Αρχική Blog Σελίδα 2486

President Erdoğan’s letter and the EU’s farcical reaction

0

These are the days in which one never ceases to be amazed. The latest: The Delegation of the European Union to Turkey is extremely cheerful and filled with gratitude to Turkish President Recep Tayyip Erdoğan.

“Thank you for your kind wishes, Mr President!” the delegation said in response to Erdoğan’s letter the EU delivered on the occasion of May 9,  Europe Day.

“We must make good use of the opportunities these tough days will present in order to revitalize the Turkey-EU relations,” Erdoğan writes.

“I hope that the EU, which has assumed a discriminative and exclusionist attitude towards our country on various issues to this date, has now understood that we are all on the same boat… The participation of Turkey –a candidate for EU membership, negotiating [country], a part of the Customs Union, one of EU’s most important trade and investment partners– in all the measures and efforts that the Union will be taking during the course of, and following the pandemic, will render the EU nothing but stronger.”

The most amazing part of the text?

Here it is below:

“Apart from economic, political, security-wise and social contributions, the full membership of our country will bring a more participative and a more embracing vision to the European Union, and will turn it into a global actor. As Turkey, we are determined to attain full membership in the European Union, which we deem as our strategic objective in spite of all the hardships we run into during the negotiation process.”

References to full membership and determination? Wow.

If anyone, including those within the EU, were to take these words seriously at all, the message could have meant a complete change of heart, a sharp U-Turn from where the president and his men are pushing the country towards, an abyss where the only prospect is, as things currently stand, a profound social and economic upheaval.

There should be no surprise at all, that all the daydreamers, among them so-called think-tankers and analysts, will jump onboard and bombard us with rosy predictions, as if the country is only inches away from what Erdoğan mentions as “full membership” in the bloc. They will undoubtedly proclaim that the happy ending is so very near. But never mind them.

The problem is less with his Excellency’s letter than the stupefying gullible cheers coming from the EU delegation. One would certainly hope that this remarkable enthusiasm has nothing to do with the fear that Erdoğan would unleash a refugee influx into European soil as he has threatened to in the recent past.

The pitiful gratitude of Ambassador Christian Berger’s EU Delegation in Ankara to the hypocritical letter of president Erdoğan on the importance of Europe Day, as well as so-called EU-Turkey relations, is not only irrelevant when it comes to the sheer materiality of these relations, but also contradicts the very spirit of Europe. This by thanking the head of a totalitarian regime openly involved in wars in Libya, Syria and threatening constantly at least two EU member states.

As a matter of fact, the reality concerning Turkey’s maddening systemic crisis, its evil-ridden domestic oppression and its nearly terminated relations with the European Union is tragically farcical. The signatory of the letter is the iron-willed ruler of Turkey, which was declared an “autocracy” and “de facto dictatorship” by the Bertelsmann Stiftung’s Transformation Index 2020. I am sure Berger and his team in Ankara, as well as the top-level EU commission figures in Brussels, are aware of this unignorable verdict.

What is “Europe Day”? It is the coronation of the WWII victory over Nazism and sublimation of peace in the continent. With the motto “never again”, Europeans took an unbiased stand against warmongering totalitarian ideologies. They set the foundation of a historic union, eliminating physical and mental boundaries.

These are the times of an extraordinary global crisis. Let us be serious. President Erdoğan, about to complete his unstoppable journey towards a Central Asia-type totalitarian rule, may be thinking he can swing and turn whichever direction his desires. He may hope that the European leaders, whom he called Nazis, suffer from amnesia. He may find value in his cat-and-mouse game, but the EU side could be honest, openhearted, outspoken, determined and straightforward in its approach.

The letter serves as a grand opportunity to remind Erdoğan and his ally from the far-right Nationalist Movement Party, Devlet Bahçeli, and the administrative team, what sort of tasks the full membership pledge requires of Ankara.

Here are some necessary steps expected of the Turkish president that will start convincing people across the world of his determination vis-a-vis EU membership:

  • Prepare the groundwork for a democratic constitution, which will guarantee basic rights and freedoms with no “ifs” and “buts”; make possible for Turkey to return to a parliamentary democracy; initiate decentralisation of the administration.
  • Return the rights of all the state institutions to operate in good faith, merit and relevant autonomy. Begin with central bank.
  • Re-establish the system of checks and balances.
  • Re-establish the separation of powers.
  • Declare general amnesty. There are more than 50,000 political prisoners in the country. Release all who have not been involved in violent political crimes, the 2016 coup attempt and Islamist terror acts.
  • The COVID-19 crisis and post-pandemic era will require even less identity politics. It will demand deeper interdependency across the borders. One basic EU value, marked in the Copenhagen Criteria, is good neighbourly relations. Stop harassing Greece and Cyprus on irredentist grounds. Stop using militarist language. Don’t invent and escalate conflicts. Go back to the negotiation table. Seek a middle ground instead of applying maximalism.
  • Stop threatening the EU by using the refugees as pawns and hostages in an arm-wrestling match.
  • Stop demonising and oppressing domestic opposition groups. You are the president of a nation, not only of a party. If you are serious about a full membership in the European Union, act accordingly and carry Turkey into a new era.
  • ahvalnews.com

Ο Γερμανοτουρκικός νεο-σπαϊκμανικός άξονας εντός του ΝΑΤΟ υπό το πρίσμα του αμφιλεγόμενου ρόλου της Μάλτας

0
Χωριανόπουλος Άγγελος

Από τα αρχαία χρόνια τα μη γραμμικά φαινόμενα ήταν αυτά που επηρέαζαν-μετέβαλλαν τις παγκόσμιες γεωπολιτικές δυναμικές, οδηγώντας τις μεγάλες δυνάμεις σε αναθεώρηση των στρατηγικών τους. Εν έτη 2020 το διεθνές σύστημα βιώνει το πρωτοφανές στην ιστορία φαινόμενο της τήξης των Αρκτικών πάγων. Οι γεωπολιτικές διαστάσεις του φαινομένου είναι πολυποίκιλες και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τον πυρήνα της νατοϊκής γεωστρατηγικής. Λόγω της τήξης αυτής και δεδομένης της αυξανόμενης ισχύος της Κίνας, δημιουργείται ένας νέος εμπορικοοικονομικός διάδρομος γύρω από την Ευρασία, αναιρώντας σε μεγάλο βαθμό τον προνομιακό χώρο δράσης των ΗΠΑ (Ατλαντικό-Ειρηνικό Ωκεανό) και δημιουργεί μέσω του Κινεζικού BRI Road ένα ενιαίο πανευρασιατικό πρόπλασμα. Η  Αγγλοσαξονική γεωπολιτική στρατηγική (συμπεριλαμβανομένης της Νατοϊκής) καλείται εν έτη 2020 να διαμορφώσει μία νέα γεωοικονομική αρχιτεκτονική δομή από νατοϊκές χώρες, ή ακόμα και φίλα στις ΗΠΑ προσκείμενες, με σκοπό να αναχαιτίσει τον Κινεζικό-Πανευρασιατικό επεκτατισμό.

