Αρχική Blog Σελίδα 2610

Οχυρώστε το κράτος και προστατέψτε την πατρίδα

Από
anixneuseis
-
0

του Σάββα Καλεντερίδη

Στο σημερινό άρθρο θα γίνει προσπάθεια να θιγούν θέματα εθνικής ασφάλειας, τομέας στον οποίο η Ελλάδα έχει… τρύπες και πάσχει. Πριν όμως «μπούμε» στα βαθιά, να ξεκινήσουμε με το ΚΥΣΕΑ, που είναι ο υπέρτατος θεσμός για θέματα εξωτερικών και άμυνας, που συνεκλήθη εκτάκτως στις 31 Αυγούστου 2019, με αντικείμενο την εξέταση του φαινομένου της αύξησης των μεταναστευτικών ροών και τον έλεγχό του.

Σημειώνεται ότι μετά από τρεις εβδομάδες, δηλαδή στις 21 Σεπτεμβρίου, είχαμε ευρεία έκτακτη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό, με το ίδιο αντικείμενο.

Όταν μια κυβέρνηση και ένα κράτος σε ανώτατο επίπεδο συσκέπτεται και αποφασίζει κάποια μέτρα για την εξέταση και τον περιορισμό ενός φαινομένου που αγγίζει πλέον για τα καλά την εθνική ασφάλεια της χώρας, και το φαινόμενο αντί να περιορίζεται διευρύνεται και αυξάνεται, τότε το μήνυμα που εκπέμπουμε ως χώρα στους εμπλεκόμενους σ’ αυτό το εθνικό και διεθνές έγκλημα, που είναι το εμπόριο σαρκών και ψυχών, είναι ότι είμαστε ένα ανυπόστατο κράτος, ένα μη κράτος, μια χώρα που αδυνατεί –ή δεν θέλει, γιατί παίζει κι αυτό– να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Για όσους επικαλεστούν τη δικαιολογία ότι τα μέτρα που αποφασίστηκαν αργούν να αποδώσουν, το αντεπιχείρημα είναι ότι θα έπρεπε να ληφθούν μέτρα άμεσης απόδοσης μαζί με τα άλλα που θα αποδώσουν ποιος ξέρει πότε – και αν αποδώσουν.

Άρα η Τουρκία –που είναι ο βασικός ενορχηστρωτής αυτού του εγκλήματος– και τα κυκλώματα ΜΚΟ, λαθρεμπόρων ψυχών, δικηγόρων, ενοικιαστών και λοιπών που λυμαίνονται χρήματα και οφέλη από αυτήν την ιστορία, έγραψαν τις αποφάσεις της Ελλάδας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και συνεχίζουν με απίστευτη αναίδεια και θράσος το «έργο» τους, απέναντι στο σώμα και την κοινωνία της Ελλάδας που παραμένει μια ανυπεράσπιστη χώρα, ένα ξέφραγο αμπέλι, μια που είμαστε και στην εποχή του τρύγου.

Πάμε τώρα στα «βαθιά».

Τούρκος υπήκοος, με πιθανή βαθύτερη ελληνική καταγωγή, του οποίου τα στοιχεία δεν δίδονται στη δημοσιότητα για λόγους που θα γίνουν κατανοητοί αμέσως μετά, αφού έκανε μεταπτυχιακές σπουδές σε ένα πανεπιστήμιο της νότιας Ελλάδας, επέστρεψε στην Τουρκία για να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις και να επανέλθει στην Ελλάδα, για να κάνει το διδακτορικό του.

Ενώ δεν είχε κανένα πρόβλημα όταν μπήκε στην Τουρκία, όταν παρουσιάστηκε στη μονάδα, σε κάποια πόλη της κεντρικής Τουρκίας, τον κάλεσε ο διοικητής και άνοιξε μπροστά του έναν ογκώδη φάκελο. Στη συνέχεια άρχισε να του απευθύνει σειρά ερωτήσεων, το σύνολο των οποίων αφορούσαν την παρουσία του στην Ελλάδα και τις επαφές που είχε με Κούρδους, Έλληνες πολίτες (Πόντιους, Μικρασιάτες κ.ά.), αλλά και με παράγοντες της εκκλησίας, του κράτους και της κυβέρνησης.

Μάλιστα ο Τούρκος διοικητής του ζητούσε να του πει ποιοι Έλληνες τον βοηθούσαν στη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα αλλά και στη διαδικασία απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας. Στη διαδικασία αυτή τον ρωτούσε και επαναλάμβανε συνεχώς ορισμένα ονόματα Ελλήνων των παραπάνω κατηγοριών.

Αν το πράγμα είχε μείνει εκεί θα ήταν ευχής έργον για τον παθόντα, γιατί όσο έμεινε στο στρατό, δεν πέρασε ημέρα να μην υποστεί βασανιστήρια, μαζί φυσικά με την επανάληψη των ερωτήσεων. Οι ίδιες και οι ίδιες κάθε μέρα, για να πέσει σε αντιφάσεις και να τον τυλίξουν σε μια κόλα χαρτί.

Όσο για τα βασανιστήρια, φάλαγγα, ανηλεές ξύλο, σβήσιμο τσιγάρου στα χέρια του (τα σημάδια είναι μέχρι σήμερα εμφανή), αλλά και άλλα πράγματα που δεν θέλω καν να αναφέρω εδώ.

Το συμπέρασμα που έβγαλε ο παθών είναι ότι οι πληροφορίες που περιείχε ο φάκελός του προέρχονται από το ίδιο το ελληνικό κράτος, ακόμα και από του Μαξίμου.

Δεν το προχωρώ το θέμα και το αφήνω εδώ.

Για να αντιληφθεί δε ο αναγνώστης μας τη σοβαρότητα του θέματος, να αναφέρουμε ότι ο νεαρός σκοπεύει να αποσύρει την αίτηση πολιτογράφησης και απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας, γιατί πιστεύει ότι το ελληνικό κράτος τον πρόδωσε στην Τουρκία.

Με άλλα λόγια, έχασε την εμπιστοσύνη του στο ελληνικό κράτος, στο οποίο προσέφυγε για να προστατευθεί μακροπρόθεσμα από την τουρκική βαρβαρότητα.

Για ευνόητους λόγους δεν αναφέρω περισσότερα.

Όσο για εκείνους τους καλόπιστους που αμφιβάλλουν για τα όσα καταγγέλλει ο παθών, ειδικά για την πεποίθηση που έχει ότι τον «έδωσαν» κυβερνητικοί παράγοντες που συνεργάζονται με την Τουρκία, τους πληροφορώ ότι –πέραν της υπόθεσης Οτζαλάν, που εκεί εκτός από τον Άπο, η κυβέρνηση πούλησε κι εμένα– έζησα κι άλλη μια περιπέτεια, με την παρουσίαση του βιβλίου του Μουράτ Καραγιλάν Η ανατομία του πολέμου στο Κουρδιστάν, στις 28 Νοεμβρίου 2012, στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου. Τότε, όταν ο Τούρκος πρέσβης απαίτησε από υψηλόβαθμο διπλωμάτη του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών να ακυρωθεί η παρουσίαση, με βάση αδιάσειστα στοιχεία που έχω μέχρι σήμερα στα χέρια μου εκείνος με «έδωσε» κανονικά στον Τούρκο πρέσβη, αφού με στόλισε με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς.

Όσο για το τι γινόταν στου Μαξίμου μέχρι πριν από λίγο καιρό, οι παροικούντες εκεί γνωρίζουν…

Συμπέρασμα: Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ξέφραγο αμπέλι για τους κάθε είδους εισβολείς –ανάμεσα στους οποίους και πολλές δεκάδες πράκτορες της Τουρκίας και πόσων άλλων χωρών–, είναι στην κυριολεξία μια θεσμικά ανοχύρωτη χώρα.

Τη στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ εγκαλείται για μια συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι και κατηγορείται για προδοσία,* κατηγορία που στοιχειοθετείται με την απομαγνητοφώνηση της συνομιλίας που καταγράφηκε επειδή όλες οι συνομιλίες –όχι μόνο τηλεφωνικές– του προέδρου, του ΥΠΕΞ αλλά και των αξιωματούχων των ΗΠΑ καταγράφονται και αρχειοθετούνται στα αρχεία του κράτους, ενώ κρατούνται σημειώσεις μέχρι και για τους μορφασμούς που κάνουν κατά τις συνομιλίες με ξένους, στην Ελλάδα μιλάνε όλοι με όλους, καταδίδουν Έλληνες σε ξένες υπηρεσίες, ενώ τα αρχεία των διπλωματικών και άλλων επαφών τους τα κρατούν οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί στα γραφεία τους, δηλαδή όσα τους συμφέρουν και δεν τους ενοχοποιούν, και μετά αυτά τηρούνται στα ιδρύματα που ιδρύουν και χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Παγκόσμια πρωτοτυπία κράτους-παράγκα.

Δεν θέλω να αναφερθώ σε άλλες περιπτώσεις, όμως για άλλη μια φορά η σκληρή πραγματικότητα μας χτυπάει το καμπανάκι του κινδύνου.

Όσοι έχετε θεσμικό ρόλο και θέση, φροντίστε να οχυρώσετε θεσμικά και υπηρεσιακά τη χώρα, γιατί υπάρχουν τεράστιες «τρύπες» σε θέματα εθνικής ασφάλειας. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε Λουξεμβούργο ούτε Ελβετία ούτε Βέλγιο, τα θέματα εθνικής ασφάλειας στην πατρίδα μας πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα.

Ξυπνάτε και ξεκινήστε τη δουλειά.
____
*Στις ΗΠΑ ο Ντόναλτ Τραμπ κατηγορείται για προδοσία επειδή πάτησε τον όρκο του, κατά τη συνομιλία του με τον Ουκρανό ομόλογό του, ζητώντας πληροφορίες για τον πολιτικό του αντίπαλο, Τζο Μπάιντεν. Στην Ελλάδα ένας πρωθυπουργός και ένας υπουργός Εξωτερικών παραχώρησαν όνομα, μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα στους Σλάβους, και η ΝΔ μας λέει ότι δεν ήταν προδοσία. Βλέπετε, κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

Δύσμοιρη Ελλάδα, σε ποιανών τα χέρια έχεις πέσει.

pontos-news.gr

Θα την «πατήσει» η Ελληνική Κυβέρνηση με τον εμπαιγμό του Ράμα;

Από
anixneuseis
-
0
Της Δρ. Francesca Norton

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέστησε στις 26 Μαϊου ώστε νε ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις εισδοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Αλβανίας. Παρόλα αυτά, λόγω σοβαρής και εκτεταμένης πολιτικής κρίσης και μιας έντονα αμφίβολης εκλογικής διαδικασίας για την τοπική αυτοδιοίκηση, στις 18 Ιουνίου το Συμβούλιο της ΕΕ παρέτεινε τη σχετική απόφαση του για τον Οκτώβριο 2019. Στις 18 Οκτώβριο, το Συμβούλιο θα λάβει οριστική απόφαση για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία. Η δεύτερη αναμένεται να λάβει πράσινο φως αφήνοντας πίσω την Αλβανία είτε θα πρόκειται για άρνηση έναρξης διαπραγματεύσεων ή υπό ένα καθεστώς αναμονής που θα συνδυάζεται με εκτενές κατάλογο όρων προς εκπλήρωση απ’ την αλβανική κυβέρνηση.

Η Γερμανική Βουλή αναμένεται να ψηφίσει στις 26 Σεπτεμβρίου εάν θα ανοίξουν ή όχι οι συνομιλίες εισδοχής με την Αλβανία. Ωστόσο, ένα έγγραφο πλαίσιο που θα προσδιορίζει τη γερμανική στάση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες και θα τεθεί σε ψηφοφορία με αίτημα των δύο κοινοβουλευτικών ομάδων της πλειοψηφίας, το CDU/CSU καθώς και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Η Βόρεια Μακεδονία θα ξεκινήσει διαπραγματεύσεις τον Ιανουάριο, ενώ η Αλβανία πρόκειται ν αρχίσει εφόσον θα έχει εκπληρώσει ένα μακροσκελές κατάλογο όρων, Οι όροι αυτοί συμπεριλαμβάνουν τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος, όπως το Συνταγματικό Δικαστήριο που εδώ και δύο χρόνια δεν λειτουργεί καν, την υιοθέτηση εκλογικής μεταρρύθμισης που μπορεί να απαιτήσει και πρόωρες εκλογές, μια οριστική ερμηνεία και απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου περί νομιμότητας των πρόσφατων τοπικών εκλογών, 30 Ιουνίου 2019, που έγιναν χωρίς εναλλακτικές υποψηφιότητες και σχεδόν κατά το κομουνιστικό στυλ, καθώς και άλλες ουσιαστικές απαιτήσεις σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς, το οργανωμένο έγκλημα, την διοικητική μεταρρύθμιση κ.α.

