Αρχική Blog Σελίδα 2700

Είναι η «Γαλάζια Πατρίδα 2019» μια «γιγαντιαία πρόβα πολέμου»; Στο στόχαστρο Αιγαίο-Κύπρος

Από
anixneuseis
-
0

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ

Πλοία του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού προστατεύουν το DEEPSEA METRO 1. Φωτογραφία τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

FEBRUARY 27, 2019

Ήταν Οκτώβριος του 2015 (μόλις λίγες εβδομάδες πριν την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Sukhoi από τουρκικά πυρά στη Συρία) όταν το τουρκικό πολεμικό ναυτικό έδωσε στη δημοσιότητα τη στρατηγική του (Türk Deniz Kuvvetleri Stratejisi): ένα ντοκουμέντο 52 σελίδων συνοδευόμενο από χάρτες με εκτενείς αναφορές σε Αιγαίο, Μαύρη Θάλασσα και Ανατολική Μεσόγειο (με τον 28ο Μεσημβρινό νοτίως της Ρόδου να παρουσιάζεται τότε ως όριο των τουρκικών διεκδικήσεων).

«Ισχυροί στη θάλασσα, Ασφαλείς στην πατρίδα. Παρόντες στη θάλασσα, Σημαίνοντες στον κόσμο», ήταν η φράση που αναγραφόταν τότε υπό μορφή συνθήματος στην πρώτη σελίδα εκείνης της έκθεσης… φανερώνοντας διαθέσεις.

Σχεδόν τρεισήμισι χρόνια μετά, οι διαθέσεις έρχονται πια να αποκτήσουν υπόσταση μέσα από μια «γιγαντιαία πρόβα πολέμου σε τρεις θάλασσες» όπως χαρακτηρίζεται η διακλαδική (κυρίως αεροναυτική) στρατιωτική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα ‘19» που είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιήσουν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο το διάστημα από τις 27 Φεβρουαρίου έως και τις 8 Μαρτίου.

Ξεκινώντας από σήμερα (27 Φεβρουαρίου) και για τις επόμενες περίπου 10 ημέρες, 102 σκάφη (φρεγάτες, κορβέτες, υποβρύχια, πυραυλάκατοι, αποβατικά, πλοία της τουρκικής ακτοφυλακής κ.α.) αναμένεται να πάρουν μέρος σε στρατιωτικά γυμνάσια με πραγματικά πυρά, συνεπικουρούμενα από πεζοναύτες και δυνάμεις της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας (20 μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα).

Φρεγάτες και κορβέτες αναμένεται, πιο συγκεκριμένα, να αποπλεύσουν «οπλισμένες και ετοιμοπόλεμες» από τις ναυτικές βάσεις Γκιολτζούκ στη θάλασσα του Μαρμαρά και Ακσάζ στη Μαρμαρίδα, για να πάρουν μέρος σε ασκήσεις στο πλαίσιο των οποίων πρόκειται να δοκιμαστούν και εγχώριας τουρκικής κατασκευής «όπλα» όπως είναι για παράδειγμα το μη-επανδρωμένο αεροσκάφος Bayraktar TB2 (όπου… Μπαϊρακτάρ ο σύζυγος της μικρότερης σε ηλικία κόρης του Ερντογάν), τα ελικόπτερα ATAK, οι πύραυλοι Cirit και Mizrak-U ή Umtas κ.α.

Το CNNTürk κάνει λόγο για μια «γιγαντιαία πρόβα πολέμου» αναφερόμενο στη «Γαλάζια Πατρίδα ‘19», η οποία παράλληλα διαφημίζεται και ως η μεγαλύτερη στρατιωτική άσκηση στα τουρκικά χρονικά, πράγμα που μένει ωστόσο να επιβεβαιωθεί και στην πράξη.

Για πολλούς εντός της Τουρκίας, τα στρατιωτικά γυμνάσια που ξεκινούν σήμερα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν παράλληλα και ως «απόδειξη» ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν καταφέρει να ανασυνταχθούν, απαλλαγμένες πια από «γκιουλενιστές», επιστρέφοντας σε επίπεδο «κραταιό» μετά το «σοκ» του πραξικοπήματος του 2016 και τις χιλιάδες διώξεις-αποστρατεύσεις που το διαδέχθηκαν.

Η χρονική στιγμή διεξαγωγής των εν λόγω γυμνασίων πάντως μόνο τυχαία δεν είναι καθώς εκείνα πραγματοποιούνται μόλις λίγες εβδομάδες πριν τις κρίσιμες τουρκικές δημοτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου (που αναμένεται όμως να λάβουν χώρα υπό το βάρος σοβαρών προβλημάτων στην τουρκική οικονομία) αλλά και μόλις λίγα 24ωρα προτού η αμερικανική ExxonMobil ανακοινώσει (την ερχόμενη Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου, εκτός απροόπτου) τα πρώτα αποτελέσματα από τις γεωτρητικές έρευνες στο Οικόπεδο 10 της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Ο ίδιος ο όρος «Γαλάζια Πατρίδα» («Mavi Vatan» στα τουρκικά) έρχεται να αποτυπώσει τις τουρκικές διεκδικήσεις σε μια θαλάσσια έκταση συνολικά 462.000 τετραγωνικών χιλιοµέτρων σε Αιγαίο, Εύξεινο Πόντο και Ανατολική Μεσόγειο, επεκτείνοντας κατά τρόπο πειρατικό τα «σύνορα της τουρκικής καρδιάς» βαθιά μέσα σε παρακείμενες υφαλοκρηπίδες και αλλότριες ΑΟΖ.

Για την ηγεσία άλλωστε του τουρκικού πολεμικού ναυτικού όπως σημειώνεται και στη στρατηγική του που είχε δημοσιευτεί τον Οκτώβριο του 2015 (Türk Deniz Kuvvetleri Stratejisi), καθορισμένα όρια δικαιοδοσίας υπάρχουν «μόνο» στον Εύξεινο Πόντο, όχι στο Αιγαίο, ούτε στην Ανατολική Μεσόγειο, όπερ σημαίνει ότι η Άγκυρα έχει το πεδίο «ελεύθερο» (στον κόσμο της) για να επεκτείνει τις τουρκικές διεκδικήσεις προς όποια κατεύθυνση επιθυμεί… ακόμη και δια της ισχύος.

Το τουρκικό πολεμικό ναυτικό αντιμετωπίζεται άλλωστε ως «σημαντικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής που έχει τη δυνατότητα να φτάνει σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη όπου η Τουρκία έχει συμφέροντα», όπως σημειώνεται επίσης σε εκείνη τη στρατηγική του 2015. Με τη στρατιωτική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα ‘19» ο υπουργός Άμυνας Χουλούσι Ακάρ έρχεται ουσιαστικά να επαναθέσει δια της ισχύος όσα έχουν δηλώσει κατ’ επανάληψη το περασμένο διάστημα κορυφαίοι αξιωματούχοι του καθεστώτος Ερντογάν: ότι δηλαδή τίποτα (καμία εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση της Άγκυρας.

Στο ίδιο πλαίσιο, το καθεστώς Ερντογάν έχει διαμηνύσει ότι πρόκειται να προχωρήσει το προσεχές διάστημα σε δικές του γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, όντας πλέον «οπλισμένο» όχι με ένα αλλά με δύο πλωτά γεωτρύπανα. Το Deep Sea Metro I, δίδυμο αδελφάκι του «Πορθητή» (πρώην Deep Sea Metro II) βρίσκεται εδώ και λίγα 24ωρα στη θάλασσα του Μαρμαρά για το απαραίτητο… λίφτινγκ (επισκευές, εργασίες συντήρησης κ.α.), προκειμένου να βγει εν συνεχεία «ανανεωμένο» στα ανοιχτά της Κύπρου για απόπειρες γεωτρήσεις κάποια στιγμή μέσα στο 2019. Σημειώνεται, πάντως, ότι στην περίπτωση του «Πορθητή» το λίφτινγκ είχε διαρκέσει αρκετούς μήνες. Σημειώνεται, επίσης, ότι μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν φαίνεται να έχει πραγματοποιήσει κάποια επιτυχημένη γεώτρηση στη Μεσόγειο. Από την άλλη βέβαια, δεν χρειάζεται να χτυπήσει φλέβα φυσικού αερίου μια γεώτρηση για να αποδειχθεί πολύτιμη ως όπλο στα χέρια της Τουρκίας. Και μόνο η προσπάθεια αρκεί για να εκτοξεύσει την ένταση, ειδικά στα νερά πέριξ της Κυπριακής Δημοκρατίας τα οποία άλλωστε η Άγκυρα επιλέγει να αποκαλεί «Γαλάζια Πατρίδα».

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Πηγή: Είναι η «Γαλάζια Πατρίδα 2019» μια «γιγαντιαία πρόβα πολέμου»; Στο στόχαστρο Αιγαίο-Κύπρος https://hellasjournal.com/2019/02/einai-i-galazia-patrida-2019-mia-gigantiaia-prova-polemoy-sto-stochastro-aigaio-kypros/

Η Τουρκία αγοράζει  τους ρωσικούς πυραύλους S-400 και προκαλεί ρωγμή στη Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.)

Από
anixneuseis
-
0

του Χρήστου Καπούτση, Δημοσιογράφου.

Η πολιτική,  που ασκείται μέσω των στρατιωτικών εξοπλισμών, επηρεάζει και μάλιστα καθοριστικά, τις διεθνείς διακρατικές ή συμμαχικές σχέσεις. Το πολιτικό-βιομηχανικό και στρατιωτικό σύμπλεγμα,  είναι πανίσχυρο και οι παρεμβάσεις του καθοριστικές στις διεθνείς εξελίξεις.

Η επιμονή της Τουρκίας, να αναβαθμίσει τις σχέσεις της με την Ρωσία, σε στρατιωτικό επίπεδο, που θα επισφραγιστεί με την αγορά των υπερσύγχρονων αντιαεροπορικών πυραύλων S-400, προκαλεί τις αντιδράσεις των ΗΠΑ σε κυβερνητικό επίπεδο (υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο  και το αμερικανο-εβραϊκό λόμπυ). Ο επικεφαλής της Αμυντικής Βιομηχανίας  της Τουρκίας, Ισμαϊλ Ντεμίρ, δήλωσε ότι: «Η παράδοση των S-400 θα ξεκινήσει τον φετινό Ιούλιο». Ενώ,  οι Υπουργοί Άμυνας X. Ακάρ και Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου , διαβεβαιώνουν τους Ρώσους,  ότι δεν θα επιτρέψουν στους αμερικανούς να μελετήσουν την τεχνολογία του ρώσικου πυραυλικού συστήματος, όταν θα εγκατασταθεί στην Τουρκία. Η προμήθεια των S-400 εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των σχέσεων Άγκυρας-Μόσχας και έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι αμερικανο-τουρκικές σχέσεις συνεχίζουν να διολισθαίνουν.

Μετά την απόρριψη από την Τουρκία, της πρότασης των ΗΠΑ, να «παγώσει» την αγορά των S-400,  η αμερικανική διοίκηση, απειλεί ότι θα προχωρήσει, στην ακύρωση της παράδοσης στην Τουρκία, των νέας γενιάς  μαχητικών αεροσκαφών F-35 Στέλθ, αλλά  και των αντιαεροπορικών  πυραύλων Patriot, παρά την ισχύουσα αμερικανο-τουρκική συμφωνία και παρά τις αντιρρήσεις των αμερικανών επιχειρηματιών –πολιτικών που σχετίζονται με τις Πολεμικές Βιομηχανίες των ΗΠΑ . Αλλά και αρκετές χώρες του ΝΑΤΟ, δεν συμφωνούν με την επιλογή της  αμερικανικής Διοίκησης για «πάγωμα» των εξοπλιστικών   παραγγελιών προς την Τουρκία (F-35 Στέλθ, ΠΑΤΡΙΟΤ). Έτσι, η αγορά των ρωσικών πυραύλων από την Τουρκία, προκαλεί ρωγμές στην Ατλαντική Συμμαχία, αφού οι ευρωπαίοι δεν συμφωνούν  με τις ΗΠΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε,  πως το ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, δεν έχει αντίρρηση η Τουρκία να προχωρήσει με την αγορά των ρωσικών S-400. Ο Ερντογάν υπενθύμισε, μάλιστα, ότι και η Ελλάδα έχει προμηθευτεί S-300 αλλά «κανείς δε λέει τίποτα»!!.

