Την απόφαση της εταιρείας γνωστοποίησε ο Γιώργος Κοσμίδης κατά τη διάρκεια σύσκεψης φορέων του τουρισμού, που συγκάλεσε το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης
Την αποχώρηση της εταιρείας μεταφοράς εμπορευμάτων FedEx από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» γνωστοποίησε ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκτελωνιστών Θεσσαλονίκης, Γιώργος Κοσμίδης κατά τη διάρκεια σύσκεψης φορέων του τουρισμού, που συγκάλεσε το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης
Όπως επισήμανε, μετά την αποχώρηση της Ryanair, «σταματά την παροχή υπηρεσιών και η εταιρεία μεταφοράς εμπορευμάτων FedEx, γεγονός που επιφέρει μείωση εισοδήματος για τους εκτελωνιστές της Θεσσαλονίκης, αυξήσεις στις τιμές των εμπορευμάτων, μείωση της ανταγωνιστικότητας, υποβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων προς τους πολίτες υπηρεσιών και απώλεια θέσεων εργασίας».
Σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Κοσμίδης επισήμανε ότι η εταιρεία κλείνει το γραφείο εξυπηρέτησης ανεκτελώνιστων εμπορευμάτων και έκανε λόγο για ειλημμένη απόφαση.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πέρα από την απώλεια εισοδήματος για τους πάνω από 500 εκτελωνιστές της Θεσσαλονίκης, το κλείσιμο του γραφείου της FedEx θα αυξήσει το κόστος παραγωγής για τις εταιρείες της Βόρειας Ελλάδας.
«Δεν κρίνω την επιχειρηματική κίνηση μιας εταιρείας, κρίνω την απαξίωση της Θεσσαλονίκης», υπογράμμισε.
Οι πανηγυρισμοί του Πρωθυπουργού, για το Μετρό Θεσσαλονίκης, δεν μπορούν να κρύψουν τις αλήθειες, για τις διαχρονικές ευθύνες του κόμματός του.
Ο Πρωθυπουργός μπορεί να επαίρεται για την λειτουργία της πρώτης γραμμής του Μετρό Θεσσαλονίκης και την επέκταση στην Καλαμαριά, μόνο αν ζητήσει πολλές συγνώμες για το κόμμα του, βασικό υπεύθυνο για τις απίστευτες υποσχέσεις και τα μεγάλα λάθη, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μέχρι σήμερα.
Α). Για την πρώτη γραμμή στο δήμο Θεσσαλονίκης:
Υπάρχει ένα ερώτημα, γιατί χρειάστηκαν 18 χρόνια για την ολοκλήρωσή του, αντί για τα 5,5 που έλεγε η σύμβαση κατασκευής του;
Μια σύντομη αναφορά στις επιλογές τους, θα μας δώσει την απάντηση.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, εξήγγειλαν την κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης, με την χρηματοδότηση από τα κέρδη του δημοτικού ραδιοφώνου fm 100, θα θυμάστε και την γνωστή πινακίδα στο σιντριβάνι.
Το 1992 εγκατέλειψαν την φαεινή ιδέα και, επέλεξαν την κατασκευή Ιδιωτικού Μετρό, την ίδια ημέρα που δημοπρατούσαν το Μετρό της Αθήνας, ως δημόσιο έργο. Η ιλαροτραγική επιλογή κράτησε μέχρι το 2001, με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, να αρνείται την εγγύηση του δανεισμού του ιδιώτη κατασκευαστή και ιδιοκτήτη του έργου.
Η επόμενη κυβέρνηση της ΝΔ δεν περίμενε να ολοκληρωθούν οι μελέτες, που δημοπρατήθηκαν το 2003, για να κατασκευαστεί το Μετρό ως δημόσιο έργο, για να προλάβει τις δημοτικές και νομαρχιακές του 2006, δημοπράτησε το έργο το 2005. Αυτή η επιλογή, είναι και η πηγή των μεγάλων προβλημάτων που ακολούθησαν. Πέρασαν δύο χρόνια για να ξεκινήσει το πρώτο εργοτάξιο.
Τον Οκτώβριο του 2009, όταν ανέλαβε η νέα κυβέρνηση, είχε κατασκευαστεί το 8% του έργου, ενώ είχε περάσει το 60% του συμβατικού χρόνου κατασκευής, που ήταν 5,5 χρόνια και η κατασκευάστρια εταιρεία ζητούσε 360 εκ. ευρώ αποζημιώσεις για καθυστερήσεις με ευθύνη του δημοσίου. Η ημερομηνία λειτουργίας του Μετρό είχε συμφωνηθεί να γίνει στις 3/10/12, για να γιορτάσει με Μετρό η Θεσσαλονίκη τα 100 χρόνια της απελευθέρωσής της. Πολύ καλό για να είναι αληθινό.
Στις αρχές του 2012, δηλαδή σε δύο χρόνια και κάποιους μήνες, είχε κατασκευαστεί περίπου το 45% του έργου και μέχρι το 2019 είχε κατασκευαστεί το 80% του έργου.
Η σημερινή κυβέρνηση το παρέδωσε έξι χρόνια μετά, δηλαδή λίγο περισσότερο χρόνο, από τον χρόνο που έγραφε η αρχική σύμβαση, για όλο το έργο και όχι για το 20% μόνο.
Φυσικά, οι πρόσθετες δαπάνες, πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ περισσότερα.
Β). Για την επέκταση στην Καλαμαριά: Η επέκταση του Μετρό στην Καλαμαριά, μελετήθηκε, δεσμεύτηκαν οι πόροι κατασκευής του και δημοπρατήθηκε, από το 2010 έως τις αρχές του 2012. Οι μελέτες ήταν πλήρης και ο χρόνος κατασκευής του 4,5 χρόνια, δηλαδή, έπρεπε να τελειώσει το 2017.
Μέχρι το 2019 είχε κατασκευαστεί το 80%. Εκεί σταμάτησε η κατασκευή του, με το επιχείρημα: Πρέπει να τελειώσει η πρώτη γραμμή, διαφορετικά δεν έχει νόημα να τελειώσει.
Το επιχείρημα φαίνεται λογικό, είναι όμως πονηρό, γιατί μπορούσαν να το τελειώσουν και να περίμενε να τελειώσει η κεντρική γραμμή. Την σκόπιμη καθυστέρηση την πλήρωσε και θα την πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος με μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Δηλαδή, αντί για 4,5 χρόνια για την κατασκευή του, θα χρειαστούν 12 περίπου και πολλά εκατομμύρια ευρώ περισσότερα.
Θυμίζω ότι, ο Πρωθυπουργός είχε πει, ότι θα λειτουργήσει τον Νοέμβριο του 2025.
Γ). Για τις δυο γραμμές στην Δυτική Θεσσαλονίκη και την επέκταση στο αεροδρόμιο: Το 2012 είχε ετοιμαστεί ο διαγωνισμός για τις μελέτες τους και ξεκίνησαν πρόδρομες εργασίες για να βοηθήσουν τις μελέτες.
Η πρώτη γραμμή είχε προγραμματιστεί να δημοπρατηθεί το 2015, με τους πόρους του ΕΣΠΑ 2014-2021. Η δεύτερη στο ΕΣΠΑ του 2021-2028.
Στην ίδια περίοδο θα κατασκευαζόταν και η επέκταση στο αεροδρόμιο.
Δυστυχώς, από το 2012 μέχρι σήμερα έχουμε μόνο φωτογραφίες από συσκέψεις, εξαγγελίες και υποσχέσεις. Δηλαδή, το 2027, έπρεπε να ολοκληρώνεται το βασικό δίκτυο του Μετρό Θεσσαλονίκης.
Οι πόροι του ΕΣΠΑ, που ήταν προγραμματισμένοι για τις γραμμές τις Θεσσαλονίκης, πήγαν όλοι στις επεκτάσεις του Μετρό Αθήνας.
Τέλος, επειδή, πάλι θα υποσχεθούν ότι: Σύντομα θα ξεκινήσει η κατασκευή των επεκτάσεων του Μετρό Θεσσαλονίκης, με κατηγορηματικό τρόπο, θέλω να πω, ότι:
Το ΕΣΠΑ, που τελειώνει το 2028, έχει δεσμευμένους όλους τους πόρους για έργα Μετρό, για το Μετρό της Αθήνας.
Στο δε ΕΣΠΑ 2028-2034, οι προγραμματισμένοι πόροι, είναι πολλοί λιγότεροι από το προηγούμενο και θα χρησιμοποιηθούν όλοι, όπως έχει δηλώσει η κυβέρνηση, για την ολοκλήρωση της γραμμής 4 της Αθήνας.
Φυσικά, τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης δεν ακούμπησαν την Θεσσαλονίκη, με πρόσχημα: Δεν υπήρχαν μελέτες.
Ποιοι και πότε έπρεπε να κάνουν τις μελέτες και γιατί δεν τις έκαναν μέχρι τώρα;
Δυστυχώς, είναι αργά, για τις προσχηματικές διαμαρτυρίες των τοπικών παραγόντων σήμερα.
Η ομιλία του Ενβέρ Χότζα στο Παρίσι το 1946, τα απίστευτα ψέματά του και η προσωπική επίθεση στον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη – Η προσφυγή της Ουκρανίας εναντίον της Ελλάδας για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις
Ένα από τα θέματα που θέτει συχνά η Αλβανία, τόσο σε διμερές όσο και διεθνές επίπεδο είναι το λεγόμενο «τσάμικο». Πρόκειται για ένα ανύπαρκτο ζήτημα που έχει μπει στη διπλωματική φαρέτρα της γειτονικής χώρας ως αντιστάθμισμα για το Βορειοηπειρωτικό. Βέβαια, το δεύτερο είναι υπαρκτό, η Αλβανία ποτέ δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που ανέλαβε με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας και, ιδιαίτερα στα χρόνια του Ενβέρ Χότζα, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου υπέφεραν τα πάνδεινα.
Όπως έχουμε γράψει και εμείς πολλές φορές, η Αλβανία υποτάχθηκε αμαχητί στους Ιταλούς το 1939, ενώ είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι αλβανικά τάγματα πλαισίωσαν τους Ιταλούς κατά την επίθεσή τους στη χώρα μας το 1940. Η Ελλάδα στη διάρκεια του Β’ Π.Π. άκουσε επανειλημμένα καλά λόγια και υποσχέσεις για παραχώρηση της Βορείου Ηπείρου, των Δωδεκανήσων, τμήματος της Βουλγαρίας και της Κύπρου. Τελικά, μας δόθηκαν μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις μόνο τα Δωδεκάνησα.
Όταν τελείωσε ο Β’ Π.Π., πέρα από τις μυστικές διαβουλεύσεις των μεγάλων, υπήρχε και μία επίσημη Σύνοδος, η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946), στην οποία καθορίστηκε το μέλλον της Ευρώπης. Εκεί η Ελλάδα έθεσε τις διεκδικήσεις της και επίσημα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ομιλία του Αλβανού ηγέτη Ενβέρ Χότζα, ο οποίος εμφανίστηκε σχεδόν από το πουθενά, τον Αύγουστο του 1946 στο Παρίσι.
Εκεί, σε μια ομιλία του γεμάτη διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας και ανακρίβειες, παρουσίασε την Αλβανία ως θύμα των περιστάσεων, ως χώρα που πολέμησε σκληρά τον Άξονα και, περίπου, ως αδικημένη από την ιστορία. Στη συνέχεια εξαπέλυσε ένα δριμύ κατηγορητήριο σε βάρος της Ελλάδας και ιδιαίτερα του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, ο οποίος στη δική του ομιλία είχε θέσει το Βορειοηπειρωτικό.
Θα δούμε σήμερα σε γενικές γραμμές, τι είπε ο Χότζα για την Αλβανία και τη στάση της στον Πόλεμο, ενώ θα παραθέσουμε αυτούσιο το εκτενές τμήμα της ομιλίας του για την Ελλάδα.
Θα αναφερθούμε επίσης στην προσφυγή που έκανε η Ουκρανία, μία από τις Δημοκρατίες της ΕΣΣΔ τότε σε βάρος της Ελλάδας (!), για τις σχέσεις της με την Αλβανία και θα κλείσουμε με μία αποκάλυψη που οφείλεται στον Δρα Σταύρο Ντάγιο και την παρουσιάζουμε και εμείς εδώ σήμερα χάρη στην άδεια που μας έδωσε πρόθυμα και ευγενικά όπως πάντα.
Η Ελλάδα έδωσε στην Αλβανία περίπου 218 εκ. δραχμές στα χρόνια του Β’ Π.Π., πριν η δραχμή υποτιμηθεί, σαν πολεμικές επανορθώσεις, καθώς η Αλβανία θεωρήθηκε νικήτρια χώρα.
Το ακόμα πιο απίστευτο είναι, ότι τόσο το 1946 που ο Κ. Τσαλδάρης έθεσε το θέμα, όσο και το 1984 που η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου το έψαξε, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αδυνατούσαν να βρουν περισσότερα στοιχεία.
Το γνώριζαν αυτό οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά και η τωρινή; Πόση αξία έχουν σήμερα τα 218 εκ. δραχμές που δόθηκαν στην Αλβανία πριν από 80 χρόνια; Υπάρχει η διάθεση να τα διεκδικήσουμε ή όχι; Θα ενδιαφερθεί κάποιος από τα αρμόδια υπουργεία, έστω να μας διαψεύσει; Ας ξεκινήσουμε με την ομιλία του Ενβέρ Χότζα στο Παρίσι στις 21 Αυγούστου 1946 και θα επανέλθουμε στο θέμα των αποζημιώσεων.
Ενβέρ Χότζα: Από το Παρίσι στη κορυφή της ηγεσίας του Κ.Κ. Αλβανίας
Πριν ξεκινήσουμε την αναφορά σε όσα είπε ο Χότζα στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι, να σημειώσουμε ότι γεννήθηκε το 1908 στο Αργυρόκαστρο και αποφοίτησε από το Γαλλικό Λύκειο στην Κορυτσά.
Το 1930 έγινε δεκτός στη Σχολή Βοτανολογίας του Πανεπιστημίου του Μονπελιέ στη Γαλλία. Δεν ολοκλήρωσε όμως ποτέ τις σπουδές του. Το 1935 πήγε στο Παρίσι όπου με χρήματα του γαμπρού του Bahri Omari, εθνικιστή αντιβασιλικού, αυτοεξόριστου στην Ιταλία, ο Χότζα αυτοανακηρύχθηκε σε ένα βράδυ εκπρόσωπος των Αλβανών κομμουνιστών στο Παρίσι.
Αναμειγνύεται σε κύκλους Γάλλων κομμουνιστών διανοουμένων, εκδοτών, φιλοσόφων και καλλιτεχνών του αβανγκαρντισμού στα φιλόξενα σαλόνια της πολυτελούς κατοικίας του Γάλλου μαρξιστή κοσμικού ομοφυλόφιλου Paul Vollant-Couturier.
Οι ατέλειωτες συζητήσεις στο σπίτι του Couturier αποτέλεσαν τη βάση για τη διαμόρφωση των κομμουνιστικών «πιστεύω» του Χότζα. Στα τέλη του 1935 ο Χότζα πήγε στις Βρυξέλλες, όπου προσλήφθηκε ως λογιστής. Ενεπλάκη όμως σε ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο, για το οποίο δεν δικάστηκε ποτέ!
