Emin Çölaşan: Τι συνέβη στα ελληνικά σύνορα!– Εφημερίδα Sözcü, 10 Απριλίου 2020Αγαπητοί αναγνώστες, ας γυρίσουμε το χρόνο μερικές εβδομάδες πριν και ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε εν συντομία τι συνέβη τότε με τη γειτονική μας Ελλάδα.
Όλα ξεκίνησαν με μια ομιλία του Recep Bey …
Επικρίνει στην ομιλία του την αρνητική στάση της Ε.Ε. έναντι της Τουρκίας, και λέει ότι δεν μπορούμε πλέον να αντέξουμε εκατομμύρια πρόσφυγες
που φιλοξενούμε στη χώρα μας, διαμαρτύρεται για τη νομισματική πτυχή αυτής της επιχείρησης και ρίχνει την εξής ιδέα στο τραπέζι:
“Δεν μπορούμε πλέον να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Θα ανοίξουμε τα σύνορά μας με την Ελλάδα και θα επιτρέψουμε σε όσους από τους αιτούντες άσυλο επιθυμούν να πάνε στη χώρα αυτή, να πάνε. Άντε να δούμε πώς θα είναι όταν ασχοληθούν κι αυτοί λίγο μ’ αυτό το πρόβλημα!”
Με άλλα λόγια, έτσι στα καλά καθούμενα, ένα κράτους θα άνοιγε τα σύνορά του με μια άλλη χώρα για τους αλλοδαπούς.
Στόχος ήταν να φέρει σε δύσκολη θέση την Ελλάδα, αλλά και την ΕΕ της οποίας είναι μέλος.
Δεκάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο που άκουσαν αυτές τις ειδήσεις έτρεξαν στα ελληνικά σύνορα
Ανάμεσά τους υπήρχαν άνθρωποι από κάθε έθνος και κάθε χώρα.
Τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ, τη Σομαλία, την Κένυα, τη Μοζαμβίκη, ότι μπορεί να σκεφτεί κανείς…
Αυτή η είδηση που κυκλοφόρησε απ’ άκρου εις άκρον σ’ όλη την Τουρκία.
«Όποιος θέλει ας έλθει στα σύνορα, να περάσει στην Ελλάδα».
Σε όσους δεν μπορούσαν να βρουν οχήματα, διατέθηκαν λεωφορεία (από το κράτος, σ.τ.μ.).
Όσοι είχαν χρήματα. νοίκιασαν ταξί από την Κωνσταντινούπολη και βρέθηκαν στα σύνορα.
Αλλά για κάποιο λόγο, όλες αυτές οι διευκολύνσεις ίσχυαν μόνο για εκείνους που ήθελαν να πάνε στην Ελλάδα.
Δεν ίσχυαν για τη γείτονά μας, Βουλγαρία, η οποία είναι επίσης μέλος της Ε.Ε. Δεν ήταν. Δεν ήθελαν οι δικοί μας να διαταράξουμε τις σχέσεις μας με τους Βούλγαρους!
★★★
Δεκάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι άνθρωποι, παιδιά, άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι και νέοι, των οποίων το μεγαλύτερο όνειρο είναι να πάνε στην Ευρώπη και να βρουν δουλειά εκεί, έκαναν επιδρομή στα σύνορα.
Όμως η Ελλάδα δεν τους επέτρεψε να περάσουν τα σύνορα.
Ωστόσο, ο σκοπός αυτών που μας κυβερνούν, ήταν να τους στείλουμε όλους αυτούς στην στην Ελλάδα, για να επιβαρυνθεί αυτή όλα τα υλικά και ηθικά φορτία αυτής της υπόθεσης.
Ας προβληματιστούν κι αυτοί λίγο!
★★★
Ωστόσο, η Ελλάδα δεν πιάστηκε στον ύπνο …
Ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να περάσει και έκλεισε τα σύνορα σε όλα τα σημεία διέλευσης.
Αυτό που συνέβη πέρα στα σύνορα το είδε όλος ο κόσμος…
Σκηνές τοποθετήθηκαν αμέσως στην περιοχή.
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που συρρέουν από τις πόλεις, ειδικά από την Κωνσταντινούπολη, μπαίνουν σ’ εκείνες τις σκηνές. Κανείς δεν ξέρει ποιος τις μετέφερε εκεί, ποιος τα διοργάνωσε όλα αυτά, άγνωστο!
Πιο συγκεκριμένα, ήταν γνωστό αλλά κανείς δεν το έλεγε!
★★★
Κάποιοι αιτούντες άσυλο προσπάθησαν να περάσουν τον ποταμό Έβρο κολυμπώντας.
Ορισμένοι άρχισαν να συγκρούονται με τους Έλληνες στρατιώτες και την αστυνομία, που έσπευσαν στην άλλη πλευρά των συνόρων.
Χρησιμοποιήθηκαν χημικά και δακρυγόνα, υψώθηκαν συρματοπλέγματα.
Φθάσαμε κοντά στο να χυθεί αίμα.
Όλα τα τηλεοπτικά μας κανάλια και οι δημοσιογράφοι εφημερίδων στοιβάζονται εκεί στα σύνορα.
Όλα τα μέσα φυσικά προσπαθούν να καλύψουν το νούμερο ένα νέο θέμα της χώρας μας.
★★★
Η επίσημη πλευρά της Τουρκίας έκανε δηλώσεις τρίβοντας έτριβε τα χέρια της:
“Πετύχαμε το στόχο μας! Άντε να δούμε τώρα τι θα κάνει η Ελλάδα μ’ αυτό το θέμα. Εμείς έχουμε υποστεί πολλά από τους πρόσφυγες, έχουμε ξοδέψει δισεκατομμύρια δολάρια γι ‘αυτούς. Ας δαπανήσουν και οι Έλληνες τώρα.”
Στη συνέχεια, όπως συμβαίνει σε κάθε σημαντικό γεγονός, ειπώθηκαν αρκετές παλαβομάρες:
“Η τακτική μας ήταν επιτυχής και μέχρι στιγμής έχουν περάσει 135 χιλιάδες άτομα στην Ελλάδα! “
Εμείς τότε είπαμε (στους δημοσιογράφους, σ.τ.μ.), αμάν, μην κάνετε αυτό, αδέλφια, για να ξεγελάσετε το έθνος με τέτοιες φανταστικές ιστορίες. Όμως δεν μας άκουσαν.
Αυτό που καταφέραμε τελικά, είναι να δημιουργήσουμε ένα πρόβλημα στον εαυτό μας, αφού όλη η περιοχή κατά μήκος του Έβρου είχε μετατραπεί σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο, με χιλιάδες ανθρώπους πεινασμένους και απελπισμένους.
Χιλιάδες άνθρωποι που ήταν σε σκηνές έπρεπε να τραφούν, ενώ είχαν και προβλήματα υγείας.
Ασχολήθηκαν με το θέμα η Νομαρχία και ο Δήμος Αδριανούπολης.
Το κρατικό χρήμα άρχισε και πάλι να ρέει και να ξοδεύεται ασκόπως!
★★★
Αγαπητοί μου αναγνώστες, θα αναρωτιέστε τι συνέβη στη συνέχεια;
Ακριβώς εκείνη την περίοδο άρχισε η επιδημία του κορωνοϊού.
Και τότε κυκλοφόρησαν άλλα νέα, σε όσους περίμεναν στα σύνορα:
“Μέχρι εδώ ήταν, κύριοι, τώρα ας συγκεντρωθούμε και πάλι.Θα επιστρέψετε από όπου ήρθατε.”
Εκατοντάδες λεωφορεία μισθώθηκαν με χρήματα από τον κρατικό κορβανά, και επιβιβάστηκαν σ’ αυτά οι αιτούντες άσυλο.
Μερικοί από αυτούς μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και μερικοί σε άλους γειτονικούς δήμους, και εγκαταστάθηκαν σε φοιτητικούς κοιτώνες.
Καμία αρχή του κράτους δεν εξέτασε αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν προσβληθεί ή όχι από τον κορωνοϊό.
(Δεν ξέρω λεπτομέρειες επί του θέματος, αλλά νομίζω ότι δεν ήταν δυνατόν να μην υπάρξει ασθενής ανάμεσά τους.)
★★★
Ποια είναι η κατάσταση τώρα; ..
Αφού μεταφέρθηκαν από τα σύνορα δεκάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο, έγινε έρευνα κατά μήκος των συνόρων.
Όλα τα χωράφια ήταν καταπατημένα, τα καλλιεργημένα χωράφια καταστράφηκαν.
Το περιβάλλον είχε μετατραπεί σε τεράστιο σκουπιδότοπο και τουαλέτα εκστρατείας.
Πόσοι ήταν αυτοί που κατάφεραν να διασχίσουν τα σύνορα;
Μερικές εκατοντάδες άνθρωποι μπόρεσαν να περάσουν και σε καμία περίπτωση ο αριθμός τους δεν έφθασε τις 130 χιλιάδες, 150 χιλιάδες που λένε οι επίσημοί μας.
★★★
Φθάσαμε στο τέλος αυτής της υπόθεσης και ξαναβρεθήκαμε στην αρχή!..
Είπαν: “Ας απασχοληθεί λίγο και η Ελλάδα μ’ αυτό το πρόβλημα”, αλλά η υπόθεση εξελίχθηκε σε φιάσκο.
Τώρα μερικοί λένε, “Ας μην είχε ξεσπάσει η επιδημία του κορωνοϊού και θα βλέπατε πώς θα καταστρέφαμε τη Ελλάδα.”
Τελικό αποτέλεσμα:
Μηδέν από μηδέν, μηδέν.
Λυπούμαστε τόσο για αυτούς τους ανθρώπους όσο και για τους πόρους και την αξιοπρέπεια της χώρας μας που σπαταλήθηκε σ’ αυτήν την επιχείρηση.
Φως στα πλοία φαντάσματα της Τουρκίας ρίχνει ρεπορτάζ του βρετανικού ειδησεογραφικού δικτύου.
Το ρεπορτάζ ξεκινά με την αναφορά, ότι στις 24 Ιανουαρίου το πλοίο με την ονομασία “Bana” (σ.σ. σημαίνει “σε εμένα” στα τουρκικά) ξεκινά από το λιμάνι της Μερσίνας με προορισμό το λιμάνι του Γκαμπές στην Τυνησία.
Αλλά, 400 χλμ έξω από τις λιβυκές ακτές, ο αναμεταδότης του “Bana” απενεργοποιείται και το πλοίο εξαφανίζεται από τα ραντάρ. Πού πήγε, τί μετέφερε και γιατί είναι σημαντικό, αναρωτιέται το ρεπορτάζ του βρετανικού δικτύου, το οποίο αποδίδει το φαινόμενο των τουρκικών πλοίων – φαντασμάτων στον 9ετή εμφύλιο στη Λιβύη και την υποστήριξη της Τουρκίας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας – GNA.
Το ρεπορτάζ του BBC έκανε αναφορά στη διάσκεψη του Βερολίνου, στις 19 Ιανουαρίου για την κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη , στην οποία δεν προσκλήθηκε η Ελλάδα, ή μάλλον αποκλείστηκε κάτι που σύμφωνα με τη Bild οφείλεται σε πιέσεις του Ερντογάν.
Όλες οι πλευρές συμφώνησαν να μη στέλνουν όπλα στην εμφύλια διαμάχη. Ωστόσο αφρικανικές πηγές αποκάλυψαν, ότι λίγες μέρες μετά την αποχώρηση του Τούρκου προέδρου από το Βερολίνο, η Τουρκία έσπασε αυτή τη συμφωνία.
Στις 28 Ιανουαρίου βορειοανατολικά της Τρίπολης, ο δορυφόρος έπιασε τρία μικρά σημεία, σχεδόν αόρατα. Ωστόσο οι διαστάσεις του ενός ταιριάζουν με το πλοίο “Bana”, του οποίου το σήμα είχε χαθεί 4 ημέρες νωρίτερα. Το δουλειά είχαν όμως τα άλλα δύο πλοία;
Όπως δείχνουν φωτογραφικά στοιχεία, το “Bana” συνοδευόταν από δύο G-Class φρεγάτες. Το μοναδικό ναυτικό που χρησιμοποιεί αυτής της κλάσης πολεμικά πλοία είναι η Τουρκία. Η εικόνα που παίρνει ο δορυφόρος ολοκληρώνει το παζλ του μυστηρίου.
Δείχνει το “Bana” αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Τρίπολης. Ποιο φορτίο προστάτευε το τουρκικό ναυτικό; Βίντεο που αναρτήθηκε στο twitter στις 30 Ιανουαρίου δίνει την απάντηση. Προέρχεται από βιντεοσκόπηση στα αμπάρια του “Bana”, το οποίο φαίνεται πως μετέφερε τεθωρακισμένα, κανόνια και οχήματα πυροβολικού αλλά και αντιαεροπορικά.
Τρεις μέρες αφού μπάρκαρε από την Τρίπολη, το “Bana” προσέγγισε το λιμάνι της Τζένοα στην Ιταλία, όπου μέλος του πληρώματος είπε στην Αστυνομία, ότι το πλοίο μετέφερε όπλα. Αυτοί ισχυρισμοί επιβεβαιώθηκαν από τις φωτογραφίες που τράβηξαν οι ιταλικές αρχές μέσα από το πλοίο.
Πέντε μέλη του πληρώματος συγκεκριμένα ανακρίθηκαν και από τα λεγόμενά τους προέκυψαν φοβερές αποκαλύψεις. Ένας μαρτύρησε, ότι στη Μερσίνα φόρτωσαν όπλα. Άλλος υποστήριξε, ότι μετέφεραν τανκς, στρατιωτικά τζιπς, αντιαρματικά και εκρηκτικά. Μάλιστα ανέφερε, ότι περιφρουρούνταν από 10 Τούρκους στρατιώτες.
Το BBC απηύθυνε αυτές τις κατηγορίες στην τουρκική κυβέρνηση, η οποία όπως ήταν φυσικό δεν απάντησε.
Το ρεπορτάζ καταλήγει, ότι η Τουρκία δεν είναι η μοναδική χώρα που στέλνει όπλα στη Λιβύη. Ωστόσο αυτή η αποστολή ήταν η πιο ξεκάθαρη παράβαση του εμπάργκου όπλων των Ηνωμένων Εθνών που έχουμε δει.
Δείτε το ρεπορτάζ του BBC και στη συνέχει θα σας εξηγήσουμε γιατί αυτά τα πλοία φαντάσματα πρέπει να μας προβληματίζουν.
Στις 18 Φεβρουάριο προέκυψε η είδηση, ότι το γεωτρύπανο Γιαβούζ έφυγε μυστικά από την κυπριακή ΑΟΖ και το θαλάσσιο οικόπεδο 8όπου έπλεε από τις 19 Ιανουαρίου, στο οποίο από τις αρχές εκείνου του μηνός βρέθηκε και το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles De Gaulle. Μάλιστα το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, είχε επιβεβαιώσει την έναρξη της τρίτης γεώτρησης από το πλωτό γεωτρύπανο στα νότια του νησιού, κάνοντας λόγο για δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων σε όλη τη θάλασσα που περιβάλλει την Κύπρο. Όπως έδειχναν τα στοιχεία του marine traffic, στο οποίο αποτυπώνεται η κίνηση των πλοίων, το τουρκικό γεωτρύπανο βρισκόταν ελλιμενισμένο σε τουρκικό λιμάνι και συγκεκριμένα στην Τούζλα, κοντά στην Κωνσταντινούπολη.
Έλα όμως που και αυτό ήταν ένα ακόμα παιχνίδι της Άγκυρας. Γιατί σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, το Yavuz εξακολουθούσε να παραμένει στο τεμάχιο 8 της Κυπριακής ΑΟΖ. Aυτό επιβεβαιώθηκε έμμεσα και από δορυφορικούς χάρτες που κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο που έδειχναν το Yavuz στις 15 Φεβρουαρίου στο τεμάχιο 8 της ΑΟΖ. Παράλληλα στον ίδιο δορυφορικό χάρτη διακρινόταν το Barbaros και τα υποστηρικτικά πλοία ερευνών Apollon Moon και Ertugul Bay στο τεμάχιο 2 της ΑΟΖ.
Πως εξηγήθηκε αυτό το κρυφτό με την τοποθεσία του Yavuz; Οι Τούρκοι φαίνεται ότι επεξεργάζονταν κάποια νέα συστήματα προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσο υπάρχει η δυνατότητα το Υavuz να μην γίνεται αντιληπτό από συμβατικά συστήματα εντοπισμού.
Ό,τι δηλαδή έκαναν με το πλοίο “Bana” που μετέφερε όπλα έτσι και με το “Yavuz” και να είστε σίγουροι, ότι θα ξανακάνουν παρόμοιο κόλπο, για να ξεγελάσουν και να κερδίσουν χρόνο, προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους.