Γεωγραφικά συμπλέγματα μελλοντικής Νατοϊκής υπεροχής

Το αρχικό γεωγραφικό σύμπλεγμα στο οποίο στηρίζεται η νέα νατοϊκή αρχιτεκτονική δομή είναι αυτό που αναπτύσσεται μεταξύ του 40ου και του 50ου παράλληλου. Στο γεωγραφικό σύμπλεγμα αυτό περιλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος των Ευρασιατικών Βαλκανίων (Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν κλπ) και καταλήγει στην περιοχή των Τουρκόφωνων Ουιγούρων στο Ξιν Γιάνγκ της Κίνας. Η πλειοψηφία των χωρών βρίσκονται εντός της  Ρωσικής σφαίρας επιρροής (παρότι αποτελούνται από Ισλαμικές-Μουσουλμανικές εθνότητες) καθώς αποτελούσαν κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης στο παρελθόν. Γεγονός είναι πως οικονομικά εξαρτώνται από τα Ρωσικά και τα Ιρανικά ενεργειακά-εμπορικά δίκτυα πετρελαίου και φυσικού αερίου, δίνοντας έτσι πεδίο δόξης λαμπρόν για οικονομικές επενδύσεις του Σινορωσικού γεωπολιτικού άξονα, ενεργοποιώντας έτσι πιθανότητες Ρωσικής πολιτικής επιρροής στα εδάφη αυτά. Εν έτη 2020 ο ρόλος της Ισλαμικής και ιμπεριαλιστικής Τουρκίας εντός του ΝΑΤΟ είναι να χρησιμοποιήσει τους Ισλαμικούς-Μουσουλμανικούς πληθυσμούς των Ευρασιατικών Βαλκανίων με σκοπό να αποκόψει την Σινορωσική σφαίρα επιρροής. Ως οικονομικό-αναπτυξιακό υποκατάστατο στις περιοχές αυτές ο νατοϊκός άξονας ευελπιστεί να χρησιμοποιήσει τις Ευρωπαϊκές επενδύσεις (κυρίως ενισχυμένη Γερμανική βιομηχανία), οι οποίες μέσω Τουρκίας ελπίζουν να δραστηριοποιηθούν στο μέλλον στα άγονα αυτά και κερδοφόρα εδάφη.

Το δεύτερο γεωγραφικό σύμπλεγμα που πρέπει να μείνει υπό την νατοϊκή αρχιτεκτονική δομή είναι αυτό που διαμορφώνεται μεταξύ του 32ου και του 36ου παράλληλου. Το σύμπλεγμα αυτό περιλαμβάνει περιοχές κλειδιά όπως τα στενά του Γιβραλτάρ, τα λιμάνια της Μάλτας, η Κρήτη, η Κύπρος, το Ισραήλ και το υπό αγγλοσαξονική επιρροή Ιράκ. Μέσω των περιοχών αυτών η Δύση εφοδιάζεται ποικιλοτρόπως, καθώς χρησιμοποιεί τις πετρελαιοπηγές της Μοσούλης και του Κιρκούκ με σκοπό να καλύψει τις ενεργειακές τις ανάγκες, δεδομένων των τεράστιων ποσοτήτων αργού πετρελαίου που περνάνε από τον Περσικό Κόλπο μέσω του Σουέζ στις Ευρωπαϊκές χώρες. Η στάση της Τουρκίας και της Γερμανίας στον πόλεμο της Λιβύης (δεδομένης της τεράστιας ναυτικής ανάπτυξης της Τουρκίας), μας δίνει να καταλάβουμε πως αυτές οι δύο χώρες σε συνεργασία με την Μάλτα και την Ιταλία ευελπιστούν να ελέγξουν για λογαριασμό του ΝΑΤΟ την προαναφερθείσα αρχιτεκτονική δομή. Με τον τρόπο αυτό τόσο η δράση του Ρωσικού Εμπορικού-Πολεμικού Ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και η δράση της Κίνας στην Αφρικανική Ήπειρο θα υποδαυλιστούν, δίνοντας τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους των κλειστών ευρασιατικών θαλασσών σε φιλονατοϊκές χώρες.

Ο Γερμανοτουρκικός νεο-σπαϊκμανικός άξονας

Η πρόσφατη άρνηση της Μάλτας περί παραχωρήσεως των θαλασσίων λιμένων της στην Ευρωπαϊκή Ναυτική Επιχείρηση ”Ειρήνη” μας δείχνει πως  ο Γερμανοτουρκικός υπονατοϊκός άξονας σχηματίζεται με ραγδαίους ρυθμούς, έχοντας μεγαλύτερη διπλωματική επιρροή από αυτήν που πιστεύαμε. Γνώμη του γράφοντος είναι πως τα εμπορικά-ενεργειακά θαλάσσια δίκτυα που θα διαμορφωθούν μετά τον Λιβυκό Εμφύλιο , μέσω Τουρκικού-Γερμανικού χειρός, θα συνδυαστούν με αυτά του Γιβραλτάρ, της Μάλτας, της Ιταλίας και τέλος του Ρωσικού Λιμένος Λατάκια και θα τεθούν υπό την σφαίρα επιρροής του εν διαμορφώσει υπονατοϊκού Γερμανοτουρκικού άξονα, υποδαυλίζοντας σε μεγάλο βαθμό αυτόν που τείνει να δημιουργήσει η Γαλλία.

Η διαμόρφωση του υπονατοϊκού Γερμανοτουρκικού άξονα στο σύμπλεγμα των Βαλκανίων ξεκίνησε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δια Γερμανικού χειρός και την αυξημένη οικονομικό-πολιτιστική επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια. Οι αυξημένες Γερμανικές πιέσεις περί εντάξεως των Σκοπίων και της Αλβανίας στην ΕΕ, αλλά και η πρωτοφανής πίεση της Γερμανίας στην Ελληνική Κυβέρνηση για υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, δείχνουν πως η Γερμανική εξωτερική πολιτική ευελπιστεί να γίνει αυτή ο πολιτικός-οικονομικός χειριστής των Βαλκανίων. Τον ρόλο της κοινωνικής σύνθεσης των λαών αυτών τον έχει αναλάβει η Τουρκία μέσω του Ισλαμικού επεκτατισμού και της θεωρίας του Παντουρκισμού. Η ”διπλωματία της μάσκας”, οι διμερείς συμφωνίες Τουρκίας-Αλβανίας αλλά και η ραγδαία αύξηση Ισλαμικών κοινοτήτων μέσω δημιουργίας Τζαμιών στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, μας δείχνουν πως ο Γερμανοτουρκικός ευελπιστεί να ελέγξει πολιτιστικά-οικονομικά ολόκληρα τα Βαλκανικά εμπορικά δίκτυα για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, συνδέοντάς τα με αυτά που διαμορφώνονται μεταξύ του 32ου και του 36ου παραλλήλου.

Συμπέρασμα

Στο συνεχώς μεταβαλλόμενο και ρευστό διεθνές σύστημα στο οποίο ζούμε νέες πολυμερείς σχέσεις δημιουργούνται υπό τον νατοϊκό θύλακα. Ο Γερμανοτουρκικός άξονας εκμεταλλευόμενος την Αμερικανική απομόνωση έρχεται να δημιουργήσει δύο ζώνες γεωπολιτικής επιρροής οι οποίες δίνουν στο ΝΑΤΟ μία ”βαθιά” ζώνη ανάσχεσης έναντι της απειλής του εν διαμορφώσει Πανευρασιατικού Άξονα. Οι εξελίξεις αυτές για προφανείς λόγους που θα αναφέρουμε και σε επόμενη ανάρτηση αντιτίθενται πλήρως στα συμφέροντα ορισμένων νατοϊκών χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ο υπονατοϊκός άξονας ο οποίος οφείλει να διαμορφωθεί (θα εξεταστεί σε επόμενη ανάρτηση) ως υποκατάστατο του Γερμανοτουρκικού, είναι αυτός μεταξύ Γαλλίας, Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας, Ισραήλ και Ινδίας. Στόχος ελπίζουμε να είναι μία δημοκρατικότερη και ειρηνικότερη μετάβαση σε έναν νέο άτυπο διπολικό κόσμο, μεταξύ των χωρών του Πανευρασιατικού και του Νατοϊκού άξονα, με τον δεύτερο να κρατά υπό την κατοχή του τα γεωοικονομικά δίκτυα παγκόσμιας ισχύος.

infognomonpolitics.gr

Η επιχείρηση “Ειρήνη” θα διασώζει μετανάστες σε ελληνικά λιμάνια.

1

της Βανέσσας Τομασσίνι. specialelibia.it

Επιμέλεια: Γιώργος Κουτσούμης.

10.5.2020 

Με την Επιχείρηση IRINI, η ΕΕ παίζει την αξιοπιστία της στη Λιβύη.

“Σύμφωνα με όσα έχουν αποφασιστεί μέχρι στιγμής, οι μετανάστες θα αποβιβάζονται σε ελληνικά λιμάνια ή ενδεχομένως, σε εθελοντική βάση, σε λιμάνια άλλων χωρών”.