Επέστρεψε στην Αλβανία το 1937 και δίδαξε στο Γαλλικό Λύκειο της Κορυτσάς. Με την έναρξη του Β’ Π.Π., ο Χότζα, ένα άτομο μετρίου μορφωτικού επιπέδου, χωρίς κομματική δράση, «αντιπαθής και άφιλος», κατά τον Blendi Fevziu, εκτινάσσεται στην ιεραρχία του Κ.Κ Αλβανίας, όταν αυτό έγινε ενιαίο (1941). Την ίδια στιγμή, ιστορικά στελέχη του Κόμματος παραμερίζονται. Σημαντικό ρόλο στην άνοδο του Χότζα στην ιεραρχία του Κ.Κ. Αλβανίας έπαιξε ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Τίτο.
Όταν το 1943 αποχώρησαν από την Αλβανία οι Ιταλοί και έγινε η εισβολή των ναζί, ο Χότζα εκλέχθηκε Γ.Γ. του Κομμουνιστικού Κόμματος και στα τέλη του 1944 ανέλαβε επικεφαλής της πρώτης μεταπολεμικής μεταβατικής κυβέρνησης.
Στο μεσοδιάστημα επιδόθηκε σ’ ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των εσωκομματικών αντιπάλων του. Στις 24 Μαΐου 1944 ο Χότζα εκλέχθηκε επικεφαλής του Αντιφασιστικού Εθνικού Απελευθερωτικού Συμβουλίου, από το Συνέδριο του Κ.Κ. Αλβανίας στην Πρεμετή και στις 28 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς οι κομμουνιστές μπήκαν στα Τίρανα. Έτσι άρχισε η μακροχρόνια περίοδος διακυβέρνησης του Χότζα, που έληξε με τον θάνατό του τον Απρίλιο του 1985.
Στα χρόνια της διακυβέρνησης από τον Χότζα, 5.037 άνδρες και 408 γυναίκες εκτελέστηκαν, 16.788 άνδρες και 7.367 γυναίκες καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης 35 χρόνων, 70.000 άτομα εκτοπίστηκαν και 354 ξένοι πολίτες, οι 95 από το Κόσοβο αντιμετώπισαν το εκτελεστικό απόσπασμα.
Η ομιλία του Χότζα στην Ολομέλεια της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων (21 Αυγούστου 1946)
Ας δούμε τα κυριότερα σημεία της ομιλίας Χότζα στο Παρίσι, στις 21 Αυγούστου 1946. Σύμφωνα με τον Αλβανό ηγέτη, ο αλβανικός λαός ήταν ο πρώτος που άρπαξε τα όπλα ενάντια στους Ιταλούς φασίστες και σταμάτησε τον αγώνα του όταν ηττήθηκε η χιτλερική Γερμανία. Οι Ιταλοί εισέβαλαν στην Αλβανία με σκοπό να την υποδουλώσουν το 1939. Έκαναν όμως λάθος υπολογισμούς.
«Οι Αλβανοί δεν είναι το είδος των ανθρώπων που υπομένουν τη σκλαβιά. Η ιστορία μας (είπε ο Χότζα) είναι απόδειξη αυτού, τα βουνά και τα δάση μας γεμίζουν από τον απόηχο των ηρωικών αγώνων των προγόνων μας(ποιοι είναι αυτοί, άγνωστο βέβαια…), που πολέμησαν λυσσαλέα επί αιώνες, εναντίον των καταπιεστών τους».
Στη συνέχεια, ο Χότζα ανέφερε ότι όταν οι Ιταλοί επιτέθηκαν κατά της Ελλάδας, οι Αλβανοί έσπευσαν να συμπαρασταθούν στους Έλληνες: «… οι τολμηρές και ισχυρές ένοπλες ενέργειες των Αλβανών ήταν μεγάλη βοήθεια για τον ελληνικό λαό που είχε την ίδια μοίρα με τη δική μας», συνέχισε ο Χότζα. Οι Ιταλοί, είπε ο Χότζα, προέβησαν σε αντίποινα εναντίον των Αλβανών που βοήθησαν τους Έλληνες.
Αλλά και όταν οι Ιταλοί, συνθηκολόγησαν και επιτέθηκαν στην Αλβανία οι Γερμανοί, οι συμπατριώτες του Χότζα δεν δίστασαν να πολεμήσουν και εναντίον τους, εκδιώκοντάς τους από τα αλβανικά εδάφη προς αυτά της Γιουγκοσλαβίας.
Τη μέρα της απόβασης την Συμμάχων στη Νορμανδία, 4 γερμανικές μεραρχίες πολεμούσαν στην Αλβανία (και προφανώς, η επιτυχία της συμμαχικής απόβασης οφείλεται στους Αλβανούς…).
«Η Αλβανία έγινε προπύργιο του αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία», συνέχισε ο Χότζα παραθέτοντας τις απώλειες της χώρας του, αλλά και των εχθρών της. 28.000 Αλβανοί σκοτώθηκαν, 12.600 τραυματίστηκαν, 10.000 φυλακίστηκαν ως πολιτικοί κρατούμενοι σε Ιταλία και Γερμανία και 35.000 υποχρεώθηκαν να κάνουν καταναγκαστική εργασία. Ο πληθυσμός της Αλβανίας ήταν τότε 1 εκατομμύριο (σ’ αυτό είχε δίκιο, ήταν γύρω στο 1,1 εκατομμύριο).
Από την άλλη πλευρά, 53.639 Ιταλοί και Γερμανοί σκοτώθηκαν(απίστευτη ακρίβεια ως προς τον αριθμό), τραυματίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν.
Αφού ανέφερε τα κολακευτικά λόγια διαφόρων ξένων πολιτικών και στρατιωτικών για τη χώρα του, ο Χότζα εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Τσαλδάρη που είχε θέσει τις προηγούμενες μέρες στη διάσκεψη το βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Παραθέτουμε αυτούσιο το σκέλος της ομιλίας του Χότζα που αφορά την Ελλάδα.
Σημειώνουμε μόνο, ότι οι Βορειοηπειρώτες δεν ήταν μόνο 35.000, όπως ισχυρίστηκε ο Αλβανός ηγέτης, αλλά πολύ περισσότεροι.
Τα χονδροειδή ψέματα του Χότζα σε βάρος της Ελλάδας και η χυδαία προσωπική επίθεση σε βάρος του Κων/νου Τσαλδάρη
«Ωστόσο, πριν εκθέσω την άποψη της χώρας μου για αυτό το ερώτημα, αισθάνομαι χρέος μου να απαντήσω στις ψευδείς κατηγορίες του κ. Τσαλδάρη, επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας, τις κατηγορίες και τους ισχυρισμούς που έχει διατυπώσει κατά της Αλβανίας σε διάφορες προηγούμενες συνεδριάσεις της Διάσκεψης.
Ο κ. Τσαλδάρης προσπαθεί να αποδείξει ότι η Αλβανία δεν είναι συμμαχική χώρα, ότι η Αλβανία επιτέθηκε στην Ελλάδα και κατά συνέπεια βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ελλάδα.
Από την άλλη, ο κ. Τσαλδάρης διεκδικεί τη Νότια Αλβανία, προσποιούμενος ότι είναι ελληνικό έδαφος και ανήκει δικαιωματικά στην Ελλάδα.
Στο ερώτημα εάν η Αλβανία είναι συμμαχική χώρα και αν άξιζε πλήρως αυτόν τον τίτλο, ο κ. Τσαλδάρης έχει την απάντησή μας με τα λόγια που μόλις είπα. Ο αλβανικός λαός απορρίπτει περιφρονητικά τις άθλιες κατηγορίες του Έλληνα αντιπροσώπου, ο οποίος χαρακτηρίζει τη χώρα μου επιτιθέμενη.
Ο αλβανικός λαός ποτέ δεν επιτέθηκε στον έντιμο ελληνικό λαό και δεν του κήρυξε ποτέ πόλεμο. Αντίθετα, συμπονούσΕ την υπόθεση τους, που ήταν και υπόθεση του αλβανικού λαού, αφού και τα δύο έθνη είχαν την ίδια μοίρα και είχαν να αντιμετωπίσουν τον ίδιο εχθρό. Ο αλβανικός λαός επέδειξε, όχι μόνο κατά τον αντιφασιστικό πόλεμο, αλλά και κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποφασιστικότητά του να πολεμήσει τον ιταλικό ιμπεριαλισμό, που είχε το βλέμμα του στη γη και τους πόρους μας.
Μεταξύ του αλβανικού λαού και των Ιταλών φασιστών έγινε ένας τρομερός και ανελέητος πόλεμος. Γι’ αυτό ο κ. Τσαλδάρης δεν θα καταφέρει να πείσει κανέναν, ακόμα και κάποιον ανόητο, με τα επιχειρήματά του. Ο κ. Τσαλδάρης να ζητήσει ξεκαθάρισμα λογαριασμών από τη φασιστική Ιταλία για την επαίσχυντη επίθεση κατά της χώρας του και όχι από εμάς.
Θα έπρεπε να ζητήσει να λογοδοτήσει ο εγκληματίας πολέμου Βίκτωρ Εμμανουήλ(βασιλιάς της Ιταλίας τότε), όχι η Αλβανία, στην οποία εισέβαλε ο ίδιος εχθρός με την Ελλάδα, και ο λαός της, όπως ο ελληνικός λαός, πολέμησε με μανία για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του.
Θα ήταν γελοίο να σκεφτεί κανείς ότι, με ένα ασήμαντο διάταγμα, ο Βίκτωρ Εμμανουήλ, ο βασιλιάς της Ιταλίας, θα μπορούσε να ρίξει την ευθύνη στον αλβανικό λαό που διεξήγαγε έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον της Ιταλίας από τις πρώτες μέρες της κατοχής και μάλιστα έκανε μια απόπειρα ενάντια στη ζωή του βασιλιά κατά τη μοναδική επίσκεψή του στην Αλβανία, τον Μάιο του 1941.
Ο κ. Τσαλδάρης χρησιμοποιεί την κήρυξη πολέμου από την πλευρά του Αλβανού Κουίσλινγκ Vërlaci ως επιχείρημα για να υπερασπιστεί τα επιχειρήματα του.
Ο αλβανικός λαός ταύτισε τους κατακτητές και τους κουίσλινγκ(συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων) και δεν έκανε καμία διάκριση μεταξύ τους. Οι Αλβανοί κουίσλινγκ, όπως και όλοι οι άλλοι κουίσλινγκ της Ευρώπης, δεν έχουν τίποτα κοινό με τον λαό μας. Ήταν οι πιο βρόμικοι εχθροί του λαού και, ως τέτοιοι, έχουν πολεμηθεί με συνέπεια.
Οι Αλβανοί κουίσλινγκ δεν μπόρεσαν να συγκεντρώσουν περισσότερα από μερικά αδύναμα τάγματα ενάντια στον απελευθερωτικό στρατό και τους συμμάχους, ενώ ο αλβανικός λαός ξεσηκώθηκε ως ένας άνθρωπος ενάντια στον καταπιεστή και τους προδότες. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του λαού μας και των κουίσλινγκ.
Θα ήθελε ο κ. Τσαλδάρης να μάθει επιπλέον τι έκανε ο αλβανικός λαός με αυτούς τους κουίσλινγκ; Μόνο αυτό: τους εξαφάνισαν όλους και έτσι πλήρωσαν με τη ζωή τους τα εγκλήματα που διέπραξαν.
Και αν θέλει να μάθει περισσότερα για τη μοίρα των συνεργατών τους στον πόλεμο, που διέφυγαν μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα, θα πρέπει να ξέρει ότι αυτοί οι εγκληματίες μπορούν να βρεθούν στα καλύτερα ξενοδοχεία της Ρώμης, της πόλης από την οποία απογειώθηκαν τα αεροπλάνα που βομβάρδισαν τόσο απάνθρωπα γυναίκες και παιδιά Αλβανίδων και Ελληνίδων.
Θα ήθελα να ρωτήσω τον κ. Τσαλδάρη: γιατί δεν αναφέρει τους κουίσλινγκ της Ευρώπης που έβλαψαν τόσο σοβαρά τη συμμαχική υπόθεση, και συγκεκριμένα, εκείνους τους κουίσλινγκ που, αφού διέπραξαν φρικτά εγκλήματα, κυκλοφορούν τώρα ελεύθεροι στους δρόμους; Γιατί ο κ. Τσαλδάρης δεν τολμά να ταυτίσει τους άλλους Ευρωπαίους κουίσλινγκ με τα αντίστοιχα έθνη τους;
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι κατά τη διάρκεια του Ιταλοελληνικού Πολέμου, μερικές εκατοντάδες Αλβανοί στρατιώτες, εξαναγκασμένοι σε υπηρεσία από τους Ιταλούς, ξεσηκώθηκαν εναντίον τους και έκαναν κοινή αντίσταση με τον ελληνικό λαό.
Κάποιοι εγκατέλειψαν τους Ιταλούς και πήγαν στα ελληνικά στρατεύματα, για να πολεμήσουν μαζί τους, αλλά (ενν. οι Έλληνες) τους αντιμετώπισαν ως αιχμαλώτους πολέμου και τους έστειλαν στην Κρήτη, όπου κατά τη γερμανική απόβαση, πολέμησαν γενναία δίπλα στους Βρετανούς στρατιώτες.
Κάποιοι ενώθηκαν με τους Αλβανούς παρτιζάνους, ενώ άλλοι αφοπλίστηκαν από τους Ιταλούς, αποσύρθηκαν από το μέτωπο, περιορίστηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σιτζάκ και οδηγήθηκαν στο στρατοδικείο για «εσχάτη προδοσία».
Στις 22 Δεκεμβρίου 1940, το πρακτορείο ειδήσεων Reuter έστειλε το ακόλουθο άρθρο από το Manastir: «Οι Αλβανοί στρατιώτες, οι οποίοι στρατολογήθηκαν βίαια στον ιταλικό στρατό, επαναστάτησαν χθες σε ένα τμήμα των μετόπισθεν των Ιταλών, προκαλώντας στον εχθρό μεγάλες απώλειες πριν συλληφθούν. Μερικοί έχουν φτάσει στους λόφους και συνεχίζουν να αντιστέκονται».
Στις 4 Δεκεμβρίου 1940, το πρακτορείο ειδήσεων «Anatole» μετέδωσε από την Αθήνα ότι «ένας Ιταλός στρατηγός αιχμάλωτος από τους Έλληνες δήλωσε ότι ο ιταλικός στρατός υφίσταται μεγάλες απώλειες εξαιτίας της αποστασίας των Αλβανών».
Ο ίδιος ο Μουσολίνι με επιστολή του προς τον Χίτλερ στις 22 Νοεμβρίου 1940 προσπάθησε να δικαιολογήσει τις ιταλικές απώλειες με τον ίδιο τρόπο.
Να τι λέει ο Badoglio στα απομνημονεύματά του:
«Η εκστρατεία έχει αρχίσει. Όλος ο κόσμος γνωρίζει την πρόοδό της. Τα ελληνικά στρατεύματα στην Ήπειρο αντιστέκονται γενναία στον ποταμό Καλαμά, ενώ οι αλβανικές δυνάμεις και στρατεύματα που ήταν μέρος των μεραρχιών μας είτε μας πρόδωσαν, σαμποτάροντας τις επιχειρήσεις μας είτε πέρασαν στους Έλληνες».
Η εφημερίδα «Le Figaro», στο τεύχος της Νο 588 της 4ης Ιουλίου 1946, αναφερόμενη στον ιταλοελληνικό πόλεμο, γράφει:
«Τα αλβανικά αποσπάσματα παρτιζάνων, από την πλευρά τους, επιτέθηκαν σε ιταλικές νηοπομπές και στρατεύματα ή στους δρόμους που οδηγούσαν στο μέτωπο».
