WWF: Προστασία της Φύσης δια των όπλων και στείρωσης ανδρών;

Από

June 18, 2019

[Φαίνεται ότι το WWF (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση) εκφράζει την πεμπτουσία του οικολογισμού (κατά το καπιταλισμός, κομουνισμός, εθνικοσοσιαλισμός, φασισμός κ.τ.τ.). Τα πράγματα είναι απλά: αν ο άνθρωπος επιβαρύνει το κλίμα και καταστρέφει τη φύση, τότε το WWF έχει κάθε λόγο να έχει τον οικογενειακό προγραμματισμό (διάβαζε στείρωση) στο πρόγραμμά του ή αλλιώς οι άνθρωποι πρέπει να μειώνονται και η Φύση να επεκτείνεται. Και αν αυτοί στέκονται εμπόδιο στην «προστασία» της, τότε υπάρχουν και τα …όπλα! Στις όποιες καταγγελίες δεν απαντάς με υπεκφυγές, «φορτώνοντας» τις ευθύνες στο έμμισθο προσωπικό σου…

Εχω τη γνώμη ότι τυχόν απορίες μας λύνονται αν δούμε το βιογραφικό των ιδρυτών της WWF: χουβαρδάδες μεγαλοκεφαλαιούχοι (Ροκφέλερ), ανησυχούντες πρίγκιπες, σύζυγοι βασιλισσών – και κάποιοι με ναζιστικό παρελθόν και Μπίντελμπεργκ παρόν! – και κυρίως ο ιθύνων νους που ακούει στο όνομα Τζούλιαν Χάξλεϋ*…Ε.Δ.Ν.]

Καλημέρα

Η ερώτησή σας αναφέρεται στο άρθρο που δημοσίευσε το Atlantico στις 19 Μαΐου με τίτλο: “Η οργάνωση WWF κατηγορείται ότι στηρίζει προγράμματα αναγκαστικής στείρωσης κοντά σε εθνικά πάρκα στην Αφρική και την Ινδία”. Ο ιστότοπος ειδήσεων αναδημοσιεύει τα αποτελέσματα μιας έρευνας της ολλανδικής εκπομπής Zembla, σύμφωνα με την οποία η ΜΚΟ προστασίας της φύσης WWF συμμετείχε σε προγράμματα στείρωσης πληθυσμών που ζουν κοντά σε εθνικά πάρκα της Ινδίας.

Εκτοπίσεις χωρικών

Το CheckNews παρακολούθησε το πλήρες πρόγραμμα που μεταδόθηκε στις 16 Μαΐου από το τηλεοπτικό κανάλι NPO2 με τίτλο “Τα θύματα του WWF“. Η εκπομπή προβάλλει κυρίως τις μαρτυρίες ανθρώπων που ζουν γύρω από το πάρκο Kaziranga στην ανατολική Ινδία, βιότοπο για τους ρινόκερους και τις τίγρεις. Οι κάτοικοι λένε ότι έχουν βίαια εκτοπιστεί για να επεκταθεί ο φυσικός βιότοπος. Στο επόμενο βίντεο, ο πρώτος άνθρωπος δηλώνει: “Τους είπαμε: Για να περάσετε, πρέπει πρώτα να μας σκοτώσετε. Όταν δεν κατόρθωσαν να μας απομακρύνουν, άνοιξαν πυρ. Δύο άνθρωποι πέθαναν. Χρησιμοποίησαν επίσης σφαίρες καουτσούκ. Πολλοί άνθρωποι τραυματίστηκαν.” “Χρησιμοποίησαν πολλή βία για να μας διώξουν από το χωριό “, προσθέτει ένας δεύτερος άνδρας, κουνώντας λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και έγγραφα που βεβαιώνουν ότι οι αγρότες ζούσαν σε αυτά τα εδάφη για περισσότερο από εξήντα χρόνια.

Υποπτοι για λαθροθηρία δολοφονούνται

Το ντοκιμαντέρ μετέδωσε επίσης τις μαρτυρίες ενός αγρότη ο οποίος βεβαιώνει ότι χτυπήθηκε από φύλακες του πάρκου, οι οποίοι τον κατηγορούσαν ότι είναι λαθροθήρας και ξένος στην περιοχή. Ο αγρότης τους κατηγορεί για τη δολοφονία του γιου του: “Είχε τρία ή τέσσερα τραύματα από σφαίρες. Είχε μαχαιριές στα χέρια του. Τον πυροβόλησαν, τον θεώρησαν λαθροκυνηγό ρινόκερων. Αν ο γιος μου ήταν λαθροθήρας, δεν θα είχα πάει στο αστυνομικό τμήμα για να πάρω το σώμα του.’’ Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι οι θάνατοι που σχετίζονται με τους φύλακες του πάρκου είναι πολλοί, τονίζοντας ότι «σύμφωνα με τα στοιχεία των ίδιων των φυλάκων, 50 άτομα σκοτώθηκαν από δασοφύλακες από το 2014 έως το 2016 “. Η εκπομπή τονίζει επίσης ότι το WWF έχει χρηματοδοτήσει την εκπαίδευση των φυλάκων, στα όρια του στρατού, για την προστασία των πάρκων και θυμίζει ότι μια έρευνα του αμερικανικού ιστότοπου Buzzfeed** κατηγορούσε επίσης το WWF ότι χρηματοδοτεί παραστρατιωτικές δυνάμεις στο ίδιο πάρκο στην Ινδία αλλά και στην Αφρική, των οποίων οι βίαιες μέθοδοι περιλαμβάνουν βασανιστήρια ή βιασμούς στον αγώνα για την καταπολέμηση της λαθροθηρίας.

Informations sur les Publicités Twitter et confidentialité

Υποκίνηση για στείρωση

Το ζήτημα της στείρωσης των κατοίκων γύρω από τους βιότοπους, το οποίο το Atlantico πρότεινε στον τίτλο του, αναφέρεται στο τέλος του ολλανδικού ντοκιμαντέρ. Με βάση έγγραφα που συνέταξε το WWF «σχετικά με τον τρόπο ένταξης της αντισύλληψης στη διατήρηση της φύσης» ή την αξιολόγηση που πραγματοποιήθηκε το 2008, ιδίως στην Ινδία, σχετικά με σχέδια οικογενειακού προγραμματισμού, στα οποία η αποστείρωση είναι μία από τις αναφερόμενες μεθόδους, η εκπομπή κατόρθωσε να βρει έναν γιατρό που λέει ότι εργάστηκε για το WWF μεταξύ 2005 και 2011. Αυτός υποστηρίζει ότι, πέρα από την κλασική δουλειά του γιατρού, «μερικές φορές ασχολήθηκα επίσης με τον οικογενειακό προγραμματισμό. …Εκανα στείρωση χωρίς νυστέρι σε άνδρες. Ανοιγα μια μικρή οπή στο οσχέο […] Η διαδικασία διαρκεί μόνο πέντε με δέκα λεπτά.» Ο γιατρός εξηγεί στη συνέχεια ότι δεν έχει πλουτίσει από αυτές τις πρακτικές, αφού δηλώνει ότι έπαιρνε μόνο 600 ρουπίες ή περίπου 8 ευρώ ανά επέμβαση.

Σε αντίθεση με τον τίτλο του Atlantico, το οποίο αναφέρεται σε «προγράμματα αναγκαστικής αποστείρωσης κοντά στα εθνικά πάρκα», το ντοκιμαντέρ δεν αναφέρει εξαναγκασμό για τη διεξαγωγή τέτοιων επεμβάσεων. Πρόκειται για υποκίνηση ή ενθάρρυνση προσφυγής σε βαζεκτομή. Ο γιατρός που εμφάνισε η εκπομπή Zembla εξηγεί επίσης ότι συχνά έχει δυσκολίες να πείσει τους άνδρες να χειρουργηθούν: “Τους είναι δύσκολο να κατανοήσουν ότι δεν είναι κακό γι ‘αυτούς: αντίθετα, θα αισθάνεστε πολύ καλύτερα, και θα σας αρέσει πολύ περισσότερο να κοιμάστε με τη γυναίκα σας. Μετά την επέμβαση πείθονται.”

Μετά τη μετάδοση αυτού του ρεπορτάζ, ο Stephen Corry, διευθυντής της Survival International, μιας ΜΚΟ για τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών, καταδίκασε την πολιτική ελέγχου των γεννήσεων κοντά στους φυσικούς βιότοπους ως “εντελώς ανήθικη” και είπε: “Μπορείτε να φανταστείτε το WWF να προωθεί τη στείρωση γυναικών που ζουν κοντά σε εθνικά πάρκα στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ; Το γεγονός ότι το θεωρούν αποδεκτό στην Ινδία και την Αφρική είναι καθαρός ρατσισμός. ”

Ελέφαντες στο εθνικό πάρκο Μανάς της Ινδίας. Photo David Talukdar. AFP

Informations sur les Publicités Twitter et confidentialité

Σε ερώτηση του CheckNews, η WWF International απαντά ότι η οργάνωση αναλαμβάνει σε όλο τον κόσμο σχέδια που αφορούν Πληθυσμό-Υγεία-Περιβάλλον (PSE), τα οποία επιτρέπουν, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία συστημάτων ύδρευσης, την ανάπτυξη κέντρα φροντίδας και εκπαίδευσης, καθώς και “υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας συμπεριλαμβανομένου του οικογενειακού προγραμματισμού“.

Σε αυτό το σημείο και στην εκτέλεση βαζεκτομών, όπως παρουσιάζονται στο ντοκιμαντέρ, ο οργανισμός επαναλαμβάνει ότι «το WWF δεν έχει ως στόχο τον οικογενειακό προγραμματισμό και δεν υποστηρίζει αυτούς τους στόχους, ούτε προσφέρει υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού “. Το WWF εξηγεί ότι “ορισμένα σχέδια PSE έχουν στοιχεία οικογενειακού προγραμματισμού“, που σημαίνει ευκολότερη πρόσβαση των κοινοτήτων στις “υπηρεσίες πληροφόρησης και υγείας”, αποσαφηνίζοντας ότι “η παροχή υπηρεσιών υγείας είναι της αρμοδιότητας των ειδικών του τομέα “.

Μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ, το ολλανδικό τμήμα του WWF αντέδρασε απαντώντας στις κατηγορίες για μη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προώθησης της στείρωσης των πληθυσμών που ζουν κοντά σε φυσικά πάρκα. Εξήγησε ότι για περιπτώσεις βίας και κακοποίησης διεξήγαγε ανεξάρτητες έρευνες, επιμένοντας ότι οι υπάλληλοί της και οι συνεργάτες της “όπως οι δασοφύλακες στην άσκηση των καθηκόντων τους” πρέπει να σέβονται “τα δικαιώματα και την ευημερία των αυτόχθονων πληθυσμών και των τοπικών κοινοτήτων’’. Σχετικά με την αντισύλληψη, απάντησε όπως στο CheckNews, ότι “το WWF δεν παρεμβαίνει στην ιατρική περίθαλψη, [αλλά] αν, παράδειγμα, κάποιος θέλει να χρησιμοποιήσει αντισυλληπτικά, αυτό είναι ευθύνη ενός γιατρού.’’

Η θέση λοιπόν του WWF είναι ότι χρηματοδοτεί σχέδια PSE, όπου ενίοτε διεξάγονται επεμβάσεις οικογενειακού προγραμματισμού, αλλά δεν ευθύνεται για βαζεκτομές ή άλλες μεθόδους αντισύλληψης, οι οποίες υπόκεινται στην αρμοδιότητα και τη βούληση των ιατρών, που μισθοδοτούνται από τον οργανισμό.

Η εκπομπή Zembla αντέδρασε σε αυτή την απάντηση εξηγώντας ότι “η Zembla πουθενά δεν ισχυρίζεται ότι το WWF παρεμβαίνει στην ιατρική περίθαλψη που παρέχεται στους σταθμούς υγείας. Μιλήσαμε με έναν γιατρό στην Ινδία που προσλήφθηκε από το WWF για να συμμετάσχει σε ένα πρόγραμμα PSΕ που περιελάμβανε επίσης τον οικογενειακό προγραμματισμό. Ο γιατρός βεβαιώνει ότι πραγματοποίησε επίσης επεμβάσεις βαζεκτομής στο πλαίσιο του σχεδίου οικογενειακού προγραμματισμού. Η αξιολόγηση των σχεδίων PSE και του εγχειριδίου οικογενειακού προγραμματισμού δείχνουν ότι η στείρωση αποτελεί μέρος των μεθόδων οικογενειακού προγραμματισμού που χρησιμοποιούνται στα σχέδια PSE”.

Εγκάρδια

Jacques Pezet

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://www.liberation.fr/checknews/2019/06/05/l-ong-wwf-mene-t-elle-des-programmes-de-sterilisation-forcee-aux-abords-de-parcs-nationaux-en-inde_1728509

*Τζούλιαν Χάξλεϋ (Λονδίνο 1887 – 1975). Πρώτος διευθυντής της UNESCO, για τις στειρώσεις πίστευε: “Η εθελοντική στείρωση μπορεί να είναι χρήσιμη. Αλλά η καλύτερη ελπίδα μας, νομίζω, έγκειται στην τελειοποίηση νέων, απλών και αποδεκτών μεθόδων ελέγχου των γεννήσεων, είτε με ένα από του στόματος αντισυλληπτικό ή κατά προτίμηση με ανοσολογικές μεθόδους που περιλαμβάνουν ενέσεις.” Θεωρούσε την ευγονική μέσο βελτίωση του ανθρώπινου πληθυσμού και μάλιστα ότι αυτή στο μέλλον μπορεί να πάρει τη θέση οργανωμένης θρησκείας!!!. Είναι επίσης ο άνθρωπος που επινόησε τον όρο «μετανθρωπισμό», ότι δηλ., σε απλά ελληνικά, ο άνθρωπος είναι ατελής και ότι του χρειάζεται ένα τσιπάκι στο κεφάλι, όπως υποστηρίζει και διαπρεπής Ελληνας επιστήμονας…

**Δημιουργημένες αρχικά για την καταπολέμηση της λαθροθηρίας, αυτές οι μονάδες μετατράπηκαν σταδιακά σε υπερβολικά βίαιες πολιτοφυλακές, κάνοντας κατάχρηση των προνομίων τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων αλλά και εκτός αυτών. Σύμφωνα με το Buzzfeed : “Το τοπικό προσωπικό της Οργάνωσης στην Ασία και την Αφρική διοργάνωσε αποστολές κατά της λαθροθηρίας με επίλεκτες μονάδες γνωστές για τη βιαιότητα τους και ενέκρινε πρόταση του διοικητή του πάρκου για τη δολοφονία των εισβολέων, ο οποίος προΐστατο της δολοφονίας δεκάδων ανθρώπων.» https://www.lemonde.fr/international/article/2019/03/05/le-wwf-accuse-de-financer-des-factions-paramilitaires-violentes_5431837_3210.html

ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ:ΤΟ ΚΑΥΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Από

anixneuseis

June 18, 2019

του Θαλή Ν. Καραγιαννόπουλου, δικηγόρου, πρώην επιστημονικού συνεργάτη της Βουλής των Ελλήνων

Η Ανατολική Μεσόγειος, η Εγγύς και Μέση Ανατολή έχουν από καιρό εισέλθει σε μια περίοδο που – τηρουμένων των αναλογιών- θυμίζει την περίοδο 1967-1975. Ζυμώσεις, ανακατατάξεις, ανασύνθεση συμμαχιών, μεταβολές στον πολιτικό χάρτη, πυροδοτήθηκαν κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, με τις «αναθεωρητικές» πολιτικές Κλίντον και Ομπάμα, με γεύση Σόρος. Η σοβούσα προς το παρόν σύγκρουση ΗΠΑ- Ιράν και τα ενεργειακά φαίνεται να ενεργοποιούν τύμπανα πολέμου. Το καλοκαίρι αυτό αναμένεται καυτό, όσον αφορά και τα ελληνικά συμφέροντα. Οι επιλογές και οι μπλόφες της Τουρκίας και η αντίδραση των ΗΠΑ απέναντι σ’ αυτές, θυμίζουν παιχνίδι πόκερ. Η Ελλάδα έχει μπει εδώ και εβδομάδες σε προεκλογική περίοδο, με σχεδόν προεξοφλημένο πολιτικό αποτέλεσμα. Αλλά δυστυχώς εδώ τελειώνουν τα ασφαλή συμπεράσματα, καθώς φαίνεται ότι η Τουρκία το επόμενο διάστημα θα τα παίξει όλα για όλα, οι δε πράξεις και παραλείψεις της ηγεσίας της εγκυμονούν επιπλοκές και εμπλοκές, που αν και απευχόμαστε δύσκολα θα αποφύγουμε, αν θέλουμε να διαφυλαχθούν τα νόμιμα εθνικά συμφέροντά μας.

Σ’ αυτό το φόντο της κινούμενης άμμου η Αλβανία, το μικρό γειτονικό κράτος με το προσωνύμιο «Κολομβία της Ευρώπης», συνταράσσεται για άλλη μια φορά από μια – φαινομενικά – πολιτική κρίση, που ουσιαστικά αποτελεί ένα πόλεμο επιβίωσης μεταξύ συμμοριών. Φοβάμαι ότι μια κρίση παρόμοια ή και σφοδρότερη από εκείνη των πυραμίδων είναι επί θύραις.

Για να γίνει αντιληπτή η κατάσταση που επικρατεί σήμερα εκεί θα πρέπει να ληφθούν υπ’όψει κάποιες παράμετροι: Η όλη συγκρότηση του αλβανικού κράτους, των θεσμών και της κοινωνίας, μονάχα επιδερμικά έχουν αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες, αφού αποτελεί ένα κατ’ επίφασιν κράτος, δίχως εγγυήσεις ανεξαρτησίας στους θεσμούς του, κυριαρχούμενο από μετακομμουνιστικές αρπακτικές ελίτ και εν πολλοίς αρχαικές κοινωνικές δομές. Ωστόσο, προκειμένου οι ελίτ αυτές να διαιωνίσουν την εξουσία και τον πλουτισμό που βασίζονται στο άφθονο παράνομο χρήμα, καλλιεργούν, υπό την ανοχή και ξένων παραγόντων, την εικόνα της Αλβανίας ως «Πεδεμοντίου» του αλβανικού αλυτρωτισμού. Ο σωβινισμός, τα παραληρήματα μεγαλείου και η ξενοφοβία, κυρίως προς την Ελλάδα και την ελληνική μειονότητα αξιοποιούνται ως αποτελεσματικά εργαλεία, απέναντι σ’ ένα λαό που στερείται παιδείας και δημοκρατικών παραδόσεων.

Ίσως δεν έχει αναλυθεί αρκετά στην Ελλάδα ο τρόπος συγκρότησης των πολιτικών ελίτ στην Αλβανία . Είναι γνωστό ότι όταν διαφαινόταν, υπό την χιονοστιβάδα των εξελίξεων στην Ανατολική Ευρώπη, η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, ο Ραμίζ Αλία κάλεσε σε σύσκεψη τους κυριότερους παράγοντες του Κόμματος. Τους ανέφερε ότι επίκειται μετάλλαξη του καθεστώτος. Ωστόσο, τους διαβεβαίωσε ότι και πάλι οι ίδιοι και τα παιδιά τους, οι δικοί τους άνθρωποι δηλαδή θα ελέγχουν την χώρα και τα κράτος. Όπως αναφέρει η -όχι και πολύ απέχουσα από την πραγματικότητα- ανεκδοτολογία: Τα νέα «δημοκρατικά κόμματα» θα είχαν ως ηγέτες τους πρώην εμπίστους του καθεστώτος Φάτος Νάνο και Σαλί Μπερίσα. Βέβαια, αρχικώς ο Νάνο προοριζόταν να αναλάβει την ηγεσία του «δεξιού» κόμματος και ο Μπερίσα του «αριστερού». Τελικά όμως προτιμήθηκε η ανακατανομή των ρόλων! Οι κακές γλώσσες λένε ότι και η πολιτική έκφραση της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία υπήρξε, αρχικά τουλάχιστον, προιόν του ίδιου πολιτικού «εργαστηρίου». Αλλά αυτό είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα, στο οποίο δεν θα ήθελα να επεκταθώ εδώ. Το μόνο που θα παρατηρήσω είναι ότι ως συνέπεια των πολιτικών που εφαρμόσθηκαν, ύστερα από τρεις σχεδόν δεκαετίες η ελληνική κοινότητα της Βορείου Ηπείρου είναι η πλέον απαξιωμένη και φυλλορροούσα μειονότητα στα Βαλκάνια, κάτω από τα αδιάφορα ή έστω συγκαταβατικά βλέμματα των «αρμοδίων» του κράτους των Αθηνών.

Τα παραπάνω αναφέρονται για να επισημανθεί ότι τα κόμματα στην Αλβανία δεν έχουν καμμία ιδεολογική συγκρότηση ή διαφορά. Απλώς αποτελούν «θεσμικά» οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, που συντηρούνται από παράνομες δραστηριότητες.

Σ’ αυτά πρέπει να αναζητηθούν οι αιτίες της εν εξελίξει θεσμικής αναταραχής. Ο πόλεμος συμφερόντων με λάφυρο το μαύρο χρήμα, κυρίως από τα ναρκωτικά. Η χώρα αποτελεί τον κύριο παραγωγό κάνναβης στην Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα, μαζί με το Κόσσοβο, κατέχει τον ρόλο του σημαντικότερου κόμβου διακίνησης κοκαίνης.

Οι δημοτικές εκλογές στην γειτονική Αλβανία έχουν προκηρυχθεί για την 30^η Ιουνίου, ύστερα από μια περίοδο πολύμηνης θεσμικής ανωμαλίας, όπου η αντιπολίτευση δεν συμμετέχει στις εργασίες της βουλής, αξιώνοντας άμεσα βουλευτικές εκλογές. Πριν λίγες εβδομάδες και αφού ο υποψήφιος της ελληνικής κοινότητας για τον δήμο της Χειμάρρας είχε αποκλειστεί με έωλα επιχειρήματα, ρώτησα ένα φίλο μου, ομογενή από αυτή την επαρχία, που δραστηριοποιείται εκεί σε τουριστικές επιχειρήσεις, ποια είναι η εκτίμησή του για τις εξελίξεις. Αυτός μού απάντησε ότι κατά την γνώμη του δεν πρόκειται να γίνουν τώρα δημοτικές εκλογές. Η πρόβλεψή του ήταν ότι αυτές θα γίνουν μαζί με τις βουλευτικές τον επόμενο Οκτώβριο.

Ο πρόεδρος της αλβανικής δημοκρατίας Ιλίρ Μέτα, πρώην αρχηγός του τρίτου σε δύναμη κόμματος, την ηγεσία του οποίου μεταβίβασε κατόπιν στην σύζυγό του, προκειμένου να εκτονωθεί το κύμα των διαδηλώσεων, που μέχρι τώρα ως εκ θαύματος δεν έχει ανθρώπινα θύματα, ακύρωσε με διάταγμά του την διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών, στις οποίες όμως ο Ράμα είναι διατεθειμένος να προχωρήσει, έστω και με μόνους υποψηφίους αυτούς του δικού του κόμματος στους 65 δήμους.