Η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία και μερικές άλλες χώρες της ΕΕ παραμένουν διστακτικές για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Αλβανία λόγω έλλειψης προόδου κατά τα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης του Έντι Ράμα, ειδικά τη διαφθορά στα υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης του, τη διακίνηση ναρκωτικών και το οργανωμένο έγκλημα.

Ωστόσο μια κακιά είδηση για την Αλβανία μπορεί να έρθει και απ’ την Ελλάδα, η οποία συνεχώς έχει υπενθυμίσει στην αλβανική κυβέρνηση τις δεσμεύσεις της έναντι των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στη Θεσσαλονίκη, παρόντων όλων των εγχώριων και ξένων μέσων ενημέρωσης προειδοποίησε ότι η Ελλάδα θα μπλοκάρει την έναρξη διαπραγματεύσεων Τιράνων –ΕΕ εφόσον η αλβανική κυβέρνηση δεν σέβεται τα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας στην Αλβανία.

«Εγώ είμαι απολύτως ξεκάθαρος σχετικά με το ζήτημα αυτό, έχω εξηγήσει στο Πρόεδρο Μακρόν, τον Ολλανδό Πρωθυπουργό Ρούτε και την Καγκελάριο Μέρκελ σχετικά με τις συζητήσεις που αναμένονται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο. Θα πρέπει να δούμε αλλαγή στη στάση της αλβανικής κυβέρνησης έναντι τις εθνικής ελληνικής μειονότητας», είπε ο Μητσοτάκης. «Ακόμη δεν έχουμε πειστεί» ήταν και το μήνυμα του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκο Δένδια, ο οποίος δήλωσε ότι «στα πλαίσια έναρξης διαπραγματεύσεων ένταξης της Αλβανίας (για τις οποίες η ΕΕ έχει ξεκαθαρίσει τους όρους), εμείς θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε εκ του σύνεγγυς την εκπλήρωση των 5 βασικών προτεραιοτήτων για την Αλβανία. Θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε από κοντά το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπό το δικό μας πρίσμα».

Η Αλβανία δεν έχει ακόμη εκπληρώσει τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης, που συμπεριλαμβάνουν δημοκρατικούς θεσμούς και ελεύθερες κι έντιμες εκλογές, που παραβιάστηκαν κατά τον πλέον αυθαίρετο και δικτατορικό τρόπο στις 30 Ιουνίου 2019. Οι εκλογές έγιναν με μόνο ένα κόμμα, καταμετρήθηκε το αποτέλεσμα από ένα κόμμα και χωρίς εκπλήξεις κερδήθηκαν από το ίδιο κόμμα, απείχαν εξ αυτών το 85% των ψηφοφόρων, τα ανθρώπινα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας στην Αλβανία παρουσιάζουν πραγματικό πρόβλημα για την Ελλάδα, που το τελευταίο διάστημα είναι πολύ ανήσυχη λόγω μιας καινούργιας και περίεργης κίνησης της κυβέρνησης του Έντι Ράμα, της αποκαλούμενης Αλβανικός Φορέας Επενδύσεων.

Ο νέος αυτός θεσμός θα ενδυναμώσει τον έλεγχο του σε όλες τις δημόσιες γαίες και άλλες περιουσίες, και θα τις χρησιμοποιήσει ως μέσο «για την ενίσχυση ιδιωτικών επενδύσεων». Ο φορέας αυτός αντιπροσωπεύει την συγκέντρωση κάθε δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στα χέρια του Πρωθυπουργού. Τούτο σημαίνει ότι η γης υπό την ιδιοκτησία μειονοτικών πολιτών στη Χιμάρα, την Αυλώνα, τους Αγίους Σαράντα θα αφαιρεθεί απ’ αυτούς και θα διατεθεί σε μια χούφτα ολιγαρκών που βρίσκονται πολύ κοντά στο περιβάλλον του αλβανού Πρωθυπουργού.

Η υφαρπαγή γαιών των απλών πολιτών και η μεταφορά της ιδιοκτησίας σε λίγους επενδυτές παραβιάζει όχι μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των ιδιοκτητών γης, αλλά παραβιάζει ειδικά τα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας. Άλλο τόσο, τούτη η πρωτοβουλία εφαρμόζεται με αποκλειστικό σκοπό το ξέπλυμα χρημάτων. Με τον Αλβανικό Φορέα Επενδύσεων, ο Έντι Ράμα γίνεται ο μεγαλύτερης κάτοχος γης στην πράξη, στην Αλβανία και ο μεγαλύτερος συνέταιρος όλων των άλλων ολιγαρκών.

Ο Αλβανικός Φορέας Επενδύσεων καταγγέλθηκε απ’ τον πρώην Πρωθυπουργό Σαλί ΜΠερίσα, ο οποίος δήλωσε σε τηλεόραση εθνικής εμβέλειας ότι η επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα στην Αλβανία και την Ελλάδα πάνω στο θέμα της μειονότητας είναι σχετιζόμενη με το μέγα-σκάνδαλο σε όλες τις περιουσίες στην Αλβανία, ειδικά εκείνες μεγάλης αξίας στην παράκτια ζώνη. «Πρόκειται για το σοβαρότερο κι οριστικό πλήγμα του Έντι Ράμα, είπε ο Μπερίσα, για να κατακλέψει ότι έχει απομείνει απ’ τις ιδιοκτησίες των πολιτών προς όφελος των ολιγαρκών του που είναι πλέον γνωστοί».

«Ο Νόμος αυτός αποδίδει κυριότητα απόλυτη στον αρχιτέκτονα του, ο οποίος δεν είναι άλλος απ’ τον Πρωθυπουργό Έντι Ράμα», είπε η πρώην βουλευτής Γιορίντα Ταμπάκου. «Αυτός θα είναι το πρόσωπο που θα διαχειρίζεται κάθε δημόσια και/ή ιδιωτική περιουσία σ’ αυτή τη χώρα προσδίδοντας τεράστια δύναμη στους ολιγάρχες. Αυτό αντίκειται του Συντάγματος, του νόμου περί ακινήτου περιουσίας, αντίκειται με την κείμενη νομοθεσία περί τοπικής αυτοδιοίκησης και τουλάχιστον με τρεις ακόμη νόμους που διακανονίζουν τις δημόσιες περιουσίες και τις εν γένει σχέσεις ιδιοκτησίας».

Σε σύγκρουση με όλους τους διεθνείς οργανισμούς, του ΔΝΤ συμπεριλαμβανομένου, τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Στέητ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, που έχουν επιπλήξει την αλβανική κυβέρνηση σχετικά με το Νόμο περί Φορέα Επενδύσεων, ο Έντι Ράμα και πάλι αποφάσισε να προχωρήσει με τα σχέδιο του παραβιάζοντας το δικαίωμα πολλών αλβανών, μειονοτικών πολιτών, κι εγείροντας πολλές ανησυχίες για την Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία πολλές φορές έχει επισημάνει ότι «οι απόψεις της Ελλάδας και της ΕΕ για τα δικαιώματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία έχουν διαρκώς και πολύ ξεκάθαρα επισημανθεί σε όλα τα επίπεδα».

Λόγω της πιέσεως απ’ τα υψηλότερα επίπεδα αρχών της Ελλάδας προς προάσπιση των μειονοτήτων, η αλβανική κυβέρνηση την άνοιξη 2019, απέσυρε απ’ την Επίσημη Εφημερίδα της κυβέρνησης την απόφαση για αυθαίρετες απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών που ανήκουν στα μέλη της ελληνικής κοινότητας στη Χιμάρα. Ωστόσο η Ελλάδα συνέχιζε να επιβλέπει εκ του σύνεγγυς τα βήματα του αλβανού Πρωθυπουργού Έντι Ράμα, διότι η απόσυρση της απόφασης, δεν θα σήμαινε ότι εκείνος αποσύρονταν απ’ τα σχέδια του. Η μανούβρα αυτή του Έντι Ράμα ήταν ώστε να παραπλανήσει τους έλληνες και να λάμβανε πράσινο φως στις συνομιλίες εισδοχής της 18ης Ιουνίου, και στη συνέχεια να επανέρχονταν στους σχεδιασμούς του, νομής ενός μεγάλου τμήματος της αλβανικής επικράτειας, που στην ουσία είναι και το πιο όμορφο κομμάτι του τοπίου της χώρας, υπέρ των εκλεκτών του ολιγαρκών.

Ωστόσο η παράταση της απόφασης της ΕΕ για τις 18 Οκτωβρίου, και η συζήτηση της ιδιοκτησίας των γαιών της μειονότητας στην Ολομέλεια του ΟΗΕ που έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο επίσης με πρωτοβουλία της Γερμανικής Κυβέρνησης, υποχρέωσε τον αλβανό Πρωθυπουργό να παίξει μια άλλη πονηριά, και στις 16 Σεπτεμβρίου 2019, άλλαξε διακοσμητικά το νόμο υπονοώντας ότι εκείνος θα συμπεριλάμβανε τις ανησυχίες που εγείρει η Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά στην ουσία ο Πρωθυπουργός Ράμα σχεδιάζει να προχωρήσει ανενόχλητος με τις νομοθεσίες απαλλοτρίωσης ακινήτου περιουσίας της εθνικής ελληνικής μειονότητας, των μοναστηριών κι ενοριών στην παράκτια περιοχή της Χιμάρας – Αγ. Σαράντα.

Το παιχνίδι του Έντι Ράμα είναι ότι παρόλο που η κυβέρνηση έχει διαφοροποιήσει το άρθρο περί δημοπρασιών, συνεχίζει να αφήνει στη σκιά τον τρόπο λειτουργίας του στην πράξη. Έτσι, οι ιδιοκτησίες, συμπεριλαμβανομένων αυτές των μειονοτικών στα παράλια, ή άλλες περιοχές της χώρας, δύναται καταβροχθιστούν απ’ το Φορέα Επενδύσεων, δήθεν προς δημόσιο συμφέρον και να παραδοθούν στη συνέχεια σε ορισμένους «στρατηγικούς επενδυτές», οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι οι ολιγάρκες του Ράμα. Η εξαπάτηση αυτή έναντι των ελληνικών αρχών και παραβίαση των μειονοτικών είναι απροκάλυπτη κοροϊδία του αλβανού Πρωθυπουργού.

Ο Έντι Ράμα δεν επιδεικνύει κανένα ενδιαφέρον για το γεγονός ότι οποιαδήποτε νομοθετική πράξη εγκριθεί απ’ τη Βουλή δεν πρέπει να παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών και έχουν κατοχυρωθεί τα τελευταία 30 χρόνια. Είναι ο λόγος αυτός γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ιλίρ Μέτα, επέστρεψε για επανεξέταση πολλούς νόμους που αφορούν στην υπόθεση, διότι ήταν αντισυνταγματικοί και παραβίαζαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ανεξαρτήτως των ανησυχιών των ελληνικών αρχών, του Προέδρου της Δημοκρατίας, και των διεθνών οργανισμών, ο Ράμα και πάλι τα ενέκρινε αμέσως στη Βουλή, στέλνοντας στην ουσία ένα πολύ προκλητικό μήνυμα στον Έλληνα ομόλογο του.

Στις 19 Σεπτεμβρίου, αντιπροσωπεία της Επιτροπής Βενετίας επισκέφθηκε τα Τίρανα σχετικά με την πολυσυζητημένη αυτή υπόθεση των περιουσιακών δικαιωμάτων και της ιδιοκτησίας γαιών. Μετά τη συνάντηση, ο πρώην βουλευτής Οέρντ Μπυλικμπάσι δήλωνε για τα μέσα ενημέρωσης ότι «ο Έντι Ράμα μέσω του Φορέα Επενδύσεων υφαρπάζει τις περιουσίες των ιδιοκτητών γης και προσπαθεί να τις μεταβιβάσει στους ολιγάρχες. Πρόκειται για ένα πονηρό μηχανισμό. Ένας μηχανισμός για την απογύμνωση των ιδιοκτητών γαιών». Παρούσα στη συνάντηση αυτή, η Γιορίντα Ταμπάκου πρόσθεσε ότι «Στη διάρκεια των έξι τελευταίων ετών επικρατεί συνεχή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δεν είναι αυτή της στιγμή στις προτεραιότητες της ΕΕ, αλλά και το ίδιο το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, ανθρώπινο δικαίωμα που έχει παραβιαστεί απ’ τον Έντι Ράμα, με την θέσπιση παράνομων και αντισυνταγματικών νομοθετημάτων και την επιβολή κανόνων άνευ προηγουμένου στις άλλες χώρες της περιοχής».

