Στο πλαίσιο της έκθεσης «Aidez le peuple grec:Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud 1967-1974», ο ιστορικός και Αναπληρωτής Καθηγητής του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικόλας Μανιτάκης θα επιχειρήσει να φωτίσει άγνωστες πτυχές των ελληνογαλλικών σχέσεων κατά τα έτη 1967-1974, περίοδο που προηγήθηκε της επανόδου του Κωνσταντίνου Καραμανλή από το Παρίσι με το γαλλικό προεδρικό αεροσκάφος, τα ξημερώματα της 24^ης Ιουλίου 1974.

Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026 στις 19:00 στη αίθουσα 

του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης Allatini-Dassault.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό και η ομιλία θα γίνει στα ελληνικά.

Σε συνεργασία με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, την Εταιρεία Φίλων του Χώρου Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης (1967-1974) στη Θεσσαλονίκη, του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974.

Σωτήρης Χατζημανώλης, Δημοσιογράφος από Αυστραλία

Η γιαγιά μου, η Μαρούκα, γεννημένη στη Μικρά Ασία, δεν είχε δει ποτέ της την AEK από κοντά. Ούτε είχε παρακολουθήσει ποτέ ποδοσφαιρικό αγώνα σε γήπεδο.
Κι όμως, η ΑΕΚ ζούσε βαθιά μέσα στην ψυχή της. Ήταν κάτι περισσότερο από μια ομάδα. Ήταν η μνήμη της πατρίδας, η συνέχεια της ζωής που χάθηκε, η περηφάνια και η δικαίωση των ξεριζωμένων ανθρώπων της Μικράς Ασίας.

Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε τηλεόραση, ούτε διαδίκτυο.
Στον Εγρηγόρο της Χίου, τα απογεύματα της Κυριακής, μαζευόμασταν όλοι γύρω από ένα μικρό τρανζίστορ και ακούγαμε με αγωνία τις ποδοσφαιρικές μεταδόσεις. Οι φωνές των εκφωνητών έσκιζαν τη σιωπή του χωριού και μαζί τους ταξίδευαν οι ελπίδες μας.

Όταν τελείωναν οι μεταδόσεις, η γιαγιά πλησίαζε πάντα διστακτικά και ρωτούσε με λαχτάρα:
«Η ΑΕΚ μας τι έκανε;»

Και όταν της λέγαμε πως κερδίσαμε, το πρόσωπό της φωτιζόταν. Ένα χαμόγελο γλύκαινε τα κουρασμένα μάτια της, σαν να έβρισκε για λίγο ξανά την πατρίδα που έχασε.
Το καταλάβαμε όλοι εμείς τα εγγόνια της. Έτσι, ακόμη κι όταν η ΑΕΚ έχανε, δεν είχαμε καρδιά να της το πούμε.

«Νικήσαμε, γιαγιά…»

Κι εκείνη έλαμπε από χαρά.
Γιατί για εκείνη η ΑΕΚ δεν ήταν ένα αποτέλεσμα. Ήταν οι άνθρωποί της, οι μνήμες της, οι χαμένες γειτονιές της Σμύρνης, οι φωνές και οι ζωές που κουβαλούσε μέσα της μέχρι το τέλος.

Αυτό το πρωτάθλημα είναι αφιερωμένο στη γιαγιά μου τη Μαρούκα και σε όλες τις γιαγιάδες της Μικράς Ασίας, που ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρίδες τους, αλλά κράτησαν ζωντανή την ψυχή τους μέσα από μια ιδέα, μια ανάμνηση, μια ομάδα.

Η Θεσσαλονίκη υποδέχθηκε το 6ο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας χωρίς τον ενθουσιασμό που θα ήθελε το κυβερνών κόμμα. Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο Περίπτερο 10 της ΔΕΘ με κεντρικό σύνθημα την «Ισχυρή Ελλάδα», είχε περισσότερο χαρακτήρα κομματικής συσπείρωσης παρά πολιτικής εξόρμησης σε μια πόλη που περιμένει απαντήσεις. Ήταν ο τελευταίος σταθμός πριν από το 16ο Τακτικό Συνέδριο της ΝΔ, που έχει προγραμματιστεί για τις 15-17 Μαΐου στο Metropolitan Expo.

