Αρχική Blog Σελίδα 2524

Ιταλός αναλυτής γράφει για το iefimerida.gr: «Η Γεωπολιτική του κορωνοϊού -Μια νέα εποχή αρχίζει»

Από
anixneuseis
-
0

O MARCO VICENZINO

ΚΟΣΜΟΣ19|03|2020 | 17:48

NEWSROOM IEFIMERIDA.GR


O Marco Vicenzino είναι διευθυντής του think tank «Global Strategy Project» που αναλύει γεωστρατηγικούς κινδύνους και διεθνή οικονομικά θέματα. Τώρα αναλύει στο iefimerida.gr την γεωπολιτική μετά την πανδημία του κορωνοϊού.

Εμφανίζεται συχνά στα δίκτυα CNN, BBC, Fox, Al Jazeera, κλπ, ενώ αρθρογραφεί σε διεθνή μέσα όπως New York Times, Financial Times, Guardian, El Mundo, El Pais, Folha de Sao Paulo. Είναι απόφοιτος των Oxford University και Georgetown University Law Center. Για το iefimerida έγραψε το άρθρο «The Coronavirus’ Geopolitics: A New Era Begins».

Το άρθρο του αναλυτή:
«Ως γεωπολιτικός αναλυτής και κανονικός ομιλητής σε διεθνή συνέδρια, έχω συχνά θέσει το ερώτημα: «Τι σας κρατάει ξύπνιους το βράδυ;» Δηλαδή, τι είδους διεθνείς απειλές ασφάλειας σας ανησυχούν περισσότερο. Η συνεπής και συνεχής απάντησή μου με την πάροδο των ετών ήταν πανδημίες. Η ιστορία είναι γεμάτη με καταστροφικά παραδείγματα, που κυμαίνονται από την Μαύρη Πλάκα των μέσων του 14ου αιώνα, η οποία σκότωσε περίπου το ήμισυ του ευρωπαϊκού πληθυσμού, στην ισπανική γρίπη του 1918, η οποία σκότωσε σχεδόν 100 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, σύμφωνα με εκτιμήσεις.

Πιο πρόσφατα, επαναλάμβανα αυτό το σημείο σε μια ομιλία στις 26 Φεβρουαρίου σε μια ομάδα επενδυτών σχετικά με το Coronavirus, γνωστό και ως Covid-19.  Η προειδοποίησή μου δεν ήταν να υποτιμήσω την ικανότητα του ιού να διαχέει τον όλεθρο στις παγκόσμιες αγορές.  Θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερο από ο,τιδήποτε αναμενόταν.  Οι δυνατότητες εκτεταμένων και μακροπρόθεσμων ζημιών δεν οφείλονται μόνο στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, αλλά στην ευρύτερη εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των καταναλωτών με πιθανή παγκόσμια ύφεση.

Όσοι φέρουν κακές ειδήσεις συχνά απορρίπτονται ως αστυνομικοί.  Ωστόσο, ο πιο ανησυχητικός παράγοντας τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες ήταν το επίπεδο εφησυχασμού και αδιαφορίας από πολλούς στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα σχετικά με τους κινδύνους του ιού.

Ο πιο ανησυχητικός παράγοντας μέχρι πρόσφατα ήταν το υψηλό επίπεδο εφησυχασμού και αδιαφορίας από τους ηγέτες για τους κινδύνους του Covid-19.  Παρά τις αμφιβολίες που τροφοδοτούνται από το χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας, η κατώτατη γραμμή είναι ότι το Covid-19 έχει σκοτώσει πάνω από 4.000 αθώους ανθρώπους και μολύνει πάνω από 100.000.  Χρειάζονται βάσιμες ανησυχίες και απαραίτητη αποτελεσματική δράση.

Σε ιστορική αναδρομή, το Μάρτιο του 2020, και συγκεκριμένα η 11η Μαρτίου, ενδέχεται να σηματοδοτήσει την επίσημη έναρξη μιας νέας εποχής.  Πρώτον, στις 11 Μαρτίου, έληξε η μεγαλύτερη ιστορία της αγοράς στην ιστορία της αγοράς, η οποία διήρκεσε σχεδόν ακριβώς για 11 χρόνια.  Σύμφωνα με τους οικονομολόγους, ο μέσος Dow Jones έχει εισέλθει επισήμως στην αγορά μεριδίων. Καθώς ο ιός εξαπλώνεται, οι παγκόσμιες αγορές και το εμπορικό συμβόλαιο, και τα διεθνή ταξίδια καθίστανται πιο περιορισμένα, η πρόβλεψη φαίνεται αρκετά άσχημη για το άμεσο μέλλον, και ενδεχομένως πέραν αυτού.  Ο αγώνας πετρελαίου Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας που οδηγεί σε ιστορική πτώση της τιμής του πετρελαίου περιπλέκει περαιτέρω τις παγκόσμιες προβλέψεις.

Δεύτερον, στις 11 Μαρτίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δήλωσε τελικά το Covid-19 μια επίσημη παγκόσμια πανδημία.  Για πολιτικούς κυρίως λόγους, ο ΠΟΥ είχε καθυστερήσει.  Εν μέρει, λόγω των υπερβολικών ανταγωνιστικών γεωπολιτικών συμφερόντων σε έναν ολοένα και πιο κατακερματισμένο κόσμο, η συντονισμένη διεθνής αντίδραση στο Covid-19 εξακολουθεί να λείπει.  Κατά συνέπεια, περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν άσκοπα.  Η ιστορία μπορεί να αποδείξει ότι μια προγενέστερη επίσημη προειδοποίηση θα μπορούσε να καταλύσει τα έθνη και τις κοινωνίες να κινητοποιηθούν νωρίτερα και να σώσουν χιλιάδες ζωές.  Αν και οι οικονομίες μπορούν να ανακάμψουν με την πάροδο του χρόνου, η απώλεια ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί.

Τρίτον, στις 11 Μαρτίου, ο Πρόεδρος Trump ανακοίνωσε επίσημα μια 30ήμερη αναστολή των διατλαντικών πτήσεων -εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο- και άλλες προειδοποιήσεις που χρειάζονται διευκρίνιση. Η αναστολή αποτελεί τεχνικά ένα προσωρινό μέτρο, αν και υπόκειται σε επέκταση, εάν χρειαστεί. Η αναστολή δεν σηματοδοτεί μια τυπική παραβίαση της διατλαντικής σχέσης παρά τα χρόνια των αυξανόμενων διαιρέσεων. Ωστόσο, δεν πρέπει να υποτιμάται ο σημαντικός συμβολισμός και τα κόστη που συνεπάγεται η αναστολή της πτήσης. Για πολλούς ευρωπαίους ηγέτες, μπορεί να ενισχύσει την αίσθηση και, για μερικούς, να καταλάβουν ότι σε έναν όλο και περισσότερο επικίνδυνο και κατακερματισμένο κόσμο, η Ευρώπη θα πρέπει να σταθεί περισσότερο από μόνη της.  Το εάν η Ευρώπη είναι σε θέση ή / και πρόθυμη να το πράξει, παραμένει αντικείμενο έντονων συζητήσεων. Αυτή θα είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη αφού τελικά υποχωρήσει η κρίση και υπολογιστούν οι τελικές δαπάνες, τόσο ανθρώπινες όσο και οικονομικές.

Η Ιταλία παραμένει στην πρώτη γραμμή της αιματηρής μάχης της Ευρώπης κατά του ιού. Τέτοιες δύσκολες συνθήκες δεν έχουμε δει από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης είναι πιθανό να ακολουθήσει το παράδειγμα, αλλά σε ποιο βαθμό θα είναι σύντομα γνωστό ότι ο αγώνας κατά του χρόνου συνεχίζεται.

Ο αριθμός λοιμώξεων και θανάτων στις αναπτυσσόμενες περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένης της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, παραμένει αρκετά χαμηλός προς το παρόν. Ωστόσο, αυτές οι κοινωνίες παραμένουν στην άκρη, καθώς αγωνίζονται να εφαρμόσουν τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα. Με πολύ πιο περιορισμένους πόρους, θα πληρώνουν μια εκθετικά υψηλότερη τιμή εάν ο ιός φθάσει στον πλήρη αντίκτυπό του.

Στη Μέση Ανατολή, ενώ το Ιράν βρίσκεται στο προσκήνιο του Covid-19, με τις μολύνσεις και τους θανάτους να αυξάνονται εκθετικά, η Σαουδική Αραβία έκλεισε τις πόρτες της για το hajj – το ετήσιο προσκύνημα για τους μουσουλμάνους παγκοσμίως – σε μια προσπάθεια αποτελεσματικής συγκράτησης του ιού στο βασίλειο. Παρά τον φόβο και την ανησυχία για την εξάπλωση του ιού, οι περιφερειακές εντάσεις δεν θα τεθούν σε αναμονή.  Η δολοφονία δύο Αμερικανών στρατιωτών και βρετανών στρατιωτών σε επιθέσεις πυραύλων σε ιρακινή βάση έχει τερματίσει την προσωρινή εκεχειρία εχθροπραξιών – μετά την αμερικανική δολοφονία της δεύτερης ισχυρότερης φιγούρας του Ιράν στις αρχές Ιανουαρίου 2020. Ο περιφερειακός αγώνας συνεχίζεται, είτε μέσω πληρεξουσίων είτε απευθείας  σύγκρουση.

Παρά το γεγονός ότι μοιράζονται εκτεταμένα σύνορα με την Κίνα, η Ρωσία και η Ινδία έχουν κατορθώσει να διατηρήσουν τις λοιμώξεις του Covid-19 αρκετά χαμηλές προς το παρόν με σκληρά μέτρα. Για την Κίνα, από όπου προέρχεται το Covid-19, το επίπεδο των λοιμώξεων και των θανάτων μειώθηκε. Η Κίνα έχει πιστωθεί διεθνώς για αποτελεσματική επιβολή της νομοθεσίας.

Ωστόσο, μακροπρόθεσμα η Κίνα θα πρέπει επίσης να φέρει την ιστορική ευθύνη για τη διάδοση του Covid-19.  Όταν προέκυψαν αρχικά συμπτώματα του ιού τύπου SARS που εξαπλώθηκε τον Δεκέμβριο του 2019, οι αρχές αντέδρασαν με ένα συνδυασμό ακατάλληλης παραποίησης και κακής μεταχείρισης.  Η αδυναμία αντιμετώπισης της απειλής αμέσως οδήγησε στην καταστροφή στο εσωτερικό και σε μια παγκόσμια πανδημία στο εξωτερικό, με την πιθανή έκβαση που παραμένει αβέβαιη. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η ζωή θα αλλάξει για πάντα, ειδικά για εκείνους που έχουν πληγεί περισσότερο.  Οι περιττές απώλειες ζωών που προκύπτουν από την απερίσκεπτη λήψη αποφάσεων στην Κίνα θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε δραστικές αλλαγές παγκοσμίως – πρωτίστως στον οικονομικό, πολιτικό, διπλωματικό, κοινωνικό και στον τομέα της ασφάλειας.

Παρά τις προσπάθειες διαχείρισης της βλάβης, η φήμη της ηγεσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας έχει σαφώς αποκαλυφθεί – και ιδιαίτερα ο Πρόεδρος Xi Xinping, και η αυστηρή προσέγγιση από την κορυφή προς τα κάτω στην εξουσία. Το αν θα αλλάξει τελικά ο τρόπος με τον οποίο οι απλοί Κινέζοι πολίτες βλέπουν τους ηγέτες τους παραμένει ανοικτό ερώτημα. Πολλά θα εξαρτηθούν από την οικονομική επίδοση της Κίνας μετά την υποβάθμιση της κρίσης. Εξάλλου, η νομιμότητα της ηγεσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτήν.

Πάνω απ ‘όλα, είναι σημαντικό να μην υποτιμάται ποτέ η αποφασιστικότητα της ηγεσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος να διατηρήσει την εξουσία στο εσωτερικό και να ασκήσει επιρροή στο εξωτερικό. Είναι πρόθυμη να αντιμετωπίσει κάθε υπαρξιακή απειλή με οποιονδήποτε τρόπο προκειμένου να διατηρηθεί η τάξη και να αποτραπεί ο εθνικός κατακερματισμός στο εσωτερικό και να προωθηθεί το κύρος στο εξωτερικό. Δεν έχει σημασία αν αντιμετωπίζει διαμαρτυρίες στο Χονγκ Κονγκ, φυλακίζοντας πάνω από 1 εκατομμύριο μουσουλμάνους στη δυτική επαρχία του Xinjiang ή ανεύθυνα διευκολύνει την παγκόσμια διάδοση του θανατηφόρου ιού Covid-19.