Χθες ο Έντι Ράμα συναντήθηκε με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Μητσοτάκη, στα πλαίσια δραστηριοτήτων του ΟΗΕ στις ΗΠΑ. Ευρισκόμενος υπό σφοδρές κριτικές στη χώρα του, με βαθιά πολιτική και θεσμική κρίση που προκαλείται απ’ τις εκλογές του κομουνιστικής εκδοχής, στις 30 Ιούνη, κάτω από πολυάριθμες κατηγορίες για διαφθορά για τον ίδιο και υπουργούς του, συμπεριλαμβανομένης χθεσινής απόφασης του Δικαστηρίου Βαριών Εγκλημάτων που καταδίκασε τον πρώην Υπουργό Εσωτερικών του Ράμα, Σαϊμίρ Ταχίρι, με 5 χρόνια ποινή φυλάκισης, κατηγορούμενος για εμπλοκή σε διαφθορά και διακίνηση ναρκωτικών, μια αδύναμη οικονομία με παντελή έλλειψη ελπίδας, πράγμα που υποχρεώνει τους νέους να δραπετεύουν απ’ τη χώρα, ένα θετικό σήμα σε σχέση με την έναρξη διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την ΕΕ θα ήταν η μόνη σωτηρία για το Ράμα, ο οποίος με τις παραμέτρους της διακυβέρνησης τους θα έπρεπε εδώ και καιρό να είχε απομακρυνθεί απ’ τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού.

Ενσυνείδητος ότι ο μεγάλος του αδερφός Ερντογκάν δεν μπορεί να τον βοηθήσει σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, εκείνος θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί όλες τις κουτοπονηριές του για να πείσει τον Έλληνα Πρωθυπουργό ότι οι σχεδιασμοί του για δημεύσεις περιουσιών που ανήκουν στην ελληνική μειονότητα είναι ζήτημα που ανήκει πλέον στο παρελθόν, αλλά μόλις φτάσει η 18 Οκτωβρίου, την επαύριο, η συμφωνία του με τους εκλεκτούς του ολιγάρκες θα συνεχιστεί όπως είχε σχεδιαστεί, και των αλβανών πολιτών και ελληνικών κοινοτήτων θα τους υφαρπάζονται οι περιουσίες τους.

Θα τα καταπιεί η Ελληνική Κυβέρνηση τα ψέματα του; Είναι δυνατό να πιστεύει κανείς ένα Πρωθυπουργό όπως ο Ράμα; Μπορεί ένας ηγέτης κράτους που δεν δείχνει να φροντίζει τους πολίτες του, τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου, το ευρωπαϊκό τους μέλλον, να μπορεί να μεριμνά τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας και να συμμερίζεται τις ανησυχίες του Έλληνα ομολόγου του;

Μπορεί κανείς να πιστεύει τον Έντι Ράμα που μόλις προ ολίγων εβδομάδων, με μια συμπεριφορά καθόλου πολιτικού ανδρός αρνήθηκε ότι βρέθηκε με διακοπές στην Ελλάδα, και αποκάλεσε τα ελληνικά μέσα ενημέρωση που δημοσίευσαν περί της μυστικής του επίσκεψης στα Τρίκαλα ως «σκουπίδια»;

Ο Έντι Ράμα θα πρέπει να σεβαστεί την Ελλάδα, και όχι να συνεχίζει τις προκλήσεις του όπως έχει πολλάκις πράξει στο παρελθόν. Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να σεβαστεί τις βασικές αρχές της δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών του και αυτά των μειονοτήτων. Στο κάτω-κάτω, δεν αποτελούν τούτα και τον θεμέλιο λίθο της Ενωμένης Ευρώπης;

Ο Έντι Ράμα πάντα έχει επιρρίψει το σφάλμα στις χώρες της ΕΕ για τις αποτυχίες της Αλβανίας να ανοίξει διαπραγματεύσεις, ισχυριζόμενος ότι είναι ένα εσωτερικό πρόβλημα των χωρών της ΕΕ και όχι της κυβέρνησης του.

«Ε υποκριτή», λέει το Ευαγγέλιο, «πρώτα βγάλε το δοκάρι που είναι στο μάτι σου, και τότε θα δεις καθαρά να βγάλεις την τρίχα απ’ το μάτι του αδελφού σου».

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο Αμερικάνικο «Citizen Truth»
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

Η Ελλάδα σε αναζήτηση ρόλου στα Βαλκάνια

Από
anixneuseis
-
0

του κ. Δημοσθένη Στωϊδη, πρέσβη ε.τ.

Μέχρι την ένταξη (2007) της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαική Ενωση   και στο ΝΑΤΟ (2004) η χώρα μας είχε το προνόμιο να συνδυάζει  την ιδιότητα  του μόνου  Κράτους Μέλους της Ε.Ε. καθώς και της Βόρειο-ατλαντικής  Συμμαχίας στην Βαλκανική χερσόνησο, εκτός της Τουρκίας.

Η διεύρυνση της Ε.Ε., σε συνδυασμό με την προώθηση  της ευρωπαικής προοπτικής των Δυτικών Βαλκανίων, δημιούργησε νέες συνθήκες που ανέδειξαν παράγοντες με τάση διεκδίκησης ρόλου στην πολύπλευρη ανάπτυξη της υπό  κρίση περιοχής.

Στην  πραγματικότητα επανήλθε στην επιφάνεια η φιλοδοξία και η  αυτοπεποίθηση των λαών τους να επιδιώξουν την ενεργό συμμετοχή τους στην διαδικασία της συνολικής περιφερειακής προόδου.

Από τις όμορες χώρες, η Βουλγαρία μολονότι κράτος μέλος της Ε.Ε., εξακολουθεί να τελεί τρόπον τινά σε μηχανισμό παρακολούθησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να επιτύχει σειρά  μεταρρυθμίσεων σε καίριους τομείς. Εν τούτοις δύσκολα αποκρύβεται η πεποίθησή τους ότι δικαιούνται πρωταγωνιστικού ρόλου στο βαλκανικό γίγνεσθαι, δίδοντας έμφαση  και στην προσδοκία του χαρακτηρισμού της  ως ενεργειακού κόμβου, ανάλογο ρόλο τον οποίο διεκδικεί με μεγαλύτερες αξιώσεις και η χώρα μας, όταν μάλιστα ο  αγωγός TAP και ο αγωγός που συνδέεται  με την Βουλγαρία ( IGB), διέρχεται από την επικράτειά μας.

Για την Αλβανία η προσχώρηση στο ΝΑΤΟ λειτούργησε καταλυτικά στην δική της αντίληψη ότι μπορεί να θεωρηθεί χρήσιμη στην Συμμαχία, ιδιαίτερα στο επιχειρησιακό σκέλος. Επιπλέον η προοπτική παγίωσης εταιρικής  σχέσης με την Ε.Ε. αναμένεται να ενισχύσει το εθνικό τους φρόνημα. Βέβαια με αντικειμενικά κριτήρια, απαιτείται ακόμη σαφής προσαρμογή στις απαραίτητες προυποθέσεις προκειμένου να επιτευχθεί πραγματική πρόοδος. Πάντως και τα Τίρανα θεωρούν ότι δικαιούνται ειδικής παρουσίας στα βαλκανικά δρώμενα, λαμβανομένου υπόψη και της εξαιρετικής σχέσης με το Κοσσυφοπέδιο.

Η άλλη όμορη χώρα υποτίθεται ότι με την Συμφωνία των Πρεσπών διευκολύνεται στην ορατή προσέγγισή της στους Ευρώ-ατλαντικούς θεσμούς. Ως εκ της συγκεκριμένης έκτασης και του πληθυσμού της, η Βόρεια Γείτων υπολείπεται των αντικειμενικών συστατικών  που θα της επέτρεπαν να ισχυρισθεί ότι της αναλογεί οιοσδήποτε ρόλος εκτός των συνόρων της. Και τούτο διότι προέχει η προσήλωσή της στην υλοποίηση σημαντικών και επιτακτικών μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικό της χώρας.

Το θετικότερο περιβάλλον στις διμερείς σχέσεις Αθήνας- Σκοπίων αντανακλάται στο γεγονός ότι διπλωματικό κεφάλαιο και ενέργεια, το οποίο αναλωνόταν με ιδιαίτερη ζέση και ευθύνη σε στήριξη  των συγκεκριμένων  θέσεων, τώρα εξοικονομείται . Αντιθέτως η επίλυση του ονοματολογικού εκτιμάται ότι δεν θα προσθέσει κάτι  άξιο λόγου στις επιχειρηματικές σχέσεις ή ακόμη και στον τουρισμό, δεδομένου ότι ο μεγαλύτερος όγκος των ελληνικών επιχειρήσεων έχει προ πολλού δραστηριοποιηθεί, ενώ και ο αριθμός των εκείθεν τουριστών δεν έχει ουσιαστικά όρια  να αυξηθεί.

Η Σερβία, υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε. χώρα, διατηρεί ζωντανό το παρελθόν της στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία του Τίτο. Για πολλούς Σέρβους η εποχή Τίτο, αν και κροατικής καταγωγής, κληροδότησε στην χώρα μηχανισμούς κρατικής μηχανής, εργοστασιακή υποδομή, δίκτυα συγκοινωνιών, χρηστικό τρόπο διαχείρισης της οικονομίας κ.α.  Κυρίως όμως εμφύσησε στον λαό την νοοτροπία του αγωνιστή,  του πατριώτη, του Γιουγκοσλάβου. Και βέβαια προσέδωσε πρόσθετο κύρος ο συνειδητά πρωταγωνιστικός ρόλος στο κίνημα των Αδεσμεύτων.

Αρα δεν ξενίζει η πεποίθηση της Σερβίας να θεωρεί ότι δικαιούται να κατέχει, και μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, πρωταρχικό ρόλο τουλάχιστον στα περιφερειακά πράγματα. Και τούτο μάλιστα όταν στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου (για τους Σέρβους : Κόσσοβο και Μετόχια) έχουν αντιμέτωπη την πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας.

Η πλήρης αναγνώριση του Κοσσόβου εξακολουθεί να βρίσκει αντίθετη τη χώρα μας όπως και άλλα τέσσερα κράτη μέλη της Ε.Ε.. Η ευρωπαική  προοπτική του, καθώς και στοχευμένες  πρακτικές διευθετήσεις δημιουργούν μια δυναμική, η πορεία της οποίας συναρτάται με την πρόοδο του Διαλόγου  Βελιγραδίου-Πρίστινα, υπό την αιγίδα της Ε.Ε. αλλά και άμεσα ενδιαφερομένων  κεντρικών  παικτών. Η στάση μας εν προκειμένω , ανεξαρτήτως της πραγματιστικής προσέγγισης, μπορεί να θεωρηθεί ότι συνεκτιμάται, όχι κατ’ ανάγκην μόνο από την χώρα μας, στην στοχοθέτηση της θέσης μας στον βόρειο περίγυρό μας.

Οι λοιπές χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, όπως η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, η κάθε μία για τους δικούς της λόγους, εκτιμάται ότι δεν πληρούν τις προυποθέσεις  για να αναζητήσουν ουσιαστικό και καθοριστικό ρόλο στις περιφερειακές εξελίξεις.

Συνεπώς, η πατρίδα μας σαφώς δικαιούται και καλείται να αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητές της και να πρωταγωνιστήσει στην πολυεπίπεδη ανάπτυξη της περιοχής, συμβάλλοντας στην σταθερότητα, στην Καλή Γειτονία, στην ασφάλεια ενεργειακή και μη, της ευρύτερης περιφέρειας. Οφείλουμε ταυτοχρόνως να μην αγνοήσουμε  την αντίληψη των  γειτόνων μας που με την δική τους οπτική επιθυμούν  να συμβάλλουν επί ίσοις όροις, με αντίστοιχες πρωτοβουλίες  στην πρόοδο γενικώς της  πολύπαθης Βαλκανικής Χερσονήσου.