Υπενθυμίζεται, ότι ανήμερα της μαύρης επετείου των Ιμίων, στις 31 Ιανουαρίου, επικράτησε αναστάτωση μόλις έγινε γνωστό ότι το ερευνητικό τουρκικό πλοίο «ORUC REIS» άλλαξε πορεία και βρέθηκε να πλέει εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, 200 χλμ νοτιοανατολικά της Κρήτης…
Άρα βλέπουμε, ότι η κινητικότητα των Τούρκων είναι έντονη στη Μεσόγειο και πλέον γνωρίζουμε τις μεθόδους που χρησιμοποιούν…
Προς “πάγωμα” οι S-400 και “ξεπάγωμα” τα F-35 και οι Patriot
Του Σάββα Καλεντερίδη
Η κατάσταση στην Τουρκία δεν είναι καλή, κυρίως για τον Ερντογάν. Είχε συλλάβει ένα πραγματικά φαραωνικό σχέδιο για την μετατροπή της Τουρκίας σε παγκόσμια δύναμη, μια από τις 5-6 χώρες του κόσμου, που θα όριζαν για τους επόμενους αιώνες την πορεία του πλανήτη γη.
Αν ανατρέξει κανείς σε δημοσιεύματα που αφορούν το Σχέδιο «Στρατηγική Αποστολή της Τουρκίας 2023» (TSV 2023, www.tsv2023.org) θα μπορέσει να δει ποιοι ήταν οι βασικοί πυλώνες του φιλόδοξου αυτού σχεδίου.
Να σημειωθεί ότι το 2023 είναι έτος προεδρικών εκλογών και ο Ερντογάν φιλοδοξούσε με την ολοκλήρωση αυτού του σχεδίου, να επανεκλεγεί πανηγυρικά, για να συνεχίσει να υπηρετεί τη «Στρατηγική Αποστολή» της Τουρκίας, που θα ήταν ηγέτιδα και προστάτιδα δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου και μια από τις μεγάλες δυνάμεις που θα όριζαν και θα καθόριζαν την τύχη και την πορεία του πλανήτη.
Το 2020, μόλις τρία χρόνια πριν τις προεδρικές εκλογές και την καταληκτική χρονολογία του φιλόδοξου σχεδίου, τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον Ερντογάν. Το κατά κεφαλήν εισόδημα του πολίτη της Τουρκίας, που στόχος του φιλόδοξου σχεδίου TSV 2023 ήταν το έτος 2023 να φθάσει τα 25 χιλιάδες δολάρια, το 2019 έπεσε στα 9.127 δολάρια, από τα 12.480, που είχε φθάσει το 2013. Δηλαδή, σήμερα το κατά κεφαλήν εισόδημα του πολίτη της Τουρκίας είναι ίδιο με του έτους 2007, ενώ αναμένεται να μειωθεί ακόμα περισσότερο το 2020!
Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που θα μπορούσαν να αναφερθούν, που δείχνουν ότι οι στόχοι του TSV 2023 είναι ανέφικτοι, όμως δεν είναι αυτό το θέμα αυτού του άρθρου.
Το θέμα μας είναι και πάλι οι S-400, μια που από την πορεία του θέματος αυτού, θα εξαρτηθούν οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, ένα ζήτημα που είναι καίριο και αφορά πρωτίστως την Κύπρο και την Ελλάδα.
Το έχουμε ξαναπεί και θα το ξαναπούμε.
Άλλη η γεωπολιτική αξία της Κύπρου και της Ελλάδας με την Τουρκία να είναι ακόμα περισσότερο προσανατολισμένη προς τη Ρωσία και εξ αυτού του λόγου να αντμετωπίζει προβλήματα στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και άλλη με την Τουρκία να επιστρέφει στο «μαντρί», ως άσωτος υιός, για τον οποίον μάλιστα Ουάσιγκτον και Βρυξέλες είναι έτοιμες «να σφάξουν τον μόσχον τον σιτευτόν»!
Ποιος είναι ο μόσχος ο σιτευτός, μπορεί να εκτιμήσει ο καθένας από μας ποιος θα είναι!
Η Τουρκία αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα συναλλαγματικά της αποθέματα. Έγκυροι Τούρκοι οικονομικοί αναλυτές αναφέρουν ότι στην ουσία τα συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας έχουν εξαντληθεί και ότι καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες να εξασφαλίσει συνάλλαγμα από το Κατάρ, τη Λιβύη και με συμφωνίες που έχει κάνει με την Κίνα. Όμως, όλοι συμφωνούν ότι η Τουρκία πρέπει να καταφύγει στο ΔΝΤ, για να αποφύγει μια ολοκληρωτική οικονομική καταστροφή.
Η κατάσταση της οικονομίας είναι αυτή που δεν επέτρεψε στον Ερντογάν να πάρει αποτελεσματικά περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Αν έπαιρνε τέτοια μέτρα, η οικονομία του δεν θα άντεχε. Έτσι, προτίμησε να μην πληγεί η οικονομία και θυσίασε χιλιάδες πολίτες της Τουρκίας, παρότι επίσημα τα θύματα του κορωνοϊού είναι χίλια εκατό. Όλοι γνωρίζουν, ακόμα και ιατρικοί σύλλογοι της Τουρκίας δηλώνουν ότι οι νεκροί είναι περισσότεροι και ότι δηλώνεται ως αιτία θανάτου το υποκείμενο νόσημα και όχι ο κορωνοϊός.
Σ’ αυτήν την δύσκολη κατάσταση, ο Ερντογάν είναι υποχρεωμένος να καταφύγει είτε στο ΔΝΤ, είτε στις ΗΠΑ.
Τις τελευταίες ημέρες ο Αλί Μπαμπατζάν, ο «αρχιτέκτονας» του οικονομικού θαύματος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, που ίδρυσε το δικό του κόμμα, με το όνομα «Λύση», κρούει δημοσίως τον κώδωνα του κινδύνου και δείχνει στον Ερντογάν την πόρτα του ΔΝΤ, που θα είναι ομολογία ήττας για τον φιλόδοξο ηγέτη της Τουρκίας.
Γι’ αυτό, στράφηκε προς τις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με το το πρακτορείο Reuters Τούρκοι αξιωματούχοι, τόνισαν ότι παρότι η Άγκυρα ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από την αμερικανική ομοσπονδιακή κεντρική τράπεζα, δεν θέλει μια συμφωνία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αφού -όπως τόνισαν- αυτό θα είχε αρνητική επίπτωση στην κυβέρνηση.
Ανώτερος αξιωματούχος της Τουρκίας ανέφερε στο Reuters ότι «Έγιναν επαφές υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο χωρών σχετικά με τη γραμμή ανταλλαγής. Η Τουρκία βλέπει θετικά το θέμα, εάν κάτι τέτοιο καταστεί δυνατό».
Άλλος αξιωματούχος της γειτονικής χώρας τόνισε ότι «μια γραμμή ανταλλαγής νομισμάτων με τη FED είναι αρκετά ελκυστική επιλογή και μπορεί να εξεταστεί».
Τι σημαίνουν όλα αυτά για μας;
Ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προετοιμαστεί για το σοβαρό ενδεχόμενο αναθέρμανσης των σχέσεων της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, επανεισδοχής της στο πρόγραμμα παραγωγής των μαχητικών αεροσκαφών 5ης γενιάς F-35 και μια σειρά από άλλα στρατηγικής σημασίας ζητήματα, που θα επηρεάσουν ακόμα και την παρουσία του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο, το Αιγαίο και τον ελλαδικό χώρο.
Μαζί με την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, ας έχουμε υπ’ όψιν μας και αυτό το εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα και ας αρχίσουμε τους σχεδιασμούς και τις προετοιμασίες από τώρα.
ΕΠΙΣΤΗΜΗ /Δευτέρα 13 Απριλίου 2020, 09:36:34 /Τελευταία Ενημέρωση: 09:38
Ένας πρασινωπός κομήτης, ο Άτλας C/2019 Y4, διασχίζει τον ανοιξιάτικο ουρανό και πλησιάζει σταδιακά τη Γη. Έχει ήδη παρατηρηθεί από αρκετά επαγγελματικά και ερασιτεχνικά τηλεσκόπια, ενώ κάποια στιγμή θα φθάσει να γίνει ορατός και με γυμνό μάτι.
Στις 23 Μαΐου θα βρεθεί στην κοντινότερη απόστασή του από την Γη και στις 31 Μαΐου στην κοντινότερη από τον Ήλιο. Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από αστρονόμους στις 28 Δεκεμβρίου 2019, στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου, με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Μάουνα Λόα της Χαβάης, το οποίο αποτελεί μέρος του συστήματος δύο τηλεσκοπίων ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System).
Ο κομήτης Άτλαντας έχει περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 4.500 χρόνια, σύμφωνα με την αστροφυσικό Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), η οποία έκανε σχετική δημοσίευση στο ηλεκτρονικό περιοδικό Κόsμος του ΕΑΑ. Στο περήλιο (πλησιέστερη απόσταση από τον Ήλιο) φτάνει σε απόσταση 37,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων ή 0,25 αστρονομικών μονάδων.
Η τροχιά του Άτλαντα παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με εκείνη του πολύ φωτεινού κομήτη C/1844 Y1 ή Great Comet 1844, ο οποίος είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο 1844 στο ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας από τον καπετάνιο Wilmot, γι’ αυτό αναφέρεται και ως «κομήτης του Wilmot». Λόγω της ομοιότητας της τροχιάς των δύο κομητών, είναι πολύ πιθανό να αποτελούσαν μέρη του ιδίου κομήτη, ο οποίος διασπάστηκε περίπου πριν 5.000 χρόνια.
Τους τελευταίους μήνες η λαμπρότητά του κομήτη αυξάνεται σταδιακά, καθώς προσεγγίζει τον Ήλιο, ενώ η κόμη του μεγαλώνει και εμφανίζεται πρασινωπή. Ορατός δεν είναι ακόμη με γυμνό μάτι, αναμένεται όμως να γίνει προς το τέλος Απριλίου. Τώρα βρίσκεται στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης και προς το παρόν μπορεί να παρατηρηθεί μόνο με τηλεσκόπιο ή ισχυρά κιάλια.
Οι προβλέψεις δείχνουν, σύμφωνα με την κ. Μεταλληνού, ότι για ορισμένες εβδομάδες πριν φτάσει στο περήλιο, θα είναι ορατός και με γυμνό μάτι από το βόρειο ημισφαίριο (όπου ανήκει και η Ελλάδα). Οι καλύτερες στιγμές για παρατήρηση θα είναι λίγες ώρες μετά τη δύση του Ηλίου. Προς το τέλος του Μαΐου, πολύ κοντά στο περήλιο και εσωτερικά της τροχιάς του Ερμή, η λαμπρότητά του πιθανώς να γίνει συγκρίσιμη με αυτή της Αφροδίτης.
Οι παρατηρήσεις των τελευταίων δύο εβδομάδων οδηγούν στο ενδεχόμενο της διάσπασης του κομήτη. Μεταξύ 2-5 Απριλίου παρατηρήθηκε μείωση της παραγωγής σκόνης από την ουρά του και μείωση της λαμπρότητας του, παρατηρήσεις που ίσως σημαίνουν την πιθανή διάσπαση του.
Ο αστροφωτογράφος Αντώνης Φαρμακόπουλος αποτύπωσε με τον φακό του τον κομήτη Άτλαντα, σε μια από τις πρώτες φωτογραφίες στην Ελλάδα, στις 29 Μαρτίου, από το παρατηρητήριο του στην Κερατέα Αττικής.
Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ της 9ης Απριλίου δεν ήταν συμβιβασμός αλλά νίκη της σκληρής πλευράς της ΟΝΕ. Αμέσως μετά την ανακοίνωση έκανε την εμφάνισή της στα ΜΜΕ η γνωστή – και ανεξάντλητη – φιλολογία περί «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης». Η ελληνική κυβέρνηση όμως ξέρει πολύ καλά ότι η πλευρά των «9», που με τόσο θόρυβο απαίτησε ευρωομόλογα και κοινό Ταμείο Ανάκαμψης, δεν πέτυχε ουσιαστικά τίποτε.
Το Γιούρογκρουπ δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει «ευρωπαϊκή» αντιμετώπιση της κρίσης. Το κάθε κράτος-μέλος θα λύσει μόνο του τα προβλήματα που δημιουργεί ο κορωνοϊός. Αυτό σημαίνει ότι το βάρος της αντιμετώπισης θα πέσει αρχικά στους κρατικούς μηχανισμούς που έχουν τη δυνατότητα άμεσης παρέμβασης. Σημαίνει όμως ότι και η κάθε κοινωνία, με τους δικούς της τρόπους συσπείρωσης και δράσης, θα παίξει αποφασιστικό ρόλο στην ανάκαμψη και την ανάταξη που θα ακολουθήσει.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει απόλυτη υποχρέωση να καθορίσει την πορεία της χώρας σε αυτή τη βάση το επόμενο διάστημα. Τα μέτρα που έχει λάβει μέχρι τώρα είναι παντελώς ανεπαρκή και δεν πρόκειται κανένας «εταίρος» να της λύσει το πρόβλημα. Η ώρα των αποφάσεων έφτασε και θα έχει ακέραιη την ευθύνη απέναντι στο οικονομικό τσουνάμι που ήδη ορθώνεται.
Η ευρωζωνική μιζέρια
Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τις αποφάσεις του Γιούρογκρουπ. Είναι καταρχάς απολύτως παραπλανητικό ότι διατέθηκαν νέα κονδύλια 540δις. Οι κύριες αποφάσεις είναι οι εξής τρεις:
1.Δημιουργία νέου ταμείου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων με κεφάλαια 25δις, τα οποία μέσω μόχλευσης, δηλαδή περαιτέρω δανεισμού της Τράπεζας στις αγορές, θα γίνουν 200δις για δάνεια προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
2.Χρήση της προληπτικής γραμμής πίστωσης του ΕΜΣ, όπου τα κράτη-μέλη θα μπορούν δανειστούν μέχρι 2% του ΑΕΠ τους ως το «τέλος της κρίσης», το οποίο δεν προσδιορίζεται. Αυτό που σαφώς προσδιορίζεται είναι ότι τα κονδύλια θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν μόνο για τις άμεσες και έμμεσες υγειονομικές ανάγκες του κορωνοϊού και όχι για την ευρύτερη στήριξη της απασχόλησης, της παραγωγής, των υπηρεσιών, κ.λπ. Τα χρήματα θα είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο των «προβλέψεων της Συνθήκης του ΕΜΣ», δηλαδή είναι πιθανό να υπάρξει κάποιας μορφής «αιρεσιμότητα», ή κοινώς μνημόνιο. Πόσο ελαφριά ή βαριά θα είναι η «αιρεσιμότητα» θα το μάθουμε σε δύο εβδομάδες.
3.Θεσμοθέτηση κονδυλίου 100δις υπό την διαχείριση της Κομισιόν για την παροχή δανείων στα κράτη-μέλη με στόχο την προστασία της απασχόλησης, χωρίς όμως να δημιουργείται προηγούμενο για μελλοντικό κοινοτικό ταμείο ανεργίας.
Σε απλά ελληνικά, μια νομισματική ένωση της οποίας η οικονομία έχει μέγεθος 12τρις αποφάσισε να διαθέσει συλλογικά και άμεσα μόλις 125δις πραγματικού χρήματος, δηλαδή περίπου 1% του ΑΕΠ της. Η γαλαντόμος αυτή ένωση θα διευκολύνει επίσης έναν περιορισμένο δανεισμό των κρατών-μελών από τον ΕΜΣ για αυστηρά υγειονομικούς σκοπούς, πιθανόν με κάποιους μνημονιακούς όρους.
Για την Ελλάδα ο δανεισμός από τον ΕΜΣ μπορεί να ανέλθει στο θυελλώδες ποσό των 3,6δις, ή ίσως λίγο περισσότερο. Θα πρέπει να έχει χαθεί το μέτρο στο Υπουργείο Οικονομικών για να δανειστεί η χώρα μας αυτά τα χρήματα, δεδομένου μάλιστα ότι ήδη έχει ένα τεράστιο «μαξιλάρι».
Αν υπολογίσουμε τώρα ότι το 2% θα ισχύσει για όλο το ΑΕΠ της Ευρωζώνης και βάλουμε και τα υπόλοιπα χρήματα και τη μόχλευση, τότε το συνολικό ποσό θα φτάσει τα περιβόητα 540δις, ή περίπου 4,5% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης. Δεν πρόκειται όμως ούτε η Γερμανία, ούτε η Γαλλία, να δανειστούν από τον ΕΜΣ και αυτές οι δύο χώρες μαζί έχουν το 50% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης. Το 2% θα ισχύσει ίσως για την Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες με δυσκολίες δανεισμού. Δηλαδή το συνολικό ποσό που πιθανώς να διαθέσει ο ΕΜΣ, αν τα κράτη-μέλη είναι διατεθειμένα να δεχτούν τους όρους του, θα είναι πολύ μικρότερο. Με δυο λόγια, το πακέτο του Γιούρογκρουπ όχι μόνο δεν προορίζεται για την στήριξη της οικονομίας συνολικά, αλλά δεν θα πλησιάζει καν τα 540δις.
