την υλοποίηση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι τον περασμένο Ιανουάριο τα τουρκικά πολεμικά πλοία εμπόδισαν το γεωτρύπανο της ιταλικής ΕΝΙ να προχωρήσει στο τεμάχιο 3 της κυπριακής ΑΟΖ για έρευνες. Θα πράξει το ίδιο με το γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας Exxon Mobil, το οποίο θα «τρυπήσει» στο τεμάχιο 10, στις 15 Νοεμβρίου;

Προφανώς και όχι. Θα είναι μία κίνηση υψηλού ρίσκου, που δεν θα την αποτολμήσει καθώς γνωρίζει πως θα έχει κόστος. Έγινε γνωστό πως πολεμικά πλοία του αμερικανικού ναυτικού βρίσκονται στην περιοχή για να προστατεύσουν το γεωτρύπανο κι αυτό αποτελεί μήνυμα προς την Άγκυρα.

Βέβαια μπορεί η Τουρκία να μην παρεμποδίσει το γεωτρύπανο της Exxon Mobil, δεν αποκλείεται, ωστόσο, να προβεί σε άλλες ενέργειες.

• Μπορεί να διενεργήσει δικές της γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, σε μη αδειοδοτημένα τεμάχια. Αυτό θα προκαλέσει ένταση, θα αμφισβητήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιβάλλοντας τετελεσμένα. Στην περίπτωση αυτή η κρίση θα αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία και την Τουρκία και όχι άλλη χώρα, εταιρείες των οποίων δραστηριοποιούνται στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Μπορεί να πυκνώσει τις στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή, εντός της ΑΟΖ και σε λεγόμενα αμφισβητούμενα τεμάχια. Είναι σαφές πως η Άγκυρα δεν θα… ανεχθεί τους σχεδιασμούς της Λευκωσίας. Το ερώτημα είναι με ποιο τρόπο θα εκφρασθεί η αμφισβήτηση τους από την Άγκυρα και πώς θα αντιδράσει η Λευκωσία αλλά και η Αθήνα. Υπάρχει σχέδιο σε αυτή την περίπτωση; Είναι κι αυτό ένα βασικό ερώτημα. Οι μόνοι που θα υπερασπιστούν τα συμφέροντα και την ασφάλεια μας είμαστε οι ίδιοι και δεν θα πρέπει να περιμένουμε από τρίτους.

Πηγή: Η Τουρκία δεν θα ενοχλήσει τους Αμερικανούς, αλλά θα αντιδράσει με ενέργειες κατά της Κύπρου https://hellasjournal.com/2018/11/i-toyrkia-den-tha-enochlisei-toys-amerikanoys-alla-tha-antidrasei-me-energeies-kata-tis-kyproy/

Ιστορική συμφωνία: Χωρίζουν Εκκλησία-Κράτος -Εκτός Δημοσίου οι ιερείς [βίντεο]

Από
anixneuseis
-
4
ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ -ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

Το διμερές σύμφωνο μεταξύ Πρωθυπουργού και Αρχιεπισκόπου, είχε αποκαλύψει κατ' αποκλειστικότητα το iefimerida.gr. Ας σημειωθεί ότι το Σύμφωνο που θα υπογραφεί είναι μια διαδικασία ανεξάρτητη από τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε το iefimerida.gr πρόκειται για συμφωνία που θα ορίζει τα περιουσιακά της Εκκλησίας και το μισθολογικό. Το Σύμφωνο θα ορίζει ότι στο εξής οι περίπου 10.000 ιερείς δεν θα είναι πλέον δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά θα πληρώνονται από τα ταμεία της Εκκλησίας. Θα συστ
 
   UPD: 
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

Σε μια ιστορική διμερή συμφωνία προχώρησαν Κράτος -Εκκλησία όπως ανακοίνωσαν από κοινού οι κ.κ. Τσίπρας-Ιερώνυμος.