Στις 26 Οκτωβρίου 1940, το BBC μετέδωσε:
«Πληροφορούμαστε από την Αλβανία ότι αλβανικά τμήματα παρτιζάνων, που επιχειρούν πίσω από τις ιταλικές γραμμές, κόβουν και σαμποτάρουν γραμμές επικοινωνίας, σπέρνοντας τον τρόμο στα αποκομμένα ιταλικά αποσπάσματα.
Ένοπλες ομάδες κατάφεραν να εισέλθουν στην πρωτεύουσα και έχουν αναρτήσει προκηρύξεις σε όλα τα κυβερνητικά κτίρια, ακόμη και στο παλάτι της ιταλικής κυβέρνησης, καλώντας τους Ιταλούς να φύγουν από την Αλβανία».
Ομοίως, στις 4 Ιανουαρίου 1941 το AA (BBC) μετέδωσε:
«Σε στρατιωτικούς κύκλους επισημαίνεται ότι οι Αλβανοί δίνουν στους Έλληνες μεγάλη βοήθεια κατά των Ιταλών».
Αλλά μαζί με τις ψεύτικες κατηγορίες του κατά του αλβανικού λαού, ίσως ο κ. Τσαλδάρης θα έπρεπε να μας δώσει εδώ κάποια εξήγηση για αυτά τα ερωτήματα:
Θεωρεί επίσης επιτιθέμενους, όπως την Αλβανία, τα διάφορα έθνη της Ευρώπης, των οποίων οι κουίσλινγκ όχι μόνο έστειλαν τάγματα, αλλά οργάνωσαν ακόμη και ολόκληρες αποστολές εναντίον του ηρωικού Κόκκινου Στρατού, που ήταν παράδειγμα ηρωισμού και ανδρείας για όλα τα έθνη και την ίδια στιγμή, η πιο σίγουρη υποστήριξή τους; Του είναι δύσκολο να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση.
Μήπως ο κ. Τσαλδάρης θεωρεί χώρα επιθετική τη Γαλλία, από την οποία ο Χίτλερ σκόπευε να εξαπολύσει την επίθεσή του κατά της Αγγλίας; Θα δυσκολευτεί να απαντήσει και σε αυτό το ερώτημα.
Ο κ. Τσαλδάρης πιστεύει ότι μπορεί να πει ότι θέλει απέναντι στη μικροσκοπική Αλβανία, αλλά κάνει λάθος. Τα άχρηστα επιχειρήματά του δεν θα κρατήσουν καιρό. Όχι, ο αλβανικός λαός δεν ήταν ποτέ και δεν θα είναι ποτέ επιτιθέμενος και δεν αποτελεί απειλή για τον ελληνικό λαό, όπως υποστηρίζει ο κ. Τσαλδάρης.
Οι επιθέσεις του Έλληνα αντιπροσώπου στη χώρα μας και οι ισχυρισμοί του ότι είμαστε εμείς που προκαλούμε προβλήματα μας θυμίζουν έναν από τους μύθους του Λαφοντέν. Πάντα ζούσαμε αρμονικά με τον ελληνικό λαό, με τον οποίο πολεμήσαμε ώμο με ώμο ενάντια στους Ιταλούς και Γερμανούς φασίστες κατακτητές.
Κατά τη διάρκεια του αντιφασιστικού μας πολέμου, ο αλβανικός λαός δημιούργησε δεσμούς ειλικρινούς φιλίας με τους γείτονές του, τον γιουγκοσλαβικό και τον ελληνικό λαό. Υπό το πρίσμα αυτών των γεγονότων, οι ελληνικές κατηγορίες φαίνονται αυτό που πραγματικά είναι: ψέματα στερούμενα κάθε θεμελίωσης.
Έχει ξεχάσει όμως τόσο γρήγορα ο κ. Τσαλδάρης ότι οι Έλληνες κουίσλινγκ μαζί με τους Γερμανούς πολέμησαν συχνά εναντίον των Αλβανών, και ευθύνονται για χίλιες θηριωδίες;
Εδώ είναι μερικά γεγονότα:
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, την ημέρα της συνθηκολόγησης της Ιταλίας, οι Gcrman(;), προερχόμενοι από την περιοχή Sajadha(Σαγιάδα) και καθοδηγούμενοι από έναν καπετάνιο του Ζέρβα ονόματι Vitos, μπήκαν στην Κονισπόλ και έκαψαν περισσότερα από 50 σπίτια.
Κατά τη μεγάλη χειμερινή επίθεση του 1943-1944 που εξαπέλυσαν οι Γερμανοί κατά του Εθνικού μας Απελευθερωτικού Στρατού, τα γερμανικά στρατεύματα μαζί με τα συγκροτήματα του Ζέρβα ήρθαν στην Αλβανία από την Ελλάδα και πυρπόλησαν τις περιοχές των Ζαγορίων και του Πωγωνίου(ισχύει αυτό, αλλά το Πωγώνι, εκτός από 8 χωριά του και τα Ζαγόρια, δεν ανήκαν ποτέ στην Αλβανία).
Άλλα τμήματα του Ζέρβα, μαζί με τους Γερμανούς, πολέμησαν εναντίον των Αλβανών παρτιζάνων τον Ιανουάριο του 1944 και πυρπόλησαν τα χωριά Κράνε και Ντερμίς, καθώς και τα σπίτια όλων των παρτιζάνων της ελληνικής μειονότητας της Ντρόπουλ(Δρόπολης), ενώ τον Φεβρουάριο του 1944 συγκροτήματα έκαψαν το χωριό Dhrovjan(Δρόβιανης).
Κατά την άλλη μεγάλης κλίμακας επίθεση που εξαπέλυσαν οι Γερμανοί τον Ιούνιο του 1944, οι δυνάμεις του Ζέρβα ήρθαν ξανά, μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα από την Ελλάδα, περνώντας τα σύνορα και πυρπόλησαν όλα τα χωριά στην περιοχή των Ζαγορίων που είχαν εγκαταλείψει την πρώτη φορά(σημ: τι σχέση έχει η Αλβανία με τα Ζαγόρια, γιατί ωρυόταν ο Χότζα;
Ο Ζέρβας, αν τον άφηναν οι Βρετανοί θα είχε καταλάβει μεγάλο μέρος της Β. Ηπείρου, αυτό είναι βέβαιο). Κάθε φορά που οι Γερμανοί ερχόντουσαν από την Ελλάδα για να επιτεθούν στις δυνάμεις του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού, το κύριο στήριγμά τους ήταν οι ένοπλες μονάδες του Έλληνα κουίσλινγκ, στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα.
Η ελληνική αντιπροσωπεία ισχυρίστηκε ότι η σημερινή αλβανική κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική αποεθνικοποίησης της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία.
Κύριοι, η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, αποτελούμενη από 35.000 άτομα, πολέμησε ώμο με ώμο με όλο τον αλβανικό λαό ενάντια στους φασίστες και ναζί κατακτητές και κατά των Αλβανών και Ελλήνων κουίσλινγκ. Σήμερα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας απολαμβάνει ίσα δικαιώματα με τον αλβανικό πληθυσμό.
Διαθέτει 79 ελληνόγλωσσα σχολεία, ένα ελληνόγλωσσο γυμνάσιο, έχει τη δική της αυτόνομη τοπική διοίκηση, όπως και ο αλβανικός πληθυσμός, και στέλνει αντιπροσώπους στη Λαϊκή Συνέλευση. Υπάρχουν και πολίτες της ελληνικής μειονότητας στον στρατό και την κυβέρνηση(σημ: γιατί καταδικάστηκε η Αλβανία από την ΚτΕ τότε για τη στάση της απέναντι στην ελληνική μειονότητα;).
Από την άλλη, δεν γνωρίζω αν οι αξιότιμοι σύνεδροι γνωρίζουν τον τρόμο που ασκείται κατά της αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα.
Από τους 60.000 Αλβανούς που έμειναν στην Ελλάδα σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου, από το 1913 έως το 1923, 35.000 Αλβανοί μεταφέρθηκαν βίαια στην Τουρκία ως «Τούρκοι υπήκοοι» με αντάλλαγμα Έλληνες από τη Μικρά Ασία (σημ: ο Χότζα έλεγε ψέματα, 60.000 Αλβανοί, Τσάμηδες δηλαδή, δεν υπήρχαν ποτέ στην Ελλάδα και δεν πήγαν ποτέ στην Τουρκία, λόγω παρέμβασης του Θ.Πάγκαλου).
Σε αντίθεση με τις επίσημες δεσμεύσεις που έδωσε η Ελλάδα, οι ελληνικές κυβερνήσεις πάντα ακολουθούσαν μια πολιτική εξόντωσης της αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα και ποτέ δεν αναγνώρισαν ότι είχε δικαιώματα.
Τον Ιούνιο του 1944 και τον Μάρτιο του 1945, οι ένοπλες μονάδες του στρατηγού κουίσλινγκ Ναπολέοντα Ζέρβα προσπάθησαν να εξαφανίσουν τους εναπομείναντες Αλβανούς: πυρπόλησαν τα χωριά τους, λεηλάτησαν τις περιουσίες τους και σκότωσαν χιλιάδες άνδρες και γυναίκες, ηλικιωμένους και παιδιά.
Περισσότεροι από 20.000 Αλβανοί(ενν. Τσάμηδες) που κατάφεραν να διαφύγουν κατέφυγαν στην Αλβανία όπου, αν και βοηθούνται από την κυβέρνηση και τον αλβανικό λαό, ζουν σε μεγάλη φτώχεια.
Όμως ο πραγματικός στόχος όλων αυτών των ισχυρισμών του Έλληνα αντιπροσώπου είναι να πάρουν από την Αλβανία δύο περιοχές, αυτές της Κορυτσάς και του Αργυροκάστρου, που ήταν πάντα από τα πιο φλογερά κέντρα του αλβανικού πατριωτισμού, τόσο κατά τη μακρόχρονη Τουρκοκρατία όσο και κατά την Εθνική Απελευθέρωση. Πόλεμος κατά των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών.
Οι στόχοι αυτοί αντικατοπτρίζουν την παλιά πολιτική των πρωταγωνιστών της «Μεγάλης Ιδέας», δηλαδή της ελληνικής ιμπεριαλιστικής επέκτασης σε ολόκληρη την περιοχή των Βαλκανίων, ιδέα που έχει φυτρώσει και στα κεφάλια των σημερινών Ελλήνων ηγεμόνων.
Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι, με τις διεκδικήσεις τους για την Αλβανία, τις καθημερινές τους προκλήσεις στα σύνορά μας και τις ίντριγκες τους, όπως η πρόταση που έκανε ο κ. Τσαλδάρης στον Γιουγκοσλάβο εκπρόσωπο να χωριστεί η Αλβανία μεταξύ Γιουγκοσλαβίας και Ελλάδας, προσπαθούν να διαταράξουν την ειρήνη στα Βαλκάνια.
Κύριοι, θεωρούμε άτοπο και απαράδεκτο να εξετάζει αυτή η Διάσκεψη το ζήτημα της εδαφικής ακεραιότητας της Αλβανίας. Ο αλβανικός λαός, λίγος σε αριθμό, αλλά μεγάλος στις θυσίες που έκανε για τον κοινό σκοπό, δεν είναι εδώ για να συζητήσει τα σύνορά του, αλλά για να εκφράσει και να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.
Δηλώνουμε επίσημα ότι μέσα στα σημερινά μας σύνορα δεν υπάρχει ούτε μια ίντσα ξένου εδάφους( σημ: η Βόρεια Ήπειρος τι σχέση έχει με την Αλβανία;) και ότι δεν θα επιτρέψουμε ποτέ σε κανέναν να τα καταπατήσει, γιατί για εμάς είναι ιερά».
Πηγή για την ομιλία Χότζα: Marxists Internet Archives (2010). Η ομιλία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Bashkimi, νο 540, στις 22 Σεπτεμβρίου 1946.
Η προσφυγή της Ουκρανίας κατά της Ελλάδας στον Ο.Η.Ε. για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις!
Ένα ακόμα ενδιαφέρον διπλωματικό γεγονός της μεταπολεμικής εποχής είναι η προσφυγή της Ουκρανίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. σε βάρος της χώρας μας, για την πολιτική της απέναντι στην Αλβανία!
Η προσφυγή κατατέθηκε στις 23 Αυγούστου 1946. Με αυτή, κατηγορούνταν η Ελλάδα για επιθετικότητα εναντίον της Αλβανίας, για διώξεις μειονοτικών πληθυσμών (σημ.: προφανώς εννοεί τους Τσάμηδες) και για «ανεύθυνη πολιτική» που δημιουργούσε «σοβαρό κίνδυνο για την ειρήνη και την ασφάλεια» των Βαλκανίων.
Επίσης κατηγορούνταν η Μεγάλη Βρετανία ότι επεμβαίνει υπέρ της μοναρχίας στο δημοψήφισμα που θα γινόταν στην Ελλάδα την 1η Σεπτεμβρίου. Κατά τη συζήτηση της προσφυγής, την Ελλάδα εκπροσώπησαν ο πρεσβευτής στον Ο.Η.Ε. Βασίλειος Δενδραμής (1883-1956) και ο έμπειρος πρεσβευτής Αθανάσιος Αγνίδης (1889-1984). Μετά από πολλές συνεδριάσεις του Σ.Α. του Ο.Η.Ε. η ουκρανική προσφυγή απορρίφθηκε με ψήφους 9-2.
Θυμίζουμε βέβαια ότι τότε η Ουκρανία ήταν μία από τις «Δημοκρατίες» της ΕΣΣΔ, οπότε κινήθηκε μετά από εντολή του Στάλιν, για να βοηθήσει τον προστατευόμενό του Χότζα…
Η Ουκρανία, υποτίθεται, ότι είχε έννομο συμφέρον γιατί συνορεύει με τα Βαλκάνια και ενδιαφερόταν για τη διατήρηση της ειρήνης και της τάξης στην περιοχή.
Αυτός ήταν ο λόγος που επιλέχθηκε από τον Στάλιν. Να σημειώσουμε ότι στο πλευρό των Ουκρανών ήταν και ο Σοβιετικός αντιπρόσωπος και μετέπειτα Υπουργός Εξωτερικών Αντρέι Γκρομίκο, ο οποίος αντιτάχθηκε σθεναρά και στο ενδεχόμενο παραχώρησης της Βορείου Ηπείρου στην Ελλάδα.
Οι πολεμικές επανορθώσεις 218.300.000 δραχμών που έδωσε η Ελλάδα στη… νικήτρια Αλβανία
Πριν λίγες μέρες, σε ανάρτησή του στο Facebook ο Δρ. Σταύρος Ντάγιος ανέφερε ότι η Ελλάδα έδωσε στην Αλβανία 218.300.000, δραχμές (πριν την υποτίμηση της δραχμής).
Αυτό το ποσό αξίωσε και έλαβε η γειτονική χώρα ως «νικηφόρο κράτος». Επικοινωνήσαμε με τον κύριο Ντάγιο, που μας επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό.
Παραθέτουμε αυτούσια την ανάρτησή του, με μια σημείωση: η λέξη παρελκύω σημαίνει χρονοτριβώ, καθυστερώ.