Η εικόνα, πάντως, δεν παρέπεμπε σε κόμμα που μπαίνει με αυτοπεποίθηση σε νέα πολιτική φάση. Η προσέλευση ήταν περιορισμένη για τα δεδομένα ενός κυβερνώντος κόμματος στη Θεσσαλονίκη, η ατμόσφαιρα άτονη και τα χειροκροτήματα περισσότερο τυπικά παρά αυθόρμητα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε εμφανώς να ανεβάσει το ηθικό της κομματικής βάσης, λέγοντας χαρακτηριστικά «μην περιμένετε την προεκλογική περίοδο» και καλώντας τα στελέχη να βγουν «από αύριο έξω», να απευθυνθούν στο ρεύμα του 2019 και να προσεγγίσουν «τους σκεπτικιστές και όσους είναι δυσαρεστημένοι». Η ίδια η φράση, όμως, έδειχνε και το πρόβλημα: η ΝΔ δεν μιλά πλέον σε ένα ακροατήριο βέβαιο και ενθουσιώδες, αλλά σε μια βάση που χρειάζεται εμψύχωση.

Η προσπάθεια του πρωθυπουργού να παρουσιάσει τη Θεσσαλονίκη ως πόλη που αλλάζει δεν ήταν νέα. Επανέλαβε το γνωστό αφήγημα περί έργων, προόδου και μετασχηματισμού, λέγοντας ότι η Δυτική Θεσσαλονίκη μετατρέπεται από «αποπαίδι» σε τόπο δυναμικής ανάπτυξης και σημαντικών υποδομών. Αναφέρθηκε στο Μουσείο «Θεσσαλονικέων Μητρόπολις», στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, στο Μουσείο Ολοκαυτώματος, στο ΦΙΞ, στο περιαστικό δάσος και σε έργα πολιτισμού και αυτοδιοίκησης.

Ο Γιάννης Μαγκριώτης, πρώην βουλευτής και υπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ απάντησε στους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς υπενθυμίζοντας τις διαχρονικές ευθύνες της ΝΔ για το έργο του μετρό. Όπως σημειώνει, η πρώτη γραμμή χρειάστηκε 18 χρόνια για να ολοκληρωθεί αντί για τα 5,5 που προέβλεπε η αρχική σύμβαση, ενώ μέχρι το 2009 είχε κατασκευαστεί μόλις το 8% του έργου και μέχρι το 2019 είχε φτάσει στο 80%. Κατά τον ίδιο, η σημερινή κυβέρνηση παρέδωσε το υπόλοιπο 20% έξι χρόνια μετά, δηλαδή σε χρόνο μεγαλύτερο από αυτόν που προέβλεπε αρχικά η σύμβαση για ολόκληρο το έργο.

Ο Μαγκριώτης θυμίζει επίσης ότι η επέκταση της Καλαμαριάς είχε μελετηθεί, είχαν δεσμευτεί οι πόροι και είχε δημοπρατηθεί από το 2010 έως τις αρχές του 2012, με στόχο να ολοκληρωθεί το 2017. Αντί γι’ αυτό, ο χρόνος κατασκευής πλησιάζει τα 12 χρόνια. Για τη Δυτική Θεσσαλονίκη και την επέκταση προς το αεροδρόμιο, σημειώνει ότι από το 2012 μέχρι σήμερα υπάρχουν «μόνο φωτογραφίες από συσκέψεις, εξαγγελίες και υποσχέσεις», ενώ οι πόροι που προορίζονταν για τις γραμμές της Θεσσαλονίκης κατευθύνθηκαν στις επεκτάσεις του Μετρό Αθήνας.