Παρά τις τεράστιες οικονομικές εξελίξεις τα τελευταία 40 χρόνια, το σύστημα της Κίνας εξακολουθεί να παραμένει εύθραυστο και ευάλωτο. Οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος δεν θα το παραδεχτούν, αλλά έχουν πλήρη επίγνωση, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω την αποφασιστικότητά τους να παραμείνουν στην εξουσία με οποιοδήποτε κόστος.

Έξω από την Κίνα, η αξιοπιστία του Προέδρου Xi και η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος έχει επηρεαστεί αναπόφευκτα – ιδιαίτερα στη Δύση και κυρίως στις ΗΠΑ. Ένα από τα λίγα, αν όχι μόνο, ζητήματα που ενώνουν τους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικανούς,  ένα διαδοχικό έτος εκλογών, παραμένει η Κίνα.  Το Covid-19 ενισχύει πολιτικά περαιτέρω τους υποστηρικτές της αποσύνδεσης των ΗΠΑ από την Κίνα οικονομικά.  Η λογική τους είναι ότι όχι μόνο η Κίνα μας έδωσε τον ιό, αλλά τώρα πρέπει να εξαρτηθεί από τις κινεζικές μάσκες για την καταπολέμησή της.

Στις εκλογές των ΗΠΑ το 2020, ο Covid-19 αναπόφευκτα θα πολιτικοποιηθεί για μέγιστο κέρδος σε ένα ιδιαίτερα πολωμένο κομματικό περιβάλλον. Παρά τις διαβεβαιώσεις, ο Λευκός Οίκος προσπαθεί να διαρθρώσει ένα συνεκτικό μήνυμα εξαιτίας των αντικρουόμενων σημάτων του Προέδρου Trump και των αξιωματούχων της διοίκησης.

Καθώς περισσότεροι Δημοκρατικοί συσπειρώνονται πίσω από έναν μόνο υποψήφιο σε μια δραστική ανατροπή της τύχης για τον Τζο Μπάιντεν, ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί να αντιμετωπίσει μια πολύ πιο ενωμένη δημοκρατική αντιπολίτευση στις 3 Νοεμβρίου. Δεν μπορεί να αποκλειστεί η ενδεχόμενη δημοκρατική ανάληψη του Λευκού Οίκου και της Γερουσίας εάν  η τρέχουσα δυσαρέσκεια του Οβάλ Γραφείου συνεχίζεται αμείωτη και η τρέχουσα πανδημία του Covid-19 επιδεινώνεται εκθετικά, ελλείψει αποτελεσματικής ηγετικής εκτελεστικής εξουσίας.
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/kosmos/italos-analytis-grafei-gia-iefimerida-i-geopolitiki-toy-koronoioy-mia-nea-epohi-arhizei

What’s wrong with the UK’s approach to coronavirus

Από
pcuser
-
0
By  

Given the risks inherent in its strategy, the government’s failure to effectively communicate is a real problem.

LIVERPOOL, England — I did not expect to get the reaction I did when I wrote a Twitter thread last Friday spelling out my interpretation of what the British government is trying to do in its fight against the coronavirus.

I don’t work for the government. I have no inside knowledge. I’ve studied antimicrobial resistance and how people behave in crises, but I’m a psychologist, not a doctor or an epidemiologist. My tweets were based on what Prime Minister Boris Johnson had said on television.

And yet, within hours my thread had been retweeted tens of thousands of times, reaching hundreds of thousands of people. I was being asked by parents what they should do about their asthmatic children (speak to your general practitioner), and doctors were telling me it was the first time they had understood what the government’s strategy might be.

I found it quite concerning that tweets written by a psychologist while making dinner had become an important source of information for so many people. Even more worrying, the fact that my thread had such resonance shows something important: that the British government is failing to properly communicate its approach to fighting the epidemic.

Rather than close down the country, with mass quarantines and social isolation, the U.K. is trying to manage the epidemic.

Given the risks inherent in the strategy it has chosen to adopt, that’s a real problem.

The U.K.’s approach is different from nearly every other government’s. Rather than move to quickly close down the country, with mass quarantines and social isolation, the U.K. tried to manage the epidemic — controlling the infection rate by gradually increasing or relaxing control measures.

The aim appears to be to prevent the health system from being overwhelmed and allow the economy to continue to function — while allowing the virus to work its way through the healthiest parts of the population.

The theory, which is controversial, holds that countries that have adopted harsher measures will remain vulnerable to the virus flaring up again. The U.K., by contrast, will have built up so-called herd immunity, where enough of the population has caught the virus, recovered and developed some immunity that it’s unlikely to find a foothold in the country again.

British Prime Minister Boris Johnson | Pool photo by Simon Dawson/Getty Images

If the British approach works, it could both save lives and spare the economy. It’s a strategy that’s not without risks. And one that in the short-term could result in a larger death toll than that undergone by countries that moved to a shut down more quickly.

Making it work also relies on the government being able to clearly communicate what it’s doing, so it can change people’s behavior as the epidemic progresses. And so far, the signs are not reassuring.

For a government that has convinced people that Brexit is a good idea, and that the Conservatives are the party of the people, its performance in this crisis has been poor.

The research that colleagues and I have done on how people behave during life-threatening events like fires shows that they act in three broad stages. First, they evaluate what is going on, gathering and interpreting information. Then, they decide what they are going to do. Then they act.

The British public is in the process of moving from Stage One to Stage Two. This is a moment when the government has a crucial role to play in effectively communicating information. People need to know what they will be required to do, what the risks involved are, and when they should act.

The government may have tried to communicate these things, but the message hasn’t gone through.

Johnson has created an affable, joking persona. He is probably not the best person to deliver serious and sincere messages.

In the absence of information, people will latch onto any information that seems to make sense, regardless of who is expressing it. That is dangerous, especially with so much potential misinformation and lies on social media.

Nor are graphs and curves getting the messages across. For those of us used to working with data and statistics every day, they make a lot of sense. But there remains a widespread perception among the public that the British approach is a poor one and that the government is doing nothing, especially compared with other nations.

Remedying this will require a clear, authoritative communicator. So far, the government has lacked one.

Johnson has created an affable, joking persona. He is probably not the best person to deliver serious and sincere messages.

The government’s excellent chief medical officer and chief scientific adviser appear to be doing a good job of shaping the strategy, but they might not be the best people to communicate it.

People might remember Ian McDonald, the civil servant who served as spokesperson for the ministry of defense during the Falklands conflict.

If the government’s approach is to work, they will have to find a trustable, convincing civil servant like him to help the British public understand the role it is being asked to play — and the risks it is being asked to take.

Ian Donald is an emeritus professor of psychological sciences at the University of Liverpool.
https://www.politico.eu/article/whats-wrong-with-the-uk-british-boris-johnson-approach-to-coronavirus/

Investigating the impact of influenza on excess mortality in all ages in Italy during recent seasons (2013/14–2016/17 seasons)

Από
anixneuseis
-
0

Under a Creative Commons license
open access

Highlights

•

In the winter seasons from 2013/14 to 2016/17, an estimated average of 5,290,000 ILI cases occurred in Italy, corresponding to an incidence of 9%.

•

More than 68,000 deaths attributable to flu epidemics were estimated in the study period.

•

Italy showed a higher influenza attributable excess mortality compared to other European countries. especially in the elderly.

Abstract

Objectives

In recent years, Italy has been registering peaks in death rates, particularly among the elderly during the winter season. Influenza epidemics have been indicated as one of the potential determinants of such an excess. The objective of our study was to estimate the influenza-attributable contribution to excess mortality during the influenza seasons from 2013/14 to 2016/17 in Italy.

Methods

We used the EuroMomo and the FluMomo methods to estimate the annual trend of influenza-attributable excess death rate by age group. Population data were provided by the National Institute of Statistics, data on influenza like illness and confirmed influenza cases were provided by the National Institutes of Health. As an indicator of weekly influenza activity (IA) we adopted the Goldstein index, which is the product of the percentage of patients seen with influenza-like illness (ILI) and percentage of influenza-positive specimens, in a given week.

Results

We estimated excess deaths of 7,027, 20,259, 15,801 and 24,981 attributable to influenza epidemics in the 2013/14, 2014/15, 2015/16 and 2016/17, respectively, using the Goldstein index. The average annual mortality excess rate per 100,000 ranged from 11.6 to 41.2 with most of the influenza-associated deaths per year registered among the elderly. However children less than 5 years old also reported a relevant influenza attributable excess death rate in the 2014/15 and 2016/17 seasons (1.05/100,000 and 1.54/100,000 respectively).

Conclusions

Over 68,000 deaths were attributable to influenza epidemics in the study period. The observed excess of deaths is not completely unexpected, given the high number of fragile very old subjects living in Italy. In conclusion, the unpredictability of the influenza virus continues to present a major challenge to health professionals and policy makers. Nonetheless, vaccination remains the most effective means for reducing the burden of influenza, and efforts to increase vaccine coverage and the introduction of new vaccine strategies (such as vaccinating healthy children) should be considered to reduce the influenza attributable excess mortality experienced in Italy and in Europe in the last seasons.

Keywords

Flu
Mortality
Italy
Vaccination

Introduction

Seasonal influenza epidemics make a substantial contribution to the worldwide annual mortality rate, in particular among elderly individuals aged 65 years and over. Influenza associated deaths are highly variable by country and season (Iuliano et al., 2018). Factors influencing this variability may include the matching between circulating viruses and viruses included in the seasonal vaccine; environmental temperature; vaccination coverage and population demographics (e.g., the proportion of elderly individuals and/or of individuals with chronic conditions) (Vestergaard et al., 2017, Bonanni et al., 2015, Rizzo, 2015).

During the winter seasons 2014/15 and 2016/17, an excess of all-cause mortality was reported in Europe (Mølbak et al., 2015, Vestergaard et al., 2017). In both seasons, the predominant influenza virus strain circulating in Europe was A/H3N2, which is the strain most commonly associated with influenza mortality in the elderly (Vestergaard et al., 2017, ECDC/WHO, 2017, Rizzo et al., 2007). In Italy, the 2014/15 season was characterized by a co-circulation of A/H1N1pdm09 (52%) and A/H3N2 (41%) strains, while during the 2016/17 season, the A/H3N2 virus predominated (93%) (NIH, 2018).

In recent years, Italy has been registering peaks in death rates, particularly among the elderly during the winter season. A mortality rate of 10.7 per 1,000 inhabitants was observed in the winter season 2014/2015 (more than 375,000 deaths in absolute terms), corresponding to an estimated 54,000 excess deaths (+9.1%) as compared to 2014 (Signorelli and Odone, 2016), representing the highest reported mortality rate since the Second World War in Italy (UN, 2019). Although the above-described excess mortality created concern among researchers, health authorities and public health experts, it has been challenging to identify its determinants (Signorelli and Odone, 2016).

Excess mortality for influenza in Italy in the above mentioned seasons has been previously explored in a multi-country study (Vestergaard et al., 2017, Michelozzi et al., 2016, Cislaghi et al., 2016), analysing mortality data from a limited sample of the Italian population, and in a study focusing on a single Italian region (Fedeli et al., 2017).

The present study aims to investigate the two mortality peaks observed in Italy during 2015 and 2017, using the following data: a) census mortality data from all causes from 2013 to 2017; b) seasonal influenza like-illness surveillance data from 2013/14 to 2016/17 (week 42 to week 17); c) virological surveillance data from 2013/14 to 2016/17 (week 42 to week 17) and d) environmental temperature data for the same years. The final objective was to estimate the influenza-attributable deaths and the contribution of temperature variation to the excess mortality during the above mentioned influenza seasons, using a multiplicative Poisson regression model (EuroMOMO, 2018a).

Methods

Data sources

Deaths

Weekly number of deaths from all causes, by age group (0–4; 5–14; 15–64; 65–74; 75+), relative to the time period 2013–2017, were provided by the Italian National Institute of Statistics (ISTAT) (ISTAT, 2018a). Mortality data were available as weekly aggregated data from 2013 to 2016, and as monthly aggregated data for 2017. Therefore, for 2017, weekly deaths were estimated based on the proportion of weekly deaths, by age and sex, to the months averaged over previous years (2013–2016) in the same period.

Population

The number of deaths were reported, by week of death, as crude observed values and as direct standardized values, using the Italian resident population on 1/1/2014 as a reference. The size of the Italian population by age at the beginning of each year was obtained from ISTAT (ISTAT, 2019).

Influenza activity

Influenza-like illness (ILI) data were provided by the National sentinel influenza surveillance system (InfluNet), which has been in place in Italy since the 1999/2000 influenza season. InfluNet is a network of sentinel practitioners, representative of all Italian regions, based on the voluntary participation of an average 973 general practitioners and family pediatricians per year (range 754–1,055), providing health care to about 2% of the general population. InfluNet is dedicated to monitoring ILI incidence from week 42 to week 17 of each season, to defining the extent of the seasonal epidemics, and to collecting information on circulating strains (Perrotta et al., 2017, Gasparini et al., 2013).