Η αντίδραση του Ράμα σ’ αυτή την εξέλιξη ήταν άμεση: Η (μονοκομματική ουσιαστικά ) βουλή θα συνεκαλείτο σε σύνοδο την Πέμπτη, 13 Ιουνίου, με σκοπό την καθαίρεση του Μέτα από το προεδρικό αξίωμα. Σύμφωνα δε με την εκπρόσωπο του σοσιαλιστικού κόμματος οι δημοτικές εκλογές θα διεξαχθούν κανονικά.

Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές πληροφορούμαστε ότι ο Ιλίρ Μέτα επιμένει στην ακύρωση των εκλογών, ενώ φέρεται διατεθειμένος να παραιτηθεί από το αξίωμά του, αν αυτό συμβάλει στην εκτόνωση της έντασης. Εν τω μεταξύ ο Ράμα αναζητεί την απαιτούμενη πλειοψηφία 94 βουλευτών για καθαίρεση του Μέτα, διαθέτοντας προς το παρόν μόνον 78. Κι ενώ στα Τίρανα οργιάζουν οι φήμες για παζάρια κάτω απ’ το τραπέζι, μοιραία έρχονται στον νου μας οι σκοτεινές πρακτικές που ασκήθηκαν στα Σκόπια πριν λίγους μήνες, όταν ανεζητείτο η απαραίτητη πλειοψηφία Σκοπιανών βουλευτών για την αλλαγή ονομασίας…

Κατά την εκτίμηση ανεξάρτητων παρατηρητών, όποτε κι αν γίνουν βουλευτικές εκλογές, υπό τις σημερινές συνθήκες, πάλι ο Ράμα θα συγκεντρώσει την πλειοψηφία . Αυτό είναι ορατό ακόμη και στους Αλβανούς μετανάστες που διαβιούν στην Ελλάδα, οι οποίοι μάλλον ελκύονται από τον σωβινισμό του Αλβανού πρωθυπουργού. Ίσως η αντιπολίτευση έχει κάπως μεγαλύτερη δυναμική στον Βορρά της χώρας. Πάντως η κρίση κλιμακώνεται καθημερινά και το σχοινί κοντεύει να σπάσει. Γι’ αυτό ο τελευταίος που ευθύνεται είναι ο χαμηλών τόνων Μπάσα, αρχηγός του Δημοκρατικού κόμματος. Ο λυσσαλέος αγώνας διεξάγεται μεταξύ Ράμα και Μπερίσα. Ο τελευταίος φέρεται να φοβάται για την δική του ασφάλεια, καθώς και της οικογένειάς του. Ο Μπερίσα βρίσκεται πίσω από σειρά τιτάνιων σκανδάλων και ληστρικών κλοπών, που υλοποιήθηκαν βάσει δικής του εμπνεύσεως νόμων και υπό το δαιδαλώδες πλέγμα τους διευκόλυναν κάθε είδους κατάχρηση και παράνομη ιδιοποίηση, αποκλείοντας τους πραγματικούς ιδιοκτήτες αξιόλογων περιουσιών υπέρ του ιδίου και των υπό την προστασία του συμμοριών. Ο Ράμα φυσικά έκανε τα ίδια καθ’όλη την διάρκεια της διακυβερνήσεώς του. Ο Μπάσα λοιπόν θα επιθυμούσε ενός είδους συνεννόηση, αλλά ο Μπερίσα οξύνει την κατάσταση, γιατί θεωρεί ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ξεφύγει από θανάσιμους γι’ αυτόν και τους οικείους του κινδύνους.

Σε καμμία δημοκρατική -έστω και κατ’ επίφασιν- χώρα δεν είναι δυνατόν να διεξαχθούν εκλογές με υποψηφίους μονάχα ενός κόμματος. Βέβαια αυτή η άποψη ίσως δεν συνάδει με την νοοτροπία ενός χαιδεμένου παιδιού του Εμβερικού καθεστώτος, που η κρίση του επηρεάζεται ενδεχομένως από κάποιες κακές έξεις, αλλά και από τον βεβαρυμένο ψυχιατρικό του φάκελλο.

Εκτιμούμε ότι οποιαδήποτε οριστική διευθέτηση θα πρέπει να περιλαμβάνει την αποχώρηση του Ράμα από την πολιτική. Αλλιώς, η κατάσταση προβλέπεται να γίνει ανεξέλεγκτη, με κίνδυνο συγκρούσεων με πολλά θύματα και ανυπολόγιστες καταστροφές.

Φυσικά οποιαδήποτε εξέλιξη ενδιαφέρει ιδιαιτέρως την Ελλάδα για πολλούς λόγους, πολιτικούς, οικονομικούς και ασφαλείας. Το σημαντικότερο όμως κατά την άποψή μας ζήτημα είναι η απρόσκοπτη εκπροσώπηση των Βορειοηπειρωτών στους δήμους όπου διαβιούν. Σε περίπτωση που η κατάσταση γύρει προς την ανωμαλία και τον αυταρχισμό, θα πρέπει να εκπονηθεί σχέδιο που θα απεγκλωβίσει τους ομογενείς και τους τόπους όπου διαβιούν από την αυθαιρεσία, την ανασφάλεια, την ανομία. Αρκετά έχουν μέχρι σήμερα ταλαιπωρηθεί από ένα ληστρικό καθεστώς, που τους αποστερεί περιουσία και ασφάλεια, εξαναγκάζοντάς τους, απροκάλυπτα πλέον, στην παραίτηση και στην φυγή.

Πληροφορίες μας από την Δερόπολη αναφέρουν ότι την εβδομάδα που πέρασε πολλοί ομογενείς προσήχθησαν και ανακρίθηκαν χωρίς κανένα λόγο, ενώ τους ζητήθηκε να προσκομίσουν τα κυνηγετικές τους καραμπίνες, για να «ελεγχθούν», μήπως είχαν χρησιμοποιηθεί προ 25 ετίας (!!!) στο ύποπτο και αμφιλεγόμενο επεισόδιο της Επισκοπής. Επίσης, σημαντικά στελέχη της μειονότητας βρίσκονται αυτές τις μέρες, για άλλη μια φορά υπό ομηρία.

Γεννάται εύλογα το ερώτημα πώς μια τέτοια χώρα, η οποία θεωρείται ως το μόνο ναρκο-κράτος της Ευρώπης έγινε δεκτή στο ΝΑΤΟ, ενώ εξακολουθεί να θεωρείται υποψήφια προς ένταξη στην Ευρωπαική Ένωση.

Η Τουρκία κινείται στα άκρα για να μπει στο ενεργειακό παιχνίδι

Από

anixneuseis

June 18, 2019

liberal.gr

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019, 00:02

Για την ελληνοτουρκική κρίση και την εκμετάλλευση της ΑΟΖ της Κύπρου μιλάει στο Liberal ο αναπληρωτής καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου και της Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Άγγελος Συρίγος.

Αναφέρεται στις προθέσεις της Τουρκίας να δημιουργήσει τετελεσμένα στις αξιώσεις της, επισημαίνει τους κινδύνους που εγκυμονεί μία κατοχή μέρους της ΑΟΖ της Κύπρου και καταγράφει την ανησυχία του για την επιθετική πολιτική της Τουρκίας.

Τέλος προτείνει ένα υπεύθυνο σχέδιο αποφασιστικότητας εκ μέρους της Ελλάδας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το διαφαινόμενο αδιέξοδο στην περιοχή.

Συνέντευξη στον Ανδρέα Ζαμπούκα

– Το τουρκικό γεωτρύπανο που βρίσκεται στην κυπριακή ΑΟΖ φαίνεται ότι ξεκίνησε γεώτρηση. Πόσο σοβαρή πιστεύετε ότι είναι η κατάσταση;

syrigos Η Τουρκία μετά το 2013 έχει επενδύσει τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο ευρώ στην αγορά πλοίων για να προχωρήσει σε έρευνες και γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Έχει αγοράσει ένα σύγχρονο νορβηγικό σεισμογραφικό σκάφος που έχει μετονομάσει σε «Μπαρμπαρός», προς τιμήν του περίφημου τούρκου ναυάρχου και πειρατή. Έχει ναυπηγήσει ένα αντίστοιχο δικό της, που φέρει το όνομα «Ορούτς Ρέις».

Πρόκειται για τον επίσης πειρατή αδελφό του Μπαρμπαρόσα. Τον Δεκέμβριο του 2017 αγόρασε ένα γεωτρητικό σκάφος που μετονόμασε σε «Φατίχ» που σημαίνει Πορθητής. Πριν μερικούς μήνες πήρε και ένα δεύτερο γεωτρητικό σκάφος που ονομάσθηκε «Γιαβούζ» που σημαίνει αποφασιστικός. Είναι προφανές ότι η Άγκυρα έχει προβεί σε μια τόσο ακριβή επένδυση διότι σκοπεύει να παρέμβει με αποφασιστικό τρόπο στα ενεργειακά δρώμενα της ανατολικής Μεσογείου. Ακόμη και τα ονόματα που έχουν επιλεγεί για την ονομασία των σκαφών, δείχνουν τις αντιλήψεις της Τουρκίας. Επομένως, η κατάσταση είναι σοβαρή. Προσωπικά εδώ και μήνες τονίζω ότι θα έχουμε ένα δύσκολο καλοκαίρι και ένα δυσκολότερο φθινόπωρο.

– Τι σημαίνει από νομικής πλευράς η διενέργεια μίας γεώτρησης στην κυπριακή ΑΟΖ;

Η Κύπρος ασκεί επί της ΑΟΖ της αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα για την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών του πόρων. Εάν η Τουρκία προχωρήσει σε γεώτρηση, θα παραβιάσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου. Η γεώτρηση κατ’ ουσίαν εξισώνεται με πολεμική κατοχή. Τα κυριαρχικά δικαιώματα εξακολουθούν να ανήκουν στην Κύπρο αλλά η Τουρκία θα τα ασκεί παρανόμως.

– Πιστεύει η Τουρκία ότι θα βρει κοίτασμα;

Εάν βρεθεί κοίτασμα, η Τουρκία θα επιδιώξει να το εκμεταλλευθεί, Από τα υπάρχοντα στοιχεία, όμως, φαίνεται ότι η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται με τη γεώτρηση να ανεύρει κοίτασμα. Πρωτίστως θέλει να δείξει ότι προχωρεί σε γεώτρηση σε περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ και κατά συνέπεια ότι ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα.

– Ποια είναι η ευρύτερη στόχευση της Τουρκία με τις γεωτρήσεις;

Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε στην πρώτη γεώτρηση εντός της ΑΟΖ της. Εκείνη τη χρονική στιγμή δεν ήταν βέβαιον εάν υπήρχαν σημαντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο. Μια μικρομεσαία εταιρεία αμερικανο-ισραηλινών συμφερόντων, η Ντέλεκ, ήταν η μόνη που επέδειξε σοβαρό ενδιαφέρον. Ανακάλυψε το κοίτασμα «Αφροδίτη» στο τεμάχιο 12. Ακολούθησε η ανακάλυψη και άλλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή με κορυφαίο το κοίτασμα Ζορ, εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ αλλά πολύ κοντά στα όρια με την κυπριακή. Το Ζορ είναι το μεγαλύτερο κοίτασμα αερίου που ανακαλύφθηκε την τελευταία δεκαετία. Οι εξελίξεις αυτές τράβηξαν το ενδιαφέρον πετρελαϊκών εταιριών κολοσσών που θεώρησαν ότι πιθανότατα υπάρχουν και άλλα μεγάλα κοιτάσματα στην περιοχή.

Εταιρείες όπως η γαλλική Total και η αμερικανική Exxon-Mobil έχουν πάρει δικαιώματα για έρευνα και εκμετάλλευση σε τεμάχια της κυπριακής ΑΟΖ. Η Τουρκία προσπάθησε ανεπιτυχώς να εμποδίσει αυτές τις συνεργασίες. Βρέθηκε να ακολουθεί ασθμαίνοντας τις κυπριακές επιλογές. Στόχος της είναι να στρατιωτικοποιήσει τις εξελίξεις γύρω από τις γεωτρήσεις και να διακόψει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιλέγει μια ακραία κίνηση πιστεύοντας ότι θα την βοηθήσει να ξαναμπεί στο παιχνίδι.

– Πώς κρίνετε τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ;

Είναι γεγονός ότι υπάρχουν φήμες πως πρόκειται για θεατρική κίνηση εν όψει εκλογών. Παρ’ όλα αυτά προκαλεί εντύπωση ότι ο πρωθυπουργός διέκοψε την προεκλογική περίοδο στα Δωδεκάνησα και συνεκάλεσε το ΚΥΣΕΑ. Το συγκεκριμένο όργανο δεν έχει συνεδριάσει εδώ και καιρό παρ’ ότι είχαμε μείζονος σημασίας θέματα. Είναι ενδιαφέρον ότι συνεδριάζει υπ’ αυτές τις συνθήκες. Εάν υπάρχει κάποια σοβαρή νεότερη εξέλιξη ως προς τις τουρκικές προθέσεις, που αγνοούμε, ορθώς έγινε η συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ. Πρέπει να περάσει ένα μήνυμα στην Τουρκία ότι, παρά την προεκλογική περίοδο, η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις.

– Ποιες πιστεύετε ότι πρέπει να είναι οι επόμενες κινήσεις της ελληνικής πλευράς;

Σε αυτή τη φάση οι κινήσεις πρέπει να επικεντρωθούμε πρωτίστως σε κυρώσεις εις βάρος της τουρκικής κρατικής εταιρείας πετρελαίου TPAO στο επίπεδο της ΕΕ. Εκτός από τα εντάλματα για το αλλοδαπό προσωπικό, πρέπει να εκδοθούν και εντάλματα συλλήψεως προς το διοικητικό της συμβούλιο. Παράλληλα η εταιρεία ΤΡΑΟ πρέπει να εκδιωχθεί από έργα στην ΕΕ, όπως επί παραδείγματι στην Κροατία. Πρέπει να εξετάσουμε και την επιβολή κυρώσεων ανάλογων με αυτές που έχουν επιβληθεί σε ιρανικές πετρελαϊκές εταιρείες ως προς την προμήθεια μηχανολογικού εξοπλισμού για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Η ΕΕ είναι ένα προνομιακό πεδίο για την Κύπρο. Δεν χρειάζεται η Κύπρος να ακολουθήσει την στρατιωτικοποίηση της κρίσεως. Στόχος της πρέπει να είναι η ολοκλήρωση του ενεργειακού της προγράμματος και η διατήρηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων. Μόνον η ανακάλυψη και άλλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μπορεί να αλλάξει τις αρνητικές ισορροπίες που δημιούργησε η εισβολή και κατοχή το 1974. Σε αυτό το πλαίσιο, η Κύπρος πρέπει να ολοκληρώσει γρήγορα τις διαδικασίες για την ανάθεση και των υπολειπομένων τεμαχίων νοτίως του νησιού σε μεγάλες, ξένες, πετρελαϊκές εταιρείες.

– Τι κινήσεις πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

Η Τουρκία ανιχνεύει την αποφασιστικότητα της άλλης πλευράς. Οι κινήσεις τις οποίες φαίνεται ότι σχεδιάζει είναι οι ακόλουθες: (α) πραγματοποίηση γεωτρήσεως στο συγκεκριμένο σημείο δυτικώς του νησιού, (β) πραγματοποίηση γεωτρήσεως σε οριοθετημένα τεμάχια νοτίως του νησιού που δεν έχουν δοθεί σε ξένες πετρελαϊκές εταιρείες και (γ) πιθανή γεώτρηση στην ελληνική υφαλοκρηπίδα νοτίως του Καστελόριζου. Το 1976 και το 1987 η Ελλάδα είχε κινητοποιήσει στρατό και στόλο προκειμένου να αποτρέψει την έξοδο τουρκικών ερευνητικών πλοίων στο Αιγαίο που θα έκαναν σεισμογραφικές έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Η γεώτρηση έχει απείρως μεγαλύτερη βαρύτητα διότι προκαλεί μη αναστρέψιμη βλάβη.

Το γεωτρύπανο δημιουργεί ένα μόνιμο φρέαρ στο βυθό το οποίο μπορεί να έχει βάθος χιλιομέτρων. Το φρέαρ μπορεί να εντοπίσει ή και να καταστρέψει κοίτασμα σε περίπτωση κακών χειρισμών. Υπ’ αυτό το πρίσμα, η προσπάθεια για γεώτρηση έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα έν σύγκρισει προς τη διενέργεια σεισμογραφικών ερευνών. Πριν μερικούς μήνες ο νυν υπουργός Άμυνας είπε ότι, σε περίπτωση που οι Τούρκοι επιχειρήσουν απόβαση σε βραχονησίδα, αυτή θα ισοπεδωθεί. Αντίστοιχο μήνυμα θα πρέπει να δοθεί σε περίπτωση που η Τουρκία επιχειρήσει τη διενέργεια γεωτρήσεως σε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Παράλληλα, η Ελλάδα πρέπει να καταθέσει στον ΟΗΕ γεωγραφικές συντεταγμένες με τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας μας στην ανατολική Μεσόγειο. Η μη κατάθεση συντεταγμένων επιτρέπει στην Τουρκία να προχωρήσει νομιμοποιημένα σε γεωτρήσεις εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, τα όρια της οποίας στην ανατολική Μεσόγειο είναι άγνωστα.

Μόνον εάν δηλώσουμε διεθνώς, και με τον πλέον ήπιο και πολιτισμένο τρόπο, δηλαδή στον γραμματέα του ΟΗΕ, τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας μας στην περιοχή, μπορούμε να ισχυριστούμε στη συνέχεια ότι τυχόν τουρκική γεώτρηση είναι παράνομη. Η κατάθεση αποτελεί νομική υποχρέωση κάθε κράτους (άρθρα 75 και 85 Συμβάσεως για το Δίκαιο της Θάλασσας).

https://www.liberal.gr/apopsi/aggelos-surigos-i-tourkia-kineitai-sta-aakra-gia-na-mpei-sto-energeiako-paichnidi/256065

Πώς η Ρωσική Εκκλησία έμαθε να μην ανησυχεί και να αγαπά την βόμβα

Από

anixneuseis

June 17, 2019

Η επίδραση της Ορθοδοξίας στο πυρηνικό σύμπλεγμα της Μόσχας

Dmitry Adamsky foreignaffairs.gr

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλ. Πούτιν, ο υπ. Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου, και ο Πατριάρχης Κύριλλος, παρευρίσκονται στην τελετή θεμελίωσης του καθεδρικού ναού της Αναστάσεως έξω από τη Μόσχα, τον Σεπτέμβριο του 2018. SPUTNIK / ALEXEI NIKOLSKY/ KREMLIN VIA REUTERS.

Περίληψη:

Ο DMITRY (DIMA) ADAMSKY είναι καθηγητής στην σχολή Διακυβέρνησης, Διπλωματίας και Στρατηγικής Lauder στο IDC Herzliya του Ισραήλ. Αυτό το δοκίμιο είναι προσαρμοσμένο από το πιο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο Russian Nuclear Orthodoxy: Religion, Politics, and Strategy [1] (Stanford University Press, 2019).

Κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου, η Ρωσία [2] γιορτάζει την Ημέρα της Νίκης -την ημέρα κατά την οποία η ναζιστική Γερμανία παραδόθηκε στην Σοβιετική Ένωση το 1945- με τη μεγαλύτερη ετήσια στρατιωτική παρέλαση. Φέτος, οι τελετές άνοιξαν όπως πάντα, με τον Ρώσο υπουργό Άμυνας να εισέρχεται στην Κόκκινη Πλατεία για να επιθεωρήσει τα στρατεύματα και να αναφέρει στον πρόεδρο. Όταν περνούσε από τον Πύργο Spasskaya, την κύρια τελετουργική πύλη του Κρεμλίνου, το ανοιχτό αυτοκίνητο του υπουργού Άμυνας, Sergei Shoigu, σταμάτησε. Ο υπουργός έβγαλε το πηλίκιό του και έκανε [3] τον σταυρό του σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση. Ο Σόιγκου ήταν ο πρώτος υπουργός που εισήγαγε αυτή την χειρονομία στην τελετή το 2015. Το εάν το έπραξε ως μια πραγματική έκφραση της πίστης του, είτε ως ένα παιχνίδι δημοσίων σχέσεων, είτε και τα δύο, το να κάνει τον σταυρό του σε μια τέτοια περίπτωση αντικατοπτρίζει την σύσφιξη των δεσμών μεταξύ εκκλησίας και κράτους στην σημερινή Ρωσία.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, ο υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου, και ο Πατριάρχης Κύριλλος, επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, παρευρίσκονται στην τελετή θεμελίωσης του καθεδρικού ναού της Αναστάσεως του Χριστού έξω από τη Μόσχα, τον Σεπτέμβριο του 2018. SPUTNIK / ALEXEI NIKOLSKY/ KREMLIN VIA REUTERS
——————————————————————

Από τότε που κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και η ορθόδοξη πίστη ευρύτερα, άσκησαν αυξανόμενη επιρροή στην δημόσια και ιδιωτική ζωή. Παρόλο που σχετικά λίγοι Ρώσοι είναι πραγματικά θρησκευόμενοι, η πλειονότητα του πληθυσμού (περίπου το 80%) προσδιορίζεται ως Ορθόδοξη και πολλοί πολίτες θεωρούν ότι η θρησκεία αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της ρωσικής εθνικής ταυτότητας. Αξιωματούχοι σε όλη την ρωσική κυβέρνηση -συμπεριλαμβανομένων υπουργών, μελών της κρατικής Δούμας, του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, ανώτερων στρατιωτικών διοικητών και του ίδιου του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν- έχουν προχωρήσει στο να διακηρύξουν ανοιχτά την ορθόδοξη πίστη τους. Μερικές φορές, ορισμένα τμήματα του κοινού έχουν αντιταχθεί στην προνομιακή αντιμετώπιση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το κράτος, αλλά αυτή η κριτική δεν έχει κάνει τίποτα για να μειώσει την θέση της εκκλησίας.

Το ότι η εκκλησία ασκεί εξαιρετική βαρύτητα στην εγχώρια σκηνή της Ρωσίας είναι γνωστό και όχι τόσο ασυνήθιστο. Το πιο περίεργο και λιγότερο συχνά διερευνημένο, είναι η επιρροή της εκκλησίας στο σύμπλεγμα πυρηνικών όπλων της Ρωσίας -την πιο σημαντική πτέρυγα ενός από τους πιο ισχυρούς στρατιωτικούς του κόσμου. Εκεί ο σύνδεσμος ανάμεσα στην εκκλησία και το κράτος λειτουργεί βαθύτερα, ευρύτερα και επί μακρύτερον. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η ιεροσύνη έχει εισέλθει σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και έχει τοποθετήσει τον εαυτό της ως θεματοφύλακα του πυρηνικού δυναμικού της Ρωσίας. Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε πλήρως την στρατηγική πραγματικότητα στην Ρωσία σήμερα χωρίς να εξετάσουμε προσεκτικά την αξιοσημείωτη σύνδεση μεταξύ του Κρεμλίνου, της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της κοινότητας των πυρηνικών όπλων.