Το διμερές σύμφωνο μεταξύ Πρωθυπουργού και Αρχιεπισκόπου, είχε αποκαλύψει κατ’ αποκλειστικότητα το iefimerida.gr. Ας σημειωθεί ότι το Σύμφωνο που θα υπογραφεί είναι μια διαδικασία ανεξάρτητη από τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε το iefimerida.gr  πρόκειται για συμφωνία που ορίζει τα περιουσιακά της Εκκλησίας και το μισθολογικό.

Το Σύμφωνο ορίζει ότι στο εξής οι περίπου 10.000 ιερείς δεν θα είναι πλέον δημόσιοι υπάλληλοι.

Παράλληλα, συστήνεται ειδική εταιρεία η οποία θα διαχειρίζεται την εκκλησιαστική περιουσία, στην οποία θα είναι μέτοχος και το Δημόσιο.

Το παρασκήνιο της συμφωνίας

Ειδικές ομάδες εμπειρογνωμόνων, από την πλευρά της Εκκλησίας και του Δημοσίου, εργάστηκαν σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας το τελευταίο δίμηνο ώστε να καταλήξουν στους όρους του Συμφώνου, το οποίο θα είναι «win-win» και για τις δύο πλευρές, όπως ανέφεραν αποκλειστικά στο iefimerida.gr εγκυρότατες πηγές που επιβεβαιώθηκαν πλήρως.

Τσίπρας: Ιστορική συμφωνία

Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πλαίσιο συμφωνίας ιστορικού χαρακτήρα προς όφελος και των δύο πλευρών ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στις δηλώσεις του με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ. Ιερώνυμο.

Στο Κοινό Ανακοινωθέν Εκκλησίας-Πολιτείας στο οποίο κατέληξαν ο πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και το οποίο διάβασε ο κ. Τσίπρας αναφέρεται ότι “στόχος μας είναι να θέσουμε το πλαίσιο διευθέτησης και επίλυσης ιστορικών εκκρεμοτήτων, αλλά και να ενισχύσουμε την αυτονομία της Ελλαδικής Εκκλησίας έναντι του Ελληνικού Κράτους, αναγνωρίζοντας την προσφορά και τον ιστορικό της ρόλο στη γέννηση και τη διαμόρφωση της ταυτότητάς του”.

Μετά από έναν ειλικρινή διάλογο που διεξήχθη σε κλίμα κατανόησης και σεβασμού, έχουμε την δυνατότητα να προχωρήσουμε σε συναινετικές πρωτοβουλίες για τον εξορθολογισμό των σχέσεών μας.

Οπως τόνισε ο πρωθυπουργός «στόχος να ενισχύσουμε την αυτονομία της Ελλαδικής Εκκλησίας, αναγνωρίζοντας τον ρόλο της» για να προσθέσει: «Εκφράζουμε την πρόθεσή μας να καταλήξουμε σε μια ιστορική συμφωνία».

Το κοινό ανακοινωθέν Εκκλησίας-Πολιτείας

Για τον λόγο αυτό, είπε ο κ. Τσίπρας, εκφράζουμε σήμερα την πρόθεσή μας να καταλήξουμε σε μια ιστορική Συμφωνία μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας που θα πάρει τη μορφή νομοθετικής ρύθμισης και προτείνουμε:

  1. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι μέχρι το 1939 οπότε εκδόθηκε ο αναγκαστικός νόμος 1731/1939 απέκτησε εκκλησιαστική περιουσία έναντι ανταλλάγματος που υπολείπεται της αξίας της.
  2. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι ανέλαβε τη μισθοδοσία του κλήρου, ως με ευρεία έννοια, αντάλλαγμα για την εκκλησιαστική περιουσία που απέκτησε.
  3. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία αναγνωρίζουν ότι οι κληρικοί δεν θα νοούνται στο εξής ως δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου διαγράφονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών.
  4. Το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύεται ότι θα καταβάλλει ετησίως στην Εκκλησία με μορφή επιδότησης ποσό αντίστοιχο με το σημερινό κόστος μισθοδοσίας των εν ενεργεία ιερέων, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις μισθολογικές μεταβολές του Ελληνικού Δημοσίου.
  5. Η Εκκλησία αναγνωρίζει ότι μετά τη Συμφωνία αυτή παραιτείται έναντι κάθε άλλης αξίωσης για την εν λόγω εκκλησιαστική περιουσία.
  6. Η ετήσια επιδότηση θα καταβάλλεται σε ειδικό ταμείο της Εκκλησίας και προορίζεται αποκλειστικά για τη μισθοδοσία των κληρικών, με αποκλειστική ευθύνη της Εκκλησίας της Ελλάδος και σχετική εποπτεία των αρμόδιων ελεγκτικών κρατικών αρχών.
  7. Με τη Συμφωνία διασφαλίζεται ο σημερινός αριθμός των οργανικών θέσεων κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και ο σημερινός αριθμός των λαϊκών υπαλλήλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.
  8. Πιθανή επιλογή της Εκκλησίας της Ελλάδος για αύξηση του αριθμού των κληρικών δεν δημιουργεί απαίτηση αύξησης του ποσού της ετήσιας επιδότησης.
  9. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία της Ελλάδος αποφασίζουν τη δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας.
  10. Το Ταμείο αυτό θα διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο. Δύο μέλη του Ταμείου θα διορίζονται από την Εκκλησία της Ελλάδος, δύο μέλη θα διορίζονται από την Ελληνική Κυβέρνηση, ενώ ένα μέλος θα διορίζεται από κοινού.
  11. Το Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας θα αναλάβει τη διαχείριση και αξιοποίηση των από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων, μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος περιουσιών, αλλά και κάθε περιουσιακού στοιχείου της Εκκλησίας που εθελοντικά η ίδια θα θελήσει να παραχωρήσει στο εν λόγω Ταμείο προς αξιοποίηση.
  12. Τα έσοδα και οι υποχρεώσεις του ΤΑΕΠ επιμερίζονται κατά ίσο μέρος στο Ελληνικό Δημόσιο και την Εκκλησία της Ελλάδος.
  13. Τα ανάλογα ισχύουν και για τις περιουσίες των επιμέρους Μητροπόλεων, ήτοι των αμφισβητούμενων περιουσιών, αλλά και όσων οι Μητροπόλεις εθελοντικά παραχωρήσουν στο ΤΑΕΠ.
  14. Η ήδη συσταθείσα με τον Ν.4182/2013 Εταιρεία Αξιοποίησης Ακίνητης Εκκλησιαστικής Περιουσίας μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών εντάσσεται επίσης στο ΤΑΕΠ και διοικείται με το σημερινό κατά νόμο καθεστώς.
  15. Οι παραπάνω δεσμεύσεις των μερών θα ισχύουν υπό την προϋπόθεση τήρησης της Συμφωνίας στο σύνολό της.

Ο Αλ. Τσίπρας διαβεβαίωσε τον Αρχιεπίσκοπο ότι η επικείμενη Συνταγματική Μεταρρύθμιση και ειδικότερα οι αλλαγές που αφορούν στο ‘Αρθρο 3, έχουν στόχο να αναβαθμίσουν το διακριτό ρόλο της Eκκλησίας, ενισχύοντας την αυτονομία της, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη σημαντική προσφορά της στη γέννηση και διαμόρφωση της ταυτότητας του ελληνικού κράτους.