Η σύγκριση με τις εθνικές δαπάνες
Το μέγεθος αυτής της μικρόψυχης τσιγκουνιάς μπορεί να γίνει αντιληπτό μόνο αν συγκριθεί με τα δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ήδη αποφασιστεί από τα έθνη-κράτη μια σειράς χωρών, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Ευρωζώνης. Εξαιρετικά διαφωτιστικά είναι τα στοιχεία του – καθ’ όλα συστημικού – Ιδρύματος Μπρίγκελ στις Βρυξέλλες.
Ο πίνακας βασίζεται στη σημαντική διάκριση ανάμεσα σε:
ι)μέτρα άμεσης δημοσιονομικής τόνωσης, όπως η πληρωμή μισθών και επιδομάτων
ιι)αναβολές πληρωμών φόρων και κοινωνικής ασφάλισης
ιιι)παροχή ρευστότητας μέσω κρατικών εγγυήσεων για εξαγωγές, κ.λπ.
Τα μέτρα άμεσης τόνωσης έχουν σαφώς μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα για την αποφυγή της ύφεσης.
Δημοσιονομικά μέτρα ως % του ΑΕΠ, μέχρι 20 Μαρτίου 2020
Άμεση τόνωση Αναβολές πληρωμών Άλλη ρευστότητα
Γαλλία 1.2% 9.4% 12.5%
Γερμανία 6.9% 14.6% 38.6%
Ελλάδα 1.1% 2.0% 0.5%
Ιταλία 0.9% 13.0% 7.3%
Ισπανία 0.7% 2.0% 9.1%
ΗΠΑ 5.5% 2.6% 4.1%
Η γενική εικόνα είναι ευκρινέστατη. Η Γερμανία έχει ήδη δαπανήσει τεράστια ποσά για να στηρίξει την οικονομία της και μεγάλο μέρος είναι δαπάνες άμεσης τόνωσης, δηλαδή αυτές με την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Μόνο οι ΗΠΑ, με το τεράστιο δημοσιονομικό πρόγραμμα του Τραμπ, έχουν κάνει συγκρίσιμες άμεσες δαπάνες. Οι χώρες του Νότου είναι πίσω και η Ελλάδα ουραγός.
Υπάρχει βέβαια και το μεγάλο νομισματικό πακέτο που ανακοίνωσε η ΕΚΤ της κ. Λαγκάρντ παρέχοντας ρευστότητα 750δις, το οποίο μάλιστα επιτρέπει και την αγορά ελληνικών ομολόγων. Η παρέμβαση αυτή είναι αναμφίβολα σημαντική διότι κρατάει χαμηλά τα επιτόκια δανεισμού, αλλά δύο παρατηρήσεις έχουν μεγάλη σημασία για να τεθεί στις πραγματικές του διαστάσεις:
Πρώτον, το πακέτο της ΕΚΤ, αν συγκριθεί με τα μέτρα που ήδη έχει εγκρίνει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, είναι φτωχός συγγενής. Μετά από μια αλυσίδα γιγαντιαίων παροχών ρευστότητας τον Μάρτιο, η Φεντ ανακοίνωσε στις 9 Απριλίου ότι θα διαθέσει επιπλέον 2,3τρις δολάρια για δανεισμό επιχειρήσεων, νοικοκυριών και κρατικών φορέων. Δεν υπάρχει απολύτως καμία σύγκριση με την ΕΚΤ.
Δεύτερον, το πακέτο της ΕΚΤ ανακοινώθηκε όταν οι αγορές άρχισαν να ανεβάζουν γρήγορα το σπρεντ δανεισμού της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και φυσικά της Ελλάδας, δημιουργώντας συνθήκες οξείας κρίσης. Οι πλέον εκτεθειμένες θα ήταν, για μια ακόμη φορά, οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες, ιδιαίτερα μάλιστα γιατί κατέχουν μεγάλο όγκο παραγώγων. Η απειλή για το ευρώ ήταν άμεση. Η ευγενής χορηγία της κ. Λαγκάρντ είχε κυρίως στόχο την ενίσχυση των τραπεζών και την στήριξη του ευρώ. Τα περί «αλληλεγγύης» κ.λπ., κ.λπ., ήταν οι γνωστές ιδεολογικές περικοκλάδες.
Στην κρίση του κορωνοϊού η ΟΝΕ λειτουργεί με τον αναγνωρίσιμο τρόπο της κρίσης της Ευρωζώνης του 2010-3. Δεν υπάρχει συστημική αντιμετώπιση από κοινού, ούτε «αλληλεγγύη». Υπάρχουν έθνη-κράτη, το καθένα με τα δικά του συμφέροντα, που έχουν σχέσεις ιεραρχικές μεταξύ τους. Ο Βορράς κυριαρχεί επί του Νότου. Υπάρχουν επίσης μεγάλες επιχειρήσεις και τράπεζες των οποίων οι ανάγκες έχουν την πρωτοκαθεδρία στη διαμόρφωση πολιτικής.
Αυτή είναι η φύση της ΟΝΕ (και ευρύτερα της ΕΕ) και δεν έχει τίποτε να κάνει με τις πολιτικές επιλογές, ή την δήθεν έλλειψη αντίληψης στο Γιούρογκρουπ, όπως φαντασιώνονται οι ευρωμανείς ανά την ήπειρο. Είναι τουλάχιστο κωμικό να κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ή το ΜΕΡΑ25, τις ηγεσίες του Βορρά για έλλειμμα «ευρωπαϊσμού». Οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί ανήκουν στους εφευρέτες του «ευρωπαϊσμού» και δεν περίμεναν τους όψιμους αριστερούς εραστές της «Ευρώπης» να τους κάνουν μαθήματα για τη φύση του.
Οι συλλογικοί θεσμοί της Ευρωζώνης δεν πρόκειται να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση της γιγαντιαίας ύφεσης που ήδη ξεκίνησε. Δεν θα υπάρξουν Ευρωομόλογα γιατί οι ηγεμονικές χώρες του Βορρά μπορούν μόνες τους να χρηματοδοτήσουν τις δημοσιονομικές τους παρεμβάσεις και δεν σκοπεύουν καθόλου να μοιραστούν τον κίνδυνο των «προβληματικών» του Νότου. Δεν πρόκειται επίσης να υπάρξει ευνοϊκός δανεισμός για όσους έχουν πληγεί βαριά, εκτός αν ξεσπάσει μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση. Το κάθε κράτος-μέλος θα αντιμετωπίσει την κρίση μόνο του. Οι κουβέντες για Ευρωομόλογα, «αλληλεγγύη», κ.λπ., απλώς θολώνουν τα νερά.
Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλούνται οι κ. Μητσοτάκης και Σταϊκούρας να αντιμετωπίσουν την οικονομική καταιγίδα που ολοένα και μεγαλώνει.
Η ελληνική διάσταση της κρίσης
Το οικονομικό πρόβλημα που δημιουργεί η επιδημία για την Ελλάδα είναι φυσικά απόρροια της υγειονομικής κρίσης, αλλά θα αποδειχθεί εξίσου σοβαρό, καθώς η ύφεση που εμφανίζεται είναι βαθύτατη. Ο κ. Σταϊκούρας ξεκίνησε με εκτίμηση «μηδενικής ανάπτυξης» για το 2020 και αισίως έχει φτάσει σε συρρίκνωση 4%. Στην πράξη τα πράγματα μάλλον θα είναι πολύ χειρότερα. Κανείς δεν ξέρει πόσο ακριβώς, αλλά απλές αναγωγές στη βάση των εκτιμήσεων του ΔΝΤ και άλλων διεθνών οργανισμών δείχνουν ύφεση που μπορεί να πλησιάσει και το 10%, δηλαδή αντίστοιχη της συρρίκνωσης του 2011, τη χειρότερη χρονιά της κρίσης της Ευρωζώνης για τη χώρα μας.
Το μέγεθος του πλήγματος φαίνεται από τα τελευταία στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ. Οι νέες προσλήψεις κατέρρευσαν από τις 202.000 τον Μάρτιο του 2019 στις 103.000 τον Μάρτιο του 2020. Η πτώση ήταν ιδιαίτερα μεγάλη στις προσλήψεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, όπου υπήρξε πραγματική συντριβή. Κατά συνέπεια η συνολική ροή απασχόλησης τον Μάρτιο ήταν αρνητική κατά 42.000. Πρόκειται για πρωτοφανές γεγονός από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις το 2001. Αν ο ρυθμός αυτός συνεχιστεί το επόμενο εξάμηνο, θα έχουμε πραγματική εκτόξευση της ανεργίας.
Οι λόγοι είναι σαφείς. Ο κορωνοϊός χτύπησε την παγκόσμια οικονομία σε μια στιγμή μεγάλης παραγωγικής αδυναμίας και χρηματιστηριακής έκρηξης. Η Ελλάδα ήταν από τους πιο αδύναμους κρίκους της ευρωπαϊκής οικονομίας, παρά τις ατελείωτες φλυαρίες για οικονομική άνοιξη και τα συναφή. Η μνημονιακή δεκαετία άφησε τη χώρα μας σε εξαιρετικά επισφαλή θέση. Δεν έχει παρά να δει κανείς τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη στάσιμη βιομηχανική παραγωγή και το διευρυνόμενο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο. Η ελληνική οικονομία εξαρτάται από τον τουρισμό και τις προσωρινές θέσεις εργασίας που δημιουργούνται το καλοκαίρι. Η δομική αδυναμία απέναντι στον κορωνοϊό είναι εμφανής.
Ο ιδιωτικός τομέας δεν μπορεί να δώσει λύση και το βάρος πέφτει καταρχήν στο ελληνικό κράτος. Απαιτείται γενικευμένη στήριξη της ζήτησης μέσω δημοσιονομικών δαπανών, πολύ μεγαλύτερη από την μέχρι τώρα φτωχή παρέμβαση, όπως φαίνεται και από τον πίνακα παραπάνω. Το άμεσο ζητούμενο είναι να προστατευτεί ο κυριότερος παραγωγικός πόρος της χώρας, δηλαδή η εργασία. Η αφόρητη αυταρέσκεια του ‘πάμε καλά’, η περισπούδαστη σοβαρότητα του ‘βλέποντας και κάνοντας’ και οι κοκορομαχίες με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός τόπου και χρόνου. Η οικονομία της χώρας έχει ήδη αρχίσει να πέφτει στον γκρεμό.
Παράλληλα απαιτείται δυναμική παρέμβαση και στον χώρο της προσφοράς για την στήριξη της παραγωγής, όπως ήδη συμβαίνει διεθνώς. Αυτό σημαίνει δημόσια ιδιοκτησία σε καίριους τομείς, αλλά και δυναμική κοινωνική παρουσία στην παραγωγή με νέες μορφές οργάνωσης και νέες συλλογικότητες με τοπικό χαρακτήρα. Η κρίση του κορωνοϊού έδειξε ξεκάθαρα τις αδυναμίες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και χρηματιστικοποίησης. Ήδη έχει ξεκινήσει η παγκόσμια συζήτηση για τη μορφή της οικονομίας που θα πρέπει σταδιακά να δημιουργηθεί όταν περάσει η πανδημία.
Η αντιμετώπιση της κρίσης, εν ολίγοις, απαιτεί μέτρα που θα πηγαίνουν στην καρδιά του ελληνικού καπιταλισμού. Το πρόβλημα για τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Σταϊκούρα δεν είναι απλώς τεχνικό. Είναι βαθύτατα ιδεολογικό καθώς καλούνται να παρέμβουν με τρόπο που είναι αντίθετος με τα πιστεύω τους. Αλλά δεν έχουν πολλές επιλογές, καθώς η κρίση ήδη διαφαίνεται τεράστια. Το τι σημαίνει αυτό και πως μπορούν να χρηματοδοτηθούν οι αναγκαίες παρεμβάσεις θα το δούμε σε επόμενη ανάρτηση.
ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ: ΑΠΕΙΛΗ ΜΟΝΙΜΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΟΡΑΤΗ (ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΗ) ΑΠΕΙΛΗ
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΛΕΑΝΘΗ ΓΡΙΒΑ: ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ BILLGATESΚΑΙ «ΔΩΡΑ» ΦΕΡΟΝΤΕΣ
Η κ. Vera Sharav είναι επιζώσα του Ολοκαυτώματος. Μια από τις πλέον σεβαστές προσωπικότητες στο χώρο της κοινωνικής κριτικής και της υπεράσπισης των ατομικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών στις ΗΠΑ. Οι έρευνές της –και, ιδιαίτερα αυτές που αφορούν τα εγκλήματα του ιατρο-φαρμακοβιομηχανικού συμπλέγματος– συμβάλλουν στην κατανόηση του παρελθόντος και στους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να αλλάξουμε το μέλλον.
ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
«Καθώς η πανδημία του κοροναϊού οδηγεί τον κόσμο σε αδιέξοδο και οι αγχωμένοι πολίτες απαιτούν δράση, οι ηγέτες σε ολόκληρο τον κόσμο αποκτούν εκτελεστικές και ουσιαστικά δικτατορικές εξουσίες με ελάχιστη αντίσταση.
Οι νέοι νόμοι που διευρύνουν την κρατική επιτήρηση, επιτρέπουν στις κυβερνήσεις να περιορίζουν επ ‘αόριστο τους ανθρώπους και να παραβιάζουν τις ελευθερίες της συναθροίσεως και της έκφρασης, θα μπορούσαν να διαμορφώσουν τη ζωή των πολιτών, την πολιτική και τις οικονομίες των χωρών για τις επόμενες δεκαετίες ».
Η πανδημία του κοροναϊού προκάλεσε στο κοινό έκπληξη, και εξέθεσε με λεπτομέρειες την αποσύνδεση της πραγματικότητας από τις αρχικές ψευδείς διαβεβαιώσεις των στελεχών της δημόσιας υγείας που ισχυρίστηκαν ότι υπάρχουν κυβερνητικά προγράμματα για να μας προστατεύσουν σε περίπτωση εμφάνισης μιας επικίνδυνης μολυσματικής νόσου ή μιας βιοτρομοκρατικής επίθεσης.
Ο ιστότοπος της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) βεβαιώνει το κοινό ότι:
«Το Κέντρο Αξιολόγησης και Έρευνας Βιολογικών Προϊόντων (CBER), τμήμα του FDA, ήταν πολύ δραστήριο στην ανάπτυξη ιατρικών αντίμετρων και αντιμετώπισης της βιοτρομοκρατίας και των μολυσματικών ασθενειών . Το CBER εξακολουθεί να είναι πολύ δραστήριο στην υποστήριξη των πρωτοβουλιών της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την ανάπτυξη ιατρικών αντιμέτρων και την καταπολέμηση της βιοτρομοκρατίας και των αναδυόμενων μολυσματικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της πανδημικής γρίπης».
«Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) είναι ο οργανισμός στον οποίο οι Αμερικανοί εμπιστεύονται τη ζωή τους. Ως παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της δημόσιας υγείας, τα CDC είναι η πρωταρχική υπηρεσία για την προώθησης της υγείας, την πρόληψης και την προετοιμασίας του έθνους. Είτε προστατεύουμε τον αμερικανικό λαό από απειλές για τη δημόσια υγεία, είτε ερευνάμε αναδυόμενες ασθένειες, είτε εκπονούμε και εφαρμόζουμε προγράμματα δημόσιας υγείας με τους εγχώριους και διεθνείς εταίρους μας, βασιζόμαστε στα στελέχη μας για να κάνουμε πραγματική διαφορά στην υγεία και την ευημερία των ανθρώπων εδώ και σε όλο τον κόσμο».
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Πολλοί κυβερνητικοί οργανισμοί και πολυάνθρωπες γραφειοκρατίες φαινομενικά δημιουργήθηκαν για να προστατεύσουν το κοινό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Σ’ αυτούς περιλαμβάνονται η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH), τα Κέντρα Ελέγχου Νόσων (CDC) και η Αρχή Προηγμένης Βιοϊατρικής Έρευνας και Ανάπτυξης (BARDA).
«Η υπηρεσία BARDA ιδρύθηκε [το 2006] για να βοηθήσει στη διασφάλιση του έθνους μας από χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές (CBRN) απειλές, καθώς και από πανδημική γρίπη (PI) και αναδυόμενες λοιμώδεις νόσους (EID). Η BARDA υποστηρίζει τη μεταφορά των ιατρικών αντίμετρων, όπως εμβόλια, φάρμακα και διαγνωστικά μέσα που προκύπτουν από την έρευνα της BARDA στην FDA για έγκριση από την FDA και την ένταξή τους στο Εθνικό Στρατηγικό Απόθεμα».