Στην απαντητική του αναφορά προς τον Ενβέρ Χότζα στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων την 23η Αυγούστου 1946 ο Έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Τσαλδάρης για πρώτη φορά έγειρε θέμα αποζημιώσεων της Αλβανίας από την Ελλάδα.
Συγκεκριμένα, ο Τσαλδάρης τόνισε: «Η Αλβανία αξίωσε και έλαβε υπό την ιδιότητά της ως νικηφόρου κράτους έναντι της Ελλάδος αποζημίωση 218.300.000 δραχμών, εις εποχήν εννοείται καθ’ ην το ελληνικό νόμισμα δεν είχε ακόμη υποτιμηθεί.»
Στη συνέχεια, το γεγονός αυτό παρέλκυσε η ελληνική διπλωματία στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, καθώς, όπως αναφέρει έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών το 1984, το Λογιστήριο του Κράτους και η ΤτΕ δεν μπόρεσαν να βεβαιώσουν το προκείμενο ποσό υπέρ της Αλβανίας το οποίο κατεβλήθη εν είδει επανορθώσεων για τις ζημιές που είχε προκαλέσει ο ελληνικός στρατός κατά το διάστημα του ελληνο-ιταλικού πολέμου!!!».
Ποια είναι η πραγματικότητα για τη στάση των Αλβανών απέναντι στην Ελλάδα το 1940 και το «κατοχικό δάνειο» προς την Αλβανία;
Τον Απρίλιο του 1939 επί βασιλείας Αχμέτ Ζώγου, η αλβανική Βουλή αποφάσισε ότι όποια χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιταλία θεωρείται εχθρική για την Αλβανία.
Συνεπώς η Ελλάδα μετά την ιταλική εισβολή αποτελούσε εχθρική χώρα για την Αλβανία. Το Νοέμβριο του 1940 με τον Α.Ν. 2636/1940 αμέσως μετά την εισβολή της Ιταλίας διαμέσου της Αλβανίας, και η Ελλάδα κήρυξε «εμπόλεμη» κατάσταση με την Αλβανία.
Η Αλβανία, όχι μόνο δεν βοήθησε την Ελλάδα, όπως ψευδώς ισχυρίστηκε ο Χότζα στο Παρίσι, αλλά σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, 14 Τάγματα Αλβανών Στρατιωτών και 3.000 Αλβανοί εθελοντές επιτέθηκαν μαζί με τους Ιταλούς στην Ελλάδα! Μάλιστα, το πρώτο τμήμα που επιτέθηκε στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 ήταν αλβανικό.
Εμπροσθοφυλακή των Οθωμανών το 1821, εμπροσθοφυλακή των Ιταλών το 1940 οι Αλβανοί. Αυτή είναι η αλήθεια, έστω κι αν ενοχλεί.
Ο Χαράλαμπος Κατσιμήτρος γράφει σχετικά:
«Συμμετείχαν τρία Τάγματα Μελανοχιτώνων, δύο αλβανικά τάγματα Πεζικού (Γκράμος και Ντρίνος), αλβανική ορεινή πυροβολαρχία (Νταΐτι), τάγμα Αλβανών εθελοντών και σώματα ατάκτων Αλβανών».
Οι Ιταλοί αναφέρουν ότι οι Αλβανοί που πολεμούσαν μαζί τους ήταν 25.000! Ο ίδιος ο Μουσολίνι είχε δώσει διαταγές να υπάρχουν δύο αλβανικά Τάγματα σε κάθε ιταλική Μεραρχία που έκανε επίθεση στην Ελλάδα.
Αλβανικό απόσπασμα έλαβε μέρος στην παρέλαση της νίκης που πραγματοποίησαν οι Γερμανοί μετά την κατάληψη της Αθήνας. Το απόσπασμα αυτό παρέλασε μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη φορώντας ιταλικές στολές, γι’ αυτό δεν έγινε αντιληπτό. Το επισήμανε όμως στο Παρίσι το 1946 ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης.
Όταν το 1943 η Ιταλία συνθηκολόγησε, η Αλβανία αυτοανακηρύχθηκε ουδέτερη χώρα. Η ελληνική πλευρά ήρε για μικρό χρονικό διάστημα το εμπόλεμο με την Αλβανία, ωστόσο η κυβέρνηση Ράλλη το επανέφερε. Το 1944 ο Χότζα, όταν έθεσε στην Πρεμετή τις βάσεις του Κ.Κ. Αλβανίας, διακήρυξε την ακύρωση όλων των αποφάσεων των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Όμως, τον Ιούλιο του 1992 η κυβέρνηση Μπερίσα ακύρωσε όλες τις αποφάσεις του κομμουνιστικού καθεστώτος και επανέφερε σε ισχύ τις αποφάσεις των κυβερνήσεων του βασιλιά Ζώγου, συνεπώς και το «εμπόλεμο» με την Ελλάδα! Το 1987 η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ήρε το εμπόλεμο με την Αλβανία.
Επειδή όμως το αλβανικό «εμπόλεμο» φέρει την υπογραφή του ανώτατου άρχοντα της χώρας(του τότε βασιλιά Ζώγου), το ελληνικό «εμπόλεμο» τυπικά ισχύει ακόμα, καθώς δεν το έχει υπογράψει Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ούτε έχει αρθεί από την Ελληνική Βουλή.
Όσο για τα 218.300.000 δρχ. που δώσαμε στην Αλβανία, αυτά δόθηκαν, όπως είπε ο Κ. Τσαλδάρης, στο Παρίσι το 1942, πριν την υποτίμηση του ελληνικού νομίσματος.
Το θέμα δεν απασχόλησε κανέναν στις ελληνικές κυβερνήσεις ως το 1984. Υπάρχει έγγραφο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών του έτους αυτού, που αναφέρει πως υπάρχουν ενδείξεις για παροχή κατοχικού δανείου 218.300.000 δραχμών προς την Αλβανία, εν είδει πολεμικών αποζημιώσεων.
Ωστόσο, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν μπόρεσαν να βρουν τα σχετικά στοιχεία.
Εδώ και σαράντα χρόνια δεν ασχολήθηκε κανείς με το θέμα. Το έγγραφο υπάρχει στο Υπουργείο Εξωτερικών. Εκείνο που κατά την άποψή μας πρέπει να γίνει, είναι να βρεθούν τα αποδεικτικά στοιχεία για τα 218.300.000 δρχ, να υπολογιστεί η σημερινή τους αξία και να ζητηθεί άμεσα η επιστροφή τους από την Αλβανία ως προαπαιτούμενο για περαιτέρω συζητήσεις της γειτονικής χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν μπορεί ο Έντι Ράμα να προκαλεί συνεχώς και διάφοροι τυχάρπαστοι Αλβανοί να ζητούν πολεμικές αποζημιώσεις για τους Τσάμηδες, την ίδια στιγμή που η χώρα τους, πέρα από τις πολλαπλές ευεργεσίες των τελευταίων 30 ετών, έλαβε εντελώς αναίτια από την Ελλάδα ένα τεράστιο ποσό πριν από 82 χρόνια.
Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Σταύρο Ντάγιο για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε και περιέχονται στο τελευταίο κεφάλαιο του άρθρου. Στα βιβλία του(“ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑ-50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ”, “ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΧΙΜΑΙΡΕΣ”, “ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ 1945-1990”, “ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ- ΕΜΒΕΡ ΧΟΤΖΑ” και “Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ XOXHA-TITO”, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις LITERATUS) μπορείτε να βρείτε σχετικά στοιχεία, καθώς και πολλές ακόμα πληροφορίες για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις που έρχονται για πρώτη φορά στη δημοσιότητα.
Οι περίοδοι ηρεμίας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν συχνά αποδειχθεί παραπλανητικές. Κάτω από την επιφάνεια, οι δομικές εντάσεις σχετικά με την κυριαρχία, τα θαλάσσια δικαιώματα και την περιφερειακή επιρροή, συνεχίζουν να συσσωρεύονται. Όταν επανεμφανίζονται, σπάνια το κάνουν σταδιακά. Ξεσπούν σε κρίσεις, σχεδόν συγκρούσεις, διπλωματικό πάγωμα και ταχεία στρατιωτική σηματοδότηση.
Το ερώτημα το 2026 δεν είναι αν η ένταση θα επιστρέψει, αλλά με ποια μορφή. Όλο και περισσότερο, τα σημάδια δείχνουν προς μια αναβίωση αυτού που θα μπορούσε να ονομαστεί «τακτική έντασης». Μια σταθμισμένη στρατηγική πίεσης, εκτός από πόλεμο, σχεδιασμένη να επιβάλει τετελεσμένα γεγονότα, αποφεύγοντας παράλληλα μια σύγκρουση πλήρους κλίμακας.
Πρόσφατες εξελίξεις υποδηλώνουν ότι η Άγκυρα μπορεί να προετοιμάζεται να εισέλθει ξανά σε μια τέτοια φάση. Οι παράγοντες που την οδηγούν δεν είναι μοναδικοί. Είναι πολυεπίπεδοι, δομικοί και αλληλοενισχυόμενοι.
Τέσσερα μηνύματα από την Άγκυρα
Καταρχάς, η Τουρκία προετοιμάζει νομοθεσία για να ορίσει επίσημα τις θαλάσσιες ζώνες της τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ουσιαστικά κωδικοποιώντας το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας στο εσωτερικό δίκαιο. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια νομική κίνηση. Είναι ένα στρατηγικό μήνυμα. «Κλειδώνοντας» τους μαξιμαλιστικούς ισχυρισμούς, η Άγκυρα περιορίζει το περιθώριο για συμβιβασμούς και κάνει οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγμάτευση να φαίνεται ως παραχώρηση.
Δεύτερον, η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει εξελιχθεί προς ένα δίκτυο περιφερειακών ευθυγραμμίσεων από συνεργασίες με τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες έως τριμερείς μορφές στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την οπτική γωνία της Αθήνας, αυτή είναι μια ορθολογική εξισορροπητική απάντηση σε έναν μεγαλύτερο και πιο δυναμικό γείτονα. Από την οπτική γωνία της Άγκυρας, ωστόσο, ενισχύει μια αφήγηση περικύκλωσης.
Τρίτον, ο ταχύς στρατιωτικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδας με νέα αεροσκάφη, ναυτικά μέσα και συστήματα αεράμυνας, έχει αρχίσει να μεταβάλλει την επιχειρησιακή ισορροπία στο Αιγαίο. Η ανάπτυξη συστημάτων όπως οι πυροβολαρχίες PATRIOT σε νησιά όπως η Κάρπαθος, παράλληλα με τις ενισχυμένες θέσεις στον Έβρο και το ανατολικό Αιγαίο, δημιουργεί αυτό που οι Τούρκοι σχεδιαστές θεωρούν ολοένα και περισσότερο ως απαγορευτικές επιχειρησιακές συνθήκες.
Τέταρτον, και ίσως το πιο σημαντικό, παραμένει ένα επίμονο ρεύμα εντός του αμυντικού κατεστημένου της Τουρκίας, ιδίως στους ναυτικούς κύκλους, που είναι προσηλωμένο στη λογική της Γαλάζιας Πατρίδας. Αυτοί οι παράγοντες υποστηρίζουν ότι η διπλωματία από μόνη της δεν θα αποφέρει αποτελέσματα και ότι η Τουρκία πρέπει να διεκδικήσει τους ισχυρισμούς της «στο πεδίο». Από το 2016, ο αριθμός των αξιωματούχων που είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν υψηλότερο επιχειρησιακό κίνδυνο έχει αυξηθεί. Αυτή η αλλαγή νοοτροπίας έχει μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε μεμονωμένη ανάπτυξη ή δήλωση.
Ρεαλισμός, όχι υποχώρηση
Ωστόσο, η κλιμάκωση δεν σημαίνει απαραίτητα ρήξη. Η τουρκική στρατηγική, όπως έχει εξελιχθεί την τελευταία δεκαετία, δεν είναι απερίσκεπτη, είναι σταθμισμένη.
Μετά την τελική σταθεροποίηση άλλων περιφερειακών θεάτρων, όπως ο Περσικός Κόλπος, η Άγκυρα είναι πιθανό να επιστρέψει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Αλλά θα το κάνει με ρεαλισμό, αποφεύγοντας ενέργειες που προκαλούν πλήρη ρήξη με την Ελλάδα, την ΕΕ ή το ΝΑΤΟ, διατηρώντας παράλληλα σταθερή πίεση μέσω νομικών αξιώσεων, ελεγχόμενων περιστατικών και σταδιακών αλλαγών επί τόπου.
Αυτή είναι η ουσία των τακτικών έντασης και όχι ο πόλεμος, αλλά η συνεχής εγγύτητα σε αυτόν.
Πέντε Δρόμοι προς την Κρίση
Μέσα σε αυτό το ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο, πέντε σενάρια ξεχωρίζουν ως πιθανά εναύσματα για κλιμάκωση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 2026.
Το Αιγαίο: Η τριβή γίνεται συμβάν
Το Αιγαίο παραμένει το πιο άμεσο σημείο ανάφλεξης. Η γεωγραφία του με στενούς θαλάσσιους διαδρόμους, αλληλεπικαλυπτόμενες διεκδικήσεις και συνεχείς περιπολίες δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι συνήθεις αλληλεπιδράσεις μπορούν γρήγορα να γίνουν επικίνδυνες.
Μια σύγκρουση μεταξύ σκαφών της ακτοφυλακής κοντά σε “αμφισβητούμενες νησίδες” ή μια σχεδόν αστοχία μεταξύ μαχητικών αεροσκαφών θα μπορούσε να προκαλέσει θύματα μέσα σε λίγα λεπτά. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η κλιμάκωση είναι λιγότερο μια απόφαση και περισσότερο μια διαδικασία. Καταφθάνουν ενισχύσεις. Οι αφηγήσεις σκληραίνουν. Οι προειδοποιητικές βολές παρερμηνεύονται.
Ο κίνδυνος δεν έγκειται στην πρόθεση, αλλά στην εγγύτητα.
Ανατολική Μεσόγειος: Η Νομική Υπηρεσία Συναντά τη Θαλάσσια Ισχύ
Ο ενεργειακός ανταγωνισμός προσθέτει μια νομική και οικονομική διάσταση στη σύγκρουση. Η προσπάθεια της Τουρκίας να επισημοποιήσει τις θαλάσσιες αξιώσεις πιθανότατα θα συνδυαστεί με δραστηριότητα στη θάλασσα με αποστολές έρευνας, γεωτρήσεις και ναυτικές συνοδείες.
Μια ελληνική προσπάθεια να εμποδίσει τέτοιες επιχειρήσεις θα μπορούσε να πυροδοτήσει αντιπαράθεση. Εδώ, η κλιμάκωση καθοδηγείται όχι μόνο από τη στρατιωτική λογική αλλά και από τη νομική τοποθέτηση. Κάθε πλευρά ενεργεί όχι μόνο για να ελέγξει τον χώρο, αλλά και για να νομιμοποιήσει τις αξιώσεις.
Το αποτέλεσμα είναι μια επικίνδυνη συγχώνευση νόμου και ναυτικής ισχύος.
Οι καθημερινές αναχαιτίσεις μεταξύ ελληνικών και τουρκικών αεροσκαφών έχουν ομαλοποιήσει τον κίνδυνο. Αλλά η ομαλοποίηση προκαλεί εφησυχασμό.