Τις επόμενες μέρες, ο ΥΠ.ΑΜ. της Τουρκίας  Χουλουσί Ακάρ, με τον  Α/ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό Γκιουλέρ, θα επισκεφτούν την Ουάσιγκτον και  κορυφαίο θέμα των συζητήσεων θα είναι παράδοση επί τουρκικού εδάφους,  του πρώτου ζεύγους  των μαχητικών αεροσκαφών F-35 ΣΤΕΛΘ, όπως προβλέπει η σχετική συμφωνία, σύμφωνά με την οποία, η Τουρκία να είναι συμπαραγωγός χώρα. Επισημαίνουμε ότι, το προσωρινό «πάγωμα» των F-35 οριστικοποιήθηκε,  καθώς ο αμερικανός πρόεδρος Ντ. Τραμπ υπέγραψε το νομοσχέδιο για τον ετήσιο προϋπολογισμό του Πενταγώνου, από τον οποίο εξαιρέθηκε η πώληση των μαχητικών αεροσκαφών στην Τουρκία. Η παράδοση των αεροπλάνων F-35 θα «παγώσει» μέχρι τον Ιούλιο και δεν υπάρχει δυνατότητα να ανακληθεί , ώσπου ο  Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών και ο υπουργός Άμυνας να υποβάλουν στο Κογκρέσο επικαιροποιημένη έκθεση, που θα αναφέρεται στην αγορά από την Τουρκία του ρωσικού συστήματος πυραυλικής άμυνας S-400. Το θέμα αυτό,  συζητήθηκε εκτενώς στην πρόσφατη Σύνοδο των ΥΠ.ΑΜ. του ΝΑΤΟ, στις  Βρυξέλες, αλλά και στη Διάσκεψη του Μονάχου, καθώς συνδέεται άμεσα με τα σχέδια επέκτασης του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και ανατολικότερα, σε μια προσπάθεια ελέγχου του «ζωτικού χώρου» της Ευρασίας από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ,  μία περιοχή «υψηλού γεωπολιτικού ενδιαφέροντος».  Τα σχέδια του ΝΑΤΟ, έχουν προκαλέσει την εντονότατη αντίδραση της Ρωσίας, αλλά και οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία και το Ιράν, προκαλούν ανησυχία στην Ουάσιγκτον και στο Ισραήλ. Είναι τουλάχιστον «παράδοξο»,  τα σχέδια του ΝΑΤΟ να είναι η επέκταση της Συμμαχίας με την ένταξη νέων μελών της Βαλκανικής και της Αν. Ευρώπης και με στόχο την περικύκλωση της Ρωσίας και παράλληλα, μια χώρα του ΝΑΤΟ, η Τουρκία, να ενισχύει την στρατιωτική της , άρα και συμμαχική της (νατοϊκή) ισχύ, με την αγορά  υπερσύγχρονων ρωσικών οπλικών συστημάτων και την αναβαθμισμένη ρωσο-τουρκική στρατιωτικό- διπλωματική συνεργασία!!   Η αντιπαράθεση  μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας, εκ των πραγμάτων, δημιουργεί  κινδύνους εντάσεων, προβληματισμό στον επιχειρησιακό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ  και διαμορφώνει μια δυναμική ανατροπής των εύθραυστων γεωπολιτικών ισορροπιών στην περιοχή. Και ακόμη, οι σχέσεις ΗΠΑ- ΤΟΥΡΚΙΑΣ και ΡΩΣΙΑΣ, σχέσεις ασταθούς ισορροπίας, προκαλούν , εκ των άλλων και θέμα επιχειρησιακής αρτιότητας στην νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ,  που καλύπτει μια Στρατηγικής σημασίας για τη Δύση γεωγραφική περιοχή (Αν. Μεσόγειο, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΒΑΛΚΑΝΙΑ). Ως ενδεχόμενη  αναπλήρωση των επιχειρησιακών κενών της Ατλαντικής Συμμαχίας, λόγω της συμπεριφοράς της Τουρκίας, είναι η σημαντική γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας, όπως προκύπτει από την ελληνο-αμερικανική στρατιωτική συμφωνία , που προβλέπει και ουσιαστική ενίσχυση των Ελληνικών Ενόπλων  Δυνάμεων με σύγχρονα αμερικανικά οπλικά συστήματα, αλλά και μεταφορά κρίσιμων και υψηλής τεχνολογίας όπλων από την Τουρκία, σε ελληνικές στρατιωτικές βάσεις.  Αμερικανικά επιθετικά ελικόπτερα και πλοία επιφανείας με αντιαεροπορικές ικανότητες, θα ενισχύσουν την επιχειρησιακή αξιοπιστία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Άλλωστε η Ελλάδα εξελίσσεται σε μια σύγχρονη και ευέλικτη αμερικανική στρατιωτική βάση (Αλεξανδρούπολη, Βόλος, Λάρισα, Άραξος, Ανδραβίδα, Καλαμάτα, Κρήτη, Σούδα).

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον Έντι Ράμα

Από
anixneuseis
-
0

Βαγγέλης Ντούλες
Βαγγέλης Ντούλες slpress.gr

Η μαζική παραίτηση των βουλευτών της αντιπολίτευσης στην Αλβανία, στις 21 Φεβρουαρίου, ήταν μια ακραία και άνευ προηγουμένου κίνηση για χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ. Ως τέτοια θεωρήθηκε και κατακρίθηκε αυστηρά τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από την ΕΕ. Αντιθέτως, για την πλειοψηφία των Αλβανών δεν ήταν απλά αναμενόμενη, αλλά απαίτηση. Ήταν η λογική έκβαση των πολιτικών εξελίξεων των δύο τελευταίων ετών στην χώρα.

Όπως και σε όλους τους προηγούμενους κύκλους συγκρουσιακών εξελίξεων στον ούτως ή άλλως ασταθή πολιτικό βίο της Αλβανίας τα τελευταία 28 χρόνια (μετά την πτώση του ολοκληρωτικού καθεστώτος), κι αυτή τη φορά η ρίζα του κακού ήταν οι τελευταίες εκλογές του Ιουνίου 2017. Αξίζει εδώ να επισημάνουμε πως η Αλβανία, όπως προκύπτει και από τις αντίστοιχες εκθέσεις του ΟΑΣΕ, είναι η μόνη χώρα-μέλος του πρώην ανατολικού μπλοκ που δεν κατάφερε, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1990, να διοργανώσει έστω και μια φορά πραγματικά ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές.

Τον Φεβρουάριο του 2017, τέσσερις μήνες πριν την διεξαγωγή των ήδη προγραμματισμένων κοινοβουλευτικών εκλογών (βάσει του Συντάγματος προκηρύσσονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έξι μήνες πριν τη διεξαγωγή τους), η αντιπολίτευση πέρασε στην επίθεση. Αποφάσισε την αποχή από τις εργασίες του Κοινοβουλίου, τη διοργάνωση συνεχιζόμενων νυχθημερόν μαζικών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, στήνοντας γιγάντιο αντίσκηνο στην κεντρική λεωφόρο, και την οριστική μη συμμετοχή της στις εκλογές χωρίς την έγκαιρη εκπλήρωση τριών αιτημάτων:

  • Τη σύσταση υπηρεσιακής κυβέρνησης χωρίς τον Ράμα πρωθυπουργό.
  • Τον αποκλεισμό βάσει νόμου των εγκληματικών στοιχείων που είχαν παρεισφρήσει στα πολιτικά κόμματα από τις εκλογές.
  • Την αποτελεσματική καταπολέμηση της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος και κυρίως της καλλιέργειας και του εμπορίου ναρκωτικών.

Τελικά οι εκλογές διεξήχθησαν με μία μόνο εβδομάδα καθυστέρηση, μετά την επίτευξη συμβιβασμού -στο παρά πέντε- μεταξύ των δύο πλευρών. Ο συμβιβασμός ήταν αποτέλεσμα συστηματικών, επίπονων και πολλές φορές εκβιαστικών παρεμβάσεων του αμερικανικού και ευρωπαϊκού παράγοντα. Αποτέλεσμα της συμφωνίας αυτής ήταν να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας των δύο πλευρών με τον Ράμα πρωθυπουργό, ο αποκλεισμός αρκετών υποψηφίων με ύποπτο παρελθόν κυρίως από τα ψηφοδέλτια του Σοσιαλιστικού Κόμματος και η κοινή δέσμευση για μια έντιμη εκλογική διαδικασία.

Επανήλθε πιο αυταρχικός

Και όντως η διαδικασία κύλησε φαινομενικά ομαλά. Ο Ράμα αναδείχθηκε νικητής αυτή τη φορά αυτοδύναμα. Οι ξένοι παρατηρητές, όμως, έκαναν λόγο στις εκθέσεις τους για αλλοίωση της ψήφου στο βαθμό του 20%. Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης υπήρξαν χλιαρές. Η συμμετοχή της στην προεκλογική κυβέρνηση συνεργασίας και μάλιστα το γεγονός ότι στελέχη της ηγήθηκαν υπουργείων όπως αυτά των Εσωτερικών και της Δικαιοσύνης της είχαν περιορίσει σημαντικά τα περιθώρια.

Χωρίς τα εμπόδια πλέον της συμμετοχής συμμάχων στη διακυβέρνηση, ο Ράμα επανήλθε πιο αυταρχικός και αποφασισμένος στην υλοποίηση αμφιβόλων πρωτοβουλιών. Ξεκίνησε με το νομοσχέδιο για την κατεδάφιση του Εθνικού Θεάτρου στο κέντρο των Τιράνων και την χορήγηση άδειας ανέγερσης συγκροτήματος πολυόροφων πολυκατοικιών και εμπορικών κέντρων σε εταιρεία γνωστή για τις στενές διασυνδέσεις με το περιβάλλον του ίδιου και του δημάρχου των Τιράνων. Η κίνηση αυτή προκάλεσε την μήνιν όλης της καλλιτεχνικής κοινότητας και της διανόησης  της χώρας. Του στέρησε και το προσωπείο που ζωγράφου-καλλιτέχνη, το οποίο ουκ ολίγες φορές χρησιμοποίησε επιτυχώς κυρίως στο εξωτερικό για να δημιουργήσει την εικόνα ενός δυτικού πολιτικού.

Συνέχισε με το έργο διεύρυνσης του δακτυλίου στην περιοχή Αστήρ των Τιράνων. Το σχέδιο προέβλεπε την κατεδάφιση άνω των 300 κατοικιών. Και ενώ οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν να προστατέψουν τις περιουσίες τους, τα ΜΜΕ αποκάλυψαν διπλό σκάνδαλο στην υπόθεση αυτή. Αφενός το έργο ήταν υπερβολικά υπερτιμημένο (40 εκατ. ευρώ για 2 χλμ δρόμο), αφετέρου είχε ανατεθεί σε εταιρεία, η οποία ενώ είχε εμφανιστεί στον διαγωνισμό με αμερικανικά έγγραφα, αυτά στη συνέχεια αποδείχθηκαν πλαστά. Στην πραγματικότητα ήταν συμφερόντων οικονομικού παράγοντα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.

Υφαρπαγή ελληνικών περιουσιών

Με σειρά νομοθετικών και εκτελεστικών πρωτοβουλιών προετοίμασε το έδαφος για την υφαρπαγή όλων των τουριστικά αξιοποιήσιμων οικοπέδων της παράκτιας γραμμής του Ιουνίου από τους νόμιμους ιδιοκτήτες ως επί το πλείστον Έλληνες. Τα έδωσε στους αποκαλούμενους «στρατηγικούς επενδυτές», οι οποίοι είναι γνωστοί στην κοινή γνώμη ως πελάτες του Πρωθυπουργού.

Τα παραπάνω γεγονότα, που ενδεικτικά αναφέραμε, όπως και πολλά άλλα όμοιά τους, ήρθαν να διογκώσουν την ήδη έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια, απόρροια της χρόνιας εξαθλίωσης, ανεργίας και μετανάστευσης που μαστίζουν την αλβανική κοινωνία. Τον προηγούμενο  Δεκέμβριο στις διαμαρτυρόμενες  κοινωνικές ομάδες προστέθηκαν και οι φοιτητές. Απέναντι στα αιτήματα τους για χαμηλότερα δίδακτρα, ανθρώπινες συνθήκες στις φοιτητικές εστίες, έλεγχο των πλαστών επιστημονικών τίτλων του ακαδημαϊκού προσωπικού κ.α.,  ο πρωθυπουργός στάθηκε με τη γνωστή αλαζονεία του. Αναγκάστηκε, όμως, σύντομα να ανακρούσει πρύμνα.

Βιώνοντας για πρώτη φορά την ωμή απαξίωση και απομυθοποίησή του, ιδίως σε χώρους όπως τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα, τα οποία θεωρούσε μέχρι τότε δικό του προνομιακό ακροατήριο, διαισθάνθηκε την επερχόμενη μαζική κοινωνική αντίδραση και προχώρησε σε ριζικό ανασχηματισμό. Αντικατέστησε τα δικά του «πολιτικά τέκνα» σε πρωτοκλασάτα υπουργεία με ανώνυμους, άσχετους με την πολιτική, αγνώστους ακόμη και στο ίδιο του κόμμα εξωκοινοβουλευτικούς με στόχο «να μην μπορέσει κανείς να βρει κάτι μεμπτό να τους προσάψει».

Τότε ακριβώς είδαν το φως της δημοσιότητας σε έγκριτα διεθνή ΜΜΕ στοιχεία για υποκλοπές τηλεφωνικών συνομιλιών ανώτατων στελεχών, υπουργών και δημάρχων, στενών συνεργατών του Ράμα. Οι υποκλοπές αποκαλύπτουν το όργιο συναλλαγών τους με σεσημασμένος εκπροσώπους του οργανωμένου εγκλήματος με αντικείμενο την εξαγορά ψήφων στις εκλογές του 2017.

Απέναντι στην κοινή γνώμη

Η αντιπολίτευση η οποία είχε καταγγείλει με πενιχρά μέχρι τότε αποτελέσματα τα φαινόμενα αυτά, είδε πλέον την ζυγαριά της κοινής γνώμης να γέρνει προς το μέρος της για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Προχώρησε σε καταγγελίες και διαμαρτυρίες με τον Ράμα να τις απαξιώνει και να τις χλευάζει και τη δικαιοσύνη να αδρανεί. Αυτό εξόργισε ακόμη περισσότερο όχι μόνο τους παραδοσιακούς οπαδούς της αντιπολίτευσης, αλλά και επιφανείς εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, οι οποίοι απηύθυναν και αυτοί έκκληση για δυναμικές διαδηλώσεις. Κοινό αίτημα η παραίτηση Ράμα και η συγκρότηση νέας κυβέρνησης του Σοσιαλιστικού Κόμματος με άλλο πρωθυπουργό με σκοπό τη διενέργεια πρόωρων εκλογών.