26 Σεπτεμβρίου 2019

 

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ

Από
anixneuseis
-
1

Στην Ελλάδα, διυλίζοντας τον κώνωπα, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ κλπ, κατήλθαν σε απεργιακή κινητοποίηση, με απειλές, μάλιστα, του ΚΚΕ πως πρόκειται για αρχή. Έπονται, δηλαδή, και άλλα σκληρότερα.
Υπενθυμίζω ότι το ΚΚΕ στα χρόνια του Συριζα, σιώπησε αρκούντως, μπροστά στα πολύ σκληρά μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση Τσίπρα. Οι προηγούμενες κινητοποιήσεις και του ΚΚΕ και των άλλων φορέων χρονολογούνται πριν το annus mirabilis 2015.
Στην Ισπανία δικαστήριο δικαίωσε εργαζόμενη που προσέφυγε κατά της απόφασης των εργοδοτών της να την αντικαταστήσουν με ρομπότ.
Όλα αυτά κάτι σημαίνουν.
Επειδή την έρευνα κανείς δεν μπορεί να τη σταματήσει, πρέπει να αρχίσει να μας απασχολεί η σταδιακή υποκατάσταση του ανθρώπου στην εργασία του. Όποια κοινωνία δεν το αντιμετωπίσει εγκαίρως, θα περάσει κρίση.
Η υποκατάσταση των πανάκριβων πολεμικών αεροπλάνων απο drones μας έχει αφήσει χρόνια πίσω απο την Τουρκία.
Τουλάχιστον ας δούμε και ας προβληματιστούμε ποιά είναι τα χαρακτηριστικά των κοινωνιών που διαμορφώνονται και ας προετοιμαστούμε για να προσαρμοστούμε.
Ό,τι και να κάνει το ΚΚΕ ή ο Συριζα δεν μπορούν να καταστήσουν τη χώρα Γαλατικό χωριό.
Ο Μάρξ υπήρξε μεγάλος διανοούμενος αναμφίβολα. Βασίστηκε, για την οικοδόμηση της θεωρίας του, στην έννοια της αλλοτρίωσης του ανθρώπου απο την εργασία του και στην εκμετάλλευση του εργαζομένου για την παραγωγή υπεραξίας.
Ο νεαρός Μάρξ προσανατολίστηκε στο σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό μέσω της φιλοσοφίας. Οραματιζόταν μια ιδανική ανθρωπιστική κοινωνία.
Προϊόντος του χρόνου, τα κομμουνιστικά κόμματα που ασπάστηκαν τη θεωρία του, διαχωρίστηκαν, εν πολλοίς, ακόμη και απο τον ίδιο.
Απο τα σημαντικά έργα της νεότητάς του, τα οποία θεωρήθηκαν ότι βρίσκονταν στον αντίποδα του σταλινισμού ήταν τα “παρισινά χειρόγραφα” τα οποία μετά βίας οι μετέπειτα μαρξιστές περιέλαβαν, όταν τα περιέλαβαν, σε συλλογές έργων του.
Ο Μάρξ στον οποίο αξίζει να γίνεται αναφορά δεν έχει καμιά σχέση όχι, μόνο, με τον Στάλιν αλλά ούτε με τον Λένιν.
Ο Μάρξ αξίζει, αναμφίβολα, να μελετηθεί, διότι υπήρξε τομή στην εξέλιξη των ιδεών και η θεωρία του, έστω διαστρεβλωμένη, επηρέασε την ανθρωπότητα.
Αλλά, το υποκείμενο στο οποίο ο Μάρξ βάσισε τη θεωρία του εξέλιπε. Ο κλασικός προλετάριος στον οποίο στηρίχθηκε δεν υπάρχει πια.
Σιγά, σιγά, αντικαθίσταται,μάλιστα, απο το ρομπότ το οποίο σε λίγα χρόνια θα διαθέτει και τεχνητή νοημοσύνη.
Η εξέλιξη είναι νομοτελειακή. Τίποτε δεν μπορεί να την ανακόψει. Το πολύ πολύ να την καθυστερήσει ορισμένα χρόνια.
Οι ίδιοι οι επιστήμονες της τεχνητής νοημοσύνης, αντιλαμβανόμενοι τους κινδύνους που κρύβει η ανεξέλεγκτη εξέλιξή της, έχουν διαμορφώσει αρχές για την έρευνα και δημιουργήσει συλλόγους και ινστιτούτα για την υποστήριξή τους.
Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που έμεινε πολύ πίσω ως κρατική υπόσταση είναι επικίνδυνος αναχρονισμός να κυριαρχούν αντιλήψεις που ασχολούνται, ακόμη, με ένα απώτατο παρελθόν το οποίο σε άλλες κοινωνίες σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει.
Ας συνειδητοποιήσουμε πως η ανθρώπινη κοινωνία αλλάζει. Η συνύπαρξη ανθρώπου και μηχανής είναι προ των πυλών. Όποιος μείνει εκτός, ως μωρή παρθένος, θα πληρώσει ακριβό τίμημα.
Είναι κρίμα, να μείνει εκτός μια χώρα σαν την Ελλάδα, της οποίας η νέα γενιά δείχνει υψηλή προσαρμογή και ικανότητες στο νέο που έρχεται.

ΓΑΛΛΙΑ: Οι άνδρες σε ρόλο …αγελάδας για άρμεγμα!

Από
anixneuseis
-
2

[Ούτε η απόφαση της Γαλλικής Ιατρικής Ακαδημίας στάθηκε ικανή να σταματήσει τη γαλλική κυβέρνηση από τη βόμβα που βάζει στην οικογένεια και κατ’ επέκταση στα θεμέλια της κοινωνίας, με το νομοσχέδιο – Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή (ΙΥΑ) – με το οποίο οι γυναίκες μπορούν να φέρουν στον κόσμο παιδί αγοράζοντας σπέρμα – δηλ. παιδιά χωρίς πατέρα – ή και ωάριο από άλλη γυναίκα – παιδί με δυο μαμάδες! «Η σκόπιμη σύλληψη ενός παιδιού χωρίς πατέρα συνιστά σοβαρή ανθρωπολογική ρήξη, επισημαίνουν οι Γάλοι γιατροί, η οποία εγκυμονεί κινδύνους για την ψυχολογική ανάπτυξη και την εξέλιξη του παιδιού. Κάθε παιδί (δικαιούται) να έχει έναν πατέρα και μια μητέρα». Στην «προοδευτική» τους φούρια οι οπαδοί του Διαφωτισμού γκρεμίζουν ό,τι ιερό μας κληροδότησε το παρελθόν και καθαγίασε η Εκκλησία. Συνδυάστε αυτό  με την είδηση ότι η γαλλική κυβέρνηση θα υπογράψει με τους βιομηχάνους παιδικών παιχνιδιών μια «Χάρτα» (!) για την αλλαγή των προτύπων του φύλου. Μοντέρνα έκδοση της Σοβιετίας ή Θαυμαστός καινούριος κόσμος;

Η Elisabeth Lévy είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την ΙΥΑ με την συνταγματολόγο, καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου Anne-Marie Le Pourhiet και τον κοινωνιολόγο-φιλόσοφο Jean-Pierre Le Goff. Σας τη μεταφέρουμε γιατί σύντομα αυτές οι «προοδευτικές» κατακτήσεις θα θεσπιστούν και στη χώρα μας… Ε.Δ.Ν.]

Elisabeth LEVY: Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το 73% των Γάλλων τάσσεται υπέρ της επέκτασης της “ΙΥΑ σε όλες τις γυναίκες”, και ότι πρόσφατα οι μισές Γάλλοι ήταν υπέρ της ΙΥΑ, τι χρησιμεύει η αντίσταση σε νομοσχέδιο που σίγουρα θα περάσει και θα είναι μόνο ένα πρώτο βήμα;

Ο μικρός συνειδητοποιεί ότι χάνει τον πατέρα του  και ο κόσμος καταρρέει μέσα του. Το γεμάτο απόγνωση πρόσωπό του τα λέει όλα…

Anne -Marie LE POURHIET: Είμαι δύσπιστη στις δημοσκοπήσεις, δεν με εκπλήσσουν γιατί νομίζω ότι ένα μέρος των Γάλλων είναι “λοβοτομημένοι”. Τα τρία τέταρτα των φοιτητών μου της νομικής δεν καταλαβαίνουν τι λέω. Όταν λέτε στους ανθρώπους “ΙΥΑ για όλες”, δεν ξέρουν περί τινος πρόκειται. Όταν τους λένε ότι είναι καλό και ότι υπάρχουν κυρίες δυστυχισμένες επειδή δεν  έχουν παιδιά, επόμενο είναι να έχουν αυτή την άποψη… Δεν είμαι βέβαιη ότι οι δημοσκοπήσεις μας λένε ακριβώς τι σκέφτονται οι άνθρωποι, αλλά δεν με εκπλήσσει αυτή η παραίτηση.

Elisabeth LEVY: Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να πέφτουν έξω, αλλά μας δείχνουν μια συγκεκριμένη τάση. Ο νόμος ΙΥΑ θα περάσει χωρίς πολλές δυσκολίες. Αντίθετα, ο νόμος για τις συντάξεις μπορεί να βρει δυσκολίες. Αναρωτιέμαι για αυτή την αντίθεση ανάμεσα στο πάθος που δείχνουν οι Γάλλοι για τη συνταξιοδότησή τους ή σε καθετί που αφορά στο εισόδημά τους και τη σχετική αδιαφορία που δείχνουν για ζητήματα πατρότητας.

Jean-Pierre LE GOFF: Υπάρχει ένα κάποιο καμουφλάρισμα του νόμου. Είναι πνιγμένος σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων διαφορετικής φύσης: το ζήτημα της οικονομίας και των συντάξεων δεν είναι ίδιο με αυτό που θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υπόσταση. Υπάρχει ένας συγκεκριμένος ατομικισμός. Το κλασικό επιχείρημα είναι ότι δεν αφαιρεί δικαιώματα, αλλά δίνει σε άλλους. Κάποια στιγμή,  πρέπει να πάρουμε θέση με βάση στοιχειοθετημένες πεποιθήσεις. Νομίζω ότι σε αυτό το ζήτημα, το να μην έχουμε άποψη είναι μια μορφή δειλίας. Στην αντίθετη περίπτωση, πρόκειται για μια μορφή ακούσιας αποδοχής.

Elisabeth LEVY: Η ημι- αδιαφορία της κοινωνίας δεν σας εντυπωσιάζει;

Jean-Pierre LE GOFF: Υπάρχει μια ατομικιστική νοοτροπία: «Δεν με αφορά, μου δίνει δικαιώματα, δεν μου αφαιρεί» βασικά. Είναι τα εγωκεντρικά άτομα.

Anne-Marie LE POURHIET: Κάτι παρόμοιο υποστηρίχτηκε επίσης από το λόμπι των ΛΟΑΔ και τις φεμινίστριες: δεν σας στερούμε τίποτα. Η συλλογική αξία δεν λαμβάνεται πλέον υπόψη!

Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο για Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή αφορά, σύμφωνα με τη γαλλική κυβέρνηση, σε μόλις 3.000 άτομα! Πόσο δημοκρατικό όμως είναι να υποκύπτει το κράτος σε διεκδικητικές ομάδες;

Elisabeth LEVY: Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια συλλογική κοινωνία με κανόνες πατρότητας που αλλάζουν από άτομο σε άτομο; Ο καθένας με το δικό του κόλπο πατρότητας, γιατί όχι;

Anne-Marie LE POURHIET:  Αλλά πού είναι η ηθική στη βιοηθική από τότε που, με κάθε νέο νόμο, δεν υπάρχει πλέον μια ενιαία αρχή; Δεν έχουμε πλέον Δημοκρατία των πολιτών αλλά μια κοινωνία ανθρώπων με δικαιώματα. Έχουμε βάλει στο μυαλό των ανθρώπων ότι δεν χρωστάνε τίποτα σε κανέναν, αλλά ότι τους χρωστάμε τα πάντα.

Elisabeth LEVY: Οι φιλελεύθερες κοινωνίες απέχουν από τον ορισμό μιας ουσιώδους κοινής ηθικής. Οι θρησκευτικοί πόλεμοι μας δίδαξαν ότι κάτι τέτοιο ήταν περίπλοκο. Ζαν-Πιέρ λε Γκοφ, λέτε ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμότητα να παρεμβαίνει σε αυτούς τους τομείς … Τι γίνεται με το Νόμο Βέιλ;

Jean-Pierre LE GOFF: Κατά τη γνώμη μου, η ομιλία της Σιμόν Βέιλ βρίσκεται σε λογική δυσφορίας. Ευνοεί το ζήτημα της αντισύλληψης. Πιστεύω ότι αυτό που συμβαίνει είναι διαφορετικής φύσης· είμαστε μπροστά στο φάντασμα της παντοδυναμίας του ατόμου.  Η ΙΥΑ αμφισβητεί τη διαφορά των φύλων και τους διαφοροποιημένους ρόλους στην αναπαραγωγή. Σήμερα, είναι ένα ποιοτικό άλμα στα μαλακά που περνά σε μια βάση γενικευμένου σχετικισμού. Ο ρόλος των πολιτικών ανταποκρίνεται σε αυτό το προβληματικό κοινωνικό αίτημα.

Anne-Marie LE POURHIET: Υπάρχει μια διάκριση ανάμεσα σε δύο τύπους δικαιωμάτων που βασίζονται σε δύο αντιλήψεις του κράτους. “Δικαιώματα-ελευθερίες”, αφενός, αυτό που έχω το δικαίωμα να κάνω, το κράτος σέβεται αυτές τις ελευθερίες και δεν παρεμβαίνει και, αφετέρου, «τα δικαιώματα απαιτήσεις», που συνίστανται στην αίτηση κρατικής παρέμβασης για την παροχή υπηρεσιών. Αλλά εδώ πρόκειται να ζητηθεί από το κράτος, τις νοσοκομειακές του υπηρεσίες και τις ελεγχόμενες από το κράτος τράπεζες σπέρματος αναγνώριση και βοήθεια για την υπέρβαση των φυσικών, βιολογικών και ανατομικών κανόνων.