Μια μεμονωμένη σύγκρουση ή ακόμα και ένας εσφαλμένα ερμηνευμένος ελιγμός θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρριψη ενός αεροσκάφους. Η επακόλουθη επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, στην οποία συχνά εμπλέκονται και οι δύο πλευρές, είναι ιδιαίτερα ασταθής. Η λανθασμένη αναγνώριση σε τέτοιες στιγμές έχει ιστορικά φέρει τους εμπλεκόμενους πιο κοντά στα πραγματικά πυρά από οποιαδήποτε προγραμματισμένη επιχείρηση.
Τα περιστατικά στον εναέριο χώρο είναι γρήγορα, ορατά και πολιτικά εκρηκτικά.
Κύπρος: Το πανταχού παρόν ρήγμα
Η Κύπρος παραμένει το πιο πολιτικά φορτισμένο ζήτημα. Οποιαδήποτε κλιμάκωση στο νησί είτε κατά μήκος της ουδέτερης ζώνης είτε στα ανοιχτά θα προσέλκυε αμέσως και τις δύο εγγυήτριες δυνάμεις.
Σε αντίθεση με το Αιγαίο, όπου κυριαρχεί η ασάφεια, η Κύπρος φέρει το βάρος της ιστορίας, της ταυτότητας και των ανεπίλυτων συγκρούσεων. Αυτό καθιστά την αποκλιμάκωση πολιτικά πιο δύσκολη.
Μια τοπική σύγκρουση θα μπορούσε γρήγορα να επεκταθεί σε μια ευρύτερη αντιπαράθεση στη θάλασσα και στον αέρα.
Ναυτικό Ατύχημα: Η Μη Προγραμματισμένη Σπίθα
Ίσως η πιο πιθανή αφορμή να είναι και η λιγότερο σκόπιμη, όπως ένα ατύχημα.
Οι ελιγμοί πολεμικών πλοίων σε κοντινή απόσταση, οι ηλεκτρονικές παρεμβολές και τα ανθρώπινα λάθη δημιουργούν συνεχή κίνδυνο. Μια σύγκρουση, ακολουθούμενη από προσβολή ή έκρηξη, θα μπορούσε να προκαλέσει θύματα και σύγχυση.
Σε τέτοιες στιγμές, η αντίληψη γίνεται πραγματικότητα. Μια αμυντική ενέργεια θεωρείται επιθετικότητα. Μια προσπάθεια διάσωσης ερμηνεύεται λανθασμένα ως απειλή. Μέσα σε λίγες ώρες, η κλιμάκωση μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη.
Γιατί αυτή η στιγμή είναι πιο επικίνδυνη
Τρεις διαρθρωτικές αλλαγές καθιστούν αυτά τα σενάρια πιο ασταθή σήμερα από ό,τι σε προηγούμενες κρίσεις:
Ταχύτητα πληροφόρησης. Τα περιστατικά δημοσιοποιούνται άμεσα, μειώνοντας το περιθώριο ελιγμών των ηγετών.
Συμπιεσμένα χρονοδιαγράμματα. Τα σύγχρονα συστήματα συντομεύουν τους κύκλους λήψης αποφάσεων, αυξάνοντας τον κίνδυνο προληπτικής λήψης αποφάσεων.
Αποδυναμωμένοι προστατευτικοί μηχανισμοί. Οι υπάρχοντες μηχανισμοί του ΝΑΤΟ είναι συχνά πολύ αργοί ή πολύ πολιτικοί για να παρέμβουν σε τακτικό επίπεδο.
Η Λογική της Ελεγχόμενης Κλιμάκωσης
Αυτό που διακρίνει την τρέχουσα στιγμή δεν είναι η πιθανότητα πολέμου, αλλά η ομαλοποίηση της ελεγχόμενης κλιμάκωσης.
Η αναδυόμενη προσέγγιση της Τουρκίας φαίνεται να ευνοεί τη συνεχή πίεση:
Νομική κωδικοποίηση αξιώσεων
Μόνιμη παρουσία στη θάλασσα και στον αέρα
Τακτικά περιστατικά που παραμένουν κάτω από το όριο του πολέμου
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, απαντά με αποτροπή μέσω συμμαχιών, στρατιωτικής ενίσχυσης και διεθνούς νομιμότητας.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στρατηγικών δημιουργεί ένα παράδοξο και οι δύο πλευρές επιδιώκουν να αποφύγουν τον πόλεμο, ωστόσο και οι δύο αυξάνουν την πιθανότητα κρίσης.
Πρόληψη της ολίσθησης
Η αποφυγή της κλιμάκωσης απαιτεί περισσότερα από δηλώσεις προθέσεων. Απαιτεί μηχανισμούς που λειτουργούν υπό πίεση:
Λειτουργικοί κανόνες συμπεριφοράς που εφαρμόζονται στην πράξη, όχι απλώς συμφωνούνται
Άμεσα κανάλια επικοινωνίας μεταξύ διοικητών σε πραγματικό χρόνο
Προσυμφωνημένα πρωτόκολλα έρευνας και διάσωσης απομονωμένα από πολιτικές διαμάχες
Παρουσία τρίτου μέρους για την παροχή επαλήθευσης και εξόδου από τις πίστες
Μια κοινή κατανόηση των κόκκινων γραμμών, ακόμη και αν παραμείνουν ιδιωτικές
Η αποτροπή από μόνη της δεν επαρκεί. Χωρίς αυτοσυγκράτηση, η αποτροπή μπορεί να γίνει αδιαχώριστη από την πρόκληση.
Συμπέρασμα
Η Τουρκία είναι απίθανο να εγκαταλείψει τις τακτικές πίεσης το 2026. Αλλά ούτε είναι πιθανό να επιδιώξει άμεσο πόλεμο. Η πιο πιθανή διαδρομή βρίσκεται στο ενδιάμεσο. Μια διαρκής εκστρατεία νομικών, πολιτικών και επιχειρησιακών κινήσεων που αποσκοπούν στην αναμόρφωση του status quo χωρίς να ξεπεραστεί το όριο της ανοιχτής σύγκρουσης.
Αυτό ακριβώς είναι που κάνει την κατάσταση επικίνδυνη.
Οι πόλεμοι δεν ξεκινούν πάντα με αποφάσεις. Ξεκινούν σε περιβάλλοντα πυκνά, αμφιλεγόμενα και αντιδραστικά όπου τα μικρά περιστατικά έχουν μεγάλες συνέπειες. Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος είναι τέτοια περιβάλλοντα σήμερα.
Η πρόκληση τόσο για την Αθήνα όσο και για την Άγκυρα δεν είναι απλώς να αποτρέψουν η μία την άλλη, αλλά να διαχειριστούν τους κινδύνους που δημιουργούνται από τις δικές τους στρατηγικές. Διότι σε ένα τοπίο που ορίζεται από τακτικές έντασης, ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η σκόπιμη κλιμάκωση, αλλά η απώλεια του ελέγχου της.
Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. ΣήμεραείναισυνεργάτηςκαιερευνητήςτουInstitute for National and International Security(INIS), τουStrategy International (SI)καιτουResearch Institute for European and American Studies (RIEAS).
Μας είπαν ότι η Γενική Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας Μάιρα Μυρογιάννη βρίσκεται ΞΑΝΑ σε περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου λέγεται ότι είχε -ή θα έχει- …υψηλοτάτου επιπέδου συναντήσεις!!!
Όταν στην Ουάσιγκτον ομιλούν για υψηλοτάτου επιπέδου τετ-α-τετ εννοούν φυσικά τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ, άντε και τον Αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς. Φυσικά κάνουμε πλάκα. Η κ. Μυρογιάννη δεν πρόκειται να συναντήσει κανένα σημαντικό Αμερικανό αξιωματούχο.
Μας λένε ότι τις προηγούμενες ημέρες είχε συναντήσεις με κάποιους ομογενειακούς παράγοντες για να δικαιολογήσει την επίσκεψη της στην Ουάσιγκτον πριν μεταβεί στη Νέα Υόρκη για να συναντήσει, υποθέτουμε, ένα Ιεράρχη που θαυμάζει: Τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής…
Ψάξαμε δεξιά, ψάξαμε αριστερά αλλά δεν μπορέσαμε να βρούμε το πρόγραμμα της επίσκεψης της κ. Μυρογιάννη. Γιατί είναι μυστικό; Πέσαμε όμως σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα του Γραφείου Τύπου της Νέας Υόρκης, που αναφέρει τα εξής:
«Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας σάς προσκαλεί σε συνάντηση με τη Γενική Γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών, κ. Μάιρα Μυρογιάννη, την Παρασκευή 15 Μαΐου 2026, στις 5:30 μμ, στον 4ο όροφο του κτιρίου του Γενικού Προξενείου.
Η κ. Μυρογιάννη πραγματοποιεί επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο της οποίας διεξάγει σειρά επαφών με ομογενειακούς φορείς στην Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη και την Πενσυλβάνια. Στο πλαίσιο αυτό, επιθυμεί να ενημερώσει τους δημοσιογράφους της Ομογένειας για τα αποτελέσματα της περιοδείας της, τις τρέχουσες πρωτοβουλίες της Γενικής Γραμματείας, καθώς και να συζητήσει ζητήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων της και αφορούν τον Ελληνισμό της διασποράς.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα, καθώς ο ρόλος των ομογενειακών ΜΜΕ είναι καθοριστικός για τη διατήρηση των δεσμών της πατρίδας με την Ομογένεια των ΗΠΑ».
Ερωτούμε λοιπόν: Γιατί η Γενική Γραμματέας έπρεπε να κάνει μία πανάκριβη εβδομαδιαία περιοδεία στις ΗΠΑ για να συναντήσει ομογενειακούς παράγοντες και δημοσιογράφους; Δεν μπορούσε να κάνει ένας zoom που θα κόστιζε τίποτα για τους Έλληνες φορολογουμένους;
Το προβοκατόρικο τουρκικό παράνομο νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες… Συνταγή για πόλεμο;
Η Τουρκία προετοιμάζεται να καταθέσει νομοσχέδιο στην Εθνοσυνέλευση με σκοπό την κατοχύρωση θαλασσίων δικαιοδοσιών σε δήθεν «αμφισβητούμενες» περιοχές του Αιγαίου και της Μεσογείου.
Η απαράδεκτη αυτή κίνηση της Τουρκίας ενδέχεται να πυροδοτήσει εντάσεις σε μια περιοχή με υφιστάμενα και δυνητικά κοιτάσματα φυσικού αερίου.
Το απαράδεκτο προσχέδιο νόμου αποτελεί το πρώτο βήμα της Τουρκίας για την παγίωση των παράνομων διεκδικήσεών της και την επίσημη διακήρυξη «κυριαρχικών δικαιωμάτων» επί δυνητικών πόρων φυσικού αερίου
Πηγές ανέφεραν στο πρακτορείο Bloomberg, υπό τον όρο της ανωνυμίας, ότι η Τουρκία εμφανίζεται αποφασισμένη να προασπίσει τα συμφέροντά της, καθώς και εκείνα της αυτοαποκαλούμενης και παράνομης «τδβκ» (sic), στο πλαίσιο του ανταγωνισμού για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία αποτελεί επίκεντρο αλληλοκαλυπτόμενων εδαφικών διεκδικήσεων.
Την περασμένη εβδομάδα, ένας στενός πολιτικός σύμμαχος του ισλαμιστή προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Recep Tayyip Erdogan) προέβη σε προειδοποιήσεις σχετικά με τη συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας μεταξύ της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ.
«Η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που επιδιώκει την ένταση», δήλωσε την Τετάρτη ενώπιον του κοινοβουλίου ο Ντεβλέτ Μαχτσελί (Devlet Bahceli), ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP). «Ωστόσο, οποιαδήποτε ενέργεια αγνοεί τα δικαιώματά της, τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της ή τους Τουρκοκύπριους, θα συναντήσει σθεναρή απάντηση».
Οι δημοσιογράφοι Firat Kozok και Selcan Hacaoglu ισχυρίστηκαν ότι η Ελλάδα εμμένει στη θέση ότι τα νησιά διαθέτουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ενώ η Τουρκία απορρίπτει την προσέγγιση αυτή, υποστηρίζοντας ότι η δήθεν υφαλοκρηπίδα θα πρέπει να οριοθετείται αποκλειστικά από την ηπειρωτική ακτογραμμή.
Σύμφωνα με πηγές, το νομοσχέδιο αναμένεται να αποτυπώσει την τουρκική θέση με επίσημο τρόπο για πρώτη φορά. Παραμένει ασαφές πότε το εν λόγω νομοσχέδιο θα εισαχθεί προς συζήτηση.
Το πρακτορείο σημειώνει ότι «οι εν δυνάμει διεκδικήσεις της Τουρκίας ενέχουν τον κίνδυνο αναζωπύρωσης των εντάσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο, κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελούν ιδιαίτερα ακανθώδες ζήτημα, καθώς η χώρα κατέχει επισήμως την κυριαρχία επί ολόκληρης της νήσου».
Υποστηρίζουν ότι η Ουάσιγκτον έχει προτρέψει την Ελλάδα και την Τουρκία να διατηρήσουν ανοικτούς διαύλους διαλόγου προκειμένου να συζητήσουν τον χειρισμό των ερευνητικών δραστηριοτήτων. Στο παρελθόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απειλήσει την Τουρκία με την επιβολή κυρώσεων αναφορικά με τις ενεργειακές της έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο, ανταποκρινόμενη στα αιτήματα της Ελλάδας και της Κύπρου για την προάσπιση της κυριαρχίας τους.
Γράφουν ότι «η Κύπρος παραμένει de facto διαιρεμένη από το 1974, όταν οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατέλαβαν το βόρειο τρίτο της νήσου». Η αλήθεια είναι ότι η Κύπρος είναι θύμα της άνανδρης τουρκικής εισβολής.
Καταλήγουν ως εξής:
«Η αυτοανακηρυχθείσα “κρατική οντότητα” των Τουρκοκυπρίων στον (κατεχόμενο) βορρά, η οποία αναγνωρίζεται αποκλειστικά από την Άγκυρα, εγείρει αξιώσεις επί των ενεργειακών πόρων που εντοπίζονται ανοικτά των ακτών της νήσου».
Σημειώνουν: «Η Ελλάδα χαρακτηρίζει (ορθά) την τουρκική ενέργεια ως εισβολή, ενώ η Τουρκία την θεωρεί κίνηση για την προστασία των Τουρκοκυπρίων», ένας ισχυρισμός που είναι ψευδέστατος.
Η Κίνα πιστεύει ότι η Αμερική παρακμάζει, αλλά παραμένει ιδιαιτέρως επικίνδυνη…
Η κινεζική αντίληψη για την υποχώρηση της αμερικανικής ηγεμονίας και ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ ως συμπτώματος και επιταχυντή αυτής της διαδικασίας, είναι θέμα σημαντικού άρθρου του περιοδικού Economist.
Κινέζοι ακαδημαϊκοί, όπως ο Wang Wen του Ινστιτούτου Chongyang στο Πανεπιστήμιο Renmin, αντιμετωπίζουν τον Τραμπ με σαρκαστική ευγνωμοσύνη, θεωρώντας ότι αποξενώνει τους συμμάχους των ΗΠΑ, καταδεικνύει την αναξιοπιστία τους και επιβεβαιώνει το δόγμα του Σι Τζινπίνγκ ότι «η Ανατολή ανατέλλει και η Δύση δύει».
Η αντίληψη αυτή, ριζωμένη εν μέρει στη μαρξιστική καχυποψία έναντι του καπιταλισμού, ενισχύθηκε μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.