Ιερώνυμος: Ευχαριστώ τον Τσίπρα για την ιστορική συμφωνία

Με ένα «ευχαριστώ» τόσο του ιδίου του προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας Ιερωνύμου όσο και της συνοδείας του προς τον πρωθυπουργό, άρχισε τις δηλώσεις του ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μετά τη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο κ. Ιερώνυμος υπογράμμισε ότι είναι μύθος τα περί αμύθητης περιουσίας της Εκκλησίας, ενώ παράλληλα τόνισε ότι βρήκε ανταπόκριση στα ερωτήματά του. Εν συνεχεία επεσήμανε ότι η Εκκλησία θα γίνει πιο λειτουργική, υπηρέτης και διάκονος του θελήματος του λαού και υπογράμμισε ότι «θα προχωρήσουμε σε πνεύμα αυτοτέλειας και συνεργασίας».

Επανέλαβε τις ευχαριστίες του προς τον Αλέξη Τσίπρα «για τις πρωτοβουλίες και τις θέσεις σας» αλλά και «γιατί αφήνετε το προοίμιο του Συντάγματος, όπως το έφτιαξαν οι πατέρες μας».

Ο προκαθήμενος ης Ελλαδικής Εκκλησίας ενημέρωσε ότι «η Διαρκής Ιερά Σύνοδος μας έδωσε την εξουσιοδότηση για τη συμφωνία και θα την ενημερώσουμε αύριο», ενώ εν κατακλείδι χαρακτήρισε μικρότητες όσα ακούστηκαν αυτές τις μέρες περί αφαίρεσης του σταυρού από τη σημαία και αλλού.

Δείτε τις κοινές δηλώσεις Τσίπρα-Ιερώνυμου

Ο πρωθυπουργός υποδέχθηκε τον Αρχιεπίσκοπο και την συνοδεία του στα σκαλιά του Μαξίμου - Φωτογραφία: Intimenews/ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

 

Ο πρωθυπουργός κρατά αγκαζέ τον Αρχιεπίσκοπο - Φωτογραφία:George Vitsaras / SOOCΟ πρωθυπουργός κρατά αγκαζέ τον Αρχιεπίσκοπο – Φωτογραφία:George Vitsaras / SOOC

Αναθεώρηση και ουδετερότητα

Παράλληλα με το Σύμφωνο χωρισμού Εκκλησίας-Κράτους θα κινηθούν και οι διαδικασίες Αναθεώρησης του Συντάγματος και του άρθρου 3 που αφορά τις σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους.

Η Εκκλησία της Ελλάδος θεωρεί δεδομένο ως βάση συζήτησης για την Αναθεώρηση του Συντάγματος το γερμανικό μοντέλο θρησκευτικής ουδετερότητας. Αυτό άφησε να εννοηθεί χθες ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης ημέρας της τριήμερης τακτικής συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ).

Με τις δηλώσεις του ο κ. Ιερώνυμος ουσιαστικά «φωτογράφισε» το Σύμφωνο στο οποίο η Εκκλησία κατέληξε με τον πρωθυπουργό και προβλέπει ένα ειδικό καθεστώς μη δημοσίου υπαλλήλου για τους ιερείς.

Μάλιστα, ο κ. Ιερώνυμος δήλωσε ότι η Εκκλησία είναι ανοιχτή σε διάλογο. «Το ιδανικό για εμάς είναι να είναι ο καθένας στο σπίτι του, αλλά να δουλεύουμε μαζί για να περνάμε καλά όλοι. Πολιτεία και Εκκλησία δεν είναι αντίπαλοι, πρέπει να μάθουμε να συνεργαζόμαστε», τόνισε.

Ειδικότερα, ο κ. Ιερώνυμος ανέφερε ότι η συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, και εύλογα επί του άρθρου 3 που αφορά κυρίως την Εκκλησία, «είναι μια ευκαιρία να εξετάσουμε πολλά πράγματα από την αρχή και να αλλάξουμε και μερικές ιδέες. Και εμείς την πολλή αυστηρότητα και η Πολιτεία την πολλή προχειρότητα».

«Το θέμα είναι να καταλήξουμε τι εννοούμε “θρησκευτικά ουδέτερος”», δήλωσε ο κ. Ιερώνυμος, λέγοντας ότι «δεν ξέρω τι εννοεί ο πρωθυπουργός, θα μας πει». «Εχουμε συνηθίσει εδώ στην Ελλάδα την πρόχειρη σκέψη με πρόχειρα πράγματα», ανέφερε σε άλλο σημείο των δηλώσεών του.