Elisabeth LEVY: Οι φυσικοί κανόνες έχουν ήδη εκτοπιστεί από καιρό, ειδικά από την ημέρα που κάναμε τα πρώτα παιδιά δοκιμαστικού σωλήνα σε ετεροφυλόφιλα ζευγάρια …

Anne-Marie LE POURHIET: Στη Le Monde, μας λένε ότι το νεογέννητο αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του όπου και αν βρίσκεται αυτή, αλλά ποια είναι η μητέρα του; Είναι αυτή που εγκυμονούσε. Το παιδί θα κάνει αυτομάτως αυτή την ιεράρχηση μεταξύ των δύο μητέρων.

Elisabeth LEVY: Σε αυτό συμφωνούμε.

Anne-Marie LE POURHIET: Ας μιλήσουμε περισσότερο για τη φιλοσοφία. Εχουμε τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού, στην οποία ο Χόμπς μας είπε ότι οι άνθρωποι ζούσαν σε μια κατάσταση της φύσης· πέρασαν στο Κοινωνικό Συμβόλαιο για να βγουν από αυτή την κατάσταση της φύσης, όπου ο άνθρωπος ήταν λύκος για τον άνθρωπο. Εκτιμώ ότι αυτό το Κοινωνικό Συμβόλαιο ποδοπατείται και ότι ο Άνθρωπος γίνεται λύκος για τον Άνθρωπο. Αυτό που κατοχυρώνεται σε αυτό το κείμενο είναι η ελεύθερη διάθεση των άλλων από μερικούς: Έχω το δικαίωμα ζωής ή θανάτου πάνω σε άλλους. Έχω το δικαίωμα για παιδί, έχω το δικαίωμα να ζητήσω να μου δοθεί το σπέρμα ενός άνδρα που άλλωστε, δεν θέλω, ούτε στο κρεβάτι μου, ούτε στο σπίτι μου, ούτε στο εκπαίδευση των παιδιών μου. Οι άνδρες αντιμετωπίζονται σαν αγελάδες για άρμεγμα. Απομακρυνόμαστε εντελώς από τη φιλοσοφία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αποτελεί τη βάση του Συντάγματός μας και του πολιτισμού μας. Πρόκειται για πολιτική φιλοσοφία.

Elisabeth LEVY: Το περιεχόμενο της κοινής ηθικής έχει αλλάξει· το επιχείρημα ότι σήμερα η φιλοσοφία μας δεν είναι καλό επιχείρημα, διότι δεν υποδηλώνει τον αμετάβλητο χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, πού να τοποθετήσουμε τον κέρσορα της εξέλιξης της κοινωνίας; Πώς είναι αντίθετη προς το γενικό συμφέρον η ΙΥΑ;

Anne-Marie LE POURHIET: Σας δίνω ένα παράδειγμα. Πριν από μερικά χρόνια, το Ανώτατο Δικαστήριο αποζημίωσε ένα παιδί επειδή ήταν αποτέλεσμα βιασμού, εκτιμώντας ότι οι «συνθήκες δημιουργίας του το έβλαψαν». Γιατί δεν θα έχει το παιδί το δικαίωμα να ζητήσει αποζημίωση επειδή γεννήθηκε μέσω ΙΥΑ;

Η πατρότητα δεν είναι αρμοδιότητα της κυβέρνησης

Για τον Jean-Pierre Le Goff στη Le Figaro, [17 Σεπτ.] η πατρότητα δεν είναι στη  “διάκριση της κυβέρνησης”

Εκτός από τις αναπόφευκτες ανταλλαγές τυποποιημένων επιχειρημάτων ανάμεσα σε υποστηρικτές και αντιπάλους της ΙΥΑ, ο Ζαν-Πιέρ Λε Γκοφ επικρίνει όχι μόνο την ελάχιστη δημοσιοποίηση του θέματος («Ο κίνδυνος είναι ότι αυτός ο νόμος εμφανίζεται ως μία ακόμα μεταρρύθμιση (…) Οι λεγόμενοι κοινωνικοί νόμοι μπορούν βρεθούν ενσωματωμένοι και ενταγμένοι σε μια ρητορική της αλλαγής “), αλλά καταλογίζει στο κράτος ότι υπερβαίνει τα προνόμιά του, θέτοντας σε εφαρμογή μια μεταρρύθμιση με την οποία “διακυβεύεται άμεσα μια αντίληψη της ανθρώπινης υπόστασης, της αναπαραγωγής και της πατρότητας ». Προσθέτει: “Αφήνουμε το θεραπευτικό πλαίσιο για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις μιας μειονότητας και πειραματιζόμαστε με την πατρότητα.”

Από την άλλη, ο φιλόσοφος τονίζει ότι αυτή η πρόταση βασίζεται ουσιαστικά στο ιερό όραμα μιας ολοένα και πιο ισότιμης κοινωνίας. Αλλά αναπόφευκτα δεν μπορούμε να μην αμφισβητήσουμε τη λογική συνέχεια αυτής της μεταρρύθμισης, δηλαδή της ΙΥΑ. Δεν είναι προφανές να επιτραπεί στους άνδρες να έχουν στο μέλλον από την ίδια μεταχείριση με τις γυναίκες; Ο φιλόσοφος αναρωτιέται: «Πώς θα μπορούν οι ομοφυλόφιλοι να αποκτούν παιδιά χωρίς προσφυγή στην ΙΥΑ; Σ’ αυτή τη νέα αόριστη πάλη για “ισότητα”, η διεκδίκηση της ΙΥΑ φαίνεται συνεπής. ”

Για τον φιλόσοφο, οι παράπλευρες ζημίες της ΙΥΑ είναι πολυάριθμες: “διαγραφή της μορφής του πατέρα, εξαφάνιση της πατρότητας (…) κίνδυνοι ευγονισμού και εμπορευματοποίησης“, χωρίς να ξεχνάμε μια ορισμένη απόκλιση προς τον ατομικισμό, όπου η καθεμιά τελικά θα είναι ελεύθερη να έχει ένα μόνο παιδί, αποφεύγοντας έτσι οποιαδήποτε μορφή συσχετισμού με άνδρα, καθώς θα είναι προαιρετική η συμμετοχή του στη σύλληψη ενός παιδιού.

https://www.causeur.fr/pma-debat-interdit-reacnroll-elisabeth-levy-anne-marie-le-pourhiet-jean-pierre-le-goff-166036

The Soyuz MS-15 Launch, Seen From Above and Below

Από
anixneuseis
-
0

Yesterday, a Russian Soyuz-FG booster rocket blasted off from its launchpad at the Baikonur Cosmodrome in Kazakhstan, bound for the International Space Station (ISS). Aboard the rocket was the Soyuz MS-15 spacecraft, which, in turn, was carrying the ISS Expedition 61 crew members Jessica Meir of NASA and Oleg Skripochka of Roscosmos, as well as Hazzaa Ali Almansoori of the United Arab Emirates. This launch was notable, as it was well covered by photographers both on the ground and in orbit, as astronauts aboard the ISS were able to look down and capture images of their approaching colleagues as they climbed into the sky, accelerating to approximately 17,000 mph (27,350 kph).

HINTS: View this page full screen. Skip to the next and previous photo by typing j/k or ←/→.

    • As seen from the International Space Station (ISS), the second stage of the Soyuz MS-15 spacecraft deploys shortly after the rocket launched from the Baikonur Cosmodrome in Kazakhstan on September 25, 2019. The Russian rocket was carrying the U.S. astronaut Jessica Meir, the Russian cosmonaut Oleg Skripochka, and the United Arab Emirates astronaut Hazzaa Ali Almansoori to the ISS. 

      NASA

    • A Soyuz rocket is rolled out by train to the launchpad at the Baikonur Cosmodrome on September 23, 2019. 

      Bill Ingalls / NASA

    • Russia’s Soyuz-FG booster rocket with the Soyuz MS-15 spaceship is raised to vertical at the launchpad at Baikonur on September 23, 2019. 

      Maxim Shipenkov / AP

    • Valery Korzun, a former cosmonaut and the current head of the Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center operations team, is blessed by the Russian Orthodox priest Father Sergei at the launchpad in Baikonur, Kazakhstan, on September 24, 2019. 

      Bill Ingalls / NASA

    • The Soyuz-FG booster rocket sits mounted on the launchpad on September 23, 2019. 

      Maxim Shipenkov / AFP / Getty

    • From left: The United Arab Emirates astronaut Hazzaa Ali Almansoori, the Russian cosmonaut Oleg Skripochka, and the U.S. astronaut Jessica Meir—members of the main crew of the expedition to the ISS—walk prior to the launch at the Baikonur Cosmodrome on September 25, 2019. 

      Dmitri Lovetsky / AP

    • The Soyuz-FG rocket booster carrying a new crew to the ISS blasts off from the Baikonur Cosmodrome on September 25, 2019. 

      Dmitri Lovetsky / AP

    • The Soyuz spacecraft is launched with the Expedition 61 crew members on board on September 25, 2019. 

      Bill Ingalls / NASA

    • People watch the launch of the Soyuz-FG rocket booster on September 25, 2019. 

      Dmitri Lovetsky / AP

    • The rocket climbs into the sky, reaching the cloud cover, on September 25, 2019. 

      Shamil Zhumatov / Reuters

    • Astronauts aboard the ISS look down toward Kazakhstan to photograph the Soyuz rocket piercing the cloud cover on its ascent to their orbit. 

      NASA

    • A view from aboard the ISS, looking toward Kazakhstan, as fellow astronauts aboard the Soyuz rocket climb farther from Earth. 

      NASA

    • A closer view of the exhaust trail left behind by the climbing Soyuz spacecraft, as seen from the ISS 

      NASA

    • The spacecraft accelerates toward the ISS as it climbs, catching up and matching its speed. 

      NASA

    • This image was made by the astronaut Christina Koch, who described it saying: “What it looks like from the space station when your best friend achieves her lifelong dream to go to space. Caught the second stage in progress! We can’t wait to welcome you on board, crew of Soyuz 61!” 

      Christina Koch / NASA

    • A ground-based view from about the same time as the above photo shows the exhaust plume of the Soyuz spacecraft as seen from the Siberian city of Omsk, Russia, on September 25, 2019. 

      Alexey Malgavko / Reuters

    • The Soyuz MS-15 spacecraft closes in on the ISS, with the Pacific Ocean obscured by clouds below. 

      NASA TV

    • The Soyuz MS-15 spacecraft is maneuvered around the ISS to begin docking procedures. 

      NASA TV

    • A camera aboard the ISS monitors the Soyuz MS-15 spacecraft as it inches toward the docking module. 

      NASA TV

    • After a successful docking, the new ISS crew members board, bringing the number of astronauts aboard the space station to nine. Back row, from left: Christina Koch, Alexey Ovchinin, and Nick Hague; Middle row: Andrew Morgan, Aleksandr Skvortsov, and Luca Parmitano; Front row: Hazzaa Ali Almansoori, Oleg Skripochka, and Jessica Meir. 

      NASA TV
      https://www.theatlantic.com/photo/2019/09/soyuz-ms-15-launch-seen-above-and-below/598903/?utm_source=&silverid-ref=NDIxODcyMzAwNjkwS0

The five most serious charges in the whistleblower’s complaint

Από
anixneuseis
-
0
BY NIALL STANAGE – 09/26/19 01:37 PM EDT  
President Trump’s troubles grew deeper and darker on Thursday morning when a whistleblower complaint became public.

Trump is facing serious threat of impeachment over his dealings with Ukraine and its president Volodymyr Zelensky. Speaker Nancy Pelosi (D-Calif.), a reluctant convert to the impeachment cause, is now spearheading the effort.

Trump and his allies are fighting back over the allegations. The president insists the whole matter is a “hoax” and that he did nothing wrong.

White House press secretary Stephanie Grisham, in a Thursday morning statement, dismissed the complaint as “nothing more than a collection of third-hand accounts of events and cobbled-together press clippings—all of which shows nothing improper.”

But those statements won’t quell the storm, at least for now.

Here are the most serious allegations.

The White House sought to hide details of Trump’s phone call

The central episode in the controversy is Trump’s July 25 phone call with Zelensky, in which he pressed the Ukrainian president to investigate unsubstantiated allegations against former Vice President Joe Biden and his son Hunter.

The big revelation in the whistleblower’s complaint is the suggestion that the White House sought to hide the word-for-word transcript of the call.

This move was allegedly motivated, at least in part, because those with knowledge of the call realized “they had witnessed the President abuse his office for personal gain.”

The whistleblower goes on to allege that “senior White House officials had intervened to ‘lock down’ all records of the phone call.”

This effort, the complainant alleges, took the form of removing the “electronic transcript” of the call from the computer system where such transcripts would usually be stored and transferring it to a separate, more secure and more restricted system.

The core allegation is clear: The White House engaged in a cover-up.

As former President Nixon discovered, such an allegation can be as politically dangerous as any underlying offense.

Trump allies used leverage to get Ukraine to ‘play ball’

Trump’s defenders have insisted that no quid pro quo was offered to Zelensky.

The complaint alleges otherwise — though it suggests such an incentive was held out by people close to the president rather than by Trump himself.