Ωστόσο, το Πεκίνο παραμένει επιφυλακτικό: θεωρεί την Αμερική έναν «αγχωμένο ηγεμόνα» που, καθώς παρακμάζει, τείνει να αντιδρά βίαια. Αυτή η έννοια της «ηγεμονικής αγωνίας» εξηγεί τη σχετική αποφυγή προκλήσεων από την πλευρά της Κίνας.
Πιο ψύχραιμοι αναλυτές, όπως ο Wang Jisi του Πανεπιστημίου του Πεκίνου, υπενθυμίζουν ότι η πολιτική πόλωση δεν έχει ακόμη περιορίσει την οικονομική και τεχνολογική ισχύ των ΗΠΑ. Το συμπέρασμα είναι ότι, ακόμη και αν η αμερικανική παρακμή θεωρείται βέβαιη στο Πεκίνο, η σύνεση επιβάλλει την αποφυγή ριψοκίνδυνων κινήσεων που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια σύγκρουση υπερδυνάμεων.
«Η ειρήνη έρχεται μόνο μέσα από τη δύναμη» ήταν ο τίτλος του άρθρου παρέμβασης του Ralf Fücks στη Die Welt. Στο κείμενο υποστηρίζεται ότι μόνο η στρατιωτική πίεση μπορεί να αναγκάσει τον Πούτιν σε υποχώρηση.
Η Ουκρανία, παρά την εξάντληση και τις τεράστιες απώλειες, παραμένει ανθεκτική και απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο συνθηκολόγησης. Ο συγγραφέας απορρίπτει τις προσδοκίες για ταχεία διαπραγμάτευση, καθώς ο Πούτιν εμμένει στον στόχο της επαναφοράς της Ουκρανίας υπό ρωσική κυριαρχία. Οι Ευρωπαίοι καλούνται να παράσχουν άμεσα όπλα, πυρομαχικά, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας και drones, ενισχύοντας ταυτόχρονα τις οικονομικές κυρώσεις. Στο πεδίο της μάχης, η τεχνολογία -ιδίως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα αυτόνομα μαχητικά συστήματα- αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα.
Στα μετόπισθεν, η Ουκρανία πλήττει επιτυχώς ρωσικές βιομηχανίες και υποδομές, παραλύοντας σημαντικό μέρος των εξαγωγών πετρελαίου της Ρωσίας. Ο Πούτιν, από την πλευρά του, επιδιώκει να διχάσει την ευρωπαϊκή ηγεσία και την ουκρανική κοινωνία, ενώ το δημογραφικό πρόβλημα, λόγω των προσφύγων και των λιποτακτών, επιβαρύνει την Ουκρανία.
Ο Fücks καταλήγει ότι μια ελεύθερη και ισχυρή Ουκρανία αποτελεί το θεμέλιο για μια ελεύθερη και ισχυρή Ευρώπη.
Μια το ένα άλλο, μια το άλλο και το παράλλο του Προέδρου Τράμπ για το Ιράν…
Μπορεί ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ να δήλωσε προχθές ότι η κατάπαυση του πυρός βρίσκεται σε «μηχανική αναπνευστική υποστήριξη», μπορεί οι συνεργάτες του να υποστηρίζουν ότι κλίνει προς την επανάληψη των βομβαρδισμών, αλλά χθες φαίνεται να μαλάκωσε πάλι.
Δήλωσε στο ραδιόφωνο του ABC ότι είναι βέβαιος πως το Ιράν θα σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και θα εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια για την κατασκευή πυρηνικού όπλου.
Ενώ οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε αδιέξοδο και πλείστοι στην Ουάσιγκτον βλέπουν ξανά ως επιλογή τον πόλεμο ο Πρόεδρος είναι πεπεισμένος ότι «100% θα σταματήσουν». Αυτή είναι η δήλωση του -που επαναλαμβάνει- όταν ρωτήθηκε αν πιστεύει ότι το Ιράν θα μπορούσε να αποτραπεί από το να εμπλουτίσει ουράνιο και να αναπτύξει πυρηνική βόμβα.
Υπάρχει βεβαίως και η πιθανότητα να μπλοφάρει. Πάντως σε μισή ώρα από τώρα αναμένεται να αναχωρήσει για το Πεκίνο όπου θα έχει σημαντική συνάντηση με τον πρόεδρο της Κίνας, που θα αφορά και το Ιράν. Πιστεύεται ότι ο Σι Τζινπίνγκ -αν και ο κ. Τράμπ το απέκλεισε- θα μπορούσε να δεχθεί να αναλάβει τη μεσολάβηση μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης, αφού το Πακιστάν απέτυχε και όπως ισχυρίζονται Ισραηλινοί και Αμερικανοί αξιωματούχοι στήριζε και βοηθούσε κρυφά το Ιράν.
Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι ο Πρόεδρος Τράμπ χάνει την υπομονή του και σκέφτεται σοβαρά ότι η μόνη του επιλογή είναι ξανά ο πόλεμος.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικοί από τους συνεργάτες του διέρρευσαν ότι τώρα εξετάζει πιο σοβαρά την επανέναρξη πιο ισχυρών πολεμικών επιχειρήσεων από ό,τι στο παρελθόν.
Τον φέρουν να έχει απογοητευθεί με τον τρόπο που οι Ιρανοί αντιμετωπίζουν τις διαπραγματεύσεις. Νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν.
Σύμφωνα με τις διαρροές η τελευταία απάντηση από το Ιράν, την οποία ο κ. Τραμπ έχει χαρακτηρίσει τόσο «εντελώς απαράδεκτη» όσο και «ηλίθια», έχει οδηγήσει αρκετούς αξιωματούχους να αμφισβητήσουν εάν η Τεχεράνη είναι πρόθυμη να προσέλθει με σοβαρότητα στις διαπραγματεύσεις.
Ενώπιον του Προέδρου βρίσκεται μία πρόταση που πιθανότατα θα την δεχθεί. Το Πεντάγωνο υποστηρίζει μια επιθετική προσέγγιση ώστε να πιεστούν οι Ιρανοί και να δεχθούν τις διαπραγματεύσεις. Εισηγούνται στοχευμένες επιθέσεις άμεσα.
Πιστεύω ότι όσο ο Πρόεδρος βρίσκεται εκτός του Λευκού Οίκου -αναχώρησε χθες για την Κίνα- η επιλογή του πολέμου δεν θα υλοποιηθεί.
Προχθές συναντήθηκε για πολλοστή φορά με την ομάδα εθνικής ασφάλειας στον Λευκό Οίκο και συζήτησαν ξανά τις επιλογές του.
Λέγεται ότι έχει ληφθεί απόφαση, αλλά δεν περιμένουν αυτή να υλοποιηθεί μέχρι τι Σαββατοκύριακο.
Χθες, αξιωματούχος ου Πενταγώνου ομολόγησε στο Κογκρέσο ότι το κόστος του πολέμου έφτασε τα 29 δισεκατομμύρια…
Αυτό λέει το υπουργείο Πολέμου, όπως το μετονόμασε ο Πρόεδρος Τράμπ. Αλλά το κόστος μπορεί να είναι και διπλάσιο. Και πρέπει να είναι διότι δεν υπολογίζουν όλα τα έξοδα.
Ο υπουργός Πιτ Χέγκεθ κατέθεσε στην υποεπιτροπή Άμυνας της Γερουσίας όπου δέχθηκε τις επιθέσεις των Δημοκρατικών.
Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν το στενό του Ορμούζ, παρά το γεγονός ότι η πλωτή οδός έχει ουσιαστικά κλείσει για τη ναυτιλία εδώ και περισσότερους από δύο μήνες πολέμου.
Ο Χέγκεθ ρωτήθηκε κατά πόσον η κυβέρνηση έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να ζητήσει άδεια από το Κογκρέσο για τον πόλεμο. Απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι «η άποψή μας είναι ότι εάν ο πρόεδρος λάβει την απόφαση για επανέναρξη, θα έχουμε όλες τις απαραίτητες εξουσίες για να το πράξουμε».
Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν με γυναίκες οπαδούς του στο Παλάτι. Φωτογραφία Χ, Recep Tayyip Erdoğan, @RTErdogan
Ο Ντόναλντ Τραμπ έφτασε σήμερα στην Κίνα για μια σύνοδο κορυφής με τον ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ, μια συνάντηση που θα επικεντρωθεί σε μείζονα παγκόσμια ζητήματα, από το διεθνές εμπόριο, τον πόλεμο στο Ιράν έως την Ταϊβάν.
Συνοδευόμενος από τον γιο του Έρικ και τη σύζυγο αυτού, Λάρα, όπως και από τους υπουργούς Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, , ο πρόεδρος των ΗΠΑ έφθασε στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Πεκίνου όπου τον υποδέχτηκε ο αντιπρόεδρος Χαν Ζενγκ, ενώ παιάνιζε στρατιωτική μπάντα και νέες κοπέλες ντυμένες στα λευκά και τα γαλάζια κυμάτιζαν κινεζικές και αμερικανικές σημαίες και φώναζαν «Καλώς ήρθατε, σας καλωσορίζουμε θερμά!».
Αυτή είναι η πρώτη επίσκεψη προέδρου των ΗΠΑ από τότε που ο ίδιος ο Τραμπ πραγματοποίησε το ταξίδι αυτό τον Νοέμβριο του 2017.
Ο Σι θα τον υποδεχτεί με τιμές αύριο, Πέμπτη στις 10:00 π.μ. τοπική ώρα (05:00 ώρα Ελλάδας), στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στην πλατεία Τιενανμέν, στην καρδιά της πρωτεύουσας, η οποία θα τελεί υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας.
Ο Τραμπ, ο οποίος κατά τα φαινόμενα επικεντρώνεται σε επιχειρηματικά θέματα, έχει φέρει μαζί του μια σειρά από επιχειρηματικούς ηγέτες.
Στο ταξίδι αυτό ο Αμερικανός πρόεδρος θα συνοδεύεται από περισσότερους από 15 διευθύνοντες συμβούλους και προέδρους μεγάλων αμερικανικών εταιρειών. Μεταξύ άλλων, στην αποστολή μετέχουν ο Ίλον Μασκ των Tesla/SpaceX, ο Τιμ Κουκ της Apple, ο Λάρι Φινκ της Blackrock, η Τζέιν Φρέιζερ της Citi, ο Ντέιβιντ Σόλομον της Goldman Sacks, η Ντάινα Πάουελ Μακόρμικ της Meta, o Κριστιάνο Έιμον της Qualcomm και οι επικεφαλής εταιρειών όπως οι Blackstone, Boeing, Cargill, GE Aerospace, Mastercard και Visa.
Στην πτήση του προς την Κίνα, ο Τραμπ έγραψε στο δίκτυό του Truth Social ότι θα παρότρυνε τον Σι, έναν «εξαιρετικό ηγέτη, να ανοίξει την Κίνα, ώστε αυτοί οι λαμπροί άνθρωποι να μπορέσουν να κάνουν τα μαγικά τους».
Στιγμιότυπο από την υποδοχή του προέδρου Τραμπ στην Κίνα. Φωτογραφία από βίντεο μέσω FOX NEWS, YouTube
Με πληροφορίες από AFP-Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ Πεκίνο, Κίνα
To Gatestone Institute σε άρθρο του Khaled Abu Toameh με τίτλο Erdogan’s Turkey: The NATO Member That Sponsors Terrorism τονίζει ότι νέες αποκαλύψεις που προκύπτουν από τις έρευνες των ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας κατέρριψαν κάθε ψευδαίσθηση ότι η σχέση της Τουρκίας με τη Χαμάς περιορίζεται σε «πολιτική υποστήριξη» ή «διπλωματική εμπλοκή».
Τα αποδεικτικά στοιχεία καταδεικνύουν ολοένα και περισσότερο μια κατάσταση πολύ πιο ανησυχητική: η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε κύριο επιχειρησιακό και οικονομικό κόμβο για την παγκόσμια τρομοκρατική υποδομή της Χαμάς.
Κράτη που διευκολύνουν την τρομοκρατία δεν μπορούν ταυτόχρονα να αντιμετωπίζονται ως απαραίτητοι εταίροι στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Επιτρέποντας σε μέλη της Χαμάς να αναπτύσσουν δυνατότητες μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) σε τουρκικό έδαφος, η Άγκυρα προετοιμάζει εσκεμμένα τρομοκράτες για μελλοντικούς πολέμους κατά του Ισραήλ.
Η Τουρκία, αντί να φιλοξενεί απλώς αξιωματούχους της Χαμάς, καλλιεργεί εσκεμμένα την επόμενη γενιά τρομοκρατών της οργάνωσης, διασφαλίζοντας παράλληλα τη συνεχή γεωγραφική επέκταση του τζιχαντιστικού άξονα του Ιράν. Ο κεντρικός οικονομικός ρόλος της Τουρκίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς παρέχει στη Χαμάς πρόσβαση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω της επικράτειας ενός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ. Αυτή η πραγματικότητα θα έπρεπε να θορυβήσει βαθύτατα τόσο την Ουάσιγκτον όσο και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Ιδεολογικά -καθώς επίσης στρατιωτικά και οικονομικά- ο Ερντογάν έχει εναγκαλιστεί ανοιχτά τους ηγέτες της Χαμάς. Έχει επανειλημμένα αρνηθεί να χαρακτηρίσει την οργάνωση ως τρομοκρατική… και περιέγραψε τα μέλη της ως «μαχητές της αντίστασης» και πολεμιστές «απελευθερωτικής ομάδας» που μάχονται για την προστασία των παλαιστινιακών εδαφών.
Η ευθυγράμμιση του Ερντογάν με τη Χαμάς φαίνεται να ριζώνει στην ευρύτερη ιδεολογική του συγγένεια με το κίνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και άλλες ισλαμιστικές ομάδες. Η κυβέρνησή του υποστηρίζει σταθερά ριζοσπαστικές ισλαμιστικές οργανώσεις στην Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Συρία και άλλες χώρες.
Το παραμύθι του ουδέτερου μεσολαβητή
Για χρόνια, οι δυτικές κυβερνήσεις εμμένουν στο αποκύημα φαντασίας ότι χώρες όπως η Τουρκία και το Κατάρ μπορούν να λειτουργήσουν ως ουδέτεροι μεσολαβητές μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ. Αυτή η παραδοχή ήταν ανέκαθεν θεμελιωδώς εσφαλμένη.
Το Κατάρ, εν τω μεταξύ, συνεχίζει την προσπάθεια υπονόμευσης των Ηνωμένων Πολιτειών δωρίζοντας, επί δεκαετίες, πολλά δισεκατομμύρια δολάρια για να επηρεάσει την εκπαίδευση, από τη βασική βαθμίδα έως τα μεταπτυχιακά προγράμματα σε ολόκληρη την Αμερική. Το Πανεπιστήμιο Cornell έχει λάβει 10 δισεκατομμύρια δολάρια, το Carnegie Mellon «λίγο λιγότερο από 2 δισεκατομμύρια», το Πανεπιστήμιο Texas A&M «πάνω από 1 δισεκατομμύριο» (το οποίο έδωσε στο Κατάρ την πλήρη κυριότητα άνω των 500 ερευνητικών έργων σε τομείς όπως η πυρηνική επιστήμη, η τεχνητή νοημοσύνη, η βιοτεχνολογία, η ρομποτική και η ανάπτυξη όπλων) και το Πανεπιστήμιο Georgetown έχει λάβει 971 εκατομμύρια δολάρια.