Η ΤΡΙΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΤΡΙΑΔΑ

Στην Ρωσία, κάθε μια από τις τρεις συνιστώσες της δομής των πυρηνικών δυνάμεων -ουρανός, ξηρά και θάλασσα- έχει τον δικό της πολιούχο άγιο. Εικόνες κοσμούν τους τείχους των καθαγιασμένων αρχηγείων, των διοικητικών σταθμών, και ακόμη και των πλατφορμών πυρηνικών όπλων. Κάθε μεγάλη στρατιωτική βάση στεγάζει μια εκκλησία, παρεκκλήσι ή αίθουσα προσευχής. Λιτανείες του σταυρού στον αέρα, την ξηρά και την θάλασσα, είναι ρουτίνα. Οι προσευχές και ο ψεκασμός με αγιασμό σηματοδοτούν όρκους πίστης, παρελάσεις, ασκήσεις και διαστημικές και πυρηνικές εκτοξεύσεις. Οι πιλότοι των στρατηγικών βομβαρδιστών καθαγιάζουν τα αεριωθούμενα αεροπλάνα τους πριν από τις μαχητικές αποστολές και επισυνάπτουν εικόνες στους χάρτες που παίρνουν στο πιλοτήριο. Κινητοί ναοί συνοδεύουν χερσαίους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, και πυρηνικά οπλισμένα υποβρύχια διαθέτουν φορητές εκκλησίες.

Ο στρατιωτικός κλήρος παρέχει τακτική ποιμαντική φροντίδα στους στρατιωτικούς του πυρηνικού σώματος και [οι κληρικοί του] λειτουργούν ως επίσημοι βοηθοί των διοικητών. Το πυρηνικό ιερατείο και οι στρατιωτικοί γιορτάζουν από κοινού θρησκευτικές και επαγγελματικές γιορτές, και η θρησκευτική διδασκαλία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ανώτατης εκπαίδευσης τόσο του στρατιωτικού όσο και του πολιτικού πυρηνικού προσωπικού. Οι ιερείς συμμετέχουν σε επαγγελματικές δραστηριότητες μέσα σε ολόκληρη την αλυσίδα διοίκησης και ακολουθούν το ποίμνιό τους σε επιχειρησιακές αποστολές στο έδαφος και υποβρύχια. Στο εσωτερικό του ρωσικού στρατού, ιδίως στο πλαίσιο των πυρηνικών δυνάμεων, οι κληρικοί ηγούνται τόσο συχνά σε δραστηριότητες για την ενίσχυση του ηθικού και την προώθηση του πατριωτισμού, ώστε να διαδραματίζουν ρόλο σχεδόν ισοδύναμο με εκείνο των πολιτικών κομισάριων της σοβιετικής εποχής, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για την ιδεολογική εκπαίδευση των στρατευμάτων διασφαλίζοντας τον έλεγχο του Κρεμλίνου στον στρατό.

Η πυρηνική θεωρία και πρακτική της Ρωσίας έχουν γίνει ολοένα και πιο δυναμικές κατά την τελευταία δεκαετία, καθώς οι δεσμοί μεταξύ στρατού και εκκλησίας έχουν εμβαθυνθεί. Οι Ρώσοι στρατηγιστές ενσωματώνουν πιο πρόθυμα τα πυρηνικά εργαλεία στον σχεδιασμό τους και χρησιμοποιούν το καθεστώς της Ρωσίας ως πυρηνική δύναμη για να εξαναγκάσουν την συμπεριφορά άλλων. Η εκκλησία δεν είναι η μόνη ή ούτε καν η κύρια δύναμη πίσω από αυτή την στάση, αλλά η ανοιχτή της υποστήριξη λαμπρύνει την εγχώρια νομιμοποίηση των παιγνίων του Κρεμλίνου, δημιουργώντας δημόσια στήριξη τόσο για την εξωτερική πολιτική της Μόσχας όσο και για τον εκσυγχρονισμό του πυρηνικού οπλοστασίου.

Με μια πρώτη ματιά, η στήριξη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας προς την σημερινή ρωσική πυρηνική στάση μπορεί να φανεί αντιφατική. Η ρωσική στάση επιδοκιμάζει [4] την κλιμάκωση για χάρη της αποκλιμάκωσης, και την πρώτη χρήση πυρηνικών όπλων σε ορισμένες περιπτώσεις. Αυτές οι θέσεις έρχονται σε αντίθεση με τις αρχές των περισσότερων Δυτικών κλάδων της Χριστιανοσύνης και της Καθολικής θεωρίας του «δίκαιου πολέμου», οι οποίες υπογραμμίζουν την ύπαρξη διακρίσεων μεταξύ μαχητών και μη μαχητών, δίνοντας βάρος στην στρατιωτική αξία μιας επίθεσης έναντι καταστροφής που μπορεί να προκαλέσει σε πολίτες, και θεωρώντας τα πυρηνικά όπλα ως malum in se (αφ’ εαυτά διαβολικά). Η Ορθόδοξη Εκκλησία, ωστόσο, δεν φαίνεται να έχει καμιά τέτοια ανησυχία και έχει προωθήσει μια φιλοπυρηνική κοσμοθεωρία στην Ρωσία.

Ρώσοι στρατιώτες οδηγούν οχήματα μεταφοράς συστημάτων διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων Yars RS-24 κατά την διάρκεια της παρέλασης της Ημέρας της Νίκης, η οποία σηματοδοτεί την επέτειο της νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Κόκκινη Πλατεία της κεντρικής Μόσχας, τον Μάιο του 2019. SHAMIL ZHUMATOV / REUTERS
—————————————————————

Η ΙΣΧΥΣ ΚΑΙ Η ΔΟΞΑ

Με κάθε πενταετία που περνούσε μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, η επιρροή της εκκλησίας στο πυρηνικό κατεστημένο της Ρωσίας αυξανόταν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι συμφωνίες αφοπλισμού που ακολούθησαν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης κατέστησαν τα πυρηνικά όπλα πολύ λιγότερο προτεραιότητα. Η πυρηνική πτέρυγα του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος της Ρωσίας βρέθηκε έρμαια -και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, επιδιώκοντας να επεκτείνει την βάση της επιρροής της, είδε έναν στόχο ευκαιρίας. Η εκκλησία προστάτευσε το πυρηνικό κατεστημένο από τον πολιτικό και κοινωνικό εξοστρακισμό, πίεσε για την χρηματοδότησή του και το βοήθησε να επανεφεύρει τον εαυτό του, εισάγοντας νέο νόημα στην επαγγελματική ζωή του. Κατά την διάρκεια της δεκαετίας, το πυρηνικό σώμα του στρατού εισήγαγε θρησκευτικές τελετές στις καθημερινές του δραστηριότητες, καθόρισε προστάτες αγίους για τους θεσμούς του, και έχτισε εκκλησίες στις εγκαταστάσεις και τα στρατόπεδά του. Οι κληρικοί, από τον πατριάρχη μέχρι τους ιερείς, αλληλεπίδρασαν ανοιχτά με διοικητές πυρηνικών δυνάμεων και αξιωματούχους της βιομηχανίας.

Η επίσημη κρατική πολιτική συνέκλινε με την λαϊκή αγκαλιά της Ρωσικής Ορθοδοξίας κατά την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα. Το Κρεμλίνο αποκατέστησε τις ιδιοκτησίες που είχε εκκλησία, ίδρυσε στρατιωτικό σώμα κληρικών, και ενίσχυσε τον ρόλο της εκκλησίας στην εκπαιδευτική, κοινωνική και εξωτερική πολιτική. Μέχρι το 2010, η εκκλησία είχε γίνει μέρος της πυρηνικής γραφειοκρατίας. Οι διοικητές του πυρηνικού σώματος και των ανώτερων μελών της πυρηνικής βιομηχανίας υπέγραψαν συμφωνίες συνεργασίας με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και καθιέρωσαν στενές επαφές με τον πατριάρχη και τους κληρικούς. Από αυτή την σχέση προέκυψε η πίστη, την οποία ο ίδιος ο Πούτιν φαίνεται να κατέχει [5], ότι η Ορθοδοξία και ο πυρηνικός αποτρεπτικός παράγοντας είναι εξίσου σημαντικά προπύργια του ρωσικού κράτους, διασφαλίζοντας την ασφάλεια του έθνους εσωτερικά, στην περίπτωση της εκκλησίας, και εξωτερικά, στην περίπτωση του πυρηνικού οπλοστασίου.

Από το 2010, ο κλήρος της Ρωσίας έχει φτάσει σε μια νέα αιχμή επιρροής στο κράτος. Οι θρησκευτικές, ιδεολογικές και φιλοσοφικές απόψεις του Πούτιν φαίνεται να έχουν ωριμάσει και να έχουν ενσωματωθεί στο γεωπολιτικό όραμά του και τις πολιτικές επιλογές του. Αυτός και ο περίγυρός του εκφράζουν μια θρησκευτικότητα που φαίνεται σε κάποιο βαθμό γνήσια και έχει δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την εκκλησία ώστε να επεκτείνει την επιρροή της σε όλες τις διαστάσεις της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Με την σειρά της, η εκκλησία προσδίδει ηθικό κύρος στις πρωτοβουλίες της εξωτερικής πολιτικής του Κρεμλίνου. Ο κληρικός έχει γίνει μέρος του στρατού, κυρίως μέσα στην πυρηνική διοίκηση, όπου οι ιερείς είναι πλέον ενσωματωμένοι σε τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο, εργάζονται σε άμεση γειτνίαση με τα όπλα και συμμετέχουν σε ασκήσεις εδάφους, αέρα και θάλασσας.

ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗ

Το γεγονός ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει διεισδύσει τόσο βαθιά στο πυρηνικό σύμπλεγμα της χώρας θα έχει πιθανώς σημαντικά και μόνιμα αποτελέσματα. Όταν οι πυρηνικοί οργανισμοί ανταγωνίζονται για πόρους εντός και εκτός του ρωσικού στρατού, η εκκλησία μπορεί να γίνει εργαλείο επιρροής. Βοηθά ήδη να στρατολογηθούν ειδικευμένοι νεολαίοι σε μονάδες ελίτ και οι διοικητές πυρηνικών σωμάτων μπορεί να φθάσουν να δουν τους Ορθόδοξους κληρωτούς ως ιδιαίτερα αξιόπιστους και κινητροδοτημένους, και έτσι να τους επιδιώξουν να τους προσελκύσουν. Πράγματι, η ορθόδοξη πίστη έχει συσχετισθεί τόσο με την εθνική ταυτότητα και τον πατριωτισμό, ώστε όσοι επιδιώκουν την ταχεία προώθηση της προαγωγής τους μέσα στην στρατιωτική κοινότητα και την κοινότητα της εξωτερικής πολιτικής μπορεί να θεωρήσουν κατάλληλο να επαγγελθούν την πίστη τους. Φιλόδοξοι στρατιωτικοί αξιωματικοί, ακόμη και πολιτικοί, μπορούν να βελτιώσουν παρομοίως την σταδιοδρομία τους, συνδεόμενοι τους με επιφανείς ανώτερους κληρικούς στην αυλή του Κρεμλίνου.

Φυσικά, υπάρχουν όρια στην επιρροή της θρησκείας στο εσωτερικό της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής. Όμως, η θεοκρατικοποίηση του κατεστημένου του στρατού και της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας είναι πραγματική και σημαντική, και η τάση έχει μείνει για πολύ καιρό κάτω από το ραντάρ. Δεν μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε την πολιτική νοοτροπία και τον στρατηγικό πολιτισμό του Κρεμλίνου χωρίς να συμπεριλάβουμε την επιρροή της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της πίστης.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/russian-federation/2019-06-14/ho…

Σύνδεσμοι:
[1] https://www.sup.org/books/title/?id=30653
[2] https://www.foreignaffairs.com/lists/how-to-understand-putins-russia
[3] https://www.youtube.com/watch?v=dFv3yuF7Ac4
[4] https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/01402390.2017.1347872
[5] http://kremlin.ru/events/president/transcripts/24026

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition

Hong Kong : la rue remporte une première victoire face au gouvernement

Από

pcuser

June 17, 2019

Deux millions de manifestants ont défilé dimanche dans les rues de l’ancienne capitale britannique. Le leader étudiant Joshua Wong a été libéré.

Près de deux millions de manifestants auraient défilé ce dimanche à Hong Kong.

La rue a fait reculer Carrie Lam, la cheffe de l’exécutif, nommée par Hong Kong. Après avoir annoncé la suspension du projet de loi sur l’extradition samedi, la bureaucrate nommée par Pékin a été forcée à présenter ses « excuses » pour avoir semé le trouble. Un basculement causé par une nouvelle manifestation record. Près de deux millions de manifestants vêtus de noir ont défilé dimanche à Hong Kong, selon les organisateurs, pour réclamer le retrait du projet de loi sur les extraditions vers la Chine et la démission de la cheffe de l’exécutif Carrie Lam.

Le tollé provoqué par la répression policière d’une manifestation mercredi dernier a finalement contraint Carrie Lam à annoncer samedi la suspension du texte controversé. Mais cela n’a pas dissuadé les foules, déferlant à nouveau dans les rues de Hong Kong, exigeant l’abandon total du projet de loi. Selon ses détracteurs, le projet de loi placerait la population de l’ancienne colonie britannique à la merci du système judiciaire de Chine continentale, opaque et sous influence du Parti communiste. Les milieux d’affaires craignent que la réforme nuise à l’image internationale et à l’attractivité du centre financier.

Nouvelle manifestation historique

Jimmy Sham, un représentant du Front des droits humains civiques (CHRF), organisateur du défilé, a affirmé dimanche aux journalistes que « près de deux millions de personnes » avaient manifesté, soit près du double du nombre de manifestants revendiqué dimanche dernier, qui était déjà historique dans une ville de 7,3 millions d’habitants. Cette estimation n’a pas pu être vérifiée de source indépendante. La police a de son côté évoqué le chiffre de 338 000 manifestants au plus fort de la manifestation dimanche. Elle avait décompté 240 000 manifestants le dimanche précédent.

Lundi, la foule a terminé de se disperser. Des centaines de protestataires qui avaient continué à bloquer une autoroute urbaine au cœur de Hong Kong se sont dispersés lundi matin, ce qui a permis la reprise du trafic, a constaté un journaliste de l’Agence France-Presse. La police avait passé toute une partie de la matinée à implorer les manifestants de quitter la dizaine de voies de cette artère d’ordinaire très fréquentée. Le groupe est finalement parti sans aucune confrontation violente avec les forces de l’ordre et s’est installé dans un parc à proximité.

Appel à la démission

Le leader étudiant hongkongais Joshua Wong a appelé lundi, à sa sortie de prison, la cheffe de l’exécutif local Carrie Lam à démissionner. « Elle n’est plus qualifiée pour être la dirigeante de Hong Kong », a déclaré Joshua Wong aux journalistes à sa sortie de prison. « Elle doit assumer ses responsabilités et démissionner. » Le militant de 22 ans, qui avait été condamné à une peine de prison pour son rôle dans la « Révolte des parapluies » de 2014, avait été renvoyé en détention en mai après avoir été débouté en appel d’un recours contre sa condamnation.

Joshua Wong, qui portait une chemise blanche et avait dans les bras une petite boîte contenant ses effets personnels, est sorti en marchant de l’Institut correctionnel Lai Chi Kok, où ses partisans l’attendaient avec une foule de reporters. « Nous demandons que Carrie Lam démissionne, retire complètement la loi sur l’extradition et revienne sur son emploi du mot émeutes » au sujet de manifestations de la semaine dernière, a déclaré Joshua Wong. Il a également condamné le fait que les forces de l’ordre aient fait usage de gaz lacrymogènes et de balles en caoutchouc lors de la manifestation de mercredi dernier, qui a été la plus violente dans l’ex-colonie britannique depuis sa rétrocession en 1997.

« Quand j’étais en prison, j’ai vu Carrie Lam pleurer en direct à la télévision. Tout ce que je peux dire est que quand elle versait des larmes, les citoyens hongkongais étaient en train de verser leur sang à Admiralty », a-t-il dit en citant le nom du quartier où s’est déroulée la violente répression policière mercredi. Le militant, âgé de 17 ans au début des manifestations prodémocratie de 2014, avait été condamné en janvier 2018 à une peine de trois mois d’emprisonnement pour ne pas avoir respecté une ordonnance judiciaire exigeant l’évacuation d’un campement érigé durant ce mouvement. Il n’avait alors passé que six jours derrière les barreaux avant d’être libéré sous caution en attendant l’examen de son appel. À la mi-mai toutefois, un juge d’appel avait ordonné son retour en détention, tout en réduisant sa peine à deux mois d’emprisonnement.

Source AFP

Le Point.fr

Μία Διαφορετική Δημοσκόπηση περί των Επικείμενων Εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019

Από

anixneuseis

June 17, 2019

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου Αθήνα 14/6/2019

Όταν δύο εκλογικές αναμετρήσεις τυγχάνει να τελούνται σε κοντινές ημερομηνίες, τα αποτελέσματα της πρώτης εξ αυτών μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρωτογενή δεδομένα δημοσκόπησης για την δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Έτσι λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι στις Ευρωεκλογές της 26^ης Μαΐου του 2019 το συντριπτικά μεγαλύτερο τμήμα του εκλογικού σώματος ψήφισε με γνώμονα τα τεκταινόμενα εντός της Ελληνικής επικράτειας, παραβλέποντας τα προβλήματα της ενιαίας Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), στο παρόν θα προσπαθήσουμε να προβλέψουμε τα αποτελέσματα των επικείμενων Βουλευτικών εκλογών που θα διεξαχθούν στις 7/7/2019.

Αλλαγή Πολιτικού Χάρτη της Ελλάδας

Πριν αναφερθούμε αναλυτικά στην ταυτότητα της έρευνας – δημοσκόπησης, ας αναφερθούμε σ’ ένα πρόσφατο ιστορικό γεγονός που ώθησε τον γράφοντα να προβεί στην εις βάθος ανάλυση του πολιτικού χάρτη της Ελλάδας, όπως είχε διαμορφωθεί από τις εκλογικές αναμετρήσεις της δεκαετίας του 1980 και μετά.

Ήταν αρχές του 2012, όταν ο Μίκης Θεοδωράκης είχε αποφασίσει να μην συμμετέχει η “Σπίθα” ως κόμμα στις Βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012[1]. Τότε στις συζητήσεις που είχε ο γράφων με τον αείμνηστο τέως Νομάρχη και αντιστασιακό αξιωματικό Αλέξανδρο Ζαρκάδα, θα λάβει γνώση ότι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου είχε επιλέξει την πολιτική του γραμμή, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην Ελλάδα σταθερά μεταπολεμικά η Αριστερά κυμαίνονταν στο 50 – 55 % και η Δεξιά στο 45 – 50 % του εκλογικού σώματος.

Μετά τον εξαΰλωση του Κέντρου στην δεκαετία του 1980, η εν λόγω απλοϊκή αντιμετώπιση των πραγμάτων με ώθησε σε εις βάθος ανάλυση των δεδομένων των εκλογικών αναμετρήσεων[2]. Έτσι εκτός των άλλων δημοσιεύονται πίνακες [Κοίτα Πίνακα Ι και Πίνακα ΙΙ], που απεικονίζουν πώς ψηφίζει μετά το 1993 το εκλογικό σώμα της Ελλάδας (παρουσιάζοντας το ως Δεξιό, Αριστερό και άλλο-Κεντρώο). Με τις σχετικές στατιστικές αναλύσεις θα διαπιστωθεί ότι μέχρι και το 2012 τα εκλογικά αποτελέσματα δικαίωναν τον αείμνηστο Α. Ζαρκάδα. Το 2012 είναι η περίοδος που το εκλογικό σώμα της Ελλάδας βιώνει ένα διαφορετικό διχασμό ως μνημονιακή ή αντιμνημονιακή πτέρυγα [Κοίτα Πίνακα ΙΙΙ]. Τέλος τον Απρίλιο του 2012 τμήμα από την “Σπίθα” αποφασίζει οι δεξιοί να ψηφίσουν το κόμμα “Ανεξάρτητοι Έλληνες”, και οι αριστεροί το ΣΥΡΙΖΑ…

Ότι στην πορεία των τελευταίων 7 ετών:

οι μνημονιακοί έγιναν αντιμνημονιακοί και οι αντιμνημονιακοί μνημονιακοί,
τα ΟΧΙ έγιναν ΝΑΙ,
οι φύλακες των εθνικών συμφερόντων μεταλλάχθηκαν σε μεσάζοντες,
οι φύλακες των εθνικών ιδεών σε τραμπούκους,

δεν φέρει ευθύνη το εκλογικό σώμα που εξαπατήθηκε σταθερά από το 2012 και μετά. Εξ άλλου οι συνέπειες των εν λόγω λοξοδρομήσεων εμφανίζονται και στα αποτελέσματα των εκλογών του Μαΐου του 2019 [Κοίτα Πίνακες IV – VII].

Με μία γρήγορη ανάγνωση των Πινάκων IV – VII, διαπιστώνουμε ότι το 2019 έχει αλλάξει ο προαναφερόμενος πολιτικός χάρτης της Ελλάδας, που στην ουσία οφείλεται στα μνημόνια. Το γεγονός διαπιστώνεται και από τον πίνακα που ακολουθεί:

Πίνακας Χ, Εκλογές και Κυβερνήσεις την περίοδο των μνημονίων

Βουλευτικές Εκλογές	Κόμματα που στηρίζουν την Κυβ.	Πρωθυπουργοί	Ημερομηνία Υπογραφής Μνημονίων
4/10/2009	ΠΑΣΟΚ 11/11/2011 ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ	Γ. Παπανδρέου Λ. Παπαδήμας	1ο μνημόνιο 6/5/2010 2ο μνημόνιο 12/2/2012
6/5/2012	ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ Κυβ.	Π. Πικραμένος
17/6/2012	ΝΔ, ΠΑΣΟΚ,ΔΗΜΑΡ	Α. Σαμαράς
25/1/2015	ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ	Α. Τσίπρας	3ο μνημόνιο 13/8/2015
27/8/2015	ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ Κυβ.	Β. Θάνου
20/9/2015	ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ 13/1/2019 ΣΥΡΙΖΑ	Α. Τσίπρας	4ο μνημόνιο 17/5/2017

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος

Όπως διαπιστώνεται από τον Πίνακα Χ η υπογραφή των μνημονίων επηρεάζει (ή εξαφανίζει) τα μικρά κόμματα (σ’ ότι αφορά τις ψήφους που έλαβαν), και όχι τα καθιερωμένα αντιπροσωπευτικά της πτέρυγάς τους (Δεξιά ή Αριστερά) κόμματα. Έτσι επισημαίνεται ότι 1ο και 2ο μνημόνια σχεδόν εξαφανίζουν το ΛΑΟΣ, 3ο και 4ο μνημόνια σχεδόν εξαφανίζουν τους ΑΝΕΛ και το Ποτάμι. Βέβαια δεν είναι του παρόντος η πολιτική ανάλυση το πώς μία νέα πολιτική θέση που εξ αρχής στηρίζεται από το εκλογικό σώμα, στην πορεία μεταλλάσσεται σε δεκανίκι του παλαιού κατεστημένου.

Ναι μεν ως προς το σύνολο των έγκυρων ψηφοδελτίων ο δικομματισμός μετά τις εκλογές του 2009 θα λάβει λιγότερο του 65% των ψήφων, αλλά το σύστημα Αριστερά – Δεξιά θα καταστρέψει νέες δυνάμεις που δηλώνουν ότι είναι “πατριωτικά” κόμματα !