The whistleblower asserts that “multiple U.S. officials” had told him or her that a phone call or meeting between Trump and Zelensky “would depend on whether Zelenskyy showed willingness to ‘play ball.’ ”

The complaint twice uses that phrase, in the second instance referring to the fact that a planned May trip to Ukraine by Vice President Pence to attend Zelensky’s inauguration was canceled after Trump “instructed” Pence not to go. Energy Secretary Rick Perry went instead.

Citing unnamed officials, the whistleblower says that at this point, it was “made clear” to Ukrainian officials that Trump did not want to meet Zelensky “until he saw how Zelenskyy ‘chose to act’ in office.”

While the whistleblower acknowledges that he or she does not know if this was connected with the broader question of “playing ball,” it is a very tricky question for Trump — and Pence — to handle.

The White House has hidden the details of other phone calls

The whistleblower alleges that other transcripts involving Trump had been placed into a secure system, for political reasons rather than because of legitimate national security concerns.

The whistleblower says that those officials said it was “not the first time” that transcripts had been placed into a “codeword-level” system — and that this had been done “solely for the purpose of protecting politically sensitive — rather than national security sensitive — information.”

The details here are entirely opaque. But it gives Democrats another thread to pull as impeachment inquiries continue.

Officials were ‘deeply concerned’ by Giuliani’s activities

The president’s personal lawyer, Rudy Giuliani, has acknowledged pressing Ukraine to investigate the Bidens.

He has also given a series of media interviews in recent days, as controversy around his role intensifies. There has also been considerable back-and-forth as to whether Giuliani was acting with the imprimatur — or at least the consent — of figures at the State Department, or not.

The whistleblower complaint adds fuel to those fires inside the administration. It alleges that “multiple U.S. officials” were “deeply concerned by what they viewed as Mr. Giuliani’s circumvention of national security decisionmaking processes to engage with Ukrainian officials and relay messages back and forth between Kyiv and the President.”

Giuliani told CNN on Thursday morning that he had “no knowledge of any of that crap” in the complaint.

Ukrainian officials knew U.S. aid could be in jeopardy

No one disputes that about $400 million in aid that Congress had voted to supply to Ukraine was delayed by the administration.

The question is whether that was linked, in an identifiable way, with Trump’s desire for Ukraine to dig for dirt on the Bidens.

The whistleblower does not answer this question definitively.

But the complaint affirms prior media reporting that Trump had at one point ordered the suspension of U.S. “security assistance” to Ukraine.

The complaint notes two specific dates, July 23 and July 26, when officials from the Office and Management and Budget allegedly “stated explicitly that the instruction to suspend this assistance had come directly from the President, but they still were unaware of a policy rationale.”

Importantly — at least from the standpoint of the degree of pressure brought to bear on Ukraine— the whistleblower said that in early August “U.S. officials” had told him or her “that some Ukrainian officials were aware that U.S. aid might be in jeopardy.”

Trump has said the aid was delayed because he wanted other allies of Ukraine to commit to offering support.

https://thehill.com/homenews/administration/463236-the-five-most-serious-charges-in-the-whistleblowers-complaint

The unorthodox Greek

Από
anixneuseis
-
0

By   politico

Leader of Greek Solution is a snake-oil salesman with a sideline in nationalism — and seats in the national and EU parliaments.

 

 

 

The leader of nationalist party “Greek Solution” Kyriakos Velopoulos | Sakis Mitrolidis/AFP via Getty Images

ATHENS — Kyriakos Velopoulos dresses in the blue and white of the Greek flag and sells populist politics with the same panache that he markets miracle baldness cures and “handwritten letters” from Jesus on TV.

But the telemarketing man-turned-MP can’t just be dismissed as a snake-oil salesman with a sideline in nationalism: With 10 seats in the national parliament (not to mention one MEP), his fledgling party Greek Solution (Elliniki Lysi) has quickly replaced Golden Dawn as the far-right bad boy of Hellenic politics.

While some of Velopoulos’ policy proposals will never see the light of day, unless European law is entirely rewritten — he wants the death penalty for people smugglers, and landmines and electric fences along the Turkish border to keep illegal migrants out — he is starting to find an echo in the mainstream. One of his latest brainwaves — to send illegal immigrants to remote, uninhabited islands to await deportation — has been enthusiastically adopted by an MEP from Greece’s ruling party, George Kyrtsos of New Democracy.

And if third countries refuse to take their migrants back, under Velopoulos’ plan “their ambassador will be immediately deported, the borders will be closed, all ties will be cut.”

Velopoulos, who wants to transpose his telemarketing business model to the Greek economy, uses his TV show to sell everything from toothpaste, to clinical depression and baldness.

No matter that 53-year-old Velopoulos’ own parents were Greek farmers who emigrated to Germany, where he was born, in search of a better life.

“My parents didn’t just show up in the German borders,” he told POLITICO in an interview. “They got a health check, they even checked their teeth, my mother had to do a pregnancy test and then they were given permission to go and work in Germany. Those people showing up in Greece are not migrants, they are illegal intruders, that’s what I call them.”

Velopoulos, who launched Greek Solution in 2016, shares Hungarian Prime Minister Viktor Orbán’s vision of a Christian Europe without Islamic influence.

“I like Viktor Orbán, he took a country that was following the International Monetary Fund’s orders and succeeded in making its economy produce primary surpluses. And yes, I like his policy on migration: He puts his country’s interests first,” he said.

Speaking in his new office in parliament, which was once used by Prime Minister Konstantinos Mitsotakis, the father of the newly elected Greek premier Kyriakos Mitsotakis, Velopoulos points to a painting on the wall behind him that depicts the fall of Constantinople.

“Those people showing up in Greece are not migrants, they are illegal intruders, that’s what I call them,” says Kyriakos Velopoulos | Aris Messinis/AFP via Getty Images

“I know it’s probably not your style, but this picture depicts the clash of the two civilizations: Christianity and Islam,” he said.

Miracle cure

Velopoulos, who wants to transpose his telemarketing business model to the Greek economy, uses his TV show to sell everything from toothpaste, beauty creams and food supplements to miracle cures for rheumatoid arthritis, Alzheimer’s, clinical depression and baldness. There are “exclusive copies of Jesus Christs’ handwritten letters” and books that include works of his own such as “Greece is bleeding.”

Some lucky customers also receive a charm from the late ascetic Orthodox monk Elder Paisios, revered as a seer, and he also sells goods produced on the monastic peninsula of Mount Athos in northeastern Greece.

His sales patter quickly passes to political analysis littered with conspiracy theories: how Greeks and Russians won World War II, how Greek migrant workers in the ’60s created Germany’s economic superiority, riffs on Germans’ hatred of Greeks, Turkey’s hybrid war against Greece, and the plot between Greece and its renamed neighbor North Macedonia (he continues to call it “FYROM”) to isolate Russia.

But his politics, like his arthritis cures, find buyers: In July’s general election, just as Golden Dawn fell from third-biggest party to below the 3 percent threshold for a place in parliament, Greek Solution took up the ultra-nationalist cause. At campaign rallies, he whipped up the crowds into a blood lust.

“Does a smuggler deserve death? Yes or No? Does a child rapist deserve death? Yes or No?” he thundered to a few hundred flag-waving followers in Menidi, a poor neighborhood on the outskirts of Athens.

Velopoulos dismisses accusations in the local and international media that Greek Solution is pro-Russian or gets Russian funding, though openly admires Vladimir Putin, and feels the same about Donald Trump.

“Yes!” the crowd bellowed back.

“But I’m a democrat,” Velopoulos added. “So I would call a referendum to ask all Greeks whether they are in favor or against,” he continued, standing in front of a banner with the slogan “Greece First.”

“What are you all?” he asked. “Greeks,” the crowd responded.

“The others can be Europeans first if they wish — we are Greeks,” he said.

His election platform centered on shutting down all the NGOs currently operating in Greece, which he calls “trafficking companies” — an idea with heavy echos of Matteo Salvini’s League in Italy.

“None of those people working there would be willing to host migrants in their own homes,” said Velopoulos. “Help means doing that without expecting anything in return. They all get big salaries and see it as a profitable business.”

On the rebound

Greek Solution may only be three years old, but its leader is not a newcomer to Greek politics. He was initially elected as a lawmaker for small nationalist party Popular Orthodox Rally, “LAOS,” in 2007 and again in 2009. It was the junior partner in the coalition government that voted for Greece’s first bailout program in 2010, which Velopoulos now says he opposed but had to vote for under the party whip.

Greek Solution leader Kyriakos Velopoulos says its party will continue growing “if we stick to our values” | Sakis Mitrolidis/AFP via Getty Images

In 2012, with support for LAOS waning, he — along with other members, such as the current Minister for Development Adonis Georgiadis and Agriculture Minister Makis Voridis— left to join the New Democracy party. Left off the party’s ballot papers in 2012, he later quit to found Greek Solution.

Velopoulos dismisses accusations in the local and international media that Greek Solution is pro-Russian or gets Russian funding, though openly admires Vladimir Putin, and feels the same about Donald Trump.

“They are both great leaders for their countries. Trump says “America first,” we say “Greece first.” I would like to implement his idea about tariffs on imports from third countries. Why should Greece import potatoes or tomatoes from Turkey?”

One reason for Greek Solution’s success among the nationalist electorate was Velopoulos’ vocal and visible opposition to last year’s agreement between Greece and North Macedonia to change the name of the tiny Balkan nation. Velopoulos, who was raised in northern Greece, had a high profile at rallies against the deal.

The Macedonia issue resonated among Greeks reeling from a decade of economic depression, their self-worth suffering from the perceived humiliation by international creditors and austerity policies. The Greek government of the time, under leftist Prime Minister Alexis Tsipras, came under pressure from the United States and EU to close the deal, amid allegations that it did so to secure more favorable bailout terms.

The Greek Solution leader predicted his party will double its support in the next national election.

Velopoulos’ patriotic office decor includes a flag showing the Vergina Sun, symbol of the ancient kingdom of Macedonia which North Macedonia has removed from all public places under the deal with Greece. He accuses the New Democracy conservative government of being too soft on North Macedonia and vows that his party will never let the issue rest until the neighboring country drops “Macedonia” from its name.

“I would press them to abide by cutting their food supplies. Most of them go through our port in Thessaloniki. But New Democracy is implementing every word of the deal,” he said.

The Greek Solution leader says his party will not suffer the same fate as other fringe nationalist, like LAOS or the Independent Greeks, who joined coalition governments. “I don’t trust New Democracy, I don’t trust its ministers,” he said.

Velopoulos predicted his party will double its support in the next national election, versus the 3.7 percent it won in July, and will continue growing “if we stick to our values.”

https://www.politico.eu/article/greek-solution-far-right-kyriakos-velopoulos-unorthodox-migration-votes/

ΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Από
anixneuseis
-
0

του Παναγιώτη Μπαλακτάρη, Δικηγόρου

΄Β Μέρος

Το Α! Μέρος μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Δεν είναι όλοι οι πόλεμοι κεκηρυγμένοι. Υπάρχουν και οι ακήρυχτοι. Στους τελευταίους ο αριθμός των θυμάτων δεν δημοσιοποιείται. Οι πολεμικές επιχειρήσεις δεν είναι εμφανείς και πάντως σπανίως γίνονται γνωστές. Η νίκη και η ήττα δεν προδιαγράφονται σαφώς στους λαούς. Το τέλος των ακήρυχτων πολέμων δεν επισφραγίζεται από πανηγυρικές συνθήκες ειρήνης. Οι πράξεις ηρωισμού και οι αυτουργοί τους, όπως επίσης και τα μοιραία πρόσωπα,  αποκαλύπτονται μετά από πολλά χρόνια – αν ποτέ αποκαλυφθούν.

Δεν είναι όλοι οι πόλεμοι θερμοί. Αρκετοί είναι ψυχροί, ίσως οι περισσότεροι. Στους τελευταίους οι επιχειρήσεις δεν περιλαμβάνουν ενεργό εμπλοκή πολεμικών πλοίων, μαχητικών αεροσκαφών, αρμάτων μάχης, πυροβολικού και δυνάμεων του πεζικού. Οι ένοπλες δυνάμεις, σε αυτό το ενδεχόμενο, παίζουν ρόλο εκατέρωθεν φοβήτρου. Οι πιέσεις που ασκούνται από τους αντιμαχόμενους δεν φτάνουν στην εκτόνωση, αλλά παραμένουν σε κλιμάκωση για πολύ καιρό. Ενίοτε για πάρα πού καιρό.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μετά την εποποιία της Ελληνικής Επανάστασης, έχουν γνωρίσει διάφορες φάσεις. Και αυτές της σύγκλισης, αλλά και αυτές της απόκλισης. Και τις πολεμικές: Ατυχής πόλεμος του 1897, Ά Βαλκανικός πόλεμος, Μικρασιατική Καταστροφή, Εισβολή στην Κύπρο 1974. Και τις ψυχροπολεμικές: Σεπτεμβριανά του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, Γεγονότα στην Κύπρο του 1963 και του 1967, Κρίσεις του 1976, του 1987 και των Ιμίων το 1996 κ.λ.π. Είχαν και τις περιόδους συνεννόησης, βεβαίως, κυρίως ύστερα από φυσικές καταστροφές και τη βοήθεια που παρείχε η μία χώρα στην άλλη, όπως για παράδειγμα μετά τους φονικούς σεισμούς σε Νικομήδεια και Αθήνα, το 1999.