Virological data were obtained from the InfluNet surveillance system. InfluNet is a virological surveillance system, in place since the 1999–2000 season, based on the collection throat swabs from a sample of the sentinel practitioners participating in InfluNet from week 47 to week 17 of each season (NIH, 2019). ILI and virological data were available by ISO week, and are reported weekly during the influenza season by the National Institutes of Health (NIH, 2019).

The sentinel surveillance system was planned to represent the Italian population by Region and by age group. The estimate of the total number of ILI cases in Italy were obtained by weekly ILI incidence, calculated on the population under surveillance, and re-proportioning these to the Italian population (about 60 million).

Environmental temperature

Italian temperature data were extracted from the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) database (NOAA, 2019). More than one hundred Italian weather stations contribute to the NOAA database, providing daily average, minimum and maximum temperatures. Overall, Italian daily average, minimum and maximum temperatures were obtained computing the means of daily average, minimum temperatures and maximum temperatures from each weather station, weighted by the populations of the Italian provinces where the stations were located for all of the study period (winter seasons from 2013/14 to 2016/17). Weekly average temperatures as well as weekly minimum and maximum temperatures were obtained calculating the weekly average of daily average, minimum and maximum temperatures. Based on these overall weekly temperatures, we estimated the expected weekly minimum and maximum temperature using a general linear model with a yearly seasonal variation applied to the data of the entire study period. Weeks with extreme temperatures (EC) were defined as weeks with an average temperature above the average of the maximum weekly temperatures or lower than the average of the minimum weekly temperatures. (Nielsen et al., 2018).

Statistical analysis

The number of influenza-attributable deaths was estimated using the FluMOMO algorithm, based on the weekly Influenza Activity (IA) and ET (EuroMOMO, 2018b). For this analysis, we used two IA indicators: 1) the ILI incidence and 2) the Goldstein index (ILI × percentage of positive specimens) (Goldstein et al., 2011). Up to two-weeks-delayed effects of the explanatory variables were considered in the model.

An explanatory factor reflecting the deviation of environmental temperature from the average maximum/minimum temperatures was introduced in the model in order to take into account a potential confounding effect of temperature on influenza excess mortality, as many Italian regions are affected by very cold weather in some winter weeks (e.g. January 2017). Very cold weather is recognized to have a potential impact on the excess mortality from all causes (Nielsen et al., 2011). Therefore, we estimated the influenza-attributable deaths among older adults, adjusting for Extreme Temperatures (ET), defined as weeks with a mean temperature above the average maximum temperature or below the average. Periods with excess cold might be bad in the winter, but in summer, it may have a benign effect and opposite for periods with excess warmth. Therefore, the winter effect of temperature is included with an opposite warm (protective) and cold (harmful) effect.

The method has been described elsewhere (Vestergaard et al., 2017). In brief, we adopted a Poisson regression time-series model with over-dispersion, where the weekly absolute number of deaths from all causes was the outcome variable and IA and ET the explanatory variables. In the results section we reported results including both models with and without the ET effect. We corrected the model by annual trend, and seasonality. Seasonality was expressed as the sum of two sine waves of one year and half year periods, respectively (Nielsen et al., 2018). As the dominant type/subtype of influenza circulating viruses vary from season to season, a separate effect of IA for each season (season: week 42 to week 17 the following year) was used.

Analyses were performed separately for the age groups 0–4, 5–14, 15–64 and 65+ years of age, as well as for all ages. The statistical analysis was performed using STATA version 14 (StataCorp, 2014).

Results

National deaths

A total of 1,457,038 deaths were registered in Italy during the study period. Table 1 provides the absolute number of all-cause deaths, the overall crude mortality rate (per 1,000 inhabitants), the overall standardized mortality rate (per 1,000 inhabitants) and the standardized mortality rate by age group and by season. The number of deaths and the mortality rates from all causes increased by age. The 2014/15 and 2016/17 seasons showed the highest overall crude and standardized mortality rates.

Table 1. Number of all-cause cause-deaths and crude mortality rate (per 1,000 population) by age classes and winter season and standardized mortality rate (reference 2014 Italian population).

Age classes 2013/14 2014/15 2015/16 2016/17
N. Rate N. Rate N. Rate N. Rate
0–4 942 0.35 923 0.34 848 0.33 948 0.36
5–14 255 0.04 223 0.04 224 0.04 254 0.04
15–64 38,548 0.99 39,773 1.01 38 070 0.97 39,05 1.00
65–74 48,958 7.62 50,563 7.77 48 129 7.37 51,357 7.86
75+ 256,465 39.89 284,097 42.90 267 242 39.47 289,969 42.94
Total 345,168 5.72 375,579 6.18 354 513 5.84 381,578 6.28
Total std 345,168 5.72 366,507 6.08 340 226 5.64 366,859 6.08

Influenza-like illness and virological surveillance data

During the study period, an average of 5,290,000 (range 4,542,000–6,299,000) ILI cases were estimated in Italy, corresponding to a cumulative average incidence of 9% (range 8%–11%) in the Italian population. The highest estimated incidence was observed in children younger than 5 years (average of 23%, range 21%–26%) and in adolescents (average of 15%, range 12%–18%). The 2014/15 season showed the highest estimated number of cases, with a total of 6,300,000 ILI cases. The lowest number of cases was observed in the 2013/14 season, with 4,540,000 ILI estimated cases (Table 2).

Table 2. Number of estimated ILI cases and specific rate (per 1,000 population) by age classes and winter season and standardized mortality rate (reference 2014 Italian population).

Age classes 2013/14 2014/15 2015/16 2016/17
N. Rate N. Rate N. Rate N. Rate
0–4 805,386 295.6 959,993 361.9 828,763 322.1 786,421 314.4
5–14 917,557 160.3 1,313,070 229.1 1,277,345 223.7 1,009,435 177.7
15–64 2,424,766 61,7 3,416,782 87.2 2,343,898 60.1 2,979,709 76.6
65+ 394,292 30.3 609,156 46.1 426,994 31.9 664,436 49.1
Total 4,542,000 74.7 6,299,000 103.6 4,877,000 80.4 5,440,000 89.8
Total std 4,542,000 74.7 6,324,948 104.1 4,936,103 81.2 5,526,216 90.9

A high circulation of A/H3N2 viruses was observed during all the seasons included in this study, although with a different proportion in each season. In two seasons (2014/15 and 2015/16), a co-circulation of A and B viruses was observed. In particular, during the 2014/15 season, the majority of circulating viruses were A (84%) with a co-circulation of A/H1N1pdm09 (52%) and A/H3N2 (41%). On the other hand, during the 2015/16 season, the majority were B (57%) viruses; among A viruses, the A/H3N2 subtype (56%) was the most frequently isolated, followed by the A/H1N1pdm09 (35%). In general, during all seasons there was a mismatch between the circulating viruses and the strains included in the vaccine (Table 3). The number of ILI cases and the number of positive and negative samples by week are displayed in Figure 1.

Table 3. Estimated cumulative influenza-attributable number of deaths and mortality rates (per 100,000) with confidence interval 95% (95% CI) in Italy in the winter seasons 2013/14–2016/17 using Goldstein Index as influenza activity.

Season Proportion of circulating influenza viruses Vaccine match with circulating viruses 0–4 years 5–14 years 15–64 years Aged 65+ Total
N. Rate N. Rate N. Rate N. Rate N. Rate
95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI
2013/14 A: 97% (H3: 58%; H1: 35%; Ans: 7%) Good match 10 0.37 21 0.36 831 2.11 8460 65.01 7027 11.56
B: 3% (Yamagata: 95%; Victoria: 3%) 3–20 0.1–0.7 11–32 0.2–0.5 406–963 1.8–2.4 7183–9803 55.2–75.3 5785–8347 9.5–13.7
2014/15 A: 84% (H3: 41%; H1: 52%; Ans: 7%) A(H3N2) mismatch 28 1.05 5 0·08 1364 3.48 19475 147.32 20259 33.32
B: 16% (Yamagata: 97%; Victoria: 3%) 19–39 0.7–1.5 3–8 0.0–0.1 1138–1602 2.9–4.1 16542–22567 125.1–170.7 18506–22064 30.4–36.3
2015/16 A: 43% (H3: 56%; H1: 35%; Ans: 9%) A(H3N2) mismatch 0 0 15 0.27 977 2.5 10270 76.81 15801 26.05
B: 57% (Yamagata: 5%; Victoria: 95%) 0–4 0.0–0.1 8–23 0.1–0.4 815–1148 2.1–2.9 8723–11900 65.2–89.0 14434–17293 23.8–28.4
2016/17 A: 95% (H3: 93%; H1: 1%; Ans: 6%) Match with some aminoacidic substitution for the A(H3N2) component 38 1.54 13 0.23 675 1.74 19404 143.43 24981 41.23
B 5% (Yamagata: 4%; Victoria: 96%) 26–53 1.0–2.1 7–20 0.1–0.4 563–793 1.4–2.0 17599–21267 130.1–157.7 23001–27014 38.0–44.6

H3 = A(H3N2); H1 = A(H1N1)pdm09; Ans = A not subtyped.

Figure 1

  1. Download : Download high-res image (255KB)
  2. Download : Download full-size image

Figure 1. Total number of specimens, number of positive specimens for influenza and ILI cases (per 1,000 per inhabitants) by week and season. Italy, 2013/14, 2014/15, 2015/16 and 2016/17 season.

Influenza-attributable mortality

Figure 2 shows the weekly estimates of cumulative weekly mortality rates per 100,000 that can be attributed to the IA effect (with and without ET effect), over the winter seasons 2013/14 to 2016/17, derived from FluMOMO models. We observed two peaks, one for the 2014/15 and one for the 2016/17 season. These two seasons were also characterized by a high ILI incidence, particularly high for people aged 65 years and over (data not shown). The effect of temperature was marginal and more evident only in the 2016/17 season.

Figure 2

  1. Download : Download high-res image (545KB)
  2. Download : Download full-size image

Figure 2. Excess mortality for winter seasons 2013/14, 2014/15, 2015/16 and 2016/17.

Note: Black line represents the baseline. Dotted line the 95% confidence interval. The shaded grey areas represent deviations in expected deaths from the estimated baseline. The red curves indicate mortality attributable to influenza activity, using the Goldstein index as the IA indicator, and the green curves indicate effect of IA + extreme temperatures.

During the study period, 136,686 ILI-attributable excess deaths were estimated using the full model (IA + ET effect). The average annual mortality excess rate (MR) ranged from 40.6 to 70.2 per 100,000. The total number of excess ILI-attributable deaths during the 2014/15 season was 41,066, 65.6% higher compared to the previous season. During the 2016/17 season, the number of ILI-attributable excess deaths was 43,336, 57.9% more than the previous season.

Using the Goldstein index, the total number of excess deaths attributable to influenza in the 4-season study period was 68,068. The average annual mortality excess rate (MR) ranged from 11.6 to 41.2 per 100,000. Most of the influenza-associated deaths per year were among elderly individuals (≥65 years) (Table 3). During the 2014/15 and 2016/17 seasons, the influenza-attributable excess mortality was higher compared to 2013/14 and 2015/16. The total number of excess influenza-attributable deaths during the 2014/15 season was 20,259, three times as high compared to the previous season; and most of the influenza-attributable excess deaths were among individuals ≥65 years (96.1%, N = 19,475). A similar pattern was observed during the 2016/17 season, when the number of influenza-attributable excess deaths was 24,981, 58.1% higher compared to the 2015/16 season and 23.3% higher compared to the 2014/15 season.

Although most of the influenza-attributable excess deaths were reported among people aged ≥65 years, also the younger age classes showed a small increase. In particular, during the 2014/15 season, the influenza-attributable excess deaths, in the 0–4 and 15–64 age groups, were higher than the previous seasons. On the other hand, during the 2016/17 season, the influenza-attributable excess deaths were lower compared to the previous season in all age-groups, except for the 0–4 age group, in which the influenza-attributable excess deaths were the highest registered in the study period, as well as for the 65+ age group.

A comparison of the AI estimates using ILI and Goldstein index is reported in Table 4. The patterns were similar, but in 2014/15 and 2016/17 seasons the differences between ILI and Goldstein rates were larger, as well as for the age class 65+.

Table 4. Comparisons between the different influenza activity indicators: influenza-associated mortality rates (per 100,000) estimates based on Goldstein Index and Influenza Like Illness, by age group and winter season.