Πάντως, ο κ. Ιερώνυμος και η Εκκλησία της Ελλάδος είναι υπέρ του γερμανικού μοντέλου. «Θρησκευτικά ουδέτερο είναι το γερμανικό κράτος. Θα ήθελα να ζήσω στη Γερμανία και να είμαι θρησκευτικά ουδέτερος. Είναι θρησκευτικά ουδέτερο κράτος, συνεργάζονται, βοηθάει την Εκκλησία άριστα», είπε ο Αρχιεπίσκοπος.

Ο Αρχιεπίσκοπος και ο πρωθυπουργός - Φωτογραφία: Intimenews/ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣΟ  

Τι προβλέπει η κυβερνητική πρόταση για την Αναθεώρηση

Η πρόταση της κυβέρνησης για την αναθεώρηση του άρθρου 3 προβλέπει ότι «έχει έρθει ο καιρός ώστε να κατοχυρωθεί ρητά στο Σύνταγμα η θρησκευτική ουδετερότητα του ελληνικού κράτους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται κανονιστικά και πρακτικά.Και αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό και τη φιλελευθεροποίηση του Συντάγματός μας».

Πηγή: Ιστορική συμφωνία: Χωρίζουν Εκκλησία-Κράτος -Εκτός Δημοσίου οι ιερείς [βίντεο] | iefimerida.gr

The Amazing Warships That Are The Beyond Futuristic!

Από
anixneuseis
-
0

worldlifestyle.com

Warships are the epitome of power. Mighty ships are constantly being innovated and developed to ensure that if a war does break out, it will provide the best protection on the high seas. These bad boys will impress you no doubt, they are going to change the future.

USS Coronado

The USS Coronado is a whopping 418 ft in length and can travel 54 miles per hour. It is named after Coronado, California and has been designed specifically for the US army. The Coronado’s aim is centered on defeating coastal threats and providing available access for naval missions. The Coronado was launched on January 14, 2012 by Susan Keith. Susan is the daughter of Eleanor Ring, the person who was responsible for christening the original USS Coronado in 1966.

USS Zumwalt

This monster machine cost around $4 billion to create, specifically for getting close to an enemy coastline and then using its advanced gun systems which were designed for long range attack of 60 miles. However, just three weeks after commissioning the USS Zumwalt, the U.S. Navy encountered an issue. They discovered that the ammunition that was specially developed for the ship’s gun systems were far too expensive, approximately a gigantic sum of $800,000 a round. That mission was quickly aborted, but they are working out a cheaper solution.

HMS Defender

The HMS Defender was custom designed for the British Royal Navy. It is the eighth ship to have been bestowed with that name and the fifth ship of that kind to be built for the Royal Navy. The ship was launched in 2009 and after she completed her initial sea trials, she was finally commissioned in March 2013. She’s a beauty.

USS Independence

The USS Independence (LCS-2) is the sixth ship that was built for the US Navy. This beast of a machine has multiple talents and can hunt down submarines, mow down mines, fight against smaller boats and what’s more, all at the same time. The monster was launched on April 26, 2008. Its home is San Diego.

Dixmude

The Dixmude is a French Naval Ship and can carry more than 30 helicopters as well as a tank. She cost around $600 million to build. Wow. She is the third ship with this name and that belongs to the Mistral class. You will find her docked in Toulon which is her home port.

The Juliet Marine Ghost

The unbelievably amazing Juliet Marine Ghost can slyly move through water and not be detected. Think a Harry Potteresque invisibility cloak but in the sea. Wow we want one!

SAS Mendi

The SAS Mendi is part of the South African Navy and weighs over 3500 tonnes. If a war should break out, no need to fear, she has many different weapon launchers and machine guns as well as a very sophisticated radar system. It launched in 2003 and its home port is Simonstown, a beautiful location near Cape Town.