Το 2019, το Εθνικό Στρατηγικό Απόθεμα μεταβιβάστηκε από τα CDC στη BARDA και ο προϋπολογισμός της BARDA αυξήθηκε κατά 722 εκατομμύρια δολάρια σε συνολικό ποσό 2,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα αποθέματα σε αναγκαία φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό είχαν εξαντληθεί κατά τη διάρκεια της ψευδούς επιδημίαςγρίπης H1N1 το 2009. Έκτοτε, το Απόθεμα Έκτακτης Ανάγκης ποτέ δεν συμπληρώθηκε με τα αναγκαία μέσα, ιατρικού εξοπλισμού, φαρμάκων και μέσων ατομικής προστασίας (PPE) των γιατρών και των νοσοκόμων. Οι ζωές τόσο των ασθενών που χρειάζονται αναπνευστήρες όσο και των επαγγελματιών του ιατρικού κλάδου αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο θανάτου.
Η πανδημία τoυ κοροναϊού αποδεικνύει ότι όσοι ήταν εντεταλμένοι με την ευθύνη (και είχαν εφοδιαστεί με έναν διογκωμένο προϋπολογισμό) να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα ιατρικά εφόδια για επείγουσες καταστάσεις, δεν κατάφεραν να φέρουν σε πέρας την αποστολή που είχαν αναλάβει και άφησαν το κοινό χωρίς κάποια προστασία καλύτερη σε σύγκριση απ’ αυτή που παρείχαν όταν προέκυψε ο τυφώνας Κατρίνα, η 9/11 ή ο τυφώνας Sandy.
Επιπλέον, ενώ το κοινό παραπληροφορούνταν με ψευδείς διαβεβαιώσεις σχετικά με την «εθνική ετοιμότητα», πολλοίκυβερνητικοί αξιωματούχοι και παγκόσμιοι ολιγάρχες γνώριζαν την κατάσταση από τις δικές τους προσομοιώσεις πριν από την επιδημία του κοροναϊού .
Από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2019,διεξήχθησαν μια σειρά από ασκήσεις προσομοίωσης των κυβερνήσεων των ΗΠΑ υπό τηνκωδική ονομασία“Crimson Contagion”. Το συμπέρασμα των συμμετεχόντων κυβερνητικών αξιωματούχων ήταν ότι ήμασταν εντελώς απροετοίμαστοι να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο γεγονός.
Οι συμμετέχοντες αναγνώρισαν ότι σε περίπτωση πανδημίας θα ακολουθούσε πανδαιμόνιο και ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι καταστροφική. Όπως έχει τεκμηριωθεί, οι αρμόδιοι της δημόσιας υγείας που περιμένουν από εμάς να τους σεβαστούμε ως «εμπειρογνώμονες», δεν κατάφεραν να πάρουν κάποια βασικά μέτρα για την αποτροπή καταστροφικών ανθρωπογενών ατυχημάτων που μπορούν να αποφευχθούν και ποτέ δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Το μόνο μέσο για την καταπολέμηση της πανούκλας είναι η ειλικρίνεια
Albert Camus, The Plague (1947)
Αντί να εγκαλούνται οι υπεύθυνοι αξιωματούχοι για την αμέλειά τους, καταγγέλλονται και διώκονται οι γιατροί που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας, εάν θελήσουν να μιλήσουν ανοικτά στα μέσα ενημέρωσης. Αυτό συνέβη στην Κίνα στους γιατρούς που προσπάθησαν να δημοσιοποιήσουν την αλήθεια. Κι αυτό συμβαίνει και στους γιατρούς στις ΗΠΑ.
Γιατί οι δημοσιογράφοι αρνούνται την άμεση πρόσβαση στα δεδομένα που τεκμηριώνουν την εξάπλωση και τη θνησιμότητα του Covid-19; Γιατί η πρόσβαση σε επιστήμονες και ερευνητές ελέγχεται από «δημόσιους αξιωματούχους της πληροφόρησης» όπως στην Κίνα;
Το Health News αναφέρει ότι οι δημοσιογράφοι αποκλείονται από την άμεση πρόσβαση σε ερευνητές και διαχειριστές των ομοσπονδιακών οργανισμών υγείας (τα NIH, την FDA, τα CDC, την EPA – Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος- και άλλους οργανισμούς) χωρίςτην παρουσία «δημόσιων αξιωματούχων της πληροφόρησης». Οι έρευνες που έγιναν από την Ένωση Επαγγελματικών Δημοσιογράφων (SPJ) τεκμηρίωσαν τη λογοκρισία που ασκείται από αξιωματούχους των ομοσπονδιακών δημόσιων υποθέσεων.
Με δεδομένη (α) την έλλειψη ειλικρίνειας και διαφάνειας από τις ίδιες τις «Αρχές» που τις επικαλούνται συχνότερα, και (β) την αποτυχία των μέσων ενημέρωσης να ερευνούν και όχι να αναπαράγουν τις επίσημες θέσεις, δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι αυτή η έλλειψη εντιμότητας και ειλικρίνειας έχει δημιουργήσει δυσπιστία απέναντι στις δομές της εξουσίας. Οι άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένων των γιατρών) προσφεύγουν σε μη-εμπορικούς, εναλλακτικούς ιστότοπους και ιστολόγια για αξιόπιστες πληροφορίες.
ΕΝΑΣΟΥΠΕΡ POLITBURΟ: ΤΟ BILL & MELINDA FOUNDATION
Στις 18 Οκτωβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης μια προσομοιωτική άσκηση για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας, από το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέιτςσε συνεργασία με το Κέντρο Υγείαςτου Johns Hopkins και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Την άσκηση παρακολούθησε μια ομάδα 15 αντιπροσώπων από κορυφαίους εταιρικούς, κυβερνητικούς και παγκόσμιους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των Κέντρων Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ.
[Δείτε τονκατάλογο των συμμετεχόντωνκαιτηνεξαιρετική περίληψη της 5ωρης προσομοίωσης από την Mary Holland, καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, και αντιπροέδρου της Childrens Health Defense]
Αυτή η προσομοιωτική άσκηση εξέθεσε τα κενά και την έλλειψη προετοιμασίας, και βρήκε την έκφρασή της με τα πραγματικά συμβάντα που ακολούθησαν δύο μήνες αργότερα, αρχίζοντας από την Κίνα. Στην προσομοιωτική άσκηση, η πανδημία επιβραδύνεται μετά από 18 μήνες, και προβλέπεται ότι πεθάνουν 65 εκατομμύρια άνθρωποι. Η πανδημία σχεδιάστηκε να λήξει μόνο μετά την κυκλοφορία ενός αποτελεσματικού εμβολίου στην αγορά.
«Η πανδημία θα συνεχιστεί με κάποιο ρυθμό μέχρι να υπάρξει ένα αποτελεσματικό εμβόλιο ή έως ότου εκτεθεί το 80-90% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, είναι πιθανό να αποτελεί μια ενδημική παιδική ασθένεια.”
[Προβολή στιγμιότυπων από την άσκηση, με διάρκεια μιας ώρας].
Στις 28 Φεβρουάριου 2020, ο Bill Gates έκρουσε το συναγερμό για τον κοροναϊό, σε άρθρο του με τίτλο: «Responding to Covid-19 – A once-in-a-Century Pandemic?» που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine . Σ’ αυτό ο Gates:
Συνέκρινε τον κίνδυνο θνησιμότητας του Covid-19 με τη γρίπη του 1918.
Δήλωσε ότι «εκτός από τους ηλικιωμένους με υποκείμενα προβλήματα υγείας, μπορεί να σκοτώσει υγιείς ενήλικες». Και
Κάλεσε την κυβέρνηση να αναλάβει ηγετικό ρόλο, δοκιμάζοντας και εγκρίνοντας νέα εμβόλια και φάρμακα «επειδή τα πανδημικά προϊόντα είναι επενδύσεις εξαιρετικά υψηλού κινδύνου, και η δημόσια χρηματοδότηση θα ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο για τις φαρμακευτικές εταιρείες». [https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMp2003762]
Σύμφωνα με το περιοδικόFORBES, ο Bill Gates είναι ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, του οποίου τα περιουσιακά στοιχεία το 2019 ανέρχονταν σε 106,8 δισεκατομμύρια δολάρια. [Και, συγχρόνως, ο δεύτερος μεγαλύτερος χρηματοδότης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες].
Στις 17 Μαρτίου 2020, μια έρευνα του TimSchwab στο περιοδικόThe Nation με τίτλο «Το φιλανθρωπικό παράδοξο του Bill Gates»,ρίχνει φως στο Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, του οποίου η «φιλανθρωπική» επιχείρηση ύψους 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων φαίνεται να είναι μια αυτοεξυπηρετούμενη επιχείρηση που χαρακτηρίζεται από πλήθος συγκρούσεων συμφερόντων.
«Οι τρεις εμπιστευματοδόχοι του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates (Bill, Melinda, και Warren Buffett, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι επωφελούνται οικονομικά από τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες του ομίλου. Ωστόσο, «τις τελευταίες δύο δεκαετίες [οι εκτεταμένες δραστηριότητές τους] υπόκεινται σε αξιοσημείωτα περιορισμένη κυβερνητική επίβλεψη ή δημόσιο έλεγχο».
«Ο Gates έχει αποδείξει ότι υπάρχει ένας πολύ πιο εύκολος δρόμος προς την πολιτική εξουσία απ’ αυτόν που διάλεξε ο Michael Bloomberg, ένας δρόμος που επιτρέπει σε μη-εκλεγμένους δισεκατομμυριούχους να διαμορφώνουν τη δημόσια πολιτική με τρόπους που σχεδόν πάντα δημιουργούν ευνοϊκά πρωτοσέλιδα.
Το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates καθιέρωσε ένα νέο μοντέλο φιλανθρωπίας στο οποίο οι πιο άμεσa ευεργετούμενοι –συχνά– δεν είναι οι φτωχοί του κόσμου, αλλά ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, στόχος του οποίου δεν είναι να βοηθήσει τους άπορους αλλά να βοηθάει τους πλούσιους να παρέχουν βοήθεια στους άπορους.
Σύμφωνα με την έρευνα του περιοδικού The Nation:
«Στις περισσότερες από τις 19.000 «φιλανθρωπικές» επιχορηγήσεις που έκανε το Bill & Malinda Gates Foundation κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, έγιναν «φιλανθρωπικές» δωρεές απαλλαγμένες φόρων ύψους περίπου 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ιδιωτικές εταιρείες, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονται μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον κόσμο, όπως η GlaxoSmithKline, η Unilever, η IBM και η NBC Universal Media, οι οποίες έχουν αναλάβει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων, τη βελτίωση της υγιεινής στον αναπτυσσόμενο κόσμο, την ανάπτυξη χρηματοοικονομικών προϊόντων για τους μουσουλμάνους καταναλωτές και τη διασφάλιση της θετικής προσβολής αυτού του έργου τους».
Μέσω του «φιλανθρωπικών» επιχορηγήσεών του, Bill Gates έχει αποκτήσει υπερβολική επιρροή, που του επιτρέπει να διαμορφώσει τη δημόσια υγεία σε παγκόσμια κλίμακα και να ασκεί οικονομικές πολιτικές που αυξάνουν τον πλούτο της διασυνδεδεμένης εταιρικής ολιγαρχίας, με τον ίδιο Gates στην κορυφή.
Η «φιλανθρωπία» έχει επίσης μεταβάλει δραματικά τη φήμη του Bill Gates από έναν από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες σε έναν από τους πλέον θαυμαζόμενους ανθρώπους στον κόσμο – ακόμη και όταν η «φιλανθρωπική» δραστηριότητά του είναι κι αυτή μια επένδυση από την οποία κερδίζει ο Gates – και μάλιστα, από τους φορολογούμενους των ΗΠΑ. Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι το μοντέλο των «φιλανθρωπικών» επιχορηγήσεων του Gates, το οποίο του έδωσε εξουσία, επιρροή και απολύσεις, υιοθετείται από μια νέα γενιά αδίστακτων τεχνικών-δισεκατομμυριούχων όπως ο Mark Zuckerberg(Facebook) και ο Jeff Bezos (Amazon), οι οποίοι έχουν επίσης αρχίσει να δίνουν δισεκατομμύρια, και μερικές φορές συνεργάζονται απευθείας με τον Gates.
Αν και το Ίδρυμα Gates επιμένει ότι το έργο του δεν σχετίζεται με τη Microsoft, τα παρατιθέμενα διαγράμματα επιβεβαιώνουν την προηγούμενη αξιολόγηση του Ralph Nader: είναι δύσκολο να σχεδιάσουμε μια γραμμή μεταξύ α) της Microsoft, β) του προσωπικού πλούτου του Gates, και γ) του ιδρύματος Gates. Το Ίδρυμα αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις για τα ντοκουμέντα του περιοδικού Nation που τεκμηριώνουν τα φορολογικά κέρδη του, αλλά ένας ανεξάρτητος ερευνητής ειδικός επί των φόρων επεσήμανε ότι οι πολυεκατομμυριούχοι αποφεύγουν το 40% των φόρων μέσω των «φιλανθρωπικών» δωρεών και εκτίμησε ότι το Ίδρυμα Gates απέφυγε να πληρώσει τουλάχιστον 14 δισεκατομμύρια δολάρια σε φόρους.
Το περιοδικό TheNation αποκάλυψε στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι το Ίδρυμα Gates:
«Χορήγησε περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια σε ‘φιλανθρωπικές’ δωρεές που εκπίπτουν από φορολόγηση σε ιδιωτικές εταιρείες – συμπεριλαμβανομένων μερικών από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον κόσμο, όπως η GlaxoSmithKline, η Unilever, η IBM και η NBC Universal Media – οι οποίες δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθούν ότι χρειάζονται ‘φιλανθρωπικές δωρεές’. Οι δωρεές αυτές υπολογίζεται ότι επηρεάζουν τόσο τη δημόσια πολιτική όσο και την κοινή γνώμη… 250 εκατομμύρια δολάρια δόθηκαν από το Ίδρυμα Gatesσε εταιρείες μέσων ενημέρωσης και σε άλλες ομάδες για να επηρεάσουν τις ειδήσεις».
Όπως λέει η καθηγήτρια Linsey McGoey, συγγραφέας του βιβλίου, No Such Thing as a Free Gift (2014), γράφει:
«Tο Ίδρυμα Gates δημιούργησε ένα από τα πιο προβληματικά προηγούμενα στην ιστορία των Ιδρυμάτων, δίνοντας ουσιαστικά την δυνατότητα στους εταιρικούς ομίλους να βλέπουν τον εαυτό τους ως έχοντα ανάγκη φιλανθρωπίας, σε μια εποχή όπου τα εταιρικά κέρδη βρίσκονται σε πρωτοφανές υψηλό επίπεδο».
Μεταξύ των άλλων, η καθηγήτρια McGoey ανακάλυψε μια δωρεά $ 19 εκατομμυρίων δολαρίων σε θυγατρική της Mastercard το 2014. Σκοπός της ήταν να αυξήσει τη χρήση των ψηφιακών χρηματοπιστωτικών προϊόντων από τους φτωχούς ενήλικες στην Κένυα. Επισημαίνει ότι η δωρεά έγινε κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το Ίδρυμα Gates είχε σημαντικές οικονομικές επενδύσεις στη Mastercard μέσω των συμμετοχών του στην εταιρεία επενδύσεων του Warren, Berkshire Hathaway. Επιπλέον, ο Buffett δεσμεύτηκε να συνεισφέρει 30 δισ. δολάρια στο Ίδρυμα Gates.
Ο James Love, διευθυντής της μη-κερδοσκοπικής Knowledge Ecology International, ένας από ετών κριτικός του Gates, δηλώνει:
«Χρησιμοποιεί τη ‘φιλανθρωπία’ του για να προωθήσει μια ατζέντα υπέρ των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για τα φαρμακευτικά προϊόντα, ακόμη και σε χώρες που είναι πραγματικά φτωχές. Ο Γκέιτς είναι το είδος της δεξιάς πτέρυγας του κινήματος δημόσιας υγείας.
Προσπαθεί πάντα να προωθήσει τα πράγματα σε μια φιλο-εταιρική κατεύθυνση. Είναι ένας μεγάλος υπερασπιστής των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών.
Υπονομεύει πολλά πράγματα που είναι πράγματι απαραίτητα για να καταστήσουν τα φάρμακα οικονομικά και προσιτά σε ανθρώπους που είναι πραγματικά φτωχοί. Είναι παράδοξο, επειδή δίνει τόσα πολλά χρήματα για να [καταπολεμήσει] τη φτώχεια και, παράλληλα, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για πολλές αναγκαίες μεταρρυθμίσεις».
ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ: ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ
«Το Facebook, η Google και η Microsoft ανέλαβαν έναν πολύ μεγαλύτερο ρόλο “δημόσιων υπηρεσιών” μετά τη διάδοση του COVID-19 σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και ενεργώντας όλο και περισσότερο σαν δημόσιες υπηρεσίες (που λειτουργούν με στόχο το ιδιωτικό κέρδος), θα αυξήσουν ενδεχομένως όχι μόνο την εμβέλειά τους, αλλά και τις αντίστοιχες ικανότητές τους για την απόσπαση και εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων».