Season 0–4 years 5–14 years 15–64 years Aged 65+ Total
N. Rate N. Rate N. Rate N. Rate N. Rate
95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI 95% CI
Influenza Like Illness
2013/14 3 0.1 27 0.48 698 1.78 24063 184.89 24791 40.61
0–9 0.0–0.3 18–38 0.5–1.1 540–871 1.4–2.2 22617–25538 173.8–196.2 23333–26283 38.2–43.1
2014/15 24 0.89 5 0.98 2337 5.96 38700 292.76 41066 67.13
14–35 0.5–1.1 3–6 0.6– 1.2 2194 – 2483 5.6–6.3 36971–40455 279.7–306.0 39184–42978 64.1–70.3
2015/16 11 0.41 19 0.34 1043 2.67 26390 197.39 27463 45.02
4–19 0.1–0.7 12 – 28 0.2–0.5 809–1309 2.1–3.3 24963–27843 186.7–208.2 26022–28933 42.7–47.4
2016/17 34 3.35 20 0.36 2029 5.22 41223 304.78 43366 70.19
67–102 2.7–4.1 13 – 29 0.2–0.5 1888 – 2173 4.9–5.6 24963–27843 290.4–319.4 41258–45511 66.8–73.7
Goldstein Index
2013/14 10 0.37 21 0.36 831 2.11 8460 65.01 7027 11.56
3–20 0.1–0.7 11–32 0.2–0.5 406–963 1.8–2.4 7183–9803 55.2–75.3 5785–8347 9.5–13.7
2014/15 28 1.05 5 0·08 1364 3.48 19475 147.32 20259 33.32
19–39 0.7–1.5 3 –8 0.0–0.1 1138–1602 2.9–4.1 16542–22567 125.1–170.7 18506–22064 30.4–36.3
2015/16 0 0 15 0.27 977 2.5 10270 76.81 15801 26.05
0–4 0.0– 0.1 8–23 0.1–0.4 815–1148 2.1– 2.9 8723–11900 65.2–89.0 14434–17293 23.8–28.4
2016/17 38 1.54 13 0.23 675 1.74 19404 143.43 24981 41.23
26–53 1.0–2.1 7–20 0.1– 0.4 563–793 1.4–2.0 17599–21267 130.1–157.7 23001–27014 38.0–44.6

Temperature associated mortality

Extreme temperatures (either minimum or maximum) were recorded in 43% of the weeks (warm: 27%, cold: 16%), with a median extreme warm temperature of 0.7 (range: 0.1–2.3) degrees above the average weekly maximum temperature and extreme cold: −0.7 (range: −0.3 to −2.6) degrees below the average weekly maximum temperature.

The overall number of deaths attributable to extreme ambient temperature in the study period was 8,820, ranging from 939 during winter 2014/15 to 5,190 during winter 2016/17, corresponding to a 3.6 average MR (range: 1.5 to 8.6, data not shown) per 100,000.

Discussion

With the present study we show a remarkable excess death attributable to influenza in Italy during the winter seasons 2014/15 and 2016/17, which was independent from mean weekly extreme temperature variations. Our results show that during these two seasons, in Italy, a high proportion of deaths was observed among the elderly (96.1% and 77.7%, respectively). However, high rates were also observed in children 0–4 years old (1.05 and 1.54/100,000, respectively).

The pattern of excess deaths attributable to influenza in Italy is comparable to the pattern observed in Europe, as obtained from the EuroMOMO network (Nielsen et al., 2018). The EuroMOMO network reported, in 2014/15 and 2016/17 seasons, a higher excess death for all causes, in all ages, compared to the previous season: 28.58/100,000 in 2014/15 and 25.65/100,000 in 2016/17. In the same seasons, the highest all-cause excess mortality was reported among people aged 65+. According to previous studies conducted at the European level, all-cause mortality is mainly attributable to seasonal variations in IA (Nielsen et al., 2018).

We estimated influenza-associated mortality using two indicators of influenza activity. When using ILI as the IA, mortality may be overestimated. By using the Goldstein index as the IA, the dynamic of transmission is better represented and overestimation due to deaths by other pathogens is limited (Nielsen et al., 2018). Both indicators show a similar pattern, but the estimation of mortality associated with influenza based on the Goldstein index seems to be the most reliable. We considered ILI as IA indicator mainly for comparisons with previous studies adopting the same approach.

In 2014/15, among people aged 65+, European pooled data (EuroMOMO Network, 2015) showed an increased influenza-attributable mortality rate of 147.41/100,000 deaths, with ILI as IA indicator. Using the same model for Italy, we estimated a rate of 292.8/100,000 (CI 95% 279.7–306.0/100,000), perfectly comparable with the rate reported at the EU level. The 2014/15 season in Europe was, as in Italy, characterized by co-circulation of influenza A/H3N2 and influenza A/H1N1pdm09 viruses, but the A/H3N2 virus strain was more commonly detected compared to season 2013/14 (Mølbak et al., 2015).

A similar pattern was reported in the elderly in EU during the 2016/17 season, with an excess influenza-attributable mortality rate of 129.9/100,000 deaths (Vestergaard et al., 2017) Italian estimates (using the Goldstein index) showed a rate of 143.43/100,000 (CI 95% 130.09–152.72), slightly higher compared to the European rate.

Scarce data is available on influenza-attributable mortality estimates for single countries in the study period considered. However, some studies have been published that have reported influenza-attributable excess mortality rates in EU countries. In particular, Italy shows a higher influenza attributable excess mortality compared to Denmark in all ages, with highest levels reported in elderly, but for the 0–4 age group where Denmark reported higher rates compared to Italy in all seasons, except for the 2014/2015 season (0.52/100,000 vs 1.05/100,000) (Nielsen et al., 2018). In Sweden, the 2016/17 season was characterized by the predominant circulation of A/H3N2. In this season, the reported influenza-attributable mortality in the elderly was higher compared to other age groups, and was the highest recorded, compared to previous A(H3N2) dominated seasons (Public Health Agency of Sweden, 2017). In the UK, estimates of the annual number of deaths directly attributable to influenza range from 4 to 14,000 per year, with an average of around 8,000 per year (Public Health England, 2014). Moreover, influenza-attributable excess deaths using the FluMomo method for UK were reported in 2014/15 (Pebody et al., 2018). UK estimates, in terms of absolute numbers, were higher compared to Italian data, in all ages and in particular in the elderly (26,542 vs 19,475 respectively).

Plausible hypotheses regarding the determinants of the observed excess deaths attributable to influenza in Italy, especially in the old population (i.e. 65+), are: i) meteorological factors (low and high temperatures), ii) seasonal influenza circulating virus strains, and iii) the amplitude of the at risk population (pools of elderly).

Deviation from expected temperature may have a great impact on mortality (Allen and Sheridan, 2018). Very low temperatures were registered at the beginning of 2017 in various European countries. Therefore, we decided to adjust our estimates of influenza-associated mortality for extreme temperatures. We found that the impact of extreme temperatures on mortality in Italy was quite limited, with the exception of the 2016/17 season. Despite this impact of extreme low temperatures, most of the excess death rate registered in 2016/17 is attributable to influenza, confirming other observations recorded in Europe (Nielsen et al., 2019). Nevertheless, this is the first study reporting the effect of temperatures on mortality in Italy, and we acknowledge that this association has to be further investigated, also analyzing this factor at sub-national level.

As in other European countries, the excess mortality observed in Italy during the 2014/15 and 2016/17 seasons could be related to the circulation of an A/H3N2 influenza virus, which is known to be associated to a higher mortality in the elderly (Nielsen et al., 2019). The A/H3N2 strain was strikingly prevalent in 2016/17 compared to previous seasons, with a mismatch between the circulating A/H3N2 virus and the virus included in the vaccine composition, which may have caused a low vaccine effectiveness (Rizzo et al., 2016). This is confirmed by case control studies conducted in the elderly population at the EU level (Kissling et al., 2016, Valenciano et al., 2016), showing moderate to low influenza vaccine effectiveness estimates both in primary care and in hospital settings, especially for the A/H3N2 component of the vaccine.

The vaccine coverage in the elderly in both seasons was close to 50% (Bonanni et al., 2018). In Italy, annual influenza vaccination is targeted to persons aged 65 years or above and for high risk persons aged more than 6 months (including pregnant women, individuals with chronic conditions, etc.). In the last 10 years the influenza vaccine coverage progressively declined until 2015, especially in those aged 65+ (68% in 2005/06 to 49% in 2014/15 season), which is well below the WHO minimum target (75%) (Ministry of Health, 2018). One study, reporting an excess of mortality in 2015 in the Italian city of Bologna, showed that elderly individuals unvaccinated against influenza had an increased risk of all-cause and cause-specific mortality compared to vaccinated individuals (Francia et al., 2018).

In terms of amplitude of the at risk population, in Italy there are 6.7 million of people aged 75+ (more than 10% of the population) that constitute a large group of fragile subjects, among which the annual death rate is naturally high, around 4% (ISTAT, 2018b). Among them, a large variation in the absolute number of deaths causes small fluctuations in the mortality rate. Excess deaths constitute a serious public health issue that can be prevented coupling influenza vaccination with personal protection measures (ECDC, 2019).

This study has several limitations. The influenza surveillance system in Italy is based on voluntary general practitioners reporting ILI cases, and the participating general practitioners are not selected with random criteria. Another important limitation in the surveillance system is related to virological surveillance because sampling of influenza testing may be biased towards more samples taken at hospitals, and therefore may overestimate the proportion of positive samples in the population. These limitations may introduce a potential bias due to the selection of subjects under surveillance.

Moreover, the study is based on census mortality data, while previous published studies (Nielsen et al., 2019) were based on sample data and limited to regional data. However, the proposed model uses all-cause weekly mortality data, usually available quite in real time in many countries, and can therefore be a valuable tool for monitoring the seasonal impact of influenza.

The study should be validated using cause specific mortality data, which, however, was not available for the entire study period. Furthermore, it would be valuable to investigate also regional patterns, but such details on mortality were not available in the study period considered.

To evaluate whether the association of influenza activity with mortality varied with temperatures, an interaction term of influenza activity and temperatures should be added to model. The adopted statistical model did not include an interaction term between temperatures and IA. This “rigidity” of the model can be considered a limitation and should be overcome in future applications.

Finally, the pattern of the effect of temperature on mortality should be investigated further to be able to obtain more valid estimated of the impact of this effect, e.g. testing different cut-off values for the extreme temperature definition.

Assessment of winter mortality in Italy, during the 2014/15 and 2016/17 seasons, confirmed the hypothesis that influenza was likely to have been the main contributor to the excess mortality seen, especially in the elderly. Routine use of methods, such as FluMoMo can assist in rapidly assessing the impact of influenza in the overall mortality, which varies considerably by age group and type of circulating viruses. In conclusion, the unpredictability of the influenza virus circulating strains continues to present a major challenge to health professionals and policy makers. Nonetheless, vaccination remains the most effective means for reducing the burden of influenza, with a particular impact on the influenza attributable mortality. Moreover, the influenza vaccine, by reducing influenza complications, can indirectly reduce morbidity and mortality from all causes in the elderly (Trucchi et al., 2015). An improved protective effect on the elderly population could be obtained also by reducing the circulation of the influenza viruses through vaccination strategies targeting healthy children, who represent a crucial reservoir of the virus (Pebody et al., 2015, Grijalva et al., 2010, King et al., 2005, King et al., 2010).

Contributors

AR projected and designed the study, analysed the data, and participated in drafting the paper. AB contributed in manuscript writing and analysed the ILI InfluNet data. AA and FG contributed in preparing tables, manuscript writing, and editing. PP reviewed critically preliminary results and commented on manuscript. SM provided the data on mortality and reviewed the statistical section. WR supervised the study and contributed in the discussion. CR conceived the study, drafted and edited the manuscript.

Declaration of interest

All the authors have no conflict of interest to declare.

Funding

This research did not receive any specific grant from funding agencies in the public, commercial, or not-forprofit sectors.

Ethical approval

No ethical approval is requested.

References

View Abstract

© 2019 The Authors. Published by Elsevier Ltd on behalf of International Society for Infectious Diseases.

Αποτροπή, μια διαφορετική προσέγγιση. Εάν η Τουρκία γνώριζε ότι η Ελλάδα θα αντιδράσει, δεν θα προκαλούσε ξανά.