Αυτή είναι η ουσία που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κομματικές φιέστες. Η Θεσσαλονίκη δεν έχει ανάγκη από ακόμη μία αφήγηση αυτοδικαίωσης. Έχει ανάγκη από συγκεκριμένες απαντήσεις για τις δυτικές συνοικίες, τις συγκοινωνίες, το παραλιακό μέτωπο, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τη σύνδεση με τα Βαλκάνια, τη βιομηχανία, την καινοτομία, το λιμάνι και τον ρόλο της πόλης ως μητροπολιτικού κέντρου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν μίλησε μόνο προς τη ΝΔ. Μίλησε και προς την αντιπολίτευση, κυρίως προς το ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας το ότι έγινε κόμμα του «όχι σε όλα» και της σκανδαλολογίας.  Όμως εδώ υπάρχει και ένα πραγματικό ερώτημα για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Αν θέλει να εμφανιστεί ως εναλλακτική κυβερνητική λύση, δεν αρκεί να περιμένει τη φθορά της ΝΔ. Πρέπει να πει καθαρά τι θα κάνει διαφορετικά.

Αυτό αφορά ιδιαίτερα τη Θεσσαλονίκη. Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τα στοιχεία της Βουλής, και άρα δεν μπορεί η πόλη να είναι απλώς εκλογικό σύμβολο ή βήμα αντιπολιτευτικής ρητορικής.   Οι βουλευτές της Θεσσαλονίκης, με πρώτο τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, οφείλουν να πάρουν θέση στα πραγματικά προβλήματα της πόλης: ποιο μητροπολιτικό μοντέλο διοίκησης προτείνουν, ποια αποκέντρωση αρμοδιοτήτων, ποια παραγωγική στρατηγική, ποια σχέση με τα πανεπιστήμια, τη βιομηχανία, το λιμάνι, τα logistics και τη βαλκανική ενδοχώρα.

Γιατί η εναλλαγή στην εξουσία από ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό νόημα αν περιοριστεί σε αλλαγή διαχειριστή. Αν δεν συνοδευτεί από αλλαγή παραγωγικού μοντέλου και μοντέλου διοίκησης της χώρας, τότε η Θεσσαλονίκη θα συνεχίσει να ακούει τα ίδια λόγια, απλώς από διαφορετικά χείλη. Η πόλη δεν χρειάζεται άλλη μια κεντρική κυβέρνηση που θα αποφασίζει τα πάντα από την Αθήνα και θα θυμάται τη Θεσσαλονίκη πριν από εκλογές, συνέδρια και ΔΕΘ. Χρειάζεται πραγματική αποκέντρωση, μητροπολιτική διοίκηση, πόρους, αρμοδιότητες και στρατηγική.

Το προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη ανέδειξε ακριβώς αυτό το κενό. Από τη μία, μια κυβέρνηση που πανηγυρίζει για έργα καθυστερημένα και ανολοκλήρωτα. Από την άλλη, μια αντιπολίτευση που πρέπει να αποδείξει ότι έχει σχέδιο και όχι απλώς διάθεση διαδοχής. Και στη μέση, μια πόλη που παραμένει κουρασμένη από υποσχέσεις, φωτογραφίες, εγκαίνια και μεγάλες κουβέντες.

Η Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται άλλες τελετές αυτοθαυμασμού. Χρειάζεται πολιτική λογοδοσία. Χρειάζεται να ειπωθεί ποιος καθυστέρησε τι, ποιος μετέφερε πόρους αλλού, ποιος ανέβαλε κρίσιμες επεκτάσεις και ποιος θα δεσμευτεί σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η ΝΔ μπορεί να χειροκροτήσει τον εαυτό της σε ένα προσυνέδριο. Είναι αν η Θεσσαλονίκη μπορεί επιτέλους να πάψει να είναι σκηνικό κομματικών εξαγγελιών και να γίνει κέντρο αποφάσεων για το δικό της μέλλον.