Σήμερα, ευλόγως θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η σχέση Ελλάδος – Τουρκίας ως «Ελληνοτουρκικός Ψυχρός Πόλεμος». Ενώ σε επίπεδο επίσημων επαφών οι ηγεσίες των δύο χωρών δείχνουν καλή διάθεση, στην πραγματικότητα τα χαρακώματα είναι επανδρωμένα και η διάσταση καλά κρατεί, με αποκλειστική υπαιτιότητα της Τουρκίας. Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις της γείτονος υπό τη μορφή προβολής ενδεικτικής στρατιωτικής ισχύος είναι καθημερινές και στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η προβολή της ήπιας ισχύος της Τουρκίας έχει επιφέρει στην ελληνική κοινωνία άμβλυνση της βαρύτητας του υπαρκτού τουρκικού κινδύνου. Η διαρκής και αναπάντητη εκτόξευση απειλών στρεφομένων κατά της ακεραιότητας της ελληνικής επικράτειας βαραίνει τους ώμους της ελληνικής ηγεσίας. Το μεταναστευτικό ασκεί αφόρητες πιέσεις στην Ελλάδα. Η επιδίωξη απόκτησης πυρηνικών όπλων εκ μέρους της Τουρκίας θα είναι σημείο καμπής στον Ελληνοτουρκικό Ψυχρό Πόλεμο.

Όλα τα ανωτέρω συνηγορούν στην αναγκαιότητα χάραξης μιας στρατηγικής «απόκρουσης της τουρκικής επιθετικότητας». Σε αυτήν οφείλουν οι αρμόδιοι να διαβάσουν σωστά τις ευρύτερες εξελίξεις.

Επιγραμματικά αυτές είναι:

-Η στρατηγική στροφή της Τουρκίας προς την Ανατολή και δη προς τη Ρωσία που μεταθέτει το «σημείο μηδέν» της διελκυστίνδας Δύσης – Ανατολής στα γαλανά νερά του Αιγαίου*. Στην προστασία της Δύσης αποσκοπεί για τον λόγο αυτόν η επικείμενη Στρατιωτική Συμφωνία Ελλάδος – ΗΠΑ, δυνάμει της οποίας η Αμερική θα διατηρήσει και θα ενισχύσει την παρουσία της στο νοητό γεωγραφικό τρίγωνο Σούδα – Λάρισα – Αλεξανδρούπολη. Δι’ αυτού του τρόπου συμφέρον στην ασφάλεια του Αιγαίου έχει και η υπερδύναμη, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι αρκετό αν δεν ενεργεί η Ελλάδα.

-Η ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη διάθεση του Ελληνισμού που του προσδίδει εκκωφαντική αξία.

-Ο ενεργειακός πλούτος στις θαλάσσιες περιοχές του Ελληνισμού που εντάσσεται, επίσης, στη δυτική προσπάθεια μείωσης της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τη ρωσική ενεργειακή επιρροή.

-Η μεταφορά του κέντρου βάρους της αμερικανικής διοίκησης Τραμπ από την πολεμική ισχύ στην οικονομική.

-Η παγκόσμια εμπορική ορμή της Κίνας που είναι πιθανόν να αλλάξει τους οικονομικούς συσχετισμούς.

-Η ανάδειξη και χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και η σημασία των γιγάντων της τεχνολογίας.

Ο Ρόμπερτ Κήλυ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, γράφει στο βιβλίο του «Η αμερικάνικη πρεσβεία και η κατάρρευση της δημοκρατίας στην Ελλάδα 1966-69» πως αποτελεί βασική διπλωματική αρχή της Αμερικής η φράση: εντόπισε το αναπόφευκτο και εκμεταλλεύσου το προς όφελος σου. Οι Έλληνες επιτελείς και  αναλυτές, λοιπόν, πρέπει πρωτίστως να εντοπίσουν το αναπόφευκτο. Η εκμετάλλευσή του προς όφελος της Ελλάδος έπεται.

 

 

 

 

*Η Συνθήκη της Τορδεσίγια και η Ελλάδα – Η χώρα μας πρέπει να αποτρέψει τη διχοτόμηση του Αιγαίου:  https://infognomonpolitics.blogspot.com/2018/04/blog-post_805.html

 

 

Αυτοί οι άνθρωποι κυβερνούσαν την χώρα;

Από
anixneuseis
-
1

Tου Λέανδρου Ρακιντζή 26/9/19
Σήμερα στα ΜΜΕ κυριαρχεί η τηλεοπτική δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ  Σάκη Παπαδοπούλου: «το να πιέζει ένας  Υπουργός έναν εισαγγελέα δεν είναι ποινικό αδίκημα».
Σαφώς με τη παραπάνω απλή διατύπωση δεν υπάρχει τέτοιο ποινικό αδίκημα στον ισχύοντα τότε [2017] Ποινικό Κώδικα, αλλά βάση δικανικού συλλογισμού τα πραγματικά περιστατικά υπάγονται στον προσήκοντα κανόνα δικαίου. Για να διακριβωθεί εάν  υπάρχει και ποιο  τετελεσμένο ή εν αποπείρα  ποινικό αδίκημα. Και αν αποδειχθούν οι  πιέσεις  μπορεί να στοιχειοθετηθούν από τους αρμόδιου εισαγγελείς κάποια.

Βάση της αρχής της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης είναι ανεπίτρεπτο  ακόμη και ο Υπουργός Δικαιοσύνης  να ζητά από ένα δικαστικό λειτουργό πληροφορίες για τη πορεία μιας υποθέσεως. Πόσω μάλλον να του υποδεικνύει  πώς να ενεργήσει, γιατί αυτό συνιστά χειραγώγηση της υπόθεσης. Για ένα δικαστικό λειτουργό ακόμα και να τον πάρει ο Υπουργός της Δικαιοσύνης στο τηλέφωνο,  συνιστά πίεση, πόσω μάλλον, όταν τον  απειλήσει. Και εάν έχει  ηχογραφηθεί, δεν αποδεικνύεται  παρά μόνο  βάση της αρχής της ηθικής αποδείξεως. Φυσικά  αν  ο κ. Υπουργός  πίεσε τη κα Ράικου με απειλές να παραπέμψει τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, ως προς  μεν τις  απειλές, είναι θέμα αποδείξεων, αλλά η πρόθεση παραπομπής των πολιτικών προσώπων αποδεικνύεται  από τη παραπομπή από τη κα Τολουπάκη των πολιτικών αυτών προσώπων.

Όλοι  προσπαθούν να προσδιορίσουν ποία αδικήματα  τέλεσε  ο κ.Υπουργός, αλλά το όλο ζήτημα πρέπει να εξετασθεί συνολικά  λαμβάνοντας υπόψη  όλη την υπόθεση, τους συνεργούς και συμμέτοχους , την υπαιτιότητα ενός έκαστου.  Και τον βαθμό συμμετοχής του. Και ενδεχομένως να αποκαλυφθεί και ο ρόλος μιας φαιάς εξοχότητας, που εκ των παρασκηνίων συντόνιζε την υπόθεση, όπως φημολογείται. Σημαντικό ρόλο έπαιζε  η τότε ηγεσία της δικαιοσύνης για την  επιλογή συγκεκριμένων εισαγγελικών λειτουργών σε θέσεις κλειδιά.
Πάντως η εντύπωση, που επικρατεί στη πλειονότητα του ελληνικού λαού  είναι, ότι εκ μέρους κάποιων μελών  της προηγούμενης κυβέρνησης έγινε εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης για πολιτικούς σκοπούς. Για να πληγούν πολιτικοί αντίπαλοι της τότε κυβέρνησης.  Και ότι στην προσπάθεια αυτή  συνέβαλαν κάποιοι δικαστικοί λειτουργοί που  , εφόσον δεν τέλεσαν ποινικά αδικήματα, ενδεχομένως υπέπεσαν σε πειθαρχικά αδικήματα. Αλλά η πειθαρχική διαδικασία είναι απόρρητη!
Για το πότε υπάρχει  ανάμειξη ξένων προσώπων στη πορεία μιάς υποθέσεως  κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του κατά το 1964 Εισαγγελέα του  Αρείου Πάγου Κ.Κόλλια, που παρενέβη στον ανακριτή της δολοφονίας Γ.Λαμπράκη κ.Σαρτζετάκη  και του υπέδειξε πώς να χειρισθεί την ανάκριση. Η παρέμβαση του θεωρήθηκε ανεπίτρεπτη και τιμωρήθηκε με παύση έξη μηνών.
Γεγονός είναι ότι κάποιοι υψηλά ιστάμενοι του ΣΥΡΙΖΑ έβλεπαν τη Δικαιοσύνη από άλλη γωνία και είχαν ένα δικό τους δικαιικό κώδικα με το δόγμα το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Που αντιμετώπιζε τις καταστάσεις όχι βάση των αρχών του δικαίου και του έργου που πρέπει να προσφέρει στην κοινωνία η δικαιοσύνη προς ίδιον όφελος. Εξαιτίας αυτού  βέβαια, και με κάποιες όχι και τόσο επιτυχείς επιλογές  στην ηγεσία της, η δικαιοσύνη  και με την ανάμειξη της στη πολιτική, δεν πέρασε και τις ευτυχέστερες ημέρες της. Μεγίστη ζημία στη λειτουργία της δικαιοσύνης προκάλεσαν οι νέοι κώδικες (Ποινικός και Ποινικής  Δικονομίας) και πρέπει τάχιστα οι δυσλειτουργίες να αποκατασταθούν.
Δυστυχώς η όλη υπόθεση, που μόλις τώρα άνοιξε με την πρόταση παραπομπής του κ.Παπαγγελόπουλου και τις συναφείς υποθέσεις, που θα επακολουθήσουν, θα διαρκέσει αρκετά χρόνια. Και όπου εμπλέκεται η πολιτική με τη δικαιοσύνη υποφέρει η δικαιοσύνη. Αλλά κάποτε πρέπει να σταματήσομε να βάζουμε τα σκουπίδια κάτω από το χαλί.
*Αρεοπαγίτης ε.τ.
 
Πηγή: Liberal.gr

Κανένα εμπάργκο δεν έδιωξε τα τουρκικά γεωτρύπανα: Η ισχύς των ενταλμάτων σύλληψης

Από
anixneuseis
-
0

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

File Photo: Τουρκικά πολεμικά με πλοίο γεωτρύπανο. Πηγή: Πολεμικό Ναυτικό

SEPTEMBER 26, 2019

Έφυγαν τα τουρκικά γεωτρύπανα από την κυπριακή ΑΟΖ. Αυτό υποστηρίζουν τουρκικά ΜΜΕ, τα δημοσιεύματα των οποίων αναπαράγονται από τα ελλαδικά και κυπριακά ΜΜΕ. Χθες η «Τζουμχουριέτ», σε… αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της αναφέρεται σε αποχώρηση των γεωτρύπανων «Πορθητή» και «Γιαβούζ» από την κυπριακή ΑΟΖ. Η… αποκάλυψη προχωρεί ένα ακόμη βήμα για να εξηγήσει τους λόγους της «αποχώρησης»! Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «ένα άτυπο εμπάργκο που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ (που ακόμη θα επιβάλει κυρώσεις για τους S-400), η Βρετανία και η Γαλλία προς την Τουρκία για τη μη προμήθεια υλικών και εξοπλισμού στα γεωτρύπανά της, είναι ο λόγος που έχει αναγκάσει την Άγκυρα να αποσύρει και καθηλώσει τα πλοία της στο λιμάνι της Μερσίνας με τη δικαιολογία του… ανεφοδιασμού».

Το Γιαβούζ ολοκλήρωσε την γεώτρηση του στον Κόλπο της κατεχόμενης Καρπασίας, έχει μετακινηθεί σε τουρκικό λιμάνι και σύμφωνα με πληροφορίες θα επανέλθει. Και μάλιστα η επάνοδος του θα γίνει σύντομα. Ο Πορθητής παραμένει στη θέση του, 36,5 ναυτικά μίλια δυτικά της Κύπρου. Με βάση το Marine Traffic, χθες το τουρκικό γεωτρύπανο βρισκόταν στην ίδια θέση και δεν μετακινείται. Κάποια στιγμή θα αποχωρήσει προσωρινά για τουρκικό λιμάνι.