Από
anixneuseis
-
4

του Γιώργου Χατζηθεοφάνους.*

Πριν λίγους μήνες παρακολουθήσαμε τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Τσαβούσογλου να επιμένει με προκλητικό τρόπο να αποκαλεί ¨ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» τη γείτονα Χώρα κι όχι Β.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ όπως πλέον είναι η επίσημη ονομασία της,  επιπλήττοντάς τους μάλιστα δημόσια διότι συμφώνησαν στην  αλλαγή του ονόματός τους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, υπάρχει συμφωνία μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ερντογάν και του Αλβανού πρωθυπουργού Ράμα για μετεγκατάσταση 30.000 μουσουλμάνων μεταναστών από την Τουρκία στην αλβανική επικράτεια και συγκεκριμένα δίπλα σε συνοριακές διαβάσεις με την Ελλάδα (Κακαβιά, Ρίπεση, Μαυρομάτι, Τρεις Γέφυρες, Καπεστίτσα). Τελευταίες πληροφορίες όμως, από την Βόρειο Ήπειρο, κάνουν λόγο όχι απλά για δημιουργία «δομών φιλοξενίας» σε παραμεθόριες περιοχές αλλά για εγκατάσταση μουσουλμάνων εποίκων εντός των χωριών Βουλιαράτες και Πέπελη του μειονοτικού Δήμου Δρόπολης (Himara.gr)

Και βέβαια,  βρίσκεται σε εξέλιξη επιχείρηση του Τουρκικού κράτους διάσπασης των ελληνοτουρκικών συνόρων στον Έβρο και διοχέτευσης δεκάδων χιλιάδων μεταναστών στην Ελλάδα. Είναι μια απροκάλυπτα εχθρική ενέργεια, ένας ιδιόμορφος  πόλεμος, που διεξάγεται από το στρατό, τη στρατοχωροφυλακή και παραστρατιωτικές ομάδες. Οι τελευταίες δρουν υπό την υποστήριξη του κράτους όπως αυτές των γεγονότων του 1955 στην Κωνσταντινούπολη.

Οι Ελληνοτουρκικές διαφορές αποτελούν ένα διαχρονικό πρόβλημα με την ένταση στα χρόνια της μεταπολίτευσης σταθερά αυξανόμενη εξαιτίας των αναβαθμισμένων τουρκικών προκλήσεων-διεκδικήσεων παρά την κατά διαστήματα ύφεση-εκτόνωση εξαιτίας κυρίως των ελληνικών υποχωρήσεων.  Η συνεχής αυτή αναβάθμιση των προκλήσεων θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να απασχολήσει σοβαρά τους διαχειριστές των εθνικών θεμάτων της Χώρας και να αναζητηθούν τρόποι ανάσχεσης. Τα γεγονότα μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως αυτό δεν έγινε ή έγινε με τις γνωστές αναποτελεσματικές, κρινόμενες εκ του αποτελέσματος,  πολιτικές-στρατηγικές επιλογές του κατευνασμού και της επίδειξης ψυχραιμίας.

Η σταδιακή αναβάθμιση των προκλήσεων σημαίνει πως έχει χαθεί η αποτροπή. Δεν αναφέρομαι στην αποτροπή πολέμου για την οποία έχουν γραφεί πολλά άρθρα και βιβλία. Αναφέρομαι στην αποτροπή των προκλήσεων για την οποία καμιά κουβέντα μέχρι σήμερα δεν έγινε. Αναφέρομαι στην προβολή μιας απειλής  σε κάθε τουρκική πρόκληση, χωρίς την εμπλοκή ενόπλων δυνάμεων,  που δύναται να επιφέρει σημαντικό κόστος στην Τουρκία.  Τέτοιων διαστάσεων που θα λειτουργεί αποτρεπτικά ακόμη και στη σκέψη εχθρικής προς τη Χώρα μας ενέργειας.  Εάν π.χ. η Τουρκία γνώριζε ότι στη Συμφωνία με τη Λιβύη, που αποτέλεσε μια μονομερή σε βάρος της Χώρας μας ενέργεια, κατά παράβαση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα θα αντιδρούσε άμεσα με επέκταση των χωρικών της υδάτων, αναφαίρετο δικαίωμά σύμφωνα με την προαναφερθείσα διεθνή σύμβαση, στα 12 νμ πιστεύει κανείς πως θα υπέγραφε ποτέ αυτή τη Συμφωνία;  Αν η Τουρκία γνώριζε πως στις εχθρικές της  ενέργειες σε βάρος της Χώρας μας όπως αυτές που αναφέρθηκαν στην αρχή του άρθρου, η Ελλάδα θα απαντούσε με αντίστοιχες ενέργειες όπως καταγγελία της Τουρκίας στους διεθνείς οργανισμούς και πρωτίστως στην ΕΕ για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως φυλακίσεις δημοσιογράφων, πολιτικών αντιπάλων, διαφθορά, δολοφονίες Κούρδων κ.α. θα προέβαινε και μάλιστα τόσο απροκάλυπτα σε αυτές;  Υπάρχουν πολλά πολιτικά-διπλωματικά τέτοια μέσα με τα οποία η Ελλάδα θα μπορούσε να γεμίσει τη φαρέτρα της πέρα από το να κλαψουρίζει εδώ και χρόνια στο ΝΑΤΟ για τις τουρκικές προκλήσεις χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Είναι αδιανόητο τη στιγμή που η Τουρκία υπογράφει αυτή την κατάπτυστη με βάση το διεθνές δίκαιο συμφωνία με την Λιβύη, προσαρτώντας ελληνικές θαλάσσιες ζώνες (Υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ) στην κυριαρχία της (αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα), εμείς να συνεχίζουμε να συζητάμε για ΜΟΕ. Συμφωνώ πως δεν πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε και πως πρέπει να υπάρχουν ανοικτοί δίαυλοι επικοινωνίας. Όχι όμως κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες όπως τελευταία πολλοί εννοούν στην Ελλάδα. Πρέπει να πειστεί η Τουρκία πως σε κάθε εχθρική της ενέργεια θα αντιμετωπίζει συνέπειες.

Στο δια ταύτα η Ελλάδα οφείλει  άμεσα να φροντίσει για το είδος αυτό της αποτροπής  στο πλαίσιο της ανάσχεσης των τουρκικών εχθρικών ενεργειών μέσα από έναν αποτελεσματικό στρατηγικό σχεδιασμό (Εθνική Στρατηγική) η πληρότητα του οποίου υποχρεωτικά  περιλαμβάνει ένα εξαντλητικό risk management για την αντιμετώπιση των απειλών και εκμετάλλευση των ευκαιριών,  που μπορούν να προκύψουν κατά την εφαρμογή των σχεδίων της (βήμα-βήμα),   με την εκπόνηση και εφαρμογή εναλλακτικών σχεδίων (Contingency plans).  Αν δεν το πράξει και μάλιστα άμεσα, πολύ φοβάμαι πως σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπη με εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις. Ψυχραιμία δεν σημαίνει απραξία.

*Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΦΑΝΟΥΣ είναι υποστράτηγος ε.α., οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Εθνική Στρατηγική-Πρόταση για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο», η Β’ έκδοση του οποίου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης.  

Hellas Journal

 

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ, ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ.

Από
anixneuseis
-
3

Κυρίαρχο στοιχείο στη φύση είναι η Εντροπία.
Ο άνθρωπος οργανώνεται σε κοινωνίες για να περιορίσει, όχι να εξαλείψει (η εντροπία δεν εξαλείφεται), την Εντροπία.
Ο κορονοϊός είναι μια δυναμική αύξηση της Εντροπίας.
Και στο παρελθόν υπήρξαν ανάλογα φαινόμενα. και στο μέλλον θα υπάρξουν. Αντιμετωπίστηκαν όλα.
Το ίδιο θα συμβεί και με τον κορονοϊό.
Ψηλά το κεφάλι και το ηθικό. Άρχισαν, ήδη, να ακούγονται φωνές ότι βρισκόμαστε στην τελική ευθεία.
Ακούμε τους ειδικούς επιστήμονες αλλά ΔΕΝ φοβόμαστε. Περιοριζόμαστε στο σπίτι για συγκεκριμένους επιστημονικούς λόγους, όχι απο φόβο.
ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

“ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΣΠΙΤΙ”

Από
anixneuseis
-
4

Ο πραγματικός και ο φαντασιακός κόσμος

Θα ξεκινήσω από την προσωπική εμπειρία και θα γενικεύσω.
Ξυπνάω μεταξύ 4πμ και 5πμ και ασχολούμαι, μέχρι να πάω για περπάτημα στην παραλία κατά τις 7πμ, με τον υπολογιστή και το διαδίκτυο, στο οποίο έχω «απλωθεί» όσο περισσότερο μπορούσα.
Τα μέτρα δεν με άγγιξαν καθόλου. Απλώς, θα βγαίνω για περπάτημα στις 5 το πρωί. Κατά τα άλλα, ζούσα, μέσω του διαδικτύου τη νέα πραγματικότητα. Τον νέο πραγματικό κόσμο. Που και που, κανά μεσημέρι πήγαινα στο ταβερνάκι της γειτονιάς για κανά τσίπουρο. Μου φαινόταν σαν να ζούσα σε φαντασιακή κατάσταση.
Αν εξαιρέσουμε όσους πήγαιναν στην εργασία τους και, τώρα, θα την στερηθούν με μύριες όσες συνέπειες, (γι αυτό εκφράζω τη συμπάθειά μου στους ανθρώπους αυτούς), το να καθίσεις στο σπίτι δεν σημαίνει πως στερείσαι τον πραγματικό κόσμο. Διότι πραγματικός κόσμος είναι ο διαδικτυακός.
Ο άλλος, ο κόσμος μέχρι το διαδίκτυο ανήκει σε μια φαντασιακή εποχή της ανθρωπότητας. Δεν κοροϊδεύω.
Το κακό με τους περισσότερους σύγχρονους φιλοσόφους μας είναι ότι έχουν μείνει στο “είναι”, στο “επέκεινα” και σε άλλα παρόμοια χωρίς να μπορούν να προσεγγίσουν τη νέα πραγματικότητα που χρειάζεται φιλοσοφική ερμηνεία.
Οι περισσότεροι απο αυτούς δεν έχουν φυσική και μαθηματική γνώση. Έχουν, απλώς, φιλοσοφική. Υπάρχουν, βεβαίως, και μερικοί που γνωρίζουν καλά τις φυσικές επιστήμες και μπορούν να προσεγγίσουν διαφορετικά την σύγχρονη πραγματικότητα.
Φιλόσοφος δεν είμαι αλλά με μια δόση αυθαιρεσίας μπορώ να πω πως ο πραγματικός κόσμος είναι το διαδίκτυο και όχι αυτός που γνωρίζαμε ως σήμερα.
Στο διαδίκτυο γνωρίζεις κόσμο που διαφορετικά θα τον αγνοούσες.
Αρκετούς από όσους σήμερα μιλάμε δεν θα τους γνωρίζαμε αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο. Δεν θα ξέραμε ότι υπάρχουν, ότι πιστεύουν αυτά που γράφουν.
Πραγματικότητα είναι η συνείδηση του περιβάλλοντός σου. Και το περιβάλλον, το συνειδητοποιείς καλύτερα μέσω του διαδικτύου.
Ο άλλος κόσμος, ο κόσμος πριν το διαδίκτυο ήταν ένας κόσμος ψευδαισιακός. Πέρασε. Ανήκει στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Σου λέει, είχες φυσική επαφή. Τι σημαίνει φυσική επαφή;
Με βάση την όραση και τη λειτουργία της έβλεπες τον άλλο. Μα και μέσω διαδικτύου φυσική επαφή δεν έχεις με τους άλλους; Οι φυσικές λειτουργίες που διαμεσολαβούν είναι ίδιες αλλά λίγο πιο περίπλοκες. Ακούς τη φωνή τους με τα ηχητικά κύματα να ταξιδεύουν μέσω των κυκλωμάτων και όχι, μόνο, του αέρα που μεσολαβεί κατά την μέχρι, τώρα, φυσική επαφή (την παλιά). Τον βλέπεις, επίσης, με φυσικές διεργασίες, απλώς, είναι λίγο πιο μακρυά σου.
Είναι ο πραγματικός κόσμος διευρυμένος σε σχέση με τον παλιό. Και σε λίγο θα μπορείς να κάνεις τις δουλειές σου μέσω του διαδικτύου. Όλες τις δουλειές σου. Μπορείς να ακούσεις μουσική, να δεις ταινίες, να παρακολουθήσεις όπερα, ποδόσφαιρο, χορό, ό,τι θέλεις. Στον παλιό κόσμο θα δυσκολευόσουν. Όχι, μόνο, λόγω κορονοϊου αλλά και απόστασης ή οικονομικής δυνατότητας,
Απολαύστε, λοιπόν, τον καινούριο κόσμο που ανακαλύπτετε. και αναζητείστε τρόπους να κάνετε απο αυτόν την εργασία σας, τη διασκέδασή σας.
Μην αγχώνεστε, μην καταθλίβεστε. Εδώ είμαστε.
Προσπαθώ να σας φτιάξω και μια διαδικτυακή τηλεόραση αλλά, μέχρι στιγμής, δεν τα κατάφερα τεχνικά. Αλλά που θα πάει.

Π.Σαβ.

Το νομικό οπλοστάσιο της Αθήνας για τον Εβρο

Από
anixneuseis
-
0
ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

Σύμφωνα με τη νομική ανάλυση της Αθήνας, η συμπεριφορά της γείτονος καταπατά τη δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας του 2016 για την επανεισδοχή προσφύγων και μεταναστών.