Το θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα δεν είναι ένα απλό «περίεργο αντικείμενο» που ξέβρασε η θάλασσα. Είναι ένα στρατιωτικό μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας, πιθανότατα ουκρανικού τύπου Magura, με πυροκροτητές, εκρηκτική ύλη και δυνατότητα τηλεχειρισμού ή δορυφορικής καθοδήγησης. Το γεγονός ότι βρέθηκε σε σπηλιά, κοντά στις ακτές της Λευκάδας, με τις μηχανές του ακόμη σε λειτουργία, αρκεί για να μετατρέψει το περιστατικό σε σοβαρό ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Οι ελληνικές αρχές διερευνούν ακόμη την ακριβή προέλευση, τη διαδρομή και την αποστολή του.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το drone εντοπίστηκε από ψαρά σε θαλάσσια σπηλιά της νότιας Λευκάδας και ρυμουλκήθηκε αρχικά προς λιμάνι, πριν αναλάβουν οι αρμόδιες αρχές. Η «Καθημερινή» μετέδωσε ότι έφερε τρεις ηλεκτρικούς πυροκροτητές, κεραία δορυφορικής πλοήγησης τύπου Starlink και ενεργές εκρηκτικές ύλες, ενώ μεταφέρθηκε στη Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών για εξονυχιστικό έλεγχο.

Η εικόνα που σχηματίζεται είναι ανησυχητική: ένα οπλισμένο θαλάσσιο drone, σχεδιασμένο πιθανότατα για αποστολή καμικάζι, βρέθηκε όχι σε κάποιο μακρινό επιχειρησιακό θέατρο, αλλά δίπλα σε ελληνικό νησί, στην αρχή μάλιστα της τουριστικής περιόδου. Η Ναυτεμπορική ανέφερε ότι το drone μεταφέρθηκε υπό δρακόντεια μέτρα από τον Αστακό και ότι ειδικοί εξετάζουν τεχνικά χαρακτηριστικά, χώρα ή εταιρεία κατασκευής και τρόπο τηλεχειρισμού. Το ίδιο ρεπορτάζ σημείωνε ως σενάρια είτε την απώλεια προσανατολισμού είτε την πιθανότητα απόκρυψης της παρουσίας του.

Το κρίσιμο ερώτημα: τι γύρευε εκεί;

Το βασικό σενάριο που εξετάζεται είναι ότι το drone συνδέεται με τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας και ειδικότερα με ουκρανικές επιχειρήσεις εναντίον ρωσικών πλοίων ή πλοίων ρωσικών συμφερόντων. Ο Guardian αναφέρει ότι η θεωρία περί στόχου σε ρωσική ναυτιλία στη Μεσόγειο κερδίζει έδαφος, ενώ σημειώνει ότι ειδικοί εξετάζουν GPS και σειριακούς αριθμούς για να εξακριβώσουν την προέλευση και τη διαδρομή του.

Άλλες πληροφορίες, όπως αυτές που επικαλείται το Dnews, θέλουν πιθανό στόχο κάποιο ρωσικό εμπορικό πλοίο που κινούνταν προς ή από την Αδριατική. Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι κυβερνητικές πηγές εξετάζουν το ενδεχόμενο να μεταφέρθηκε από ουκρανικό πλοίο και να υπήρξε αστοχία στον χειρισμό του. Αυτά παραμένουν πληροφορίες και όχι επίσημα ανακοινωμένο πόρισμα, αλλά δείχνουν την κατεύθυνση της έρευνας.

Εδώ βρίσκεται η ουσία: εάν το drone είχε αποστολή εναντίον ρωσικού στόχου στην περιοχή, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα τεχνικό ατύχημα. Μιλάμε για πιθανή μεταφορά πολεμικής δραστηριότητας μέσα ή δίπλα σε ελληνικό χώρο, χωρίς δημόσια γνωστή άδεια, χωρίς θεσμική ενημέρωση και με προφανείς κινδύνους για ελληνικές ακτές, λιμάνια, αλιείς, επιβατικά πλοία και εμπορική ναυτιλία.

Η δήλωση Δένδια και το πρόβλημα αξιοπιστίας

Ο Νίκος Δένδιας δήλωσε ότι «ξέρουμε ποιοι είναι και περίπου τι περιέχει» το drone, προσθέτοντας ότι πρόκειται για drone ξένης χώρας που «αλιεύτηκε έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα».