Αυτή είναι η κατακλείδα της συνέντευξης που έδωσε στον ιταλικό ιστοχώρο “Speciale Libia”, η καθηγήτρια Michela Mercuri μιλώντας για την επιχείρηση “Ειρήνη”.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη:   

Η ιταλική ειδησεογραφική ιστοσελίδα  Speciale Libia, δημοσίευσε συνέντευξη που παραχώρησε η καθηγήτρια Michela Mercuri στην δημοσιογράφο Di Vanessa Tomassini. Η δημοσιογράφος ανέφερε ότι, για να κατανοήσουμε περισσότερο την ευρωπαϊκή  επιχείρηση Irini, που στην πραγματικότητα αντικαθιστά την επιχείρηση Sophia στη Μεσόγειο, απευθυνθήκαμε στην καθηγήτρια Michela Mercuri και αναλύτρια εξωτερικής πολιτικής, μέλος του Παρατηρητηρίου για τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και την τρομοκρατία  (OFT), η οποία μας είπε τα εξής:

Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ της επιχείρησης Sophia και Irini;

Την 1η Απριλίου, μετά από πέντε χρόνια δραστηριότητας, η ευρωπαϊκή ναυτική επιχείρηση Sophia “έληξε, παραχωρώντας την αποστολή στην επιχείρηση Irini, η οποία δημιουργήθηκε για να επιβάλει το εμπάργκο του ΟΗΕ στα όπλα που στέλνουν στη Λιβύη πολλοί περιφερειακοί και διεθνείς φορείς,  σύμφωνα με τη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου, στις 19 Ιανουαρίου 2020.  Η νέα επιχείρηση, σε αντίθεση με τη Sophia, δεν θα έχει αρμοδιότητα να σταματήσει την εμπορία ανθρώπων στη Μεσόγειο, αλλά η περιοχή περιπολίας της, θα βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της ακτής της Λιβύης, στην οποία διακινείται το εμπόριο όπλων. Η επιχείρηση Irini θα είναι μία μερική αποστολή, με αρμοδιότητα μόνο το εμπάργκο του ΟΗΕ και είναι μια πρόκληση που παρουσιάζει πολλά σκοτεινά σημεία.

Τι σημαίνει «μερική αποστολή»;

Σύμφωνα με την αποστολή της η Irini θα επιχειρεί μόνο στα ανατολικά της χώρας και δεν θα μπορεί να λειτουργεί στην ξηρά ή στα χωρικά ύδατα της Λιβύης.  Αυτό καθιστά την αποστολή σίγουρα λιγότερο αποτελεσματική.  Πρώτον, γιατί πολλά όπλα φθάνουν μέσω της ξηράς, ειδικά από τα σύνορα μεταξύ Αιγύπτου και Λιβύης.  Από αυτή την άποψη, η επιχείρηση Irini δεν έχει καμία αρμοδιότητα να σταματήσει την κυκλοφορία από την ξηρά. Εάν θέλετε πραγματικά να επιτύχετε αυτόν τον στόχο, θα χρειαστείτε δορυφορικούς ελέγχους, αεροπλάνα, νέα αεροσκάφη και όχι μόνο τον ναυτικό αποκλεισμό, αλλά πάνω από όλα, διεθνή βούληση για να εφαρμοστεί ακόμα και με το κόστος σύγκρουσης με δυνάμεις όπως η Τουρκία.  Για παράδειγμα, οι νηοψίες σε πλοία πρέπει πάντα να πραγματοποιούνται με τη συγκατάθεση του κράτους σημαίας και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει τριβές με την Άγκυρα, η οποία θεωρείται στρατηγική χώρα για πολλά ευρωπαϊκά κράτη.  Πρέπει να μη ξεχνούμε επίσης, ότι πέντε τουρκικές φρεγάτες βρίσκονται μπροστά στις ακτές της Λιβύης για μερικές εβδομάδες.  Αν η Irini ξεκινήσει σύντομα, αυτό θα μπορούσε να είναι μια δοκιμασία, διότι θα ελέγχονται πλοία μιας χώρας που πρέπει να θυμόμαστε, ότι ανήκουν σε ένα κράτος μέλος του ΝΑΤΟ.

Είναι σωστό να πούμε ότι η αποστολή έχει ανύπαρκτη ναυτική υποδομή;

Η αποστολή Irini ξεκίνησε με πολλές προσδοκίες, τουλάχιστον στα χαρτιά, αλλά πιθανό λόγω της κατάστασης την οποία αντιμετωπίζουν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες λόγω του Covid19, δεν έχει υλοποιηθεί.  Προς το παρόν, μόνο η Ελλάδα και η Ιταλία έχουν εκδηλώσει διαθεσιμότητα για αποστολή πλοίων.  Η Ισπανία πρέπει να στείλει μόνο ένα αεροπλάνο περιπολίας του Ναυτικού.  Η Γερμανία, η οποία ήθελε επίσης, τη διάσκεψη του Βερολίνου στις 19 Ιανουαρίου στην οποία, μεταξύ άλλων, συζητήθηκε ο έλεγχος του εμπάργκο όπλων, δεν έχει ακόμη αποσαφηνίσει τη δέσμευσή της, εκτός από 300 άτομα στρατιωτικό προσωπικό.  Η Γαλλία δήλωσε ότι ήταν πρόθυμη να στείλει ένα πλοίο, αλλά μόνο στα τέλη Μαΐου.  Προς το παρόν, λοιπόν, η Irini περισσότερο από μια ευρωπαϊκή αποστολή, εμφανίζεται ως μια ακόμη απόδειξη της πολιτικής του χαμηλότερου κοινού παρονομαστή που έχει δείξει η Ε.Ε. μέχρι στιγμής στο ζήτημα της Λιβύης και πέραν αυτής.

 Διακυβεύεται η ευρωπαϊκή αξιοπιστία;

Η Irini έχει αποδείξει μέχρι τώρα, την μεγάλη έλλειψη συντονισμού μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.  Πολλοί δεν έχουν ακόμη μιλήσει για τη δέσμευσή τους να στείλουν πλοία και η Irini είναι μια αποστολή με μάλλον περιορισμένους κανόνες δέσμευσης.  Είναι πιθανό ότι αυτό το όριο δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι για να διευρυνθεί η εντολή της αποστολής απαιτείται η συγκατάθεση των τοπικών αρχών, αλλά και στο γεγονός ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν θέλουν να εκτίθενται πολύ με τα κράτη που στέλνουν όπλα στη Λιβύη,  Τουρκία και Εμιράτα, με τα οποία διακυβεύονται οικονομικές ή άλλες  υποθέσεις που δεν θέλουν να επηρεάσουν με κανέναν τρόπο.  Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, για παράδειγμα, εξακολουθεί να είναι «όμηρος» της Τουρκίας, η οποία, σε αντάλλαγμα για πλούσια χρηματοδότηση, συγκρατεί όλους τους μετανάστες που ταξιδεύοντας κατά μήκος της βαλκανικής οδού, θα έφταναν στη Γερμανία.  Η Γαλλία, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πωλεί όπλα στα Εμιράτα. Η Ρωσία η οποία, δεν συμμετείχε στην αποστολή, λόγω των συμφερόντων της με την Τουρκία, φαίνεται τώρα να «επιχαίρει». Διότι αν είχε εμπλακεί θα μπορούσε να διακυβευθεί όχι μόνο η συμφωνία πώλησης πυραυλικών συστημάτων S-400 από την Ρωσία στην Τουρκία, αλλά και ενεργειακά ζητήματα, όπως το έργο Turkish Stream, ο αγωγός που θα επιτρέψει στο ρωσικό φυσικό αέριο να φτάσει απευθείας στην Τουρκία, μέσω  της Μαύρης Θάλασσας. Η Ρωσία είναι ο δεύτερος οικονομικός εταίρος της Άγκυρας, που το 2018, η Μόσχα είδε τις εξαγωγές της να αυξάνονται κατά 50% σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.  Δεν χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα για να εξηγήσουν πόσα συμφέροντα εμπλέκονται και σε ποιο βαθμό.