Οι πολιτικές ελευθερίες και η ιδιωτική ζωή μας κινδυνεύουν
«Δηλαδή, οι κεφαλαιοκρατικές εταιρίες επιτήρησης, όπως το Facebook , για παράδειγμα, που ανακοίνωσε σήμερα δύο πρωτοβουλίες που σχετίζονται με τη χρήση της εφαρμογής Messenger για να κοινοποιήσει πληροφορίες σχετικές με τη δημόσια υγεία … Το γεγονός είναι ότι το Facebook κεφαλαιοποιεί και την πανδημία του κοροναϊού προκειμένου να αυξήσει τη χρήση της εφαρμογής Messenger. Εάν μπορεί να κάνει τις υπηρεσίες υγείας του ΟΗΕ και άλλους οργανισμούς υγείας να χρησιμοποιούν το Messenger, θα επεκτείνει περισσότερο τον αριθμό των υπαλλήλων που θα χρησιμοποιούν το Messenger. Πράγμα που σημαίνει περισσότερα δεδομένα (data) στην κατοχή του και περισσότεροι άνθρωποι που θα δέχονται στοχευμένες διαφημίσεις.
Γενικότερα, το Facebook (και άλλες μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας), ενεργώντας ως δημόσια υπηρεσία σημαίνει ότι θα διαθέτει επίσης μεγαλύτερη νομιμότητα, εξέχουσα θέση και προτεραιότητα για ό, τι κάνει. Και όλο και περισσότερο, αυτό που κάνουν οι εταιρείες αυτές είναι η συλλογή όλο και πιο πολλών δεδομένων μας με τρόπο που τελικά θα υποβαθμίζει την προσωπική μας αυτονομία, όλα με σκοπό να μας ωθήσουν να αγοράσουμε περισσότερα προϊόντα ή να ψηφίσουμε τον έναν ή τον πολιτικό υποψήφιο».
Ο Μπιλ Γκέιτς, στην πραγματικότητα, χρηματοδότησε την τεχνολογία της επιτήρησης με την ανάπτυξη μικροτσιπ για εμφύτευση σε όλους τους κατοίκους του πλανήτη.
Στις 18 Μαρτίου 2020, ο Gates απάντησε σε μια ερώτηση κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας Reddit“Ask Anything” (επικοινωνία μέσω της οποίας απαντάει σε ερωτήσεις του κοινού) ως εξής.
Ερώτηση: Πώς θα μπορέσουν οι επιχειρήσεις να λειτουργήσουν, διατηρώντας ταυτόχρονα την κοινωνική απομόνωση κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού;
Η απάντησή του, με λίγα λόγια, αναγνωρίζει την πρόθεσή του να αξιοποιηθεί η ψηφιακή τεχνολογία για να αποκτήσει τον έλεγχο της συμμόρφωσης των πολιτών με ιατρικές παρεμβάσεις που θα υπαγορεύονται από τις κυβερνήσεις, ειδικά όσον αφορά τη συμμόρφωση με τον εμβολιασμό, που αποτελεί την ιδιαίτερη εμμονή του Bill Gates.
«Η κάλυψη του ελλείμματος που υπάρχει στο ζήτημα της ταυτότητας αποτελεί τεράστια πρόκληση. Θα απαιτήσει έργο πολλών αφοσιωμένων ανθρώπων και οργανώσεων που συναντώνται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, τομείς και τεχνολογίες. Αλλά είναι συναρπαστικό να φανταστεί κανείς έναν κόσμο όπου υπάρχει ασφάλεια και όπου οι ασφαλείς ψηφιακές ταυτότητες είναι δυνατές».
[Peggy Johnson, Εκτελεστική Αντιπρόεδρος, Επιχειρηματικής Ανάπτυξης, Microsoft Corporation]
Τα εμφυτεύματα μικροκυκλώματος που αναγνωρίζει ραδιοσυχνότητες(RFID), είναι παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνται στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, καθώς και στις αποσκευές που ελέγχονται από την Delta Airlines.
Τα εμφυτεύματα RFIDθα χρησιμοποιηθούν επίσης για τονέλεγχο των γεννήσεων, πράγμα που εντάσσεται σε ένα άλλο πρόγραμμα ελέγχου του πληθυσμού του Bill & Melinda Foundation, το FP2020, το οποίο ιδρύθηκε το 2012.
Ο στόχος του προγράμματος ελέγχου του πληθυσμού FP2020, όπως περιγράφεται από την Capital Research, είναι «ένας παγκόσμιος πόλεμος κατά του λαού της Αφρικής, της Ινδίας και της Ασίας. Το μήνυμα που προωθεί το FP2020 είναι εντυπωσιακά παρόμοιο με το μήνυμα που προωθήθηκε πριν από δεκαετίες από το Συμβούλιο Πληθυσμού, για το οποίο η λύση ήταν το Eugenic του John D. Rockefeller III για τον υποτιθέμενο παγκόσμιο υπερπληθυσμό».
Το 2010, ο Bill Gates πραγματοποίησε μια παρουσίαση TED στην Καλιφόρνια, με τίτλο Innovating to Zero, στην οποία εξέθεσε την κλιματική αλλαγή, την αποδυνάμωση και τη χρήση των εμβολίων:
«Ο κόσμος σήμερα έχει 6.8 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Που θα αυξηθούν [σύντομα] σε 9 δισεκατομμύρια περίπου. Εάν κάνουμε τώρα πολύ καλή δουλειά με νέα εμβόλια, υγειονομική περίθαλψη, υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας, μπορούμε να μειώσουμε αυτό τον αριθμό κατά 10 ή 15%».[Διαβάστε περισσότερα στο Δίκτυο Voltaire ]
[ΣτΕ: Η TED μια μη-κερδοσκοπική οργάνωση που κάνει συνέδρια με σκοπό τη διάδοση ιδεών που αξίζουν (Ideas Worth Spreading)... προκειμένου να συναντιούνται άνθρωποι από το χώρο της τεχνολογίας, της ψυχαγωγίας και του σχεδίου (εξ’ ου και η ονομασία TED, Technology, Entertainment, Design. [Wikipedia].
Εξετάστε τί διακυβεύεται αν δεν αντισταθούμε στην καταφανή απόπειρα σε μια εξουσία των πλουτοκρατών με τον Bill Gates στην εμπροσθοφυλακή. Η εν χρήσει επιχειρηματική ηθική τους επεκτείνεται στην αξιοποίηση των πιο αρνητικών μεθόδων της Ευγονικής. Η ελιτιστική ατζέντα της Ευγονικής ήταν ο καταλύτης για τη συνεργασία μεταξύ της ιατρικής συντεχνίας και του ναζιστικού καθεστώτος, η οποία σχεδίασε και εκτέλεσε το μοναδικό ιατρικό Ολοκαύτωμα στην ιστορία.
Οι Αμερικανοί νομοθέτες που διατύπωσαν τον Κώδικα της Νυρεμβέργης το 1947, προσπάθησαν να αποτρέψουν κάθε παρόμοια μελλοντική διαστροφή της ιατρικής: Ποτέ ξανά.Η πρωταρχική, απαραβίαστη αρχή του Κώδικα της Νυρεμβέργης είναι το απόλυτο δικαίωμα κάθε ανθρώπινου όντος σε εθελοντική, ενημερωμένη συναίνεση. Είναι ζωτικής σημασίας να διαφυλάξουμε με κάθε κόστος αυτό το ανθρώπινο δικαίωμα.
Όσοι επιδιώκουν να καταργήσουν το ατομικό δικαίωμα ενημερωμένης συνειδητής συναίνεσης επιδιώκουν την ανατροπή της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος πλήρους τεχνολογικού ελέγχου.
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΟΡΑΤΗ (ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΗ) ΑΠΕΙΛΗ
Η στρατηγική αυτή επαναλαμβάνεται κάθε φορά που οι κυβερνήσεις έπρεπε να αποσπούν την προσοχή του κοινού από τις αποτυχίες τους.
Το 1976, ο συνιστώμενος από το κράτος μαζικός εμβολιασμός κατά της «γρίπης των χοίρων» είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση παράλυσης, αναπνευστικής ανακοπής και θανάτων. Αυτή η τραγωδία, θα έπρεπε να έχει διδάξει αξιωματούχοι της δημόσιας υγείας ότι, ενόψει της επιστημονικής αβεβαιότητας σχετικά με την ασφάλεια ενός εμβολίου, είναι καλύτερα να σκέφτονται πολύ προσεκτικά πριν να πάρουν τέτοιες αποφάσεις.
Όλοι βρισκόμαστε σε κατάσταση απομόνωσης. Μια κατάσταση που δημιουργεί το υπερβολικό άγχος. Υποτίθεται ότι αναμένεται η ταχεία δοκιμή ενός εμβολίου που μπορεί να προκαλέσει ή να μην προκαλέσει περισσότερη βλάβη.
Η φρενήρης διαφημιστική εκστρατεία για την γρήγορη κυκλοφορία εμβολίων, χωρίς κανένα έλεγχο στην αδειοδότησή τους, επιταχύνεται και οι κατασκευαστές τους θα είναι απαλλαγμένοι από κάθε ευθύνη.
Τί θα μπορούσε να είναι πιο τρομακτικό από αυτό το ευρέως διαδεδομένο γράφημα; Κάποιος θα υποθέσει ότι ολόκληρος ο κόσμος είναι σε φωτιά!
Παγκόσμιος (τρομοκρατικός) χάρτης του κοροναϊού
Το γράφημα στον ιστότοπο Johns Hopkins για τα κρούσματα του κοροναϊού σε παγκόσμιο επίπεδο και οι οδηγίες για «lockdown» (δηλαδή για νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας) παραπλανούν σκανδαλωδώς τον κόσμο σε σχέση με την πραγματικότητα της απειλής. Ο αυξανόμενος αριθμός περιπτώσεων αντιπροσωπεύει τον σωρευτικό αριθμό επιβεβαιωμένων περιπτώσεων. Στις ΗΠΑ, η μεγάλη πλειοψηφία των μολυνθέντων ανθρώπων δεν έχει ελεγχθεί.
Όμως, οι ελλείψεις σε ιατρικά είδη και ιατρικά μηχανήματα είναι πραγματικές. Παρόλα αυτά, απαγορεύεται στους γιατρούς και στις νοσοκόμες να λένε την αλήθεια για την κατάσταση! Το Medscape κάνει δυσμενείς αναφορές για το καθεστώς εργασίας των γιατρών και των νοσηλευτών που αντιμετωπίζουν περιπτώσεις COVID-19.
Ερώτηση: Ποιο συμφέρον εξυπηρετεί η υποκίνηση του φόβου και ο εξαναγκασμός του κόσμου σε μια καταστροφική οικονομική διακύμανση;
Η ατζέντα της Ευγονικής των ελίτ εστιάζεται στον έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού .
Εάν επιμένουμε στην άσκηση της ελευθερίας μας και του δικαιώματος συνειδητής συναίνεσης, δεν θα έχουν πλήρη έλεγχο πάνω μας.
Το ερώτημα είναι:Πώς οι άνθρωποι που ζουν σε φαινομενικές δημοκρατίες δέχονται πρωτοφανείς κυβερνητικές απαγορεύσεις και παραιτούνται πρόθυμα από τις κατακτημένες, με σκληρούς αγώνες, ελευθερίες τους, τις οποίες εγγυάται στους πολίτες των ΗΠΑ η Πρώτη Τροποποίηση του Συντάγματος;
«Τροπολογία 1 – Ανεξιθρησκεία, Ελευθερία του τύπου και της έκφρασης (1791): Κογκρέσο δεν θα εγκρίνει νόμο που θα υποστηρίζει την εγκαθίδρυση θρησκείας ή που θα απαγορεύει την ελεύθερη θρησκευτική λατρεία ή που θα περιορίζει την ελευθερία του λόγου ή του τύπου ή το δικαίωμα του λαού να συνέρχεται ειρηνικά και να αιτείται στην Κυβέρνηση σχετικά με την ικανοποίηση παραπόνων του».
Θα αποποιηθούν οι άνθρωποι του δικαιώματός τους παίρνουν οι ίδιοι τις ιατρικές αποφάσεις για τον εαυτό τους και τα παιδιά τους;
Στη Δανία έχει ήδη γίνει αυτό ακριβώς: Στις 13 Μαρτίου 2020, θεσπίστηκε στη Δανία ένας νόμος που δίνει στις υγειονομικές αρχές την εξουσία να εξαναγκάζουν τους πολίτες να ελέγχονται και να εμβολιάζονται για τον κοροναϊό, παρόλο που σήμερα δεν υπάρχει εμβόλιο για τον ιό. [Δανία, 13 Μαρτίου 2020].
[ΣτΕ: ίδιες ρυθμίσεις έχουν θεσπιστεί και στην Ελλάδα με τo Ν. 4675/2020 – ΦΕΚ 54/Α/11-3-2020, που ορίζει τα εξής: «β) Σε περιπτώσεις εμφάνισης κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, μπορεί να επιβάλλεται, με απόφαση του Υπουργού Υγείας, μετά από γνώμη της ΕΕΔΥ, υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού με σκοπό την αποτροπή της διάδοσης της νόσου. Με την ανωτέρω απόφαση ορίζονται η ομάδα του πληθυσμού ως προς την οποία καθίσταται υποχρεωτικός ο εμβολιασμός με καθορισμένο εμβόλιο, η τυχόν καθορισμένη περιοχή υπαγωγής στην υποχρεωτικότητα, το χρονικό διάστημα ισχύος της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, το οποίο πρέπει πάντοτε να αποφασίζεται ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας για συγκεκριμένη ομάδα του πληθυσμού, η ρύθμιση της διαδικασίας του εμβολιασμού και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια».]
Jens Elo Ryter
Ο Jens Elo Ryter, καθηγητής του δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, λέει ότι συντελέστηκε ένα το κβαντικό άλμα προς τα πίσω, όταν δήλωσε ότι:
«Η κατάσταση είναι χωρίς προηγούμενο στην πολιτική και στη νομική ιστορία της Δανίας. Είναι σίγουρα η πιο ακραία ρύθμιση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την τρομοκρατική επίθεση το 2001, υπήρξαν ισχυρές παρεμβάσεις σε διάφορες νομοθετικές ρυθμίσεις για την τρομοκρατία. Αλλά αυτό που γίνεται σήμερα, προχωράει πολύ περισσότερο».
Θα υποχωρήσουν και πάλι οι λαοί των δυτικών δημοκρατιών, όπως είχαν υποχωρήσει στη ναζιστική μάστιγα;
Ο BillGates δεν ονειρεύεται τον «Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο» του Huxley. Τον απεργάζεται μεθοδικά και ήδη ζει μέσα σ’ αυτόν.
Ο Bill Gates βρίσκεται στην κορυφή της ολιγαρχικής ελίτ του πλανήτη και κάθε ενέργειά του εξυπηρετεί μια και μόνο σκοπιμότητα: την συγκέντρωση επιρροής και ισχύος μέσω της εξαγοράς των βασικών ρυθμιστικών οργανισμών που παίζουν, εμμέσως ή αμέσως ρόλο ως μηχανισμοί εθνικής και παγκόσμιας διακυβέρνησης, από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας μέχρι το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ,με στόχο να επιβάλλει τις ευγονικές εμμονές του μέσω πολλών φιλόδοξων προγραμμάτων επιτήρησης και συμμόρφωσης του πληθυσμού σε όλο τον κόσμο, που υλοποιούνται στα πεδία των εμβολίων, του περιορισμού των γεννήσεων με την στείρωση των γυναικών (προς το παρόν μόνο στις χώρες τις Αφρικής), της επιβολής των εμφυτευόμενων τσιπ που κατασκευάζονται στο MIT (και θα εξακολουθήσουν να κατασκευάζονται), ως εργαλείων του γενικότερου προγράμματος επιτήρησης και συμμόρφωσης των ανθρώπων.
Σ’ αυτό το πεδίο, μεταξύ αυτών που αποτελούν ήδη πραγματικότητα, εντάσσονται:
Το QUANTUM-DOT TATTOO που εντοπίζει εκείνους που δεν έχουν εμβολιαστεί.
Τα εμφυτεύματα μικροκυκλώματος που αναγνωρίζει ραδιοσυχνότητες(RFID), παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνται στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, καθώς και στον έλεγχο των αποσκευών από την Delta Airlines, και θα χρησιμοποιηθούν επίσης και για τον έλεγχο των γεννήσεων, μαζί με τα στειρωτικά εμβόλια, εντασσόμενα σε ένα άλλο πρόγραμμα ελέγχου του πληθυσμού του Ιδρύματος Bill & Melinda Foundation, το FP2020, το οποίο ιδρύθηκε το 2012.
Στη σύγχρονη εκδοχή του έργου, ο παράφρονας μυστακοφόρος μακελάρης του 20ου αιώνα δεν κρατάει περίστροφο, αλλά μια σύριγγα.
Ο BillGates δεν ονειρεύεται τον «Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο» του Huxley. Τον απεργάζεται μεθοδικά και ήδη ζει μέσα σ’ αυτόν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ή ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ
Είναι προφανές ότι από την εποχή του Κατηγορώ του Εμίλ Ζολά μέχρι σήμερα, η δημοσιογραφία έχει υποστεί αλλεπάλληλες μεταλλάξεις που την μεταμόρφωσαν από αυστηρό κριτικό της εξουσίας σε δουλικό απολογητή και προπαγανδιστή της.