Ο Ράμα αγνόησε επιδεικτικά τη μαζικότερη διαδήλωση των τελευταίων 20 ετών στη χώρα. Για όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης τη δεδομένη πολιτική συγκυρία δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από την ανορθόδοξη κίνηση της μαζικής παραίτησης όλων των βουλευτών τους. Παρά τον εμφανή πανικό που τον έχει κυριεύσει μετά την τελευταία κίνηση της αντιπολίτευσης, ο Ράμα δηλώνει πως τεχνικά δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα στη ομαλή συνέχιση της διακυβέρνησης του.

Οι πρόωρες εκλογές, όμως, είναι θέμα χρόνου. Η αντιπολίτευση υπό τις παρούσες συνθήκες δεν θα συμμετάσχει στις αυτοδιοικητικές εκλογές που έχουν προκηρυχθεί για τις 30 Ιουνίου. Η ΕΕ δεν θα μπορέσει να ανάψει το πράσινο φως των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου. Η ήδη εύθραυστη οικονομία δεν μπορεί να αντέξει μια τέτοια μέσο-μακροπρόθεσμη αβεβαιότητα. Τα Δυτικά Βαλκάνια δε χωράνε περισσότερη αστάθεια. Και ενώ ο κόσμος είναι στους δρόμους και στις πλατείες το πλήθος των διαμαρτυρομένων αυξάνει συνεχώς με κάλεσμα για το επόμενο μεγάλο αντάμωμα έξω από το γραφείο του Ράμα στις 16 Μαρτίου.

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον Έντι Ράμα

7 ερωτήματα στους υπεύθυνους του BBC

Από
anixneuseis
-
1

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019

Με μία βλακώδη επιστολή, η οποία δεν έχει πάρει χαμπάρι για το τι πραγματικά έχει κάνει το BBC, η ελληνική κυβέρνηση δια του πρέσβη στο Λονδίνο απαντά στο στημένο αντιδημοσιογραφικά δημοσίευμα του βρετανικού καναλιού, που δεν καταγράφει, αλλά προωθεί την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα! Και εδώ είναι όλη η ουσία. Για την οποία η Αθήνα είναι βαθειά νυχτωμένη ή αδιάφορη.

Κατ’ αρχάς, για να ξέρουν οι Έλληνες πολίτες τι συμβαίνει, το BBC είναι ένα αντικειμενικό μέσο σε ο,τιδήποτε δεν αφορά στην εξωτερική πολιτική της Βρετανίας. Προωθεί πάντοτε με ιερή ευλάβεια την εξωτερική πολιτική της χώρας, χωρίς ίχνος κριτικής, ιδίως σε στρατιωτικά θέματα.

Ακολουθεί, ενταγμένο στις ένοπλες δυνάμεις και καλυπτόμενο από τις διπλωματικές υπηρεσίες, όλες τις δραστηριότητες των διπλωματών και στρατευμάτων, από ιδρύσεώς του. Πριν από τον πόλεμο, αλλά και από την ατυχή εισβολή στο Σουέζ τη δεκαετία του ’50 και τις αγγλικές φρικαλεότητες στην Κύπρο μέχρι τις εισβολές στο Ιράκ και την επέμβαση στη Συρία σήμερα, συμμετέχοντας χωρίς διαφοροποίηση στον πόλεμο και στον πόλεμο προπαγάνδας της εκάστοτε βρετανικής κυβέρνησης.

Το BBC έχει χτίσει τεχνηέντως τη φήμη ενός αντικειμενικού Μέσου ακριβώς γιατί δεν ελέγχεται στενά από την κυβέρνηση, παρ ό,τι κρατικό, και είναι αντικειμενικό σε ο,τιδήποτε άλλο εκτός από όσα προείπα. Όλα είναι θέμα marketing. Πώς πουλάς τον εαυτό σου. Αλλά, και αυτό ακόμα το marketing κατεδαφίζεται από το κραυγαλέο στημένο από τις βρετανικές Αρχές αφιέρωμα- και όχι ρεπορτάζ- στην ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα. Με αποδείξεις κι όλας. Για τις οποίες η αμόρφωτη ελληνική κυβέρνηση είναι βαθειά νυχτωμένη.

Η βασική αρχή ενός ρεπορτάζ εδώ και 200 χρόνια στην αγγλοσαξωνική σχολή, που υποτίθεται ότι ακολουθεί απαρεγκλίτως η βρετανική δημοσιογραφία, είναι η παράθεση δύο τουλάχιστον απόψεων όταν καταγράφεις μία. Πρέπει να έχεις και τη φωνή της άλλης πλευράς. Αυτό μας έμαθαν στα θρανία Βρετανοί και Αμερικανοί δημοσιογράφοι και αυτό εξακολουθούν και διδάσκουν. Το BBC επαίρεται ότι ακολουθεί απαρεγκλίτως αυτό τον κανόνα.

Στο υποτιθέμενο ρεπορτάζ του καναλιού στη Μακεδονία, η ρεπόρτερ πέφτει σε δημοσιογραφικά και δεοντολογικά λάθη, που σε άλλη περίπτωση θα έστελναν το κομμάτι της στο καλάθι των αχρήστων, σε οποιοδήποτε αγγλοσαξωνικό μέσο. Εκτός αν το ρεπορτάζ ήταν βαλτό!

1. Στον πρόλογο του ρεπορτάζ της, η ρεπόρτερ κα Μαργαρώνη, γράφει ότι η «η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει εδώ και δεκαετίες την ύπαρξη της ΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΚΤΗΣ Μακεδονικής μειονότητας». Ως δική της άποψη! Το ερώτημά μου σαν αρχισυντάκτης και διευθυντής στη ρεπόρτερ είναι: Από πού συμπεραίνει ότι μια μακεδονική μειονότητα είναι υπαρκτή αφού ούτε η ελληνική κυβέρνηση την αναγνωρίζει, ούτε η κοινή συμφωνία με τη γειτονική χώρα, αλλά ούτε την έχει δει , ούτε πάρει μαρτυρίες από κατοίκους της Μακεδονίας για να το τεκμηριώσει;

2. Η ρεπόρτερ του BBC, στηρίζει όλα όσα γράφει σε μια συνέντευξη από έναν 92χρονο κύριο Φωκά, που αυτοπροσδιορίζεται Έλληνας Μακεδόνας σλαβόφωνος, στον οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις απαγορεύουν εδώ και δεκαετίες να μιλάει τη γλώσσα του! Κανείς άλλος δεν εμφανίζεται στο ρεπορτάζ να επαληθεύσει ή να διαψεύσει όσα μονολογεί ο κ Φωκάς. Και η κ Μαργαρώνη τα αποδέχεται, έτσι, άκριτα. Χωρίς να ερευνά αν είναι αλήθεια ή ψέματα. Το ερώτημά μου σαν αρχισυντάκτης και διευθυντής στην ρεπόρτερ είναι: Δεν πήρατε άλλες απόψεις, παρ όλο που ξέρετε ότι αυτή είναι η δημοσιογραφική δεοντολογία που ακολουθεί το BBC εδώ και έναν αιώνα; Δεν καταγράψατε στοιχεία, που να επιβεβαιώνουν ή να διαψεύδουν μια τόσο σοβαρή κατηγορία για μια χώρα; Έτσι, επιπόλαια αποδεχτήκατε τα λεγόμενα; Αυτό σας μαθαίνουν στο BBC;

3. Και το ερώτημά μου, με την ίδια ιδιότητά μου, στον αρχισυντάκτη και διευθυντή της στο BBC είναι: Πώς δεχτήκατε να δημοσιεύσετε ένα ρεπορτάζ, που περιέχει κατηγορίες για μια χώρα, χωρίς να έχει και τις αντίθετες ή και άλλες απόψεις; Δεν είναι αυτή υποχρέωσή σας; Δεν ακολουθείτε τους κανόνες δεοντολογίας της δημοσιογραφίας;

4. Επειδή, όμως, είμαι δημοσιογράφος και ξέρω πολύ καλά τη δουλειά μου, έχω και ένα άλλο ερώτημα, ακόμα πιο ουσιώδες για τον αρχισυντάκτη και τον διευθυντή της κας Μαργαρώνη στο BBC: Επειδή κανείς ρεπόρτερ στον κόσμο δεν μπορεί να γράψει ρεπορτάζ, που δεν έχει συζητηθεί και εγκριθεί από τον αρχισυντάκτη του ή και τον διευθυντή του, να υποθέσω ότι το συγκεκριμένο πήρε έγκριση να πραγματοποιηθεί όπως εμφανίστηκε; Μονόπλευρα, με αυθαίρετες κρίσεις της ρεπόρτερ, που θα αναφέρω πιο κάτω, με ανακρίβειες και συκοφαντίες κατά προσώπων; Χωρίς γνώση της ιστορίας ή, ακόμα χειρότερα, κρύβοντας την ιστορική αλήθεια;

5. Και επειδή το BBC δεν είναι ΕΡΤ, και κατέχει τεράστια ιστορικά αρχεία, τα οποία χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι του, όταν καταπιάνονται με ρεπορτάζ σε άλλες χώρες, το ερώτημά μου στον αρχισυντάκτη και στον διευθυντή της κας Μαργαρώνη είναι: όταν παραγγείλατε και μετά διαβάσατε το ρεπορτάζ είχατε γνώση των ιστορικών στοιχείων της περιοχής που σας ενδιέφερε να φωτίσετε; Ξέρετε ότι πρόκειται για το επίκεντρο αυτού που στη διπλωματία λέγεται «μακεδονική σαλάτα» ή άλλως με το Κόσοβο (του οποίου τα Σκόπια ήταν πρωτεύουσα επί 200 χρόνια) «πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων»; Ή επιπόλαια και χωρίς γνώση στείλατε, έτσι, μια ρεπόρτερ για να δημοσιεύσετε κάτι πιασιάρικο και ξεχωριστό, μια και η συμφωνία των Πρεσπών είναι fresh news; Αυτό είναι το BBC;

6. Και αν μεν δεν ξέρατε ή δεν είχατε τον επαγγελματισμό να διαβάσετε για να μάθετε, δεν είσαστε άξιοι να κάθεστε στις θέσεις ευθύνης ενός καναλιού παγκόσμιας εμβέλειας. Αν, από την άλλη πλευρά, ξέρετε την ιστορία της περιοχής, αναρωτιέμαι σαν επαγγελματίας, πώς αφήσατε να περάσουν στο ρεπορτάζ τόσες ανακρίβειες όσον αφορά σε ιστορικά στοιχεία του; Και αν ισχύει το δεύτερο, μπαίνω στον πειρασμό να αναρωτηθώ στα σοβαρά μήπως το ρεπορτάζ έχει στηθεί και παρουσιαστεί έτσι με δική σας υπόδειξη; Επομένως, σ αυτή την περίπτωση αναρωτιέμαι αν αυτή η εντελώς αντιδημοσιογραφική κάλυψη, που έχει στοιχεία στοχευμένης μεροληψίας εκ μέρους σας, είναι σε γνώση των προϊσταμένων σας; Γιατί μια τέτοια στάση είναι εντελώς αντιεπαγγελματική και εκθέτει τη σοβαρότητα και αντικειμενικότητα του BBC.

7. Εκτός αν μου πείτε ότι οι προϊστάμενοί σας παράγγειλαν έτσι το ιδιότυπο ρεπορτάζ, που είναι χωρίς άλλη άποψη, με προσωπικές κρίσεις της ρεπόρτερ και με προβοκατόρικα στοιχεία για πρόσωπα της ιστορίας της χώρας που σας φιλοξένησε. Οπότε, θα επιβεβαιωθούν όσοι υποστηρίζουν ότι το BBC είναι κατ ευφημισμό αντικειμενικό, ενώ στην πραγματικότητα κάνει υπόγεια πολιτική. Και μάλιστα την πολιτική των κυβερνήσεών του. Ωραίο ανεξάρτητο κανάλι!

Καταγράφω, λοιπό, τα αντιδημοσιογραφικά, τα προβοκατόρικα και τα ιστορικά αδιάβαστα κομμάτια του δήθεν ρεπορτάζ, του κατά τα άλλα αντικειμενικού και ανεξάρτητου βρετανικού BBC. Με την επισήμανση ότι ό,τι δεν αποδίδουμε σε λόγια κάποιου στη δημοσιογραφία, το υιοθετούμε εμείς. Δηλαδή το μέσο που εκπροσωπούμε :

1. Η ρεπόρτερ μας πληροφορεί ότι η γλώσσα της μητέρας του μοναδικού συνεντευξιαζόμενου είναι «τα μακεδονικά». Η ρεπόρτερ το λέει, δηλαδή το BBC, δεν το λέει αυτός!

2. Η ρεπόρτερ μας πληροφορεί ότι για πάνω από έναν αιώνα υπάρχει «μακεδονική εθνότητα» στην Ελλάδα. Η ίδια το παίρνει επάνω της, δηλαδή το BBC!

3. Η ρεπόρτερ μας πληροφορεί η ίδια (!), δηλαδή το BBC, ότι η σλαβική αυτή μισοβουλγάρικη διάλεκτος μιλιόταν στα κρυφά, αγνοώντας προφανώς, ότι για εκατονταετίες στην Ήπειρο, στη Θεσσαλία και στη βόρεια Μακεδονία μιλάνε μεταξύ τους χιλιάδες Έλληνες βλάχικα, σλαβικά και τοπικά ιδιώματα, τους έχουμε ακούσει με τα αυτιά μας.

4. Η ρεπόρτερ μας πληροφορεί, η ίδια, δηλαδή το BBC, ότι η αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας από την ελληνική κυβέρνηση ανοίγει την πόρτα στην ιστορία «της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα»!