Η Realpolitik, λοιπόν, φαίνεται, προς το παρόν, να πρόσκειται στην μη εφαρμογή του εμπάργκο όπλων, αυτό σίγουρα υπονομεύει ακόμη περισσότερο την αξιοπιστία της Ευρώπης, ως παίκτη στη διεθνή σκακιέρα .

 Τι πιστεύουν οι Λίβυοι γι ‘αυτό;

Η αποστολή Irini δεν έγινε δεκτή με μεγάλο ενθουσιασμό από την εθνική συμφωνία της κυβέρνησης Al-Wefaq της Τρίπολης, η οποία κατέστησε σαφές ότι η ναυτική αποστολή θα επηρέαζε κυρίως τα πλοία που φτάνουν από την Τουρκία στο λιμάνι της Τρίπολης.  Από αυτή την άποψη, η αποστολή Irini θα μπορούσε ακόμη να επιδεινώσει την ένταξη μεταξύ του Sarraj και του Haftar, σε μια εξαιρετικά λεπτή στιγμή του πολέμου της Λιβύης .

 Τι αλλάζει για τους μετανάστες;

Ακόμα κι αν η Irini δεν έχει αρμοδιότητα να διασώσει τους μετανάστες, είναι σαφές ότι αν βρεθεί κάποιος στη θάλασσα, όπως απαιτείται από το διεθνές δίκαιο, πρέπει να διασωθεί.  Σύμφωνα με όσα έχουν αποφασιστεί μέχρι στιγμής, οι μετανάστες θα αποβιβάζονται σε ελληνικά λιμάνια ή ενδεχομένως, σε εθελοντική βάση, σε λιμάνια άλλων χωρών.  

[σ.σ.Η αρχή όμως του εθελοντισμού που εκφράστηκε κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Μάλτας, τον περασμένο Σεπτέμβριο, δεν ισχύει από την 8η Μαΐου 2020 καθώς η  Κυβέρνηση της Μάλτας δήλωσε ότι αποχώρησε από την Επιχείρηση Irini]. 

https:// a-il-punto-co n-michela-mercuri/

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΗΣ

Μια «Ειρήνη» για την επιτήρηση του εμπάργκο στη Λιβύη

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Σε συμφωνία κατέληξαν, σε επίπεδο μόνιμων αντιπροσώπων, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. σχετικά με την ενεργοποίηση της ναυτικής επιχείρησης «Ειρήνη» για την επιτήρηση του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ στη Λιβύη. Η άρση του αδιεξόδου, σύμφωνα με πληροφορίες, επιτεύχθηκε χάρη στην Αθήνα, η οποία δέχθηκε να οριστεί ελληνικός λιμένας ως «λιμάνι πρώτης αποβίβασης» τυχόν προσφύγων και μεταναστών που θα διασωθούν στο πλαίσιο των περιπολιών.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα (μέχρι στιγμής) που διέθεσε λιμάνι της για αυτόν τον σκοπό. Συμφωνήθηκε ότι οι διασωθέντες θα διανέμονται στη συνέχεια σε όλες τις χώρες που θα παρέχουν εναέρια ή πλωτά μέσα στην επιχείρηση. Επιπλέον, η Ελλάδα θα μπορεί ανά τέσσερις μήνες να αποσύρει το λιμάνι της από τον ρόλο αυτό, αν κρίνει ότι επιβαρύνεται δυσανάλογα. Το κόστος της μεταφοράς και της διαμονής των διασωθέντων θα καλύπτεται από κοινοτικούς πόρους.

Υπενθυμίζεται ότι ο ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε. για την Εξωτερική Πολιτική Ζοζέπ Μπορέλ δήλωνε τη Δευτέρα ότι «δυστυχώς» δεν είχε προκύψει στην τηλεδιάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών συμφωνία για την ενεργοποίηση της επιχείρησης. «Εκκρεμούν κάποια ζητήματα» σχετικά με την κατανομή στα κράτη-μέλη προσφύγων και μεταναστών που θα διασωθούν στο πλαίσιο της επιχείρησης, ανέφερε ο κ. Μπορέλ.

27.03.2020 “Καθημερινή”

Δείτε την εκπομπή “Anixnefseis web tv” . Ο Γιάννης Σειραδάκης μας βλέπει από τ’ αστέρια – Επιστημονικό μνημόσυνο.

0

Ένα αφιέρωμα στον άνθρωπο, καθηγητή και επιστήμονα ΓΙΑΝΝΗ ΣΕΙΡΑΔΑΚΗ απο φίλους του επιστήμονες με διεθνή επιστημονική εμβέλεια.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛ 

Αφιέρωμα στον άνθρωπο, καθηγητή και επιστήμονα ΓΙΑΝΝΗ ΣΕΙΡΑΔΑΚΗ. Εκπομπή του ιστολογίου ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ, η οποία μεταδόθηκε διαδικτυακώς στις 8 Μαΐου 2020. Στο πάνελ συμμετείχαν:

– ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΥΓΟΛΟΥΠΗΣ. Καθηγητής Αστρονομίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

– ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Μουσικός, Κατασκευαστής αστρονομικών οργάνων

– ΛΟΥΚΑΣ ΖΑΧΕΙΛΑΣ, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Πρόεδρος Εταιρείας Αστρονομίας & Διαστήματος

– ΒΙΚΥ ΚΑΛΟΓΕΡΑ. Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν του Ιλινόϊ, ΗΠΑ

– ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΝΟΥΡΑΣ. Φυσικός, Αναπτυξιακός σύμβουλος

–  ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ – ΦΙΟΡΗ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ. Αστροφυσικός, Υπεύθυνη Διάδοσης της Επιστήμης στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

– ΘΑΝΑΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Σικάγου, Συνεργάτης της ΝΑΣΑ

– ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Δημοσιογράφος, Μαθηματικός (Συντονιστής της εκπομπής)

– ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ. Αστρονόμος, Ερευνητής του University College του Λονδίνου (UCL)

ΤΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

0

Ο πρέσβης ε.τ.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΣ

Και ο Υποναύαρχος ε.α.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΪΛΑΣ

Αποτιμούν την εβδομάδα που πέρασε

και κάνουν προβλέψεις για την εβδομάδα που έρχεται

ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΣ:

ΜΑΡΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής

Η ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ Μέρος Β!

0


Συνέντευξη με τον Ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κωνσταντίνο Βαγιονάκη.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

– Μπορούμε να εξηγήσουμε την έννοια της κβάντωσης και το πέρασμα από την κλασική στην κβαντική φυσική;

– Η κβαντομηχανική περιγραφή του κόσμου – και η ιδέα πως κάτι μπορεί να υφίσταται σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις έρχεται σε αντίθεση με την καθημερινή εμπειρία. Είναι πράγματι έτσι; Μας λέει η κβαντομηχανική κάτι για την ίδια/βαθύτερη φύση της πραγματικότητας;

-Τι εννοούμε όταν λέμε πως κάτι μπορεί να υφίσταται σε διαφορετικές καταστάσεις;

-Κάτι μπορεί να είναι και ο άνθρωπος π.χ. Ο θάνατός του είναι, απλώς, μια διαφορετική κατάσταση της ύπαρξής του;

– Προς το κλείσιμο της προηγούμενης εκπομπής αναφερθήκαμε εν συντομία στο πρόβλημα της μέτρησης και της κατάρρευσης της κυματοσυνάρτησης που συμβαίνει;

Ποιοί είναι οι βασικοί τρόποι που οι φυσικοί αντιμετώπισαν το πρόβλημα; (είναι πραγματικό πρόβλημα όπως το αντιμετώπισε ο Everet (προσπαθώντας να την περιγράψει χωρίς κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης ή μήπως όπως είπε ο Feynman “it is so confusing that I am not even sure if there is a problem”).