Αλλά, εάν υπάρχουν δημοσιογράφοι που εξακολουθούν να εμπνέονται από τις μεγάλες στιγμές της δημοσιογραφίας του παρελθόντος, θα μπορούσαν να βοηθήσουν το κοινό να σχηματίσει μια καθαρή εικόνα των σκοπιμοτήτων που εξυπηρετεί η κατασκευή του τρόμου για τον κοροναϊό, θέτοντας επίμονα στους υγειονομικούς «αξιωματούχους» της κρατικής εξουσίας, ΔΥΟ ΑΠΛΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΠΟΤΕ):
(1) Πόσοι θάνατοι από όλες τις αιτίες σημειώθηκαν στη χώρα κατά το πρώτο τρίμηνο των ετών 2015-2019 και πόσοι στο πρώτο τρίμηνο του 2020 (του… κοροναϊου);
(2) Πόσοι θάνατοι από εποχική γρίπη σημειώθηκαν στη χώρα κατά το χειμώνα 2018-2019 και πόσοι κατά τον χειμώνα 2019-2020 (του… κοροναϊου);
Οι απαντήσεις θα αποδείκνυαν εάν ο (καλλιεργημένος) πανικός για τον κορονοϊός έχει κάποια αντιστηρίγματα ή θα εξελιχθεί σε ένα κραυγαλέο φιάσκο, έχοντας πετύχει κάποιους ανομολόγητους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους.
Κλεάνθης Γρίβας
11/4/2020
ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ 25-2-2020
Κατεπείγοντα μέτρα αποφυγής και περιορισμού της διάδοσης κορωνοϊού.
Άρθρο πρώτο: Μέτρα πρόληψης, υγειονομικής παρακολούθησης και περιορισμού της διάδοσης της νόσου
1.Προς τον σκοπό της αποφυγής κινδύνου εμφάνισης ή και διάδοσης κορωνοϊού που ενδέχεται να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, μπορεί να επιβάλλονται μέτρα πρόληψης, υγειονομικής παρακολούθησης, καθώς και περιορισμού της διάδοσης της νόσου.
2.Τα μέτρα αυτά συνίστανται:
(α) στην υποχρεωτική υποβολήσε κλινικό και εργαστηριακό ιατρικό έλεγχο, υγειονομική παρακολούθηση, εμβολιασμό, φαρμακευτική αγωγή και νοσηλεία προσώπων,για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι μπορεί να μεταδώσουν άμεσα ή έμμεσα τη νόσο,
(β) στην επιβολή κλινικών και εργαστηριακών ιατρικών ελέγχων, καθώς και μέτρων προληπτικής υγειονομικής παρακολούθησης, εμβολιασμού, φαρμακευτικής αγωγής και προληπτικής νοσηλείας προσώπων που προέρχονται από περιοχές όπου έχει παρατηρηθεί μεγάλη διάδοση της νόσου,
(ε) στον προσωρινό περιορισμό προσώπων των περιπτώσεων (α) και (β) υπό συνθήκες που αποτρέπουν την επαφή με τρίτα πρόσωπα, από την οποία θα μπορούσε να προκληθεί μετάδοση της νόσου. Το μέτρο του προσωρινού περιορισμού δύναται να υλοποιείται σε κατάλληλο χώρο νοσοκομείου, υγειονομικής δομής, θεραπευτικού ιδρύματος, σε κατάλληλες δημόσιες ή ιδιωτικές εγκαταστάσεις προσωρινής διαμονής, ή και κατ’ οίκον, ανάλογα με την απόφαση του αρμόδιου κάθε φορά οργάνου,
(θ) στην προσωρινή επιβολή περιορισμού κατ’ οίκον σε ομάδες προσώπων προς αποφυγή ενεργειών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τη διάδοση της νόσου.
Περιφερειάρχης Θεσσαλίας K.Αγοραστός: «Αν οι Ρομά δεν συνετιστούν θα στείλουμε τον Στρατό».
Κάποιος πρέπει να του μιλήσει του Περιφερειάρχη. Μάλλον δεν έχει καταλάβει ούτε το ρόλο του ούτε το ρόλο του στρατού.
Πάντως, ο στρατός δεν είναι στις αρμοδιότητές του.
Ελπίζουμε αυτοί που τον διοικούν να είναι πιο νουνεχείς.
Έχω γράψει πως η κυβέρνηση πρέπει να κηρύξει τη χώρα σε μια άλλη κατάσταση απο τη σημερινή. Διότι και μετά τον κορονοϊό ο κάθε κρατικός αξιωματούχος θα νομίζει πως τώρα που συνηθίσαμε θα ακούμε αυτόν, την αστυνομία και διάφορα άλλα κρατικά όργανα.
Λάθος.
Ακούμε και συμμορφωνόμαστε επειδή υπάρχει ένας ορατός κίνδυνος και η χώρα περιήλθε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Έγινε κατανοητό στην εξουσία;
Eίναι λίγο να πούμε ότι η κρίση του κορωνοϊού αποδυναμώνει τις κοινωνίες μας. Στην πραγματικότητα, τις ισοπεδώνει και οι εικασίες για μια πιθανή κατάρρευση, που έως και χθες προκαλούσαν το χαμόγελο των πλέον πεσιμιστών, τώρα λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν. Η κρίση της υγείας προαναγγέλλει οικονομική κρίση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ χειρότερα. Οι κοινωνίες που δοκιμάζονται ήδη από έντονες εντάσεις κινδυνεύουν να δουν τις βιαιότητες να πολλαπλασιάζονται σε περιοχές όπου ήταν σχετικά περιορισμένες. Μπορεί να μην είναι πλέον δυνατό να τις απωθήσουμε στα συμβολικά περιθώρια της κοινωνικής τάξης.
Αν επεκταθεί η κρίση, η συμβολική διάσπαση των δυτικών κοινωνιών, που παρατηρείται πολλές δεκαετίες τώρα, ξαφνικά θα γίνει μια νοσηρή αποσύνθεση όπου τα αντανακλαστικά επιβίωσης θα ελέγχουν την κοινωνική συμπεριφορά. Ο ατομικισμός όπως και ο φυλετισμός θα εξαφανίσουν την αίσθηση της κοινότητας. Η ποικιλομορφία ηθών στην ίδια χώρα όπου συνυπάρχουν με δυσκολία θα γίνει καθαρά συγκρουσιακή. Τουλάχιστον, μπορούμε να το φοβόμαστε. Οι πολιτικοί των ειρηνικών χρόνων έχασαν το μπούσουλα από μια καταιγίδα που τους μετατρέπει σε θλιβερά πιτσιρίκια, σε ερασιτέχνες διαχειριστές με κοντά παντελονάκια.
Το απρόβλεπτο και το ανεξέλεγκτο μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή. Η βλακεία των νεωτεριστών ήταν να πιστέψουν ότι η τραγωδία ανήκε στην προϊστορία της ανθρωπότητας, ότι η δύναμη της επιστήμης τους έδινε τον πλήρη έλεγχο της ζωής. Πίστεψαν ότι είναι δημιουργοί. Ο άνθρωπος που πίστευε ότι κατείχε τα πρωτεία στη δημιουργία και μάλιστα ονειρευόταν την αθανασία λόγω της τεχνοεπιστήμης, ανακαλύπτει ότι είναι ανίσχυρος μπροστά στην επιδημία που αναβιώνει τους αρχαϊκούς φόβους της ανθρωπότητας.
Mατιέ Μποκ-Κοτέ: Οι φιλικές στην παγκοσμιοποίηση ελίτ καθυστέρησαν να κλείσουν τα σύνορα και η πανδημία ρημάζει τη Δύση…
Η εμπειρία της γενικευμένης καραντίνας, που επιβάλλεται ως έκτακτο μέτρο απαραίτητο για το μέγεθος του βορείου ημισφαιρίου, σύντομα θα γίνει αφόρητη. Ο περιορισμός στο σπίτι δεν είναι το ίδιο για αυτούς που έχουν σπίτι στο χωριό με εκείνους που είναι κλειδωμένοι σε ένα στενό διαμέρισμα. Οι ασυνείδητες προκλήσεις των κοσμικών για τον πολυτελή περιορισμό τους, όταν η τρίτη τάξη εκτίθεται καθημερινά στην πιθανότητα μόλυνσης, θα ριζοσπαστικοποιήσουν την κοινωνική επιθετικότητα όπως ποτέ άλλοτε. Η ταξική πάλη έχει μέλλον.
Δεν μπορούμε να προσάψουμε στους δυτικούς ηγέτες ότι δεν πρόβλεψαν αυτή τη συγκεκριμένη κρίση, η οποία εκπλήσσει σχεδόν όλους. Ωστόσο, δεν μπορούμε να τους συγχωρήσουμε ότι αντέδρασαν με μεγάλη καθυστέρηση, από τη στιγμή που ήταν σαφές ότι απαιτούσε ενίσχυση της ασφάλειας. Οι παγκόσμιες ελίτ καθυστέρησαν να πάρουν το πρώτο μέτρο έκτακτης ανάγκης: το κλείσιμο των συνόρων. Φοβούμενοι τον εθνικισμό, συνέχιζαν τις φιλοπαγκοσμιοποιητικές κουταμάρες και να μην πιστεύουν στην επιστροφή του πολιτικού πλαισίου, του οποίου εξοφλούσαν ακόμα και τις παραμονές την παρακμή: το Εθνος-κράτος.
Μελετώντας τον Χάμπερμπας ή τους επιγόνους του, φαντάστηκαν ότι αποτελούν την πρωτοπορία μιας νέας εποχής, όπου οι εκλεκτοί μιας μη αναστρέψιμης και σωτήριας παγκοσμιοποίησης θα κυκλοφορούν στον πλανήτη θρηνώντας για τους καθυστερημένους λαούς που με το ζόρι ενθουσιάζονται με την υπόσχεση του ξεριζωμού. Ο μετα-εθνικισμός ήταν το μέλλον του ανθρώπου. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτή η πίστη είναι πνευματική αδράνεια με καταστροφικές συνέπειες. Στη χειρότερη, είναι μια επιμονή να σώσουμε πάση θυσία ένα ιδεολογικό σύστημα που έχει εξαντληθεί πολύ καιρό τώρα. Επρεπε πραγματικά να φτάσουμε κρίση για να το επιβεβαιώσουμε; Στην κλίμακα της ιστορίας, αυτό θα θεωρηθεί βαριά αμέλεια.
Είναι ένα σύστημα που καταρρέει και παρασύρει μαζί του τις κοινωνίες που είχε υποδουλώσει. Μια ελίτ χρεοκοπεί. Ωστόσο, εκείνοι που έκαναν τα πάντα για να αποδομήσουν το έθνος ή να το αδειάσουν από την ουσία του σήμερα μεγαληγορούν με την επιστροφή του. Δεν κάνουν αυτοκριτική. Συνεχίζουν ακόμα να στιγματίζουν εκείνους που ποτέ δεν σταμάτησαν να το υπερασπίζονται και οι οποίοι κατηγορούνταν για αντιδραστική ή λαϊκιστική απόκλιση. Η προοδευτική ιντελιγκέντσια εκμεταλλεύεται πραγματικά μια μορφή ιδεολογικής ατιμωρησίας με τη στροφή από το ένα σφάλμα στο άλλο με την πάροδο του χρόνου, χωρίς ποτέ να πληρώνει το τίμημα.
Και όμως, όταν βγούμε από αυτή την κρίση, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τα θεμέλια ενός πολιτισμού που έχει καταστεί αφιλόξενος για τους ανθρώπους και τις βασικές του φιλοδοξίες. Θα χρειαστεί να ακούσουμε εκείνους που χθες ακόμα αναθεματίζαμε, και να αναρωτηθούμε αν μερικοί παρίες δεν είχαν αναλάβει το ρόλο προφήτη βοώντος εν ερήμω ότι ο κόσμος που ακρωτηρίαζε την ανθρώπινη φύση της στερούσε τα βασικά πλαίσια της. Ο άνθρωπος χρειάζεται εστία, δεν μπορούμε να τον μεταχειριζόμαστε σαν ινδικό χοιρίδιο, ούτε μπορούμε να μετατρέψουμε μια κοινωνία σε υπαίθριο εργαστήριο επικίνδυνων πειραμάτων. Αυτές οι ξεχασμένες αλήθειες θα βρουν τη θέση τους στην πολιτεία.
*Πανεπιστημιακός, δοκιμιογράφος, αρθρογράφος. Ζει στο Κεμπέκ.
Πιστεύεται ευρέως, αν και δεν επιβεβαιώνεται από την κυβέρνηση της Ιταλίας, ότι οι πρώτες μολύνσεις από τον κορωνοιό στην Ιταλία, δεν ήταν τουρίστες αλλά εργαζόμενοι κινέζοι στην Βόρεια Ιταλία.
Ο καταστροφικός αντίκτυπος του κορωνοϊού στην Ιταλία έχει προκαλέσει πλήθος εικασιών σχετικά με το γιατί η χώρα έχει υποστεί τόσο μεγάλο πλήγμα και σε υγειονομικό επίπεδο αλλά και με όρους οικονομίας αναφέρει το Strategic Culture Foundation.
Η Ιταλία μετράει 18,3 χιλιάδες νεκρούς και 144 χιλιάδες κρούσματα από τον κορωνοιό, είναι πρώτη στην λίστα νεκρών παγκοσμίως, σε σύνολο νεκρών 97,5 χιλιάδες οι νεκροί στην Ιταλία αντιστοιχούν στο 18,5% του συνόλου.
Ορισμένες θεωρίες αναφέρουν ότι οι θάνατοι μπορεί να οφείλονται σε χαμηλότερα πρότυπα και κακές πρακτικές στο ιταλικό εθνικό σύστημα υγείας, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η βόρεια Ιταλία, όπου ο ιός έχει χτυπήσει πιο σκληρά, έχει από τα καλύτερα συστήματα Υγείας παγκοσμίως συγκρινόμενα και με αυτά των ΗΠΑ.
Ο αριθμός νεκρών είναι πολύ υψηλός επειδή ο καθένας που βρέθηκε θετικός στον κορωνοιό και πέθανε είχε κάποια σοβαρή ασθένεια που αποδόθηκε στον ιό, ακόμη και αν ο θάνατος οφειλόταν στην πραγματικότητα σε άλλες άσχετες αιτίες.
Επίσης πολλοί Ιταλοί δεν έχουν κάνει τεστ για τον ιό επίσης πολλοί νεκροί δεν επιβεβαιώθηκαν ιατρικά θετικοί για το COVID-19.
Μια άλλη άποψη είναι ότι τον Σεπτέμβριο του 2019 η Ιταλία υιοθέτησε την νόμιμη ευθανασία σε όσους ήταν στο τελικό στάδιο της νόσου, στο θέμα αυτό είχε εναντιωθεί η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Ορισμένοι υποστηρίζουν χωρίς αποδεικτικά στοιχεία ότι ένα σημαντικό ποσοστό των νεκρών ήταν στην πραγματικότητα περιπτώσεις ευθανασίας, δηλαδή υπονοώντας ότι η Ιταλία σκοπίμως σκότωσε τους ηλικιωμένους της.
Το σκεπτικό αυτών που υποστηρίζουν τέτοια σενάρια συνωμοσίας είναι ότι η Ιταλία θέλει να μειώσει τις δαπάνες για τους ηλικιωμένους.
Όντως, υπάρχει ένα ενδιαφέρον ιστορικό που αναπτύσσεται στα ιταλικά μέσα ενημέρωσης γιατί η Ιταλία έχει πληγεί τόσο σκληρά από τον κινεζικό ιό, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε καραντίνα για πάνω από ένα μήνα.
Οι δεσμοί της Ιταλίας με την Κίνα και με την πόλη του Wuhan, την πόλη μηδέν καθώς από εκεί ξεκίνησε ο κορωνοιός είναι βαθύτεροι από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Μεγάλος αριθμό Κινέζων, επισκέπτονταν όχι μόνο σε τουριστικά κέντρα όπως η Βενετία και η Βερόνα, αλλά και εμπορικές και βιομηχανικές περιοχές.
Οι Ιταλοί καταστηματάρχες, αναφέρουν ότι η κινεζική κυβέρνηση και οι μεμονωμένοι κινέζοι επιχειρηματίες εξαγόραζαν επιχειρήσεις και ακίνητα με ανησυχητικό ρυθμό, διεισδύοντας στην ιταλική οικονομία σε όλα τα επίπεδα.
Ένας ιδιοκτήτης καταστημάτων δώρων στη Βενετία περιέγραψε πως ακόμη και τα τουριστικά είδη κατασκευάζονταν όλο και περισσότερο στην Κίνα, μια εξέλιξη την οποία περιέγραψε ως «πώληση φτηνών σκουπιδιών».