5. Η ρεπόρτερ στη συνέχεια χαρακτηρίζει τον Μεταξά «θαυμαστή του Μουσολίνι» , αποκρύπτοντας εντελώς ότι ήταν αυτός που κήρυξε τον πόλεμο στην Ιταλία, ενώ θα μπορούσε να συμβιβαστεί, καλή ώρα όπως θα έκανε ο Τσίπρας.

6. Η ρεπόρτερ καταγράφει τις διηγήσεις του κ Φωκά για τις διώξεις των σλαβόφωνων στη Μακεδονία πριν από τον πόλεμο, αποκρύπτοντας εντελώς τη βουλγαρική διείσδυση των κομιτατζήδων του εθνικιστικού VMRO και την ταυτόχρονη εμμονή της Γ Διεθνούς για δημιουργία ανεξάρτητης «σοσιαλιστικής Μακεδονίας», με βάση τους εκεί σλαβόφωνους.

7. Η ρεπόρτερ δικαιολογεί τους σλαβόφωνους που πήγαν με τις βουλγάρικες δυνάμεις κατοχής το 1941-42, επειδή το έκαναν, λέει για να γλιτώσουν από τη δικτατορία του Μεταξά. Ο οποίος είχε πεθάνει και η Ελλάδα ήταν αιχμάλωτη!

8. Η ρεπόρτερ, δηλαδή το BBC, μας λέει ότι «οι σλαβομακεδόνες πολέμησαν με τους κομμουνιστές στον εμφύλιο γιατί οι κομμουνιστές τους στήριζαν πάντα». Ότι τους στήριζαν για να αποσπάσουν τη Μακεδονία από την Ελλάδα, κουβέντα!

9. Η ρεπόρτερ, δηλαδή το BBC επίσης, μας πληροφορεί ότι, «σύμφωνα με τον ιστορικό Λεωνίδα Εμπειρίκο πάνω από 100.000 εθνικά Μακεδόνες ζουν στην ελληνική Μακεδονία», αλλά δεν μας παραθέτει καμιά άλλη πηγή που να λέει τα ίδια ή τα αντίθετα!

Η αντιδημοσιογραφία, δηλαδή η προπαγάνδα, δεν τελειώνει εδώ. Το ρεπορτάζ τελειώνει με την επισήμανση ότι ο μοναδικός συνεντευξιαζόμενος αναφέρεται με το μικρό του όνομα και όχι με το επίθετο, «για να προστατευτεί η ταυτότητά του»! Στο μεταξύ, στην ιστοσελίδα φιγουράρει η φωτογραφία του!

Αυτή είναι η ανεξάρτητη δημοσιογραφία του BBC. Για την οποία η επιστολή της ελληνικής κυβέρνησης στο κανάλι δε λέει λέξη! Παπαγαλίζει μόνο άρθρα της συμφωνίας των Πρεσπών, σαν κασετόφωνο. Και καταπίνει το σημαντικότερο. Ότι το ρεπορτάζ είναι καραμπινάτα κατευθυνόμενο από τη βρετανική κυβέρνηση του διαίρει και βασίλευε. Αλλιώς, οι υπεύθυνοι δημοσιογράφοι του BBC θα έπρεπε να πάνε σπίτια τους. Για εξευτελισμό της δημοσιογραφίας.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

To πολιτικό μέλλον ανήκει στην αριστερά

Από
anixneuseis
-
0
  • Του Wolfgang Munchau Δημοσιεύθηκε: 26 Φεβρουαρίου 2019 – 08:02 Financial Times/euro2day.gr

Έχουμε εισέλθει σε εποχή που ευνοεί τον ριζοσπαστισμό έναντι της μετριοπάθειας και αφήνει στην άκρη τους μεσαίους. Τα εγγενή προβλήματα των φιλελεύθερων. Γιατί θα είναι βραχύβια η εποχή Τραμπ.

Ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός, Ματέο Ρέντσι, ετοιμάζεται να σχηματίσει το δικό του κεντρώο πολιτικό κίνημα, παρόμοιο με το «Η Δημοκρατία Εμπρός» (La Republique en marche) του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν. Ένα νέο κεντρώο κόμμα έχει προκαλέσει ενθουσιασμό και στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Οι φιλελεύθεροι ευρωπαϊστές δεν παραδίδουν τα όπλα.

Οι πιθανότητες, όμως, δεν είναι καλές για πολλούς από αυτούς. Υπάρχει λόγος που η φιλελεύθερη δημοκρατία φθίνει. Τα φιλελεύθερα καθεστώτα δεν έχουν καταφέρει να επιλύσουν προβλήματα που ανέκυψαν από την εφαρμογή φιλελεύθερων πολιτικών όπως οι περικοπές φόρων, η δημοσιονομική προσαρμογή και η απορρύθμιση. Στα προβλήματα αυτά συγκαταλέγεται η επίμονη χρηματοπιστωτική αστάθεια και οι οικονομικές της επιπτώσεις. Η αύξηση της ανασφάλειας μεταξύ των πολιτών με χαμηλότερα εισοδήματα, την οποία διογκώνει η τεχνολογική αλλαγή και η ανοιχτή μεταναστευτική πολιτική. Οπως και η αδυναμία συντονισμένης πολιτικής δράσης, για παράδειγμα στην καταπολέμηση της παγκόσμιας φοροαποφυγής.

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, οι κυβερνήσεις της ηπειρωτικής Ευρώπης δεν απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού τους συστήματος, δεν κυνήγησαν όσο θα έπρεπε τα υψηλά μπόνους και ούτε επέβαλαν έναν φόρο επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών. Δεν αύξησαν τους φόρους στα εισοδήματα και τα κέρδη των επιχειρήσεων για να αντισταθμίσουν τις περικοπές στις δαπάνες του δημοσίου τομέα. Δεν υιοθέτησαν πιο αυστηρές μεταναστευτικές πολιτικές.

Τα συνηθισμένα στατιστικά στοιχεία δεν αντικατοπτρίζουν πόσο έχουν αλλάξει οι ζωές των πολιτών με χαμηλότερα εισοδήματα τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Η στασιμότητα του διαθέσιμου πραγματικού εισοδήματος έχει σημασία, αλλά εξίσου σημασία έχει και η χαμηλότερη εργασιακή ασφάλεια και η μειωμένη πρόσβαση στις αγορές πίστωσης και στεγαστικών δανείων.

Η εκτίμησή μου είναι πως η αντίδραση ενάντια στον φιλελευθερισμό θα εκδηλωθεί σε διάφορα στάδια. Είμαστε στο πρώτο στάδιο, στην αντι-μεταναστευτική φάση την οποία εκφράζει ο Τραμπ. Η μετανάστευση έχει οικονομικά οφέλη, ειδικά μακροπρόθεσμα. Αλλά έχει και χαμένους, πραγματικούς και φανταστικούς. Η απόφαση της Άγκελα Μέρκελ να ανοίξει τα σύνορα σε 1 εκατ. πρόσφυγες ήταν δικαιολογημένη από ηθική σκοπιά και είμαι βέβαιος ότι θα αποφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη. Αλλά οδήγησε σε κρίση επειδή δεν είχε προετοιμάσει πολιτικά τη χώρα.

Το ευρώ ήταν επίσης ένα υστερόβουλο φιλελεύθερο οικοδόμημα. Μόλις ξέσπασε η κρίση, οι πολιτικοί έκαναν το ελάχιστο που απαιτούνταν για να εξασφαλίσουν την επιβίωσή του, αλλά δεν κατάφεραν να λύσουν τα υποκείμενα προβλήματα, τα οποία σήμερα έχουν μετατραπεί σε ανισορροπίες οι οποίες δεν μπορούν να διορθωθούν από μόνες τους. Χωρίς ένα κοινό ασφαλές στοιχείου ενεργητικού και μια πραγματική τραπεζική ένωση, η ευρωζώνη θα παραμείνει ευάλωτη στις οικονομικές κρίσεις.

Η φιλελεύθερη δημοκρατία ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική στην κατάργηση των εμπορικών φραγμών, στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην οικοδόμηση ανοιχτών κοινωνιών. Αλλά η αδυναμία διαχείρισης των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων των πολιτικών αυτών έχει καταστήσει τα φιλελεύθερα καθεστώτα εγγενώς ασταθή.

Για την ώρα, η δεξιά ενισχύεται από το αντι-μεταναστευτικό κύμα. Αλλά υπάρχουν δύο λόγοι που υπονομεύουν την άνοδο της. Πρώτον, οι ακροδεξιές πολιτικές είναι καταδικασμένες να αποτύχουν ακόμα και με τους δικούς τους στενούς όρους. Ένα τείχος κατά μήκος των συνόρων με το Μεξικό δεν θα περιορίσει τις μεταναστευτικές ροές στις ΗΠΑ, όπως δεν θα το κάνει και η επανεθνικοποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ευρώπη. Δεύτερον, υποψιάζομαι ότι η μετανάστευση θα παραγκωνιστεί σύντομα από άλλα ζητήματα, όπως ο αντίκτυπος της τεχνητής νοημοσύνης στο επίπεδο διαβίωσης της μεσαίας τάξης, τα αυξανόμενα επίπεδα φτώχειας και η οικονομική μετεγκατάσταση λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Είναι ένα πολιτικό περιβάλλον το οποίο ευνοεί την ριζοσπαστική αριστερά από την άκρα δεξιά. Η δεξιά δεν ενδιαφέρεται για τη φτώχεια και τα κόμματά της βρίθουν από αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Κάποιοι από τους ακροδεξιούς λαϊκιστές μπορεί να μιλούν τη γλώσσα της εργατικής τάξης, αλλά η αριστερά είναι πιο πιθανό να κάνει κάτι.

H πολιτική της αριστεράς που θα αλλάξει πραγματικά τα δεδομένα θα είναι η επιβολή ενός φορολογικού συντελεστή 70% που έχει προτείνει η βουλευτής του Κογκρέσου των ΗΠΑ, Αλεξάντρια Οκάσιο-Κόρτες. Δεν είναι το νούμερο που έχει σημασία, αλλά η αποφασιστικότητα να αντιστραφεί μια 30ετής τάση μείωσης της φορολογίας των πολύ υψηλών εισοδημάτων και κερδών. Αναμφίβολα μια τέτοια πολιτική θα είχε παράπλευρες απώλειες. Αλλά από την οπτική της ριζοσπαστικής αριστεράς, οι παράπλευρες απώλειες συνιστούν υπόσχεση, όχι απειλή.

Kαι το ριζοσπαστικό κέντρο; Ο Μακρόν έχει καταδείξει πως ο φιλελευθερισμός που βασίζεται σε ένα ευρύ κίνημα πολιτών μπορεί να επιτύχει σαν εκλογική στρατηγική. Αλλά υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του γαλλικού εκλογικού συστήματος τα οποία ευνόησαν τη νίκη του Μακρόν το 2017. Είναι επίσης πολύ νωρίς για να κρίνει κανείς αν οι πολιτικές που εφάρμοσε θα φέρουν αυτό το οποίο προσδοκούσαν οι ψηφοφόροι του. Η Ιταλία αποτελεί υποψήφια χώρα για μια επανάσταση στα πρότυπα του Μακρόν, αλλά αυτό δεν θα έλυνε από μόνο του τα βαθιά προβλήματα της χώρας.

Ο οικονομικός και κοινωνικός αντίκτυπος των φιλελεύθερων πολιτικών διαφέρει από χώρα σε χώρα. Η Γερμανία έχει ως τώρα αποφύγει το καθοδικό σπιράλ εξαιτίας της μοναδικής της θέσης εντός της ευρωζώνης και της ακόμα ισχυρής σχετικά βιομηχανικής βάσης. Αλλά κάντε υπομονή ωσότου η ασταμάτητη δύναμη του ηλεκτρικού αυτό-οδηγούμενου αυτοκινήτου χτυπήσει τους αμετακίνητους οδηγούς των πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων.

Έχουμε εισέλθει σε μια εποχή η οποία ευνοεί τον ριζοσπαστισμό έναντι της μετριοπάθειας και την αριστερά έναντι της δεξιάς. Δεν πρόκειται να είναι η εποχή του Ντόναλντ Τραμπ.

Copyright The Financial Times Limited 2017. All rights reserved.
https://www.euro2day.gr/ftcom/ftcom_gr/article-ft-gr/1667287/to-politiko-mellon-anhkei-sthn-aristera.html

Π. Οικονόμου: Το εκκρεμές της βορειοκορεατικής κρίσης

Από
anixneuseis
-
0

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ*  ΚΟΣΜΟΣ 

Σχετικά με την παρούσα αντιμετώπιση της βορειοκορεατικής πυρηνικής κρίσης από την Ουάσιγκτον τολμώ να παρατηρήσω, οκτώ μήνες μετά τη συνάντηση κορυφής των δύο ηγετών στη Σιγκαπούρη και λίγες ημέρες πριν από την αναμενόμενη δεύτερη συνάντησή τους, στις 27 και 28 Φεβρουαρίου στο Βιετνάμ, ότι δεν υπάρχει κάποια πρακτική ένδειξη ότι η Β. Κορέα είναι έτοιμη να καταστρέψει το στρατιωτικό πυρηνικό της πρόγραμμα ολοκληρωτικά, επαληθεύσιμα και μη αναστρέψιμα σε εύθετο χρόνο. Οπωσδήποτε όχι στον ένα χρόνο που ανέφερε ο Αμερικανός προεδρικός σύμβουλος ασφαλείας Τζον Μπόλτον, ούτε όμως και στα δύο χρόνια που καθόρισε ο πλέον γενναιόδωρος Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο. Από τη μία πλευρά ο Κιμ Γιονγκ Ουν φαίνεται να ακολουθεί στρατηγικά την τακτική «συζητάμε αλλά συνεχίζουμε» που με επιτυχία εφάρμοσαν από το 1993 και μετά τόσο ο παππούς του όσο και ο πατέρας του. Και από την άλλη, η αμερικανική διοίκηση υπό τον πρόεδρο Τραμπ, εκτιμάται ότι δεν βαδίζει στη βάση κάποιου σοβαρού σχεδιασμού ανάλογου με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της συγκεκριμένης πυρηνικής απειλής.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι τον Ιούνιο του 2018 στη Σιγκαπούρη δεν επήλθε μια συγκεκριμένη συμφωνία μετά διαπραγμάτευση, αλλά έγινε μια σύντομη και επιφανειακή συζήτηση για την «πρόθεση διαπραγμάτευσης». Και το βασικότερο, το αντικείμενο της αποσκοπούμενης διαπραγμάτευσης, η «πλήρης αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου», εκλαμβάνεται τελείως διαφορετικά από την κάθε πλευρά χωρίς αυτό να έχει γίνει μέχρι σήμερα αντικείμενο σοβαρής συζήτησης.