– Είναι μήπως ένα πρόβλημα που συνδέεται και με την έλλειψη μιας κβαντικής θεωρίας της βαρύτητας;

– Τι οδήγησε από την κβαντομηχανική στην κβαντική θεωρία πεδίου; Υπήρξαν πειραματικά ή θεωρητικά δεδομένα;

– Ποια είναι η βασική διαφορά; Σήμερα έχουμε καταλάβει αν πιο θεμελιώδες είναι το πεδίο ή το σωματίδιο; (είναι θέματα ερμηνειών);

– Αν καταλαβαίνω καλά το Καθιερωμένο Πρότυπο των Σωματιδίων είναι η καλύτερη θεωρία πεδίου που έχουμε για να περιγράψει τα θεμελιώδη σωματίδια και τις αλληλεπιδράσεις; Ποιοί είναι οι βασικοί κανόνες που το διέπουν; Που βρισκόμαστε σήμερα στη γνώση μας για το Καθιερωμένο Πρότυπο;

– Ποιες είναι οι μεγάλες ανοιχτές ερωτήσεις στη σύγχρονη θεωρητική φυσική;

– Έχοντας μια μεγάλη διδακτική εμπειρία αλλά και ως μεταφραστής των βιβλίων του Susskind “Το Θεωρητικό Ελάχιστο” ήθελα να σας ρωτήσω αν είναι εφικτό και ποιό το νόημα να διδάσκουμε σήμερα κβαντική φυσική σε ένα ευρύτερο κοινό.

Οι συνέπειες για την Τουρκία αν δεν ενεργοποιήσει τους S-400 – Η Ρωσία θα ανοίξει τον φάκελο του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου

0
Το ξέσπασμα Covid-19 παραμένει το νούμερο ένα ζήτημα στον κόσμο.

Παρόλο που οι καραντίνες και το κλείσιμο των αγορών έχουν μειώσει τη μεγάλη κίνηση στην εξωτερική πολιτική, η κατάσταση σταδιακά αντιστράφηκε τις τελευταίες εβδομάδες.

Υπό αυτήν την έννοια, καυτά νέα προέρχονται από τη Συρία και τη Λιβύη.

Μιλήσαμε με τον ειδικό σε θέματα Ρωσίας Dr.  Kerim Has, που διαμένει στη Μόσχα, για τη Συρία και τη Λιβύη, αλλά και για το ζήτημα των S-400, η ενεργοποίηση των οποίων αναβλήθηκε με το πρόσχημα του Covid-19, παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις δοθεί από την Άγκυρα στη Μόσχα ότι θα ενεργοποιηθούν στις αρχές Απριλίου.

Ο Kerim αναφέρθηκε στα σχόλια που έγιναν στους οικονομικούς κύκλους ότι το S-400 δεν θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί, αφού η Άγκυρα ήθελε να συμπεριληφθεί στη γραμμή ανταλλαγής νομισμάτων από την Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα (Fed) για να έχει ζεστό χρήμα στα ταμεία της. Είπε, «Νομίζω κι εγώ ότι η μη ενεργοποίηση έχει στενή σχέση με αυτό. Ωστόσο, ξέρω ότι η Ρωσία δεν θα το ανεχτεί αυτό μακροπρόθεσμα ».

Ο Κερίμ Χας, αφού υπογράμμισε ότι η Τουρκία αγόρασε τους S-400 για καθαρά πολιτικούς λόγους, συμπλήρωσε ότι «Οι S-400 ήταν το τίμημα για τις 15 Ιουλίου. Αυτό που έγινε πίσω από τα παρασκήνια κατά την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Ερντογάν, συζητείται τακτικά από τα κορυφαία ονόματα της Ρωσίας κατά καιρούς”.

Σύμφωνα με τον Has, η Άγκυρα θα υποχρεωθεί να ενεργοποιήσει τους S-400 αργά ή γρήγορα. Συνεχίζοντες δε είπε ότι:

“Αν δεν τους ενεργοποιήσει, η Ρωσία θα κατεβάσει από το ράφι πολλούς φακέλους για τον Ερντογάν, συμπεριλαμβανομένης της απόπειρας πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο Ερντογάν θα βρεθεί στο δίλημμα να επιλέξει ανάμεσα στην οικονομία και το ρωσικό ραβδί, και κατά την άποψή μου, θα επιλέξει τη Μόσχα”.

Σύμφωνα με τον Kerim Has, ο οποίος στηρίζεται στις δικές του ρωσικές πηγές, η 15η Ιουλίου μάλλον δεν θα συνέβαινε εάν ο Ερντογάν δεν είχε ζητήσει συγγνώμη από τη Ρωσία (σ.τ.μ. για την κατάρριψη του Su-24 από τουρκικά F-16).

Σχολιάζοντας το θέμα ο Κερίμ Χας είπε ότι “οι S-400, είναι ένα πολιτικό ρουσφέτι που έδωσε ο Ερντογάν από πριν στη Ρωσία”, και σημείωσε ότι οι λόγοι που επιβεβαιώνουν αυτή τη θέση βρίσκονται πίσω από τη συζήτηση που γίνεται για “ελεγχόμενο πραξικόπημα”.

Ο Κερίμ Χας,  είπε ότι με τις δηλώσεις του προέδρου Ερντογάν στις 4 Μαΐου, περί  ασφαλούς καθεστώτος, άνοιξε μια ξεχωριστή παρένθεση, στέλνοντας έτσι το μήνυμα  στη Ρωσία.

Ο Ερντογάν είπε: “Εάν το καθεστώς δεν μπορεί να ελέγξει όσους το υπονομεύουν, γνωρίζουμε εμείς τον τρόπο να το κάνουμε με τη δική μας δύναμη. Ανάλογα με την πορεία των εξελίξεων, μπορούμε να λάβουμε νέα μέτρα σε αυτό το πλαίσιο στην προσεχή περίοδο”. Η δήλωση ότι “το επόμενο διάστημα θα κάνουμε νέα βήματα, αναλόγως με την πορεία των εξελίξεων”, είναι κενή περιεχομένου, δεν υπάρχει πιθανότητα θερμής σύγκρουσης ή επιχείρησης στην περιοχή λόγω της επιδημίας Covid-19.

Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά στις εξελίξεις στη Λιβύη, ο Χας είπε ότι η δήλωση Χαφτάρ, ότι “ανέλαβα την εξουσία στη χώρα”, προκάλεσε την αντίδραση και των ΗΠΑ και της Ρωσίας και ότι η δήλωση αυτή δεν έχει πρακτική σημασία στο έδαφος. Είπε συγκεκριμένα:

«Η επιχείρηση για τον έλεγχο της Τρίπολης συνεχίζεται για περισσότερο από ένα χρόνο. Εκεί υπάρχει ένα αδιέξοδο. Επομένως, η δήλωση του Χαφτάρ δεν επέφερε κάποια αλλαγή, δεν άλλαξε την εξίσωση στο πεδίο. Η Ρωσία επίσης απέρριψε τη μονομερή δήλωση της πλευράς του Χαφτάρ. Η Μόσχα παίζει και με την πλευρά του Σαράζ και διατηρεί μια ισορροπία στις σχέσεις με τις δύο πλευρές”.

Ο Χας υπογράμμισε ότι η Ρωσία παρακολουθεί στενά και καταγράφει τις κινήσεις της Τουρκίας στη Λιβύη και ότι με  βάση τους υπολογισμούς της Μόσχας, η Τουρκία τους τελευταίους μήνες έχει στείλει περίπου 8.000 τζιχαντιστές από τη Συρία στη Λιβύη.

Ο Χας υπενθύμισε ότι στην αρχή δημοσιεύθηκε κατ’ αρχάς τους έδωσαν μηνιαίο μισθό 2 χιλιάδες δολάρια, όμως τώρα ο μισθός έπεσε στα 130 δολάρια.

Τέλος, ο Κερίμ Χας είπε με νόημα ότι “στο ρωσικό τύπο υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα που λένε ότι η Τουρκία παραβιάζει το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη”.

Πηγή: ahvalnews.com

infognomonpolitics.gr

Είναι τόσο μπερδεμένα που δεν ξέρεις αν υπάρχει πρόβλημα.