Γιατί το Κατάρ και η Τουρκία συνεχίζουν να εναγκαλίζονται τη Χαμάς ενώ απαιτούν την εμπιστοσύνη των ΗΠΑ και της Δύσης; Γιατί η Δύση συνεχίζει να αποδέχεται αυτή τη διπροσωπία;
Η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίσιμη δοκιμασία. Εάν η Ουάσιγκτον επιθυμεί ειλικρινά την εξάρθρωση των υποδομών της Χαμάς και την αντιμετώπιση του ιρανικού καθεστώτος, δεν μπορεί να συνεχίσει να παραβλέπει τη δέσμευση της Τουρκίας στο ακριβώς αντίθετο: τη διαφύλαξη και την υποστήριξη της Χαμάς.
Η Τουρκία, ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, διευκολύνει τις δραστηριότητες μιας υποστηριζόμενης από το Ιράν τρομοκρατικής οργάνωσης, η οποία ευθύνεται για τη μαζική δολοφονία αμάχων, συμπεριλαμβανομένων πολλών Αμερικανών πολιτών.
Με αφορμή την πόντιση καλωδίων από το σκάφος που μίσθωσε η κυβέρνηση «Ocean Link»
Μία ελληνική φρεγάτα και μια τουρκική πυραυλάκατος αντιπαρατέθηκαν όταν το τουρκικό πλοίο επιχείρησε να διακόψει την πόντιση καλωδίων από το σκάφος «Ocean Link» που ήταν μισθωμένο από την ελληνική κυβέρνηση ανάμεσα σε Αστυπάλαια και Κω.
Συγκεκριμένα, τουρκική πυραυλάκατος παρενέβη με ηχητικό σήμα στο πλοίο που ποντίζει καλώδιο 7 μίλια ανατολικά της Αστυπάλαιας.
Αμέσως η φρεγάτα «Αδρίας» κλάσης Kortenaer εξέπεμψε το αντίστροφο μήνυμα προς την τουρκική πυραυλάκατο.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι το «Ocean Link» συνέχισε κανονικά τις εργασίες του.
Συνέντευξη τύπου από την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη για τη νέα νομοθεσία για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις (Ν. 5170/2025), η οποία τίθεται σε εφαρμογή από την 1/10/25, Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2025.
(ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)
Eδώ και σχεδόν δύο χρόνια, το υπουργείο Τουρισμού έχει συνάψει συμβάσεις συνολικού κόστους σχεδόν έως 70.000 ευρώ.Σε μια αμφιλεγόμενη κίνηση έχει προβεί το τελευταίο χρονικό διάστημα η υπουργός Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη.
Όπως αποκαλύπτει το iEidiseis, εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, το υπουργείο Τουρισμού έχει συνάψει συμβάσεις συνολικού κόστους σχεδόν έως 70.000 ευρώ.
Οι επίμαχες συμβάσεις αφορούν την φωτογραφική κάλυψη κάθε γεγονότος που αφορούν αποκλειστικά το υπουργικό γραφείο της Όλγας Κεφαλογιάννη και τη δημιουργία σχετικών βίντεο για χρήση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η υπόθεση προκαλεί πολιτικά ερωτήματα, καθώς φαίνεται να δημιουργείται μια θολή γραμμή μεταξύ της θεσμικής ενημέρωσης στην οποία πρέπει να προβαίνει ένα υπουργείο και στην προσωπική πολιτική προβολή της υπουργού.
Η πρώτη σύμβαση που κατόρθωσε να εντοπίσει το iEidiseis υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2024. Όπως αναγράφεται, αντικείμενο της σύμβασης ήταν η «παροχή υπηρεσιών φωτογραφικής κάλυψης για κάθε γεγονός που αφορά του γραφείο υπουργού Τουρισμού», καθώς και η «παροχή υπηρεσιών δημιουργίας βίντεο για χρήση social media των γεγονότων που αφορούν το γραφείο υπουργού Τουρισμού».
Για το πρώτο αντικείμενο της επίμαχης προμήθειας, η σύμβαση είχε διάρκεια έξι μήνες, ενώ για το δεύτερο αντικείμενο, είχε διάρκεια δύο μήνες.
Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε στα 11.160 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, ποσό που βάρυνε τις πιστώσεις του Αναλυτικού Λογαριασμού Εξόδων του Ειδικού Φορέα του προϋπολογισμού εξόδων του υπουργείου Τουρισμού του οικονομικού έτους 2024.
Το συνολικό ποσό «επιμερίζεται σε έως 8.680 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ για την παροχή υπηρεσιών φωτογραφικής κάλυψης και σε έως 2.480 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ για την παροχή υπηρεσιών δημιουργίας βίντεο για χρήση social media». Σημειώνεται πως της σύμβασης προηγήθηκε απόφαση του υπουργείου Τουρισμού για την απευθείας ανάθεση παροχής των σχετικών υπηρεσιών, καθώς και οικονομική προσφορά της αναδόχου εταιρείας.
Τον Φεβρουάριο του 2025, ακολούθησε νέα σύμβαση (διάρκειας έξι μηνών) του υπουργείου με την ίδια ανάδοχο εταιρεία. Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν παρόμοιο και σε αυτή την περίπτωση.
Αυτή τη φορά, το συνολικό κόστος της προμήθειας ανήλθε στο ποσό των 15.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Όπως σημειώνεται, «η καθαρή αξία των υπό προμήθεια υπηρεσιών και εργασιών υπόκεινται στις νόμιμες κρατήσεις και φόρο εισοδήματος, τα οποία θα βαρύνουν την εταιρεία. Ο ΦΠΑ βαρύνει την υπηρεσία».
Αξίζει να σημειωθεί πως βάσει των οικονομικών προσφορών που κατέθεσε η εταιρεία, το κόστος για κάθε μεμονωμένη υπηρεσία καθορίστηκε ως εξής:
Φωτογραφική κάλυψη ανά θέμα Αττικής: 120 ευρώ + ΦΠΑ
Φωτογραφική κάλυψη ανά θέμα Αττικής: 150 ευρώ + ΦΠΑ
Κάλυψη βίντεο (που περιλαμβάνει βιντεοσκόπηση και μοντάζ) εντός Αττικής: 248 ευρώ +ΦΠΑ
Σύμφωνα με όσα αναγράφονται, «οι ανωτέρω υπηρεσίες σωρευτικά δεν μπορούν να ξεπερνούν το όριο των 15.000 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 24% της συνολικής συμφωνίας.
Στις 22 Οκτωβρίου του 2025 ακολούθησε νέα σύμβαση του υπουργείου Πολιτισμού με την ίδια εταιρεία και με το ίδιο αντικείμενο. Η διάρκειά της σύμβασης είχε ισχύ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, δηλαδή κάτι περισσότερο από δύο μήνες.
Όπως αναγράφεται, το κόστος «ανέρχεται έως το ποσό των 22.196 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ» και όπως σε όλες τις περιπτώσεις, το κόστος θα βαρύνει τον προϋπολογισμό εξόδων του υπουργείου Τουρισμού.
Σημειώνεται πως βάσει της οικονομικής προσφοράς του αναδόχου, το κόστος κάθε μεμονωμένης υπηρεσίας καθορίστηκε ως εξής:
Φωτογραφική κάλυψη εντός Αττικής: 120 ευρώ + ΦΠΑ ανά θέμα
Βιντεοσκόπηση και μοντάζ (Χρήση για social media): 200 ευρώ + ΦΠΑ ανά θέμα
Οι επίμαχες υπηρεσίες «δεν μπορούν να ξεπερνούν το όριο των 22.196 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ 24% της συνολικής συμφωνίας».
Η τελευταία σχετική σύμβαση υπογράφηκε στις 16 Απριλίου 2026 για το ίδιο αντικείμενο με την ίδια εταιρεία. Η σύμβαση θα έχει ισχύ έως το τέλος του 2026 και το συνολικό κόστος της υπηρεσίας ανέρχεται έως το ποσό των 18.600 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.
Το κόστος για κάθε μεμονωμένη υπηρεσία ορίστηκε ως εξής:
Φωτογραφική κάλυψη εντός Αττικής: 120 ευρώ + ΦΠΑ ανά θέμα
Φωτογραφική κάλυψη εντός Αττικής: 150 ευρώ + ΦΠΑ ανά θέμα
Βιντεοσκόπηση και μοντάζ (χρήση για social media): 200 ευρώ +ΦΠΑ ανά θέμα
Βαρύ πρόστιμο για την γαλακτοβιομηχανία. Σαρωτική έλεγχοι από την ανεξάρτητη αρχή για την προστασία του καταναλωτή.
Η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή επέβαλε πρόστιμο ύψους 1,75 εκατ. ευρώ στη ΦΑΓΕ για παραβάσεις που σχετίζονται με αθέμιτη κερδοφορία και την καταναλωτική νομοθεσία.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, σε συνέχεια των ελέγχων για την αντιμετώπιση φαινομένων αθέμιτης κερδοφορίας, επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο ύψους 1.757.503€ στη ΦΑΓΕ Ελλάδος Βιομηχανία Γάλακτος ΑΕ (κατηγορία: γιαούρτι/τυρί), για υπέρβαση του επιτρεπόμενου Περιθωρίου Μικτού Κέρδους σε 21 κωδικούς προϊόντων, σε σύνολο 22 κωδικών ελέγχου.
Η διαπιστωθείσα υπέρβαση αφορά την περίοδο 13/03/2026 έως 03/04/2026 και συνίσταται σε υπέρβαση του επιτρεπόμενου περιθωρίου κέρδους, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας.
Πρόστιμο 200.000 ευρώ και στη DOVALUE Greece
Παράλληλα, η Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή ανακοίνωσε την επιβολή διοικητικού προστίμου ύψους και στην DOVALUE Greece Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π., λόγω επαναλαμβανόμενων οχλήσεων προς οφειλέτη για ληξιπρόθεσμη οφειλή, χωρίς να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη επιβεβαίωση της οφειλής.
Υπενθυμίζεται ότι οι πολίτες μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας kataggelies.mindev.gov.gr ή μέσω της γραμμής καταναλωτή 1520.
Με μεγάλη προσέλευση κοινού και με ιδιαιτέρως έντονη φέτος τη νεανική παρουσία, με γεμάτες αίθουσες και με σημαντικό διεθνές αποτύπωμα ολοκληρώθηκε το βράδυ της Κυριακής 10 Μαΐου 2026 η 22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης στη ΔΕΘ-HELEXPO, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της χώρας και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Για τέσσερις ημέρες, η Θεσσαλονίκη βρέθηκε στο επίκεντρο του βιβλίου και του δημόσιου διαλόγου. Αναγνώστες, συγγραφείς, εκδότες, μεταφραστές, επαγγελματίες του βιβλίου, μαθητές και οικογένειες συμμετείχαν σε μια διοργάνωση που έφτασε τις 500 εκδηλώσεις, με τη συμμετοχή 318 εκθετών και περισσότερων από 30 ξένων συγγραφέων.
Την έκθεση εγκαινίασε η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη παρουσία του Υφυπουργού Πολιτισμού της Βουλγαρίας Victor Stoyanov, ενώ η Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Αθηνά Αθανασιάδου-Αηδονά ανακοίνωσε ότι η Περιφέρεια θα εξακολουθεί σταθερά να υποστηρίζει τη διοργάνωση της ΔΕΒΘ.
Η φετινή διοργάνωση ανέδειξε ακόμη περισσότερο τον υβριδικό χαρακτήρα της ΔΕΒΘ, συνδυάζοντας την εμπορική, επαγγελματική και πολιτιστική διάστασή της με ένα διευρυμένο επαγγελματικό πρόγραμμα και ένα πολυεπίπεδο πολιτιστικό πρόγραμμα εκδηλώσεων, συζητήσεων και δράσεων γύρω από το βιβλίο, τη φιλαναγνωσία και τις σύγχρονες μορφές δημιουργίας.
«Γενιά Αναγνωστών / Δημιουργοί Βιβλίων»
Η κεντρική θεματική της φετινής οργάνωσης ήταν η «Γενιά Αναγνωστών / Δημιουργοί Βιβλίων», σε σύνδεση με το έτος Φιλαναγνωσίας 2026-2027 του ΕΛΙΒΙΠ, αλλά και με τη διεθνή συζήτηση για την αξία που έχει η απόλαυση της ανάγνωσης. Οι συζητήσεις και οι εκδηλώσεις επικεντρώθηκαν στη σχέση των νέων με το βιβλίο, στις αλλαγές που φέρνουν η τεχνητή νοημοσύνη, τα social media και η τεχνολογία στην ανάγνωση, αλλά και στη σημασία της φιλαναγνωσίας σε μια εποχή ταχύτητας και συνεχούς πληροφορίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν οι συζητήσεις γύρω από το BookTok, τις νέες κοινότητες αναγνωστών και τον τρόπο, με τον οποίο οι ψηφιακές πλατφόρμες επηρεάζουν πλέον τη διάδοση του βιβλίου και τη δημιουργία νέου αναγνωστικού κοινού.
Ισχυρή διεθνής παρουσία και επαγγελματικό πρόγραμμα
Κομβικό ρόλο στη φετινή οργάνωση είχε το διευρυμένο επαγγελματικό πρόγραμμα, που πραγματοποιήθηκε για τέταρτη συνεχή χρονιά. Εκδότες, λογοτεχνικοί πράκτορες, μεταφραστές και επαγγελματίες του βιβλίου από όλον τον κόσμο συμμετείχαν στις δράσεις και συνεισέφεραν στον διάλογο για την αγορά και πώληση δικαιωμάτων, τα χρηματοδοτικά εργαλεία μετάφρασης, την τεχνητή νοημοσύνη και τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα του εκδοτικού κόσμου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε καλές διεθνείς πρακτικές, όπως αυτές παρουσιάστηκαν σε ειδική θεματική του επαγγελματικού προγράμματος με τίτλο «Το Ισπανικό φαινόμενο», αλλά και σε παραδείγματα φιλαναγνωσίας που παρουσιάστηκαν από φορείς, επαγγελματίες και ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Περισσότερες από 200 αιτήσεις κατατέθηκαν για το πρόγραμμα fellowship της ΔΕΒΘ και επιλέχθηκαν 20 συμμετέχοντες από σημαντικούς εκδοτικούς οργανισμούς απ’ όλον τον κόσμο. Επιπλέον, 10 επαγγελματίες του βιβλίου επελέγησαν από την τιμώμενη χώρα Βουλγαρία, ενώ η συμμετοχή πολλών ακόμα επαγγελματιών του βιβλίου ενίσχυσε τον διεθνή χαρακτήρα της ΔΕΒΘ.
Η Βουλγαρία τιμώμενη χώρα
Τιμώμενη χώρα της 22ης ΔΕΒΘ ήταν η Βουλγαρία, με κεντρικό σύνθημα «Η Λογοτεχνία πέρα από τα Σύνορα / Literature beyond Borders». Μέσα από ένα πολυδιάστατο πρόγραμμα παρουσιάστηκε το σύγχρονο λογοτεχνικό και εκδοτικό τοπίο της γειτονικής χώρας, υπήρξε σταθερός και δημιουργικός διάλογος με την ελληνική λογοτεχνία και τους σύγχρονους εκπροσώπους της, αναδείχθηκαν μεταφραστές και εικονογράφοι, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη διεθνή πορεία συγγραφέων, όπως ο Georgi Gospodinov (νικητής βραβείου Booker 2023) και η Rene Karabash, υποψήφια για το Booker 2026. Η παρουσία της Βουλγαρίας λειτούργησε ως αφορμή για έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από τη θέση των «μικρότερων γλωσσών» στη διεθνή αγορά βιβλίου και τη σημασία της πολιτιστικής εξωστρέφειας.