Στο μεταξύ, όμως, έχουν εκδώσει NAVTEX μέχρι το Νοέμβριο, που επιβεβαιώνει προθέσεις. Το δημοσίευμα επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η κατοχική Τουρκία αντιμετωπίζει πολλές τεχνικές δυσκολίες με τις γεωτρήσεις. Τούτο δεν είναι αποτέλεσμα κανενός εμπάργκο που έχει επιβληθεί από τρίτη χώρα σε βάρος της Τουρκίας. Αλλά από ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα των υπουργείων Εξωτερικών και Ενέργειας, που έχουν εκδώσει (με την εμπλοκή της Νομικής Υπηρεσίας) εντάλματα σύλληψης  όσων ξένων υπηκόων εργάζονταν στα γεωτρύπανα και τα βοηθητικά πλοία.

Οι πλείστοι έχουν αποχωρήσει. Απέδωσαν και οι παρεμβάσεις προς τις εταιρείες, που συνεργάζονταν με την Τουρκία, που προειδοποιήθηκαν με κυρώσεις για την συμμετοχή τους σε παράνομες ενέργειες. Μεταξύ άλλων, όπως αναφέρει και το δημοσίευμα, οι εταιρείες Schlumberger, Baker Hughes, Weatherford (ΗΠΑ), Geo-log (Ιταλία) ακύρωσαν τις συμφωνίες και δήλωσαν ότι δεν θα παρέχουν υπηρεσίες, μηχανικούς, εξοπλισμό και υλικά για τις γεωτρήσεις.

Ισχύει, επίσης, και το κόστος που επωμίζεται η Τουρκία με τις έρευνες που γίνονται καθώς και οι γεωτρήσεις. Το κόστος ενός ξένου γεωτρύπανου φτάνει το 1 εκατ. δολάρια καθημερινά, ενώ των τουρκικών, που διαθέτει πλέον η χώρα, κατεβαίνει αυτομάτως στις 300 χιλιάδες δολάρια ημερησίως το καθένα. Κι ο λόγος του τεράστιου οικονομικού μεγέθους των γεωτρήσεων είναι το υψηλό κόστος των μηχανικών και χημικών υλικών που χρησιμοποιούνται σε αυτές. Είναι σαφές πως το σπορ των γεωτρήσεων είναι πολύ ακριβό για την Τουρκία, που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η… επένδυση στην κυπριακή ΑΟΖ είναι πολιτική για τον Ερντογάν, κι αυτό είναι ξεκάθαρο.

Πηγή: Κανένα εμπάργκο δεν έδιωξε τα τουρκικά γεωτρύπανα: Η ισχύς των ενταλμάτων σύλληψης https://hellasjournal.com/2019/09/kanena-empargko-den-edioxe-ta-toyrkika-geotrypana-i-ischys-ton-entalmaton-syllipsis/

Οι νέες μέθοδοι πολέμου, δείχνουν τρομοκρατία

Από
anixneuseis
-
0

Του Δημήτρη Τσαιλά* liberal.gr

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019, 00:03 – Τελευταία ενημέρωση: 08:19
Η Σαουδική Αραβία έχει ξοδέψει δισεκατομμύρια δολάρια σε υπερσύγχρονα συστήματα αεροπορικής άμυνας και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, αλλά καταφέρθηκε διείσδυση, από μη επανδρωμένο αεροσκάφος RQ-4A Global Hawk, στον εναέριο χώρο της χώρας, προκαλώντας σημαντική ζημιά στις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις πετρελαίου παγκοσμίως. Οι παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν κατά 5% αφού η Σαουδική Αραβία αναγκάστηκε να περιορίσει την παραγωγή πετρελαίου κατά 50% μετά την επίθεση των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Aramco στις 14 Σεπτεμβρίου στη Σαουδική Αραβία.

Η απόσταση μεταξύ της ελεγχόμενης περιοχής των Houthis στην Υεμένη και των διυλιστηρίων της Aramco είναι περίπου 1000 χλμ. Αν και οι Houthis ανέλαβαν την ευθύνη της επίθεσης, οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι το Ιράν βρίσκεται πίσω από την επίθεση. Μια άλλη υπόθεση είναι ότι η επίθεση μπορεί να είχε ξεκινήσει από το Ιράκ. Λαμβάνοντας υπόψη τη θέση και την απόσταση των εγκαταστάσεων της Aramco, αυτές οι επιθέσεις με τέτοια ακρίβεια είτε από τους Houthis ή από το Ιράν, χρειαζόταν πληροφόρηση, εσωτερική κατάδειξη και τεχνολογία Stealth. Ο εναέριος χώρος γύρω από το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία είναι η καλύτερη φυλασσόμενη περιοχή σε όλο τον κόσμο, που υπερασπίζεται και παρακολουθείται σε εικοσιτετράωρο βάση. Ωστόσο, τα αμυντικά συστήματα στην περιοχή απέτυχαν.

Εξετάζοντας το αμυντικό σύστημα της Σαουδικής Αραβίας, είναι η τελευταία έκδοση του αμερικανικού συστήματος Patriot και του αντιαεροπορικού συστήματος χαμηλής πτήσεως Skyguard από τη Γερμανία, οπότε φαίνεται να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις είτε από το Ιράν, ή και την Υεμένη. Οι ΗΠΑ έχουν επίσης σημαντική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή. Σκοπός αυτής της στρατιωτικής παρουσίας είναι η προστασία των αμερικανικών βάσεων στην περιοχή, η διατήρηση του Περσικού Κόλπου ανοικτού σε πλοία και η προστασία των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας. Εκτός από τα αμυντικά συστήματα της Σαουδικής Αραβίας, υπάρχουν πολυάριθμα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης στο Κουβέιτ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν, των οποίων το κύριο καθήκον είναι να κατασκοπεύουν το Ιράν. Υπάρχουν επίσης αμερικανικά πολεμικά πλοία εξοπλισμένα με σύστημα αεράμυνας AEGIS 300 ΝΜ.

Ας υποθέσουμε ότι τα αεροσκάφη και οι έξυπνοι πύραυλοι που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση πέταξαν σε πολύ χαμηλά υψόμετρα για να μην εντοπιστούν και ταξίδεψαν έξω από τον Αραβικό Κόλπο και από περιοχές όπου οι ΗΠΑ και οι Σαουδάραβες έχουν ισχυρά συστήματα ραντάρ. Αν η επίθεση έγινε από την Υεμένη, είναι κατανοητό ότι οι Houthis ή οι δυνάμεις που τους υποστήριξαν διεξήγαγαν μια πολύ καλά μελετημένη επιχείρηση με πλήρη πληροφόρηση και εξέτασαν πολύ καλά την περιοχή κάλυψης των ραδιοσυχνοτήτων της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΠΑ, αξιοποιώντας τις συνθήκες εδάφους και προσδιορίζοντας τις διαδρομές κάτω από την περιοχή κάλυψης.

Στην πραγματικότητα, κάθε ένα από τα αεροσκάφη και τα έξυπνα βλήματα που χρησιμοποιήθηκαν έχουν μια αντανακλαστική τιμή RCS αρκετά μεγάλη για να εντοπισθούν στα ραντάρ. Επιπλέον, φαίνεται ότι έχουν ταξιδέψει σε απόσταση περίπου 1000 χλμ χρησιμοποιώντας μια προγραμματισμένη διαδρομή. Αυτό δείχνει ότι χρησιμοποίησαν μια εξαιρετικά προηγμένη τεχνολογία. Η απουσία οποιασδήποτε ανίχνευσης από αισθητήρες και δορυφορικά συστήματα παρακολούθησης εκτός του ραντάρ και η έλλειψη της απαραίτητης ανίχνευσης και εμπλοκής είναι εξαιρετικά αδύνατο να συμβεί.

Εάν η επίθεση διεξήχθη από το Ιράν όπως ισχυρίστηκε η Αμερική, αυτό κατά τη γνώμη μου αποτελεί μεγαλύτερη αιχμή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δηλαδή οι συστοιχίες Patriot και το γερμανικό σύστημα προστασίας αεροσκαφών Skyguard στη Σαουδαραβική επικράτεια που ελέγχουν τον Περσικό Κόλπο, το ραντάρ των ΗΠΑ στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Κατάρ, τα συστήματα ραντάρ των ΗΠΑ στον Κόλπο και οι δορυφορικοί αισθητήρες που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση του εναέριου χώρου από κάθε είδους επίθεση από το Ιράν, πρέπει να πιστέψουμε ότι απέτυχαν.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι η επίθεση εκτελέσθηκε με τεχνολογία αεροσκαφών Stealth.

Υπάρχει η επίθεση, υπάρχει η σημαντική ζημιά, και δεν μπορεί να εντοπιστεί το επιτιθέμενο αεροσκάφος, ακόμη δεν υπάρχουν ενδείξεις εμπλοκής, και τέλος δεν έχει δημοσιευθεί κανένα αρχείο πτήσεων. Θα μπορούσε αυτή η επίθεση να γίνει με ένα Stealth αεροσκάφος; Δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε φανταστικά σενάρια, παρά μόνο αυξάνουμε την υποψία μας και μια αξιοσημείωτη δυνατότητα που οι ΗΠΑ πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη. Θα μπορούσε αυτή η επίθεση να αγνοηθεί; Είναι δυνατή η δημιουργία υποδομής για επίθεση στο Ιράν; Όπως και στον πόλεμο του Ιράκ το 2003, είναι σαν δικαιολογία να επιτεθούν οι ΗΠΑ στο Ιράν με ανακριβή στοιχεία;

Εδώ διαφαίνεται ένα σενάριο παρόμοιο με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και δεν πρέπει να το αγνοήσουμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα πανάκριβα Σαουδαραβικά συστήματα αεράμυνας απέτυχαν στην αποστολή τους. Στο πολιτικό κομμάτι, ακριβώς όπως η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου προκάλεσε τις ΗΠΑ να εισβάλουν στο Αφγανιστάν και έπειτα στο Ιράκ για ένα πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ίσως θα μπορούσε να δημιουργηθεί η ευκαιρία να εφαρμοστεί ένα νέο σενάριο για να εξαλειφθεί μια νέα απειλή που συνεπάγεται από τη πτώση της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και τις υπερβολικές αυξήσεις των τιμών λόγω του χτυπήματος των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία.

Σήμερα έχουμε μια θαλάσσια συμμαχία στον Κόλπο, η οποία στην πραγματικότητα προσπαθεί να δημιουργήσει ένα μέτωπο κυρίως κατά του Ιράν. Σε αυτή, συμμετέχουν για το Διεθνή Συνασπισμό για την Ασφάλεια στη Θάλασσα, επί του παρόντος το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και το Μπαχρέιν, με σκοπό, όπως διατείνονται την ασφάλεια των πετρελαιοφόρων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Επίσης, κατόπιν αιτήματος της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να επιταχύνουν την προμήθεια εξοπλισμού για τη βελτίωση της ικανότητας των δύο χωρών να αμυνθούν, καθώς και την ανάπτυξη στρατιωτικών πόρων των ΗΠΑ για αμυντικούς σκοπούς, ειδικά για τον τομέα της αεράμυνας και την πυραυλική άμυνα κυρίως με συστήματα Patriot.

Αυτό που εκτιμάται ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν άμεσα, είναι να καταστρέψουν την ιρανική οικονομία με κυρώσεις και έμμεσα αντί για εκτέλεση μιας κατά μέτωπο επίθεσης στο ιρανικό έδαφος αλλά και με επιθέσεις σε ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Συρία και το Ιράκ. Με αυτή τη στρατηγική πιστεύεται ότι θα εξουδετερωθεί η ιρανική παρουσία και θα τους αναγκάσουν να αποσυρθούν. Ένα παράδειγμα αυτού που λέμε, είναι η επίθεση κατά ιρανικών στόχων στο Deyrezzor στη Συρία με μια αεροπορική επιδρομή από Σαουδαραβικά αεροσκάφη αντί για εκτέλεση επιθέσεων κατά στόχων στο Ιράν μετά την επίθεση των εγκαταστάσεων της Aramco .

Τέλος αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι σηματοδοτείται η αρχή ενός μεγάλου προβλήματος που δείχνει ότι έχει ξεκινήσει η περίοδος των πολέμων με τρομοκρατικές επιθέσεις που όλες οι χώρες του κόσμου θα αγωνιστούν και ότι για όλες τις χώρες υπάρχουν σημαντικά διδάγματα από αυτή την επίθεση. Η πρόσβαση των τρομοκρατικών οργανώσεων στην τεχνολογία των έξυπνων πυραύλων και των πυρηνικών όπλων, η παραγωγή και η χρήση της επίθεσης αυτής αποδείχθηκαν ότι έχουν εξαιρετικά επικίνδυνες συνέπειες. Οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να αποτρέπονται σε πρώιμο στάδιο με αποτελεσματικές μεθόδους πληροφοριών-αντιπληροφοριών και κατασκοπείας.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.

https://www.liberal.gr/world/oi-nees-methodoi-polemou-deichnoun-tromokratia/268048?fbclid=IwAR1JeAncb2hyiLFb6HFUU1pUYihYO6MYmpwQVs-PkGnru43ApxLBXcyidwM#.XYxRlhD78zw.messenger

 

1...2,6092,6102,611...3,034Σελίδα 2,610 από 3,034