Ένα άλλο αξιοσημείωτο είναι ότι στις Ευρωεκλογές του 2019 εμφανίστηκαν 8 κόμματα (20%) που στον τίτλο τους αναφέρονταν άτομα και όχι μόνο το ιδεολογικό τους στίγμα, θυμίζοντας την προπολεμική εκλογική αρχή της Ελλάδας, η οποία πηγάζει από βασιλικές αρχές…

Η Ταυτότητα της Έρευνας

Η επιλογή σύγκρισης δύο Ευρωεκλογών (2014 – 2019) δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε “αναγκαστική επιλογή”. Στην πραγματικότητα βιώνουμε τα ίδια πολιτικά γεγονότα, που στιγμάτισαν τις Ευρωεκλογές του 2014, όπως:

Διάλυση κομμάτων που απαρτίζουν την Εθνική Βουλή,
Οικονομικά αβέβαιο τοπίο. Άλλα δηλώνει η Κυβέρνηση, άλλα η ΕΕ και άλλα οι τράπεζες (που την περίοδο των μνημονίων είχαν βαφτιστεί ως “αγορές”) που εκφράζονται μέσω ΔΝΤ,
Την αλλαγή εξουσιών, δηλαδή ενώ η Κυβέρνηση ανήκει στην Αριστερή πτέρυγα, η πολιτική δυναμική της χώρας τείνει στην Δεξιά (το 2014 ήταν ακριβώς το αντίθετο).

– Οι αριθμοί έχουν αντιγραφεί από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών[3] στις 30/5/2019, που ήταν η δεύτερη μέρα παρουσίασης των εκλογικών αποτελεσμάτων με ενσωμάτωση 100%.

– Στην έρευνα λαμβάνουμε υπόψη τα έγκυρα ψηφοδέλτια των 24 πρώτων κομμάτων και επιπλέον των 2 κομμάτων που δηλώνουν ότι αντιπροσωπεύουν εθνοτικές μειονοτικές ομάδες της Ελληνικής επικράτειας [Κοίτα παρακάτω κεφ. τα Μειονοτικά Κόμματα]. Δηλαδή στο σύνολο 26 κόμματα από τα 40, που αναμετρήθηκαν στις εκλογές του Μαΐου του 2019.

– Οι ψήφοι που λάβαμε υπόψη ανέρχονται στις 5,523,784 από τις 5,656,155 έγκυρες ψήφους, δηλαδή το 97,12%. Οι αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις στις εκλογές του 2014 είχαν λάβει 5,073,237 ψήφους, που ανέρχονταν στο 87,05%. Η αναγωγή μεταξύ δυο αναμετρήσεων (διαφορά ψήφων 444,134) που ανέρχεται στο 8.754% λαμβάνεται υπόψη μόνο στα συμπεράσματα.

– Λαμβάνουμε υπόψη αναλυτικά τα αποτελέσματα και από τις 60 εκλογικές περιφέρειες. Στους πίνακες IV – VIII, επισημαίνεται η αυξομείωση (+,-,0) των ποσοστών και των ψήφων για 60 εκλογικές περιφέρειες. Εδώ ιδιαίτερα πρέπει να τονιστεί ότι εμφανίζονται διαφορές αυξομειώσεων μεταξύ του ποσοστού (%) και του μεγέθους των ψήφων (ψήφοι). Έτσι διαπιστώνουμε ότι σε περιφέρειες με σχετικά μικρό εκλογικό σώμα ή σε μεγάλες περιφέρειες με σχετικά μικρή διαφορά ψήφων η παρουσίαση που γίνεται με (%) δίνει λανθασμένη πληροφορία. Αν και η τηλεοπτική παρουσίαση των αποτελεσμάτων στην δεκαετία 1990 συνοδεύονταν και από το πλήθος των ψήφων, στα μνημονιακά χρόνια η παρουσίαση γίνεται μόνο με ποσοστά(%).Το γεγονός αυτό εκτός του ότι μπορεί να χαρακτηριστεί ως “χειραγώγηση του τηλεοπτικού κοινού” που παρακολουθεί ζωντανά τα αποτελέσματα, χρήζει και ειδικής προσοχής, όπου σε τελευταίες κάλπες που δεν εμφανίζονται ακόμα τα αποτελέσματα, υπάρχει πιθανότητα να “νοθευτεί το εκλογικό αποτέλεσμα στην εν λόγω εκλογική περιφέρεια”, δηλαδή ενώ ισχύει το αντίθετο το αποτέλεσμα να συμβαδίζει βάσει της παρουσίασης των ποσοστών (%). Αλλά καλό θα είναι στις μελλοντικές μεταδόσεις να ανακοινώνονται και τα δύο μεγέθη, δηλαδή και ποσοστά (%) και (ψήφοι).

– Τα (%) που αναφέρονται στους πίνακες IV – VIII στο τμήμα “αποτελέσματα Ευρωεκλογών”, δείχνουν το ποσοστό που έχουν λάβει, όπως αναφέρεται στα αποτελέσματα του Υπουργείου Εσωτερικών και όχι από τα έγκυρα ψηφοδέλτια που λαμβάνουμε υπόψη στην ανάλυση του παρόντος. Ενώ το (Δχ) δείχνει τη διαφορά μεταξύ 2014 και 2019.

– Ο καθορισμός Δεξιό, Αριστερό, Κεντρώο έχει γίνει από τον γράφοντα, μετά από μελέτη των θέσεων κάθε κόμματος, όπως αναγράφονται στο διαδίκτυο και στην κομματική τους ιστοσελίδα. Η υποομάδα “εθνικιστικά” της ομάδας Δεξιά, εκτός των κομματικών τους θέσεων καθορίστηκε και από την δράση των στελεχών τους (η πλειονότητα αυτών αρχές του 21^ου αι είχαν στηρίξει την ίδρυση και ενδυνάμωση του ΛΑΟΣ).

Γενικά Συμπεράσματα των Ευρωεκλογών του 2019

Αρχικά ας δούμε τα αποτελέσματα των συνδυασμών που συμμετείχαν σε αμφότερες εκλογικές αναμετρήσεις. Λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ δυο αναμετρήσεων την ποσοστιαία αναγωγή (+0.088%) ψήφων [Κοίτα Πίνακα ΧΙ], διαπιστώνουμε ότι:

– Ενώ η Δεξιά αυξάνει τις ψήφους της κατά (23.606 % / 522,121 ψήφοι), εκτός της ΝΔ (44.287% / 574,132 ψήφοι), κατατροπώνονται ΑΝ.ΕΛ (-77.091 % / -152,688 ψήφοι) και Χρυσή Αυγή (-48.541% / -261,091 ψήφοι). Παρά τις διώξεις και τα εσωτερικά προβλήματα των εθνικιστικών παρατάξεων, η “Ελληνική Λύση” του Κ. Βελόπουλου θα σώσει την παράταξη περιορίζοντας τις απώλειες σε (-10.292% / -71,719 ψήφοι). Γενικά εκτός της ΝΔ όλα τα κόμματα της Δεξιάς παράταξης που συμμετείχαν και στις δύο εκλογές θα χάσουν στο σύνολό τους 498,830 ψήφους. Άρα λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΝΔ το 2019 έλαβε 574,132 περισσότερες ψήφους, συμπεραίνουμε ότι έχει αποσπάσει τουλάχιστον 75,302 ψήφους από τις άλλες παρατάξεις (Αριστερά, Κέντρο, Άλλα).

– Όλα τα κόμματα της Αριστερής παράταξης που συμμετείχαν και στις δυο εκλογές έχουν χάσει ψήφους που στο σύνολό τους ανέρχονται σε 247,944, εκ των οποίων οι (-11.411% / -174,588 ψήφοι) ανήκουν στο ΣΥΡΙΖΑ. Απ’ ότι διαπιστώνουμε την μικρότερη απώλεια έχει υποστεί το ΚΙΝ.ΑΛ (-4.649% / -21,719 ψήφοι), ενώ σε ποσοστιαία βάση το ΚΚΕ σημειώνει τις μεγαλύτερες απώλειες (-13.270% / -46,665ψήηφοι), το οποίο σε όλη την διάρκεια των μνημονίων εμφανίζεται ως αντιμνημονιακό κόμμα.

– Αν λάβουμε υπόψη την “Πλεύση Ελευθερίας” της Ζ. Κωνσταντοπούλου και το” ΜέΡΑ 25″ του Γ. Βαρουφάκη, εκτός της δικαιολογημένης βεντέτας που είχαν κατά του Α. Τσίπρα, προσπάθησαν να αποσπάσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ψήφους από την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ. Στο σύνολο έλαβαν 260,149 ψήφους (άρα 85,561 ψήφοι περισσότερες από την απώλεια του ΣΥΡΙΖΑ). Διαπιστώνουμε ότι εάν μαζί με το “Ελλάδα Άλλος Δρόμος” του Ν. Μαριά (70,286 ψήφοι) κατέβαιναν ως ενιαίο κόμμα, στο σύνολά τους θα ξεπερνούσαν τις 340.000 αποδεδειγμένες ψήφους. Λόγω του συνασπισμού των παρατάξεων που θα δημιουργούνταν, το εκλογικό σώμα αντιλαμβανόμενο ότι ικανά άτομα ξεπερνώντας το “εγώ” τους έχουν βάλει πάνω από όλα την πατρίδα, θα τους υπερψήφιζε και μάλλον θα καταλάμβαναν τουλάχιστον την τρίτη θέση… Ελπίζουμε στο μέλλον να έχουμε πολιτικούς που υπεράνω του “εγώ” βρίσκεται η Ελλάδα.

– Το δυσκολότερο είναι να παρουσιαστεί ή θέση της Ένωσης Κεντρώων. Ως προς τις Ευρωεκλογές εμφανίζει την μεγαλύτερη επιτυχία όλων των κομμάτων (123.093% / +45,271 ψήφοι), όμως ως προς τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 έχει απολέσει -118,348 ψήφους (είχε πάρει 3.43%, 200,423 ψήφους)[4]. Βέβαια ως προς το Κέντρο την μεγαλύτερη πτώση σημειώνει το Ποτάμι (-77.141% / -291,664 ψήφοι). Εάν εξαιρέσουμε το νεοεμφανιζόμενο κόμμα “ΜέΡΑ 25” θα διαπιστώσουμε ότι στην Ελλάδα επαναλαμβάνεται το ιστορικό παρελθόν των εκλογικών αναμετρήσεων. Δηλαδή το Κέντρο σταθερά δέχεται απομυζήσεις και από Δεξιά και από Αριστερά και τέλος πάντα καταστρέφεται, για να αναγεννηθεί ξανά από τις στάχτες του…

– Οι πολυκερματισμένοι Οικολόγοι στις Ευρωεκλογές του 2019 θα κατεβούν με τρία κόμματα. Μόνο ένα εξ αυτών “Οικολόγοι Πράσινοι – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ” θα κατορθώσει να βρίσκεται στα πρώτα 24 κόμματα και αυτό αρκετά αποδυναμωμένο (-10.196% / -2,917 ψήφοι).

Τα μειονοτικά κόμματα

Τα αποτελέσματα για τα δύο μειονοτικά κόμματα που δηλώνουν ότι αντιπροσωπεύουν εθνοτικές[5] μειονότητες, δεν ήταν τα αναμενόμενα. Όμως η παρουσίασή τους στα Ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης περισσότερο τα διαφήμισε παρά ανάδειξε την πραγματικότητα. Έτσι στο παρόν θα αναλυθούν το καθένα ξεχωριστά:

– Το κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας, που δηλώνει ότι αντιπροσωπεύει την αναγνωρισμένη από την Ελλάδα Μουσουλμανική μειονότητα, με το ατόπημα της Προέδρου του Çiğdem Asafoğlu (Τσιγντέμ Ασάφογλου), παραβιάζοντας και τις Διεθνείς Συνθήκες που προστατεύουν την μειονότητα, δήλωσε ότι το ΚΙΕΦ είναι και Τουρκικό κόμμα[6]. Το γεγονός επισκίασε τα σημαντικά αποτελέσματα των εκλογών, που δεν ήταν και τόσο ευχάριστα για το ΚΙΕΦ. Η ερώτηση που τίθεται είναι “Γιατί η Ασάφογλου προέβη σ’ αυτή την δήλωση;” Η απάντηση είναι απλή, για να καλύψει την αποτυχία της στις Ευρωεκλογές και να πιέσει τους ομόθρησκους συμπολίτες της να την ψηφίσουν στις επικείμενες Βουλευτικές εκλογές. Συγκεκριμένα, αν και με λεωφορεία μεταφέρθηκαν ψηφοφόροι από Προύσα και Κωνσταντινούπολη[7], ως προς τις Ευρωεκλογές του 2014 έλαβε λιγότερες ψήφους στις κατ’ εξοχήν εκλογικές περιφέρειες που κατοικούν Μουσουλμάνοι. [Κοίτα Πίνακα ΧΙΙ]. Αλλά και γενικά έχει αποτύχει ανά την επικράτεια λαμβάνοντας [-5.865% / -2,547 ψήφους]. Βέβαια με το ατόπημα της Προέδρου εάν απολεσθούν και οι ψήφοι των Πομάκων[8], προβλέπουμε αλλαγές στην ηγεσία του ΚΙΕΦ…

Η μοναδική επιτυχία του ΚΙΕΦ είναι ότι το 2019 έχει ψηφιστεί σε 37 εκλογικές περιφέρειες έναντι των 20 το 2014 [Κοίτα Πίνακα ΙΧ]. Το νέο ερώτημα που τίθεται για την εν λόγω επιτυχία είναι: “εάν οι ψήφοι που έλαβε προέρχονται από τα μέλη της μειονοτικής ομάδας που βρίσκεται εντός της Ελληνικής επικράτειας με την Συνθήκη της Λωζάννης ή από τα νεοπολιτογραφημένα άτομα;”, που ουσιαστικά είναι κυνηγημένα λόγω δράσης Boko Haram (= η Δύση είναι Αμαρτία) και ISIS (=Ισλαμικό Κράτος Ιράκ και Δαμασκού)…

– Το κόμμα ΕΕΣ Ουράνιο Τόξο, θα λάβει την 35^η θέση (0,11% / 6413 ψήφοι). Στις μετεκλογικές ανακοινώσεις που θα προβούν οι ιθύνοντες του κόμματος, θα τονίσουν το μέγεθος της εθνομειονοτικής ομάδας τους και θα εγείρουν ξανά την διεκδίκηση της γλωσσικής τους εκπαίδευσης. Όμως με μια προσεκτική ανάγνωση των αποτελεσμάτων διαπιστώνεται ότι τα γεγονότα δεν είναι όπως ακριβώς μας τα λένε. Συγκεκριμένα, στο προπύργιό τους τη Φλώρινα θα λάβουν (3.30% / 1113 ψήφοι) και θα καταλάβουν την 6^η θέση[Κοίτα Πίνακα ΙΧ]. Αξιοσημείωτο είναι ότι το Ουράνιο Τόξο θα λάβει ψήφους και στις 60 εκλογικές περιφέρειες. Εάν οι ψηφίσαντες λόγω εμβλήματος και ονομασίας δεν βρέθηκαν σε σύγχυση για το αν αντιπροσωπεύουν μία μη εθνοτική μειονοτική ομάδα, το θέμα τίθεται σε συζήτηση. Βέβαια στην μετεκλογική τους ανιστόρητη ανακοίνωση όπου οι ιθύνοντες συγκρίνουν την εθνοτική μειονοτική ομάδα τους με αυτή της Ρωμαίικης της Κωνσταντινούπολης[9] δικαιώνεται ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής, που δήλωνε “Για όλα τα προβλήματα που προέρχονται από Αλβανία, Βαρντάσκα και Βοσνία, ατμομηχανή είναι η Τουρκική Δημοκρατία”…

Τι Περιμένουμε από τις Βουλευτικές Εκλογές στις 7/7/2019

Από ότι διαπιστώνουμε στις Ευρωεκλογές του 2019 η Αριστερά έχασε οριακά (-1.41% / -125,417 ψήφοι), ενώ κέρδισε η ΝΔ και όχι η Δεξιά. Άρα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, όπως η έστω και στα λόγια, “πρώτη φορά Αριστερά Κυβέρνηση” περιπαίζοντας τους ψηφοφόρους της κατατροπώθηκε, έτσι και με ένα οποιοδήποτε κομματικό (όχι παραταξιακό) λάθος, μπορεί να ανατραπεί όλος ο νεοδιαμορφωμένος πολιτικός χάρτης.

Προφανώς το Κέντρο ξανά θα κρατά το κλειδί της νέας Κυβέρνησης, όμως σημασία έχουν τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την εν λόγω παράταξη. Εάν προωθηθούν ξανά οι “γυρολόγοι” του πολιτικού κατεστημένου, προφανώς και σύντομα θα έχουμε μία νέα καθίζηση του Κέντρου.

Είναι γεγονός ότι το εκλογικό σώμα τον Ιανουάριο του 2015 ψήφισε με γνώμονα την απαλλαγή από τα μνημόνια. Αντ’ αυτού, αντιμετώπισε επιπλέον δύο μνημόνια [Κοίτα Πίνακα Χ] και μια κυβερνητική οικονομική πολιτική, που για να ανταπεξέλθει στους όρους των μνημονίων, σχεδόν ισοπέδωσε την μεσαία τάξη. Επί των ημερών μας το εκλογικό σώμα θα πάει στις κάλπες με ελπίδα τις φοροελαφρύνσεις και στόχο την ανασυγκρότηση της Ελληνικής παραγωγής…

Σημαντικά θέματα, που θα δώσουν μία ανάσα στην Ελληνική οικονομία, και που εκλείπουν παντελώς τα προς παραγωγή κεφάλαια:

Γερμανικές Επανορθώσεις,
ΑΟΖ προς πάσα κατεύθυνση και Υδρογονάνθρακες της Μεσογείου,
Ανασυγκρότηση Ελληνικής βιοτεχνίας και βιομηχανίας δίπλα στην πρωτογενή παραγωγή,
Εκσυγχρονισμός της Ελληνικής ναυτιλίας,

είναι κρίσιμα ζητήματα που οφείλει να διαχειριστεί η νέα κυβέρνηση. Τα πρώτα κεφάλαια είναι δύσκολο να βρεθούν από τα “πιστωτικά μαγαζιά” (δηλαδή τράπεζες), που έχουν έδρα την Ελλάδα, που επί των ημερών μας προς αντιμετώπιση των τρεχούμενων υποχρεώσεών τους ταλανίζονται μεταξύ κόκκινων δανείων και εθελουσίων εξόδων[10].

Τα θέματα που προαναφέραμε ήταν και κυρίαρχα ζητήματα του 2009. Δηλαδή τα μνημόνια δεν επέλυσαν κανένα πρόβλημα ούτε παραγωγής αλλά ούτε κοινωνικό, απεναντίας μετά 10 χρόνια έχουν γιγαντωθεί και τα δύο. Εάν το εκλογικό σώμα αποφύγει να “σταυρώσει” τους πολιτικούς που τα τελευταία 10 χρόνια επικαλούνταν να διαχειριστούν την εν λόγω κατάσταση, ποιοι θα σταλούν στην Βουλή;

Από την άλλη σε μία ριζική αλλαγή του πολιτικού χάρτη, πρέπει τα στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών και Εθνικής Αμύνης να είναι άρτια προετοιμασμένα για την Τουρκική επιθετικότητα. Να μην ξεχνάμε πότε δημιουργήθηκε η κρίση των Ιμίων, όπου η Τουρκική Δημοκρατία κατόρθωσε να προσθέσει στην “ατζέντα των συζητήσεων” τις 100% παράνομες θέσεις περί “γκρίζων ζωνών”…

Κλείνοντας

Στις εκλογές στις 7/7/2019 δεν αναζητείται μόνο ικανός ηγέτης αλλά και ικανά στελέχη, που δεν θα διαχειριστούν μόνο τις καταστάσεις αλλά θα δημιουργήσουν την νέα πορεία για μία ισχυρή Ελλάδα…

Τώρα θα πείτε: αυτό το ακούμε εδώ και 30 χρόνια…

βκ

Πίνακας Ι. Οι “Δεξιοί ψήφοι” στις Βουλευτικές εκλογές των τελευταίων 20 ετών

Δεξιά	1993		1996		2000		2004		2007		2009		5/2012		6/2012/
	7.019.925		6.978.656		7.026.527		7.406.619		7.355.026		7.044.606		6.476.751		6.216.856
	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι
Νέα Δημοκρατία	39,30	2.711.737	38,12	2.584.765	42,74	2.935.196	45,36	3.360.506	41,84	2.994.979	33,47	2.295.719	18,85	1.192.051	29,66	1.825.609
Ανεξάρτητοι Έλληνες													10,61	670.957	7,51	462.456
Χρυσή Αυγή *	0,14	9.469	0,49	33.243	0,48	33.100					0,29	19.624	6,97	441.018	6,92	425.980
ΛΑ.Ο.Σ.							2,19	162.494	3,80	271.809	5,63	386.205	2,90	183.467	1,58	97.099
ΑΛΛΑ ΔΕΞΙΑ **	4,88	336.460											6,50	411.536	1,59	98.063
Σύνολο	44,32	3.057.666	38,61	2.618.008	43,22	2.968.296	47,55	3.523.000	45,64	3.266.788	39,39	2.701.548	45,83	2.899.029	47,26	2.909.207

* (Εθνική Συμμαχία + Πρώτη Γραμμή + Κόμμα Ελληνισμού)

** (Για 2012 Δημοκρατική Συμμαχία + Δημιουργία Ξανά + Δράση), (Για 1993 Πολιτική Άνοιξη)

Πηγή Υπουργείο Εσωτερικών

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος.

Πίνακας ΙΙ. Οι “Αριστεροί ψήφοι” στις Βουλευτικές εκλογές των τελευταίων 20 ετών

Αριστερά	1993		1996		2000		2004		2007		2009		5/2012		6/2012
	7.019.925		6.978.656		7.026.527		7.406.619		7.355.026		7.044.606		6.476.751		6.216.856
	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι
ΣΥΡΙΖΑ	2,94	202.887	5,12	347.051	3,20	219.880	3,26	241.722	5,04	361.101	4,60	315.665	16,78	1.061.282	26,89	1.655.053
ΠΑΣΟΚ + ΔΗΚΚΙ	46,88	3.235.017	45,92	3.113.916	46,48	3.192.194	40,55	3.003.920	38,10	2.727.279	43,92	3.012.542	13,18	833.527	12,28	755.832
ΚΚΕ	4,54	313.001	5,61	380.167	5,52	379.454	5,89	436.711	8,15	583.750	7,54	517.249	8,48	536.072	4,50	277.179
ΔΗΜΑΡ													6,11	386.263	6,26	385.079
ΑΝΤΑΡΣΥΑ* + ΚΚΕ(μλ) + ΕΕΚ	0,15	9.977	0,21	14.459	0,32	21.319	0,36	26.900	0,68	48.139	0,58	39.704	1,44	91.461	0,45	28.037
Σύνολο	54,51	3.760.882	56,86	3.855.593	55,52	3.812.847	50,06	3.709.253	51,97	3.720.269	56,64	3.885.160	45,99	2.908.605	50,38	3.101.180

* (Μαχόμενη Αριστερά για 1993,1996), (Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς 2000 κ.ο.κ.)