6

Του Παντελή Σαββίδη

Σε μια από εκείνες τις περίφημες κβαντικές αναζητήσεις του ο γνωστός φυσικός Feynman είχε πει:  “it is so confusing that I am not even sure if there is a problem”. Είναι τόσο μπερδεμένα τα πράγματα που δεν γνωρίζω αν υπάρχει πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει και με την Τουρκία. Τα μπέρδεψε τόσο πολύ που κανείς δεν ξέρει αν υπάρχει πρόβλημα και που εντοπίζεται. Η Τουρκία τα θέλει όλα. Και το κακό είναι ότι τα θέλει με τη βία. Με αυτό που την χαρακτηρίζει στην ιστορική της διαδρομή. Η βία εμπεριέχεται στην ψυχοσύνθεση του λαού της. Ακόμη και στις μικρασιατικές λαότητες που δεν έχουν τουρκική καταγωγή εμφύσησε την ιδεολογία της βίας και της αρπαγής.

Διέγνωσε νωρίς τις αλλαγές που επέρχοντο με εκείνη την ομάδα που περιέβαλε τον Ερντογάν αλλά στην πορεία η αρχική αντίληψη περί μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες, άλλαξε. Η αρχική σύλληψη ήταν σωστή: η ηγεμονία σήμερα δεν επιβάλλεται με την βία. Ακόμη και στους λαούς στους οποίους θέλει να ηγεμονεύσει η Τουρκία.

Στο μακροχρόνιο μέτωπο που άνοιξε στη Συρία ο απεσταλμένος των ΗΠΑ δήλωσε πως όλες οι δυνάμεις που έχουν εισβάλει στη χώρα θα πρέπει να αποχωρήσουν εκτός της Ρωσίας. Συμπεριέλαβε και τις ΗΠΑ και, βεβαίως , την Τουρκία. Είναι προφανές ότι κάποια σύγκλιση Ουάσιγκτον- Μόσχας θα έχει επέλθει. Ίσως στο τραπέζι να υπάρχει μια ελπίδα για τον Ερντογάν αφού ο Πούτιν πιέζει τον Άσαντ να έρθει σε συνεννόηση με κάποιες από τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης, κάτι που οδήγησε σε ψύχρανση τις σχέσεις του ρώσου προέδρου με τον Σύρο προστατευόμενό του. Είναι οι δυνάμεις αυτές η αντιπολίτευση που υποστηρίζει η Τουρκία; Άγνωστο.

Στο μέτωπο της Λιβύης η ισχυρή υποστήριξη που ο Ερντογάν παρείχε στην κυβέρνηση της Τρίπολης έδωσε ανάσα στον Σάρατζ  αλλά οι μικρές και περιορισμένες νίκες του μπορεί να αποδειχθούν πύρρειες. Οι υποστηρικτές του Χαφτάρ αισθανόμενες τον κίνδυνο θα ενισχύσουν περισσότερο τον στρατάρχη.

Η Λιβύη, πάντως, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποκαλύπτει την αδυναμία της Ε.Ε. να διαμορφώσει κοινή πολιτική.

Την Ελλάδα και την Ευρώπη ο Ερντογάν τις απειλεί με νέο κύμα μεταναστευτικής πίεσης, με μελετημένα τα μαθήματα από την πρώτη αποτυχία. Ο λόγος; Στη Συρία η πολιτική του καταρρέει. Το ίδιο και η οικονομία του. Εκβιάζει δεξιά και αριστερά και για να πάρει κάτι στη Συρία και αναζητώντας χρήματα για την οικονομία του. Ποιος θα του δώσει σε μια εποχή που η παγκόσμια οικονομία καταρρέει;  Αλλά μπροστά σ αυτό το αδιέξοδο, πως θα ικανοποιήσει τον κόσμο του που είναι συνηθισμένος στην αρένα;

Η Τουρκία έφθασε στο μέγιστο των δυνατοτήτων της με τη δυναμική που της προσέδωσε η οικονομική της ανάπτυξη την τελευταία εικοσαετία. Το αφήγημα που παρουσιάζει δεν πείθει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα παραμείνει επικίνδυνη. Αλλά πόσο επικίνδυνη μπορεί να συνεχίσει να είναι μια χώρα όταν η οικονομία της καταρρέει και όταν τα ανοίγματα που έκανε σε ορισμένους βιομηχανικούς τομείς, όπως η πολεμική βιομηχανία, πολύ πιθανό να οδηγηθούν σε αδιέξοδο;

Στον ευρύτερο χώρο που επιδιώκει να κινηθεί η Τουρκία υπάρχει μια μακροχρόνια αντιπαλότητα μεταξύ των ισλαμιστικών κινημάτων στα οποία, ιδεολογικά, έχουν επικρατήσει οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» και κοσμικών καθεστώτων που πριν την Αραβική Άνοιξη διαπνέονταν από την ιδεολογία του «μπααθισμού».

Αυτή η αντιπαλότητα συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα. Η Τουρκία, ακόμη και στον μουσουλμανικό κόσμο γίνεται αναγκαστικά αποδεκτή.  Οι άραβες μουσουλμάνοι δεν μπορούν να αποδεχτούν πως η Τουρκία θα τους ηγεμονεύει. Προς το παρόν τα καταφέρνει. Τα καταφέρνει, προς το παρόν και στους εκβιασμούς της προς την Ε.Ε. οι σημαντικότερες χώρες της οποίας δεν θέλουν να οξύνουν τις σχέσεις τους μαζί της για τους γνωστούς οικονομικούς και γεωπολιτικούς λόγους.

Εκμεταλλευόμενος αυτή την αδυναμία ο Ερντογάν εκβιάζει. Και, δυστυχώς, υπάρχουν  οι προϋποθέσεις να βρίσκουν έδαφος οι εκβιασμοί του.

Η Ε.Ε. μπορεί στην εξωτερική πολιτική να μην τα έβρισκε πολλές φορές, στην οικονομία κατάφερνε να διαμορφώνει μια κοινή πολιτική

Η απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου βάζει τρείς νάρκες στα θεμέλια της Ευρώπης, οι οποίες, απλώς, χρειάζονται πυροδότηση. Και να σκεφθεί κανείς πως το δικαστήριο δέχεται κριτική και ως προς την ουσία του νομικού του προβληματισμού. Που σημαίνει πολλά.

Μήπως τελικά, έχει δίκαιο ο Feynaman; Είναι τόσο μπερδεμένα που δεν μπορείς να καταλάβεις αν υπάρχει πρόβλημα;

Πάντως το δίλημμα υποταγή σε μια γερμανική Ευρώπη η αποδόμηση δεν θα έχει τύχη. Κάτι τέτοια βλέπει και ο Ερντογάν και νοιώθει παίκτης στην περιοχή.

 

DEUTSCHLAND ÜBER ALLES !

1

Του Benoit Dumoulin

Επιμέλεια Μετάφραση: Ε.Δ. Νιάνιος.

Το ότι και άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ – και μάλιστα μεγαλύτερα – ένοιωσαν τι θα πει γερμανική μπότα, μόνο καλό μπορεί να προοιωνίζεται για την Ελλάδα…

Η ποσοτική χαλάρωση (ΠΧ), είναι μια πρακτική που συνίσταται στη μαζική εξαγορά κρατικών χρεωστικών τίτλων στη δευτερογενή αγορά μέσω τραπεζών προκειμένου να υποστηρίξει τα κράτη για να αποφύγουν την αποπληθωριστική σπείρα μέσω της αναβίωσης της πίστωσης και της κατανάλωσης. Νομισματοποιώντας το δημόσιο χρέος, η ΠΧ αυξάνει έτσι το χρήμα που κυκλοφορεί, το οποίο υποτίθεται ότι θα αναζωογονήσει την οικονομία, αλλά υπάρχει κίνδυνος τελικά να καταστρέψει τους αποταμιευτές, διατηρώντας τα επιτόκια πολύ χαμηλά ή ακόμη και αρνητικά.