Παιδιά, νέοι και φιλαναγνωσία στο επίκεντρο
Ξεχωριστή θέση στη φετινή οργάνωση είχε η παιδική και εφηβική γωνιά, η οποία αποτέλεσε ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της έκθεσης. Περισσότεροι από 2.500 μαθητές συμμετείχαν σε οργανωμένες επισκέψεις 65 γενικών και ειδικών σχολείων κάθε βαθμίδας, ενώ χιλιάδες παιδιά επισκέφθηκαν την έκθεση μαζί με τις οικογένειές τους καθ’ όλη τη διάρκεια του τετραημέρου.
Οι 104 δράσεις που πραγματοποιήθηκαν από 40 εκδοτικούς οίκους και 17 εκπαιδευτικούς & πολιτιστικούς φορείς περιλάμβαναν εργαστήρια, παρουσιάσεις βιβλίων, παιχνίδια, θεατρικά και μουσικοκινητικά δρώμενα, αλλά και βιωματικές δράσεις γύρω από τη συμπερίληψη, τη διαφορετικότητα και τη δημιουργική έκφραση.
Παράλληλα, από τη φετινή διοργάνωση ξεκίνησε η καμπάνια φιλαναγνωσίας του ΕΛΙΒΙΠ «ΔιαβάΖΟΥΜΕ», η οποία, σε συνεργασία με φορείς του βιβλίου και της ανάγνωσης, θα αναπτυχθεί σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς με στόχο την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας μέσα από δράσεις που συνδέουν σχολεία, βιβλιοθήκες, συγγραφείς, πολιτιστικούς φορείς, κ.ά.
Μια έκθεση πιο ανοιχτή στην πόλη
Η φετινή διοργάνωση απέκτησε ακόμη ισχυρότερο αποτύπωμα στην πόλη της Θεσσαλονίκης μέσα από συνεργασίες με φορείς όπως το MOMus, το ΚΘΒΕ, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο δήμος και η Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης, αλλά και η ΕΡΤ, η οποία εκτός από την επικοινωνιακή στήριξη και το ραδιοφωνικό της στούντιο στο χώρο της έκθεσης, φέτος συνεργάστηκε με τη ΔΕΒΘ για την προβολή, σε ειδικό χώρο, σπάνιων εκπομπών – αφιερωμάτων σε σημαντικούς Έλληνες λογοτέχνες από το αρχείο της.
Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε καμπάνια προβολής της έκθεσης σε εκατοντάδες ταξί της πόλης, ενώ ενισχύθηκε η παρουσία της οργάνωσης με ενημερωτικό περίπτερο στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης με τη συμβολή της Fraport Greece. Παρουσία της έκθεσης υπήρξε και σε στάσεις του ΟΑΣΘ.
Στην είσοδο του περιπτέρου 15 της ΔΕΒΘ λειτούργησε και φέτος η Ανοιχτή Βιβλιοθήκη, η πρωτοβουλία δωρεάς και συγκέντρωσης βιβλίων από το κοινό, ώστε να φτάσουν σε μελλοντικούς αναγνώστες, αλλά και να ενισχυθεί η βιβλιοθήκη της Χ.Α.Ν.Θ.
Τα κοινωνικά δίκτυα της ΔΕΒΘ έγιναν μια ζωντανή πλατφόρμα ανταλλαγής απόψεων και φωτογραφιών με το κοινό με μια σειρά αναρτήσεων, διαδραστικών κουίζ και μίνι συνεντεύξεων, ενώ ο τοίχος του περιπτέρου 14 γέμισε με χρωματιστά post it για το τι σημαίνει για τον καθένα η λέξη “Διαβάζω”, δημιουργώντας ένα είδος πολύχρωμου βιβλίου επισκεπτών της 22ης ΔΕΒΘ.
Επίσης, καθώς η μουσική εμπνέεται από το βιβλίο και το βιβλίο από τη μουσική, η έκθεση είχε για δεύτερη χρονιά τη δική της, εμπλουτισμένη λίστα τραγουδιών.
Προοπτικές
Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε φέτος και στη συζήτηση για το μέλλον της ίδιας της έκθεσης και τη μετεξέλιξή της σε έναν οργανισμό με σταθερή παρουσία καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Στα επόμενα σχέδια του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) περιλαμβάνεται η περαιτέρω διεθνοποίηση της ΔΕΒΘ και η ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας σε σημαντικές εκθέσεις του βιβλίου του εξωτερικού, όπως στο Βουκουρέστι, το Σεράγεβο, τα Τίρανα, το Βελιγράδι, τη Σόφια και την Κωνσταντινούπολη.
Παράλληλα, η ιστοσελίδα www.thessalonikibookfair.gr έχει ήδη μετατραπεί σε μόνιμη ψηφιακή πλατφόρμα της διοργάνωσης, ώστε το υλικό και η δραστηριότητα της έκθεσης να εμπλουτίζονται και να παραμένουν ενεργά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Το δε TBF Connect, η νέα ψηφιακή πλατφόρμα επαγγελματικής δικτύωσης, που χρησιμοποιήθηκε για την επικοινωνία των επαγγελματιών του βιβλίου στο πλαίσιο του φετινού επαγγελματικού προγράμματος της ΔΕΒΘ, θα παραμείνει ενεργή ως σημείο επικοινωνίας, δικτύωσης και ανταλλαγής υλικού ανάμεσα σε συγγραφείς, εκδότες και επαγγελματίες του χώρου από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στα μελλοντικά σχέδια του ΕΛΙΒΙΠ εντάσσεται επίσης η δημιουργία της πρώτης διεθνούς έκθεσης παιδικού και εφηβικού βιβλίου στην Πάτρα, με έμφαση στις νέες μορφές ανάγνωσης, στις ψηφιακές κοινότητες και στη σχέση των νέων με το βιβλίο.
Στόχος είναι επίσης η ενίσχυση της διεθνούς ποιοτικής παρουσίας των Ελλήνων συγγραφέων, αλλά και η ανάπτυξη πιο στοχευμένων στρατηγικών εξωστρέφειας για την ελληνική εκδοτική παραγωγή.
Εξετάζονται μελλοντικοί τρόποι διαμόρφωσης του εκθεσιακού τοπίου στους υφιστάμενους χώρους της ΔΕΘ Helexpo και η επέκταση της έκθεσης για επί μέρους εκδηλώσεις και δράσεις σε κατάλληλους χώρους της πόλης, ενώ έγινε φέτος μια πρώτη πιλοτική εφαρμογή των δελτίων δωρεάν εισόδου για το κοινό.
Η 22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης ολοκληρώθηκε αφήνοντας έντονο πολιτιστικό και κοινωνικό αποτύπωμα, επιβεβαιώνοντας ότι το βιβλίο αποτελεί έναν ζωντανό χώρο συνάντησης, διαλόγου και δημιουργίας για τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τη διεθνή κοινότητα.
Το ΕΛΙΒΙΠ θα ήθελε να ευχαριστήσει για τη στήριξη και την πολύτιμη συνεισφορά στην άρτια διοργάνωση το Υπουργείο Πολιτισμού, την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, τη ΔΕΘ-HELEXPO, τον Δήμο Θεσσαλονίκης, τους εκθέτες, τους εκδοτικούς φορείς, συγγραφείς, μεταφραστές, εικονογράφους και επαγγελματίες του βιβλίου, τις λέσχες ανάγνωσης, την ομάδα της τιμώμενης χώρας Βουλγαρίας, τους δημοσιογράφους και τα μέσα επικοινωνίας, το ΔΣ και τα στελέχη του ΕΛΙΒΙΠ, τους συντελεστές της έκθεσης, τους συνεργαζόμενους πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς και ιδρύματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό, και βεβαίως το κοινό για τη διαχρονική του αγάπη και υποστήριξη στην έκθεση.
Το Πρωτοδικείο Αθηνών απαγόρευσε στην Εθνική Τράπεζα να επιβάλλει τη χρέωση. Έκρινε ότι παραβίασε τις υποχρεώσεις διαφάνειας και σαφούς ενημέρωσης των πελατών.
Μια σημαντική απόφαση εξέδωσε η Δικαιοσύνη με την οποία μπαίνει «φρένο» στη μηνιαία χρέωση 0,80 που βάζει η Εθνική Τράπεζα για λογαριασμούς πελατών της. Πλέον, με την υπ’ αριθμό 128/2026 απόφαση από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών απαγορεύεται στην Εθνική Τράπεζα αυτή η χρέωση.
Αφορά στους λογαριασμούς «Απλό Ταμιευτήριο» ή «Απλός Τρεχούμενος». Η απόφαση αυτή εκδόθηκε επί αντιπροσωπευτικής αγωγής της ΕΚΠΟΙΖΩ και το Πολυμελές Πρωτοδικείο την κηρύσσει προσωρινά εκτελεστή. Έτσι, η Εθνική Τράπεζα υποχρεούται να σταματήσει άμεσα τη χρέωση εκατοντάδων χιλιάδων λογαριασμώνκαταθέσεων στους οποίους έχει επιβάλει τη μηνιαία συνδρομή των 0,80 ευρώ.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΚΠΟΙΖΩ:
«Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθμό 128/2026 απόφασή του, απαγορεύει στην Εθνική Τράπεζα να επιβάλλει τη μηνιαία χρέωση ύψους 0,80 ευρώ στους πελάτες της που διατηρούν σε αυτή τους λογαριασμούς “Απλό Ταμιευτήριο” ή “Απλός Τρεχούμενος”. Η απόφαση εκδόθηκε επί αντιπροσωπευτικής αγωγής της ΕΚΠΟΙΖΩ και το Πολυμελές Πρωτοδικείο την κηρύσσει προσωρινά εκτελεστή. Συνεπώς, η Εθνική Τράπεζα υποχρεούται να σταματήσει άμεσα τη χρέωση εκατοντάδων χιλιάδων λογαριασμών καταθέσεων στους οποίους έχει επιβάλει τη μηνιαία συνδρομή των 0,80 ευρώ.
Ειδικότερα, η Εθνική Τράπεζα, με επιστολές που απέστειλε τον προηγούμενο χρόνο στους καταναλωτές που διατηρούσαν τους παραπάνω λογαριασμούς καταθέσεων, γνωστοποιούσε ότι θα τους μετατρέψει σε λογαριασμούς «προνομίων», ότι θα μπορούν δηλαδή να διενεργούν μία σειρά από συναλλαγές δωρεάν. Για το λόγο αυτό, οι λογαριασμοί τους θα επιβαρύνονταν με 0,80 ευρώ το μήνα, ανεξάρτητα αν οι καταναλωτές θα έκαναν χρήση των υποτιθέμενων προνομίων. Συγχρόνως, τους έθετε μία δίμηνη προθεσμία να εναντιωθούν στην επιστολή της, ώστε να μην ισχύσει η χρέωση και το πακέτο «προνομίων». Αν, μάλιστα, ο καταναλωτής διατηρούσε περισσότερους λογαριασμούς, η χρέωση επιβαλλόταν σε όλους.
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκρινε ότι η πληροφόρηση που παρείχε η τράπεζα στους καταναλωτές με την επιστολή της ήταν παραπλανητική. Και αυτό γιατί μία σειρά από συναλλαγές που περιλαμβάνονταν στο πακέτο και που η τράπεζα υποστήριζε ότι μπορούσαν πλέον να τις διενεργούν δωρεάν, προσφέρονταν ήδη χωρίς καμία επιβάρυνση. Έτσι λ.χ. η τράπεζα εμφάνιζε ως παροχές του λογαριασμού προνομίων τις πάγιες εντολές ή μεταφορές για πληρωμή λογαριασμών προς διάφορους οργανισμούς, τη μεταφορά χρημάτων έως 500 ευρώ ημερησίως μέσω IRIS Payments, τη φόρτιση προπληρωμένης κάρτας ανεξαρτήτως ποσού, την έκδοση αντιγράφου λογαριασμού κ.ά. Το γεγονός μάλιστα ότι η εν λόγω χρέωση επιβαλλόταν αυτομάτως επέτεινε ακόμη περαιτέρω τον παραπλανητικό χαρακτήρα της παρεχόμενης πληροφόρησης.
Παραβίασε τις υποχρεώσεις διαφάνειας και ενημέρωσης
Το Δικαστήριο έκρινε ότι, η Τράπεζα παραβίασε τις υποχρεώσεις διαφάνειας και σαφούς ενημέρωσης που είχε με βάση το ν. 4537/18 και την Οδηγία 2015/2366 για τις υπηρεσίες πληρωμών. Υποχρεώνει συνεπώς την τράπεζα να παύσει να χρεώνει τους καταναλωτές με την παραπάνω μηνιαία επιβάρυνση. Είναι η πρώτη φορά, μάλιστα, που πρωτόδικη απόφαση επί αντιπροσωπευτικής αγωγής κηρύσσεται ήδη προσωρινά εκτελεστή. Επιπλέον, το Δικαστήριο επιβάλλει σε βάρος της τράπεζας χρηματική ποινή 50.000 ευρώ. Ως εκ τούτου, εφόσον η επιβολή της χρέωσης αυτής κρίθηκε παράνομη, η Εθνική τράπεζα οφείλει να αντιλογίσει τις χρεώσεις που επιβλήθηκαν στους καταναλωτές εξαιτίας της παραπάνω παράνομης μεθόδευσης.
Η ΕΚΠΟΙΖΩ επισημαίνει ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι τράπεζες, συστηματικά τον τελευταίο χρόνο, αντιμετωπίζουν τους λογαριασμούς καταθέσεων των καταναλωτών ως λογαριασμούς πληρωμών, επιδιώκοντας, με παραπλανητικές και αδιαφανείς μεθόδους, να επιβάλλουν «πακέτα υπηρεσιών» για τα οποία οι καταναλωτές δεν έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, με σκοπό να πλήξουν σε τελική ανάλυση τους λογαριασμούς καταθέσεων των καταναλωτών.
Η ΕΚΠΟΙΖΩ έχει καταθέσει, άλλωστε, αντιπροσωπευτική αγωγή και κατά άλλης τράπεζας, για την οποία εκκρεμεί η έκδοση απόφασης, ενώ ήδη εξετάζει καταγγελίες για τρίτη συστημική τράπεζα που προχώρησε στην ίδια πρακτική χρέωσης, χωρίς να υπάρξει μάλιστα οποιαδήποτε πληροφόρηση των πελατών της.
Η ΕΚΠΟΙΖΩ θα συνεχίσει με αφοσίωση και συνέπεια τον δικαστικό της αγώνα για την απαγόρευση, όχι μόνο των παραπάνω, αλλά και πολλών άλλων καταχρηστικών χρεώσεων, οι οποίες δυστυχώς επανεμφανίζονται ή εξαπλώνονται στις σύγχρονες τραπεζικές πρακτικές. Καλεί δε τις αρμόδιες αρχές, και ιδίως την Ανεξάρτητη Αρχή Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, να ασκήσουν επιτέλους τις ελεγκτικές και κυρωτικές τους αρμοδιότητες και να μην συμπεριφέρονται ως παρατηρητές.
Ενημερώνουμε τους καταναλωτές οι οποίοι έχουν επιβαρυνθεί με τη χρέωση των 0,80 λεπτών, να ελέγξουν τους λογαριασμούς τους για τον αντιλογισμό της παράνομης χρέωσης και να μας απευθυνθούν για περισσότερες πληροφορίες και ενημέρωση».
του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.