Πηγή Υπουργείο Εσωτερικών

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος.

ΑΛΛΟΙ	1993	1996	2000	2004	2007	2009	5/2012	6/2012
% ΨΗΦΩΝ	1,17	4,53	1,26	2,39	2,39	3,97	8,18	2,36

Πίνακας ΙΙΙ Οι εκλογές του 2012, ως προς μνημονιακές / αντιμνημονιακές ψήφους

Εκλογές	Μαϊ-2012		Ιουν-2012
Σύνολο ψήφων	6.476.751		6.216.856		Δχ %	Δχ Ψήφων
	%	Ψήφοι	%	Ψήφοι	Δχ %	Δχ Ψήφων
Μνημονιακοί	38,53	2.437.114	43,53	2.679.504	5,00	242.390
Αντιμνημονιακοί	27,39	1.732.239	34,40	2.117.509	7,01	385.270
Δχ ανά εκλογή	11,14	704.875	9,13	561.995	-2,01	-142.880

Μνημονιακοί: Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΑΛΛΑ ΔΕΞΙΑ

Αντιμνημονιακοί: Ανεξάρτητοι Έλληνες, ΣΥΡΙΖΑ

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος.

Πίνακας IV Οι “Δεξιοί ψήφοι” στις Ευρωεκλογές 2014 και 2019

	Δεξιά	Αποτελέσματα Ευρωεκλογών						Εκλογικές Περιφέρειες (60)
		2019		2014		Δχ		Δχ +/- %			Δχ +/- ψήφοι
		%	ψήφοι	%	ψήφοι	%	ψήφοι	(+)	(-)	0	(+)	(-)	0
	ΝΔ	33.27	1,873,080	23.79	1,298,948.00	9.47	574,132	60	0	0	60	0	0
	Ελλάδα ο Άλλος Δρόμος Ν. Μαριάς	1.14	70,286	0.00	0	1.14	70,286
	ΑΝ.ΕΛ	0.77	45,149	3.23	197,837.00	-2.45	-152,688	0	60	0	0	60	0
	Ελεύθερη Πατρίδα	0.74	41,188	0.00	0	0.74	41,188
	Δημοκρατία Ξανά	0.66	39,119	0.00	0	0.66	39,119
	Α.Κ.ΕΛ.	0.65	31,810	0.67	32,356.00	-0.02	-546	38	19	3	41	18	1
	Όρθια Ελλάδα	0.40	22,349	0.00	0	0.40	22,349
Εθνικιστικά	Χρυσή Αυγή	4.78	275,822	9.05	536,913.00	-4.27	-261,091	0	60	0	0	60	0
	Ελληνική Λύση (Κ. Βελόπουλος)	4.02	236,365	0.00	0	4.02	236,365
	ΛΑ.ΟΣ	1.21	69,524	1.21	154,029.00	0.00	-84,505	2	58	0	2	58	0
	Νέα Δεξιά	0.69	37,512	0.00	0	0.69	37,512
Σύνολο Εθνικιστών		10.70	619,223	10.26	690,942	0.44	-71,719	2	118	0	2	118	0
Σύνολα		48.32	2,742,204	37.95	2,220,083	10.37	522,121	100	197	3	103	196	1

Πίνακας V Οι “Αριστεροί ψήφοι” στις Ευρωεκλογές 2014 και 2019

	Αριστερά	Αποτελέσματα Ευρωεκλογών						Εκλογικές Περιφέρειες (60)
		2019		2014		Δχ		Δχ +/- %			Δχ +/- ψήφοι
		%	ψήφοι	%	ψήφοι	%	ψήφοι	(+)	(-)	0	(+)	(-)	0
	ΣΥ.ΡΙΖ.Α	23.45	1,343,788	25.55	1,518,376	-2.09	-174,588	10	50	0	18	42	0
	ΚΙΝ.ΑΛ (Ελιά -2014)	8.35	436,795	8.73	458,514	-0.39	-21,719	18	42	0	22	38	0
	Κ.Κ.Ε.	5.39	302,677	6.25	349,342	-0.86	-46,665	4	56	0	4	56	0
	Πλεύση Ελευθερίας (Ζ. Κωνσταντοπούλου)	1.48	90,856	0.00	0	1.48	90,856
	Λ.Α.Ε.	0.54	31,671	0.00	0	0.54	31,671
	Ανταρσία	0.59	36,327	0.68	41,299	-0.09	-4,972	15	44	1	12	48	0
Σύνολα		39.80	2,242,114	41.21	2,367,531	-1.41	-125,417	47	192	1	56	184	0

Πίνακας VI Οι “Κεντρώοι ψήφοι” στις Ευρωεκλογές 2014 και 2019

	Κέντρο	Αποτελέσματα Ευρωεκλογών						Εκλογικές Περιφέρειες (60)
		2019		2014		Δχ		Δχ +/- %			Δχ +/- ψήφοι
		%	ψήφοι	%	ψήφοι	%	ψήφοι	(+)	(-)	0	(+)	(-)	0
	Μέρα 25	2.75	169,293	0.00	0	2.75	169,293
	ΠΟΤΑΜΙ	1.35	85,998	6.15	377,662	-4.80	-291,664	0	60	0	0	60	0
	ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ	1.40	82,075	0.54	36,804	0.86	45,271	60	0	0	60	0	0
Σύνολα		5.50	337,366	6.69	414,466	-1.19	-77,100	60	60	0	60	60	0

Πίνακας VII Οι “Άλλοι & Οικολόγοι” στις Ευρωεκλογές 2014 και 2019

	Άλλοι / Οικολόγοι	Αποτελέσματα Ευρωεκλογών						Εκλογικές Περιφέρειες (60)
		2019		2014		Δχ		+/- %			Δχ +/- ψήφοι
		%	ψήφοι	%	ψήφοι	%	ψήφοι	(+)	(-)	0	(+)	(-)	0
	Πολίτες του Η. Ψηνάκη	0.82	51,406	0.00	0	0.82	51,406
	Οικολόγοι Πράσινοι	0.80	49,099	0.00	0	0.80	49,099
	Ελλήνων Συνέλευσις	0.62	29,489	0.00	0	0.62	29,489
	Οικολόγοι Πράσινοι – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ	0.45	25,448	0.45	28,365	0.00	-2,917	25	35	0	25	35	0
Σύνολα		2.69	155,442	0.45	28,365	2.24	127,077	25	35	0	25	35	0

Πίνακας VIII Οι “ψήφοι των μειονοτικών κομμάτων” στις Ευρωεκλογές 2014 και 2019

	Μειονοτικά	Αποτελέσματα Ευρωεκλογών						Εκλογικές Περιφέρειες (60)
		2019		2014		Δχ		Δχ +/- %			Δχ +/- ψήφοι
		%	ψήφοι	%	ψήφοι	%	ψήφοι	(+)	(-)	0	(+)	(-)	0
	Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας	1.09	40,245	1.16	42,792	-0.07	-2,547	22	9	29	31	10	19
	ΕΕΣ Ουράνιο Τόξο	0.16	6,413			0.16
Σύνολα		1.09	40,245	1.16	42,792	-0.07	-2,547	22	9	29	31	10	19

Για Πίνακες IV – VIII

Πηγή Υπουργείο Εσωτερικών

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος.

Πίνακας IX Ψήφοι μειονοτικών κομμάτων ανά εκλογική περιφέρει

		Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας	ΕΕΣ Ουράνιο Τόξο
Σύνολα		Επικράτεια
	Θέση	17	35
	Ποσοστό	0.71	0.11
	Ψήφοι	40,245	6,413
	Έδρες
	2014	0.75
	Ψήφοι	42792
	ΔΧ %	-0.04
	Δχ Ψήφοι	-2,547
1		Α’ Αθηνών
	Θέση	40	37
	Ποσοστό	0.02	0.05
	Ψήφοι	59	113
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.02
	Δχ Ψήφοι	59
2		Β1′ Βόρειου Τομέα Αθηνών
	Θέση	40	38
	Ποσοστό	0.02	0.04
	Ψήφοι	73	149
	2014	0.00
	Ψήφοι	1
	ΔΧ %	0.02
	Δχ Ψήφοι	72
3		Β2′ Δυτικού Τομέα Αθηνών
	Θέση	40	37
	Ποσοστό	0.04	0.07
	Ψήφοι	78	163
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.04
	Δχ Ψήφοι	78
4		Β3′ Νότιου Τομέα Αθηνών
	Θέση	40	37
	Ποσοστό	0.03	0.06
	Ψήφοι	104	229
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.03
	Δχ Ψήφοι	104
5		Α’ Πειραιώς
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.04	0.07
	Ψήφοι	36	65
	2014	0.00
	Ψήφοι	4
	ΔΧ %	0.04
	Δχ Ψήφοι	32
6		Β’ Πειραιώς
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.03	0.09
	Ψήφοι	49	135
	2014	0.00
	Ψήφοι	2
	ΔΧ %	0.03
	Δχ Ψήφοι	47
7		Α’ Ανατολικής Αττικής
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.03	0.07
	Ψήφοι	79	161
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.03
	Δχ Ψήφοι	79
8		Β’ Δυτικής Αττικής
	Θέση	40	37
	Ποσοστό	0.05	0.10
	Ψήφοι	43	84
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.05
	Δχ Ψήφοι	43
9		Αιτωλοακαρνανίας
	Θέση	39	36
	Ποσοστό	0.00	0.07
	Ψήφοι	6	90
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	6
10		Αργολίδος
	Θέση	39	37
	Ποσοστό	0.00	0.06
	Ψήφοι	1	38
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	1
11		Αρκαδίας
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.00	0.08
	Ψήφοι	1	50
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	1
12		Άρτας
	Θέση	39	31
	Ποσοστό	0.00	0.10
	Ψήφοι	0.00	47
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
13		Αχαΐας
	Θέση	38	35
	Ποσοστό	0.05	0.05
	Ψήφοι	77	94
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.05
	Δχ Ψήφοι	77
14		Βοιωτίας
	Θέση	39	35
	Ποσοστό	0.00	0.09
	Ψήφοι	0.00	62
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
15		Γρεβενών
	Θέση	38	36
	Ποσοστό	0.01	0.04
	Ψήφοι	3	10
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.01
	Δχ Ψήφοι	3
16		Δράμας
	Θέση	37	35
	Ποσοστό	0.07	0.09
	Ψήφοι	42	53
	2014	0.04
	Ψήφοι	25
	ΔΧ %	0.03
	Δχ Ψήφοι	17
17		Δωδεκανήσου
	Θέση	35	36
	Ποσοστό	0.11	0.11
	Ψήφοι	112	109
	2014	0.02
	Ψήφοι	15
	ΔΧ %	0.09
	Δχ Ψήφοι	97
18		Έβρου
	Θέση	10	33
	Ποσοστό	1.30	0.15
	Ψήφοι	1,050	118
	2014	1.45
	Ψήφοι	1,220
	ΔΧ %	-0.15
	Δχ Ψήφοι	-170
19		Ευβοίας
	Θέση	38	35
	Ποσοστό	0.01	0.09
	Ψήφοι	9	110
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.01
	Δχ Ψήφοι	9
20		Ευρυτανίας
	Θέση	38	33
	Ποσοστό	0.00	0.14
	Ψήφοι	0.00	19
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
21		Ζακύνθου
	Θέση	39	34
	Ποσοστό	0.00	0.14
	Ψήφοι	0.00	32
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
22		Ηλείας
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.00	0.07
	Ψήφοι	2	63
	2014	0.01
	Ψήφοι	6
	ΔΧ %	-0.01
	Δχ Ψήφοι	-4
23		Ημαθίας
	Θέση	39	30
	Ποσοστό	0.00	0.22
	Ψήφοι	3	179
	2014	0.00
		0.00
		0.00
		3
24		Ηρακλείου
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.00	0.06
	Ψήφοι	1	96
	2014	0.01
	Ψήφοι	11
	ΔΧ %	-0.01
	Δχ Ψήφοι	-10
25		Θεσπρωτίας
	Θέση	38	37
	Ποσοστό	0.01	0.05
	Ψήφοι	4	16
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.01
	Δχ Ψήφοι	4
26		Α’ Θεσσαλονίκης
	Θέση	40	37
	Ποσοστό	0.04	0.07
	Ψήφοι	128	218
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.04
	Δχ Ψήφοι	128
27		Β’ Θεσσαλονίκης
	Θέση	39	36
	Ποσοστό	0.06	0.10
	Ψήφοι	109	183
	2014	0.00
	Ψήφοι	1
	ΔΧ %	0.06
	Δχ Ψήφοι	108
28		Ιωαννίνων
	Θέση	39	36
	Ποσοστό	0.00	0.07
	Ψήφοι	0.00	68
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
29		Καβάλας
	Θέση	38	34
	Ποσοστό	0.05	0.10
	Ψήφοι	37	79
	2014	0.06
	Ψήφοι	48
	ΔΧ %	-0.01
	Δχ Ψήφοι	-11
30		Καρδίτσας
	Θέση	40	34
	Ποσοστό	0.00	0.08
	Ψήφοι	0.00	61
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
31		Καστοριάς
	Θέση	40	25
	Ποσοστό	0.00	0.28
	Ψήφοι	0.00	86
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
32		Κέρκυρας
	Θέση	39	31
	Ποσοστό	0.00	0.15
	Ψήφοι	0.00	82
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
33		Κεφαλληνίας
	Θέση	38	36
	Ποσοστό	0.00	0.12
	Ψήφοι	0.00	26
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
34		Κιλκίς
	Θέση	39	27
	Ποσοστό	0.00	0.25
	Ψήφοι	0.00	139
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
35		Κοζάνης
	Θέση	40	27
	Ποσοστό	0.00	0.24
	Ψήφοι	1	228
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	1
36		Κορινθίας
	Θέση	40	35
	Ποσοστό	0.00	0.09
	Ψήφοι	0.00	79
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
37		Κυκλάδων
	Θέση	40	35
	Ποσοστό	0.00	0.12
	Ψήφοι	0.00	85
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
38		Λακωνίας
	Θέση	40	35
	Ποσοστό	0.00	0.06
	Ψήφοι	0.00	32
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
39		Λάρισας
	Θέση	39	34
	Ποσοστό	0.00	0.07
	Ψήφοι	0.00	118
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
40		Λασιθίου
	Θέση	40	37
	Ποσοστό	0.00	0.09
	Ψήφοι	0.00	39
	2014	0.00
	Ψήφοι	1
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	-1
41		Λέσβου
	Θέση	39	36
	Ποσοστό	0.00	0.10
	Ψήφοι	0.00	58
	2014	0.01
	Ψήφοι	4
	ΔΧ %	-0.01
	Δχ Ψήφοι	-4
42		Λευκάδας
	Θέση	39	37
	Ποσοστό	0.00	0.06
	Ψήφοι	0.00	8
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
43		Μαγνησίας
	Θέση	39	35
	Ποσοστό	0.00	0.08
	Ψήφοι	3	84
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	3
44		Μεσσηνίας
	Θέση	38	36
	Ποσοστό	0.00	0.05
	Ψήφοι	1	50
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	1
45		Ξάνθης
	Θέση	1	35
	Ποσοστό	25.04	0.18
	Ψήφοι	14,972	105
	2014	25.91
	Ψήφοι	15,391
	ΔΧ %	-0.87
	Δχ Ψήφοι	-419
46		Πέλλας
	Θέση	39	22
	Ποσοστό	0.02	0.53
	Ψήφοι	15	461
	2014	0.00
	Ψήφοι	2
	ΔΧ %	0.02
	Δχ Ψήφοι	13
47		Πιερίας
	Θέση	39	35
	Ποσοστό	0.02	0.10
	Ψήφοι	19	73
	2014	0.00
	Ψήφοι	3
	ΔΧ %	0.02
	Δχ Ψήφοι	16
48		Πρέβεζας
	Θέση	37	35
	Ποσοστό	0.00	0.09
	Ψήφοι	0.00	33
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
49		Ρεθύμνης
	Θέση	40	36
	Ποσοστό	0.01	0.07
	Ψήφοι	6	33
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.01
	Δχ Ψήφοι	6
50		Ροδόπης
	Θέση	1	35
	Ποσοστό	38.01	0.17
	Ψήφοι	23,069	105
	2014	42.00
	Ψήφοι	26,042
	ΔΧ %	-3.99
	Δχ Ψήφοι	-2,973
51		Σάμου
	Θέση	38	36
	Ποσοστό	0.00	0.08
	Ψήφοι	0.00	18
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
52		Σερρών
	Θέση	39	36
	Ποσοστό	0.02	0.10
	Ψήφοι	22.00	108
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.02
	Δχ Ψήφοι	22
53		Τρικάλων
	Θέση	38	35
	Ποσοστό	0.01	0.09
	Ψήφοι	5	76
	2014	0.00
	Ψήφοι	4
	ΔΧ %	0.01
	Δχ Ψήφοι	1
54		Φθιώτιδας
	Θέση	39	38
	Ποσοστό	0.01	0.06
	Ψήφοι	8	57
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.01
	Δχ Ψήφοι	8
55		Φλώρινας
	Θέση	39	6
	Ποσοστό	0.00	3.30
	Ψήφοι	0.00	1,113
	2014	0.01
	Ψήφοι	5
	ΔΧ %	-0.01
	Δχ Ψήφοι	-5
56		Φωκίδας
	Θέση	39	34
	Ποσοστό	0.00	0.09
	Ψήφοι	0.00	21
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
57		Χαλκιδικής
	Θέση	39	34
	Ποσοστό	0.03	0.14
	Ψήφοι	18.00	90
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.03
	Δχ Ψήφοι	18
58		Χανίων
	Θέση	40	35
	Ποσοστό	0.00	0.09
	Ψήφοι	0.00	74
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
59		Χίου
	Θέση	40	34
	Ποσοστό	0.00	0.13
	Ψήφοι	0.00	37
	2014	0.00
	Ψήφοι	0.00
	ΔΧ %	0.00
	Δχ Ψήφοι	0.00
60		Εξωτερικού
	Θέση	30	29
	Ποσοστό	0.00	0.01
	Ψήφοι	0.00	1
	2014	0.07
	Ψήφοι	7
	ΔΧ %	-0.07
	Δχ Ψήφοι	-7

Πηγή Υπουργείο Εσωτερικών

Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος.

Σημειώσεις:

[1] Κοίτα ανακοίνωση του Μίκη Θεοδωράκη στις 22/3/2012.

[2]Κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλου, Τελεσμένες και Αναμενόμενες Εκλογές του 2012, Ιούνιος 2012, http://www.elzoni.gr/html/ent/490/ent.23490.asp

[3] Κοίτα https://ekloges.ypes.gr/current/e/home/parties/

[4] Κοίτα https://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/25403

[5] Εθνοτικές μειονότητες, είναι οι ομάδες που εκτός της διοίκησης δεν έχουν κανέναν κοινό με την κυρίαρχη εθνική ομάδα που ελέγχει πλήρως την διοίκηση και το νομοπαρασκευαστικό σύστημα ενός έθνους – κράτους. Ο Ο.Η.Ε., έχοντας υπόψη τους αναμεταξύ τους ασυμβίβαστους εθνοκρατικούς, θρησκευτικούς, γλωσσικούς και εθνοτικούς χάρτες της υφηλίου, με την απόφαση 47/135 της Γενικής Συνέλευσης, στις 18/12/1992 ανακοινώνει την διακήρυξη «Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ατόμων που ανήκουν σε εθνική ή εθνοτική, θρησκευτική και γλωσσική μειονότητα» (βλέπε www2.ohchr.org/english/issues/minorities/). Βάσει της 47/135 απόφασης, του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 21/4/2005 ιδρύει την Διαρκή Υποεπιτροπή, η οποία θα ελέγχει σταθερά και θα αναφέρει το παγκόσμιο γίγνεσθαι των εθνικών ή εθνοτικών, θρησκευτικών και γλωσσικών μειονοτήτων.

[6] Κοίτα άρθρο στο in.gr 30/5/2019 “Τσιγδέμ Ασάφογλου: Η πρόεδρος του ΚΙΕΦ που δηλώνει Τουρκάλα”:

https://www.in.gr/2019/05/30/politics/tsigdem-asafoglou-poia-einai-proedros-tou-kief-pou-dilonei-tourkala/

[7] Κοίτα άρθρο Σταύρου Τζίμα, Καθημερινή 27/5/2019, “Θράκη: Με όπλο το Διαδίκτυο η πρωτιά του ΚΙΕΦ” :

http://www.kathimerini.gr/1025963/article/epikairothta/politikh/8rakh-me-oplo-to-diadiktyo-h-prwtia-toy-kief

[8] Κοίτα άρθρο Γεωργίου Δημητράκη, 27/10/2016, Η Θράκη στο έλεος των εθνοκτόνων: Οι Πομάκοι και οι ανόητοι. http://www.antibaro.gr/article/16076

[9] Κοίτα Δημοσίευση:31/05/2019 – 10:03, ΣΚΑΪ: http://www.skai.gr/news/politics/article/405537/ouranio-toxo-makedoniki-meionotita-oi-6300-psifoforoi-mas-stin-ellada/#ixzz5qoS9eqd0

[10] Κοίτα άρθρο Ευγενία Τζωρτζή, Δύο κρίσιμες κινήσεις για το τραπεζικό σύστημα, Καθημερινή 13/5/2019, http://www.kathimerini.gr/1023607/gallery/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/dyo-krisimes-kinhseis-gia-to-trapeziko-systhma.

«Φεύγουμε κυνηγημένοι από την Τουρκία όπως οι μη-Μουσουλμάνοι πριν 100 χρόνια»

Από

anixneuseis

June 17, 2019

insidestory.gr Αλέξανδρος Μασσαβέτας.

Κατά τον τούρκο πανεπιστημιακό και δημοσιογράφο Τζεγκίζ Ακτάρ, που ζει εδώ και δύο χρόνια στην Αθήνα, οι Τούρκοι δεν έχουν βρει τι θέλουν να είναι και πού θέλουν να ανήκουν. Μιλά για μαζική έξοδο (brain drain) των προοδευτικών Τούρκων, καθώς αποτελούν σήμερα τον υπό διωγμό «άλλο», όπως ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα οι μη-Μουσουλμάνοι.

Χρόνος ανάγνωσης:

‘

Ο Τζενγκίζ Ακτάρ.

Σάββατο 15 Ιουνίου 2019

Κείμενο

Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Ο Τζεγκίζ Ακτάρ μού ήταν γνωστός από τα χρόνια που ζούσα στην Τουρκία, μέσω της μαχητικής αρθρογραφίας και των βιβλίων του (εκείνο για το Οικουμενικό ΠατριαρχείοEkümenik Patrikhane | Cengiz Aktar το έχω χρησιμοποιήσει ως βιβλιογραφική αναφορά στα δικά μου). Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας «Ζητώ συγγνώμη από τους Αρμενίους», η οποία στόχευε στην κάθαρση της τουρκικής κοινωνίας δια της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Τον παρακολουθούσα εξ αποστάσεως, ώσπου τον γνώρισα από κοντά στην Αθήνα, όταν αμφότεροι είχαμε πια εγκαταλείψει μία Κωνσταντινούπολη που «δεν μας σήκωνε» πλέον. Ο τούρκος πανεπιστημιακός αποτελεί επιφανές μέλος της ολιγάριθμης αλλά δραστήριας τουρκικής παροικίας των Αθηνών. Με υποδέχθηκε στο διαμέρισμά του, που βλέπει σε ένα από τα μεγάλα πάρκα της πόλης, με καλοκαβουρδισμένο «ελληνικό» καφέ (η διαφορά τουρκικού και ελληνικού δεν είναι παρά στην ένταση του καβουρδίσματος, συμφωνήσαμε) και μούρα, που είχε μαζέψει από το γειτονικό πάρκο. «Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι τα δένδρα είναι γεμάτα αλλά ο κόσμος δεν τα μαζεύει!» μου είπε. Και η συζήτηση γύρισε γρήγορα, αναπόφευκτα, «εκεί που πονά» – στην Τουρκία.