Απειλή μποϋκοτάζ

Γι ‘αυτόν το λόγο 35.000 Γερμανοί πολίτες κατέφυγαν στο γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο για να μάθουν εάν αυτές οι πρακτικές είναι σύννομες με το πνεύμα και το γράμμα των ευρωπαϊκών συνθηκών. Το δικαστήριο της Καρλσρούης αναγνώρισε ότι «δεν υπήρξε παραβίαση της απαγόρευσης άμεσης χρηματοδότησης κυβερνήσεων από την ΕΚΤ», στο βαθμό που αυτή η εξαγορά δημόσιου χρέους πραγματοποιείται έμμεσα στη δευτερογενή αγορά από πιστωτικά ιδρύματα, δίνοντάς τις έτσι πρόσθετη ρευστότητα. Από την άλλη, θεωρεί ότι ο Mάριο Ντράγκι έκανε κατάχρηση της διαδικασίας χωρίς να σέβεται την αναλογικότητα της χρήσης της με τους στόχους που υποτίθεται ότι επιδιώκει, δηλαδή τη σταθερότητα των τιμών.

Η απειλή είναι ξεκάθαρη: εάν η ΕΚΤ δεν είναι σε θέση να δικαιολογηθεί επαρκώς, η Γερμανία δεν θα μπορούσε πλέον να συμμετέχει σε πράξεις ΠΧ, οι οποίες, κατά την τρέχουσα περίοδο και ενόψει των ανακοινωθέντων μέτρων οικονομικής στήριξης από την Κριστίν Λαγκάρντ, θα μπορούσαν να απειλήσουν σοβαρά την οικονομική ανάκαμψη και να αποσταθεροποιήσει τη ζώνη του ευρώ. Επιπλέον, αυτό το γερμανικό μποϊκοτάζ θα έθετε υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα των πράξεων εξαγοράς δημόσιων χρεών που πραγματοποιούνται προς όφελος άλλων χωρών.

Πράγματι, οι πράξεις ΠΧ πρέπει να πραγματοποιούνται ανάλογα με τη συμμετοχή κάθε κράτους στο κεφάλαιο της ΕΚΤ και να μην είναι επιλεκτικές. Εάν αύριο, αγοράζουμε πολύ περισσότερο χρέος Ιταλίας ή Ισπανίας και κανένα τίτλο γερμανικού χρέους, ενώ η Γερμανία διαθέτει  περισσότερο από 20% του κεφαλαίου της ΕΚΤ, οι πράξεις ΠΧ θα στερούνται νομικής βάσης.

Germanexit ?

Οι Γερμανοί υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους και κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει. Αλλά αυτό που είναι υποκριτικό είναι να θεωρήσουμε αυτήν την υπεράσπιση των συμφερόντων του Γερμανού αποταμιευτή ως κανόνα  δημοσιονομικής αρετής. Επειδή αυτό που είναι καλό για τους πέραν του Ρήνου δεν είναι απαραίτητα καλό για εμάς ή για την Ιταλία και την Ισπανία που χρειάζονται ειλικρινή και μαζική υποστήριξη για την οικονομία τους. Η αλήθεια υποχρεώνει να αναγνωρίσουμε ότι τα συμφέροντά μας αποκλίνουν ουσιαστικά και ότι το γαλλο-γερμανικό ζευγάρι είναι μια απάτη που υπάρχει μόνο α επικοινωνιακούς λόγους.

Τελικά, οι Γερμανοί αγαπούν την Ευρώπη μόνο όταν βρίσκεται κάτω από τη γερμανική μπότα. Ήθελαν το ευρώ να είναι αντίγραφο του μάρκου και το απόκτησαν προς όφελος της οικονομίας τους. Ωστόσο, η εμπορική τους ηγεμονία αύξησε τις εθνικές ανισότητες, ωθώντας τις φτωχές χώρες να γίνουν όλο και πιο φτωχές προς όφελος της γερμανικής βιομηχανίας που βρήκε νέες αγορές σ’ αυτές.

Εισάγοντας συνήθωςαπό χώρες εκτός της ευρωζώνης και εξάγοντας μαζικά στην ευρωζώνη μειώνοντας το κόστος παραγωγής, χάρη στους χαμηλούς μισθούς σε εργαζόμενους από ανατολικές χώρες, η Γερμανία έχει ήδη επωφεληθεί πολύ από την ευρωζώνη. Τα εμπορικά της πλεονάσματα είναι μόνο η θετική πλευρά των ελλειμμάτων των χωρών του Νότου. Εάν, επομένως, αύριο αρνούνταν να προχωρήσει περαιτέρω στην πολιτική νομισματικής δημιουργίας, αυτό θα σήμαινε τελικά το τέλος κάθε ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και, συνεπώς, την πιθανή διάλυση της ζώνης του ευρώ.

Όπως γράψαμε τον περασμένο μήνα, παραδόξως, ίσως η πιο σοβαρή αμφισβήτηση της ΕΕ να προέλθει από τη Γερμανία. Επειδή ο Γερμανός φορολογούμενος δεν δέχεται πλέον να πληρώνει για την υπόλοιπη Ευρώπη χωρίς να βλέπει ότι η ίδια η χώρα του προκάλεσε αυτήν την κατάσταση αμοιβαίας εξάρτησης. Και κάτω από συναινέσεις, η Γερμανία επιδιώκει μόνο το συμφέρον της.

Δεν πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε ποτέ να δούμε την επιστροφή της γερμανικής κυριαρχίας. Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα ήταν πράγματι σωτήριο για τους πέραν του Ρήνου γείτονές μας , επιτρέποντάς τους να αναγεννηθούν πολιτικά σε ένα πλαίσιο διαφορετικό από το εθνικό, με το έθνος να είναι μια έννοια ηθικά δυσφημισμένη από το 1945.

Αλλά πώς θα έπρεπε να ερμηνευθεί η απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου της Καρλσρούης, παρά ως αμφισβήτηση της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου; Επειδή τα ίδια μέτρα ΠΧ που αμφισβητήθηκαν σήμερα από το συνταγματικό δικαστήριο επικυρώθηκαν χθες από το CJEU (Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης), το οποίο τα θεώρησε σύμφωνα με την εντολή της ΕΚΤ. Επιπλέον, νόμιμα η ΕΚΤ δεν οφείλει να δίνει λογαριασμό στο δικαστήριο της Καρλσρούης.

Γαλλο-γερμανικό διαζύγιο

Πρέπει να επικρίνουμε τους Γερμανούς επειδή προτάσσουν το εθνικό συμφέρον πριν από το κοινοτικό δίκαιο; Δεν θα υπερασπιστούμε τους ισχυρισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ούτε του ΕυρωπαΪκού Δικαστηρίου! Αλλά τότε, ας αφήσουν οι Γερμανοί κάθε χώρα ελεύθερη να εφαρμόσει την πολιτική σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα, όπως κρίνει σκόπιμο, χωρίς να την περιορίζει με δημοσιονομικούς όρους, όπως έκαναν το 2015 με την Ελλάδα!

Πριν από 75 χρόνια σήμερα, οι σύμμαχοι υπέγραφαν την πρώτη συνθηκολόγηση του Ράιχ στη Ρεμς. Εάν δε θέλουμε ένας οικονομικός πόλεμος, έστω μιας μέρας, μεταξύ των Ευρωπαίων συμμάχων να οδηγήσει σε μεγαλύτερες εντάσεις, είναι επείγον να χωριστεί η ζώνη του ευρώ σε δύο ξεχωριστές ζώνες, μία υπό την αιγίδα της Γερμανίας για τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, και μία υπό την αιγίδα της Γαλλίας με τις χώρες της Μεσογείου, σύμφωνα με την παλιά ιδέα της λατινικής ένωσης που υπερασπίστηκε άλλοτε ο Ναπολέων ΙΙΙ απέναντι στον Βίσμαρκ. Πριν μερικούς μήνες, μια τέτοια θεωρία θα ήταν αδιανόητη. Αλλά σήμερα, ακόμη και ένας Γάλλος σοσιαλιστής βουλευτής αναρωτιέται στις στήλες της Figaro για την πιθανή διάλυση της ζώνης του ευρώ, προκειμένου κάθε χώρα να ανακτήσει το περιθώριο ελιγμών που χρειάζεται για να ομαδοποιηθεί με αυτούς που έχουν το ίδια ενδιαφέροντα με αυτήν.