Η «αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου» αποτελεί μια ιστορικά σταθερή θέση της Βόρειας Κορέας, την οποία οι ικανοί διπλωμάτες της κατάφεραν να συμπεριλάβουν «στεγνή» στο κείμενο του ανακοινωθέντος στη Σιγκαπούρη, ώστε στη συνέχεια, στις 20 Δεκεμβρίου 2018, η Πιονγιάνγκ να την αποσαφηνίσει με πολύ απλά λόγια μέσω του κεντρικού πρακτορείου ειδήσεων της χώρας, του KCNA: «Οταν αναφερόμαστε στην κορεατική χερσόνησο, ο όρος περιλαμβάνει την περιοχή της Βόρειας Κορέας συν τα νοτιοκορεατικά εδάφη όπου αναπτύσσονται τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ και δυνάμεις άλλων μορφών επιθετικότητας».

Η βορειοκορεατική θέση είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας όσο υπάρχουν δυνάμεις των ΗΠΑ στη Νότια Κορέα και ότι η παρουσία των ΗΠΑ στην Ιαπωνία την καθιστά αδύνατη. Ακόμη και εάν η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ιαπωνία εκλείψει, πυρηνικά όπλα σε αμερικανικά υποβρύχια και αεροπλάνα στην περιοχή και η πυρηνική βάση στην αμερικανική νήσο Γκουάμ στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό θα προβάλλεται από τη Β. Κορέα ως ένα ισοδύναμο πρόβλημα.

Και ενώ η στάση της Πιονγιάνγκ για μια επόμενη συνάντηση κορυφής παρέμενε σταθερά αρνητική επικαλούμενη υπεροπτική συμπεριφορά των ΗΠΑ, με την ανατολή του 2019 το εκκρεμές αρχίζει την αντίστροφη τροχιά του. Στις 2 Ιανουαρίου 2019 ο πρόεδρος Τραμπ ανακοινώνει ότι μετά την εξαίρετη επιστολή, «great letter», που έλαβε από τον Κιμ Γιονγκ Ουν πρέπει να οργανωθεί η επόμενη συνάντησή τους. Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Κιμ Γιονγκ Τσολ, έμπιστος αντιπρόσωπος του Βορειοκορεάτη ηγέτη, περνώντας πρώτα από το Πεκίνο επισκέπτεται την Ουάσιγκτον και στις 8 Φεβρουαρίου 2019 ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοινώνει ότι στο τέλος του ίδιου μήνα θα συναντηθεί με τον πρόεδρο Κιμ.

Επανενεργοποίηση λοιπόν της τακτικής του «εκκρεμούς της συνεπούς ασυνέπειας» που με αποδεδειγμένη επιτυχία εφάρμοσαν οι δύο Κιμ, πρόγονοι του σημερινού Βορειοκορεάτη ηγέτη, στη μακρά στρατηγική πορεία ανάπτυξης του προγράμματος πυρηνικών όπλων της χώρας τους. Θα ήθελα πολύ να ελπίζω ότι οι παράλληλες ταλαντώσεις και ανακόλουθες αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου θα εξουδετερώσουν, ή τουλάχιστον θα φέρουν σε ακινησία, το επικίνδυνο πυρηνικό εκκρεμές. Ως γνωστόν, στον βαρυτικό μας πλανήτη δεν υφίσταται perpetuum mobile.

* Ο δρ Παντελής Οικονόμου είναι πρώην πυρηνικός επιθεωρητής του ΙΑΕΑ.
Το άρθρο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του «Παγκόσμια Πυρηνική Απειλή», που θα κυκλοφορήσει προσεχώς από τις Εκδόσεις Ι. Σιδέρης.

“Καθημερινή”

Ένας δικηγόρος, ένας πολιτικός κι ένας διεθνολόγος για ρεπορτάζ BBC: Εμείς προειδοποιήσαμε

Από
anixneuseis
-
0

© Φωτογραφία : Konstantinos Tsakalidis / SOOC sputniknews.gr

Λήψη σύντομου url

Λάμπρος Ζαχαρής

Τώρα αρχίζουν και φαίνονται οι συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών, αναφέρουν οι ειδικοί στο Sputnik, με αφορμή δημοσίευμα του BBC για την αυτοαποκαλούμενη «μακεδονική μειονότητα εντός της Ελλάδος».

Αναταραχή στον πολιτικό κόσμο προκάλεσε το δημοσίευμα του BBC για ύπαρξη «αόρατης μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία αντάλλαξαν πυρά, με αφορμή το θέμα αυτό, ενώ την ίδια στιγμή οι ειδικοί υπογραμμίζουν στο Sputnik ότι οι συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών ξεκινούν ήδη να γίνονται εμφανείς.

Όλα ξεκίνησαν μετά το ρεπορτάζ του BBC που κάνει λόγο για μια «αόρατη» και «καταπιεσμένη» «μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα.

BBC
© AFP 2018 / DANIEL LEAL-OLIVAS
Για «αόρατη Μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα κάνει λόγο ρεπορτάζ του BBC

«Με την επικύρωση μιας συμφωνίας με την Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας που άλλαξε πρόσφατα το όνομά της, η Ελλάδα έχει σιωπηρά αναγνωρίσει την ύπαρξη Μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας. Και όμως έχει αρνηθεί την ύπαρξη της δικής της Μακεδονικής μειονότητας εδώ και δεκαετίες, λέει η Μαρία Μαργαρώνη. Θα αλλάξει κάτι τώρα;», γράφει το ρεπορτάζ του BBC.

Τους προβληματισμούς τους επισημαίνουν στο Sputnik ειδικοί που έχουν επανειλημμένα εκφράσει τις ενστάσεις τους γύρω από το ζήτημα.

«Έχουμε πει και έχουμε γράψει ότι η συμφωνία έγινε βιαστικά για να τραβηχτούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Δεν ελήφθησαν υπόψιν οι διεθνείς συνθήκες. Η αντίρρηση της Ρωσίας η οποία ήταν μόνιμη και πάγια έπρεπε να ληφθεί υπ’ όψιν», αναφέρει ο δικηγόρος Γιάννης Ζωγράφος.

Το αλφαβητάρι της μακεδονικής γλώσσας
© ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : FLORINA.ORG
Ουράνιο Τόξο στο Sputnik: Πάνω από 500 χωριά στη Βόρεια Ελλάδα μιλούν τη μακεδονική γλώσσα

«Τώρα αρχίζουν οι συνέπειες να ξεδιπλώνονται και θα μας απασχολήσουν για χρόνια», επισημαίνει ο Θεόδωρος Σκυλακάκης, πρώην ευρωβουλευτής και πρώην σύμβουλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη γύρω από το Μακεδονικό.

Μακεδονικός χαλβάς
© ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ALEXANDROS MICHAILIDIS / SOOC
Τι γίνεται με το brand «Μακεδονία» μετά τις Πρέσπες; Απόψεις από Αθήνα και Σκόπια

Την επανεξέταση της Συμφωνίας των Πρεσπών ζητάει ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου διεθνολόγος, μόνιμος λέκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

«Οι συνέπειες αυτής της συμφωνίας τώρα φαίνονται και δεν έχουμε ακόμα δει τίποτα. Αυτό το πρόβλημα που θίχτηκε από το BBC έχει πίσω του δεκαετίες αντιπαλότητας.

Κεντρική πλατεία στα Σκόπια
CC0
Αναλυτές στο Sputnik: Γιατί οι ΗΠΑ βιάζονται να εντάξουν την πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ

Πρέπει να επανεξετάσουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών με τους υποτιθέμενους συνεταίρους μας. το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Και να τους τονίσουμε. ότι όταν αντιλαμβάνονται το εθνικό μας συμφέρον που για εμάς είναι ύψιστο. με ένα δικό τους στρεβλό τρόπο, με την ίδια λογική και εμείς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα δικά τους κρίσιμα ζητήματα. Η συμφωνία έγινε με πρόχειρο τρόπο, για να ολοκληρωθεί η ένταξη στο ΝΑΤΟ», τονίζει.

«Έχω πει και γράψει δημόσια αρκετές φορές για τις αρνητικές συνέπειες της συμφωνίας των Πρεσπών, πριν την ψηφισή της», επισημαίνει.

«Μια σοβαρή κυβέρνηση θα πρέπει να διαπραγματευτεί σωστά με τις μεγάλες δυνάμεις και να συμπεριλάβει και τη Ρωσία στις διαπαραγματεύσεις», προσθέτει.

Φόβους ακόμα και για απόσχιση εδαφών, υπό προϋποθέσεις, εκφράζει ο δικηγόρος Γιάννης Ζωγράφος.

Σημαίες ΗΠΑ και Ρωσίας.
© SPUTNIK / ANTON DENISOV
Αναλυτές εξηγούν: Γιατί οι ΗΠΑ μιλούν για «κακόβουλη ρωσική επιρροή» στα Βαλκάνια;

«Τα ανταλλάγματα ήταν προφανή για την κυβέρνηση της ευρωπαϊκής κατεστημένης τάξης και τώρα βλέπουμε τις συνέπειες. Είναι δεδομένο ότι θα έχουμε προβλήματα σε επίπεδο γεωστρατηγικό στην Ελλάδα. Ήδη, η λεγόμενη μακεδονική μειονότητα, που ανακύπτει μετά από το πρόσφατο ρεπορτάζ του BBC κινείται σε αυτήν την κατεύθυνση», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Γ. Ζωγράφος.

«Δηλαδή, ουσιαστικά γίνεται μια έμμεση αναγνώριση των αλυτρωτικών διαθέσεων των Σκοπίων έναντι της Ελλάδος, ενώ με τις κατάλληλες γεωστρατηγικές ανακατατάξεις, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει και σε απόσχιση εδαφών» προσθέτει.

Οι ειδικοί δεν δέχονται την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας εντός της Ελλάδος.

Ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, με τον υπουργό Εξωτερικών της πΓΔΜ, Νίκολα Ντιμιτρόφ
© AP PHOTO / FRANCOIS LENOIR
Διεθνολόγοι στο Sputnik: Τα αίτια πίσω από την επιτάχυνση των εξελίξεων με πΓΔΜ και ΝΑΤΟ

«Όταν οι Δυτικοί τα πιστεύουν αυτά επειδή πληρώνονται από κάποιους ή επειδή υποτίθεται ότι έχουν τα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων πολύ ψηλά, δημιουργούν μειονοτικά ή άλλα ζητήματα δυσφήμισης της Ελλάδος» επισημαίνει ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου αναφορικά με το ρεπορτάζ του BBC.

Σχετικά με την έγερση του ζητήματος της μακεδονικής μειονότητας, ο Θοδωρος Σκυλακάκης τονίζει: «Πρόκειται για μια αναπόφευκτη επίπτωση του τρόπου με τον οποίο έχει διαμορφωθεί η συγκεκριμένη συμφωνία και ένας από τους λόγους τους οποίους την αντιμετωπίσαμε πολλοί από τον φιλελεύθερο χώρο απολύτως αντίθετα».

«Το σίγουρο είναι ότι δεν διαμορφώθηκαν οι προϋποθέσεις για μία εθνική συναίνεση γύρω από το θέμα και για μία μεγιστοποίηση των ωφελειών που θα είχε η Ελλάδα. Συνέβη το ανάποδο,  πήραμε τη χειρότερη συμφωνία, που θα μπορούσαμε να πάρουμε», επισημαίνει.

Απαντώντας στην ουσία της καταγγελίας του BBC, αναφέρει πως η αναγνώριση ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα μακεδονική μειονότητα είχε γίνει από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και η ελληνική θέση ήταν απόλυτα σαφής και αποδεκτή από την Ευρώπη.

Η πρόσοψη του κτιρίου του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών
© ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : SOOC/NIKOS LIBERTAS
Διπλωματικές πηγές: Θα σταλεί επιστολή στο BBC για τους απαράδεκτους ισχυρισμούς

«Γιατί ακολούθησε αυτή την πολιτική ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ένας κατεξοχήν φιλελεύθερος πολιτικός; Δεν περιλαμβάνει η φιλελεύθερη ιδεολογία την απόλυτη προστασία του δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού; Η απάντηση είναι απλή. Τα ατομικά δικαιώματα είναι η ουσία του φιλελευθερισμού, όμως η αναγνώριση μιας εθνικής μειονότητας, δεν αποτελεί ατομικό αλλά συλλογικό δικαίωμα. Με βάση το διεθνές δίκαιο τα σχετικά κριτήρια δεν είναι σαφώς προσδιορισμένα» αναφέρει.