19.jpg

Α.Μ.: Γιατί επιλέξατε την Ελλάδα για την μετοικεσία σας; Τι σας τράβηξε εδώ;

Τζ. Α.: Παρότι οι κόρες μου ζουν στην Γαλλία και έχω εκεί πολλούς φίλους και μνήμες, τόσο στο Παρίσι όσο και στην Haute Savoie, προτίμησα να εγκατασταθώ εδώ. Στην Ελλάδα αισθάνομαι εντελώς στο σπίτι μου. Η χώρα μού ήταν οικεία καθώς έρχομαι εδώ για διακοπές από το 2005. Το 2014 αγόρασα σπίτι σε ένα νησί του Αιγαίου. Εδώ και δύο χρόνια αγόρασα αυτό το διαμέρισμα και εγκαταστάθηκα μόνιμα. Περνώ τον μισό χρόνο στην Αθήνα και τον μισό στο νησί. Η Αθήνα μου θυμίζει πάρα πολύ την ασιατική πλευρά της Πόλης. Αγαπώ εδώ τα μπαλκόνια – που δεν υπάρχουν στην ευρωπαϊκή Πόλη αλλά χαρακτηρίζουν τα άλλοτε προάστια παραθερισμού της ασιατικής.

Ο καιρός της Αθήνας είναι πολύ καλύτερος από της Πόλης – λείπουν οι ατέλειωτοι γκρίζοι χειμώνες της. Ο κόσμος είναι άνετος και φιλικός. Μου αρέσει το ότι η Αθήνα είναι μια μεγαλούπολη μεσαίου μεγέθους, όχι τερατώδης μητρόπολη σαν την Πόλη με τα 17 εκατομμύρια. Μου αρέσει η έννοια της γειτονιάς. Στην Πόλη έμενα στο Τζιχάγκιρ, που διατηρούσε τον χαρακτήρα της γειτονιάς, αλλά σιγά σιγά τον χάνει εκεί. Εδώ έχω τον μπακάλη μου, το κουρείο μου, τα μαγαζιά και τα εστιατόρια που συχνάζω. Η Αθήνα έχει κάτι το γλυκό και το ήρεμο σε σχέση με την Τουρκία.

«Η Ελλάδα είναι ό,τι ονειρευθήκαμε οι Τούρκοι σαν εμένα, αλλά δεν πετύχαμε»

Αυτό που πάντα λέω είναι πως η Ελλάδα είναι ό,τι ονειρευθήκαμε οι Τούρκοι σαν εμένα αλλά δεν πετύχαμε: μια φυσιολογική κοινωνία με τα προβλήματά της, φυσικά, που όμως μπορεί να τα διαχειρισθεί χωρίς βία. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν καυγάδες και ένταση εδώ, μένουν όμως εντός του συστήματος. Οι Έλληνες έχουν μάθει πώς να διαχειρίζονται συγκρούσεις, χωρίς να φθάνουν στα άκρα. Αυτό φαίνεται τόσο στην πολιτική, όσο και στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα, στην κίνηση εδώ οι οδηγοί –ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας– συχνά φωνάζουν ο ένας στον άλλον και βρίζονται άσχημα. Στην Τουρκία δεν περνούν καν στο στάδιο του βρισίματος – πλακώνονται στο ξύλο. Βασιλεύει μια συλλογική παράκρουση, όλοι μοιάζουν πια θυμωμένοι, να αποζητούν τον τσακωμό για εκτόνωση.

«Σε σχέση με την Τουρκία, στην Ελλάδα δεν υπάρχει βία – έχω την αίσθηση πως οι Έλληνες δεν το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό!

Σε σχέση με την Τουρκία στην Ελλάδα δεν υπάρχει βία – έχω την αίσθηση πως οι Έλληνες δεν το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό! Στις ανθρώπινες σχέσεις παρατηρώ μια ηρεμία. Δεν υπάρχει συστηματική, καθημερινή βία κατά των γυναικών Οι οικογένειες δεν ασκούν πάνω στα παιδιά τους τον αποπνικτικό έλεγχο και την καταπίεση που ασκούν στην Τουρκία. Επίσης, η ελληνική κοινωνία –χάρη τόσο στην ΕΕ αλλά και στην γλωσσομάθεια των Ελλήνων– είναι πολύ πιο ανοικτή στον κόσμο. Στην Τουρκία μόνο ένα 7% μιλά επαρκώς μία ξένη γλώσσα και ως αποτέλεσμα οι Τούρκοι είναι φυλακισμένοι του τουρκικού «χώρου πληροφόρησης». Ακόμη και οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι είναι ανίκανοι να παρακολουθήσουν τα τεκταινόμενα στο εξωτερικό αν δεν φιλτραρισθούν πρώτα στην γλώσσα τους…

Α.Μ.: Είστε γέννημα θρέμμα της Πόλης, αλλά και γαλλομαθής, καθόσον γνωρίζω…

Τζ. Α.: Είμαι γέννημα θρέμμα της Πόλης, αλλά θεωρώ πως το Παρίσι ήταν αυτό που με καθόρισε. Γεννήθηκα στην Πόλη το 1955. Μεγάλωσα στο Οσμάνμπεη (σ.σ.: συνοικία βόρεια του Πέρα). Τα καλοκαίρια τα περνούσαμε στην Σουάντιε της ασιατικής Πόλης, που τότε ήταν ακόμη περιοχή παραθερισμού. Φοίτησα στο γαλλόφωνο Λύκειο Γκαλατάσαραϊ. Στα δεκαοκτώ μου έφυγα για το Παρίσι, όπου έζησα 12 χρόνια. Παντρεύθηκα Γαλλίδα –έχουμε διαζευχθεί– και οι δύο κόρες μου ζουν στην Γαλλία. Από το 1984 ως το 1999 εργάσθηκα για τα Ηνωμένα Έθνη σε διάφορες χώρες. Δεν επέστρεψα στην Πόλη παρά το 1999, για να εργασθώ προωθώντας την ενταξιακή πορεία της χώρας. Δίδασκα σε δύο πανεπιστήμια, ζητήματα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Α.Μ.: Τότε ακόμη η ένταξη στην ΕΕ ήταν η κορυφαία «εθνική προτεραιότητα» στην Τουρκία…

«Τα όνειρά μας ήταν αναπόσπαστα δεμένα με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας – τότε ήταν μια εποχή γεμάτη ελπίδα»

Τζ. Α.: Ξέρω, η Τουρκία έχει αλλάξει τόσο πολύ έκτοτε που ακούγεται σαν να μιλάμε για άλλη χώρα. Κι όμως, τότε ήταν μία εποχή γεμάτη ελπίδα. Ονειρευθήκαμε κάτι καινούριο, κάτι που θα έσπαγε την παπαγαλία των κεμαλιστών από την μία πλευρά και των ισλαμιστών από την άλλη. Τα όνειρά μας ήταν αναπόσπαστα δεμένα με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, η εκκίνηση της οποίας έγινε το 1999-2000. Τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησής του, το ΑΚΡ (σημ.: το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Έρντογαν) αποτέλεσε εκείνη την πολιτική δύναμη που προωθούσε με ζήλο τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις και περνούσε τις απαραίτητες για αυτές πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Για πρώτη φορά, μια μικρή ομάδα ανθρώπων μπορέσαμε να αμφισβητήσουμε την καθεστηκυία τάξη στην Τουρκία με ειρηνικά μέσα: με την αρθρογραφία, την διδασκαλία, την οργάνωση συνεδρίων. Ήμασταν μία ομάδα δημοσιογράφων και πανεπιστημιακών, με φιλελεύθερες ιδέες, που είχαμε ζήσει στην Ευρώπη και θέλαμε να μεταφέρουμε τις πολιτικές κατακτήσεις της ΕΕ στην Τουρκία. Μας ονόμασαν «φιλελεύθερη διανόηση».

Α.Μ.: Ανήκετε ακριβώς στην ομάδα των φιλελεύθερων διανοουμένων που κατηγορήθηκαν από κάποιους κύκλους ως «συνοδοιπόροι» του ΑΚΡ. Από συνοδοιπόροι, εχθροί: H φιλελεύθερη διανόηση και ο Έρντογαν. Υπήρξε τέτοια συμπόρευση;

Τζ. Α.: Δεν μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος των φίλων μου, αλλά για όσο διάστημα το ΑΚΡ ήταν αφοσιωμένο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, εγώ προσωπικά το στήριζα. Μιλάμε για την πρώτη πενταετία, 2002-2007. Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας άλλαξε ριζικά τους όρους του πολιτικού παιγνιδιού στην χώρα: οδήγησε σε συνέργειες μεταξύ όλων εκείνων των φορέων που επιθυμούσαν την αλλαγή. Τα πρώτα χρόνια έγιναν θαύματα. Ήμασταν όμως πολύ λίγοι όσοι σπρώχναμε για τις αλλαγές. Ούτε το CHP ούτε καν το κουρδικό κόμμα είχαν δείξει ενδιαφέρον για τον ευρωπαϊκό δρόμο της χώρας. Δεν είχαμε την στήριξη κάποιου πολιτικού φορέα. Η μόνη επιρροή που μπορούσαμε να ασκήσουμε ήταν στην κοινή γνώμη, μέσω της αρθρογραφίας μας στον τύπο και της δουλειάς μας στα πανεπιστήμια. Για τον λόγο αυτό προσπαθήσαμε να καλλιεργήσουμε τις σχέσεις μας με το ΑΚΡ και να το σπρώξουμε στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων, που το ίδιο φαινόταν να θέλει να προωθήσει.

«Η ευρωπαϊκή δυναμική άρχισε να φθίνει καθώς το AKP εδραίωνε σταδιακά την εξουσία του, αποκτώντας τον έλεγχο των κρατικών μηχανισμών»

Νομίζω οι περισσότεροι απομακρυνθήκαμε μόλις το κόμμα σταμάτησε να προωθεί την ευρωπαϊκή ένταξη της χώρας. Προσωπικά, στήριζα το κόμμα αυτό ως το 2006-2007, οπότε φάνηκε πια ξεκάθαρα πως δεν είχε πια πρόθεση να συνεχίσει στον δρόμο της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή δυναμική άρχισε να φθίνει καθώς το ΑΚΡ εδραίωνε σταδιακά την εξουσία του, αποκτώντας τον έλεγχο των κρατικών μηχανισμών. Εξέλιπε δε εντελώς μετά την καταστολή της εξέγερσης του Γκεζί. Κάποιοι, περισσότερο αισιόδοξοι από εμένα, στήριζαν το ΑΚΡ ως «φορέα μεταρρυθμίσεων» λίγο πολύ μέχρι την καταστολή της εξέγερσης του Γκεζί το 2013. Η άγρια τότε καταστολή τούς έκανε να διαρρήξουν σχέσεις με το κόμμα.

Α.Μ.: Πολλοί πλέον αναφέρονται στην κυβέρνηση Έρντογαν ως «καθεστώς», λέξη που περιγράφει μη δημοκρατικά πολιτεύματα. Πόσο ορθή είναι αυτή η περιγραφή;

Τζ. Α.: Είναι απολύτως σωστή. Ούτε εγώ μιλώ για «κυβέρνηση» πλέον, αναφέρομαι σε «καθεστώς». Ναι μεν τους εξέλεξαν, αλλά οι τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν δίκαιες. Οι περισσότερες, μετά το 2016, διεξήχθησαν υπό καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται πως τα μέσα ενημέρωσης είναι απολύτως ελεγχόμενα στην Τουρκία και οι περισσότεροι αντιφρονούντες δημοσιογράφοι βρίσκονται είτε στην φυλακή είτε στην εξορία. Οι δύο πρόεδροι του κουρδικού κόμματος HDP, ο Σελαχατίν Ντεμίρτας και η Φιγκέν Γιουκσέκνταγ, βρίσκονται στην φυλακή, όπως και πολλοί βουλευτές του. Αυτά δεν συμβαίνουν σε δημοκρατικά κράτη.

«Είναι προφανές πως ο Έρντογαν και τα στελέχη του δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν την εξουσία με ελεύθερες εκλογές»

Είναι προφανές –και από την πρόσφατη ακύρωση των αποτελεσμάτων των δημοτικών εκλογών στην Πόλη– πως ο Έρντογαν και τα στελέχη του καθεστώτος δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν την εξουσία με ελεύθερες εκλογές. Εγώ προσωπικά πιστεύω πως νοθεία λαμβάνει χώρα στην Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι εκλογές δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ελεύθερες και δίκαιες για τους λόγους που προανέφερα.

Α.Μ.: Το 2008 πρωτοστατήσατε στην σύνταξη ανοικτής επιστολής, με την οποία χιλιάδες Τούρκοι ζητούσαν συγγνώμη από τους Αρμενίους για την Γενοκτονία. Γιατί είναι σημαντική η διαχείριση της μνήμης;

Τζ. Α.: Έχει καθοριστική σημασία για το μέλλον μιας χώρας. Χωρίς αυτήν μια κοινωνία δεν μπορεί να ξεπεράσει τα φαντάσματα του παρελθόντος της και να προχωρήσει. Η Τουρκία έχει μακρά ιστορία βίας και καταδίωξης ολόκληρων ομάδων, που σταμπάρονται ως «οι άλλοι». Η «πολιτική των ταυτοτήτων», για την οποία γίνεται πολύς λόγος τελευταία στην Ευρώπη, είχε ξεκινήσει ήδη την οθωμανική περίοδο στην Τουρκία. Οι (σουνίτες) Μουσουλμάνοι αναγνωρίζονταν ως το «κυρίαρχο έθνος» (millet-i hakime) της αυτοκρατορίας, με τους μη-Μουσουλμάνους να υφίστανται τις σημαντικές διακρίσεις που τους επιβάλλει η σαρία. Όταν, με τις μεταρρυθμίσεις του ΤανζιμάτTanzimat, οι μη-Μουσουλμάνοι εξισώθηκαν νομικά με το «κυρίαρχο έθνος», τα μέλη του τελευταίου βίωσαν την απώλεια της προνομιακής θέσης τους ως βαθύτατο σοκ. «Τι είναι το Τανζιμάτ;» ρωτούσαν, και η εύκολη απάντηση ήταν «δεν μπορείς πια να πεις τον γκιαούρη γκιαούρη!Osmanlı toplumunda Tanzimat’a bakış: Gavura gavur denmeyecek ! | Dünya Bülteni». Οι Μουσουλμάνοι βίωσαν αυτήν την εξίσωση με τον «άλλον» και την απώλεια των νομικών προνομίων τους ως τραυματική εμπειρία, που σφράγισε τα συλλογικά αντανακλαστικά τουςTurkey’s Deputy PM Slammed Over ‘Infidel’ Comments | Asbarez. Οι Τούρκοι-σουνίτες Μουσουλμάνοι δεν μπορούν να δεχθούν μία οποιαδήποτε άλλη ομάδαThe conservative Muslim’s growing problem: ‘Infidelphobia’ | Hurriyet Daily Newsνα μοιράζεται μαζί τους την εξουσία, ούτε καν τον δημόσιο χώρο.

«Η “πολιτική των ταυτοτήτων” είναι χρόνια ασθένεια της τουρκικής πολιτικής ζωής – η ανάγκη στοχοποίησης ενός “άλλου” φαίνεται πως είναι υπαρξιακή»

Έκτοτε η «πολιτική των ταυτοτήτων» αποτελεί πληγή για την Τουρκία, χρόνια ασθένεια της πολιτικής ζωής τηςWhere Did the Secular Republic Fail? | The Turkey Analyst. Η ανάγκη στοχοποίησης ενός «άλλου» φαίνεται πως είναι υπαρξιακή. Οι μη-Μουσουλμάνοι εξοντώθηκαν την περίοδο 1913-1923. Δύο μεγάλες ομάδες απέμειναν – Τούρκοι Σουνίτες Μουσουλμάνοι και Κούρδοι. Και για τις δύο υπήρχαν κόκκινες γραμμές, τις οποίες δεν μπορούσαν να διαβούν, προκειμένου να μην γίνουν «άλλοι» υπό διωγμό. Για τους μεν Σουνίτες το όριο ήταν η έκφραση αντιδραστικών θέσεων, όπως π.χ. αιτημάτων για επαναφορά της σαρία και του χαλιφάτου, για τους δε Κούρδους η έκφραση αποσχιστικών αιτημάτων. Μέχρι την εποχή του Οζάλ, οι θρήσκοι Μουσουλμάνοι δεν επιτρεπόταν να συμπεριφέρονται ως τέτοιοι στον δημόσιο χώρο, ενώ το κράτος αρνείτο την ίδια την ύπαρξη των Κούρδων!

Οι μεν θρήσκοι εισήλθαν στον δημόσιο χώρο και ενδυναμώθηκαν ως κοινότητα, οι δε Κούρδοι έπρεπε να καταφύγουν στον ένοπλο αγώνα προκειμένου να αναγνωρισθεί η ύπαρξή τους από το κράτος. Ο αγώνας αυτός διέλυσε το τουρκικό εθνικό αφήγημα περί ενός μονολιθικού έθνους, στο οποίο δεν αναγνωρίζονταν θρησκευτικές, εθνικές, γλωσσικές διαφορές. Με την άφιξη του ΑΚΡ στην εξουσία το 2002 και την ενταξιακή πορεία της χώρας, άρχισε να δημιουργείται –για πρώτη φορά στην Τουρκία– μία κοινωνία των πολιτών, ανεξάρτητη και πέρα από τους κρατικούς θεσμούς. Πολλοί αισθάνθηκαν πια την ελευθερία να επανεξετάσουν τα μεγάλα ταμπού του παρελθόντος, την Αρμενική Γενοκτονία (1915), την Γενοκτονία των Ποντίων (1914–1922), τις σφαγές των Κούρδων Αλεβιτών στο Ντέρσιμ, τα Σεπτεμβριανά (1955), τις Απελάσεις (1964), τις σφαγές των Αλεβιτών από τους ακροδεξιούς την δεκαετία του 1970. Πάνω από τριάντα χιλιάδες πολίτες και δημόσια πρόσωπα υπέγραψαν την ανοικτή επιστολή συγγνώμης προς τους Αρμενίους, την οποία συντάξαμε μία ομάδα φίλοι.

«Η επανεξέταση της ιστορίας προκάλεσε μεγάλη αντίδραση από τους εθνικιστές αλλά και το παρακράτος»

Η επανεξέταση της ιστορίας δόνησε τα θεμέλια της επίσημης κρατικής ιδεολογίας και συντάραξε την τουρκική κοινωνία. Προκάλεσε μεγάλη αντίδραση από τους εθνικιστές αλλά και το παρακράτος. Το 2007, η δολοφονία του Αρμενίου δημοσιογράφου και εκδότη Χραντ ΝτινκAssassination of Hrant Dink από το παρακράτος έστειλε σαφές μήνυμα προς όλους όσους αμφισβητούσαμε το επίσημο αφήγημα του κράτους και υπενθύμισε πως όλα αυτά στην Τουρκία γίνονται με κίνδυνο ζωής. Σήμερα πολλοί απ’ όσους υπέγραψαν την επιστολή βρίσκονται στις φυλακές με φαιδρές κατηγορίες-προσχήματα, είτε πήραν τον δρόμο της εξορίας.

Η Τουρκία, βεβαίως, δεν είναι η μόνη κοινωνία που αρνείται πεισματικά να αντιμετωπίσει το ένοχο παρελθόν της. Το ίδιο ισχύει σε πολλές άλλες. Στην Γαλλία, για παράδειγμα, δεν συζητήθηκε ποτέ επαρκώς το αποικιακό παρελθόν ή η συνεργασία με τους Ναζί κατά την Κατοχή. Η σιωπή αυτή συνέβαλε, πιστεύω, στην άνοδο της Λε Πεν και τα σαρωτικά ποσοστά που παίρνει σήμερα. Στην Τουρκία, η μη καταδίκη –ή άρνηση– της βίας που ασκήθηκε στους μη-Μουσουλμάνους στις αρχές του 20ου αιώνα, η λήθη ή το «ξέπλυμά» της, ενθαρρύνει την άσκηση βίας σήμερα, αυτήν την φορά εναντίον των Κούρδων και όλων των αντιφρονούντων. Η αδυναμία μιας κοινωνίας να αντιμετωπίσει τις σκοτεινές σελίδες της ιστορίας της εγγυάται πως η βία θα επαναλαμβάνεται περιοδικά, βρίσκοντας νέο, κάθε φορά, στόχο.

Α.Μ.: Μπορούμε να πούμε πως οι «άλλοι», ο στόχος του τελευταίου κύκλου βίας, είναι οι διαφωνούντες με το καθεστώς;

Τζ. Α.: Οι Τούρκοι που έχουν τις δικές μου ιδέες, αλλά και πολλοί άλλοι που διαφωνούν με το καθεστώς. Πολύ πριν την γεμάτη ερωτηματικά απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, μια φίλη μου είχε πει: «μας πετάνε έξω απ’ την Τουρκία». Το κλίμα δεν μας σήκωνε πια. Τόσοι φίλοι και γνωστοί μου βρίσκονται στην φυλακή με τις πλέον εξωφρενικές κατηγορίες για συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις (των γκιουλενιστών ή το ΡΚΚ) ή τα μάζεψαν και έφυγαν κακήν κακώς. Πολύ περισσότεροι απολύθηκαν κατά τις μαζικές «εκκαθαρίσεις» του Τύπου και των πανεπιστημίων μετά την απόπειρα του 2016. Δεν είχαν καμμία σχέση με τον Φετουλλάχ Γκιουλέν: οι θέσεις που εξέφραζαν δεν ήταν αρεστές στον Έρντογαν και την αυλή του. Έγιναν παρίες, τους είναι αδύνατον να βρουν απασχόληση.

«Η Τουρκία σήμερα θυμίζει κάπως το Ιράν του 79-80 και την μαζική έξοδο των Ιρανών που δεν ήθελαν να ζήσουν υπό την θεοκρατία»

Η Τουρκία σήμερα θυμίζει κάπως το Ιράν του 1979-1980 και την μαζική έξοδο των Ιρανών που δεν ήθελαν να ζήσουν υπό την θεοκρατία. Φεύγουμε, φεύγουμε από την Τουρκία κυνηγημένοι όπως οι μη-Μουσουλμάνοι έναν αιώνα πριν. Φυσικά, δεν υπάρχουν σήμερα σφαγές όπως τότε, αλλά εκκαθαρίσεις και ιδεολογική τρομοκρατία: η χώρα μάς ξερνά. Οι μη-Μουσουλμάνοι εκδιώχθηκαν ή έφυγαν, ακολούθησαν άλλες ομάδες και τώρα ήλθε η σειρά μας. Ιδίως μεταξύ των νέων, οι καλύτεροι φεύγουν. Πρόκειται για ένα τεράστιο brain drain που η κοινωνία δεν θα μπορέσει να αναπληρώσει.