Ένα μπουκάλι αρωμάτων που έμοιαζε με τοπικό προϊόν, αλλά αντί να κατασκευάζεται στο Μουράνο, έφερε μια μικροσκοπική σφραγίδα “Made in China”.
Πριν ένα χρόνο η Ιταλία έγινε η πρώτη χώρα των G-7 στην Ευρώπη για να υπογράψει ένα μνημόνιο συνεννόησης που επισημοποιεί την ένταξή της στην κινεζική Belt and Road, μέρος του σχεδίου Road Silk για τη δημιουργία ενός τεράστιου συνδεδεμένου εμπορικού δικτύου στην Ασία και στην Ευρώπη. Δύο από τους κύριους κόμβους που αναπτύχθηκαν για το έργο είναι η Γένοβα και η Τεργέστη.
Η ιταλική κυβέρνηση, αντιμέτωπη με μια προβληματική οικονομία, στήριξε την στρατηγική της αυτή για «εμπορικούς λόγους» αλλά δέχθηκε κριτική από τις ΗΠΑ και τις Βρυξέλλες.
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και ίσως τυχαίες πτυχές της εισόδου της Κίνας στην Ιταλία ήταν η ιδιαίτερη σχέση μεταξύ της Κίνας και των βόρειων ιταλικών οίκων μόδας, με επίκεντρο το Μιλάνο, που μετέφεραν την παραγωγή τους στο Wuhan για να επωφεληθούν από τη φθηνή εργασία.
Κινέζοι επενδυτές αγόρασαν εργοστάσια στη Βόρεια Ιταλία ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Μέχρι το 2016 πολλά από τα σημαντικότερα εμπορικά σήματα είχαν αποκτηθεί πλήρως, όπως οι Pinco Pallino, Miss Sixty, Sergio Tacchini, Roberta di Camerino και Mariella Burani, ενώ απέκτησαν πλειοψηφικά πακέτα μετοχών των Salvatore Ferragamo και Caruso.
Οι Κινέζοι ιδιοκτήτες και οι επενδυτές αντικατέστησαν τα μηχανήματα των ιταλικών οίκων μόδας και έφεραν στην Ιταλία χιλιάδες εργατικό δυναμικό για την κατασκευή ρούχων.
Μέχρι το τέλος του 2019, όταν ο ιός χτύπησε για πρώτη φορά την Κίνα, οι απευθείας πτήσεις από το Wuhan προς τη Λομβαρδία εξυπηρετούσαν περίπου 300.000 Κινέζους κατοίκους της Ιταλίας που εργάζονται κυρίως σε κινεζικά εργοστάσια παραγωγής κινεζικών εμπνευσμένων σχεδίων Made in Italy.
Πιστεύεται ευρέως, αν και δεν επιβεβαιώνεται από την κυβέρνηση της Ιταλίας, ότι οι πρώτες μολύνσεις από τον κορωνοιό στην Ιταλία, δεν ήταν τουρίστες αλλά εργαζόμενοι κινέζοι στην Βόρεια Ιταλία.
Σε λιγότερο από ένα χρόνο, ωστόσο, οι Ιταλοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι μια στενή οικονομική συνεργασία με την Κίνα έχει και μειονεκτήματα.
Το έλλειμμα του εμπορίου ισοζυγίου της Ιταλίας με την Κίνα αυξήθηκε, ενώ νέες επενδύσεις δεν έχουν πραγματοποιηθεί.
Μέχρι το 2016, η αξία των εξαγορών από κινέζους είχαν ξεπεράσει τα 52 δισεκ. ευρώ, έχοντας αποκτήσει την ιδιοκτησία σε περισσότερες από 300 εταιρείες που αντιπροσωπεύουν το 27% των μεγάλων ιταλικών εταιρειών.
Κινεζικές τράπεζες ελέγχουν πέντε μεγάλες τράπεζες στην Ιταλία, καθώς και τη μεγάλη εταιρεία τηλεπικοινωνιών (Telecom) και τις δύο κορυφαίες εταιρίες ενέργειας (ENI και ENEL).
Η Κίνα έχει επίσης τον έλεγχο στο σχήμα Fiat-Chrysler και Pirelli.
Για να περιορίσουν τις ζημίες, οι Κινέζοι έχουν ενσωματώσει οικονομική διείσδυση με ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες για να μην αντιδράσουν οι τοπικοί πληθυσμοί.
Η πρωτοβουλία για το Road Silk Road είναι μια σημαντική δοκιμασία η οποία, κατά την τρέχουσα κρίση, παρείχε διάφορες μορφές έκτακτης ιατρικής βοήθειας σε πολλά ευρωπαϊκά έθνη.
Στην Ιταλία βρίσκονται τρεις κινεζικές ιατρικές ομάδες που βοηθούν τους γιατρούς της στο Μιλάνο και έχει επωφεληθεί από ιατρικές προμήθειες που περιλαμβάνουν αεροσκάφη για να συμπεριλάβουν εκατομμύρια μάσκες και τεστ δοκιμών.
Η Κίνα δεν προβαίνει σε αυτές τις ενέργειες για αλτρουιστικούς λόγους.
Θεωρεί τον εαυτό της ως τον κύριο οικονομικό παράγοντα ενός νέου μοντέλου παγκοσμιοποίησης, που εκτοπίζει όλο και περισσότερο τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία κυριάρχησε στον παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό τομέα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Για την Κίνα, ο κορωνοιός θεωρείται ως μια ευκαιρία να επαναπροσδιορίσει τον διεθνή της ρόλο προς όφελός της.
Η εμπειρία της Ιταλίας, η οποία μπορεί να έχει γίνει επίκεντρο του ιού λόγω των στενών εμπορικών και προσωπικών δεσμών της με την Κίνα, είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο η παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο που προωθούνται από διάφορες ομάδες σε πολλές χώρες μπορούν να αξιοποιηθούν για να δημιουργήσουν νέα πραγματικότητα.
Η Κίνα διαμορφώνει αυτήν την πραγματικότητα ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ στέκονται στο πλάι και παρακολουθούν.www.bankingnews.gr
Οι ρωγμές στην παλιά παγκοσμιοποιημένη τάξη και πώς επισπεύδονται οι τάσεις. Η σύγκριση με τους Παγκόσμιους Πολέμους και η πίεση για υψηλότερους κατώτατους μισθούς και μικρότερες αποδόσεις του πλούτου.
Δημοσιεύθηκε: 11 Απριλίου 2020 – 07:58
Έχω αλλάξει. Ναι. Όταν βγω από την απομόνωση, δεν θα μοιάζω σε τίποτα με τον παλιό μου εαυτό. Κατ’ αρχάς, θα είμαι fit. Δεν βλέπω τον λόγο γιατί να μην κάνω τουλάχιστον ένα ευχάριστο πρόγραμμα γυμναστικής στο σπίτι κάθε μέρα για την υπόλοιπη ζωή μου.
Είμαι τόσο σίγουρη γι’ αυτό, που έχω αρχίσει και αγοράζω από το διαδίκτυο εξοπλισμό γυμναστικής και έχω κάνει download κάτι που ονομάζεται RunPod. Φυσικά θα τρέχω πέντε χιλιόμετρα για την πλάκα μου μόλις βγω απ’ το σπίτι.
Φυσικά αυτό δεν είναι αλήθεια. Βέβαια, εάν υπάρχει κάτι στο οποίο συμφωνεί το μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού που βρίσκεται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένο στο σπίτι του, είναι πως τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο, πως θα βγούμε σε έναν διαφορετικό και πιθανότατα καλύτερο κόσμο. Πιθανότατα όμως δεν θα είναι έτσι τα πράγματα.
Γνωρίζω, όπως το γνωρίζετε κι εσείς, πως ότι και να θέλω να πιστεύω τώρα, μόλις τα παιδιά επιστρέψουν κανονικά στο σχολείο, μπορεί να ταξιδεύω λίγο λιγότερο απ’ όσο ταξίδευα. Γυμναστική όμως; όχι, ο πραγματικός εαυτός μου γνωρίζει πως θα επιστρέψω στην παλιά μου ρουτίνα (θα αποχαιρετώ τα παιδιά μου, θα πηγαίνω στην κουζίνα για να φτιάξω έναν δυνατό καφέ με λίγο ζεστό γάλα, μετά τα χαρτιά μου και στο γραφείο μου) και θα μου αρέσει.
Στον καινούριο μας κόσμο, υποψιάζομαι πως γρήγορα θα επιστρέψουμε στις παλιές (και απόλυτα αποδεκτές) συνήθειές μας. Αυτοί που πιστεύουν ότι η τουριστική βιομηχανία δεν θα ανακάμψει ποτέ, για παράδειγμα, θα πρέπει να σημειώσουν πως οι κρατήσεις για κρουαζιέρες για το 2021 έχουν αυξηθεί σε ετήσια βάση τον τελευταίο μήνα.
Ένα πράγμα που περιμένω από την πανδημία μας, είναι μια επιτάχυνση ορισμένων τάσεων που ήδη βρίσκονταν σε εξέλιξη, είτε πρόκειται για αύξηση της εργασίας από το σπίτι, για μια ταχύτερη ψηφιακή μεταστροφή, μια ταχύτερη υιοθέτηση της ρομποτικής στον μεταποιητικό τομέα, ή για την επίσπευση της ακύρωσης χρεών παγκοσμίως. Κάτι που θα πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα είναι μια αλλαγή στην κατανομή εισοδήματος από τους πλουσιότερους προς τους φτωχότερους.
Για νύξεις ως προς το πώς μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο, αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να κοιτάξουμε το Ηνωμένο Βασίλειο κατά το πρώτο ήμισυ του 20ου αιώνα. Σε μελέτη του 2018 με τίτλο «The Comfortable, the Rich and the Super-Rich», οι Peter Scott και James T Walker εξετάζουν τα βρετανικά εισοδήματα κατά την περίοδο αυτή, και η εικόνα δεν είναι πολύ όμορφη –για τους πλούσιους τουλάχιστον.
Τον 19ο αιώνα, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε υψηλότερα επίπεδα εισοδηματικής ανισότητας απ’ ότι οι περισσότερες χώρες, κάτι που εν μέρει εξηγείται από την «ασυνήθιστα υψηλή ανισότητα στον πλούτο» και έτσι του επενδυτικού εισοδήματος. Το πλουσιότερο 1% κατείχε περίπου το 70% του συνολικού πλούτου (και λάμβανε 30% του εισοδήματος) και το χαμηλότερο 95% μόλις το 10%. Τότε ήρθαν τα σοκ του πολέμου, οι χρηματοοικονομικές πολιτικές που τον στήριξαν, το τέλος του παγκοσμιοποιημένου κόσμου του τέλους του 1800 και ορισμένες «δύσκολες» εποχές για τους υπερ-πλούσιους.
Το 1911, το πλουσιότερο 1,1% των νοικοκυριών (ή «φορολογικών μονάδων» όπως λένε οι αμερικάνοι) ήταν εισοδηματίες (πάνω από το 50% του εισοδήματός τους δεν προέρχονταν από εργασία). Μέχρι το 1949 αυτό είχε πάει στο 0,026%.
Μεταξύ του 1911 και του 1949 το μερίδιο εισοδήματος του κορυφαίου 1% είχε μειωθεί κατά 62%. Αυτό είχε εν μέρει να κάνει με τον πληθωρισμό, που ανάγκασε τους κατόχους περιουσιακών στοιχείων να τα πουλήσουν για να συντηρήσουν τον τρόπο ζωής τους, και εν μέρει με τη μείωση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, αλλά επίσης με τα ενοικιοστάσια, που οδήγησαν αναγκαστικά σε πωλήσεις οικιστικών ακινήτων σε χαμηλές τιμές, και πίεσαν πτωτικά τα μερίσματα και τα επιτόκια (που ήταν και το κυρίαρχο κομμάτι των εσόδων που δεν προέρχονταν από εργασία).
Μπήκαν όρια στην αγορά τίτλων στο εξωτερικό, τιμωρητικοί φόροι στα μερίσματα, υπερφορολογήθηκαν τα πολύ υψηλά εισοδήματα και στην δεκαετία του 1930 εμφανίστηκε ένα κύμα άσχημων «μετατρέψιμων εκδόσεων» που αντικατέστησαν τους τίτλους υψηλής απόδοσης με τίτλους χαμηλότερων τόκων –με γνωστότερη τέτοια έκδοση την αντικατάσταση του πολεμικού δανείου του 1917 που είχε επιτόκιο 5%, με μετοχές χωρίς ημερομηνία και επιτόκιο 3,5%. Οι κάτοχοι πήραν τελικά τα λεφτά τους πίσω (που πλέον δεν είχαν αγοραστική ικανότητα) το 2015.
Τίποτα από αυτά δεν είναι ένας καλός τρόπος για να μειωθεί η ανισότητα: αν η πρόοδος είναι αυτό που επιδιώκεις, είναι προφανώς καλύτερα να κοιτάξεις να αυξήσεις το εισόδημα των φτωχών παρά να σπεύσεις να μειώσεις το εισόδημα των πλουσίων.
Στα θετικά, όμως, η μείωση στην εισοδηματική ανισότητα αφορούσε επίσης βελτιώσεις στα χαμηλότερα επίπεδα. Η πτώση στα μερίσματα «έδωσε μεγαλύτερο περιθώριο» για καταβολή υψηλότερων μισθών, ενώ τα χαμηλότερα ενοίκια και τα επιτόκια μείωσαν τις δαπάνες των νοικοκυριών και οδήγησαν στην οικιστική άνθιση της δεκαετίας του 1930.
Υπάρχει επίσης κάτι καλύτερο που μπορεί να προστεθεί στο μείγμα εδώ. Οι πόλεμοι έχουν μια τάση να δημιουργούν άλλες ισορροπίες, καθώς οι ομάδες χαμηλού status γίνονται απαραίτητες για την πολεμική προσπάθεια (και ως εκ τούτου αποκτούν υψηλότερο status). Το αποτέλεσμα είναι πως η πολιτική αλλάζει προς όφελός τους.
Ακούγονται λίγο γνώριμα όλα αυτά, έτσι δεν είναι; Η παλιά παγκοσμιοποιημένη τάξη σπάει. Βλέπουμε πτώσεις του ΑΕΠ αντίστοιχες με αυτές των πολεμικών περιόδων, με την τρίτη μεγαλύτερη συρρίκνωση της οικονομικής παραγωγής από το 1900, σύμφωνα με την Deutsche Bank. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει θέσει ορισμένους ελέγχους στα μερίσματα των τραπεζών και έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον ηθικής κατακραυγής των άλλων. Κοιτάξτε την οργή που προκάλεσε η καταβολή μερίσματος από την Tesco την ώρα που είχε επιβληθεί αναγκαστική αργία των επιχειρήσεων.
Γίνεται συζήτηση για απόκτηση από το κράτος μεριδίων σε κρίσιμες επιχειρήσεις –καλή τύχη στην επανέναρξη των μερισμάτων μετά από αυτό- και για νέες επιλογές χρηματοδότησης χαμηλής απόδοσης για να πληρωθούν όλα αυτά, όπως ένα ομόλογο που θα συνδέεται με το ΑΕΠ. Τα επιτόκια θα παραμείνουν χαμηλά. Τα ενοίκια μπορεί επίσης να μειωθούν καθώς τα διαμερίσματα Airbnb ξαναβγαίνουν στην αγορά μακροχρόνιας μίσθωσης με χαμηλότερες τιμές. Οι φόροι είναι αναμενόμενο πως θα αυξηθούν για αυτούς με εισοδήματα που δεν προέρχονται από εργασία.
Μετά, υπάρχει η τάση για νέες ισορροπίες. Υπήρχε ήδη υποστήριξη για μια αύξηση του κατώτατου μισθού. Τώρα θα υπάρχει ακόμα περισσότερη: το αμερικανικό ερευνητικό project Hidden Tribes έδειξε πως το 76% όσων συμμετείχαν σε σχετική έρευνα ήταν «πιο ευγνώμονες για το προσωπικό των σούπερ μάρκετ». Την ίδια ώρα, η Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων πιέζει για υψηλότερους μισθούς σε όποιες εταιρείες διασωθούν από το κράτος. Αν οι κατασκευαστές δεν μπορούν πλέον ή δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν σε τακτικά διαστήματα outsource όλη την παραγωγή τους σε φθηνές περιοχές στο εξωτερικό, τότε το μερίδιο των αποδόσεων για τους εργάτες οπωσδήποτε θα αυξηθεί.
Με όλα αυτά κατά νου μπορείτε επίσης να κοιτάξετε το νέο κείμενο εργασίας της Federal Reserve του Σαν Φρανσίσκο: η έρευνά της για τις προηγούμενες ευρωπαϊκές πανδημίες δείχνει πως τα επιτόκια έχουν ιστορικά μειωθεί για 20 χρόνια μετά και οι πραγματικοί μισθοί έχουν αυξηθεί για 30 χρόνια. Οι αναγνώστες των FT θα έχουν ανάμεικτα συναισθήματα επ’ αυτού: μπορεί να χαρούν που οι μισθοί θα αυξηθούν για τους λιγότερο εύπορους, αλλά όχι και τόσο που οι αποδόσεις του πλούτου για τον οποίον δούλεψαν σκληρά, θα μειωθούν.