Και προσθέτει: «Δεν έχει υπάρξει ούτε στον ΟΗΕ, ούτε στο Συμβούλιο της Ευρώπης κοινά συμφωνημένος ορισμός της έννοιας εθνική μειονότητα και ο ορισμός που είχε προταθεί στη σχετική συζήτηση στο Συμβούλιο της Ευρώπης έθετε ως προϋπόθεση για την αναγνώριση ότι η μειονότητα, αν και μικρότερη σε αριθμό από την πλειονότητα, πρέπει να είναι επαρκώς αντιπροσωπευτική της χώρας ή της περιφέρειας της χώρας στην οποία κατοικεί».

Ο Πάνος Καμμένος
© ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : NIKOS LIBERTAS / SOOC
Καμμένος για BBC: Με τη χρήση του όρου «Μακεδονία» είναι φυσικό να ανοίγουν τέτοια θέματα

Την προέλευση της «διαμάχης δεκαετιών» που μας οδήγησε στο σήμερα, επιχείρησε να εξηγήσει ο κ. Καρακωστάνογλου. Όπως αναφέρει, «το 1944 μια ομάδα Σλαβόφωνων παίρνει το χαρακτήρα μακεδονικής εθνότητας που επιχείρησαν μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα να φτιάξουν οι Σέρβοι για να αποτρέψουν το βουλγαρικό φρόνημα που είχαν στην περιοχή οι κάτοικοι και να δημιουργήσουν μέσω μιας γεωγραφικής ονομασίας, μια νέα εθνότητα. Αυτό εγινε για να διεκδικήσουν αφενός μεν την ελληνική Μακεδονία, αφετέρου τη Βουλγαρική. Επιπλέον ήθελαν να αμυνθούν προς τη βουλγαρική επιρροή, που υπήρχε εκείνη την περίοδο. Προσπάθησαν να επηρρεάσουν σλαβόφωνους στη γείτονα, αλλά και στην Ελλάδα, οι οποίοι εχουν μια ρευστή συνείδηση».

«Ωστόσο καταλήξαμε σε αυτά που βιώνουμε σήμερα, επειδή μια κακή κυβέρνηση νομίζοντας ότι ξέρει καλύτερα από τον υπόλοιπο ελληνικό λαό και τα υπόλοιπα κόμματα που κρατούσαν κάποιες κόκκινες γραμμές δημιούργησε αυτή τη συμφωνία της της οποίας τα παράγωγα θα βλέπουμε κάθε μέρα. Θα έπρεπε η συμφωνία των Πρεσπών να έχει κάνει ρητή αναφορά στην μη ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα. Ωστόσο οι γείτονες παρά την συνταγματική τους αναθεώρησή διατήρησαν ορισμένα σημεία και τις παλιές ιστορικές τους φαντασιώσεις στο Προοίμιο στο άρθρο 36 στο άρθρο 49 που λέει ότι θα έχουν φροντίδα για τους εκτός συνόρων υπηκόων τους, για τα μέλη του μακεδονικού έθνους τους» εκτιμά ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου.

«Άρα αυτοί θα πουν: με βάση αυτά και το άρθρο 7 ότι η κάθε πλευρά μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τους όρους “Μακεδονία” και “Μακεδόνες” όπως το έπραττε ως τώρα και οι πολίτες αλλά και οι μη κρατικοί φορείς μπορούν να εκφράζονται όπως τους αρέσει, χωρίς να χρησιμοποιούν το “Βόρεια Μακεδονία”, δίνουν μια νομική βάση. Βάση στο ότι θεωρούν ότι στην Ελλάδα εδώ και 70 χρόνια ζουν Μακεδόνες στην εθνότητα με τη δική τους αντίληψη περί Μακεδονίας. Θα προσπαθήσουν να τους φροντίζουν τους ανθρώπους αυτούς. Να τους φτιάχνουν φροντιστήρια γλώσσας, να εκφράζονται με πολιτικά κόμματα με πολιτιστικούς οργανισμούς κλπ» προσθέτει.

Την ίδια ώρα κάνει λόγο για κατευθυνόμενες ΜΚΟ που λειτουργούν όπως το δημοσίευμα του BBC.

«Μας φέρνουν και μια απόφαση του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων που την έχουν κάνει σημαία, ότι κακώς ο Άρειος Πάγος απαγόρευσε την λειτουργία μακεδονικού σωματείου με τις δικές τους αντιλήψεις και με αυτήν θα πορευτούν. Υπάρχουν ΜΚΟ κατευθυνόμενες από τους γείτονες και άλλους Ευρωπαίους και με αυτές θα δημιουργούν διεθνή ντόρο όπως έκανε αυτό το δημοσίευμα του BBC εις βάρος μας. Θέλουν να πουν ότι καταπιέζαμε χρόνια πριν μια ανύπαρκτη μειονότητα. Πράγματι εδώ υπήρχε μια ομάδα σλαβόφωνων οι οποίοι όμως ήταν Βουλγάροι».

https://sputniknews.gr/ellada/201902252386334-makedoniki-meionotita-bbc-symfwnia-prespwn/

Ανάλυση για τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Οι δυνάμεις μάχης, οι κίνδυνοι και οι υπερβολές

Από
anixneuseis
-
0

Ο διεθνολόγος Νικόλαος Παούνης (συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ και ερευνητής στο Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Όπλων) γράφει στο ethnos.gr για την επικείμενη στρατιωτική άσκηση της Τουρκίας.

«Το τελευταίο χρονικό διάστημα, έλαβε μεγάλη δημοσιότητα η εκτέλεση εκ μέρους των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων της άσκησης υπό την επωνυμία «Γαλάζια Πατρίδα/Mavi Vatan», που ξεκινάει στις 27 Φεβρουαρίου και ολοκληρώνεται την 8η Μαρτίου. Η χρονική επέκταση της άσκησης (η αρχική καταληκτική ημερομηνία της οποίας ήταν η 3η Μαρτίου) ήταν γνωστή ήδη από τον Ιανουάριο, παρά το γεγονός ότι στα ελληνικά ΜΜΕ παρουσιάστηκε ως έκτακτη εξέλιξη.

Η άσκηση αποτελεί μια υψηλού συμβολισμού κίνηση, υπό την έννοια ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να καταδείξει ότι καμιά απόφαση που αφορά τους ενεργειακούς σχεδιασμούς σε όλες τις θάλασσες «μείζονος ενδιαφέροντος» (Μεσόγειος, Αιγαίο, Εύξεινος), δεν δύναται να ληφθεί χωρίς την προηγούμενη έγκριση της. Το θεωρητικό πλαίσιο της άσκησης βασίζεται στο ομώνυμο Δόγμα, το οποίο καθορίζει και τις εξοπλιστικές προτεραιότητες, βάσει του οποίου μελλοντικά, το Πολεμικό Ναυτικό της γείτονας χώρας, θα ισοσκελίσει ή και θα παραγκωνίσει τη σημασία χρήσης της Πολεμικής Αεροπορίας ως τον κύριο κλάδο άσκησης εξωτερικής πολιτικής/προβολής διεκδικήσεων.

Υπενθυμίζεται ότι το Πολεμικό Ναυτικό θα διαθέτει και ισχυρό αεροπορικό «βραχίονα» ο οποίος θα αποτελείται από 16-32 μαχητικά F-35B (ή εναλλακτικά AV-8B) για χρήση από τα δύο μίνι-αεροπλανοφόρα Anadolu και Trakya, μη-επανδρωμένα αεροσκάφη ANKA-S/Bayraktar TB2, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας CN-235, ελικόπτερα Seahawk κ.α. Η γεωπολιτικής φύσεως ερμηνεία της άσκησης, εντοπίζεται στην πρόθεση της Άγκυρας να μετεξελιχθεί σε «μέση» δύναμη παγκόσμιας ή ευρω-ασιατικής εμβέλειας και στη δημιουργία ενός περιφερειακού υποσυστήματος, στον πυρήνα του οποίου θα βρίσκεται η ίδια.

Από ουσιαστικής απόψεως η Τουρκία καλείται να δοκιμάσει τις επιχειρησιακές ικανότητες των αεροναυτικών της δυνάμεων σε μια ευρείας έκτασης περιοχή, ώστε να δοκιμαστεί ο βαθμός επίδοσης και συνεργασίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε κατάσταση πολυήμερης στρατιωτικής επιχείρησης.

Προσωπικά, εκτιμώ ότι θα δοκιμαστούν σενάρια όπως η προστασία εξέδρας γεωτρήσεων, η αεροναυτική απομόνωση περιοχών (επιβολή αντιπρόσβασης π.χ. ανατολικά Μεγίστης), και αυτό είναι και το πιο επικίνδυνο όσον αφορά στα εθνικά κυριαρχικά συμφέροντα, ασκήσεις έρευνας και διάσωσης, ειδικές επιχειρήσεις με ταχύπλοα και ελικόπτερα από τους άνδρες των SAT/SAS, και ενδεχομένως αποβατική ενέργεια καθώς θα εμπλακούν τμήματα της Διοίκησης Συγκροτήματος Αμφίβιας Αποστολής από τηνFoca. Δοκιμές θα γίνουν και στους τομείς συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών με κάθε μέσο, και ταχείας ανάθεσης στόχων στις πλατφόρμες μεταφοράς όπλων.

Παρά τα πομπώδη δημοσιεύματα και τις αναδημοσιεύσεις, απαιτείται νηφαλιότητα στην εκτίμηση της όλης δραστηριότητας. Για παράδειγμα οι ανακοινώσεις αναφέρουν την εμπλοκή μόλις 20 μαχητικών αεροσκαφών στην άσκηση. Σαφώς ο αριθμός εξόδων είναι το καθοριστικό στοιχείο αξιολόγησης, αλλά ο προαναφερθείς αριθμός σε συνδυασμό με την τεράστια έκταση του σεναρίου, δεν συνεπάγεται επ’ ουδενί, δριμύτατες αεροπορικές επιχειρήσεις.

Είναι ικανός ο αριθμός των 20 μαχητικών να παράσχει αποτελεσματική κάλυψη/υποστήριξη (TASMO), σε τρεις θάλασσες ταυτόχρονα; Ανακοινώθηκε η εμπλοκή 102 σκαφών, αλλά οι κύριες μονάδες επιφανείας μάχης, θα είναι περίπου 12 (από τις 26 συνολικά). Τα υπόλοιπα αφορούν  υποβρύχια, πυραυλακάτους, αποβατικά, ναρκοπολέμου και πλοία της Ακτοφυλακής. Θεωρείται επαρκής ο αριθμός των 12 σκαφών, ώστε να επιβληθεί ναυτική κυριαρχία σε τρεις θάλασσες ταυτόχρονα;

Σε κάθε περίπτωση, η οριστική αποτίμηση θα γίνει μετά τις 8 Μαρτίου. Ως τότε απαιτείται ψυχραιμία νηφαλιότητα και εγρήγορση από τις αρμόδιες Αρχές».

Παούνης Νικόλαος Βαλκανιολόγος-Διεθνολόγος MSc. (International & Balkan Relations) – Συνεργάτης ΕΛΙΑΜΕΠ. Ερευνητής στο Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Όπλων (ΕΚΕΟ)

https://www.ethnos.gr/kosmos/23705_analysi-gia-ti-galazia-patrida-oi-dynameis-mahis-oi-kindynoi-kai-oi-yperboles?fbclid=IwAR32FgpyGxKmjKni-e47awWmXEeOg_NFCMQ-sBHFOTwSVHS1RURC8aVXecw

Κλειστός ο δρόμος του κεντροαριστερού Παραδείσου

Από
anixneuseis
-
1

Αγγελος Κωβαίος 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019. protagon.gr

Η απόπειρα του Αλέξη Τσίπρα να ηγηθεί σε έναν χώρο που του είναι ξένος δεν εξελίσσεται όπως την είχε ονειρευτεί. Φαίνεται πως δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι δεν έχει το μονοπώλιο της έκπληξης.

Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει σχέδια. Στα χαρτιά. Τα συζητάει με κάτι δικούς του στο Μαξίμου και στις εκδρομές του εντός και εκτός Ελλάδας, ακούει και κάτι θεωρητικούς της πολιτικής που έχουν βγει (ή και παραμένουν…) στη ναφθαλίνη και νομίζει ότι τα σενάριά του θα επαληθεύονται αυτομάτως και διαρκώς.

Πίστεψε έτσι, για παράδειγμα, ότι κάνοντας εισβολή σε ένα πάρτι του Λιβάνη πριν από κάνα μήνα, θα έδινε το σύνθημα και θα σάλπιζε την μεγάλη συμμαχία της Κεντροαριστεράς, με επικεφαλής τον ίδιο.

Πίστεψε ότι όσο οι εφημερίδες και τα μέσα που τον λιβανίζουν θα διασπείρουν τη φημολογία ότι ετοιμάζεται για μεγάλες μεταγραφές, θα δώσει την χαριστική βολή στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΙΝΑΛ και θα ηγεμονεύσει στον χώρο. Πίστεψε ότι επειδή ψήφισε κάποια νομοσχέδια για διάφορες «δικαιωματικές» διευθετήσεις, έχει το παράσημο του προοδευτικού και ότι όλοι οι άλλοι είναι οπισθοδρομικοί, μονοδιάστατοι και αδαείς.

Για τον Μητσοτάκη δεν το συζητάμε, είναι ακροδεξιός επειδή έτσι τον έχει βαφτίσει ο Τσίπρας και οι συνομιλητές του. Και ο Αντώναρος.