HDMS Absalon

This almighty machine comes from Denmark. We aren’t sure why they need a warship but anyway, she came to life in 2007 and can hold up to two helicopters. This ship is one of the largest Danish ships to belong to the Royal Danish Navy. If you want to know where she is docked, her home port is Frederikshavn, a Danish town in Northern Denmark.

HMAS Canberra

The humongous HMAS Canberra comes from, you guessed it, The Land Down Under, serving the Royal Australian Navy. Did you know that this monster can host more than a hundred vehicles at once or almost twenty helicopters? We didn’t think that was possible! The Aussie beauty was launched in 2011 with her motto: For Queen and Country. If anything should happen, she can safely hold over 1,000 troops.

HMS Agamemnon

Planning to be launched in 2020, The HMS Agamemnon will be an important part of the British Navy family that already includes six nuclear-powered submarines. These are no ordinary subs like The Beatles sing about, these have the ability to stay underwater for three months!

INS Vishal

With an estimated finish date of construction in 2023, the Indian Navy’s INS Vishal’s intends to replace aircraft with a whopping 1400 person capacity. This will, therefore, enable the ship to
be able to stay submerged for as long as needed.

French Frigate Forbin

Quite the masterpiece, this French ship works to protect from submarine threats and attacks. Part of its charm is that similar to some of its enemy ships, it can appear smaller than it really is under the radar. The F F F cost around $770 million to build and is over 500 ft long. The construction of the European lady was difficult, and many different subcontractors had to contribute to the building of its 14 sections.

Steregushchy

The Steregushchy, yup we know it’s hard to say, is the latest toy to be added to the Russian Navy. Its main strategies are enemy submarines engagement, gun support and onshore missions. To build, it racked up a bill of between $120 and $150 million. The Russian Navy want to purchase at least 30 or even more than that of these types of ships.

HMS Queen Elizabeth

Of course, the HMS Queen Elizabeth is owned by the British Royal Navy. We are amazed to discover that she is the biggest naval war machine to be owned by the BRN. The mahoosive warship has the superpowers to attack quicker than its enemies will expect, and can even carry over 40 air crafts. It was launched in July 2014, but won’t be in service until 2020. Its home port is HMNB Portsmouth.

Admiral Gorshkov

You know what they say…one man’s trash is another man’s treasure. The Admiral Gorshkov is an ex-Soviet carrier, that is now owned by the Indian Navy. They are giving it a slight face-lift to make it more personalized to their needs. The ship is named after a Soviet Naval officer at the time of the Cold War.

USNS Spearhead

The USNS Spearhead has the incredible ability to re-size and re-fit itself according to the bay, basically the lizard of the warship world. It can hold up to 41 men and is 337 ft long. The ship’s missions are for transportation of crew and equipment. A bit of a waste don’t you think?

TCG Heybeliada

This baby is the main squeeze of the Turkish Navy, and also goes by the name “Ghost of The Seas” due to its ability to float around unnoticed. The ship launched in 2008, she is approximately 326 feet long and can go at a maximum of 29 knots.

USS Enterprise

The launch of The USS Enterprise is due to happen in 2018. Fun fact, the USS Enterprise will be the third amazing aircraft carrier that will be personally made specifically for the US Navy. Countdown to 2027 when it will hit the high seas.

USS Gerald R Ford

The USS Gerald R Ford blows the HMS Queen out of the water, literally! Named after the President, she can hold more than seventy air crafts.

The USS America

The USS America can open up and hold smaller ships to be kept inside, just like those russian dolls we all had. It also boasts a gigantic deck especially for helicopters and even a hospital, just to take safety precautions. Its home port is San Diego, California, and owns its own motto: “Ready for War or Peace”.

https://www.worldlifestyle.com/featured/the-amazing-warships-that-are-beyond-is/20

1...2,7472,7482,749...3,032Σελίδα 2,748 από 3,032