Α.Μ.: Υπάρχουν στιγμές που αισθάνεσθε πως οι φιλελεύθεροι διανοούμενοι, αγωνιζόμενοι για τα δικαιώματα των ισλαμιστών, υποσκάψατε τις δικές σας ελευθερίες;

Τζ. Α.: Ομολογουμένως, παίζαμε με την φωτιά. Οι ισλαμιστές δεν ήταν έτοιμοι να χωνέψουν τόση ελευθερία – αποκτώντας σιγά σιγά τον έλεγχο όλων των θεσμών, την ανέτρεψαν προς ένα ολοκληρωτικό σύστημα. Ωστόσο, δεν ήταν νοητή μια κοινωνία με ελευθερίες για όλους τους άλλους πλην εκείνων. Στην δημοκρατία δεν χωρούν ημίμετρα. Πρέπει να διαχειρισθείς την σύγκρουση συμφερόντων κατά τέτοιον τρόπο, ώστε όλες οι ομάδες να συμβιώσουν ειρηνικά. Είναι πολύ παλιά συζήτηση το αν πρέπει να δώσεις ελευθερίες στους εχθρούς της ελευθερίας. Η τέχνη της πολιτικής είναι να μπορέσεις να εξασφαλίσεις ότι ακόμη κι εκείνοι θα έχουν τις βασικές τους ελευθερίες κατοχυρωμένες.

Α.Μ.: Πιστεύετε πως ο Ιμάμογλου θα τα καταφέρει στις επαναληπτικές δημοτικές εκλογές στην Πόλη, παρόλο που, όπως εξηγείτε, οι εκλογές δεν είναι ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες;

«Ακόμα κι αν κερδίσει ο Ιμάμογλου δεν θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές – στην Τουρκία οι αιρετοί δήμαρχοι δεν έχουν εξουσία»

Τζ. Α.: Το σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε τα εξής. Ακόμη και αν ο Ιμάμογλου κερδίσει εκ νέου και ο Έρντογαν δεχθεί αυτή την φορά το αποτέλεσμαΗ ακύρωση των εκλογών στην Πόλη και το μεγάλο ρίσκο του Έρντογαν, δεν θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές. Στην Τουρκία οι αιρετοί δήμαρχοι δεν έχουν εξουσία. Τους περιορίζουν οι νομάρχες, διορισμένοι από το κράτος. Όποιο πάντως κι αν είναι το αποτέλεσμα, το καθεστώς θα παραμείνει μέχρι η κρίση στην οικονομία και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας να χτυπήσει κόκκινο. Ο Έρντογαν αποκλείεται να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, όπως ο Αλέξης Τσίπρας εδώ. Τόσο εκείνος όσο και τα πρωτοκλασάτα στελέχη του είναι εγκληματίες. Έχουν διαπράξει τόσες παρανομίες, έχουν παραβιάσει το Σύνταγμα και τον νόμο τόσες φορές, που ξέρουν πως μόλις χάσουν την εξουσία θα καταλήξουν στην φυλακή. Δίνουν πλέον μάχη επιβίωσης και θα χρησιμοποιήσουν κάθε θεσμό και δυνατότητα καταστολής για να παραμείνουν στην εξουσία.

Α.Μ.: Οι κεμαλιστές έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια; Έχουν ασπασθεί πιο φιλελεύθερες θέσεις;

Τζ. Α.: Οι κεμαλιστές ήταν πολύ δυσαρεστημένοι με όσες πρωτοβουλίες αναλαμβάναμε για τον εξευρωπαϊσμό και τον εκδημοκρατισμό της τουρκικής κοινωνίας. Μας κατηγορούσαν ότι ήμαστε πιόνια του πολιτικού Ισλάμ και δυναμιτίζαμε τα θεμέλια του κράτους. Οι κεμαλιστές εθνικιστές ειδικότερα μας απεχθάνονταν, γιατί θεωρούσαν πως προσδίδαμε νομιμοποίηση στο ΑΚΡ. Ταυτόχρονα, πρέπει να σημειωθεί πως οι κεμαλιστές, οι φορείς του δυτικότροπου εκσυγχρονισμού, ήταν και οι πλέον επιφυλακτικοί και φοβικοί απέναντι στην Δύση. Έβλεπαν την ΕΕ και την Δύση συλλήβδην με καχυποψία, διαιωνίζοντας μία αντι-ιμπεριαλιστική ρητορική του 1920.

«Οι ψηφοφόροι του CHP παραμένουν σκληροπυρηνικά εθνικιστές και αντι-Κούρδοι»

Ακόμη και σήμερα, οι περισσότεροι κεμαλιστές ζουν στην δεκαετία εκείνη και παπαγαλίζουν τα τότε συνθήματα. Υπάρχουν άτομα στο CHP με προοδευτικές αντιλήψεις, αλλά κάποιοι κούκοι δεν φέρνουν την άνοιξη. Οι ψηφοφόροι του παραμένουν σκληροπυρηνικά εθνικιστές και αντι-Κούρδοι. Σήμερα, αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό, είναι πως οι πλέον εθνικιστές του κεμαλικού χώρου (ulusalci) βρήκαν δίοδο να επανέλθουν στα πράγματα, ιδίως στο παρακράτος. Μετά την απόπειρα του 2016, έχει οικοδομηθεί μία συμμαχία των κεμαλιστών εθνικιστών με το πολιτικό Ισλάμ.

Α.Μ.: Έχετε χαρακτηρίσει την τουρκική κοινωνία σχιζοφρενή. Σε τι αναφέρεσθε;

«Οι Τούρκοι δεν ξέρουν τι θέλουν να είναι – έχουν τρομερό πρόβλημα ταυτότητας και τρώγονται με τα ρούχα τους»

Τζ. Α.: Οι Τούρκοι δεν ξέρουν τι θέλουν να είναι, δεν έχουν αποφασίσει. Έχουν τρομερό πρόβλημα ταυτότητας και τρώγονται με τα ρούχα τους. Η φοβία των δυτικότροπων απέναντι στην Δύση είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της σχιζοφρένειας. Παράλληλα, η τουρκική κοινωνία βρίσκεται σε αρρωστημένη ένταση – όλοι έχουν πρόβλημα με όλους και κυρίως με τον εαυτό τους. Με την οικογένεια, το κοινωνικό τους περιβάλλον, την εξουσία. Αισθάνονται μεγάλη καταπίεση πανταχόθεν, αλλά γίνονται οι ίδιοι πολύ καταπιεστικοί και επικριτικοί προς τους άλλους. Με το που σε συναντούν, χρειάζονται να σε βάλουν σε μία κατηγορία. Έτσι αισθάνονται πιο ασφαλείς, ότι ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν απέναντί σου. Οι περισσότεροι Τούρκοι αισθάνονται πάρα πολύ άβολα με ό,τι τους είναι ξένο – ό,τι προέρχεται από διαφορετική κοινωνική και ιδεολογική ομάδα του πληθυσμού.

Α.Μ.: Πόσο δύσκολο σας ήταν να εγκαταλείψετε την Τουρκία;

Τζ. Α.: Για να είμαι ειλικρινής, για εμένα προσωπικά δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Είμαι τόσο κοσμοπολίτης, έχω ζήσει σε τόσα μέρη και αλλάξει τόσα επαγγέλματα, που μία ακόμη μετοικεσία δεν με δυσκόλεψε. Αναγνωρίζω όμως ότι για πολλούς πανεπιστημιακούς και δημοσιογράφους που γνωρίζω υπήρξε πολύ δύσκολος ο αποχωρισμός. Κάποιοι φίλοι μου τον βίωσαν ως συμφορά, κυρίως γιατί δεν μπορούν –όπως κι εγώ– να επιστρέψουν. Εκκρεμούν δικαστικές διώξεις εναντίον τους. Εγώ, πάλι, αισθάνομαι εντελώς στο σπίτι μου στην Ελλάδα.

Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Σπούδασε νομικά σε Αθήνα και Cambridge. Έζησε νομαδικά με βάση του την Πόλη (2003-2015). Εκεί έγραψε δύο βιβλία για την Κωνσταντινούπολη και ένα για την Μικρά Ασία, ενώ συνεργάσθηκε με ελληνικά και ξένα έντυπα. Σήμερα συνεχίζει την νομαδική του ύπαρξη, με βάση την Αθήνα.

https://insidestory.gr/article/feygoyme-kynigimenoi-apo-tin-toyrkia-opos-oi-mi-moysoylmanoi-prin-100-hronia?token=0CU598S199&fbclid=IwAR3exCSbPNLVD8PL9EjlVAoFtWDOg_gQN95nVQ40zin8npJHiJYZ0h9Zs7w

Σύγκληση ΚΥΣΕΑ – Επικοινωνιακό πυροτέχνημα εν μέσω προεκλογικής περιόδου;

Από

anixneuseis

June 17, 2019

Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* Κυριακή 16 Ιουνίου 2019, 19:55

Αίφνης προέκυψε έκτακτη σύγκληση του ΚΥΣΕΑ προκειμένου να εξεταστεί η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο τη στιγμή όμως που τουλάχιστον το τελευταίο 24ωρο δεν έχει προκύψει κάτι διαφορετικό ή μη μόνο η πληροφορία ότι ξεκίνησε τις γεωτρήσεις δυτικά της Πάφου, γεγονός που προκαλεί έντονα ερωτήματα για τις προθέσεις του Αλ. Τσίπρα και της κυβέρνησής του και το ενδεχόμενο προσπάθειας εκτροπής της πολιτικής ατζέντας εν μέσω εκλογών.

Και αυτό διότι τα πράγματα ως προς τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τις πληροφορίες σχετικά με την έναρξη εργασιών από το τουρκικό γεωτρύπανο Πορθητής δεν αφορούν άμεσα την Ελλάδα. Άλλωστε το μόνο που μπορεί να πράξει αυτή τη στιγμή είναι κινήσεις διπλωματικές και καταδίκες της τουρκικής προκλητικότητας όπως αυτή που προέκυψε από τη σύσκεψη των Med7 και τις δηλώσεις Μακρόν. Δηλώσεις που προκάλεσαν την αντίδραση και κυρίως τον εκνευρισμό του Ερντογάν.

Από άλλη ούτε στρατιωτική εμπλοκή μπορεί να έχει η Ελληνική πλευρά εκτός αν η τουρκική προχωρήσει πρώτη από την πλευράς της σε κάποια ανάλογη ενέργεια αφού μάλλον το καθεστώς των εγγυήσεων δεν την καλύπτει.

Ο μόνος λόγος για να υπάρξει ένα ΚΥΣΕΑ είναι να έχει η ελληνική πλευρά κάποια άλλη πληροφόρηση που όμως σίγουρα δεν είχαν οι επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων. Διαφορετικά θα βρίσκονταν τουλάχιστον από χθες στο πεντάγωνο παρακολουθώντας τις εξελίξεις και προχωρώντας στην εφαρμογή των σχεδίων που υπάρχουν

Τότε προς τι αυτή η «κινηματογραφική» κίνηση που οδήγησε τον Αλ. Τσίπρα να διακόψει την περιοδεία του και να επιστρέψει στην Αθήνα συγκαλώντας έκτακτο ΚΥΣΕΑ όταν εδώ και καιρό που η Τουρκία κλιμακώνει τις ενέργειές της και κυρίως τις λεκτικές της απειλές, δεν έχει γίνει τίποτα;

Ξεπερνώντας το γεγονός πως το ΚΥΣΕΑ οφείλει να συνεδριάζει κατά τακτά χρονικά διαστήματα, εδώ και 2 χρόνια παρά την σημαντική ποιοτική αναβάθμιση της τουρκικής επιθετικότητας δεν συνεδριάζει παρά τα όσα προβλέπει το ισχύον νομικό πλαίσιο λειτουργίας του και για ενημέρωση – εκτιμήσεις καταστάσεων αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει τίποτα από ελληνικής πλευράς ως προς την αποκατάσταση αξιόπιστης αποτροπής.

Αντιθέτως την εβδομάδα αυτή έχει αποφασιστεί να μεταβεί στην Άγκυρα η ελληνική επιτροπή για την περαιτέρω συζήτηση επί των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Και αυτό παρά τις αντιδράσεις που υπήρξαν και που οδήγησαν ακόμη και στην παραίτηση του επικεφαλής και διευθυντή της διεύθυνσης αμυντικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων

Τότε γιατί το έκτακτο ΚΥΣΕΑ και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που να προκαλεί ερωτήματα αλλά και σενάρια συνωμοσιολογικά για τις σχέσεις με τη Τουρκία;

Επαναλαμβάνουμε, στην περίπτωση που δεν υπάρχει κάποια άλλη, άγνωστη εξέλιξη, που να αφορά ακόμη και πληροφορίες για θερμό επεισόδιο που να είναι ιδιαίτερα ισχυρές η απάντηση εκτιμάται πως βρίσκεται στην προεκλογική περίοδο.

Στο γεγονός πως ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο έτοιμοι να υποστούν μια ακόμη, ίσως και πιο ισχυρή ήττα. Και στο πλαίσιο αυτό αναζητούν κάθε δυνατή λύση για να σπρώξουν αλλού τα βλέμματα και να διαμορφώσουν μια νέα πολιτική ατζέντα.

Σε κάθε περίπτωση το να παίζει οποιοσδήποτε με αυτά τα θέματα ειδικά αυτή την περίοδο με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή να βρίσκονται στο κόκκινο δεν είναι κάτι απλό. Και φυσικά δεν μπορεί να εντάσσεται σ ένα προεκλογικό παιχνίδι εντυπώσεων.

ΥΓ. Είναι δεδομένο ότι ουδείς δύναται να φανταστεί πως κάποιος θα σκεφτόταν να επενδύσει στην ένταση με την Τουρκία προκειμένου να διαμορφώσει νέες συνθήκες στο εσωτερικό ώστε να υπάρξει ακόμη και επανεκτίμηση σχετικά με την ημερομηνία των εκλογών…

*Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal»

https://www.liberal.gr/diplomacy/sugklisi-kysea-epikoinoniako-purotechnima-en-meso-proeklogikis-periodou/256053?fbclid=IwAR0izutLa9wRPSHNfQlSDzgXfI2-Hr5Dtvq8_OWhqnUUrtBeU4OINlLidG8

Μην την εξευτελίζεις..

Από

anixneuseis

June 16, 2019

Κώστας Καίσαρης

15 Ιουνίου 2019, 11:04 in.gr

Ξέρεις τι είναι να αρχίσεις να μαζεύεις σιγά σιγά τα πράγματά σου; Να μετράς μία μία τις μέρες ανάποδα; Κι αν πρόκειται περί φαντάρου, «είκοσι και μία μείνανε», όλα καλά κι όλα ωραία.

Τελευταίες μέρες της Πομπηίας. Και δεν πρόκειται για το μυθιστόρημα του Edward Geοrge Bulwer-Lytton. Ούτε για κάποια από τις ταινίες που έχουν γυριστεί. Είναι οι τελευταίες μέρες της κυβέρνησης Αλέξη – Τέρενς Σπένσερ Κουίκ. Το αποτέλεσμα των εκλογών της 26ης Μαΐου ήταν ο Βεζούβιος που έσκασε. Με το ασκέρι των συριζαίων να τρέχει μπας και προλάβει. Οχι για να σωθεί, όπως οι κάτοικοι της Πομπηίας. Να τρέχει για να τακτοποιήσει εκκρεμότητες. Να βολέψει γιους και θυγατέρες. Νύφες, γαμπρούς, ανίψια και πάσης φύσεως ημετέρους. Να χαρίσει το πρόστιμο των 38 εκατ. της ΣΕΚΑΠ. Είναι το ηθικό πλεονέκτημα της (δήθεν) Αριστεράς που έγινε για μία ακόμα φορά ρόμπα ξεκούμπωτη. Είναι η συντρόφισσα Τασία, που αναγνώρισε ότι «αξιοποιήθηκαν κάποιες γνωριμίες, διασυνδέσεις κ.λπ.» για να βολευτεί η κόρη της στη Βουλή. Ακόμα πιο «ειλικρινής» ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης. «Δεν αισθάνομαι ούτε ίχνος ενοχής και ευθύνης».

Κατάθλιψη

Αυτό έλειπε. Αν δεν τους διέκρινε δηλαδή η ηθική και η ακεραιότητα της Αριστεράς, τι παραπάνω θα κάνανε; Θα διόριζαν και τα ξαδέρφια; Παρά ταύτα, κάτω από τη γενική κατακραυγή, υποχρεώθηκαν να τα πάρουν πίσω. Ταυτόχρονα δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Αλλος χωρίζει και πέφτει σε κατάθλιψη. Το να χωρίζεις από την εξουσία είναι πολύ πιο επώδυνο. Οδυνηρό. Σύντροφο βρίσκεις. Αντε βρες υπουργείο.

Ξέρεις τι είναι να αρχίσεις να μαζεύεις σιγά σιγά τα πράγματά σου; Να μετράς μία μία τις μέρες ανάποδα; Κι αν πρόκειται περί φαντάρου, «είκοσι και μία μείνανε», όλα καλά κι όλα ωραία. Η αναμονή είναι γλυκιά. Περιμένεις το ευχάριστο. Το απολυτήριο. Το χαρτί. Αν πρόκειται περί υπουργού; Που περιμένει στις 7 του αλλουνού το δυσάρεστο; Το απολυτήριο από την κυβέρνηση; Που θα πρέπει να εγκαταλείψει τη Μερσεντές. Τις δόξες και τα μεγαλεία.

Γκρίνια

Που από τη Δευτέρα 8 Ιουλίου το τηλέφωνο θα σταματήσει να χτυπάει. Εκεί που σε ψάχνανε όλοι δεν θα σ’ αναζητάει κανείς. Δημοσιογράφοι και πάσης φύσεως νταραβεριτζήδες, εξαφανίζονται. Δεν είναι εύκολο. Στρατιωτικοί που βγαίνουν στη σύνταξη σαλτάρουνε. Εκεί που καθόντουσαν όλοι κλαρίνο περπατάνε στον δρόμο και δεν τους χαιρετάει κανένας. Γκρίνια στην ταμία του σουπερμάρκετ επειδή αργεί. Φασαρία στο γκαρσόνι επειδή δεν έφερε γρήγορα τον καφέ. Βλέπεις την εικόνα του Αλέξη. Πόσο έχει αλλάξει από την κατραπακιά του 10%. Λες και είναι άλλος άνθρωπος. Η μαγκιά, η έπαρση και το νταηλίκι έλαβαν τέλος. Το αυτάρεσκο χαμόγελο. Η υπεροψία και η ειρωνική αντιμετώπιση του αντιπάλου. Οσο καλός ηθοποιός κι αν είναι, δεν μπορεί να κρύψει την αίσθηση της ήττας που τον διακατέχει. Κι αυτό βγαίνει και στα κατώτερα στελέχη. Η απώλεια της εξουσίας έχει κόστος.

Κρυάδα

Χάνεις το υπουργείο, χάνεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου. Από τη μία μέρα στην άλλη η καθημερινότητά σου αλλάζει. Ερχεται τούμπα. Τη μία μέρα είσαι υπουργός, την άλλη τίποτα. Εκεί που στα φέρνανε όλα στα χέρια, περιμένεις στην ουρά. Εκεί που καθόσουνα στην πίσω θέση της Μερσεντές, πιάνεις τιμόνι κι αλλάζεις εσύ τις ταχύτητες. Την μπίζνες στο αεροπλάνο θα πρέπει να την πληρώσεις από την τσέπη σου. Κι αν έρθει το κακό, μια κι έξω, παίρνεις την κρυάδα και τέλος. Ο αργός θάνατος είναι ό,τι χειρότερο. Να περιμένεις το μοιραίο, χωρίς ελπίδα. «Χάσαμε μία μάχη, πάμε να κερδίσουμε τον πόλεμο. Να το κάνουμε σαν τη Λίβερπουλ. Εχουμε μπροστά μας το δεύτερο ημίχρονο», απεφάνθη ο μέγας πολιτικός αναλυτής που ακούει στο όνομα Γιώργος Βαρεμένος. Παρηγοριά στον άρρωστο. Τα έχουμε ξαναπεί. Στο ποδόσφαιρο, η ανατροπή γίνεται. Είναι εφικτή. Γίνεται. Η Λίβερπουλ είχε τον Βαϊνάλντουμ (φωτογραφία πάνω) και το γύρισε.

Ηττα

Ο Αλέξης με ποιον να το γυρίσει; Με την Αχτσιόγλου; Στο ποδόσφαιρο, ύστερα από μία βαριά ήττα, αλλάζουν προπονητή. Στον ΣΥΡΙΖΑ αλλάξανε κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ο Τζανακόπουλος, που κατά δήλωσή του ξέρει από φτώχεια επειδή ως φοιτητής διέμενε στο Αιγάλεω, απεσύρθη. Στη θέση του, η Εφη η Αχτσιόγλου (φωτογραφία κάτω). Σπασμωδικές κινήσεις. Περί πολιτικής πρόκειται. Οχι περί καλλιστείων. Αυτό που μετράει είναι το περιεχόμενο. Οχι το περιτύλιγμα. Αυτό που λες. Οχι το ποιος το λέει. Αν λέει η Εφη, αντί του Δημήτρη, «θα έρθει ο Μητσοτάκης να κόψει τις συντάξεις και να καταργήσει το οκτάωρο», ποιο είναι το διάφορο; Στον ΣΥΡΙΖΑ ό,τι είχανε να πούνε το είπανε. Το ρεπερτόριο το εξαντλήσανε και με το παραπάνω. Αυτή τη φορά, για πρώτη φορά, κρίθηκαν γι’ αυτά που κάνανε. Εξού και η διαφορά των δέκα μονάδων στο κεφάλι. Οπως και να το δεις, απ’ όποια πλευρά κι αν το διαβάσεις, 9,42 δεν αλλάζει. Δεν γίνεται 9,41.

Αξιοπρέπεια

Τι απομένει στις 22 μέρες μέχρι ν’ ανοίξουν οι κάλπες; Η διαχείριση της επερχόμενης ήττας. Ο τρόπος. Θα δώσουν αυτή τη χαμένη μάχη με αξιοπρέπεια; Δεν φαίνεται να προκύπτει. Η συμβουλή του αλεξανδρινού ποιητή επίκαιρη αλλά μάταιη. Αν δεν μπορείς (πλέον) να κάμεις τη ζωή σου όπως θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς, μην την εξευτελίζεις.

Μην την εξευτελίζεις..

Για πρώτη φορά, μετά από 37 χρόνια, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε στην ΑΟΖ!

Από

anixneuseis

June 15, 2019

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν με τη σύζυγό του Εμινέ. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία JUNE 15, 2019

Η Τουρκία από την ημέρα της δημιουργίας της έννοιας της ΑΟΖ από την UNCLOS το 1982 ομιλεί συνεχώς για την υφαλοκρηπίδα και ουδέποτε αναφέρεται στις τρεις αυτές λέξεις: Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Έτσι προκάλεσε εντύπωση η δήλωση του εκπροσώπου της Τουρκικής Δημοκρατίας, που αναφέρθηκαν όλα τα ΜΜΕ της Ελλάδας χωρίς να αντιληφθούν την αξία της.