Πίστεψε επίσης ότι όσο θα περνά ο χρόνος, θα ξεχαστούν όλα τα θλιβερά που έχει διαπράξει και ο «λαός» θα τον ευγνωμονεί που ψήφισε μνημόνια, που τα εφάρμοσε, που τον τσάκισε στην φορολογία για να του δώσει τώρα κάτι χαρτζιλίκια και επιδόματα. Ότι θα ξεχαστεί το Μάτι και οι Πρέσπες και ότι ο Πολάκης θα είναι απλώς μια χαριτωμένη παραφωνία.

Πίστεψε ότι επειδή παραδοξολογεί και παραλογίζεται απροκάλυπτα και ανενόχλητος, έχει κερδίσει τον παντοτινό θαυμασμό των πάντων. Δεν διανοείται ότι μπορεί σιγά σιγά να μην του δίνουν και πολλή σημασία. Νομίζει ότι η Ελλάδα είναι πλέον μία χώρα όπου όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί και η μόνη εκκρεμότητα που μας έχει απομείνει είναι να επαναπροσδιορίσουμε την ταυτότητα της Αριστεράς και να συζητήσουμε ενδεχομένως και για το φύλο των Αγγέλων.

Με λίγα λόγια, ως επικεφαλής μίας κυβέρνησης που ζει στον κόσμο της, ο Αλέξης Τσίπρας έχει κατορθώσει να πιστεύει ότι διατάσσει και κατευθύνει την Ιστορία κατά το δοκούν. Ερχονται όμως κάτι δυσάρεστες εκπλήξεις. Εκεί που είχαν αρχίσει όλοι οι «προοδευτικοί» να πιστεύουν ότι η απάντηση στο δίλημμα «Τσίπρας ή Μητσοτάκης» είναι χωρίς δεύτερη σκέψη «Τσίπρας», κάτι χάλασε και το όνειρο έμεινε να το συζητούν στο Μαξίμου, με τον Μπίστη, τον Μουζέλη, τον Ραγκούση και κάτι άλλους.

Αρχικά ο Λαλιώτης και εν συνεχεία ο Γ. Παπανδρέου, τους οποίους τα συριζαίικα μέσα περιέγραφαν περίπου ως έτοιμους να υπογράψουν δηλώσεις κοινωνικών φρονημάτων στην Κουμουνδούρου, έκοψαν την συζήτηση. Για δικούς τους λόγους ενδεχομένως ή και για προφανείς, αλλά πάντως την έκοψαν. Και εν πάση περιπτώσει φάνηκε ότι η απάντηση στο «Τσίπρας ή Μητοστάκης» μπορεί να είναι και «ούτε ο ένας ούτε ο άλλος». Γίνονται αυτά καμιά φορά στην πολιτική…

Πηγή: Protagon.gr

Οι σφαγές στην Κύπρο και τα εγκλήματα του φασισμού: H αναβίωσή του και το Ισραήλ

Από
anixneuseis
-
1

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

File Photo: From L-R US Vice President Mike Pence, Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and Polish Prime Minister Mateusz Morawiecki attend the second day of an international conference devoted to peace and security in the Middle East organised by Poland and the USA at the National Stadium in Warsaw, Poland, 14 February 2019. A number of ministers and leading officials from 60 nations are to attend the two-day conference. EPA,

FEBRUARY 25, 2019    Στη Ιερουσαλήμ την εβδομάδα που πέρασε (18-19 Φεβρουαρίου) ακυρώθηκε μια πενταμερής διεθνής σύσκεψη. Τα τέσσερα κράτη της μεσε-Ευρώπης, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία τα οποία συνεργάζονται στον οργανισμό Visegrad 4 (που ίδρυσαν το 1999, προγραμμάτιζαν συνάντηση μαζί με το Ισραήλ σε επίπεδο πρωθυπουργών. Το κύριο μέρος της ημερήσιας διάταξης αποτελούσε αίτημα του Ισραήλ να συζητηθούν τρόποι αντιμετώπισης της μη φιλικής, ή ακόμη εχθρικής πολιτικής της ΕΕ έναντι του Ισραήλ. Η συνάντηση θα ήταν η πρώτη των τεσσάρων κρατών εκτός Ευρώπης και θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία της Ισραηλινής διπλωματίας και για τον επιπρόσθετο λόγο πως θα συνέρχονταν στην Ιερουσαλήμ και όχι στο Τέλ Αβίβ. Ωστόσο η συνάντηση ακυρώθηκε και περιορίστηκε σε διμερείς συναντήσεις.

Ο Πολωνός πρωθυπουργός ακύρωσε τη συμμετοχή του εν μέσω εντονότατων αλληλοκατηγοριών με τους Ισραηλινούς. Τι συνέβη; Ποίοι οι λόγοι ακύρωσης της συνάντησης; Και γιατί έχει για την Κύπρο σημασία το παρασκήνιο αλλά και το προσκήνιο της ακύρωσης; Θα απαντήσω άμεσα και θα προσπαθήσω, όσο πιο οικονομικά μπορώ, να εξηγήσω τους λόγους.

Έχει σημασία διότι το παρασκήνιο της ακύρωσης αφορά στην αναβίωση του φασισμού στην Ευρώπη, την εκλογίκευση του γεγονότος αυτού από τις πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης και, κυρίως, από τα δημοκρατικά καθεστώτα και τις λεγόμενες και αυτοπροσδιοριζόμενες “αριστερές-προοδευτικές” δυνάμεις. Και έχει σημασία διότι μια καθοριστική παράμετρος αλλά και συνέπεια της εκλογίκευσης αυτής είναι και ο εξωραϊσμός, ή αλλιώς το “ξέπλυμα” (“whitewashing”) της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής της Κύπρου που γίνεται με την ανοχή, όχι μόνο των ξένων, αλλά ακόμη και των δικών μας “προοδευτικών” δυνάμεων και “μπροστάρηδων”, τάχατες, κατά του νεοφασισμού και του νεοιμπεριαλισμού.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Πολωνίας και Ισραήλ άρχισε πριν μερικά χρόνια όταν η Βαρσοβία ποινικοποίησε οποιαδήποτε αναφορά που στιγμάτιζε την Πολωνία ως συνεργάτη των Ναζί στην εξολόθρευση των Εβραίων της Πολωνίας στον Β´ΠΠ. Οι αντιδράσεις στο Ισραήλ υπήρξαν έντονες διότι ναι μεν και η Πολωνία υπήρξε θύμα του ναζισμού, ένας όμως μεγάλος αριθμός Πολωνών συνεργάσθηκαν με τους Γερμανούς στην εξολόθρευση 3 περίπου εκ. πολωνο-εβραίων. Τελικά προέκυψε ένας συμβιβασμός με τους Πολωνούς να “μαλακώνουν” τις ποινικές συνέπειες του νόμου, ενώ μια κοινή διακήρυξη των δυο κρατών ανέφερε πως η πολωνική αντίσταση βοήθησε στη διάσωση εβραίων.

Επειδή ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου που υπέγραψε την κοινή δήλωση κατηγορήθηκε έντονα πως εξωράιζε το ρόλο των Πολωνών, σε πρόσφατη επίσκεψη του στην Πολωνία επανέφερε το θέμα. Δήλωσε πως Πολωνοί υπήρξαν συνεργοί των Γερμανών στο έγκλημα. Οι δηλώσεις του παραποιήθηκαν στον Ισραηλινό τύπο. Γράφτηκε πως δήλωσε “οι Πολωνοί” και όχι “Πολωνοί”, όπως πράγματι είπε. Αυτά έγιναν στις παραμονές της συνάντησης της Ιερουσαλήμ. Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας ζήτησε εξηγήσεις αλλιώς δεν θα συμμετείχε στη σύσκεψη. Εξηγήσεις δόθηκαν και το θέμα έληξε. Αλλά μόνο για λίγο. Επανήλθε ο νέος ΥΠΕΞ του Ισραήλ, που με δριμύτητα επανέλαβε δηλώσεις παλαιότερου Ισραηλινού πρωθυπουργού πως οι Πολωνοί μαθαίνουν να είναι αντι-σημίτες “βυζάνοντας τη μάνα τους” και πως πολλοί συνεργάσθηκαν με τους Ναζί.

Ο Πολωνός πρωθυπουργός θεωρησε τη δήλωση ρατσιστική, ακύρωσε τη συμμετοχή του και απαίτησε “συγνώμη” από το Ισραήλ. Εδώ χρειάζεται η απαιτούμενη ιστορική παρένθεση, λογω της αναβίωσης του φασισμού τις μέρες μας σε ολόκληρη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ανατολική. Οι Ισραηλινοί μπορεί να υπερβάλουν λεκτικά αλλά η αλήθεια είναι μία. Οι Ευρωπαίοι, ναι, πολέμησαν τον φασισμό και τον ναζισμό. Αλλά πολλοί συνεργάσθηκαν με τους Ναζί. Και βέβαια δεν είναι οι ευρωπαίοι, όπως προπαγανδίζεται, που έσπασαν τη ραχοκοκκαλιά του φασισμού αλλά οι Σοβιετικοί, με τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο – όχι κομμουνιστικό αλλά πατριωτικό – αρχίζοντας από το Στάλινγκρατ το 1942. Και από εκεί αρχίζουν και τα μεγάλα ψέμματα για τον πόλεμο κατά του φασισμού.

Σήμερα ο ιστορικός αναθεωρητισμός τείνει να εξελιχθεί σε κυρίαρχη ιδεολογία σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης, με το μαύρο να μεταμορφώνεται σε άσπρο και να μηδενίζονται σχεδόν τα πάντα. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, φασιστικά καθεστώτα στην Ευρώπη – στη Γαλλία, στη Βουλγαρία, στην Ρουμανία, στη Κροατία, στην Ουκρανία, στην Πολωνία, στην Ολλανδία, στις Σκανδιναβικες χώρες και στα λοιπά Βαλκάνια- οι συνεργασίες με τους Ναζί ήταν φυσιολογικές και καθημερινές. Σε ορισμένες, τα εγκλήματα ξεπερνούσαν και αυτά του Ναζισμού! Στη δε Ανατολική Ευρώπη, όσο πιο καθολικό ήταν στο θρήσκευμα των χωρών- με την Καθολική Εκκλησία να πρωτοστατεί- τόσο πιο άγρια υπήρξαν τα εγκλήματα πολέμου στις χώρες αυτές κατά Εβραίων, Σέρβων Τσιγγάνων, Ρώσων, κ.α.

Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ειδικά με το τέλος του, κορυφώθηκε ένας αναθεωρητισμός όπου οι συνεργάτες του ναζισμού μεταμορφώθηκαν σε αντιναζιστές, σε ήρωες και μερικοί ακόμη αγιοποιήθηκαν από την Καθολική Εκκλησία. Δεν είναι μόνο η περίπτωση του ναζιστή Ουκρανού Stephan Bandera – του σημερινού “εθνικού” ήρωα της Ουκρανίας. Είναι και του Βούλγαρου φασίστα Hristo Lukov. Είναι και του Κροάτη Αρχιεπισκόπου του Ζάγκρεπ που αγιοποιήθηκε. Είναι και ο αμφιλεγόμενος ρόλος του Πάπας Pius XII (υπάρχει και βιβλίο του John Cornwell , “Hitler’s Pope”, 1999), με τον κατάλογο να είναι ατελείωτος. Και για να μη μακρυλογώ, υπάρχει το εξαιρετικό βιβλίο του Christopher Simpson “Blowback” 1988 που τεκμηριώνει- με αμερικανικά κυρίως έγγραφα- πως λόγω του Ψυχρού Πολέμου και στο όνομα του αντικομμουνισμού, η Δύση, με επικεφαλής τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, αποενοχοποίησαν τους συνεργάτες τις φασισμού και του ναζισμού, συνεργάσθηκαν μαζί τους και νομιμοποίησαν, κυριολεκτικά, δεκάδες χιλιάδες από αυτούς μέσα στις δυτικές κοινωνίες.

Έθεσαν έτσι τα θεμέλια για τον αναθεωρητισμό του οποίου μια άμεση συνέπεια είναι και η αναβίωση του φασισμού στην Ευρώπη σήμερα.

Βέβαια για να λέμε και του “στραβού το δίκιο”, για τα σημερινά στην Ευρώπη μεγάλη ευθύνη, ίσως και τη μεγαλύτερη, φέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Που μπορούσε να ακολουθήσει μια άλλη πολιτική αλλά που σκόπιμα δεν ακολούθησε. Και δεν φταίει η κρίση του 2008. Η κρίση ήταν παγκόσμια. Αλλά είναι στην ΕΕ που σε μια δεκαετία και λόγω των συνειδητών επιλογών των Βρυξελλών διαλύθηκε, κυριολεκτικά, η μεσαία τάξη. Τα εισοδήματα της συρρικνώθηκαν κατά δυο τρίτα. Χώρες όπως η Ελλάδα πτωχοποιήθηκαν και έγιναν αποικίες χρέους. Στη δε Κύπρο συνέβη κάτι που μόνο οι Ναζί (το 1937 με τις περιουσίες των Εβραίων) και οι μιμητές τους οι Τούρκοι (το 1942 με τις περιουσίες Ελλήνων/ Αρμενίων) εφάρμοσαν. Κατέκλεψαν σε μια νύχτα, το 2013, τις οικονομίες πολιτών της ΕΕ από τις τράπεζες αυθαίρετα και με το “έτσι θέλω”- by fiat. Ως να μην ήταν οι Κύπριοι νοικοκυραίοι, αλλά κλέφτες, λωποδύτες, και ναρκοέμποροι.