Το γαλλο-γερμανικό ζευγάρι πρέπει να χωρίσει ειρηνικά πριν είναι πολύ αργά. Και ο καθένας μπορεί να είναι κυρίαρχος στη σφαίρα επιρροής του.

https://lincorrect.org/deutschland-uber-alles/

 

H κηδεμονία της Ελλάδας από την ΕΕ

Κριστιάν Ωτέν

«…Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το πρόγραμμα νομισματικών πράξεων επί τίτλων ανακοινώθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012 μετά από ψηφοφορία του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ και ότι μόνο ο Jens Weidmann που εκπροσωπούσε την Bundesbank ψήφισε “εναντίον”. Επρεπε να “σπεύσουν να σώσουν” την Ισπανία και την Ιταλία. Ήμασταν ήδη στην κρίση του ευρώ που έπρεπε να σωθεί μετά την κρίση του 2008. Τρία χρόνια αργότερα, στο άλλο άκρο της Μεσογείου ξεσπάει η νομισματική πυρκαγιά με την ελληνική κρίση και την άνοδο του Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία. Αρνείται να υποχωρήσει στις εντολές της τρόικας (ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΔΝΤ) και οργανώνει δημοψήφισμα το οποίο κερδίζει πανηγυρικά με το 61,31% των ψηφισάντων. Από τότε ακολούθησε μια πολιτική-δικαστική μάχη. Περισσότεροι από 35.000 Γερμανοί κατέφυγαν στο συνταγματικό τους δικαστήριο, αρνούμενοι να πληρώσουν για τις χώρες της “Μεσογειακής Λέσχης-Club Med”. Ξέρουμε ότι αυτό κατέληξε στο να τεθεί η Ελλάδα υπό κηδεμονία…

(Απόσπασμα άρθρου του Γάλλου σοσιαλιστή βουλευτή Κριστιάν Ωτέν στη Φιγκαρό – https://www.lefigaro.fr/vox/politique/l-allemagne-veut-faire-de-l-euro-un-deutschmark-bis-20200506)

 

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΙΡΑΔΑΚΗΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΡΑ

0

Ένα αφιέρωμα στον άνθρωπο, καθηγητή και επιστήμονα

ΓΙΑΝΝΗ ΣΕΙΡΑΔΑΚΗ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛ

–ΘΑΝΑΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Σικάγου, Συνεργάτης της ΝΑΣΑ

–ΒΙΚΥ ΚΑΛΟΓΕΡΑ καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν ΗΠΑ

–ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΥΓΟΛΟΥΠΗΣ, καθηγητής Αστρονομίας ΠανεπιστημίουΘεσσαλονίκης

-ΛΟΥΚΑΣ ΖΑΧΕΙΛΑΣ, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας,– Πρόεδρος Ετ. Αστρονομίας & Διαστήματος, Βόλος

–ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΝΟΥΡΑΣ , φυσικός, αναπτυξιακός σύμβουλος

–ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, Μουσικός, κατασκευαστής αστρονομικών οργάνων.

-ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ,  , Ερευνητής του University College του Λονδίνου (UCL), 

 

 

Οι δημοσιογράφοι τέμνουν την επικαιρότητα

0

Δύο δημοσιογράφοι

ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΛΙΑΤΚΑΣ

Και ένας Υποστρατηγος ε.α. και οικονομολόγος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΦΑΝΟΥΣ

μιλούν για τα θέματα της επικαιρότητας.

Coronavirus PPE: confusion grows over huge order of NHS gowns from Turkey

0
Some were passed for use in health service but 170,000 await tests in Turkey.
A Royal Air Force plane at Istanbul Airport on 21 April which reportedly brought the 400,000 gowns from Turkey. Photograph: Ibrahim Mase/AP

Turkish officials and the company at the centre of the decision by the NHS to impound hundreds of thousands of protective gowns have claimed they are yet to receive a demand for a refund from the health service at the end of a day of confusion about an ill-fated order of 400,000 of the badly needed items of kit.

Their statements contradicted assurances made by Downing Street at lunchtime on Thursday that the UK was in negotiations to obtain refunds or replacements – and it gradually emerged that a majority of the gowns were still in process of being tested after some had failed UK safety standards.

An early evening clarification from the Department of Health made clear that 2,400 gowns from an initial batch of 67,000 that had arrived in the UK last month had failed safety tests – forcing officials to impound the majority of the rest so they could be properly tested.

Only 4,500 gowns were passed as fit for use in the health service – around 1% of the original order – while another 170,000 gowns were being held in Turkey so they could be tested there. The rest are yet to be delivered.

A government spokesman said: “While a small number of these gowns have failed tests in the UK, more have passed tests making them suitable for use in the NHS. The majority of items ordered from the private supplier are awaiting testing in the UK and Turkish warehouses.”

The late clarification came after nearly a day of uncorrected reports that all 400,000 gowns ordered were unfit for use, including statements made by a cabinet minister. It followed growing pressure from Turkey, which complained that ministers were allowing the wrong picture to be presented.

A Turkish diplomatic source told the Guardian that the country had been trying to establish what the problem was throughout Thursday and argued that concerns over the order had been overstated. “So far nobody approached us or claimed for anything from any company in Turkey,” the source added.

Three weeks ago, the communities secretary, Robert Jenrick, promised that the gowns would arrive as part of an 84-tonne shipment at a time when NHS staff were warning there was only a few days-worth of protective equipment left.

But almost all the goods trumpeted by Jenrick have yet to be used in the NHS – the latest in a string of hasty NHS procurement decisions during the coronavirus crisis that also saw ministers buy 3.5m antibody tests that turned out not to work and 250 Chinese-supplied ventilators that were deemed to be dangerous.

In the wake of the Turkish situation, NHS bodies representing hospital trusts warned ministers against over-promising, said that it had a corrosive impact across the health service.

Niall Dickson, chief executive of the NHS Confederation, said: “This illustrates the danger of making promises on a wing and a prayer. We have warned repeatedly that setting big targets which are then not met and saying all will be well, when at the sharp end of care it is manifestly not, undermines confidence among clinical staff on the frontline.”

A deposit was paid by the NHS, and although the delivery was subject to days of delay, the shipment of 67,000 gowns eventually arrived in the UK over a fortnight ago after the consignment had been subject to a cursory check by British officials in Istanbul.

“Some of the boxes were opened and people on the ground took pictures of the gowns to check with the UK. After that they were flown to Britain where the plan was to use them in the NHS,” a Whitehall source added.

But on Thursday ministers said publicly that the gowns were useless for medical purposes after it emerged they had been impounded at Heathrow airport after the stock failed to meet required standards.

Brandon Lewis, the Northern Ireland secretary, said: “There was a view that it was good enough PPE. It is only when it has got here that teams have looked at it again and taken a view that it is not up to the right standard and they’ve decided not to use it.”

Downing Street officials said subsequently that the NHS was now in negotiations to get new gowns sent, or it would ask for a refund from the supplier, a private Turkish manufacturer called Selegna, a company founded a few months ago initially to supply the fashion sector before switching to medical supplies as the coronavirus crisis broke out.

Selegna said it had had no contact with the NHS on Thursday – and insisted that no problems with the shipment had been mentioned earlier in the week when the company said it was in touch with NHS officials.

“The fabric of the aprons is certified. All products are certified. If there was a problem, they could do research and let us know,” Mehmet Düzen for Selegna told the BBC. They said they stood ready to rectify any problems.

Labour said it was the latest in a string of mistakes made by the government. “It is vital that the government produces a clear and credible plan for what comes next to avoid further serious missteps like this and ensure there is a secure and reliable supply of PPE moving forwards.”

Meanwhile Channel 4 reported that almost 80% of respirators in the national pandemic stockpile were out of date when coronavirus hit the UK. The broadcaster obtained stock lists that reveal exactly what was held on 30 January, the day coronavirus was declared an international emergency. Use-by dates on around 200m vital pieces of kit – including almost 21m respirators out of a total of 26.3m – had expired. It took several weeks, until the UK was already suffering a shortage of PPE, to test the expired respirators and they could be sent for use.

theguardian.com