Το αυστηρά καθορισμένο νομικό πλαίσιο των κινήσεων που κάνει η Αθήνα προκειμένου να προασπίσει την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας από την ασύμμετρη απειλή των μαζικών εισροών πληθυσμού, όπως αυτή καταγράφεται τις τελευταίες εβδομάδες στον Εβρο, αλλά και στα νησιά του Αιγαίου, περιγράφει έγγραφο της Νομικής Υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο βρίσκεται σε γνώση της «Κ». Σε αυτό περιγράφονται τα εθνικά μέτρα που έχει αποφασίσει να λάβει η ελληνική κυβέρνηση και πώς αυτά συνδέονται με το Δίκαιο της Ε.Ε.

Στο κείμενο γίνεται λόγος για απρόβλεπτη και άνευ προηγουμένου συρροή μεγάλου αριθμού προσώπων τα οποία με παρότρυνση, οργάνωση, υποστήριξη, καθοδήγηση και ενίοτε υποβοήθηση των τουρκικών αρχών, αποτελούν ασύμμετρη απειλή κατά της ασφάλειας της Ελλάδας με διάφορες μορφές. Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται λόγος για την εγκατάσταση στρατοπέδων κατά μήκος των συνόρων, οργανωμένες προσπάθειες προσβολής των αμυντικών μέτρων που έχουν λάβει οι ελληνικές αρχές, ενώ σημειώνεται ο κίνδυνος να εισέλθουν στη χώρα τρομοκράτες από ισλαμιστικά δίκτυα. Στην επιχειρηματολογία έχει πλέον ενταχθεί και ο κίνδυνος της πανδημίας. Κατά τη Νομική Υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών, οι μαζικές ροές αποτελούν μέσο άσκησης πίεσης της Τουρκίας προς την Ελλάδα και την Ε.Ε. με στόχο επίτευξη πολιτικών στόχων της Αγκυρας, κάτι που περιγράφεται ως απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα και ειρήνη. Σύμφωνα με τη νομική ανάλυση της Αθήνας, η τουρκική συμπεριφορά καταπατά τέσσερις διεθνείς υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της Τουρκίας: πρώτον, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), δεύτερον, τη δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας του 2016 για την επανεισδοχή προσφύγων και μεταναστών, τρίτον, το πρωτόκολλο για τη διακίνηση μεταναστών του ΟΗΕ του 2000 και, τέταρτον, τις σχέσεις καλής γειτονίας, όπως αυτές περιγράφονται από την ενταξιακή διαδικασία, αλλά και το πλαίσιο της τελωνειακής ένωσης Ε.Ε. – Τουρκίας.

Τα έκτακτα μέτρα για τη φύλαξη των συνόρων που έχουν ληφθεί από τις ελληνικές αρχές αιτιολογούνται και από το πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου που αφορά την ασφάλεια, την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, όπως ο Κώδικας Σένγκεν, οι οδηγίες περί ασύλου και ο Frontex. Σε περίπτωση ευθείας απειλής της εθνικής κυριαρχίας, όπως εκτιμάται ότι έγινε τις προηγούμενες ημέρες στα σύνορα στον Εβρο, μπορεί να ληφθούν μέτρα προσωρινού χαρακτήρα, όπως, για παράδειγμα, η πρόσφατη απόφαση για αναστολή αιτήσεων ασύλου για ένα μήνα. Αυτά τα μέτρα μπορεί να ενταθούν σε περίπτωση κλιμάκωσης των απειλών και σε εξαιρετική κατάσταση κρίσης που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη συνέχεια των ίδιων των κρατικών θεσμών και τη λειτουργία τους. Ειδικότερα ως προς το άσυλο γίνεται παραπομπή στη Συνθήκη της λειτουργίας της Ε.Ε., όπου προβλέπεται ότι οι οδηγίες περί ασύλου μπορεί να περιορίζονται προσωρινά σύμφωνα με τη ρήτρα απόκλισης που υπάρχει (άρθρο 72), εφόσον υφίσταται απειλή. Υπό αυτή την έννοια γίνεται επίκληση και της πρόσφατης απόφασης (13 Φεβρουαρίου) του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπέρ της Ισπανίας.

Η Αθήνα, πάντως, παρά τις ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες, αφήνει την πόρτα του διαλόγου ανοιχτή. Σε προχθεσινή συνέντευξή του στον «Γκάρντιαν» ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι «σταδιακά θα πρέπει να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι υπάρχει μια αμοιβαία επωφελής λύση και θα πρέπει να επιστρέψουμε στη συμφωνία (Ε.Ε. – Τουρκίας του 2016) και να βελτιώσουμε κάποιες πτυχές της». Ωστόσο, όπως είπε, «αυτό δεν πρόκειται να συμβεί υπό συνθήκες εκβιασμού».

“Καθημερινή”

Τούρκος διανοούμενος προς Έλληνες δικαιωματιστές: Η Άγκυρα είναι σήμερα ο σημαντικότερος “παραγωγός και εξαγωγέας” μεταναστών στον κόσμο

Από
anixneuseis
-
0
του Cengiz AktarΌπως συμβαίνει σε κάθε θέμα, υπάρχει ευρεία σύγχυση όσον αφορά το ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος όχι. Υπάρχουν οι Σύριοι που έχουν καταφύγει στην Τουρκία, υπάρχουν εκείνοι που δεν είναι Σύριοι αλλά παράνομοι μετανάστες που έχουν συσσωρευθεί στην Τουρκία με στόχο να φτάσουν στην Ευρώπη, ανάμεσά τους εκείνοι που έχουν στοιβαχτεί στα σύνορα με την Ελλάδα, με την προτροπή και υποστήριξη του καθεστώτος Ερντογάν, υπάρχουν τα παιχνίδια που παίζονται γύρω από τη συμφωνία για το μεταναστευτικό μεταξύ Άγκυρας και Βρυξελλών, που υπογράφηκε στις 18 Μαρτίου 2016… Όλα αυτά είναι μπερδεμένα και αλληλοσυνδεόμενα μεταξύ τους.

Επιτρέψτε μου πρώτα να υπενθυμίσω δύο βασικές αρχές. Πρώτον, τα μεταναστευτικά έμβια όντα, δεν μεταναστεύουν από απόλαυση. Δεύτερον, όταν τα πλάσματα που μπορούν να μετακινηθούν δεν αισθάνονται ασφαλή σε ένα μέρος, θα διαφύγουν και κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να τα εμποδίσει.

Μεταξύ των πλασμάτων που μπορούν να κινηθούν, ο άνθρωπος είναι αυτός που έχει μεταναστεύσει από τότε που εμφανίστηκε στη γη. Σε γενικές γραμμές, μεταναστεύει επειδή δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τη ζωή του στη γενέτειρά του. Οι λόγοι μπορεί να είναι οικονομικοί, κοινωνικοί, πολιτικοί, περιβαλλοντικοί, φυσικοί.

Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές προσεγγίσεις στο θέμα της μετανάστευσης. Η μετανάστευση που γίνεται για πολιτικούς /στρατιωτικούς λόγους διαχωρίστηκε από άλλους λόγους. Στον πυρήνα αυτού βρίσκονται οι μαζικοί πόλεμοι και οι σφαγές που έγιναν τον 19ο και 20ό αιώνα. Η Σύμβαση της Γενεύης του 1951, η οποία αποτελεί τον κύριο πυλώνα του σημερινού διεθνούς δικαίου για το άσυλο, γράφτηκε μετά την τραγωδία των Εβραίων, οι οποίοι είδαν τις πόρτες των κρατών να κλείνουν γι’ αυτούς, όταν προσπαθούσαν να διαφύγουν και να γλυτώσουν από τη ναζιστική σφαγή κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταξύ των συγγραφέων εκείνης της σύμβασης είναι ο διάσημος συγγραφέας Albert Cohen, ο οποίος είναι επίσης ένας λαμπρός δικηγόρος.

Σύμφωνα με τον νόμο περί ασύλου, εάν δεν υπάρχει πολιτικός λόγος πίσω από το αίτημα κάποιου που έχει υποβάλει αίτηση ασύλου σε άλλη χώρα, η αίτηση απορρίπτεται. Αυτό εφαρμόζεται ευρέως στους οικονομικούς μετανάστες. Ωστόσο, οι λόγοι που αναγκάζουν ένα άτομο να μεταναστεύσει μπορούν να θεωρηθούν ουσιαστικά ως πολιτικοί. Αυτό το δίλημμα ισχύει και για περιβαλλοντικούς λόγους. Εξάλλου, δεν είναι οι παράνομες αποφάσεις των πολιτικών ιθυνόντων που οδηγούν στην καταστροφή του περιβάλλοντος; Πάντως, το κύριο χαρακτηριστικό του ατόμου που πρέπει να λάβει άσυλο είναι να καταφύγει σε άλλο κράτος επειδή έχει χάσει την προστασία του κράτους που είναι πολίτης, ενώ οι οικονομικοί και περιβαλλοντικοί λόγοι, καθώς και οι πολιτικοί λόγοι, απομακρύνουν το δικαίωμα προστασίας του αιτούντα.

Αν και το δίλημμα είναι λογικό, ακόμα και αν τα κράτη τηρούν το διεθνές δίκαιο και θέλουν να παραχωρήσουν άσυλο σε πρόσφυγες και πολιτικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς μετανάστες, γίνεται αντιληπτό ότι τα κράτη αυτά δεν είναι δυνατόν πρακτικά, για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους, να δεχτούν όλον αυτόν τον κόσμο. Επειδή αυτή η μετανάστευση είναι μαζική και πάντα ρέει προς πλούσιες χώρες.

Με άλλα λόγια, το “δικαίωμα ασύλου”, που σωστά επικαλούνται  οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν είναι απεριόριστο επειδή αυτό είναι αδύνατον. Για να δώσουμε σύγχρονα παραδείγματα, σήμερα οι περισσότεροι κάτοικοι του Αφγανιστάν, του Ιράκ, του Ιράν, της Σομαλίας, της Τουρκίας και της Συρίας, δεν είναι εύκολο να επιβιώσουν στην πατρίδα τους και προσπαθούν να μεταναστεύσουν. Επιπλέον, το μέλλον των προαναφερόμενων χωρών είναι εξαιρετικά σκοτεινό. Για τους υπερασπιστές του δικαιώματος στο άσυλο, είναι φυσικό αυτές οι δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων να καταφύγουν σε μια χώρα της αρεσκείας τους και να ζητήσουν άσυλο. Δυστυχώς, κανένα κράτος και καμία κοινωνία δεν μπορούν να καλωσορίσουν αυτόν τον αριθμό των ανθρώπων. Είναι παράλογο να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα ασύλου χωρίς να βλέπουμε αυτή τη γυμνή αλήθεια.

Διότι αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να αγωνιστούμε για να εξαλείψουμε τα πραγματικά αίτια (root causes) που κάνουν τους ανθρώπους να φεύγουν από την πατρίδα τους, να μεταναστεύουν και να ζητούν καταφυγή σε άλλες χώρες. Όπως είπαμε στην αρχή, κανείς δεν αφήνει τον τόπο όπου γεννήθηκε από την ευχαρίστησή του. Ο πραγματικός αγώνας λοιπόν, είναι αυτός που πρέπει να δοθεί για να εξαλειφθούν οι λόγοι που εμποδίζουν κάποιον να ζήσει στον τόπο που γεννήθηκε.

Αν εξετάσουμε τα βασικά δεδομένα και την αλλοπρόσαλλη προσφυγική/μεταναστευτική πολιτική της Άγκυρας, θα δούμε ότι η βασική αιτία που κρύβεται πίσω από την είσοδο των Συρίων προσφύγων αλλά και των άλλων φυλών που έχουν καταφύγει στην τουρκική επικράτεια, είναι η ίδια η επιθετική πολιτική του καθεστώτος της Άγκυρας. Είτε μας αρέσει είτε όχι, όλοι ρητά ή σιωπηρά παραδέχονται ότι το καθεστώς της Δαμασκού έχει κερδίσει τον εμφύλιο πόλεμο. Παρόλα αυτά, η Άγκυρα συνεχίζει να τροφοδοτεί την φωτιά που πήγαινε να σβήσει στο Ιντλίμπ και στις άλλες περιοχές της συριακής γης που έχει καταλάβει με το στρατό της. Υπό αυτήν την έννοια, η Άγκυρα είναι η βασική αιτία της πρόκλησης του κύματος των Συρίων προσφύγων προς την Τουρκία.