Η δήλωση ανέφερε: «Δεν αποδεχόμαστε την προσπάθεια των ελληνοκυπρίων για την δημιουργία τετελεσμένων αλλά και καταπάτησης των Τουρκοκυπρίων και της Τουρκίας, τα οποία προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο και την γεωγραφική θέση. Να μην έχει κανένας αμφιβολία πως θα συνεχίσουμε τις εργασίες ερευνών και γεωτρήσεων , όπως και να μην αλλάζουμε την θέση μας στο να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας στην υφαλοκρηπίδα και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων.»

Εύχομαι η επόμενη ελληνική κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει αυτή την δήλωση και να συζητήσει το θέμα της ΑΟΖ με τον Πρόεδρο Ερντογάν. Όλοι αναφέρονται στην ΑΟΖ, αλλά ΑΟΖ δεν βλέπουμε! Έχουν ήδη περάσει 37 χρόνια από το 1982, όταν η παγκόσμια κοινότητα δημιούργησε το Σύνταγμα των Θαλασσών με την υπογραφή της νέας Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Ήδη 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά η Ελλάδα, πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο, δεν έχει τολμήσει να ανακηρύξει τη δική της. Δεν το έκανε ούτε όταν η Κύπρος, με πρωτοβουλία του Προέδρου της, Τάσσου Παπαδόπουλου, ανακήρυξε την ΑΟΖ της το 2004.

Το φάντασμα της ΑΟΖ συνεχίζει να καταδιώκει την Τουρκία.

Είναι γνωστό σε όλους ότι η Τουρκία θεωρεί την έννοια της ΑΟΖ ως τον μεγαλύτερο εχθρό της στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και ο μόνος τρόπος να το ισχυριστεί αυτό είναι να επιμένει ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο. Το Οικόπεδο 4 της κυπριακής ΑΟΖ όμως δείχνει καθαρά ότι η Κύπρος έχει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και επομένως η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μόνο ο Τάσσος Παπαδόπουλος σήκωσε το ανάστημά του δηλώνοντας ουσιαστικά «εμείς ομιλούμε για ΑΟΖ και τίποτε άλλο», χωρίς ο Ερντογάν να αντιληφθεί τη σημασία της ιδιοφυούς κίνησης της Κύπρου το 2004, με αποτέλεσμα τώρα να είναι πλέον πολύ αργά γι’ αυτόν. Έχει επίσης μεγάλη αξία το γεγονός ότι όλα τα κράτη του κόσμου, εκτός της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, έχουν αναγνωρίσει την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μέχρι σήμερα, 138 χώρες έχουν ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) 200 ν.μ. μιλίων ή έχουν δημιουργήσει μια Αποκλειστική Αλιευτική Ζώνη (ΑΑΖ) 200 ν.μ. Μόνο δύο κράτη στον κόσμο παραβιάζουν την ΑΟΖ άλλων κρατών. Η Κίνα και η Τουρκία! Η Κύπρος αντιμετωπίζει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, διότι όταν ένα κράτος οριοθετεί την ΑΟΖ του, πρέπει να προβλέπει και τις παρενέργειες που μπορεί να προκληθούν, και να είναι έτοιμο να την υπερασπιστεί με όλα τα νόμιμα μέσα.

Το Ισραήλ και η Ελλάδα είναι ο μόνοι σύμμαχοι αυτή την κρίσιμη περίοδο. Είναι γνωστόν ότι το Ισραήλ προστατεύει τον εναέριο χώρο της Κύπρου για αρκετό διάστημα και θα μπορούσε να του ζητηθεί να διενεργεί και θαλάσσιες περιπολίες στην ΑΟΖ της Κύπρου, μια και προσπαθεί να αναπτύξει μια σοβαρή ναυτική δύναμη στην περιοχή για την υποστήριξη της δικής του ΑΟΖ. Από την πλευρά της η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο υπέγραψε την UNCLOS του 1982, αλλά και την επικύρωσε την 1η Ιανουαρίου 1998, γεγονός που ενίσχυσε την αρμοδιότητά της σε όλους τους τομείς στους οποίους το Μέρος V της Σύμβασης παρέχει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα παράκτια κράτη.

Έτσι σήμερα η κυπριακή ΑΟΖ είναι στην ουσία, επίσης, ΑΟΖ της ΕΕ. Είναι, επομένως, υποχρέωση της ΕΕ να υπερασπιστεί σήμερα την ΑΟΖ ενός κράτους μέλους της, διότι μια αμφισβήτηση της ΑΟΖ του νησιού αποτελεί και αμφισβήτηση της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν το τουρκικό τρυπάνι εισέλθει στον βυθό της κυπριακής ΑΟΖ στην ουσία παραβιάζει και την ΑΟΖ της Ευρώπης. Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας ΔΕΝ λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Ο ρόλος των Αμερικανών και οι ΑΟΖ της Ελλάδας και Κύπρου: Είναι οι ΗΠΑ με την Τουρκία;

Πηγή: Για πρώτη φορά, μετά από 37 χρόνια, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε στην ΑΟΖ! https://hellasjournal.com/2019/06/gia-proti-fora-meta-apo-37-chronia-i-toyrkia-toy-tagip-erntogan-anaferthike-stin-aoz/

Πώς και γιατί φτάσαμε στην κρίση του Περσικού

Από

anixneuseis

June 15, 2019

Protagon Team 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2019, 17:17

Ακόμα και αν αποδειχθεί ότι όντως το Ιράν βρίσκεται πίσω από τις επιθέσεις στα δύο δεξαμενόπλοια, είναι ο Λευκός Οίκος που δημιούργησε τις συνθήκες ώστε να προβούν κάποιοι σε μια ενέργεια η οποία θα ήταν αδιανόητη πριν από μόλις έναν χρόνο. Και τώρα όλοι τρέμουν «έναν πόλεμο κατά λάθος»…

– Τα αναπάντητα ερωτήματα όσον αφορά την επίθεση που δέχτηκαν το πρωί της Πέμπτης τα δύο πετρελαιοφόρα στον Περσικό Κόλπο είναι πολλά. Οι Αμερικανοί έσπευσαν να ενοχοποιήσουν τους Ιρανούς, εκείνοι αρνούνται κάθε εμπλοκή ενώ αμφότεροι σπέρνουν υποψίες, κλιμακώνοντας επικίνδυνα την ένταση ανάμεσα στον Λευκό Οίκο του Ντόναλντ Τραμπ και το σκληροπυρηνικό, πλέον, καθεστώς της Τεχεράνης. Περιμένοντας να καταλαγιάσει ο θόρυβος, ωστόσο, ο Guardian αποπειράται να διευρύνει το πλαίσιο ερμηνείας του γεγονότος, υποστηρίζοντας σε κύριο κείμενό του πως στην πραγματικότητα τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν άμεσα είναι δύο: ποιοι είναι οι αυτουργοί της επίθεσης αλλά και ποιοι δημιούργησαν τις συνθήκες ώστε να προβούν κάποιοι σε μια ενέργεια η οποία θα ήταν αδιανόητη πριν από μόλις έναν χρόνο ενώ σήμερα μοιάζει να είναι περισσότερο ανησυχητική παρά αναπάντεχη.

Και η επίκληση των συνθηκών που οδήγησαν στην επίθεση από τη βρετανική εφημερίδα εμπεριέχει μια ξεκάθαρη κατηγορία κατά των ΗΠΑ: «Το Ιράν πρέπει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα όσον αφορά την κατάσταση στην περιοχή, κυρίως στη Συρία. Αλλά είναι οι ΗΠΑ αυτές που αποχώρησαν από τη διεθνή πυρηνική συμφωνία την οποία τηρούσε το Ιράν, κυρίως λόγω της αλλεργίας του Ντόναλντ Τραμπ σε κάθε επιτυχία του προκατόχου του». Υπό την καθοδήγηση του Τζον Μπόλτον, του πολεμοχαρούς συμβούλου εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, και παρακινημένες από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία «οι ΗΠΑ άσκησαν “μέγιστη πίεση”, στραγγαλίζοντας την οικονομία του Ιράν και αποστέλλοντας και άλλα απειλητικά μηνύματα ακόμα και ενόσω δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να διαπραγματευτούν».

Το μοναδικό που αποτρέπει τον αμερικανό πρόεδρο απο το να σκληρύνει περαιτέρω τη στάση του, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα, είναι το γεγονός ότι έχει υποσχεθεί στους αμερικανούς ψηφοφόρους του ότι δεν θα τους επιβαρύνει με το κόστος που συνεπάγεται μια πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή καθώς και η επιθυμία του να αποδείξει (στην απίθανη, όπως όλα δείχνουν, περίπτωση επίτευξης μιας νέας συμφωνίας) ότι ξέρει να διαπραγματεύεται καλύτερα από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Φωτογραφία από δορυφόρο δείχνει τον πυκνό καπνό που βγαίνει από το τάνκερ Front Altair

Η άνοδος, ωστόσο, των τιμών του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές μετά τις επιθέσεις, αποδεικνύει πως η ένταση μεταξύ των δύο πλευρών δεν πλήττει μόνον το Ιράν. Η απόφαση των Αμερικανών να αποχωρήσουν μονομερώς από τη συμφωνία, υπονομεύοντας συγχρόνως τη θέση των χωρών που εξακολουθούν να δεσμεύονται για την τήρησή της, ενίσχυσε τη σκληροπυρηνική πτέρυγα της ιρανικής ηγεσίας εις βάρος των μετριοπαθών.

Την περασμένη Τρίτη, δύο ημέρες πριν από την επίθεση στα δύο δεξαμενόπλοια, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Τζαβάντ Ζαρίφ θέλησε να υπογραμμίσει σε δηλώσεις του, έχοντας, μάλιστα, δίπλα του, τον γερμανό ομόλογό του Χάικο Μάας, πως οι ΗΠΑ δεν μπορούν «να προσδοκούν να παραμείνουν ασφαλείς» μετά τον «οικονομικό πόλεμο» που κήρυξαν στην πατρίδα του.

Η επιθετική στάση του Ιράν οφείλεται και στο γεγονός ότι η χώρα των μουλάδων έχει πλέον απομονωθεί στη διεθνή σκηνή. Η Κίνα, έχοντας να αντιμετωπίσει τα δικά της σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, δεν κάλυψε τις τεράστιες απώλειες που επέφερε η επιβολή των αμερικανικών κυρώσεων στην ιρανική οικονομία.

Την ίδια ώρα αποδεικνύεται πως ο μηχανισμός που δημιούργησαν η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία με στόχο τη μερική παράκαμψή τους, προς το παρόν αποτελεί περισσότερο μια πολιτική δήλωση παρά ένα αποτελεσματικό μέσο ελάφρυνσης της πίεσης που ασκείται στους Ιρανούς.

Δεδομένου ότι βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, εκτιμάται πως η Τεχεράνη δύσκολα θα αλλάξει τη στάση της. Οι Ιρανοί χρειάζονται απεγνωσμένα χρήματα και όσο αυτά δεν υπάρχουν θα συνεχίσουν, κατά πάσα πιθανότητα, να ακολουθούν τον δρόμο της κλιμάκωσης. Θεωρείται, ωστόσο, απίθανο να επιδιώξουν να εμπλακούν σε μια πολεμική σύρραξη με αντίπαλο τις ΗΠΑ. Υπάρχει, όμως, πάντα ο κίνδυνος, όπως υπογράμμισε τον προηγούμενο μήνα ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Τζέρεμι Χαντ μετά τις επιθέσεις (με νάρκες) κατά τεσσάρων δεξαμενόπλοιων στα χωρικά ύδατα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, να ξεσπάσει ένας πόλεμος «κατά λάθος».

Μια επίθεση με θύματα ή ο θάνατος ενός αμερικανού πολίτη θα μπορούσαν να έχουν ως κατάληξη το ξέσπασμα ενός πολέμου, οι καταστροφικές συνέπειες του οποίου δεν θα περιοριστούν στην επικράτεια του Ιράν.

Πηγή: Protagon.gr

Η Τουρκία δεν θα τολμήσει αν συναντήσει αποφασιστικότητα.

Από

anixneuseis

June 15, 2019

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Ευρισκόμενος σε δύσκολη κατάσταση ο Ερντογάν απειλεί να συμπεριφερθεί σαν τραυματισμένο θηρίο.

Η μόνη περίπτωση να πετύχει, σε σχέση με την Ελλάδα είναι να ενεργοποιηθεί το φοβικό σύνδρομο που διακατέχει την πολιτική τάξη και ένα μέρος της κοινωνίας. Η Τουρκία βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Με κανέναν λογικό συνειρμό δεν θα διακινδύνευε μια ένταση και, πολύ περισσότερο, ένα θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα. Εκτός μιας περιπτώσεως: αν είναι σίγουρος ότι η Αθήνα δεν θα αντιδράσει. Εκεί ποντάρει. Η τάση αυτή (της μη αντίδρασης ό,τι και να συμβεί), είναι κυρίαρχη στην ελληνική διοίκηση.

Σε ένα άρθρο, αποκαλυπτικό της αντίληψης που εξέφρασε και ως πρωθυπουργός, ο Σημίτης επιχείρησε να δικαιολογήσει τις παραχωρήσεις του προς την Τουρκία.

Επικαλούμενος κινδύνους, υπαγορεύει μια πολιτική την οποία γνωρίζουμε από την οκταετία του. Η πολιτική Σημίτη οδήγησε την Ελλάδα στη σημερινή δυσμενή, σε σχέση με την Τουρκία, θέση.

Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε- και κινείται- και η πολιτική Τσίπρα. Καιρός να αλλάξει.

Η τελευταία ιστορία ξεκίνησε από τον Ν. Κοτζιά, τη συνέχισε ένας οικολόγος βουλευτής συνεργαζόμενος με το Συριζα, στη συνέχεια πήρε το λόγο ο ΥΠΕΞ Γ. Κατρούγκαλος, ακολούθησε ο υπουργός Άμυνας Ευ. Αποστολάκης από τις ΗΠΑ τις τελευταίες ημέρες και φθάσαμε στο άρθρο Σημίτη.

Δεν είναι τυχαία όλα αυτά. Προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για υποχωρήσεις.

Στη αρχή, μάλιστα, της προεκλογικής περιόδου, η απερχόμενη κυβέρνηση στέλνει στην Τουρκία αντιπροσωπεία για να συζητήσει, για άλλη μια φορά, Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ).

Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνεται και ο όρος “code of conduct”, «κώδικας συμπεριφοράς». Υπο τον εύηχο αυτό τίτλο, η Τουρκία επιδιώκει να αποδεχθεί η ελληνική πλευρά ότι δεν θα αντιδρά με αναχαιτίσεις στις προκλήσεις της μέχρι τον 25^ο μεσημβρινό. Θα μπορούν, δηλαδή, τα τουρκικά αεροπλάνα να κινούνται ανενόχλητα μέχρι το μέσον του Αιγαίου.

Θα είναι δύσκολο σε οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί ένα τέτοιο μέτρο. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να συζητά ΜΟΕ μια κυβέρνηση η οποία απέρχεται.

Με διαφορετικό τόνο ο καθένας από τους προαναφερθέντες πολιτικούς, προϊδεάζουν την ελληνική κοινή γνώμη πως η Τουρκία έχει στην Ανατολική Μεσόγειο δικαιώματα (που έχει) τα οποία θα πρέπει να της αναγνωρίσει και να τα αποδεχθεί η Ελλάδα για να αποφύγει δυσάρεστες καταστάσεις που θα απειλούσαν την ειρήνη στην περιοχή.

Η Τουρκία ζητά πολλά αλλά το βασικό ζητούμενο στην περιοχή που αναφερόμαστε είναι η θέση της ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι, θα πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε την παρουσία και παραμονή της σε θαλάσσιες περιοχές που η Ελλάδα, επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο, θεωρεί ότι της ανήκουν ως υφαλοκρηπίδα ή ως ΑΟΖ, για την οποία, βεβαίως, δεν έχει κάνει καμιά ενέργεια.

Ούτε ο κ. Αποστολάκης, ούτε ο κ. Σημίτης είναι δημοσιογράφοι ή αναλυτές, για να μας λένε, απλώς, τι ανησυχούν ότι θα γίνει. Ο μεν υπουργός άμυνας εξέφρασε την ανησυχία του από τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει δραστηριότητες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα κοντά στο Καστελόριζο, ο δεν κ. Σημίτης παρότρυνε την πολιτική ηγεσία που θα προκύψει από τις εκλογές να προσπαθήσει να βρει λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σοφία για να γίνει αντιληπτό πως οι «όχι, πάντα, ευχάριστες λύσεις» του κ. Σημίτη, υπονοούν ελληνικές υποχωρήσεις.

Εκεί που δεν δόθηκε βαρύτητα στην ανάλυση του κ. Σημίτη, είναι η τελευταία, ακριβώς, πρόταση του άρθρου του: « Σε μια τέτοια προσπάθεια η Ελλάδα θα έχει, πιστεύω, την συμπαράσταση τόσο της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσο και των ΗΠΑ». Δηλαδή, ο κ. Σημίτης μας λέει πως αν κάνουμε υποχωρήσεις θα μας συμπαρασταθούν η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ.

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Η μόνη βαρύτητα που έχει η πρόταση Σημίτη είναι ότι πρέπει να ληφθεί υπόψιν σοβαρά. Ως εκ της θέσεως που κατείχε, ο Σημίτης διατηρεί και επαφές και θεωρείται δίαυλος μετάδοσης μηνυμάτων στην ελληνική κοινή γνώμη. Άλλωστε, αν προσέξει κανείς την αναφορά του στις διεκδικήσεις της Τουρκίας είναι τόσο εύστοχη από νομικής και πολιτικής διατύπωσης που σίγουρα, δεν την έγραψε ο ίδιος. Αλλά, το θέμα δεν είναι αυτό. Όπως θα θυμάστε, ο Σημίτης υπήρξε και ο προάγγελος της προσφυγής της Ελλάδας στο ΔΝΤ όταν κανείς δεν πίστευε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Άρα είναι σε θέση να γνωριζει.

Συνεπώς, με βάση τις αναφορές από τον Κοτζιά ως τον Σημίτη, τι μπορούμε να περιμένουμε;

Τις πρώτες ημέρες μετά τις εκλογές, και αν η διεθνής κατάσταση το ευνοήσει, η Τουρκία, πολύ πιθανώς, να επιδιώξει μια πρόκληση, όπως π.χ. την παρουσία της με πλοία και ανάπτυξη δραστηριοτήτων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα κοντά στο Καστελόριζο.

Η σχολή Σημίτη και των άλλων πολιτικών που προαναφέρθηκαν, θεωρεί αδύναμη την ελληνική θέση στο θέμα του Καστελόριζου. Και προτείνει συνεννόηση με την Τουρκία.

Τα ερωτήματα είναι:

-Τι έκαναν οι πολιτικοί αυτοί ώστε να μπορεί η Ελλάδα να υποστηρίξει την κυριαρχία της και τα κυριαρχικά δικαιώματά της; Σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στο θέμα των εξοπλισμών;

-Είναι δυνατόν ο υπουργός Άμυνας να διαδραματίζει το ρόλο δημοσιογράφου και να ενημερώνει, απλώς, τι εκτιμά πως θα κάνει η Τουρκία; Πως θα αντιδράσει η ελληνική πλευρά αν η Τουρκία καταλάβει ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή του Καστελόριζου; Μπορεί η ελληνική απάντηση να είναι συνεχείς υποχωρήσεις;

-Είναι δυνατόν έλληνες πολιτικοί να παίρνουν θέση υπέρ των τουρκικών απόψεων ακόμη και αν αποδεχθούμε ότι θα αμφισβητηθεί από το Διεθνές Δικαστήριο ότι το Καστελόριζο έχει πλήρη επήρεια σε υφαλοκρηπίδα;

-Οι περίφημες συνεργασίες στις οποίες επένδυσε η ελληνική πλευρά έχουν, και ποιο, πρακτικό αποτέλεσμα απέναντι στην τουρκική απειλή; Αυτήν τη στιγμή υπάρχει ένα σοβαρό ρήγμα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και η Άγκυρα βρίσκεται σε διεθνή ανυποληψία. Αν και τώρα η Ελλάδα δεν μπορεί να αξιοποιήσει τους διεθνείς συσχετισμούς, τι ρόλο παίζουν οι πολιτικοί της;

-Θα αρχίσει, επιτέλους, η Ελλάδα να αναπτύσσει ένα πρόγραμμα που θα καταστήσει ικανές τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας να μπορούν να υποστηρίξουν την ακεραιότητά της και τα δικαιώματά της;

-Ειρήσθω εν παρόδω πως το αμυντικό παιχνίδι γίνεται περίπλοκο με την εισαγωγή στην αντιμετώπιση του αντιπάλου σύγχρονων μέσων όπως τα UAV,η θεωρία δικτύων κλπ. Δυστυχώς, και εδώ υστερούμε σε σχέση με τους γείτονες.

1...2,6512,6522,653...3,033 Σελίδα 2,652 από 3,033

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

WWF: Προστασία της Φύσης δια των όπλων και στείρωσης ανδρών;

ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ:ΤΟ ΚΑΥΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Η Τουρκία κινείται στα άκρα για να μπει στο ενεργειακό παιχνίδι

liberal.gr

Πώς η Ρωσική Εκκλησία έμαθε να μην ανησυχεί και να αγαπά την βόμβα

Hong Kong : la rue remporte une première victoire face au gouvernement

Deux millions de manifestants ont défilé dimanche dans les rues de l’ancienne capitale britannique. Le leader étudiant Joshua Wong a été libéré.

Nouvelle manifestation historique

Appel à la démission

Μία Διαφορετική Δημοσκόπηση περί των Επικείμενων Εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019

Αλλαγή Πολιτικού Χάρτη της Ελλάδας

Η Ταυτότητα της Έρευνας

Γενικά Συμπεράσματα των Ευρωεκλογών του 2019

Τα μειονοτικά κόμματα

Τι Περιμένουμε από τις Βουλευτικές Εκλογές στις 7/7/2019

Κλείνοντας

Πίνακας Ι. Οι “Δεξιοί ψήφοι” στις Βουλευτικές εκλογές των τελευταίων 20 ετών

ΑΛΛΟΙ

«Φεύγουμε κυνηγημένοι από την Τουρκία όπως οι μη-Μουσουλμάνοι πριν 100 χρόνια»

insidestory.gr Αλέξανδρος Μασσαβέτας.

19.jpg

Σύγκληση ΚΥΣΕΑ – Επικοινωνιακό πυροτέχνημα εν μέσω προεκλογικής περιόδου;

Μην την εξευτελίζεις..

Κατάθλιψη

Γκρίνια

Κρυάδα

Ηττα

Αξιοπρέπεια

Για πρώτη φορά, μετά από 37 χρόνια, η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε στην ΑΟΖ!

Πώς και γιατί φτάσαμε στην κρίση του Περσικού

Η Τουρκία δεν θα τολμήσει αν συναντήσει αποφασιστικότητα.