Τελειώνω εκεί που άρχισα. Καλώς ακυρώθηκε η σύσκεψη της Ιερουσαλήμ. Καλώς αντέδρασαν στο Ισραήλ στις προσπάθειες παραγραφής της ιστορίας του φασισμού στην Ευρώπη, στον εξωραϊσμό του και στον εξαγνισμό των εγκλημάτων του κατά της ανθρωπότητας. Ναι, οι Ισραηλινοί δεν έχουν τη φωλιά τους καθαρή έναντι των Παλαιστινίων. Και δεν πρόκειται ποτέ να ξεφύγουν από το στίγμα της στρατιωτικής κατοχής αραβικών εδαφών παρά μόνο αν αποχωρήσουν από τα εδάφη που κατέκτησαν, συνάψουν συνθήκη ειρήνης, και αποδεχτούν τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.

Όμως άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Και αυτό μας φέρνει στα δικά μας. Δεν μπορεί να δεχόμαστε τον αναθεωρητισμό αναφορικά με την τουρκική εισβολή (και του πραξικοπήματος, για να προλάβω τους κακοθελητές- και ας ανατρέξουν στα γραφόμενά μου), να εξαγνίζουμε τις σφαγές, τον αποικισμό και τα εγκλήματα του τουρκικού φασισμού στη Κύπρο, να εξωραΐζουμε τον νεο-ιμπεριαλισμό των δυτικών πατρώνων τους, γιατί διακυβεύονται άλλα, τάχατες, ζητήματα “υψηλών αρχών και πολιτικών”. Ποια είναι τέλος πάντων αυτά; Ξεπερνούν τις πεζές σκοπιμότητες; Γιατί αναζητείται λύση από την αμερικανική δεξιά και την αμερικανική αριστερά στην Κύπρο που να συμβιβάζεται, τάχατες, με τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας, δηλαδή τη συνέχιση των εγγυήσεων και της Τουρκικής κατοχής; Διότι αυτός είναι, προφανώς, ο ανομολόγητος τους λόγος. Όσα και να λένε. Και όσα διαπρυσίως κηρύττουν.

Πηγή: Οι σφαγές στην Κύπρο και τα εγκλήματα του φασισμού: H αναβίωσή του και το Ισραήλ https://hellasjournal.com/2019/02/oi-sfages-stin-kypro-kai-ta-egklimata-toy-fasismoy-h-anaviosi-toy-kai-to-israil/

Η ομιλία της αν. καθηγήτριας κ. Λίνας Παπαδοπούλου για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Από
anixneuseis
-
0

Στις 7 Φεβρουαρίου ο Σύλλογος Αποφοίτων ΑΠΘ σε συνεργασία με την Κοσμητεία της Νομικής Σχολής πραγματοποίησαν εκδήλωση προς τιμήν του καθηγητή Μανιτάκη και με θέμα την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Δείτε την ομιλία της αναπληρώτριας καθηγήτριας Συνταγματικού Δικαίου κ. Λίνας Παπαδοπούλου.

Κρίσιμες εξελίξεις στα Βαλκάνια: η θέση της Ελλάδας;

Από
anixneuseis
-
1

Δρ. Δημήτρης Μοσχόπουλος, πρέσβυς ε.τ.

Τα Βαλκάνια συνεχίζουν ακάθεκτα να παράγουν ιστορία! Μια παραγωγή στην οποία η χώρα μας είναι αναγκασμένη εξ ορισμού (δηλ. εκ γεωγραφίας και ιστορίας) να μη μπορεί να παραμένει ουδέτερος παρατηρητής. Ακόμη και στις περιπτώσεις που η χώρα μας δεν πρωταγωνιστεί, ή δεν συμπρωταγωνιστεί, όπως συνέβη στο ζήτημα του ονοματολογικού του βόρειου γείτονά μας, γεγονός παραμένει πως ο,τιδήποτε συμβαίνει στα Βαλκάνια θίγει οπωσδήποτε – περισσότερο ή λιγότερο, άμεσα ή έμμεσα – και δικά μας συμφέροντα (ενίοτε ζωτικά).

Μετά την επίλυση του ονοματολογικού προβλήματος της Βόρειας Μακεδονίας, και ενώ οι συμπρωταγωνιστές της επιτυχίας έχουν ήδη λάβει ένα πρώτο διεθνές βραβείο και ονειρεύονται κι άλλα, σπουδαιότερα, το ενδιαφέρον της διεθνούς διπλωματίας στρέφεται πλέον στα δύο άλλα μεγάλα προβλήματα της περιοχής που δημιουργήθηκαν με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και παραμένουν εκκρεμή, δηλαδή στο πρόβλημα μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου και σ’ αυτό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, προβλήματα που θεωρούνται ευρέως, και δικαίως, πολύ πιο δύσκολα από το πρώτο.

Το πρόβλημα μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου συγκεντρώνει αμεσότερα το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας, καθώς η σημερινή συγκυρία αφήνει να διαφανεί μια αχνή έστω ελπίδα επίτευξης κάποιας καταλυτικής προόδου στην κατεύθυνση επίλυσής του. Και οι δύο πλευρές, υπό την πίεση της διεθνούς συγκυρίας, δηλώνουν ότι η μεταξύ τους διαπραγμάτευση, γνωστή ως διάλογος των Βρυξελλών, που διεξάγεται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) ήδη από το 2011 με σκοπό την εξομάλυνση των σχέσεών τους, πρόκειται σύντομα να εισέλθει στην τελική της φάση.

Τόσο ο Σέρβος πρόεδρος όσο και ο Κοσοβάρος ομόλογός του συγκλίνουν στην ιδέα ότι ο  συμβιβασμός στον οποίο αποβλέπουν θα στηρίζεται στην επαναχάραξη των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών, ιδέα που παρουσιάζουν με αποκλίνουσες διατυπώσεις, ανάλογα με την επίσημη θέση της χώρας του καθενός επί του Κοσοβαρικού ζητήματος: «οριοθέτηση» μεταξύ Σέρβων και Αλβανών, λέει ο πρώτος (η Σερβία φυσικά δεν αναγνωρίζει το Κόσοβο ως κράτος), ενώ ο δεύτερος μιλάει για «διόρθωση των συνόρων» μεταξύ δύο κρατών. Η ιδέα πάντως είναι σαφής, πρόκειται για επαναχάραξη συνόρων και ανταλλαγή εδαφών μεταξύ των δύο χωρών. Διευκρινίζεται ότι η Σερβία διεκδικεί το βόρειο Κόσοβο (ένα δέκατο της συνολικής έκτασης της χώρας), όπου υπερισχύει το Σερβικό στοιχείο, ενώ το Κόσοβο θα ήθελε μερικές νοτιο-δυτικές Σερβικές επαρχίες που εφάπτονται των ανατολικών του συνόρων και έχουν κυρίως Αλβανικό πληθυσμό.

Η ιδέα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό των δύο εμπλεκομένων χωρών όσο και εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας που ενδιαφέρεται για την κατάσταση στην περιοχή. Σ’ αυτούς που αντιδρούν εντός των δύο χωρών περιλαμβάνονται κατά κύριο λόγο εθνικιστές, που αντιτίθενται στην παραχώρηση έστω και σπιθαμής εδάφους «στον εχθρό».

Σοβαρές αντιρρήσεις εκφράζονται όμως και από σώφρονες και ρεαλιστές παρατηρητές, καθώς και από μέλη της διεθνούς κοινότητας, που τονίζουν ότι τυχόν επαναχάραξη συνόρων στα σημερινά Βαλκάνια, και η αναπόφευκτα συνεπαγόμενη μετακίνηση πληθυσμών, δεν θα είναι παρά «εθνοκάθαρση με ειρηνικά μέσα» και θα αποτελεί παραδοχή αποτυχίας και ήττας της βασικής αρχής σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προστασίας των μειονοτήτων, δια της δημιουργίας πολυεθνοτικών κοινωνιών· στην αρχή αυτή στηρίζεται σήμερα ο Δυτικός πολιτικός πολιτισμός, και ειδικότερα το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, χάριν της ένταξης στο οποίο καλούνται οι δύο χώρες να επιλύσουν τις διαφορές τους.

Επί πλέον της ανθρωπιστικής κρίσης που θα προκαλούσε μια τέτοια εξέλιξη, κυρίως μεταξύ των Σέρβων του Κοσόβου, η σοβαρότερη επίπτωση θα είναι ασφαλώς η δημιουργία προηγούμενου, το περίφημο domino effect, σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει χώρα που να μη περιλαμβάνει εντός των συνόρων της κάποια εθνική μειονότητα που επιθυμεί απόσχιση από το κράτος στο οποίο βρίσκεται σήμερα και προσχώρηση σε γειτονικό ομόεθνο κράτος. Διευκρινίζεται ότι η διεθνώς κατοχυρωμένη έννοια «εθνική μειονότητα» (national minority) περιλαμβάνει τέσσερα είδη μειονότητας: εθνοτική (ethnic), πολιτιστική, γλωσσική, θρησκευτική. Παρέλκει στο παρόν, σύντομο, άρθρο να απαριθμήσω τις χώρες της περιοχής μας και τις εντός αυτών μειονότητες.

Το μέτωπο που είχε δημιουργήσει η (Δυτική) διεθνής κοινότητα ενάντια στην ιδέα επαναχάραξης συνόρων στα Βαλκάνια διερράγη τον περασμένο Σεπτέμβριο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία δήλωσε ότι θα ήταν διατεθειμένη να αποδεχθεί οποιαδήποτε λύση συμφωνήσουν μεταξύ τους το Κόσοβο και η Σερβία, περιλαμβανομένης και της ανταλλαγής εδαφών.

Είναι προς τιμήν της Γερμανίας ότι αυτή δεν έπαψε ποτέ να τονίζει ότι ανταλλαγή εδαφών στα Βαλκάνια θα είχε δυνητικά καταστρεπτικές συνέπειες στην περιοχή, και να επιμένει ότι η συμφωνία μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου δεν αρκεί να είναι αποδεκτή κι από τις δύο χώρες, αλλά θα πρέπει επί πλέον και να είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και με τις αρχές της ΕΕ, καθώς και να συμβάλλει στην ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή. Την θέση αυτή επαναλαμβάνουν πρόσφατα και οι Βρυξέλλες, διορθώνοντας διατυπώσεις που παρέπεμπαν σε φλερτ με τις αναθεωρητικές τοποθετήσεις των ΗΠΑ. Για άλλη μια φορά η Γερμανία της καγκελαρίου Μέρκελ αναδεικνύεται ως η πιο συνεπής, συνετή και αξιόπιστη δύναμη στην διαχείριση θεμάτων των Βαλκανίων.

Είναι φανερό ότι η εν εξελίξει διάζευξη (decoupling) της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, η οποία κατά κάποιο τρόπο επισημοποιήθηκε στην πρόσφατη Διάσκεψη Ασφάλειας στο Μόναχο, «παίζει» και στα Βαλκάνια. Το μειούμενο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή, σε συνδυασμό με τον βολονταρισμό του προέδρου Trump, δημιουργεί ένα περίεργο πλέγμα πολιτικών, καθώς ο πρόεδρος ο ίδιος και οι άμεσοι συνεργάτες του (Pompeo) δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα, και την καθημερινή διαχείριση έχουν αναλάβει οι υπηρεσίες του State Department, σε επίπεδο όχι ανώτερο του Assistant Secretary, οι οποίες διατηρούν μια συνέπεια προς τις προηγούμενες πολιτικές. Είναι, π.χ., προφανές ότι ο πρόεδρος απλώς υπέγραψε τις, πολύ καλές, αλλεπάλληλες επιστολές που απηύθυνε πρόσφατα στους προέδρους του Κοσόβου και της Σερβίας, με τις οποίες τους παρότρυνε να καταλήξουν σύντομα σε συμφωνία που να περιλαμβάνει αμοιβαία αναγνώριση μεταξύ τους. Στις λίγες όμως περιπτώσεις που ο πρόεδρος έχει επαφή με τους, πολιτικά ομοϊδεάτες του, ανώτατους Σέρβους ηγέτες, τους αντιμετωπίζει με μια θερμότητα που τους πείθει ότι είναι με το μέρος τους. Εξ ου και ο Σέρβος ΥΠΕΞ τονίζει πλέον καθημερινά την ανάγκη να επιλυθεί το Κοσοβαρικό πρόβλημα όσο είναι στην εξουσία ο Trump, και αναγορεύει τις ΗΠΑ του Trump σε φίλο της Σερβίας, ενώ την ΕΕ, στην οποία θέλει να ενταχθεί η χώρα του, την χαρακτηρίζει ανεπιφύλακτα ως εχθρό.

Η χώρας μας οφείλει να μη μείνει αδιάφορη μπροστά στην προοπτική αλλαγής συνόρων στην γειτονιά μας. Ως χώρα μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δηλ. των οργανισμών, η ομόφωνη συναίνεση των οποίων είναι απαραίτητη για την υλοποίηση των σχεδιαζόμενων κινήσεων, έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και να αντιταχθεί σε πειραματισμούς που θέτουν σε κίνδυνο την ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή και μπορεί να βλάψουν δικά της ζωτικά συμφέροντα. Και μη ξεχνάμε ότι η γεωγραφία της και η ιστορία της την κατατάσσουν σε μια περιοχή όπου, όπως επισημαίνεται και παραπάνω, δεν υπάρχει καμμία απολύτως χώρα που να μη περιλαμβάνει εντός των συνόρων της κάποια εθνική μειονότητα που επιθυμεί απόσχιση από το κράτος στο οποίο βρίσκεται σήμερα και προσχώρηση σε γειτονικό ομόεθνο κράτος.

ΔΜ 21.02.2019

1...2,6992,7002,701...3,033Σελίδα 2,700 από 3,033