Εάν το καθεστώς της Άγκυρας τραβήξει τους στρατιώτες και τα τρομοκρατικά δίκτυα που υποστηρίζει από τη Συρία, τότε μπορεί να ξεκινήσει μια διαδικασία διαπραγμάτευσης και συμφιλίωσης μετά των Κούρδων και της κυβέρνησης της Συρίας. Σε αυτήν την περίπτωση, οι Σύριοι πρόσφυγες που έχουν κουραστεί από τον εμφύλιο πόλεμο, θα αρχίσουν να επιστρέφουν στα σπίτια τους.

Εκτός από τους Σύριους, η Άγκυρα, με τη χαλαρή πολιτική που ακολουθεί στο θέμα της βίζας για τους ξένους πολίτες, έχει καταστήσει την Τουρκία  κέντρο μεταφοράς και διακίνησης ανθρώπων από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική προς την Ευρώπη. Σήμερα, ο κάθε άτυχος από οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, που έχει ως στόχο να μεταβεί στην Ευρώπη, έρχεται στην Τουρκία και στη συνέχεια προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να φτάσει στην Ευρώπη. Αν και η Άγκυρα δεν αποτελεί τη βασική αιτία της μετανάστευσης των πολιτών αυτών των χωρών, η Άγκυρα είναι ο κύριος διοργανωτής αυτής της μεταναστευτικής πίεσης και της εκμετάλλευσης των μεταναστών και αυτό το κάνει για καθαρά πολιτικούς και στρατιωτικούς λόγους. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα ελληνικά σύνορα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πολιτικής που ακολουθεί η Τουρκία, και η Άγκυρα πιθανότατα θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί τους μετανάστες για δικούς της σκοπούς.

Και φυσικά υπάρχουν και οι πολίτες της Τουρκίας.  Οι όλο και πιο έντονες πιέσεις και διώξεις που άρχισαν από το 2013, έχουν αναγκάσει εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της Τουρκίας να φύγουν και να πάνε στο εξωτερικό. Σύμφωνα με στοιχεία της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ο αριθμός αυτός, μετά πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, έφθασε το ενάμισι εκατομμυρίο. Είναι φανερό ότι το καθεστώς της Άγκυρας είναι η βασική αιτία αυτής της αξιοσημείωτης αύξησης των πολιτών της Τουρκίας που φεύγουν από τη χώρα και ζητούν άσυλο από χώρες της Ευρώπης. Όσο υπάρχει ολοκληρωτικό καθεστώς, όσοι φεύγουν δεν πρόκειται να επιστρέψουν στη χώρα, ενώ κι άλλοι θα πάρουν τους δρόμους της φυγής και του εκπατρισμού.

Το θέμα είναι ότι, η Τουρκία και όσον αφορά εκείνους που έρχονται από άλλες χώρες και όσον αφορά τους δικούς της πολίτες, είναι η χώρα που συνειδητά διακινεί και εξάγει ατυχείς ανθρώπους στις χώρες τις Ευρώπης.

Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης

Το τουρκικό κείμενο από την ιστοσελίδα Ahval

https://ahvalnews.com/tr/multeciler/ankara-bugun-dunyanin-belli-basli-gocmen-ureticisidir

infognomonpolitics.gr

U.S. believes Russia killed dozens of Turkish troops in Syria, says Pompeo

Από
pcuser
-
0

The United States believes Russia killed dozens of Turkish soldiers during their military operations in war-torn Syria, U.S. Secretary of State Mike Pompeo said on Tuesday.

But Washington has continued to offer support to its NATO ally Turkey, Reuters quoted Pompeo as saying at a press conference at the U.S. State Department.

The U.S. secretary of state gave no specific information on where or when the Turkish troops were killed.

Ankara and Moscow, who back opposing sides in the Syrian conflict, earlier this month reached a ceasefire in the country’s last rebel-held Idlib province following intense fighting between Turkish-backed rebels and Syrian forces supported by Russia.

The agreement followed the death of 36 Turkish troops in an air strike by Russian-backed Syrian government forces.

http://ahval.co/en-77788

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Από
anixneuseis
-
3

Πριν γράψω το σχόλιό μου δύο διευκρινήσεις.
1.- Είμαι απο αυτούς που πιστεύουν ότι, με μέτρο, πρέπει να ληφθούν περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του κορονοϊού και τα επικροτώ. Το “μέτρο” πηγαίνει στο ότι όπου είναι δυνατόν, πρέπει να προσεχθεί η οικονομική δραστηριότητα. Μέτρα με σύνεση.
Με βάση αυτήν την άποψη, σχολίασα και εγώ αρνητικά τη θέση της Εκκλησίας και υποστήριξα την αναστολή των θρησκευτικών λειτουργιών όπως εξήγγειλε ο πρωθυπουργός.
2.-Πιστεύω, όμως, ότι η Εκκλησία, όπως εκφράζεται απο την Ορθοδοξία, είναι ένας θεσμός απαραίτητος για την ύπαρξη και λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας. Οι λεπτομέρειες του “γιατί” χρήσιμες και ενδιαφέρουσες αλλά για άλλη ώρα.
Και, τώρα, το σχόλιο:
Έχοντας καθολική κάλυψη και, σχεδόν, αποδοχή πολλοί σχολιάζουν αρνητικά την ηγεσία της Εκκλησίας και τον θεσμό για τη θέση που πήρε. Εκ του ασφαλούς θα έλεγα.
Καλώς η πολιτεία έλαβε τα μέτρα που εξήγγειλε. Μήπως, όμως, χρειάζεται κάποια φειδώ στις επιθέσεις κατά της Εκκλησίας;
Μήπως ο θεσμός ως αξία πρέπει να διατηρηθεί αλώβητος, ανεξαρτήτως των λαθών των λειτουργών του;
Ας γυρίσουμε σελίδα. Το θέμα με τις λειτουργίες στις Εκκλησίες τελείωσε. Οι σκληρές επιθέσεις κάνουν κακό.
Παν μέτρον άριστον.

Η στρατηγική του Ερντογάν αποτυγχάνει στη Συρία

Από
anixneuseis
-
0
Της Μαρί Ζεγκό από την Ρήξη φ. 158

Eχοντας ψυχρανθεί με τους δυτικούς συμμάχους του, ευρισκόμενος σε αντίθεση με τον καινούργιο εταίρο του, τον Ρώσο πρόεδρο, ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν υπήρξε ποτέ τόσο απομονωμένος στη διεθνή σκηνή, σε μια στιγμή που ο στρατός του, που έχει εμπλακεί στη Συρία, αντιμετωπίζει θανάσιμες επιθέσεις από το καθεστώς της Δαμασκού, το οποίο υποστηρίζεται από τη ρωσική αεροπορία.
Γιατί, πράγματι, μια ρωσική βόμβα, καθοδηγούμενη με λέιζερ (τύπου KAB-1500L, που μεταφέρεται από τα καταδιωκτικά Σουχόι SU-35), ικανή να διεισδύσει σε βάθος είκοσι μέτρων, κονιορτοποίησε το κτήριο όπου είχαν βρει καταφύγιο Τούρκοι στρατιώτες στο Ιντλίμπ, τον τελευταίο θύλακα ανταρτών στη βορειοδυτική Συρία, προκαλώντας, την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, τον θάνατο τριάντα τριών εξ αυτών, δηλαδή τις βαρύτερες απώλειες που έχει υποστεί ο στρατός εδώ και δεκαετίες.
«Καινούργιοι φίλοι»
Η επισφαλής κατάσταση του τουρκικού στρατού στο Ιντλίμπ, όπου περίπου δέκα χιλιάδες στρατιώτες έχουν αναπτυχθεί χωρίς αεροπορική κάλυψη, μια και η Ρωσία είναι ο μοναδικός κύριος των αιθέρων, αποκαλύπτει την ασυναρτησία της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας του προέδρου Ερντογάν. Βάζει διαρκώς σε κίνδυνο το σχέδιο μιας στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Μόσχα, που τόσο επαινέθηκε, στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Τουρκίας, από τους «ευρασιανιστές», οι οποίοι, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, έχουν γίνει οι καλύτεροι σύμμαχοι του Τούρκου ηγέτη.
Υπενθυμίζει πόσο εύθραυστη είναι η τουρκική θέση, με το ένα πόδι στο ΝΑΤΟ και ένα πόδι εκτός. Το 2018, στην κορύφωση μιας διπλωματικής κρίσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ερντογάν απείλησε έμμεσα να εγκαταλείψει τη Συμμαχία, διαβεβαιώνοντας ότι η Τουρκία αναζητούσε «νέους φίλους», μια συμμαχία με τη Ρωσία.
Αντιμέτωπος με τα ισχυρά ρωσικά πυρά στο Ιντλίμπ, παρακαλεί τώρα για μια στρατιωτική υποστήριξη από τους παλιούς εταίρους του, απειλεί την Ευρώπη με μια νέα μεταναστευτική κρίση και καλεί το ΝΑΤΟ σε βοήθεια. Γι’ αυτό ζητάει από την Ουάσιγκτον την εγκατάσταση πυραύλων πάτριοτ, την απόκτηση των οποίων περιφρονούσε μέχρι τώρα, προς όφελος των ρωσικών αμυντικών πυραύλων S-400, που επέλεξε η Άγκυρα παρά την έλλειψη συμβατότητας με το αμυντικό σύστημα του ΝΑΤΟ.
«Σήμερα, η Τουρκία είναι σε θέση να ξεκινήσει μια επιχείρηση για να προστατεύσει την εθνική της ασφάλεια χωρίς να ζητάει την άδεια από κανέναν», υπερηφανευόταν ο Ερντογάν τον Δεκέμβριο του 2019, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής για την 70ή επέτειο του ΝΑΤΟ, στο Λονδίνο. Αυτή η φράση συνοψίζει από μόνη της το όραμα εξωτερικής πολιτικής του Τούρκου ηγέτη, έτοιμου να επέμβει στρατιωτικά σε όλα τα μέτωπα.
Δύο μήνες πριν τη σύνοδο κορυφής του Λονδίνου, η Τουρκία αψηφούσε τους παραδοσιακούς συμμάχους της στέλνοντας στρατεύματα στη βορειοανατολική Συρία ενάντια στη βούληση του ΝΑΤΟ. Δύο μήνες αργότερα, η Άγκυρα έστελνε στρατιωτικό εξοπλισμό και προσωπικό στη Λιβύη, μαζί με δύο χιλιάδες Σύρους μισθοφόρους, τη στιγμή που τα Ηνωμένα Έθνη απαιτούσαν την τήρηση του εμπάργκο όπλων.
«Αποθήκη» της εξέγερσης
Αυτή η επιθετική προσέγγιση επιβεβαιώθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το οποίο αποδυνάμωσε το κύρος του στρατού, επιτρέποντας στον Τούρκο ηγέτη να ενισχύσει την εξουσία του. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, η Τουρκία πραγματοποίησε τρεις στρατιωτικές εισβολές στη βόρεια Συρία, τις δύο με τις πλάτες της Μόσχας. Κάθε πρόοδος του τουρκικού στρατού ήταν αποτέλεσμα συμβιβασμού, σύμφωνα με τον οποίο το Κρεμλίνο παραχωρούσε στην Άγκυρα ένα εδαφικό κέρδος με αντάλλαγμα τη σιωπή της έναντι της προέλασης του καθεστώτος της Δαμασκού.
Η υποταγή των εξεγερμένων περιοχών στα ανατολικά του Χαλεπίου, το 2016, ήρθε μετά την τουρκική εισβολή στο Τζαραμπλούς και το Αζάζ. Η κατάκτηση του Αφρίν από την Άγκυρα, τον Μάρτιο του 2018, ακολουθήθηκε από την προέλαση του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ Άσαντ στην ανατολική Γκούτα (προάστιο της Δαμασκού), στη Χομς και εν συνεχεία στην Ντεράα. Τότε, λεωφορεία μισθωμένα από τη Δαμασκό εκκένωσαν τους μαχητές και τις οικογένειές τους στο Ιντλίμπ.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτό το είδος συμφωνίας, η Τουρκία, σύμφωνα με το Κρεμλίνο, έπρεπε να κλείσει τα μάτια όταν το συριακό καθεστώς, υποστηριζόμενο από τη ρωσική αεροπορία, ξεκίνησε το μπλιτς-κριγκ νότια του Ιντλίμπ, στα τέλη Δεκεμβρίου του 2019. Από την πλευρά της, η Άγκυρα φανταζόταν ότι η επίθεση κατά του τελευταίου θύλακα ανταρτών θα διαρκούσε επί καιρό, δίνοντάς της την ευκαιρία να αποσπάσει νέες παραχωρήσεις από τη Ρωσία. Ο Ερντογάν ανέμενε μια μακρόχρονη εκστρατεία, χωρίς ποτέ να φανταστεί ότι οι στρατιώτες του, οι οποίοι είχαν αναπτυχθεί στην επαρχία, μετά τη συμφωνία του Σότσι, που υπεγράφη με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, το 2018, θα περικυκλώνονταν από τις δυνάμεις του συριακού καθεστώτος. Προφανώς, δεν είδε τίποτα να έρχεται.
«Ο μόνος που αποφασίζει για τη χώρα»
Σύμφωνα με τους επικριτές του, η ανικανότητά του να προβλέψει γεγονότα οφείλεται στην υπεροψία του. «Μετά από σχεδόν δεκαοκτώ χρόνια απόλυτης εξουσίας, έχοντας αποκλείσει όλους τους πρώην συντρόφους του, είναι σαφές ότι ο Ερντογάν έχει απεριόριστη εμπιστοσύνη στις ικανότητές του», δήλωσε ο πρώην διπλωμάτης Σελίμ Κουνεράλπ.
Με τις διευρυμένες προεδρικές εξουσίες του, «έγινε ο μόνος που αποφασίζει για τη χώρα. Δεν είναι γνωστό αν έχει κάποιον σύμβουλο ικανό να τον επηρεάσει. Φαίνεται ότι παίρνει τις αποφάσεις του τις περισσότερες φορές μόνος του και χωρίς να κάνει τον κόπο να συμβουλευτεί οποιονδήποτε, εκτός ίσως με τρόπο επιφανειακό».
Καμία σημασία δεν έχει αν η εκστρατεία στο Ιντλίμπ έχει ήδη κοστίσει τη ζωή 55 Τούρκων στρατιωτών (ο τελευταίος πέθανε την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου)· ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να συνεχίσει τον πόλεμό του με κάθε κόστος. «Καθώς ο στόχος του να ανατρέψει τη δυναστεία των Αλαουιτών αποδείχθηκε ανέφικτος, στράφηκε και πάλι στη δημιουργία ζωνών προστασίας κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων, προκειμένου να εγκαταστήσει σε αυτές πληθυσμούς ευνοϊκούς προς την Τουρκία», υπενθυμίζει ο Κουνεράλπ. Αυτό το σχέδιο θα μπορούσε να αποτύχει στο Ινλίμπ.