Αυτή η διατύπωση είναι πολιτικά προβληματική. Όχι επειδή ένας υπουργός Άμυνας οφείλει να αποκαλύπτει τα πάντα ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα. Αλλά επειδή η φράση «έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα» έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα που έχει μεταδοθεί από τα περισσότερα ρεπορτάζ: το drone εντοπίστηκε σε σπηλιά κοντά στη Λευκάδα, ρυμουλκήθηκε από ψαρά και στη συνέχεια μεταφέρθηκε υπό μέτρα ασφαλείας για έλεγχο. Εάν πράγματι βρέθηκε εκτός χωρικών υδάτων, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει ακριβές στίγμα, χρόνο εντοπισμού και διαδρομή. Διαφορετικά, η φράση μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια υποβάθμισης παρά με ενημέρωση.

Υπάρχει και ένα ακόμη στοιχείο που δεν μπορεί να προσπεραστεί. Στο Ιόνιο, η Ελλάδα έχει επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα 12 ναυτικά μίλια με τον νόμο 4767/2021, ο οποίος εφαρμόζεται από το βορειότερο σημείο της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο και ορίζει το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια. Άρα, όταν μιλάμε για σπηλιά στη νότια Λευκάδα ή για περιοχή πολύ κοντά στις ακτές, ο ισχυρισμός περί «εκτός χωρικών υδάτων» χρειάζεται εξαιρετικά πειστική τεκμηρίωση.

Το ζήτημα δεν είναι τυπικό. Είναι ουσιαστικό. Αν το drone βρισκόταν μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα, τότε έχουμε πρόβλημα επιτήρησης και ασφάλειας. Αν βρισκόταν εκτός αλλά ρυμουλκήθηκε από ιδιώτη ψαρά χωρίς άμεση στρατιωτική διαχείριση, έχουμε και πάλι πρόβλημα. Και στις δύο περιπτώσεις, η απάντηση «δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε» από τα ξένα drones δεν απαντά στο βασικό ερώτημα: πώς ένα οπλισμένο ή δυνητικά οπλισμένο θαλάσσιο drone έφτασε ανενόχλητο δίπλα στη Λευκάδα;

Τα τελευταία στοιχεία

Τα πιο πρόσφατα δεδομένα δείχνουν τα εξής:

Το σκάφος φέρεται να μοιάζει με ουκρανικό Magura V3 ή Magura τύπου V5, αν και η πλήρης επίσημη ταυτοποίηση δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Το AP σημειώνει ότι οι ελληνικές αρχές δεν έχουν επιβεβαιώσει επισήμως την προέλευση, αλλά Έλληνες ναυτικοί ειδικοί βλέπουν ομοιότητες με ουκρανικά Magura.

Υπήρξαν αντικρουόμενες πληροφορίες για την ποσότητα εκρηκτικών. Κάποια ρεπορτάζ μιλούν για περίπου 100 κιλά, άλλα για μεγαλύτερες ποσότητες. Το ασφαλές είναι ότι υπήρχαν πυροκροτητές και ότι η υπόθεση αντιμετωπίστηκε ως επικίνδυνη, με εμπλοκή πυροτεχνουργών και ελεγχόμενη εξουδετέρωση εκρηκτικών στη θαλάσσια περιοχή του Αστακού, σύμφωνα με ελληνικά μέσα.

Εξετάζεται αν το drone είχε χάσει τον έλεγχο λόγω βλάβης, απώλειας σήματος ή σύγκρουσης με βράχια. Δημοσιεύματα αναφέρουν ζημιές σε αισθητήρες, ενώ οι μηχανές του φέρονται να λειτουργούσαν όταν εντοπίστηκε.

Οι αρχές αναζητούν τη διαδρομή του: αν ήρθε μόνο του, αν μεταφέρθηκε από πλοίο, αν εκτοξεύθηκε από μεγαλύτερο σκάφος ή αν είχε κρυφτεί προσωρινά στην περιοχή. Αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο κομμάτι της έρευνας, γιατί από αυτό θα φανεί αν πρόκειται για μεμονωμένη αστοχία ή για ευρύτερη επιχειρησιακή χρήση του ελληνικού θαλάσσιου χώρου.