Τι μπορείς να κάνεις; Να το αποδεχθείς. Να διαφοροποιηθείς και να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερους πόρους εσόδων γίνεται (τα μερίσματα είναι απίθανο να μειωθούν στην Ιαπωνία για παράδειγμα, η οποία έχει πολύ μετρητό). Και όσο μπορείς, να μην αφήσεις την ικανότητά σου να βγάζεις χρήματα.
Διστάζω να μπω στην ομάδα των καλοπροαίρετων που λένε να αξιοποιήσεις το lockdown για να αποκτήσεις νέες δεξιότητες ή να επικαιροποιήσεις τις παλιές, όμως νομίζω πως αυτό τελικά θα αποδειχθεί πως είναι μια εξαιρετική ιδέα.
Οι επιδημίες ως θεμελιώδης παράγων της ιστορικής εξέλιξης εξετάζονται για πρώτη φορά από τον γνωστό ιστορικό του Πανεπιστημίου του Σικάγου William McNeill, συγγραφέα της μελέτης «Επιδημίες και Λαοί», που εκδόθηκε το 1975. Σημειωτέον ότι στη μελέτη αυτή αναφέρεται ως πιθανότερη αιτία μιας επόμενης πανδημίας μια μεταλλαγμένη μορφή του ιού της γρίπης, επισημαίνει ο James Thornton Harris σε άρθρο του στο History News Network.
Ο McNeil, που πέθανε το 2016, υποστηρίζει στο βιβλίο του αυτό ότι η άνοδος του παγκόσμιου πληθυσμού προκάλεσε μια μεγάλη «οικολογική αναστάτωση». Όσο για τις μεταδοτικές ασθένειες, υπογραμμίζει, «θα ζήσουν όσο και η ίδια η ανθρωπότητα και θα παραμείνουν ένας θεμελιώδης καθοριστικός παράγων της ανθρώπινης ιστορίας».
Το μεγάλο επίτευγμα του McNeil, σύμφωνα με τον Harris, ήταν ότι κατάφερε να συνθέσει τις εξελίξεις στη μικροβιολογία, την ανθρωπολογία και την αρχαιολογία, επιστημονικούς τομείς που συνήθως δεν «επικοινωνούν» μεταξύ τους, για να δώσει για πρώτη φορά μια παγκόσμια ιστορία που εντοπίζει τις ασθένειες ως βασικούς ιστορικούς παράγοντες.
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του Αμερικανού ιστορικού ήταν η περιγραφή της σχέσης «μικροπαρασίτων» (π.χ. βακτηρίων και ιών) και «μακροπαρασίτων» (π.χ. ποντικών και ανθρώπων) που συνυπάρχουν σε μια διαρκώς εξελισσόμενη σχέση. Ο McNeill θεωρούσε το ίδιο το ανθρώπινο είδος ως ένα είδος ασθένειας ή μικροπαράσιτου για τον ξενιστή του, που δεν είναι άλλος από την ίδια τη Γη. Αν οι άνθρωποι βάλουν μεγάλη ένταση στον ξενιστή τους, τη Γη, υποστήριζε ήδη ο ιστορικός από το 1975, αυτή θα μπορούσε να αυτοκαταστραφεί, μια υπόθεση που επιβεβαιώνεται τώρα πανηγυρικά με την επερχόμενη κλιματική αλλαγή.
Οι επιδημίες δεν θεωρήθηκαν βασικός παράγων στην παραδοσιακή ιστοριογραφία, ενώ, στα τέλη του περασμένου αιώνα, οι περισσότεροι επιστήμονες θεώρησαν ότι οι αρρώστιες αυτές είχαν οριστικά νικηθεί. Σήμερα, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μόνο αυτό δεν συνέβη και, πιθανώς, δεν θα συμβεί και ποτέ. Το ενδιαφέρον τού McNeil για τις αρρώστιες ως διαμορφωτικού παράγοντα της ιστορικής εξέλιξης ξεκίνησε όταν συνάντησε την υπόθεση της συντριβής των Αζτέκων από τους Ισπανούς του Κορτέζ, εξαιτίας του ότι οι Ινδιάνοι δεν είχαν ανοσία στην ευλογιά, ανοσία που διέθεταν οι Ισπανοί. Η έλλειψη ανοσίας οδήγησε στο θάνατο περίπου του μισού πληθυσμού και της πλειονότητας της ηγεσίας των Αζτέκων.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η ευλογιά έχει πολλάκις χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο στην ιστορία, ενώ και σήμερα συνεχίζονται σχετικές έρευνες για αυτήν στα εργαστήρια βιολογικού πολέμου διεθνώς. Η κατάλυση πάντως της αυτοκρατορίας των Αζτέκων έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην μοίρα του Νέου Κόσμου, και αυτό ήταν που έσπρωξε τον McNeil να ερευνήσει το θέμα ευρύτερα, φτάνοντας να αποδώσει, σε μεγάλο βαθμό, την ήττα της Αθήνας από τη Σπάρτη, την παρακμή της Ρώμης και την πτώση της δυναστείας των Χαν σε επιδημίες.
Ο ΜcNeil επηρεάστηκε και από το έργο ιστορικών που προηγήθηκαν, όπως ο Arnold Toynbee, που πίστευε στον κυκλικό χαρακτήρα, την άνοδο και την πτώση των πολιτισμών, και επιχείρησε να συγκρίνει τον ελληνικό πέμπτο αιώνα με τις αρχές του εικοστού. Ο Toynbee επιχείρησε, στο 12τομο έργο του, να ανιχνεύσει στοιχεία επιτυχίας και αποτυχίας σε 28 διαφορετικούς πολιτισμούς. Ένα άλλο βιβλίο που επίσης επηρέασε πολύ τον McNeil ήταν το «Αρουραίοι, ψείρες και ιστορία» του μικροβιολόγου Hans Zinsser (1935). Ο Zinsser ανέδειξε τον υποτιμημένο ρόλο επιδημιών, όπως του τύφου και της βουβωνικής πανούκλας (που μεταδίδονται από τις ψείρες), στην ιστορία. (Κλασική είναι η περίπτωση του αποδεκατισμού της Αθήνας του Περικλή και του ίδιου από σαλμονέλα του τυφοειδούς πυρετού. Ο Γάλλος ιστορικός Ζαν- Ζακ Μαρί υπογραμμίζει επίσης, στη βιογραφία του για τον Στάλιν, που κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οδυσσέας, ότι η ισπανική γρίπη έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην άνοδο του Στάλιν, βγάζοντας από τη μέση τον οργανωτικό υπεύθυνο των Μπολσεβίκων Σβερντλόφ και ανοίγοντας το δρόμο για να αποκτήσει το νευραλγικό για τον έλεγχο του κομματικού μηχανισμού πόστο του ο Στάλιν).
Σημειωτέον ότι ο McNeil, σε μια μεταγενέστερη μελέτη του, διατύπωσε την υπόθεση ότι ίσως υπάρχει ένα νόμος «διατήρησης της καταστροφής». Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο κάθε επιτυχής πολιτισμός προσαρμόζεται σε μία ή περισσότερες καταστροφές, που παρέχουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας στους ηγέτες, δημιουργώντας τη δυνατότητα να προκληθεί μια νέα και απρόβλεπτη οικολογική καταστροφή που τον αποσταθεροποιεί. Ο Αμερικανός ιστορικός παραμένει πάντως γενικά αισιόδοξος για την ικανότητα προσαρμογής του ανθρώπου. Στο έργο του «Άνοδος της Δύσης» (1964) υπογραμμίζει ότι η ανθρώπινη ευφυΐα απέδειξε ξανά και ξανά ότι είναι ικανή να ξεπερνάει τις καταστροφές, προσθέτοντας ότι η πίστη είναι που μετράει περισσότερο, και ότι οι αξίες και οι ιστορίες που χρησιμοποιούμε για να δώσουμε νόημα στη ζωή τείνουν συχνά να «αυτοεπιβεβαιώνονται» (self-validating).
Βεβαίως, η δεκαετία του 1960, όταν εκδόθηκε δηλαδή η «Άνοδος της Δύσης», ήταν μια εποχή αισιοδοξίας, πίστης στον άνθρωπο και την ικανότητά του να υποτάξει το γίγνεσθαι, παραγωγής σημαντικών νέων ιδεών και πρωτότυπων επαναστατικών κινημάτων, όπως ο Μάης του 1968.
(*) Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος
John Laughland, who has a doctorate in philosophy from the University of Oxford and who has taught at universities in Paris and Rome, is a historian and specialist in international affairs.
A study by the European Center for Law and Justice in Strasbourg has revealed several conflicts of interest between judges at the European Court of Human Rights and NGOs funded by George Soros.
The European Center for Law and Justice is an NGO which often appears at the court to campaign on social, family and religion-related issues. I am proud to be listed as a research fellow at the ECLJ but in reality I have written only one article for the center’s website and I receive no salary from it. I had no role in writing the report.
The study has found that, out of the 100 judges who have served on the bench of the European Court of Human Rights in the period 2009-2019, nearly a quarter (22) have strong links to George Soros’ Open Society Foundation or to NGOs like Amnesty International and others which are funded by it. Human Rights Watch, for instance, has received $100 million from the Open Society Foundation since 2010.
Some of the NGOs receive so much of their budget from Soros that they are in effect wholly owned subsidiaries of his foundation.
The links between the judges and the NGOs are substantial. They include working for years as members of the board of directors or executive council of these NGOs; having teaching posts at institutes funded by them; being a salaried director of programs for the Open Society Foundation or associated NGOs; and undertaking other forms of paid work for them. The full list of these links can be found on pages seven and eight of the report.
A good example is that of the Bulgarian Yonko Grozev who, as leader of the Open Society Justice Initiative, defended the Pussy Riot case against Russia in 2018 before being elected as a judge of the court shortly thereafter.
The report also covers other human rights officers, such as the commissioner for human rights at the Council of Europe from 2012-2018 (Nils Muiznieks), who does not sit as a judge but who was for years a salaried activist of the Open Society Foundation in Latvia and who has used his official position to campaign against the so-called “anti-Soros” legislation in Hungary.
These NGOs are extremely active at the ECHR. The Helsinki Foundation for Human Rights in Poland filed 16 applications, and defended 32 cases, in 2017 alone. Very often the role played by the NGOs does not appear in the court’s records but has to be discovered from the NGOs’ own reports instead. For instance, a case can be defended by lawyers from one NGO with pleas heard from other NGOs as third parties, even though the other organizations are in fact financed by the same source as the applicant, usually Soros.
There would not be anything wrong with judges having exercised a salaried activity for an NGO prior to becoming a judge if these same organizations were not themselves active as parties who bring cases to the ECHR, either as applicants themselves, as lawyers for applicants, or as third parties giving supposedly expert evidence (but in reality lobbying for a cause), and if those judges did not then hear those cases.
ALSO ON RT.COMGeorge Soros’ $1 billion pledge to fight ‘nationalism’ proves he will continue his political battles from beyond the graveIndeed, the report’s worst finding is that in 88 cases judges sat on the bench ruling on cases brought to the court by NGOs they had previously worked for, without declaring a conflict of interest and without withdrawing from hearing the cases (see page 15 of the report and annexes 1 and 2.) In one case, ruled on in 2018, 10 out of the 14 NGOs that had brought the case were funded by the Open Society Foundation, while six out of the 17 judges who heard the case themselves had links to the same Soros-funded group.
The judges’ refusal to withdraw is a disgraceful professional failing which shows that Europe’s supreme human rights body is not, in fact, independent but is instead part of veritable “human rights industry” – a pyramid of money and a tight network of professional relationships, at the top of which sits George Soros with his billions. NGOs are supposed to represent “civil society” independent of states; in reality, a very large number of them are the creation of actors with no democratic legitimacy, like the Open Society Foundation.
The fact that this corrupt system has been able to flourish has several causes. The first is that Soros and the NGOs he finances dominate the human rights industry across the Balkans and in the Baltic states. His millions flood these small, poor countries (he has spent $131 million in Albania since 1992, for instance) and they in turn appoint judges to the ECHR which rules on human rights issues for the 47 member states of the Council of Europe. Indeed, the report finds that the total spending of the Open Society Foundation in Europe, $90 million a year, actually exceeds the annual budget of the European Court of Human Rights ($70 million).
Second, new procedures introduced in 2012 specifically provide for NGOs to take part in the selection procedure for judges at the ECHR. These NGOs can propose candidates and they can lobby for their selection. They have done this on many occasions, as the report shows. In the case of Albania in 2018, for instance, two out of the three candidates were executives of the Open Society Foundation; one of them was elected.
Finally, there is no requirement that people appointed to be judges at the ECHR have any judicial experience at all. Some 51 out of the 100 judges who have sat on the ECHR bench since 2009 had never been judges or magistrates before. Instead, they were very often human rights activists working for Soros or one of his front organisations.
ALSO ON RT.COMTaylor Swift calls out GEORGE SOROS for investing into her music ‘without consent’This is a structural weakness which also affects international war crimes tribunals. As I showed in my book, ‘Travesty,’ it means that people can wield judicial power who are not, in fact, trained judges or magistrates or even necessarily lawyers, but instead political activists. In some very egregious cases, people have become judges on the benches of these tribunals without even having a law degree.
The result is that the judges who sit on these bodies do not, in fact, behave as judges should. The role of the judge is to say what the law is, not to say what he or she thinks the law should be. Unfortunately, this is exactly what judges at the ECHR, and at the new international tribunals, do. In 1978, the ECHR proclaimed that the Convention was “a living instrument which must be interpreted in the light of present-day conditions” and that therefore its judges had the right to read new things into the Convention instead of agreeing to be bound by it. Such judicial activism is a travesty of the rule of law.
It is a travesty because the areas in which ECHR judges exercise their judicial activism are precisely the most politically sensitive issues, which should properly be decided by politicians in elected parliaments, or by referenda, and not by an elite caste of unaccountable activists. Those areas include freedom of expression, asylum, LGBT rights, conditions of detention, minority rights, and so on. Using their freedom to make up the law, ECHR judges have over decades applied a new vision of man which is the opposite of the original intention of the Convention, which was to protect human beings and their families from abusive state power. Now the ECHR spends most of its time demanding more state power for this or that fashionable (“woke”) cause.
George Soros has long been attacked for the excessive political power his gigantic fortune has bought, especially in post-communist Eastern Europe. This report by the European Center for Law and Justice is, however, one of the first occasions in which the corrupting effect of that power has been scrupulously identified and documented with respect to the supreme body charged with protecting human rights in Europe. To date, the ECHR has not denied any of the facts outlined in the report and, to the extent that these facts cannot be denied because they come from the ECHR itself, its credibility as an independent judicial body now lies in ruins.
Think your friends would be interested? Share this story!
The statements, views and opinions expressed in this column are solely those of the author and do not necessarily represent those of RT.
του Κώστα Λαπαβίτσα.
της Vera Sharav
προστατεύσουν το κοινό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Σ’ αυτούς περιλαμβάνονται η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH), τα Κέντρα Ελέγχου Νόσων (CDC) και η Αρχή Προηγμένης Βιοϊατρικής Έρευνας και Ανάπτυξης (
διαχειριστές των ομοσπονδιακών οργανισμών υγείας (τα NIH, την FDA, τα CDC, την EPA – Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος- και άλλους οργανισμούς) χωρίς την παρουσία «δημόσιων αξιωματούχων της πληροφόρησης». Οι έρευνες που έγιναν από την Ένωση Επαγγελματικών Δημοσιογράφων (SPJ) τεκμηρίωσαν τη λογοκρισία που ασκείται από αξιωματούχους των ομοσπονδιακών δημόσιων υποθέσεων.
Στις 15 Νοεμβρίου 2019, πριν εμφανιστεί ο κοροναϊός, τα CDC δημοσίευσαν μια αγγελία για την πρόσληψη ενός 
παράδοξο του Bill Gates
Μέσω του «φιλανθρωπικών» επιχορηγήσεών του, Bill Gates έχει αποκτήσει υπερβολική επιρροή, που του επιτρέπει να διαμορφώσει τη δημόσια υγεία σε παγκόσμια κλίμακα και να ασκεί οικονομικές πολιτικές που αυξάνουν τον πλούτο της διασυνδεδεμένης εταιρικής ολιγαρχίας, με τον ίδιο Gates στην κορυφή.
Έκθεση του Forbes (23 Μαρτίου 2020): 
[Peggy Johnson, Εκτελεστική Αντιπρόεδρος, Επιχειρηματικής Ανάπτυξης, Microsoft Corporation]
Η στρατηγική αυτή επαναλαμβάνεται κάθε φορά που οι κυβερνήσεις έπρεπε να αποσπούν την προσοχή του κοινού από τις αποτυχίες τους.
πλήρη έλεγχο πάνω μας.
Περιφερειάρχης Θεσσαλίας K.Αγοραστός: «Αν οι Ρομά δεν συνετιστούν θα στείλουμε τον Στρατό».