Πηγή: Le Monde 01/03/2020
Μετάφραση: Χριστίνα Σταματοπούλου

«Η ορθόδοξη θρησκευτική εμμονή στο ιατρικώς επικίνδυνο δεν αντιμετωπίζεται παρά με αστυνομικά μέτρα : το διδακτικό παράδειγμα της Ρουμανίας»

Από
anixneuseis
-
1

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Ο γράφων είναι ένας από τους χιλιάδες έλληνες ηλικιωμένους πατεράδες που έχουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, όπου ζουν και εργάζονται. Και φυσικά αισθάνεται την εύλογη γονική νοσταλγία του παιδιού του, ιδιαίτερα όταν φτάνουν γιορτές, όπως π.χ. τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα, που έχουν εξ ορισμού έντονη την οικογενειακή σύναξη και ατμόσφαιρα. Παρά ταύτα θαυμάζει την ωριμότητα του γιού του να ακυρώσει όλα τα προγραμματισμένα και πληρωμένα ταξίδια του, περιλαμβανομένου και εκείνου στην Ελλάδα για το επικείμενο Πάσχα, για λόγους αυτοπροστασίας του ιδίου από τον κορωναϊό αλλά και για την προστασία των πιο στενών συγγενών του 1ου βαθμού και των φίλων του. Αυτό επιτάσσει η τετράγωνη επιστημονική λογική που ακούμε καθημερινά στα ΜΜΕ από τους αρμόδιους ειδικούς. Όχι όμως η ορθόδοξη θρησκευτική εμμονή στο ιατρικώς επικίνδυνο, αν θυμηθούμε την χθεσινο-βραδυνή ανακοίνωση του Ιερατείου  της εκκλησίας της Ελλάδας, η οποία δεν τοποθετήθηκε φανερά και ξάστερα επί του θέματος. Εξ ου και το σχετικό τουϊτ του Κυριάκου Μητσοτάκη, κι ευτυχώς : «Η προστασία της δημόσιας υγείας επιβάλλει ξεκάθαρες αποφάσεις».

Όπως έχει ανακοινωθεί από τον υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας, Νίκο Χαρδαλιά, «από αύριο απαγορεύεται η έλευση πολιτών εκτός Ε.Ε.  με εξαίρεση η επείγουσα εργασία ή η οικογένεια. Έλληνες και κοινοτικοί αλλοδαποί μπορεί να προσέρχονται και να μπαίνουν στη συνέχεια σε οικειοθελή καραντίνα για 14 μέρες, ειδικά όσοι έρχονται από τη Μεγάλη Βρετανία», συνέχισε. 

Για να κάνουμε συγκρίσεις και να βγάλουμε συμπεράσματα,  ας δούμε τα ληφθέντα μέτρα από τις αρμόδιες ρουμανικές αρχές ενάντια στην ελαφρότητα κάποιων Ρουμάνων οικονομικών μεταναστών στην Ιταλία που ζορ ζουρνά θέλουν να επιστρέψουν στη Ρουμανία, δίχως μέτρα αυτοπροστασίας και προστασίας των συμπατριωτών τους, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ του Ρουμάνου ανταποκριτή, Mirel Bran, στον ηλεκτρονικό Le Monde στις 16-3-2020, με τίτλο : «Κορωναϊός : κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Ρουμανία» (Coronavirus : état d’urgence en Roumanie). Συγκεκριμένα έγραψε : «Το Βουκουρέστι λαμβάνει δραστικά μέτρα για να αποτρέψει την επιστροφή των Ρουμάνων από την Ιταλία που φεύγουν από τη χώρα αυτή ή θέλουν να γιορτάσουν το Ορθόδοξο Πάσχα με τις οικογένειές τους». Δημοσίευσε μάλιστα και μια σχετική φωτογραφία  (του ANDREI PUNGOVSCHI/AFP) που δείχνει έναν Ρουμάνο που επέστρεψε πρόσφατα στη χώρα του και τοποθετήθηκε σε καραντίνα σε ένα ξενοδοχείο στο κέντρο του Βουκουρεστίου στις 15 Μαρτίου.

Ο πρόεδρος της Ρουμανίας, Klaus Iohannis, θέσπισε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τη Δευτέρα 16 Μαρτίου 2020 σε ολόκληρη τη χώρα. Παρά το ότι μόνο  139 άνθρωποι είχαν  πληγεί από τον ιό Covid-19 – σε έναν πληθυσμό των 20 εκατομμυρίων. Η  επιστροφή χιλιάδων Ρουμάνων υπηκόων, ιδιαίτερα διότι πλησιάζει το Ορθόδοξο Πάσχα στις 19 Απριλίου 2020, ανησυχεί τις ρουμανικές αρχές. Περίπου τέσσερα έως πέντε εκατομμύρια Ρουμάνοι έχουν μεταναστεύσει στη Δυτική Ευρώπη, αναζητώντας καλύτερη εργασία, κυρίως στην Ιταλία και την Ισπανία, χώρες όπου η εκμάθηση της γλώσσας τους είναι ευκολότερη. Όπως αναφέρει η ίδια πηγή η Ιταλία έχει πάνω από ένα εκατομμύριο Ρουμάνους και είναι αυτοί στους οποίους στοχεύει το ρουμανικό κράτος και χιλιάδες από αυτούς έχουν ήδη αποφασίσει να επιστρέψουν στη Ρουμανία. «Ανησυχούμε για την ταχέως μεταβαλλόμενη κατάσταση στην Ιταλία», δήλωσε ο Πρόεδρος Klaus Iohannis. Αποφάσισα να θεσπίσω την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να επιταχύνει την αγορά φαρμάκων και εξοπλισμού που είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης».

Από τότε που η επιδημία εξαπλώθηκε στα βόρεια της χώρας αυτής, μεγάλες ουρές αυτοκινήτων έχουν ήδη σχηματιστεί στις αρχές Μαρτίου στα δυτικά σύνορα της Ρουμανίας. «Έχουμε αναγκαστεί να απομονώσουμε τους Ρουμάνους που επιστρέφουν από την Ιταλία», δήλωσε ο επικεφαλής της δημόσιας υγείας για τον νομό του Arad που βρίσκεται στα δυτικά της χώρας. Η καραντίνα πρέπει να διαρκεί δύο εβδομάδες για να είμαστε σίγουροι ότι τα τεστ επιβεβαιώνονται. Αλλά πολλοί άνθρωποι αρνήθηκαν αυτή τη διαδικασία και έπρεπε να καλέσουμε την επέμβαση της αστυνομίας».

Τοποθέτηση σε  Καραντίνα

Η καθιέρωση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης είναι προ πάντων προληπτικό μέτρο πριν από το Ορθόδοξο Πάσχα. «Θα τοποθετούμε  σε καραντίνα όλους τους Ρουμάνους που επιστρέφουν από χώρες όπου ο αριθμός των ασθενών που έχουν προσβληθεί από το Covid-19 υπερβαίνει τα 500 άτομα», δήλωσε ο πρωθυπουργός Ludovic Orban την Κυριακή 15 Μαρτίου. «Αν επιστρέψουν από μια χώρα που βρίσκεται ήδη σε καραντίνα, θα κατευθύνονται αυτόματα σε κέντρα υποδοχής όπου θα παραμείνουν περιορισμένοι για δύο εβδομάδες».

Ο επικεφαλής της Φιλελεύθερης κυβέρνησης απομονώθηκε κι ο ίδιος την Παρασκευή, καθώς ένας γερουσιαστής από το κόμμα του, ο Vergil Chitac, μολύνθηκε από τον ιό. Η κυβέρνηση θα εργαστεί με τηλεδιάσκεψη για δύο εβδομάδες. Παρά το μικρό αριθμό ατόμων που έχουν προσβληθεί μέχρι στιγμής από το Covid-19, η Ρουμανία είχε επιλέξει να προλάβει την κατάσταση και να λάβει δραστικά μέτρα από την έναρξη της επιδημίας. Από τις 11 Μαρτίου, όλα τα σχολεία έκλεισαν και οι οικογένειες με παιδιά στο σχολείο θα λάβουν μια αποζημίωση για να τα κρατήσουν στο σπίτι. «Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα μας επιτρέψει να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της επιδημίας», δήλωσε ο Ludovic Orban. «Σκεφτόμαστε να καθορίσουμε τις τιμές των φαρμάκων και του ιατρικού εξοπλισμού για να περιορίσουμε την αισχροκέρδεια  που έχει γίνει σχετικά με τις μάσκες και τα απολυμαντικά. Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Ρουμάνους από το εξωτερικό να επιστρέψουν στη χώρα τους, αλλά πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει να σέβονται τις δύο εβδομάδες καραντίνας που θα τους επιβάλουμε».

Στις 9 Μαρτίου 2020, 6 Ρουμάνοι που επέστρεψαν από την Ιταλία και είχαν τεθεί σε καραντίνα για δύο εβδομάδες στο σπίτι τους, εξαφανίστηκαν, θέτοντας σε κίνδυνο όλους όσους συνάντησαν. Μετά από αυτό το περιστατικό, η μη τήρηση της καραντίνας άρχισε να τιμωρείται και όσοι αρνούνται να συμμορφωθούν με αυτό, κινδυνεύουν να πάνε φυλακή. Όσο για τους γιατρούς, το μήνυμά τους είναι σαφές. «Συμβουλεύω τους Ρουμάνους από την Ιταλία να σκεφτούν  πριν επιστρέψουν στη χώρα τους», δήλωσε ο Adrian Streinu Cercel, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Μολυσματικών Νόσων στο Βουκουρέστι. Αν θέλουν να γιορτάσουν το Πάσχα στη Ρουμανία με την οικογένειά τους, πρέπει να γνωρίζουν ότι θα το κάνουν σε ένα κέντρο καραντίνας χωρίς να έρθουν σε επαφή μαζί τους».

Λαμβάνοντας υπόψη μου λοιπόν το παραπάνω ρεπορτάζ, θεωρώ μεγάλο λάθος ότι οι αρμόδιες ελληνικές αρχές επαφίενται στην οικειοθελή καραντίνα των Ελλήνων και κοινοτικών αλλοδαπών που φθάνουν στην Ελλάδα,  όταν βλέπουμε την επικίνδυνη εμμονή του Ιερατείου της ελληνικής εκκλησίας στις αυταπάτες του.

Το παράδειγμα της Ρουμανίας είναι εκεί όπου ήκουσα πρόσφατα στο γαλλικό κανάλι ARTE ότι οι Ρουμάνοι πιστοί κοινωνούν με διαφορετικό πλαστικό κουταλάκι από το δισκοπότηρο.

Ας προσέξει λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο είναι καιρός. Θα του ζητήσουν ευθύνες ή θα τον ανταμείψουν οι συμπατριώτες του στις επόμενες εκλογές.

 

 

 

 

 

1...2,5232,5242,525...3,034Σελίδα 2,524 από 3,034