Η πολιτική διάσταση

Το περιστατικό έχει δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι τεχνικό και στρατιωτικό: ένα νέο είδος πολέμου, με φθηνά, γρήγορα και δύσκολα ανιχνεύσιμα θαλάσσια drones, περνά από τη Μαύρη Θάλασσα στη Μεσόγειο. Το δεύτερο είναι πολιτικό: η Ελλάδα εμφανίζεται να μην έχει δώσει ακόμη καθαρές απαντήσεις για το ποιος, πότε και πώς έφερε ένα τέτοιο μέσο τόσο κοντά στις ακτές της.

Η κριτική στη δήλωση Δένδια δεν πρέπει να γίνει με κραυγές. Πρέπει να γίνει θεσμικά. Ο υπουργός Άμυνας έχει δικαίωμα να μη δημοσιοποιήσει επιχειρησιακά μυστικά. Δεν έχει όμως δικαίωμα να αφήνει ασάφειες σε ένα ζήτημα που αφορά χωρικά ύδατα, πιθανή πολεμική αποστολή, εκρηκτικά και εθνική ασφάλεια. Όταν λέει «ξέρουμε ποιοι είναι», τότε πρέπει να υπάρξει, έστω θεσμικά και όχι τηλεοπτικά, ενημέρωση των κομμάτων και της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής.

Συμπέρασμα

Το drone της Λευκάδας είναι προειδοποίηση. Δείχνει ότι ο πόλεμος της Ουκρανίας δεν περιορίζεται πλέον στα χαρακώματα ή στη Μαύρη Θάλασσα. Διαχέεται σε θαλάσσιες οδούς, σε εμπορικά περάσματα, σε περιοχές όπου κινούνται ρωσικά, ουκρανικά, ευρωπαϊκά και ελληνικά συμφέροντα.

Η Αθήνα πρέπει να απαντήσει με σοβαρότητα, όχι με καθησυχαστικές ατάκες. Να δώσει χάρτη, χρονολόγιο και θεσμικές απαντήσεις. Να εξηγήσει αν το drone ήταν εντός ή εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων. Να ζητήσει εξηγήσεις από τη χώρα προέλευσης, εφόσον αυτή επιβεβαιωθεί. Να ενισχύσει την επιτήρηση στο Ιόνιο και στις θαλάσσιες οδούς προς Αδριατική και Ανατολική Μεσόγειο.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα «έχει κάτι να ζηλέψει» από τα drones των άλλων. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να εμποδίσει τα drones των άλλων να μετατρέπουν τις ελληνικές θάλασσες σε προέκταση ξένων πολέμων.

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι διάβασε την πρόταση του Ιράν και τη θεωρεί εντελώς απαράδεκτη.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, δήλωσε ότι έφτασε στα χέρια του η πρόταση του Ιράν.

Τραμπ: Εντελώς απαράδεκτη η πρόταση
«Μόλις διάβασα την απάντηση των λεγόμενων “εκπροσώπων»” του Ιράν. Δεν μου αρέσει -ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ! Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που δείξατε για αυτό το θέμα. Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ, έγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Νωρίτερα, υπενθυμίζεται ότι ο Τραμπ είχε κάνει μία ακόμη ανάρτηση στην οποία σημείωνε τα εξής:

«Το Ιράν παίζει παιχνίδια με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον υπόλοιπο κόσμο εδώ και 47 χρόνια (ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ, ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ, ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ!), και τελικά «χτύπησε φλέβα» όταν ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα έγινε Πρόεδρος. Δεν ήταν απλώς ευνοϊκός απέναντί τους, ήταν εξαιρετικός (σ.σ. για το Ιράν): Στάθηκε πραγματικά στο πλευρό τους, παραμερίζοντας το Ισραήλ και όλους τους άλλους συμμάχους, και δίνοντας στο Ιράν μια σημαντική και πολύ ισχυρή νέα πνοή ζωής. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια και 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια σε μετρητά, που μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στην Τεχεράνη, τους δόθηκαν σε ασημένιο πιάτο. Όλες οι τράπεζες στην Ουάσιγκτον, τη Βιρτζίνια και το Μέριλαντ άδειασαν -Ήταν τόσα πολλά χρήματα που, όταν έφτασαν, οι Ιρανοί κακοποιοί δεν είχαν ιδέα τι να τα κάνουν. Δεν είχαν ξαναδεί τέτοια χρήματα και δεν θα ξαναδούν ποτέ. Τα χρήματα μεταφέρθηκαν από το αεροπλάνο σε βαλίτσες και τσάντες, και οι Ιρανοί δεν μπορούσαν να πιστέψουν την τύχη τους. Βρήκαν επιτέλους τον μεγαλύτερο ΚΟΡΟΪΔΟ από όλους, υπό τη μορφή ενός αδύναμου και ηλίθιου Αμερικανού Προέδρου. Ήταν μια καταστροφή ως ”Ηγέτης” μας, αλλά όχι τόσο κακός όσο ο Νυσταγμένος Τζο Μπάιντεν! Εδώ και 47 χρόνια οι Ιρανοί μας ”παίζουν”, μας κρατούν σε αναμονή, σκοτώνουν τον λαό μας με τις βόμβες τους στους δρόμους, καταστρέφουν τις διαδηλώσεις και πρόσφατα εξόντωσαν 42.000 αθώους, άοπλους διαδηλωτές, και γελούν με τη χώρα μας που είναι πάλι ΜΕΓΑΛΗ. Δεν θα γελάνε πια! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ».

Η πρόταση του Ιράν

Το Ιράν έστειλε την απάντησή του στην πρόταση των ΗΠΑ για την έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Αναφέρεται ότι η απάντηση στην πρόταση των ΗΠΑ να τερματισθούν οι μάχες πριν αρχίσουν συνομιλίες για πιο επίμαχα ζητήματα, περιλαμβανομένου του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, εστάλη στο Πακιστάν, το οποίο μεσολαβεί.

Συγκεκριμένα, το κρατικό πρακτορείο IRNA μετέδωσε:

«Η απάντηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στο τελευταίο σχέδιο που πρότειναν οι ΗΠΑ με στόχο τον τερματισμό του πολέμου παραδόθηκε σήμερα μέσω ενός πακιστανικού μεσολαβητή», ανέφερε το IRNA.

Δεν έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με την ιρανική απάντηση, πέραν του ότι: «Σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, οι διαπραγματεύσεις σε αυτό το στάδιο θα επικεντρωθούν στο ζήτημα του τερματισμού του πολέμου στην περιοχή».

Το Ιράν δηλώνει ότι η απάντησή του στην πρόταση των ΗΠΑ επικεντρώνεται στον «τερματισμό του πολέμου και στην ασφάλεια στη θάλασσα» στον Κόλπο και στο Στενό του Ορμούζ, ανέφερε το ιρανικό ειδησεογραφικό μέσο.

Σύμφωνα με πληροφορίες στην απάντηση περιλαμβάνεται και το αίτημα της λήξης των εχθροπραξιών στον Λίβανο, ενώ ζητάται και η παροχή εγγυήσεων για να μην επαναληφθούν οι εχθροπραξίες σε όλα τα μέτωπα, καθώς και η άρση των κυρώσεων στην Τεχεράνη.

Σύμφωνα με το ημιεπίσημο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων του Tasnim στην πρόταση υπογραμμίζεται η ανάγκη να αρθούν οι αμερικανικές κυρώσεις στις πωλήσεις ιρανικού πετρελαίου για μια περίοδο 30 ημερών, καθώς και να τερματισθεί ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν,

Πηγή δήλωσε επίσης, σύμφωνα με το Tasnim, ότι τα ιρανικά αιτήματα περιλαμβάνουν «τη διαχείριση από το Ιράν των Στενών του Ορμούζ, εφόσον αναληφθουν ορισμένες δεσμεύσεις από τις ΗΠΑ». Η πηγή δεν διευκρίνισε ποιες είναι αυτές οι δεσμεύσεις.

“https://www.iefimerida.gr/kosmos/tramp-i-protasi-toy-iran-einai-aparadekti”>Tραμπ: Η πρόταση του Ιράν είναι εντελώς απαράδεκτη – iefimerida.gr</a></p>